Πέμπτη, 14 Αυγούστου 2014 15:58

Αμυγδαλιά

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφοι)

Η αμυγδαλιά είναι μεσογειακό δένδρο

Η αμυγδαλιά ή Prunus dulcis ή Prunus amygdalous είναι ένα φυλλοβόλο δέντρο, αναπτύσσεται στα 4-10 m  σε ύψος, κι έχει έναν κορμό μέχρι 30 cm σε διάμετρο. Ανήκει στα αγγειόσπερμα στην οικογένεια Rosaceae. Τα νεαρά κλαδιά είναι πράσινα και γίνονται μοβ όταν εκτίθενται στο φως του ήλιου και μετά γκρι στο δεύτερο έτος τους. Ανθίζει πριν βγάλει τα φύλλα του που είναι λογχοειδή, οδοντωτά και έμμισχα. Τα άνθη είναι λευκά και απαλά ροζ, 3-5 cm σε διάμετρο με πέντε πέταλα, που παράγονται μεμονωμένα ή σε ζεύγη. Τα άνθη είναι εντυπωσιακά, εύοσμα και εμφανίζονται στις αρχές της άνοιξης.

Τα αμύγδαλα παράγονται κατά το τρίτο έτος μετά τη φύτευση.  Ο καρπός ωριμάζει το φθινόπωρο, 7-8 μήνες μετά την ανθοφορία. Το εξωκάρπιο δεν είναι σαρκώδες, το τσόφλι είναι γκριζοπράσινο, σκεπασμένο από λεπτό χνούδι που περιέχει, κλεισμένα σε ένα ξυλώδες κέλυφος τα αμύγδαλα, 1 ή 2 σπέρματα, με σάρκα άσπρη, γλυκιά ή πικρή ανάλογα με την ποικιλία.

Η αμυγδαλιά είναι καλλιεργούμενο δένδρο, μεσογειακό.


Χρήσιμα μέρη αμυγδαλιάς

Τα φύλλα και τα λουλούδια, ο καρπός και οι φλούδες.


Που την βρίσκετε την αμυγδαλιά

Μπορείτε από τα μέσα Ιανουαρίου να μαζέψετε ανθισμένα κλαδιά με μπουμπούκια, να τα ξεράνετε σε σκιά και να τα φυλάξετε σε μεγάλο γυάλινο βάζο, αφού ψιλοκόψετε τις κορυφές.

Τις φλούδες, όταν υπάρχουν, τις κοπανίζετε και τις φυλάσσετε σε άλλο γυάλινο βάζο.


Ιδιότητες και χρήσεις αμυγδαλιάς

-Το ξύλο της αμυγδαλιάς είναι βαρύ, σκληρό και κατάλληλο για λεπτοξυλουργική.

-Στην Ελλάδα, τα ασπρισμένα και κοπανισμένα αμύγδαλα χρησιμοποιούνται ως βασικό υλικό στα αμυγδαλωτά.

-Με φύλλα και άνθη αμυγδαλιάς φτιάχνεται αντιβηχικό σιρόπι και σιρόπι για την ηπατική ανεπάρκεια. Αμυγδαλόλαδο ή έγχυμα από λουλούδια αμυγδαλιάς με έναν κρόκο φρέσκου αυγού και λίγο νερό.

-Τα αμύγδαλα έχουν αντικαρκινικές ιδιότητες και προκαλούν απόπτωση.

-Τα αμύγδαλα προκαλούν αύξηση της καλής και μείωση της κακής χοληστερόλης και μείωση των λιπιδίων.

-Κατά τη διαδικασία της πέψης σε ανθρώπους, τα αμύγδαλα μπορούν να υποστούν ζύμωση σε λιπαρά οξέα βραχείας αλύσου, κυρίως βουτυρικό το οποίο είναι ένα υπόστρωμα για τα κύτταρα που επικαλύπτουν το παχύ έντερο.

-Τα άνθη και το πράσινο περικάρπιο των αμυγδάλων διεγείρουν τη λειτουργία του στομάχου και καλμάρουν το άσθμα και το βήχα.

-Ο φλοιός του δένδρου αναδεικνύεται επί πλέον ανθελμινθικός, αντιπυρετικός και διουρητικός. Για τα παράσιτα αμυγδαλόλαδο ή έγχυμα από λουλούδια αμυγδαλιάς με έναν κρόκο φρέσκου αυγού και λίγο νερό.

-Από ξεφλουδισμένα αμύγδαλα φτιάχνεται η σουμάδα που είναι πολύ καλή για όσους πάσχουν από καρδιά και όσους έχουν αρρυθμίες.

-Επίσης, το γάλα των γλυκών αμυγδάλων, η σουμάδα είναι καταπραϋντικό σε φλεγμονές, πυρετούς, δερματικούς ερεθισμούς και σε νευρική υπερδιέγερση. Γίνεται πιο αποτελεσματικό αν προσθέσετε λίγο σιρόπι Αλθαίας.

-Με φύλλα αμυγδαλιάς, που τα βράζουν βάφουν κίτρινα τα νήματα του αργαλειού.


Τα πικραμύγδαλα

Καταπλάσματα από πικραμύγδαλα κατευνάζουν τους ερεθισμούς του δέρματος και την φαγούρα από την ψώρα.

Είναι γνωστά για τις αντικαρκινικές τους ιδιότητες.

Το αφέψημα φύλλων είναι καθαρτικό.

Είναι αντιδιαβητικό.

Χρησιμοποιούνται στον αρωματισμό ποτών, παγωτών, ζαχαρωτών, γλυκών, ζελέ, τσίχλας, αφού τα αποστάξουν για να απομακρυνθεί το υδροκυανικό οξύ, που πολλοί φωνάζουν ότι είναι χρήσιμο...

Χρησιμοποιείται ως καλλυντικό με απαλυντικές ιδιότητες.


Συνταγές με αμυγδαλιά

  • Έγχυμα 1ο

Ρίχνετε βραστό νερό σε φύλλα και άνθη αμυγδαλιάς σε ένα δοχείο που κλείνει καλά (ένα φλιτζάνι για κάθε 2 κουταλάκια άνθη) και τ΄αφήνετε για 5-15 λεπτά. Ύστερα φιλτράρετε και το πίνετε ζεστό. 3-6 φλιτζάνια, ανάμεσα στα γεύματα, είναι κατάλληλα για τον έντονο βήχα.

  • Έγχυμα 2ο

Βράζετε δύο χούφτες φλούδες αμυγδάλων σε ένα λίτρο νερό για 20 λεπτά της ώρας και αφού το φιλτράρετε με διπλό βαμβακερό ύφασμα, πίνετε όσα περισσότερα φλιτζάνια για να φύγει ο βήχας. Το ίδιο ρόφημα χρησιμοποιείται για την υπερτροφία του προστάτη.

  • Σουμάδα

Η σουμάδα είναι χρήσιμη για όσους πάσχουν από καρδιά. Πολτοποιείτε στο γουδί ξεφλουδισμένα αμύγδαλα μαζί με λίγο νερό. Όταν γίνει μια μάζα την περνάτε από τουλουπάνι. Προσθέτετε νερό και λίγη ζάχαρη και είναι έτοιμη η σουμάδα.

  • Συνταγή για τους διαβητικούς

Βάζετε αποβραδίς στο νερό πικραμύγδαλα, τα ξεφλουδίζετε το πρωί και ο διαβητικός καταπίνει, νηστικός, 1 πικραμύγδαλο το πρώτο πρωί, 2 το δεύτερο πρωί, 3 το τρίτο πρωί, 4 το τέταρτο πρωί και 5 το πέμπτο πρωί. Ύστερα αρχίζει να τα λιγοστεύει. Το έκτο πρωί 5 πικραμύγδαλα, το έβδομο 4, το όγδοο 3, το ένατο 2 και το δέκατο 1. Κάνει διακοπή 20 ημερών και επαναλαμβάνει.

  • Ποδόλουτρο ή μπάνιο χεριών

Μια χούφτα φύλλων και λουλουδιών αμυγδαλιάς που τα βράζετε μαζί με 10 κουταλάκια κοπανισμένες φλούδες αμυγδάλων σε μια λεκάνη με ζεστό νερό. Δύο φορές την ημέρα δρα σαν διουρητικό, σαν καταπραϋντικό σε εμπύρετες καταστάσεις ή σε ενοχλήσεις του ήπατος.

  • Γαλάκτωμα ντεμακιγιάζ

Κοπανίστε 10 πικραμύγδαλα και βράστε τα σε μία κούπα νερό.


Δραστικές ουσίες αμυγδάλων

Αμυγδαλόλαδο 65% τα γλυκά και 50% τα πικρά, εμουλσίνη, μαγνήσιο, στετίνη, βιταμίνη Ε, σάκχαρα, ασβέστιο, σίδηρος, φώσφορος, κόμμι, κάλιο, και κυανούχα, αμυγδαλίνη και μυρμηγκικό οξύ στα πικραμύγδαλα. Τα αμύγδαλα περιέχουν και πολυφαινόλες.


Θρεπτική αξία αμυγδάλων ανά 100 g

-Ενέργεια 2,408 kJ (576 kcal)

-Υδατάνθρακες

Άμυλο-0,74 g

Σάκχαρα-3,89 g

Φυτικές ίνες-12,2 g

-Λίπος

Κορεσμένα-3.731 g

Μονοακόρεστα-30.889 g

Πολυακόρεστα-12.070 g

-Πρωτεΐνες-21,22 g

Τρυπτοφάνη-0,214 g

Θρεονίνη-0,598 g

Ισολευκίνη-0,702 g

Λευκίνη-1.488 g

Λυσίνη-0,580 g

Μεθειονίνη-0,151 g

Κυστίνη-0,189 g

Φαινυλαλανίνη-1.120 g

Τυροσίνη-0,452 g

Βαλίνη-0.817 g

Αργινίνη-2.446 g

Ιστιδίνη-0,557 g

Αλανίνη 1.027 g

Ασπαρτικό οξύ-2.911 g

Γλουταμινικό οξύ-6.810 g

Γλυκίνη-1.469 g

Προλίνη-1.032 g

Σερίνη-0,948 g

-Βιταμίνες

Βιταμίνη Α-1 IU

Θειαμίνη (Β1)-(18%)

Ριβοφλαβίνη (Β2)-(85%)

Νιασίνη (Β3)-(23%)

Παντοθενικό οξύ (Β5)-(9%)

Βιταμίνη Β6-(11%) 0,143 mg

Φολικό οξύ (Β9)-(13%) 50 μg

Χολίνη-(11%) 52,1 mg

Βιταμίνη Ε-(175%) 26,2 mg

-Μέταλλα 

Ασβέστιο-(26%) 264 mg

Σίδηρο-(29%) 3,72 mg

Μαγνήσιο-(75%) 268 mg

Μαγγάνιο-(109%)

Φώσφορος-(69%) 484 mg

Κάλιο-(15%) 705 mg

Νάτριο-1 mg

Ψευδάργυρος-(32%) 3,08 mg

-Άλλα συστατικά

Νερό-4,70 g

Μονάδες

μg = μικρογραμμάρια 

mg = χιλιοστόγραμμα

IU = διεθνής μονάδες


Το αμυγδαλέλαιο

Το αμυγδαλέλαιο είναι μια πλούσια πηγή βιταμίνης Ε, που περιέχει 26 mg ανά 100 g. Επίσης, είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες, βιταμίνες του συμπλέγματος Β, βασικά μέταλλα, όπως  μαγνήσιο, χαλκό, μαγγάνιο, ασβέστιο και κάλιο, καθώς και μονοακόρεστα και πολυακόρεστα λίπη που δυνητικά μπορεί να μειώσουν τη χοληστερόλη LDL. Τα αμύγδαλα περιέχουν, επίσης, φυτοστερόλες, όπως β-σιτοστερόλη, στιγμαστερόλη, καμπεστερόλη, σιτοστανόλη, καμπεστανόλη που προκαλούν μείωση της χοληστερόλης.

Το ποσοστό του αμυγδαλέλαιου κυμαίνεται μεταξύ 36-60% της ξηρής μάζας εκ των οποίων 62% είναι μονοακόρεστο ελαϊκό οξύ (ένα ωμέγα-9 λιπαρό οξύ), 29% είναι  λινελαϊκό οξύ (πολυακόρεστο ωμέγα-6 λιπαρό οξύ), και 9% είναι κορεσμένο λιπαρό οξύ.

Το λάδι είναι καλό για την εφαρμογή στο δέρμα ως μαλακτικό, και έχει χρησιμοποιηθεί παραδοσιακά από τους θεραπευτές μασάζ για να λιπαίνει το δέρμα κατά τη διάρκεια του μασάζ.

Με αμυγδαλόλαδο ανακατεμένο σε ίσα μέρη με ασβεστόνερο στην Κρήτη κάνουν επάλειψη στις χιονίστρες.

Η καλύτερη συνταγή για τις ρυτίδες γίνεται με λάδι από αμύγδαλα και ελαιόλαδο σε αναλογία 2:1.

Το αμυγδαλέλαιο συνιστάται σε εγκαύματα πρώτου βαθμού.

Το αμυγδαλέλαιο μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθεί ως εδαφοβελτιωτικό ορισμένων ξύλινων πνευστών, όπως το όμποε και κλαρινέτο.


Παρενέργειες από τα αμύγδαλα

-Τα αμύγδαλα μπορεί να προκαλέσουν αλλεργία ή δυσανεξία (π.χ., σύνδρομο στοματικής αλλεργίας, κνίδωση εξ επαφής, αναφυλαξία, κνίδωση, αγγειοοίδημα, γαστρεντερικά και αναπνευστικά συμπτώματα). Αν τα μουσκέψετε και τα ρίξετε για ένα λεπτό σε ζεστό νερό και τα ξεφλουδίσετε δεν έχουν παρενέργειες.

-Τα αμύγδαλα, όπως και άλλοι ξηροί καρποί δέντρων, είναι επιρρεπείς στις αφλατοξίνες. Οι αφλατοξίνες είναι ισχυρές καρκινογόνες χημικές ουσίες που παράγονται από μύκητες, όπως ο Aspergillus flavus και Aspergillus parasiticus. Η Ευρωπαϊκή Ένωση,  από το 2007 ελέγχεί όλους τους ξηρούς καρπούς για αφλατοξίνες.

=Τα πικραμύγδαλα περιέχουν κυανούχα, αμυγδαλίνη και μυρμηγκικό οξύ. Η τοξικότητά τους εκδηλώνεται όταν καταναλωθούν πάνω από 60 πικραμύγδαλα. Οι αρχαίοι χρησιμοποιούσαν πικραμύγδαλα για να δηλητηριάζουν τις αλεπούδες. Το αντίδοτο είναι η ζάχαρη. Επίσης, πρέπει να προκληθεί εμετός, να γίνει πλύση στομάχου και ένεση ατροπίνης.

Διαβάστε, επίσης,

Οι καλύτερες συνταγές βοτάνων για τα λιπίδια και τα τριγλυκερίδια

Αμυγδαλωτά

Τα ελληνικά αμύγδαλα είναι εξαιρετικής ποιότητας

Λετρίλη

Υψηλές δόσεις βιταμινών για τη θεραπεία καρκίνου

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 2640 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 15 Αυγούστου 2014 06:57
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.