Σάββατο, 25 Ιανουαρίου 2020 16:14

Πρωινό με φρυγανιές, βούτυρο, μέλι και γάλα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Υγιεινό πρωινό για να έχετε την υγεία σας

 

Πρωινό με φρυγανιές, βούτυρο, μέλι και γάλα

Είναι κατάλληλο για δίαιτα απώλεια βάρους, τρώγοντάς το σε 3 γεύματα, χωρίς άλλο φαγητό και πίνοντας όλη μέρα και λίγο νερό.

Είναι υγιεινό πρωινό.

Υλικά για 1 άτομο

4 μικρές φρυγανιές σικάλεως ή μπαγκέτα σε ροδέλες ή παξιμάδι σιταριού ή σίκαλης ή κρίθινο ή σκληρό ψωμί σε φέτες

20 γραμμάρια φρέσκο βούτυρο

1 κουταλάκι του γλυκού βιολογικό μέλι ή βιολογική μαρμελάδα

1 ποτήρι βιολογικό γάλα ή ξυνόγαλα

Εκτέλεση

Αλείφετε το βούτυρο και το μέλι στις φρυγανιές ή τις ροδέλες μπαγκέτας ή τα παξιμάδια.

Μασάτε καλά την κάθε μπουκιά.

Καθώς καταπίνετε την μπουκιά πίνετε και μια γουλιά γάλα, μασάτε καλά και τα καταπίνετε όλα μαζί.

proino 1

Τα καλύτερα βιολογικά τρόφιμα 

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε βιολογικά τρόφιμα

smoothie 2

Διαβάστε, επίσης,

Κάστανα με μέλι και τσίπουρο

Νιφάδες βρώμης με νερό

Γάλα με νιφάδες βρώμης

Βιολογικό γάλα με νιφάδες και χουρμάδες

Smoothie με μάνγκο και καρύδα

Θεραπευτικοί χυμοί

Υγιεινά σνακ για όλους

Κάθε χυμός βοηθά διαφορετικά τον οργανισμό μας

Πώς θεραπεύει η νηστεία

Τι να κάνετε αν αισθάνεστε αδυναμία και κόπωση

Διατροφή για να διατηρήσετε την οξεοβασική ισορροπία στο σώμα σας

Χυμός για να καθαρίσετε το έντερό σας

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καρότα

Η θεραπεία του Ακτουάριου για τον καρκίνο

Τι πρέπει να προσέχουν όσοι πίνουν νερό με λεμόνι

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σταφύλια

Όλοι πρέπει να έχουν ένα αποχυμωτή στο σπίτι τους

Μην πετάτε τις φλούδες από τα πορτοκάλια

Συνταγές από ροφήματα για όλες τις ασθένειες

Smoothie με κέιλ και πιπέρι

Είναι υγιεινός ο φρέσκος χυμός του εμπορίου;

Υγιεινό ρυζόγαλο

Κρέμα με σιμιγδάλι και γάλα

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 1092 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 25 Ιανουαρίου 2020 18:19
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Τελευταία άρθρα από τον/την Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Σχετικά Άρθρα

  • Αϋπνία Αϋπνία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αϋπνία

    Αϋπνία είναι η δυσκολία στην επέλευση ή διατήρηση του ύπνου, ενδιάμεση αφύπνιση, αφύπνιση νωρίς το πρωί ή συνδυασμός των παραπάνω.

    Μπορεί να είναι:

    • Παροδική - λόγω μίας κρίσης ζωής, απώλειας ή αλλαγής στο περιβάλλον 
    • Χρόνια - σχετίζεται με οργανικές και ψυχιατρικές παθήσεις ή λήψη φαρμάκων 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικιωμένοι

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΫΠΝΙΑΣ

    • Αισθητή μείωση της διάρκειας του ύπνου 
    • Αρχική αϋπνία - δυσκολία στην επέλευση του ύπνου τη συνηθισμένη ώρα
    • Μέση αϋπνία - αφύπνιση κατά τη διάρκεια του συνηθισμένου ύπνου, "στριφογύρισμα"
    • Τελική αϋπνία - αφύπνιση νωρίς το πρωί 
    • Υπνηλία και ύπνος κατά τη διάρκεια της ημέρας 
    • Κόπωση 
    • Άγχος αναμονής 

    ΑΙΤΙΑ ΑΫΠΝΙΑΣ

    • Οργανικές παθήσεις - αρθρίτιδα, πρωτοπαθής ινομυαλγία, υπερθυρεοειδισμός, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, δωδεκαδακτυλικό έλκος, νόσος του Alzheimer και άλλες άνοιες, σύνδρομο ύπνου-άπνοιας, αναπνευστικές παθήσεις και όλες οι επώδυνες καταστάσεις (π.χ. μυϊκές κράμπες)
    • Ψυχιατρικές παθήσεις - κυρίως κατάθλιψη, που συνήθως συνοδεύεται από αφύπνιση νωρίς το πρωί, μπορεί όμως να εκδηλώνεται με αρχική ή μέση αϋπνία
    • Άγχος 
    • Σχιζοφρένεια 
    • Μανία
    • Αϋπνία από χρήση ουσιών - αλκοόλ, καφεΐνη, νικοτίνη
    • Μη συνταγογραφούμενα φάρμακα - διαιτητικά συμπληρώματα, αποσυμφορητικά, αντιβηχικά
    • Συνταγογραφούμενα φάρμακα - στεροειδή, θεοφυλλίνη, φαινοτοΐνη, λεβοντόπα
    • Αποφρακτική άπνοια του ύπνου 
    • Ταξίδια με τζετ λόγω της διαφοράς ώρας (παροδική)
    • Βαρύ κάπνισμα

    Insomnia is caused by2x

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΫΠΝΙΑΣ

    • Χρόνιες παθήσεις 
    • Ηλικία πάνω από 50 ετών 
    • Χρήση πολλών φαρμάκων 
    • Παχυσαρκία

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΑΫΠΝΙΑΣ

    Η διάγνωση μπορεί να επιβεβαιωθεί με την εφαρμογή πολυπνογραφικών μελετών, ειδικά σε υποψία συνδρόμου ύπνου - άπνοιας. Η δοκιμασία αυτή όμως, συνήθως δεν είναι ούτε απαραίτητη, ούτε πρακτική

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΫΠΝΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΫΠΝΙΑΣ

    Παροδική αϋπνία:

    • Διαρκεί λιγότερο από 3 ή 4 εβδομάδες 
    • Οι κατάλληλες θεραπευτικές παρεμβάσεις είναι π καθησυχασμός και η υποστήριξη του ασθενούς 

    Χρόνια αϋπνία:

    • Αντιμετώπιση των υποκείμενων αιτιών: πόνος, φάρμακα, κατάθλιψη 
    • Αποφυγή αλκοόλ μετά τις 5μμ ή μέχρι 6 ώρες πριν την κατάκλιση λόγω δευτεροπαθούς επανεμφάνισης της διέγερσης 
    • Παροτρύνετε τους ασθενείς να μην κοιμούνται κατά τη διάρκεια της ημέρας και να αποκτήσουν συνήθειες την ώρα της κατάκλισης που βοηθάνε στο να αποκοιμηθούν 
    • Μία διεξοδική ανασκόπηση των συνηθειών του ασθενούς, της λήψης φαρμάκων, της δίαιτας και της άσκησης μπορεί να αποκαλύψει ανατάξιμα αίτια αϋπνίας 
    • Τα υπνωτικά να συνταγογραφούνται μόνο σε αποτυχία των παραπάνω μέτρων 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΫΠΝΙΑΣ

    • Χωρίς περιορισμούς 
    • Η καθημερινή άσκηση είναι χρήσιμη. Να αποφεύγετε η άσκηση πριν την κατάκλιση 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Αποφυγή καφεΐνης 
    • Αποφύγετε τα βαριά γεύματα αργά το βράδυ (μερικές φορές ένα ελαφρύ γεύμα πριν την κατάκλιση βοηθάει)
    • Αποφύγετε την κατανάλωση οινοπνεύματος μετά τις 5 μμ ή μέσα στις 6 ώρες πριν την κατάκλιση λόγω δευτεροπαθούς επανεμφάνισης της διέγερσης 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΫΠΝΙΑ

    • Εξηγήστε τα πρότυπα ύπνου και την σημασία του για την υγεία
    • Υποδείξτε τους περιορισμούς και τις ανεπιθύμητες ενέργειες των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για αϋπνία

    AdobeStock 182956075

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΫΠΝΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΫΠΝΙΑΣ

    • Αναλγητικά, όπως χορηγούνται σε πόνο 
    • Βενζοδιαζεπίνες σε αϋπνία 
    1. Φλουραζεπάμη, 15-30 mg, μακρύς χρόνος ημιζωής οι ηλικιώμένοι μπορεί να έχουν καλύτερα αποτελέσματα με μικρότερες δόσεις 
    2. Τεμαζεπάμη, 15 mg 1 με 2 ώρες πριν την κατάκλιση 
    3. Τριαζολάμη, μικρότερος χρόνος ημιζωής, 0,125 mg σε ηλικιωμένους συνιστώνται μικρότερες δόσεις. Χρήσιμο ως τμήμα της θεραπευτικής αντιμετώπισης της αϋπνίας σε ταξίδια με τζετ
    • Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά
    1. Προτιμάται η αμιτριπτυλίνη λόγω της ηρεμιστικής της δράσης. Μια τυπική δόση ενάρξεως είναι 50-100 mg προ του ύπνου 
    • Νέος μη βενζοδιαζεπινούνος παράγων 
    1. Zolpidem tartate (Ambiem) έχει εγκριθεί για την αϋπνία
    2. Η συνιστώμενη δόση από τον κατασκευαστή είναι 5 mg για ηλικιωμένους/ανάπηρους ασθενείς

    Αντενδείξεις:

    • Κύηση και γαλουχία
    • Ψυχώσεις 
    • Οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας 
    • Σοβαρή ηπατοπάθεια
    • Καταθλιπτικός ασθενής με πιθανές τάσεις αυτοκτονίας

    Προφυλάξεις:

    • Όλες οι βενζιδιαζεπίνες μπορεί να προκαλέσουν παράδοξη ανησυχία 
    • Η φλουραζεπάμη μπορεί να προκαλέσει αταξία με ασυνέργεια και ανεπάρκεια των διανοητικών λειτουργιών 
    • Η τριαζολάμη έχει συσχετιστεί με πρόδρομη αμνησία (δηλαδή το προσβαλλόμενο άτομο δεν μπορεί να μάθει καινούρια πράγματα)
    • Μερικοί ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν ψύχωση και σπασμούς μετά από απότομη διακοπή
    • Επανεμφάνιση αϋπνίας 
    • Ψυχολογική και, σπάνια, φυσική εξάρτιση 
    • Φυσική εξάρτηση
    • Η αμιτριπτυλίνη μπορεί να προκαλέσει δυσκοιλιότητα και ορθοστατική υπόταση 
    • Το Zolpidem μπορεί να χρησιμοποιηθεί με τις ίδιες προφυλάξεις όπως και τα άλλα υπνωτικά. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι υπνηλία, ζάλη, πονοκέφαλος και ναυτία σε υψηλότερες δόσεις 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Το αλκοόλ μπορεί να επάγει τη δράση των βενζοδιαζεπινών, στο ΚΝΣ
    • Τα επίπεδα διγοξίνης στον ορό μπορεί να βρεθούν αυξημένα
    • Η αποτελεσματικότητα της λεβοντόπα μπορεί να μειωθεί 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Η υδροχλωρική διφαινυδραμίνη έχει χρησιμοποιηθεί για την πρόκληση ύπνου στους ηλικιωμένους αλλά μπορεί επίσης να προκαλέσει σύγχυση και κεφαλαλγία
    • Η ένυδρος χλωράλη προτιμάται από μερικούς κλινικούς γιατρούς δεδομένου ότι δεν προκαλεί ανοχή ή απόσυρση. Νυχτερινή δόση 250-500 mg

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΑΫΠΝΙΑΣ

    • Ανάγκη τακτικής επανεξέτασης όταν χορηγούνται βενζοδιαζεπίνες. Αποφύγετε την επιπόλαια συνταγογραφία
    • Παρακολούθηση ανάλογα με τις ανάγκες κάθε ασθενούς. Παραπομπή για ψυχοκοινωνική υποστήριξη, αν κρίνεται αναγκαία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΫΠΝΙΑΣ

    Πρέπει να υποχωρεί με την πάροδο του χρόνου. Η αντιμετώπιση των υποκείμενων συμπτωμάτων βοηθάει

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΫΠΝΙΑΣ

    • Η παροδική αϋπνία μεταπίπτει σε χρόνια
    • Αυξημένη υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Ιδιαίτερη προσοχή κατά τη συνταγογράφηση βενζοδιαζεπινών ή άλλων κατασταλτικών - υπνωτικών στους ηλικιωμένους 
    • Ενημερώστε τους μεγαλύτερους σε ηλικία ασθενείς για τις αλλαγές του ύπνου που επέρχονται με την ηλικία 

    ΚΥΗΣΗ

    Παροδική αϋπνία μπορεί να εμφανισθεί λόγω δυσφορίας από τις διάφορες στάσεις κατά τη διάρκεια του ύπνου 

     

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις διαταραχές ύπνου

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις διαταραχές ύπνου

    beat insomnia forever 1200x900

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αυτοκτονία

    Διαταραχή μετατραυματικού stress

    Εσείς πόσο καλά κοιμάστε;

    Πώς να κρατήσετε το μυαλό σας κοφτερό

    Κάνναβη και αϋπνία

    Μήπως δεν κοιμάστε καλά;

    Όταν υπάρχει ανισορροπία νευροδιαβιβαστών

    Κρύο ή ζεστό μπάνιο για καλή υγεία;

    Διατηρείστε υγιές το βιολογικό σας ρολόι

    Καφές ραδικιού

    Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

    Πώς να σταματήσετε το ροχαλητό

    Ο τρόπος που σκέφτεστε αλλάζει τη δομή του εγκεφάλου σας

    Βότανα και βιταμίνες για το άγχος και την κατάθλιψη

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιείται η αρωματοθεραπεία

    Η δύναμη του ύπνου

    Τεχνικές για να ελέγχετε τα όνειρά σας

    Που κάνει καλό το εκχύλισμα κανέλας

    Ρόφημα για βαθύ ύπνο

    Κοιμηθείτε σε εξήντα δευτερόλεπτα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ρίγανη

    Ο καλύτερος τρόπος για να ηρεμήσετε

    Εσάς σας αρέσει ο ύπνος;

    Ασθένειες που προκαλει η αϋπνία

    Τσάι για το στρες και την αϋπνία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με πασιφλόρα

    Βάμμα για το στρες και την αϋπνία

    Το καλύτερο ρόφημα για την αϋπνία

    Πασιφλόρα

    Αντιστρές εναλλακτικές θεραπείες

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μαρούλια

    Που κάνει καλό το χαμομήλι

    Συμβουλές για να παίρνετε τον καλύτερο ύπνο

    Μήπως σας λείπει ύπνος;

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μηλιά

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με παπαρούνες

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με φλόμο

    Ομοιοπαθητική και αϋπνία

    Εσείς μπορείτε να κοιμηθείτε το βράδυ;

    Κόλπα για να κοιμηθείτε εύκολα

    Το απόλυτο κόλπο για να κοιμηθείτε

    To μαγνήσιο και τα οφέλη του

    Εσείς παραμιλάτε στον ύπνο σας;

    Τα καλύτερα κόλπα για να παραμείνετε νέοι

    Τρόφιμα για να κοιμάστε καλά

    Το τεχνητό φως επηρεάζει τον ύπνο

    H αϋπνία σχετίζεται με τον καρκίνο

    Πώς η διατροφή μας επηρεάζει τα όνειρά μας

    Ύπνος στην εφηβική ηλικία

    Σας ενοχλεί το φως όταν κοιμάστε;

    Βοηθάει το αλκοόλ στον ύπνο;

    Ο απαραίτητος ύπνος

    Τα πολλά ξενύχτια οδηγούν σε κατάθλιψη

    Όνειρα και υγεία

    Μελατονίνη

    www.emedi.gr

     

  • Νόσος Chagas Νόσος Chagas

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Chagas

    Η νόσος Chagas, επίσης γνωστή ως αμερικανική τρυπανοσωμίαση, είναι μια τροπική παρασιτική ασθένεια που προκαλείται από το Trypanosoma cruzi.

    Εξαπλώνεται, κυρίως, από έντομα που είναι γνωστά ως Triatominae ή kissing bugs.

    Τα συμπτώματα αλλάζουν κατά τη διάρκεια της λοίμωξης.

    Στο αρχικό στάδιο, τα συμπτώματα, συνήθως, δεν είναι παρόντα ή είναι ήπια και μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, πρησμένους λεμφαδένες, πονοκεφάλους ή πρήξιμο στο σημείο του δαγκώματος.

    Μετά από τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες, τα άτομα που δεν έχουν υποβληθεί σε θεραπεία εισέρχονται στη χρόνια φάση της νόσου, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις δεν οδηγεί σε περαιτέρω συμπτώματα.

    Έως και το 45% των ατόμων με χρόνια λοίμωξη αναπτύσσουν καρδιακές παθήσεις 10-30 χρόνια μετά την αρχική ασθένεια, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια.

    Πεπτικές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένου ενός διευρυμένου οισοφάγου ή ενός διευρυμένου παχέος εντέρου, μπορεί επίσης να εμφανιστούν σε έως και 21% των ανθρώπων και έως και το 10% των ανθρώπων μπορεί να παρουσιάσουν νευρική βλάβη.

    Το T. cruzi εξαπλώνεται, συνήθως, σε ανθρώπους και άλλα θηλαστικά από το δάγκωμα ενός ζωυφίου. Η ασθένεια μπορεί επίσης να εξαπλωθεί μέσω μετάγγισης αίματος, μεταμόσχευσης οργάνων, τρώγοντας τρόφιμα μολυσμένα με τα παράσιτα και με κάθετη μετάδοση (από μια μητέρα στο μωρό της).

    Η διάγνωση πρώιμα της νόσου είναι η εύρεση του παρασίτου στο αίμα χρησιμοποιώντας μικροσκόπιο ή η ανίχνευση του DNA του με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης.

    Η χρόνια νόσος διαγιγνώσκεται με την εύρεση αντισωμάτων για το T. cruzi στο αίμα.

    Επηρεάζει περισσότερους από 150 τύπους ζώων.

    Η πρόληψη επικεντρώνεται στην εξάλειψη των εντόμων και στην αποφυγή των δαγκωμάτων τους. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη χρήση εντομοκτόνων ή κρεβατιών με σκέπασμα. Άλλες προληπτικές προσπάθειες περιλαμβάνουν τον έλεγχο αίματος που χρησιμοποιείται για μεταγγίσεις.

    Δεν έχει αναπτυχθεί εμβόλιο.

    Οι πρώιμες λοιμώξεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με τα φάρμακα βενζινιδαζόλη ή nifurtimox, τα οποία, συνήθως, θεραπεύουν την ασθένεια εάν χορηγούνται λίγο μετά τη μόλυνση του ατόμου, αλλά γίνονται λιγότερο αποτελεσματικά όσο περισσότερο ένα άτομο έχει τη νόσο Chagas.

    Όταν χρησιμοποιείται σε χρόνια ασθένεια, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να καθυστερήσει ή να αποτρέψει την εμφάνιση συμπτωμάτων τελικού σταδίου.

    Η βενζινιδαζόλη και το nifurtimox προκαλούν συχνά ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως δερματικές διαταραχές, ερεθισμό του πεπτικού συστήματος και νευρολογικά συμπτώματα, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας.

    Εκτιμάται ότι 6,2 εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως στο Μεξικό, την Κεντρική Αμερική και τη Νότια Αμερική, έχουν νόσο Chagas από το 2017, με αποτέλεσμα περίπου 7.900 θανάτους.

    Τα περισσότερα άτομα με τη νόσο είναι φτωχά, και τα περισσότερα δεν συνειδητοποιούν ότι έχουν μολυνθεί.

    Οι μετακινήσεις πληθυσμού μεγάλης κλίμακας έχουν αυξήσει τις περιοχές όπου εντοπίζεται η νόσος Chagas και αυτές περιλαμβάνουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

    Η ασθένεια Chagas ταξινομείται ως τροπική ασθένεια. 

    image 4

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas εμφανίζεται σε δύο στάδια: ένα οξύ στάδιο, το οποίο αναπτύσσεται μία έως δύο εβδομάδες μετά το δάγκωμα των εντόμων και ένα χρόνιο στάδιο που αναπτύσσεται για πολλά χρόνια. Το οξύ στάδιο είναι συχνά χωρίς συμπτώματα. Όταν υπάρχουν, τα συμπτώματα είναι, συνήθως, δευτερεύοντα και δεν είναι συγκεκριμένα για κάποια συγκεκριμένη ασθένεια.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

    • πυρετό
    • αδιαθεσία
    • κεφαλαλγία 
    • διόγκωση του ήπατος, του σπλήνα και των λεμφαδένων

    Σπάνια, οι άνθρωποι αναπτύσσουν ένα οζίδιο στο σημείο της λοίμωξης, το οποίο ονομάζεται «σημάδι του Romaña» εάν βρίσκεται στο βλέφαρο ή «chagoma» εάν βρίσκεται αλλού στο δέρμα. Σε σπάνιες περιπτώσεις (λιγότερο από 1-5%), τα μολυσμένα άτομα αναπτύσσουν σοβαρή οξεία νόσο, η οποία μπορεί να προκαλέσει απειλητική για τη ζωή συσσώρευση υγρών γύρω από την καρδιά, ή φλεγμονή της καρδιάς ή του εγκεφάλου και των γύρω ιστών. Η οξεία φάση διαρκεί, συνήθως, τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες και υποχωρεί χωρίς θεραπεία. Εκτός αν υποβληθούν σε θεραπεία με αντιπαρασιτικά φάρμακα, τα άτομα παραμένουν χρόνια μολυσμένα με T. cruzi μετά την ανάρρωση από την οξεία φάση.

    Οι περισσότερες χρόνιες λοιμώξεις είναι ασυμπτωματικές, οι οποίες αναφέρονται ως απροσδιόριστες χρόνιες νόσοι Chagas. Ωστόσο, από τα άτομα με χρόνια νόσο του Chagas, το 30-40% αναπτύσσουν δυσλειτουργία οργάνων και επηρεάζονται, συχνότερα, η καρδιά ή το πεπτικό σύστημα.

    Η πιο συχνή εκδήλωση είναι η καρδιακή νόσος, η οποία εμφανίζεται στο 14-45% των ατόμων με χρόνια νόσο Chagas. Τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas συχνά αντιμετωπίζουν αίσθημα παλμών της καρδιάς και μερικές φορές λιποθυμία λόγω ακανόνιστης καρδιακής λειτουργίας. Με το ηλεκτροκαρδιογράφημα, τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas έχουν συχνότερα αρρυθμίες. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, οι κοιλίες της καρδιάς διευρύνονται (διασταλτική καρδιομυοπάθεια), γεγονός που μειώνει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα. Σε πολλές περιπτώσεις, το πρώτο σημάδι της καρδιακής νόσου του Chagas είναι η καρδιακή ανεπάρκεια, ο θρομβοεμβολισμός ή ο θωρακικός πόνος που σχετίζεται με ανωμαλίες στην αγγείωση.

    Επίσης, συχνή στη χρόνια νόσο του Chagas είναι η βλάβη στο πεπτικό σύστημα, ιδιαίτερα η διεύρυνση του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου, η οποία επηρεάζει το 10-21% των ανθρώπων. Εκείνοι με διογκωμένο οισοφάγο συχνά αντιμετωπίζουν πόνο (οδυνοφαγία) ή δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία), παλινδρόμηση οξέος, βήχα και απώλεια βάρους. Άτομα με διογκωμένο παχύ έντερο συχνά αντιμετωπίζουν δυσκοιλιότητα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή απόφραξη του εντέρου ή της παροχής αίματος. Έως και το 10% των ατόμων που έχουν προσβληθεί από χρόνια νόσο αναπτύσσουν νευρική βλάβη που μπορεί να οδηγήσει σε μούδιασμα και αλλοιωμένα αντανακλαστικά ή κίνηση.

    Ενώ η χρόνια ασθένεια αναπτύσσεται αργά, ορισμένα άτομα με νόσο Chagas (λιγότερο από 10%) αναπτύσσουν καρδιακή βλάβη αμέσως μετά από οξεία νόσο.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί από κατάποση παρασίτων τείνουν να αναπτύσσουν σοβαρή ασθένεια εντός τριών εβδομάδων από την κατανάλωση, με συμπτώματα όπως πυρετό, έμετο, δύσπνοια, βήχα και πόνο στο στήθος, την κοιλιά και τους μυς.

    Εκείνοι που έχουν μολυνθεί με κάθετη μετάδοση, συνήθως, έχουν λίγα ή καθόλου συμπτώματα, αλλά μπορεί να έχουν ήπια μη ειδικά συμπτώματα ή σοβαρά συμπτώματα, όπως ίκτερος, αναπνευστική δυσχέρεια και καρδιακά προβλήματα.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί μέσω μεταμόσχευσης οργάνων ή μετάγγισης αίματος τείνουν να έχουν συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της ασθένειας που μεταδίδεται από φορέα, αλλά τα συμπτώματα μπορεί να μην εκδηλωθούν μια εβδομάδα έως πέντε μήνες.

    Χρόνια μολυσμένα άτομα που καθίστανται ανοσοκατασταλμένα λόγω λοίμωξης από τον ιό HIV μπορούν να υποστούν ιδιαίτερα σοβαρή ασθένεια, η οποία, συνήθως, χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στον εγκέφαλο και του γύρω περιβάλλοντα ιστού ή αναπτύσσουν εγκεφαλικά αποστήματα. Τα συμπτώματα ποικίλλουν ευρέως με βάση το μέγεθος και τη θέση των αποστημάτων του εγκεφάλου, αλλά συνήθως περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκεφάλους, επιληπτικές κρίσεις, απώλεια αίσθησης ή άλλα νευρολογικά ζητήματα που υποδεικνύουν συγκεκριμένες θέσεις βλάβης του νευρικού συστήματος. Περιστασιακά, αυτά τα άτομα αντιμετωπίζουν, επίσης, οξεία καρδιακή φλεγμονή, δερματικές αλλοιώσεις και ασθένειες του στομάχου, του εντέρου ή του περιτοναίου. 

    pmed.0040332.g004

    Κύκλος ζωής και μετάδοση του T. cruzi

    Η νόσος του Chagas προκαλείται από μόλυνση με το πρωτόζωο παράσιτο T. cruzi, το οποίο, συνήθως, εισάγεται στον άνθρωπο μέσω του δαγκώματος των εντόμων, «ζωύφια». Στην περιοχή του δαγκώματος, οι κινητικές μορφές T. cruzi που ονομάζονται τρυπομαστίγοι εισβάλλουν σε διάφορα κύτταρα ξενιστές. Μέσα σε ένα κύτταρο ξενιστή, το παράσιτο μεταμορφώνεται σε μια αναπαραγωγική μορφή που ονομάζεται αμάστιγο, το οποίο υφίσταται πολλούς γύρους αναπαραγωγής. Οι αναπαραγόμενοι αμάστιγοι μετατρέπονται σε τρυποστιγώτες, οι οποίοι διαρρηγνύουν το κύτταρο ξενιστή και απελευθερώνονται στην κυκλοφορία του αίματος. Στη συνέχεια, οι τρυποστίγοι διαδίδονται σε όλο το σώμα σε διάφορους ιστούς, όπου εισβάλλουν στα κύτταρα και αναπαράγονται. Για πολλά χρόνια, κύκλοι αναπαραγωγής παρασίτων και ανοσοαπόκρισης μπορούν να βλάψουν σοβαρά αυτούς τους ιστούς, ιδιαίτερα την καρδιά και το πεπτικό σύστημα.

    Μετάδοση ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Ένα καφέ φτερωτό έντομο το Triatoma infestans είναι φορέας του T. cruzi. Το T. cruzi μπορεί να μεταδοθεί από διάφορα έντομα που ανήκουν στα γένη Triatoma, Panstrongylus και Rhodnius. Οι πρωταρχικοί φορείς για ανθρώπινη μόλυνση είναι τα είδη που κατοικούν σε ανθρώπινες κατοικίες, δηλαδή Triatoma infestans, Rhodnius prolixus, Triatoma dimidiata και Panstrongylus megistus. Αυτά τα έντομα είναι γνωστά με μια σειρά από τοπικά ονόματα, όπως το vinchuca στην Αργεντινή, τη Βολιβία, τη Χιλή και την Παραγουάη, το barbeiro στη Βραζιλία, το pito στην Κολομβία, το τσιντσέ στην Κεντρική Αμερική και το τσιπ στη Βενεζουέλα. Τα έντομα τείνουν να τρέφονται τη νύχτα, προτιμώντας υγρές επιφάνειες κοντά στα μάτια ή το στόμα. Ένα έντομο μπορεί να μολυνθεί με το T. cruzi όταν τρέφεται με μολυσμένο ξενιστή. Το T. cruzi αναπαράγεται στην εντερική οδό του εντόμου και ρίχνεται στα κόπρανα του ζωυφόου. Όταν μια μολυσμένη τριατομίνη τρέφεται, διαπερνά το δέρμα και παίρνει αίμα, και κάνει αφόδευση ταυτόχρονα για να δώσει χώρο για το νέο γεύμα. Το δάγκωμα είναι, συνήθως, ανώδυνο, αλλά προκαλεί φαγούρα. Το ξύσιμο στο δάγκωμα εισάγει τα περιττώματα T. cruzi στην πληγή δαγκώματος, ξεκινώντας τη μόλυνση. Εκτός από την κλασική εξάπλωση του φορέα, η νόσος του Chagas μπορεί να μεταδοθεί μέσω τροφής ή ποτού μολυσμένου με έντομα ή τα περιττώματα τους. Δεδομένου ότι η θέρμανση ή η ξήρανση σκοτώνει τα παράσιτα, τα ποτά και ειδικά οι χυμοί φρούτων είναι η πιο συχνή πηγή μόλυνσης. Αυτή η οδός μετάδοσης προκαλεί ασυνήθιστα σοβαρά συμπτώματα, πιθανώς λόγω μόλυνσης με υψηλότερο φορτίο παρασίτων από ό, τι από το δάγκωμα ενός ζωύφιου. Το T. cruzi μπορεί, επίσης, να μεταδοθεί ανεξάρτητα από τα έντομα κατά τη μετάγγιση αίματος, μετά από μεταμόσχευση οργάνων ή κατά μήκος του πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η μετάγγιση με το αίμα ενός μολυσμένου δότη μολύνει τον παραλήπτη κατά 10-25%. Για να αποφευχθεί αυτό, εξετάζεται το αίμα για T. cruzi σε πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ομοίως, η μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων από μολυσμένο δότη μπορεί να μεταδώσει τον T. cruzi στον παραλήπτη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη μεταμόσχευση καρδιάς, η οποία μεταδίδει το T. cruzi 75–100% και λιγότερο για τη μεταμόσχευση του ήπατος (0–29%) ή ενός νεφρού (0–19%). Μια μολυσμένη μητέρα μπορεί, επίσης, να μεταδώσει το T. cruzi στο παιδί της μέσω του πλακούντα. Αυτό συμβαίνει έως και στο 15% των γεννήσεων από μολυσμένες μητέρες. Από το 2019, το 22,5% των νέων λοιμώξεων εμφανίζεται μέσω κάθετης μετάδοσης.

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στην οξεία φάση της νόσου, τα σημεία και τα συμπτώματα προκαλούνται άμεσα από την αντιγραφή του T. cruzi και την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος σε αυτήν. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, το T. cruzi μπορεί να βρεθεί σε διάφορους ιστούς σε όλο το σώμα και κυκλοφορεί στο αίμα. Κατά τη διάρκεια των αρχικών εβδομάδων μόλυνσης, η αντιγραφή του παρασίτου ελέγχεται με παραγωγή αντισωμάτων και ενεργοποίηση της φλεγμονώδους απόκρισης του ξενιστή, ιδιαίτερα κύτταρα που στοχεύουν ενδοκυτταρικά παθογόνα, όπως, τα κύτταρα ΝΚ και τα μακροφάγα, που οδηγούνται από μόρια σηματοδότησης φλεγμονής, όπως ο TNF-α και η IFN -γ. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας νόσου Chagas, η μακροχρόνια βλάβη των οργάνων αναπτύσσεται με την πάροδο των ετών λόγω της συνεχούς αναπαραγωγής του παρασίτου και της βλάβης από το ανοσοποιητικό σύστημα. Νωρίς κατά τη διάρκεια της νόσου, το T. cruzi βρίσκεται συχνά στις ραβδωτές μυϊκές ίνες της καρδιάς. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, η καρδιά γενικά διογκώνεται, με σημαντικές περιοχές καρδιακών μυϊκών ινών να αντικαθίστανται από ουλώδη ιστό και λίπος. Περιοχές ενεργού φλεγμονής διασκορπίζονται σε όλη την καρδιά, με φλεγμονώδη ανοσοκύτταρα, συνήθως μακροφάγα και Τ κύτταρα. Αργά στη νόσο, τα παράσιτα σπάνια εντοπίζονται στην καρδιά και μπορεί να είναι παρόντα σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Στην καρδιά, το παχύ έντερο και τον οισοφάγο, η χρόνια ασθένεια οδηγεί, επίσης, σε τεράστια απώλεια νευρικών απολήξεων. Στην καρδιά, αυτό μπορεί να συμβάλλει σε αρρυθμίες και άλλες καρδιακές δυσλειτουργίες. Στο παχύ έντερο και στον οισοφάγο, η απώλεια ελέγχου του νευρικού συστήματος είναι ο κύριος παράγοντας της δυσλειτουργίας των οργάνων. Η απώλεια νεύρων εμποδίζει την κίνηση των τροφίμων μέσω του πεπτικού σωλήνα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου και σε περιορισμό της παροχής αίματος.

    Chagas Instagram 1000x1000

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η παρουσία του T. cruzi είναι διαγνωστική της νόσου Chagas. Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης της λοίμωξης, μπορεί να ανιχνευθεί με μικροσκοπική εξέταση φρέσκου αίματος, ή του επιχρίσματος του, για κινητικά παράσιτα. ή με παρασκευή λεπτών και παχιών επιχρισμάτων αίματος που βάφονται με Giemsa, για άμεση απεικόνιση παρασίτων. Η εξέταση επιχρίσματος αίματος ανιχνεύει παράσιτα στο 34-85% των περιπτώσεων. Τεχνικές, όπως, η φυγοκέντρηση μικροαιματοκρίτη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη συγκέντρωση του αίματος, γεγονός που καθιστά τη δοκιμή πιο ευαίσθητη. Κατά τη μικροσκοπική εξέταση, οι τρυπομαστίγοι T. cruzi έχουν ένα λεπτό σώμα, συχνά σε σχήμα S ή U, με μαστίγιο συνδεδεμένο στο σώμα μέσω κυματοειδούς μεμβράνης. Εναλλακτικά, το DNA του T. cruzi μπορεί να ανιχνευθεί με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR). Σε οξεία και συγγενή νόσο του Chagas, η PCR είναι πιο ευαίσθητη από τη μικροσκοπία, και είναι πιο αξιόπιστη από τις δοκιμές που βασίζονται σε αντισώματα για τη διάγνωση συγγενούς νόσου, επειδή δεν επηρεάζεται από τη μεταφορά αντισωμάτων κατά του T. cruzi από μια μητέρα στο το μωρό της (παθητική ανοσία). Η PCR χρησιμοποιείται επίσης για την παρακολούθηση των επιπέδων του T. cruzi σε αποδέκτες μεταμοσχεύσεων οργάνων και σε ανοσοκατασταλμένα άτομα, γεγονός που επιτρέπει την ανίχνευση λοίμωξης ή επανενεργοποίησης σε πρώιμο στάδιο. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας φάσης, η μικροσκοπική διάγνωση είναι αναξιόπιστη και η PCR είναι λιγότερο ευαίσθητη επειδή το επίπεδο των παρασίτων στο αίμα είναι χαμηλό. Η χρόνια νόσος του Chagas διαγιγνώσκεται, συνήθως, χρησιμοποιώντας ορολογικές εξετάσεις, οι οποίες ανιχνεύουν αντισώματα ανοσοσφαιρίνης G κατά του T. cruzi στο αίμα του ατόμου. Οι πιο κοινές μεθοδολογίες δοκιμής είναι η ELISA, ο έμμεσος ανοσοφθορισμός και η έμμεση αιμοσυγκόλληση. Απαιτούνται δύο θετικά αποτελέσματα ορολογίας, χρησιμοποιώντας διαφορετικές μεθόδους δοκιμής για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση. Εάν τα αποτελέσματα των δοκιμών είναι ασαφή, μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρόσθετες μέθοδοι δοκιμής όπως το Western blot. Τα αντιγόνα T. cruzi μπορούν, επίσης, να ανιχνευθούν σε δείγματα ιστών χρησιμοποιώντας τεχνικές ανοσοϊστοχημείας. Διατίθενται διάφορες ταχείες διαγνωστικές εξετάσεις για τη νόσο Chagas. Αυτές οι δοκιμές μεταφέρονται εύκολα και μπορούν να πραγματοποιηθούν από άτομα χωρίς ειδική εκπαίδευση. Είναι χρήσιμα για τον έλεγχο μεγάλου αριθμού ατόμων και για τον έλεγχο ατόμων που δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, αλλά η ευαισθησία τους είναι σχετικά χαμηλή, και συνιστάται να χρησιμοποιηθεί μια δεύτερη μέθοδος για την επιβεβαίωση ενός θετικού αποτελέσματος. Το T. cruzi μπορεί να απομονωθεί από δείγματα μέσω καλλιέργειας αίματος ή ξενοδιάγνωσης ή εμβολιασμού ζώων με το αίμα του ατόμου. Στη μέθοδο καλλιέργειας αίματος, τα ερυθρά αιμοσφαίρια του ατόμου διαχωρίζονται από το πλάσμα και προστίθενται σε ένα εξειδικευμένο μέσο ανάπτυξης για να ενθαρρύνουν τον πολλαπλασιασμό του παρασίτου. Μπορεί να χρειαστούν έως και έξι μήνες για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα. Η ξενοδιάγνωση περιλαμβάνει τη σίτιση του αίματος του ατόμου σε έντομα τριατομίνης και στη συνέχεια εξέταση των περιττωμάτων του για το παράσιτο 30 έως 60 ημέρες αργότερα. Αυτές οι μέθοδοι δεν χρησιμοποιούνται συνήθως, καθώς είναι αργές και έχουν χαμηλή ευαισθησία.

    chagas disease diagnosis 5ada080f1d640400390db8d0

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Τα δίχτυα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ενδημικές περιοχές για την αποφυγή δαγκωμάτων από τα έντομα. Οι προσπάθειες για την πρόληψη της νόσου Chagas έχουν επικεντρωθεί σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχο του φορέα για τον περιορισμό της έκθεσης σε έντομα τριατομίνης. Τα προγράμματα ψεκασμού εντομοκτόνων αποτέλεσαν τη βασική βάση του ελέγχου του φορέα, αποτελούμενο από ψεκασμό σπιτιών και τις γύρω περιοχές με εντομοκτόνα. Αυτό έγινε αρχικά με εντομοκτόνα οργανοχλωρίου, οργανοφωσφορικού και καρβαμικού, τα οποία αντικαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1980 με πυρεθροειδή. Αυτά τα προγράμματα μείωσαν δραστικά τη μετάδοση στη Βραζιλία και τη Χιλή, και εξάλειψαν σημαντικούς φορείς από ορισμένες περιοχές: Triatoma infestans από τη Βραζιλία, τη Χιλή, την Ουρουγουάη και τμήματα του Περού και της Παραγουάης, καθώς και το Rhodnius prolixus από την Κεντρική Αμερική. Ο έλεγχος του φορέα σε ορισμένες περιοχές παρεμποδίστηκε από την ανάπτυξη αντοχής σε εντομοκτόνα από τα έντομα. Σε απάντηση, τα προγράμματα ελέγχου φορέων έχουν εφαρμόσει εναλλακτικά εντομοκτόνα (π.χ. fenitrothion και bendiocarb στην Αργεντινή και τη Βολιβία), τη θεραπεία εξημερωμένων ζώων (τα οποία τροφοδοτούνται, επίσης, από τα έντομα) με φυτοφάρμακα, χρώματα εμποτισμένα με φυτοφάρμακα και άλλες πειραματικές προσεγγίσεις. Σε περιοχές με αυτά τα έντομα, η μετάδοση του T. cruzi μπορεί να αποφευχθεί με τον ύπνο κάτω από τα σεντόνια και με σκεπαστά κρεβάτια. Η μετάγγιση αίματος ήταν στο παρελθόν ο δεύτερος συνηθέστερος τρόπος μετάδοσης για τη νόσο Chagas. Το T. cruzi μπορεί να επιβιώσει σε ψυγμένο αποθηκευμένο αίμα και μπορεί να επιβιώσει από την κατάψυξη και την απόψυξη, επιτρέποντάς του να παραμείνει σε ολικό αίμα, συσκευασμένα ερυθρά αιμοσφαίρια, κοκκιοκύτταρα και αιμοπετάλια. Η ανάπτυξη και η εφαρμογή εξετάσεων διαλογής των προϊόντων αίματος μείωσε δραματικά τον κίνδυνο μόλυνσης κατά τη μετάγγιση αίματος. Σχεδόν όλες οι αιμοδοσίες στις χώρες της Λατινικής Αμερικής υποβάλλονται σε έλεγχο Chagas. Η ευρεία εξέταση είναι επίσης συχνή σε μη ενδημικά έθνη με σημαντικούς πληθυσμούς μεταναστών από ενδημικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου (εφαρμόστηκε το 1999), της Ισπανίας (2005), των Ηνωμένων Πολιτειών (2007), της Γαλλίας και της Σουηδίας (2009), της Ελβετίας (2012) και Βέλγιο (2013). Το αίμα εξετάζεται χρησιμοποιώντας ορολογικές δοκιμές, συνήθως ELISA, για την ανίχνευση αντισωμάτων έναντι πρωτεϊνών T. cruzi. Άλλοι τρόποι μετάδοσης έχουν επίσης στοχευτεί από τα προγράμματα πρόληψης της νόσου Chagas. Η θεραπεία μητέρων που έχουν προσβληθεί από T. cruzi κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μειώνει τον κίνδυνο συγγενής μετάδοσης της λοίμωξης. Για το σκοπό αυτό, πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής έχουν εφαρμόσει ως ρουτίνα τον έλεγχο εγκύων γυναικών και βρεφών για μόλυνση από T. cruzi και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τον έλεγχο όλων των παιδιών που έχουν γεννηθεί από μολυσμένες μητέρες για να αποτραπεί η ανάπτυξη συγγενών λοιμώξεων σε χρόνια ασθένεια. Ομοίως με τις μεταγγίσεις αίματος, πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas ελέγχουν τα όργανα για μεταμόσχευση με ορολογικές εξετάσεις. Δεν υπάρχει εμβόλιο κατά της νόσου Chagas. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas αντιμετωπίζεται χρησιμοποιώντας αντιπαρασιτικά φάρμακα για την εξάλειψη του T. cruzi από το σώμα και  συμπτωματική θεραπεία για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της λοίμωξης. Από το 2018, το benznidazole και το nifurtimox ήταν τα αντιπαρασιτικά φάρμακα επιλογής για τη θεραπεία της νόσου Chagas, αν και το benznidazole είναι το μόνο φάρμακο που διατίθεται στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Και για τα δύο φάρμακα, η θεραπεία αποτελείται, συνήθως, από δύο έως τρεις δόσεις από του στόματος την ημέρα για 60 έως 90 ημέρες. Η αντιπαρασιτική θεραπεία είναι πιο αποτελεσματική νωρίς κατά τη διάρκεια της λοίμωξης: εξαλείφει το T. cruzi από το 50-80% των ατόμων στην οξεία φάση, αλλά μόνο το 20-60% αυτών που βρίσκονται στη χρόνια φάση. Η θεραπεία της χρόνιας νόσου είναι πιο αποτελεσματική στα παιδιά από ό, τι στους ενήλικες και το ποσοστό θεραπείας για συγγενή νόσο πλησιάζει το 100% εάν αντιμετωπιστεί τον πρώτο χρόνο της ζωής. Η αντιπαρασιτική θεραπεία μπορεί επίσης να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου και να μειώσει την πιθανότητα συγγενούς μετάδοσης. Η εξάλειψη του T. cruzi δε θεραπεύει την καρδιακή και γαστρεντερική βλάβη που προκαλείται από χρόνια νόσο του Chagas, επομένως αυτές οι καταστάσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται ξεχωριστά. Η αντιπαρασιτική θεραπεία δεν συνιστάται σε άτομα που έχουν ήδη αναπτύξει διασταλτική καρδιομυοπάθεια.

    Η βενζινιδαζόλη θεωρείται συνήθως η θεραπεία πρώτης γραμμής επειδή έχει πιο ήπιες δυσμενείς επιπτώσεις από το nifurtimox και η αποτελεσματικότητά της είναι καλύτερα κατανοητή. Τόσο η βενζινιδαζόλη όσο και το nifurtimox έχουν συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της βενζινιδαζόλης είναι: δερματικό εξάνθημα, πεπτικά προβλήματα, μειωμένη όρεξη, αδυναμία, πονοκέφαλος και προβλήματα ύπνου. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες μερικές φορές μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντιισταμινικά ή κορτικοστεροειδή και γενικά αντιστρέφονται όταν διακόπτεται η θεραπεία. Ωστόσο, η βενζιδαζόλη διακόπτεται σε ποσοστό έως και 29% των περιπτώσεων. Το Nifurtimox έχει συχνότερες παρενέργειες, επηρεάζοντας έως και 97,5% των ατόμων που παίρνουν το φάρμακο. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι: απώλεια όρεξης, απώλεια βάρους, ναυτία και έμετος και διάφορες νευρολογικές διαταραχές, όπως αλλαγές στη διάθεση, αϋπνία, παραισθησία και περιφερική νευροπάθεια. Η θεραπεία διακόπτεται σε έως και 75% των περιπτώσεων. Και τα δύο φάρμακα αντενδείκνυται για χρήση σε έγκυες γυναίκες και άτομα με ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια. Από το 2019, έχει αναφερθεί αντίσταση σε αυτά τα φάρμακα.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στο χρόνιο στάδιο, η θεραπεία περιλαμβάνει τη διαχείριση των κλινικών εκδηλώσεων της νόσου. Η θεραπεία της καρδιομυοπάθειας του Chagas είναι παρόμοια με εκείνη άλλων μορφών καρδιακής νόσου. Μπορεί να συνταγογραφούνται βήτα αναστολείς και αναστολείς ΜΕΑ, αλλά ορισμένα άτομα με νόσο Chagas μπορεί να μην είναι σε θέση να λάβουν την τυπική δόση αυτών των φαρμάκων επειδή έχουν χαμηλή αρτηριακή πίεση ή χαμηλό καρδιακό ρυθμό. Για τη διαχείριση των ακανόνιστων καρδιακών παλμών, στα άτομα μπορεί να συνταγογραφούνται αντιαρρυθμικά φάρμακα όπως η αμιωδαρόνη ή να βάλουν βηματοδότη. Αντιπηκτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόληψη του θρομβοεμβολισμού και του εγκεφαλικού επεισοδίου. Η χρόνια καρδιακή νόσος που προκαλείται από το Chagas είναι ένας συχνός λόγος για χειρουργική επέμβαση και μεταμόσχευση καρδιάς. Επειδή οι αποδέκτες μεταμοσχεύσεων λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα για να αποτρέψουν την απόρριψη οργάνων, παρακολουθούνται χρησιμοποιώντας PCR για να ανιχνεύσουν την επανενεργοποίηση της νόσου. Τα άτομα με νόσο του Chagas που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση καρδιάς έχουν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Η ήπια γαστρεντερική νόσος μπορεί να αντιμετωπιστεί συμπτωματικά, όπως με τη χρήση καθαρτικών για τη δυσκοιλιότητα ή τη λήψη προκινητικού φαρμάκου, όπως η μετοκλοπραμίδη πριν από τα γεύματα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του οισοφάγου. Η χειρουργική επέμβαση για τη διάσπαση των μυών του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα (καρδιομυοτομία) ενδείκνυται σε πιο σοβαρές περιπτώσεις οισοφαγικής νόσου, και μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική αφαίρεση του προσβεβλημένου μέρους του οργάνου σε προχωρημένο μεγάκολο.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Everything You Want To Know About Chagas Disease Kissing Bug Disease 1280x720

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Τρυπανοσωμίαση της Αφρικής

    Ο ιός του Έμπολα

    Μυοκαρδίτιδα

    Ασθένεια του ύπνου

    www.emedi.gr

     

  • Σημαντικές πληροφορίες για τα μαγειρικά έλαια Σημαντικές πληροφορίες για τα μαγειρικά έλαια

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για τα μαγειρικά έλαια

    Τα μαγειρικά έλαια

    • Εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο

    Το λάδι αυτό λαμβάνεται μόνο από την ελιά, τον καρπό του ελαιόδεντρου, χρησιμοποιώντας μόνο μηχανικά ή φυσικά μέσα, σε ιδιαίτερες θερμικές συνθήκες, οι οποίες δεν μεταβάλλουν με κανένα τρόπο το λάδι. Δεν έχει υποστεί καμία μεταχείριση, εκτός από πλύσιμο, καθίζηση, φυγοκέντρηση και φιλτράρισμα. Το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο είναι μια εξαιρετική επιλογή για το αντιοξειδωτικό του περιεχόμενο, τα καλά λιπαρά του, που προστατεύουν την καρδιά ενώ η χρήση του συνδέεται με την πρόληψη του καρκίνου. Το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο είναι η κορωνίδα του ελαίου ελιάς και αντιστοιχεί σε λιγότερο από το 10% των ελαίων σε πολλές χώρες παραγωγής. Λόγω αυτών των πλεονεκτημάτων του, το ελαιόλαδο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή κάθε φαγητού, όχι όμως για κάθε μέθοδο μαγειρέματος. Το χαμηλό σημείο καπνισμού του (η θερμοκρασία στην οποία αρχίζει να αποικοδομείται και να απελευθερώνει βλαβερές ελεύθερες ρίζες) σημαίνει ότι δεν είναι πάντα το ιδανικό λάδι που χρησιμοποιείται για το μαγείρεμα - τουλάχιστον όχι το μαγείρεμα σε θερμοκρασίες πάνω από 191 βαθμούς κελσίου. Είναι σημαντικό να γνωρίζετε ότι η οξείδωση ή αλλιώς το οξειδωτικό τάγγισμα αποτελεί μια από τις κυριότερες αλλοιώσεις που υφίστανται τα έλαια. Οι αλλαγές που προκαλούνται στα τρόφιμα από την οξείδωση περιλαμβάνουν απώλεια γεύσης και χρώματος, μείωση θρεπτικής αξίας και λειτουργικότητας καθώς και σχηματισμό βλαβερών για την υγεία των καταναλωτών, παραπροϊόντων. Όλα τα τρόφιμα που περιέχουν λιπίδια είναι επιρρεπή στην οξείδωση, αλλά περισσότερο επηρεάζονται τα τρόφιμα που είναι αφυδατωμένα και που εκτίθενται σε υψηλές θερμοκρασίες, όπως εκείνες του τηγανίσματος. Γι' αυτό το λόγο αποφύγετε το τηγάνισμα με εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο. Γενικότερα, το τηγάνισμα δεν είναι υγιεινός τρόπος μαγειρέματος και πρέπει να το αποφεύγουμε. Αυξάνει τη συνολική ποσότητα λίπους στο φαγητό, γεγονός που προκαλεί επίσης αύξηση του αριθμού των θερμίδων. Επίσης, το τηγάνισμα οδηγεί στην απώλεια των βιταμινών B και C. Το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο μπορείτε να το χρησιμοποιείτε ωμό σε σαλάτες, σε σούπες και βραστά, καθώς και για ντιπ. Να φυλάσσεται σε ένα αδιαφανές δοχείο σε δροσερό, σκοτεινό μέρος.

    olive oil stock

    • Εξευγενισμένο ελαιόλαδο

    Το εξευγενισμένο ελαιόλαδο λαμβάνεται από μεθόδους ραφιναρίσματος σε παρθένα ελαιόλαδα, οι οποίες δεν προκαλούν αλλοιώσεις στην αρχική δομή των γλυκεριδίων. Έχει μια ελεύθερη οξύτητα, η οποία εκφράζεται ως ελαϊκό οξύ και δεν ξεπερνάει τα 0,3 γραμμάρια στα 100 γραμμάρια, καθώς και τα άλλα χαρακτηριστικά που αντιστοιχούν σε ότι καθορίζεται για αυτήν την κατηγορία και στα συγκεκριμένα πρότυπα. Λαμβάνεται από εξευγενισμό παρθένων ελαιολάδων με μεγάλο βαθμό οξύτητας και/ή οργανοληπτικών ελαττωμάτων, τα οποία περιορίζονται μετά το ραφινάρισμα. Περισσότερο από το 50% των ελαιόλαδων που παράγονται στην περιοχή της Μεσογείου, είναι τέτοιας χαμηλής ποιότητας, που πρέπει να εξευγενιστούν έτσι ώστε να παραχθεί ένα εδώδιμο προϊόν.

    • Ελαφρύ ελαιόλαδο

    Ένα άγευστο και συχνά χαμηλής ποιότητας λάδι πωλείται ως ελαφρύ και μάλιστα σε προνομιακή τιμή. Ο ορισμός ελαφρύ αναφέρεται στην ουδέτερη γεύση και όχι στο θερμιδικό περιεχόμενο, καθώς όλα τα ελαιόλαδα έχουν τον ίδιο αριθμό θερμίδων. Το ελαφρύ ελαιόλαδο έχει πολύ υψηλότερο σημείο καπνισμού, περίπου 243 βαθμούς κελσίου. Επομένως είναι καλύτερο για μαγείρεμα υψηλής θερμοκρασίας, όπως το σοτάρισμα, το ψήσιμο και το ψήσιμο στη σχάρα. Φυλάσσεται σε αδιαφανές δοχείο σε δροσερό, σκοτεινό μέρος.

    • Λάδι καρύδας

    Όπως τα περισσότερα άλλα έλαια, το έλαιο καρύδας διατίθεται σε δύο ποικιλίες: 1. εξευγενισμένη και 2. μη ραφιναρισμένη, επίσης γνωστή ως παρθένο έλαιο καρύδας. Το εξευγενισμένο λάδι καρύδας έχει σημείο καπνισμού 232 βαθμούς κελσίου. Λειτουργεί καλά για το σοτάρισμα ή το ψήσιμο και έχει μια ουδέτερη, ελαφριά γεύση καρύδας. Το παρθένο λάδι καρύδας, αντίθετα, προσφέρει μεγαλύτερη γεύση καρύδας και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε θερμοκρασίες έως 177 βαθμούς κελσίου. Και οι δύο ποικιλίες είναι κατάλληλες για ψήσιμο στο φούρνο με αναλογία 1:1 με βούτυρο ή άλλα έλαια. Φυλάσσεται σε γυάλινο δοχείο σε δροσερό, σκοτεινό μέρος.

    6 benefits avocado oil

    • Λάδι αβοκάντο 

    Εάν γνωρίζετε ότι τα αβοκάντο είναι γεμάτα υγιεινά μονοακόρεστα λίπη, δεν θα εκπλαγείτε όταν μάθετε ότι το λάδι τους είναι επίσης εξαιρετικά υγιεινό. Εκτός από τημ υψηλή του περιεκτικότητα σε αυτά τα καλά λιπαρά, το λάδι αβοκάντο διαθέτει το υψηλότερο γνωστό σημείο καπνισμού οποιουδήποτε φυτικού λαδιού (271 βαθμούς κελσίου για το εξευγενισμένο και έως 249 βαθμούς κελσίου για το μη ραφιναρισμένο). Αποτελεί ένα ιδανικό έλαιο για το τηγάνισμα, το μαγείρεμα, το ψήσιμο στο φούρνο και στη σχάρα. Φυλάσσεται σε δροσερό, σκοτεινό μέρος ή στο ψυγείο για καλύτερη συντήρηση.

    • Σησαμέλαιο

    Το σησαμέλαιο μπορεί να είναι ένα καλό λάδι που χρειάζεται ο καθένας στην κουζίνα του. Με πολλά μονοακόρεστα λίπη και αντιοξειδωτικά, ανταγωνίζεται το ελαιόλαδο ως μια υγιεινή επιλογή για το μαγείρεμα. Το σησαμέλαιο είναι πλούσιο σε λιπαρά οξέα που περιέχονται σε αφθονία στο σησαμέλαιο. Περιέχει τις φυσικές λιγνάνες σεσαμίνη και σεσαμινόλη που σε συνδυασμό με την βιταμίνη Ε (υπό την μορφή γ-τοκοφερόλης) παρέχουν ισχυρή αντιοξειδωτική δράση. Οι λιγνάνες σεσαμίνη και σεσαμινόλη το προστατεύουν από το να οξειδώνεται γρήγορα. έτσι το σησαμέλαιο είναι ιδανικό για μαγειρική. Το σημείο καπνού του είναι από 177 βαθμούς κελσίου έως 204 βαθμούς κελσίου, το οποίο σημαίνει ότι θεωρείται ιδανικό για μαγείρεμα και όχι τηγάνισμα λόγω του ότι έχει χαμηλό σημείο καπνισμού και οξειδώνεται. Μπορείτε να το προσθέσετε ωμό στις σαλάτες, να μαρινάρετε, καθώς και ως καρύκευμα για προσθήκη γεύσης. Φυλάσσεται στο ψυγείο για καλύτερα αποτελέσματα

    • Ηλιέλαιο

    Συνήθως, εξάγεται από τους εξαιρετικά θρεπτικούς ηλιόσπορους. Οι σπόροι περιέχουν μια μεγάλη γκάμα θρεπτικών συστατικών, όπως σημαντικές ποσότητες βιταμίνης Α, Ε, χολίνης και φολικού οξέος. Το ηλιέλαιο είναι διακριτικό λάδι με εξαιρετικά λεπτή γεύση και έχει αντοχή στη θερμότητα. Το σημείο καπνισμού του ηλιελαίου είναι σχετικά υψηλό, καθιστώντας το ευνοϊκό για το σοτάρισμα και το τηγάνισμα. Επιπλέον, δεν επιβάλλει τη δική του γεύση στα τρόφιμα. Το ηλιέλαιο, ως ένα από τα εξαιρετικά επιθυμητά μαγειρικά έλαια, έχει προσελκύσει μεγάλη προσοχή από διάφορες ομάδες εμπειρογνωμόνων στον τομέα της υγείας. Πολλοί γνωστοί οργανισμοί υγείας και εξειδικευμένοι γιατροί προτείνουν τη χρήση ηλιελαίου ως υγιεινό λίπος, υποστηρίζοντας ότι αποδίδει πολλά οφέλη για την υγεία, συμπεριλαμβανομένης της ικανότητας προστασίας από τη χοληστερόλη, βελτίωσης του δέρματος, μείωσης της φλεγμονής κ.α. Το ραφιναρισμένο ηλιέλαιο, αν και πιο σταθερό σε υψηλότερες θερμοκρασίες μαγειρέματος, στερείται των πολυφαινολών και της βιταμίνης Ε που διαθέτει ο μη επεξεργασμένος ανταγωνιστής του. Η υδρογόνωση χρησιμοποιείται συνήθως από τους περισσότερους κατασκευαστές για να σταθεροποιήσει περαιτέρω το λάδι. Είτε υδρογονωμένα είτε ημιυδρογονωμένα έλαια. Οι περισσότερες χρόνιες ασθένειες όπως ο διαβήτης, ο καρκίνος και οι καρδιακές παθήσεις αποδίδονται σε αυτά τα trans-λιπαρά.

    bj6jkc6d6v 5ef9703e314c6

    • Αραχιδέλαιο

    Το Αραχιδέλαιο ή Φυστικέλαιο (Peanut Oil) προκύπτει από την επεξεργασία των καρπών του φυτού Arachis Hypogaea, το οποίο προέρχεται από την Κεντρική Αμερική. Πρόκειται για εγκεκριμένο προϊόν από το FDA στις ΗΠΑ, κατέχοντας εξαιρετική θέση στην κορυφή της πυραμίδας μαζί με το ελαιόλαδο, καθώς θεωρείται πως προλαμβάνει καρδιαγγειακές παθήσεις και μειώνει τα επίπεδα χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων, ενώ παράλληλα βοηθάει στην απώλεια βάρους. Το αραχιδέλαιο χρησιμοποιείται ευρέως στη μαγειρική, κυρίως στη ταϊλανδέζικη, κινέζικη και άλλη ασιατική κουζίνα. Το ραφιναρισμένο αραχιδέλαιο διαθέτει υψηλό σημείο καπνού 232 βαθμούς κελσίου, και για το λόγο αυτό είναι εξαιρετικά ευνοϊκό για τηγάνισμα υψηλής θερμοκρασίας. Λειτουργεί, επίσης, καλά στο τηγάνισμα μεγάλων μερίδων, γ' αυτό η βιομηχανία τροφίμων βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε είδη, όπως τηγανητές πατάτες και τηγανητό κοτόπουλο. Το παρθένο αραχιδέλαιο, αντίθετα, έχει χαμηλό σημείο καπνισμού (160 βαθμούς κελσίου), και είναι ιδανικό για να το προσθέσετε σε σάλτσες ή μαρινάδες για επιπλέον γεύση. Φυλάσσεται σε δροσερό, σκοτεινό μέρος.

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

    0d88764fd3acdd96563850d0ea93e752

    Διαβάστε, επίσης,

    Σπόροι μη αποφλοιωμένοι

    Οι κατάλληλες βιταμίνες για την υγεία σας

    Ελαιώδεις φυτικές τροφές

    Χρήσιμες πληροφορίες για το λάδι καρύδας

    Υπερφαινολικό ελαιόλαδο

    Τροφές και ουσίες που μπορούν να μειώσουν φυσικά τη χοληστερόλη

    Τα φυτικά έλαια είναι ανθυγιεινά

    Τροφές φάρμακα για τον καρκίνο

    Λάδι κανόλας για να εξαφανίσετε το λίπος στην κοιλιά

    Είναι υγιεινές οι μαργαρίνες;

    Τα μη φυσικά τρόφιμα και ροφήματα

    Τροφές που δεν πρέπει να τρώτε όταν πονάτε

    Τα μεταλλαγμένα προϊόντα που εγκρίθηκαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση

    Γιατί πρέπει να απαγορευτούν τα μεταλλαγμένα

    Οι κίνδυνοι από τα μεταλλαγμένα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

     

  • Εντερικά παράσιτα Εντερικά παράσιτα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα εντερικά παράσιτα

     Η τάξη των λοιμωδών παραγόντων που ονομάζονται παράσιτα υποδιαιρείται σε δύο κατηγορίες:

    • Τα πρωτόζωα, που είναι μονοκύτταροι μικροοργανισμοί και, χαρακτηριστικά, διαιρούνται και πολλαπλασιάζονται μέσα στον ξενιστή, συνήθως, μεταδίδονται άμεσα δια της κοπρανοστοματικής οδού και δεν προκαλούν ηωσινοφιλία
    • Οι έλμινθες (σκώληκες) που είναι πολυκύτταροι μικροοργανισμοί και, με ελάχιστες εξαιρέσεις (π.χ. Strongyloides stercoralis, Hymenolepis nana), δεν πολλαπλασιάζονται μέσα στο σώμα του ξενιστή ενώ, συχνά, προκαλούν κάποιου βαθμού ηωσινοφιλία. Το ύψος της ηωσινοφιλίας εξαρτάται από το βαθμό διεισδυτικότητας στο βλεννογόνο. Οι σκώληκες έχουν μικρή διάρκεια ζωής στο σώμα του ξενιστή και, χωρίς αναμόλυνση, πεθαίνουν από μόνοι τους.
    • Δεν παραμένουν στο έντερο όλα τα παράσιτα, που φθάνουν εκεί δια της στοματικής οδού. Μερικά εμφανίζουν διεισδυτικότητα ενώ άλλα δεν απελευθερώνουν τις λοιμώδεις μορφές τους μέσα στο έντερο. Αυτή η τελευταία ομάδα, που περιλαμβάνει το τοξόπλασμα (Toxoplasma gondii), τον εχινόκοκκο και την τριχινέλλα (Trichinella spirallis)
    • Οι περισσότεροι σκώληκες απαιτούν, είτε παρατεταμένη περίοδο επώασης, εκτός του ξενιστή, πριν καταστούν μολυσματικοί, είτε την παρουσία ενός συγκεκριμένου φορέα για τη μεταδοσή τους. Εξαίρεση σ' αυτό τον κανόνα αποτελεί ο Enterobius vermicularis (οξύουροι), του οποίου τα αυγά είναι μολυσματικά, σχεδόν αμέσως μετά τη γέννηση τους. Με αυτό τον τρόπο συμβαίνει άμεση αυτολοίμωξη
    • Η άμεση μετάδοση μεταξύ ατόμων είναι ασυνήθης 
    • Η πιθανότητα μόλυνσης από κάποιο εντερικό παράσιτο, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες - την παρουσία του συγκεκριμένου λοιμώδους παράγοντα, έναν κατάλληλο φορέα ή τρόπο μετάδοσης και την παρουσία ξενιστή που είναι επιρρεπής στον λοιμώδη παράγοντα. Η παγκόσμια κατανομή των παρασίτων καθορίζεται από παράγοτες κοινωνικοοικονομικούς , γεωγραφικούς, τηνηλικία και το συγχρωτισμό, ενώ το χαμηλό επίπεδο της ποιότητας του νερού και της ατομικής υγιεινής είναι οι σημαντικότεροι

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πεπτικό

    Γενετική: Οι γενετικοί παράγοντες παίζουν ελάσσονα ρόλο στη μετάδοση, την παθογένεια και την αντιμετώπιση των συγκεκριμένων λοιμώξεων 

    Επικρατέστερη ηλικία: Παιδιά κυρίως

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Διάρροια
    • Κοιλιακά άλγη/ευαισθησία
    • Αύξηση των αερίων του εντέρου - τυμπανισμός, ερυγές, μετεωρισμός, βορβορυγμοί
    • Ναυτία ή έμετοι
    • Απώλεια βάρους και ανορεξία
    • Δυσεντερία. Σπάνια, μπορεί όμως, να σχετίζεται με λοίμωξη από αμοιβάδα (Entamoeda histolytica), Balantidium Coli
    • Κνησμός του δακτυλίου (E. vermicularis, Trichuris trichiura, S. stercoralis, πλατυέλμινθες)
    • Αφόδευση σκώληκα ή τμήματος αυτού 
    • Αύξηση των εντερικών ήχων 
    • Περιπρωκτικό ή αιδοιϊκό εξάνθημα

    ΑΙΤΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Παθογόνα πρωτόζωα:

    • Giardia lamblia
    • Entamoeda histolytica
    • Cryptosporidium
    • Isospora belli
    • Balantidium coli
    • Cyclospora 
    • Microsporida

    Δυνητικά παθογόνα πρωτόζωα:

    • Dientamoeda fragilis

    Πιθανώς, μη παθογόνα πρωτόζωα:

    • Όλες οι άλλες αμοιβάδες 
    • Endolimax nana
    • Όλα τα υπόλοιπα μαστιγοφόρα πρωτόζωα του εντέρου

    Παθογόνοι έλμινθες - νηματώδεις (ασκαρίδες):

    • Enterobius vermicularis
    • Trichuris trichiura
    • Ascaris lumbricoides
    • Νηματοσκώληκες (Necator americanus, Ancylostoma duodenale)
    • Strongyloides stercoralis
    • Capillaria philippinensis
    • Trichostrongylus

    Παθογόνοι έλμινθες - κυστώδεις (πλατέλμινθες):

    • Taenia saginata
    • Taenia solium
    • Diphyllobothrium latum
    • Hymenolepis nana
    • Hymenolepis diminuta
    • Dipylidium caninum

    Παθογόνοι έλμινθες - τρηματώδεις (τρηματώδεις σκώληκες)

    • Fasciolopsis buski
    • Clonorchis sinensis
    • Opisthorhis viverrini
    • Heterophyes heterophyes
    • Fasciola hepatica
    • Paragonimus westermani
    • Schistosoma mansoni
    • S. japonicum
    • S. hematobum
    • S. mekongi

    5f128a308b08ac9c3932f063 badb4d 945c672cd291409ba06c1567db244166 mv2

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝH

    • Ηλικία (παιδιά)
    • Χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο 
    • Κακή υγιεινή - ατομική, τροφίμων, νερού 
    • Ταξίδι στο εξωτερικό
    • Συγχρωτισμός - κέντρα ημερήσιας φροντίδας, ψυχιατρικά ιδρύματα
    • Συνύπαρξη άλλης νόσου, κύηση, γαστρική υποχλωρυδρία, ανοσοκαταστολή (AIDS)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Άλλες εντερικές λοιμώξεις 
    • Τροφική δηλητηρίαση
    • Δυσαπορρόφηση
    • Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου 
    • Αιμορροϊδες
    • Συρίγγια του πρωκτού

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ 

    • Η εξέταση δείγματος κοπράνων που συλλέγεται μέσα σε δοχείο με συντηρητικές ουσίες π.χ. οξεικό νάτριο σε φορμόλη (SAF), καλά αναμεμιγμένα, ώστε να διατηρούνται όλα τα στοιχεία και παρέχει ακριβή διάγνωση στο 90% των περιπτώσεων. Για μεγαλύτερη διαγνωστική ακρίβεια, θα χρειασθεί εξέταση περισσότερων δειγμάτων 
    • Οι νεότερες τεχνικές εργαστηριακής εξέτασης των κοπράνων (όπως τα μονοκλωνικά αντισώματα, άλλες τεχνικές αντιγονικής ανίχνευσης, ανίχνευση του DNA) αποτελούν συναρπαστικές επιστημονικές ανακαλύψεις. Στην παρούσα, όμως, φάση εμφανίζουν ελάχιστα πρακτικά πλεονεκτήματα έναντι των συνηθισμένων μεθόδων 
    • Ορολογικές δοκιμασίες - για συγκεκριμένες λοιμώξεις, ειδικά αν αυτές δεν προκαλούν εμφανή λοίμωξη του εντέρου (δηλαδή αν δεν απελευθερώνονται αυγά ή παράσιτα στα κόπρανα) ή αν ο χαμηλός αριθμός των παρασίτων καθιστά τη διάγνωση δύσκολη. Αυτές οι δοκιμασίες ενδείκνυνται σπάνια και, συνήθως, πραγματοποιούνται μόνο σε ειδικά κέντρα αναφοράς 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Η χρησιμοποίηση αντιβιοτικών, ελαιούχων υπακτικών και η παρουσία βαρίου στα κόπρανα μπορεί να καταστήσει την παρασιτολογική διάγνωση δύσκολη ή αδύνατη

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Στην πλειοψηφία τους, τα εντερικά παράσιτα δεν είναι διεισδυτικά και προκαλούν καθόλου ή μη ειδικές ιστιλογικές αλλοιώσεις στο έντερο
    • Η διεισδυτική αμοιβάδωση του εντέρου προκαλεί μια χαρακτηριστική ελκωτική και φλεγμονώδη ιστολογική εικόνα
    • Τα πρωτόζωα και οι έλμινθες μπορεί να ανευρεθούν στα υλικά βιοψίας 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Η πραγματοποίηση ειδικών δοκιμασιών για την ανίχνευση των Cryptosporidium, Isospora belli, Cyclospora και των μικροσποριδίων, προυποθέτει ότι το εργαστήριο θα έχει ενημερωθεί για το προφίλ της νόσου του συγκεκριμένου ασθενούς
    • Το έκπλυμα οξυούρων παρέχει μεγαλύτερη διαγνωστική εμβέλεια όταν υπάρχει υποψία λοίμωξης από Enterobius vermicularis. Μπορεί να χρειασθεί η πραγματοποίηση πολλών δοκιμασιών (5) για να αποκλεισθεί η οξυουρίαση
    • Για μερικά παράσιτα, είναι δυνατή η διενέργεια καλλιεργειών - Giardia lamblia, Entamoeba histolytica, Strongyloides stercolaris ενδείκνυνται σπανίως και γίνονται μόνο σε ειδικά εργαστήρια αναφοράς 
    • Δοκιμασίες κατάδυσης νημάτων και καθετηριασμός του ανώτερου πεπτικού χρειάζονται σπάνια για τη διάγνωση παρασίτωσης του ανωτέρου τμήματος του εντέρου
    • Σπάνια, η βιοψία μπορεί να καταδείξει την παρουσία διεισδυτικού έλμινθα στο τεμάχιο ιστού. Η ανεύρεση σκωλήκων με αυτό τον τρόπο μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολη και, συνήθως, χρειάζεται η συνεισφορά ειδικού παρασιτολόγου. Τα άλλα παράσιτα μπορούν να εντοπισθούν στο βλεννογόνο ή τη βλεννώδη στιβάδα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Διαγνωστικές ακτινολογικές τεχνικές χρειάζονται σπανίως. Εξαίρεση αποτελούν διεισδυτικές λοιμώξεις, όπως η αμοιβάδωση, όπου η κολίτιδα, τα αμοιβαδώματα και τα ηπατικά αποστήματα μπορούν να καταδειχθούν με τις κατάλληλες μεθόδους 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Επεμβατικές διαγνωστικές δοκιμασίες, χρειάζονται ή ενδείκνυνται σπανίως 
    • Όταν υπάρχει αιμορραγική κολίτιδα και υποψία διησθητικής αμοιβάδωσης, η σιγμοειδοσκόπηση καταδεικνύει βλεννοπυώδη κολίτιδα με εξελκώσεις. Η μικροσκοπική εξέταση ξεσμάτων από τα έλκη, αποκαλύπτει τους κινητούς αιματοφάγους τροφοζωΐτες της ιστολυτικής αμοιβάδας (E. histolytica)
    • Η ενδοσκόπηση του ανώτερου γαστρεντερικού μπορεί να αποδώσει υγρό το οποίο θα εξετασθεί για την ύπαρξη Giardia lamblia και Strongyloides stercoralis. Το ίδιο μπορεί να γίνει και με τα επιχρίσματα και τα υλικά βιοψίας που λαμβάνονται κατά την ενδοσκόπηση

    e406ba2614dd301a67b2e07a97b84f6e

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή ασθενής εκτός από την, σπάνια, περίπτωση χειρουργικής αντιμετώπισης 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Η θεραπεία θα πρέπει να προσανατολίζεται με γνώμονα το συμφέρον του ασθενούς. Δεν χρειάζονται όλοι οι ασθενείς φαρμακευτική αντιμετώπιση 
    • Συμπτωματική θεραπεία ενδείκνυται για την άνεση του ασθενούς, αφού ξεκίνησε η ειδική αγωγή 
    • Υπάρχει σχετική αντένδειξη για φάρμακα που παραλύουν το έντερο, όταν αυτά χορηγούνται για διάρροια που προκαλείται από διεισδυτικούς οργανισμούς 
    • Οι χειρουργικές τεχνικές παίζουν μικρό ρόλο στην αντιμετώπιση, εκτός από την περίπτωση αμοιβαδικών αποστημάτων που χρειάζονται παροχέτευση, δηλαδή πολλαπλά ή μεγάλα αποστήματα που δεν ανταποκρίνονται στη φαρμακευτική αγωγή ή επαπειλούμενη ρήξη, ειδικά για τα αποστήματα του αριστερού λοβού. Η παροχέτευση τέτοιων αποστημάτων συνήθως επιτυγχάνεται με καθετηριασμό, που οδηγείται ακτινοσκοπικά, ενώ υπάρχει χειρουργική κάλυψη για περίπτωση ανάγκης 
    • Χειρουργική αντιμετώπιση μπορεί να χρειασθεί σε περίπτωση απόφραξης του εντέρου ή άλλου οργάνου, όπως συμβαίνει κατά τη μετανάστευση της Ascaris lumbricoides

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Μπορεί να χρειασθεί διαιτητική υποστήριξη 
    • Πολλοί ασθενείς, κατά ή μετά την εντερική λοίμωξη, ειδικά όταν αυτή οφείλεται σε Giardia lamblia, αναπτύσσουν σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου ή/και δυσανεξία στη λακτόζη. Οι περισσότεροι από αυτούς ανταποκρίνονται σε δίαιτα ελεύθερη λακτόζης, ελάττωση της πρόσληψης καφεΐνης και αύξηση της διαιτητικής πρόσληψης ινών 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η ενημέρωση του ασθενούς είναι σημαντική για την πρόληψη της μετάδοσης της νόσου ή αναμόλυνσης 
    • Η εκπαίδευση εξαρτάται από τα παράσιτα, τα χαρακτηριστικά του ξενιστή και το περιβάλλον μέσα στο οποίο αλληλεπιδρούν 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Πρωτόζωα:

    • Εξατομίκευση της αντιμετώπισης της ασυμπτωματικής λοίμωξης από Entamoeba histolytica
    • Συμπτωματική εντερική λοίμωξη από Entamoeba histolytica - ιοδοκινόλη ή διλοξανίδη 
    • Διηθητική νόσος από Entamoeba histolytica - ιοδοκινόλη ή διλοξανίδη. Επιπροσθέτως, μετρονιδαζόλη, μόνη ή διϋδροεμετίνη ή εμετίνη συν φωσφορική χλωροκίνη 
    • Giardia lamblia - μετρονιδαζόλη ή τινιδαζόλη ή φουραζολιδόνη ή κινακρίνη. Σημείωση: η αλβενδαζόλη μπορεί να είναι δραστική κατά της G. lamblia
    • Cryptosporidium - κανένα φάρμακο δεν έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό
    • Πρωτόζωα Isospora belli - τριμεθοπρίμη /σουλφαμεθοξαζόλη
    • Balantidium coli - τετρακυκλίνη ή ιοδοκινόλη ή μετρονιδαζόλη 
    • Cyclospora - άγνωστο
    • Μίκροσπορίδια - άγνωστο

    Έλμινθες:

    • Νηματώδεις (εκτός των Strongyloides και Trichostrongylus) - μεβενδαζόλη ή παμοϊκή πυραντέλη ή κιτρική πιπεραζίνη ή αλβενδαζόλη 
    • Strongyloides και Trichostrongylus - θειοβενδαζόλη ή αβενδαζόλη 
    • Κυστώδεις - πραζικουαντέλη ή νικλοσαμίδη 
    • Τρηματώδεις - νικλοσαμίδη ή πραζικουαντέλη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΤΕΡΙΚΑ ΠΑΡΑΣΙΤΑ

    Κατά την επανεξέταση για την επιβεβαίωση της απομάκρυνσης των παρασίτων θα πρέπει να λαμβάνονται υπ' όψιν τα εξής: ο κύκλος ζωής του παρασίτου (πόσο χρόνο χρειάζεται για να ανεγεννηθεί και να καταστεί εμφανές), ο κίνδυνος αναμόλυνσης, καθώς και ποιά είναι η κατάλληλη δοκιμασία ανίχνευσης του παρασίτου (κόπρανα, έκπλυμα οξυούρων, καλλιέργειες, ορολογικές δοκιμασίες)

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Η φύση της λοίμωξης συχνά υποδεικνύει τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για την αποφυγή της ανομόλυνσης. Αυτά συνήθως αφορούν θέματα ατομικής υγιεινής καθώς και υγιεινής του νερού και των τροφίμων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η ηλικιακή ομάδα που προσβάλλεται συχνότερα

    Γηριατρικό: Η νόσηση μπορεί να προκαλέσει βαρύτερη αναπηρία 

    ΚΥΗΣΗ

    Μερικές από αυτές τις λοιμώξεις μπορεί να είναι ιδιαίτερα σοβαρές κατά τη διάρκεια της κύησης. Πολλά από τα προαναφερόμενα φάρμακα αντενδείκνυνται κατά τη διάρκεια της κύησης 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Intestinal Parasites Guide

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Βιταμινική ανεπάρκεια

    Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

    Κνησμός δακτυλίου του πρωκτού

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Παρασίτωση από Blastocystis hominis

    Λαμβλίαση

    Tριχίνωση

    Κρυπτοσποριδίωση

    www.emedi.gr

     

  • Σύνδρομο Dumping Σύνδρομο Dumping

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Dumping 

    Το σύνδρομο Dumping είναι συμπτώματα από το πεπτικό σύστημα που οφείλονται σε ταχεία γαστρική κένωση.

    Συνήθως, αποτελεί επιπλοκή της γαστρικής χειρουργικής (γαστρεκτομή, βαγοτομή, πυλωροπλαστική)

    Επηρεαζόμενα συστήματα:  Πεπτικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Μεσήλικες και ηλικιωμένοι

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    Από τα συχνότερα στα λιγότερο συχνά:

    • Διάρροια
    • Ναυτία, έμετος 
    • Πρώιμος κορεσμός 
    • Κοιλιακή δυσφορία
    • Έξαψη
    • Ταχυκαρδία
    • Αύξηση διαφορικής πίεσης 
    • Συγκοπή ή προσυγκοπτικό επεισόδιο
    • Ορθοστατικά σημεία

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    Εισαγωγή υπερωσμωτικής τροφής στο έντερο μετά από εγχείρηση ανώτερου γαστρεντερικού

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    Χειρουργικές επεμβάσεις στο πεπτικό, ιδιαίτερα γαστρεκτομή

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    • Μηχανική απόφραξη 
    • Έντερο - γαστρικό συρίγγιο
    • Κοιλιοκάκη
    • Νόσος Crohn
    • Ανεπάρκεια εξωκρινούς μοίρας του παγκρέατος 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    • Μετεγχειρητική υπεργλυκαιμία
    • Αναιμία
    • Υποπρωτεϊναιμία

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Ινσουλίνη

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Σακχαρώδης διαβήτης

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    • Ακτινογραφίες, με σκιαγραφικό υλικό, ανώτερου πεπτικού όπου φαίνεται ταχεία κένωση του στομάχου
    • Έλεγχος της γαστρικής κένωσης με ραδιοϊσότοπα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    • Συχνά και μικρά γεύματα 
    • Εγχείρηση μόνο όταν τα διαιτητικά και τα λοιπά συντηρητικά μέτρα αποτύχουν να ελέγξουν τα συμπτώματα που επιδεινώνονται

    dumping syndrome causes

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    • Χωρίς περιορισμούς 
    • Κατάκλιση μετά τα γεύματα ή κατά την εκδήλωση των συμπτωμάτων 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Χαμηλής περιεκτικότητας σε υδατάνθρακες 
    • Συχνά και μικρά γεύματα
    • Λήψη υγρών μόνο μεταξύ των γευμάτων 
    • Δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες
    • Κανονική και επαρκής πρόσληψη θερμίδων 
    • Μερικοί ασθενείς μπορεί να παρουσιάζουν ευαισθησία στο γάλα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    Αντιμουσκαρινικοί παράγοντες:

    • Ατροπίνη 0,4 - 0,6 mg
    • Κυπροεπταδίνη 30 λεπτά πριν από τα γεύματα 

    Νεότερα φάρμακα:

    • Οκτρεοτίδιο 200-600 mg/ημέρα υποδόρια ή ενδοφλέβια σε διαιρεμένες δόσεις/8ωρο. Είναι αρκετά ακριβό

    Άλλα:

    • Πηκτίνη (guar gum)

    Αντενδείξεις:

    • Υπερευαισθησία
    • Γλαύκωμα κλειστής γωνίας 
    • Απόφραξη αυχένα ουροδόχου κύστης

    Προφυλάξεις:

    Σημεία ατροπινισμού, όπως θόλωση όρασης, ξηροστομία, κατακράτηση ούρων, ταχυκαρδία, δυσκοιλιότητα 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ME ΣΥΝΔΡΟΜΟ DUMPING

    Προσπάθεια εξασφάλισης πλήρους διατροφής

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    • Συχνά γεύματα, ξηράς τροφής που δεν περιέχει ραφιναρισμένους υδατάνθρακες
    • Περιορισμός λήψης υγρών μόνο μεταξύ των γευμάτων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    • Υπογλυκαιμία
    • Υποσιτισμός 
    • Διαταραχές ηλεκτρολυτών συμπεριλαμβανομένης υποκαλιαιμίας

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    Πολύ καλή

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Νόσος πεπτικού έλκους 
    • Αντιδραστική υπογλυκαιμία
    • Γαστρεκτομή/Βαγοτομή

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    650x350 incremental dumping syndrome video

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο ραγδαίας κενώσεως στομάχου

    Οι ευεργετικές ιδιότητες της μπανάνας

    Δίαιτα για το πεπτικό έλκος

    Μήπως έχετε πολλά ρεψίματα;

    Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού

    Διατροφή για το έλκος

    Καταστάσεις που δεν απαιτούν χειρουργείο

    Σύνδρομο Zollinger-Ellison

    www.emedi.gr

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Βιγκανισμός Σαλάτα με πορτοκάλι »