Κυριακή, 05 Ιανουαρίου 2014 10:08

Λουίζα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Η Λουίζα έχει πολλές θεραπευτικές ιδιότητες

Η Lippia citrodora ή Lippia citriodora ή Λουίζα ή Λιππία η κιτρίοσμος ή λίππια η κιτριοφόρα ή Lippia triphylla ή Λιππία η τρίφυλλη ή Aloysia citrodora ή αλουίζα η κιτρίοσμος ή αλοϊζα ή αλουσία ή ελουίζα ή λεμονόχορτο ή σταυροβότανο ή Γοργογιάννης ή βερβένα ή βερβένα η καλλωπιστική ή λυππία ή λιππιά ή αλοϋσία ανήκει στην οικογένεια των Βερβενίδων.

Απαντάται και ως Vervena citriodora ή Vervena officinallis.

Eίναι ένας  πολύ όμορφος θάμνος φυλλοβόλος που φτάνει σε ύψος περίπου τo ενάμισι μέτρο, με τετράγωνα λυγερά κλαδιά. Έχει φύλλα μακρόστενα, προμήκη, τραχιά, οδοντωτά και λογχοειδή, με έντονες νευρώσεις τα οποία με το τρίψιμο αναδίδουν άρωμα λεμονιού, καθώς, περιέχουν κιτρικό οξύ. Όταν ανθίζει, βγάζει όμορφα, λευκά ή ωχροπράσινα, κιτρινωπά ανθάκια, σε λεπτά στάχυα. Ανθίζει από τον Ιούνιο μέχρι το Σεπτέμβριο και τότε μαζεύονται οι ανθισμένες κορυφές και γίνονται ματσάκια και ξηραίνονται και φυλάσσονται σε γυάλινο βάζο που κλείνει καλά για να διατηρήσουν το υπέροχο άρωμα.

Φυτρώνει στις άκρες των δρόμων, σε αναχώματα, σε πετρώδη εδάφη νησιών και σε χωράφια που δεν ποτίζονται συχνά.

Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα που παίρνονται το φθινόπωρο. Καλύτερα είναι να στρωματώνονται σε άμμο για να ριζώσουν και έπειτα να φυτευtούν στον οριστικό τόπο, που πρέπει να έχει καλό χώμα, διαπερατό και δροσερό. Το μάζεμα φύλλων, βλαστών και ανθέων γίνεται το καλοκαίρι,

Μπορείτε να το καλλιεργήσετε στον κήπο ή την γλάστρα σας και είναι πολύ ανθεκτικό, ακόμη κι αν δεν ποτίζεται συχνά. Έχει υπέροχο άρωμα και πανέμορφα μικρά λευκά ή ανοιχτόχρωμα πράσινα έως μοβ άνθη, που αν τα πιάσουμε στα χέρια μας μυρίζουν έντονα λεμόνι γι’ αυτό πολλοί την ονομάζουν  "λεμονόχορτο". Κατάγεται από την Αμερική.....

Χαρίζει υπέροχο άρωμα και γεύση τόσο σε φαγητά, όσο σε γλυκά και σε ποτά.

Χρησιμοποιείται σαν αρωματικό σε σαπούνια και μπαίνει σε νερό για πλύσιμο των χεριών.

Χρήσιμα μέρη Λουίζας

Τα άνθη, τα φύλλα και οι νεαροί βλαστοί, αλλά και τα κλωνάρια και ολόκληρο το φυτό.

Δραστικές ουσίες Λουίζας

Περιέχει βερβεναλίνη και βερβερίνη, αιθέριο λάδι, βλέννα και ταννίνες.

Θεραπευτικές ιδιότητες Λουίζας

Είναι κατάλληλη για κάθε είδος πόνους. Είναι κατάλληλη για τον πονοκέφαλο με κοπάνισμα και τοποθέτηση στο λαιμό και για πόνο στο μάτι. Είναι κατάλληλο για τις νευραλγίες αυτιών με άχνισμα από αφέψημα που βράζει και ανακουφίζει από τους πόνους των ρευματισμών με αφέψημα και πλύσεις.

Χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική, στην ποτοποιία, στην αρωματοποιϊα και στην αρωματοθεραπεία.

Η Λουΐζα είναι ένα αρωματικό  βότανο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως τονωτικό, σπασμολυτικό, στυπτικό, χωνευτικό, αντιπυρετικό, επουλωτικό και διουρητικό.

Έχει χωνευτικές, εφιδρωτικές, τονωτικές, διεγερτικές, αντιπυρετικές, αντισπασμωδικές, ευστόμαχες, καταπραϋντικές των βρόγχων και της ρινικής κοιλότητας ιδιότητες.

Άρα συνίσταται σε στομαχόπονο, κολίτιδα και για εξωτερικό καθαρισμό αιμορροΐδων, κολπίτιδας και πληγών και στις νεφρολιθιάσεις και για την μείωση της πίεσης.

Βοηθάει αποτελεσματικά η Λουΐζα σε δίαιτες αποτοξίνωσης, στην κυτταρίτιδα, όπως και στην αποβολή των περιττών υγρών.

Το ζεστό ρόφημα του  βοτάνου αυτού είναι φημισμένο για της αφροδισιακές του ιδιότητες.

Επίσης, χρησιμοποιείται για την καταπολέμηση της αϋπνίας.

Είναι κατάλληλη για τις πέτρες στα νεφρά.

Είναι γαλακτογόνο, πολύτιμο για λεχώνες, είναι εμμηναγωγό.

Κατάλληλο για το διαβήτη.

Χρησιμοποιείται σε αιμορραγίες.

Η ομοιοπαθητική χρησιμοποιεί τη Λουίζα στη δυσμηνόρροια και στην κατακράτηση υγρών.

Καταπολεμά την κακοσμία του στόματος και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον καθαρισμό προσώπου.

Η λουίζα είναι γνωστή για τη συμβολή της στο αδυνάτισμα, επειδή λιώνει το λίπος και καταπολεμά την κυτταρίτιδα.

Βοηθά τους παχύσαρκους να χάσουν βάρος, επίσης, σε ευκοιλιότητες και αιμορραγίες.

Επίσης, καταπραϋνει το στομάχι και το πεπτικό σύστημα και ενδείκνυται σε δυσπεψία, φούσκωμα, κολικούς κι εντερικές διαταραχές.

Έχει αντιπυρετική και αντιδιαρροϊκή και αποτοξινωτική δράση, είναι τονωτική και διώχνει την ένταση και το στρες.

Σαν κατάπλασμα είναι ευεργετική για νευρικούς πόνους, πονοκεφάλους και πόνους σε αυτιά.

Με εξωτερική χρήση ωφελεί σε ρευματικούς πόνους, στις δερματοπάθειες, στον πόνο ματιών, επολώνει πληγές και έλκη και μαλακώνει τους πόνους των αιμορροϊδων.

Δίνει γεύση και άρωμα λεμονιού σε σάλτσες που συνοδεύουν λευκά κρέατα ή ψάρια, ταιριάζει σε σούπες και σαλάτες, ενώ με τα φρέσκα φύλλα της αρωματίζονται κρέμες, παγωτά, κέικ και ποτά.

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με Λουίζα

Βράστε 5 λεπτά 1 μέρος νερού. Κατεβάστε από τη φωτιά, προσθέστε 1/2 μέρος φρέσκα φύλλα λουίζας και βάλτε το στο ψυγείο. Βάζετε παγάκια και το απολαμβάνετε.

Έγχυμα λουίζας

Αφήνετε για 10 λεπτά 20 γραμμάρια φυτό σε 1 λίτρο ζεστό νερό, σουρώνετε και πίνετε 2 ποτήρια την ημέρα. Ω; χωνευτικό παίρνετε 1 ποτήρι μισή ώρα πριν τα κύρια γεύματα. Για αδυνάτισμα πίνετε ένα ποτήρι, μισή ώρα, πριν το πρόγευμα και ένα το βράδυ πριν από τον ύπνο. Πίνεται σκέτο ή με ζεστό βιολογικό γάλα για τη νευρική κούραση, για τις πέτρες στα νεφρά, για τις λεχώνες που θέλουν να θηλάσουν.

Αφέψημα Λουίζας

Βράζετε 30 γραμμάρια Λουίζας σε 1 φλιτζάνι νερό και πίνετε για στομαχόπονους, πόνους στα έντερα και διαβήτη. Το χρησιμοποιείται για τα πονεμένα μάτια, τις αιμορροϊδες, τις κολπίτιδες, τις πληγές, τα έλκη και τα τραύματα. Αν οι πληγές έχουν πύον βάζετε σκόνη από κοπανισμένη ξερή Λουίζα.

Ο πολτός κοπανισμένων φρέσκων φυτών με τοπικές επαλείψεις κάνει καλό στον πονοκέφαλο και στον πυρετό.

Νερό λουίζας

Αφήνετε σε ζεστό νερό άνθη λουίζας, μέχρι να κρυώσει το νερό, σουρώνετε και με το νερό αυτό πλένετε το πρόσωπο.

Κρασί λουίζας

Αφήνετε άνθη λουίζας να χωνευτούν για 15 ημέρες σε σπιτίσιο κρασί, σουρώνετε και φυλάτε το κρασί. Παίρνετε ένα ποτηράκι του λικέρ σα χωνευτικό.

Αιθέριο έλαιο λουίζας

Το αιθέριο έλαιο λουίζας έχει ευχάριστη μυρωδιά λεμονιού. Είναι χωνευτικό, ηρεμιστικό και αντισπασμωδικό και είναι βοηθητικό σε περιπτώσεις αμνησίας. Βοηθά με μασάζ σε προβλήματα χώνεψης και σε παχυσαρκία, σε νευρική υπερένταση, σε εμπύρετες καταστάσεις και σε αμνησία. Το μασάζ γίνεται με λίγες σταγόνες από το αιθέριο έλαιο, διαλυμένο με λιπαρό φυτικό λάδι. Επίσης, μπορούμε να καταπολεμήσουμε το πρόβλημα της αϋπνίας εάν κάθε βράδυ κάνουμε ένα θεραπευτικό μπάνιο στο νερό του οποίου έχετε προσθέσει 2 σταγόνες λάδι λουίζας, διαλυμένο σε λίγο οινόπνευμα. Καλύτερα αποτελέσματα υπάρχουν αν συνδυαστεί με λάδι λεβάντας. Η αναλογία είναι 2 σταγόνες αιθέριο έλαιο λουίζας με 4 σταγόνες αιθέριο λάδι λεβάντας.

Μαγειρική

Χρησιμοποιείται σε ποτά και για να αρωματίσει ψάρια, πουλερικά, κρέατα, σούπες και σαλάτες. Επίσης, χρησιμοποιείται για γαρνίρισμα σε επιδόρπια και φρουτοσαλάτες.

Τα κατάλληλα βότανα για να έχετε την υγεία σας

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

loiza 1

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 5077 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 26 Μαΐου 2021 22:33
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων

    Μήπως έχετε χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων

    Ο χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων σημαίνει ότι το υγρό (σπέρμα) που εκσπερματίζετε κατά τη διάρκεια ενός οργασμού περιέχει λιγότερα σπερματοζωάρια από το φυσιολογικό. Ο χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων ονομάζεται επίσης ολιγοσπερμία. Η πλήρης απουσία σπέρματος ονομάζεται αζωοσπερμία. Ο αριθμός των σπερματοζωαρίων σας θεωρείται χαμηλότερος από το φυσιολογικό εάν έχετε λιγότερα από 15 εκατομμύρια σπερματοζωάρια ανά χιλιοστόλιτρο σπέρματος. Το να έχετε χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων μειώνει τις πιθανότητες ένα από τα σπερματοζωάριά σας να γονιμοποιήσει το ωάριο του συντρόφου σας, με αποτέλεσμα την εγκυμοσύνη. Ωστόσο, πολλοί άνδρες που έχουν χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων εξακολουθούν να είναι σε θέση να κάνουν παιδί.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Το κύριο σημείο του χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων είναι η αδυναμία σύλληψης παιδιού. Μπορεί να μην υπάρχουν άλλα εμφανή σημεία ή συμπτώματα. Σε ορισμένους άνδρες, ένα υποκείμενο πρόβλημα όπως μια κληρονομική χρωμοσωμική ανωμαλία, μια ορμονική ανισορροπία, διεσταλμένες φλέβες των όρχεων ή μια κατάσταση που εμποδίζει τη διέλευση του σπέρματος μπορεί να προκαλέσει σημεία και συμπτώματα.

    Τα συμπτώματα χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Προβλήματα με τη σεξουαλική λειτουργία, για παράδειγμα, χαμηλή σεξουαλική ορμή ή δυσκολία διατήρησης στύσης (στυτική δυσλειτουργία)
    • Πόνος, πρήξιμο ή εξόγκωμα στην περιοχή των όρχεων
    • Μειωμένη τριχοφυΐα στο πρόσωπο ή στο σώμα ή άλλα σημάδια ανωμαλίας χρωμοσωμάτων ή ορμονών

    Επισκεφθείτε έναν γιατρό εάν δεν καταφέρατε να συλλάβετε παιδί μετά από ένα χρόνο τακτικής, απροστάτευτης σεξουαλικής επαφής ή νωρίτερα εάν έχετε κάποιο από τα ακόλουθα:

    • Προβλήματα στύσης ή εκσπερμάτωσης, χαμηλή σεξουαλική ορμή ή άλλα προβλήματα με τη σεξουαλική λειτουργία
    • Πόνος, ενόχληση, ένα εξόγκωμα ή πρήξιμο στην περιοχή των όρχεων
    • Ιστορικό προβλημάτων όρχεων, προστάτη ή σεξουαλικών προβλημάτων
    • Μια επέμβαση στη βουβωνική χώρα, στους όρχεις, στο πέος ή στο όσχεο 

    ΑΙΤΙΑ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Η παραγωγή σπέρματος είναι μια πολύπλοκη διαδικασία και απαιτεί φυσιολογική λειτουργία των όρχεων (όρχεις) καθώς και του υποθαλάμου και των αδένων της υπόφυσης, όργανα στον εγκέφαλό σας που παράγουν ορμόνες που ενεργοποιούν την παραγωγή σπέρματος. Μόλις παραχθεί το σπέρμα στους όρχεις, οι ευαίσθητοι σωλήνες τα μεταφέρουν μέχρι να αναμειχθούν με το σπέρμα και να εκσπερματωθούν από το πέος. Προβλήματα με οποιοδήποτε από αυτά τα συστήματα μπορεί να επηρεάσουν την παραγωγή σπέρματος. Επίσης, μπορεί να υπάρχουν προβλήματα μη φυσιολογικού σχήματος (μορφολογία), κίνησης (κινητικότητας) ή λειτουργίας του σπέρματος. Ωστόσο, συχνά η αιτία του χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων δεν εντοπίζεται. 

    Ο χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων μπορεί να προκληθεί από διάφορα προβλήματα υγείας και ιατρικές θεραπείες.

    Μερικά από αυτά περιλαμβάνουν:

    • Κιρσόκηλη. Η κιρσοκήλη είναι μια διόγκωση των φλεβών που παροχετεύουν τον όρχι. Είναι η πιο συχνή αναστρέψιμη αιτία ανδρικής υπογονιμότητας. Αν και ο ακριβής λόγος που η κιρσοκήλη προκαλεί στειρότητα είναι άγνωστος, μπορεί να σχετίζεται με μη φυσιολογική ρύθμιση της θερμοκρασίας των όρχεων. Η κιρσοκήλη έχει ως αποτέλεσμα τη μειωμένη ποιότητα του σπέρματος.
    • Μόλυνση. Ορισμένες λοιμώξεις μπορεί να επηρεάσουν την παραγωγή σπέρματος ή την υγεία του σπέρματος ή μπορεί να προκαλέσουν ουλές που εμποδίζουν τη διέλευση του σπέρματος. Αυτές περιλαμβάνουν φλεγμονή της επιδιδυμίδας (επιδιδυμίτιδα) ή των όρχεων (ορχίτιδα) και ορισμένες σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένης της γονόρροιας ή του HIV. Αν και ορισμένες λοιμώξεις μπορεί να οδηγήσουν σε μόνιμη βλάβη των όρχεων, τις περισσότερες φορές το σπέρμα μπορεί ακόμα να ανακτηθεί.
    • Προβλήματα εκσπερμάτωσης. Η ανάδρομη εκσπερμάτιση συμβαίνει όταν το σπέρμα εισέρχεται στην ουροδόχο κύστη κατά τη διάρκεια του οργασμού αντί να βγαίνει από την άκρη του πέους. Διάφορες παθήσεις υγείας μπορεί να προκαλέσουν παλίνδρομη εκσπερμάτιση ή έλλειψη εκσπερμάτωσης, συμπεριλαμβανομένου του διαβήτη, των τραυματισμών της σπονδυλικής στήλης και της χειρουργικής επέμβασης της ουροδόχου κύστης, του προστάτη ή της ουρήθρας.
    • Ορισμένα φάρμακα μπορεί επίσης να οδηγήσουν σε προβλήματα εκσπερμάτωσης, όπως φάρμακα για την αρτηριακή πίεση γνωστά ως άλφα αποκλειστές. Ορισμένα προβλήματα εκσπερμάτωσης μπορούν να αντιστραφούν, ενώ άλλα είναι μόνιμα. Στις περισσότερες περιπτώσεις μόνιμων προβλημάτων εκσπερμάτισης, το σπέρμα μπορεί ακόμα να ανακτηθεί απευθείας από τους όρχεις.
    • Αντισώματα που επιτίθενται στο σπέρμα. Τα αντισώματα κατά του σπέρματος είναι κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος που λανθασμένα αναγνωρίζουν το σπέρμα ως επιβλαβείς εισβολείς και προσπαθούν να τα καταστρέψουν.
    • Όγκοι. Οι καρκίνοι και οι μη κακοήθεις όγκοι μπορούν να επηρεάσουν τα ανδρικά αναπαραγωγικά όργανα άμεσα, μέσω των αδένων που απελευθερώνουν ορμόνες που σχετίζονται με την αναπαραγωγή, όπως η υπόφυση, ή μέσω άγνωστων αιτιών. Η χειρουργική επέμβαση, η ακτινοβολία ή η χημειοθεραπεία για τη θεραπεία όγκων μπορούν επίσης να επηρεάσουν την ανδρική γονιμότητα.
    • Μη κατεβασμένοι όρχεις ή κρυψορχία. Κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ανάπτυξης, ο ένας ή και οι δύο όρχεις μερικές φορές αποτυγχάνουν να κατέβουν από την κοιλιά στον σάκο που συνήθως περιέχει τους όρχεις (όσχεο). Η μειωμένη γονιμότητα είναι πιο πιθανή στους άνδρες με αυτή την πάθηση.
    • Ορμονικές ανισορροπίες. Ο υποθάλαμος, η υπόφυση και οι όρχεις παράγουν ορμόνες που είναι απαραίτητες για τη δημιουργία του σπέρματος. Αλλαγές σε αυτές τις ορμόνες, καθώς και από άλλα συστήματα, όπως ο θυρεοειδής και τα επινεφρίδια, μπορεί να επηρεάσουν την παραγωγή σπέρματος.
    • Ελαττώματα των σωληναρίων που μεταφέρουν το σπέρμα. Πολλοί διαφορετικοί σωλήνες μεταφέρουν σπέρμα. Μπορούν να αποκλειστούν λόγω διαφόρων αιτιών, συμπεριλαμβανομένου ακούσιου τραυματισμού από χειρουργική επέμβαση, προηγούμενων λοιμώξεων, τραύματος ή ανώμαλης ανάπτυξης, όπως με κυστική ίνωση ή παρόμοιες κληρονομικές καταστάσεις. Η απόφραξη μπορεί να συμβεί σε οποιοδήποτε επίπεδο, συμπεριλαμβανομένου του όρχεως, στους σωλήνες που παροχετεύουν τον όρχι, στην επιδιδυμίδα, στους εκσπερματικούς πόρους ή στην ουρήθρα.
    • Χρωμοσωμικά ελαττώματα. Κληρονομικές διαταραχές όπως το σύνδρομο Klinefelter - στο οποίο ένας άνδρας γεννιέται με δύο χρωμοσώματα Χ και ένα χρωμόσωμα Υ αντί για ένα Χ και ένα Υ - προκαλούν ανώμαλη ανάπτυξη των ανδρικών αναπαραγωγικών οργάνων. Άλλα γενετικά σύνδρομα που σχετίζονται με τη στειρότητα περιλαμβάνουν την κυστική ίνωση, το σύνδρομο Kallmann και το σύνδρομο Kartagener.
    • Κοιλιοκάκη. Μια πεπτική διαταραχή που προκαλείται από την ευαισθησία στη γλουτένη, η κοιλιοκάκη μπορεί να προκαλέσει ανδρική υπογονιμότητα. Η γονιμότητα μπορεί να βελτιωθεί μετά την υιοθέτηση μιας δίαιτας χωρίς γλουτένη.
    • Ορισμένα φάρμακα. Η θεραπεία υποκατάστασης τεστοστερόνης, η μακροχρόνια χρήση αναβολικών στεροειδών, τα αντικαρκινικά φάρμακα (χημειοθεραπεία), ορισμένα αντιμυκητιασικά και αντιβιοτικά φάρμακα, ορισμένα φάρμακα για το έλκος και άλλα φάρμακα μπορούν να βλάψουν την παραγωγή σπέρματος και να μειώσουν την ανδρική γονιμότητα.
    • Προηγούμενες χειρουργικές επεμβάσεις. Ορισμένες χειρουργικές επεμβάσεις μπορεί να σας εμποδίσουν να έχετε σπέρμα στην εκσπερμάτισή σας, συμπεριλαμβανομένης της βαζεκτομής, της αποκατάστασης βουβωνοκήλης, των χειρουργικών επεμβάσεων οσχέου ή όρχεων, επεμβάσεις προστάτη και εγχειρήσεις  κοιλίας για καρκίνους όρχεων και ορθού, μεταξύ άλλων. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε για την αναστροφή αυτών των αποφράξεων είτε για την ανάκτηση του σπέρματος απευθείας από την επιδιδυμίδα και τους όρχεις.

    Η παραγωγή ή η λειτουργία του σπέρματος μπορεί να επηρεαστεί από την υπερβολική έκθεση σε ορισμένα περιβαλλοντικά στοιχεία, όπως:

    • Βιομηχανικά χημικά. Η παρατεταμένη έκθεση σε βενζόλια, τολουόλιο, ξυλόλιο, ζιζανιοκτόνα, φυτοφάρμακα, οργανικούς διαλύτες, υλικά βαφής και μόλυβδο μπορεί να συμβάλει σε χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων.
    • Έκθεση σε βαρέα μέταλλα. Η έκθεση σε μόλυβδο ή άλλα βαρέα μέταλλα μπορεί επίσης να προκαλέσει στειρότητα.
    • Ακτινοβολία ή ακτίνες Χ. Η έκθεση στην ακτινοβολία μπορεί να μειώσει την παραγωγή σπέρματος. Μπορεί να χρειαστούν αρκετά χρόνια για να επανέλθει η παραγωγή σπέρματος στο φυσιολογικό. Με υψηλές δόσεις ακτινοβολίας, η παραγωγή σπέρματος μπορεί να μειωθεί μόνιμα.
    • Υπερθέρμανση των όρχεων. Οι αυξημένες θερμοκρασίες βλάπτουν την παραγωγή και τη λειτουργία του σπέρματος. Αν και οι μελέτες είναι περιορισμένες και αδιευκρίνιστες, η συχνή χρήση σάουνας ή τζακούζι μπορεί να επηρεάσει προσωρινά τον αριθμό των σπερματοζωαρίων.

    Το να κάθεστε για μεγάλες περιόδους, να φοράτε στενά ρούχα ή να εργάζεστε σε φορητό υπολογιστή για μεγάλα χρονικά διαστήματα μπορεί επίσης να αυξήσει τη θερμοκρασία στο όσχεό σας και να μειώσει ελαφρώς την παραγωγή σπέρματος.

    Άλλες αιτίες χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων περιλαμβάνουν:

    • Χρήση ναρκωτικών. Τα αναβολικά στεροειδή που λαμβάνονται για την τόνωση της μυϊκής δύναμης και ανάπτυξης μπορεί να προκαλέσουν συρρίκνωση των όρχεων και μείωση της παραγωγής σπέρματος. Η χρήση κοκαΐνης μπορεί επίσης να μειώσει τον αριθμό και την ποιότητα του σπέρματός σας.
    • Χρήση αλκοόλ. Η κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να μειώσει τα επίπεδα τεστοστερόνης και να προκαλέσει μειωμένη παραγωγή σπέρματος.
    • Επάγγελμα. Ορισμένα επαγγέλματα μπορεί να συνδέονται με κίνδυνο υπογονιμότητας, συμπεριλαμβανομένης της συγκόλλησης ή εκείνων που σχετίζονται με παρατεταμένο κάθισμα, όπως η οδήγηση φορτηγού. 
    • Κάπνισμα καπνού. Οι άνδρες που καπνίζουν μπορεί να έχουν χαμηλότερο αριθμό σπερματοζωαρίων από εκείνους που δεν καπνίζουν.
    • Συναισθηματικό στρες. Το σοβαρό ή παρατεταμένο συναισθηματικό στρες, συμπεριλαμβανομένου του στρες για τη γονιμότητα, μπορεί να επηρεάσει τις ορμόνες που απαιτούνται για την παραγωγή σπέρματος.
    • Κατάθλιψη. Η κατάθλιψη μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη συγκέντρωση του σπέρματος.
    • Βάρος. Η παχυσαρκία μπορεί να βλάψει τη γονιμότητα με διάφορους τρόπους, συμπεριλαμβανομένου του άμεσου αντίκτυπου στο σπέρμα και της πρόκλησης ορμονικών αλλαγών που μειώνουν την ανδρική γονιμότητα.
    • Θέματα εξέτασης σπέρματος. Χαμηλότερος από τον κανονικό αριθμό σπερματοζωαρίων μπορεί να προκύψει από τη δοκιμή ενός δείγματος σπέρματος που λήφθηκε πολύ σύντομα μετά την τελευταία σας εκσπερμάτιση. Λήφθηκε πολύ σύντομα μετά από ασθένεια ή αγχωτικό συμβάν ή δεν περιείχε όλο το σπέρμα επειδή χύθηκε λίγο κατά τη συλλογή. Για το λόγο αυτό, τα αποτελέσματα βασίζονται γενικά σε πολλά δείγματα που λαμβάνονται σε μια χρονική περίοδο.

    screen 3

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Διάφοροι παράγοντες κινδύνου συνδέονται με χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων και άλλα προβλήματα που μπορεί να προκαλέσουν χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων.

    Περιλαμβάνουν:

    • Κάπνισμα καπνού
    • Κατανάλωση αλκοολ
    • Χρήση ορισμένων παράνομων ναρκωτικών
    • Να είναι κάποιος υπέρβαρος
    • Έντονη κατάθλιψη ή άγχος
    • Έχοντας ορισμένες προηγούμενες ή παρούσες λοιμώξεις
    • Η έκθεση σε τοξίνες
    • Υπερθέρμανση των όρχεων
    • Έχοντας βιώσει τραύμα στους όρχεις
    • Να έχετε γεννηθεί με διαταραχή γονιμότητας ή να έχετε συγγενή εξ αίματος, όπως ο αδερφός ή ο πατέρας σας, με διαταραχή γονιμότητας
    • Έχετε ορισμένες ιατρικές παθήσεις, συμπεριλαμβανομένων όγκων και χρόνιων ασθενειών
    • Υποβολή θεραπειών για τον καρκίνο, όπως η ακτινοβολία
    • Λήψη ορισμένων φαρμάκων
    • Κάνοντας προηγούμενη βαζεκτομή ή μείζονα κοιλιακή ή πυελική χειρουργική επέμβαση
    • Ιστορικό κρυψορχίας

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Η υπογονιμότητα που προκαλείται από χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων μπορεί να είναι αγχωτική τόσο για εσάς όσο και για τον σύντροφό σας.

    Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Χειρουργική επέμβαση ή άλλες θεραπείες για μια υποκείμενη αιτία χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων
    • Ακριβές και εμπλεκόμενες τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, όπως η εξωσωματική γονιμοποίηση 
    • Το άγχος σχετίζεται με την αδυναμία απόκτησης παιδιού

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Για να προστατεύσετε τη γονιμότητά σας, αποφύγετε τους γνωστούς παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν τον αριθμό και την ποιότητα του σπέρματος.

    Για παράδειγμα:

    • Μην καπνίζετε.
    • Περιορίστε ή απέχετε από το αλκοόλ.
    • Αποφύγετε τα παράνομα ναρκωτικά.
    • Συζητήστε με το γιατρό σας σχετικά με φάρμακα που μπορούν να επηρεάσουν τον αριθμό των σπερματοζωαρίων.
    • Διατηρήστε ένα υγιές βάρος.
    • Αποφύγετε τη ζέστη.
    • Διαχειριστείτε το άγχος.
    • Αποφύγετε την έκθεση σε φυτοφάρμακα, βαρέα μέταλλα και άλλες τοξίνες.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Όταν επισκέπτεστε έναν γιατρό επειδή δυσκολεύεστε να αφήσετε τη σύντροφό σας έγκυο, αυτός ή αυτή θα προσπαθήσει να προσδιορίσει την υποκείμενη αιτία. Ακόμα κι αν ο γιατρός σας πιστεύει ότι το πρόβλημα είναι ο χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων, συνιστάται να αξιολογηθεί ο σύντροφός σας για να αποκλειστούν πιθανοί παράγοντες που συμβάλλουν και να καθοριστεί εάν μπορεί να απαιτούνται τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

    • Γενική φυσική εξέταση και ιατρικό ιστορικό. Αυτό περιλαμβάνει εξέταση των γεννητικών σας οργάνων και ερωτήσεις σχετικά με τυχόν κληρονομικές παθήσεις, χρόνια προβλήματα υγείας, ασθένειες, τραυματισμούς ή χειρουργικές επεμβάσεις που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη γονιμότητα. Ο γιατρός σας μπορεί επίσης να ρωτήσει για τις σεξουαλικές σας συνήθειες και τη σεξουαλική σας ανάπτυξη.
    • Ανάλυση σπέρματος. Ένας χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων διαγιγνώσκεται ως μέρος μιας εξέτασης ανάλυσης σπέρματος. Ο αριθμός των σπερματοζωαρίων προσδιορίζεται γενικά με την εξέταση του σπέρματος κάτω από ένα μικροσκόπιο για να δούμε πόσα σπερματοζωάρια εμφανίζονται μέσα σε ένα συγκεκριμένο οπτικό πεδίο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ένας υπολογιστής μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μέτρηση του αριθμού των σπερματοζωαρίων. Τα δείγματα σπέρματος μπορούν να ληφθούν με δύο διαφορετικούς τρόπους. Μπορείτε να δώσετε ένα δείγμα με αυνανισμό και εκσπερμάτιση σε ειδικό δοχείο στο ιατρείο. Λόγω θρησκευτικών ή πολιτιστικών πεποιθήσεων, ορισμένοι άνδρες προτιμούν μια εναλλακτική μέθοδο συλλογής σπέρματος. Σε τέτοιες περιπτώσεις, το σπέρμα μπορεί να συλλεχθεί με τη χρήση ειδικού προφυλακτικού κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής. Νέα σπερματοζωάρια παράγονται συνεχώς στους όρχεις και χρειάζονται περίπου 42 έως 76 ημέρες για να ωριμάσουν. Έτσι, μια τρέχουσα ανάλυση σπέρματος αντικατοπτρίζει το περιβάλλον σας τους τελευταίους τρεις μήνες. Τυχόν θετικές αλλαγές που έχετε κάνει δε θα εμφανιστούν για αρκετούς μήνες. Μία από τις πιο συχνές αιτίες χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων είναι η ατελής ή ακατάλληλη συλλογή δείγματος σπέρματος. Ο αριθμός των σπερματοζωαρίων επίσης συχνά ποικίλλει. Εξαιτίας αυτών των παραγόντων, οι περισσότεροι γιατροί θα ελέγχουν δύο ή περισσότερα δείγματα σπέρματος με την πάροδο του χρόνου για να διασφαλίσουν τη συνέπεια μεταξύ των δειγμάτων. Για να διασφαλιστεί η ακρίβεια σε μια συλλογή, ο γιατρός σας θα σας ζητήσει να βεβαιωθείτε ότι όλο το σπέρμα σας μπαίνει στο κύπελλο συλλογής ή στο προφυλακτικό συλλογής όταν εκσπερματώνετε. Θα πρέπει να απέχετε από την εκσπερμάτιση για δύο έως επτά ημέρες πριν συλλέξετε δείγμα. Θα συλλέξετε ένα δεύτερο δείγμα τουλάχιστον δύο εβδομάδες μετά το πρώτο. Θα αποφύγετε τη χρήση λιπαντικών γιατί αυτά τα προϊόντα μπορούν να επηρεάσουν την κινητικότητα του σπέρματος.

    Αποτελέσματα ανάλυσης σπέρματος

    Οι φυσιολογικές πυκνότητες σπέρματος κυμαίνονται από 15 εκατομμύρια έως πάνω από 200 εκατομμύρια σπερματοζωάρια ανά χιλιοστόλιτρο σπέρματος. Θεωρείται ότι έχετε χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων εάν έχετε λιγότερα από 15 εκατομμύρια σπερματοζωάρια ανά χιλιοστόλιτρο ή λιγότερο από 39 εκατομμύρια συνολικά σπερματοζωάρια ανά εκσπερμάτιση. Η πιθανότητα να μείνετε έγκυος η σύντροφός σας μειώνεται με τη μείωση του αριθμού των σπερματοζωαρίων. Μερικοί άνδρες δεν έχουν καθόλου σπερματοζωάρια στο σπέρμα τους. Αυτό είναι γνωστό ως αζωοσπερμία. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που εμπλέκονται στην αναπαραγωγή και ο αριθμός των σπερματοζωαρίων στο σπέρμα σας είναι καθορισμένοςς. Μερικοί άνδρες με χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων κάνουν παιδιά με επιτυχία. Ομοίως, ορισμένοι άνδρες με φυσιολογικό αριθμό σπερματοζωαρίων δε μπορούν να κάνουν παιδιά. Ακόμα κι αν έχετε αρκετό σπέρμα, άλλοι παράγοντες είναι σημαντικοί για την επίτευξη εγκυμοσύνης, συμπεριλαμβανομένης της φυσιολογικής κίνησης του σπέρματος (κινητικότητα).

    Όταν η θεραπεία δεν αποδίδει

    Σε σπάνιες περιπτώσεις, τα προβλήματα ανδρικής γονιμότητας δε μπορούν να αντιμετωπιστούν και είναι αδύνατο για έναν άνδρα να αποκτήσει παιδί. Εάν συμβαίνει αυτό, εσείς και ο σύντροφός σας μπορείτε να σκεφτείτε είτε να χρησιμοποιήσετε σπέρμα από δότη είτε να υιοθετήσετε ένα παιδί.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Υπάρχουν βήματα που μπορείτε να κάνετε στο σπίτι για να αυξήσετε τις πιθανότητές σας να μείνετε έγκυος η σύντροφός σας, όπως:

    • Αύξηση της συχνότητας του σεξ. Η σεξουαλική επαφή κάθε μέρα ή κάθε δεύτερη μέρα ξεκινώντας τουλάχιστον τέσσερις ημέρες πριν την ωορρηξία αυξάνει τις πιθανότητες να μείνετε έγκυος η σύντροφός σας.
    • Σεξ όταν είναι δυνατή η γονιμοποίηση. Μια γυναίκα είναι πιθανό να μείνει έγκυος κατά τη διάρκεια της ωορρηξίας — η οποία συμβαίνει στη μέση του εμμηνορροϊκού κύκλου, μεταξύ των περιόδων. Αυτό θα εξασφαλίσει ότι το σπέρμα, το οποίο μπορεί να ζήσει αρκετές ημέρες, είναι παρόν όταν είναι δυνατή η σύλληψη.
    • Αποφυγή λιπαντικών. Ορισμένα προϊόντα ενδέχεται να επηρεάσουν την κίνηση και τη λειτουργία του σπέρματος. 

    Τα συμπληρώματα με μελέτες που δείχνουν πιθανά οφέλη για τη βελτίωση του αριθμού ή της ποιότητας του σπέρματος περιλαμβάνουν:

    • Μαύρο κύμινο (nigella sativa)
    • Συνένζυμο Q10
    • Φυλλικό οξύ
    • Ιπποκάστανο (aescin)
    • L-καρνιτίνη
    • Panax ginseng
    • Ψευδάργυρος

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ανδρική υπογονιμότητα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ανδρική υπογονιμότητα

    1111111111111

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη συστροφή όρχεως

    Τεχνητή γονιμοποίηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την προστατίτιδα

    Προβλήματα γονιμότητας

    Επιδιδυμίτιδα

    Συνταγή για την ορχίτιδα

    Τα εσώρουχα μπορεί να επηρεάσουν την ανδρική γονιμότητα

    Τα παχύσαρκα ζευγάρια δε μπορούν να τεκνοποιήσουν εύκολα

    Σύγχρονη εξωσωματική γονιμοποίηση

    Έχει κινδύνους η πατρότητα σε μεγάλη ηλικία;

    Οι καλύτερες βιταμίνες για την αύξηση της γονιμότητας

    Εργαστηριακό σπέρμα

    Η δίαιτα που είναι πλούσια σε πρωτεΐνες αυξάνει την γονιμότητα

    Μήπως έχετε αδύναμο σπέρμα;

    Τεχνητός όρχις για την ανδρική υπογονιμότητα

    Η στείρωση στους άντρες

    Πότε τα σπερματοζωάρια κολυμπούν γρηγορότερα

    Για πoιούς λόγους δε μπορείτε να κάνετε παιδί

    Κόλπα για καλύτερο σπέρμα

    Πώς η τηλεόραση επηρεάζει την γονιμότητα στους άντρες

    Σύνδρομο Klinefelter

    Προστατίτιδα από ουρεόπλασμα

    Πόσο σημαντικός είναι ο προστάτης

    Μήπως έχετε πόνο στην εκσπερμάτιση;

    Ορχίτιδα

    Απόγονοι χωρίς σπερματοζωάρια και ωάρια

    Πώς οι άντρες μπορούν να βελτιώσουν το σπέρμα τους

    Το κινητό μειώνει την παραγωγή σπερματοζωαρίων

    Αιτίες ανδρικής υπογονιμότητας

    Γονίδιο ένοχο για την ανδρική υπογονιμότητα

    Έλεγχος γονιμότητας ανδρών

    Εξωσωματική Γονιμοποίηση

    Ανδρική υπογονιμότητα

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την αχαλασία οισοφάγου

    Αχαλασία οισοφάγου

    Η αχαλασία οισοφάγου είναι μια σπάνια διαταραχή που δυσκολεύει τη διέλευση τροφής και υγρών από τον σωλήνα κατάποσης που συνδέει το στόμα και το στομάχι (οισοφάγο) στο στομάχι σας.

    Η αχαλασία εμφανίζεται όταν τα νεύρα στον οισοφάγο καταστρέφονται. Ως αποτέλεσμα, ο οισοφάγος παραλύει και διαστέλλεται με την πάροδο του χρόνου και τελικά χάνει την ικανότητα να πιέζει την τροφή προς τα κάτω στο στομάχι. Στη συνέχεια, το φαγητό συλλέγεται στον οισοφάγο, μερικές φορές ζυμώνεται και ξεπλένεται ξανά στο στόμα, το οποίο μπορεί να έχει πικρή γεύση.

    Μερικοί άνθρωποι την μπερδεύουν με τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠΝ). Ωστόσο, στην αχαλασία η τροφή προέρχεται από τον οισοφάγο, ενώ στη ΓΟΠΝ η ύλη προέρχεται από το στομάχι.

    Δεν υπάρχει θεραπεία για την αχαλασία. Μόλις παραλύσει ο οισοφάγος, ο μυς δεν μπορεί να λειτουργήσει ξανά σωστά. Αλλά τα συμπτώματα μπορούν συνήθως να αντιμετωπιστούν με ενδοσκόπηση, ελάχιστα επεμβατική θεραπεία ή χειρουργική επέμβαση.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΧΑΛΑΣΙΑΣ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ

    Τα συμπτώματα της αχαλασίας εμφανίζονται γενικά σταδιακά και επιδεινώνονται με την πάροδο του χρόνου.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Αδυναμία κατάποσης (δυσφαγία), η οποία μπορεί να νιώθετε ότι το φαγητό ή το ποτό έχει κολλήσει στο λαιμό σας
    • Εισρόφηση τροφής ή σάλιου
    • Καούρα
    • Ρέψιμο
    • Πόνος στο στήθος που έρχεται και φεύγει
    • Βήχας τη νύχτα
    • Πνευμονία (από εισρόφηση τροφής στους πνεύμονες)
    • Απώλεια βάρους
    • Έμετος

    ΑΙΤΙΑ ΑΧΑΛΑΣΙΑΣ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ

    Η ακριβής αιτία της αχαλασίας είναι ελάχιστα κατανοητή. Οι ερευνητές υποπτεύονται ότι μπορεί να οφείλεται σε απώλεια νευρικών κυττάρων στον οισοφάγο. Υπάρχουν θεωρίες για το τι προκαλεί αυτό, αλλά υπάρχουν υποψίες για ιογενή λοίμωξη ή αυτοάνοσες αποκρίσεις. Πολύ σπάνια, η αχαλασία μπορεί να προκληθεί από κληρονομική γενετική διαταραχή ή λοίμωξη.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΧΑΛΑΣΙΑΣ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ

    Η αχαλασία μπορεί να αγνοηθεί ή να διαγνωστεί λανθασμένα επειδή έχει συμπτώματα παρόμοια με άλλες πεπτικές διαταραχές.

    Για να ελέγξετε για αχαλασία οισοφάγου, ο γιατρός σας είναι πιθανό να συστήσει:

    • Μανομετρία οισοφάγου. Αυτή η εξέταση μετρά τις ρυθμικές συσπάσεις των μυών στον οισοφάγο σας όταν καταπίνετε, το συντονισμό και τη δύναμη που ασκούν οι μυς του οισοφάγου και πόσο καλά χαλαρώνει ή ανοίγει ο κατώτερος οισοφαγικός σφιγκτήρας σας κατά τη διάρκεια μιας κατάποσης. Αυτή η εξέταση είναι η πιο χρήσιμη για τον προσδιορισμό του τύπου προβλήματος κινητικότητας που μπορεί να έχετε.
    • Ακτινογραφίες του ανώτερου πεπτικού σας συστήματος (βαριούχο γεύμα). Οι ακτινογραφίες λαμβάνονται αφού πιείτε ένα υγρό με κιμωλία που καλύπτει και γεμίζει την εσωτερική επένδυση του πεπτικού σας συστήματος. Η επίστρωση επιτρέπει στον γιατρό σας να δει το σχήμα του οισοφάγου, του στομάχου και του άνω εντέρου σας. Μπορεί επίσης να σας ζητηθεί να καταπιείτε ένα χάπι βαρίου που μπορεί να βοηθήσει στην εμφάνιση απόφραξης του οισοφάγου.
    • Ανώτερη ενδοσκόπηση. Ο γιατρός σας εισάγει έναν λεπτό, εύκαμπτο σωλήνα εξοπλισμένο με φως και κάμερα (ενδοσκόπιο) στον λαιμό σας, για να εξετάσει το εσωτερικό του οισοφάγου και του στομάχου σας. Η ενδοσκόπηση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον καθορισμό μιας μερικής απόφραξης του οισοφάγου εάν τα συμπτώματά σας ή τα αποτελέσματα μιας μελέτης με βάριο υποδεικνύουν αυτή την πιθανότητα. Η ενδοσκόπηση μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη συλλογή δείγματος ιστού (βιοψία) που θα ελεγχθεί για επιπλοκές της παλινδρόμησης όπως ο οισοφάγος Barrett. 

    achalasia 10447010985f9d266a06b10

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΧΑΛΑΣΙΑΣ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ

    Η θεραπεία αχαλασίας εστιάζει στη χαλάρωση ή το τέντωμα του κάτω οισοφαγικού σφιγκτήρα έτσι ώστε η τροφή και το υγρό να μπορούν να μετακινούνται πιο εύκολα μέσω του πεπτικού σας συστήματος. Η συγκεκριμένη θεραπεία εξαρτάται από την ηλικία, την κατάσταση της υγείας σας και τη σοβαρότητα της αχαλασίας.

    Μη χειρουργική θεραπεία αχαλασίας οισοφάγου

    Οι μη χειρουργικές επιλογές περιλαμβάνουν:

    • Διαστολή οισοφάγου. Ένα μπαλόνι εισάγεται με ενδοσκόπηση στο κέντρο του οισοφαγικού σφιγκτήρα και φουσκώνεται για να μεγαλώσει το άνοιγμα. Αυτή η διαδικασία μπορεί να χρειαστεί να επαναληφθεί εάν ο οισοφαγικός σφιγκτήρας δεν παραμείνει ανοιχτός. Σχεδόν το ένα τρίτο των ατόμων που υποβάλλονται σε θεραπεία με διαστολή με μπαλόνι χρειάζονται επαναλαμβανόμενη θεραπεία εντός πέντε ετών. Αυτή η διαδικασία απαιτεί καταστολή.
    • Botox (βοτουλινική τοξίνη τύπου Α). Αυτό το μυοχαλαρωτικό μπορεί να εγχυθεί απευθείας στον οισοφαγικό σφιγκτήρα με ενδοσκοπική βελόνα. Οι ενέσεις μπορεί να χρειαστεί να επαναληφθούν και οι επαναλαμβανόμενες ενέσεις μπορεί να κάνουν πιο δύσκολη τη χειρουργική επέμβαση αργότερα, εάν χρειαστεί. Το Botox συνιστάται γενικά μόνο για άτομα που δεν είναι καλοί υποψήφιοι για πνευματική διαστολή ή χειρουργική επέμβαση λόγω ηλικίας ή γενικής υγείας. Οι ενέσεις Botox συνήθως δεν διαρκούν περισσότερο από έξι μήνες. Μια ισχυρή βελτίωση από την ένεση Botox μπορεί να βοηθήσει στην επιβεβαίωση της διάγνωσης της αχαλασίας.
    • Φαρμακευτική αγωγή. Ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει μυοχαλαρωτικά όπως νιτρογλυκερίνη ή νιφεδιπίνη πριν από το φαγητό. Αυτά τα φάρμακα έχουν περιορισμένο θεραπευτικό αποτέλεσμα και σοβαρές παρενέργειες. Τα φάρμακα γενικά λαμβάνονται υπόψη μόνο εάν δεν είστε υποψήφιος για διαστολή ή χειρουργική επέμβαση και το Botox δεν έχει βοηθήσει. Αυτός ο τύπος θεραπείας ενδείκνυται σπάνια.

    Χειρουργική επέμβαση αχαλασίας οισοφάγου

    Οι χειρουργικές επιλογές για τη θεραπεία της αχαλασίας περιλαμβάνουν:

    • Μυοτομή Heller. Ο χειρουργός κόβει τον μυ στο κάτω άκρο του οισοφαγικού σφιγκτήρα για να επιτρέψει στην τροφή να περάσει πιο εύκολα στο στομάχι. Η διαδικασία μπορεί να γίνει μη επεμβατικά (λαπαροσκοπική μυοτομή Heller). Μερικοί άνθρωποι που έχουν μυοτομή Heller μπορεί αργότερα να αναπτύξουν γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠ). Για να αποφευχθούν μελλοντικά προβλήματα με ΓΟΠΝ, μια διαδικασία γνωστή ως μερική θολοπλαστική μπορεί να πραγματοποιηθεί ταυτόχρονα με μια μυοτομή Heller. Στον θολοπλαστική, ο χειρουργός τυλίγει την κορυφή του στομάχου σας γύρω από τον κάτω οισοφάγο για να δημιουργήσει μια βαλβίδα κατά της παλινδρόμησης, αποτρέποντας την επιστροφή του οξέος (ΓΟΠΝ) στον οισοφάγο. Η θεμελίωση συνήθως γίνεται με ελάχιστα επεμβατική (λαπαροσκοπική) επέμβαση.
    • Στοματική ενδοσκοπική μυοτομή. Στη διαδικασία στοματικής ενδοσκοπικής μυοτομής, ο χειρουργός χρησιμοποιεί ένα ενδοσκόπιο που εισάγεται μέσω του στόματός σας και κάτω από το λαιμό σας για να δημιουργήσει μια τομή στην εσωτερική επένδυση του οισοφάγου σας. Στη συνέχεια, όπως σε μια μυοτομή Heller, ο χειρουργός κόβει τον μυ στο κάτω άκρο του οισοφαγικού σφιγκτήρα. Η στοματική ενδοσκοπική μυοτομή μπορεί επίσης να συνδυαστεί ή να ακολουθηθεί από μεταγενέστερη θολοπλαστική για να βοηθήσει στην πρόληψη της ΓΟΠΝ. Μερικοί ασθενείς που έχουν κάνει στοματική ενδοσκοπική μυοτομήκαι αναπτύσσουν ΓΟΠΝ μετά τη διαδικασία αντιμετωπίζονται με καθημερινή από του στόματος φαρμακευτική αγωγή.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    SAG Achalasia 191114 01

    Διαβάστε, επίσης,

    Δυσφαγία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    Διαφραγματοκήλη

    Αχαλασία Οισοφάγου

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την εξάρθρωση

    Εξάρθρωση

    Ένα εξάρθρημα είναι ένας τραυματισμός σε μια άρθρωση, ένα μέρος όπου δύο ή περισσότερα οστά ενώνονται, στο οποίο τα άκρα των οστών εξαναγκάζονται να κινητοποιηθούν από τη φυσιολογική τους θέση. Αυτός ο επώδυνος τραυματισμός παραμορφώνει προσωρινά και ακινητοποιεί την άρθρωση.

    Το εξάρθρημα είναι πιο συχνό στους ώμους και τα δάχτυλα. Άλλες τοποθεσίες περιλαμβάνουν τους αγκώνες, τα γόνατα και τους γοφούς. Εάν υποψιάζεστε εξάρθρωση, αναζητήστε άμεση ιατρική βοήθεια για να επαναφέρετε τα οστά στη σωστή θέση τους. Όταν αντιμετωπιστούν σωστά, τα περισσότερα εξαρθρήματα επιστρέφουν στη φυσιολογική τους λειτουργία μετά από αρκετές εβδομάδες ανάπαυσης και αποκατάστασης. Ωστόσο, ορισμένες αρθρώσεις, όπως του ώμου μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο επαναλαμβανόμενου εξαρθρήματος.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗΣ

    Μια εξαρθρωμένη άρθρωση μπορεί να είναι:

    • Εμφανώς παραμορφωμένη ή εκτός θέσης
    • Πρησμένη ή αποχρωματισμένη
    • Έντονα επώδυνη
    • Ακίνητη

    Μπορεί να είναι δύσκολο να ξεχωρίσετε ένα σπασμένο οστό από ένα εξαρθρωμένο οστό. Για κάθε τύπο τραυματισμού, ζητήστε αμέσως ιατρική βοήθεια. Εάν είναι δυνατόν, παγώστε την άρθρωση και κρατήστε την ακίνητη όσο περιμένετε να σας δουν.

    ΑΙΤΙΑ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗΣ

    Εξαρθρήματα μπορεί να εμφανιστούν σε αθλήματα επαφής, όπως το ποδόσφαιρο και το χόκεϊ, και σε αθλήματα στα οποία οι πτώσεις είναι συχνές, όπως το σκι, η γυμναστική και το βόλεϊ. Οι μπασκετμπολίστες και οι ποδοσφαιριστές συνήθως εξαρθρώνουν τις αρθρώσεις στα δάχτυλα και τα χέρια τους χτυπώντας κατά λάθος την μπάλα, το έδαφος ή άλλον παίκτη. Ένα δυνατό χτύπημα σε μια άρθρωση κατά τη διάρκεια ενός τροχαίου ατυχήματος και η προσγείωση σε ένα τεντωμένο χέρι κατά τη διάρκεια μιας πτώσης είναι άλλες συχνές αιτίες.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗΣ

    Οι παράγοντες κινδύνου για εξάρθρωση της άρθρωσης περιλαμβάνουν:

    • Ευαισθησία σε πτώσεις. Η πτώση αυξάνει τις πιθανότητές σας για εξάρθρωση της άρθρωσης εάν χρησιμοποιείτε τα χέρια σας για να στηρίξετε για πρόσκρουση ή εάν προσγειωθείτε με δύναμη σε ένα μέρος του σώματος, όπως το ισχίο ή τον ώμο σας.
    • Κληρονομικότητα. Μερικοί άνθρωποι γεννιούνται με συνδέσμους που είναι πιο χαλαροί και πιο επιρρεπείς σε τραυματισμούς από αυτούς άλλων ανθρώπων.
    • Αθλητική συμμετοχή. Πολλά εξαρθρήματα συμβαίνουν κατά τη διάρκεια αθλημάτων υψηλής πρόσκρουσης ή επαφής, όπως η γυμναστική, η πάλη, το μπάσκετ και το ποδόσφαιρο.
    • Μηχανοκίνητα ατυχήματα. Αυτές είναι οι πιο συχνές αιτίες εξαρθρώσεων του ισχίου, ειδικά για άτομα που δε φορούν ζώνη ασφαλείας.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗΣ

    Οι επιπλοκές ενός εξαρθρήματος της άρθρωσης μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Σχισίματα των μυών, των συνδέσμων και των τενόντων που ενισχύουν την τραυματισμένη άρθρωση
    • Βλάβη νεύρων ή αιμοφόρων αγγείων μέσα ή γύρω από την άρθρωση
    • Ευαισθησία σε επανατραυματισμό εάν έχετε σοβαρό εξάρθρημα ή επαναλαμβανόμενα εξαρθρήματα
    • Ανάπτυξη αρθρίτιδας στην προσβεβλημένη άρθρωση καθώς μεγαλώνετε
    • Η διάταση ή η ρήξη συνδέσμων ή τενόντων που υποστηρίζουν την τραυματισμένη άρθρωση ή βλάβη στα νεύρα ή στα αιμοφόρα αγγεία που περιβάλλουν την άρθρωση μπορεί να απαιτήσει χειρουργική επέμβαση για την αποκατάσταση αυτών των ιστών.

    ScreenShot2020 02 24at9.04.19am 1

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗΣ

    Για να αποτρέψετε την εξάρθρωση:

    • Λάβετε προφυλάξεις για να αποφύγετε τις πτώσεις. Να ελέγχετε τα μάτια σας τακτικά. Ρωτήστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας εάν κάποιο από τα φάρμακα που παίρνετε μπορεί να σας προκαλέσει ζάλη. Βεβαιωθείτε ότι το σπίτι σας είναι καλά φωτισμένο και ότι απομακρύνετε τυχόν πιθανούς κινδύνους παραπατήσετε στις περιοχές όπου περπατάτε.
    • Παίξτε με ασφάλεια. Φοράτε τον προτεινόμενο προστατευτικό εξοπλισμό όταν παίζετε αθλήματα επαφής.
    • Αποφύγετε την υποτροπή. Μόλις εξαρθρωθεί μια άρθρωση, μπορεί να είστε πιο επιρρεπείς σε μελλοντικές εξαρθρώσεις. Για να αποφύγετε την υποτροπή, κάντε ασκήσεις ενδυνάμωσης και σταθερότητας όπως συνιστάται από τον γιατρό ή τον φυσιοθεραπευτή σας για να βελτιώσετε την υποστήριξη των αρθρώσεων.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗΣ

    Εκτός από την εξέταση του τραυματισμού σας, ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει τα ακόλουθα:

    • Ακτινογραφία. Μια ακτινογραφία της άρθρωσης σας χρησιμοποιείται για να επιβεβαιώσει το εξάρθρημα και μπορεί να αποκαλύψει σπασμένα οστά ή άλλη βλάβη στην άρθρωση σας.
    • MRI. Αυτό μπορεί να βοηθήσει τον γιατρό σας να εκτιμήσει τη βλάβη στις δομές των μαλακών ιστών γύρω από μια εξαρθρωμένη άρθρωση. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗΣ

    Η θεραπεία του εξαρθρήματος εξαρτάται από τη θέση και τη σοβαρότητα του τραυματισμού σας.

    Μπορεί να περιλαμβάνει:

    • Ανάταξη εξαρθρήματος. Ο γιατρός σας μπορεί να δοκιμάσει ήπιους ελιγμούς για να βοηθήσει τα οστά να επανέλθουν στη θέση τους. Ανάλογα με την ποσότητα του πόνου και του οιδήματος, μπορεί να χρειαστείτε ένα τοπικό αναισθητικό ή ακόμα και ένα γενικό αναισθητικό πριν από τον χειρισμό των οστών.
    • Ακινητοποίηση. Αφού τα οστά σας επανέλθουν στη θέση τους, ο γιατρός σας μπορεί να ακινητοποιήσει την άρθρωση με νάρθηκα για αρκετές εβδομάδες. Το πόσο καιρό φοράτε τον νάρθηκα ή τη σφεντόνα εξαρτάται από την εμπλεκόμενη άρθρωση και την έκταση της βλάβης στα νεύρα, τα αιμοφόρα αγγεία και τους ιστούς υποστήριξης.
    • Χειρουργική επέμβαση. Μπορεί να χρειαστείτε χειρουργική επέμβαση εάν ο γιατρός σας δε μπορεί να ανατάξει τα εξαρθρωμένα οστά στη σωστή τους θέση ή εάν τα κοντινά αιμοφόρα αγγεία, τα νεύρα ή οι σύνδεσμοι έχουν υποστεί βλάβη. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί επίσης να είναι απαραίτητη εάν είχατε επαναλαμβανόμενα εξαρθρήματα, ειδικά του ώμου.
    • Αποκατάσταση. Αφού αφαιρεθεί ο νάρθηκας θα ξεκινήσετε ένα πρόγραμμα σταδιακής αποκατάστασης που έχει σχεδιαστεί για να αποκαθιστά το εύρος κίνησης και τη δύναμη της άρθρωσης.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Δοκιμάστε αυτά τα βήματα για να ανακουφίσετε την ενόχληση και να ενθαρρύνετε την επούλωση μετά από θεραπεία για τραυματισμό από εξάρθρωση:

    • Ξεκουράστε την εξαρθρωμένη σας άρθρωση. Μην επαναλάβετε την ενέργεια που προκάλεσε τον τραυματισμό σας και προσπαθήστε να αποφύγετε τις επώδυνες κινήσεις.
    • Εφαρμόστε πάγο και θερμότητα. Η τοποθέτηση πάγου στην τραυματισμένη άρθρωση βοηθά στη μείωση της φλεγμονής και του πόνου. Χρησιμοποιήστε μια παγοκύστη για 15 έως 20 λεπτά τη φορά. Για την πρώτη ή δύο μέρες, προσπαθήστε να το κάνετε αυτό κάθε δύο ώρες κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μετά από δύο ή τρεις ημέρες, όταν ο πόνος και η φλεγμονή έχουν βελτιωθεί, τα ζεστά επιθέματα ή θερμοφόρες μπορεί να βοηθήσουν στη χαλάρωση των σφιγμένων και πονεμένων μυών. Περιορίστε τις εφαρμογές θερμότητας στα 20 λεπτά τη φορά.
    • Πάρτε ένα αναλγητικό. Η ιβουπροφαίνη, η ναπροξένη ή η ακεταμινοφαίνη, μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση του πόνου. Διατηρήστε το εύρος κίνησης στην άρθρωση σας. Μετά από μία ή δύο ημέρες, κάντε μερικές ήπιες ασκήσεις σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού ή του φυσιοθεραπευτή σας για να βοηθήσετε στη διατήρηση του εύρους κίνησης στην τραυματισμένη άρθρωση. Η ολική αδράνεια μπορεί να προκαλέσει δύσκαμπτες αρθρώσεις.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα εξαρθρήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα εξαρθρήματα

    fingerdislocation 1280

    Διαβάστε, επίσης,

    Νευροπαθητική αρθροπάθεια

    Νόσος Osgood-Schlatter

    Τραυματισμός του αυχένα από έκταση

    Τραυματισμός κατά την άσκηση

    Σύνδρομο κροταφογναθικής άρθρωσης

    Εξάρθρημα ώμου

    Αρθροπλαστική ισχίου

    Σε ποιους ασθενείς η αρθροπλαστική δεν έχει καλά αποτελέσματα

    www.emedi.gr

     

  • Δυσφαγία

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για τη δυσφαγία

    Η δυσφαγία είναι δυσκολία στην κατάποση και χρειάζεται περισσότερος χρόνος και προσπάθεια για να μετακινήσετε τροφή ή υγρό από το στόμα σας στο στομάχι σας. Η δυσφαγία μπορεί να είναι επώδυνη. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η κατάποση είναι αδύνατη. Η περιστασιακή δυσκολία στην κατάποση, όπως όταν τρώτε πολύ γρήγορα ή δεν μασάτε αρκετά καλά την τροφή σας, συνήθως δεν προκαλεί ανησυχία. Αλλά η επίμονη δυσφαγία μπορεί να είναι μια σοβαρή ιατρική κατάσταση που απαιτεί θεραπεία. Η δυσφαγία μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά είναι πιο συχνή σε ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας. Οι αιτίες των προβλημάτων κατάποσης ποικίλλουν και η θεραπεία εξαρτάται από την αιτία. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Τα σημεία και τα συμπτώματα που σχετίζονται με τη δυσφαγία μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Πόνος κατά την κατάποση
    • Αδυναμία κατάποσης
    • Αίσθηση ότι το φαγητό κολλάει στο λαιμό ή στο στήθος ή πίσω από το στέρνο
    • Σιελόρροια
    • Βραχνάδα
    • Παλινδρόμηση τροφής
    • Συχνές καούρες
    • Τροφή ή στομαχικό οξύ που ανεβαίνει στο λαιμό
    • Απώλεια βάρους
    • Βήχας κατά την κατάποση

    Επισκεφτείτε έναν πάροχο υγειονομικής περίθαλψης εάν αντιμετωπίζετε τακτικά δυσκολία στην κατάποση ή εάν η απώλεια βάρους, η παλινδρόμηση ή ο έμετος συνοδεύουν τη δυσφαγία σας. Εάν μια απόφραξη παρεμποδίζει την αναπνοή, καλέστε αμέσως επείγουσα βοήθεια. Εάν δεν μπορείτε να καταπιείτε επειδή αισθάνεστε ότι το φαγητό έχει κολλήσει στο λαιμό ή στο στήθος σας, πηγαίνετε στο πλησιέστερο τμήμα επειγόντων περιστατικών.

    ΑΙΤΙΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Η κατάποση είναι πολύπλοκη και περιλαμβάνει πολλούς μυς και νεύρα. Οποιαδήποτε πάθηση που εξασθενεί ή καταστρέφει τους μυς και τα νεύρα που χρησιμοποιούνται για την κατάποση ή οδηγεί σε στένωση του πίσω μέρους του λαιμού ή του οισοφάγου μπορεί να προκαλέσει δυσφαγία.

    Η δυσφαγία γενικά εμπίπτει σε μία από τις ακόλουθες κατηγορίες:

    Οισοφαγική δυσφαγία

    Η οισοφαγική δυσφαγία αναφέρεται στην αίσθηση ότι το φαγητό κολλάει ή πιάνεται στη βάση του λαιμού ή στο στήθος σας αφού αρχίσετε να καταπίνετε.

    Μερικές από τις αιτίες της οισοφαγικής δυσφαγίας περιλαμβάνουν:

    • Αχαλασία. Όταν ο κατώτερος οισοφαγικός μυς (σφιγκτήρας) δε χαλαρώνει σωστά για να αφήσει την τροφή να εισέλθει στο στομάχι, μπορεί να αναγκάσει την τροφή να επανέλθει στο λαιμό. Οι μυς στο τοίχωμα του οισοφάγου μπορεί επίσης να είναι αδύναμοι, μια κατάσταση που τείνει να επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου.
    • Διάχυτος σπασμός. Αυτή η κατάσταση προκαλεί υψηλή πίεση, κακώς συντονισμένες συσπάσεις του οισοφάγου, συνήθως, μετά την κατάποση. Ο διάχυτος σπασμός επηρεάζει τους ακούσιους μύες στα τοιχώματα του κατώτερου οισοφάγου.
    • Στένωση οισοφάγου. Ένας στενωμένος οισοφάγος μπορεί να παγιδεύσει μεγάλα κομμάτια τροφής. Όγκοι ή ουλώδης ιστός, που συχνά προκαλούνται από γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠΝ), μπορεί να προκαλέσουν στένωση.
    • Όγκοι οισοφάγου. Η δυσκολία στην κατάποση τείνει να επιδεινώνεται προοδευτικά όταν υπάρχουν όγκοι του οισοφάγου λόγω στένωσης του οισοφάγου.
    • Ξένα σώματα. Μερικές φορές το φαγητό ή άλλο αντικείμενο μπορεί να φράσσει εν μέρει το λαιμό ή τον οισοφάγο. Οι ηλικιωμένοι με οδοντοστοιχίες και τα άτομα που δυσκολεύονται να μασήσουν την τροφή τους μπορεί να έχουν περισσότερες πιθανότητες να πιάσουν ένα κομμάτι τροφής στον λαιμό ή στον οισοφάγο.
    • Οισοφαγικός δακτύλιος. Μια λεπτή περιοχή στένωσης στο κάτω μέρος του οισοφάγου μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στην κατάποση στερεών τροφών.
    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση. Η βλάβη στους ιστούς του οισοφάγου από το στομαχικό οξύ που επανέρχεται στον οισοφάγο μπορεί να οδηγήσει σε σπασμό ή ουλές και στένωση του κατώτερου οισοφάγου.
    • Ηωσινοφιλική οισοφαγίτιδα. Αυτή η κατάσταση, η οποία μπορεί να σχετίζεται με μια τροφική αλλεργία, προκαλείται από πάρα πολλά κύτταρα που ονομάζονται ηωσινόφιλα στον οισοφάγο.
    • Σκληρόδερμα. Η ανάπτυξη ουλώδους ιστού, που προκαλεί ακαμψία και σκλήρυνση των ιστών, μπορεί να αποδυναμώσει τον κατώτερο οισοφαγικό σφιγκτήρα. Ως αποτέλεσμα, το οξύ επανέρχεται στον οισοφάγο και προκαλεί συχνές καούρες.
    • Ακτινοθεραπεία. Αυτή η θεραπεία καρκίνου μπορεί να οδηγήσει σε φλεγμονή και ουλές του οισοφάγου.

    Στοματοφαρυγγική δυσφαγία

    Ορισμένες καταστάσεις μπορεί να αποδυναμώσουν τους μυς του λαιμού, καθιστώντας δύσκολη τη μεταφορά τροφής από το στόμα στο λαιμό και τον οισοφάγο σας όταν αρχίσετε να καταπίνετε. Μπορεί να πνιγείτε, ή να βήχετε όταν προσπαθείτε να καταπιείτε ή να έχετε την αίσθηση ότι τα τρόφιμα ή τα υγρά κατεβαίνουν στην τραχεία σας ή ανεβαίνουν στη μύτη σας. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πνευμονία.

    Οι αιτίες της στοματοφαρυγγικής δυσφαγίας περιλαμβάνουν:

    • Νευρολογικές διαταραχές. Ορισμένες διαταραχές, όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας, η μυϊκή δυστροφία και η νόσος του Πάρκινσον, μπορεί να προκαλέσουν δυσφαγία.
    • Νευρολογική βλάβη. Ξαφνική νευρολογική βλάβη, όπως από εγκεφαλικό επεισόδιο ή τραυματισμό του εγκεφάλου ή του νωτιαίου μυελού, μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα κατάποσης.
    • Φαρυγγοοισοφαγικά εκκολπώματα (εκκολπώματα Zenker). Ένα μικρό σακουλάκι που σχηματίζει και συλλέγει σωματίδια τροφής στο λαιμό, συχνά ακριβώς πάνω από τον οισοφάγο, οδηγεί σε δυσκολία στην κατάποση, ήχους γουργουρίσματος, κακή αναπνοή και επαναλαμβανόμενο καθαρισμό του λαιμού ή βήχα.
    • Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου. Ορισμένοι καρκίνοι και ορισμένες θεραπείες για τον καρκίνο, όπως η ακτινοβολία, μπορεί να προκαλέσουν δυσκολία στην κατάποση.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Οι ακόλουθοι είναι παράγοντες κινδύνου για δυσφαγία:

    • Ηλικία. Λόγω της φυσικής γήρανσης και της φυσιολογικής φθοράς του οισοφάγου καθώς και του μεγαλύτερου κινδύνου ορισμένων καταστάσεων, όπως το εγκεφαλικό επεισόδιο ή η νόσος του Πάρκινσον, οι ηλικιωμένοι διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο δυσκολίας στην κατάποση. Αλλά η δυσφαγία δε θεωρείται φυσιολογικό σημείο γήρανσης.
    • Ορισμένες καταστάσεις υγείας. Τα άτομα με ορισμένες νευρολογικές διαταραχές  είναι πιο πιθανό να έχουν δυσκολία στην κατάποση.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Η δυσκολία στην κατάποση μπορεί να οδηγήσει σε:

    • Υποσιτισμό, απώλεια βάρους και αφυδάτωση. Η δυσφαγία μπορεί να δυσκολέψει την πρόσληψη αρκετής τροφής και υγρών.
    • Πνευμονία από εισρόφηση. Τροφή ή υγρό που εισέρχεται στον αεραγωγό κατά τη διάρκεια προσπαθειών κατάποσης μπορεί να προκαλέσει πνευμονία από εισρόφηση ως αποτέλεσμα της εισαγωγής βακτηρίων στους πνεύμονες από την τροφή.
    • Πνιγμός. Το φαγητό που έχει κολλήσει στο λαιμό μπορεί να προκαλέσει πνιγμό. Εάν η τροφή φράξει τελείως τον αεραγωγό και κανείς δεν επέμβει με έναν επιτυχημένο ελιγμό Heimlich, μπορεί να συμβεί θάνατος.

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Αν και οι δυσκολίες στην κατάποση δε μπορούν να προληφθούν, μπορείτε να μειώσετε τον κίνδυνο περιστασιακής δυσκολίας στην κατάποση τρώγοντας αργά και μασώντας καλά την τροφή σας. 

    maxresdefault 68

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης πιθανότατα θα σας ζητήσει μια περιγραφή και το ιστορικό των δυσκολιών σας στην κατάποση, θα πραγματοποιήσει φυσική εξέταση και θα χρησιμοποιήσει διάφορες εξετάσεις για να βρει την αιτία του προβλήματος κατάποσής σας.

    Οι δοκιμές μπορούν να περιλαμβάνουν:

    • Ακτινογραφία με σκιαγραφικό υλικό (βαριούχο γεύμα). Πίνετε ένα διάλυμα βαρίου που καλύπτει τον οισοφάγο σας, καθιστώντας τον πιο εύκολο να τον δείτε στις ακτίνες Χ. Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί στη συνέχεια να δει αλλαγές στο σχήμα του οισοφάγου σας και να αξιολογήσει τη μυϊκή δραστηριότητα. Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί επίσης να σας ζητήσει να καταπιείτε στερεά τροφή ή ένα χάπι επικαλυμμένο με βάριο για να παρακολουθεί τους μύες του λαιμού σας καθώς καταπίνετε ή να αναζητήσει μπλοκαρίσματα στον οισοφάγο σας που το υγρό διάλυμα βαρίου μπορεί να μην εντοπίσει.
    • Μελέτη δυναμικής κατάποσης. Καταπίνετε τρόφιμα με επικάλυψη βαρίου διαφορετικής σύστασης. Αυτό το τεστ παρέχει μια εικόνα αυτών των τροφών καθώς ταξιδεύουν στον λαιμό σας. Οι εικόνες μπορεί να δείχνουν προβλήματα στο συντονισμό των μυών του στόματος και του λαιμού σας όταν καταπίνετε και να καθορίσουν εάν η τροφή εισέρχεται στον αναπνευστικό σας σωλήνα.
    • Ενδοσκόπηση ανώτερου πεπτικού συστήματος. Ένα λεπτό, εύκαμπτο φωτισμένο όργανο (ενδοσκόπιο) περνάει στον λαιμό σας έτσι ώστε ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης να μπορεί να δει τον οισοφάγο σας. Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί να κάνει βιοψίες του οισοφάγου για να αναζητήσει φλεγμονή, ηωσινοφιλική οισοφαγίτιδα, στένωση ή όγκο.
    • Ενδοσκοπική αξιολόγηση της κατάποσης με οπτικές ίνες. Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί να εξετάσει το λαιμό σας με μια ειδική κάμερα και φωτισμένο σωλήνα (ενδοσκόπιο) καθώς προσπαθείτε να καταπιείτε.
    • Δοκιμασία οισοφαγικού μυός με μανομετρία. Στη μανομετρία, ένας μικρός σωλήνας εισάγεται στον οισοφάγο σας και συνδέεται με έναν καταγραφέα πίεσης για να μετρήσει τις μυϊκές συσπάσεις του οισοφάγου σας καθώς καταπίνετε.
    • Απεικόνιση οισοφάγου. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν μια αξονική τομογραφία, η οποία συνδυάζει μια σειρά προβολών ακτίνων Χ και επεξεργασία υπολογιστή για τη δημιουργία εικόνων διατομής των οστών και των μαλακών ιστών του σώματός σας ή μια σάρωση μαγνητικής τομογραφίας, η οποία χρησιμοποιεί μαγνητικό πεδίο και ραδιοκύματα για τη δημιουργία λεπτομερών εικόνων των οργάνων και των ιστών.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Η θεραπεία για τη δυσφαγία εξαρτάται από τον τύπο ή την αιτία της διαταραχής της κατάποσης.

    Στοματοφαρυγγική δυσφαγία

    Για τη στοματοφαρυγγική δυσφαγία, ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί να σας παραπέμψει σε έναν θεραπευτή ομιλίας ή κατάποσης.

    Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει:

    • Ασκήσεις μάθησης κατάποσης. Ορισμένες ασκήσεις μπορεί να βοηθήσουν στο συντονισμό των μυών της κατάποσης ή στην αναδιέγερση των νεύρων που ενεργοποιούν το αντανακλαστικό της κατάποσης.
    • Εκμάθηση τεχνικών κατάποσης. Μπορεί επίσης να μάθετε τρόπους να τοποθετείτε το φαγητό στο στόμα σας ή να τοποθετείτε το σώμα και το κεφάλι σας για να σας βοηθήσουν να καταπιείτε. Οι ασκήσεις και οι νέες τεχνικές κατάποσης μπορεί να βοηθήσουν εάν η δυσφαγία σας προκαλείται από νευρολογικά προβλήματα όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ ή η νόσος του Πάρκινσον.

    Οισοφαγική δυσφαγία

    Οι θεραπευτικές προσεγγίσεις για την οισοφαγική δυσφαγία μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Διαστολή οισοφάγου. Για σφιχτό οισοφαγικό σφιγκτήρα (αχαλασία) ή στένωση οισοφάγου, ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί να χρησιμοποιήσει ένα ενδοσκόπιο με ένα ειδικό μπαλόνι προσαρτημένο για να τεντώσει και να επεκτείνει απαλά τον οισοφάγο σας ή να περάσει έναν εύκαμπτο σωλήνα ή σωλήνες για να τεντώσει τον οισοφάγο (διαστολή).
    • Χειρουργική επέμβαση. Για όγκο του οισοφάγου, αχαλασία ή φαρυγγοοισοφαγικό εκκολπώματα, μπορεί να χρειαστείτε χειρουργική επέμβαση για να καθαρίσετε την οισοφαγική σας διαδρομή.
    • Φάρμακα. Η δυσκολία στην κατάποση που σχετίζεται με τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση μπορεί να αντιμετωπιστεί με συνταγογραφούμενα από του στόματος φάρμακα για τη μείωση του οξέος του στομάχου. Ίσως χρειαστεί να πάρετε αυτά τα φάρμακα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τα κορτικοστεροειδή μπορεί να συνιστώνται για την ηωσινοφιλική οισοφαγίτιδα. Για τον οισοφαγικό σπασμό, τα χαλαρωτικά των λείων μυών μπορεί να βοηθήσουν.
    • Διατροφή. Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί να συνταγογραφήσει μια ειδική δίαιτα για να βοηθήσει με τα συμπτώματά σας, ανάλογα με την αιτία της δυσφαγίας. Εάν έχετε ηωσινοφιλική οισοφαγίτιδα, η δίαιτα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως θεραπεία.

    Σοβαρή δυσφαγία

    Εάν η δυσκολία στην κατάποση σας εμποδίζει να φάτε και να πίνετε αρκετά και η θεραπεία δεν σας επιτρέπει να καταπιείτε με ασφάλεια, ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί να σας συστήσει ένα σωλήνα σίτισης. Ένας σωλήνας τροφοδοσίας παρέχει θρεπτικά συστατικά χωρίς την ανάγκη κατάποσης.

    Χειρουργική επέμβαση

    Μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση για την ανακούφιση των προβλημάτων κατάποσης που προκαλούνται από στένωση ή μπλοκαρίσματα του λαιμού, συμπεριλαμβανομένων οστικών εκβλαστήσεων, παράλυσης φωνητικών χορδών, φαρυγγοοισοφαγικών εκκολπωμάτων, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και αχαλασίας ή για τη θεραπεία του καρκίνου του οισοφάγου. Η θεραπεία ομιλίας και κατάποσης είναι συνήθως χρήσιμη μετά την επέμβαση. Το είδος της χειρουργικής θεραπείας εξαρτάται από την αιτία της δυσφαγίας.

    Μερικά παραδείγματα είναι:

    • Λαπαροσκοπική μυοτομή Heller. Αυτό περιλαμβάνει την κοπή του μυ στο κάτω άκρο του οισοφάγου (σφιγκτήρα) όταν δεν ανοίγει και απελευθερώνει τροφή στο στομάχι σε άτομα που έχουν αχαλασία.
    • Στοματική ενδοσκοπική μυοτομή (POEM). Ο χειρουργός ή ο γαστρεντερολόγος χρησιμοποιεί ένα ενδοσκόπιο που εισάγεται μέσω του στόματος και κάτω από το λαιμό για να δημιουργήσει μια τομή στην εσωτερική επένδυση του οισοφάγου για τη θεραπεία της αχαλασίας. Στη συνέχεια, όπως σε μια μυοτομή Heller, ο χειρουργός ή ο γαστρεντερολόγος κόβει τον μυ στο κάτω άκρο του οισοφαγικού σφιγκτήρα.
    • Διαστολή οισοφάγου. Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης εισάγει έναν αναμμένο σωλήνα (ενδοσκόπιο) στον οισοφάγο και φουσκώνει ένα προσαρτημένο μπαλόνι για να το τεντώσει (διαστολή). Αυτή η θεραπεία χρησιμοποιείται για έναν σφιχτό μυ του σφιγκτήρα στο άκρο του οισοφάγου (αχαλασία), μια στένωση του οισοφάγου (στένωση του οισοφάγου), έναν ανώμαλο δακτύλιο ιστού που βρίσκεται στη συμβολή του οισοφάγου με το στομάχι (δακτύλιος του Schatzki) και την κινητικότητα διαταραχές. Μακριοί εύκαμπτοι σωλήνες ποικίλης διαμέτρου μπορούν επίσης να εισαχθούν μέσω του στόματος στον οισοφάγο για τη θεραπεία στενώσεων και δακτυλίων.
    • Τοποθέτηση στεντ. Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί επίσης να εισάγει έναν μεταλλικό ή πλαστικό σωλήνα (stent) για να ανοίξει έναν οισοφάγο που στενεύει ή έχει φράξει. Ορισμένα στεντ είναι μόνιμα, όπως αυτά για άτομα με καρκίνο του οισοφάγου, ενώ άλλα αφαιρούνται αργότερα.
    • Οναβοτουλινοτοξίνη Α. Αυτό μπορεί να εγχυθεί στον μυ στο άκρο του οισοφάγου (σφιγκτήρα) για να τον κάνει να χαλαρώσει, βελτιώνοντας την κατάποση στην αχαλασία. Λιγότερο επεμβατική από τη χειρουργική επέμβαση, αυτή η τεχνική μπορεί να απαιτεί επαναλαμβανόμενες ενέσεις. 

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Εάν έχετε πρόβλημα στην κατάποση, φροντίστε να επισκεφτείτε έναν πάροχο υγειονομικής περίθαλψης και να ακολουθήσετε τις συμβουλές του.

    Επίσης, ορισμένα πράγματα που μπορείτε να δοκιμάσετε για να μειώσετε τα συμπτώματά σας περιλαμβάνουν:

    • Αλλαγή στις διατροφικές σας συνήθειες. Προσπαθήστε να τρώτε μικρότερα, πιο συχνά γεύματα. Κόψτε το φαγητό σας σε μικρότερα κομμάτια, μασήστε το φαγητό καλά και τρώτε πιο αργά. Εάν δυσκολεύεστε να καταπιείτε υγρά, υπάρχουν προϊόντα που μπορείτε να αγοράσετε για να πυκνώσουν τα υγρά.
    • Δοκιμάζετε τροφές με διαφορετική υφή για να δείτε αν κάποιες σας προκαλούν μεγαλύτερο πρόβλημα. Τα αραιά υγρά, όπως ο καφές και ο χυμός, αποτελούν πρόβλημα για μερικούς ανθρώπους και οι κολλώδεις τροφές, όπως το φυστικοβούτυρο ή η καραμέλα, μπορεί να κάνουν την κατάποση δύσκολη. Αποφύγετε τροφές που σας προκαλούν πρόβλημα.
    • Περιορισμός αλκοόλ και καφεΐνης. Αυτά μπορεί να στεγνώσουν το στόμα και το λαιμό σας, καθιστώντας την κατάποση πιο δύσκολη.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    dysphagia single

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Αμυγδαλίτιδα

    Δακτύλιος Schatzki

    Δηλητηρίαση από αρσενικό

    Απόστημα Bezold

    Μυασθένεια Gravis

    Νεοπλάσματα στοματικής κοιλότητας

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σκληρόδερμα

    Όγκοι οισοφάγου

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πολυμυοσίτιδα και τη δερματομυοσίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Huntington

    Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Λειτουργική δυσπεψία

    Πνευμονία από εισρόφηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την επιγλωττίτιδα

    Απλός έρπητας

    Ο καρκίνος θυρεοειδούς θεραπεύεται

    Η νευροτοξικότητα από τις χημειοθεραπείες

    Προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση και κάνναβη

    Ο καρκίνος του στομάχου θεραπεύεται

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    Αχαλασία Οισοφάγου

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    Διαφραγματοκήλη

    Επιγλωττίτιδα

    Νόσος Huntington

    Οξεία δυσφαγία

    Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

    Αμυοατροφική πλευρική σκλήρυνση

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Θυρεοειδίτιδες

    Kροταφική αρτηρίτιδα

    Καρκίνος Στομάχου

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Όζοι του θυρεοειδούς

    Ανορεξία και καχεξία στον καρκίνο

    Καρκίνος οισοφάγου

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα θυμώματα

    Όταν έχετε λειτουργική δυσπεψία

    Η θεραπεία για όλες τις κυτταρίτιδες

    Ισοθερμιδική βασική δίαιτα υψηλή σε φυτικές ίνες

    Ισοθερμιδική βασική δίαιτα

    Ισοθερμιδική βασική δίαιτα

    Λαρυγγίτιδα

    Πλήρης εντερική διατροφή για παιδιά

    Νόσος Niemann-Pick

    Το σύνδρομο Rett

    Σκληρόδερμα

    Σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Γέφυρα εγκεφάλου

    Πολυμυοσίτιδα και δερματομυοσίτιδα

    Μυϊκή δυστροφία

    Παροδικό ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο

    www.emedi.gr

     

     

  • Aλλεργία στον ήλιo

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλλεργία στον ήλιo

    Η αλλεργία στον ήλιο είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται συχνά για να περιγράψει μια σειρά από καταστάσεις στις οποίες εμφανίζεται ένα κόκκινο εξάνθημα με φαγούρα στο δέρμα που έχει εκτεθεί στο ηλιακό φως.

    Η πιο συχνή μορφή αλλεργίας στον ήλιο είναι η πολυμορφική έκρηξη φωτός, γνωστή και ως ηλιακή δηλητηρίαση. Μερικοί άνθρωποι έχουν έναν κληρονομικό τύπο αλλεργίας στον ήλιο. Άλλοι αναπτύσσουν σημεία και συμπτώματα μόνο όταν προκαλούνται από άλλο παράγοντα, όπως φαρμακευτική αγωγή ή έκθεση του δέρματος σε φυτά όπως η άγρια ​​παστινίτσα ή η λάιμ. 

    Ήπιες περιπτώσεις αλλεργίας στον ήλιο μπορεί να υποχωρήσουν χωρίς θεραπεία.

    Οι πιο σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να αντιμετωπιστούν με στεροειδείς κρέμες ή χάπια.

    Τα άτομα που έχουν σοβαρή αλλεργία στον ήλιο μπορεί να χρειαστεί να λάβουν προληπτικά μέτρα και να φορούν αντηλιακά ρούχα.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ

    Η εμφάνιση του δέρματος που επηρεάζεται από την αλλεργία στον ήλιο μπορεί να ποικίλλει ευρέως, ανάλογα με το τι προκαλεί το πρόβλημα.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Ερυθρότητα
    • Κνησμός ή πόνος
    • Μικροσκοπικά εξογκώματα που μπορεί να συγχωνευθούν σε ανυψωμένα μπαλώματα
    • Απολέπιση, σχηματισμός κρούστας ή αιμορραγία
    • Φουσκάλες ή κνίδωση

    Τα σημεία και τα συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως μόνο στο δέρμα που έχει εκτεθεί στον ήλιο και συνήθως αναπτύσσονται μέσα σε λίγα λεπτά έως ώρες μετά την έκθεση στον ήλιο. Επισκεφθείτε έναν γιατρό εάν έχετε ασυνήθιστες, ενοχλητικές δερματικές αντιδράσεις μετά την έκθεση στο ηλιακό φως. Για σοβαρά ή επίμονα συμπτώματα, μπορεί να χρειαστεί να επισκεφτείτε έναν γιατρό που ειδικεύεται στη διάγνωση και τη θεραπεία δερματικών διαταραχών (δερματολόγο).

    ΑΙΤΙΑ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ

    Ορισμένα φάρμακα, χημικές ουσίες και ιατρικές καταστάσεις μπορούν να κάνουν το δέρμα πιο ευαίσθητο στον ήλιο. Δεν είναι ξεκάθαρο γιατί κάποιοι άνθρωποι έχουν αλλεργία στον ήλιο και άλλοι όχι. Τα κληρονομικά χαρακτηριστικά μπορεί να παίζουν ρόλο.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ

    Οι παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση αλλεργικής αντίδρασης στο ηλιακό φως περιλαμβάνουν:

    • Ανοιχτόχρωμο δέρμα. Οποιοσδήποτε μπορεί να έχει αλλεργία στον ήλιο, αλλά ορισμένες αλλεργίες στον ήλιο είναι πιο συχνές σε άτομα με ανοιχτόχρωμο δέρμα.
    • Έκθεση σε ορισμένες ουσίες. Ορισμένα συμπτώματα δερματικής αλλεργίας ενεργοποιούνται όταν το δέρμα σας εκτίθεται σε μια ουσία και στη συνέχεια στο ηλιακό φως. Οι κοινές ουσίες που ευθύνονται για αυτόν τον τύπο αντίδρασης περιλαμβάνουν αρώματα, απολυμαντικά και ακόμη και ορισμένες χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται σε αντηλιακά.
    • Λήψη ορισμένων φαρμάκων. Μια σειρά από φάρμακα μπορούν να κάνουν το δέρμα να καεί πιο γρήγορα από τον ήλιο, συμπεριλαμβανομένων των αντιβιοτικών τετρακυκλίνης, φαρμάκων με βάση τη σούλφα (φάρμακα sulfa και αναλγητικά, όπως η κετοπροφαίνη.
    • Άλλη συνυπάρχουσα δερματική πάθηση. Η δερματίτιδα αυξάνει τον κίνδυνο να έχετε αλλεργία στον ήλιο.
    • Οι συγγενείς εξ αίματος με αλλεργία στον ήλιο. Είναι πιο πιθανό να έχετε αλλεργία στον ήλιο εάν έχετε έναν αδερφό ή έναν γονέα με αλλεργία στον ήλιο.

    youngwomansufferingfromi

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ

    Εάν έχετε αλλεργία στον ήλιο ή αυξημένη ευαισθησία στον ήλιο, μπορείτε να αποτρέψετε μια αντίδραση ακολουθώντας αυτά τα βήματα:

    • Αποφύγετε τον ήλιο τις ώρες αιχμής. Προσπαθήστε να μείνετε μακριά από τον ήλιο μεταξύ 10 π.μ. και 4 μ.μ.
    • Αποφύγετε την ξαφνική έκθεση σε πολύ ηλιακό φως. Πολλοί άνθρωποι έχουν συμπτώματα αλλεργίας στον ήλιο όταν εκτίθενται σε περισσότερο ηλιακό φως την άνοιξη ή το καλοκαίρι. Αυξήστε σταδιακά τον χρόνο που περνάτε σε εξωτερικούς χώρους, ώστε τα κύτταρα του δέρματός σας να έχουν χρόνο να προσαρμοστούν στο ηλιακό φως.
    • Φοράτε γυαλιά ηλίου και προστατευτικό ρουχισμό. Τα μακρυμάνικα πουκάμισα και τα καπέλα με φαρδύ γείσο μπορούν να βοηθήσουν στην προστασία του δέρματός σας από την έκθεση στον ήλιο. Αποφύγετε υφάσματα που είναι λεπτά ή έχουν χαλαρή ύφανση. Οι ακτίνες UV μπορούν να περάσουν μέσα από αυτά.
    • Χρησιμοποιήστε αντηλιακό. Χρησιμοποιήστε ένα φυσικό υποαλλεργικό αντηλιακό ευρέος φάσματος με SPF τουλάχιστον 30. Εφαρμόστε γενναιόδωρα το αντηλιακό και επαναλάβετε κάθε δύο ώρες ή πιο συχνά εάν κολυμπάτε ή ιδρώνετε.
    • Αποφύγετε γνωστούς ερεθισμούς. Εάν γνωρίζετε ότι μια συγκεκριμένη ουσία προκαλεί την δερματική σας αντίδραση, όπως ένα φάρμακο ή επαφή με άγριο παστινάκι ή λάιμ, αποφύγετε αυτό το έναυσμα.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ

    Σε πολλές περιπτώσεις, οι γιατροί μπορούν να διαγνώσουν την αλλεργία στον ήλιο απλά κοιτάζοντας το δέρμα. Αλλά εάν η διάγνωση δεν είναι ξεκάθαρη, μπορεί να χρειαστείτε εξετάσεις για να προσδιορίσετε τι συμβαίνει.

    Αυτές οι εξετάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Δοκιμή υπεριώδους (UV) φωτός. Αυτή η εξέταση ονομάζεται επίσης φωτοδοκιμή, και χρησιμοποιείται για να δει πώς αντιδρά το δέρμα σας σε διαφορετικά μήκη κύματος υπεριώδους φωτός από έναν ειδικό τύπο λαμπτήρα. Ο προσδιορισμός του συγκεκριμένου είδους υπεριώδους φωτός που προκαλεί μια αντίδραση μπορεί να σας βοηθήσει να εντοπίσετε ποια αλλεργία στον ήλιο έχετε.
    • Δοκιμή Photopatch. Αυτό το τεστ δείχνει εάν η αλλεργία στον ήλιο προκαλείται από μια ευαισθητοποιητική ουσία που εφαρμόζεται στο δέρμα σας πριν βγείτε στον ήλιο. Στη δοκιμή, πανομοιότυπα patches συχνών ερεθισμάτων στον ήλιο εφαρμόζονται απευθείας στο δέρμα σας, συνήθως στην πλάτη σας. Μια μέρα αργότερα, μια από τις περιοχές λαμβάνει μια μετρημένη δόση υπεριωδών ακτίνων από μια λάμπα ήλιου. Εάν μια αντίδραση συμβεί μόνο στην εκτεθειμένη στο φως περιοχή, πιθανότατα συνδέεται με την ουσία που ελέγχεται.
    • Εξετάσεις αίματος και δείγματα δέρματος. Αυτές οι εξετάσεις συνήθως δε χρειάζονται. Ωστόσο, ο γιατρός σας μπορεί να παραγγείλει μία από αυτές τις εξετάσεις εάν υποψιάζεται ότι τα συμπτώματά σας μπορεί να προκαλούνται από μια υποκείμενη πάθηση, όπως ο λύκος, αντί για αλλεργία στον ήλιο. Με αυτές τις εξετάσεις λαμβάνεται δείγμα αίματος ή δείγμα δέρματος (βιοψία) για περαιτέρω εξέταση σε εργαστήριο. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ

    Η θεραπεία εξαρτάται από τον τύπο της αλλεργίας στον ήλιο που έχετε. Για ήπιες περιπτώσεις, η απλή αποφυγή του ήλιου για λίγες μέρες μπορεί να είναι αρκετή για να επιλύσει τα σημεία και τα συμπτώματα. Εάν έχετε σοβαρή αλλεργία στον ήλιο, ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει να συνηθίζετε σταδιακά το δέρμα σας στο ηλιακό φως κάθε άνοιξη. Στη φωτοθεραπεία, ένας ειδικός λαμπτήρας χρησιμοποιείται για να λάμπει το υπεριώδες φως σε περιοχές του σώματός σας που εκτίθενται συχνά στον ήλιο. Γενικά γίνεται μερικές φορές την εβδομάδα σε αρκετές εβδομάδες.

    ΦΑΡΜΑΚΑ

    Οι κρέμες που περιέχουν κορτικοστεροειδή διατίθενται χωρίς ιατρική συνταγή και σε ισχυρότερες συνταγογραφούμενες μορφές. Για μια σοβαρή αλλεργική δερματική αντίδραση, ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει μια σύντομη θεραπεία με κορτικοστεροειδή χάπια, όπως πρεδνιζόνη. Το φάρμακο για την ελονοσία υδροξυχλωροκίνη μπορεί να ανακουφίσει τα συμπτώματα ορισμένων τύπων αλλεργιών στον ήλιο. 

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Αυτά τα βήματα μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων αλλεργίας στον ήλιο:

    • Αποφύγετε την έκθεση στον ήλιο. Τα περισσότερα συμπτώματα αλλεργίας στον ήλιο βελτιώνονται σε λιγότερο από μία ή δύο ημέρες εάν κρατήσετε το προσβεβλημένο δέρμα μακριά από τον ήλιο.
    • Σταματήστε να χρησιμοποιείτε φάρμακα που σας κάνουν ευαίσθητους στο φως. Εάν παίρνετε φάρμακα για άλλες παθήσεις, μιλήστε με το γιατρό σας για το εάν μπορείτε να σταματήσετε να τα παίρνετε εάν κάνουν το δέρμα σας πιο ευαίσθητο στον ήλιο.
    • Εφαρμόστε ενυδατικές κρέμες δέρματος. Οι ενυδατικές λοσιόν δέρματος μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση από τον ερεθισμό που προκαλείται από το ξηρό, φολιδωτό δέρμα.
    • Χρησιμοποιήστε καταπραϋντικές θεραπείες για το δέρμα. Δοκιμάστε να εφαρμόσετε λοσιόν καλαμίνης ή λοσιόν με αλόη βέρα για να απαλύνετε τα συμπτώματά σας.

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τις αλλεργίες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις αλλεργίες

    SH viso arrossato

    Διαβάστε, επίσης,

    Τροφική αλλεργία

    Ο ήλιος έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Λάδι για τις αλλεργίες

    Ο ήλιος είναι τροφή για το σώμα

    Ο ήλιος είναι θεραπευτικός για το έκζεμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ηλιοθεραπεία

    Πώς το ηλιακό φως θεραπεύει στον καρκίνο

    Όσοι έχουν σκούρο δέρμα θέλουν περισσότερο ήλιο

    Ο ήλιος κάνει καλό στο άσθμα

    Γιατί τα αντηλιακά είναι υπεύθυνα για το μελάνωμα

    Οι επιπτώσεις της ηλιακής ακτινοβολίας στην υγεία

    Το Solarium δεν είναι ασφαλές

    Ήλιος και βιταμίνη D

    Φωτοδερματίτιδα

    Αποφολιδωτική δερματίτιδα

    Φωτοδερματίτιδα εξ επαφής

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με περγαμόντο

    Δερματίτιδα Berloque

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Λυγαριά Μαλοτήρα »