Κυριακή, 01 Φεβρουαρίου 2015 16:46

Σαμπούκος ο μαύρος

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με Σαμπούκο

 

Ο Σαμπούκος ή Σάμβυξ ή Κουφοξυλιά ή Φροξυλιά ή Αφροξυλιά ή Φροξυλάνθη ή Ακτή η μέλαινα ή Ακταία ή Μπουζίκα ή Βουζιά ή Sambucus nigra ή Σαμπούκος η μέλαινα ή σαμβούκος η μέλαινα ή κοινός ζαμπούκος ή τσαμπούκος ή μορβέρ ή ακτή ανήκει στη οικογένεια των Σαμπουκίδων.

Είναι πολυετής θάμνος ή μικρό δένδρο, φυλλοβόλο και πολύκλαδο.

Έχει φύλλα σύνθετα, περιττόλικτα με αντωνοειδή, οξυκόρυφα ή στρογγυλεμένα, οδοντωτά φυλλάρια. Τα πτεροειδή φύλλα χρησιμοποιούνται στην παρασκευή πράσινης αλοιφής για μελανιές και διαστρέμματα, γνωστής ως Unguentum Sambuci Viride.

Τα άνθη είναι μικρά, άσπρα, αρωματικά και βρίσκονται σε ακραία σκιάδα. Τα μικρά λευκοκίτρινα, πολύ μυρωδάτα, κατά πολύ μεγάλα απλωτά σκιάδια άνθη βγαίνουν στις αρχές του καλοκαιριού και χρησιμοποιούνται στην παρασκευή αντιφλεγμονώδους κρέμας χεριών.

Ο καρπός του είναι μικρή, μαύρη, σφαιρική ράγα. Οι καρποί το Ζαμπούκου τρώγονται ψημένοι και χρησιμοποιούνται σε γλυκά. 

Τα λουλούδια του αρωματίζουν πολλά λικέρ και οι καρποί του χρωματίζουν κρασιά. Οι χρωστικές ουσίες του Ζαμπούκου χρησιμοποιούνται και για το βάψιμο νημάτων και υφασμάτων.

Η ρίζα και η φλούδα του για μαύρη βαφή, τα φύλλα για πράσινη βαφή και οι καρποί για μοβ ή μπλε βαφή.

Το αφέψημα των λουλουδιών είναι η καλύτερη λοσιόν για πρόσωπο άσπρο χωρίς φακίδες.

Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα που τοποθετούνται για να ριζώνουν στη σκιά.

Είναι ανθεκτικό φυλλοβόλο δέντρο ή θάμνος και απλώνεται σε έκταση 6 μέτρα.

Αντέχει σε όλους τους τύπους εδάφους, αλλά προτιμά το υγρό, αποστραγγισμένο έδαφος. Πολλαπλασιάζεται με σκληρά μοσχεύματα το χειμώνα ή με σπόρους που θα φυτέψετε σε σπορείο. Πολλαπλασιάζεται εύκολα μόνο του και μπορεί να απλωθεί υπερβολικά.

Συλλέξτε από θάμνους μακριά από πολυσύχναστους δρόμους για να είναι καθαρό.

Συλλέξτε τα άνθη στην αρχή του καλοκαιριού και τους καρπούς στην αρχή του φθινοπώρο. Αφαιρέστε το κοτσάνι πριν από τη χρήση.


Χρήσιμα μέρη Ζαμπούκου

Τα λουλούδια, τα φύλλα, οι καρποί και η φλούδα του, από κλαδιά και ρίζα ενός-δύο χρόνων. Τον Ζαμπούκο τον βρίσκουμε σε αραιά δάση, πλάι σε ρυάκια και σε χαράδρες. Κόβεται από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούλιο που είναι ανθισμένος και ξεραίνεται στον ίσκιο.

Με τα ανθοφόρα μάτια φτιάχνεται ένα είδος κάππαρης με έμβρεξη σε ξύδι και είναι απίθανη για τη γρίπη, την πνευμονία, το άσθμα, τη βρογχίτιδα, τα κρυολογήματα και τον πονόλαιμο.

Οι πιο ώριμοι καρποί τρώγονται ωμοί με τυρί ή σαλάτα.

Ξηραίνονται όλα τα μέρη στη σκιά εκτός και αν χρησιμοποιηθούν φρέσκα. Τα άνθη του ζαμπούκου μαζεύονται σε πλήρη άνθιση και ξηραίνονται στη σκιά σε καλά αεριζόμενο μέρος, για να γίνει γρήγορα ξήρανση και να μη μαυρίσουν.


Δραστικές ουσίες Ζαμπούκου

Περιέχει ποτάσα ή νιτρικό κάλιο, αιθέρια έλαια, φλαβονοειδή, φαινολικό οξύ, στερόλες, και τα λουλούδια του περιέχουν αιθέριο λάδι, ταννίνη, βαλεριανικό οξύ, σαμβουνιγρίνη, βλεννώδεις ουσίες, κερσιτρίνη, τερπένια, γλυκοζίδια, χολίνη και ρουτίνη.

Οι καρποί είναι πλούσιοι σε βιταμίνη C και προβιταμίνη Α και σανβουνιγρίνη, μηλικό, οξεικό, τρυγικό, κιτρικό και δεψικό οξύ, ρητινώδης ή χρωστικές ουσίες, κόμμι, σάκχαρα και αιθέριο λάδι.

Η φλούδα του φυτού περιέχει βαλεριανικό οξύ, τανίνη, σάκχαρα, κόμμι, πηκτίνη και άλατα.

Γενικά ο Ζαμπούκος περιέχει πολλές βιταμίνες.


Ιδιότητες και ενδείξεις Ζαμπούκου

  • Οι μαύρες ρόγες του Ζαμπούκου είναι το καλύτερο αντιφλογιστικό, αντιφλεγμονώδες, αντιρευματικό και αντινευραλγικό.
  • Είναι φάρμακο για την παθήσεις στήθους. 
  • Η ρίζα και ο κορμός φτιάχνουν ένα ισχυρό καθαριστικό.
  • Είναι πολύ καλό και για τη δυσκοιλιότητα. Όταν τα λουλούδια του Ζαμπούκου είναι φρέσκα έχουν καθαρτικές ιδιότητες που τις χάνουν όταν ξεραθούν, η φλούδα του, όμως, παραμένει υπακτική.
  • Όταν ξεραθούν τα λουλούδια βράζονται και δίνονται σε κρυολογήματα, συνάχι, βρογχίτιδα και πυρετό. Επίσης, χρησιμοποιούνται σε άσθμα, ρευματισμούς, εξανθηματικούς πυρετούς (ιλαρά), δερματίτιδες, στη φυματίωση, σε παθήσεις νεφρών, στην κυστίτιδα και στον πόνο στα μάτια με εξωτερική χρήση.
  • Τα φύλλα και τα λουλούδια Ζαμπούκου σαν αφεψήματα είναι αντισηπτικά και καταπραϋντικά και χρησιμοποιούνται σε γαργάρες για την αμυγδαλίτιδα, την κυνάγχη, τον ξερόβηχα και τον πονόδοντο.
  • Είναι αποχρεμπτικό και αντικαταρροϊκό.
  • Από τα φύλλα φτιάχνεται μια πράσινη αλοιφή για μελανιές και διαστρέμματα.
  • Το έγχυμα Ζαμπούκου σε γαργάρες θεραπεύει την φαρυγγίτιδα, τον πονόλαιμο και την στοματίτιδα.
  • Το αφέψημα λουλουδιών κάθε πρωί με άδειο στομάχι για 4 εβδομάδες, την άνοιξη, καθαρίζει το αίμα και διεγείρει την κυκλοφορία.
  • Εξαλείφει τις φακίδες.
  • Έχει διουρητικές ικανότητες και το αφέψημα των λουλουδιών και φύλλων ή της φλούδας του είναι χρήσιμο σε νεφροπάθειες, ψαμμίαση και ανουρία.
  • Με το αφέψημα πλένονται δερματικές φλεγμονές και καλόγεροι.
  • Είναι εφιδρωτικό, αντιικό και τοπικό αντιφλεγμονώδες.
  • Τα φύλλα είναι τοπικό επουλωτικό πληγών.
  • Στην ομοιοπαθητική χρησιμοποιείται σε αδυνάτισμα, σε οιδήματα στις κνήμες και στα πόδια, σε δύσπνοια των παιδιών τη νύχτα και σε πυρετό χωρίς εφίδρωση.
  • Από τα άνθη φτιάχνονται πολλά θεραπευτικά αφεψήματα.

Άνθη

Τα φρέσκα άνθη είναι ελαφρά εμετοκαθαρτικά, όταν, όμως ξηρανθούν χάνουν αυτές τις ιδιότητες.

Τα ξηρά άνθη είναι εφιδρωτικά, αντιπυρετικά και αποχρεμπτικά και συστήνονται σε προβλήματα αναπνευστικού, όπως καταρροή, βήχας, γρίπη, κρυολογήματα, φλέγματα, βρογχικά, κι εμπύρετες καταστάσεις.

Είναι αντισπασμωδικά, αντιφλογιστικά για τη στοματική κοιλότητα, το βράχνιασμα, τη φαρυγγίτιδα, τη λαρυγγίτιδα και τη βρογχίτιδα με εισπνοές, γαργάρες και ζεστά ροφήματα.

Ακόμη, ρίχνουν την υψηλή αρτηριακή πίεση.

Καθαρίζουν το αίμα και είναι κατάλληλα για ανοιξιάτικη αποτοξίνωση πίνοντας 1 ζεστό ρόφημα κάθε πρωί, νηστικοί.

Είναι διουρητικά και συστήνονται σε παθήσεις νεφρών, κυστίτιδες, ρευματισμούς και αρθριτικά.

Είναι αντιφλογιστικά και βοηθούν σε φλεγμονές της στοματικής κοιλότητας με γαργάρες, ειδικά σε περιοδοντίτιδα.

Βοηθούν για αδυνάτισμα πίνοντας σκέτο τσάι σαμπούκου.

Εξωτερικά με ζεστές κομπρέσες ή με επαλείψεις βοηθούν σε φλεγμονές ματιών, αλλεργίε κι ερεθισμένα βλέφαρα. Διαλύουν τις δερματικές φλογώσεις, καθαρίζουν και μαλακώνουν το δέρμα, αφαιρούν τις φακίδες και τις ρυτίδες. Διατηρούν το δέμα άσπρο, μαλακό και καθαρό, χωρίς φακίδες και ρυτίδες.

Με ζεστές κομπρέσες βοηθούν σε αιματάδες και σπυριά, ενώ οι κρύες κομπρέσες βοηθούν σε ηλίαση.

Με ζεστά θεραπευτικά μπάνια βοηθούν σε ρευματισμούς, αρθριτικά, δερματικούς ερεθισμούς, κρυολογήματα και νευρική διέγερση.

Φύλλα

Τα φύλλα του ζαμπούκου περιέχουν ένα κυανογλυκοζίτη, τη σαμπουνιγρίνη, ρητινώδεις ουσίες, χρωστικές ουσίες, γόμμη και άλλα συστατικά. 

Η σαμπουνιγρίνη πρέπει να καταναλώνεται με μέτρο. 

Τα φύλλα χρησιμοποιούνται για εσωτερική κι εξωτερική χρήση.

Τα παρασκευάσματά τους για εσωτερική χρήση είναι πιο δραστικά απ΄ότι αυτά με τα άνθη του σαμπούκου, όμως, δεν έχουν ευχάριστη γεύση.

Βοηθούν σε περιπτώσεις δυσκοιλιότητας, σε κρυολογήματα και είναι διουρητικά.

Τα φύλλα του ζαμπούκου χρησιμοποιούνται για βάψιμο των βαμβακερών, γιατί δίνουν ένα πράσινο χρώμα.

Φλοιός

Χρησιμοποιείται ο δεύτερος φλοιός των δίχρονων κλαδιών του και της ρίζας του. Για το σκοπό αυτό αφαιρείτε τον εξωτερικό φλοιό προσεκτικά και βρίσκετε το δεύτερο φλοιό που είναι πράσινος, τον αφαιρείτε και τον ξηραίνετε.

Ο φλοιός περιέχει βαλεριανικό οξύ, ταννίνη, σάκχαρα, γόμμη, πηκτίνη, αλκαλοειδείς ουσίες, βιταμίνες του συμπλέγματος Β και C, σαμπουνιγρίνη και άλατα. Απαιτείται να μην καταναλώνεται σε υπερβολικά μεγάλες ποσότητες.

Ο φλοιός του σαμπούκου δίνει ένα μαύρο χρώμα που χρησιμοποιείται για βαφές.

Καρποί

Οι καρποί του σαμπούκου είναι μαύρες μικρές ρόγες.

Περιέχουν σαμπουνιγρίνη, βιταμίνη C, ταννίνη, νιτρικό κάλιο, μηλικό και κιτρικό οξύ, σάκχαρα, γόμμη και χρωστικές ουσίες.

Φρέσκοι, ξηροί ή μαρμελάδα οι καρποί του είναι αντιφλογιστικοί, αντιρευματικοί, εφιδρωτικοί, ευκοίλιοι, διουρητικοί κι αντιφλεγμονώδεις.

Η μαρμελάδα είναι ευκοίλια και τονωτική.

Βρεγμένοι με γάλα βοηθούν τις λεχώνες να αυξήσουν το γάλα τους.

Οι καρποί χρωματίζουν τα μαύρα κρασιά κι ενισχύουν το ξύδι.

Χρησιμοποιούνται για το βάψιμο βαμβακερών υφασμάτων και δίνουν ένα μοβ χρώμα.


Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με Ζαμπούκο

  • 30 γραμμάρια μαύρες ρόγες Ζαμπούκου για τη δυσκοιλιότητα και τις νευραλγίες.
  • Η φλούδα: Αφέψημα από 2 χούφτες σε 1 λίτρο νερό που βράζει μέχρι να μείνει το μισό για ρευματισμούς και αρθριτικά.
  • Για την επιληψία φτιάχνετε έγχυμα με 50 γραμμάρια φλούδας σε 150 γραμμάρια ζεστό νερό και παραμένει σε 48 ώρες σκεπασμένο και το πίνει ο ασθενής νηστικός, το πρωί λίγο λίγο το πρωί μια φορά την εβδομάδα για 2 μήνες
  • Έγχυμα με λουλούδια: Ρίχνετε μια χούφτα σε 1 λίτρο βραστό νερό και το αφήνετε για 10 λεπτά. Πίνετε για τη βρογχίτιδα, τους ρευματισμούς και τους εξανθηματικούς πυρετούς.
  • Για εξωτερική χρήση φτιάχνετε έγχυμα με 2 χούφτες από λουλούδια και τ' αφήνετε για 10 λεπτά σε ένα λίτρο βραστό νερό και κάνετε καταπραϋντικές κομπρέσες και ζεστά μπάνια σε ρευματισμούς, κρυολογήματα και μπάνιο και κομπρέσες σε μόλυνση του οφθαλμού.
  • Τα κοπανισμένα φύλλα βγάζουν μια μυρωδιά και τα περισσότερα έντομα φεύγουν. Επίσης, φτιάξτε έγχυμα με φρέσκα φύλλα. Βάζετε μια χούφτα σε ένα δοχείο και προσθέτετε βραστό νερό. Τ' αφήνετε για μερικές ώρες και κρύο το βάζετε σε σκούρο μπουκάλι. Το διατηρείτε και αλείφετε το δέρμα σας πριν κοιμηθείτε.
  • Ξύδι με Ζαμπούκο: Αφήνετε μισό κιλό ξερά άνθη Ζαμπούκου σε 1 λίτρο ξύδι από κρασί ή μήλα, σε καλά κλειστό μπουκάλι, για 10 ημέρες στον ήλιο, σουρώνετε και φυλάτε το ξύδι. Χρησιμοποιήστε το σαν κομπρέσες για αντιπυρετικό, αλλά και σαν ξύδι στα φαγητά.
  • Σιρόπι: Αφήνετε φρέσκα άνθη σε ένα μπουκάλι με ανοιχτό το λαιμό και τα καλύπτετε και τα αφήνετε για 24 ώρες να χωνευτούν. Μετά τα σουρώνετε, μετράτε το αρωματισμένο νερό και προσθέτετε ζάχαρη να δέσετε το σιρόπι. Λίγο πριν τελειώσετε το δέσιμο, προσθέτετε το χυμό 2 λεμονιών για κάθε 5 ποτήρια ζάχαρη και φυλάτε το σιρόπι σε γυάλινα μπουκάλια στο ψυγείο. Είναι δροσιστικό, αντιπυρετικό, υποτασικό και προφυλάσσει από τη γρίπη.
  • Τα άνθη Ζαμπούκου αρωματίζουν πολλά κρασιά.
  • Λάδι Ζαμπούκου: Τα λιωμένα φύλλα Ζαμπούκου, δουλεμένα με ελαιόλαδο με επιθέσεις ανακουφίζουν από τις αιμορροϊδες.
  • Λοσιόν για πράσινη βαφή: Βάζετε ψιλοκομμένα φρέσκα φύλλα Ζαμπούκου σε μια μπουκάλα και καλύπτετε με ζεστό νερό. Αφήνετε για λίγες ώρες και σουρώνετε και φυλάτε σε σκούρα μπουκάλια.
  • Για τη κατακράτηση υγρών: Αφήνετε 60 γραμμάρια φλούδα σε 4 ποτήρια καυτό νερό για 10 λεπτά και σουρώνετε και πίνετε.
  • Κρασί με Ζαμπούκο: Ετοιμάζετε κρασί με το φλοιό και φυλάτε και πίνετε ένα ποτήρι κρασιού πριν το γεύμα και το δείπνο. Αφήνετε 150 γραμμάρια πράσινη φλούδα σε 1 λίτρο κρασί για 48 ώρες να χωνευτεί, σουρώνετε και φυλάτε.
  • Οι καρποί Ζαμπούκου βρασμένοι στο γάλα βοηθούν τις λεχώνες να αυξήσουν το γάλα. Κοπανισμένοι με κανέλα και μέλι βοηθούν σε προβλήματα χολής και στην ποδάγρα. Διαλύετε 1 κουταλιά σούπας από το μείγμα σε 1 ποτήρι καυτό νερό και πίνετε 1 φορά την ημέρα.
  • Βάμμα Ζαμπούκου: Αφήνετε 100 γραμμάρια φρούτα σε 1 λίτρο τσικουδιά για 15 ημέρες στον ήλιο, σουρώνετε και φυλάτε και παίρνετε 20 γραμμάρια 3 φορές την ημέρα σαν καθαρτικό.

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με άνθη σαμπούκου

Έγχυμα

Βάζετε μια χούφτα ξηρά άνθη ζαμπούκου σε ένα λίτρο καυτό νερό, σκεπάζετε και αφήνετε για 10 λεπτά, σουρώνετε και πίνετε 5 ποτήρια την ημέρα. Είναι κατάλληλο για καταρροή, πυρετό και βήχα. Αναμείξτε το με ίσες ποσότητες με αχίλλεια, ευπατόριο το διάτρητο και μέντα για εποχικά κρυολογήματα.

Δυνατό έγχυμα

Αφήνετε στην τσαγιέρα 15 γραμμάρια ξηρά άνθη σαμπούκου και 30 γραμμάρια φύλλα μέντας. Προσθέτετε λίγο λίγο καυτό μισό λίτρο νερό και αφήνετε τα βότανα καλυμμένα με το καυτό νερό για 15 λεπτά και σουρώνετε και το πίνετε ζεστό σε σοβαρά κρυολογήματα.

Ξύδι

Αφήνετε μισό κιλό ξηρά άνθη ζαμπούκου σε ένα λίτρο ξύδι από κρασί ή μήλα, σε καλά κλειστό μπουκάλι, για 10 ημέρες στον ήλιο, σουρώνετε και φυλάτε το ξύδι. Το ξύδι αυτό δεν επιβαρύνει το στομάχι και χρησιμοποιείται σε κομπρέσες σαν αντιπυρετικό.

Σιρόπι

Αφήνετε φρέσκα άνθη σε ένα μπουκάλι με ανοιχτό λαιμό, όσα πιο πολλά μπορεί να μαζέψει το μπουκάλι και τα καλύπτετε με νερό και τα αφήνετε για 24 ώρες να χωνευτούν. Την επόμενη ημέρα τα σουρώνετε, μετράτε το αρωματισμένο νερό και προσθέτετε την ανάλογη ποσότητα μελιού και το δένετε σε σιρόπι. Λίγο πριν τελιώσετε το δέσιμο, προσθέτετε και το χυμό 2 λεμονιών. Μετά το δέσιμο φυλάτε το σιρόπι σε μπουκάλια στο ψυγείο. Το σιρόπι αυτό είναι δροσιστικό, αντιπυρετικό, ελαφρά υποτασικό και προφυλάσσει από τις γρίπες. Το παίρνετε ζεστό ή κρύο ανάλογα με την περίπτωση. Τα άνθη του σαμπούκου χρησιμοποιούνται για αρωματισμό σε κρασιά, ειδικά τα μηλόκρασα.

Κρέμα και αλοιφή

Παρασκευάζεται από τα άνθη και χρησιμοποιείται σε ερεθισμένα και σκασμένα χέρια, για μελανιές, διαστρέμματα, χιονίστρες κι αιμορραϊδες.

Στοματικό διάλυμα και Γαργάρες

Χρησιμοποιήστε 1 φλιτζάνι έγχυμα ανθέων για στοματικά έλκη, πονόλαιμο κι αμυγδαλίτιδα.

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με φύλλα σαμπούκου

Έγχυμα

Αφήνετε 6 φρέσκα ψιλοκομμένα φύλλα σε 2 ποτήρια καυτό νερό για 10 λεπτά, σουρώνετε και πίνετε 1 ποτήρι μια ώρα πριν από το πρόγευμα.

Αφέψημα

Βράζετε μια χούφτα φύλλα για λίγα λεπτά σε ένα λίτρο νερό. Το αφέψημα αυτό χρησιμοποιείται με επαλείψεις σε έκζεμα και εγκαύματα και με θεραπευτικά μπάνια σε ρευματισμούς και αρθριτικά. 

Λάδι

Τα λειωμένα φύλλα του ζαμπούκου, δουλεμένα με ελαιόλαδο, με επιθέματα ανακουφίζουν τους πόνους και τις αιμορροϊδες. Η μυρωδιά που αναδύουν τα λειωμένα φύλλα του απομακρύνουν τα έντομα. 

Λοσιόν

Βάζετε ψιλοκομμένα φρέσκα φύλλα ζαμπούκου σε μια μπουκάλα και καλύπτετε με ζεστό νερό. Αφήνετε για λίγες ώρες, σουρώνετε και φυλάτε σε σκούρα μπουκάλια.

Κρέμα και αλοιφή

Παρασκευάζεται από τα φύλλα και χρησιμοποιείται σε ερεθισμένα και σκασμένα χέρια, για μελανιές, διαστρέμματα, χιονίστρες κι αιμορραϊδες.

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με φλοιό σαμπούκου

Για την επιληψία

Αφήνετε 50 γραμμάρια φρέσκου φλοιού σε 2 ποτήρια καυτό νερό να χωνευτούν για 2 ημέρες. Σουρώνετε και πίνετε νηστικοί 2 ποτήρια με διαφορά 15 λεπτών, για 2 μήνες 1 φορά την εβδομάδα την ίδια μέρα και ώρα.

Για την υδρωπικία και την κατακράτηση υγρών

Αφήνετε 60 γραμμάρια πράσινη φλούδα σε 4 ποτήρια καυτό νερό, για 10 λεπτά, σουρώνετε και το πίνετε κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Για ρευματισμούς, αρθριτικά, κολικούς των νεφρών

Βράζετε μια χούφτα πράσινη φλούδα σε ένα λίτρο νερό μέχρι να μείνει το μισό, σουρώνετε και το πίνετε κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Κρασί

Αφήνετε 150 γραμμάρια πράσινη φλούδα σε ένα λίτρο κρασί για 48 ώρες να χωνευτεί, σουρώνετε και φυλάτε. Κατάλληλο για όλες τις παραπάνω παθήσεις.

Για το πρήξιμο χεριών και ποδιών

Βράστε φύλλα κουφοξυλιάς σε κρασί άσπρο και βάλτε τα πάνω στο πρήξιμο.

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καρπούς σαμπούκου

Προβλήματα χολής και ποδάγρα

Κοπανισμένοι με κανέλα και μέλι βοηθούν σε προβλήματα χολής και σε ποδάγρα. Διαλύετε μια κουταλιά της σούπας από το μείγμα αυτό. σε ένα ποτήρι καυτό ή κρύο νερό και παίρνετε ένα ποτήρι την ημέρα.

Βάμμα

Αφήνετε 100 γραμμάρια καρπούς σε 1 λίτρο ρακή ή αλκοόλ για 15 ημέρες στον ήλιο, σουρώνετε και φυλάτε. Παίρνετε 20 γραμμάρια την ημέρα σαν καθαρτικό. Πίνετε 80 σταγόνες 3 φορές ημερησίως για βήχα, κρυολόγημα και γρίπη. Συνδυάζεται με εχινάκεια.

Προσοχή! Μην παίρνετε μεγάλες δόσεις. Μην κοιμάστε κάτω από Ζαμπούκο. Βλέπετε άσχημα όνειρα. Η υπερβολική κατανάλωση μπορεί να έχει υπακτική δράση.

Τα καλύτερα βότανα για την υγεία σας

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

saboykos 1

Διαβάστε, επίσης,

Ποιες βιταμίνες θεραπεύουν το κρυολόγημα;

Κοιμηθείτε καλύτερα όταν είστε κρυωμένοι

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για προστασία από τις ιώσεις

Οι καλύτερες βιταμίνες για τη γρίπη και τις ιώσεις

Οι εναλλακτικές θεραπείες στο άσθμα

Τι να τρώτε όταν παθαίνετε κρυολόγημα

Σαμπούκος ο Έβουλος

Οι καλύτερες αντιοξειδωτικές τροφές

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 4052 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 18 Αυγούστου 2019 23:10
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Σύνδρομο Kartagener

    Το σύνδρομο Kartagener ή τριάδα Kartagener ή σύνδρομο πρωτοπαθούς δυσκινησίας των κροσσών

     

    Πρόκειται για κληρονομική διαταραχή που περιλαμβάνει ένα συνδυαsμό αναστροφής των σπλάχνων, βρογχεκτασιών και παραρρινοκολπίτιδων.

    Είναι γενετικά οικογενής, αυτοσωματική, υπολειπόμενη ασθένεια.

    Το 1/10 των ατόμων που πάσχει είναι ετερόζυγοι.

    Συνήθης πορεία, χρόνια και η εμφάνιση ποικίλλει.

    Αίτια συνδρόμου Kartagener

    Άγνωστα

    Οι αναπνευστικές επιθηλιακές κινητικές σπείρες, οι οποίες μοιάζουν με μικροσκοπικές "τρίχες" είναι σύνθετα οργανίδια της αναπνευστικής οδού, που μετακινούν τη βλέννα προς το λαιμό. Οποιαδήποτε βλάβη μπορεί να οδηγήσει σε κακή εκκένωση του βλεννογόνου, με επακόλουθη λοίμωξη του ανώτερου και του κατώτερου αναπνευστικού συστήματος. 

    Σημεία και συμπτώματα συνδρόμου Kartagener

    Η μείωση ή η απουσία κάθαρσης βλέννας από τους πνεύμονες και η ευαισθησία σε χρόνιες υποτροπιάζουσες αναπνευστικές λοιμώξεις, όπως η παραρρινοκολπίτιδα, η βρογχίτιδα, η πνευμονία και η μέση ωτίτιδα. Η προοδευτική βλάβη του αναπνευστικού συστήματος είναι συχνή. Στα αρσενικά, η αδράνεια του σπέρματος μπορεί να οδηγήσει σε στειρότητα, αν και η σύλληψη παραμένει δυνατή με τη χρήση γονιμοποίησης in vitro.

    Πολλά άτομα αντιμετωπίζουν απώλεια ακοής και εμφανίζουν συμπτώματα μέσης ωτίτιδας. Μερικοί ασθενείς έχουν κακή αίσθηση οσμής.

    Η ευαισθησία στις λοιμώξεις μπορεί να μειωθεί δραστικά με την έγκαιρη διάγνωση.

    Η θεραπεία με διάφορες τεχνικές φυσικοθεραπείας στο θώρακα εφαρμόζεται για τη μείωση της συχνότητας εμφάνισης της λοίμωξης των πνευμόνων και για την επιβράδυνση της εξέλιξης της βρογχιεκτασίας. 

    kartagener 1

    Γενετική συνδρόμου Kartagener

    TypeOMIMGeneLocus
    CILD1 244400 DNAI1 9p21-p13
    CILD2 606763 ? 19q13.3-qter
    CILD3 608644 DNAH5 5p
    CILD4 608646 ? 15q13
    CILD5 608647 ? 16p12
    CILD6 610852 TXNDC3 7p14-p13
    CILD7 611884 DNAH11 7p21
    CILD8 612274 ? 15q24-q25
    CILD9 612444 DNAI2 17q25
    CILD10 612518 KTU 14q21.3
    CILD11 612649 RSPH4A 6q22
    CILD12 612650 RSPH9 6p21
    CILD13 613190 LRRC50 16q24.1

    Ένα άλλο γονίδιο που σχετίζεται με αυτή την πάθηση είναι το GAS2L2. 

    Διάγνωση συνδρόμου Kartagener

    Η αναστροφή των εσωτερικών οργάνων, η χρόνια ιγμορίτιδα και οι βρογχεκτασίες, είναι γνωστό ως σύνδρομο Kartagener.

    Γίνεται αξονική θώρακος.

    Θεραπεία συνδρόμου Kartagener

    Αναπνευστική φυσικοθεραπεία

    Αντιβίωση

    Βρογχοδιασταλτικά

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το αναπνευστικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το αναπνευστικό σας σύστημα

    kartagener 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για τη βρογχίτιδα

    Βρογχεκτασία

    www.emedi.gr

     

  • Τροπικό sprue

    Xρήσιμες πληροφορίες για το τροπικό sprue

    Το τροπικό sprue είναι μια ασθένεια δυσαπορρόφησης που, συνήθως, συναντάται σε τροπικές περιοχές, χαρακτηριζόμενη από ανώμαλη ισοπέδωση των νυχιών και φλεγμονή της επένδυσης του λεπτού εντέρου.

    Διαφέρει σημαντικά από την κοιλιοκάκη. Φαίνεται να είναι μια πιο σοβαρή μορφή περιβαλλοντικής εντεροπάθειας. 

    Το τροπικό sprue είναι σύνδρομο δυσαπορρόφησης άγνωστης αιτιολογίας που εμφανίζεται, κυρίως, σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές.

    Χαρακτηρίζεται από μειωμένη πρόσληψη πρωτεϊνών και αναιμία από έλλειψη φυλλικού οξέος.

    Η ασθένεια, συνήθως, ξεκινά με μια επίθεση οξείας διάρροιας, πυρετού και κακουχίας, μετά από την οποία, μετά από μια μεταβλητή περίοδο, ο ασθενής καταλήγει σε χρόνια φάση διάρροιας, σε στεατόρροια, σε απώλεια βάρους, σε ανορεξία, σε κακουχία και σε έλλειψη των θρεπτικών ανεπαρκειών.

    Η πορεία, συνήθως, είναι υποτροπιάζουσα, χωρίς θεραπεία.

    Τα συμπτώματα μπορούν να εμφανισθούν χρόνια μετά την αναχώρηση από την ενδημική περιοχή. Οι ενδημικές περιοχές είναι ή Άπω Ανατολή, η Ινδία και η Καραϊβική.

    Η φυσιολογική βιοψία της νήστιδας αποκλείει τη διάγνωση.

    Προσβάλλει το γαστρεντερικό, το αιμοποιητικό, το λεμφικό και το ανοσολογικό σύστημα.

    Προσβάλλει εξίσου άντρες και γυναίκες.

    tropical sprue 2

    Τα συμπτώματα και σημεία του τροπικού sprue είναι:

    Διάρροια

    Στεατόρροια ή λιπαρά κόπρανα (συχνά μυρίζουν κι έχουν λευκό χρώμα)

    Δυσπεψία

    Κράμπες

    Απώλεια βάρους και υποσιτισμός

    Κούραση

    Αδυναμία

    Καταβολή δυνάμεων

    Κοιλιακά άλγη

    Βορβορυγμοί

    Νυχτερινή τύφλωση

    Στοματίτιδα

    Γλωσσίτιδα

    Γωνιακή χειλίτιδα

    Ανορεξία

    Οίδημα

    Μετεωρισμός

    Κοιλονυχία

    Μελάγχρωση

    Οι ανεπιθύμητες θρεπτικές και βιταμινούχες ανεπάρκειες:

    Ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 και ανεπάρκεια φυλλικού οξέος: αναιμία

    Ανεπάρκεια βιταμίνης D και έλλειψη ασβεστίου: σπασμός, πόνος στα οστά, μούδιασμα και τσούξιμο

    Ανεπάρκεια βιταμίνης Κ: μώλωπες

    tropical sprue 5

    Αίτια τροπικού sprue

    Πιθανή διαιτητική ανεπάρκεια

    Πιθανοί λοιμώδεις παράγοντες

    Ανεπάρκεια φυλλικού οξέος

    Τοξίνες τροφών

    Μπορεί να προκληθεί από επίμονες βακτηριακές, ιογενείς, αμοιβαδικές ή παρασιτικές μολύνσεις. 

    Παράγοντες κινδύνου τροπικού sprue

    Μόλυνση από παράσιτα

    Διαφορική διάγνωση τροπικού sprue

    Άλλα αίτια μεγαλοβλαστικής αναιμίας

    Άλλα σύνδρομα δυσαπορρόφησης

    Κοιλιοκάκη

    Φλεγμονώδεις παθήσεις εντέρου

    Λαμβλίαση

    Στρογγυλίαση

    Διάγνωση τροπικού sprue

    Μεγαλοβλαστική αναιμία στο 60% των περιπτώσεων

    Στεατόρροια

    Μειωμένη D ξυλόζη

    Μειωμένος σίδηρος ορού

    Μειωμένο ασβέστιο

    Μειωμένο φυλλικό οξύ

    Μειωμένη βιταμίνη Β12 ορού

    Μη φυσιολογική ευθυγράμμιση των κυττάρων και φλεγμονή της επένδυσης του λεπτού εντέρου, κατά την ενδοσκόπηση

    Παρουσία φλεγμονωδών κυττάρων (συνηθέστερα λεμφοκυττάρων) στη βιοψία ιστού λεπτού εντέρου. Η βιοψία νήστιδας δείχνει ήπια ατροφία των λαχνών, αύξηση των κρυπτών των λαχνών και διήθηση από μονοπύρηνα

    Χαμηλά επίπεδα βιταμινών Α, Β12, Ε, D και Κ, καθώς και αλβουμίνης ορού, ασβεστίου και φυλλικού οξέος, που αποκαλύφθηκαν με εξέταση αίματος

    Υπερβολικό λίπος στα κόπρανα 

    Πάχυνση των λαχνωτών πτυχών και ήπια διάταση της νήστιδας

    Γίνεται και μικροσκοπική εξέταση κοπράνων

    Το τροπικό sprue περιορίζεται σε μεγάλο βαθμό σε περίπου 30 μοίρες βόρεια και νότια του ισημερινού. Τα πρόσφατα ταξίδια στην περιοχή αυτή αποτελούν βασικό παράγοντα για τη διάγνωση της ασθένειας αυτής σε κατοίκους χωρών εκτός αυτής της γεωγραφικής περιοχής.

    Η κοιλιοκάκη έχει, επίσης, παρόμοια συμπτώματα με αιμορραγία, με ισοπέδωση των φλεβών και φλεγμονές του λεπτού εντέρου και προκαλείται από μια αυτοάνοση διαταραχή στα γενετικά ευαίσθητα άτομα που προκαλείται από την κατάποση γλουτένης. Η κακή απορρόφηση μπορεί, επίσης, να προκληθεί από λοιμώξεις από πρωτόζωα, φυματίωση, HIV / AIDS, ανοσοανεπάρκεια, χρόνια παγκρεατίτιδα και φλεγμονώδη νόσο του εντέρου  Η περιβαλλοντική εντεροπάθεια είναι μια λιγότερο σοβαρή, υποκλινική κατάσταση παρόμοια με το τροπικό sprue. 

    Πρόληψη τροπικού sprue

    Προληπτικά μέτρα για τους επισκέπτες σε τροπικές περιοχές είναι αυτά που έχουν σχέση με τη μείωση της πιθανότητας γαστρεντερίτιδας. Αυτά περιλαμβάνουν τη χρήση μόνο εμφιαλωμένου νερού, το βούρτσισμα των δοντιών και το πλύσιμο των τροφίμων και την αποφυγή των φρούτων που πλένονται με νερό της βρύσης (ή καταναλώνονται μόνο αποφλοιωμένα φρούτα, όπως μπανάνες και πορτοκάλια). Η βασική υγιεινή είναι απαραίτητη για τη μείωση της μόλυνσης από το στόμα και των επιπτώσεων της περιβαλλοντικής εντεροπάθειας στον αναπτυσσόμενο κόσμο. 

    tropical sprue 1

    Θεραπεία τροπικού sprue

    Αντικατάσταση σε ανεπάρκεια βιταμινών, όπως βιταμίνης Β12 και φυλλικού οξέος.

    Αντιμετώπιση της διάρροιας.

    Αντικατάσταση υγρών και αίματος.

    Διατροφή χωρίς γλουτένη.

    Βιταμίνη Β12 1000mg 2 φορές την ημέρα υψηλής βιοδιαθεσιμότητας.

    Τετρακυκλίνη 250 mg 4φορές την ημέρα για 2 μήνες, στη συνέχεια τη μισή δόση για 6 μήνες ή σουλφαμεθοξαζόλη / τριμεθοπρίμη, αλλά όχι στα παιδιά., σε κύηση, σε λύκο, σε βαριά μυασθένεια, σε νεφρική ανεπάρκεια και σε ηπατική ανεπάρκεια και σε όσους λαμβάνουν αντιόξινα, αντιπηκτικά, υποσαλικυλικό βισμούθιο, αντισυλληπτικά χάπια και λίθιο. Εναλλακτικά δίνονται οξυτετρακυκλίνη και μη απορροφήσιμες σουλφοναμίδες. Καλύτερα να προτιμάτεφυσικά αντιβιοτικά, όπως ριγανέλαιο. 

    Το τροπικό sprue είναι κοινό στην Καραϊβική, την Κεντρική και Νότια Αμερική, και την Ινδία και τη νοτιοανατολική Ασία. 

    Μπορεί να συμβεί δυσαπορρόφηση και υποτροπή, αλλά η πρόγνωση είναι καλή με την κατάλληλη θεραπεία.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    tropical sprue 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Πόσο οι βιταμίνες απορροφούνται από τον οργανισμό μας

    Η δυσανεξία στη λακτόζη

    Η κοιλιοκάκη

    Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

    Λαμβλίαση

    Καρκινοειδείς όγκοι

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη σπιρουλίνα

    Η σπιρουλίνα είναι ένα γαλαζοπράσινο φύκι της θάλασσας και είναι πολύ χρήσιμη για την υγεία μας

     

    Η σπιρουλίνα είναι ένα γαλαζοπράσινο φύκι της θάλασσας που χρησιμοποιείται σαν κύρια τροφή από τους Ατζέκους του Μεξικού και καλλιεργείται σαν διατροφικό συμπλήρωμα υψηλής πρωτεϊνης που είναι πλούσιο σε βιταμίνες και μέταλλα.

    Οι βιταμίνες που υπάρχουν στη σπιρουλίνα (χλγρ ανά 100 γρ):

    Καροτίνη 250

    Βιταμίνη Ε 19

    Θειαμίνη 5,5

    Ριβοφλαβίνη 4

    Νικοτινικό οξύ 11,8

    Πυριδοξίνη 0,3

    Παντοθενικό οξύ 1,1

    Ινοζιτόλη 35

    Φυλλικό οξύ 0,05

    Βιοτίνη 0,04

    Βιταμίνη Β12 0,2

    Τα μέταλλα που υπάρχουν στη σπιρουλίνα (χλγρ ανά 100 γρ):

    Ασβέστιο 104,5-131,5

    Μαγνήσιο 141-191,5

    Φώσφορος 761,7-894,2

    Σίδηρος 47,5-58

    Νάτριο 27,5-41,2

    Κάλιο 1331-1540

    Χλώριο 400-440

    Μαγγάνιο 1,8-2,5

    Ψευδάργυρος 2,7-3,9

    Ίχνη βισμουθίου

    'Ιχνη χρωμίου

    Ίχνη χρωμίου

    Ίχνη κοβαλτίου

    Ίχνη σεληνίου

    spirulina3

    Τα οφέλη στην υγεία από τη σπιρουλίνα

    Η σπιρουλίνα έχει πολλά θρεπτικά συστατικά και αντιοξειδωτικά που μπορούν να ωφελήσουν το σώμα και τον εγκέφαλο.

    -Η σπιρουλίνα έχει πολλά θρεπτικά συστατικά

    Η σπιρουλίνα είναι ένας οργανισμός που αναπτύσσεται τόσο σε γλυκό ​​όσο και σε αλμυρό νερό. Πρόκειται για ένα είδος κυανοβακτηρίων, που είναι μια οικογένεια μονοκυτταρικών μικροβίων, η μπλε-πράσινη άλγη. Ακριβώς όπως τα φυτά, τα κυανοβακτήρια μπορούν να παράγουν ενέργεια από το φως του ήλιου μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται φωτοσύνθεση. Η σπιρουλίνα καταναλώθηκε από τους αρχαίους Αζτέκους, αλλά έγινε και πάλι δημοφιλής όταν η NASA πρότεινε να αναπτυχθεί στο διάστημα για χρήση από τους αστροναύτες. Μια τυπική ημερήσια δόση σπιρουλίνας είναι 1-3 γραμμάρια, αλλά έχουν χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά δόσεις μέχρι 10 γραμμάρια ημερησίως.

    Μια απλή κουταλιά της σούπας (7 γραμμάρια) ξηρής σκόνης σπιρουλίνας περιέχει:

    Πρωτεΐνη: 4 γραμμάρια

    Βιταμίνη Β1 (θειαμίνη): 11% RDA

    Βιταμίνη Β2 (ριβοφλαβίνη): 15% RDA

    Βιταμίνη Β3 (νιασίνη): 4% RDA

    Χαλκός: 21% RDA

    Σίδηρος: 11%  RDA

    Περιέχει επίσης αξιοπρεπείς ποσότητες μαγνησίου, καλίου και μαγγανίου και μικρές ποσότητες σχεδόν όλων των άλλων θρεπτικών ουσιών που χρειάζεται ο άνθρωπος.

    Επιπλέον, περιέχει μόνο 20 θερμίδες και 1,7 γραμμάρια αφομοιώσιμων υδατανθράκων.

    Μια κουταλιά της σπιρουλίνας (7 γραμμάρια) παρέχει μια μικρή ποσότητα λίπους - περίπου 1 γραμμάριο - συμπεριλαμβανομένων και των ωμέγα-6 και των ω-3 λιπαρών οξέων σε αναλογία περίπου 1,5-1,0.

    Η ποιότητα της πρωτεΐνης στην σπιρουλίνα θεωρείται εξαιρετική - συγκρίσιμη με τα αυγά. Παρέχει όλα τα απαραίτητα αμινοξέα που χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός.

    Η σπιρουλίνα δεν περιέχει βιταμίνη Β12, αλλά ψευδοβιταμίνη Β12, η ​​οποία δεν είναι αποτελεσματική στον άνθρωπο.

    -Η σπιρουλίνα έχει ισχυρές αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες

    Η οξειδωτική βλάβη μπορεί να βλάψει το DNA και τα κύτταρα. Αυτή η βλάβη μπορεί να οδηγήσει σε χρόνια φλεγμονή, η οποία προκαλεί καρκίνο και άλλες ασθένειες. Η σπιρουλίνα είναι μια καλή πηγή αντιοξειδωτικών και προστατεύει από την οξειδωτική βλάβη. Το κύριο ενεργό συστατικό της ονομάζεται φυκοκυανίνη. Αυτή η αντιοξειδωτική ουσία δίνει, επίσης, στη σπιρουλίνα στο μοναδικό μπλε-πράσινο χρώμα της. Η φυκοκυανίνη μπορεί να καταπολεμήσει τις ελεύθερες ρίζες και να εμποδίσει την παραγωγή φλεγμονωδών σηματοδοτικών μορίων, παρέχοντας εντυπωσιακά αντιοξειδωτικά και αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα.

    -Η σπιρουλίνα ελαττώνει την κακή χοληστερίνη LDL και τα τριγλυκερίδια

    Οι καρδιακές παθήσεις είναι η κύρια αιτία θανάτου στον κόσμο. Πολλοί παράγοντες κινδύνου συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο καρδιακών παθήσεων. Όπως αποδεικνύεται, η σπιρουλίνα μπορεί να μειώσει την ολική χοληστερόλη, την "κακή" LDL χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια, ενώ αυξάνει την "καλή" HDL χοληστερόλη. Σε μια μελέτη σε  άτομα με διαβήτη τύπου 2, 2 γραμμάρια σπιρουλίνας ημερησίως βελτίωσαν σημαντικά αυτούς τους δείκτες. Μια άλλη μελέτη σε άτομα με υψηλή χοληστερόλη αποδεικνύει ότι 1 γραμμάριο σπιρουλίνας ανά ημέρα μειώνει τα τριγλυκερίδια κατά 16,3% και την «κακή» LDL κατά 10,1%. Αρκετές άλλες μελέτες έχουν δείξει τις ευνοϊκές επιδράσεις και με υψηλότερες δόσεις 4,5-8 γραμμάρια ημερησίως.

    -Η σπιρουλίνα προστατεύει την «κακή» χοληστερόλη LDL από την οξείδωση

    Οι λιπαρές δομές στο σώμα είναι επιρρεπείς στην οξειδωτική βλάβη. Αυτό είναι γνωστό ως υπεροξείδωση λιπιδίων και είναι ένας βασικός παράγοντας πολλών σοβαρών ασθενειών. Για παράδειγμα, ένα από τα βασικά βήματα στην ανάπτυξη καρδιακών παθήσεων είναι η οξείδωση της «κακής» LDL χοληστερόλης. Είναι ενδιαφέρον ότι τα αντιοξειδωτικά της σπιρουλίνας φαίνεται να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά στη μείωση της υπεροξείδωσης των λιπιδίων σε ανθρώπους και ζώα. Σε μια μελέτη σε άτομα με διαβήτη τύπου 2, 8 γραμμάρια σπιρουλίνας ημερησίως μειώνουν σημαντικά τους δείκτες οξειδωτικής βλάβης. Επίσης, αυξάνονται τα επίπεδα των αντιοξειδωτικών ενζύμων στο αίμα.

    -Η σπιρουλίνα έχει αντικαρκινικές ιδιότητες

    Η σπιρουλίνα έχει αντικαρκινικές ιδιότητες και μπορεί να μειώσει την εμφάνιση του καρκίνου και το μέγεθος του όγκου. Οι επιδράσεις της σπιρουλίνας στον καρκίνο του στόματος έχουν μελετηθεί ιδιαίτερα πολύ. Μια μελέτη σε ανθρώπους με προκαρκινικές αλλοιώσεις (στοματική υποβλεννογόνια ίνωση) που έλαβαν 1 γραμμάριο σπιρουλίνας ανά ημέρα για ένα έτος, κατά  45% είδε τις αλλοιώσεις τους να εξαφανίζονται - σε σύγκριση με μόνο το 7% στην ομάδα ελέγχου. Όταν αυτοί οι άνθρωποι σταμάτησαν να λαμβάνουν σπιρουλίνα, σχεδόν οι μισοί από αυτούς ξαναείχαν αλλοιώσεις το επόμενο έτος. Σε άλλη μελέτη μεστοματική υποβλεννογόνια ίνωση, 1 γραμμάριο σπιρουλίνας ημερησίως βελτιώνει τα συμπτώματα σε σχέση με το φάρμακο πεντοξυφυλλίνη.

    -Η σπιρουλίνα μειώνει την αρτηριακή πίεση

    Η υψηλή αρτηριακή πίεση αποτελεί κύριο παράγοντα πολλών σοβαρών ασθενειών, συμπεριλαμβανομένων των καρδιακών προσβολών, των εγκεφαλικών επεισοδίων και της χρόνιας νεφροπάθειας. Ενώ το 1 γραμμάριο σπιρουλίνας είναι αναποτελεσματικό, έχει αποδειχθεί ότι η δόση των 4,5 γραμμαρίων ημερησίως μειώνει την αρτηριακή πίεση. Αυτή η μείωση πιστεύεται ότι προκαλείται από μια αυξημένη παραγωγή του μονοξειδίου του αζώτου, ένα σηματοδοτικό μόριο που βοηθά τα αιμοφόρα αγγεία σας να χαλαρώνουν και να διαστέλλονται.

    -Η σπιρουλίνα βελτιώνει τα συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας

    Η αλλεργική ρινίτιδα χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στις ρινικές οδούς και προκαλείται από περιβαλλοντικά αλλεργιογόνα, όπως γύρη, τρίχες ζώων ή ακόμη και σκόνη σίτου. Η σπιρουλίνα είναι μια δημοφιλής εναλλακτική θεραπεία για τα συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας, Σε μία μελέτη άτομα με αλλεργική ρινίτιδα, που ελάμβαναν 2 γραμμάρια ημερησίως μείωσαν δραματικά τα συμπτώματα, όπως τη ρινική έκκριση, φτέρνισμα, ρινική συμφόρηση και φαγούρα.

    -Η σπιρουλίνα είναι αποτελεσματική κατά της αναιμίας

    Υπάρχουν πολλές διαφορετικές μορφές αναιμίας. Η πιο συχνή είναι η υπόχρωμη μικροκυτταρική αναιμία που χαρακτηρίζεται από μείωση της αιμοσφαιρίνης ή των ερυθρών αιμοσφαιρίων στο αίμα. Η αναιμία είναι αρκετά συχνή στους ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας, με αποτέλεσμα τα παρατεταμένα συναισθήματα αδυναμίας και κόπωσης. Σε μια μελέτη σε ηλικιωμένους με ιστορικό αναιμίας, τα συμπληρώματα σπιρουλίνας αύξησαν την περιεκτικότητα σε αιμοσφαιρίνη των ερυθρών αιμοσφαιρίων και βελτίωσαν την ανοσολογική λειτουργία.

    -Η σπιρουλίνα βελτιώνει τη μυϊκή δύναμη και την αντοχή

    Η επαγόμενη από την άσκηση οξειδωτική βλάβη αποτελεί μείζονα παράγοντα κόπωσης των μυών. Ορισμένες φυτικές τροφές έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες που μπορούν να βοηθήσουν τους αθλητές και τα σωματικά ενεργά άτομα να ελαχιστοποιήσουν αυτή τη βλάβη. Η σπιρουλίνα βελτιώνει τη μυϊκή δύναμη και την αντοχή. Σε μελέτες, η spirulina ενίσχυσε την αντοχή, αυξάνοντας σημαντικά το χρόνο μέχρι να εμφανιστεί η κούραση.

    -Η σπιρουλίνα βοηθά στον έλεγχο του σακχάρου αίματος
    Μελέτες σε ζώα συνδέουν τη σπιρουλίνα με σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Σε άτομα με διαβήτη τύπου 2, 2 γραμμάρια σπιρουλίνας ημερησίως οδηγούν σε εντυπωσιακή μείωση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη HbA1c, ένας δείκτης για τα μακροπρόθεσμα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, μειώθηκε από 9% σε 8%, γεγονός που είναι σημαντικό. Μελέτες εκτιμούν ότι η μείωση κατά 1% αυτού του δείκτη μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο θανάτου που σχετίζεται με το διαβήτη κατά 21%.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής με σπιρουλίνα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής με σπιρουλίνα για την υγεία σας

    spirulina2

    Διαβάστε, επίσης,

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν σπιρουλίνα

    Διατροφή για όσους έχουν Αλτσχάιμερ

    Ότι πρέπει να κάνετε αν είσαστε στην εμμηνόπαυση

    Εξαιρετικές φυτικές πηγές πρωτεϊνών

    Σούπα για να πάρετε σίδηρο

    Μήπως είσαστε αγχωμένοι και κουρασμένοι;

    Θαλασσοθεραπεία με φύκια

    Κόπωση και φυτά

    Ανεπάρκεια σιδήρου

    www.emedi.gr

     

  • Σπιρονολακτόνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σπιρονολακτόνη

    Η σπιρονολακτόνη (Aldactone) είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται, κυρίως, για τη θεραπεία της κατακράτησης υγρών λόγω καρδιακής ανεπάρκειας, κίρρωσης του ήπατος ή νεφρικής νόσου. Χρησιμοποιείται, επίσης, στη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης, του χαμηλού καλίου στο αίμα που δεν βελτιώνεται με τα συμπληρώματα, στην πρώιμη εφηβεία στα αγόρια, στην ακμή και στην υπερβολική τριχοφυΐα στις γυναίκες και ως μέρος της γυναικείας ορμονοθεραπείας σε γυναίκες τρανσέξουαλ.

    Η σπιρονολακτόνη λαμβάνεται από το στόμα. 

    Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν διαταραχές ηλεκτρολυτών, κυρίως, υπερκαλιαιμία, ναυτία, έμετο, κεφαλαλγία, εξάνθημα και μειωμένη επιθυμία για σεξ. Σε όσους αντιμετωπίζουν προβλήματα με το ήπαρ ή τα νεφρά, πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή. Η σπιρονολακτόνη δεν έχει μελετηθεί καλά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης της εγκυμοσύνης. Είναι ένα στερεοειδές που εμποδίζει τις επιδράσεις των ορμονών αλδοστερόνη και τεστοστερόνη και έχει κάποια οιστρογονικά αποτελέσματα. Η σπιρονολακτόνη ανήκει σε μια κατηγορία φαρμάκων που είναι γνωστά ως καλιοσυντηρητικά διουρητικά. 

    aldactone 3

    Ιατρικές χρήσεις σπιρονολακτόνης

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, κυρίως, για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας, του οιδήματος, όπως, στο  νεφρωσικό σύνδρομο ή σε ασκίτη σε άτομα με ηπατική νόσο, ιδιοπαθή υπέρταση, σε χαμηλά επίπεδα καλίου στο αίμα, σε δευτεροπαθή υπεραλδοστερονισμό (όπως συμβαίνει σε κίρρωση του ήπατος) και σε σύνδρομο Conn (πρωτοπαθής υπεραλδοστερονισμός).

    Η πιο συνηθισμένη χρήση της σπιρονολακτόνης είναι στη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας. Από μόνη της, η σπιρονολακτόνη είναι μόνο ένα αδύναμο διουρητικό, επειδή στοχεύει πρωτίστως τον άπω νεφρό (συλλεκτικά σωληνάρια), όπου επαναπορροφώνται μόνο μικρές ποσότητες νατρίου, αλλά μπορεί να συνδυαστεί με άλλα διουρητικά για να αυξήσει την αποτελεσματικότητά τους.

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, επίσης, για τη θεραπεία του συνδρόμου Bartter λόγω της ικανότητάς του να αυξάνει τα επίπεδα καλίου. Το σύνδρομο Bartter είναι μια σπάνια κληρονομική νόσος που χαρακτηρίζεται από ελαττώματα στο παχύ ανερχόμενο σκέλος της αγκύλης του Henle, που έχει ως αποτέλεσμα χαμηλά επίπεδα καλίου (υποκαλιαιμία), αυξημένο pH αίματος (αλκάλωση) και φυσιολογική έως χαμηλή αρτηριακή πίεση. Υπάρχουν δύο τύποι συνδρόμου Bartter: νεογνικός και κλασικός. Μια στενά συνδεδεμένη διαταραχή, το σύνδρομο Gitelman, είναι ηπιότερη από τους δύο υποτύπους του συνδρόμου Bartter.

    Η σπιρονολακτόνη έχει αντιανδρογονική δράση. Για το λόγο αυτό, χρησιμοποιείται συχνά για τη θεραπεία μιας ποικιλίας δερματολογικών καταστάσεων στις οποίες τα ανδρογόνα παίζουν κάποιο ρόλο, όπως η ακμή, η σμηγματόρροια, η υπερτρίχωση και η τριχόπτωση στις γυναίκες.

    Οι υψηλές δόσεις σπιρονολακτόνης, οι οποίες είναι απαραίτητες για τα σημαντικά αντιανδρογόνα αποτελέσματα, δεν συνιστώνται για τους άνδρες λόγω του υψηλού κινδύνου εμφάνισης γυναικείων χαρακτηριστικών και άλλων παρενεργειών. Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, επίσης,  για τη θεραπεία συμπτωμάτων υπερανδρογονισμού, όπως το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, σε γυναίκες.

    Η σπιρονολακτόνη είναι κατάλληλη για τη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια. Επίσης, έχει όφελος και συνιστάται σε ασθενείς που με καρδιακή προσβολή που έχουν κλάσμα εξώθησης μικρότερο από 40%, οι οποίοι αναπτύσσουν συμπτώματα συμβατά με καρδιακή ανεπάρκεια ή έχουν ιστορικό σακχαρώδη διαβήτη. Η σπιρονολακτόνη είναι κατάλληλη, ιδιαίτερα σε εκείνους τους ασθενείς που "δεν" έχουν ακόμη βελτιστοποιηθεί στους αναστολείς του ACE και  β-αναστολείς.

    Συνιστάται να λαμβάνονται υπόψη εναλλακτικές λύσεις, αντί της σπιρονολακτόνης αν η κρεατινίνη του ορού είναι μεγαλύτερη από 2,5 mg / dL σε άνδρες ή μεγαλύτερη από 2 mg / dL  σε γυναίκες ή εάν ο ρυθμός σπειραματικής διήθησης είναι μικρότερος από 30 ml / λεπτό ή με ένα κάλιο ορού μεγαλύτερο από 5,0 mEq / L.

    Λόγω των αντιανδρογονικών ιδιοτήτων της, η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει αποτελέσματα που σχετίζονται με χαμηλά επίπεδα ανδρογόνων και υπογοναδισμό σε άνδρες.  Ένα νεότερο φάρμακο, η επλερενόνη στερείται των αντιανδρογόνων επιδράσεων της σπιρονολακτόνης. Ως εκ τούτου, είναι πολύ πιο κατάλληλο για τους άνδρες για τους οποίους είναι μακροπρόθεσμη η φαρμακευτική αγωγή. 

    Τα κλινικά οφέλη της σπιρονολακτόνης ως διουρητικού παρατηρούνται συνήθως 2 έως 3 ημέρες μετά την έναρξη της θεραπείας. Η μέγιστη αντιυπερτασική δράση μπορεί να μην παρατηρηθεί για 2 έως 3 εβδομάδες.

    Περίπου 1 στα 100 άτομα με υπέρταση έχουν αυξημένα επίπεδα αλδοστερόνης. 

    Τα ανδρογόνα, όπως, η τεστοστερόνη και η DHT διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην παθογένεση ορισμένων δερματολογικών παθήσεων όπως η ακμή, η σμηγματόρροια, η υπερτρίχωση, δηλαδή, η υπερβολική ανάπτυξη τριχών του προσώπου και σώματος στις γυναίκες και η τριχόπτωση των ανδρών (ανδρογενετική αλωπεκία). Οι γυναίκες με σύνδρομο ανδρογονικής ανευαισθησίας (CAIS) δεν παράγουν σμήγμα και δεν αναπτύσσουν ακμή και έχουν ελάχιστη ή και καθόλου σωματική, ηβική ή μασχαλιαία τριχοφυϊα. Επιπλέον, οι άνδρες με συγγενή ανεπάρκεια της 5α-αναγωγάσης τύπου II, η 5α-αναγωγάση που είναι ένα ένζυμο που ενισχύει σε μεγάλο βαθμό τα ανδρογόνα αποτελέσματα της τεστοστερόνης στο δέρμα, έχουν ελάχιστη έως μηδενική ακμή, περιορισμένες τρίχες προσώπου, μειωμένες τρίχες σώματος και απώλεια τριχών μαλλιών. Αντίθετα, ο υπερανδρογονισμός στις γυναίκες, για παράδειγμα λόγω του συνδρόμου των πολυκυστικών ωοθηκών ή της συγγενούς υπερπλασίας των επινεφριδίων, συνδέεται με την ακμή και τον υπερτρίχωση.

    Λόγω της αντιανδρογονικής δράσης της σπιρονολακτόνης, αυτή είναι αρκετά αποτελεσματική στη θεραπεία της ακμής σε γυναίκες και επίσης μειώνει το σμήγμα που παράγεται φυσικά στο δέρμα.

    Τα αντιανδρογόνα, όπως η σπιρονολακτόνη, είναι τερατογόνα.

    Η σπιρονολακτόνη, ο αναστολέας της 5α-αναγωγάσης finasteride και το μη στεροειδές αντιανδρογόνο φλουταμίδη, όπως και η βικαλουταμίδη έχουν παρόμοια δράση.

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, συνήθως, σε χαμηλή δοσολογία από 25 έως 50 mg / ημέρα για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας, ενώ χρησιμοποιείται σε χαμηλές έως υψηλές δόσεις των 25 έως 200 mg / ημέρα στη θεραπεία της ιδιοπαθούς υπέρτασης και σε υψηλές δόσεις από 100 έως 400 mg / ημέρα για τον υπεραλδοστερονισμό και τον ασκίτη λόγω κίρρωσης. Το φάρμακο χρησιμοποιείται, συνήθως, σε υψηλές δόσεις από 100 έως 200 mg / ημέρα για τη θεραπεία των ασθενειών  του δέρματος και των μαλλιών στις γυναίκες  και σε υψηλές δόσεις των 100 έως 400 mg / ημέρα στη θεραπεία ορμονοθεραπείας για γυναίκες  τρανσέξουαλ. 

    aldactone 1

    Αντενδείξεις σπιρονολακτόνης

    Οι αντενδείξεις της σπιρονολακτόνης περιλαμβάνουν την υπερκαλιαιμία (υψηλά επίπεδα καλίου).

    Οι αντενδείξεις της σπιρονολακτόνης περιλαμβάνουν την υπερκαλιαιμία (υψηλά επίπεδα καλίου), τη σοβαρή νεφρική νόσο και το τελικό στάδιο νεφρικής νόσου (λόγω του υψηλού κινδύνου υπερκαλιαιμίας, εκτός από άτομα που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση), τη νόσου του Addison (επινεφριδιακή ανεπάρκεια και χαμηλά επίπεδα αλδοστερόνης) και ηην ταυτόχρονη χρήση επλερενόνης. Θα πρέπει, επίσης, να χρησιμοποιείται με προσοχή σε άτομα με ορισμένες νευρολογικές διαταραχές, σε μη παραγωγή ούρων, σε οξεία νεφρική βλάβη ή σε σημαντική υποβάθμιση της λειτουργίας των νεφρών όπου υπάρχει κίνδυνος υπερκαλιαιμίας.

    Παρενέργειες σπιρονολακτόνης

    Η συνηθέστερη παρενέργεια της σπιρονολακτόνης είναι η έντονη διούρηση. Άλλες γενικές παρενέργειες είναι η αφυδάτωση, η υπονατριαιμία (χαμηλά επίπεδα νατρίου), η ήπια υπόταση (χαμηλή αρτηριακή πίεση), η αταξία, η υπνηλία, η ζάλη, το ξηρό δέρμα και τα εξανθήματα. Λόγω της αντιανδρογονικής δραστηριότητάς της, η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει στους άνδρες ευαισθησία στο στήθος, γυναικομαστία,καθώς και σεξουαλική δυσλειτουργία, όπως απώλεια λίμπιντο και στυτική δυσλειτουργία,  Σε πολύ υψηλές δόσεις (400 mg / ημέρα), η σπιρονολακτόνη προκαλεί ατροφία των όρχεων και  αναστρέψιμη μείωση της γονιμότητας, με ανωμαλίες του σπέρματος όπως είναι ο μειωμένος αριθμός σπερματοζωαρίων και η μειωμένη κινητικότητά τους στους άνδρες. Ωστόσο, τέτοιες δόσεις σπιρονολακτόνης σπάνια χρησιμοποιούνται κλινικά. Στις γυναίκες, η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει εμμηνορρυσιακές ανωμαλίες, ευαισθησία στο στήθος και διόγκωση των μαστών. 

    Η σημαντικότερη πιθανή παρενέργεια της σπιρονολακτόνης είναι η υπερκαλιαιμία (υψηλά επίπεδα καλίου), η οποία, σε σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή. Η υπερκαλιαιμία σε αυτούς τους ανθρώπους μπορεί να παρουσιαστεί ως μεταβολική οξέωση χωρίς ανιόντα. Η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει γαστρεντερικά προβλήματα, όπως ναυτία, έμετο, διάρροια, κράμπες και γαστρίτιδα. Επιπλέον, μπορεί να προκαλέσει αιμορραγίας στο στομάχι και στο δωδεκαδάκτυλο. Επίσης, η σπιρονολακτόνη είναι ανοσοκατασταλτική.

    Η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει υπερκαλιαιμία. Σε άτομα με καρδιακή νόσο που λαμβάνουν τυπικές δόσεις σπιρονολακτόνης, το 10 έως 15% εμφανίζει κάποιο βαθμό υπερκαλιαιμίας και το 6% εμφανίζει σοβαρή υπερκαλιαιμία. Σε υψηλότερη δοσολογία, παρατηρείται  ποσοστό υπερκαλιαιμίας 24%. Ο κίνδυνος υπερκαλιαιμίας με σπιρονολακτόνη είναι μεγαλύτερος στους ηλικιωμένους, σε άτομα με νεφρική δυσλειτουργία (π.χ. λόγω χρόνιας νεφρικής νόσου ή διαβητικής νεφροπάθειας), σε άτομα που λαμβάνουν ορισμένα άλλα φάρμακα (συμπεριλαμβανομένων των αναστολέων του ΜΕΑ, των αναστολέων των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ, των μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών και των συμπληρωμάτων καλίου) και σε υψηλότερες δόσεις σπιρονολακτόνης. Η υπερκαλιαιμίας προκαλεί ναυτία, κόπωση και ιδιαίτερα μυϊκή αδυναμία. 

    Η σπιρονολακτόνη, συχνά, προκαλεί πόνο στο στήθος και διόγκωση των μαστών στις γυναίκες, λόγω των οιστρογονικών επιδράσεων. Σε υψηλές δόσεις, η ευαισθησία των μαστών  εμφανίζεται σε ποσοστό έως 40% των γυναικών, ενώ η διόγκωση των μαστών μπορεί να εμφανιστεί στο 26% των γυναικών.

    Η σπιρονολακτόνη, επίσης, συχνά προκαλεί γυναικομαστία (ανάπτυξη του μαστού) ως παρενέργεια στους άνδρες. Σε χαμηλές δόσεις, το ποσοστό είναι μόνο 5 έως 10%, αλλά σε υψηλές δόσεις, μέχρι και 50% των ανδρών μπορεί να αναπτύξουν γυναικομαστία Το 9.1% των ανδρών που λαμβάνουν 25 mg / ημέρα σπιρονολακτόνη αναπτύσσουν γυναικομαστία, σε σύγκριση με το 1,3% των μαρτύρων. Ο χρόνος εμφάνισης της γυναικομαστίας που προκαλείται από τη σπειρονολακτόνη είναι 27 ± 20 μήνες σε χαμηλές δόσεις και 9 ± 12 μήνες σε υψηλές δόσεις. Η γυναικομαστία που επάγεται από την σπιρονολακτόνη, συνήθως, υποχωρεί μετά από μερικές εβδομάδες μετά τη διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής. Εντούτοις, μετά από επαρκή διάρκεια γυναικομαστίας (π.χ. ενός έτους), εμφανίζεται υαλίνωση και ίνωση του ιστού και η γυναικομαστία που προκαλείται από τα φάρμακα μπορεί να καταστεί μη αναστρέψιμη. 

    Στις γυναίκες, οι διαταραχές της εμμήνου ρύσεως είναι συνήθεις κατά τη διάρκεια της θεραπείας με σπειρονολακτόνη, με το 10 έως 50% των γυναικών να τις βιώνουν σε μέτριες δόσεις και σχεδόν όλες να τις αντιμετωπίζουν σε υψηλές δόσεις. Οι περισσότερες γυναίκες που λαμβάνουν μέτριες δόσεις σπιρονολακτόνης αναπτύσσουν αμηνόρροια και η φυσιολογική εμμηνόρροια, συνήθως, επιστρέφει εντός δύο μηνών από τη διακοπή. Η σπιρονολακτόνη προάγει ένα ακανόνιστο, ανώμαλο πρότυπο εμμηνορροϊκών κύκλων. Συνδέεται, επίσης, με τη μητρορραγία και την εμμηνόορραγία σε μεγάλο ποσοστό γυναικών. 

    Η σπιρονολακτόνη αυξάνει τον κίνδυνο κατάθλιψης.

    Εκτός από την υπερκαλιαιμία, η σπιρονολακτόνη μπορεί σπάνια να προκαλέσει σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως αναφυλαξία, νεφρική ανεπάρκεια, ηπατίτιδα, ακοκκιοκυτταραιμία, σύνδρομο DRESS, σύνδρομο Stevens-Johnson ή τοξική επιδερμική νεκρόλυση και καρκίνο του μαστού.

    Η μακροχρόνια χορήγηση σπιρονολακτόνης παράγει το ιστολογικό χαρακτηριστικό των "σωμάτων σπιρονολακτόνης" στο φλοιό των επινεφριδίων. Τα σώματα σπιρονολακτόνης είναι ηωσινοφιλικά, στρογγυλά, συγκεντρωτικά ελασματοποιημένα κυτταροπλασματικά έγκλειστα που περιβάλλονται από διαυγή άλω σε παρασκευάσματα χρωματισμένα με αιματοξυλίνη και ηωσίνη.

    Η σπιρονολακτόνη δεν είναι σαφές εάν είναι ασφαλής για χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Είναι σε θέση να διασχίσει τον πλακούντα και το μητρικό γάλα και θα μπορούσε να προκαλέσει ανωμαλίες στο αναπαραγωγικό σύστημα των κυημάτων.

    Τα συμπτώματα μετά από οξεία υπερδοσολογία της σπιρονολακτόνης είναι υπνηλία, σύγχυση, εξάνθημα, ναυτία, έμετος, ζάλη και διάρροια. Σε σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί να εμφανιστεί υπονατριαιμία, υπερκαλιαιμία ή ηπατικό κώμα σε άτομα με σοβαρή ηπατική νόσο. Ωστόσο, αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι απίθανο σε περίπτωση οξείας υπερδοσολογίας. Η υπερκαλιαιμία μπορεί να εμφανιστεί μετά από υπερδοσολογία σπιρονολακτόνης, ιδιαίτερα σε άτομα με μειωμένη νεφρική λειτουργία.  Δεν υπάρχει συγκεκριμένο αντίδοτο για την υπερδοσολογία της σπιρονολακτόνης. Η θεραπεία μπορεί συνίσταται στην πρόκληση εμετού ή εκκένωσης στομάχου με έκπλυση. Η θεραπεία της υπερδοσολογίας της σπιρονολακτόνης είναι υποστηρικτική, με σκοπό τη διατήρηση της ενυδάτωσης, της ισορροπίας των ηλεκτρολυτών και των ζωτικών λειτουργιών. Η σπιρονολακτόνη θα πρέπει να διακόπτεται σε άτομα με μειωμένη νεφρική λειτουργία ή υπερκαλιαιμία.

    Αλληλεπιδράσεις σπιρονολακτόνης

    Η σπιρονολακτόνη συχνά αυξάνει τα επίπεδα του καλίου στον ορό και μπορεί να προκαλέσει υπερκαλιαιμία. Επομένως, συνιστάται στους ανθρώπους που χρησιμοποιούν αυτό το φάρμακο να αποφεύγουν τα συμπληρώματα καλίου και τα υποκατάστατα αλάτων που περιέχουν κάλιο. Οι γιατροί πρέπει να είναι προσεκτικοί για την παρακολούθηση των επιπέδων καλίου τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες που λαμβάνουν σπιρονολακτόνη ως διουρητικό, ειδικά κατά τους πρώτους δώδεκα μήνες χρήσης και όποτε αυξάνεται η δοσολογία. Επίσης, οι ασθενείς πρέπει να περιορίσουν τη διατροφική κατανάλωση τροφών πλούσιων σε κάλιο. Ωστόσο, πρόσφατα δεδομένα υποδηλώνουν ότι τόσο η παρακολούθηση του καλίου όσο και ο περιορισμός της πρόσληψης καλίου από τη διατροφή δεν είναι απαραίτητες σε υγιείς νεαρές γυναίκες που παίρνουν σπιρονολακτόνη για ακμή. Η σπιρονολακτόνη μαζί με τριμεθοπρίμη / σουλφαμεθοξαζόλη αυξάνουν την πιθανότητα υπερκαλιαιμίας, ειδικά στους ηλικιωμένους. Το τμήμα της τριμεθοπρίμης αποτρέπει την απέκκριση του καλίου στο περιφερικό σωληνάριο του νεφρώνα.

    Η σπιρονολακτόνη επάγει τα ένζυμα CYP3A4 και ορισμένες UDP-γλυκουρονοζυλτρανσφεράσες (UGTs), οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε αλληλεπιδράσεις με διάφορα φάρμακα. οι μεταβολίτες της σπιρονολακτόνης αναστέλλουν μη αναστρέψιμα το CYP3A4. Σε κάθε περίπτωση, έχει βρεθεί ότι η σπιρονολακτόνη μειώνει τη βιοδιαθεσιμότητα της στοματικής οιστραδιόλης, η οποία οφείλεται στην επαγωγή του μεταβολισμού της οιστραδιόλης μέσω του CYP3A4. Η σπιρονολακτόνη έχει, επίσης, βρεθεί ότι αναστέλλει την UGT2B7. Η σπιρονολακτόνη έχει πολλές άλλες αλληλεπιδράσεις, συνηθέστερα με άλλα φάρμακα καρδιολογικά και αντιθπερτασικά, για παράδειγμα τη διγοξίνη.

    Η γλυκόριζα, η οποία έχει έμμεση μεταλλοκορτικοειδή δραστικότητα αναστέλλει τον μεταβολισμό των αλατοκορτικοειδών και μειώνει τις παρενέργειες σε γυναίκες που λαμβάνουν θεραπεία με σπιρονολακτόνη ως αντιανδρογόνο. Η σπιρονολακτόνη είναι χρήσιμη στην αναστροφή της προκαλούμενης από γλυκόριζα υποκαλιαιμίας. Η ασπιρίνη και άλλα μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (NSAIDs) έχουν βρεθεί ότι εξασθενίζουν τη διούρηση και τη νατριουρία που προκαλείται από την σπιρονολακτόνη, αλλά δεν επηρεάζουν την αντιυπερτασική δράση της.

    Η σπειρονολακτόνη είναι ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα αλατοκορτικοειδών (MR), ο βιολογικός στόχος των μεταλλοκορτικοειδών όπως η αλδοστερόνη και η 11-δεοξυκορτικοστερόνη. Με την παρεμπόδιση του MR, η σπιρονολακτόνη αναστέλλει τις επιδράσεις των μεταλλοκορτικοειδών στο σώμα. 

    Η σπιρονολακτόνη είναι ένα μέτριο αντιανδρογόνο. Δηλαδή, είναι ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα ανδρογόνων (AR), ο βιολογικός στόχος των ανδρογόνων, όπως η τεστοστερόνη και η διυδροτεστοστερόνη (DHT).  Με την παρεμπόδιση του AR, η σπιρονολακτόνη αναστέλλει τις επιδράσεις των ανδρογόνων στο σώμα. Η αντιανδρογόνος δραστικότητα της σπιρονολακτόνης είναι κυρίως υπεύθυνη για τη θεραπευτική αποτελεσματικότητά της στη θεραπεία ασθενειών εξαρτώμενων από τα ανδρογόνα, όπως η ακμή, η σμηγματόρροια, η τριχόπτωση και ο υπερανδρογονισμός των γυναικών, η πρόωρη εφηβεία σε αγόρια κ.ά Είναι, επίσης, υπεύθυνη για ορισμένες από τις παρενέργειες της, όπως η ευαισθησία των μαστών, η γυναικομαστία κ. ά. Ο αποκλεισμός της σηματοδότησης ανδρογόνων στο μαστό αποικοδομεί τις δράσεις των οιστρογόνων σε αυτόν τον ιστό.

    Η σπιρονολακτόνη είναι ένας ασθενής αναστολέας στερεοειδογέννεσης, δηλαδή, αναστέλλει τα στερεοειδογόνα ένζυμα ή τα ένζυμα που εμπλέκονται στην παραγωγή στεροειδών ορμονών. Η σπειρονολακτόνη και / ή οι μεταβολίτες της αναστέλλουν ασθενώς μια ευρεία σειρά στεροειδογόνων ενζύμων, όπως το ένζυμο διάσπασης της πλευρικής αλυσίδας χοληστερόλης, την 17α-υδροξυλάση, 17,20-λυάση, 5α-ρεδουκτάση, αφυδρογονάση 3β-υδροξυστεροειδούς, 11β-υδροξυλάση , 21-υδροξυλάση και συνθάση αλδοστερόνης (18-υδροξυλάση).  

    Η σπιρονολακτόνη αυξάνει τα επιπέδα οιστραδιόλης, ενός οιστρογόνου. Ο μηχανισμός του τρόπου με τον οποίο η σπιρονολακτόνη αυξάνει τα επίπεδα οιστραδιόλης είναι η  αναστολή της αδρανοποίησης της οιστραδιόλης στην οιστρόνη και η ενίσχυση της περιφερικής μετατροπής της τεστοστερόνης σε οιστραδιόλη. Είναι αξιοσημείωτο ότι η σπιρονολακτόνη δρα ως ένας ασθενής αναστολέας της 17β-υδροξυστεροειδούς δεϋδρογενάσης 2, ενός ενζύμου που εμπλέκεται στη μετατροπή της οιστραδιόλης σε οιστρόνη.

    Το σώμα σε μια προσπάθεια να διατηρήσει την ομοιόσταση αυξάνει την παραγωγή αλδοστερόνης στον φλοιό των επινεφριδίων και τα επίπεδα κορτιζόλης.

    Άλλες δραστηριότητες της σπιρονολακτόνης είναι ασθενείς αλληλεπιδράσεις με τους υποδοχείς οιστρογόνου και προγεστερόνης και ο αγωνισμός του υποδοχέα πρεγνάνης X, που συμβάλλουν στις ανωμαλίες της εμμηνόρροιας και στις παρενέργειες της σπιρονολακτόνης και στις αλληλεπιδράσεις της με το φάρμακο αντίστοιχα.

    Η βιοδιαθεσιμότητα της σπιρονολακτόνης όταν λαμβάνεται από το στόμα είναι 60 έως 90%. Η βιοδιαθεσιμότητα της σπιρονολακτόνης και των μεταβολιτών της αυξάνεται σημαντικά (+ 22-95% αύξηση των επιπέδων) όταν η σπιρονολακτόνη λαμβάνεται με τροφή. Η αύξηση της βιοδιαθεσιμότητας πιστεύεται ότι οφείλεται στην προώθηση της γαστρικής διάλυσης και της απορρόφησης της σπιρονολακτόνης, καθώς και λόγω της μείωσης του μεταβολισμού πρώτης διέλευσης. Οι συγκεντρώσεις της σπιρονολακτόνης σε σταθερή κατάσταση επιτυγχάνονται εντός 8 έως 10 ημερών από την έναρξη της θεραπείας. Η σπιρονολακτόνη και η μεταβολίτης της κανρενόνη είναι εξαιρετικά συνδεδεμένες με πρωτεΐνες πλάσματος, σε ποσοστά 88,0% και 99,2%, αντίστοιχα. Η σπιρονολακτόνη δεσμεύεται ισοδύναμα με τη λευκωματίνη και την α1-όξινη γλυκοπρωτεϊνη, ενώ η κανρενόνη δεσμεύεται μόνο με αλβουμίνη. Η σπιρονολακτόνη και ο μεταβολίτης της 7α-θειοσπειρολακτόνη δείχνουν πολύ χαμηλή ή αμελητέα συγγένεια για τη σφαιρίνη που δεσμεύει την ορμόνη φύλου (SHBG). 

    Η σπιρονολακτόνη μειώνει την προσιτότητα της βιταμίνης Α.

    Η σπιρονολακτόνη φαίνεται να διασχίζει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό.

    Η σπιρονολακτόνη μεταβολίζεται ταχέως και εκτεταμένα στο ήπαρ κατά την από του στόματος χορήγηση και έχει πολύ σύντομο τελικό χρόνο ημιζωής 1,4 ώρες. Οι κύριοι μεταβολίτες της σπιρονολακτόνης είναι η 7α-θειομεθυλοσπειρο-νολακτόνη (7α-ΤΜ5), η 6β-υδροξυ-7α-θειομεθυλοσπειροναλακτόνη (6β-ΟΗ- 7α-ΤΜ5) και η κανρενόνη [7α-αποθειοακετυλο-δ6- σπειρονολακτόνη]. Αυτοί οι μεταβολίτες έχουν πολύ μεγαλύτερους χρόνους ημιζωής κατά την απομάκρυνση από τη σπιρονολακτόνη 13,8 ώρες, 15,0 ώρες και 16,5 ώρες, αντίστοιχα, και είναι υπεύθυνοι για τις θεραπευτικές επιδράσεις του φαρμάκου. 

    Η πλειοψηφία της σπιρονολακτόνης αποβάλλεται από τους νεφρούς, ενώ ελάχιστες ποσότητες αποβάλλονται με χολική απέκκριση. 

    Η σπιρονολακτόνη χορηγείται σε υψηλή δοσολογία στη θεραπεία της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη, αλλά δε δρα μετά από έξι μήνες θεραπείας. Επίσης, χορηγείται για τη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη. Η σπιρονολακτόνη εμποδίζει την παραγωγή του ιού Epstein-Barr (EBV) και άλλων ανθρώπινων ερπητοϊών, αναστέλλοντας τη λειτουργία μιας πρωτεΐνης ΕΜΒ SM, η οποία είναι απαραίτητη για την παραγωγή μολυσματικών ιών. 

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται στη θεραπεία της ροδόχρου ακμής σε άντρες και γυναίκες, στην ινομυαλγία στις γυναίκες και στη νευρική βουλιμία σε γυναίκες.

    Τα κατάλληλα φυσικά διουρητικά για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα φυσικά διουρητικά για την υγεία σας

    aldactone 4

    Διαβάστε, επίσης,

    Ασκίτης

    Κίρρωση του ήπατος

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κοινή ακμή

    Πολυκυστική νόσος ωοθηκών

    Πότε πρέπει να κάνετε εξέταση αίματος για ρενίνη

    Ακμή

    Μυοκαρδίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

  • Σουλφασαλαζίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Sulfasalazine

     

    Η σουλφασαλαζίνη είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, της ελκώδους κολίτιδας και της νόσου του Crohn.

    Θεωρείται από ορισμένους ότι αποτελεί θεραπεία πρώτης γραμμής στη ρευματοειδή αρθρίτιδα.

    Λαμβάνεται από το στόμα.

    Η σουλφασαλαζίνη είναι ένα φάρμακο DMARD-disease-modifying anti-rheumatic drug (αντιρρευματικό φάρμακο που τροποποιεί τη νόσο) που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας.

    Σημαντικές παρενέργειες εμφανίζονται σε περίπου 25% των ανθρώπων.

    Αυτές. συνήθως, είναι: απώλεια όρεξης, ναυτία, κεφαλαλγία και εξάνθημα.

    Οι σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν καταστολή του μυελού των οστών, ηπατικά προβλήματα και νεφρικά προβλήματα.

    Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε άτομα που είναι αλλεργικά στην ασπιρίνη ή στις σουλφοναμίδες.

    Η χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης φαίνεται να είναι ασφαλής για το μωρό.

     

    Ιατρικές χρήσεις σουλφασαλαζίνης

    Η σουλφασαλαζίνη χρησιμοποιείται στη θεραπεία της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου, συμπεριλαμβανομένης της ελκώδους κολίτιδας και της νόσου του Crohn. Ενδείκνυται, επίσης, για χρήση στη ρευματοειδή αρθρίτιδα και χρησιμοποιείται σε άλλους τύπους φλεγμονώδους αρθρίτιδας (π.χ. ψωριασική αρθρίτιδα και αντιδραστική αρθρίτιδα). 

    Συνήθως, δεν χορηγείται σε παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών.

    Ιατρικές χρήσεις σουλφασαλαζίνης

    Η σουλφασαλαζίνη μεταβολίζεται σε σουλφαπυριδίνη. Τα επίπεδα του ορού θα πρέπει να παρακολουθούνται κάθε τρεις μήνες και πιο συχνά από την αρχή. Τα επίπεδα ορού πάνω από 50 μg / l σχετίζονται με παρενέργειες. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η σουλφασαλαζίνη μπορεί να προκαλέσει σοβαρή κατάθλιψη σε νέους άνδρες. Μπορεί, επίσης, να προκαλέσει ολιγοσπερμία και προσωρινή στειρότητα. Έχει αναφερθεί ανοσολογική θρομβοπενία.

    Η σουλφασαλαζίνη μπορεί να προκαλέσει ανεπάρκεια φυλλικού οξέος και μεγαλοβλαστική αναιμία και διάφορες άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες. 

    Η σουλφασαλαζίνη μπορεί να προκαλέσει αιμολυτική αναιμία σε άτομα με ανεπάρκεια G6PD.

    Η σουλφασαλαζίνη μπορεί να προκαλέσει στομαχικές διαταραχές, ναυτία, έμετο, απώλεια όρεξης, πονοκέφαλο, ζάλη ή ασυνήθιστη κόπωση. Το δέρμα και τα ούρα μπορούν να γίνουν πορτοκαλί, με περιστασιακές αλλεργικές αντιδράσεις. 

    Η σουλφασαλαζίνη μπορεί να προκαλέσει σουλφοαιμοσφαιριναιμία, που είναι μια σπάνια κατάσταση στην οποία υπάρχει περίσσεια σουλφοαιμοσφαιρίνης (SulfHb) στο αίμα. Η χρωστική ουσία είναι ένα πρασινωπό παράγωγο της αιμοσφαιρίνης που δεν μπορεί να μετατραπεί σε κανονική, λειτουργική αιμοσφαιρίνη. Προκαλεί κυάνωση ακόμη και σε χαμηλά επίπεδα στο αίμα. Είναι μια σπάνια κατάσταση αίματος που συμβαίνει όταν ένα άτομο θείου ενσωματώνεται στο μόριο της αιμοσφαιρίνης. Όταν το υδρόθειο (H2S) (ή ιόντα σουλφιδίου) και ιόντα σιδήρου συνδυάζονται στο αίμα, το αίμα είναι ανίκανο να μεταφέρει οξυγόνο.

    sulfa 2

    Φαρμακολογία σουλφασαλαζίνης

    Περίπου το 90% μιας δόσης σουλφασαλαζίνης φθάνει στο κόλον, όπου το μεγαλύτερο μέρος μεταβολίζεται από βακτήρια σε σουλφαπυριδίνη και μεσαλαζίνη (επίσης γνωστή ως 5-αμινοσαλικυλικό οξύ ή 5-ASA). Αμφότεροι οι μεταβολίτες είναι ενεργοί. Το μεγαλύτερο μέρος της σουλφαπυριδίνης απορροφάται και στη συνέχεια μεταβολίζεται περαιτέρω, αλλά η πλειονότητα της μεσαλαζίνης παραμένει στο κόλον.

    Ένα μίγμα αμετάβλητης, υδροξυλιωμένης και γλυκουρονιδιωμένης σουλφαπυριδίνης αποβάλλεται στα ούρα, όπως και η ακετυλιωμένη μεσαλαζίνη και η μη μεταβολική σουλφασαλαζίνη.

    Η σουλφασαλαζίνη και οι μεταβολίτες της έχουν ανοσοκατασταλτικά, αντιβακτηριακά και αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα. Φαίνεται, επίσης, ότι αναστέλλει τον υποδοχέα κυστίνης-γλουταμικού.

    Η σουλφασαλαζίνη μελετήθηκε σε κίρρωση, ψωρίαση, ιδιοπαθή κνίδωση και αμυλοείδωση.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου

     flegmoni enteroy 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Παρα-αμινο-σαλικυλικό οξύ

    H βλεννογονίτιδα

    Ελκώδης κολίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Νόσος του Crohn

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Τα καλύτερα βότανα για το συκώτι σας Αγριοσέλινο »