Σάββατο, 08 Απριλίου 2017 22:11

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μάραθο

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(6 ψήφοι)

Ο μάραθος είναι παραδοσιακό αρωματικό φυτό που διαλύει τις πέτρες στα νεφρά


Ο μάραθος ή το φοενίκουλο το κοινό ή μάρανθος ή Foeniculum vulgare ή μάλαθρο ή μάραθρο ή αγριομάραθο ή φινόκιο ή μάραζα ή αμαραθιά ή γλυκάνιθο ανήκει στην οικογένεια των Σκιαδανθών.

Ο μάραθος είναι αρωματικό φυτό. Είναι φυτό πολυετές και φυτρώνει κατά μήκος των δρόμων, στις όχθες των ποταμών, σε περιβόλια, σε καλλιεργημένες και σε ακαλλιέργητες εκτάσεις. Εκτός από το άγριο υπάρχει και το καλλιεργημένο. Τα φύλλα του είναι περίβλαστα στη βάση του φυτού, σύνθετα με γραμμοειδή φυλλάρια. Ο ανθοφόρος βλαστός του είναι ψηλός και φθάνει τα 2 μέτρα κι έχει ακραίες διακλαδώσεις. Τα άνθη του είναι μικρά, κιτρινωπά και βρίσκονται σε ακραία σκιάδια. Ο καρπός του είναι καστανωπός, μακρόστενος, ελλειψοειδής κι έχει γλυκιά και αρωματική γεύση. Η ρίζα του είναι άσπρη, μακρόστενη και σαρκώδης. Όλα τα μέρη του φυτού είναι αρωματικά. Ανθίζει τον Ιούλιο και Αύγουστο και μπορείτε να το κόψετε Αύγουστο και Σεπτέμβριο.

Ευδοκιμεί σε ηλιόλουστα γόνιμα εδάφη και το ύψος του μπορεί να φθάσει τα 2 μέτρα.

Ο μάραθος είναι αντίδοτο για τα δηλητήρια και για το δηλητήριο των φιδιών, των σκορπιών και των μανιταριών, αν και τα φίδια αγαπούν τον μάραθο. Τα φίδια τρώνε μάραθο πριν αλλάξoυν το δέρμα τους.

Ο μάραθος έχε και διουρητικές ιδιότητες. Είναι και ευεργετικός για τις παθήσεις του ουροποιητικού συστήματος.

Το κρέας και τα ψάρια όταν μαγειρευτούν με μάραθο γίνονται ευκολοχώνευτα.

Οι τρυφεροί βλαστοί και τα φύλλα του, τρώγονται, όπως το σπανάκι, σκέτα ή με άλλα χόρτα βουνού ή και με σαλιγκάρια. Επίσης, φτιάχνονται πεντανόστιμες χορτόπιτες.

Ο μάραθος είναι το σύμβολο της επιτυχίας.


Χρήσιμα μέρη μάραθου

Όλα τα μέρη το φυτού, αλλά και οι σπόροι και οι ρίζες του.


Δραστικές ουσίες μάραθου

Περιέχουν αιθέριο έλαιο με κύριο συστατικό την ανηθόλη και την φενχόνη στην οποία οφείλεται η τελευταία χαρακτηριστική μυρωδιά, φλαβονοειδή, λιπαρό λάδι, λευκωματούχες ουσίες, σάκχαρο, κάλιο και άλλα συστατικά, όπως πιπένια, φελανδρένια, ανισαλδεϋδη, ανισοκετόνη, ανισοκαμφορά κ.ά.


Ιδιότητες κι ενδείξεις μάραθου

Είναι γαλακταγωγό.

Είναι διουρητικό.

Είναι χωνευτικό.

Είναι αρωματικό για κρέατα και ψάρια.

Έχει έντονη ορεκτική, τονωτική, χωνευτική και αντισηπτική δράση.

Είναι αναλγητικό και αποχρεμπτικό.

Χρησιμοποιείται για τις παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος, του γαστρεντερικού και του ουροποιητικού.

Χρησιμοποιείται σε τροφικές δηλητηριάσεις.

Έχει τονωτικές ιδιότητες, αφού τονώνει το νευρικό σύστημα και αυξάνει τη δυνατότητα του οργανισμού για δραστηριότητα.

Αυξάνει την αρτηριακή πίεση.

Ανοίγει την όρεξη και βοηθά στη νευρογενή ανορεξία.

Βοηθά σε δυσκολία στην ούρηση, διαλύει τις πέτρες στα νεφρά και βοηθά στην απόρριψή τους, σε κυστίτιδες και σε αρθριτικά.

Κάνει τα φαγητά ευκολοχώνευτα, βοηθά στην χώνεψη των λιπαρών ουσιών, ρίχνει το λίπος στο αίμα, τη χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια, βοηθά στο αδυνάτισμα και ενεργοποιεί το έντερο.

Βοηθά σε κολικούς εντέρων, σε κολικούς νεφρών, σε ανεξήγητο πόνο στην κοιλιά, σε αέρα στο στομάχι και στο έντερο, σε παράσιτα, σε έμετο, σε αναγούλες και σε φουσκώματα.

Όσοι πάσχουν από προβλήματα στη χοληδόχο κύστη ωφελούνται πίνοντας το ζουμί από βρασμένα μάραθα.

Είναι καλός σε περιπτώσεις βήχα, σε φλέγματα, σε κοκίτη, σε ερεθισμούς του αναπνευστικού συστήματος, σε λαρυγγίτιδα και σε φαρυγγίτιδα. Έχει αποχρεμπτικές ιδιότητες.

Ο μάραθος χρησιμοποιείται σε κρίσεις άσθματος. Καίει μικρές ποσότητες σπόρων μάραθου και εισπνέει τον καπνό ο ασθματικός και ανακουφίζεται.

Ρυθμίζει τις ανωμαλίες της περιόδου, ειδικά σε καθυστέρηση περιόδου.

Βοηθά στην αύξηση του γάλακτος κατά τον θηλασμό.

Το νερό των σπόρων του με εξωτερική χρήση βοηθά σε δερματικές φλογώσεις, σε πονεμένα μάτια και σε κίνδυνο τύφλωσης. Απόσταγμα μάραθου μαζί με μαϊνδανό και δυόσμο θεραπεύει τους πόνους των ματιών.

Για την παχυσαρκία: Αφήνετε φύλλα μάραθου σε αρκετό νερό να βράσουν ώστε να μείνει το μισό.

Ρυτίδες: Τσάι μάραθου με μέλι

Μάσκα με μάραθο: Δυνατό αφέψημα φυτού με γιαούρτι και μέλι που αναζωογονεί το γηρασμένο δέρμα, είναι τονωτικό, αντισηπτικό και κατευνάζει το ερεθισμένο δέρμα.

Σκοτώνει τα σκουλήκια και τα παράσιτα του πεπτικού συστήματος.

Έχει αφροδισιακές ιδιότητες.

Οι σπόροι του αρωματίζουν το στόμα σε κακοσμία και όταν κάποιος τους μασάει βοηθάει στο αδυνάτισμα, γιατί μειώνουν το αίσθημα της πείνας. Είναι καλό βότανο για την ουλίτιδα, τα πρηξίματα και τις εκχυμώσεις. 

Το μάσημα των σπόρων του προφυλάσσει από τη γρίπη, καταπραϋνει το βήχα και τους ερεθισμούς του αναπνευστικού συστήματος.

Οι μαραθόσποροι είναι λιποδιαλυτικοί, αφροδισιακοί και αυξάνουν την ερωτική επιθυμία.

Το κατάπλασμα από λιωμένα φύλλα τοποθετείται σε μαστίτιδα. Επίσης, το κατάπλασμα βοηθά σε δαγκώματα φιδιών, εντόμων, σε σπυράκια, καλόγερους, χτυπήματα, μελανιές και σε πληγές.

Ο μάραθος χρησιμοποιείται φρέσκος και ξηρός, ωμός και μαγειρεμένος. Σε σαλάτες χρησιμοποιείται φρέσκος, ξηρός σαν άρτυμα σε φαγητά, ψωμιά, σούπες και σάλτσες, σε κρέας και ψάρια, γιατί έχει ορεκτικές και χωνευτικές ιδιότητες.

Οι σπόροι μάραθου χρησιμοποιούνται και σε λικέρ.

Όταν μασάτε σπόρους μάραθου αυτό προφυλάσσει από τη γρίπη.

Σε πρηξίματα, εκχυμώσεις και ρευματισμούς γίνεται εντριβή με μαραθόλαδο.

Είναι αντίδοτο σε τσιμπήματα φιδιών και σκορπιών και για δηλητηριάσεις από μανιτάρια.

Ο μάραθος αδυνατίζει.


Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μάραθο

Στην κουζίνα βάλτε χλωρά και ανθισμένα κλωνάρια μάραθου στις πράσινες, τσακιστές ελιές, μαγειρέψτε μάραθο με κουκιά και χρησιμοποιήστε μάραθο αντί για άνηθο που έχει πιο έντονη γεύση και άρωμα.

Η ρίζα μάραθου έχει πικρή γεύση και τρώγεται ωμή ή ελαφρά ζεματισμένη σε σαλάτες.

Έμβρεγμα

Αφήνετε σπόρους σπασμένους σε νερό για ένα βράδυ. Το πρωί σουρώνετε και παίρνετε μια κουταλιά της σούπας κάθε μισή ώρα σε τάση για έμετο και αναγούλες.

Αφέψημα

Βράζετε 2 κουταλιές της σούπας σπασμένους σπόρους μάραθο σε μισό λίτρο νερό, μέχρι να μείνει το μισό, σουρώνετε και φυλάτε. Πίνετε ένα ποτηράκι του λικέρ μισή ώρα πριν από κάθε γεύμα. Ο ατμός του μάραθου από το αφέψημα βοηθάει σε περίπτωση κώφωσης. Με ένα χωνί ο ατμός κατευθύνεται στο αυτί που έχει το πρόβλημα ακοής. Κλείνετε μετά το αυτί με λίγο βαμβάκι και μένετε περιορισμένοι στο σπίτι για μια ώρα περίπου. Το αφέψημα του μάραθου χρησιμοποιείται για όλες τις ευεργετικές του ιδιότητες.

Συνταγές με μάραθο για πέτρες στα νεφρά

Βράζετε μαλλιά από σιτάρι σε 1 λίτρο νερό για πέντε λεπτά, προσθέτετε 2 κουταλάκια του καφέ σπόρους μάραθου και αφήνετε να βράσουν μαζί για ακόμη 5 λεπτά. Όταν κρυώσει το πίνετε και όσο πιο πολύ πιείτε τόσο το καλύτερο. Σε 2 ποτήρια νερού βράζετε 2 κουταλάκια του καφέ σπόρους μάραθου και 10 φύλλα πορτοκαλιάς για 5 λεπτά. Πίνετε κάθε πρωί νηστικοί μισό ποτήρι από το αφέψημα αυτό.

Ορεκτικό και τονωτικό κρασί με μάραθο

Βράζετε 2 κουταλιές της σούπας σπόρους μάραθου σε μισό λίτρο μαύρο κρασί για λίγα λεπτά, αφήνετε να κρυώσει, το σουρώνετε και φυλάτε σε καλά κλειστό μπουκάλι. Πίνετε ένα ποτήρι του λικέρ πριν από το φαγητό.

Συνταγές μάραθου για όσες γυναίκες θηλάζουν

Βράζετε κριθάρι σε νερό και μόλις σκάσουν οι σπόροι του κριθαριού, προσθέτετε φύλλα ή σπόρους μάραθου και αφήνετε να βράσουν για λίγα λεπτά ακόμη. Σουρώνετε και όταν θηλάζετε το πίνετε αντί για νερό.

Επίσης, σε 1 λίτρο νερό διαλύετε 20 σταγόνες αιθέριο έλαιο μάραθου σε λίγο βιολογικό γάλα. Προσοχή!!! Προκαλεί υπεραιμία στα όργανα της πυέλου, μητρορραγίες και μπορεί σε εγκύους να προκαλέσει αποβολή.

Συνταγές μάραθου για τον στομαχόπονο

Βράζετε ένα κουταλάκι κοπανισμένους σπόρους μάραθου σε 1 ποτήρι γάλα για λίγα λεπτά, σουρώνετε και πίνετε. Είναι αποτελεσματικό σε κολικούς εντέρου και στομάχου.

Σε μικρά παιδιά με κολικό από κακή χώνεψη και αέρια στο έντερο, αφήνετε ένα κουταλάκι του καφέ σπασμένους σπόρους για 10 λεπτά σε ένα ποτήρι νερό ζεστού, σουρώνετε και δίνετε στο παιδί 2 κουταλάκια του καφέ.

Στα ζώα οι σπόροι του μάραθου χρησιμοποιούνται για τα φουσκώματα ζώων και όταν θέλουν να αυξήσουν την παραγωγή γάλακτος, στα ζώα με φυσικό τρόπο, βράζουν μια φούχτα σπόρους σε νερό και προσθέτουν αυτό στο νερό ποτίσματος των ζώων.

Ο μάραθος είναι ευεργετικός και για τα μαλλιά

2 κουταλιές τεμαχισμένου φυτού να βράσει σε μισό κιλό νερό, ώσπου να μείνει το μισό.

Βιολογικό ποτό EMEDI BIO για τη χώνεψη

Είναι κατάλληλο για μετά το φαγητό. Δρα ως χωνευτικό, τονώνει τις λειτουργίες του στομάχου και διευκολύνει την πέψη.

Περιέχει μαραθόσπορους, γλυκάνισο, γεντιανή, κόλιανδρο, γλυκύρριζα, φλούδα πορτοκαλιού, κόκκινο κρασί και ουίσκι, όλα ανώτερης ποιότητας, πιστοποιημένα και βιολογικά.

Πίνετε μισό ποτηράκι του λικέρ, μετά το φαγητό.

  BIO

Ποτό βοτάνων EMEDI BIO για την πέψη και την βαρυστομαχιά 

Είναι ποτό βοτάνων ιδανικό για την πέψη μετά από ένα βαρύ γεύμα ή δείπνο 

Η δοσολογία μεταβάλλεται ανάλογα με την βαρύτητα του προβλήματος

Να διατηρείτε τα ποτό βοτάνων στο αποστειρωμένο, γυάλινο μπουκάλι, που είναι αδιαφανές και κλείνει ερμητικά

Να το καταναλώνετε πριν την αναγραφόμενη ημερομηνία λήξεως

Να χρησιμοποιείτε μόνο πιστοποιημένα βιολογικά βότανα που δεν έχουν φυτοφάρμακα και χημικά

Επικοινωνήστε με την  EMEDI για να σας  προμηθεύσουμε με το ποτό για την χώνεψη  και την πέψη (00306974639366)

Να το διατηρείτε σε δροσερό μέρος και να το κλείνετε αεροστεγώς

Ζητήστε από την EMEDI να σας παρασκευάζει τα εξατομικευμένα, βιολογικά, θεραπευτικά ποτά βοτάνων, ανάλογα με τα προβλήματα υγείας που έχετε

Μπορείτε να μας στείλετε και το ατομικό ιατρικό ιστορικό σας.

  BIO

Διαβάστε, επίσης,

Βότανα για την δυσπεψία και το ευερέθιστο έντερο

Συμπλήρωμα διατροφής για τον έρπητα

Διατροφικές συμβουλές για την πρόληψη του καρκίνου

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

Τα αιθέρια έλαια για τον καρκίνο

Πώς θα καταλάβετε ότι κάνετε κατακράτηση υγρών

Συνταγές από ροφήματα για όλες τις ασθένειες

Φυτά που τα φυτεύετε μια φορά και τα έχετε για πάντα

Φτιάξτε μόνοι σας αρωματικό ελαιόλαδο

Κακοσμία του στόματος

Τι να κάνετε αν το παιδί σας έχει δυσκοιλιότητα

Άνηθος

Κολικοί νεογέννητων

Δυσκοιλιότητα

Τα πιο συχνά βότανα και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες

Οι καλύτερες αντιοξειδωτικές τροφές

Δυσπεψία

Απώλεια βάρους με την οσμή

Τα καλύτερα Ελληνικά τοπικά φαγητά

www.emedi.gr

 

 

 

Διαβάστηκε 1445 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 21 Ιουλίου 2019 20:00
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καρυοφύλλι

    Τα οφέλη στην υγεία από το γέον ή γκέο ή καρυοφύλλι

     

    Το γέον το ετερόκαρπο ή Geum heterocarpum ή καρυοφύλλι ή λαχανίδα ή Orthurus heterocarpus και το γκέο το αστικό ή Geum urbanum ανήκουν στην οικογένεια των Ροδίδων.

    Υπάρχουν και άλλα υποείδη.

    Το γέον το ετερόκαρπο ή Geum heterocarpum ή καρυοφύλλι ή λαχανίδα ή Orthurus heterocarpus είναι φυτό με πολυετές ρίζωμα και βλαστό που μπορεί να φθάσει τα 60 εκατοστά.

    Τα φύλλα της βάσης είναι λυροειδή, ενώ εκείνα του βλαστού είναι μικρότερα, πολύμορφα κι οδοντωτά. Τα άνθη του είναι πρασινοκίτρινα, μικρά και βρίσκονται στην άκρη των διχοτομημένων βλαστών του.

    Το γέον το αστικό ή Geum urbanum είναι μονοετές λυγερό χόρτο κι έχει φύλλα σχιστά σε 3 λοβούς και άνθη με διπλό κάλυκα. Η ρίζα του έχει χρώμα βιολετί εσωτερικά και όταν τριφτεί στα δάκτυλα δυνατά μυρίζει, όπως τα γαρίφαλα. Οι ρίζες μετά το στέγνωμα παίρνουν το χαρακτηριστικό άρωμα του γαρίφαλου, χάρη σε ένα πικρό γλουκονικό συστατικό τη geine που αποσυντίθεται απελευθερώνοντας ευγενόλη που έχει αντισηπτική κι ελαφρώς αναισθητική δράση.

    Ανθίζει την άνοιξη στη σκιά των δένδρων.

    geum 2

    Χρήσιμα μέρη του γκέου

    Ολόκληρο το φυτό και η κεντρική ρίζα του, που είναι καφέ εξωτερικά και άσπρη ή κοκκινωπή εσωτερικά.

    Δραστικές ουσίες γκέου

    Η ρίζα του περιέχει αιθέριο λάδι με ευγενόλη, η οποία δίδει στη ρίζα τη χαρακτηριστική μυρωδιά του γαρίφαλου, δεψικά υλικά και φλαβονοειδή.

    Τη ρίζα τη μαζεύετε το φθινόπωρο και τη στεγνώνετε σε χαμηλή θερμοκρασία στο φούρνο, για να κρατήσει το άρωμά της, το οποίο χάνεται σε ένα έτος σιγά σιγά.

    geum 4

    Ιδιότητες κι ενδείξεις γκέου

    Το γκέο είναι πικρό στη γεύση.

    Έχει αντιφλεγμονώδεις, αιμοστατικές, στυπτικές και τονωτικές ιδιότητες.

    Χρησιμοποιείται για τον πυρετό, τους κολικούς των εντέρων, τη διάρροια, τη δυσεντερία, σε προβλήματα του κυκλοφορικού συστήματος, σε παθήσεις του συκωτιού, σε ατονία του γαστρεντερικού συστήματος, σε εξάντληση και νευρική κατάπτωση.

    Η ρίζα του συστήνεται σε παθήσεις του γαστρεντερικού συστήματος, για ενδυνάμωση του στομάχου, σε εμπύρετες καταστάσεις και για ενίσχυση της λειτουργίας του συκωτιού.

    Εξωτερικά χρησιμοποείται σε γαργάρες στις ασθένειες ούλων. Επίσης, χρησιμοποιείται υπό τη μορφή μπάνιων για τις αιμορροϊδες και τις δερματικές παθήσεις.

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με γκέο

    Έγχυμα

    Βάζετε 2 κουταλάκια του καφέ σε τρία ποτήρια καυτό νερό, αφήνετε για λίγο, σουρώνετε και πίνετε το υγρό κατά τη διάρκεια μιας ημέρας. Αυτό το έγχυμα χρησιμοποιείται και εξωτερικά.

    Αφέψημα

    Βράζετε για λίγα λεπτά 40 γραμμάρια ρίζας σε 1 λίτρο νερό, το αφήνετε λίγο, σουρώνετε και πίνετε 3 φλιτζάνια την ημέρα.

    Βάμμα

    Αφήνετε 50 γραμμάρια ρίζας και φυτού ψιλοκομμένο σε 1 λίτρο καθαρό οινόπνευμα για 10 ημέρες, σουρώνετε και φυλάτε το υγρό. Παίρνετε 30 σταγόνες πριν από κάθε φαγητό.

    Κρασί

    Αφήνετε 50 γραμμάρια ρίζας και φυτού σε 1 λίτρο καλό κρασί για οκτώ ημέρες, σουρώνετε και φυλάτε το κρασί και παίρνετε 3 ποτηράκια του λικέρ την ημέρα.. Μπορείτε να βράσετε το φυτό στο κρασί, να το σουρώσετε και να το φυλάξετε. Το τονωτικό και αρωματικό αυτό κρασί κάνει καλό στην καρδιά, καθαρίζει τα μάτια, τη μύτη, το μυαλό.

    Τα καλύτερα βότανα για να έχετε την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    Geum 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με Στελλάρια

    Αθανασία η βαλσαμώδης

    Να χρησιμοποιείτε ριγανέλαιο σαν αντιβακτηριακό

    Τα καλύτερα βότανα για τους πόνους της φλεγμονής

    Ιατρικές συνταγές με γαρίφαλα

    Μαλοτήρα

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με δρακοντιά

    Η δρακοντιά είναι κατάλληλο φυτό για την καταπολέμηση καρκινωμάτων

    Το Δρακόντι ή Δρακοντιά ή αγριοκολόκασο ή παπούτσα ή χόρτο της κουφής ή λούφατον ή δρακόντιο ή φιδόχορτο

    Arum maculatum ή άρον το σπιλωτόν

    Arum dioscurides ή άρον το στικτόν

    Arum hygrophilum ή άρον το υδρόφιλο

    Arum italicum ή Arum concinnatum Schott ή Arum nickelii ή άρον το ιταλικό

    Arum orientale ή άρον το ανατολίτικον

    Arum alpinum

    Arum creticum

    Arum cyrenaicum

    Arum idaeum

    Arum purpureospathum

    drakodia 2

    Ανήκουν στην οικογένεια Αροϊδων.

    Είναι φυτά ποώδη με πολυετή ριζώματα που είναι σαρκώδη, σωληνοειδή κι ασπριδερά. Έχουν φύλλα μεγάλα, έμμισχα, τριγωνικά σαν αιχμή βέλους, συχνά με σκούρες ή μαύρες κηλίδες. Τα άνθη τους είναι μικρά, κιτρινωπά και βρίσκονται σε σπάθηκα, τα θηλυκά κάτω και τα αρσενικά πάνω, περιβάλλονται σε από σπάθη που η εσωτερική της επιφάνεια είναι βελούδινη σκούρα βιολετιά με ή χωρίς ανοιχτόχρωμα στίγματα, πρασινοκίτρινη ή κίτρινη, ανάλογα με το είδος του φυτού. Ανθίζουν από το Μάρτιο μέχρι τον Ιούνιο και τα βρίσκετε σε πετρώδη εδάφη, μέχρι σκιερά δροσερά μέρη και σε ποταμούς. 

    Ολόκληρο το φυτό είναι ερεθιστικό και διαβρωτικό. Ο χυμός του και οι καρποί του προκαλούν ερεθισμό του δέρματος με φλύκταινες.

    Το ρίζωμά του παρόλο που είναι κι αυτό τοξικό όταν είναι φρέσκο, άμα ξηρανθεί ή ψηθεί χάνει την τοξικότητά του.

    Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν τροφή σε ξηρασία ή λιμούς.

    Από το ρίζωμά του φτιάχνεται ένα είδος ψωμιού.

    drakodia 3

    Χρήσιμα μέρη δρακοντιάς

    Το ρίζωμα που μαζεύεται το φθινόπωρο και ξηραίνεται.

    drakodia 6

    Δραστικές ουσίες δρακοντιάς

    Περιέχει 70% άμυλο, σαπωνίνες, αροϊνη, φλαβονοειδή, αιθέριο λάδι μέχρι και 0,5%, νικοτίνη και άλλα συστατικά.

    Η αροϊνη είναι η ουσία που προκαλεί δηλητηρίαση, ερεθίζει το δέρμα και είναι νευροτοξική, γιατί επηρεάζει το κεντρικό νευρικό σύστημα.

    Χρησιμοποιείται η ρίζα του για την παρασκευή χαπιών και άλλων σκευασμάτων.

    drakodia 4

    Ιδιότητες κι ενδείξεις δρακοντιάς

    Είναι κατάλληλο για την καταπολέμηση καρκινωμάτων.

    Είναι κατάλληλη για το βήχα, τα βρογχικά, τα προβλήματα του αναπνευστικού, τη γαστρίτιδα, το έλκος στομάχου και δωδεκαδακτύλου, τις αιμορραγίες και δρα κατευναστικά για κολικούς των νεφρών από πέτρες κι άμμο, για παθήσεις συκωτιού, ψωρίαση κ.ά.

    drakodia 9

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με δρακοντιά

    Η ρίζα της δρακοντιάς ανακατεμένη με λευκή άμπελο ή κουρμπένι εξοντώνει τα καρκινώματα.

    Τα καταπλάσματα σε μορφή σκόνης χρησιμοποιούνται για τα κακοήθη έλκη.

    Τη μεγαλύτερη αντικαρκινική δράση έχει ο καρπός, όμως.

    Έμβρεγμα

    Βάζετε 1 κουταλάκι του καφέ ψιλοκομμένο ρίζωμα σε 3 ποτήρια κρύο νερό και το αφήνετε για 8 ώρες, μετά σουρώνετε και πίνετε 1 κουταλιά της σούπας 3 φορές την ημέρα.

    Βάμμα

    Βάζετε 20 γραμμάρια ψιλοκομμένο ρίζωμα σε 200 γραμμάρια ρακί ή οινόπνευμα και το αφήνετε στον ήλιο για 10 ημέρες ή σε ζεστό μέρος και ανακατεύετε συχνά. Σουρώνετε και φυλάτε το υγρό και κάνετε εντριβές σε ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους σε ποδάγρα και σε δερματοπάθειες.

    Θεραπευτική κρέμα

    Λειώνετε ξηρά ριζώματα να γίνουν σκόνη και δουλεύετε αυτή τη σκόνη με μέλι μέχρι να γίνει κρέμα. Με την κρέμα αυτή αλείφετε τις αιμορροϊδες μέχρι να υποχωρήσουν. Αυτή η κρέμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για την περιποίηση πληγών.

    Κατάπλασμα

    Αναμειγνύετε σκόνη ριζώματος δρακοντιάς με βρεγμένο ψωμί και κάνετε κατάπλασμα, για τους ρευματισμούς, τα αρθριτικά, τις δερματοπάθειες και τα κακοήθη έλκη.

    Το παρασκεύασμα από φρέσκο ρίζωμα είναι κατάλληλο για τους πολύποδες στη μύτη.

    Αιμορροϊδες

    Να καταπίνετε ένα κομματάκι ξηρού ριζώματος, όσο ένα ρεβύθι καθημερινά.

    Βήχας

    Πάρτε 350 γραμμάρια δρακοντιάς, πλύντε τη, στραγγίστε την, καθαρίστε την και κοπανίστε την. Μετά βράστε 30 γραμμάρια μέλι σε 3 φλιτζάνια νερό, ξαφρίστε, ρίξτε μέσα τη δρακοντιά, ανακατέψτε, ρίξτε 1 κουταλιά της σούπας κανέλα και απομάκρυνε από τη φωτιά. Για το βήχα πάρε 1 κουταλιά της σούπας και πιες καφέ ή φάγε ψωμί με πετιμέζι και κοιμήσου για 3 ημέρες και θα γίνεις καλά

    Απόστημα

    Παίρνετε ρίζα δρακοντιάς, την κοπανίζετε με λίγο μέλι και λίγο γάλα και βούτυρο και το βάζετε πάνω στο απόστημα.

    Για καρκινικά έλκη

    Ξηραίνετε τη ρίζα δρακοντιάς στον ήλιο, την κοπανίζετε, τη δένετε με μέλι και την βάζετε στην πληγή.

    Προστασία από δαγκώματα φιδιών

    Όποιος τρίβει τα χέρια του με ρίζα δρακοντιάς δεν το δαγκώνει ούτε φίδι.

    Ορχίτιδα

    Λειώνετε ρίζα δρακοντιάς, τη ζυμώνετε με βιολογικό γάλα και κάνετε επιθέματα στους όρχεις.

    Τα κατάλληλα βότανα για να έχετε την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για να έχετε την υγεία σας

    drakodia 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Συνταγή για την ορχίτιδα

    Το μαύρο φιδόχορτο

    www.emedi.gr

    drakodia 11

    drakodia 12

    drakodia 13

    drakodia 14

    drakodia 15

     

     

     

     

     

     

     

  • Σύνδρομο Lesch-Nyhan

    Το σύνδρομο ανεπάρκειας υποξανθινο-γουανίνης φωσφοριβοσυλο-τρανσφεράσης ή σύνδρομο ανεπάρκειας HG-PRT

    Η νεανική ουρική αρθρίτιδα ή σύνδρομο Lesch-Nyhan (LNS) ή σύνδρομο ανεπάρκειας υποξανθινο-γουανίνης φωσφοριβοσυλο-τρανσφεράσης ή σύνδρομο ανεπάρκειας HG-PRT είναι μια σπάνια κληρονομική διαταραχή που προκαλείται από ανεπάρκεια του ενζύμου υποξανθινο-γουανίνης φωσφοριβοσυλο-τρανσφεράσης (HGPRT), που παράγεται από μεταλλάξεις στο γονίδιο HPRT που βρίσκεται στο χρωμόσωμα Χ.

    Είναι φυλοσύνδετη νόσος που προκαλείται από ανεπάρκεια ενός ενζύμου του μεταβολισμού των πουρινών, της υποξανθινο-γουανίνης φωσφοριβοσυλο-τρανσφεράσης και η οποία χαρακτηρίζεται από σωματική και διανοητική καθυστέρηση, υπεριρουχαιμία, αυτοακρωτηρίαση και χορειοαθέτωση.

    Το σύνδρoμο LNS επηρεάζει περίπου μία στις 380.000 ζωντανές γεννήσεις. 

    Η ανεπάρκεια HGPRT προκαλεί συσσώρευση ουρικού οξέος σε όλα τα υγρά του σώματος. Ο συνδυασμός της αυξημένης σύνθεσης και της μειωμένης χρήσης των πουρινών οδηγεί σε υψηλά επίπεδα παραγωγής ουρικού οξέος. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τόσο την υπερουριχαιμία όσο και την υπερουρικοζουρία, που σχετίζονται με σοβαρά προβλήματα ουρικής αρθρίτιδας και νεφρών.

    Τα νευρολογικά συμπτώματα περιλαμβάνουν κακή μυϊκή ρύθμιση και μέτρια πνευματική αναπηρία. Αυτές οι επιπλοκές εμφανίζονται, συνήθως, κατά το πρώτο έτος της ζωής. Αρχίζοντας από το δεύτερο έτος της ζωής, ένα ιδιαίτερα εντυπωσιακό χαρακτηριστικό του LNS είναι ΟΙ αυτο-ακρωτηριαστικές συμπεριφορές, που χαρακτηρίζονται από δάγκωμα των δαχτύλων.

    Τα νευρολογικά συμπτώματα περιλαμβάνουν γκριμάτσες του προσώπου, ακούσια συστροφή και επαναλαμβανόμενες κινήσεις των άκρων παρόμοιες με αυτές που παρατηρούνται στη νόσο του Huntington. Η αιτιολογία των νευρολογικών ανωμαλιών παραμένει άγνωστη.

    Επειδή η έλλειψη HGPRT προκαλεί στο σώμα την ανεπαρκή χρήση βιταμίνης Β12, μερικά τα αγόρια εμφανίζουν μεγαλοβλαστική αναιμία.

    Το LNS είναι μια υπολειπόμενη ασθένεια που συνδέεται με το Χ χρωμόσωμα. Η γονιδιακή μετάλλαξη μεταφέρεται, συνήθως, από τη μητέρα στον γιο, αν και το ένα τρίτο όλων των περιπτώσεων εμφανίζεται de novo (από νέες μεταλλάξεις) και δεν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό.

    Το LNS είναι παρόν στη γέννηση σε αγόρια. Τα περισσότερα, αλλά όχι όλα, τα άτομα με αυτή την ανεπάρκεια έχουν σοβαρά ψυχικά και σωματικά προβλήματα καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Υπάρχουν μερικές σπάνιες περιπτώσεις με νοσούντα κορίτσια.

    Τα συμπτώματα που προκαλούνται από τη συσσώρευση ουρικού οξέος (ουρική αρθρίτιδα και νεφρικά συμπτώματα) ανταποκρίνονται καλά στη θεραπεία με φάρμακα, όπως η αλλοπουρινόλη που μειώνουν τα επίπεδα ουρικού οξέος στο αίμα. Τα διανοητικά ελλείμματα και η αυτοτραυματική συμπεριφορά δεν ανταποκρίνονται καλά στη θεραπεία. Δεν υπάρχει θεραπεία, αλλά πολλοί ασθενείς γίνονται ενήλικες. 

    oyriko oxi 7

    Σημεία και συμπτώματα συνδρόμου Lesch-Nyhan

    Το LNS χαρακτηρίζεται από τρία σημαντικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα: νευρολογική δυσλειτουργία, γνωστικές διαταραχές και διαταραχές της συμπεριφοράς, συμπεριλαμβανομένου του αυτο-ακρωτηριασμού, και την υπερπαραγωγή του ουρικού οξέος (υπερουριχαιμία). Υπάρχει βλάβη στα βασικά γάγγλια.

    Ορισμένοι μπορεί, επίσης, να υποφέρουν από μακροκυτταρική αναιμία.

    Σχεδόν όλοι οι ασθενείς είναι αγόρια και υποφέρουν από καθυστερημένη ανάπτυξη και εφηβεία και οι περισσότεροι έχουν ατροφία των όρχεων.

    Τα κορίτσια διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για ουρική αρθρίτιδα, αλλά συνήθως δεν έχουν άλλες επιδράσεις.

    Υπερπαραγωγή ουρικού οξέος

    Ένα από τα πρώτα συμπτώματα της νόσου είναι η παρουσία κρυστάλλων ουρικού οξέος που μοιάζουν με άμμο στις πάνες του προσβεβλημένου βρέφους. Η υπερπαραγωγή ουρικού οξέος μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη κρυστάλλων ουρικού οξέος ή σε πέτρες στους νεφρούς, τους ουρητήρες ή την ουροδόχο κύστη. Τέτοιοι κρύσταλλοι που αποτίθενται σε αρθρώσεις αργότερα στην ασθένεια μπορεί να προκαλέσουν αρθρίτιδα, όπως οίδημα κι ευερεθιστότητα.

    Η υπερπαραγωγή του ουρικού οξέος είναι παρούσα κατά τη γέννηση, αλλά δεν μπορεί να αναγνωριστεί από τις συνήθεις κλινικές εργαστηριακές μεθόδους ελέγχου. Η συγκέντρωση ουρικού οξέος στον ορό είναι συχνά φυσιολογική, καθώς οι υπερβολικές πουρίνες φεύγουν, αμέσως, στα ούρα. Οι κρύσταλλοι, συνήθως, εμφανίζονται ως πορτοκαλί κόκκινο υλικό ή μπορούν να συνενωθούν για να σχηματίσουν είτε πολλαπλές μικροσκοπικές πέτρες είτε ευδιάκριτες μεγάλες πέτρες που είναι δύσκολο να περάσουν. Οι πέτρες ή οι λίθοι συνήθως προκαλούν αιματουρία (αίμα στα ούρα) και αυξάνουν τον κίνδυνο μόλυνσης του ουροποιητικού συστήματος. Ορισμένα παιδιά υποφέρουν από νεφρική βλάβη λόγω των λίθων στα νεφρά. Οι πέτρες μπορεί να είναι το χαρακτηριστικό της νόσου, αλλά μπορεί να μην εντοπιστούν για μήνες ή και χρόνια.

    Διαταραχή του νευρικού συστήματος

    Τα παιδιά παρουσιάζουν ασυνήθιστα μειωμένο μυϊκό τόνο (υποτονία) και καθυστέρηση στην ανάπτυξη, τα οποία είναι εμφανή στην ηλικία τριών έως έξι μηνών. Τα άτομα που έχουν προσβληθεί καθυστερούν να καθίσουν, ενώ τα περισσότερα δεν περπατούν. Η έλλειψη ομιλίας είναι, επίσης, ένα πολύ κοινό χαρακτηριστικό που συνδέεται με το LNS.

    Η ευερεθιστότητα παρατηρείται συχνότερα μαζί με τα πρώτα σημεία εξασθένησης του νευρικού συστήματος. Μέσα στα πρώτα χρόνια της ζωής, η εξωπυραμιδική εμπλοκή προκαλεί μη φυσιολογικές ακούσιες μυϊκές συσπάσεις, όπως απώλεια ελέγχου του κινητήρα (δυστονία), κινήσεις στριψίματος (χορειοαθέτωση) και οπισθότονο. Κατά τον οπισθότονο η σπονδυλική στήλη κάμπτεται προς τα πάνω, ενώ ο ασθενής στηρίζεται στις πτέρνες και την κεφαλή του. Στον οπισθότονο υπάρχει γενικευμένη σύσπαση των μυών του σώματος και ιδίως των εκτεινόντων, κατά την οποία η κεφαλή και ο κορμός αναστρέφονται προς τα οπίσω, τα δε άκρα βρίσκονται σε υπερέκταση. Συμπτώματα εμπλοκής του πυραμιδοειδούς συστήματος, συμπεριλαμβανομένης της σπαστικότητας, υπερδραστήριων αντανακλαστικών και εκτεινομένων πελματικών αντανακλαστικών, επίσης, υπάρχουν. Η ομοιότητα με την εγκεφαλική παράλυση είναι εμφανής στις νευρολογικές εκδηλώσεις του LNS. Ως αποτέλεσμα, τα περισσότερα άτομα αρχικά διαγιγνώσκονται ότι έχουν εγκεφαλική παράλυση. Η κινητική αναπηρία είναι τόσο εκτεταμένη που τα περισσότερα άτομα δεν περπατούν ποτέ και χρησιμοποιούν αναπηρική καρέκλα καθ 'όλη τη διάρκεια ζωής τους.

    Αυτοτραυματική συμπεριφορά

    Το ακραίο δάγκωμα των νυχιών προκαλείται μερικές φορές στο σύνδρομο Lesch-Nyhan.

    Τα άτομα που έχουν προσβληθεί έχουν γνωστικές διαταραχές και διαταραχές της συμπεριφοράς που εμφανίζονται μεταξύ δύο και τριών ετών. Ο ανεξέλεγκτος αυτοτραυματισμός που σχετίζεται με το LNS αρχίζει, επίσης, συνήθως, σε ηλικία τριών ετών. Ο αυτοτραυματισμός αρχίζει με δάγκωμα των χειλιών και της γλώσσας. Καθώς η νόσος εξελίσσεται, τα προσβεβλημένα άτομα συχνά προκαλούν δαγκώματα δάχτυλων και χτυπούν το κεφάλι. Ο αυτοτραυματισμός μπορεί να αυξηθεί σε περιόδους πίεσης. Ο αυτοτραυματισμός είναι ένα χαρακτηριστικό της νόσου και είναι εμφανής στο 85% των προσβεβλημένων αγοριών.

    Η πλειονότητα των ατόμων είναι γνωστικώς εξασθενημένα. Με πολλούς τρόπους, οι συμπεριφορές μπορούν να θεωρηθούν ως μια ψυχολογική επέκταση του καταναγκασμού που προκαλεί αυτοτραυματισμό. Μπορεί, ακόνη, να υπάρχει επιθετικότητα και να προκαλούνται έμετοι. 

    Σύνδρομο Lesch-Nyhan στις γυναίκες

    Τα κορίτσια είναι γενικά ασυμπτωματικά κι εμφανίζουν μια αύξηση στην απέκκριση του ουρικού οξέος και μερικά μπορεί να αναπτύξουν συμπτώματα υπερουριχαιμίας και να υποφέρουν από ουρική αρθρίτιδα στα επόμενα έτη.  Οι γυναίκες πρέπει να κάνουν έλεγχο εάν ένα αρσενικό  παιδί αναπτύξει LNS. Σε αυτή την περίπτωση, ένας αρνητικός έλεγχος σημαίνει ότι η νόσος του γιου είναι το αποτέλεσμα μιας νέας μετάλλαξης και ο κίνδυνος στα αδέλφια δεν αυξάνεται.

    Τα θηλυκά που φέρουν ένα αντίγραφο του ελαττωματικού γονιδίου είναι φορείς με 50% πιθανότητα να περάσουν τη νόσο στους γιους. Για να επηρεαστεί μια γυναίκα, θα χρειαστεί να έχει δύο αντίγραφα του μεταλλαγμένου γονιδίου, ένα από τα οποίο θα κληρονομηθεί από τον πατέρα της. Τα αρσενικά που έχουν προσβληθεί από LNS, συνήθως δεν κάνουν παιδιά λόγω των εξουθενωτικών επιδράσεων της νόσου. Είναι πιθανό για μια γυναίκα να κληρονομήσει ένα χρωμόσωμα X από τον μη προσβεβλημένο πατέρα της, ο οποίος φέρει μια νέα μετάλλαξη του γονιδίου HGPRT. Υπό αυτές τις συνθήκες, ένα κορίτσι θα μπορούσε να γεννηθεί με LNS, αλλά, είναι πολύ σπάνιο. Η συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών με LNS είναι άνδρες.

    Μία λιγότερο σοβαρή σχετιζόμενη ασθένεια, είναι η μερική ανεπάρκεια HPRT, είναι γνωστή ως σύνδρομο Kelley-Seegmiller (το σύνδρομο Lesch-Nyhan περιλαμβάνει συνολική έλλειψη HPRT). Τα συμπτώματα γενικά συνεπάγονται μικρότερη νευρολογική εμπλοκή, αλλά η ασθένεια εξακολουθεί να προκαλεί ουρική αρθρίτιδα και πέτρες στα νεφρά.

    oyriko oxi 4

    Γενετική συνδρόμου Lesch-Nyhan 

    Το LNS οφείλεται σε μεταλλάξεις στο γονίδιο HPRT1,  που ονομάστηκε έτσι, επειδή, κωδικοποιεί το ένζυμο υποξανθινο-γουανίνη φωσφοριβοσυλο-τρανσφεράση (HPRT ή HGPRT). Αυτό το ένζυμο εμπλέκεται στις βιοχημικές οδούς που χρησιμοποιεί το σώμα για να παράγει πουρίνες, ένα από τα συστατικά του DNA και του RNA. Τα ελαττώματα αυτού του ενζύμου οδηγούν σε αυξημένη παραγωγή ουρικού οξέος. Δεδομένου ότι το γονίδιο HPRT βρίσκεται στο χρωμόσωμα Χ, το LNS είναι μια κληρονομική νόσος που συνδέεται με το Χ.

    Ο πατέρας ενός προσβεβλημένου αγοριού δεν θα είναι ο φορέας του μεταλλαγμένου αλληλόμορφου και δεν θα έχει την ασθένεια. Ένας υποχρεωτικός μεταφορέας θα είναι μια γυναίκα που έχει έναν ασθενή γιο και έναν άλλο πληγέντα συγγενή.

    Αν μια γυναίκα είναι η πρώτη στην οικογένειά της με έναν ασθενή γιο, ο κανόνας του Haldane προβλέπει μια πιθανότητα 2/3 ότι είναι φορέας και μια πιθανότητα 1/3 ότι ο γιος έχει μια νέα γενετική μετάλλαξη.

    Ο κίνδυνος για τα αδέλφια ενός προσβεβλημένου ατόμου εξαρτάται από το καθεστώς του μεταφορέα της ίδιας της μητέρας. Μια πιθανότητα 50% δίνεται σε κάθε γυναίκα που είναι φορέας για τη μετάδοση της μετάλλαξης HPRT1 σε κάθε κύηση. Οι γιοι που κληρονομούν τη μετάλλαξη θα επηρεαστούν, ενώ οι κόρες που κληρονομούν τη μετάλλαξη είναι φορείς. Επομένως, με κάθε εγκυμοσύνη, ένα θηλυκό έχει 25% πιθανότητα να έχει ένα αρσενικό που έχει προσβληθεί, 25% πιθανότητα να έχει θηλυκό που είναι φορέας και 50% πιθανότητα να έχει φυσιολογικό αρσενικό ή θηλυκό παιδί.

    Τα αρσενικά με LNS δεν αναπαράγονται λόγω των χαρακτηριστικών της νόσου. Ωστόσο, αν αναπαράγεται ένας άνδρας με λιγότερο σοβαρό φαινότυπο, όλες οι κόρες του είναι φορείς και κανένας από τους γιους δεν θα επηρεαστεί.

    Παθοφυσιολογία συνδρόμου Lesch-Nyhan 

    Μεταβολισμός πουρινών

    Όπως και σε άλλες ασθένειες που συνδέονται με το Χ, τα αρσενικά επηρεάζονται επειδή έχουν μόνο ένα αντίγραφο του χρωμοσώματος Χ. Στο σύνδρομο Lesch-Nyhan, το ελαττωματικό γονίδιο είναι αυτό για την υποξανθινο-γουανίνη φωσφοριβοσυλο-τρανσφεράση (HPRT), συμμετέχοντας στην «ανακύκλωση» των νουκλεοτιδίων πουρίνης. Οι θηλυκοί φορείς έχουν ένα δεύτερο χρωμόσωμα X, το οποίο περιέχει ένα φυσιολογικό αντίγραφο του HPRT, αποτρέποντας την ανάπτυξη της νόσου, αν και μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο υπερουριρουχαιμίας.

    Ένας μεγάλος αριθμός μεταλλάξεων του HPRT είναι γνωστοί. Οι μεταλλάξεις που μειώνουν μόνο ελαφρά τη λειτουργία του ενζύμου δεν προκαλούν κανονικά τη σοβαρή μορφή του LNS αλλά παράγουν μια ηπιότερη μορφή της νόσου η οποία εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από υπερπαραγωγή πουρίνης συνοδευόμενη από ευαισθησία στην ουρική αρθρίτιδα και τη νεφρολιθίαση από ουρικό οξύ.

    Ο σχηματισμός του DNA (κατά τη διάρκεια της κυτταρικής διαίρεσης) απαιτεί νουκλεοτίδια, μόρια που αποτελούν τα δομικά στοιχεία του DNA. Οι βάσεις πουρίνης (αδενίνη και γουανίνη) και πυριμιδίνης (θυμίνη και κυτοσίνη) συνδέονται με δεοξυριβόζη και φωσφορικό άλας και ενσωματώνονται. Κανονικά, τα νουκλεοτίδια συντίθενται εκ νέου από αμινοξέα και άλλους προδρόμους. Ένα μικρό κομμάτι, ωστόσο, «ανακυκλώνεται» από το υποβαθμισμένο DNA των κατεστραμμένων κυττάρων. Αυτό ονομάζεται "οδός διάσωσης".

    Το HGPRT είναι το "ένζυμο διάσωσης" για τα πουρίνες: διοχετεύει ξανά την υποξανθίνη και την γουανίνη σε σύνθεση DNA.

    Η αποτυχία αυτού του ενζύμου έχει δύο αποτελέσματα:

    Τα προϊόντα διάσπασης κυττάρων δεν μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν και ως εκ τούτου υποβαθμίζονται. Αυτό προκαλεί αύξηση του ουρικού οξέος, ενός προϊόντος διάσπασης πουρίνης. Η οδός de novo διεγείρεται λόγω μιας περίσσειας PRPP (φωσφοριβοζυλο-πυροφωσφορικό).

    Το ουρικό οξύ είναι η πιο πιθανή αιτία νευροτοξικότητας. Μία ή περισσότερες βλάβες στα ντοπαμινεργικά μονοπάτια είναι υπεύθυνα για τη δυσκινησία και τον αυτοακρωτισμό. Η σύνδεση μεταξύ της σύνθεσης της ντοπαμίνης και της πουρίνης είναι ένα νουκλεοτίδιο που ονομάζεται τριφωσφορική γουανοσίνη ή «GTP». Το πρώτο στάδιο της σύνθεσης της ντοπαμίνης είναι η GTP κυκλοϋδρολάση και σημαντικά μια ανεπάρκεια αυτού του σταδίου παράγει ένα σύνδρομο που έχει νευροπαθολογία παρόμοια με το LNS. Έτσι, η έλλειψη HGPRT μπορεί να προκαλέσει ανεπάρκεια νουκλεοτιδίων (συγκεκριμένα: έλλειψη GTP), με αποτέλεσμα ανεπάρκεια ντοπαμίνης.

    Η υπεριρουχαιμία προκαλεί οξειδωτική βλάβη. Το ουρικό οξύ είναι ένας ισχυρός αναγωγικός παράγοντας και ένα σημαντικό οξειδωτικό, σε υψηλή συγκέντρωση στο αίμα. Έτσι, έχει προταθεί ότι οι ελεύθερες ρίζες, το οξειδωτικό στρες και τα αντιδραστικά είδη οξυγόνου παίζουν ρόλο στη νευροπαθολογία του LNS. 

    Η υπουρουχαιμία εμφανίζεται σε πολλές διαταραχές πουρίνης, ιδιαίτερα σε ξανθινουρία. Παρά την πλήρη απουσία ουρικού οξέος στο αίμα, οι ασθενείς με ξανθινουρία δεν έχουν καμία νευροπαθολογία, ούτε άλλες καταστάσεις ασθενειών, εκτός από τις πέτρες στα νεφρά, που προκαλούνται από τη συσσώρευση αδιάλυτης ξανθίνης αντί του ουρικού οξέος.

    Ομοίως, το ουρικό οξύ δεν διεισδύει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Ωστόσο, το οξειδωτικό στρες που οφείλεται στο ουρικό οξύ θεωρείται πλέον ότι συσχετίζεται με το μεταβολικό σύνδρομο, την αθηροσκλήρωση και το εγκεφαλικό επεισόδιο, όλα τα σύνδρομα που σχετίζονται με υψηλά επίπεδα ουρικού οξέος. Ομοίως, η υπεροξειδική δισμουτάση ("SOD") και τα SOD-μιμητικά όπως το TEMPOL βελτιώνουν τα αποτελέσματα της υπερουριχαιμίας. Παρομοίως, η 6-υδροξυ ντοπαμίνη δρα ως νευροτοξίνη με δημιουργία αντιδραστικών ειδών οξυγόνου. Μπορεί το οξειδωτικό στρες που προκαλείται από κάποια άλλη οξυπουρίνη, όπως η ξανθίνη να προκαλεί την ασθένεια. 

    Διάγνωση συνδρόμου Lesch-Nyhan 

    Όταν ένα άτομο αναπτύξει πλήρως τα τρία κλινικά στοιχεία της υπερπαραγωγής του ουρικού οξέος, της νευρολογικής δυσλειτουργίας και των γνωστικών και συμπεριφορικών διαταραχών, η διάγνωση του LNS γίνεται εύκολα.

    Η διάγνωση είναι λιγότερο εύκολη στα πρώτα στάδια, όταν τα τρία χαρακτηριστικά δεν είναι ακόμη προφανή.

    Τα σημάδια της αυτοτραυματικής συμπεριφοράς, τα αποτελέσματα της γενετικής ανάλυσης και το μοριακό προφίλ με τη γενετική εξέταση (που ονομάζεται Διαγνωστική τριάδα για LNS) επιβεβαιώνουν συχνά τη διάγνωση. Η υποψία, συχνά, συμβαίνει όταν η αναπτυξιακή καθυστέρηση του ατόμου σχετίζεται με υπερουριχαιμία.

    Διαφορετικά, η διάγνωση γίνεται όταν η αναπτυξιακή καθυστέρηση σχετίζεται με πέτρες στα νεφρά (νεφρολιθίαση) ή αίμα στα ούρα (αιματουρία), που προκαλούνται από πέτρες ουρικού οξέος. Ως επί το πλείστον, το σύνδρομο Lesch-Nyhan διαγιγνώσκεται για πρώτη φορά όταν αναπτύσσεται αυτοτραυματική συμπεριφορά. Ωστόσο, οι αυτοτραυματισμοί παρατηρούνται και σε άλλες καταστάσεις, όπως η μη ειδική διανοητική αναπηρία, ο αυτισμός, το σύνδρομο Rett, το σύνδρομο Cornelia de Lange, το σύνδρομο Tourette, η οικογενειακή δυσουνονομία, η αισθητηριακή νευροπάθεια, η κληρονομική αισθητήριας νευροπάθεια τύπου 1 και αρκετές ψυχιατρικές καταστάσεις. Από αυτά, μόνο τα άτομα με σύνδρομο Lesch-Nyhan, σύνδρομο de Lange και οικογενειακή δυσαυτονομία εμφανίζουν επανειλημμένα απώλεια ιστού, ως επακόλουθο. Το δάγκωμα των δακτύλων και των χειλιών είναι ένα χαρακτηριστικό του συνδρόμου Lesch-Nyhan. Σε άλλα σύνδρομα που σχετίζονται με  αυτοτραυματισμό, οι συμπεριφορές, συνήθως, συνίστανται σε αιμορραγία του κεφαλιού και μη ειδικό ακρωτηριασμό, χωρίς όμως να δαγκώνουν τα μάγουλα, τα χείλη και τα δάχτυλα. Το σύνδρομο Lesch-Nyhan θα πρέπει να διαγιγνώσκεται, σαφώς, μόνο όταν η αυτοκαταστροφική συμπεριφορά λαμβάνει χώρα σε συνδυασμό με υπερουριχαιμία και νευρολογική δυσλειτουργία.

    Διαγνωστική προσέγγιση συνδρόμου Lesch-Nyhan 

    Η αναλογία ουρίας προς κρεατινίνη (προϊόν διάσπασης της φωσφορικής κρεατίνης στα μυς) στα ούρα είναι αυξημένη. Αυτός είναι ένας καλός δείκτης της υπερπαραγωγής οξέος. Για τα παιδιά ηλικίας κάτω των δέκα ετών με LNS, συνήθως παρατηρείται λόγος ουρίας προς κρεατινίνη άνω των δύο. Η εικοσιτετράωρη απέκκριση ουρίας μεγαλύτερη από 20 mg / kg είναι, επίσης, τυπική αλλά δεν είναι διαγνωστική. Υπερουριρουχαιμία (συγκέντρωση ουρικού οξέος στον ορό> 8 mg / dL) είναι συχνά παρούσα, αλλά όχι αρκετά αξιόπιστη για τη διάγνωση. Η δραστικότητα του ενζύμου HGPRT σε κύτταρα από οποιοδήποτε τύπο ιστού (π.χ. αίμα, καλλιεργημένους ινοβλάστες ή λεμφοβλάστες) που είναι μικρότερη από 1,5% της κανονικής ενζυματικής δραστηριότητας επιβεβαιώνει τη διάγνωση του συνδρόμου Lesch-Nyhan. Μοριακές γενετικές μελέτες των μεταλλάξεων του γονιδίου HPRT μπορεί να επιβεβαιώσουν τη διάγνωση και είναι ιδιαίτερα χρήσιμες για την επακόλουθη «δοκιμή φορέα» σε γυναίκες που βρίσκονται σε κίνδυνο, όπως συγγενείς στενής οικογένειας από τη πλευρά της γυναίκας.

    Η χρήση βιοχημικών δοκιμών για την ανίχνευση φορέων είναι τεχνικά απαιτητική και δεν χρησιμοποιείται συχνά. Οι βιοχημικές αναλύσεις σε τρίχες από γυναίκες που διατρέχουν κίνδυνο είχαν μικρό αριθμό τόσο ψευδών θετικών όσο και ψευδών αρνητικών αποτελεσμάτων. Εάν υπάρχει υποψία φορέα θηλυκού για έλεγχο μετάλλαξης, είναι σκόπιμο να αναπτυχθούν τα λεμφοκύτταρά της σε 6-θειογουανίνη (ένα ανάλογο πουρίνης), η οποία επιτρέπει μόνο επιβίωση των κυττάρων με έλλειψη HGPRT. Μια συχνότητα μετάλλαξης 0,5-5,0 × 10-2 βρίσκεται στα θήλεα φορείς, ενώ ένα θηλυκό μη φορέας έχει συχνότητα 1-20 × 10-6. Αυτή η συχνότητα είναι, συνήθως, διαγνωστική από μόνη της.

    Η μοριακή γενετική εξέταση είναι η πιο αποτελεσματική μέθοδος ελέγχου, καθώς το HPRT1 είναι το μόνο γονίδιο που είναι γνωστό ότι σχετίζεται με LNS. Τα άτομα που εμφανίζουν τον πλήρη φαινότυπο Lesch-Nyhan έχουν όλες μεταλλάξεις στο γονίδιο HPRT1. Η ανάλυση αλληλουχίας του mRNA είναι διαθέσιμη κλινικά και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανίχνευση μεταλλάξεων HPRT1 σε αρσενικά που έχουν προσβληθεί από σύνδρομο Lesch-Nyhan. Τεχνικές όπως η RT-PCR, η πολυπεπτιδική γονιδιωματική PCR και η ανάλυση αλληλουχίας (cDNA και γονιδιωματικό DNA), που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση γενετικών ασθενειών, εκτελούνται. Εάν οι δοκιμές RT-PCR καταλήγουν σε cDNA που δείχνει την απουσία ολόκληρου εξονίου ή εξονίων, τότε πραγματοποιείται πολλαπλή εξέταση γονιδιωματικού PCR. Η δοκιμή πολλαπλών γονιδιωματικών PCR ενισχύει τα εννέα εξόνια του γονιδίου HPRT1 ως οκτώ προϊόντα PCR. Εάν το εν λόγω εξόνιο διαγραφεί, η αντίστοιχη ζώνη θα λείπει από την πολυπλεκτική PCR. Εντούτοις, εάν υπάρχει το εξόνιο, το εξόνιο αναλύεται ως προς την αλληλουχία ώστε να αναγνωριστεί η μετάλλαξη, προκαλώντας έτσι τον αποκλεισμό του εξονίου από το cDNA. Εάν δεν δημιουργείται cDNA με RT-PCR, τότε πραγματοποιείται πολλαπλή PCR με την αντίληψη ότι το μεγαλύτερο μέρος ή το σύνολο του γονιδίου έχει εξαλειφθεί.

    Θεραπευτική αγωγή συνδρόμου Lesch-Nyhan

    Η θεραπεία για LNS είναι συμπτωματική. Η ουρική αρθρίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί με αλλοπουρινόλη για τον έλεγχο των αυξημένων ποσοτήτων ουρικού οξέος.

    Οι πέτρες των νεφρών μπορούν να υποβληθούν σε θεραπεία με λιθοτριψία, μια τεχνική για τη διάσπαση πετρών στα νεφρά χρησιμοποιώντας κρουστικά κύματα ή ακτίνες λέιζερ.

    Δεν υπάρχει τυποποιημένη θεραπεία για τα νευρολογικά συμπτώματα του LNS. Μερικοί μπορεί να ανακουφιστούν με τα φάρμακα καρβιντόπα / λεβοντόπα, διαζεπάμη, φαινοβαρβιτάλη ή αλοπεριδόλη. 

    Είναι απαραίτητο να ελέγχεται η υπερπαραγωγή ουρικού οξέος προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος νεφροπάθειας, νεφρολιθίασης και ουρικής αρθρίτιδας.

    Το φάρμακο αλλοπουρινόλη χρησιμοποιείται για να σταματήσει τη μετατροπή των οξυπουρινών σε ουρικό οξύ και να αποτρέψει την ανάπτυξη μετέπειτα αρθριτικών τόφων (που παράγονται μετά από χρόνια ουρική αρθρίτιδα), πέτρες στα νεφρά και νεφροπάθεια. Η αλλοπουρινόλη λαμβάνεται από το στόμα, σε τυπική δόση 3-20 mg / kg ημερησίως. Η δόση ρυθμίζεται στη συνέχεια ώστε να μειωθεί το επίπεδο ουρικού οξέος στο φυσιολογικό εύρος (<3 mg / dL). Τα περισσότερα προσβεβλημένα άτομα μπορούν να υποβληθούν σε αγωγή με αλλοπουρινόλη καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής τους.

    Κανένα φάρμακο δεν είναι αποτελεσματικό για τον έλεγχο των εξωπυραμιδικών κινητικών χαρακτηριστικών της νόσου. Η σπαστικότητα, ωστόσο, μπορεί να μειωθεί με τη χορήγηση βακλοφενίου ή βενζοδιαζεπινών (καταστολή).

    Επειδή το στρες αυξάνει τον αυτοτραυματισμό, η συμπεριφορική θεραπεία μέσω τεχνικών απόσπασης της προσοχής, συνήθως, μειώνουν τον αυτοκατασχηματισμό. Σχεδόν όλα τα άτομα που πάσχουν από αναπηρία χρειάζονται συστήματα συγκράτησης για να αποτρέψουν τον τραυματισμό τους και περιορίζονται σε αυτά περισσότερο από το 75% του χρόνου τους. Αυτό συχνά γίνεται με δικό του αίτημα και ενίοτε συνεπάγεται περιορισμούς που φαίνεται να είναι αναποτελεσματικοί, καθώς δεν παρεμποδίζουν φυσικά το δάγκωμα. 

    Η θεραπεία για τους ασθενείς με LNS πρέπει να περιλαμβάνει:

    1) την ορθολογική χρήση προστατευτικών συσκευών,

    2) Τεχνικές συμπεριφοράς  με ανακατεύθυνση των δραστηριοτήτων,

    3) Περιστασιακή χρήση φαρμάκων, μόνο όταν είναι πολύ απαραίτητο

    Η «εγκεφαλική διέγερση» είναι πιθανή θεραπεία.

    Η θεραπεία περιλαμβάνει επεμβατική χειρουργική επέμβαση για την τοποθέτηση συρμάτων που δίνουν ένα συνεχές ηλεκτρικό ρεύμα σε μια συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου.

    Η S-αδενοσυλ-μεθειονίνη (SAMe) είναι ένας πρόδρομος νουκλεοτιδίου που παρέχει μια εύκολα απορροφημένη πουρίνη, η οποία είναι γνωστό ότι μεταφέρεται διαμέσου του αιματοεγκεφαλικού φραγμού. Η χορήγηση του SAMe σε ενήλικες ασθενείς με LNS βελτιώνει τα νευροχημικά και άλλα νευρολογικά χαρακτηριστικά. Χρησιμοποιείται και στην κατάθλιψη.

    Το SAMe χρησιμοποιείται και για τη θεραπεία μιας άλλης νουκλεοτιδικής ασθένειας πουρινών, το «σύνδρομο Art» (που είναι μια διαταραχή PRPP κοινό με την LNS).

    Η πρόγνωση για άτομα με σοβαρή LNS είναι κακή. Ο θάνατος, συνήθως, οφείλεται σε νεφρική ανεπάρκεια ή επιπλοκές από την υποτονία, κατά την πρώτη ή τη δεύτερη δεκαετία της ζωής. Οι λιγότερο σοβαρές μορφές έχουν καλύτερες προγνώσεις.

    Τα κατάλληλα συπληρώματα διατροφής για την υπεριρουχαιμία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπεριρουχαιμία

    oyriko oxi 3

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    oyriko oxi 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο υποτονικού βρέφους

    Ουρικό οξύ αίματος

    Ουρική αρθρίτιδα

    Αν έχετε αυξημένο ουρικό οξύ

    Κρεατίνη

    Ντοπαμίνη

    Κάνναβη και Κανναβινοειδή

    Αδενοσυλομεθειονίνη

    Θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας με φυσικά μέσα

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Τα πεπτίδια για την ουρική αρθρίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Πυώδης ιδρωταδενίτιδα

    Η ιδρωταδενίτιδα

     

    Η πυώδης ιδρωταδενίτιδα ή ιδρωταδενίτιδα, ή ανάστροφη ακμή ή οζαιοκυστική ακμή ή νόσος Velpeau ή ακμή αποκρινών αδένων, ICD - 10 : L73.2, είναι οξέα, ευαίσθητα, κυστόμορφα αποστήματα των εξωκρινών αδένων που βρίσκονται στις τριχωτές επιφάνειες του δέρματος (μασχάλες, πρωκτογεννητική περιοχή, κάτω από τα στήθη, εφήβαιο, θηλαία άλω) και των εξωκρινών αδένων που βρίσκονται διασκορπισμένοι γύρω από τον ομφαλό, στο τριχωτό της κεφαλής, τον κορμό και το πρόσωπο.

    Στις χρόνιες περιπτώσεις σχηματίζονται ινώδεις, συριγγώδεις πόροι με διαλείπουσα παροχέτευση και οξεία, κατά περιόδους, αποστηματοποίηση.

    Επηρεάζεται το δέρμα και οι εξωκρινείς αδένες.

    Είναι συχνότερη κατά την όψιμη ήβη μέχρι την ηλικία των 40 ετών.

    Στις γυναίκες εμφανίζεται συχνότερα περιπρωκτικά και στους άνδρες μασχαλιαία.

    Υπολογίζεται ότι μεταξύ 1% και 4% των ανθρώπων προσβάλλονται από πυώδη ιρωταδενίτιδα. Οι γυναίκες προσβάλλονται τρεις φορές συχνότερα από τους άνδρες.

    Η έναρξη της νόσου συμβαίνει σε νεαρή ηλικία και ενδέχεται να είναι λιγότερο συχνή μετά την ηλικία των 50 ετών.

    idradenitida 1

    Σύστημα ταξινόμησης της ιδρωταδενίτιδας του Hurley

    ΣτάδιοΧαρακτηριστικά
    I Ένα ή πολλαπλά μαζί αποστήματα χωρίς ουλές ή ίνωση, με σπάνια φλεγμονή και μπορεί να συγχέονται με την ακμή
    ΙΙ Επαναλαμβανόμενα αποστήματα, μεμονωμένες ή πολλαπλές μακρινές βλάβες με σχηματισμό θόλου. Υπάρχει φλεγμονή και μπορεί να απαιτεί μικρό χειρουργείο, όπως τομή και παροχέτευση)
    III Διάχυτη ή ευρεία συμμετοχή σε μια περιφερειακή περιοχή με πολλαπλές ουλές και αποστήματα. Υπάρχει φλεγμονή έχουν το μέγεθος της μπάλας του γκολφ ή μεγαλύτερο, υπάρχει ανάπτυξη ουλών, και υποδόρια λοίμωξη, συρίγγια και οι ασθενείς σε αυτό το στάδιο ενδέχεται να αδυνατούν να λειτουργήσουν

    Σύστημα σταδιοποίησης Sartorius

    Ανατομικές περιοχές που εμπλέκονται (μασχάλη, βουβωνική κοιλότητα, ή άλλη περιοχή αριστερά ή δεξιά)
    Αριθμός και τύποι σχετικών βλαβών (αποστήματα, οζίδια, συρίγγια, ουλές, σημεία τραυματισμού από όλες τις εμπλεκόμενες περιοχές)
    Η απόσταση μεταξύ των βλαβών, ειδικότερα η μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ δύο σχετικών βλαβών (π.χ. οζίδια και συρίγγια σε κάθε περιοχή ή μέγεθος εάν υπάρχει μόνο μία βλάβη)
    Η παρουσία φυσιολογικού δέρματος μεταξύ των βλαβών (δηλαδή, όλες οι βλάβες που διαχωρίζονται σαφώς από το φυσιολογικό δέρμα)
    Οι βαθμοί συλλέγονται σε κάθε μία από τις παραπάνω κατηγορίες και προστίθενται για να δώσουν ένα σκορ. Επιπλέον, γίνεται προσθήκη μιας  αναλογικής κλίμακας για τον πόνο ή την ποιότητα ζωής.

    Σημεία και συμπτώματα πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Βλατίδες σε σχήμα θόλου μεγέθους 1-3 εκατοστά

    Οζίδια σε σχήμα θόλου μεγέθους 1-3 εκατοστά

    Οι μεγαλύτερες αλλοιώσεις παρουσιάζουν κλυδασμό

    Κατανομή αποκρινείς αδένες με πιο συχνή εντόπιση στις μασχάλες και τους βουβώνες

    Πολλαπλές υποτροπές στην ίδια πλευρά

    Οι περιοχές επούλωσης συνοδεύονται από ουλοποίηση και συραγγοποίηση

    Μπορεί να υπάρχουν φαγέσωρες

    idradenitida 3

    Αίτια πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Απόφραξη των τριχοσμηγματογόνων μονάδων με τις οποίες επικοινωνούν οι αποκρινείς αδένες

    Η απόφραξη των θυλάκων των εξωκρινών αδένων μπορεί να οφείλεται σε εμβρυολογική δυσπλασία των εξωκρινών πόρων, σε πίεση των πόρων από κατακράτηση ιδρώτα ή βακτηριακή λοίμωξη

    Μπορεί να αποτελεί μέρος της τριάδας της θυλακίτιδας: συρρέουσα ακμή, διαχωριστική κυτταρίτιδα του τριχωτού της κεφαλής, πυώδης ιδρωταδενίτιδα

    Η κατάσταση είναι, πιθανώς, αποτέλεσμα ενός συνδυασμού γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων.

    Δυσλειτουργία ανδρογόνων.

    Παράγοντες κινδύνου πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Παχυσαρκία που προκαλεί μηχανικό ερεθισμό, απόφραξη και διαβροχή

    Μαύρη φυλή

    Γυναίκες

    Ακμή

    Σακχαρώδης διαβήτης

    Υπερχοληστερολαιμία

    Χαμηλός βασικός ρυθμός μεταβολισμού

    Κατάθλιψη

    Στενά ρούχα κατασκευασμένα από βαριά και συνθετικά υλικά

    Αποσμητικά, προϊόντα αποτρίχωσης, ξύρισμα της πληγείσας περιοχής

    Φάρμακα, ιδιαίτερα από του στόματος αντισυλληπτικά (δηλαδή από του στόματος ορμονική αντισύλληψη, "χάπι") και το λίθιο

    Ζεστά κα ιδιαίτερα υγρά κλίματα (το ξηρό κλίμα συχνά προκαλεί ύφεση)

    Γενετικοί παράγοντες: έχει προταθεί ένας αυτοσωμικός κυρίαρχος τύπος κληρονομικότητας

    Ενδοκρινικοί παράγοντες: πιστεύεται ότι εμπλέκονται οι σεξουαλικές ορμόνες, ιδιαίτερα η περίσσεια ανδρογόνων, αν και οι αποκριτικοί αδένες δεν είναι ευαίσθητοι σε αυτές τις ορμόνες. Οι γυναίκες έχουν, συχνά, εστίες πριν από την εμμηνόρροια και μετά την εγκυμοσύνη. Η σοβαρότητα, συνήθως, αυξάνει κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και μετά την εμμηνόπαυση.

    Κάποιες περιπτώσεις έχει βρεθεί ότι οφείλονται σε μεταλλάξεις στα γονίδια NCSTN , PSEN1 ή PSENEN. Τα γονίδια παράγουν πρωτεΐνες που είναι όλα συστατικά ενός συμπλέγματος που ονομάζεται γάμμα (γ) εκκριτάση. Αυτό το σύμπλοκο διαχωρίζει πολλές διαφορετικές πρωτεΐνες, το οποίο είναι ένα σημαντικό βήμα σε διαφορετικά μονοπάτια χημικής σηματοδότησης . Μία από αυτές τις οδούς, γνωστή ως μονοπάτι Notch, είναι απαραίτητο για τη φυσιολογική ωρίμανση και διαίρεση των κυττάρων των θυλάκων της τρίχας και άλλων μορφών δερματικών κυττάρων. Το μονοπάτι Notch εμπλέκεται, επίσης, στο φυσιολογικό ανοσοποιητικό σύστημα. Μελέτες υποδηλώνουν ότι οι μεταλλάξεις στα γονίδια NCSTN, PSEN1 ή PSENEN βλάπτουν τη σηματοδότηση Notch στα θυλάκια τρίχας. Η μη φυσιολογική σηματοδότηση Notch προάγει την ανάπτυξη οζιδίων και οδηγεί σε φλεγμονή στο δέρμα.

    idradenitida 5

    Διαφορική διάγνωση πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Δοθιήνωση. Η διαφοροδιάγνωση γίνεται με ειδικές καλλιέργειες

    Καρκίνος

    Διάγνωση πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Καλλιέργεια του εξιδρώματος των βλαβών: σταφυλόκοκκος, στρεπτόκοκκος, κολοβακτηρίδιο, πρωτέας και ορθοκυτταρική αναιμία σε χρόνιες περιπτώσεις

    Τα παθολογοανατομικά ευρήματα δείχνουν οξεία και χρόνια φλεγμονή, πολλαπλές φαγέσωρες και συριγγώδεις πόρους σε υποτροπές

    Γίνεται διάνοιξη και παροχέτευση των βλαβών και βιοψία

    Θεραπεία πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Τα ζεστά λουτρά μπορούν να δοκιμαστούν σε άτομα με ήπια ασθένεια.

    Ενώ χρησιμοποιούνται, συχνά, αντιβιοτικά δεν έχουν αποτελέσματα.

    Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα δοκιμάζουν κάποιοι, χωρίς καλά αποτελέσματα.

    Σε ασθενείς με πιο σοβαρή ασθένεια, μπορεί να γίνει θεραπεία με λέιζερ ή χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του προσβεβλημένου δέρματος. 

    Γίνεται χειρουργική αφαίρεση συριγγίων, εξαίρεση με απόξεση και ηλεκροκαυτηρίαση και σε σοβαρές και δύσκολες περιπτώσεις γίνεται εκτομή και τοποθετείται δερματικό μόσχευμα.

    Απαιτείται τοπικός καθαρισμός με αντισηπτικό σαπούνι.

    Αποφυγή έκθεσης σε θερμότητα και εφίδρωσης.

    Απώλεια βάρους αν ο ασθενής είναι υπέρβαρος.

    Διακοπή καπνίσματος.

    Αποφεύγονται τα στενά ρούχα για να μη δημιουργηθούν τραύματα από τριβή. Να φοράτε πάντα χαλαρά και άνετα βαμβακερά ρούχα.

    Αποφεύγονται τα αποσμητικά μασχάλης.

    Λαμβάνονται φυσικά αντιβιοτικά.

    Φροντίστε να καθαρίσετε την πληγείσα περιοχή καθαρίζοντάς την απαλά με ένα φυσικό αντιβακτηριδιακό σαπούνι, μετά στεγνώνεται κι εφαρμόζεται ένα φυσικό αντιβιοτικό.

    Η εφαρμογή θερμών επιθεμάτων βοηθά στην ανακούφιση του πόνου και του πρηξίματος.

    Εάν είστε υπέρβαροι, η απώλεια βάρους θα βοηθήσει, καθώς το υπερβολικό βάρος προκαλεί, ανάμεσα στους μηρούς, τις πτυχώσεις του δέρματος κ.α αυξημένη τριβή, εφίδρωση και βακτηριακή ανάπτυξη.

    Πολλοί κάνουν έγχυση στις βλάβες στερεοειδών, τύπου βραδείας αποδέσμευσης, όπως τριαμσινολόνης.

    Γίνεται διάνοιξη και παροχέτευση των βλαβών.

    Γίνεται χειρουργική εκτομή.

    Χορηγούνται ρετινοειδή από το στόμα και μερικοί χορηγούν κορτικοστερεοειδή για μικρό χρονικό διάστημα.

    Το λέιζερ μήκους κύματος 1064 νανομέτρων για αποτρίχωση Nd: YAG μπορεί να βοηθήσει στη θεραπεία.

    idradenitida 6

    Τα φάρμακα που χορηγούνται στην πυώδη ιδρωταδενίτιδα

    Ένας συνδυασμός ριφαμπικίνης και κλινδαμυκίνης χορηγείται ταυτόχρονα για 2-3 μήνες.

    Άλλα αντιβιοτικά είναι η τετρακυκλίνη, η μινοκυκλίνη και η κλινδαμυκίνη.

    Η τοπική κλινδαμυκίνη χρησιμοποιείται, επίσης.

    Τετρακυκλίνη 250 mg 4 φορές την ημέρα ή 500 mg 3 φορές την ημέρα για 2 ή περισσότερους μήνες

    Μινοκυκλίνη 100 mg 2 φορές την ημέρα από το στόμα

    Κλινδαμυκίνη 2% λοσιόν ή νεομυκίνη κρέμα, τοπικά για τον έλεγχο της οσμής

    Ερυθρομυκίνη 1-1,5 gr 4 φορές την ημέρα από το στόμα

    Δοξυκυκλίνη 100 mg 2 φορές την ημέρα για 7-14 ημέρες

    Άλλα αντιβιοτικά ανάλογα με τις καλλιέργειες

    Τα αντιβιοτικά έχουν πολλές παρενέργειες

    Ισοτρετινοϊνη 40-80 mg ανά ημέρα από το στόμα για 4 μήνες, η οποία έχει πολλές παρενέργειες και δεν είναι αποτελεσματική

    Μερικοί δίνουν αντισυλληπτικά χάπια που έχουν πολλές παρενέργειες και δεν είναι αποτελεσματικά

    Θεραπεία με αντιανδρογόνα: Η ορμονική θεραπεία με οξική κυπροτερόνη και αιθινυλική οιστραδιόλη με υψηλές δόσεις

    Οι αναστολείς παράγοντα νέκρωσης όγκου TNF-α / όγκου περιλαμβάνουν φάρμακα, όπως το adalimumab και το infliximab, τα οποία βοηθούν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων, αλλά κάνουν τον ασθενή πιο ευάλωτο σε λοίμωξη, καρδιακή ανεπάρκεια και κάποιους καρκίνους.

    Απαιτείται αντιφλεγμονώδης διατροφή στην πυώδη ιδρωταδενίτιδα

    Ο ψευδάργυρος μπορεί να βοηθήσει. Οι ασθενείς που παίρνουν γλυκονικό ψευδάργυρο, 90mg / ημέρα, μαζί με τοπικό φυσικό αντιβιοτικό, παρουσιάζουν σημαντικές μειώσεις στην εμφάνιση της νόσου 3 μήνες μετά την έναρξη θεραπείας.

    Απαιτείται διατροφή που είναι πλούσια σε φρέσκα φρούτα και λαχανικά.

    Καταναλώνετε λιπαρά ψάρια τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα.

    Να λαμβάνετε πολλά ακόρεστα λίπη στη διατροφή όπως το ελαιόλαδο, το αβοκάντο, τα καρύδια και τους σπόρους.

    Να πίνετε άφθονους πράσινους χυμούς.

    Να καταναλώνετε, κυρίως, βιολογικά κρέατα, προϊόντα και άλλα βιολογικά τρόφιμα

    Τρόφιμα που πρέπει να αποφύγετε στην πυώδη ιδρωταδενίτιδα

    Αποφύγετε τη ζάχαρη. Ο περιορισμός των τροφίμων με πρόσθετα σάκχαρα και σιρόπια, όπως δημητριακά, σόδες, καραμέλες κ.λπ., μπορεί να μειώσει τα επίπεδα ινσουλίνης και επίσης, να ελαφρύνει τα συμπτώματα της νόσου.
    Αποφύγετε τα γαλακτοκομικά προϊόντα όπως το γάλα, το τυρί κλπ. που αυξάνουν τα επίπεδα ινσουλίνης, γεγονός που μπορεί με τη σειρά του να οδηγήσει σε υπερπαραγωγή ανδρογόνων ορμονών που διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην πυώδη ιδρωταδενίτιδα. Η εξάλειψη των γαλακτοκομικών προϊόντων από τη διατροφή μειώνει τον αριθμό των νέων αλλοιώσεων που αναπτύσσονται και τα συμπτώματα.
    Αποφύγετε τα ραφιναρισμένα ή επεξεργασμένα τρόφιμα.

    Χρειάζεται παρακολούθηση.

    Πιθανές επιπλοκές πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Λεμφοίδημα

    Ρικνώσεις στη θέση των αλλοιώσεων

    Σε ανώδυνους συριγγώδεις πόρους μπορεί να αναπτυχθεί επιδερμοειδές καρκίνωμα

    Διάσπαρτη λοίμωξη. Παρουσιάζονται τοπικές και συστηματικές λοιμώξεις (μηνιγγίτιδα, βρογχίτιδα, πνευμονία, κλπ.), οι οποίες μπορεί να εξελιχθούν, ακόμη και σε σηψαιμία 

    Περιορισμός της κινητικότητας των άκρων άνω και κάτω από το λεμφοίδημα, ως συνέπεια της ίνωσης και των ουλών

    Ουρηθρικό ή ορθρικό ή πρωκτικό συρίγγιο

    Αναιμία νορμοχρωμική ή υποχρωμική αναιμία

    Αρθρίτιδα

    Αμυλοείδωση

    Νεφρική ανεπάρκεια

    Διάμεση κερατίτιδα

    Καρκίνος δέρματος

    Καρκίνος πνεύμονα

    Καρκίνος στόματος

    Καρκίνος ήπατος

    Πρόγνωση πυώδους ιδρωταδενίτιδας

    Οι μεμονωμένες βλάβες επουλώνονται σε 10-30 ημέρες

    Οι υποτροπές διαρκούν χρόνια

    Μπορεί να συνυπάρχει ακμή, περιθυλακίτιδα της κεφαλής ή διαχωριστική θυλακίτιδα του τριχωτού της κεφαλής ή παχυσαρκία που σχετίζεται με σακχαρώδη διαβήτη, ατοπία και μελανίζουσα ακάνθωση

    Μερικοί ασθενείς εμφανίζουν 1 ή 2 βλατίδες το χρόνο

    Τα καλύτερα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

    idradenitida 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Πώς αποβάλλονται οι τοξίνες από το ανθρώπινο σώμα

    Μην παίρνετε φάρμακα για την ακμή

    Οι πολύτιμες λειτουργίες του δέρματος

    Τροπικός λειχήνας

    Τα αποσμητικά μασχάλης προκαλούν καρκίνο μαστού

    Αποσμητικό για τον ιδρώτα

    Καταπολεμήστε την έντονη εφίδρωση

    Απαραίτητο συστατικό για τα αποσμητικά μασχάλης

    Οδηγίες για την ενυδάτωση στην άσκηση

    Κόλπο για την αποτελεσματική θεραπεία των δοθιήνων

    Θυλακίτιδα

    Σταφυλοκοκκική λοίμωξη

    Καντιτίαση

    Τι είναι οι φλύκταινες

    Θεραπεία για τις ουλές

    Λίγα γένια είναι της μόδας

    Ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    Δοθιήνωση

    Αποτρίχωση γεννητικών οργάνων

    Πώς τα ακατάλληλα ρούχα και αξεσουάρ μπορούν να σας αρρωστήσουν

    www.emedi.gr

     

  • Ποτό για την κόπωση

    Συνταγή που καταπολεμά την κόπωση

     

    Είναι ένα ποτό που καταπολεμά την αίσθηση της κόπωσης, βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος, δημιουργεί αίσθηση ευεξίας, βελτιώνει τη διάθεση, είναι θρεπτικό και υγιεινό, ενυδατώνει τον οργανισμό και είναι αφροδισιακό.

    Ποτό με σμέουρα και μύρτιλλα

    Υλικά για 4 άτομα

    1 κεσεδάκι πλυμένα σμέουρα

    1 κεσεδάκι πλυμένα μύρτιλα

    λίγο σιρόπι τριαντάφυλλο

    1/2 κουταλάκι γλυκού σπόροι κακουλέ κοπανισμένοι

    4 κουταλιές σούπας ξεφλουδισμένα φιστίκια

    500 ml γάλα ινδικής καρύδας

    poto koposi 2

    Εκτέλεση

    Βάζετε όλα τα υλικά σε μίξερ και χτυπάτε μέχρι να αποκτήσουν ομοιογενή υφή.

    Σερβίρετε σε ψηλά ποτήρια.

    Να το καταναλώσετε αμέσως.

    By Savvi Diet

    poto koposi 3

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

    apple oven 2

    Διαβάστε, επίσης,

    Επιδόρπιο με καρύδια, μπανάνα και μέλι

    Smoothie με καρύδα, γάλα κάνναβης και κεράσια

    Smoothie με αβοκάντο

    Μουσταλευριά

    Οι ιατρικές χρήσεις της πρόπολης

    Υγιεινή κομπόστα μήλο

    Μήλα ψητά

    Μπανάνα creme fraiche

    Φράουλα creme fraiche

    Επιδόρπιο με μπανάνα και ροδάκινο

    Βιολογικό γάλα με νιφάδες και χουρμάδες

    Smoothie με μάνγκο και καρύδα

    Θεραπευτικοί χυμοί

    www.emedi.gr