Σάββατο, 15 Ιουνίου 2019 10:36

Αλμυρίκια

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Τα αλμυρίκια είναι πολύ νόστιμα και υγιεινά χόρτα

 

Tο αλμυρίκι ή αρμυρίκι ή βρέζι ή αρμύρα ή μέρικος ή Ταμαρίς ή Tamarix αποτελεί γένος αγγειόσπερμων, δικότυλων φυτών, που ανήκει στην τάξη των Ιωδών, στην οικογένεια των Ταμαριδοειδών.

Είναι δενδρύλλια που βρίσκονται αυτοφυή σε πολλές παραθαλάσσιες περιοχές της Ελλάδας και της Μεσογείου, κοντά σε παραλίες, όχθες ποταμών και ρέματα που ο υδάτινος ορίζοντας είναι υφάλμυρος.

Το αλμυρίκι έχει δυνατό ριζικό σύστημα και οι ρίζες του διακλαδώνονται φτάνοντας σε μεγάλο βάθος. Τα κλαδιά του είναι λεπτά και τα φύλλα του είναι πολυάριθμα σχηματίζοντας λέπια. Τα άνθη του είναι πολύ μικρά ρόδινα ή λευκορόδινα, διατάσσονται  σε μακριές ταξιανθίες και φύονται στα άκρα των κλαδιών.

Τα αλμυρίκια είναι εξαιρετικά ανθεκτικά στη ξηρασία και στην αλατότητα του εδάφους και ευνοούνται από το ράντισμα με θαλασσινό νερό. Καλλιεργούνται κατά μήκος των ακτών ως καλλωπιστικά φυτά, για τη δημιουργία ανεμοφρακτών, αλλά και για τη σκιά  στις παραλίες.

almirikia 5

Είδη

Στην Ελλάδα υπάρχουν αρκετά είδη, τα σημαντικότερα είναι:

Σμυρναίικο αλμυρίκι. (Tamarix smyrnensis - Ταμαρίς η σμυρναίικη)

Θάμνος ή και μικρό δέντρο που δεν ξεπερνά τα 2 μέτρα ύψος. Τα άνθη του είναι ανοικτορόδινα και βρίσκεται, κυρίως, σε ρέματα της νότιας Ελλάδας.

almirikia 4

Γαλλικό αλμυρίκι. (Tamarix gallica - Ταμαρίς η γαλλική)

Θάμνος ή μικρό δέντρο. Τα κλαδιά του έχουν κοκκινωπό χρώμα και τα άνθη του είναι ρόδινα. Βρίσκεται σε πολλές παραθαλάσσιες περιοχές της Γαλλίας, ενώ στην Ελλάδα σε αρκετές παραλίες του Αιγαίου.

almirikia 3

Κοινό αλμυρίκι ή της Αττικής. (Tamarix hampeana - Ταμαρίς η χαμπεανή ταμάριξ η χαμπεάνα ή μέρικος ή μερίκη ή αλμυρίδι)

Δέντρο που φτάνει τα 10 μέτρα ύψος. Βρίσκεται σε παραλίες ολόκληρης της Ελλάδας. Με πολύ πυκνή φυλλωσιά και μικροσκοπικά λευκορόδινα άνθη.

almirikia 2

Κρητικό αλμυρίκι. (Tamarix parviflora - Ταμαρίς η μικρανθής, συνών)

Θάμνος ή μικρό δέντρο που δεν ξεπερνά τα 3 μέτρα ύψος. Τα φύλλα του είναι στενόμακρα, σκούρα πράσινα και τα άνθη του ρόδινα. Φύεται στις όχθες ρυακιών, ρεμάτων και ποταμών της Κρήτης.

Δραστικές ουσίες

Έχει βιταμίνες C και Ε, περιέχει ιώδιο και είναι πλούσιο σε ιχνοστοιχεία.

Τα αλμυρίκια συνοδεύουν τέλεια θαλασσινά, γαρίδες, ψητές σαρδέλες, αλλά και γαύρο ή και οποιαδήποτε τηγανητό ψάρι.

Ξεχωρίζουμε τα μαλακά φύλλα και τρυφερά βλασταράκια και τα ρίχνουμε στο βραστό νερό.

Τα βράζουμε για 10 λεπτά, μέχρι να μαλακώσουν.

Ρίχνουμε αλάτι και στο νερό που βράζει και μετά πάλι λίγο και στο πιάτο.

Σερβίρεται με λάδι και φρέσκο λεμόνι, ψιλοκομμένο φρέσκο κρεμμυδάκι και κάππαρη.

almirikia 6

Χρήσιμες Ιατρικές Συνταγές

Πάρτε 300 γραμμάρια φύλλα μερίκας, βράστε τα με 1300 γραμμάρια νερό σε σιγανή φωτιά και να το πίνετε για να καθαρίσετε τη σπλήνα σας.

Τα καλύτερα βότανα για την υγεία σας

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

taraxakos 10

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 1700 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 16 Ιουνίου 2019 20:17
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Νόσος Chagas

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Chagas

    Η νόσος Chagas, επίσης γνωστή ως αμερικανική τρυπανοσωμίαση, είναι μια τροπική παρασιτική ασθένεια που προκαλείται από το Trypanosoma cruzi.

    Εξαπλώνεται, κυρίως, από έντομα που είναι γνωστά ως Triatominae ή kissing bugs.

    Τα συμπτώματα αλλάζουν κατά τη διάρκεια της λοίμωξης.

    Στο αρχικό στάδιο, τα συμπτώματα, συνήθως, δεν είναι παρόντα ή είναι ήπια και μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, πρησμένους λεμφαδένες, πονοκεφάλους ή πρήξιμο στο σημείο του δαγκώματος.

    Μετά από τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες, τα άτομα που δεν έχουν υποβληθεί σε θεραπεία εισέρχονται στη χρόνια φάση της νόσου, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις δεν οδηγεί σε περαιτέρω συμπτώματα.

    Έως και το 45% των ατόμων με χρόνια λοίμωξη αναπτύσσουν καρδιακές παθήσεις 10-30 χρόνια μετά την αρχική ασθένεια, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια.

    Πεπτικές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένου ενός διευρυμένου οισοφάγου ή ενός διευρυμένου παχέος εντέρου, μπορεί επίσης να εμφανιστούν σε έως και 21% των ανθρώπων και έως και το 10% των ανθρώπων μπορεί να παρουσιάσουν νευρική βλάβη.

    Το T. cruzi εξαπλώνεται, συνήθως, σε ανθρώπους και άλλα θηλαστικά από το δάγκωμα ενός ζωυφίου. Η ασθένεια μπορεί επίσης να εξαπλωθεί μέσω μετάγγισης αίματος, μεταμόσχευσης οργάνων, τρώγοντας τρόφιμα μολυσμένα με τα παράσιτα και με κάθετη μετάδοση (από μια μητέρα στο μωρό της).

    Η διάγνωση πρώιμα της νόσου είναι η εύρεση του παρασίτου στο αίμα χρησιμοποιώντας μικροσκόπιο ή η ανίχνευση του DNA του με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης.

    Η χρόνια νόσος διαγιγνώσκεται με την εύρεση αντισωμάτων για το T. cruzi στο αίμα.

    Επηρεάζει περισσότερους από 150 τύπους ζώων.

    Η πρόληψη επικεντρώνεται στην εξάλειψη των εντόμων και στην αποφυγή των δαγκωμάτων τους. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη χρήση εντομοκτόνων ή κρεβατιών με σκέπασμα. Άλλες προληπτικές προσπάθειες περιλαμβάνουν τον έλεγχο αίματος που χρησιμοποιείται για μεταγγίσεις.

    Δεν έχει αναπτυχθεί εμβόλιο.

    Οι πρώιμες λοιμώξεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με τα φάρμακα βενζινιδαζόλη ή nifurtimox, τα οποία, συνήθως, θεραπεύουν την ασθένεια εάν χορηγούνται λίγο μετά τη μόλυνση του ατόμου, αλλά γίνονται λιγότερο αποτελεσματικά όσο περισσότερο ένα άτομο έχει τη νόσο Chagas.

    Όταν χρησιμοποιείται σε χρόνια ασθένεια, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να καθυστερήσει ή να αποτρέψει την εμφάνιση συμπτωμάτων τελικού σταδίου.

    Η βενζινιδαζόλη και το nifurtimox προκαλούν συχνά ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως δερματικές διαταραχές, ερεθισμό του πεπτικού συστήματος και νευρολογικά συμπτώματα, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας.

    Εκτιμάται ότι 6,2 εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως στο Μεξικό, την Κεντρική Αμερική και τη Νότια Αμερική, έχουν νόσο Chagas από το 2017, με αποτέλεσμα περίπου 7.900 θανάτους.

    Τα περισσότερα άτομα με τη νόσο είναι φτωχά, και τα περισσότερα δεν συνειδητοποιούν ότι έχουν μολυνθεί.

    Οι μετακινήσεις πληθυσμού μεγάλης κλίμακας έχουν αυξήσει τις περιοχές όπου εντοπίζεται η νόσος Chagas και αυτές περιλαμβάνουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

    Η ασθένεια Chagas ταξινομείται ως τροπική ασθένεια. 

    image 4

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas εμφανίζεται σε δύο στάδια: ένα οξύ στάδιο, το οποίο αναπτύσσεται μία έως δύο εβδομάδες μετά το δάγκωμα των εντόμων και ένα χρόνιο στάδιο που αναπτύσσεται για πολλά χρόνια. Το οξύ στάδιο είναι συχνά χωρίς συμπτώματα. Όταν υπάρχουν, τα συμπτώματα είναι, συνήθως, δευτερεύοντα και δεν είναι συγκεκριμένα για κάποια συγκεκριμένη ασθένεια.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

    • πυρετό
    • αδιαθεσία
    • κεφαλαλγία 
    • διόγκωση του ήπατος, του σπλήνα και των λεμφαδένων

    Σπάνια, οι άνθρωποι αναπτύσσουν ένα οζίδιο στο σημείο της λοίμωξης, το οποίο ονομάζεται «σημάδι του Romaña» εάν βρίσκεται στο βλέφαρο ή «chagoma» εάν βρίσκεται αλλού στο δέρμα. Σε σπάνιες περιπτώσεις (λιγότερο από 1-5%), τα μολυσμένα άτομα αναπτύσσουν σοβαρή οξεία νόσο, η οποία μπορεί να προκαλέσει απειλητική για τη ζωή συσσώρευση υγρών γύρω από την καρδιά, ή φλεγμονή της καρδιάς ή του εγκεφάλου και των γύρω ιστών. Η οξεία φάση διαρκεί, συνήθως, τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες και υποχωρεί χωρίς θεραπεία. Εκτός αν υποβληθούν σε θεραπεία με αντιπαρασιτικά φάρμακα, τα άτομα παραμένουν χρόνια μολυσμένα με T. cruzi μετά την ανάρρωση από την οξεία φάση.

    Οι περισσότερες χρόνιες λοιμώξεις είναι ασυμπτωματικές, οι οποίες αναφέρονται ως απροσδιόριστες χρόνιες νόσοι Chagas. Ωστόσο, από τα άτομα με χρόνια νόσο του Chagas, το 30-40% αναπτύσσουν δυσλειτουργία οργάνων και επηρεάζονται, συχνότερα, η καρδιά ή το πεπτικό σύστημα.

    Η πιο συχνή εκδήλωση είναι η καρδιακή νόσος, η οποία εμφανίζεται στο 14-45% των ατόμων με χρόνια νόσο Chagas. Τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas συχνά αντιμετωπίζουν αίσθημα παλμών της καρδιάς και μερικές φορές λιποθυμία λόγω ακανόνιστης καρδιακής λειτουργίας. Με το ηλεκτροκαρδιογράφημα, τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas έχουν συχνότερα αρρυθμίες. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, οι κοιλίες της καρδιάς διευρύνονται (διασταλτική καρδιομυοπάθεια), γεγονός που μειώνει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα. Σε πολλές περιπτώσεις, το πρώτο σημάδι της καρδιακής νόσου του Chagas είναι η καρδιακή ανεπάρκεια, ο θρομβοεμβολισμός ή ο θωρακικός πόνος που σχετίζεται με ανωμαλίες στην αγγείωση.

    Επίσης, συχνή στη χρόνια νόσο του Chagas είναι η βλάβη στο πεπτικό σύστημα, ιδιαίτερα η διεύρυνση του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου, η οποία επηρεάζει το 10-21% των ανθρώπων. Εκείνοι με διογκωμένο οισοφάγο συχνά αντιμετωπίζουν πόνο (οδυνοφαγία) ή δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία), παλινδρόμηση οξέος, βήχα και απώλεια βάρους. Άτομα με διογκωμένο παχύ έντερο συχνά αντιμετωπίζουν δυσκοιλιότητα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή απόφραξη του εντέρου ή της παροχής αίματος. Έως και το 10% των ατόμων που έχουν προσβληθεί από χρόνια νόσο αναπτύσσουν νευρική βλάβη που μπορεί να οδηγήσει σε μούδιασμα και αλλοιωμένα αντανακλαστικά ή κίνηση.

    Ενώ η χρόνια ασθένεια αναπτύσσεται αργά, ορισμένα άτομα με νόσο Chagas (λιγότερο από 10%) αναπτύσσουν καρδιακή βλάβη αμέσως μετά από οξεία νόσο.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί από κατάποση παρασίτων τείνουν να αναπτύσσουν σοβαρή ασθένεια εντός τριών εβδομάδων από την κατανάλωση, με συμπτώματα όπως πυρετό, έμετο, δύσπνοια, βήχα και πόνο στο στήθος, την κοιλιά και τους μυς.

    Εκείνοι που έχουν μολυνθεί με κάθετη μετάδοση, συνήθως, έχουν λίγα ή καθόλου συμπτώματα, αλλά μπορεί να έχουν ήπια μη ειδικά συμπτώματα ή σοβαρά συμπτώματα, όπως ίκτερος, αναπνευστική δυσχέρεια και καρδιακά προβλήματα.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί μέσω μεταμόσχευσης οργάνων ή μετάγγισης αίματος τείνουν να έχουν συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της ασθένειας που μεταδίδεται από φορέα, αλλά τα συμπτώματα μπορεί να μην εκδηλωθούν μια εβδομάδα έως πέντε μήνες.

    Χρόνια μολυσμένα άτομα που καθίστανται ανοσοκατασταλμένα λόγω λοίμωξης από τον ιό HIV μπορούν να υποστούν ιδιαίτερα σοβαρή ασθένεια, η οποία, συνήθως, χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στον εγκέφαλο και του γύρω περιβάλλοντα ιστού ή αναπτύσσουν εγκεφαλικά αποστήματα. Τα συμπτώματα ποικίλλουν ευρέως με βάση το μέγεθος και τη θέση των αποστημάτων του εγκεφάλου, αλλά συνήθως περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκεφάλους, επιληπτικές κρίσεις, απώλεια αίσθησης ή άλλα νευρολογικά ζητήματα που υποδεικνύουν συγκεκριμένες θέσεις βλάβης του νευρικού συστήματος. Περιστασιακά, αυτά τα άτομα αντιμετωπίζουν, επίσης, οξεία καρδιακή φλεγμονή, δερματικές αλλοιώσεις και ασθένειες του στομάχου, του εντέρου ή του περιτοναίου. 

    pmed.0040332.g004

    Κύκλος ζωής και μετάδοση του T. cruzi

    Η νόσος του Chagas προκαλείται από μόλυνση με το πρωτόζωο παράσιτο T. cruzi, το οποίο, συνήθως, εισάγεται στον άνθρωπο μέσω του δαγκώματος των εντόμων, «ζωύφια». Στην περιοχή του δαγκώματος, οι κινητικές μορφές T. cruzi που ονομάζονται τρυπομαστίγοι εισβάλλουν σε διάφορα κύτταρα ξενιστές. Μέσα σε ένα κύτταρο ξενιστή, το παράσιτο μεταμορφώνεται σε μια αναπαραγωγική μορφή που ονομάζεται αμάστιγο, το οποίο υφίσταται πολλούς γύρους αναπαραγωγής. Οι αναπαραγόμενοι αμάστιγοι μετατρέπονται σε τρυποστιγώτες, οι οποίοι διαρρηγνύουν το κύτταρο ξενιστή και απελευθερώνονται στην κυκλοφορία του αίματος. Στη συνέχεια, οι τρυποστίγοι διαδίδονται σε όλο το σώμα σε διάφορους ιστούς, όπου εισβάλλουν στα κύτταρα και αναπαράγονται. Για πολλά χρόνια, κύκλοι αναπαραγωγής παρασίτων και ανοσοαπόκρισης μπορούν να βλάψουν σοβαρά αυτούς τους ιστούς, ιδιαίτερα την καρδιά και το πεπτικό σύστημα.

    Μετάδοση ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Ένα καφέ φτερωτό έντομο το Triatoma infestans είναι φορέας του T. cruzi. Το T. cruzi μπορεί να μεταδοθεί από διάφορα έντομα που ανήκουν στα γένη Triatoma, Panstrongylus και Rhodnius. Οι πρωταρχικοί φορείς για ανθρώπινη μόλυνση είναι τα είδη που κατοικούν σε ανθρώπινες κατοικίες, δηλαδή Triatoma infestans, Rhodnius prolixus, Triatoma dimidiata και Panstrongylus megistus. Αυτά τα έντομα είναι γνωστά με μια σειρά από τοπικά ονόματα, όπως το vinchuca στην Αργεντινή, τη Βολιβία, τη Χιλή και την Παραγουάη, το barbeiro στη Βραζιλία, το pito στην Κολομβία, το τσιντσέ στην Κεντρική Αμερική και το τσιπ στη Βενεζουέλα. Τα έντομα τείνουν να τρέφονται τη νύχτα, προτιμώντας υγρές επιφάνειες κοντά στα μάτια ή το στόμα. Ένα έντομο μπορεί να μολυνθεί με το T. cruzi όταν τρέφεται με μολυσμένο ξενιστή. Το T. cruzi αναπαράγεται στην εντερική οδό του εντόμου και ρίχνεται στα κόπρανα του ζωυφόου. Όταν μια μολυσμένη τριατομίνη τρέφεται, διαπερνά το δέρμα και παίρνει αίμα, και κάνει αφόδευση ταυτόχρονα για να δώσει χώρο για το νέο γεύμα. Το δάγκωμα είναι, συνήθως, ανώδυνο, αλλά προκαλεί φαγούρα. Το ξύσιμο στο δάγκωμα εισάγει τα περιττώματα T. cruzi στην πληγή δαγκώματος, ξεκινώντας τη μόλυνση. Εκτός από την κλασική εξάπλωση του φορέα, η νόσος του Chagas μπορεί να μεταδοθεί μέσω τροφής ή ποτού μολυσμένου με έντομα ή τα περιττώματα τους. Δεδομένου ότι η θέρμανση ή η ξήρανση σκοτώνει τα παράσιτα, τα ποτά και ειδικά οι χυμοί φρούτων είναι η πιο συχνή πηγή μόλυνσης. Αυτή η οδός μετάδοσης προκαλεί ασυνήθιστα σοβαρά συμπτώματα, πιθανώς λόγω μόλυνσης με υψηλότερο φορτίο παρασίτων από ό, τι από το δάγκωμα ενός ζωύφιου. Το T. cruzi μπορεί, επίσης, να μεταδοθεί ανεξάρτητα από τα έντομα κατά τη μετάγγιση αίματος, μετά από μεταμόσχευση οργάνων ή κατά μήκος του πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η μετάγγιση με το αίμα ενός μολυσμένου δότη μολύνει τον παραλήπτη κατά 10-25%. Για να αποφευχθεί αυτό, εξετάζεται το αίμα για T. cruzi σε πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ομοίως, η μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων από μολυσμένο δότη μπορεί να μεταδώσει τον T. cruzi στον παραλήπτη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη μεταμόσχευση καρδιάς, η οποία μεταδίδει το T. cruzi 75–100% και λιγότερο για τη μεταμόσχευση του ήπατος (0–29%) ή ενός νεφρού (0–19%). Μια μολυσμένη μητέρα μπορεί, επίσης, να μεταδώσει το T. cruzi στο παιδί της μέσω του πλακούντα. Αυτό συμβαίνει έως και στο 15% των γεννήσεων από μολυσμένες μητέρες. Από το 2019, το 22,5% των νέων λοιμώξεων εμφανίζεται μέσω κάθετης μετάδοσης.

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στην οξεία φάση της νόσου, τα σημεία και τα συμπτώματα προκαλούνται άμεσα από την αντιγραφή του T. cruzi και την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος σε αυτήν. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, το T. cruzi μπορεί να βρεθεί σε διάφορους ιστούς σε όλο το σώμα και κυκλοφορεί στο αίμα. Κατά τη διάρκεια των αρχικών εβδομάδων μόλυνσης, η αντιγραφή του παρασίτου ελέγχεται με παραγωγή αντισωμάτων και ενεργοποίηση της φλεγμονώδους απόκρισης του ξενιστή, ιδιαίτερα κύτταρα που στοχεύουν ενδοκυτταρικά παθογόνα, όπως, τα κύτταρα ΝΚ και τα μακροφάγα, που οδηγούνται από μόρια σηματοδότησης φλεγμονής, όπως ο TNF-α και η IFN -γ. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας νόσου Chagas, η μακροχρόνια βλάβη των οργάνων αναπτύσσεται με την πάροδο των ετών λόγω της συνεχούς αναπαραγωγής του παρασίτου και της βλάβης από το ανοσοποιητικό σύστημα. Νωρίς κατά τη διάρκεια της νόσου, το T. cruzi βρίσκεται συχνά στις ραβδωτές μυϊκές ίνες της καρδιάς. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, η καρδιά γενικά διογκώνεται, με σημαντικές περιοχές καρδιακών μυϊκών ινών να αντικαθίστανται από ουλώδη ιστό και λίπος. Περιοχές ενεργού φλεγμονής διασκορπίζονται σε όλη την καρδιά, με φλεγμονώδη ανοσοκύτταρα, συνήθως μακροφάγα και Τ κύτταρα. Αργά στη νόσο, τα παράσιτα σπάνια εντοπίζονται στην καρδιά και μπορεί να είναι παρόντα σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Στην καρδιά, το παχύ έντερο και τον οισοφάγο, η χρόνια ασθένεια οδηγεί, επίσης, σε τεράστια απώλεια νευρικών απολήξεων. Στην καρδιά, αυτό μπορεί να συμβάλλει σε αρρυθμίες και άλλες καρδιακές δυσλειτουργίες. Στο παχύ έντερο και στον οισοφάγο, η απώλεια ελέγχου του νευρικού συστήματος είναι ο κύριος παράγοντας της δυσλειτουργίας των οργάνων. Η απώλεια νεύρων εμποδίζει την κίνηση των τροφίμων μέσω του πεπτικού σωλήνα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου και σε περιορισμό της παροχής αίματος.

    Chagas Instagram 1000x1000

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η παρουσία του T. cruzi είναι διαγνωστική της νόσου Chagas. Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης της λοίμωξης, μπορεί να ανιχνευθεί με μικροσκοπική εξέταση φρέσκου αίματος, ή του επιχρίσματος του, για κινητικά παράσιτα. ή με παρασκευή λεπτών και παχιών επιχρισμάτων αίματος που βάφονται με Giemsa, για άμεση απεικόνιση παρασίτων. Η εξέταση επιχρίσματος αίματος ανιχνεύει παράσιτα στο 34-85% των περιπτώσεων. Τεχνικές, όπως, η φυγοκέντρηση μικροαιματοκρίτη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη συγκέντρωση του αίματος, γεγονός που καθιστά τη δοκιμή πιο ευαίσθητη. Κατά τη μικροσκοπική εξέταση, οι τρυπομαστίγοι T. cruzi έχουν ένα λεπτό σώμα, συχνά σε σχήμα S ή U, με μαστίγιο συνδεδεμένο στο σώμα μέσω κυματοειδούς μεμβράνης. Εναλλακτικά, το DNA του T. cruzi μπορεί να ανιχνευθεί με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR). Σε οξεία και συγγενή νόσο του Chagas, η PCR είναι πιο ευαίσθητη από τη μικροσκοπία, και είναι πιο αξιόπιστη από τις δοκιμές που βασίζονται σε αντισώματα για τη διάγνωση συγγενούς νόσου, επειδή δεν επηρεάζεται από τη μεταφορά αντισωμάτων κατά του T. cruzi από μια μητέρα στο το μωρό της (παθητική ανοσία). Η PCR χρησιμοποιείται επίσης για την παρακολούθηση των επιπέδων του T. cruzi σε αποδέκτες μεταμοσχεύσεων οργάνων και σε ανοσοκατασταλμένα άτομα, γεγονός που επιτρέπει την ανίχνευση λοίμωξης ή επανενεργοποίησης σε πρώιμο στάδιο. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας φάσης, η μικροσκοπική διάγνωση είναι αναξιόπιστη και η PCR είναι λιγότερο ευαίσθητη επειδή το επίπεδο των παρασίτων στο αίμα είναι χαμηλό. Η χρόνια νόσος του Chagas διαγιγνώσκεται, συνήθως, χρησιμοποιώντας ορολογικές εξετάσεις, οι οποίες ανιχνεύουν αντισώματα ανοσοσφαιρίνης G κατά του T. cruzi στο αίμα του ατόμου. Οι πιο κοινές μεθοδολογίες δοκιμής είναι η ELISA, ο έμμεσος ανοσοφθορισμός και η έμμεση αιμοσυγκόλληση. Απαιτούνται δύο θετικά αποτελέσματα ορολογίας, χρησιμοποιώντας διαφορετικές μεθόδους δοκιμής για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση. Εάν τα αποτελέσματα των δοκιμών είναι ασαφή, μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρόσθετες μέθοδοι δοκιμής όπως το Western blot. Τα αντιγόνα T. cruzi μπορούν, επίσης, να ανιχνευθούν σε δείγματα ιστών χρησιμοποιώντας τεχνικές ανοσοϊστοχημείας. Διατίθενται διάφορες ταχείες διαγνωστικές εξετάσεις για τη νόσο Chagas. Αυτές οι δοκιμές μεταφέρονται εύκολα και μπορούν να πραγματοποιηθούν από άτομα χωρίς ειδική εκπαίδευση. Είναι χρήσιμα για τον έλεγχο μεγάλου αριθμού ατόμων και για τον έλεγχο ατόμων που δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, αλλά η ευαισθησία τους είναι σχετικά χαμηλή, και συνιστάται να χρησιμοποιηθεί μια δεύτερη μέθοδος για την επιβεβαίωση ενός θετικού αποτελέσματος. Το T. cruzi μπορεί να απομονωθεί από δείγματα μέσω καλλιέργειας αίματος ή ξενοδιάγνωσης ή εμβολιασμού ζώων με το αίμα του ατόμου. Στη μέθοδο καλλιέργειας αίματος, τα ερυθρά αιμοσφαίρια του ατόμου διαχωρίζονται από το πλάσμα και προστίθενται σε ένα εξειδικευμένο μέσο ανάπτυξης για να ενθαρρύνουν τον πολλαπλασιασμό του παρασίτου. Μπορεί να χρειαστούν έως και έξι μήνες για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα. Η ξενοδιάγνωση περιλαμβάνει τη σίτιση του αίματος του ατόμου σε έντομα τριατομίνης και στη συνέχεια εξέταση των περιττωμάτων του για το παράσιτο 30 έως 60 ημέρες αργότερα. Αυτές οι μέθοδοι δεν χρησιμοποιούνται συνήθως, καθώς είναι αργές και έχουν χαμηλή ευαισθησία.

    chagas disease diagnosis 5ada080f1d640400390db8d0

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Τα δίχτυα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ενδημικές περιοχές για την αποφυγή δαγκωμάτων από τα έντομα. Οι προσπάθειες για την πρόληψη της νόσου Chagas έχουν επικεντρωθεί σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχο του φορέα για τον περιορισμό της έκθεσης σε έντομα τριατομίνης. Τα προγράμματα ψεκασμού εντομοκτόνων αποτέλεσαν τη βασική βάση του ελέγχου του φορέα, αποτελούμενο από ψεκασμό σπιτιών και τις γύρω περιοχές με εντομοκτόνα. Αυτό έγινε αρχικά με εντομοκτόνα οργανοχλωρίου, οργανοφωσφορικού και καρβαμικού, τα οποία αντικαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1980 με πυρεθροειδή. Αυτά τα προγράμματα μείωσαν δραστικά τη μετάδοση στη Βραζιλία και τη Χιλή, και εξάλειψαν σημαντικούς φορείς από ορισμένες περιοχές: Triatoma infestans από τη Βραζιλία, τη Χιλή, την Ουρουγουάη και τμήματα του Περού και της Παραγουάης, καθώς και το Rhodnius prolixus από την Κεντρική Αμερική. Ο έλεγχος του φορέα σε ορισμένες περιοχές παρεμποδίστηκε από την ανάπτυξη αντοχής σε εντομοκτόνα από τα έντομα. Σε απάντηση, τα προγράμματα ελέγχου φορέων έχουν εφαρμόσει εναλλακτικά εντομοκτόνα (π.χ. fenitrothion και bendiocarb στην Αργεντινή και τη Βολιβία), τη θεραπεία εξημερωμένων ζώων (τα οποία τροφοδοτούνται, επίσης, από τα έντομα) με φυτοφάρμακα, χρώματα εμποτισμένα με φυτοφάρμακα και άλλες πειραματικές προσεγγίσεις. Σε περιοχές με αυτά τα έντομα, η μετάδοση του T. cruzi μπορεί να αποφευχθεί με τον ύπνο κάτω από τα σεντόνια και με σκεπαστά κρεβάτια. Η μετάγγιση αίματος ήταν στο παρελθόν ο δεύτερος συνηθέστερος τρόπος μετάδοσης για τη νόσο Chagas. Το T. cruzi μπορεί να επιβιώσει σε ψυγμένο αποθηκευμένο αίμα και μπορεί να επιβιώσει από την κατάψυξη και την απόψυξη, επιτρέποντάς του να παραμείνει σε ολικό αίμα, συσκευασμένα ερυθρά αιμοσφαίρια, κοκκιοκύτταρα και αιμοπετάλια. Η ανάπτυξη και η εφαρμογή εξετάσεων διαλογής των προϊόντων αίματος μείωσε δραματικά τον κίνδυνο μόλυνσης κατά τη μετάγγιση αίματος. Σχεδόν όλες οι αιμοδοσίες στις χώρες της Λατινικής Αμερικής υποβάλλονται σε έλεγχο Chagas. Η ευρεία εξέταση είναι επίσης συχνή σε μη ενδημικά έθνη με σημαντικούς πληθυσμούς μεταναστών από ενδημικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου (εφαρμόστηκε το 1999), της Ισπανίας (2005), των Ηνωμένων Πολιτειών (2007), της Γαλλίας και της Σουηδίας (2009), της Ελβετίας (2012) και Βέλγιο (2013). Το αίμα εξετάζεται χρησιμοποιώντας ορολογικές δοκιμές, συνήθως ELISA, για την ανίχνευση αντισωμάτων έναντι πρωτεϊνών T. cruzi. Άλλοι τρόποι μετάδοσης έχουν επίσης στοχευτεί από τα προγράμματα πρόληψης της νόσου Chagas. Η θεραπεία μητέρων που έχουν προσβληθεί από T. cruzi κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μειώνει τον κίνδυνο συγγενής μετάδοσης της λοίμωξης. Για το σκοπό αυτό, πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής έχουν εφαρμόσει ως ρουτίνα τον έλεγχο εγκύων γυναικών και βρεφών για μόλυνση από T. cruzi και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τον έλεγχο όλων των παιδιών που έχουν γεννηθεί από μολυσμένες μητέρες για να αποτραπεί η ανάπτυξη συγγενών λοιμώξεων σε χρόνια ασθένεια. Ομοίως με τις μεταγγίσεις αίματος, πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas ελέγχουν τα όργανα για μεταμόσχευση με ορολογικές εξετάσεις. Δεν υπάρχει εμβόλιο κατά της νόσου Chagas. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas αντιμετωπίζεται χρησιμοποιώντας αντιπαρασιτικά φάρμακα για την εξάλειψη του T. cruzi από το σώμα και  συμπτωματική θεραπεία για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της λοίμωξης. Από το 2018, το benznidazole και το nifurtimox ήταν τα αντιπαρασιτικά φάρμακα επιλογής για τη θεραπεία της νόσου Chagas, αν και το benznidazole είναι το μόνο φάρμακο που διατίθεται στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Και για τα δύο φάρμακα, η θεραπεία αποτελείται, συνήθως, από δύο έως τρεις δόσεις από του στόματος την ημέρα για 60 έως 90 ημέρες. Η αντιπαρασιτική θεραπεία είναι πιο αποτελεσματική νωρίς κατά τη διάρκεια της λοίμωξης: εξαλείφει το T. cruzi από το 50-80% των ατόμων στην οξεία φάση, αλλά μόνο το 20-60% αυτών που βρίσκονται στη χρόνια φάση. Η θεραπεία της χρόνιας νόσου είναι πιο αποτελεσματική στα παιδιά από ό, τι στους ενήλικες και το ποσοστό θεραπείας για συγγενή νόσο πλησιάζει το 100% εάν αντιμετωπιστεί τον πρώτο χρόνο της ζωής. Η αντιπαρασιτική θεραπεία μπορεί επίσης να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου και να μειώσει την πιθανότητα συγγενούς μετάδοσης. Η εξάλειψη του T. cruzi δε θεραπεύει την καρδιακή και γαστρεντερική βλάβη που προκαλείται από χρόνια νόσο του Chagas, επομένως αυτές οι καταστάσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται ξεχωριστά. Η αντιπαρασιτική θεραπεία δεν συνιστάται σε άτομα που έχουν ήδη αναπτύξει διασταλτική καρδιομυοπάθεια.

    Η βενζινιδαζόλη θεωρείται συνήθως η θεραπεία πρώτης γραμμής επειδή έχει πιο ήπιες δυσμενείς επιπτώσεις από το nifurtimox και η αποτελεσματικότητά της είναι καλύτερα κατανοητή. Τόσο η βενζινιδαζόλη όσο και το nifurtimox έχουν συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της βενζινιδαζόλης είναι: δερματικό εξάνθημα, πεπτικά προβλήματα, μειωμένη όρεξη, αδυναμία, πονοκέφαλος και προβλήματα ύπνου. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες μερικές φορές μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντιισταμινικά ή κορτικοστεροειδή και γενικά αντιστρέφονται όταν διακόπτεται η θεραπεία. Ωστόσο, η βενζιδαζόλη διακόπτεται σε ποσοστό έως και 29% των περιπτώσεων. Το Nifurtimox έχει συχνότερες παρενέργειες, επηρεάζοντας έως και 97,5% των ατόμων που παίρνουν το φάρμακο. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι: απώλεια όρεξης, απώλεια βάρους, ναυτία και έμετος και διάφορες νευρολογικές διαταραχές, όπως αλλαγές στη διάθεση, αϋπνία, παραισθησία και περιφερική νευροπάθεια. Η θεραπεία διακόπτεται σε έως και 75% των περιπτώσεων. Και τα δύο φάρμακα αντενδείκνυται για χρήση σε έγκυες γυναίκες και άτομα με ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια. Από το 2019, έχει αναφερθεί αντίσταση σε αυτά τα φάρμακα.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στο χρόνιο στάδιο, η θεραπεία περιλαμβάνει τη διαχείριση των κλινικών εκδηλώσεων της νόσου. Η θεραπεία της καρδιομυοπάθειας του Chagas είναι παρόμοια με εκείνη άλλων μορφών καρδιακής νόσου. Μπορεί να συνταγογραφούνται βήτα αναστολείς και αναστολείς ΜΕΑ, αλλά ορισμένα άτομα με νόσο Chagas μπορεί να μην είναι σε θέση να λάβουν την τυπική δόση αυτών των φαρμάκων επειδή έχουν χαμηλή αρτηριακή πίεση ή χαμηλό καρδιακό ρυθμό. Για τη διαχείριση των ακανόνιστων καρδιακών παλμών, στα άτομα μπορεί να συνταγογραφούνται αντιαρρυθμικά φάρμακα όπως η αμιωδαρόνη ή να βάλουν βηματοδότη. Αντιπηκτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόληψη του θρομβοεμβολισμού και του εγκεφαλικού επεισοδίου. Η χρόνια καρδιακή νόσος που προκαλείται από το Chagas είναι ένας συχνός λόγος για χειρουργική επέμβαση και μεταμόσχευση καρδιάς. Επειδή οι αποδέκτες μεταμοσχεύσεων λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα για να αποτρέψουν την απόρριψη οργάνων, παρακολουθούνται χρησιμοποιώντας PCR για να ανιχνεύσουν την επανενεργοποίηση της νόσου. Τα άτομα με νόσο του Chagas που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση καρδιάς έχουν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Η ήπια γαστρεντερική νόσος μπορεί να αντιμετωπιστεί συμπτωματικά, όπως με τη χρήση καθαρτικών για τη δυσκοιλιότητα ή τη λήψη προκινητικού φαρμάκου, όπως η μετοκλοπραμίδη πριν από τα γεύματα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του οισοφάγου. Η χειρουργική επέμβαση για τη διάσπαση των μυών του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα (καρδιομυοτομία) ενδείκνυται σε πιο σοβαρές περιπτώσεις οισοφαγικής νόσου, και μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική αφαίρεση του προσβεβλημένου μέρους του οργάνου σε προχωρημένο μεγάκολο.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Everything You Want To Know About Chagas Disease Kissing Bug Disease 1280x720

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Τρυπανοσωμίαση της Αφρικής

    Ο ιός του Έμπολα

    Μυοκαρδίτιδα

    Ασθένεια του ύπνου

    www.emedi.gr

     

  • Ενδομητρίωση

    Ενδομητρίωση είναι το έκτοπο ενδομήτριο στο σώμα

    Ενδομηρίωση είναι ετεροτροπικές νησίδες βλεννογόνου της μήτρας (ενδομήτριο) που βρίσκονται σε διάφορες τοποθεσίες

    • Πυελικές περιοχές - επιφάνειες περιτοναίου, κύστης, τοιχώματα πυέλου, πλατείς σύνδεσμοι, ιερομητρικοί σύνδεσμοι, σάλπιγγες, μήτρα, λεμφαδένες, ωοθήκες, έντερο
    • Απομακρυσμένες περιοχές - κόλπος, τράχηλος, κοιλιακά τοιχώματα, βραχίονες, πόδια, πλευρές, πνεύμονας, διάφραγμα, νεφροί, σπλήνας, χοληδόχος κύστη, ρινικός βλεννογόνος, νωτιαίος σωλήνας, στόμαχος, μαστός

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας 

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Αδυναμία συλλήψεως (30-40% των ασθενών με ενδομητρίωση)
    • Δυσπαρευνία
    • Δυσμηνόρροια
    • Επώδυνες κενώσεις
    • Χρόνιος πυελικός πόνος
    • Προεμμηνορρυσιακή σταγονοειδής αιμόρροια
    • Αυτόματη αποβολή
    • Σύνδρομο αρρήκτου ωοθυλακίου

     ομητρίωση 41273216

    ΑΙΤΙΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Παλίνδρομη έμμηνος ρύση (θεωρία του Sampson)
    • Λεμφικές/αγγειακές μεταεντοπίσεις (θεωρία του Halban)
    • Άμεση εμφύτευση 
    • Επιθηλιακή μεταπλασία με μετατροπή σε λειτουργικό ενδομήτριο

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Οικογενής/γενετική προδιάθεση
    • Χαρακτήρας προσωπικότητας (δημιουργικός, εγωκεντρικός, υπεραγχώδης, ανικανοποίητος, ευφυής, ισχνός)
    • Όψιμη τεκνοποίηση
    • Σύνδρομο αρρήκτου ωοθυλακίου (τα κύτταρα της κοκκιώδους στιβάδας οδηγούνται σε ωχρινοποίηση, αλλά δεν επισυμβαίνει αληθής ρήξη ωοθυλακίου, πράγμα που προδιαθέτει σε ελαττωμένη έκκριση προγεστερόνης μέσα στην περιτοναϊκή κοιλότητα, ώστε να είναι δυνατή η εμφύτευση και ανάπτυξη των ενδομητρικών κυττάρων τα οποία αποκολλώνται)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ 

    Η διαφορική διάγνωση πυελικού πόνου περιλαμβάνει όλες τις αιτίες οξείας κοιλίας μαζί με τις επιπλοκές ενδομήτριας και εξωμήτριας κυήσεως, λοιμώξεις ουροποιητικού, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, ελκώδη κολίτιδα, νόσο του Crohn, συμφύσεις πυέλου, οξεία σαλπιγγίτιδα, ρήξη ωοθηκικής κύστης και άλλες καταστάσεις

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ 

    Χωρίς ειδική αξία, η εξέταση για CA-125 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    Βιοψία βλαβών με ιστολογία ενδομητρίου συνήθως καταδεικνύει ενδομητρικούς αδένες και στρώμα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    Κολπική/κοιλιακή υπερηχοτομογραφία (αποκαλύπτει μόνο ενδομητριώματα των ωοθηκών)

     ΟΡΙΣΜΟΙ

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Λαπαροσκόπηση

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ  ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    Διαγνώστε και θεραπεύστε "το νωρίτερο" για να αποφύγετε επιπτώσεις, όπως στείρωση και πόνους πυέλου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Τη στιγμή της λαμπαροσκόπησης, επιχειρείστε τη διάλυση των μεταμφυτεύσεων βλεννογόνου με laser, την εκτομή ωοθηκικών ενδομητριωμάτων και τη λύση των πυελικών συμφύσεων 
    • Εξετάστε την πιθανότητα εκτομής του ιεροκοκκυγικού συνδέσμου με laser ή εκτομής του ιερού πλέγματος για σοβαρό πόνο και δυσμηνόρροια. Ίσως, είναι αναγκαία μικροχειρουργική των σαλπίγγων, εξωσωματική γονιμοποίηση ή μεταφορά των γαμετών στις σάλπιγγες, όταν άλλες μέθοδοι, όπως η επαγωγή ωορρηξίας με ανθρώπινες γοναδοτροπίνες ή η τεχνητή ενδομητρική σπερματέγχυση έχουν αποτύχει

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Μπορεί να είναι περιορισμένη, αυτό εξαρτάται από τη σοβαρότητα του πυελικού πόνου

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    Αγωνιστές της ορμόνης απελευθερώσεως γοναδοτροπινών (GnRH), όπως:

    • Ναφαρελίνη (Synarel) 400 mg/ημέρα διαιρεμένα σε 2 εισπνοές την ημέρα, μία σε κάθε ρώθωνα. Αν ο ασθενής έχει έμμηνο ρύση μετά θεραπεία 2 μηνών, η δόση αυξάνεται στα 800 mg
    • Leuprolide acetate (Leupron, Depolupron) 0,5-1,0 mg/ημέρα ή 3,75-7,5 mg/μήνα, αντιστοίχως
    • Gosereline acetate implant (Zoladex) 3,6 mg υποδορίως κάθε 4 εβδομάδες για 6 μήνες

    Συντήρηση:

    • Μετά 6-9 μήνες θεραπείας μπορεί να αρχίσει προγραμματισμένη προσπάθεια για εγκυμοσύνη  ή συντήρηση με από του στόματος αντισυλληπτικά
    • Υποστήριξη με ασβέστιο 1.000-1.500 mg/ημέρα συνιστάται όταν χορηγούμε θεραπεία με ανάλογα GnRH επειδή οι γυναίκες που μπαίνουν σε αυτή τη θεραπεία γίνονται έντονα υποοιστρογοναιμικές και χάνουν ασβέστιο

    Αντενδείξεις:

    Κάθε αντένδειξη του φαρμάκου καθ' εαυτού ή της υποοιστρογοναιμίας

    Προφυλάξεις: 

    • Απώλεια ασβεστίου δευτεροπαθής σε υποοιστρογοναιμία
    • Εξάψεις δευτεροπαθείς της υποοιστρογοναιμίας
    • Παραισθησίες στο πρόσωπο και στα άνω άκρα
    • Μέτρα αντισύλληψης πρέπει να λαμβάνονται στις σεξουαλικά ενεργείς γυναίκες, γιατί με τα ανάλογα GnRH μπορεί να σταματά η έμμηνος ρύση, αλλά, όχι αναγκαστικά και η ωορρηξία

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Danazol (Danocrine) 400-800 mg/ημέρα για 6-9 μήνες
    • Οξεική μεδροξυπρογεστερόνη (Provera) 30 mg/ημέρα για 6-9 μήνες
    • Οξεική μεγκεστρόλη (Megace) 40 mg/ημέρα για 6-9 μήνες
    • Συνεχή από του στόματος αντισυλληπτικά (Lo/Ovral ή Ovral) μέχρι να αρχίσουν προσπάθειες για εγκυμοσύνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗ

    • Παρακολουθήστε τα επίπεδα οιστραδιόλης ορού εκτός και αν είναι κάτω από 10 pg/ml (37 pmol/It) όταν χρησιμοποιείτε ανάλογα GnRH 
    • Παρακολουθήστε την απόκριση του πόνου στους ασθενείς, με ιστορικό και φυσική εξέταση κάθε 6-12 εβδομάδες
    • Παρακολουθήστε το μέγεθος ενδομητριωμάτων των ωοθηκών με υπερηχοτομογραφία κάθε 8-12 εβδομάδες
    • Για πολλούς ασθενείς μπορεί να απαιτείται επιπλέον χειρουργική επέμβαση- πράγμα που εξαρτάται από την κατάσταση γονιμότητας του ασθενούς και/ή την παρουσία πυελικού πόνου

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Η κύηση φαίνεται να έχει μόνο μία παροδική επίπτωση στην ύφεση της νόσου
    • Η ενδομητρίωση είναι γενικά μια υποτροπιάζουσα νόσος που μπορεί να παραμένει ακόμη και μέχρι την πρώιμη φάση της εμμηνόπαυσης 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Αδυναμία συλλήψεως
    • Στειρότητα
    • Χρόνιος πόνος πυέλου
    • Ολική κοιλιακή υστερεκτομία και ωοθηκεκτομή

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Εγκυμοσύνη μπορεί να λάβει χώρα αλλά αυτό θα εξαρτηθεί από τη βαρύτητα της νόσου
    • Σημεία και συμπτώματα γενικώς υφίενται με την έναρξη της εμμηνόπαυσης, αλλά, μπορούν συνήθως να ελεγχθούν και κατά τα χρόνια της αναπαραγωγικής ζωής

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Πυελική ενδομητρίωση, σπανίως, σχετίζεται με ενδομητριοειδές καρκίνωμα ωοθηκών 
    • Αιματουρία με προσβολή κύστης
    • Αιμορραγία ορθού με προσβολή εντέρου 
    • Αιμόπτυση με προσβολή πνεύμονα 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Μπορεί να υπάρχει μέχρι τα πρώτα χρόνια της εμμηνόπαυσης και μπορεί να υποτροπιάσει με θεραπεία υποκατάστασης οιστρογόνων

    Άλλα: 

    • Ενδομητρίωση στο ισθμικό τμήμα των ωαγωγών μπορεί να προκαλέσει απόφραξη και αδυναμία συλλήψεως
    • Η αδυναμία συλλήψεως μπορεί να οφείλεται όχι μόνο στην αλλαγή των πυελικών δομών, αλλά και στην απελευθέρωση των περιτοναϊκών μακροφάγων που προδιαθέτουν σε φαγοκυττάρωση των γαμετών
    • Ανοσολογικές νόσοι με παραγωγή αντιενδομητρικών αντισωμάτων μπορεί να συμμετέχουν στην επιδείνωση της ικανότητας για σύλληψη

    ΚΥΗΣΗ

    Αντιμετώπιση από ειδικό γυναικολόγο ή ενδοκρινολόγο αναπαραγωγής ειδικό σε μελέτη αδυναμίας συλλήψεως

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    endimitriosis

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Εντερική απόφραξη

    Επίσταξη ή ρινορραγία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    Καταμήνιος πνευμοθώρακας

    Για πoιους λόγους δεν μπορείτε να κάνετε παιδί

    Ενδομήτριες συμφύσεις

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Πονάτε κατά την σεξουαλική επαφή;

    Κύστη ωοθηκών

    Έκτοπη κύηση

    Ο καρκινικός δείκτης CA-125

    Ενδομητρίωση

    Δυσμηνόρροια

    Γιατί μια γυναίκα δεν μπορεί να μείνει έγκυος;

    Λεμφαγγειολειομυομάτωση

    www.emedi.gr

     

  • Τα κανναβινοειδή είναι οι προστάτες της ομοιόστασης και της υγείας

    Οι ιατρικές ιδιότητες των κανναβινοειδών

     

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Κανναβινοειδή και ενδοκανναβινοειδές σύστημα

    Τι είναι τα κανναβινοειδή;

    Τα κανναβινοειδή είναι μία από τις πολλές ενώσεις που βρίσκονται στο φυτό κάνναβης.  Τα κανναβινοειδή μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ανακούφιση πολλών παθήσεων. Κάθε κανναβινοειδές είναι ελαφρώς διαφορετικό τόσο στον τύπο όσο και στα αποτελέσματα για την υγεία μας. Η συγκέντρωση κάθε κανναβινοειδούς ποικίλλει, επίσης.

    Από τις 500 φυσικές ενώσεις στο φυτό κάνναβης, τουλάχιστον 88 από αυτές ανήκουν στην κατηγορία των κανναβινοειδών.

    Οι ενώσεις αναπτύσσονται φυσικά στο φυτό κάνναβης, αλλά οι καλλιεργητές και οι κατασκευαστές ιατρικής μαριχουάνας μπορούν να αλλάξουν το φυτό ή να δημιουργήσουν συνθετικά προϊόντα κανναβινοειδών για να παράγουν υψηλότερα επίπεδα συγκεκριμένων κανναβινοειδών. Ο σκοπός αυτής της πρακτικής είναι να αυξήσει τα αποτελέσματα ενός συγκεκριμένου κανναβινοειδούς, καθιστώντας το στέλεχος μαριχουάνας ή το συνθετικό προϊόν κανναβινοειδών πιο αποτελεσματικό για μια ασθένεια.

    Πώς λειτουργούν τα κανναβινοειδή

    Μέσα στον οργανισμό υπάρχει ένα λειτουργικό σύστημα που δρα ρυθμίζοντας τη θερμοκρασία και την αρτηριακή πίεση, μειώνει τους πόνους και τις μυϊκές συσπάσεις, ελαττώνει τη ναυτία και τους εμέτους, μειώνει το άγχος και αυξάνει την όρεξη. Αυτό το λειτουργικό σύστημα είναι προστατευτικό για τον εγκέφαλο, την καρδιά και τα νεύρα, καταπολεμάει τις φλεγμονές, τις οξειδώσεις και τον καρκίνο, χαλαρώνει, μας βοηθάει να κοιμόμαστε, να τρώμε, να ξεχνάμε και μας προστατεύει.

    endoca 1

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα είναι ένα σημαντικό κέντρο ελέγχου της ισορροπίας μας και της προστασίας της υγείας μας.

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα ανακαλύφθηκε το 1990.

    Το σώμα μας παράγει φυσικά κανναβινοειδή, γνωστά ως ενδοκανναβινοειδή, τα οποία υποστηρίζουν μια ποικιλία λειτουργιών του σώματος, όπως τον ύπνο, τα συναισθήματα, τις κινήσεις και την όρεξη. Το σύστημα μέσα στο σώμα σας είναι γνωστό ως σύστημα ενδοκανναβινοειδών. Τα ενδοκανναβινοειδή παίζουν ζωτικό ρόλο για να σας κρατήσουν υγιείς και να παρέχουν εσωτερική σταθερότητα ή ομοιόσταση.

    Ουσιαστικά, οι φυσικές χημικές ουσίες στο σώμα  διευκολύνουν την επικοινωνία των κυττάρων. Προβλήματα με τα ενδοκανναβινοειδή μπορεί να εκδηλωθούν με τη μορφή σωματικών προβλημάτων και άλλων προβλημάτων λόγω της ανισορροπίας στο σώμα.

    Τα κανναβινοειδή αλληλεπιδρούν με τους υποδοχείς σε όλο το σώμα, συμπεριλαμβανομένου του ανοσοποιητικού συστήματος και του κεντρικού νευρικού συστήματος.

    endoca 9

    Το σώμα έχει δύο τύπους υποδοχέων:

    CB1 υποδοχείς στον εγκέφαλο και το κεντρικό νευρικό σύστημα και CB2 υποδοχείς στο ανοσοποιητικό σύστημα. Τα κανναβινοειδή στη μαριχουάνα μιμούνται τις φυσικές ενώσεις στο σώμα, δεσμεύοντας τους υποδοχείς.

    Διαφορετικοί τύποι κανναβινοειδών τείνουν να συνδέονται με υποδοχείς σε διαφορετικές τοποθεσίες στο σώμα, γι΄αυτό ορισμένα κανναβινοειδή έχουν συγκεκριμένα αποτελέσματα. Για παράδειγμα, η THC συνδέεται καλά με τους υποδοχείς στον εγκέφαλο. Αυτό βοηθά στην ενίσχυση μιας υψηλής αίσθησης.

    Η Δ9 τετραϋδροκανναβινόλη ανακαλύφθηκε το 1964 και είναι το δραστικό ψυχοτρόπο συστατικό του φυτού Cannabis Sativa της γνωστής κάνναβης. Το 1988 ανακαλύφθηκε ο πρώτος υποδοχέας για την THC στον εγκέφαλο και το κεντρικό νευρικό σύστημα (CB1). Ο αριθμός των υποδοχέων της κάνναβης είναι πολύ υψηλός εκεί. Το ενδογενές κανναβινοειδές ανακαλύφθηκε το 1992 και είναι η ανανταμίδη (αμίδιο της έκστασης). Το 1993 ανακαλύφθηκε άλλος κανναβοϋποδοχέας στο περιφερικό νευρικό σύστημα (CB2) και το 1995 το άλλο ενδοκανναβινοειδές η 2-AG.

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα έχει ως κύρια λειτουργία τη διατήρηση και αποκατάσταση της ισορροπίας του οργανισμού ή της ομοιόστασης. Σχετίζεται με τον έλεγχο των μεταβολικών διαδικασιών και μεταβιβάζει πληροφορίες για την έναρξη ή την παύση νευρικών και ορμονικών διεργασιών. Δραστηριοποιείται θεραπευτικά σε πλήθος παθολογικών διαταραχών, όπως, για παράδειγμα, ο καρκίνος και οι αυτοάνοσες διαταραχές, επιδιώκοντας την αποκατάσταση της υγείας.

    Τα συστατικά του φυτού της κάνναβης εκτελούν τις ίδιες λειτουργίες με αυτές των ενδοκανναβινοειδών.

    Άρα ΚΑΝΝΑΒΙΝΟΕΙΔΗ είναι οι δραστικές ουσίες που ενεργοποιούν την αυτοθεραπευτική αποκατάσταση του οργανισμού.

    endoca 7

    Υπάρχουν τρεις κατηγορίες Κανναβινοειδών

    1. Τα φυτοκανναβινοειδή: Είναι τα βιοδραστικά συστατικά του φυτού Cannabis Sativa.  

    2. Τα συνθετικά ανάλογα: Είναι ουσίες κατασκευασμένες εργαστηριακά με δομική και λειτουργική συγγένεια με τα φυτοκανναβινοειδή και τα ενδοκανναβινοειδή.

    3. Τα ενδοκανναβινοειδή: Αυτά είναι ενδογενή λιπίδια με δράση κάνναβης.

    Όλα τα κανναβινοειδή ασκούν δράση μέσω του Ενδοκανναβινοειδούς συστήματος (ECS)

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα το διακρίνουμε σε 3 λειτουργικά μέρη:

    1. Τους μεμβρανικούς υποδοχείς για τα κανναβινοειδή

    2. Τα ενδογενή κανναβινοειδή που ενεργοποιούν τους υποδοχείς

    3. Τα ένζυμα που συνθέτουν ή αποδομούν τα ενδοκανναβινοειδή

    endoca 10

    Όλα αυτά αποτελούν ένα σύστημα μεταφοράς πληροφορίας στα νεύρα και σε ολόκληρο τον οργανισμό. Ως νευρορυθμιστής, αυτό το σύστημα εμποδίζει την ανάπτυξη υπερβολικής νευρωνικής δραστηριότητας. Αναστέλλει τις πάνω από το φυσιολογικό διεγέρσεις (άγχος, μυϊκός τρόμος, σπαστικότητα), καθώς και ανεβάζει τις κάτω από το φυσιολογικό (κατάθλιψη). Επίσης, ρυθμίζει τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα είναι ένα σύστημα που υπάρχουν κλειδαριές και όταν ξεκλειδώνουν προφυλάσσεται η υγεία μας με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. Οι κλειδαριές αυτές είναι οι μεμβρανικοί υποδοχείς των κανναβινοειδών. Τα κλειδιά των κλειδαριών είναι τα κανναβινοειδή που ύστερα από κάποια χρήση καταστρέφονται από τα ένζυμα αποδόμησής τους.

    Υπάρχουν δύο κλειδαριές-υποδοχείς ο CB1 και ο CB2, αλλά και άλλοι, όπως CPR55, GPR119, GPR3, GPR6, TRPV1. Ο TRPV1 είναι κλειδαριά-υποδοχέας που σχετίζεται με την αναλγησία και την αντιμετώπιση του στρες. Οι κανναβοϋποδοχείς βρίσκονται παντού στο σώμα και ανάλογα με τον τύπο τους (CB1 ή CB2) ή την περιοχή που βρίσκονται εκδηλώνουν και διαφορετικές δράσεις.

    CB1 ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ

    Οι CB1 βρίσκονται, κυρίως, στον εγκέφαλο και στο κεντρικό νευρικό σύστημα και σε περιφερικά νευρικά όργανα, όπως στο ήπαρ, στους νεφρούς, πνεύμονες, καρδιά, οφθαλμούς, όρχεις, προστάτη, μήτρα κ.ά., αλλά και στο ανοσοποιητικό. Οι υποδοχείς στον εγκέφαλο είναι οι περισσότεροι. Βρίσκονται στο φλοιό, που σχετίζεται με την υψηλότερη συνειδησιακή λειτουργία, γι΄αυτό και τις συνειδησιακές αλλαγές που προκαλούνται από την κάνναβη τις θεωρούν πνευματικές και τις επιδιώκουν σε θρησκευτικές τελετές. Βρίσκονται, ακόμη, στα βασικά γάγγλια που αφορούν τον έλεγχο των κινήσεων, γι΄αυτό τα κανναβινοειδή έχουν θεραπευτική εφαρμογή στις κινητικές διαταραχές. Απαντώνται στον υποθάλαμο, όπου βρίσκεται το κέντρο της όρεξης και γι΄αυτό τα κανναβινοειδή ανοίγουν την όρεξη. Οι υποδοχείς υπάρχουν και στον ιππόκαμπο και στην αμυγδαλή, που σχετίζονται με την άμεση μνήμη και τις συγκινήσεις, αντίστοιχα. Στο νωτιαίο μυελό οι υποδοχείς σχετίζονται με τον πόνο, γι΄αυτό η κάνναβη έχει αναλγητική δράση. Στο στέλεχος του εγκεφάλου βρίσκεται το κέντρο του έμετου και οι υποδοχείς εκεί χαρίζουν την αντιεμετική δράση της κάνναβης. Το σημαντικό είναι ότι οι υποδοχείς αυτοί δεν υπάρχουν στον προμήκη, όπου βρίσκονται τα κέντρα αναπνοής και κυκλοφορίας και γι΄αυτό η υπερβολική δόση κάνναβης δεν επιφέρει το θάνατο.

    Η πυκνότητα κατανομής των υποδοχέων στον οργανισμό αλλάζει, ανάλογα με τις αυτοθεραπευτικές του ανάγκες, όπως σε περιοχές τραυμάτων, φλεγμονών και άλλων διαταραχών. Σε αυτές τις περιπτώσεις αυξάνεται ο αριθμός τους, καθώς και τα ενδοκανναβινοειδή, ειδικά στους ιστούς και τα κύτταρα που μεσολαβούν στην αποκατάσταση ή στην αναχαίτηση της επιδείνωσης της διαταραχής. Έτσι, αρχίζει η θεραπευτική δράση, μετά την ενεργοποίηση των υποδοχέων είτε από ενδοκανναβινοειδή, είτε από εξωκανναβινοειδή.

    Οι CB1 υποδοχείς είναι και οι κλειδαριές για τις ψυχοτρόπες επιδράσεις της κάνναβης. Η Δ9 τετραϋδροκανναβινόλη είναι το ψυχοτρόπο κλειδί για τις κλειδαριές CB1. Οι CB1 αφού ενεργοποιηθούν δρουν ανασταλτικά στην έκκριση νευροδιαβιβαστικών ουσιών, επιδιώκοντας την ισορροπία κι έτσι διευκολύνουν ή εμποδίζουν τις βιοχημικές πληροφορίες κι έτσι γίνεται αποκατάσταση των διαταραχών. Όταν εξουδετερώνονται οι CB1 υποδοχείς η αποκατάσταση δεν είναι εφικτή.

    CB2 ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ

    Οι κανναβοϋποδοχείς CB2 βρίσκονται παντού στο περιφερικό νευρικό σύστημα, αλλά, κυρίως, στα κύτταρα του ανοσοποιητικού και του αιμοποιητικού ιστού. Βρίσκονται σε όργανα, όπως ο σπλήνας, ο θύμος, το πάγκρεας κ.ά. Επίσης, βρίσκονται σε νευρώνες μέσα και έξω από τον εγκέφαλο, όπως στους όρχεις, στη μήτρα και αλλού.

    Η ενεργοποίηση των CB2 υποδοχέων ρυθμίζει την άμυνα του οργανισμού και τη μετανάστευση των ανοσοποιητικών κυττάρων στα σημεία της διαταραχής. Οδηγεί σε μείωση των φλεγμονών. Για την αντιμετώπιση των διαταραχών στην περιοχή της βλάβης αυξάνεται ο αριθμός των υποδοχέων και υπάρχει ανάγκη για περισσότερα κλειδιά που ανεπαρκούν, δηλαδή περισσότερα κανναβινοειδή.

    endoca 11

    ΕΝΔΟΚΑΝΝΑΒΙΝΟΕΙΔΗ

    Τα ενδοκανναβινοειδή είναι ουσίες κλειδιά που ενεργοποιούν την ισορροπία της υγείας και την ομοιόσταση του οργανισμού. Υπάρχουν στο ανθρώπινο έμβρυο, από τη σύλληψη και πριν την εμφύτευση στη μήτρα και υπάρχουν και στο μητρικό γάλα.

    Τα πιο γνωστά ενδοκαννιαβινοειδή είναι η ανανταμίδη ή AEA, η 2-αραχιδονογλυκερόλη ή 2-AG, η NADA, OAE, LPI, Noladin Ether κ.ά.

    Όταν κάποιος, για παράδειγμα, καπνίζει μαριχουάνα, τα κανναβινοειδή πηγαίνουν κατευθείαν στους πνεύμονες γρήγορα και στη συνέχεια αμέσως στην καρδιά, η οποία στέλνει τα κανναβινοειδή στον εγκέφαλο γρήγορα. Στον εγκέφαλο, τα κανναβινοειδή κλειδώνουν στους υποδοχείς, οι οποίοι ξεκινούν το συναίσθημα. Το χρονικό πλαίσιο από το πρώτο κάπνισμα της μαριχουάνας μέχρι να φτάσει στον εγκέφαλο και έχει αποτελέσματα διαρκεί περίπου 2,5 λεπτά. Χρειάζεται η μαριχουάνα, περίπου, 2,5 λεπτά για να αρχίσει να δρα με το κάπνισμα.

    Κατά την κατάποση τροφίμου που περιέχει κάνναβη, η διαδικασία διαρκεί περισσότερο για έχει πλήρη ισχύ η THC. Μπορεί να χρειαστούν από 30 λεπτά έως 2 ώρες για να έχει αποτελέσματα. Ωστόσο, μόλις ξεκινήσει η δράση της μαριχουάνας, τα αποτελέσματα θα είναι πολύ πιο έντονα από άλλες μορφές χρήσης μαριχουάνας. Η βρώσιμη κάνναβη χρειάζεται 30 λεπτά έως 2 ώρες για να έχει αποτελέσματα.

    Τα διαφορετικά κανναβινοειδή στην κάνναβη επηρεάζουν τους υποδοχείς διαφορετικά, ανάλογα με το συγκεκριμένο κανναβινοειδές και τη θέση στο σώμα. Η βάση της φαρμακευτικής μαριχουάνας στοχεύει τον τύπο των κανναβινοειδών σε συγκεκριμένους υποδοχείς στο σώμα για μέγιστη επίδραση σε ένα συγκεκριμένο πρόβλημα. Η μαριχουάνα που παρασκευάζεται ως φάρμακο περιλαμβάνει μεγαλύτερη ποσότητα ειδικών κανναβινοειδών για τη θεραπεία συγκεκριμένων συμπτωμάτων. Η κατανόηση των επιδράσεων των κανναβινοειδών βοηθάει στη συγκεκριμένη πορεία θεραπείας όταν χρησιμοποιείται η μαριχουάνα για ιατρικούς σκοπούς.

    Οι θεραπευτικές επιδράσεις των ενδοκανναβινοειδών μέσω της ενεργοποίησης των κανναβινοϋποδοχέων

    -Είναι φυσικά αντιυπερτασικά, προκαλούν αγγειοδιαστολή και ρίχνουν την αρτηριακή πίεση.

    -Είναι φυσικά αντιπυρετικά και μειώνουν την θερμοκρασία.

    -Μειώνουν τις μυϊκές συσπάσεις και τον μυϊκό τρόμο, δηλαδή δρουν ως σπασμολυτικά.

    -Μειώνουν του πόνους. Είναι, δηλαδή, αναλγητικά. Πολλά κανναβινοειδή προσφέρουν αναλγητικό αποτέλεσμα, καθιστώντας τη μαριχουάνα δημοφιλή για άτομα που πάσχουν από χρόνιο πόνο. Τα κανναβινοειδή είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για τον έλεγχο του πόνου και η ανακούφιση από τον πόνο συνοδεύεται από πρόσθετα οφέλη, τα οποία μπορεί, επίσης, να βελτιώσουν μια ιατρική κατάσταση που προκαλεί πόνο. 

    -Μειώνουν τη ναυτία και την τάση για έμετο. Είναι θετικό αποτέλεσμα για τους καρκινοπαθείς για την αντιμετώπιση των εμέτων και της ναυτία που συχνά σχετίζονται με χημειοθεραπεία.

    -Μειώνουν την αϋπνία και δρουν ως υπνωτικά. Είναι ηρεμιστικά. Μια άλλη ομάδα ανθρώπων που επωφελούνται από τις επιδράσεις ορισμένων κανναβινοειδών είναι εκείνοι που έχουν προβλήματα ύπνου. Μερικές από τις ενώσεις της κάνναβης έχουν ηρεμιστικό αποτέλεσμα που μπορεί να σας βοηθήσει να κοιμηθείτε. Η αϋπνία μπορεί να έχει σημαντικό αντίκτυπο στη ζωή, επομένως μια αποτελεσματική ηρεμιστική επιλογή είναι ένα τεράστιο όφελος για άτομα που έχουν δυσκολία στον ύπνο. 

    -Μειώνουν το άγχος και το στρες και δρουν ως αγχολυτικά-Μειώνουν την άμεση μνήμη που είναι προστατευτικός μηχανισμός του μετατραυματικού στρες.

    -Τα ενδοκανναβινοειδή αυξάνουν τη νευρογένεση στον ιππόκαμπο που είναι το κέντρο της μνήμης στον εγκέφαλο.

    -Αυξάνουν την όρεξη, δηλαδή είναι ορεξιογόνα. Για άτομα που πρέπει να αυξήσουν το βάρος ή να αυξήσουν την όρεξη, η μαριχουάνα είναι ένα χρήσιμο εργαλείο.

    -Έχουν αντιφλεγμονώδη δράση. Η φλεγμονή σχετίζεται με πολλά σύγχρονα ιατρικά προβλήματα, συμπεριλαμβανομένης της νόσου του Crohn. 

    -Έχουν αντιοξειδωτική δράση. Η κάνναβη έχει αντιοξειδωτική δράση στο σώμα, χάρη σε ορισμένα κανναβινοειδή. Τα αντιοξειδωτικά βοηθούν στην καταπολέμηση των ελεύθερων ριζών που μπορούν να προκαλέσουν βλάβη στο σώμα.

    -Έχουν αντικαρκινική δράση. Ορισμένα κανναβινοειδή επιβραδύνουν ή  μειώνουν την ανάπτυξη του όγκου, ένα τεράστιο όφελος για άτομα με διάγνωση καρκίνου.

    -Έχουν καρδιοπροστατευτική δράση.

    -Έχουν νευροπροστατευτική δράση. Προστατεύουν τα νευρικά και εγκεφαλικά κύτταρα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα κανναβινοειδή μπορούν να βοηθήσουν στην ανάπτυξη νέων εγκεφαλικών κυττάρων.

    -Έχουν αντικαταθλιπτική δράση.  Ενώ η THC μπορεί να προκαλέσει άγχος ή παράνοια σε ορισμένα άτομα, πολλά άλλα κανναβινοειδή είναι γνωστά για τις αντικαταθλιπτικές τους ιδιότητες. Η μαριχουάνα μπορεί να βελτιώσει και να ισορροπήσει τη διάθεσή σας. Για άτομα με κατάθλιψη, τα κανναβινοειδή παρέχουν βοήθεια για την κατάθλιψη.

    -'Εχουν αντιμικροβιακή δράση. Πολλές ενώσεις στη μαριχουάνα προσφέρουν αντιβακτηριακή δράση, με ορισμένες να λειτουργούν αποτελεσματικά σε λοιμώξεις που είναι συχνά ανθεκτικές στα αντιβιοτικά, όπως λοιμώξεις σταφυλόκοκκου. Αυτό προσφέρει σε άτομα που αντιμετωπίζουν μια λοίμωξη μια άλλη πορεία θεραπείας. Ορισμένα κανναβινοειδή προσφέρουν έχουν και αντιικές και αντιμυκητιασικές ιδιότητες για επιπλέον χρήσεις.

    -Είναι σπασμολυτικά. Η μαριχουάνα χρησιμοποιείται για τη θεραπεία διαταραχών που προκαλούν σπασμούς, όπως η επιληψία. Ορισμένα κανναβινοειδή έχουν αντισπασμωδικό αποτέλεσμα, το οποίο βοηθά στη μείωση ή την εξάλειψη των επιληπτικών κρίσεων που προκαλούνται από την επιληψία. Αυτό μπορεί να βελτιώσει δραστικά τη ζωή των ανθρώπων που έχουν προσβληθεί από επιληψία, ειδικά εκείνων που έχουν συχνές επιληπτικές κρίσεις. Η χρήση ιατρικής μαριχουάνας μπορεί να βοηθήσει αυτούς τους ανθρώπους να ζήσουν μια πιο φυσιολογική ζωή.

    -Προκαλούν μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης. Οι ασθενείς με γλαύκωμα στρέφονται στη μαριχουάνα για τη μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης που προκαλείται από ορισμένα κανναβινοειδή. Αυτό έχει ιατρικά οφέλη για το γλαύκωμα.

    Τα ενδοκανναβινοειδή ρυθμίζουν την πρόσληψη τροφής, το μεταβολισμό, είναι ανοσορυθμιστικά και κατάλληλα για την αντιμετώπιση του πόνου, των φλεγμονών, του καρκίνου και των νευρολογικών διαταραχών.

    Οι διαταραχές της λειτουργίας των ενδοκανναβινοειδών, με ανεπάρκειά τους έχει σαν αποτέλεσμα τη μειωμένη ενεργοποίηση των κανναβινοϋποδοχέων, με αποτέλεσμα διαταραχή της ομοιόστασης και εμφάνιση νοσημάτων.

    Αν υπάρχει ανεπάρκεια ενδοκανναβινοειδών ή καταστροφή τους υπάρχει ανάγκη ενίσχυσης της δράσης τους. Για παράδειγμα, η άσκηση ενεργοποιεί και ενισχύει το ενδοκανναβινοειδές σύστημα.

    Η λήψη καλύτερα φυτικών, αλλά και συνθετικών εξωκανναβινοειδών και η παρεμπόδιση καταστροφής των ενδοκανναβινοειδών δημιουργεί κλειδιά για τους υποδοχείς, ώστε να διατηρείται η υγεία.

    Η υγεία και η ομοιόσταση διατηρούνται και με την εμπόδιση της καταστροφής των ενδοκανναβινοειδών. Η καταστροφή και αποδόμηση των ενδοκανναβινοειδών γίνεται με το ένζυμο FAAH-Fatty acid amide hydrolase που διασπά την ανανταμίδη και το ένζυμο MAGL-Monoacylglycerol lipase που διασπά τη 2AG-2-Arachidonoylglycerol. Αν αναστείλουμε τη δράση τους ενισχύεται η θεραπευτική ενέργεια των ενδοκανναβινοειδών.

    Η χορήγηση φυτοκανναβινοειδών που μιμούνται τη δράση των ενδογενών κανναβινοειδών στος κλειδαριές τους παρέχει ανώτερη ενίσχυση της θεραπευτικής δράσης του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος.

    Ενώ, τα συγκεκριμένα οφέλη διαφέρουν από το ένα κανναβινοειδές στο άλλο, πολλά οφέλη είναι κοινά και η μαριχουάνα είναι κατάλληλη θεραπευτική επιλογή για πολλούς ιατρικούς λόγους. 

    endoca 2

    ΦΥΤΟΚΑΝΝΑΒΙΝΟΕΙΔΗ

    Το φυτό Cannabis Sativa έχει πολλές ποικιλίες Ινδική, Κλωστική και ruderalis ή της Σιβηρίας. Περιέχει 483 χημικά συστατικά και τα 88 είναι φυτοκανναβινοειδή. Η περιεκτικότητα των φυτών της κάνναβης σε κανναβινοειδή ποικίλλει ανάλογα με την ποιότητα και το είδος του σπόρου, τις συνθήκες και τον τρόπο καλλιέργειάς του, φυσική ή υδροπονική.

    Τα διαφορετικά φυτοκανναβινοειδή έχουν και διαφορετική θεραπευτική δράση.

    Για κάποιες διαταραχές είναι προτιμότερη η χρήση φυτών με υψηλότερο ποσοστό ψυχοτρόπου συστατικού, όπως η τετραϋδροκανναβινόλη, ενώ για άλλες αντίθετα χρειάζεται φυτά με περισσότερα μη ψυχοτρόπα συστατικά, όπως η κανναβιδιόλη.

    Τα κανναβινοειδή εμπίπτουν σε δύο διαφορετικές κατηγορίες: τα ψυχοδραστικά και μη ψυχοδραστικά. Αυτή η ταξινόμηση επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο μια συγκεκριμένη ένωση επηρεάζει το σώμα. Τα ψυχοδραστικά κανναβινοειδή δίνουν την υψηλή αίσθηση που συχνά σχετίζεται με τη χρήση μαριχουάνας. Η THC είναι το κύριο ψυχοδραστικό κανναβινοειδές στη μαριχουάνα. Η κανναβινόλη, ή CBN, είναι μια άλλη ψυχοδραστική ένωση που βρίσκεται στην κάνναβη.

    Τα μη ψυχοδραστικά κανναβινοειδή δεν προκαλούν την υψηλή αίσθηση. Έχουν άλλα αποτελέσματα στο σώμα, μερικές φορές πολύ σημαντικά αποτελέσματα, αλλά δεν είναι υπεύθυνα για να  δώσουν το συναίσθημα. Η κανναβιδιόλη, ή η CBD, είναι ένα από τα πιο εξέχοντα μη ψυχοδραστικά κανναβινοειδή στη μαριχουάνα. Τα άτομα που χρησιμοποιούν μαριχουάνα για ιατρικούς σκοπούς επωφελούνται από τα μη ψυχοδραστικά κανναβινοειδή.

    Ανάλογα με την περιεκτικότητά τους σε ψυχοτρόπα/ μη ψυχοτρόπα (THC/CBD) διακρίνονται και η ινδική από την κλωστική κάνναβη. Αν ο λόγος THC+CBN/CBD είναι μεγαλύτερος της μονάδα, το φυτό είναι ινδική κάνναβη, αν είναι μικρότερος της μονάδας είναι κλωστική κάνναβη

    Ενώ υπάρχουν περισσότεροι από 88 διαφορετικοί τύποι κανναβινοειδών.

    Τα οφέλη και οι παρενέργειες των κανναβινοειδών ποικίλλουν σημαντικά. Όταν κάνετε την έρευνά σας, λάβετε υπόψη ότι τα άτομα αποκρίνονται διαφορετικά σε διάφορα κανναβινοειδή. Με τη χρήση ιατρικής μαριχουάνας, οι συγκεντρώσεις διαφόρων κανναβινοειδών επηρεάζουν επίσης τις επιδράσεις στο σώμα σας. 

    endoca 14

    Τα πιο γνωστά κανναβινοειδή

    Τα πιο κοινά κανναβινοειδή στην κάνναβη είναι: THC, THCV, CBG, CBC, CBN και CBD.

    Τα κανναβινοειδή αλληλεπιδρούν με συγκεκριμένους υποδοχείς που της μεμβράνης των κυττάρων που βρίσκονται, συνήθως, σε θηλαστικά, πουλιά, ψάρια και ερπετά. Προς το παρόν, υπάρχουν δύο γνωστοί τύποι υποδοχέων κανναβινοειδών, που ονομάζονται CB1 και CB2.

    Στο εκχύλισμα της κάνναβης περιέχονται και άλλα φυσικά συστατικά, όπως τερπένια, φλαβονοειδή, φυτοστερόλες κ.ά.

    Τα φυτοκανναβινοειδή και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες:

    endoca 4

    -THC (τετραϋδροκανναβινόλη)

    Είναι το κύριο ψυχοτρόπο συστατικό. Η Δ9 THC και η Δ8 THC μιμούνται τη δράση της ανανταμίδης και της αραχιδονογλυκερόλης και μειώνουν τον πόνο, ενισχύοντας ταυτόχρονα τη νευρογένεση. Η Δ8 τετραϋδροκανναβινόλη ή Δ8 THC προσομοιάζει με την Δ9 THC αλλά είναι λιγότερο ψυχοτρόπος από αυτή και δρα σαν αντιεμετικό. Είναι μερικός διεγέρτης ή αγωνιστής των CB1 και CB2 υποδοχέων, αλλά μικρότερης δρασικότητας από την ανανταμίδη και την αραχιδονογλυκερόλη. Έχει ήπιες διεγερτικές και ηρεμιστικές ιδιότητες, δηλαδή, άλλες φορές δρα σα σπασμολυτικό και άλλες δημιουργεί προσπασμωδική δράση. Είτε είναι αγχολυτική, είτε αγχογενής έχει προστατευτικό χαρακτήρα. Έχει αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, είναι αντιεμετικό και ορεξιογόνο, διαστέλλει τους βρόγχους και είναι βρογχοδιασταλτικό και μειώνει την ενδοφθάλμια πίεση με θεραπευτική εφαρμογή στο γλαύκωμα. Η ευφορική της επίδραση της δίνει αντικαταθλιπτικές ιδιότητες και απελευθερώνει νοτοπαμίνη, που στα ζώα σχετίζεται με αναζήτηση τροφής. Οι ψυχοτρόπες επιδράσεις της Δ9 THV περιορίζονται από τις ηρεμιστικές επιδράσεις της κανναβιδιόλης που είναι από τα σημαντικότερα φυτοκκαναβινοειδή και αποτελεί το 40% του εκχυλίσματος Cannabis Sativa.

    Η τετραϋδροκανναβινόλη (THC) είναι το πιο ευρέως γνωστό από τα κανναβινοειδή και συνήθως, βρίσκεται σε υψηλές συγκεντρώσεις στα περισσότερα στελέχη του φυτού. Η THC προκαλεί την έντονη ένταση που νιώθει κανείς μετά τη χρήση μαριχουάνας λόγω των ψυχοδραστικών της ιδιοτήτων. Είναι η κύρια ψυχοδραστική ένωση που βρίσκεται στο φυτό και η μαριχουάνα συχνά καλλιεργείται για να έχει υψηλότερα επίπεδα THC. Είναι αποτελεσματική για τις παθήσεις ήπατος, επειδή μπλοκάρει την κλειδαριά CB1, ενώ ενεργοποιεί τη CB2. Απαντάται στα φυτά κάνναβης της Κεντρικής Ασίας και της Νότιας Αφρικής.

    Η THC ξεκινά στο φυτό κάνναβης στην όξινη μορφή του ως THC-A. Αυτή η ένωση δεν προκαλεί ψυχοτρόπα συμπτώματα. Μόλις προσθέσετε θερμότητα στο μείγμα, το THC-A μετατρέπεται σε THC, και γίνεται ψυχοτρόπος, λόγω της ισχυρής ικανότητάς της να προσκολλάται σε υποδοχείς εγκεφάλου.

    endoca21

    Τα οφέλη της THC

    Αίσθημα υψηλό
    Αίσθηση ευφορίας
    Χαλάρωση
    Ανακούφιση από τον πόνο
    Διεγερτικό όρεξης για άτομα που χρειάζονται βελτίωση της όρεξης
    Φαρμακευτικά οφέλη για τη νόσο του Alzheimer, τη σκλήρυνση κατά πλάκας, τη νόσο του Πάρκινσον, τη σύνδρομο μεταραυματικού στρες, τον καρκίνο και τη νόσο του Crohn
    Αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες
    Ενισχύει τις αισθήσεις
    Βελτιώνει την αίσθηση ευεξίας
    Προωθεί τη δημιουργικότητα
    Αποτρέπει τη νευρική βλάβη
    Αντισπασμωδικές επιδράσεις για την ελαχιστοποίηση σπασμών, όπως, εκείνων στην επιληψία
    Βοηθά στην ελαχιστοποίηση του εμέτου και της ναυτίας, καθιστώντας το χρήσιμο για ασθενείς με καρκίνο που υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία
    Αντιοξειδωτική δράση για την καταπολέμηση των ελεύθερων ριζών στο σώμα
    Μπορεί να προωθήσει την ανάπτυξη νέων εγκεφαλικών κυττάρων και να προστατεύσει τα εγκεφαλικά κύτταρα από βλάβες

    Οι πιθανές παρενέργειες της THC:

    Άγχος και παράνοια σε μερικούς ανθρώπους
    Σύγχυση ή αποπροσανατολισμός
    Ξηρό στόμα και μάτια
    Προβλήματα της βραχυπρόθεσμης μνήμης
    Πιθανές μακροχρόνιες αλλοιώσεις στη μνήμη, ιδιαίτερα στη λεκτική μνήμη
    Αυξημένος καρδιακός ρυθμός
    Αίσθηση επιβράδυνσης του χρόνου
    Μειωμένη θερμοκρασία σώματος
    Δονήσεις σώματος
    Ανοχή με την πάροδο του χρόνου που μειώνει την αποτελεσματικότητα, απαιτώντας να καταναλώνετε περισσότεραο THC για να έχετε τα ίδια αποτελέσματα
    Οι ανεπιθύμητες ενέργειες της THC έρχονται συχνά με μια δόση που είναι πολύ υψηλή, επομένως η μείωση της δόσης μπορεί να βοηθήσει στην ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες ποικίλλουν συχνά από το ένα άτομο στο άλλο.

    endoca 5

    -CBD (κανναβιδιόλη)

    Η κανναβιδιόλη δεν είναι ψυχοτρόπο συστατικό και επηρεάζει την ψυχομιμητική δράση της τετραϋδροκανναβινόλης, δρώντας ανταγωνιστικά προς αυτήν. Έχει μεγαλύτερη συγγένεια με τους CB2 κανναβοϋποδοχείς, εμφανίζοντας, έτσι, αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Είναι, ακόμη, αντιεμετική, νευροπροστατευτική, αντικαρκινική και δρα, ακόμη και στο γονίδιο του μαστού ID1, το υπεύθυνο για τις μεταστάσεις. Είναι αγχολυτική, έχει σπασμολυτική δράση σε δυστονικές καταστάσεις, όπως στη νόσο Parkinson, νόσο Huntigton, σύνδρομο Tourette κι επιληψία. Αναστέλλει την υπερβολική λήψη τροφής, δηλαδή την υπερφαγία και δεν προκαλεί βρογχοδιαστολή, όπως η THC. Η CBD είναι θεραπευτική στους περισσότερους τύπους καρκίνου. Είναι κατάλληλη για τη θεραπεία της σχιζοφρένειας και των ψυχωτικών συμπτωμάτων. Ενώ, η ινδική κάνναβη εκδηλώνει προϋπάρχουσες διαταραχές η κλωστική κάνναβη μειώνει τα συμπτώματα και τα σταματάει.

    H κανναβιδιόλη (CBD) είναι μια μη ψυχοδραστική ένωση που βοηθάει στην εξισορρόπηση των επιδράσεων της THC. 

    endoca 20

    Τα οφέλη της CBD:

    Ηρεμία
    Αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες
    Προστασία νευρώνων από τραυματισμούς και εκφυλισμό
    Βελτίωση διάθεσης
    Ανακούφιση από τον πόνο
    Αντιψυχωσικές ιδιότητες
    Έχει οφέλη για πολλές ιατρικές παθήσεις, όπως επιληψία, καρκίνος, κατάθλιψη, ψυχωσικές διαταραχές, διαβήτη και άγχος
    Προσφέρει ανακούφιση από την ημικρανία
    Μειώνει την όρεξη

    Οι πιθανές παρενέργειες της CBD:

    Ξηροστομία
    Χαμηλή πίεση αίματος
    Ζάλη
    Υπνηλία

    endoca 13

    -CBG (Κανναβιγερόλη)

    Μη ψυχοτρόπο συστατικό. Είναι αντιφλεγμονώδες, αντιβιοτικό, αντιμυκητιασικό, υπνωτικό, ρίχνει την ενδοφθάλμια πίεση και προλαμβάνει την τύφλωση από το γλαύκωμα. Η μη ψυχοδραστική ένωση κανναβιγερόλη (CBG) χρησιμεύει ως βάση για την THC και την CBD. Επειδή, σχηματίζεται νωρίς στον αναπτυσσόμενο κύκλο, η CBG, συνήθως, δεν βρίσκεται σε μεγάλες ποσότητες, καθώς ωριμάζει το φυτό. Τα στελέχη μαριχουάνας με υψηλότερα επίπεδα CBG τείνουν να ελαχιστοποιούν τις αρνητικές επιπτώσεις της THC σε πολλούς χρήστες.

    Τα οφέλη της CBG:

    Ανακούφιση για ασθενείς με γλαύκωμα λόγω μείωσης της ενδοφθάλμιας πίεσης
    Αντιβιοτικά αποτελέσματα και αντιμυκητιασική δράση
    Θεραπευτικές επιδράσεις για ψωρίαση και παρόμοιες παθήσεις του δέρματος
    Ανακούφιση από τον πόνο
    Αντικαρκινικές επιδράσεις, με επιβράδυνση της ανάπτυξης καρκινικών κυττάρων
    Αντικαταθλιπτικό
    Ρύθμιση της διάθεσης
    Αντιοξειδωτικά αποτελέσματα κατά των ελεύθερων ριζών στο σώμα
    Αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα
    Ανακούφιση για φλεγμονώδη νόσο του εντέρου
    Αντιμετωπίζει την παράνοια που προκαλείται μερικές φορές από την THC

    endoca 22

    -Κανναβιχρωμίνη (CBC)

    Αυτό το μη ψυχοδραστικό κανναβινοειδές είναι λιγότερο γνωστό από κάποιους άλλους τύπους, αλλά εξακολουθεί να προσφέρει κάποια εντυπωσιακά οφέλη. Παρόλο που δεν είναι ευρέως γνωστή, η CBC κατατάσσεται ως το δεύτερο πιο διαθέσιμο κανναβινοειδές. Είναι μη ψυχοτρόπο συστατικό. Είναι αντιφλεγμονώδες, αναλγητικό, αντιβιοτικό, αντιμυκητιασικό και βοηθάει στην ανάπτυξη του εγκεφάλου.

    Τα οφέλη της CBC:

    Αντιφλεγμονώδεις επιδράσεις κατά του πρηξίματος και της φλεγμονής του εντερικού σωλήνα, με τα αποτελέσματα ακόμη πιο έντονα όταν συνδυάζονται με την THC
    Αντικαρκινικές επιδράσεις  κατά του καρκίνου του μαστού και άλλων καρκίνων
    Αντικαταθλιπτικό που βοηθά στη βελτίωση της συνολικής διάθεσης
    Αντιμυκητιασικά αποτελέσματα
    Αντιβακτηριακές επιδράσεις κατά του Ε. Coli, του σταφυλόκοκκου και άλλων τύπων βακτηρίων
    Ενθαρρύνει δυνητικά την ανάπτυξη νέων εγκεφαλικών κυττάρων αυξάνοντας τη βιωσιμότητα, καθώς, αναπτύσσονται τα εγκεφαλικά κύτταρα
    Ανακούφιση από τον πόνο, αν και δεν είναι τόσο σημαντική όσο από κάποια άλλα κανναβινοειδή

    endoca 15

    -CBN (κανναβινόλη)

    Μέτριο ψυχοτρόπο. Σε αυτήν μετατρέπεται η TCH κατά την αποδόμησή της. Είναι ηρεμιστικό, αντιβιοτικό, αντιοξειδωτικό και αναλγητικό.

    Η κανναβινόλη (CBN) σχηματίζεται μέσω μιας διαδικασίας οξείδωσης, όταν η THC εκτίθεται στον αέρα. Όπως η THC, η CBN είναι ψυχοδραστική αλλά σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα από την THC. Η CBN διαφέρει, επίσης, από την THC στην τάση της να προσδένεται σε υποδοχείς σε όλο το σώμα παρά στους υποδοχείς στον εγκέφαλο.

    Η ψυχοδραστική δράση της THC είναι 30 τοις εκατό, αλλά της CBN, συνήθως, φτάνει το 1 τοις εκατό ή λιγότερο. 

    Τα οφέλη της CBN:

    Αίσθημα υπνηλίας ειδικά όταν συνδυάζεται με την THC
    Διεγερτικό όρεξης
    Αποτελεσματικότητα έναντι ανθεκτικών στα αντιβιοτικά στελεχών μολύνσεων σταφυλόκοκκου MRSA
    Ανακούφιση από τον πόνο
    Αντιφλεγμονώδες με πιθανά οφέλη για το άσθμα και τη νόσο του Crohn
    Ρύθμιση του ανοσοποιητικού συστήματος
    Βοηθά στην ανακούφιση των σπασμών και της επιληψίας
    Υποστήριξη της ανάπτυξης των οστών
    Αντιοξειδωτικό για την καταπολέμηση των ελεύθερων ριζών στο σώμα
    Μειώνει την ενδοφθάλμια πίεση προς όφελος των ασθενών με γλαύκωμα

    Οι πιθανές παρενέργειες της της CBN:

    Ζάλη
    Σύγχυση
    Το ηρεμιστικό αποτέλεσμα του CBN το καθιστά ένα δημοφιλές κανναβινοειδές για άτομα που υποφέρουν από αϋπνία ή προβλήματα ύπνου. Για μερικούς ανθρώπους, η υπνηλία που δημιουργείται από το CBN είναι ένα μειονέκτημα, αλλά πολλοί άνθρωποι θέλουν τα αποτελέσματα που προκαλούν τον ύπνο του CBN. Το κανναβινοειδές προσφέρει αποτελέσματα παρόμοια με τα φαρμακευτικά ηρεμιστικά σε μικρότερες δόσεις. Μόνο 5 mg CBN προσφέρει τα ίδια ηρεμιστικά αποτελέσματα με τα 10 mg του ήπιου φαρμακευτικού ηρεμιστικού που ονομάζεται διαζεπάμη.

    endoca 17

    -THCV (Τετραϋδροκανναβιβαρίνη)

    Είναι ανταγωνιστικό κανναβινοειδές στην Δ9 THCV. Είναι αγωνιστής στο CB1 και μερικός αγωνιστής, δηλαδή διεγέρτης στο CB2. 'Ετσι εξαφανίζει τη δράση της THC, κόβει την όρεξη και μειώνει το βάρος και την εναπόθεση λίπους. Εξετάζεται θεραπευτικά για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, μειώνει το βάρος και την εναπόθεση λίπους.

    -CBDV (Cannabidivarin)

    -CBCV (Cannabichromevarin)

    -CBGM (Cannabigerol Monomethyl Ether)

    endoca 3

    ΚΑΝΝΑΒΙΝΟΕΙΔΗΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ, ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ & ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
    THC

    Tetrahydrocannabinol

    Υπεύθυνη για το ψυχοτρόπο αποτέλεσμα: ενισχύει όλες τις αισθητηριακές λειτουργίες, όπως η όραση, η ακοή, η ευαισθησία στο χρώμα και αυξάνει τη σεξουαλική διέγερση και χαρίζει  μια μεγαλύτερη αίσθηση ευεξίας. Παράγει έντονα συναισθήματα ευφορίας. Ακονίζει το μυαλό (εγκέφαλο) και προάγει τη δημιουργικότητα. Αναλγητικό (ανακούφιση από τον πόνο), ηρεμιστικό, χαλαρωτικό, ενεργητικό, προάγει τη δημιουργικότητα.

    Ανακάλυψη:

    1964, Gaoni and Mechoulm, Weizmann Institue Rehovot.

    Γνωστά φαρμακευτικά οφέλη:

    Αγχολυτικό - μειώνει τα συμπτώματα του άγχους
    Νευροπροστατευτικό - προστατεύει από νευρική βλάβη
    Αντισπασμωδικό - ανακουφίζει τους σπασμούς και είναι αντιεπιληπτικό
    Αντιεμετικό - μειώνει τον εμετό και τη ναυτία
    Αναλγητικό - μειώνει τον πόνο
    Ορεκτικό - ανοίγει την όρεξη
    Αντιοξειδωτικό - καταπολεμά τις ελεύθερες ρίζες στην κυκλοφορία του αίματος
    Νευροπαθητικό αναλγητικό - μειώνει τον πόνο από νευρική βλάβη
    Είναι βρογχοδιασταλτικό και δρα παρόμοια και βοηθά τους ασθματικούς στην αναπνοή
    Αντικαρκινικό - μειώνει την εξάπλωση ορισμένων καρκίνων
    Αντιφλεγμονώδες - μειώνει τη φλεγμονή
    Νευρογένεση - προάγει την ανάπτυξη νέου νευρικού ιστού
    Νευροπροστατευτικό - προστατεύει τα νεύρα από βλάβες

    THCV

    Tetrahydrocannabivarin

    Ένα ψυχοδραστικό κανναβινοειδές που απαντάται μαζί με την THC στην κάνναβη.

    Η έρευνα έδειξε ότι, σε χαμηλές δόσεις, η THCV αυξάνει τις επιδράσεις της THC (ισχυροποιώντας την THC, προκαλώντας ένα ισχυρότερο και ταχύτερο αποτέλεσμα), αλλά σε μεγαλύτερες δόσεις η THCV αντιτίθεται στα αποτελέσματα της THC. Η πρόσφατη έρευνα για την THCV επικεντρώνεται στην ικανότητά της να μειώνει την όρεξη.

    Ανακάλυψη

    1970, Edward Gil και συνεργάτες, Ηνωμένο Βασίλειο

    Γνωστά ιατρικά οφέλη:

    Κατασταλτικό της όρεξης

    CBD

    Cannabidiol

    Η CBD λειτουργεί ανταγωνιστικά στη μικρομοριακή περιοχή κι έχει το αντίθετο αποτέλεσμα της THC. Μειώνει το ψυχοδραστικό αποτέλεσμα και παρατείνει τις ιατρικές επιδράσεις της. Όχι ψυχοδραστικό. Αποτελεσματική κατά του άγχους και του στρες (ηρεμιστικό). Ισχυρή χαλάρωση των μυών, ειδικά στις ίνες των λείων μυών, μειώνοντας έτσι τους μυϊκούς σπασμούς.

    Ανακάλυψη:

    Το 1940, απομονώθηκε για πρώτη φορά από τον Adams και τους συναδέλφους του και καθορίστηκε στερεοχημικά το 1963 από τους Mechoulam και Shvo.

    Γνωστά φαρμακευτικά οφέλη:

    Αγχολυτικό - μειώνει τα συμπτώματα του άγχους
    Αντιεπιληπτικό - μειώνει τις επιληπτικές κρίσεις και τους σπασμούς
    Νευροπροστατευτικό - προστατεύει από νευρική βλάβη
    Αγγειοχαλαρωτικό - μειώνει την ένταση στα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων
    Αντισπασμωδικό - ανακουφίζει τους σπασμούς 
    Αντιισχαιμικό - μειώνει τον κίνδυνο απόφραξης των αρτηριών
    Αντιεμετικό - μειώνει τον εμετό και τη ναυτία
    Αντιβακτηριακό - σκοτώνει τα βακτήρια
    Αντιδιαβητικό - μειώνει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα
    Αντιψωριασικό - μειώνει τις επιπτώσεις της ψωρίασης
    Αντιψυχωσικό - μειώνει την ψύχωση, συμπεριλαμβανομένων των ψευδαισθήσεων και παραισθήσεων
    Αναλγητικό - μειώνει τον πόνο
    Διεγερτικό των οστών - προάγει την ανάπτυξη των οστών
    Εντερικό αντισπασμωδικό - μειώνει τις συστολές στο λεπτό έντερο
    Αντιφλεγμονώδες - μειώνει τη φλεγμονή
    Αντικαρκινικό - μειώνει την εξάπλωση ορισμένων καρκίνων
    Ανοσορρυθμιστικό- κατάλληλη και για τα αυτοάνοσα νοσήματα

    CBN

    Cannabinol

    Ήπια ψυχοδραστική, ηρεμιστική, αναλγητική. Η CBN είναι, όπως και η ασπιρίνη, αναλγητικό μη ναρκωτικού τύπου, αλλά 3 φορές ισχυρότερο. Η CBN είναι ένα προϊόν ανάλυσης της THC. Κατά τη διάρκεια της αποθήκευσης (ωρίμανση) η CBN αυξάνεται αργά καθώς ωριμάζει η THC. Η CBN είναι αποτελεσματική στην ανακούφιση από τον πονοκέφαλο έντασης.

    Ανακάλυψη:

    1896, Wood και συνεργάτες στο Cambridge, το πρώτο φυσικό κανναβινοειδές που αποκτήθηκε σε καθαρή μορφή

    Γνωστά φαρμακευτικά οφέλη:

    Αντισπασμωδικό - ανακουφίζει τους σπασμούς και την επιληψία
    Αναλγητικό - μειώνει τον πόνο
    Αντιφλεγμονώδες - μειώνει τη φλεγμονή
    Αντιοξειδωτικό - καταπολεμά τις ελεύθερες ρίζες στην κυκλοφορία του αίματος

    CBG

    Cannabigerol

    Ηρεμιστικό, η CBG τείνει να είναι υψηλότερη στα είδη κάνναβης χωρίς πολύ THC (ποικιλίες κάνναβης) και μέχρι σήμερα έχει βρεθεί μόνο σε ίχνη στα περισσότερα στελέχη μαριχουάνας. Η CBG είναι η πρόδρομη μορφή μερικών από τα άλλα κανναβινοειδή, συμπεριλαμβανομένων των THC και CBD. Ενώ λίγη έρευνα έχει διεξαχθεί για τΗ CBG, έχει βρεθεί ότι έχει ιατρικές ιδιότητες, και δρα ως ηρεμιστικό και επαγωγέας του ύπνου. Οι αντιμικροβιακές ιδιότητες το καθιστούν αποτελεσματικό στη θεραπεία βακτηριακών λοιμώξεων.

    Ανακάλυψη:

    1964 Gaoni και Mechoulam

    Γνωστά φαρμακευτικά οφέλη:

    Αντιβακτηριακό - σκοτώνει τα βακτήρια
    Αντιμικροβιακό
    Αντικαρκινικό - αναστέλλει την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων
    Οστεοδιεγερτικό - προάγει την ανάπτυξη των οστών

    CBC

    Cannabichromene

     

    Μη ψυχοδραστικό κανναβινοειδές που ενισχύει, επίσης, την THC. Αλληλεπιδρά με έναν ακόμη άγνωστο τρόπο με την THC για να κάνει πιο έντονο και πιο διαρκές το υψηλό αίσθημα. Θεωρείται, επίσης, ισχυρό ηρεμιστικό και αναλγητικό.

    Ανακάλυψη:

    Το 1966 αναφέρθηκε ανεξάρτητα από τον Claussen και τους συναδέλφους του, καθώς, και από τους Gaoni και Mechoulam.

    Γνωστά φαρμακευτικά οφέλη:

    Αντιφλεγμονώδες - μειώνει τη φλεγμονή
    Αναλγητικό - μειώνει τον πόνο
    Οστεοδιεγερικό - προάγει την ανάπτυξη των οστών
    Αντιμικροβιακό - σκοτώνει βακτήρια ή μύκητες
    Αντικαρκινικό - αναστέλλει την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων
    Προκαλεί αγγειοσυστολή - συστολή των αιμοφόρων αγγείων
    Αποτελεσματική θεραπεία της ημικρανίας

    THCA

    D9-Tetrahydrocannabinolic Acid

     

    Η Δ9-THC έχει δύο όξινα ανάλογα: Δ9-THCA A και Δ9-THCA B. 

    Ανακάλυψη:

    Η Δ9-THCA A, ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά από τους Korte και συνεργάτες (1965), απομονώθηκε ως καθαρή ένωση το 1967 από την ομάδα της Nishioka. Το 1969, ο Mechoulam και οι συνεργάτες του ανέφεραν την απομόνωση της Δ9-THCA B.

    Γνωστά ιατρικά οφέλη:

    Αντιπολλαπλασιαστικό
    Αντισπασμωδικό
    Αντιφλεγμονώδες

    CBDA

    Cannabidiolic Acid

     

    Το πρώτο κανναβινοειδές οξύ που ανακαλύφθηκε, μαζί με την CBD, το CBDA είναι το κύριο συστατικό των αδενικών τριχών (έως και 15%). Στο φρέσκο ​​φυτικό υλικό, το 95% της CBD υπάρχει ως οξύ.

    Ανακάλυψη

    Το 1955 απομονώθηκε από τους Krejci και Santavy.

    Γνωστά ιατρικά οφέλη:

    Αντιπολλαπλασιαστικές και αντικαρκινικές ιδιότητες

    References Angelo A. Izzo1,4, Francesca Borrelli1,4, Raffaele Capasso1,4, Vincenzo Di Marzo2,4 and Raphael Mechoulam3. (2009) Non-psychotropic plant cannabinoids: new therapeutic opportunities from an ancient herb. TIPS-730. 13

    Department of Experimental Pharmacology, University of Naples Federico II, Naples, Italy 2 Institute of Biomolecular Chemistry, National Research Council, Pozzuoli (NA), Italy 3Department of Medicinal Chemistry and Natural Products, Hebrew University Medical Faculty, Jerusalem, Israel 4Endocannabinoid Research Group, Italy

    R.J. Glas Alpha Nova Pharma Wageningen

    Πηγή Πίνακα

    marijuanadoctors.com

    endoca 12

    endoca 16

    Θεραπευτικές ιδιότητες άλλων συστατικών του εκχυλίσματος κάνναβης

    ΤΕΡΠΕΝΙΑ

    Β Μυρκένιο

    Αναλγητικό, αντιφλεγμονώδες, αντιβιοτικό, αντιμεταλλαξιογόνο

    Β Καριοφυλλίνη

    Αντιφλεγμονώδες, κυτταροπροστατευτικό, ανθελονοσιακό. Ειδικά η Β Καριοφυλλίνη είναι θεραπευτική στο σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, στη νόσο Alzheimer και στην οστεοπόρωση

    Ευκαλυπτόλη

    Αύξηση εγκεφαλικής ροής αίματος, διεγερτικό, αντιβιοτικό, αντιικό, αντιφλεγμονώδες

    Πινένιο

    Βρογχοδιασταλτικό, διεγερτικό, αντινεοπλασματικό

    Τερπινεόλη

    Ηρεμιστικό, αντιβιοτικό, αντιοξειδωτικό, ανθελονοσιακό

    ΦΛΑΒΟΝΟΕΙΔΗ ΚΑΙ ΦΥΤΟΣΤΕΡΟΛΕΣ

    Απιγενίνη

    Αγχολυτικό, αντιφλεγμονώδες, αντικαρκινικό

    Κουερσετίνη

    Αντιοξειδωτικό, αντιικό, αντιμεταλλαξιογόνο, αντικαρκινικό

    Η Cannabis Sativa δεν έχει καμιά τοξικότητα σε σχέση με τα φάρμακα, η κατάχρησή της δεν μπορεί να προκαλέσει το θάνατο, είναι φάρμακο για πολλές ασθένειες, είναι φυσική θεραπεία.

    Το εκχύλισμα κάνναβης δεν έχει καμία τοξικότητα, περιέχει όλα τα θεραπευτικά συστατικά του φυτού, τα οποία σε συνεργία μεταξύ τους μεγιστοποιούν το αποτέλεσμα και εξαφανίζουν τις παρενέργειες (ευφορία, ξηροστομία, απώλεια άμεσης μνήμης). 

    Ειδικά το εκχύλισμα από το στόμα ή υπογλώσσια ή για επάλειψη (πληγές, καρκίνος δέρματος) δεν έχει καμία παρενέργεια. Όσοι δεν επιθυμούν την ψυχοτρόπο δράση της κάνναβης χρησιμοποιούν την κλωστική κάνναβη. Όσοι επιθυμούν την ψυχοτρόπο δράση χρησιμοποιούν την ινδική κάνναβη μεγαλύτερης ή μικρότερης δραστικότητας.

    endoca 19

    ΣΥΝΘΕΤΙΚΑ ΚΑΝΝΑΒΙΝΟΕΙΔΗ

    Να προτιμάτε τα φυσικά κανναβινοειδή και όχι τα συνθετικά

    Οι ιατρικές χρήσεις των φυσικών και συνθετικών κανναβινοειδών

    -Παραπληγία ή τετραπληγία και σπαστικότητα από βλάβες της σπονδυλικής στήλης

    -Σκλήρυνση κατά πλάκας

    -Νόσος Parkinson

    -Νόσος Alzheimer

    -Νόσος του Huntington

    -Δυστονία

    -Επιληψία

    -Σύνδρομο Tourette

    -Διπολική ψύχωση

    -Σχιζοφρένεια

    -Κατάθλιψη

    -Άγχος

    -Αϋπνία

    -Νευρογενής ανορεξία

    -Μετατραυματικό σύνδρομο

    -Ημικρανία

    -Ινομυαλγία

    -Αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση

    -Στερητικό σύνδρομο από αλκοόλ και άλλες ναρκωτικές ουσίες

    -Προεμμηνορυσιακό σύνδρομο

    -Ψωρίαση

    -Κνησμός

    -Ναυτία κι έμετοι

    -Καρκίνος δέρματος

    -Καρκίνος εγκεφάλου και γλοίωμα

    -Καρκίνος μαστού

    -Καρκίνος προστάτη

    -Γλαύκωμα

    -Σακχαρώδης διαβήτης

    -Νόσος του Crohn

    -Βρογχικό άσθμα

    -Αρθρίτιδα

    -Αθηροσκλήρυνση

    -Ευερέθιστο έντερο

    -Χρυσίζων σταφυλόκοκκος ανθεκτικός στη μεθικιλλίνη

    -Καρκινική καχεξία

    -Νευροπάθεια σε HIV/AIDS

    -Οξειδωτικό στρες

    -Ισχαιμικά νοσήματα

    -Γήρανση

    -Αυτοάνοσα νοσήματα

    -Νευροεκφυλιστικές διαταραχές

    Παραδείγματα παρενεργειών από τα συμβατικά φάρμακα

    -Βρογχοδιασταλτικά: Χρησιμοποιούνται για το βρογχικό άσθμα, κυρίως, και προκαλούν κεφαλαλγία, ίλιγγο, ναυτία, έμετο, υπέρταση, μυϊκό τρόμο και ταχυκαρδία

    -Πιλοκαρπίνη: Χρησιμοποιείται για το γλαύκωμα και προκαλεί κεφαλαλγία, δακρύρροια, οίδημα βλεφάρων και πτώση της αρτηριακής πίεσης

    -Βήτα αναστολείς: Χρησιμοποιούνται για το γλαύκωμα και προκαλούν κατάθλιψη, άσθμα, υπέρταση, βραδυκαρδία και καρδιοαγγειακά νοσήματα

    -Αναστολείς καρβονικής ανυδράσης: Χρησιμοποιούνται για το γλαύκωμα και προκαλούν ανορεξία, ναυτία, διάρροια, κεφαλαλγία, κόπωση και νεφρολιθίαση

    -Αντιεμετικά και αντιισταμινικά: Χρησιμοποιούνται για τους εμέτους και προκαλούν καταστολή, μείωση της πνευματικής ικανότητας και κατάθλιψη

    -Χημειοθεραπευτικά: Χρησιμοποιούνται για τα νεοπλάσματα και προκαλούν λευκοπενία, λοιμώξεις, θρομβοπενία, αιμορραγίες, έμετο, ναυτία, αλωπεκία, πνευμονική ίνωση, καρκίνο, αμηνόρροια και ατροφία των όρχεων

    -Αμινοσαλικυκικά: Χρησιμοποιούνται για τη νόσο Crohn και προκαλούν νεφρική βλάβη, διάρροια κι ελκώδη κολίτιδα

    -Κορτικοστερεοειδή: Χρησιμοποιούνται ευρέως και προκαλούν πεπτικό έλκος, υπέρταση, ψύχωση, οστεοπόρωση κ.ά

    -Αγχολυτικά: Χρησιμοποιούνται για το άγχος και προκαλούν γυναικομαστία, γαλακτόρροια, υπνηλία, καταστολή, αμνησία, διαταραχές libido κι επιθετικότητα

    -Αντιψυχωσικά: Χρησιμοποιούνται για τις ψυχώσεις και προκαλούν υπόταση, τρόμο, ακαθησία και καρδιοτοξικότητα

    -Αντιμανιακά: Το λίθιο προκαλεί ναυτία, διάρροια, τρόμο, δυσαρθρία, αύξηση βάρους, υποθυρεοειδισμό

    -Αντικαταθλιπτικά: Προκαλούν εφιδρώσεις, τρόμο, διαταραχές libido, έμετο, καρδιακή αρρυθμία, λευκοπενία, ίκτερο

    Οι παρενέργειες των νόμιμα συνταγογραφούμενων φαρμάκων είναι πολλές...

    endoca 18

    Τα κανναβινοειδή αλληλεπιδρούν με το σώμα

    Στο σώμα βρίσκονται υποδοχείς κανναβινοειδών γνωστοί ως υποδοχείς CB1 και CB2. Οι υποδοχείς CB1 βρίσκονται κυρίως στον εγκέφαλο. Αυτοί οι υποδοχείς συσσωρεύονται συγκεκριμένα στα βασικά γάγγλια και στον ιππόκαμπο. Επιπλέον, αυτοί οι υποδοχείς βρίσκονται στην παρεγκεφαλίδα και στα αναπαραγωγικά συστήματα ανδρών και γυναικών.

    Οι υποδοχείς CB2 βρίσκονται κυρίως στο ανοσοποιητικό σύστημα και στο σπλήνα. Αυτοί οι υποδοχείς  είναι υπεύθυνοι για τις αντιφλεγμονώδεις δράσεις και με πολλά θεραπευτικά αποτελέσματα.

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα είναι νευροδιαμορφωτικά λιπίδια. Οι υποδοχείς αυτών των λιπιδίων βρίσκονται στον εγκέφαλο και επηρεάζουν πολλές φυσιολογικές διεργασίες, όπως όρεξη, διάθεση, μνήμη και πόνο.

    Τα κανναβινοειδή που βρίσκονται στο φυτό κάνναβης είναι σχεδόν όμοια με τα ενδοκανναβινοειδή που παράγονται στο σώμα εκτός από μικρές δομικές διαφορές. Με άλλα λόγια, το σώμα έχει προδιάθεση να αλληλεπιδρά με τα κανναβινοειδή που βρίσκονται στην κάνναβη.

    Το σύστημα ενδοκανναβινοειδών είναι, επίσης, υπεύθυνο για τη ρύθμιση του ανοσοποιητικού μας συστήματος και σε πολλές περιπτώσεις η ανεπάρκεια ενδοκανναβινοειδών μπορεί να είναι η βασική αιτία πολλών παθήσεων και ασθενειών. Στην περίπτωση ανεπάρκειας ενδοκανναβινοειδών, οι άνθρωποι μπορούν να αυξήσουν την παραγωγή ενδοκανναβινοειδών με την κατανάλωση κάνναβης.

    Υπάρχουν χιλιάδες διαφορετικά στελέχη μαριχουάνας. Το χημικό προφίλ κάθε στελέχους ποικίλλει. Αυτό σημαίνει ότι τα κανναβινοειδή και άλλες ενώσεις στο φυτό, όπως τερπένια, κετόνες, αλκοόλες και λιπαρά οξέα, έρχονται σε διαφορετικές συγκεντρώσεις ανάλογα με το στέλεχος. Για αυτόν τον λόγο, μπορεί να έχετε δραστικά διαφορετικές εμπειρίες όταν χρησιμοποιείτε δύο διαφορετικά στελέχη μαριχουάνας.

    Η συγκέντρωση αυτών των χημικών μπορεί, επίσης, να αλλάξει την ένταση των επιδράσεων ενός συγκεκριμένου κανναβινοειδούς. 

    Να παίρνετε ιατρική κάνναβη με την καθοδήγηση του γιατρού σας

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Η καλύτερη πιστοποιημένη κάνναβη για την υγεία σας 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τη βιολογική φυτική ιατρική κάνναβη για την υγεία σας 

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο Tourettte και κάνναβη

    Η θεραπεία των ασθενειών πρέπει να γίνεται με φυσικά φάρμακα

    Η αντιφλεγμονώδης δράση της κάνναβης

    Κάνναβη και νόσος του Πάρκινσον

    Κάνναβη και τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    Κάνναβη και νόσος Huntington

    Κάνναβη και νόσος Alzheimer

    Κάνναβη και σύνδρομο μετατραυματικού στρες

    Η ιατρική κάνναβη ως ορεξιογόνο

    Κάνναβη και στέρηση αλκοόλ και οπιούχων

    Ιατρική κάνναβη και σχιζοφρένεια

    Κάνναβη και μανιοκατάθλιψη

    Κάνναβη και HIV/AIDS

    Η αντιμικροβιακή δράση της κάνναβης

    Γιατί η συμβατική ιατρική δεν είναι αποδοτική

    Οστά και κάνναβη

    Σταματήστε να φαρμακώνεστε

    Η αντιεμετική δράση της κάνναβης

    Κάνναβη και γαστρεντερικές διαταραχές

    Η χρήση της κάνναβης στις απεξαρτήσεις

    Η χρήση της κάνναβης στις απεξαρτήσεις

    Κάνναβη και ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Κάνναβη και αναλγησία

    Κάνναβη και ινομυαλγία

    Κάνναβη και αϋπνία

    Η κάνναβη στη θεραπεία του γλαυκώματος

    Ιατρική κάνναβη και λεμφώματα

    Καρκίνος του στόματος και κάνναβη

    Καρκίνος θυρεοειδούς και κάνναβη

    Σάρκωμα Kaposi και κάνναβη

    Αμυοτροφική Πλευρική Σκλήρυνση και Κάνναβη

    Η κάνναβη αυξάνει τη δημιουργικότητα

    Προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση και κάνναβη

    Καρκίνος του δέρματος και κάνναβη

    Λευχαιμία και κάνναβη

    Κάνναβη και καρκίνος του προστάτη

    Γιατί η κάνναβη θεραπεύει κάθε ασθένεια

    Κάνναβη και καρκίνος παχέος εντέρου

    Καρκίνος ήπατος και κάνναβη

    Καρκίνος παγκρέατος και κάνναβη

    Κάνναβη και καρκίνος στομάχου

    Καρκίνος εγκεφάλου και κάνναβη

    Κάνναβη και καρκίνος

    Κάνναβη και παθήσεις του ήπατος

    Κάνναβη και καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Κάνναβη και καρκίνος του μαστού

    Βρογχικό άσθμα και κάνναβη

    Το άτμισμα κάνναβης είναι θεραπεία για το άγχος και την κατάθλιψη

    Η κάνναβη στη θεραπεία του καρκίνου του πνεύμονα

    Οδηγός Συσχέτισης Κανναβινοειδών και Ασθενειών

    Η απόλυτη θεραπεία για όλα τα προβλήματα υγείας

    Κάνναβη και ακράτεια ούρων

    Κάνναβη και Διαβήτης

    Κάνναβη και αθλητισμός

    Το έλαιο κάνναβης στις δερματικές παθήσεις

    Να χρησιμοποιείτε κρέμες κάνναβης

    Θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας με ιατρική κάνναβη

    Πότε πρέπει να χορηγείται ιατρική κάνναβη στα κατοικίδια

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα

    Θυρεοειδίτιδα Hashimoto και κάνναβη

    Πνευμονική ίνωση και ιατρική κάνναβη

    Η νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης θα προάγει την υγεία

    Η κάνναβη είναι το καλύτερο παυσίπονο

    Αν διαγνωσθείτε με καρκίνο ανακτήσετε την υγεία σας με τη φαρμακευτική κάνναβη

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Η κάνναβη μειώνει τη χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων

    Η κάνναβη είναι πολύτιμο φυτό

    Λιποσωμιακή κάνναβη

    Η κάνναβη προστατεύει τον εγκέφαλο από τη γήρανση

    Γιατί οι καρκινοπαθείς πρέπει να παίρνουν κάνναβη

    Συντονιστείτε με τη συχνότητα της κάνναβης

    Η κάνναβη είναι καλύτερη από τα αντικαταθλιπτικά

    Διατροφικές συμβουλές για όσους παίρνουν κάνναβη για τη θεραπεία του καρκίνου τους

    Η κάνναβη θεραπεύει τον πονοκέφαλο

    Οι κρέμες με κάνναβη έχουν πολλά οφέλη για το δέρμα σας

    Η κάνναβη φάρμακο για το εγκεφαλικό και την καρδιακή προσβολή

    Ένα πρωτόκολλο με κάνναβη για τη θεραπεία του καρκίνου

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Εμπιστευθείτε το ογκολογικό συμβούλιο της EMEDI

    Πώς η κάνναβη θεραπεύει τον καρκίνο

    Λάδι κάνναβης και καρκίνος

    Ο κόσμος στον οποίο θέλουμε να ζούμε

    Η κάνναβη θεραπεύει τον καρκίνο

    Ποιοι πρέπει να πίνουν φρέσκο χυμό μαριχουάνας

    Η κανναβιδιόλη βοηθάει στην ανακούφιση του πόνου

    Η κάνναβη σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κάνναβη

    Κάνναβη και Κανναβινοειδή

    Το χασίς φάρμακο για τον καρκίνο μαστού

    www.emedi.gr

     

  • Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Η άνοση θρομβοπενική πορφύρα


    Η αυτοάνοση θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή ιδιοπαθής θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή ιδιοπαθής άνοση θρομβοκυτταροπενία ή πρωτοπαθής άνοση θρομβοκυτταροπενία ή ιδιοπαθής θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή πρωτοπαθής άνοση θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή αυτοάνοση θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή μεταλοιμώδης θρομβοπενία ή νόσος του Werlhof είναι η ελάττωση του αριθμού των αιμοπεταλίων της κυκλοφορίας (< από 100.000 ανά μικρόλιτρο)  σε απουσία τοξικού παράγοντα ή νόσου που μπορεί να σχετίζεται με χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων,  με φυσιολογικό μυελό των οστών. Η ελάττωση αυτή είναι αποτέλεσμα της καταστροφής των αιμοπεταλίων στην περιφέρεια, καθώς και της ελαττωμένης παραγωγής τους.

    Η διάγνωση της Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας γίνεται εξ΄αποκλεισμού.

    Ο φυσιολογικός αριθμός αιμοπεταλίων κυμαίνεται μεταξύ 150.000-450.000 ανά μικρολίτρο (μl) αίματος για τα περισσότερα υγιή άτομα.

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Νόσος της παιδικής ηλικίας που εμφανίζεται, συνήθως, μετά από οξεία λοίμωξη και ύφίεται αυτόματα μετά από 2 μήνες. Ο αριθμός των αιμοπεταλίων είναι < από 20.000. Πρόκειται για κοινή διαταραχή κι έχει καλύτερη πρόγνωση απ΄ότι στους ενήλικες.

    Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Νόσος που επιμένει μετά την πάροδο 6 μηνών, χωρίς σαφή λόγο. Συνήθως, εμφανίζεται στους ενήλικες και επιμένει για μήνες μέχρι και χρόνια. Ο αριθμός των αιμοπεταλίων κυμαίνεται μεταξύ 30.000-80.000

    Τα συστήματα που επηρεάζονται είναι το αιμοποιητικό, το λεμφικό και το ανοσοποιητικό.

    Επίπτωση 1 ανά 10.000.

    Η Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα εμφανίζεται σε παιδιά ηλικίας 2-9 ετών με επίπτωση ίδια στους άνδρες και στους γυναίκες και η Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα σε άτομα ηλικίας 20-50 ετών με επίπτωση μεγαλύτερη στις γυναίκες από ότι στους άνδρες (άνδρες:γυναίκες 1: 1,2 έως 1,7 στις περισσότερες ηλικιακές ομάδες). 

    Η Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα είναι σπάνια στους ηλικιωμένους και θα πρέπει να αναζητείται άλλη αιτία που προκαλεί χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων.

    Η επίπτωση της ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας εκτιμάται σε 50-100 νέες περιπτώσεις ανά εκατομμύριο ετησίως, ενώ τα παιδιά αντιπροσωπεύουν το ήμισυ αυτού του ποσού. Τουλάχιστον το 70% των περιπτώσεων παιδικής ηλικίας θα καταλήξουν σε ύφεση εντός έξι μηνών, ακόμη και χωρίς θεραπεία. Επιπλέον, το ένα τρίτο των υπολειπόμενων χρόνιων κρουσμάτων, συνήθως, θα παρακολουθούνται και ένα άλλο τρίτο θα καταλήξει μόνο σε ήπια θρομβοκυτταροπενία (που ορίζεται ως αριθμός αιμοπεταλίων άνω των 50.000).

    Ένας αριθμός γονιδίων και πολυμορφισμών που σχετίζονται με το ανοσοποιητικό σύστημα έχουν αναγνωριστεί για την προδιάθεση για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα, όπως το αλληλόμορφο FCGR3a-V158 και η αύξηση της ευαισθησίας KIRDS2 / DL2 και το KIR2DS5 που φαίνεται να είναι προστατευτική.

    Η ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα είναι, συνήθως, χρόνια στους ενήλικες και η πιθανότητα διαρκούς ύφεσης είναι 20-40 τοις εκατό. Η αναλογία αρσενικού προς θηλυκό στην ομάδα ενηλίκων κυμαίνεται από 1: 1,2 έως 1,7 στις περισσότερες ηλικιακές κλίμακες (οι περιπτώσεις παιδικής ηλικίας είναι περίπου ίσες και για τα δύο φύλα) και η μέση ηλικία των ενηλίκων στη διάγνωση είναι 56-60. Η αναλογία αρσενικών και γυναικείων ενήλικων περιπτώσεων τείνει να διευρύνεται με την ηλικία. 

    Το ποσοστό θνησιμότητας λόγω χρόνιας ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας ποικίλλει, αλλά είναι πιο αυξημένος στους μεσήλικες και τους ηλικιωμένους. Ενενήντα έξι τοις εκατό των αναφερόμενων θανάτων είναι άτομα 45 ετών και άνω. Δεν παρατηρείται σημαντική διαφορά στο ποσοστό επιβίωσης μεταξύ ανδρών και γυναικών.

    Σημεία και συμπτώματα Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Εύκολη αιμορραγία κατόπιν τραυματισμού, όταν ο αριθμός των αιμοπεταλίων κυμαίνεται μεταξύ 40.000-60.000

    Αιμορραγικές πετέχειες

    Πορφύρα

    Εύκολος μωλωπισμός

    Αιμορραγία από τα ούλα

    Αιμορραγίες από το γαστρεντερικό

    Αιμορραγίες του δέρματος και των βλεννογόνων

    Μηνορραγία και μητρορραγία

    Επαναλαμβανόμενη επίσταξη

    Νευρολογικά συμπτώματα λόγω ενδοκρανιακής αιμορραγίας, υπαραχνοειδούς αιμορραγίας κι ενδοεγκεφαλικής αιμορραγίας

    Σπλήνας αψηλάφητος ή απουσία σπληνομεγαλίας

    Αυτόματη αιμορραγία όταν ο αριθμός αιμοπεταλίων είναι < από 20.000

    Αίτια Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    IgG αυτοαντισώματα στην επιφάνεια των αιμοπεταλίων

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Ανεμοβλογιά

    Άλλες Ιογενείς Λοιμώξεις

    idiopathis thrombopeniki porfira 2

    Παθογένεση Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Σε περίπου 60% των περιπτώσεων, ανιχνεύονται αντισώματα κατά των αιμοπεταλίων. Τα πιο συχνά από τα αντισώματα είναι έναντι των γλυκοπρωτεϊνών μεμβράνης αιμοπεταλίων IIb-ΙΙΙα ή Ib-IX και είναι τύπου ανοσοσφαιρίνης G (IgG).

    Η επικάλυψη των αιμοπεταλίων με IgG τα καθιστά επιρρεπή σε οψωνισμό και φαγοκυττάρωση από μακροφάγα σπληνός, καθώς και από τα κύτταρα Kupffer στο ήπαρ. Τα IgG αυτοαντισώματα πιστεύεται, επίσης, ότι βλάπτουν τα μεγακαρυοκύτταρα, τα πρόδρομα κύτταρα των αιμοπεταλίων, αν και πιστεύεται ότι αυτό συντελεί μόνο ελαφρώς στη μείωση των αριθμών των αιμοπεταλίων. Η μειωμένη παραγωγή της ορμόνης γλυκοπρωτεΐνης θρομβοποιητίνης, η οποία είναι διεγερτική για την παραγωγή αιμοπεταλίων, μπορεί να συνεισφέρει στην μείωση των κυκλοφορούντων αιμοπεταλίων και χρησιμοποιούνται θεραπευτικά αγωνιστές των υποδοχέων θρομβοποιητίνης.

    Το ερέθισμα για την παραγωγή αυτοαντισωμάτων στην Ιδιπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα είναι πιθανώς η ανώμαλη δραστηριότητα Τ κυττάρων. Τα Τ κύτταρα μπορούν να επηρεαστούν από φάρμακα που στοχεύουν τα Β κύτταρα, όπως το rituximab.

    Παράγοντες κινδύνου Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Οξεία λοίμωξη

    Ηλικία

    Εξωσωματική κυκλοφορία

    Υπερσπληνισμός

    Σύνδρομο αντισωμάτων και φωσφολιπιδίων

    Προεκλαμψία. Η προεκλαμψία μπορεί να προκαλέσει θρομβοπενία που δεν έχει σχέση με την Ιδιοπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα

    Λοίμωξη από HIV

    Νόσος Graves

    Θυρεοειδίτιδα Hashimoto

    Σαρκοείδωση

    Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος

    Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία ή σύνδρομο Evans

    Διαφορική διάγνωση Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Φαρμακευτική άνοση θρομβοπενία. Ενοχοποιούνται πολλά φάρμακα!!!

    Λοιμώξεις

    Οξεία λευχαιμία

    Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα

    Αιμολυτικό, ουραιμικό σύνδρομο

    Τεχνητή συγκόλληση των αιμοπεταλίων στο πλακάκι του περιφερικού αίματος

    Δευτεροπαθής θρομβοπενία λόγω σηψαιμίας

    Μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους ασθενείς

    Ελάττωση της παραγωγής από το μυελό των οστών, κακοήθεια, φάρμακα, ιοί, μεγαλοβλαστική αναιμία

    Μετά από μετάγγιση

    Ισοάνοση νεογνική πορφύρα

    Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

    idiopathis thrombopeniki porfira 4

    Διάγνωση Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Χαμηλός αριθμός αιμοπεταλίων: 5.000-75.000

    Σχετική λεμφοκυττάρωση κι ελαφρά ηωσινοφιλία

    Παράταση του χρόνου ροής (δε χρησιμεύει όταν υπάρχει θρομβοπενία)

    Αναιμία

    Ο χρόνος προθρομβίνης (PT) και ο χρόνος μερικής θρομβοπλαστίνης (PTT) είναι φυσιολογικοί

    Το πλακάκι περιφερικού αίματος δείχνει φυσιολογικά ερυθρά και λευκά αιμοσφαίρια και λίγα, αλλά μεγάλα αιμοπετάλια

    Η εξέταση του μυελού των οστών αποκαλύπτει την ύπαρξη άφθονων μεγακαρυοκυττάρων, ενώ η ερυθρά και η μυελοειδής σειρά είναι φυσιολογικές

    Υπάρχουν αντισώματα κατά των αιμοπεταλίων

    Πρέπει να γίνει μαγνητική εγκεφάλου για τον αποκλεισμό ενδοκρανιακής αιμορραγίας

    Μπορεί να γίνει οστεομυελική βιοψία

    Η διάγνωση της Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας είναι μια διαδικασία αποκλεισμού.

    Πρώτον, πρέπει να διαπιστωθεί ότι δεν υπάρχουν ανωμαλίες του αίματος εκτός από το χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων και φυσικά σημεία εκτός από την αιμορραγία.

    Στη συνέχεια, θα πρέπει να αποκλειστούν δευτεροπαθείς αιτίες (5-10% των περιπτώσεων ITP), όπως, λευχαιμία, φάρμακα (π.χ. κινίνη, ηπαρίνη), ερυθηματώδης λύκος, κίρρωση, HIV, ηπατίτιδα C, συγγενείς αιτίες, αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο, ανεπάρκεια παράγοντα von Willebrand, ονυαλάι κ.ά. Σε περίπου 2,7 έως 5 τοις εκατό των περιπτώσεων, αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία και Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα συνυπάρχουν, στο σύνδρομο Evans. 

    Παρά την καταστροφή των αιμοπεταλίων από τα μακροφάγα του σπλήνα, ο σπλήνας δεν διευρύνεται. Στην πραγματικότητα, ένας διογκωμένος σπλήνας πρέπει να οδηγήσει σε αναζήτηση άλλων πιθανών αιτιών για τη θρομβοπενία.

    Η εξέταση του μυελού των οστών μπορεί να πραγματοποιηθεί σε ασθενείς ηλικίας άνω των 60 ετών και σε ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία ή όταν αμφισβητείται η διάγνωση. Κατά την εξέταση του μυελού μπορεί να παρατηρηθεί αύξηση στην παραγωγή μεγακαρυοκυττάρων.

    Θεραπευτική αγωγή Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Σπληνεκτομή γίνεται σε ασθενείς που έχει αποτύχει η φαρμακευτική αγωγή. Χορηγείται αντιπνευμονιοκοκκικό εμβόλιο 1 μήνα πριν της σπληνεκτομής.

    Γίνεται πρόληψη τραυματισμού ή μωλωπισμού και αποφυγή αθλημάτων με σωματική επαφή.

    Αποφυγή ακετυλοσαλικυλικού οξέος και άλλων αντιαιμοπεταλιακών φαρμάκων.

    Με σπάνιες εξαιρέσεις, συνήθως δεν υπάρχει ανάγκη θεραπείας με βάση τον αριθμό αιμοπεταλίων. 

    Οι τρέχουσες οδηγίες συνιστούν θεραπεία μόνο σε περιπτώσεις σημαντικής αιμορραγίας. 

    Στεροειδή

    Η αρχική θεραπεία, συνήθως, συνίσταται στη χορήγηση κορτικοστεροειδών, μια ομάδα φαρμάκων που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Η δόση και ο τρόπος χορήγησης καθορίζονται από τον αριθμό των αιμοπεταλίων και από το εάν υπάρχει ενεργή αιμορραγία: σε επείγουσες καταστάσεις, μπορούν να χρησιμοποιηθούν εγχύσεις δεξαμεθαζόνης ή μεθυλπρεδνιζολόνης, ενώ η στοματική πρεδνιζόνη ή πρεδνιζολόνη μπορεί να επαρκεί σε λιγότερο σοβαρές περιπτώσεις. Μόλις βελτιωθεί ο αριθμός των αιμοπεταλίων, η δόση του στεροειδούς μειώνεται σταδιακά ενώ παρακολουθείται η πιθανότητα υποτροπής. Το 60-90% θα παρουσιάσει υποτροπή κατά τη διάρκεια της μείωσης ή διακοπής της δόσης. Τα μακροχρόνια στεροειδή αποφεύγονται εάν είναι δυνατόν λόγω των σοβαρών παρενεργειών που περιλαμβάνουν οστεοπόρωση, διαβήτη και καταρράκτη.

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Πρεδνιζόνη 1-2 mg/Kg/ημέρα για 4 εβδομάδες και κατόπιν βαθμιαία διακοπή του φαρμάκου. Μερικοί προτείνουν σπληνεκτομή αν υπάρχουν πολλές υποτροπές. Καλύτερα να την αποφύγετε.

    Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Πρεδνιζόνη 60 mg/ημέρα για 4-6 εβδομάδες και κατόπιν βαθμιαία διακοπή. Μπορεί να χρειασθεί επανάληψη. Μερικοί προτείνουν σπληνεκτομή αν υπάρχουν πολλές υποτροπές. Καλύτερα να την αποφύγετε.

    Anti-D ανοσοσφαιρίνη

    Μια άλλη επιλογή, κατάλληλη για Rh-θετικούς ασθενείς με λειτουργικούς σπλήνες είναι η ενδοφλέβια χορήγηση Rho (D) ανοσοσφαιρίνης (Human; Anti-D). Μετά από τη χορήγηση, τα επικαλυμμένα με την ανοσοσφαιρίνη συμπλέγματα ερυθρών αιμοσφαιρίων δεσμεύουν τους υποδοχείς στα μακροφάγα, με αποτέλεσμα την καταστροφή ερυθρών αιμοσφαιρίων, προστατεύοντας τα επιμολυσμένα με το αντίσωμα αιμοπετάλια. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι η κεφαλαλγία (15%), η ναυτία και ο έμετος (12%), τα ρίγη (<2%) και ο πυρετός (1%).

    Άλλοι παράγοντες

    Μερικοί χρησιμοποιούν ανοσοκατασταλτικά, όπως μυκοφαινολάτη ή μοφετίλ ή αζαθειοπρίνη. Σε μερικές περιπτώσεις χορηγείται το αλκαλοειδές βίνκα και οι χημειοθεραπευτικοί παράγοντες βινκριστίνη και κυκλοφωσφαμίδη, αλλά έχουν σημαντικές παρενέργειες. Επίσης και η rituximab που είναι ένα χιμαιρικό μονοκλωνικό αντίσωμα έναντι του επιφανειακού αντιγόνου CD20 του Β κυττάρου χρησιμοποιείται, αλλά έχει παρενέργειες. Χορηγείται και δαναζόλη 200-400 mg δύο φορές την ημέρα. Η δραστικότητά της είναι μικρή σε νεαρούς ασθενείς που δεν έχουν υποστεί σπληνεκτομή. Επίσης, κάποιοι χορηγούν Ιντερφερόνη άλφα 2b και σε κάποιες περιπτώσεις γίνεται πλασμαφαίρεση. Η δαψόνη ή διφαινυλοσουλφόνη, DDS ή αλοσουλφόνη είναι ένα αντιμολυσματικό φάρμακο σουλφόνης. Η δαψόνη είναι χρήσιμη στη θεραπεία του λύκου, της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και ως θεραπεία δεύτερης γραμμής για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα. Παρατηρείται αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων στο 40-60% των ασθενών που τη λαμβάνουν.
    Η μη-επισημασμένη χρήση του rituximab, ενός χιμαιρικού μονοκλωνικού αντισώματος έναντι του επιφανειακού αντιγόνου CD20 του Β κυττάρου, μπορεί μερικές φορές να είναι μια αποτελεσματική εναλλακτική λύση στην σπληνεκτομή. Εντούτοις, μπορεί να εμφανιστούν σημαντικές παρενέργειες και τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές είναι ασαφείς.

    Ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη

    Η ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη (IVIg) μπορεί να εγχυθεί σε μερικές περιπτώσεις προκειμένου να μειωθεί ο ρυθμός με τον οποίο τα μακροφάγα καταναλώνουν τα αιμοπετάλια με τα επισημανθέντα αντισώματα. Ωστόσο, ενώ είναι μερικές φορές αποτελεσματική, είναι δαπανηρή και παράγει βελτίωση που γενικά διαρκεί λιγότερο από ένα μήνα. Παρόλα αυτά, στην περίπτωση ασθενούς με ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα που έχει ήδη προγραμματιστεί για χειρουργική επέμβαση, ο οποίος έχει επικίνδυνα χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων και έχει κακή ανταπόκριση σε άλλες θεραπείες, η ανοσοσφαιρίνη μπορεί να αυξήσει ταχέως τον αριθμό αιμοπεταλίων και μπορεί, επίσης, να συμβάλει στη μείωση του κινδύνου μεγάλης αιμορραγίας με την προσωρινή αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων. Η γ σφαιρίνη δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς που έχουν ανεπάρκεια IgA. Αναφυλακτική αντίδραση παρατηρείται σε ασθενείς με ανεπάρκεια IgA.

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Ενδοφλέβια χορήγηση γ σφαιρίνης 1-2 gr/Kg εφ'απαξ ή 400 mg/Kg/ημέρα για 5 ημέρες. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ρίγη, ναυτία, κεφαλαλγία και αρθραλγίες σε ποσοστό 7% και πρέπει να ελαττωθεί ο ρυθμός έγχυσής της. Η γ σφαιρίνη χρησιμοποιείται ως μόνη αγωγή ή ως προετοιμασία για την μετάγγιση αιμοπεταλίων.

    Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Γίνονται υψηλές δόσεις γ σφαιρίνης ενδοφλεβίως σε επείγουσες περιπτώσεις.

    Αγωνιστές των υποδοχέων θρομβοποιητίνης

    Θρομβοποιητικοί παράγοντες

    Οι αγωνιστές υποδοχέων θρομβοποιητίνης είναι φαρμακευτικοί παράγοντες που διεγείρουν την παραγωγή αιμοπεταλίων στον μυελό των οστών. Σε αυτό, διαφέρουν από τους προηγούμενους παράγοντες που δρουν προσπαθώντας να περιορίσουν την καταστροφή των αιμοπεταλίων]. Δύο τέτοια προϊόντα είναι σήμερα διαθέσιμα:

    Η Romiplostim (εμπορική ονομασία Nplate) είναι μία πρωτεΐνη σύντηξης Fc-πεπτιδίου που διεγείρει τη θρομβοποίηση (πεπτίδιο) που χορηγείται με υποδόρια ένεση.  Η romiplostim είναι εγκεκριμένη στη θεραπεία της χρόνιας ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας, ειδικά σε υποτροπιάζοντες ασθενείς μετά από σπληνεκτομή. 

    Το Eltrombopag (Promacta ή Revolade) είναι ένας από του στόματος χορηγούμενος παράγοντας με αποτέλεσμα παρόμοιο με εκείνο της romiplostim. Αυξάνει τον αριθμό των αιμοπεταλίων και μειώνει την αιμορραγία με τρόπο εξαρτώμενο από τη δόση.

    Οι παρενέργειες των αγωνιστών υποδοχέων θρομβοποιητίνης περιλαμβάνουν τον πονοκέφαλο, τον πόνο στις αρθρώσεις ή στους μυς, ζάλη, ναυτία ή έμετο και αυξημένο κίνδυνο θρόμβων αίματος.

    Χειρουργική επέμβαση

    Η σπληνεκτομή (απομάκρυνση της σπλήνας) μπορεί να ληφθεί υπόψη σε ασθενείς που είτε δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία με στεροειδή κι έχουν συχνές υποτροπές, είτε δεν μπορούν να αποκοπούν από τα στεροειδή μετά από μερικούς μήνες. Τα αιμοπετάλια τα οποία έχουν δεσμευθεί με αντισώματα παραλαμβάνονται από τα μακροφάγα στην σπλήνα (τα οποία έχουν υποδοχείς Fc) και έτσι η απομάκρυνση του σπλήνα μειώνει την καταστροφή των αιμοπεταλίων. Η διαδικασία είναι δυνητικά επικίνδυνη σε περιπτώσεις Ιδιοπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα λόγω της αυξημένης πιθανότητας σημαντικής αιμορραγίας κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης. 

    Η χρήση της σπληνεκτομής για τη θεραπεία της Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας δεν συνιστάται πια.

    Μετάγγιση αιμοπεταλίων

    Η μετάγγιση αιμοπεταλίων δεν συνιστάται, εκτός από την περίπτωση έκτακτης ανάγκης, και συνήθως δεν επιτυγχάνει μακροπρόθεσμη αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων. Αυτό συμβαίνει επειδή ο υποκείμενος αυτοάνοσος μηχανισμός που καταστρέφει τα αιμοπετάλια του ασθενούς θα καταστρέψει, επίσης, τα αιμοπετάλια του δότη και έτσι οι μεταγγίσεις των αιμοπεταλίων δεν θεωρούνται  επιλογή θεραπείας.

    Η εξάλειψη του H. pylori

    Στους ενήλικες, ιδιαίτερα εκείνους που ζουν σε περιοχές με υψηλό επιπολασμό του Helicobacter pylori (ο οποίος συνήθως κατοικεί στο τοίχωμα του στομάχου και σχετίζεται με πεπτικά έλκη), η ταυτοποίηση και η θεραπεία αυτής της μόλυνσης έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει τον αριθμό των αιμοπεταλίων στο ένα τρίτο των ασθενών. Σε ένα πέμπτο, ο αριθμός αιμοπεταλίων ομαλοποιείται πλήρως. Το τεστ για ελικοβακτηρίδιο μπορεί να είναι ψευδώς θετικό μετά από θεραπεία με ανοσοσφαιρίνη.

    idiopathis thrombopeniki porfira 3

    Πρόγνωση Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Είναι ασυνήθιστο οι ασθενείς με ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα να εμφανίζουν σοβαρή αιμορραγία (μόνο το 5% των ατόμων που έχουν προσβληθεί). Ωστόσο, εντός πέντε ετών από τη διάγνωση, το 15% των προσβεβλημένων ατόμων νοσηλεύονται με αιμορραγικές επιπλοκές.

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Το 80-85% αναλαμβάνει πλήρως σε 2 μήνες

    Το 15% μεταπίπτει σε χρόνια Ιδιοπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα

    Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Στο 10-20% υπάρχει αυτόματη ύφεση

    Στο υπόλοιπο, ο αριθμός των αιμοπεταλίων παραμένει χαμηλός για μήνες ή χρόνια

    Μπορεί να ακολουθηθεί πορεία με εξάρσεις και υφέσεις

    Εγκυμοσύνη και ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Τα αντισώματα κατά των αιμοπεταλίων σε μια έγκυο γυναίκα με ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα θα επιτεθούν στα αιμοπετάλια του ασθενούς και επίσης, θα περάσουν τον πλακούντα και θα αντιδράσουν έναντι των εμβρυϊκών αιμοπεταλίων. Επομένως, η ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα είναι μια σημαντική αιτία της εμβρυϊκής και νεογνικής αυτοάνοσης θρομβοκυτοπενίας. Περίπου το 10% των νεογνών που έχουν προσβληθεί από ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα θα έχουν αριθμό αιμοπεταλίων <50,000 / uL και 1% έως 2% θα παρουσιάσουν κίνδυνο ενδοεγκεφαλικής αιμορραγίας κατά τη γέννα και μετά.

    Κανένας εργαστηριακός έλεγχος δεν μπορεί να προβλέψει αξιόπιστα εάν θα εμφανιστεί νεογνική θρομβοπενία.

    Ο κίνδυνος νεογνικής θρομβοκυτταροπενίας αυξάνεται:

    Σε μητέρες με ιστορικό σπληνεκτομής για ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα
    Οι μητέρες που είχαν προηγούμενο βρέφος και επηρεάστηκαν από την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα
    Σε μητέρες που ο αριθμός των αιμοπεταλίων είναι μικρότερος από 100.000 / uL
    Συνιστάται οι έγκυες γυναίκες με θρομβοκυτοπενία ή προηγούμενη διάγνωση ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας να υποβάλλονται σε δοκιμασία για αντισώματα έναντι των αιμοπεταλίων. Μια γυναίκα με συμπτωματική θρομβοκυτταροπενία και ένα αναγνωρίσιμο αντίσωμα κατά των αιμοπεταλίων θα πρέπει να ξεκινήσει θεραπεία για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει ενδοφλέβια σφαιρίνη. Η ανάλυση του εμβρυϊκού αίματος για τον προσδιορισμό του αριθμού αιμοπεταλίων δεν εκτελείται γενικά, καθώ,ς η θρομβοκυτταροπενία που προκαλείται από την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα στο έμβρυο δεν είναι σοβαρή. Μεταγγίσεις αιμοπεταλίων μπορούν να πραγματοποιηθούν σε νεογέννητα, ανάλογα με τον βαθμό θρομβοκυτοπενίας, αλλά καλύτερα να αποφεύγονται και συνιστάται να παρακολουθούνται τα νεογνά με μικρούς αριθμούς αιμοπεταλίων για τις πρώτες ημέρες μετά τη γέννηση. 

    Παρακολούθηση των ασθενών κε Ιδιοπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα

    Συχνή μέτρηση του αριθμού των αιμοπεταλίων κάθε εβδομάδα, ανάλογα με τη βαρύτητα της νόσου και την αγωγή.

    Κλινική παρακολούθηση του επιπέδου της αιμόστασης.

    Αποφυγή των χημικών φαρμάκων που αναστέλλουν τη λειτουργικότητα των αιμοπεταλίων, όπως η ασπιρίνη ή που καταστέλλουν το μυελό των οστών, όως τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα και αποφυγή ακτινοθεραπείας.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα

    idiopathis thrombopeniki porfira 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σουλφασαλαζίνη

    Η αιματολογική τοξικότητα από τις χημειοθεραπείες

    Οι βιταμίνες για τους μώλωπες

    Σύνδρομο συγγενούς ερυθράς

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Θρομβοκυττάρωση

    Οξεία αιμορραγία κατώτερου πεπτικού

    Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καλάμι

    Εξαγωγή δοντιού

    Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα

    Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο

    Ο ιός του Έμπολα

    Θρομβοπενία

    Θεραπεία θρομβοφιλίας και πρόληψη θρόμβωσης

    Αποφύγετε την θρόμβωση

    www.emedi.gr

     

  • Μπακαλιάρος παστός, τηγανητός

    Τηγανητός μπακαλιάρος με σκορδαλιά

     

    Ο βακαλάος, μπήκε στο τραπέζι μας τον 15ο αιώνα.

    Παρόλο που η περίοδος της Σαρακοστής αποτελεί παράλληλα και περίοδο νηστείας, η εκκλησία, επέτρεψε να υπάρχουν δυο ημέρες όπου θα επιτρέπεται η κατανάλωση ψαριού.

    Μία από αυτές τις γιορτές είναι ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, όπου παραδοσιακά συνηθίζεται εκείνη την ημέρα να τρώμε μπακαλιάρο με σκορδαλιά.

    Η δεύτερη ημέρα εξαίρεσης της νηστείας είναι η Κυριακή των Βαΐων.

    Γιατί όμως καθιερώθηκε ο μπακαλιάρος και όχι κάποιο άλλο ψάρι;

    Παλιά, όσοι ζούσαν σε παραθαλάσσιες περιοχές, δεν είχαν πρόβλημα να τρώνε φρέσκα ψάρια σε καθημερινή βάση. Για τον ορεινό πληθυσμό όμως, η μεταφορά του ψαριού αντιμετώπιζε προβλήματα, μιας και δεν υπήρχαν τα μέσα μεταφοράς του φρέσκου ψαριού πριν αυτό αλλοιωθεί.

    Όταν λοιπόν εισάχθηκε ο μπακαλιάρος τον 15ο αιώνα, ήταν ιδανικός, γιατί ήταν ένα φτηνό ψάρι το οποίο μπορεί να διατηρηθεί και εκτός ψυγείου με τη χρήση αλατιού.

    Πατροπαράδοτο έθιμο στα περισσότερα ελληνικά σπίτια είναι την ημέρα της 25ης Μαρτίου στο γιορτινό τραπέζι να σερβίρεται μπακαλιάρος με συνοδεία σκορδαλιάς.

    Ο μπακαλιάρος είναι ένα τρόφιμο πλούσιο σε πρωτεΐνες υψηλής βιολογικής αξίας, βιταμίνες (Α, D, K, B12), ιχνοστοιχεία (κάλιο, ασβέστιο, σίδηρο, μαγνήσιο, φώσφορο και νιασίνη) και φτωχό σε λιπαρά. Τα λίγα λιπαρά που περιέχει ανήκουν κατά βάσει στα ω-3 λιπαρά οξέα τα οποία λειτουργούν ευεργετικά για το ανοσοποιητικό σύστημα, το νευρικό σύστημα, την καλή υγεία των ματιών και γενικότερα προάγουν την καλή υγεία του οργανισμού.

    Η σκορδαλιά έχει πολύ σκόρδο. Πολλές μελέτες αναφέρουν την προστασία που προσφέρει η κατανάλωση σκόρδου στα αγγεία μας. Ταυτόχρονα έχει μελετηθεί με ενθαρρυντικά αποτελέσματα η δράση της έναντι της υπέρτασης και της αυξημένης χοληστερίνης. Επιπλέον, το σκόρδο είναι πλούσιο σε αλυσίνη, μία ισχυρή αντιμικροβιακή ουσία που προστατεύει τον οργανισμό μας από τον κίνδυνο εμφάνισης λοιμώξεων. Φαίνεται ότι η αλυσίνη σαν φυσικός αντιμικροβιακός παράγοντας δρα και ενάντια στα μικρόβια που αποτελούν την αιτία εμφάνισης του έλκους στομάχου.

    Θερμιδικά ο μπακαλιάρος βραστός ή ψητός αποδίδει περίπου 150 θερμίδες ανά μερίδα.

    Σε περίπτωση που τον τηγανίσετε η θερμιδική του αξία ανεβαίνει στις 380 θερμίδες ανά μερίδα.

    Η σκορδαλιά αποδίδει περίπου 95 θερμίδες ανά κουταλιά της σούπας. Αν λοιπόν αποφασίσουμε να καταναλώσουμε 1 μερίδα μπακαλιάρο τηγανιτό με συνοδεία 4 κ.σ. σκορδαλιά, μιας φέτας ψωμιού και σαλάτας με 1 κ.σ. ελαιόλαδο το γεύμα μας θα αποδώσει 1100 θερμίδες.

    Μπορούμε ωστόσο να επιλέξουμε μπακαλιάρο ψητό με 2 κ.σ. σκορδαλιά και σαλάτα με 1 κ.σ. ελαιόλαδο που θα αποδώσει σαν γεύμα 600 θερμίδες.

    Ο παστός μπακαλιάρος στην αγορά υπάρχει σε 2 τύπους: με κόκκαλα ή φιλέτο, χωρίς κόκκαλα.

    Χρήσιμες συμβουλές για τον παστό μπακαλιάρο

    1.Για τις κροκέτες αλλά και για συνταγές με πολύ παχιά κρούστα, είναι καλύτερα να διαλέξετε ένα φιλέτο χωρίς κόκαλα.

    2.Αγοράζετε φύλλα μπακαλιάρου με λευκό κρέας, παχιά σάρκα και καλοσχηματισμένα, με μια ελαφριά λάμψη από φρέσκο αλάτι.

    3.Αποφεύγετε τα φύλλα των οποίων το κρέας είναι θαμπό ή λίγο κίτρινο ή πρασινωπό και η σάρκα εξαιρετικά ξηρή και σφιχτή. Αυτές είναι ενδείξεις ότι ο μπακαλιάρος είναι μπαγιάτικος ή κακά παστωμένος.

    4.Για να τον ξαλμυρίσετε σωστά, τοποθετήστε στο σκεύος που τον βάζετε να μουλιάσει μια σχάρα και πάνω στη σχάρα τα κομμάτια του μπακαλιάρου. Έτσι θα υπάρχει κενό ανάμεσα στον πυθμένα του σκεύους και τον μπακαλιάρο. Διαφορετικά, το αλάτι που κατακάθεται εξακολουθεί να επηρεάζει το ψάρι. Με αυτόν τον τρόπο και αλλάζοντας το νερό 3-4 φορές, θα ξαλμυρίσει καλύτερα.

    5.Όσο πιο χοντρό είναι το κομμάτι του μπακαλιάρου, τόσο περισσότερες ώρες θα χρειαστεί να μουλιάσει. Τα πολύ χοντρά φύλλα θέλουν για σωστό ξαλμύρισμα τουλάχιστον 20 ώρες.

    6.Αν τον αφήσετε για περισσότερες από 12 ώρες στο νερό, καλό θα ήταν να τον βάλετε στο ψυγείο.

    7.Αλλάζετε το νερό συχνά, κάθε μία ώρα αν είναι δυνατόν.

    8.Αν θέλετε να γλυκάνει εντελώς, βουτήξτε τον την τελευταία φορά σε ελαφρά χλιαρό νερό και αφήστε τον εκεί για 1 ώρα.

    9. Για να απολαύσετε έναν μπακαλιάρο με εξαιρετικά τραγανή κρούστα και τρυφερή σάρκα, φροντίστε να "καίει" πολύ καλά το ελαιόλαδο που θα τον τηγανίσετε.

    10. Μην τον σκεπάζετε αμέσως μόλις τον βγάλετε από το τηγάνι, γιατί θα "ιδρώσει" και θα μαλακώσει η εξωτερική κρούστα.

    bakaliaros skordalia 1

    Μπακαλιάρος τηγανητός με σκορδαλιά (Μερίδες 6)

    Θερμίδες 1100/μερίδα

    Υλικά

    • 1 ½ κιλό μπακαλιάρο ήδη ξαλμυρισμένο
    • 500 γραμμάρια αλεύρι
    • 2 αυγά
    • 2 κουταλιές μπέικιν πάουντερ
    • ελαιόλαδο βιολογικό (για τη σκορδαλιά 3 φλιτζάνια)
    • παντζάρια σαλάτα ή ντομάτες σαλάτα ή ψητές ή χόρτα βραστά
    • 5 σκελίδες βιολογικά σκόρδα
    • 1 κιλό βιολογικές πατάτες
    • 1/2 φλιτζάνι ξίδι
    • Μαϊντανός
    • Άνηθος
    • Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    Εκτέλεση

    • Κόβετε τον μπακαλιάρο σε μικρά τεμάχια, αφαιρείτε το δέρμα, αμέσως, τον πλένετε και τον βάζετε σε πήλινη λεκάνη με μπόλικο νερό να μουσκέψει από το βράδυ της προηγούμενης μέρας. Αλλάζετε το νερό 3 φορές τουλάχιστον.
    • Αφαιρείτε τα κόκαλα από τον μπακαλιάρο και τον βάζετε σε τρυπητό να στραγγίξει.
    • Μέσα σε μπολ διαλύετε το αλεύρι σε ανάλογο νερό, ώστε να γίνει ένας πηχτός χυλός.
    • Προσθέτετε τα αυγά στον χυλό χτυπημένα και το μπέικιν πάουντερ.
    • Βουτάτε ένα ένα κομμάτι μπακαλιάρου στον χυλό και το τηγανίζετε σε καυτό ελαιόλαδο, να πάρει ένα χρυσόξανθο χρώμα.
    • Πασπαλίζετε με άνηθο και λίγες φέτες λεμόνι.
    • Ετοιμάζετε τη σκορδιαλιά: Καθαρίζετε τα σκόρδα και τα λιώνετε στο γουδί. Προσθέτετε τις πατάτες, βρασμένες και ξεφλουδισμένες και τις πολτοποιείτε, ώστε να γίνουν αλοιφή και προσθ΄τετε το αλάτι. Ρίχνετε ελαιόλαδο και ξίδι εναλλάξ, δουλεύοντας διαρκώς. Αν θέλετε να γίνει η σκορδαλιά σας, κάπως, πιο αραιή, προσθέτετε 1/2 φλιτζάνι ζωμό λαχανικών. Τη γαρνίρετε με φουντίτσες μαϊντανού και λίγες μαύρες ελιές. Αν θέλετε βάζετε στη σκορδαλιά αμύγδαλα ή καρύδια. Αφού λιώσετε το σκόρδο, προσθέτετε 1/2 φλιτζάνι τσαγιού αμυγδαλόψιχα ή καρυδόψιχα ζεματισμένη και ξεφλουδισμένη και τη δουλεύετε στο γουδί, μέχρι να γίνει σαν αλοιφή κι ετοιμάζετε στη συνέχεια τη σκορδαλιά.
    • Σερβίρεται με ντομάτες κομμένες στη μέση και ψητές στο γκριλ με λίγο λαδάκι ή με παντζάρια ή χόρτα.