Παρασκευή, 04 Οκτωβρίου 2019 06:30

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καρυοφύλλι

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Τα οφέλη στην υγεία από το γέον ή γκέο ή καρυοφύλλι

 

Το γέον το ετερόκαρπο ή Geum heterocarpum ή καρυοφύλλι ή λαχανίδα ή Orthurus heterocarpus και το γκέο το αστικό ή Geum urbanum ανήκουν στην οικογένεια των Ροδίδων.

Υπάρχουν και άλλα υποείδη.

Το γέον το ετερόκαρπο ή Geum heterocarpum ή καρυοφύλλι ή λαχανίδα ή Orthurus heterocarpus είναι φυτό με πολυετές ρίζωμα και βλαστό που μπορεί να φθάσει τα 60 εκατοστά.

Τα φύλλα της βάσης είναι λυροειδή, ενώ εκείνα του βλαστού είναι μικρότερα, πολύμορφα κι οδοντωτά. Τα άνθη του είναι πρασινοκίτρινα, μικρά και βρίσκονται στην άκρη των διχοτομημένων βλαστών του.

Το γέον το αστικό ή Geum urbanum είναι μονοετές λυγερό χόρτο κι έχει φύλλα σχιστά σε 3 λοβούς και άνθη με διπλό κάλυκα. Η ρίζα του έχει χρώμα βιολετί εσωτερικά και όταν τριφτεί στα δάκτυλα δυνατά μυρίζει, όπως τα γαρίφαλα. Οι ρίζες μετά το στέγνωμα παίρνουν το χαρακτηριστικό άρωμα του γαρίφαλου, χάρη σε ένα πικρό γλουκονικό συστατικό τη geine που αποσυντίθεται απελευθερώνοντας ευγενόλη που έχει αντισηπτική κι ελαφρώς αναισθητική δράση.

Ανθίζει την άνοιξη στη σκιά των δένδρων.

geum 2

Χρήσιμα μέρη του γκέου

Ολόκληρο το φυτό και η κεντρική ρίζα του, που είναι καφέ εξωτερικά και άσπρη ή κοκκινωπή εσωτερικά.

Δραστικές ουσίες γκέου

Η ρίζα του περιέχει αιθέριο λάδι με ευγενόλη, η οποία δίδει στη ρίζα τη χαρακτηριστική μυρωδιά του γαρίφαλου, δεψικά υλικά και φλαβονοειδή.

Τη ρίζα τη μαζεύετε το φθινόπωρο και τη στεγνώνετε σε χαμηλή θερμοκρασία στο φούρνο, για να κρατήσει το άρωμά της, το οποίο χάνεται σε ένα έτος σιγά σιγά.

geum 4

Ιδιότητες κι ενδείξεις γκέου

Το γκέο είναι πικρό στη γεύση.

Έχει αντιφλεγμονώδεις, αιμοστατικές, στυπτικές και τονωτικές ιδιότητες.

Χρησιμοποιείται για τον πυρετό, τους κολικούς των εντέρων, τη διάρροια, τη δυσεντερία, σε προβλήματα του κυκλοφορικού συστήματος, σε παθήσεις του συκωτιού, σε ατονία του γαστρεντερικού συστήματος, σε εξάντληση και νευρική κατάπτωση.

Η ρίζα του συστήνεται σε παθήσεις του γαστρεντερικού συστήματος, για ενδυνάμωση του στομάχου, σε εμπύρετες καταστάσεις και για ενίσχυση της λειτουργίας του συκωτιού.

Εξωτερικά χρησιμοποείται σε γαργάρες στις ασθένειες ούλων. Επίσης, χρησιμοποιείται υπό τη μορφή μπάνιων για τις αιμορροϊδες και τις δερματικές παθήσεις.

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με γκέο

Έγχυμα

Βάζετε 2 κουταλάκια του καφέ σε τρία ποτήρια καυτό νερό, αφήνετε για λίγο, σουρώνετε και πίνετε το υγρό κατά τη διάρκεια μιας ημέρας. Αυτό το έγχυμα χρησιμοποιείται και εξωτερικά.

Αφέψημα

Βράζετε για λίγα λεπτά 40 γραμμάρια ρίζας σε 1 λίτρο νερό, το αφήνετε λίγο, σουρώνετε και πίνετε 3 φλιτζάνια την ημέρα.

Βάμμα

Αφήνετε 50 γραμμάρια ρίζας και φυτού ψιλοκομμένο σε 1 λίτρο καθαρό οινόπνευμα για 10 ημέρες, σουρώνετε και φυλάτε το υγρό. Παίρνετε 30 σταγόνες πριν από κάθε φαγητό.

Κρασί

Αφήνετε 50 γραμμάρια ρίζας και φυτού σε 1 λίτρο καλό κρασί για οκτώ ημέρες, σουρώνετε και φυλάτε το κρασί και παίρνετε 3 ποτηράκια του λικέρ την ημέρα.. Μπορείτε να βράσετε το φυτό στο κρασί, να το σουρώσετε και να το φυλάξετε. Το τονωτικό και αρωματικό αυτό κρασί κάνει καλό στην καρδιά, καθαρίζει τα μάτια, τη μύτη, το μυαλό.

Τα καλύτερα βότανα για να έχετε την υγεία σας

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

Geum 3

Διαβάστε, επίσης,

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με Στελλάρια

Αθανασία η βαλσαμώδης

Να χρησιμοποιείτε ριγανέλαιο σαν αντιβακτηριακό

Τα καλύτερα βότανα για τους πόνους της φλεγμονής

Ιατρικές συνταγές με γαρίφαλα

Μαλοτήρα

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 1049 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 05 Οκτωβρίου 2019 18:52
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Τελευταία άρθρα από τον/την Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Σχετικά Άρθρα

  • Νόσος Chagas

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Chagas

    Η νόσος Chagas, επίσης γνωστή ως αμερικανική τρυπανοσωμίαση, είναι μια τροπική παρασιτική ασθένεια που προκαλείται από το Trypanosoma cruzi.

    Εξαπλώνεται, κυρίως, από έντομα που είναι γνωστά ως Triatominae ή kissing bugs.

    Τα συμπτώματα αλλάζουν κατά τη διάρκεια της λοίμωξης.

    Στο αρχικό στάδιο, τα συμπτώματα, συνήθως, δεν είναι παρόντα ή είναι ήπια και μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, πρησμένους λεμφαδένες, πονοκεφάλους ή πρήξιμο στο σημείο του δαγκώματος.

    Μετά από τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες, τα άτομα που δεν έχουν υποβληθεί σε θεραπεία εισέρχονται στη χρόνια φάση της νόσου, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις δεν οδηγεί σε περαιτέρω συμπτώματα.

    Έως και το 45% των ατόμων με χρόνια λοίμωξη αναπτύσσουν καρδιακές παθήσεις 10-30 χρόνια μετά την αρχική ασθένεια, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια.

    Πεπτικές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένου ενός διευρυμένου οισοφάγου ή ενός διευρυμένου παχέος εντέρου, μπορεί επίσης να εμφανιστούν σε έως και 21% των ανθρώπων και έως και το 10% των ανθρώπων μπορεί να παρουσιάσουν νευρική βλάβη.

    Το T. cruzi εξαπλώνεται, συνήθως, σε ανθρώπους και άλλα θηλαστικά από το δάγκωμα ενός ζωυφίου. Η ασθένεια μπορεί επίσης να εξαπλωθεί μέσω μετάγγισης αίματος, μεταμόσχευσης οργάνων, τρώγοντας τρόφιμα μολυσμένα με τα παράσιτα και με κάθετη μετάδοση (από μια μητέρα στο μωρό της).

    Η διάγνωση πρώιμα της νόσου είναι η εύρεση του παρασίτου στο αίμα χρησιμοποιώντας μικροσκόπιο ή η ανίχνευση του DNA του με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης.

    Η χρόνια νόσος διαγιγνώσκεται με την εύρεση αντισωμάτων για το T. cruzi στο αίμα.

    Επηρεάζει περισσότερους από 150 τύπους ζώων.

    Η πρόληψη επικεντρώνεται στην εξάλειψη των εντόμων και στην αποφυγή των δαγκωμάτων τους. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη χρήση εντομοκτόνων ή κρεβατιών με σκέπασμα. Άλλες προληπτικές προσπάθειες περιλαμβάνουν τον έλεγχο αίματος που χρησιμοποιείται για μεταγγίσεις.

    Δεν έχει αναπτυχθεί εμβόλιο.

    Οι πρώιμες λοιμώξεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με τα φάρμακα βενζινιδαζόλη ή nifurtimox, τα οποία, συνήθως, θεραπεύουν την ασθένεια εάν χορηγούνται λίγο μετά τη μόλυνση του ατόμου, αλλά γίνονται λιγότερο αποτελεσματικά όσο περισσότερο ένα άτομο έχει τη νόσο Chagas.

    Όταν χρησιμοποιείται σε χρόνια ασθένεια, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να καθυστερήσει ή να αποτρέψει την εμφάνιση συμπτωμάτων τελικού σταδίου.

    Η βενζινιδαζόλη και το nifurtimox προκαλούν συχνά ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως δερματικές διαταραχές, ερεθισμό του πεπτικού συστήματος και νευρολογικά συμπτώματα, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας.

    Εκτιμάται ότι 6,2 εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως στο Μεξικό, την Κεντρική Αμερική και τη Νότια Αμερική, έχουν νόσο Chagas από το 2017, με αποτέλεσμα περίπου 7.900 θανάτους.

    Τα περισσότερα άτομα με τη νόσο είναι φτωχά, και τα περισσότερα δεν συνειδητοποιούν ότι έχουν μολυνθεί.

    Οι μετακινήσεις πληθυσμού μεγάλης κλίμακας έχουν αυξήσει τις περιοχές όπου εντοπίζεται η νόσος Chagas και αυτές περιλαμβάνουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

    Η ασθένεια Chagas ταξινομείται ως τροπική ασθένεια. 

    image 4

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas εμφανίζεται σε δύο στάδια: ένα οξύ στάδιο, το οποίο αναπτύσσεται μία έως δύο εβδομάδες μετά το δάγκωμα των εντόμων και ένα χρόνιο στάδιο που αναπτύσσεται για πολλά χρόνια. Το οξύ στάδιο είναι συχνά χωρίς συμπτώματα. Όταν υπάρχουν, τα συμπτώματα είναι, συνήθως, δευτερεύοντα και δεν είναι συγκεκριμένα για κάποια συγκεκριμένη ασθένεια.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

    • πυρετό
    • αδιαθεσία
    • κεφαλαλγία 
    • διόγκωση του ήπατος, του σπλήνα και των λεμφαδένων

    Σπάνια, οι άνθρωποι αναπτύσσουν ένα οζίδιο στο σημείο της λοίμωξης, το οποίο ονομάζεται «σημάδι του Romaña» εάν βρίσκεται στο βλέφαρο ή «chagoma» εάν βρίσκεται αλλού στο δέρμα. Σε σπάνιες περιπτώσεις (λιγότερο από 1-5%), τα μολυσμένα άτομα αναπτύσσουν σοβαρή οξεία νόσο, η οποία μπορεί να προκαλέσει απειλητική για τη ζωή συσσώρευση υγρών γύρω από την καρδιά, ή φλεγμονή της καρδιάς ή του εγκεφάλου και των γύρω ιστών. Η οξεία φάση διαρκεί, συνήθως, τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες και υποχωρεί χωρίς θεραπεία. Εκτός αν υποβληθούν σε θεραπεία με αντιπαρασιτικά φάρμακα, τα άτομα παραμένουν χρόνια μολυσμένα με T. cruzi μετά την ανάρρωση από την οξεία φάση.

    Οι περισσότερες χρόνιες λοιμώξεις είναι ασυμπτωματικές, οι οποίες αναφέρονται ως απροσδιόριστες χρόνιες νόσοι Chagas. Ωστόσο, από τα άτομα με χρόνια νόσο του Chagas, το 30-40% αναπτύσσουν δυσλειτουργία οργάνων και επηρεάζονται, συχνότερα, η καρδιά ή το πεπτικό σύστημα.

    Η πιο συχνή εκδήλωση είναι η καρδιακή νόσος, η οποία εμφανίζεται στο 14-45% των ατόμων με χρόνια νόσο Chagas. Τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas συχνά αντιμετωπίζουν αίσθημα παλμών της καρδιάς και μερικές φορές λιποθυμία λόγω ακανόνιστης καρδιακής λειτουργίας. Με το ηλεκτροκαρδιογράφημα, τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas έχουν συχνότερα αρρυθμίες. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, οι κοιλίες της καρδιάς διευρύνονται (διασταλτική καρδιομυοπάθεια), γεγονός που μειώνει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα. Σε πολλές περιπτώσεις, το πρώτο σημάδι της καρδιακής νόσου του Chagas είναι η καρδιακή ανεπάρκεια, ο θρομβοεμβολισμός ή ο θωρακικός πόνος που σχετίζεται με ανωμαλίες στην αγγείωση.

    Επίσης, συχνή στη χρόνια νόσο του Chagas είναι η βλάβη στο πεπτικό σύστημα, ιδιαίτερα η διεύρυνση του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου, η οποία επηρεάζει το 10-21% των ανθρώπων. Εκείνοι με διογκωμένο οισοφάγο συχνά αντιμετωπίζουν πόνο (οδυνοφαγία) ή δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία), παλινδρόμηση οξέος, βήχα και απώλεια βάρους. Άτομα με διογκωμένο παχύ έντερο συχνά αντιμετωπίζουν δυσκοιλιότητα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή απόφραξη του εντέρου ή της παροχής αίματος. Έως και το 10% των ατόμων που έχουν προσβληθεί από χρόνια νόσο αναπτύσσουν νευρική βλάβη που μπορεί να οδηγήσει σε μούδιασμα και αλλοιωμένα αντανακλαστικά ή κίνηση.

    Ενώ η χρόνια ασθένεια αναπτύσσεται αργά, ορισμένα άτομα με νόσο Chagas (λιγότερο από 10%) αναπτύσσουν καρδιακή βλάβη αμέσως μετά από οξεία νόσο.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί από κατάποση παρασίτων τείνουν να αναπτύσσουν σοβαρή ασθένεια εντός τριών εβδομάδων από την κατανάλωση, με συμπτώματα όπως πυρετό, έμετο, δύσπνοια, βήχα και πόνο στο στήθος, την κοιλιά και τους μυς.

    Εκείνοι που έχουν μολυνθεί με κάθετη μετάδοση, συνήθως, έχουν λίγα ή καθόλου συμπτώματα, αλλά μπορεί να έχουν ήπια μη ειδικά συμπτώματα ή σοβαρά συμπτώματα, όπως ίκτερος, αναπνευστική δυσχέρεια και καρδιακά προβλήματα.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί μέσω μεταμόσχευσης οργάνων ή μετάγγισης αίματος τείνουν να έχουν συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της ασθένειας που μεταδίδεται από φορέα, αλλά τα συμπτώματα μπορεί να μην εκδηλωθούν μια εβδομάδα έως πέντε μήνες.

    Χρόνια μολυσμένα άτομα που καθίστανται ανοσοκατασταλμένα λόγω λοίμωξης από τον ιό HIV μπορούν να υποστούν ιδιαίτερα σοβαρή ασθένεια, η οποία, συνήθως, χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στον εγκέφαλο και του γύρω περιβάλλοντα ιστού ή αναπτύσσουν εγκεφαλικά αποστήματα. Τα συμπτώματα ποικίλλουν ευρέως με βάση το μέγεθος και τη θέση των αποστημάτων του εγκεφάλου, αλλά συνήθως περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκεφάλους, επιληπτικές κρίσεις, απώλεια αίσθησης ή άλλα νευρολογικά ζητήματα που υποδεικνύουν συγκεκριμένες θέσεις βλάβης του νευρικού συστήματος. Περιστασιακά, αυτά τα άτομα αντιμετωπίζουν, επίσης, οξεία καρδιακή φλεγμονή, δερματικές αλλοιώσεις και ασθένειες του στομάχου, του εντέρου ή του περιτοναίου. 

    pmed.0040332.g004

    Κύκλος ζωής και μετάδοση του T. cruzi

    Η νόσος του Chagas προκαλείται από μόλυνση με το πρωτόζωο παράσιτο T. cruzi, το οποίο, συνήθως, εισάγεται στον άνθρωπο μέσω του δαγκώματος των εντόμων, «ζωύφια». Στην περιοχή του δαγκώματος, οι κινητικές μορφές T. cruzi που ονομάζονται τρυπομαστίγοι εισβάλλουν σε διάφορα κύτταρα ξενιστές. Μέσα σε ένα κύτταρο ξενιστή, το παράσιτο μεταμορφώνεται σε μια αναπαραγωγική μορφή που ονομάζεται αμάστιγο, το οποίο υφίσταται πολλούς γύρους αναπαραγωγής. Οι αναπαραγόμενοι αμάστιγοι μετατρέπονται σε τρυποστιγώτες, οι οποίοι διαρρηγνύουν το κύτταρο ξενιστή και απελευθερώνονται στην κυκλοφορία του αίματος. Στη συνέχεια, οι τρυποστίγοι διαδίδονται σε όλο το σώμα σε διάφορους ιστούς, όπου εισβάλλουν στα κύτταρα και αναπαράγονται. Για πολλά χρόνια, κύκλοι αναπαραγωγής παρασίτων και ανοσοαπόκρισης μπορούν να βλάψουν σοβαρά αυτούς τους ιστούς, ιδιαίτερα την καρδιά και το πεπτικό σύστημα.

    Μετάδοση ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Ένα καφέ φτερωτό έντομο το Triatoma infestans είναι φορέας του T. cruzi. Το T. cruzi μπορεί να μεταδοθεί από διάφορα έντομα που ανήκουν στα γένη Triatoma, Panstrongylus και Rhodnius. Οι πρωταρχικοί φορείς για ανθρώπινη μόλυνση είναι τα είδη που κατοικούν σε ανθρώπινες κατοικίες, δηλαδή Triatoma infestans, Rhodnius prolixus, Triatoma dimidiata και Panstrongylus megistus. Αυτά τα έντομα είναι γνωστά με μια σειρά από τοπικά ονόματα, όπως το vinchuca στην Αργεντινή, τη Βολιβία, τη Χιλή και την Παραγουάη, το barbeiro στη Βραζιλία, το pito στην Κολομβία, το τσιντσέ στην Κεντρική Αμερική και το τσιπ στη Βενεζουέλα. Τα έντομα τείνουν να τρέφονται τη νύχτα, προτιμώντας υγρές επιφάνειες κοντά στα μάτια ή το στόμα. Ένα έντομο μπορεί να μολυνθεί με το T. cruzi όταν τρέφεται με μολυσμένο ξενιστή. Το T. cruzi αναπαράγεται στην εντερική οδό του εντόμου και ρίχνεται στα κόπρανα του ζωυφόου. Όταν μια μολυσμένη τριατομίνη τρέφεται, διαπερνά το δέρμα και παίρνει αίμα, και κάνει αφόδευση ταυτόχρονα για να δώσει χώρο για το νέο γεύμα. Το δάγκωμα είναι, συνήθως, ανώδυνο, αλλά προκαλεί φαγούρα. Το ξύσιμο στο δάγκωμα εισάγει τα περιττώματα T. cruzi στην πληγή δαγκώματος, ξεκινώντας τη μόλυνση. Εκτός από την κλασική εξάπλωση του φορέα, η νόσος του Chagas μπορεί να μεταδοθεί μέσω τροφής ή ποτού μολυσμένου με έντομα ή τα περιττώματα τους. Δεδομένου ότι η θέρμανση ή η ξήρανση σκοτώνει τα παράσιτα, τα ποτά και ειδικά οι χυμοί φρούτων είναι η πιο συχνή πηγή μόλυνσης. Αυτή η οδός μετάδοσης προκαλεί ασυνήθιστα σοβαρά συμπτώματα, πιθανώς λόγω μόλυνσης με υψηλότερο φορτίο παρασίτων από ό, τι από το δάγκωμα ενός ζωύφιου. Το T. cruzi μπορεί, επίσης, να μεταδοθεί ανεξάρτητα από τα έντομα κατά τη μετάγγιση αίματος, μετά από μεταμόσχευση οργάνων ή κατά μήκος του πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η μετάγγιση με το αίμα ενός μολυσμένου δότη μολύνει τον παραλήπτη κατά 10-25%. Για να αποφευχθεί αυτό, εξετάζεται το αίμα για T. cruzi σε πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ομοίως, η μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων από μολυσμένο δότη μπορεί να μεταδώσει τον T. cruzi στον παραλήπτη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη μεταμόσχευση καρδιάς, η οποία μεταδίδει το T. cruzi 75–100% και λιγότερο για τη μεταμόσχευση του ήπατος (0–29%) ή ενός νεφρού (0–19%). Μια μολυσμένη μητέρα μπορεί, επίσης, να μεταδώσει το T. cruzi στο παιδί της μέσω του πλακούντα. Αυτό συμβαίνει έως και στο 15% των γεννήσεων από μολυσμένες μητέρες. Από το 2019, το 22,5% των νέων λοιμώξεων εμφανίζεται μέσω κάθετης μετάδοσης.

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στην οξεία φάση της νόσου, τα σημεία και τα συμπτώματα προκαλούνται άμεσα από την αντιγραφή του T. cruzi και την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος σε αυτήν. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, το T. cruzi μπορεί να βρεθεί σε διάφορους ιστούς σε όλο το σώμα και κυκλοφορεί στο αίμα. Κατά τη διάρκεια των αρχικών εβδομάδων μόλυνσης, η αντιγραφή του παρασίτου ελέγχεται με παραγωγή αντισωμάτων και ενεργοποίηση της φλεγμονώδους απόκρισης του ξενιστή, ιδιαίτερα κύτταρα που στοχεύουν ενδοκυτταρικά παθογόνα, όπως, τα κύτταρα ΝΚ και τα μακροφάγα, που οδηγούνται από μόρια σηματοδότησης φλεγμονής, όπως ο TNF-α και η IFN -γ. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας νόσου Chagas, η μακροχρόνια βλάβη των οργάνων αναπτύσσεται με την πάροδο των ετών λόγω της συνεχούς αναπαραγωγής του παρασίτου και της βλάβης από το ανοσοποιητικό σύστημα. Νωρίς κατά τη διάρκεια της νόσου, το T. cruzi βρίσκεται συχνά στις ραβδωτές μυϊκές ίνες της καρδιάς. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, η καρδιά γενικά διογκώνεται, με σημαντικές περιοχές καρδιακών μυϊκών ινών να αντικαθίστανται από ουλώδη ιστό και λίπος. Περιοχές ενεργού φλεγμονής διασκορπίζονται σε όλη την καρδιά, με φλεγμονώδη ανοσοκύτταρα, συνήθως μακροφάγα και Τ κύτταρα. Αργά στη νόσο, τα παράσιτα σπάνια εντοπίζονται στην καρδιά και μπορεί να είναι παρόντα σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Στην καρδιά, το παχύ έντερο και τον οισοφάγο, η χρόνια ασθένεια οδηγεί, επίσης, σε τεράστια απώλεια νευρικών απολήξεων. Στην καρδιά, αυτό μπορεί να συμβάλλει σε αρρυθμίες και άλλες καρδιακές δυσλειτουργίες. Στο παχύ έντερο και στον οισοφάγο, η απώλεια ελέγχου του νευρικού συστήματος είναι ο κύριος παράγοντας της δυσλειτουργίας των οργάνων. Η απώλεια νεύρων εμποδίζει την κίνηση των τροφίμων μέσω του πεπτικού σωλήνα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου και σε περιορισμό της παροχής αίματος.

    Chagas Instagram 1000x1000

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η παρουσία του T. cruzi είναι διαγνωστική της νόσου Chagas. Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης της λοίμωξης, μπορεί να ανιχνευθεί με μικροσκοπική εξέταση φρέσκου αίματος, ή του επιχρίσματος του, για κινητικά παράσιτα. ή με παρασκευή λεπτών και παχιών επιχρισμάτων αίματος που βάφονται με Giemsa, για άμεση απεικόνιση παρασίτων. Η εξέταση επιχρίσματος αίματος ανιχνεύει παράσιτα στο 34-85% των περιπτώσεων. Τεχνικές, όπως, η φυγοκέντρηση μικροαιματοκρίτη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη συγκέντρωση του αίματος, γεγονός που καθιστά τη δοκιμή πιο ευαίσθητη. Κατά τη μικροσκοπική εξέταση, οι τρυπομαστίγοι T. cruzi έχουν ένα λεπτό σώμα, συχνά σε σχήμα S ή U, με μαστίγιο συνδεδεμένο στο σώμα μέσω κυματοειδούς μεμβράνης. Εναλλακτικά, το DNA του T. cruzi μπορεί να ανιχνευθεί με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR). Σε οξεία και συγγενή νόσο του Chagas, η PCR είναι πιο ευαίσθητη από τη μικροσκοπία, και είναι πιο αξιόπιστη από τις δοκιμές που βασίζονται σε αντισώματα για τη διάγνωση συγγενούς νόσου, επειδή δεν επηρεάζεται από τη μεταφορά αντισωμάτων κατά του T. cruzi από μια μητέρα στο το μωρό της (παθητική ανοσία). Η PCR χρησιμοποιείται επίσης για την παρακολούθηση των επιπέδων του T. cruzi σε αποδέκτες μεταμοσχεύσεων οργάνων και σε ανοσοκατασταλμένα άτομα, γεγονός που επιτρέπει την ανίχνευση λοίμωξης ή επανενεργοποίησης σε πρώιμο στάδιο. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας φάσης, η μικροσκοπική διάγνωση είναι αναξιόπιστη και η PCR είναι λιγότερο ευαίσθητη επειδή το επίπεδο των παρασίτων στο αίμα είναι χαμηλό. Η χρόνια νόσος του Chagas διαγιγνώσκεται, συνήθως, χρησιμοποιώντας ορολογικές εξετάσεις, οι οποίες ανιχνεύουν αντισώματα ανοσοσφαιρίνης G κατά του T. cruzi στο αίμα του ατόμου. Οι πιο κοινές μεθοδολογίες δοκιμής είναι η ELISA, ο έμμεσος ανοσοφθορισμός και η έμμεση αιμοσυγκόλληση. Απαιτούνται δύο θετικά αποτελέσματα ορολογίας, χρησιμοποιώντας διαφορετικές μεθόδους δοκιμής για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση. Εάν τα αποτελέσματα των δοκιμών είναι ασαφή, μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρόσθετες μέθοδοι δοκιμής όπως το Western blot. Τα αντιγόνα T. cruzi μπορούν, επίσης, να ανιχνευθούν σε δείγματα ιστών χρησιμοποιώντας τεχνικές ανοσοϊστοχημείας. Διατίθενται διάφορες ταχείες διαγνωστικές εξετάσεις για τη νόσο Chagas. Αυτές οι δοκιμές μεταφέρονται εύκολα και μπορούν να πραγματοποιηθούν από άτομα χωρίς ειδική εκπαίδευση. Είναι χρήσιμα για τον έλεγχο μεγάλου αριθμού ατόμων και για τον έλεγχο ατόμων που δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, αλλά η ευαισθησία τους είναι σχετικά χαμηλή, και συνιστάται να χρησιμοποιηθεί μια δεύτερη μέθοδος για την επιβεβαίωση ενός θετικού αποτελέσματος. Το T. cruzi μπορεί να απομονωθεί από δείγματα μέσω καλλιέργειας αίματος ή ξενοδιάγνωσης ή εμβολιασμού ζώων με το αίμα του ατόμου. Στη μέθοδο καλλιέργειας αίματος, τα ερυθρά αιμοσφαίρια του ατόμου διαχωρίζονται από το πλάσμα και προστίθενται σε ένα εξειδικευμένο μέσο ανάπτυξης για να ενθαρρύνουν τον πολλαπλασιασμό του παρασίτου. Μπορεί να χρειαστούν έως και έξι μήνες για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα. Η ξενοδιάγνωση περιλαμβάνει τη σίτιση του αίματος του ατόμου σε έντομα τριατομίνης και στη συνέχεια εξέταση των περιττωμάτων του για το παράσιτο 30 έως 60 ημέρες αργότερα. Αυτές οι μέθοδοι δεν χρησιμοποιούνται συνήθως, καθώς είναι αργές και έχουν χαμηλή ευαισθησία.

    chagas disease diagnosis 5ada080f1d640400390db8d0

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Τα δίχτυα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ενδημικές περιοχές για την αποφυγή δαγκωμάτων από τα έντομα. Οι προσπάθειες για την πρόληψη της νόσου Chagas έχουν επικεντρωθεί σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχο του φορέα για τον περιορισμό της έκθεσης σε έντομα τριατομίνης. Τα προγράμματα ψεκασμού εντομοκτόνων αποτέλεσαν τη βασική βάση του ελέγχου του φορέα, αποτελούμενο από ψεκασμό σπιτιών και τις γύρω περιοχές με εντομοκτόνα. Αυτό έγινε αρχικά με εντομοκτόνα οργανοχλωρίου, οργανοφωσφορικού και καρβαμικού, τα οποία αντικαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1980 με πυρεθροειδή. Αυτά τα προγράμματα μείωσαν δραστικά τη μετάδοση στη Βραζιλία και τη Χιλή, και εξάλειψαν σημαντικούς φορείς από ορισμένες περιοχές: Triatoma infestans από τη Βραζιλία, τη Χιλή, την Ουρουγουάη και τμήματα του Περού και της Παραγουάης, καθώς και το Rhodnius prolixus από την Κεντρική Αμερική. Ο έλεγχος του φορέα σε ορισμένες περιοχές παρεμποδίστηκε από την ανάπτυξη αντοχής σε εντομοκτόνα από τα έντομα. Σε απάντηση, τα προγράμματα ελέγχου φορέων έχουν εφαρμόσει εναλλακτικά εντομοκτόνα (π.χ. fenitrothion και bendiocarb στην Αργεντινή και τη Βολιβία), τη θεραπεία εξημερωμένων ζώων (τα οποία τροφοδοτούνται, επίσης, από τα έντομα) με φυτοφάρμακα, χρώματα εμποτισμένα με φυτοφάρμακα και άλλες πειραματικές προσεγγίσεις. Σε περιοχές με αυτά τα έντομα, η μετάδοση του T. cruzi μπορεί να αποφευχθεί με τον ύπνο κάτω από τα σεντόνια και με σκεπαστά κρεβάτια. Η μετάγγιση αίματος ήταν στο παρελθόν ο δεύτερος συνηθέστερος τρόπος μετάδοσης για τη νόσο Chagas. Το T. cruzi μπορεί να επιβιώσει σε ψυγμένο αποθηκευμένο αίμα και μπορεί να επιβιώσει από την κατάψυξη και την απόψυξη, επιτρέποντάς του να παραμείνει σε ολικό αίμα, συσκευασμένα ερυθρά αιμοσφαίρια, κοκκιοκύτταρα και αιμοπετάλια. Η ανάπτυξη και η εφαρμογή εξετάσεων διαλογής των προϊόντων αίματος μείωσε δραματικά τον κίνδυνο μόλυνσης κατά τη μετάγγιση αίματος. Σχεδόν όλες οι αιμοδοσίες στις χώρες της Λατινικής Αμερικής υποβάλλονται σε έλεγχο Chagas. Η ευρεία εξέταση είναι επίσης συχνή σε μη ενδημικά έθνη με σημαντικούς πληθυσμούς μεταναστών από ενδημικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου (εφαρμόστηκε το 1999), της Ισπανίας (2005), των Ηνωμένων Πολιτειών (2007), της Γαλλίας και της Σουηδίας (2009), της Ελβετίας (2012) και Βέλγιο (2013). Το αίμα εξετάζεται χρησιμοποιώντας ορολογικές δοκιμές, συνήθως ELISA, για την ανίχνευση αντισωμάτων έναντι πρωτεϊνών T. cruzi. Άλλοι τρόποι μετάδοσης έχουν επίσης στοχευτεί από τα προγράμματα πρόληψης της νόσου Chagas. Η θεραπεία μητέρων που έχουν προσβληθεί από T. cruzi κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μειώνει τον κίνδυνο συγγενής μετάδοσης της λοίμωξης. Για το σκοπό αυτό, πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής έχουν εφαρμόσει ως ρουτίνα τον έλεγχο εγκύων γυναικών και βρεφών για μόλυνση από T. cruzi και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τον έλεγχο όλων των παιδιών που έχουν γεννηθεί από μολυσμένες μητέρες για να αποτραπεί η ανάπτυξη συγγενών λοιμώξεων σε χρόνια ασθένεια. Ομοίως με τις μεταγγίσεις αίματος, πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas ελέγχουν τα όργανα για μεταμόσχευση με ορολογικές εξετάσεις. Δεν υπάρχει εμβόλιο κατά της νόσου Chagas. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas αντιμετωπίζεται χρησιμοποιώντας αντιπαρασιτικά φάρμακα για την εξάλειψη του T. cruzi από το σώμα και  συμπτωματική θεραπεία για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της λοίμωξης. Από το 2018, το benznidazole και το nifurtimox ήταν τα αντιπαρασιτικά φάρμακα επιλογής για τη θεραπεία της νόσου Chagas, αν και το benznidazole είναι το μόνο φάρμακο που διατίθεται στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Και για τα δύο φάρμακα, η θεραπεία αποτελείται, συνήθως, από δύο έως τρεις δόσεις από του στόματος την ημέρα για 60 έως 90 ημέρες. Η αντιπαρασιτική θεραπεία είναι πιο αποτελεσματική νωρίς κατά τη διάρκεια της λοίμωξης: εξαλείφει το T. cruzi από το 50-80% των ατόμων στην οξεία φάση, αλλά μόνο το 20-60% αυτών που βρίσκονται στη χρόνια φάση. Η θεραπεία της χρόνιας νόσου είναι πιο αποτελεσματική στα παιδιά από ό, τι στους ενήλικες και το ποσοστό θεραπείας για συγγενή νόσο πλησιάζει το 100% εάν αντιμετωπιστεί τον πρώτο χρόνο της ζωής. Η αντιπαρασιτική θεραπεία μπορεί επίσης να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου και να μειώσει την πιθανότητα συγγενούς μετάδοσης. Η εξάλειψη του T. cruzi δε θεραπεύει την καρδιακή και γαστρεντερική βλάβη που προκαλείται από χρόνια νόσο του Chagas, επομένως αυτές οι καταστάσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται ξεχωριστά. Η αντιπαρασιτική θεραπεία δεν συνιστάται σε άτομα που έχουν ήδη αναπτύξει διασταλτική καρδιομυοπάθεια.

    Η βενζινιδαζόλη θεωρείται συνήθως η θεραπεία πρώτης γραμμής επειδή έχει πιο ήπιες δυσμενείς επιπτώσεις από το nifurtimox και η αποτελεσματικότητά της είναι καλύτερα κατανοητή. Τόσο η βενζινιδαζόλη όσο και το nifurtimox έχουν συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της βενζινιδαζόλης είναι: δερματικό εξάνθημα, πεπτικά προβλήματα, μειωμένη όρεξη, αδυναμία, πονοκέφαλος και προβλήματα ύπνου. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες μερικές φορές μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντιισταμινικά ή κορτικοστεροειδή και γενικά αντιστρέφονται όταν διακόπτεται η θεραπεία. Ωστόσο, η βενζιδαζόλη διακόπτεται σε ποσοστό έως και 29% των περιπτώσεων. Το Nifurtimox έχει συχνότερες παρενέργειες, επηρεάζοντας έως και 97,5% των ατόμων που παίρνουν το φάρμακο. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι: απώλεια όρεξης, απώλεια βάρους, ναυτία και έμετος και διάφορες νευρολογικές διαταραχές, όπως αλλαγές στη διάθεση, αϋπνία, παραισθησία και περιφερική νευροπάθεια. Η θεραπεία διακόπτεται σε έως και 75% των περιπτώσεων. Και τα δύο φάρμακα αντενδείκνυται για χρήση σε έγκυες γυναίκες και άτομα με ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια. Από το 2019, έχει αναφερθεί αντίσταση σε αυτά τα φάρμακα.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στο χρόνιο στάδιο, η θεραπεία περιλαμβάνει τη διαχείριση των κλινικών εκδηλώσεων της νόσου. Η θεραπεία της καρδιομυοπάθειας του Chagas είναι παρόμοια με εκείνη άλλων μορφών καρδιακής νόσου. Μπορεί να συνταγογραφούνται βήτα αναστολείς και αναστολείς ΜΕΑ, αλλά ορισμένα άτομα με νόσο Chagas μπορεί να μην είναι σε θέση να λάβουν την τυπική δόση αυτών των φαρμάκων επειδή έχουν χαμηλή αρτηριακή πίεση ή χαμηλό καρδιακό ρυθμό. Για τη διαχείριση των ακανόνιστων καρδιακών παλμών, στα άτομα μπορεί να συνταγογραφούνται αντιαρρυθμικά φάρμακα όπως η αμιωδαρόνη ή να βάλουν βηματοδότη. Αντιπηκτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόληψη του θρομβοεμβολισμού και του εγκεφαλικού επεισοδίου. Η χρόνια καρδιακή νόσος που προκαλείται από το Chagas είναι ένας συχνός λόγος για χειρουργική επέμβαση και μεταμόσχευση καρδιάς. Επειδή οι αποδέκτες μεταμοσχεύσεων λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα για να αποτρέψουν την απόρριψη οργάνων, παρακολουθούνται χρησιμοποιώντας PCR για να ανιχνεύσουν την επανενεργοποίηση της νόσου. Τα άτομα με νόσο του Chagas που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση καρδιάς έχουν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Η ήπια γαστρεντερική νόσος μπορεί να αντιμετωπιστεί συμπτωματικά, όπως με τη χρήση καθαρτικών για τη δυσκοιλιότητα ή τη λήψη προκινητικού φαρμάκου, όπως η μετοκλοπραμίδη πριν από τα γεύματα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του οισοφάγου. Η χειρουργική επέμβαση για τη διάσπαση των μυών του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα (καρδιομυοτομία) ενδείκνυται σε πιο σοβαρές περιπτώσεις οισοφαγικής νόσου, και μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική αφαίρεση του προσβεβλημένου μέρους του οργάνου σε προχωρημένο μεγάκολο.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Everything You Want To Know About Chagas Disease Kissing Bug Disease 1280x720

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Τρυπανοσωμίαση της Αφρικής

    Ο ιός του Έμπολα

    Μυοκαρδίτιδα

    Ασθένεια του ύπνου

    www.emedi.gr

     

  • Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

    Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη είναι η παραγωγή ινώδους στο αίμα που κυκλοφορεί, το οποίο εμφανίζεται σαν επιπλοκή της μαιευτικής (π.χ. πρόωρη αποκόλληση του πλακούντα), των λοιμώξεων (ειδικά από Gram αρνητικά) και των κακοηθειών 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό, Λεμφικό, Ανοσοποιητικό

    Γενετική: Ομόζυγη έλλειψη πρωτεΐνης C ή πρωτεΐνης S

    Επικρατέστερη ηλικία: Καμία

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Επίσταξη
    • Αιμορραγία από τα ούλα
    • Αιμορραγία από τους βλεννογόνους
    • Αιμόπτυση
    • Αιματέμεση 
    • Μητρορραγία
    • Βήχας
    • Δύσπνοια
    • Σύγχυση
    • Διαταραχές προσανατολισμού
    • Αίμα στα κόπρανα
    • Αιματουρία
    • Ολιγουρία
    • Πυρετός
    • Πετέχειες
    • Πορφύρα
    • Εκχυμώσεις 
    • Δερματικές αιμορραγικές νεκρώσεις
    • Εντοπισμένοι ρόγχοι
    • Ταχύπνοια
    • Πλευριτικός ήχος τριβής
    • Αμφιβληστροειδικές αιμορραγίες 
    • Ανουρία
    • Θρομβοφλεβίτιδα
    • Ληθαργικότητα
    • Περιφερική κυάνωση

    ΑΙΤΙΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Διαταραχές πήξης λόγω διάχυτης ενεργοποίησης των αιμοστατικών μηχανισμών 
    • Μαιευτικές επιπλοκές 
    • Λοίμωξη
    • Νεοπλάσματα
    • Ενδαγγειακή αιμόλυση 
    • Αγγειακές διαταραχές, θρόμβωση
    • Δήγμα φιδιού 
    • Μαζική ιστική καταστροφή 
    • Τραύμα
    • Υποξία
    • Ηπατοπάθεια
    • Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας βρεφών και ενηλίκων (ΣΑΔ)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Κύηση
    • Χειρουργική προστάτη
    • Κρανιοεγκεφαλική κάκωση 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Μαζική ηπατική νέκρωση
    • Έλλειψη βιταμίνης Κ
    • Θρομβοκυτταροπενική πορφύρα 
    • Αιμολυτικό - ουραιμικό σύνδρομο
    • Υποκλοπή εξομονοφωσφορικών 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Θρομβοκυτταροπενία 
    • Αύξηση χρόνου μερικής θρομβοπλαστίνης 
    • Αύξηση χρόνου προθρομβίνης 
    • Μείωση ινωδογόνου
    • Αύξηση προϊόντων αποδόμησης ινώδους
    • Μείωση αντιθρομβίνης ΙΙΙ
    • Αύξηση χρόνου ροής 
    • Σχιζοκυττάρωση
    • Αναιμία
    • Λευκοκυττάρωση 
    • Αύξηση γαλακτικής αφυδρογονάσης (LDH)
    • Αύξηση ΑΟΑ
    • Μείωση παράγοντα V
    • Μείωση ή αύξηση παράγοντα VIII
    • Μείωση παράγοντα X
    • Μείωση παράγοντα ΧΙΙΙ
    • Αιμοσφαιριναιμία
    • Αιματουρία
    • Θετική γουαϊάκη (Hemocult)
    • Μείωση πρωτεΐνης C

    Pathogenesis of DIC Disseminated intravascular coagulation

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    Ακτινογραφία θώρακα: αμφοτερόπλευρη πυλαία βαμβακοειδής σκίαση

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Θεραπεία υποκείμενης πάθησης π.χ. εκκένωση μήτρας σε περίπτωση προδρόμου πλακούντα, αντιβιοθεραπεία ευρέος φάσματος σε Gram αρνητική σηψαιμία
    • Αντικατάσταση απωλειών αίματος
    • Χορήγηση αιμοπεταλίων
    • Φρέσκο κατεψυγμένο πλάσμα
    • Κρυοϊζηματίνες 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Αντιπηκτικά (ηπαρίνη) αν τα κλινικά ευρήματα υποδηλώνουν ανάπτυξη θρομβωτικών επιπλοκών, αλλά ποτέ σε κρανιοεγκεφαλική κάκωση
    • Αντιβιοτικά ευρέος φάσματος για τη σήψη 

    Αντενδείξεις: 

    • Κρανιοεγκεφαλική κάκωση
    • Αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    Για διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη που οφείλεται σε καρκίνο του προστάτη μπορεί να χορηγηθεί ηπαρίνη και αμινοκαπροϊκό οξύ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΙΑΧΥΤΗ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗ ΠΗΞΗ

    Πολύ στενή μέχρι να σημειωθεί σημαντική βελτίωση

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια
    • Καταπληξία 
    • Καρδιακός επιπωματισμός 
    • Αιμοθώρακας 
    • Ενδοεγκεφαλικό αιμάτωμα
    • Γάγγραινα και απώλεια δακτύλων

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    Φτωχή πρόγνωση, η θνησιμότητα είναι περίπου 60%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Θρομβοεμβολικά φαινόμενα σχετιζόμενα με φλεβοθρόμβωση, θρομβωτικές εκβλαστήσεις στην αορτική βαλβίδα, αρτηριακή εμβολή, κεραυνοβόλος νεογνική πορφύρα (έλλειψη ομόζυγης πρωτεΐνης C ή πρωτεΐνης S)

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την κυκλοφορία του αίματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την κυκλοφορία του αίματος

    Purpura and petechiae

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    D-dimers

    Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων

    Θρομβοπενία

    Αιμορραγία στον καρκίνο

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας

    Διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας είναι ένα πρόβλημα συμπεριφοράς που χαρακτηρίζεται από μικρή διάρκεια προσοχής, δυσανεξία στη ματαίωση, ενστικτώδη συμπεριφορά, εύκολη απόσπαση της προσοχής και συνήθως υπερκινητικότητα. Αυτό μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα κακή απόδοση στο σχολείο, δυσκολία στη σύναψη ισότιμων σχέσεων και σε διαμάχες γονέων/παιδιών.

    Η έναρξη γίνεται πριν την ηλικία των 7 ετών 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Γενετική: Οικογενές πρότυπο

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Έναρξη < 7 χρόνων 
    • Διαρκεί ως την εφηβεία και την ενήλικη ζωή 
    • 50% συμφωνούν με τα διαγνωστικά κριτήρια ως την ηλικία των 4 χρόνων 

    Επικρατέστερο φύλο: Αγόρια > Κορίτσια (4-6 φορές)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • DSM-III-R Κριτήρια - χρειάζονται 8/14: Τα μικρότερα παιδιά χρειάζονται περισσότερα κριτήρια για τη διάγνωση. Η επιθετικότητα δεν είναι χαρακτηριστικό της διαταραχής ελαττωματικής προσοχής υπερκινητικότητας, αλλά μπορεί να συνυπάρχει
    • Νευρικότητα
    • Δυσκολία να παραμένει καθισμένος 
    • Δεν μπορεί να περιμένει τη σειρά του 
    • Λέει απερίσκεπτες απαντήσεις πριν ολοκληρωθεί η ερώτηση 
    • Δυσκολεύεται να φέρει σε πέρας οδηγίες που του έχουν δοθεί (όχι μέσω περιφρόνησης)
    • Δυσκολεύεται να διατηρήσει την προσοχή του 
    • Μεταπηδά από τη μία ανολοκλήρωτη δραστηριότητα σε άλλη 
    • Δυσκολεύεται να παίξει ήσυχα
    • Μιλάει υπερβολικά 
    • Διακόπτει άλλους 
    • Δεν μοιάζει να ακούει τι του λένε 
    • Χάνει πράγματα 
    • Εμπλέκεται σε δραστηριότητες που είναι σημαντικά επικίνδυνες, χωρίς να λογαριάσει τις πιθανές συνέπειες 

    ΑΙΤΙΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    Πολυπαραγοντική νόσος 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • Σχετίζεται με κακή προγεννητική υγεία (προεκλαμψία, χρήση φαρμάκων και αλκοόλ, κάπνισμα)
    • Συν-νοσηρές καταστάσεις (σχετίζεται με, αλλά δεν προκαλείται από):
    1. Μαθησιακές δυσκολίες 
    2. Σύνδρομο Tourette
    3. Διαταραχές διάθεσης 
    4. Εναντιωτική προκλητική διαταραχή 
    5. Διαταραχή διαγωγής 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • Αναφερθείτε στο DSM-III-R
    • Επίπεδο δραστηριότητας ανάλογο για την ηλικία
    • Δυσλειτουργική οικογενειακή κατάσταση 
    • Δυσκολία μάθησης (ασυμφωνία του IQ και των επιτευγμάτων)
    • Διαταραχή ακοής/όρασης
    • Εναντιωτική/προκλητική διαταραχή
    • Διαταραχή διαγωγής 
    • Δηλητηρίαση από μόλυβδο
    • Αντίδραση σε φάρμακα (αποσυμφορητικό, αντιϊσταμινικό, θεοφυλλίνη, φαινοβαρβιτάλη)
    • Σύνδρομο Tourette
    • Γενικευμένη καθυστέρηση ανάπτυξης
    • Υπερθυρεοειδισμός (σπάνια)
    • Απουσία σπασμών (διαταραχή ελαττωματικής προσοχής μόνο)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    Σπάνια χρειάζονται, μπορεί να ελέγξετε το μόλυβδο

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • "Μαλακά" νευρολογικά σημεία - μη ειδικά (Romberg, μικτή προτίμηση χεριών, κ.λ.π.)
    • Κινητικά τικ μπορεί να είναι παρόντα (βήχας, θόρυβος, ξύσιμο)

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Εκτίμηση της μαθησιακής δυσχέρειας - συνήθως από τοσ σχολείο
    • Κλίμακες βαθμολόγησης της συμπεριφοράς (χρησιμοποιώντας τα κριτήρια DSM-III, προσθέτοντας σ' αυτά "παραπλανητικές ενδείξεις" - κλίμακα του Cannor, κλίμακα AcTER
    • Καλή ψυχολογική αξιολόγηση του σπιτικού περιβάλλοντος
    • Συνεχόμενα τεστ επιδόσεων - ταχέα προγράμματα υπολογιστών υψηλά ψευδώς αρνητικά

    aytismos

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    Δεν χρειάζεται ΗΕΓ, εκτός αν τα συμπτώματα, υποδηλώνουν έντονα σπαστική διαταραχή (π.χ. απουσία)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • Εκπαίδευση γονέα/σχολείου/ασθενή 
    • Εργαστείτε στενά με το δάσκαλο 
    • Αποφύγετε μη εμπεριστατωμένες θεραπείες

     ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ 

    • Επιτρέψτε την αυξημένη δραστηριότητα σε ασφαλές περιβάλλον
    • Συχνά αντιδρούν καλά στο παιχνίδι/μπανιέρα με νερό

    ΔΙΑΙΤΑ

    Δεν έχουν βρεθεί διαιτητικές αλλαγές, που να βοηθούν αποδεδειγμένα. Οι γονείς μπορούν να πειραματιστούν με αβλαβείς δίαιτες μειώνοντας τα:

    • Ζάχαρη
    • Χρωστικές
    • Προσθετικά

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    Σημεία κλειδιά για τους γονείς:

    • Ενίσχυση καλής συμπεριφοράς
    • Έχετε βλεμματική επαφή σε κάθε παράκληση
    • Μία δουλειά κάθε φορά 
    • Βραχύ διάλειμμα για προβλήματα
    • Σταματήστε τη συμπεριφορά πριν επιταθεί
    • Ενισχύστε τη δουλειά (προσοχή, αμοιβές)
    • Βρείτε σε τι είναι καλό το παιδί και τονίστε το 
    • Τα παιδιά με διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας προσπαθούν να είναι αφεντικά - μην το ενισχύετε
    • Μερικές οικογένειες ωφελούνται από ασκήσεις θυμού, κοινωνική εκπαίδευση και θεραπεία οικογένειας 
    • Εκπαιδεύστε τους γονείς για ρεαλιστικές προσδοκίες κατά τα στάδια ανάπτυξης (νεογέννητα ως την ενηλικίωση)
    • Συντονισμός των γονέων, των εξεταστών, των ψυχολόγων, των εκπαιδευτικών και των γιατρών 
    • Γνώση των δικαιωμάτων του παιδιού (δικαιώματα εκπαίδευσης, δικαιώματα γονέων)
    • Αντιμετώπιση της συμπεριφοράς από μέρα σε μέρα
    • Εκπαιδεύστε τους γονείς να χειρίζονται σωστά τη συμπεριφορά που έχει επιταθεί και τι να κάνουν σε κρίση 
    • Πρακτορεία, πληροφορίες, εγκαταστάσεις, σύμβουλοι και προγράμματα είναι διαθέσιμα για τη διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας
    • Υπέρ και κατά της φαρμακευτικής θεραπείας και πως το φάρμακο ενεργεί σε συνδυασμό με το σχολείο και τη συμπεριφορά
    • Κατανόηση από τους γονείς της σημασίας του ρόλου τους στην ανάπτυξη παιδιών με διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας
    • Κατανόηση νομικών θεμάτων που αφορούν κηδεμονίες, εγκατάσταση σε θετά σπίτια, υποβοηθούμενη ζωή, διαθέσιμη οικονομική βοήθεια, προγράμματα εργασίας 
    • Γνώση των υποστηρικτικών ομάδων ανακουφιστικής φροντίδας "χρόνος για μένα"
    • Βοηθήστε στην αντιμετώπιση των συναισθημάτων (ενοχές, ντροπή, άγχος, εξάντληση και ευθύνη)

    Σημεία κλειδιά για τους δασκάλους:

    • Βραχύβια εργασιακά προγράμματα
    • Καθαροί κανόνες
    • Άμεσες επιπτώσεις 
    • Ενίσχυση καλής συμπεριφοράς 
    • Συγχρονίστε το διάβασμα στο σπίτι με τους γονείς (το παιδί μπορεί να μην μεταφέρει τα μηνύματα στο σπίτι)

    TERAPIA OCUPACIONAL INFANTIL2

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    Τα διεγερτικά φάρμακα είναι η φαρμακευτική θεραπεία της επιλογής. Έχουν τουλάχιστον κάποια επίδραση στα συμπτώματα, βραχυπρόθεσμα, σε περίπου 80% των ανθρώπων. Η μεθυλφαινιδάτη φαίνεται να βελτιώνει τα συμπτώματα όπως αναφέρθηκαν από εκπαιδευτικούς και γονείς. Τα διεγερτικά μπορεί επίσης να μειώσουν τον κίνδυνο ακούσιων τραυματισμών σε παιδιά με ΔΕΠΥ. Υπάρχουν ορισμένα μη διεγερτικά φάρμακα, όπως η ατομοξετίνη, η βουπροπιόνη, η γουανφασίνη και η κλονιδίνη που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως εναλλακτικές λύσεις ή να προστεθούν στη διεγερτική θεραπεία. Δεν υπάρχουν καλές μελέτες που να συγκρίνουν τα διάφορα φάρμακα. Ωστόσο, εμφανίζονται λίγο πολύ ίσοι σε σχέση με τις παρενέργειες. Τα διεγερτικά φαίνεται να βελτιώνουν την ακαδημαϊκή απόδοση ενώ η ατομοξετίνη όχι. Η ατομοξετίνη, λόγω της έλλειψης ευθύνης λόγω εθισμού, μπορεί να προτιμάται σε εκείνους που διατρέχουν κίνδυνο ψυχαγωγικής ή καταναγκαστικής διεγερτικής χρήσης. Υπάρχουν λίγα στοιχεία για τις επιδράσεις της φαρμακευτικής αγωγής στις κοινωνικές συμπεριφορές. Από τον Ιούνιο του 2015, οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της φαρμακευτικής αγωγής δεν έχουν ακόμη καθοριστεί πλήρως. Μελέτες απεικόνισης μαγνητικού συντονισμού υποδηλώνουν ότι η μακροχρόνια θεραπεία με αμφεταμίνη ή μεθυλφαινιδάτη μειώνει τις ανωμαλίες στη δομή και τη λειτουργία του εγκεφάλου. Μια ανασκόπηση του 2018 βρήκε το μεγαλύτερο βραχυπρόθεσμο όφελος με τη μεθυλφαινιδάτη στα παιδιά και τις αμφεταμίνες σε ενήλικες. Οι οδηγίες σχετικά με το πότε πρέπει να χρησιμοποιούνται φάρμακα διαφέρουν ανά χώρα. Το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας και Αριστείας Φροντίδας του Ηνωμένου Βασιλείου (NICE) συνιστά τη χρήση για παιδιά μόνο σε σοβαρές περιπτώσεις, αν και για ενήλικες η φαρμακευτική αγωγή είναι θεραπεία πρώτης γραμμής. Ωστόσο, οι περισσότερες οδηγίες των Ηνωμένων Πολιτειών προτείνουν φάρμακα στις περισσότερες ηλικιακές ομάδες. Τα φάρμακα δεν συνιστώνται για παιδιά προσχολικής ηλικίας. Η υποδόρια διέγερση μπορεί να συμβεί και να οδηγήσει σε έλλειψη ανταπόκρισης ή αργότερα απώλεια αποτελεσματικότητας. Αυτό είναι ιδιαίτερα συνηθισμένο σε εφήβους και ενήλικες, καθώς η εγκεκριμένη δοσολογία βασίζεται σε παιδιά σχολικής ηλικίας, προκαλώντας σε ορισμένους επαγγελματίες να κάνουν χρήση δοσολογίας εκτός της ετικέτας βάσει βάρους ή οφελών. Ενώ τα διεγερτικά και η ατομοξετίνη είναι συνήθως ασφαλή, υπάρχουν παρενέργειες και αντενδείξεις στη χρήση τους. Υπάρχουν χαμηλές ποιοτικές ενδείξεις συσχέτισης μεταξύ της μεθυλφαινιδάτης και των σοβαρών και μη σοβαρών επιβλαβών παρενεργειών όταν λαμβάνονται από παιδιά και εφήβους. Συνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των παιδιών κατά τη λήψη αυτού του φαρμάκου. Μια μεγάλη υπερδοσολογία σε διεγερτικά συσχετίζεται συνήθως με συμπτώματα όπως η διεγερτική ψύχωση και η μανία. Αν και πολύ σπάνιες, σε θεραπευτικές δόσεις αυτά τα συμβάντα φαίνεται να εμφανίζονται σε περίπου 0,1% των ατόμων εντός των πρώτων εβδομάδων μετά την έναρξη της θεραπείας με αμφεταμίνη. Η χορήγηση ενός αντιψυχωσικού φαρμάκου έχει βρεθεί ότι επιλύει αποτελεσματικά τα συμπτώματα της οξείας ψύχωσης αμφεταμίνης. Συνιστάται τακτική παρακολούθηση σε άτομα με μακροχρόνια θεραπεία. Η διεγερτική θεραπεία πρέπει να διακόπτεται περιοδικά για να εκτιμάται η συνεχιζόμενη ανάγκη για φαρμακευτική αγωγή, να μειώνεται η πιθανή καθυστέρηση στην ανάπτυξη και να μειώνεται η ανοχή. Η μακροχρόνια κατάχρηση διεγερτικών φαρμάκων σε δόσεις πάνω από το θεραπευτικό εύρος για τη θεραπεία, σχετίζεται με εθισμό και εξάρτηση. Η ανεπεξέργαστη ΔΕΠΥ, ωστόσο, σχετίζεται επίσης με αυξημένο κίνδυνο διαταραχών χρήσης ουσιών και διαταραχών συμπεριφοράς. Η χρήση διεγερτικών φαίνεται είτε να μειώνει αυτόν τον κίνδυνο είτε να μην έχει καμία επίδραση σε αυτόν. Η ασφάλεια αυτών των φαρμάκων κατά την εγκυμοσύνη είναι ασαφής. Τα αντιψυχωσικά μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία της επιθετικότητας στην ΔΕΠΥ.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ  ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • Επαναλάβετε τις κλίμακες αξιολόγησης γονέα/δασκάλου σε 2 εβδομάδες και σε τακτικά διαστήματα
    • Τουλάχιστον 4 φορές το χρόνο επισκέψεις ιατρείου, για να παρακολουθήσετε τις παρενέργειες και την αποδοτικότητα:
    1. Αυξημένη αρτηριακή πίεση 
    2. Αϋπνία
    3. Πονοκέφαλος 
    4. Κοιλιακό άλγος
    5. Φτωχή ανάπτυξη
    6. Κάποιο γιατροί παίρνουν placebo Ritalin από τη CIBA για τυφλή μελέτη

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • Παιδιά σε κίνδυνο για κακοποίηση, κατάθλιψη, κοινωνική απομόνωση
    • Οι γονείς χρειάζονται τακτική υποστήριξη και συμβουλή
    • Καθιερώνετε επικοινωνία με το δάσκαλο κάθε σχολική χρονιά

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • Τα φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν πονοκεφάλους, κοιλιακό άλγος (να λαμβάνονται με τα γεύματα), καθυστέρηση στην ανάπτυξη
    • Το μη θεραπευμένο ΔΕΠΥ μπορεί να οδηγήσει σε αποτυχία στο σχολείο, κακοποίηση από τους γονείς, κοινωνική απομόνωση, φτωχή αυτοεκτίμηση

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    • Διαρκεί τα σχολικά χρόνια και κατά το ήμισυ της ενήλικης ζωής 
    • Γίνεται πιο εύκολο να ελεγχθεί με την αύξηση της ηλικίας 
    • Ενθαρρύνετε επιλογές που αυξάνουν την αυτονομία του ασθενούς και την ευκινησία του στη μελλοντική του καριέρα
    • Δεν υπάρχει αυξημένη επίπτωση εγκληματικότητας, εκτός αν υπάρχουν άλλα συνοσηρά στοιχεία (π.χ. διαταραχή αγωγιμότητας)

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    adhd in children

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νευροανάδραση

    Σταματήστε να κάνετε φθορίωση στα παιδιά σας

    Τι πρέπει να προσέχετε με τα ωμέγα 3 λιπαρά οξέα

    Πώς αντιμετωπίζεται η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής

    Χρήσιμες πληροφορίες για το έλαιο ηρανθέμων

    Πυκνογενόλη

    Τροφή για το μυαλό

    Το περιβάλλον επικίνδυνο για τα παιδιά

    Τα συμπληρώματα διατροφής για την υπερκινητικότητα στα παιδιά

    Βιοανάδραση

    Το βότανο του Αγίου Ιωάννη

    Σημάδια του Συνδρόμου Διάσπασης της Προσοχής

    Μήπως δυσκολεύεστε να συγκεντρωθείτε;

    Ντοπαμίνη

    Ηλεκτρικοί παλμοί για τη βελτίωση των μαθησιακών δυσκολιών

    Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής

    Θέλετε να ανακτήσετε τις αναμνήσεις σας;

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις εγκεφαλικές διαταραχές

    Μήπως ξεχνάτε εύκολα;

    Τα συμπληρώματα διατροφής για την υπερκινητικότητα στα παιδιά

    Εσείς τρίζετε τα δόντια σας;

    Το σύνδρομο Asperger

    Σχολική φοβία

    Σύνδρομο ανήσυχων ποδιών

    Σύνδρομο Angelman

    Σημάδια του Συνδρόμου Διάσπασης της Προσοχής

    Μήπως δυσκολεύεστε να συγκεντρωθείτε;

    Δεν πρέπει τα παιδιά να βλέπουν τηλεόραση πριν τον ύπνο

    Ντοπαμίνη

    Νευρογενής ανορεξία

    Τι κάνει η ντοπαμίνη στον οργανισμό μας;

    Μήπως τρώτε τα νύχια σας;

    Προσοχή στην καρνιτίνη

    Θεραπεία με ιππασία

    Σύνδρομο Tourettte και κάνναβη

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Διαταραχή μετατραυματικού stress

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διαταραχή μετατραυματικού stress

    Διαταραχή μετατραυματικού stress είναι μία κατάσταση που παρατηρείται σε άτομα που βίωσαν ένα γεγονός, το οποίο θα προκαλούσε μεγάλη δυσφορία στους περισσότερους ανθρώπους, π.χ. σοβαρή απειλή για τη ζωή κάποιου, την ψυχική και σωματική του ακεραιότητα. Σοβαρή απειλή για τα παιδιά κάποιου ή βλάβη τους, την/τον σύζυγο του, τα αδέλφια του, τους γονείς ή άλλους στενούς συγγενείς ή φίλους. Ξαφνική καταστροφή του σπιτιού του ή της κοινότητας του, η θέα κάποιου προσώπου που έχει τραυματιστεί ή σκοτωθεί (ή αυτό γίνεται εκείνη τη στιγμή μπροστά του) σαν αποτέλεσμα ανθρώπινης βίαιης ενέργειας ή φυσικής καταστροφής.

    • Η αντίδραση του ατόμου περιλαμβάνει έντονο φόβο, έντονο αίσθημα έλλειψης βοήθειας ή τρόμο. Στα παιδιά αυτό, πιθανώς, εκφράζεται με αποδιοργανωμένη ή επιθετική συμπεριφορά
    • Τα συμπτώματα αυτής της κατάστασης δεν υπήρχαν πριν από το τραύμα και εμμένουν για τουλάχιστον ένα μήνα μετά το τραύμα
    • Υπάρχει μία υποκατηγορία της διαταραχής του μετατραυματικού stress (ΔΜΤΣ) με καθυστερημένη έναρξη συμπτωμάτων που ξεκινούν τουλάχιστον 6 μήνες μετά το τραύμα
    • Ο οξύς τύπος ΔΜΤΣ ορίζεται ως ο έχων διάρκεια λιγότερη από 3 μήνες 
    • Χρόνιος τύπος ορίζεται όταν η διάρκεια των συμπτωμάτων είναι πάνω από 3 μήνες 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Οι ηλικιωμένοι και οι πολύ νέοι είναι περισσότερο ευάλωτοι

    Επικρατέστερο φύλο: Οι ενήλικες γυναίκες έχουν περισσότερο την τάση να ζητούν βοήθεια. Τα νεαρά αγόρια μπορεί να είναι πιο ευάλωτα στο τραύμα απ΄ ότι τα κορίτσια

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΜΕΤΑΤΡΑΥΜΑΤΙΚΟΥ STRESS

    Το τραυματικό γεγονός αναβιώνεται επίμονα τουλάχιστον με έναν από τους ακόλουθους τρόπους:

    • Επαναλαμβανόμενες και αθέλητες, οδυνηρές αναμνήσεις του γεγονότος, που περιλαμβάνουν εικόνες, σκέψεις, αντιλήψεις. Στα παιδιά επαναλαβανόμενα παιχνίδια πάνω σ' ένα θέμα, μπορεί να αντανακλούν τα θέματα ή αντικείμενα που σχετίζονται με το ψυχοτραυματικό γεγονός 
    • Επαναλαμβανόμενα λυπητερά όνειρα σχετιζόμενα με το τραύμα. Στα παιδιά μπορεί να υπάρχουν τρομακτικά όνειρα, χωρίς αναγνωρίσιμο περιεχόμενο 
    • Δράση ή αίσθηση ως εάν το τραυματικό γεγονός βιώνεται τώρα (επιστρέφει), (περιλαμβάνει μια αίσθηση ότι αναβιώνεται η τραυματική εμπειρία, ψευδαισθήσεις, παραισθήσεις και σχιζοειδικά επεισόδια επιστροφής, όπως, αυτά που συμβαίνουν σε εγρήγορση ή σε μέθη). Σε νέα παιδιά μπορεί να επισυμβεί μια δραματουργική ανάπλαση γεγονότων που σχετίζονται με το ψυχοτραυματικό γεγονός 
    • Έντονη ψυχολογική δυσφορία με την έκθεση σε ενδογενή ή εξωγενή ερεθίσματα που συμβολίζουν ή υπενθυμίζουν μερικές πλευρές του ψυχοτραυματικού γεγονότος 
    • Φυσιολογική αντίδραση με την έκθεση σε ενδογενή ή εξωγενή ερεθίσματα που συμβολίζουν ή υπενθυμίζουν μια πλευρά του ψυχοτραυματικού γεγονότος, όπως: αυξημένος καρδιακός ρυθμός αλλαγής αρτηριακής πιέσεως, αποχρωματισμός δέρματος, θόλωση οράσεως, υπερπερισταλτικότητα λείων μυϊκών ινών, ναυτία, εμετός, διάρροια, έπειξη προς ούρηση

    Επίμονη αποφυγή των ερεθισμάτων που συνδέονται με το τραύμα ή μούδιασμα της γενικής απαντητικότητας, όπως αποδεικνύεται από 3 τουλάχιστον από τα παρακάτω:

    • Προσπάθειες να αποφύγει σκέψεις ή συναισθήματα που συνδέονται με το τραύμα
    • Προσπάθειες να αποφύγει δραστηριότητες ή καταστάσεις που ξυπνούν αναμνήσεις του τραύματος 
    • Ανικανότητα να επαναφέρει μία σημαντική πλευρά του τραύματος  (ψυχογενής αμνησία)
    • Εκσεσημασμένη μείωση του ενδιαφέροντος σε σημαντικές δραστηριότητες (σε νεαρά παιδιά, απώλεια πρόσφατα αποκτημένων αναπτυξιακών δεξιοτήτων, του ελέγχου των απεκκριτικών λειτουργιών ή της δεξιότητας της ομιλίας)
    • Αισθήματα απομάκρυνσης ή αποξένωσης από άλλους 
    • Περιορισμένο εύρος συναισθήματος, π.χ., ανικανότητα ατόμου να έχει συναισθήματα αγάπης
    • Αίσθηση βράχυνσης του μέλλοντος, π.χ., το άτομο δεν περιμένει ότι θα κάνει καριέρα, ότι θα παντρευτεί ή ότι θα κάνει παιδιά ή ότι η ζωή του θα είναι μακριά 

    Επίμονα συμπτώματα αυξημένης διεγερσιμότητας (που δεν ήταν παρόμοια πριν το τραύμα), όπως φαίνεται από τουλάχιστον δύο από τα παρακάτω:

    • Δυσκολία να κοιμηθεί ή να παραμείνει κοιμισμένος (αϋπνία)
    • Ευερεθιστότητα ή εκρήξεις θυμού 
    • Δυσκολία στη συγκέντρωση 
    • Υπεραγρύπνιση
    • Αυξημένη αντίδραση μουδιάσματος
    • Διέγερση του αυτόνομου νευρικού συστήματος κατά την έκθεση σε γεγονότα που συμβολίζουν ή μοιάζουν με μια πλευρά του τραυματικού γεγονότος (π.χ., μία γυναίκα που βιάστηκε σε ανελκυστήρα γίνεται κάθιδρη, όταν μπαίνει σε ανελκυστήρα)

    Άλλα:

    • Διάρκεια της διαταραχής πάνω από 1 μήνα
    • Η διαταραχή προκαλεί κλινικά σημαντική δυσφορία ή επιδείνωση της κοινωνικής εργασιακής ή άλλων σημαντικών περιοχών δραστηριότητας

    maxresdefault 3

    ΑΙΤΙΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΜΕΤΑΤΡΑΥΜΑΤΙΚΟΥ STRESS

    Γεγονότα που προσβάλλουν την προσωπική ακεραιότητα, αυτοεκτίμηση και ασφάλεια κάποιου είναι ψυχολογικά τραυματικά και μπορεί να οδηγήσουν σε ΔΜΤΣ

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΜΕΤΑΤΡΑΥΜΑΤΙΚΟΥ STRESS 

    Άτομα με ιστορικό εγκατάλειψης στην παιδική ηλικία ή δυσλειτουργικές οικογένειες, παιδιά αλκοολικών γονιών ή κακοποιημένα, έχουν προδιάθεση και είναι περισσότερο ευάλωτα στο να αναπτύσσουν ΔΜΤΣ ως αντίδραση στο τραύμα 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΜΕΤΑΤΡΑΥΜΑΤΙΚΟΥ STRESS

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΜΕΤΑΤΡΑΥΜΑΤΙΚΟΥ STRESS

    • Οργανικές, ψυχικές διαταραχές 
    • Γενικευμένη αγχώδης διαταραχή 
    • Φοβικές διαταραχές 
    • Καταθλιπτική διαταραχή 
    • Διαταραχή πανικού 
    • Διαταραχή μετατροπής 
    • Διαταραχή σωματοποίησης
    • Διαταραχές προσωπικότητας
    • Εξάρτηση από ουσίες και χημική εξάρτηση

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΜΕΤΑΤΡΑΥΜΑΤΙΚΟΥ STRESS

    • Νευροψυχολογική δοκιμασία βοηθάει σε περιπτώσεις άνοιας και πιο λεπτής γνωστικής δυσλειτουργίας 
    • Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα για να αποκλειστεί οποιαδήποτε βλάβη του εγκεφάλου (τα αποτελέσματα μπορεί να διαφοροποιηθούν από οποιοδήποτε φάρμακο, που επηρεάζει τα πρότυπα του ΗΕΓ όπως υπνωτικά χάπια, αντικαταθλιπτικά, νευροληπτικά και άλλα ψυχοτρόπα φάρμακα)
    • Ψυχολογική δοκιμασία και μία λεπτομερής εξέταση του διανοητικού επιπέδου είναι πολύτιμα για μία πλήρη λεπτομερή εκτίμηση του ασθενούς 
    • Εργαστηριακές μελέτες ύπνου ενός 8ώρου ΗΕΓ βοηθούν στη διάγνωση διαταραχών ύπνου 
    • Κατά τη διάρκεια μίας εξέτασης και συνέντευξης υποβοηθούμενης με νατριούχο αμυτάλη (που δίνεται ενδοφλέβια) ή παρεμφερείς ουσίες, μπορεί να αποκαλυφθεί τραυματικό υλικό σε ασθενείς με αμνησία. Παρεμφερώς μία εξέταση υποβοηθούμενη με ύπνωση μπορεί να βοηθήσει στη διάγνωση 
    • Οι δοκιμασίες μπορεί να επηρεαστούν από τη διακοπή φαρμάκων ή την τοξίκωση από φάρμακα (ναρκωτικά) και αλκοόλ, οποιαδήποτε οργανικά εγκεφαλικά σύνδρομα, όπως πολυεμφραγματική άνοια, άλλες μορφές άνοιας και τύποι επιληψίας

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΜΕΤΑΤΡΑΥΜΑΤΙΚΟΥ STRESS

    Υπολογιστική τομογραφία κεφαλής και μαγνητικός συντονισμός του εγκεφάλου είναι πολύτιμες, ώστε να αποκλείσουν οποιαδήποτε βλάβη του εγκεφάλου

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΜΕΤΑΤΡΑΥΜΑΤΙΚΟΥ STRESS

    • Ψυχιατρική εξέταση 
    • Ψυχολογικές δοκιμασίες 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΜΕΤΑΤΡΑΥΜΑΤΙΚΟΥ STRESS

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΜΕΤΑΤΡΑΥΜΑΤΙΚΟΥ STRESS 

    • Το μεγαλύτερο μέρος της θεραπείας γίνεται σε εξωνοσοκομειακή βάση 
    • Σε περίπτωση κρίσης, όπως αν ένας ασθενής έχει τάσεις αυτοκτονίας ή είναι δυσλειτουργικός με δραστηριότητες της καθημερινής ζωής, ενδείκνυται εισαγωγή σε πρόγραμμα εντατικής φροντίδας νοσοκομείου σε ψυχιατρική μονάδα

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΜΕΤΑΤΡΑΥΜΑΤΙΚΟΥ STRESS

    • Όπως υποδεικνύεται από τη φυσική κατάσταση του ασθενούς, η θεραπεία περιλαμβάνει ατομική ψυχοθεραπεία, ύπνωση και ναρκοθεραπεία και θεραπεία συμπεριφοράς 
    • Η κριτική παρέμβαση σύντομα μετά το τραυματικό γεγονός είναι πολύτιμη για την άμεση διαταραχή και μπορεί να προλάβει την ανάπτυξη ενός χρόνιου ή καθυστερημένου τύπου του συνδρόμου μεταραυματικού stress
    • Ασκήσεις χαλάρωσης για να βοηθήσουν στη μείωση του άγχους και να βελτιώσουν τον ύπνο, βρέθηκαν ότι είναι πολύ βοηθητικές 

    2797638 an overview of ptsd symptoms 5ae723971d6404003665ce0c

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΜΕΤΑΤΡΑΥΜΑΤΙΚΟΥ STRESS

    • Όπως υποδεικνύεται από τη φυσική κατάσταση του ασθενούς 
    • Η αποκατάσταση του φυσιολογικού ύπνου τη νύχτα είναι βασική σε περιπτώσεις αϋπνίας 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Όχι ειδική δίαιτα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΜΕΤΑΤΡΑΥΜΑΤΙΚΟΥ STRESS

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΜΕΤΑΤΡΑΥΜΑΤΙΚΟΥ STRESS

    Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά:

    • Δοξεπίνη 50-150 mg/ημέρα
    • Νορτριπτυλίνη 30-100 mg/ημέρα
    • Ιμιπραμίνη 50-300 mg/ημέρα
    • Δεσυπραμίνη 50-300 mg/ημέρα
    • Αμιτριπτυλίνη 50-300 mg/ημέρα
    • Τριμιπραμίνη 50-300 mg/ημέρα
    • Προτρυπτιλίνη 15-60 mg/ημέρα
    • Αμοξαπίνη 50-300 mg/ημέρα
    • Ναπροτυλίνη 80-225 mg/ημέρα (αυξημένος κίνδυνος σπασμών με μεγαλύτερες δόσεις)

    Αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (ΜΑΟ):

    • Φαινελζίνη 45-75 mg/ημέρα είναι χρήσιμη ειδικά σε ασθενείς με PTSD με προσβολές πανικού 

    Άλλα:

    • Τραζοδόνη 100-400 mg/ημέρα, χορηγούμενα κυρίως την ώρα του ύπνου είναι βοηθητικά σε ασθενείς με αϋπνία 
    • Μικρές δόσεις νευροληπτικών είναι βοηθητικές για κάποιους ασθενείς επιλεκτικά
    • Οι βενζοδιαζεπίνες πρέπει να χρησιμοποιούνται εκλεκτικά και με προσοχή 
    • Η προπρανολόνη και η κλονιδίνη έχουν χρησιμοποιηθεί με περιορισμένα αποτελέσματα

    Αντενδείξεις:

    • Αλλεργικές αντιδράσεις σε συγκεκριμένα φάρμακα
    • Χορήγηση με προσοχή σε αλκοολικούς ασθενείς με φτωχές λειτουργίες του ήπατος 

    Προφυλάξεις:

    • Μην αναμειγνύετε τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά με αναστολείς της ΜΑΟ
    • Μακροχρόνια χρήση βενζοδιαζεπινών μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη αντοχή και εξάρτηση από το φάρμακο

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    Οι αναστολείς της ΜΑΟ μπορεί να αλληλεπιδράσουν με άλλα αντικαταθλιπτικά, συμπαθητικομιμητικά, όπως η ψευδοεφεδρίνη και οποιαδήποτε τροφή με τυραμίνη ή τα προδρομα μόρια της

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΜΕΤΑΤΡΑΥΜΑΤΙΚΟΥ STRESS

    • Η κλομιπραμίνη 75-250 mg/ημέρα σε ασθενείς με ψυχαναγκαστικά καταναγκαστικά συμπτώματα, έχει βοηθήσει σε ορισμένες περιπτώσεις 
    • Επιλεκτικοί αναστολείς της επαναπρόσληψης σεροτονίνης όπως η φλοιοξενίνη 20-80 mg/ημέρα, έχει βρεθεί ότι βοηθούν σε συγκεκριμένες περιπτώσεις με καταθλιπτικά συμπτώματα
    • Η βουσπιρόνη 30-80 mg/ημέρα έχει βρεθεί ότι βοηθάει σε περιπτώσεις με σοβαρό άγχος 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΜΕΤΑΤΡΑΥΜΑΤΙΚΟΥ STRESS

    Ψυχοθεραπεία τουλάχιστον μία ώρα την εβδομάδα είναι αναγκαία στην πρώτη φάση της θεραπείας 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΜΕΤΑΤΡΑΥΜΑΤΙΚΟΥ STRESS

    Κριτική παρέμβαση αμέσως μετά το τραυματικό γεγονός, που περιλαμβάνει έντονη υποστήριξη και θεραπεία, μπορεί να προλάβει την ανάπτυξη του χρόνου ΔΜΤΣ αργότερα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΜΕΤΑΤΡΑΥΜΑΤΙΚΟΥ STRESS

    • Αυτοκτονία 
    • Αυτοεπιβαλλόμενη βία σε αναπαράσταση του τραύματος 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΜΕΤΑΤΡΑΥΜΑΤΙΚΟΥ STRESS

    Η έλλειψη της κριτικής παρέμβασης αμέσως μετά το τραύμα μπορεί να οδηγήσει στην εμμονή των συμπτωμάτων. Αν διαρκέσουν πάνω από 4-6 εβδομάδες, αναπτύσσεται οξύ ΔΜΤΣ. Αν τα συμπτώματα επιμένουν για πάνω από 6 μήνες, οι ασθενείς μπορεί να αναπτύξουν χρόνιο ΔΜΤΣ, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια της δουλειάς τους, συζυγικούς καυγάδες, ολική ανικανότητα και επαναλαμβανόμενες και/ή μακροχρόνιες εισαγωγές στο νοσοκομείο με σοβαρή νοσηρότητα

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Διαταραχές προσωπικότητας, όπως μεταιχμιακή διαταραχή προσωπικότητας, κατάθλιψη, διαταραχή πανικού, αγχώδης διαταραχή και διασχιστικές διαταραχές 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Τα νέα παιδιά είναι ευάλωτα στην κακοποίηση και εγκατάλειψη και μπορεί να αναπτύξουν χρόνιο ΔΜΤΣ με αποτυχία να προοδεύσουν και να μεγαλώσουν με υγιή τρόπο

    Γηριατρικό: Οι ηλικιωμένοι έχουν λιγότερες πηγές κοινωνικής υποστήριξης και η προσαρμογή τους στο τραύμα είναι λιγότερο ελαστική. Επίσης είναι περισσότερο ευαίσθητοι στα φάρμακα και χρειάζονται προσαρμογή των δόσεων 

    ΚΥΗΣΗ

    Αποφύγετε τις ψυχοτρόπες ουσίες στο πρώτο τρίμηνο. Συγκεντρωθείτε στις τεχνικές μη φαρμακολογικής θεραπείας, όπως ψυχοθεραπεία, ύπνωση, θεραπεία χαλάρωσης 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    7f236752 6c6e 45c4 805f 324d37cb7edd

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Κάνναβη και σύνδρομο μετατραυματικού στρες

    Κάνναβη και ινομυαλγία

    Πώς η κάνναβη θεραπεύει τον καρκίνο

    Οι θεραπευτικές δράσεις των ψυχεδελικών ουσιών

    Η νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης θα προάγει την υγεία

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Η τεχνική της χαλαρωτικής αναπνοής

    Πώς η κάνναβη θεραπεύει τον καρκίνο

    Διαταραχή γενικευμένου άγχους

    Αντιμετώπιση του άγχους στον ογκολογικό ασθενή

    www.emedi.gr

     

  • Δρεπανοκυτταρική αναιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δρεπανοκυτταρική αναιμία

    Η δρεπανοκυτταρική αναιμία είναι μια χρόνια αιμοσφαιρινοπάθεια γενετικά μεταβιβαζόμενη, χαρακτηριζόμενη από μετρίως σοβαρή χρόνια αιμολυτική αναιμία, περιοδικά οξέα επεισόδια επώδυνων "κρίσεων" και αυξημένη ευπάθεια σε παρεμπίπτουσες νόσους, κυρίως, στρεπτοκοκκική πνευμονία. Η ετερόζυγη κατάσταση (Hb A/S) ονομάζεται στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας και είναι, συνήθως, ασυμπτωματική, χωρίς αναιμία.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό/Μυοσκελετικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Συνήθως, ασυμπτωματική στους πρώτους μήνες της ζωής 
    • Μετά τους 6 πρώτους μήνες ζωής, τα πρώιμα συμπτώματα είναι ωχρότητα και συμμετρικό επώδυνο οίδημα των χεριών και των ποδιών (σύνδρομο χεριών - ποδιών)
    • Χρόνια αιμολυτική αναιμία
    • Επώδυνες "κρίσεις" στα οστά, αρθρώσεις, κοιλία, πλάτη και σπλάχνα
    • Υπίκτερος
    • Αυξημένη ευπάθεια σε λοιμώξεις κυρίως πνευμονοκοκκική σήψη και οστεομυελίτιδα από σαλμονέλλα
    • Λειτουργική ασπληνία
    • Καθυστερημένη σωματική/σεξουαλική ωρίμανση κυρίως στα αγόρια
    • Πολυσυστηματικές επιπλοκές, κυρίως, στην όψιμη παιδική ηλικία και στην εφηβεία

    ΑΙΤΙΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Σε μοριακό επίπεδο: Η Hb S παράγεται από την αντικατάσταση της βαλίνης από το γλουταμινικό οξύ στο 6ο αμινοξύ της β-αλυσίδας του μορίου της αιμοσφαιρίνης. Όταν αποξυγονώνεται, η Hb S πολυμερίζεται και σχηματίζει μακριές ράβδους (ραβδία) (ρίζες μπαμπού), οι οποίες μεταβάλλουν το σχήμα του ερυθρού αιμοσφαιρίου από αμφίκοιλο σε δρεπανιού
    • Σε κυτταρικό επίπεδο: Τα δρεπανοκύτταρα είναι άκαμπτα περίεργου σχήματος και η κυτταρική ακαμψία προκαλεί αυξημένη γλοιότητα αίματος, στάση και μηχανική έμφραξη των μικρών αρτηριολίων και τριχοειδών, που οδηγεί σε περιφερική ισχαιμία. Τα δρεπανοκύτταρα είναι επίσης περισσότερο εύθραυστα από το κανονικό και οδηγούν σε αιμόλυση του αίματος και καταστροφή του δικτυοενδοθηλιακού συστήματος
    • Σε κλινικό επίπεδο: Χρόνια αναιμία, μια ποικιλία "κρίσεων" λοιμώξεις
    1. Εμφρακτικές κρίσεις (επώδυνες κρίσεις): περισσότερο συνήθεις, ο πόνος προέρχεται από τη νέκρωση των ιστών δευτεροπαθώς σε αγγειακό έμφρακτο και υποξία των ιστών. Προοδευτική ανεπάρκεια οργάνων και οξεία καταστροφή ιστών προκύπτει από επαναλαμβανόμενα επεισόδια αγγειακών εμφράκτων 
    2. Απλαστική κρίση: Προσωρινή καταστολή της παραγωγής ερυθρών αιμοσφαιρίων από το μυελό των οστών από σοβαρή λοίμωξη 
    3. Αιμολυτική κρίση: Αυξημένη αιμόλυση, αυξημένη ευθραστότητα ερυθρών αιμοσφαιρίων ή/και μειωμένος χρόνος ζωής αιμοσφαιρίνης 
    4. Κρίσεις εγκλωβισμού: Σπληνική κατακράτηση αίματος (μόνο σε νήπια/μικρά παιδιά)
    5. Ευπάθεια στις λοιμώξεις: Διαταραχή/απουσία σπληνικής λειτουργίας, ελάττωμα στην εναλλακτική οδό ενεργοποίησης του συμπληρώματος

    Sickle Cell Anemia

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    Εμφρακτική κρίση:

    • Υποξία
    • Αφυδάτωση
    • Λοίμωξη
    • Πυρετός
    • Οξείδωση
    • Κρύο
    • Αναισθησία 
    • Επίπονη φυσική άσκηση

    Απλαστική κρίση:

    • Σοβαρές λοιμώξεις
    • Ανεπάρκεια φυλλικού οξέος

    Αιμολυτική κρίση:

    • Οξεία βακτηριακή λοίμωξη
    • Έκθεση σε οξειδωτικά φάρμακα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Αναιμία: Άλλες αιμοσφαιρινοπάθειες, π.χ. αιμοσφαιρινοπάθεια Hb SC, αιμοσφαιρινοπάθεια Hb C, δρεπανοκυτταρική β-θαλασσαιμία (μικροδρεπανοκυτταρική)
    • Επώδυνες κρίσεις: Άλλες αιτίες οξέος πόνου στα οστά στις αρθρώσεις και στην κοιλία. Αναζητήστε λοιμώξεις και άλλες αιτίες καθίζησης

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Ηλεκτροφόρηση αιμοσφαιρίνης: κυριαρχεί Hb S, ποικίλο ποσό Hb F, όχι Hb Α (σε στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας υπάρχουν και Hb Α και Hb S)
    • Δοκιμασίες ανίχνευσης: δοκιμασία αναγωγής μεταθειώδους νατρίου (δοκιμασία δρεπάνωσης), δοκιμασία "Sickledex"
    • Αναιμία: αιμοσφαιρίνη περίπου 8 gr/dl ερυθροκυτταρικοί δείκτες συνήθως φυσιολογικοί αλλά MCV > 75
    • Δικτυοερυθροκυττάρωση 10-20%
    • Λευκοκυττάρωση: ουδετερόφιλα φυσιολογικά σε απουσία λοίμωξης 
    • Θρομβοκυττάρωση 
    • Περιφερικό επίχρισμα (πλακάκι): λίγα δρεπανοερυθροκύτταρα, πολυχρωματοφιλία, εμπύρηνα ερυθρά αιμοσφαίρια
    • Χολερυθρίνη ορού: ελαφρά αυξημένη (2-4 mg/dl) υψηλό ουροχολινογόνο ούρων/κοπράνων 
    • ΤΚΕ: χαμηλή 
    • LDH ορού: υψηλή 
    • Δεν υπάρχει απτοσφαιρίνη

    Doctors Explain the Causes and Signs of Sickle Cell Anemia 1600x900

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Λοίμωξη
    • Άλλες αναιμίες (π.χ. έλλειψη σιδήρου)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Ποικίλουν εξαρτώμενα από τον τύπο
    • Υποξία/έμφρακτο σε ποικίλα όργανα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Σπινθηρογράφημα οστών (για αποκλεισμό οστεομυελίτιδα)
    • ΑΤ/ΜΤ (για αποκλεισμό αγγειακού επεισοδίου)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ 

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Σε εξωνοσοκομειακό ασθενή, πρέπει να περιλαμβάνει εκτίμηση της ανάπτυξης τακτικές ανοσοποιήσεις και εμβόλιο για πνευμονιόκοκκο, έλεγχο όρασης, ακοής και τακτική οδοντιατρική φροντίδα
    • Απαιτείται εισαγωγή στο νοσοκομείο για τις περισσότερες κρίσεις και επιπλοκές

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Λοιμώξεις/πυρετός - άμεση θεραπεία με αντιβιοτικά
    • Ελαχιστοποίηση των παραγόντων που ευνοούν τη δρεπάνωση 
    • Επώδυνες κρίσεις - ενυδάτωση (2 Χ υγρά συντήρησης), αναλγητικά (ναρκωτικά και μη ναρκωτικά)
    • Απαιτείται μετάγγιση στις απλαστικές κρίσεις, στις σοβαρές επιπλοκές (π.χ. αγγειακά επεισόδια καρδιάς - εγκεφάλου πριν το χειρουργείο και σε υποτροπιάζουσες επώδυνες κρίσεις που εξασθενίζουν τον άρρωστο)

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Κλινήρης στις κρίσεις, αλλιώς επίπεδο δραστηριότητας όσο είναι ανεκτό 
    • Η δραστηριότητα μπορεί να είναι κάπως περιορισμένη εξαιτίας της χρόνιας αναιμίας και της φτωχής μυϊκής ανάπτυξης

    ΔΙΑΙΤΑ

    Καλά ισορροπημένη δίαιτα με συμπλήρωμα φυλλικού οξέος

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗ ΑΝΑΙΜΙΑ

    • Οδηγίες για άμεση αντιμετώπιση του πυρετού, των λοιμώξεων, του πόνου και ειδικών επιπλοκών πρέπει να ανακεφαλαιώνονται σε κάθε επίσκεψη 
    • Ζωτική σημασία της διατήρησης καλής ενυδάτωσης 
    • Διδάξτε πρώιμη αναγνώριση των πιθανών επιπλοκών, κυρίως εκπαίδευση σχετικά με τον πριαπισμό
    • Γενετική συμβουλή

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Επώδυνες κρίσεις (ελαφρές - εξωνοσοκομειακός ασθενής) - ναρκωτικά παρεντερικά (μορφίνη, Demerol) σε καθορισμένο πρόγραμμα, σταδιακά χαμηλότερη δόση και αντικατάσταση με φάρμακα από το στόμα το συντομότερο δυνατό (ακαιταμινοφαίνη/κωδεΐνη, ιβουπροφένη). Διορθώστε την αφυδάτωση και οξείδωση 
    • Λοιμώξεις - πριν τα αποτελέσματα των καλλιεργειών, δώστε αντιβιοτικά που καλύπτουν τον πνευμονιόκοκκο και τον αιμόφιλο ινφλουέντσας
    • Πενικιλλίνη προφυλακτικά - είναι αμφιλεγόμενη, αλλά συχνά συνιστάται

    Προφυλάξεις: Αποφύγετε τις υψηλές δόσεις οιστρογονικών αντισυλληπτικών από το στόμα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗ ΑΝΑΙΜΙΑ

    • Η συχνότητα καθορίζεται από τον αριθμό/σοβαρότητα των κρίσεων και των επιπλοκών 
    • Πρώιμη αναγνώριση, πρώιμη θεραπεία των λοιμώξεων. Γονείς/ασθενείς πρέπει να έχουν, οδηγία, ότι θερμοκρασία 101 βαθμών F ή περισσότερο απαιτεί άμεση ιατρική προσοχή 
    • Όλοι οι εμπύρετοι ασθενείς απαιτούν καλλιέργειες (αίματος/ούρων), ακτινογραφία θώρακος, γενική αίματος/Δικτυοερυθροκύτταρα
    • Σε ασθενείς που υφίστανται χρόνιες μεταγγίσεις εξετάστε για ηπατίτιδα και αιμοσιδήρωση

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε καταστάσεις που επιταχύνουν τη δρεπάνωση (υποξία, αφυδάτωση, κρύο, λοίμωξη, πυρετό, οξείδωση, αναισθησία) 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Οστικό έμφρακτο 
    • Άσηπτη νέκρωση μηριαίας κεφαλής 
    • Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο με νευρολογικό υπόλειμμα
    • Καρδιακή διόγκωση 
    • Χολολιθίαση/μη φυσιολογική λειτουργία ήπατος 
    • Άτονα έλκη ποδιών 
    • Πριαπισμός 
    • Αιματουρία/Υποσθενουρία
    • Αμφιβληστροειδοπάθεια 
    • Οξύ θωρακικό σύνδρομο (λοίμωξη ή εμβολή) που οδηγεί σε χρόνια πνευμονοπάθεια 
    • Λοιμώξεις (πνευμονία, οστεομυελίτιδα, μηνιγγίτιδα, πυελονεφρίτιδα με αυξημένη πιθανότητα σηψαιμίας σε καθεμία από τις παραπάνω)
    • Αιμοσιδήρωση δευτεροπαθής (2%) σε πολλαπλές μεταγγίσεις 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    Η αναιμία είναι εφ' όρου ζωής. Στη 2η δεκαετία οι κρίσεις ελαττώνονται, αλλά οι επιπλοκές είναι συχνότερες. Μερικοί ασθενείς πεθαίνουν από αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια ή σήψη. Οι περισσότεροι ασθενείς ζουν έως την πρώιμη μέση ηλικία, λίγοι ζουν περισσότερο από 50 έτη. Συνήθη αίτια θανάτου είναι οι λοιμώξεις, η θρόμβωση, η πνευμονική εμβολή ή η νεφρική ανεπάρκεια

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις χρόνιας νόσου, κυρίως χαμηλή αυτοεκτίμηση, κατάθλιψη και εξάρτηση. Μπορεί να χρειαστεί συμβουλή, καθοδήγηση και/ή επαγγελματική εκπαίδευση 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Κρίσεις εγκλωβισμού και σύνδρομο χεριού - ποδιού βρίσκονται μόνο σε νήπια/μικρά παιδιά
    • Λειτουργική ασπληνία στην όψιμη παιδική ηλικία

    Εφηβεία/νεαροί ενήλικες:

    • Η συχνότητα επιπλοκών και δευτεροπαθών καταστροφών οργάνων/ιστών αυξάνουν με την ηλικία
    • Ψυχολογικές επιπλοκές συμπεριλαμβανομένων προβλημάτων εικόνας σώματος και σεξουαλικής ταυτότητας, διακεκομμένης σχολικής/επαγγελματικής εκπαίδευσης, περιορισμός δραστηριοτήτων, στίγμα χρόνιας νόσου, χαμηλή αυτοεκτίμηση, φόβος για το μέλλον  

    Κύηση:

    • Συνήθως επιλεγμένη και υψηλού κινδύνου, κυρίως στο 3ο τρίμηνο και τον τοκετό 
    • Οι επιπλοκές συμπεριλαμβάνουν αυξημένο αριθμό/σοβαρότητα κρίσεων, τοξιναιμία, λοίμωξη, πνευμονικό έμφρακτο, φλεβίτιδα
    • Εμβρυϊκή θνησιμότητα 35-40%, αποβολές/θνησιγενή, προωρότητα
    • Προφυλακτική μερική αφαιμαξομετάγγιση στο 3ο τρίμηνο ελαττώνει τη μητρική νοσηρότητα και την εμβρυϊκή θνησιμότητα

    Risk Factors for Sickle Cell Anemia 12

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ελονοσία

    Η νόσος της αιμοσφαιρίνης C

    Θαλασσαιμία

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Μήπως έχετε αναιμία;

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Δεφερασιρόξη για τη μεσογειακή αναιμία

    Τι είναι η αποσιδήρωση

    Αιμολυτική αναιμία

    Γιατί κάποιος παθαίνει χολολιθίαση

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε αναιμία;

    Σωμάτια Howell-Jolly

    Τι είναι η μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    Λοιμώξεις από πνευμονιόκοκκο

    Αιτιολογημένη ιατρική γνωμάτευση χορήγησης εμβολίου κατά του πνευμονιόκοκκου

    Ελονοσία

    Αιμοχρωμάτωση

    Ίκτερος

    www.emedi.gr