Τετάρτη, 23 Οκτωβρίου 2013 17:24

Βιταμίνη Α

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Η βιταμίνη Α ή ρετινόλη

Η βιταμίνη Α είναι μια βιταμίνη που απαιτείται από τον αμφιβληστροειδή χιτώνα του οφθαλμού, υπό την μορφή ενός συγκεκριμένου μεταβολίτη, που είναι απαραίτητος τόσο για την όραση στο χαμηλό φως όσο και για την έγχρωμη όραση. Η Βιταμίνη Α στην οξειδωμένη μορφή της ρετινόλης το ρετινοϊκό οξύ, είναι ένας αυξητικός παράγοντας για τα επιθηλιακά και άλλα κύτταρα.

Σε τρόφιμα ζωικής προέλευσης, η κύρια μορφή της βιταμίνης Α είναι ένας εστέρας, κυρίως το παλμιτικό ρετινύλιο, το οποίο μετατρέπεται σε ρετινόλη (χημικώς μία αλκοόλη) στο λεπτό έντερο. Το (ρετινοϊκό οξύ), είναι ένας μεταβολίτης που μπορεί να συντεθεί από βιταμίνη Α, έχει μόνο μερική δραστικότητα βιταμίνης Α, και δεν λειτουργεί στον αμφιβληστροειδή, όπως η ρετινόλη.

Όλες οι μορφές της βιταμίνης Α

Η βιταμίνη Α είναι η ρετινόλη. Η ρετινάλη είναι αλδεϋδη βιταμίνης Α ή Ρητιναλδεϋδη και είναι η μορφή της βιταμίνης Α, που είναι δραστική για τη διαδικασία της όρασης. Ρετινοειδή είναι η βιταμίνη Α και τα παράγωγά της και ρετινοϊκό οξύ είναι μορφή της βιταμίνης Α, που είναι δραστική για την ανάπτυξη και χρησιμοποιείται για τη θεραπεία δερματικών παθήσεων και του καρκίνου του δέρματος.

Η βιταμίνη Α έχει δύο κύριες μορφές στα τρόφιμα:

Ρετινόλη, η μορφή της βιταμίνης Α που απορροφάται από ζωικές πηγές τροφίμων που είναι μία κίτρινη λιποδιαλυτή ουσία.

Καροτένια (άλφα-καροτένιο, βήτα-καροτίνη, γ-καροτίνη, βήτα-κρυπτοξανθίνη). Καθώς ορισμένα καροτενοειδή μπορούν να μετατραπούν σε βιταμίνη Α, έχουν γίνει προσπάθειες να προσδιοριστεί πόσα από αυτά στη δίαιτα είναι ισοδύναμα με μια συγκεκριμένη ποσότητα ρετινόλης. Η ρετινόλης ισοδύναμη δραστηριότητα  αντιστοιχεί σε 1 μg ρετινόλη, 2 μg β-καροτίνης σε έλαιο, 12 μg βήτα-καροτίνη από τη διατροφή, ή 24 μg των τριών άλλων προβιταμίνης-Α καροτενοειδών.

Επειδή η μετατροπή της ρετινόλης από προβιταμίνη με τα καροτενοειδή στο ανθρώπινο σώμα  ρυθμίζεται από την ποσότητα της ρετινόλης που είναι διαθέσιμη στο σώμα, οι μετατροπές γίνονται μόνο για τους ανθρώπους με ανεπάρκεια βιταμίνης Α. Η απορρόφηση των προβιταμινών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ποσότητα των λιπιδίων που προσλαμβάνονται με την προβιταμίνη. Τα λιπίδια αυξάνουν την πρόσληψη της προβιταμίνης.

Το συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί από τη νεώτερη έρευνα είναι ότι τα φρούτα και τα λαχανικά μπορεί να μην είναι τόσο χρήσιμα για την λήψη βιταμίνης Α. Αυτό είναι σημαντικό για τους χορτοφάγους, όπου η τύφλωση τη νύχτα είναι συχνή.


Συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη

Ηλικιακή

ομάδα

RDA

Μονάδες

πρόσληψης
μg/ημέρα

Ανώτατο

όριο

μg/ημέρα

Βρέφη

0–6 μηνών
7–12 μηνών


400
500

600
600
Παιδιά

1–3 ετών
4–8 ετών


300
400

600
900
Άνδρες

9–13 ετών
14–18 ετών
19 – >70 ετών


600
900
900

1700
2800
3000
Γυναίκες

9–13 ετών
14–18 ετών
19 – >70 ετών


600
700
700

1700
2800
3000
Εγκυμοσύνη

<19 ετών
19 – >50 ετών


750
770

2800
3000
Θηλασμός

<19 ετών
19 – >50 ετών


1200
1300

2800
3000

 


Πηγές βιταμίνης Α

Η βιταμίνη Α βρίσκεται φυσικά σε πολλά τρόφιμα:

  • συκώτι (μοσχάρι, χοιρινό, κοτόπουλο, γαλοπούλα, ψάρι) (6500 μg 722%)
  • μουρουνέλαιο, χόρτα, πικραλίδα (5588 IU 112%)
  • καρότο (835 μα 93%)
  • μπρόκολο (800 μg 89%)
  • γλυκοπατάτα (709 μα 79%)
  • βούτυρο (684 μg 76%)
  • λάχανο (681 μg 76%)
  • σπανάκι (469 μg 52%)
  • κολοκύθα (400 μg 41%)
  • λάχανο (333 μg 37%)
  • τυρί Cheddar (265 μg 29%)
  • πεπόνι (169 μg 19%)
  • αυγό (140 μg 16%)
  • βερίκοκο (96 μg 11%)
  • παπάγια (55 μg 6%)
  • μάνγκο (38 μg 4%)
  • μπιζέλι (38 μg 4%)
  • μπρόκολο (31 μg 3%)
  • γάλα (28 μg 3%)
  • ανά 100 γραμμάρια του τροφίμου.
  • Μετατροπή της καροτίνης σε ρετινόλη ποικίλλει από άτομο σε άτομο και η βιοδιαθεσιμότητα της καροτίνης σε τρόφιμα ποικίλλει.

Μεταβολικές λειτουργίες

Η βιταμίνη Α παίζει λαμβάνει μέρος σε λειτουργίες σε όλο το σώμα, όπως:

  • Όραση
  • Μεταγραφή γονιδίων
  • Λειτουργία Ανοσοποιητικού
  • Εμβρυϊκή ανάπτυξη και αναπαραγωγή
  • Μεταβολισμό των οστών
  • Αιμοποίηση
  • Διαταραχές του δέρματος και κυτταρική υγεία
  • Αντιοξειδωτική δράση

Όραση

Ο ρόλος της βιταμίνης Α στην όραση σχετίζεται συγκεκριμένα με τη μορφή του αμφιβληστροειδούς. Μέσα στο μάτι,  είναι συνδεδεμένο με ροδοψίνη (ράβδοι) και ιωδοψίνη (κώνοι). Καθώς το φως εισέρχεται στο μάτι, η 11-cis μορφή ισομερίζεται προς την all-"trans" μορφή. Η all-«trans» μορφή διίσταται από την οψίνη. Αυτός ο ισομερισμός επάγει ένα νευρικό σήμα κατά μήκος του οπτικού νεύρου στο οπτικό κέντρο του εγκεφάλου. Μετά το διαχωρισμό από την οψίνη, η all-"trans"-μορφή ανακυκλώνεται και μετατρέπεται ξανά σε 11 - "cis"-μορφή με μια σειρά από ενζυματικές αντιδράσεις. Επιπλέον, ορισμένες από τiς all-«trans» μορφές αμφιβληστροειδούς μπορεί να μετατρέπονται σε all-"trans" μορφή ρετινόλης και στη συνέχεια να μεταφέρονται με μια δεσμευτική πρωτεΐνη της ρετινόλης (IRBP) στα επιθηλιακά κύτταρα χρωστικής. Περαιτέρω εστεροποίηση  επιτρέπει την αποθήκευση της all-trans-ρετινόλης μέσα στα επιθηλιακά κύτταρα για να επαναχρησιμοποιηθe;i όταν χρειάζεται. Το τελικό στάδιο είναι η μετατροπή της 11-cis σε οψίνη για  να μεταρρυθμίσουν την ροδοψίνη στον αμφιβληστροειδή. Η ροδοψίνη βοηθάει στην όραση σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού (αντίθεση), καθώς και για τη νυχτερινή όραση. Γι' αυτόν τον λόγο μια ανεπάρκεια σε βιταμίνη Α θα αναστείλλει την μετατροπή της ροδοψίνης και θα οδηγήσει σε ένα από τα πρώτα συμπτώματα, που είναι η τύφλωση τη νύχτα.


Μεταγραφή γονιδίων

Η βιταμίνη Α, με τη μορφή ρετινοϊκού οξέος, παίζει ένα σημαντικό ρόλο στη μεταγραφή των γονιδίων. Μόλις η ρετινόλη έχει ληφθεί από ένα κύτταρο, μπορεί να οξειδωθεί σε ρετινοϊκό οξύ. Η φυσιολογική μορφή του ρετινοϊκού οξέος (all-trans-ρετινοϊκό οξύ), ρυθμίζει τη μεταγραφή του γονιδίου με σύνδεση προς τους υποδοχείς ρετινοϊκού στον πυρήνα -υποδοχείς οξέος (RAR)-που δεσμεύονται με το DNA ως ετεροδιμερή με τους υποδοχείς ρητινοειδούς "Χ" (RXR). Οι RAR και RXR πρέπει διμερίζονται πριν να μπορέσουν να συνδεθούν με το DNA. Οι RAR θα σχηματίσουν ένα ετεροδιμερές με τον RXR (RAR-RXR), αλλά δεν σχηματίζουν εύκολα ένα ομοδιμερές (RAR-RAR). Οι RXR, από την άλλη πλευρά, μπορούν να σχηματίσουν ένα ομοδιμερές (RXR-RXR) και θα σχηματίσουν ετεροδιμερή με πολλούς άλλους πυρηνικούς υποδοχείς, ρυθμίζοντας προς τα επάνω ή προς τα κάτω την έκφραση των γονιδίων-στόχων.


Δερματολογία

Η βιταμίνη Α, και πιο συγκεκριμένα, το ρετινοϊκό οξύ, φαίνεται να διατηρεί την κανονική υγεία του δέρματος με την ενεργοποίηση και τη διαφοροποίηση των γονιδίων των κερατινοκυττάρων (ανώριμα κύτταρα του δέρματος) σε ώριμα επιδερμικά κύτταρα.

Για τη θεραπεία της ακμής, το πιο συχνά συνταγογραφούμενο φάρμακο ρετινοειδές είναι το 13-cis ρετινοϊκό οξύ (ισοτρετινοΐνη). Μειώνει το μέγεθος και την έκκριση των σμηγματογόνων αδένων. Αν και είναι γνωστό ότι 40 mg της ισοτρετινοΐνης είναι  ισοδύναμα με 10 mg του ΑΤΡΑ - ο μηχανισμός της δράσης του φαρμάκου (Accutane) παραμένει άγνωστow και είναι ένα θέμα διαμάχης. Η ισοτρετινοΐνη μειώνει τον αριθμό βακτηρίων τόσο στους αγωγούς όσο και στην επιφάνεια του δέρματος. Αυτό πιστεύεται ότι είναι αποτέλεσμα της μείωσης σμήγματος, που είναι μία πηγή θρεπτικών ουσιών για τα βακτηρίδια. Η ισοτρετινοΐνη μειώνει τη φλεγμονή μέσω αναστολής της χημειοτακτικής απόκρισης των μονοκυττάρων και ουδετερόφιλων. Η ισοτρετινοΐνη  αναδιαμορφώνει τους σμηγματογόνους αδένες, προκαλώντας αλλαγές στην έκφραση γονιδίων που επάγουν εκλεκτικά την απόπτωση. Η ισοτρετινοΐνη είναι τερατογόνος με πολλές  παρενέργειες και η χρήση του απαιτεί ιατρική επίβλεψη.


Συμπληρώματα ρετινοϊκού οξέος

Αναστρέφουν τον νανισμό από ανεπάρκεια βιταμίνης Α, καθώς και τα πρώιμα στάδια της ξηροφθαλμίας.


Η ανεπάρκεια βιταμίνης Α

Η ανεπάρκεια βιταμίνης Α εκτιμάται ότι πλήττει περίπου το ένα τρίτο των παιδιών κάτω των πέντε ετών σε όλο τον κόσμο.

Ανεπάρκεια βιταμίνης Α μπορεί να συμβεί είτε ως πρωτογενής είτε ως δευτερογενής ανεπάρκεια.

Μια πρωτογενής ανεπάρκεια βιταμίνης Α εμφανίζεται μεταξύ των παιδιών και των ενηλίκων που δεν καταναλώνουν επαρκή πρόσληψη της προβιταμίνης Α (καροτινοειδή από τα φρούτα και τα λαχανικά) ή προσχηματισμένη βιταμίνη Α από τα ζωικά και γαλακτοκομικά προϊόντα. Ο πρώιμος απογαλακτισμός από το μητρικό γάλα μπορεί, επίσης, να αυξήσει τον κίνδυνο της έλλειψης βιταμίνης Α.

Η δευτερογενής ανεπάρκεια βιταμίνης Α συνδέεται με την χρόνια δυσαπορρόφηση των λιπιδίων, τη μειωμένη παραγωγή χολής και την απελευθέρωση, και χρόνια έκθεση σε οξειδωτικά, όπως ο καπνός του τσιγάρου, και ο χρόνιος αλκοολισμός. Η βιταμίνη Α είναι μια λιποδιαλυτή βιταμίνη και εξαρτάται από την μικυλλιακή διαλυτοποίηση στο λεπτό έντερο, γεγονός που οδηγεί σε κακή χρήση της βιταμίνης Α από δίαιτες χαμηλού λίπους. Η έλλειψη ψευδαργύρου μπορεί, επίσης, να επηρεάσει την απορρόφηση, μεταφορά και το μεταβολισμό της βιταμίνης Α, επειδή είναι απαραίτητος για τη σύνθεση της βιταμίνης Α ως πρωτεϊνη μεταφοράς και ως συμπαράγοντας στην μετατροπή της ρετινόλης του αμφιβληστροειδούς. Σε υποσιτισμένους πληθυσμούς, η χαμηλή πρόσληψη της βιταμίνης Α και ψευδάργυρου θα αυξήσουν τη σοβαρότητα της ανεπάρκειας της βιταμίνης Α. Μια άλλη μελέτη έδειξε  σημαντική μείωση της νοσηρότητας της ελονοσίας με συνδυασμένη βιταμίνη Α και συμπληρώματα ψευδαργύρου στο μικρά παιδιά. 

Μία από τα πρώτες και ειδικές εκδηλώσεις της ανεπάρκειας της βιταμίνης Α είναι μειωμένη όραση, ιδιαίτερα σε συνθήκες μειωμένου φωτός - τύφλωση νύχτα και ξηροφθαλμία. Πρώτον, υπάρχει ξηρότητα του επιπεφυκότα, των δακρυϊκών αδένων και της βλέννας που εκκρίνει το επιθήλιο το οποίο αντικαθίσταται από ένα κερατινοποιημένο επιθήλιο. Έτσι δημιοργούνται αδιαφανές πλάκες (κηλίδες Bitot) και, τελικά, διάβρωση της τραχιάς επιφάνειας του κερατοειδούς με μαλάκωμα και  καταστροφή του κερατοειδούς (κερατομαλακία) και ολική τύφλωση. Επίσης, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος λοιμώξεων του αυτιού, λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος, μηνιγγιτιδοκοκκική νόσος), υπερκεράτωση (λευκά κομμάτια σε θύλακες των τριχών), κεράτωση και πλακώδη μεταπλασία του επιθηλίου στις διόδους του ανώτερου αναπνευστικού και της ουροδόχου κύστης σε κερατινοποιημένο επιθήλιο. Η ανεπάρκεια σε βιταμίνη Α οδηγεί και σε υποπλασία της αδαμαντίνης.

Επαρκής, αλλά όχι υπερβολική βιταμίνη Α, είναι ιδιαίτερα σημαντική και για τις έγκυες και θηλάζουσες γυναίκες για τη φυσιολογική ανάπτυξη του εμβρύου. Η υπερβολική βιταμίνη Α, μπορεί να προκαλέσει εκ γενετής ανωμαλίες και ως εκ τούτου δεν θα πρέπει να υπερβαίνεται η συνιστώμενη ημερήσια δόση.

Η χορήγηση συμπληρωμάτων βιταμίνης Α σε παιδιά κάτω των πέντε που βρίσκονται σε κίνδυνο ανεπάρκειας μειώνει τη θνησιμότητα κατά 24%.


Τοξικότητα

Υπερβιταμίνωση Α

Δεδομένου ότι η βιταμίνη Α είναι λιποδιαλυτή,  επιτρέπει στα τοξικά επίπεδα της βιταμίνης Α να συσσωρεύονται.

Σε γενικές γραμμές, η οξεία τοξικότητα συμβαίνει σε δόσεις των 25.000 IU/kg σωματικού βάρους, με χρόνια τοξικότητα με 4.000 IU/kg σωματικού βάρους ημερησίως για 6-15 μήνες. Σε άτομα με νεφρική ανεπάρκεια, 4000 IU μπορεί να προκαλέσουν σημαντικές βλάβες. Επιπλέον, η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να αυξήσει την τοξικότητα. Τα παιδιά μπορεί να φτάσουν σε τοξικά επίπεδα με 1.500 IU/kg σωματικού βάρους.

Η υπερβολική κατανάλωση βιταμίνης Α μπορεί να προκαλέσει ναυτία, ευερεθιστότητα, ανορεξία (μειωμένη όρεξη), έμετο, θολή όραση, πονοκεφάλους, απώλεια μαλλιών, κοιλιακό πόνο και αδυναμία, υπνηλία, και αλλαγή της νοητικής κατάστασης.

Στις χρόνιες περιπτώσεις, η απώλεια μαλλιών, το ξηρό δέρμα, η ξήρανση των βλεννογόνων, πυρετός, αϋπνία, κόπωση, απώλεια βάρους, κατάγματα οστών, αναιμία, και διάρροια μπορεί να είναι συμπτώματα που σχετίζονται με λιγότερο σοβαρή τοξικότητα. Μερικά από αυτά τα συμπτώματα είναι, επίσης, συχνά σε θεραπεία ακμής με ισοτρετινοΐνη.

Χρονίως υψηλές δόσεις της βιταμίνης Α, καθώς επίσης και φαρμακευτικές ρετινοειδών, όπως το 13-cis ρετινοϊκό οξύ, μπορεί να παράγουν το σύνδρομο του ψευδοόγκου του εγκεφάλου. Αυτό το σύνδρομο περιλαμβάνει κεφαλαλγία, θόλωση της όρασης και σύγχυση και σχετίζεται με αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση. 

Χρόνια πρόσληψη 1.500 μονάδων προσχηματισμένης βιταμίνης Α μπορεί να σχετίζεται με οστεοπόρωση και κατάγματα ισχίου.   Η αλληλεπίδραση αυτή μπορεί να προκύψει επειδή οι βιταμίνες Α και D μπορεί να ανταγωνίζονται για τον ίδιο υποδοχέα και στη συνέχεια να αλληλεπιδρούν με την παραθυρεοειδή ορμόνη, η οποία ρυθμίζει το ασβέστιο.

Τοξικές επιδράσεις της βιταμίνης Α έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζει σημαντικά την ανάπτυξη των εμβρύων.

Οι θεραπευτικές δόσεις που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ακμής έχει αποδειχθεί ότι διαταράζουν την νευρική δραστηριότητα των κυττάρων εγκεφάλου. Το έμβρυο είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στην τοξικότητα βιταμίνης Α τοξικότητα κατά την περίοδο της οργανογένεσης.  Οι καροτενοειδείς μορφές (καρότα), δεν έχουν τέτοια συμπτώματα, παρά μόνο με συμπληρώματα και χρόνιο αλκοολισμό, αλλά η υπερβολική πρόσληψη β-καροτίνης μπορεί να οδηγήσει σε καροτιναιμία, η οποία προκαλεί πορτοκαλί-κίτρινο αποχρωματισμό του δέρματος. 

Οι καπνιστές και χρόνιοι καταναλωτές οινοπνεύματος έχει παρατηρηθεί ότι έχουν αυξημένο κίνδυνο θνησιμότητας λόγω καρκίνου του πνεύμονα, καρκίνο του οισοφάγου, γαστρεντερικό καρκίνο και καρκίνο του παχέος εντέρου. Ηπατική βλάβη έχει βρεθεί σε ανθρώπους με μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ χρήση  υψηλής δόσης συμπληρωμάτων βιταμίνης Α και β-καροτένιου.


Η βιταμίνη Α και τα παράγωγά στην ιατρική χρήση

Το ρετινύλιο παλμιτικό έχει χρησιμοποιηθεί σε κρέμες για το δέρμα, όπου διασπάται σε ρετινόλη και φαινομενικά μεταβολίζεται σε ρετινοϊκό οξύ, το οποίο έχει ισχυρή βιολογική δραστικότητα.

Τα ρετινοειδή, (για παράδειγμα, 13-cis-ρετινοϊκό οξύ), αποτελούν μια κατηγορία χημικών ενώσεων που σχετίζονται χημικά με ρετινοϊκό οξύ, και χρησιμοποιούνται στην ιατρική για να ρυθμίζουν τις λειτουργίες γονιδίων και τη διαφοροποίηση επιθηλιακών κυττάρων.

Η φαρμακευτική χρήση μεγάλων δόσεων παράγωγων ρετινοϊκού οξέος είναι σήμερα σε χρήση για τον καρκίνο, HIV, και τη δερματολογία. Σε υψηλές δόσεις, οι παρενέργειες είναι παρόμοιες με την τοξικότητα της βιταμίνης Α.

Τα καλύτερα προϊόντα με βιταμίνη Α

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα προϊόντα με βιταμίνη Α

vitamin alpha

Διαβάστε, επίσης

Πότε γίνεται εξέταση αίματος για βιταμίνη Α

Βιβλιογραφία

American Cancer Society: Retinoid Therapy

wikipedia

Διαβάστηκε 5635 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2019 09:45
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο αρκεύθου

    Tα οφέλη του αιθέριου ελαίου Juniper ή αρκεύθου στην υγεία

    Το αιθέριο έλαιο αρκεύθου είναι αντισηπτικό, καταπραϋντικό, αντιρρευματικό, αποστειρωτικό, αντισπασμωδικό, διεγερτικό, ευστόμαχο, στυπτικό, διουρητικό και τονωτικό.

    Το αιθέριο έλαιο της αρκεύθου λαμβάνεται με απόσταξη με ατμό των βελόνων, του ξύλου και των κονιοποιημένων καρπών του αγριοκυπάρισσου (Juniperus communis).

    Τα κύρια συστατικά του είναι: το άλφα πινένιο, το καμπένιο, το βήτα πινένιο, το σαβινένιο, το μυρσένιο, το άλφα φελανδρένιο, το άλφα τερπινένιο, το γάμμα τερπινένιο, η κινεόλη, το βήτα φελλανδρένιο, το παρακυμένιο, η τερπινεόλη, ο οξικός βορνυλεστέρας και το καρυοφυλλένιο. Έχει, επίσης, ίχνη ποσότητας λιμονένιου, καμφοράς, linalool, linalyl acetate, borneol και nerol.

    Χρησιμοποιείται σε πολλές βιομηχανίες, καθώς και για την γεύση αλκοολούχων ποτών, όπως, το τζιν.

    Ο Juniper ή άρκευθος είναι ένας αειθαλής θάμνος που είναι πολύ κοινός στην Ευρώπη. 

    juniper 1

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο αρκεύθου

    -Αποτρέπει τη σήψη

    Το αιθέριο έλαιο Juniper είναι αντισηπτικό και είναι κατάλληλο για τραύματα. Προφυλάσσει από τις μολύνσεις και τον τέτανο.

    -Καταπολεμά την αρθρίτιδα

    Το αιθέριο έλαιο Juniper προάγει και βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος. Βοηθά, επίσης, στην απομάκρυνση τοξινών, όπως, το ουρικό οξύ από το σώμα. Έτσι, προστατεύει από ρευματισμούς, αρθρίτιδα, ουρική αρθρίτιδα και πέτρες στα νεφρά που σχετίζονται με την κακή κυκλοφορία και τη συσσώρευση τοξινών στο σώμα.  Αυτό το αιθέριο έλαιο, επίσης, ανακουφίζει από το πρήξιμο.

    -Ανακουφίζει από τις κράμπες

    Το αιθέριο έλαιο Juniper είναι αποτελεσματικό στις κράμπες, τις μυϊκές, τις εντερικές, τις αναπνευστικές κ.ά. Είναι ένα αντισπασμωδικό και βοηθά στη θεραπεία πολλών άλλων προβλημάτων που σχετίζονται με κράμπες ή σπασμούς.

    -Είναι στυπτικό

    Το αιθέριο έλαιο αρκεύθου βοηθά στη θεραπεία των πονόδοντων, σταματά την απώλεια μαλλιών, ενισχύει την πρόσφυση των ούλων στα δόντια και τα προστατεύει από τη χαλάρωση ή την πτώση. Σφίγγει, επίσης, τους χαλαρούς μυς. Είναι αποτελεσματικό στη θεραπεία της διάρροιας κι επίσης, βοηθά στη συστολή των αιμοφόρων αγγείων και έτσι μειώνει τις πιθανότητες αιμορραγίας. Το αιθέριο έλαιο αρκεύθου έχει αντιμικροβιακές ιδιότητες κι  ενισχύει την ανοσία. 

    -Έχει αντιφυσητικές ιδιότητες
    Το αιθέριο έλαιο του αρκεύθου βοηθά στη μείωση των εντερικών αερίων. O μετεωρισμός ή η υπερβολική ποσότητα αερίων μπορεί να προκαλέσει πόνο στο στήθος, δυσπεψία και ανησυχία, να αυξήσει την αρτηριακή πίεση, να απειλήσει την υγεία της καρδιάς  και να δώσει οξ;Y πόνο στο στομάχι. 

    -Καθαρίζει το αίμα

    Το αιθέριο έλαιο του αρκεύθου καθαρίζει το αίμα από τις τοξίνες. Βοηθά στην απομάκρυνση των κοινών τοξινών, όπως, το ουρικό οξύ, τα βαρέα μέταλλα, τα απόβλητα και άλλες ξένες τοξίνες που τυχαία εισέρχονται στο αίμα.

    -Είναι διουρητικό

    Το έλαιο Juniper προάγει την ούρηση. Αυξάνει τόσο τη συχνότητα όσο και τον όγκο της ούρησης. Ως εκ τούτου, είναι πολύ ωφέλιμο για τους ανθρώπους που υποφέρουν από κατακράτηση νερού στο σώμα, ή οίδημα λόγω χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας. Ανακουφίζει τους ασθενείς αυτούς αφαιρώντας το επιπλέον νερό από το σώμα μέσω των ούρων. Βοηθάει, επίσης, τους ανθρώπους να χάσουν βάρος γιατί κάθε φορά που ουρεί κάποιος, κάποια λίπη χάνονται από το σώμα. Έτσι μειώνεται η αρτηριακή πίεση, γιατί απομακρύνονται επιπλέον άλατα και επικίνδυνες τοξίνες, όπως το ουρικό οξύ.

    -Αυξάνει την κυκλοφορία του αίματος στο δέρμα

    Όταν το αιθέριο έλαιο του αρκεύθου εφαρμόζεται στο δέρμα, αυξάνει την κυκλοφορία του αίματος ακριβώς κάτω από το δέρμα σε τέτοιο βαθμό που αρχίζει να φαίνεται κόκκινο. Η αυξημένη κυκλοφορία του αίματος κάτω από το δέρμα ωφελεί και οξυγονώνει.

    -Προωθεί την εφίδρωση

    Η περιστασιακή εφίδρωση βοηθά στην απομάκρυνση των τοξινών, της υπερβολικής ποσότητας αλατιού και του νερού μέσω του ιδρώτα. Αυτό καθαρίζει τους πόρους, αποτρέπει την ακμή και άλλες δερματικές παθήσεις. 

    -Είναι διεγερτικό

    Βοηθά στην αντιμετώπιση της κόπωσης, της ζάλης και της κατάθλιψης. Αυξάνει τη δραστηριότητα του εγκεφάλου και των νευρώνων, του πεπτικού συστήματος, του νευρικού συστήματος, των εκκρίσεων από τους ενδοκρινείς και εξωκρινείς αδένες, που περιλαμβάνουν την έκκριση του γάλακτος, του σμήγματος, του ιδρώτα, των δακρύων, των ούρων και των εκκρίσεων κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως.

    -Θεραπεύει τα προβλήματα του στομάχου

    Βοηθά, επίσης, στη θεραπεία των διαταραχών του στομάχου και των ελκών και εξασφαλίζει τη σωστή ροή χολής, γαστρικών υγρών και οξέων στο στομάχι για την πέψη. Μερικές φορές, η εσωτερική επένδυση του στομάχου τραυματίζεται λόγω παρατεταμένης οξύτητας και τελικά αυτό οδηγεί στον σχηματισμό ελκών. Το λάδι Juniper διατηρεί τις εκκρίσεις της χολής στο στομάχι και εξουδετερώνει τα οξέα.

    -Είναι τονωτικό

    Τονώνει τους μυς, τους ιστούς, το αναπνευστικό, το κυκλοφορικά, το νευρικό, το πεπτικό και το λεμφικό σύστημα και βοηθά στη διατήρηση της υγείας.

    -Αντιμετωπίζει τη λιπαρότητα των μαλλιών

    Βάλτε 10 σταγόνες αιθέριο έλαιο αρκεύθου στο βιολογικό σαμπουάν σας.

    -Αντιμετωπίζει την κυτταρίτιδα του δέρματος

    Βάλτε 15 σταγόνες αιθέριο έλαιο αρκεύθου, 6 σταγόνες αιθέριο έλαιο λεβάντας και 10 σταγόνες αιθέριο έλαιο κυπαρισσιού σε 50 γραμμάρια λάδι jojoba ή αμυγδάλου και κάντε μασάζ στις πάσχουσες περιοχές.

    -Απολυμαίνει την ατμόσφαιρα

    Βάλτε 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο αρκεύθου και 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο ευκάλύπτου στο νεφελοποιητή αιθέριων ελαίων και απλυμάνeτε την ατμόσφαιρα, καθαρίζοντάς την από ιούς και βακτήρια.

    Τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    juniper 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

    Πώς να καταπολεμήσετε την κυτταρίτιδα

    Τα αιθέρια έλαια για τον καρκίνο

    Όταν έχετε λειτουργική δυσπεψία

    Τα φυσικά διουρητικά αποβάλλουν τις τοξίνες από το σώμα σας

    Κρέμα για την κυτταρίτιδα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριοκυπάρισσο

    Ο καλύτερος χυμός για την κυτταρίτιδα

    Άρκευθος η κοινή

    Τα βότανα για το έκζεμα

    www.emedi.gr

    juniper 4

     

     

  • Συκώτι με τσιγαριαστό σπανάκι

    Πολύ νόστιμη και υγιεινή συνταγή για θεραπεία

    Το βιολογικό συκώτι

    Tο συκώτι είναι μια πρωτεϊνική πηγή υψηλής ποιότητας, αλλά και περιεκτικότητας! 

    Το συκώτι περιέχει σίδηρο! Ο σίδηρος που περιέχει το συκώτι, απορροφάται εύκολα από το σώμα. Ο σίδηρος βοηθάει το σώμα να φτιάξει ερυθρά αιμοσφαίρια και διατηρεί το αίμα σας υγιές. Με το να αυξήσετε την πρόσληψη του σιδήρου, καταπολεμάτε και την κόπωση. Ο σίδηρος,  ακόμη, βοηθάει το σώμα σας να μεταβολίσει τις πρωτεΐνες.

    Το συκώτι είναι πλούσιο σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β,  που βοηθούν στη συντήρηση και επισκευή των κυττάρων. 

    Το συκώτι, επίσης, περιέχει επίσης αρκετή βιταμίνη Α, και είναι ιδανικό για το δέρμα και την όρασή μας.

    Το βιολογικό σπανάκι

    Το σπανάκι αποτελείται, κυρίως, από 91,4% νερό, 3,6% υδατάνθρακες και 2,9% πρωτεΐνες.

    Προσδίδει 23 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια.

    Περιέχει αρκετές φυτικές ίνες και αποτελεί μια εξαιρετική πηγή πολλών βιταμινών και μετάλλων, όπως η βιταμίνη Α, η βιταμίνη C, η βιταμίνη Κ1, βιταμίνες του συμπλέγματος Β, ο σίδηρος, το ασβέστιο και το φυλλικό οξύ.

    Ένα φλιτζάνι βρασμένο σπανάκι υπερκαλύπτει τις ημερήσιες ανάγκες του οργανισμού μας σε βιταμίνες Α και Κ. 

    Το σπανάκι προφυλάσσει την όραση.

    Το σπανάκι είναι πλούσια πηγή βήτα-καροτίνης και λουτεΐνης που είναι ευεργετικές για την όραση. Είναι κατάλληλο για τη φαγούρα, τα οφθαλμικά έλκη και την ξηροφθαλμία. Οι αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες που έχει το σπανάκι μπορούν να μειώσουν το πρήξιμο ή τον ερεθισμό στα μάτια.

    Η συστηματική πρόσληψη λουτεΐνης που περιέχει το σπανάκι συσχετίζεται με σημαντική μείωση του κινδύνου εμφάνισης καταρράκτη.

    Το σπανάκι έχει διάφορα σημαντικά συστατικά που θεωρούνται αντικαρκινικά, όπως φλαβονοειδή, πολυφαινόλες, φυλλικό οξύ και τοκοφερόλη, τα οποία δρουν μέσω διαφορετικών μηχανισμών για την προστασία των ασθενών που πάσχουν από καρκίνο.

    Το κάλιο, το φυλλικό οξύ και διάφορα αντιοξειδωτικά που περιέχονται στο σπανάκι είναι γνωστό ότι ωφελούν το νευρικό σύστημα των ανθρώπων που τα καταναλώνουν τακτικά. Το φυλλικό οξύ είναι μειωμένο στη νόσο Αλτσχάιμερ, οπότε το σπανάκι είναι μια τροφή απαραίτητη γι’ αυτούς που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο νευρικής ή γνωσιακής παρακμής. Το μπορεί να καθυστερήσει τον εκφυλισμό των νευρικών κυττάρων του εγκεφάλου που επέρχεται φυσιολογικά με την πάροδο των χρόνων.

    Ένα φλιτζάνι σπανάκι καλύπτει το 200% των ημερήσιων αναγκών μας σε βιταμίνη Κ. Η βιταμίνη Κ ενεργοποιεί την οστεοκαλσίνη, μια πρωτεΐνη που συμμετέχει στην εναπόθεση ασβεστίου στα οστά. Έχει παρατηρηθεί ότι η βιταμίνη Κ ενεργεί θετικά στην οστική πυκνότητα και μειώνει τον κίνδυνο καταγμάτων. Το σπανάκι προστατεύει τα οστά.

    Ακόμη το σπανάκι είναι ωφέλιμο για την καρδιά, θωρακίζει τα αγγεία και παρέχει προστασία από τα καρδιαγγειακά νοσήματα και τα εγκεφαλικά επεισόδια, προστατεύει το δέρμα από τις βλαβερές ακτίνες του ήλιου, ενεργεί κατά του έλκους, γιατί προστατεύει  τη βλεννογόνο μεμβράνη του στομάχου, μειώνοντας την εμφάνιση γαστρικών ελκών, ενισχύει την απόδοση των αθλητών και η εκδυστερόνη που περιέχει, που είναι ένα φυτοστεροειδές που αποτελεί ένα από τα κύρια συστατικά του σπανακιού, βοηθάει στην προπόνηση ενδυνάμωσης, αυξάνοντας τη μυϊκή ισχύ.

    Το σπανάκι είναι εποχιακό φυτό από τον Μάρτιο έως τον Μάιο και από τον Σεπτέμβριο έως τον Οκτώβριο.

    Για να προσλάβετε όλα τα θρεπτικά συστατικά από το σπανάκι, πρέπει να προσέχετε τον τρόπο αλλά και τον χρόνο μαγειρέματος.

    Όσο περισσότερο βράζει το σπανάκι και όσο υψηλότερη είναι η θερμοκρασία μαγειρέματος τόσο λιγότερη λουτεΐνη διατηρεί, ενώ το τηγάνισμα αφήνει το σπανάκι με μόλις 40% της αρχικής λουτεΐνης έπειτα από 10 λεπτά.

    sikoti ke spanaki 1

    Συκώτι με τσιγαριαστό σπανάκι

    Υλικά (για 8 άτομα)

    8 φέτες βιολογικό συκώτι μοσχαρίσιο

    8 κ.γ. γλυκιά καπνιστή πάπρικα ( αν θέλετε και καυτερή)

    Βιολογικό ελαιόλαδο

    1 λίτρο βιολογικό γάλα για το μαρινάρισμα

    Αλάτι ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό

    Πιπέρι φρεσκοτριμένο

    1 κιλό βιολογικό σπανάκι

    1 βιολογικό κρεμμύδι

    Εκτέλεση

    Βάζετε το συκώτι σε ένα μπολ με το γάλα και το αφήνετε τουλάχιστον για μισή ώρα στο ψυγείο. Το γαλακτικό οξύ εισχωρεί στους ιστούς του συκωτιού και σπάει κάποιες πρωτεΐνες σε αμινοξέα. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα μέρος από το αίμα που υπάρχει στο συκώτι να βγαίνει στη μαρινάδα κάνοντάς τη ροζ. Έτσι απαλλάσσετε το συκώτι από τη βαριά μυρωδιά, βελτιώνοντας τη γεύση του. Επίσης η μαρινάδα στο γάλα, επηρεάζει την υφή του συκωτιού κάνοντάς το πολύ πιο αφράτο, καθώς, οι ιστοί χαλαρώνουν λόγω διάσπασης των πρωτεϊνών.

    Το βγάζετε, το σκουπίζετε καλά με χάρτινη πετσέτα και το αφήνετε στεγνό για λίγα λεπτά σε θερμοκρασία δωματίου.

    Προσθέτετε σε κάθε πλευρά την καπνιστή πάπρικα, πασπαλίζοντάς την ομοιόμορφα.

    Βάζετε την ψηστιέρα στο μάτι στα ¾ της έντασης. Σε 3 λεπτά, αφού ζεσταθεί ρίχνετε ελάχιστο ελαιόλαδο.

    Μόλις κάψει το λάδι και αρχίσει να αχνίζει, τοποθετείτε προσεκτικά μέσα τις φέτες του συκωτιού. Θα προσέξετε ότι αρχίζουν άμεσα να συρρικνώνονται και το ίδιο θα συμβεί και στην άλλη πλευρά, μετά το πρώτο γύρισμα.

    Γυρίζετε με λαβίδα και όχι με πιρούνι που θα τρυπήσει τις φέτες του συκωτιού ανά 1 λεπτό στην αρχή και μετά το πρώτο γύρισμα χαμηλώνετε τη φωτιά στη μέση προς χαμηλό για να μην μαυρίσει πολύ η εξωτερική επιφάνεια. Το ιδανικό είναι να γυρίζετε τις φέτες ανά 30 δευτερόλεπτα. Η τεχνική του συχνού και γρήγορου γυρίσματος θα βοηθήσει να ψηθεί ελαφρά πιο γρήγορα το εσωτερικό, καθώς, η πλευρά που δεν ακουμπά στο τηγάνι δεν προλαβαίνει να χάσει θερμοκρασία. Έτσι και δεν μαυρίζει υπερβολικά το εξωτερικό από υψηλές θερμοκρασίες και η θερμότητα περνά προς το κέντρο πιο ομοιογενώς και από τις δύο πλευρές της φέτας του συκωτιού.

    Το συκώτι για να είναι έτοιμο πρέπει να περάσουν συνολικά 6 λεπτά.

    Μόλις είναι έτοιμο το μεταφέρετε σε ξύλο κοπής. Το σκεπάζετε με λαδόκολλα και αλουμινόχαρτο και το αφήνετε να ηρεμήσει για 4-6 λεπτά πριν το κόψετε. Στα πρώτα 2 λεπτά περίπου, η εσωτερική του θερμοκρασία θα συνεχίζει να ανεβαίνει και έτσι ολοκληρώνεται το ψήσιμο εκτός τηγανιού. Οι ιστοί που έχουν διασταλεί από τη θερμότητα, θα αρχίσουν να συστέλλονται και έτσι το συκώτι θα είναι ζουμερό στη κάθε μπουκιά και δεν θα φύγουν πολλά υγρά. Με καλό μαχαίρι πριονωτό το κόβετε σε λεπτές φέτες και ρίχνετε καλό τριφτό αλάτι και πιπέρι και πασπαλίζετε μια γραμμή από φρέσκο ελαιόλαδο και σερβίρετε.

    Καθαρίστε το σπανάκι, αφαιρώντας τυχόν κατεστραμμένα ή ξερά φύλλα και κόψτε το τελικό τμήμα του στελέχους.

    Πλύντε το καλά με κρύο νερό.

    Πάρτε μια μεγάλη κατσαρόλα και βρέξτε τον πάτο με λίγο λάδι. Ζεστάνετε λίγο και προσθέστε το σπανάκι.

    Σκεπάστε την κατσαρόλα και αφήστε να βράσει, σε μέτρια προς χαμηλή φωτιά, με το υγρό που θα βγει από το σπανάκι.

    Βράστε για 15 περίπου λεπτά, προσθέτοντας το αλάτι όταν μειωθεί ο όγκος του σπανακιού.

    Όταν το σπανάκι είναι έτοιμο, στραγγίστε το καλά.

    Βάλτε σε ένα τηγάνι όσο ελαιόλαδο χρειάζεται και, όταν ζεσταθεί, σοτάρετε το ψιλοκομμένο κρεμμύδι για δύο λεπτά.

    Προσθέστε το σπανάκι και αφήστε το να πάρει γεύση στο λάδι για λίγα λεπτά, ανακατεύοντας κατά διαστήματα.

    Προσθέστε αλάτι αν χρειάζεται.

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    beetroot 2

    Διαβάστε, επίσης,

    Συκώτι μαριναρισμένο με κρέμα βαλσάμικο

    Συκωταριά κρασάτη

    Το νοστιμότερο ψητό συκώτι

    Οι βιταμίνες που περιέχουν τα εντόσθια

    Κετογενική δίαιτα

    www.emedi.gr

     

  • Προστατέψτε το συκώτι σας

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το συκώτι σας

     

    Το ήπαρ είναι πολύ ανθεκτικό όργανο!!!

    Το συκώτι μπορεί να αναγεννηθεί, εντελώς, μέσα σε μερικές εβδομάδες, ακόμη κι αν ένα σημαντικό τμήμα του αφαιρεθεί (το 70%).

    Το ήπαρ είναι το όργανο που παράγει ενέργεια, κάνει αποτοξίνωση κι έχει και πολλές άλλες λειτουργίες.

    sikoti bad 1

    Οι λειτουργίες του ήπατος:

    Σύνθεση αμινοξέων
    Γλυκονεογένεση (σύνθεση γλυκόζης από συγκεκριμένα αμινοξέα, γαλακτικό οξύ ή γλυκερόλη)
    Γλυκογονόλυση (η αποδόμηση του γλυκογόνου σε γλυκόζη)
    Γλυκογονογένεση ( η σύνθεση γλυκογόνου από γλυκόζη)
    Μεταβολισμός των πρωτεϊνών (σύνθεση και αποδόμηση)
    Σύνθεση χοληστερόλης
    Λιπογένεση (η παραγωγή των τριγλυκεριδίων)
    Το ήπαρ συνθέτει τους παράγοντες πήξης Ι (ινωδογόνο), ΙΙ (προθρομβίνη), V, VII, IX, X και ΧΙ, όπως και την πρωτεΐνη C, S και αντιθρομβίνη
    Το 1ο τρίμηνο της εμβρυϊκής ζωής είναι η κύρια θέση παραγωγής ερυθροκυττάρων. Περί την 32η εβδομάδα της κύησης ο μυελός των οστών αναλαμβάνει σχεδόν αποκλειστικά αυτή τη διεργασία
    Το ήπαρ παράγει και εκκρίνει χολή, που απαιτείται για την γαλακτωματοποίηση του λίπους. Ένα μέρος της χολής παροχετεύεται απευθείας στο δωδεκαδάκτυλο, ενώ το υπόλοιπο αποθηκεύεται προσωρινά στη χοληδόχο κύστη
    Το ήπαρ επίσης παράγει τον ινσουλινόμορφο αυξητικό παράγοντα 1 (IGF-1), μια πολυπεπτιδική πρωτεϊνική ορμόνη που παίζει σημαντικό ρόλο στην σωματική αύξηση στα παιδιά και συνεχίζει να έχει αναβολική δράση στους ενήλικες
    Το ήπαρ είναι μια σημαντική θέση παραγωγής θρομβοποιητίνης. Η θρομβοποιητίνη είναι μια γλυκοπρωτεϊνική ορμόνη που ρυθμίζει την παραγωγή αιμοπεταλίων από το μυελό των οστών
    Αποδόμηση ινσουλίνης και άλλων ορμονών
    Στο ήπαρ γίνεται η γλυκουρονίδωση της χολερυθρίνης, διευκολύνοντας την έκκρισή της με τη χολή
    Το ήπαρ αποδομεί ή τροποποιεί τοξικές ουσίες (π.χ. μέσω μεθυλίωσης), όπως επίσης και την πλειονότητα των φαρμακευτικών προϊόντων
    Το ήπαρ μετατρέπει την αμμωνία σε ουρία
    Το ήπαρ αποθηκεύει ένα πλήθος ουσιών, συμπεριλαμβανομένων της γλυκόζης (με μορφή γλυκογόνου), βιταμίνη Α (απόθεμα για 1-2 χρόνια), βιταμίνη D (για 1-4 μήνες), βιταμίνη Β12 (για 1-3 χρόνια), σίδηρο και χαλκό
    Το ήπαρ έχει, επίσης, ρόλο στο ανοσοποιητικό σύστημα, καθώς, το δικτυοενδοθηλιακό σύστημά του περιλαμβάνει πολλά ανοσοϊκανά κύτταρα, που λειτουργούν σαν κόσκινο για αντιγόνα, που μεταφέρονται μέσω της πυλαίας κυκλοφορίας
    Το ήπαρ συνθέτει αλβουμίνη, το κύριο ωσμωτικό συστατικό του πλάσματος του αίματος
    Συνθέτει αγγειοτενσινογόνο, μια ορμόνη υπεύθυνη για την αύξηση της αρτηριακής πίεσης, όταν ενεργοποιείται από τη ρενίνη, ένα ένζυμο που απελευθερώνεται όταν οι νεφροί ανιχνεύουν ελαττωμένη αρτηριακή πίεση

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του ήπατος:

    Εκχύλισμα σπόρων γαϊδουράγκαθου

    Εκχύλισμα ρίζας πικραλίδας

    Εκχύλισμα φύλλων αγκινάρας

    sikoti bad 4

    Τα οφέλη από το εκχύλισμα σπόρων γαϊδουράγκαθου, ρίζας πικραλίδας και φύλλων αγκινάρας

    Προστατεύουν το συκώτι

    Αποτοξινώνουν το συκώτι από τα χημικά φάρμακα, το αλκοόλ, από τα βαρέα μέταλλα και άλλες τοξίνες

    Βοηθούν στην αναπαραγωγή νέων, υγιών ηπατικών κυττάρων

    Αποτοξινώνουν από το αλκοόλ και αναστρέφουν τις βλάβες του ήπατος από αυτό

    Βοηθούν σε χρόνιες ηπατικές παθήσεις

    Δρουν θεραπευτικά στις ηπατίτιδες

    Βοηθάει στη διατήρηση χαμηλών επιπέδων λιπιδίων

    Μειώνει τα συμπτώματα δυσπεψίας

    Βοηθά κατά της ψωρίασης

    Τα καλύτερα συμπληρώματα για το συκώτι

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ήπαρ

    sikoti bad 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Ασκίτης

    Σταματήστε να φαρμακώνεστε

    Το ταξίδι της τροφής

    Σε τι χρησιμεύει το συκώτι

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καστορέλαιο

    Πρόληψη χολολιθίασης

    Πρόδρομες ουσίες βιταμινών

    Να τρώτε αγκινάρες

    Η καλύτερη αποτοξίνωση του ήπατος και της χοληδόχου κύστεως

    Τεστ για να ελέγξετε τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος

    Καφές ραδικιού

    Καρκίνος ήπατος και κάνναβη

    Κάνναβη και παθήσεις του ήπατος

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν γαϊδουράγκαθο

    Χρήσιμες πληροφορίες για το συκώτι σας

    Να κάνετε συχνά αποτοξίνωση του ήπατος και της χολής

    Καθημερινή αποτοξίνωση με διατροφή

    Να τρώτε κάρδαμο για να κάνετε αποτοξίνωση από τις καρκινογόνες ουσίες

    Κάντε αποτοξίνωση από τον καπνό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

    Αποτοξινώστε το συκώτι σας με γαϊδουράγκαθο

    Οι βιταμίνες για αποτοξίνωση από τα βαρέα μέταλλα

    Δίαιτα αποτοξίνωσης

    Οι καλύτερες τροφές αποτοξίνωσης

    Προστατεύστε τα κύτταρά σας από τις τοξίνες

    Το απόλυτο συμπλήρωμα για αποτοξίνωση

    Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

    Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

    Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

    Ηπατική τοξικότητα στον καρκίνο

    Ηπατοτοξικότητα από τη χημειοθεραπεία

    Οι τρανσαμινάσες αίματος

    Ηπατοτοξικότητα από την αγομελατίνη

    Η επόμενη μέρα του ποτού

    Δεν απαιτούνται πια βιοψίες για τις παθήσεις ήπατος

    Κίρρωση του ήπατος

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Κίνδυνος αναζωπύρωσης ηπατίτιδας από βιολογικές θεραπείες

    Οι βιταμίνες για τη θεραπεία της ηπατίτιδας

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για την ηπατική, νεφρική και μυϊκή λειτουργία

    Η αφυδάτωση προκαλεί πολλές ασθένειες

    Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

    Μην κάνετε προεγχειρητική χημειοθεραπεία για τις ηπατικές μεταστάσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν μουρουνόλαδο

    Κετογενική δίαιτα

    Η ασπιρίνη προστατεύει το συκώτι

    Ο πολύς σίδηρος είναι επικίνδυνος

    Απεικονιστικές μέθοδοι στον καρκίνο ήπατος

    Βιοψία κατευθυνόμενη υπό αξονικό τομογράφο

    Η γ-γλουταμυλική τρανσφεράση

    Γλουταθειόνη

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Χρήσιμες συμβουλές για όσες έχουν ορμονικές διαταραχές

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του ήπατος και των χοληφόρων

    Αποτοξινώστε το συκώτι σας με γαϊδουράγκαθο

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγκινάρες

    Τσάι αγκινάρας

    Ευεργετικές ιδιότητες της αγκινάρας

    Έλεγχος για ηπατίτιδα

    Μήπως το συκώτι σας έχει λίπος;

    Νόσος του Wilson

    Νόσος Gaucher

    Οι χρησιμότερες πληροφορίες για τα λεμόνια

    Κάθε χυμός βοηθά διαφορετικά τον οργανισμό μας

    Αλκαλική φωσφατάση

    Πώς θεραπεύει το κίτρινο χρώμα

    www.emedi.gr

     

     

  • Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κολχικίνη

     

    Η κολχικίνη (colchicine) διακόπτει τον κύκλο της εναπόθεσης κρυστάλλων ουρικού μονονατρίου στους ιστούς των αρθρώσεων.

    Επίσης, η κολχικίνη μειώνει την χημειοταξία και φαγοκυττάρωση των λευκοκυττάρων και αναστέλλει τον σχηματισμό και την απελευθέρωση μιας χημειοτακτικής γλυκοπρωτεΐνης που παράγεται κατά την φαγοκυττάρωση των κρυστάλλων ουρικού οξέος.

    Τέλος, η κολχικίνη αναστέλλει τη συναρμολόγηση των μικροσωληνίσκων σε διάφορα κύτταρα, συμπεριλαμβανομένων των λευκοκυττάρων, πιθανώς μέσω της σύνδεσής της και παρεμβαίνοντας με στον πολυμερισμό της τουμπουλίνης (υπομονάδας μικροσωληνίσκων).

    Τα παράγωγα κολχικίνης είναι αντινεοπλασματικοί και ανοσοτροποποιητικοί παράγοντες, αντινεοπλασματικά φάρμακα, φυτικά αλκαλοειδή, φάρμακα αρθροπαθειών και μυοσκελετικών παθήσεων και φάρμακα κατά της ουρικής αρθρίτιδας.

    Μία ομάδα Ελλήνων γιατρών και λοιμωξιολόγων ερευνά την επίδραση της συγκεκριμένης ουσίας σε ασθενείς με κορωνοϊό.

    Μελετάται για τη θεραπεία της πανδημίας COVID-19.

    Η κολχικίνη χρησιμοποιείται ανάμεσα σε άλλα και για καρδιακά νοσήματα.

    Η κολχικίνη είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας και της νόσου του Behçet.

    Στην ουρική αρθρίτιδα, είναι λιγότερο προτιμητέα από τα ΜΣΑΦ ή τα στεροειδή.

    Άλλες χρήσεις της είναι η πρόληψη της περικαρδίτιδας και του οικογενή μεσογειακού πυρετού.

    Λαμβάνεται από το στόμα.

    kolcikin 2

    Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι οι γαστρεντερικές διαταραχές, ιδιαίτερα σε υψηλές δόσεις.

    Οι σοβαρές παρενέργειες είναι τα χαμηλά λευκά αιμοσφαίρια και η ραβδομυόλυση.

    Η ασφάλεια χρήσης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν είναι σαφής.

    Υπερβολικές δόσεις μπορεί να οδηγήσουν σε θάνατο.

    Η κολχικίνη δρα μειώνοντας τη φλεγμονή μέσω πολλαπλών μηχανισμών.

    Η κολχικίνη, με τη μορφή του κρόκου του φθινοπώρου, (Colchicum autumnale, κοινώς γνωστό ως κρόκος του φθινοπώρου, σαφράν λιβαδιού είναι ένα τοξικό φυτό που ανθίζει φθινόπωρο που μοιάζει με τους αληθινούς κρόκους, αλλά είναι μέλος της οικογένειας των φυτών Colchicaceae, σε αντίθεση με τους πραγματικούς κρόκους που ανήκουν στην οικογένεια Iridaceae.

    Χρησιμοποιείται, ήδη, από το 1500 π.Χ. για να θεραπεύει την οίδημα των αρθρώσεων. 

    kolcikin 10

    Ιατρικές χρήσεις κολχικίνης

    Αρθρίτιδα

    Η κολχικίνη είναι μια εναλλακτική λύση για όσους δεν μπορούν να ανεχθούν τα ΜΣΑΦ στην ουρική αρθρίτιδα. Σε υψηλές δόσεις, οι ανεπιθύμητες ενέργειες (κυρίως γαστρεντερικές διαταραχές) περιορίζουν τη χρήση της. Σε χαμηλή δόση (1,8 mg ανά ώρα ή 1,2 mg ημερησίως) μειώνει τα συμπτώματα της ουρικής αρθρίτιδας και του πόνου, ενώ η υψηλή δόση κολχικίνης (4,8 mg για 6 ώρες) είναι αποτελεσματική έναντι του πόνου, αλλά έχει σοβαρές παρενέργειες, όπως διάρροια, ναυτία ή έμετο.

    Για τη θεραπεία των συμπτωμάτων της ουρικής αρθρίτιδας, η κολχικίνη χρησιμοποιείται από το στόμα με ή χωρίς τροφή. Η κολχικίνη σε δοσολογία 0,6 mg δύο φορές ημερησίως) είναι αποτελεσματική ως μακροχρόνια προφύλαξη όταν χρησιμοποιείται με αλλοπουρινόλη για να μειώνει τον κίνδυνο αυξημένων επιπέδων ουρικού οξέος και τον κίνδυνο για οξεία εκδήλωση ουρικής αρθρίτιδας, αλλά έχει πολλές ανεπιθύμητες γαστρεντερικές διαταραχές.

    Άλλες χρήσεις της κολχικίνης

    Η κολχικίνη χρησιμοποιείται, επίσης, ως αντιφλεγμονώδης παράγοντας για τη μακροχρόνια θεραπεία της νόσου του Behçet. Φαίνεται να έχει περιορισμένη επίδραση στην υποτροπιάζουσα πολυχονδρίτιδα, αλλά είναι χρήσιμη στη θεραπεία της χοντρίτιδας και των ήπιων δερματικών συμπτωμάτων.

    Ακόμη, χρησιμοποιείται στην περικαρδίτιδα, στην πνευμονική ίνωση, στην κίρρωση των χοληφόρων, σε διάφορες αγγειίτιδες, στην ψευδοουρική αρθρίτιδα, στις σπονδυλοαρθροπάθειες, σε ασβεστώματα και αθηρωματικές πλάκες, στη σκληροδερμία και στην αμυλοείδωση.

    Χρησιμοποιείται, επίσης, στη θεραπεία του οικογενή μεσογειακού πυρετού, όπου μειώνει τις επιθέσεις και τον μακροπρόθεσμο κίνδυνο αμυλοείδωσης.

    Η κολχικίνη είναι αποτελεσματική για την πρόληψη της κολπικής μαρμαρυγής μετά από καρδιακή χειρουργική επέμβαση.

    Αντενδείξεις κολχικίνης

    Τα μακροχρόνια (προφυλακτικά) θεραπευτικά σχήματα της στοματικής κολχικίνης αντενδείκνυνται απολύτως σε άτομα με προχωρημένη νεφρική ανεπάρκεια (συμπεριλαμβανομένων εκείνων που βρίσκονται σε αιμοκάθαρση). Περίπου 10-20 τοις εκατό μιας δόσης κολχικίνης εκκρίνεται αμετάβλητη από τα νεφρά. Δεν απομακρύνεται με την αιμοκάθαρση. Η σωρευτική τοξικότητα προκαλεί σοβαρή νευρομυοπάθεια, με προοδευτική εμφάνιση κεντρικής αδυναμίας, αυξημένη κρεατινική κινάση (CPK) και αισθητικοκινητική πολυνευροπάθεια.

    Η τοξικότητα στην κολχικίνη μπορεί να ενισχυθεί από την ταυτόχρονη χρήση φαρμάκων που μειώνουν τη χοληστερόλη.

    kolcikin 1

    Δυσμενείς επιδράσεις κολχικίνης

    Θάνατος μπορεί να επέλθει σε υπερβολική δόση κολχικίνης. Οι τυπικές παρενέργειες των μέτριων δόσεων είναι οι γαστρεντερικές διαταραχές, η διάρροια και η ουδετεροπενία. Οι υψηλές δόσεις μπορούν, επίσης, να βλάψουν το μυελό των οστών, να οδηγήσουν σε αναιμία και να προκαλέσουν απώλεια μαλλιών. Όλες αυτές οι παρενέργειες μπορεί να προκύψουν από την αναστολή της μίτωσης, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει νευρομυϊκή τοξικότητα και ραβδομυόλυση.

    Τοξικότητα κολχικίνης

    Η δηλητηρίαση από κολχικίνη με υπερβολική δόση (εύρος οξείας δόσης 7 έως 26 mg) αρχίζει με μια γαστρεντερική φάση που εμφανίζεται 10-24 ώρες μετά την κατάποση, ακολουθούμενη από δυσλειτουργία πολλαπλών οργάνων που εμφανίζεται 24 ώρες έως 7 ημέρες μετά την κατάποση.

    Το προσβεβλημένο άτομο παθαίνει πολυοργανική ανεπάρκεια είτε ανακάμπτει μετά από αρκετές εβδομάδες.

    Η κολχικίνη μπορεί να είναι τοξική κατά την κατάποση, την εισπνοή ή την απορρόφηση από τα μάτια. Η κολχικίνη μπορεί να προκαλέσει προσωρινή θόλωση του κερατοειδούς και να απορροφηθεί στο σώμα, προκαλώντας συστηματική τοξικότητα. Τα συμπτώματα υπερδοσολογίας της κολχικίνης αρχίζουν 2 έως 24 ώρες μετά την κατάποση της τοξικής δόσης και περιλαμβάνουν καύσο στο στόμα και στο λαιμό, πυρετό, έμετο, διάρροια και κοιλιακό άλγος. Αυτό μπορεί να προκαλέσει υπογκαιμικό σοκ λόγω ακραίων αγγειακών βλαβών και απώλειας υγρών μέσω του γαστρεντερικού σωλήνα, γεγονός που μπορεί να είναι θανατηφόρο.

    Εάν ο προσβεβλημένος άνθρωπος επιβιώσει από τη γαστρεντερική φάση τοξικότητας, μπορεί να εμφανίσει πολυοργανική ανεπάρκεια. Προκαλείται νεφρική βλάβη, η οποία προκαλεί χαμηλή παραγωγή ούρων και αιματηρά ούρα. Ο χαμηλός αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων μπορεί να διαρκέσει αρκετές ημέρες. Ακόμη, υπάρχει αναιμία, μυϊκή αδυναμία,  ηπατική ανεπάρκεια, ηπατομεγαλία, καταστολή του μυελού των οστών, θρομβοπενία, και προοδευτική παράλυση που οδηγεί σε δυνητικά μοιραία αναπνευστική ανεπάρκεια. Νευρολογικά συμπτώματα, επίσης, υπάρχουν, όπως, επιληπτικές κρίσεις, σύγχυση και παραλήρημα. Τα παιδιά μπορεί να εμφανίσουν ψευδαισθήσεις. Η ανάκτηση μπορεί να ξεκινήσει μέσα σε έξι έως οκτώ ημέρες και ξεκινά με την ανάκαμψη του αριθμού των λευκών αιμοσφαιρίων και της αλωπεκίας, καθώς, οι λειτουργίες των οργάνων επιστρέφουν στο φυσιολογικό.

    Η μακροχρόνια έκθεση σε κολχικίνη μπορεί να οδηγήσει σε τοξικότητα, ιδιαίτερα του μυελού των οστών, των νεφρών και των νεύρων. Οι επιδράσεις της μακροχρόνιας τοξικότητας στην κολχικίνη περιλαμβάνουν την ακοκκιοκυτταραιμία, τη θρομβοκυτταροπενία, τον χαμηλό αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων, την απλαστική αναιμία, την αλωπεκία, το εξάνθημα, την πορφύρα, τη φυσαλιδώδη δερματίτιδα, τη νεφρική βλάβη, την περιφερική νευροπάθεια και τη μυοπάθεια.

    Δεν υπάρχει γνωστό ειδικό αντίδοτο για την κολχικίνη, αλλά σε περίπτωση υπερδοσολογίας χρησιμοποιείται υποστηρικτική φροντίδα. Στην άμεση περίοδο μετά από υπερδοσολογία, γίνεται παρακολούθηση για γαστρεντερικά συμπτώματα, καρδιακές αρρυθμίες και αναπνευστική καταστολή. Μπορεί να απαιτηθεί γαστρεντερική απολύμανση με ενεργό άνθρακα ή πλύση στομάχου.

    kolcikin 3

    Μηχανισμός τοξικότητας της κολχικίνης

    Σε υπερβολική δόση, η κολχικίνη γίνεται τοξική ως επέκταση του κυτταρικού μηχανισμού δράσης της μέσω σύνδεσης με την τουμπουλίνη. Τα κύτταρα που επηρεάζονται έτσι υποβάλλονται σε μειωμένη συσχέτιση πρωτεϊνών με μειωμένη ενδοκυττάρωση, εξωκυττάρωση, κυτταρική κινητικότητα και διακόπτεται η λειτουργία και των καρδιακών κυττάρων, με αποκορύφωμα την πολυοργανική ανεπάρκεια.

    Οι περισσότερες περιπτώσεις τοξικότητας στην κολχικίνη εμφανίζονται σε ενήλικες. Πολλά από αυτά τα ανεπιθύμητα συμβάντα προκύπτουν από τη χρήση ενδοφλέβιας κολχικίνης.

    Αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα

    Η κολχικίνη αλληλεπιδρά με τον μεταφορέα της Ρ-γλυκοπρωτεΐνης και το ένζυμο CYP3A4 που εμπλέκεται στο μεταβολισμό φαρμάκων και τοξινών. Οι θανατηφόρες αλληλεπιδράσεις φαρμάκων εμφανίζονται όταν χορηγείται κολχικίνη με άλλα φάρμακα που αναστέλλουν την Ρ-γλυκοπρωτεΐνη και το CYP3A4, όπως η ερυθρομυκίνη ή η κλαριθρομυκίνη!!!. 

    Τα άτομα που λαμβάνουν αντιβιοτικά, όπως οι μακρολίδες, η κετοκοναζόλη ή η κυκλοσπορίνη ή εκείνα που πάσχουν από ηπατική ή νεφρική νόσο δεν πρέπει να λαμβάνουν κολχικίνη, καθώς αυτά τα φάρμακα και οι παθήσεις παρεμβαίνουν στον μεταβολισμό της κολχικίνης και αυξάνουν τα επίπεδα του αίματος, αυξάνοντας και την τοξικότητά της. Τα συμπτώματα της τοξικότητας περιλαμβάνουν γαστρεντερικές διαταραχές, πυρετό, μυϊκό πόνο, χαμηλά επίπεδα λευκών αιμοσφαιρίων και ανεπάρκεια οργάνων.

    Τα άτομα με HIV / AIDS που λαμβάνουν atazanavir, darunavir, fosamprenavir, indinavir, lopinavir, nelfinavir, ritonavir ή saquinavir εμφανίζουν τοξικότητα στην κολχικίνη.

    Ο χυμός γκρέιπφρουτ και οι στατίνες μπορούν, επίσης, να αυξήσουν τις συγκεντρώσεις κολχικίνης.

    Μηχανισμός δράσης τη; κολχικίνη;

    Σε περίπτωση ουρικής αρθρίτιδας, η φλεγμονή των αρθρώσεων οφείλεται στην κατακρήμνιση του ουρικού οξέος που κυκλοφορεί, υπερβαίνοντας τη διαλυτότητά του στο αίμα και εναποθέτοντάς το ως κρυστάλλους του ουρικού μονονάτριου εντός και γύρω από το αρθρικό υγρό και τους μαλακούς ιστούς των αρθρώσεων. Αυτές οι κρυσταλλικές αποθέσεις προκαλούν φλεγμονώδη αρθρίτιδα, η οποία αρχίζει και υποστηρίζεται από μηχανισμούς που εμπλέκουν διάφορους προφλεγμονώδεις μεσολαβητές, όπως τις κυτοκίνες.

    Η κολχικίνη συσσωρεύεται στα λευκά αιμοσφαίρια και τα επηρεάζει με διάφορους τρόπους: μείωση της κινητικότητας, ειδική χημειοταξία και πρόσφυση.

    kolcikin 4

    Υπάρχουν διάφοροι μηχανισμοί με τους οποίους η κολχικίνη μπορεί να παρεμβαίνει στην φλεγμονή της ουρικής αρθρίτιδας:

    αναστέλλει τον πολυμερισμό των μικροσωληνίσκων με δέσμευση στη συστατική τους πρωτεΐνη, την τουμπουλίνη 
    καθώς, η διαθεσιμότητα της τουμπουλίνης είναι απαραίτητη για τη μίτωση, η κολχικίνη μπορεί να αναστείλει τη μίτωση 
    αναστέλλει την ενεργοποίηση και τη μετανάστευση ουδετεροφίλων σε θέσεις φλεγμονής
    παρεμποδίζει το σύμπλεγμα φλεγμονώδους που απαντάται στα ουδετερόφιλα και τα μονοκύτταρα που μεσολαβούν στην ενεργοποίηση της ιντερλευκίνης-1β, ένα συστατικό της φλεγμονής 
    αναστέλλει την παραγωγή ανιόντων υπεροξειδίου σε απόκριση κρυστάλλων ουρικού οξέος 
    διακόπτει την αποκοκκίωση των ιστιοκυττάρων και των λυσοσωμάτων
    αναστέλλει την απελευθέρωση γλυκοπρωτεϊνών που προάγουν χημειοταξία από αρθρικά κύτταρα και ουδετερόφιλα 

    Γενικά, η κολχικίνη φαίνεται να αναστέλλει πολλαπλούς προφλεγμονώδεις μηχανισμούς, ενώ παράλληλα αυξάνει τα επίπεδα των αντιφλεγμονωδών μεσολαβητών. Εκτός από την αναστολή της μίτωσης, η κολχικίνη αναστέλλει την κινητικότητα και τη δραστηριότητα των ουδετερόφιλων, οδηγώντας σε καθαρή αντιφλεγμονώδη δράση, η οποία έχει αποτελεσματικότητα για την αναστολή ή την πρόληψη της φλεγμονής της ουρικής αρθρίτιδας.

    kolcikin 9

    Η φυτική πηγή της κολχικίνης, ο κρόκος του φθινοπώρου (Colchicum autumnale), περιγράφηκε για τη θεραπεία των ρευματισμών και του οιδήματος στον πάπυρο Ebers (περίπου 1500 π.Χ.), έναν αιγυπτιακό ιατρικό πάπυρο. Είναι ένα τοξικό αλκαλοειδές και δευτερογενής μεταβολίτης. Το εκχύλισμα Colchicum περιγράφηκε για πρώτη φορά ως θεραπεία για την ουρική αρθρίτιδα από τον Διοσκουρίδη, τον 1ο αιώνα μ.Χ. Η χρήση των βολβών του Colchicum για τη θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας πιθανότατα χρονολογείται γύρω στο 550 μ.Χ. Οι βολβοί του Colchicum χρησιμοποιήθηκαν από τον Πέρσο γιατρό Αβικέννα και συστήθηκαν από τον Ambroise Paré τον 16ο αιώνα. Το 1763, το Colchicum καταγράφηκε ως φάρμακο για το οίδημα, μεταξύ άλλων ασθενειών. Τα φυτό Colchicum μεταφέρθηκε στη Βόρεια Αμερική από τον Benjamin Franklin, ο οποίος είχε ο ίδιος ουρική αρθρίτιδα.

    Η Colchicine στη χημική μορφή παρασκευάστηκε το 1833. Τα αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα για την ουρική αρθρίτιδα συνδέονται με την ικανότητά της να δεσμεύεται με την τουμπουλίνη.

    Στις 29 Ιουλίου 2009, η κολχικίνη πήρε έγκριση του FDA στις Ηνωμένες Πολιτείες ως αυτόνομο φάρμακο για τη θεραπεία των οξέων φλεγμονών της ουρικής αρθρίτιδας και του οικογενειακού μεσογειακού πυρετού. Δύο δόσεις (1,2 mg και 0,6 mg) ανά ώρα ήταν εξίσου αποτελεσματικές με τις υψηλότερες δόσεις για την καταπολέμηση της οξείας φλεγμονής της ουρικής αρθρίτιδας.

    Τα δικαιώματα της Colchicine λήγουν στις 10 Φεβρουαρίου 2029....  (URL Pharma)

    Η κολχικίνη, συνήθως, συνταγογραφείται για την άμβλυνση ή την πρόληψη της εμφάνισης της ουρικής αρθρίτιδας ή των συνεχιζόμενων συμπτωμάτων της και για τον πόνο σε χαμηλή δόση 0,6 έως 1,2 mg την ημέρα ή υψηλή δόση μέχρι 4,8 mg τις πρώτες 6 ώρες μετά από ένα επεισόδιο ουρικής αρθρίτιδας. Με δόση από το στόμα 0,6 mg, τα μέγιστα επίπεδα στο αίμα εμφανίζονται σε 1-2 ώρες. Για την αντιμετώπιση της ουρικής αρθρίτιδας, οι αρχικές επιδράσεις της κολχικίνης εμφανίζονται σε 12 έως 24 ώρες, με μια κορυφή μέσα σε 48 έως 72 ώρες. Έχει ένα στενό θεραπευτικό παράθυρο, που απαιτεί παρακολούθηση  για πιθανή τοξικότητα.

    Η κολχικίνη δεν είναι ένα γενικό φάρμακο ανακούφισης του πόνου και δεν χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του πόνου σε άλλες διαταραχές. 

    Η βιοσύνθεση της κολχικίνης περιλαμβάνει τα αμινοξέα φαινυλαλανίνη και τυροσίνη ως πρόδρομες ουσίες.

    Η χορήγηση ραδιενεργού φαινυλαλανίνης-2-14C στο Colchicum byzantinum, ένα άλλο φυτό της οικογένειας Colchicaceae, είχε ως αποτέλεσμα την ενσωμάτωσή του στην κολχικίνη.

    Ωστόσο, ο δακτύλιος τροκολόνης της κολχικίνης προκύπτει από την επέκταση του δακτυλίου τυροσίνης.

    Τα πειράματα ραδιενεργού σίτισης του C. autumnale αποκάλυψαν ότι η κολχικίνη μπορεί να συντεθεί βιοσυνθετικά από (S) -αυτουμναλίνη. Αυτή η βιοσυνθετική οδός συμβαίνει, κυρίως, μέσω αντίδρασης φαινολικής σύζευξης που περιλαμβάνει την ενδιάμεση ισοανδροκυβίνη. Το προκύπτον μόριο υποβάλλεται σε Ο-μεθυλίωση κατευθυνόμενη από δ-αδενοσυλμεθειονίνη. Δύο στάδια οξείδωσης που ακολουθούνται από την διάσπαση του δακτυλίου κυκλοπροπανίου οδηγούν στο σχηματισμό του τροπολονικού δακτυλίου που περιέχεται από Ν-φορμυλοδεεμολίνη. Η Ν-φορμυλοδεεμολίνη υδρολύεται έπειτα για να παράγει το μόριο ντεμεκολκίνη, το οποίο, επίσης, διέρχεται από μία οξειδωτική απομεθυλίωση που παράγει δεακετυλοκολχικίνη. Το μόριο της κολχικίνης εμφανίζεται τελικά μετά την προσθήκη του ακετυλο-συνενζύμου Α στη δεακετυλοκολχικίνη.

    kolcikin 8

    Η κολχικίνη μπορεί να ληφθεί από το Colchicum autumnale (κρόκος του φθινοπώρου) ή το φυτό Gloriosa superba (κρίνος δόξας). Οι συγκεντρώσεις κολχικίνης στο C. autumnale είναι υψηλότερες το καλοκαίρι και κυμαίνονται από 0,1% στο λουλούδι έως 0,8% στον βολβό και τους σπόρους. 

    kolcikin 7

    Η κολχικίνη χρησιμοποιείται ευρέως στην αναπαραγωγή φυτών προκαλώντας πολυπολίωση σε φυτικά κύτταρα για να παραχθούν νέες ή βελτιωμένες ποικιλίες και στελέχη. Δεδομένου ότι ο διαχωρισμός χρωμοσωμάτων οδηγείται από μικροσωληνίσκους, η κολχικίνη χρησιμοποιείται σε φυτικά κύτταρα κατά τη διάρκεια της κυτταρικής διαίρεσης παρεμποδίζοντας τον διαχωρισμό χρωμοσωμάτων κατά τη διάρκεια της μείωσης. Το ήμισυ των γαμετών που προκύπτουν, επομένως, δεν περιέχουν χρωμοσώματα, ενώ το άλλο μισό περιέχει διπλάσιο από τον συνηθισμένο αριθμό χρωμοσωμάτων (δηλ. διπλοειδές αντί απλοειδές, όπως, συνήθως, είναι οι γαμέτες) και οδηγεί σε έμβρυα με διπλάσιο από τον συνηθισμένο αριθμό χρωμοσωμάτων (δηλ. τετραπλοειδές αντί διπλοειδές). Ενώ αυτό θα ήταν θανατηφόρο για τα περισσότερα ανώτερα ζωικά κύτταρα, στα φυτικά κύτταρα, συχνά, οδηγεί σε μεγαλύτερα, σκληρότερα, ταχύτερα αναπτυσσόμενα και γενικά πιο επιθυμητά, εμπορικά, φυτά από τους κανονικά διπλοειδείς γονείς. Για το λόγο αυτό, αυτός ο τύπος γενετικού χειρισμού χρησιμοποιείται συχνά στις εγκαταστάσεις αναπαραγωγής.

    Όταν ένα τέτοιο τετραπλοειδές φυτό διασταυρώνεται με ένα διπλοειδές φυτό, οι τριπλοειδείς απογόνοι είναι, συνήθως, στείροι (δεν μπορούν να παράγουν γόνιμους σπόρους ή σπόρια), αν και πολλά τριπλοειδή μπορούν να πολλαπλασιαστούν με φυτικό τρόπο. Οι καλλιεργητές ετήσιων τριπλοειδών φυτών που δεν πολλαπλασιάζονται εύκολα, δεν μπορούν να παράγουν μια δεύτερη γενιά καλλιέργειας από τους σπόρους (εάν υπάρχουν) της τριπλοειδούς καλλιέργειας και πρέπει να αγοράζονται τριπλοειδείς σπόροι από έναν προμηθευτή κάθε χρόνο. Πολλά αποστειρωμένα τριπλοειδή φυτά, συμπεριλαμβανομένων μερικών δέντρων και θάμνων, δημιουργούνται ολοένα και περισσότερο στην κηπουρική. Σε ορισμένα είδη, το τριπλοειδές που προκαλείται από την κολχικίνη χρησιμοποιείται για να δημιουργήσει φρούτα χωρίς σπόρους, όπως καρπούζια χωρίς σπόρους (Citrullus lanatus). Επειδή, τα περισσότερα τριπλοειδή δεν παράγουν τα ίδια γύρη, τέτοια φυτά, συνήθως, απαιτούν διασταυρωμένη επικονίαση με ένα διπλοειδές γονέα για να προκαλέσουν παραγωγή φρούτων.

    Η ικανότητα της κολχικίνης να προκαλεί πολυπολιδία μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθεί για να καταστήσει γόνιμα κάποια υβρίδια, παραδείγματος χάριν στην αναπαραγωγή του τριτικάλ (Χ Triticosecale) από σιτάρι (Triticum spp.) και σίκαλη (Secale cereale). Το σιτάρι είναι τυπικά τετραπλοειδές και η σίκαλη διπλοειδής, με το τριπλοειδές τους υβρίδιο να είναι στείρο. Η επεξεργασία του τριπλοειδικού τριτικάλ με την κολχικίνη δίνει γόνιμο εξαπλόειδο τριτικάλ. Όταν χρησιμοποιείται για να επάγει πολυπολίδια σε φυτά, η κρέμα κολχικίνης εφαρμόζεται, συνήθως, σε ένα σημείο ανάπτυξης του φυτού, όπως μια κορυφαία άκρη ή σε βλαστό. Επίσης, οι σπόροι μπορούν να μουλιάσουν σε διάλυμα colchicine πριν από τη φύτευση.

    kolcikin 5

    Η κολχικίνη για τον COVID-19

    Το Φεβρουάριο του 2020 κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κοροναϊού 2019-20, Έλληνες ιατρικοί ερευνητές δήλωσαν ότι η κολχικίνη φαίνεται ότι έχει "αρκετά ικανοποιητικές ανασταλτικές επιδράσεις" στον ιό SARS-CoV-2. 

    Η κολχικίνη έχει πολλές παρενέργειες.

    Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται, χωρίς, ιατρική καθοδήγηση.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    chloro 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κολχικό

    Θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας με φυσικά μέσα

    Κολχικίνη

    Τι να κάνετε σε κρίση ουρικής αρθρίτιδας

    Σύνδρομο λύσης του όγκου

    Ανεμώνα η ηπατική

    Ουρικό οξύ αίματος

    Ουρική αρθρίτιδα

    Αν έχετε αυξημένο ουρικό οξύ

    Αρχές χημειοθεραπείας του καρκίνου

    Η Ρ-γλυκοπρωτεΐνη υπεύθυνη για την αντίσταση του καρκίνου στη θεραπεία

    Η οικογενής αμυλοειδική νευροπάθεια

    Πόσο οι βιταμίνες απορροφούνται από τον οργανισμό μας

    Η μυοσίτιδα

    Τι πρέπει να προσέχουν οι χορτοφάγοι

    Χρήσιμες πληροφορίες για την νόσο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Σύνδρομο Sweet

    Η λίστα των φαρμάκων που αλληλεπιδρούν με το γκρέιπφρουτ

    Η οικογενής αμυλοειδική νευροπάθεια

    Η μυοσίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την νόσο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Τι να κάνετε σε κρίση ουρικής αρθρίτιδας

    Η Ρ-γλυκοπρωτεΐνη υπεύθυνη για την αντίσταση του καρκίνου στη θεραπεία

    Σύνδρομο Sweet

    Προθέσεις πέους και πεοπλαστική

    Androcymbium rechingeri

    Ουρική αρθρίτιδα

    Ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση

    Χλωροκίνη

    www.emedi.gr

  • Χλωροκίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη χλωροκίνη


    Η χλωροκίνη ή Chloroquine. είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται, κυρίως, για την πρόληψη και τη θεραπεία της ελονοσίας σε περιοχές όπου η ελονοσία παραμένει ευαίσθητη στο φάρμακο αυτό. 

    Η χλωροκίνη χρησιμοποιείται, επίσης, περιστασιακά για την αμοιβάδωση που εμφανίζεται εκτός των εντέρων, τη ρευματοειδή αρθρίτιδα και τον ερυθηματώδη λύκο.

    Ενώ δεν έχει μελετηθεί επισήμως κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, φαίνεται ασφαλές.

    chloro 3

    Επίσης, μελετάται για τη θεραπεία της πανδημίας COVID-19.

    Λαμβάνεται από το στόμα.

    Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι τα μυϊκά προβλήματα, η απώλεια όρεξης, η διάρροια και τα δερματικό εξανθήματα.

    Οι σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι τα προβλήματα όρασης, οι μυϊκές βλάβες, οι επιληπτικές κρίσεις και η πανκυτταροπενία.

    Η χλωροκίνη είναι μέλος της κατηγορίας φαρμάκων 4-αμινοκινολίνης.

    Η χλωροκίνη (chloroquine) δεσμεύεται στο DNA και μεταβάλλει τις ιδιότητες του. Η χλωροκίνη δεσμεύεται, επίσης, με τη σιδηροπρωτοπορφυρίνη IX και αυτό οδηγεί σε λύση της μεμβράνης του πλασμωδίου. Στην κατασταλτική θεραπεία, η χλωροκίνη αναστέλλει το ερυθροκυτταρικό στάδιο ανάπτυξης των πλασμωδίων. Σε οξεία νόσο από ελονοσίας, διακόπτει την ερυθροκυτταρική σχιζογονία του παρασίτου. Η ικανότητά του να συγκεντρώνεται σε παρασιτοποιημένα ερυθροκύτταρα μπορεί να αντιπροσωπεύει την επιλεκτική τοξικότητα έναντι των ερυθροκυτταρικών σταδίων της πλασμωδιακής μόλυνσης.

    Η χλωροκίνη ανήκει στα αντιπαρασιτικά φάρμακα, στα εντομοκτόνα και εντομοαπωθητικά, στα αντιπρωτοζωϊκά, ανθελονοσιακά και ανήκει στις αμινοκινολίνες

    Ως ανθελονοσιακό, λειτουργεί ενάντια στην μορφή του παρασίτου της ελονοσίας στο στάδιο του κύκλου ζωής του εντός του ερυθρού αιμοσφαιρίου.

    Η χλωροκίνη χρησιμοποιήθηκε για τη θεραπεία και πρόληψη της ελονοσίας από το Plasmodium vivax, το Plasmodium ovale και το Plasmodium malariae. Γενικά, δεν χρησιμοποιείται για το Plasmodium falciparum, καθώς, υπάρχει εκτεταμένη αντίσταση σε αυτό. 

    Η χλωροκίνη δεν είναι αποτελεσματική σε πολλές περιοχές. Σε περιοχές όπου υπάρχει ανθεκτικότητα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν άλλα ανθελονοσιακά φάρμακα, όπως η μεφλοκίνη ή η ατοβακουόνη. 

    Αμοιβάδωση

    Κατά τη θεραπεία του αμοιβαδικού ηπατικού αποστήματος, η χλωροκίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί μαζί με άλλα φάρμακα σε περίπτωση αποτυχίας της θεραπείας με μετρονιδαζόλη ή άλλο νιτροϊμιδαζόλιο εντός 5 ημερών ή σε δυσανεξία στη μετρονιδαζόλη ή στη νιτροϊμιδαζόλη.

    Ρευματική νόσος

    Η χλωροκίνη καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα και χρησιμοποιείται σε μερικές αυτοάνοσες διαταραχές, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα και ο ερυθηματώδης λύκος.

    chloro 4

    Παρενέργειες χλωροκίνης

    Οι ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν: θολή όραση, ναυτία, έμετος, κράμπες στην κοιλιά, κεφαλαλγία, διάρροια, πρήξιμο των ποδιών, οίδημα αστραγάλων, δυσκολία στην αναπνοή, αλλαγές χρώματος στα χείλη, στα νύχια και στο δέρμα, μυϊκή αδυναμία, εύκολος μωλωπισμός και αιμορραγία, διαταραχές στην ακοή, ψυχιατρικά προβλήματα, ανεξέλεγκτες κινήσεις (γλώσσας και προσώπου), κώφωση, εμβοές, ναυτία, έμετος, διάρροια, κοιλιακές κράμπες, κεφαλαλγία, διανοητικές αλλαγές, αλλαγές στη διάθεση (όπως σύγχυση, αλλαγές προσωπικότητας, ασυνήθιστες σκέψεις, ασυνήθιστες συμπεριφορές, κατάθλιψη, ψευδαισθήσεις), σημεία σοβαρής λοίμωξης (όπως υψηλός πυρετός, σοβαρή ρίγη, επίμονος πονόλαιμος), κνησμός του δέρματος, αλλαγές στο χρώμα του δέρματος, απώλεια μαλλιών και δερματικά εξανθήματα. Ο κνησμός που προκαλείται από τη χλωροκίνη είναι πολύ συχνός στους μαύρους Αφρικανούς (70%). Αυξάνει με την ηλικία και είναι τόσο σοβαρός ώστε ο ασθενής να σταματήσει τη συμμόρφωση με τη φαρμακευτική θεραπεία. Αυξάνεται κατά τη διάρκεια του πυρετού της ελονοσίας και η σοβαρότητά του συσχετίζεται με το φορτίο των παρασίτων της ελονοσίας στο αίμα. Επίσης, ο κνησμός έχει γενετική βάση και σχετίζεται με τη δράση χλωροκίνης στους υποδοχείς οπιούχων κεντρικά ή περιφερικά. Ακόμη, υπάρχει μεταλλική γεύση, προκαλείται αμφιβληστροειδοπάθεια, εμφανίζονται ηλεκτροκαρδιογραφικές αλλαγές με διαταραχές αγωγής (κολποκοιλιακό μπλοκ), καρδιομυοπάθεια, συχνά, με υπερτροφία, περιοριστική  και συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια. Οι αλλαγές μπορεί να είναι μη αναστρέψιμες και μπορεί να απαιτηθεί μεταμόσχευση καρδιάς. Ακόμη παρατηρείται πανκυτταροπενία, απλαστική αναιμία, αναστρέψιμη ακοκκιοκυτταραιμία, χαμηλά επίπεδα αιμοπεταλίων και ουδετεροπενία.

    Αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα

    Τα επίπεδα της αμπικιλλίνης μπορούν να μειωθούν με τη χλωροκίνη

    Τα αντιόξινα μπορούν να μειώσουν την απορρόφηση της χλωροκίνης

    Η σιμετιδίνη μπορεί να αναστείλει τον μεταβολισμό της χλωροκίνης. αυξάνοντας τα επίπεδα χλωροκίνης στο σώμα 

    Τα επίπεδα κυκλοσπορίνης μπορεί να αυξηθούν με τη χλωροκίνη

    Η μεφλοκίνη μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφράγματος, όταν χορηγείται με τη χλωροκίνη

    Υπερβολική δόση χλωροκίνης

    Η χλωροκίνη είναι πολύ επικίνδυνη σε υπερδοσολογία. Απορροφάται γρήγορα από το έντερο κι έχουν αναφερθεί και θάνατοι ακόμη και με 0,75 ή 1 γραμμάριο. Τα συμπτώματα υπερδοσολογίας περιλαμβάνουν πονοκέφαλο, υπνηλία, διαταραχές της όρασης, ναυτία και έμετο, καρδιαγγειακή κατάρρευση, επιληπτικές κρίσεις και ξαφνική αναπνευστική και καρδιακή ανακοπή. 

    Ένα ανάλογο της χλωροκίνης η υδροξυχλωροκίνη έχει μακρύ χρόνο ημιζωής (32-56 ημέρες) στο αίμα και μεγάλο όγκο κατανομής (580-815 L / kg). Οι θεραπευτικές, τοξικές και θανατηφόρες περιοχές θεωρούνται συνήθως 0,03 έως 15 mg / l, 3,0 έως 26 mg / l και 20 έως 104 mg / l, αντίστοιχα. 

    Η απορρόφηση της χλωροκίνης είναι γρήγορη και διανέμεται ευρέως στους ιστούς του σώματος.  Η πρωτεϊνική δέσμευση είναι 55%. Μεταβολίτης είναι η desethylchloroquine. Η απέκκριση είναι ≥50% ως αμετάβλητο φάρμακο στα ούρα, όπου η όξινη ποιότητα των ούρων αυξάνει την απέκκρισή του. Έχει πολύ μεγάλο όγκο κατανομής, καθώς, διαχέεται στον λιπώδη ιστό του σώματος.

    Η συσσώρευση του φαρμάκου μπορεί να οδηγήσει σε θολή όραση και τύφλωση. Οι κινίνες σχετίζονται με τοξικότητα του αμφιβληστροειδούς, ιδιαίτερα όταν παρέχονται σε υψηλότερες δόσεις για μεγαλύτερους χρόνους.

    Ο λυσοσωματοτροπικός χαρακτήρας της χλωροκίνης πιστεύεται ότι αντιπροσωπεύει μεγάλο μέρος της ανθελονοσιακής δραστηριότητάς της. Το φάρμακο συμπυκνώνεται στο όξινο κενοτόπιο της τροφής του παρασίτου και παρεμβαίνει στις βασικές διεργασίες.  Μέσα στα ερυθρά αιμοσφαίρια, το ελονοσιακό παράσιτο, πρέπει να αποικοδομεί την αιμοσφαιρίνη για να αποκτήσει τα απαραίτητα αμινοξέα, τα οποία το παράσιτο χρειάζεται για να κατασκευάσει τη δική του πρωτεΐνη για τον ενεργειακό του μεταβολισμό. Η πέψη διεξάγεται σε ένα κενοτόπιο του παρασιτικού κυττάρου.

    Η αιμοσφαιρίνη αποτελείται από μια πρωτεϊνική μονάδα (αφομοιωμένη από το παράσιτο) και μια μονάδα αίμης (που δεν χρησιμοποιείται από το παράσιτο). Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, το παράσιτο απελευθερώνει το τοξικό και διαλυτό μόριο αίμης. Το τμήμα αίμης αποτελείται από δακτύλιο πορφυρίνης που ονομάζεται Fe (II) -προτορφορρίνη IX (FP). Για να αποφευχθεί η καταστροφή από αυτό το μόριο, το παράσιτο την βιοκρυσταλλώνει για να σχηματίσει αιμοζοίνη, ένα μη τοξικό μόριο. Η αιμοζοίνη συλλέγεται στο πεπτικό κενό ως αδιάλυτο κρύσταλλο.

    Η χλωροκίνη εισέρχεται στα ερυθρά αιμοσφαίρια με απλή διάχυση, αναστέλλοντας το παράσιτο και τα πεπτικά κενοτόπια. Στη συνέχεια, η χλωροκίνη γίνεται πρωτονιωμένη (σε CQ2 +) και καθώς, το πεπτικό κενοτόπιο είναι γνωστό ότι είναι όξινο (pH 4,7). η χλωροκίνη δεν μπορεί να φύγει με διάχυση. Η χλωροκίνη καλύπτει τα μόρια αιμοζωίνης για την πρόληψη περαιτέρω της βιοκρυστάλλωσης της αίμης, οδηγώντας έτσι σε συσσώρευση αιματίων. Η χλωροκίνη δεσμεύεται στην FP, για να σχηματίσει το σύμπλοκο με τη χλωροκίνη. Αυτό το σύμπλοκο είναι πολύ τοξικό για το κύτταρο και διακόπτει τη λειτουργία της μεμβράνης. Η δράση της τοξικής FP-χλωροκίνης και FP έχει ως αποτέλεσμα τη λύση των κυττάρων και, τελικά, την αυτόματη λύση των παρασιτικών κυττάρων. Τα παράσιτα που δεν σχηματίζουν αιμοζίνη είναι επομένως ανθεκτικά στην χλωροκίνη.

    Υπάρχει αντίσταση στη χλωροκίνη στην ελονοσία από P. falciparum σε όλη την Ανατολική και Δυτική Αφρική και στη Νοτιοανατολική Ασία και τη Νότια Αμερική. Τα ανθεκτικά στελέχη του παρασίτου εξουδετερώνουν αποτελεσματικά το φάρμακο μέσω ενός μηχανισμού που απομακρύνει την χλωροκίνη από το πεπτικό κενοτόπιο.  Η βεραπαμίλη, ένας αναστολέας διαύλων Ca2 +, έχει βρεθεί ότι αποκαθιστά τόσο την ικανότητα συγκέντρωσης χλωροκίνης όσο και την ευαισθησία σε αυτό το φάρμακο. Άλλοι παράγοντες που έχουν αποδειχθεί ότι αντιστρέφουν την αντοχή στην χλωροκίνη στην ελονοσία είναι η χλωρφαινιραμίνη, η γεφιτινίμπη, η imatinib, η tariquidar και η zosuquidar. 

    Η χλωροκίνη ως αντιιικό

    Η χλωροκίνη έχει αντιικά αποτελέσματα. Αυξάνει το τελικό ενδοσωματικό και λυσοσωμικό pΗ, με αποτέλεσμα την εξασθενισμένη απελευθέρωση του ιού από το ενδοσωματικό ή το λυσόσωμα, γιατί η απελευθέρωση του ιού απαιτεί χαμηλό pH. Ο ιός είναι επομένως ανίκανος να απελευθερώσει το γενετικό του υλικό στο κύτταρο και να αναπαραχθεί. Η χλωροκίνη, επίσης, φαίνεται να δρα ως ιονοφόρο ψευδαργύρου, που επιτρέπει στον εξωκυτταρικό ψευδάργυρο να εισέλθει στο κύτταρο και να αναστείλει την εξαρτώμενη από ιό RNA πολυμεράση RNA.

    Η χλωροκίνη αναστέλλει την πρόσληψη θειαμίνης και λειτουργεί ειδικά στον μεταφορέα SLC19A3.

    Κατά της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, λειτουργεί αναστέλλοντας τον πολλαπλασιασμό λεμφοκυττάρων, της φωσφολιπάσης Α2, την παρουσίαση αντιγόνου σε δενδριτικά κύτταρα, την απελευθέρωση ενζύμων από λυσοσώματα, την απελευθέρωση αντιδραστικών ειδών οξυγόνου από μακροφάγα και την παραγωγή IL-1.

    Η χλωροκίνη προέρχεται από φλοιό των φυτών Cinchona στο Περού και το εκχύλισμα (Chinchona officinalis). Η κινίνη απομονώθηκε από το εκχύλισμα  και η χλωροκίνη είναι ένα ανάλογο αυτού, που παρασκευάζεται, όμως, χημικά!

    Η χλωροκίνη παρασκευάζεται σε μορφή δισκίων ως φωσφορικά, θειικά και υδροχλωρικά άλατα. Η χλωροκίνη διανέμεται, συνήθω,ς ως φωσφορικό άλας.

    Η χλωροκίνη, σε διάφορες χημικές μορφές, χρησιμοποιείται για τη θεραπεία και τον έλεγχο της επιφανειακής ανάπτυξης των ανεμώνων και των φυκιών καιγια  πολλές λοιμώξεις από πρωτόζωα σε ενυδρεία (παράσιτο ψαριών Amyloodinium ocellatum).

    chloro 5

    Η χλωροκίνη για τον COVID-19

    Στα τέλη Ιανουαρίου του 2020 κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κοροναϊού 2019-20, οι Κινέζοι ιατρικοί ερευνητές δήλωσαν ότι η χλωροκίνη φαίνεται ότι έχει "αρκετά ικανοποιητικές ανασταλτικές επιδράσεις" στον ιό SARS-CoV-2. 

    Η χλωροκίνη έχει πολλές παρενέργειες.

    Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται, χωρίς, ιατρική καθοδήγηση.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    chloro 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Η μυοσίτιδα

    Πορφυρία

    Κυαμισμός

    Ο δισκοειδής ερυθηματώδης λύκος

    Σύνδρομο Sjögren

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Σαρκοείδωση

    Ποια φάρμακα απαγορεύονται στην μυασθένεια;

    Λύσσα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Ελονοσία

    Νόσος του Whipple

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον κοροναϊό

    Ιός SARS

    Κοροναϊοί

    www.emedi.gr