Σάββατο, 13 Ιουνίου 2015 20:23

Φυσικό αρωματικό χώρου

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Αρωματικό χώρου

Σταματήστε να χρησιμοποιείτε καρκινογόνα και επικίνδυνα για το αναπνευστικό σας και το αναπαραγωγικό σας σύστημα αποσμητικά χώρου. 

Πολλά αποσμητικά χώρου είναι φορτωμένα με καρκινογόνες ουσίες, επικίνδυνες οργανικές ενώσεις και τοξικές ουσίες, όπως φθαλικούς εστέρες. Σε μία πρόσφατη έρευνα του Συμβουλίου των Φυσικών Πόρων Άμυνας (NRDC) με συμμετοχή 13 κοινών αποσμητικών, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι τα περισσότερα από αυτά περιέχουν χημικές ουσίες που επιδεινώνουν το άσθμα και επηρεάζουν την αναπαραγωγική ανάπτυξη. Ωστόσο καμία από αυτές τις ουσίες δεν αναφέρονται στις ετικέτες των προϊόντων.

Γεμίστε το σπίτι σας με αναζωογονητικά αρώματα των εσπεριδοειδών και δημιουργήστε μια όμορφη ατμόσφαιρα.

Μείγμα ελαίων Λάδι EMEDI BIO για τον αρωματισμό του χώρου

Περιέχει αιθέριο έλαιο εσπεριδοειδών, αιθέριο έλαιο τζίντζερ και αιθέριο έλαιο σανδαλόξυλου

  • Απαραίτητη είναι μια κεραμική συσκευή για τον αρωματισμό του χώρου

Εκτέλεση

  • Στην κεραμική συσκευή για τον αρωματισμό του χώρου, όπου έχετε ρίξει λίγο νερό, προσθέστε το αρωματικό χώρου (10 σταγόνες).
  • Ανάβοντας το κεράκι που υπάρχει στη βάση της συσκευής, οι όμορφες αυτές μυρωδιές θα πλημμυρίσουν το χώρο σας, ανανεώνοντας την ατμόσφαιρα και τη διάθεσή σας.

Το νεράντζι ή Citrus aurantium L. έχει υδατικές ιδιότητες, τονωτικές και καταπραϋντικές και πολύ χαλαρωτικές. Το αιθέριο έλαιο του Νεραντζιού έχει επίσης την ιδιότητα να ισορροπεί τη λειτουργία του νευρικού συστήματος. Βοηθά το νου να βρίσκεται σε εγρήγορση και αυξάνει την ικανότητα της εστίασης και της προσοχής. Παράλληλα, απομακρύνει την περιττή νευρομυϊκή ένταση και ανακουφίζει τον οργανισμό από το στρες. 

Το αιθέριο έλαιο σανδαλόξυλου ηρεμεί και γαληνεύει το μυαλό και βοηθάει στην αυτοσυγκέντρωση και στην πνευματικότητα. Δημιουργεί μια εξωτική, αισθησιακή ατμόσφαιρα εξαιτίας των αφροδισιακών του ιδιοτήτων ιδιαίτερα για τους άντρες

Το αιθέριο έλαιο τζίντζερ βελτιώνει την καλή διάθεση, την καλή κυκλοφορία, απαλύνει από μυϊκούς πόνους, τη ναυτία, θεραπεύει τη νευρική εξάντληση, τονώνει το νου και βελτιώνει την διάθεση. 

Σταματήστε να χρησιμοποιείτε καρκινογόνα και επικίνδυνα για το αναπνευστικό σας και το αναπαραγωγικό σας σύστημα αποσμητικά χώρου.

  BIO

Μείγμα ελαίων βοτάνων EMEDI BIO για αρωματικό χώρου

Είναι πολύ απολαυστικό και χαλαρωτικό

Να τοποθετείτε το έλαιο  βοτάνων EMEDI BIO για αρωματικό χώρου στην ειδική κεραμική συσκευή ή στο νεφελοποιητή

Για να το χρησιμοποιήσετε πρέπει να ρίξετε 10 σταγόνες του διαλύματος στην ειδική κεραμική συσκευή και να ανάψετε το κεράκι

Διατηρήστε το μείγμα ελαίων των βοτάνων στα αποστειρωμένα, γυάλινα βάζα που είναι αδιαφανή που κλείνουν ερμητικά.

Να το καταναλώνετε μέχρι την αναγραφόμενη ημερομηνία λήξεως.

Να χρησιμοποιείτε μόνο πιστοποιημένα βιολογικά βότανα που δεν έχουν φυτοφάρμακα και χημικά.

Επικοινωνήστε με την  EMEDI για να σας  προμηθεύσουμε με το αποτελεσματικότερο, χειροποίητο μείγμα ελαίων βοτάνων για αρωματικό χώρου (00306974639366).

Να το διατηρείτε σε δροσερό μέρος και να το κλείνετε αεροστεγώς.

Ζητήστε από την EMEDI να σας παρασκευάζει τα εξατομικευμένα, βιολογικά, θεραπευτικά μείγματα ελαίων βοτάνων.

  BIO

Διαβάστε, επίσης

Οικολογικό αποσμητικό χώρου

Κόλπο για να διώξετε τις δυσάρεστες οσμές ενός χώρου

Χρήσιμες οικιακές συμβουλές

Η λεβάντα

Πώς πρέπει να καθαρίζονται οι επιφάνειες στο νοσοκομείο

Η υγιεινή στα αποχωρητήρια των νοσοκομείων

Θεραπευτικό ρόφημα με λεβάντα

Απαλλαγείτε από τις καρκινογόνες ουσίες στο σπίτι σας

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με νεράντζια

Ερωτική ατμόσφαιρα με σανδαλόξυλο

Αρωματοθεραπεία

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 1257 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 08 Ιουνίου 2019 12:34
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Γιατί η συμβατική ιατρική δεν είναι αποδοτική

    Η συμβατική ιατρική δεν είναι αποδοτική κι έχει πολλές παρενέργειες

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Γιατί πια πολλοί προτιμούν την εναλλακτική και όχι τη συμβατική ιατρική

    Ας ξεκινήσουμε από την κινεζική ιατρική...

    Η κινεζική ιατρική βασίζεται στην τριλογία σώμα, ψυχή και πνεύμα. Αν η ψυχή και το πνεύμα δεν λειτουργούν σωστά, τότε ούτε το σώμα θα λειτουργεί σωστά. Η κινεζική ιατρική αποσκοπεί στη διατήρηση της ισορροπίας κάτι που η δυτική ή συμβατική ιατρική δε δέχεται, γιατί στη συμβατική ιατρική υπερέχει η τεχνική, που στις περισσότερες περιπτώσεις έχει πολλές ανεπιθύμητες ενέργειες. Στην κινεζική ιατρική δίνεται έμφαση στην πρόληψη και όχι στη θεραπεία. Ο ρόλος του γιατρού είναι να διατηρεί την υγεία του ανθρώπου σε καλή κατάσταση. Όταν ο ασθενής αρρωσταίνει τότε ο γιατρός θεωρείται ότι έχει αποτύχει. Αν διαταραχθεί η αρμονία σώματος, ψυχής και πνεύματος, τότε θα εμφανισθεί η παθολογία στο πιο αδύναμο όργανο, ανάλογα με τη γενετική κατάσταση του ατόμου και τη δυναμική της συμπεριφοράς του. Στην Κινεζική Ιατρική η ασθένεια είναι μια ένδειξη συναγερμού που στέλνει το σώμα, για να εκφράσει τη γενική του κατάσταση. Σκοπός τότε της εναλλακτικής κινεζικής ιατρικής είναι να αποκαταστήσει την αρμονία του σώματος, της ψυχής και του πνεύματος και να διώξει το άγχος των καθημερινών πολυάριθμων προβλημάτων που αποδυναμώνουν τις άμυνες του οργανισμού. Το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να επιδιορθώσει μια ασθένεια μόνο όταν είναι δυνατό και για να είναι δυνατό πρέπει να είμαστε γαλήνιοι κι ευτυχισμένοι.

    Η έννοια του συνόλου είναι θεμελιώδης. Η σπουδαιότητα του πνεύματος έχει μεγάλη σημασία στην πρόκληση της ασθένειας, αλλά και στη θεραπεία της. Η σωματοποίηση κάποιας ψυχικής ή συναισθηματικής διαταραχής είναι πια αποδεδειγμένη. Στην Ιαπωνία, μάλιστα θεωρείται ότι στην κυκλοφορία του αίματος και του οξυγόνου κυκλοφορεί ενέργεια. Γνωρίζοντας καλά την ανατομία του σώματος είναι γνωστό πια ότι υπάρχουν μεσημβρινοί μέσα από τους οποίους κυκλοφορεί η ενέργεια και είναι το νευρικό μας σύστημα κι εκεί βασίζεται και ο βελονισμός.

    Οι συμβατικοί γιατροί απορρίπτουν την έννοια της ενέργειας. Η κλασσική ιατρική προσέφερε τεράστιες προόδους στην ανθρωπότητα, αλλά δυστυχώς, εγκλωβίστηκε στην παράλογη λογική της καταστροφής του βακτηρίου... και δυστυχώς, με οποιοδήποτε κόστος, με δυνατά και τελειοποιημένα όπλα, χωρίς να ενδιαφέρεται για τις καταστροφές που προκαλούσε. Έφτασε σε σημείο να εμποριοποιήσει την υγεία και να χρησιμοποιεί μόνο ακριβά φάρμακα και ακριβά μηχανήματα, χωρίς να ενδιαφέρεται για τις βλάβες που προκαλούν στον ανθρώπινο οργανισμό. Και η συνολική νίκη στη συμβατική ιατρική είναι αδύνατη και απίθανη, γιατί το βακτήριο... είναι πολύπλοκο και αλλάζει συνεχώς πρόσωπα. Είναι προφανές και γνωστό ότι δεν υπάρχει ασφάλεια στα νοσοκομεία, λόγω της πληθώρας ανθεκτικών στα αντιβιοτικά βακτηρίων που προκαλούν νοσοκομειακές παθήσεις που είναι πολύ επικίνδυνες, ακόμη πιο επικίνδυνες και από τις χειρουργικές επεμβάσεις.

    Φάρμακα χημικά παρασκευάζονται συνεχώς, πανάκριβα, που εκτός του ότι καταστρέφουν οικονομικά τα κράτη δημιουργούν τεράστιες ζημιές στο οικοσύστημα του οργανισμού μας, αλλά και στο περιβάλλον στο οποίο ζούμε.

    Η κλασσική ιατρική υπολογίζει μόνο το τμήμα του φαινομένου που βγαίνει στην επιφάνεια και δεν ασχολείται με τα επακόλουθα. 

    Ο φόβος του χειρουργείου και των παρενεργειών των φαρμάκων απομακρύνουν πολλούς ανθρώπους από τη συμβατική ιατρική. Αντίθετα, η εναλλακτική ιατρική είναι ελκυστική, γιατί δεν προσφέρει αυτούς τους εκφοβιστικούς τύπους θεραπειών. Επίσης, η συμβατική ιατρική, συχνά, προκαλεί ζημιές στους ασθενείς. Οι θεραπείες της εναλλακτικής ιατρικής δεν προκαλούν καμιά βλάβη στον ασθενή.

    Γίνονται αρκετές φορές ιατρικά λάθη. Χειρουργοί ακρωτηριάζουν το λάθος πόδι, αφαιρούν λάθος τμήμα από τον εγκέφαλο, ή κάνουν ανεπανόρθωτη βλάβη σε έναν ασθενή χορηγώντας του πολύ αναισθητικό ή ακτινοβολία. Υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις ασθενών που πέθαναν μετά από ένα χειρουργείο "ρουτίνας", που έμειναν μόνιμα ανάπηροι λόγω μιας οξείας παρενέργειας ενός φαρμάκου... Συχνά, γίνονται λανθασμένες αγωγές και υπάρχουν πολλές ανεπιθύμητες παρενέργειες από τά φάρμακα και από τα χειρουργεία. Επειδή, μπορεί να ανακύψουν και νομικές ευθύνες, συνήθως, πολλές από αυτές τις περιπτώσεις χαρακτηρίζονται ως ατυχή θεραπευτικά συμβάντα ή βαφτίζονται με άλλα νοσήματα, όπως ο καρκίνος. 

    Από την άλλη η περίπτωση να προκληθεί βλάβη από έναν ομοιοπαθητικό ή από συμπληρώματα διατροφής είναι μηδενική, σε σχέση με τον κίνδυνο να προκληθεί ζημιά από έναν συμβατικό ιατρό που χορηγεί ισχυρά χημικά φάρμακα και εκτελεί επικίνδυνες εγχειρήσεις. Οι δόσεις που χορηγούν οι ομοιοπαθητικοί είναι απίθανο να έχουν οποιαδήποτε δυσμενή επίδραση σε κάποιον. Ο ομοιοπαθητικός δεν είναι πιθανό να σκοτώσει κάποιον κατά λάθος. Οι "εναλλακτικές" θεραπείες ουσιαστικά είναι μη παρεμβατικές θεραπείες και το ρίσκο τους είναι ως επί το πλείστον αρνητικό και όπως θα φανεί από τις μελλοντικές μελέτες θα είναι πολύ πιο θετικό από ότι στη συμβατική ιατρική. Δεν υπάρχει βιολογικό τρόφιμο ή συμπλήρωμα διατροφής, χωρίς χημικές ουσίες, που να έχει έστω και μία παρενέργεια.

    symvatikes therapeies 1

    Πρέπει να απορρίψουμε, εντελώς τη συμβατική ιατρική;

    Η χημική ιατρική είναι χρήσιμη και απαραίτητη σε ορισμένες πολύ λίγες περιπτώσεις, αλλά η επέμβασή της πρέπει να περιορίζεται και να καθυστερεί όσο το δυνατόν περισσότερο... Πρέπει να παραμένει το ύστατο όπλο, σε ακραίες περιπτώσεις, όπως στην Επείγουσα Ιατρική και στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας.

    Το ακριβώς αντίθετο γίνεται σήμερα. Αλλά πρέπει να αλλάξει κι ευτυχώς μετά από πολύ αγώνα τελικά φαίνεται ότι άρχισε να πραγματοποιείται.

    Η ενέργεια είναι δονήσεις που αισθάνεται κανείς, με χειροπιαστό, αλλά όχι συγκεκριμένο τρόπο, αλλά δεν μπορεί να τις εξηγήσει με την λογική. Γι΄αυτό υπάρχουν μέρη, όπου αισθανόμαστε γαλήνια και άλλα που μας απωθούν. Γι΄αυτό υπάρχουν άνθρωποι με τους οποίους ταιριάζουμε, αμέσως, πριν καν ανταλλάξουμε την παραμικρή κουβέντα μαζί τους και άλλοι οι οποίοι μας είναι αδιάφοροι και απωθητικοί. Το ίδιο συμβαίνει και με την ερωτική έλξη, στην οποία παίζουν ρόλο και οι ορμόνες.  Σε πολλούς έχει τύχει να νιώθουν ότι ζουν την ίδια κατάσταση για δεύτερη φορά ή να νιώθουν ότι ήταν κάποιοι άλλοι στο παρελθόν. Υπάρχουν πολλοί που έχουν βιώσει το θάνατό τους αιωρούμενοι πάνω από ένα σώμα, χωρίς πνεύμα. Μήπως, υπάρχει έκτη αίσθηση, την οποία πολλοί έχουν αποκτήσει εξαιτίας κάποιου μεγάλου προβλήματος; Κανείς δεν πρέπει να αμφισβητεί τις δυνατότητες του εγκεφάλου ενός ανθρώπου που έχει την έκτη αίσθηση ανεπτυγμένη. Οι αισθήσεις μας όταν τους δίνουμε τον χρόνο και την ελευθερία μας ανοίγουν την πόρτα του σύμπαντος, της στιγμής και της αιωνιότητας. Το άνοιγμα του ανθρώπου στον άλλο και στο άγνωστο, η παραδοχή του ότι η πραγματική του θέση είναι να είναι ένας απλός κρίκος της αλυσίδας, θα τον βοηθήσει να βρει την πραγματική του θέση.

    Όλοι έχουμε γεννηθεί για ένα συγκεκριμένο σκοπό.

    Μια λογική απόκριση στους πολύ πραγματικούς κινδύνους των θεραπειών της συμβατικής ιατρικής είναι το να δει κανείς με μεγαλύτερη υπευθυνότητα την δική του θεραπεία. Ένας λογικός ασθενής δεν μπορεί να έχει τυφλή εμπιστοσύνη στον γιατρό. Πρέπει να μαθαίνουμε περισσότερα για τα φάρμακα που μας χορηγούνται. Πρέπει να συμμετέχουμε περισσότερο στην θεραπεία μας, που σημαίνει ότι πρέπει να ρωτάμε περισσότερες ερωτήσεις και να μην υποθέτουμε τίποτα. Πρέπει να αναζητούμε δεύτερη και τρίτη γνώμη. Διαβάστε για την ασθένεια σας και τις προβλεπόμενες θεραπείες. Ποτέ δεν μπορούμε να εξαλείψουμε εξ' ολοκλήρου τον κίνδυνο όταν εμπλέκονται άνθρωποι, ατελείς και επιδεκτικοί σε σφάλματα. Μπορούμε, όμως, να μειώσουμε τον κίνδυνο να προκαλέσουμε βλάβη στο σώμα μας, με το να είμαστε πιο υπεύθυνοι και λιγότερο παθητικοί για την περίθαλψη μας. 

    Η συμβατική ιατρική συχνά αποτυγχάνει να εντοπίσει την αιτία μιας ασθένειας  και όταν η συμβατική ιατρική εντοπίζει την αιτία μιας ασθένειας, συχνά αποτυγχάνει να προσφέρει μια θεραπεία που να εγγυάται την επιτυχία. 

    Οι εναλλακτικές θεραπείες είναι ακίνδυνες. Δεν υπάρχει φυσική θεραπεία που να έχει κινδύνους εκτός κι αν έχει εμπλουτισθεί ή συνδυασθεί με χημικές επιβλαβείς ουσίες. 

    Η ομοιοπαθητική, η ιριδολογία, η ρεφλεξολογία, η αρωματοθεραπεία, το θεραπευτικό άγγιγμα κλπ βασίζονται πια και στην επιστήμη, αλλά και στην πίστη.

    Πρέπει να σταματήσουν να γίνονται μελέτες σε ανθρώπους και σε ζώα.

    symvatikes therapeies 2

    Τα συνταγογραφούμενα χημικά φάρμακα έχουν πολλές παρενέργειες. Οι περισσότερες συμβατικές ιατρικές θεραπείες έχουν ελεγχθεί κλινικά, αλλά οι έρευνες που έχουν γίνει βασιζόντουσαν μόνο στα χρήματα και ήταν κατευθυνόμενες από τις φαρμακευτικές εταιρείες.

     Οι γιατροί, συνήθως, δεν γνωρίζουν τίποτα περί διατροφής αν και το καλύτερο φάρμακο είναι η τροφή μας. Επίσης, οι γιατροί δεν γνωρίζουν ότι η  θεραπεία μέσω πίστης δουλεύει.

    Η προσευχή μπορεί να θεραπεύσει.

    Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν μία ασθένεια. Τα έξοδα για την υγειονομική περίθαλψη είναι ορατά.

    Τα ιατρικά λάθη είναι η τρίτη κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως. Έτσι, όχι μόνο δεν θεραπεύει η συμβατική υγειονομική περίθαλψη, αλλά μπορεί να  στοιχίσει σε κάποιους και τη ζωή

    Η συμβατική ιατρική αντιμετωπίζει μόνο τα συμπτώματα, κυρίως με χάπια χημικά και ιατρικές διαδικασίες.

    Τα φάρμακα για την αρτηριακή πίεση βοηθούν πραγματικά την καρδιά σας ή απλά μειώνουν τους δείκτες που μετρούνται; Συμβουλή, απλά μειώνουν αυτό που μετράμε, δεν ενισχύουν την καρδιά.

    Τι γίνεται με τα φάρμακα για την αρθρίτιδα; Επιλύουν το πρόβλημα ή απλά διαχειρίζονται τον πόνο;

    Και τι γίνεται με τα φάρμακα αντικατάστασης ορμονών; Αντιμετωπίζουν αυτό που προκαλεί την ανισορροπία των ορμονών, ώστε να μην χρειάζεστε φάρμακα; Φυσικά, δεν το κάνουν.

    Η συμβατική ιατρική δε θεραπεύει προβλήματα υγείας ή ασθένειες. Αντιμετωπίζει μόνο τα συμπτώματα.

    Τι να κάνετε: Βρείτε ένα γιατρό να σας βοηθήσει με την υγεία σας. Βρείτε ένα γιατρό που εστιάζει στην εύρεση και αντιμετώπιση της αιτίας των προβλημάτων υγείας, όχι μόνο στα συμπτώματα.

    Να προτιμάτε να έχετε γιατρό κάποιον που σας διαθέτει άφθονο χρόνο.

    Οι ιατρικές σχολές διδάσκουν τους γιατρούς να θεραπεύουν τα συμπτώματα μόνο και να δίνουν χημικά φάρμακα.

    Δεν εκπαιδεύονται στη διατροφή, στις διατροφικές ελλείψεις και στη μόλυνση των τροφίμων που είναι από τις κύριες αιτίες μιας ασθένειας.

    Δεν διδάσκονται για τις επιπτώσεις των τοξινών στο σώμα που είναι παράγοντας της κακής υγείας και της ασθένειας.

    Δεν διδάσκονται για το πώς ο τρόπος ζωής επηρεάζει την υγεία. Η έλλειψη άσκησης, η έλλειψη ύπνου, το στρες κ.ά είναι  κύριες αιτίες μιας ασθένειας.

    Η συμβατική ιατρική δεν εκπαιδεύει τους γιατρούς για να θεραπεύσουν τις αιτίες της νόσου ή ακόμα και να την αποτρέψουν. 

    Τι να κάνετε: Ακολουθήστε απλές συνήθειες που θα αλλάξουν την υγεία σας. Η αυτοφροντίδα είναι ο καλύτερος τρόπος για να επιτευχθεί η βέλτιστη υγεία. Συμβουλευτείτε έναν γιατρό να σας κάνει έναν κλινικοεργαστηριακό έλεγχο και μια καλή φυσική εξέταση. Συμβουλευτείτε τον για με τις φυσικές μεθόδους θεραπείας και πρόληψης της νόσου. Η πρόληψη και η θεραπεία περιλαμβάνουν βιολογικά τρόφιμα, συμπληρώματα διατροφής, διαβίωση χωρίς τοξίνες και καλές πρακτικές στον τρόπο ζωής.

    Κανείς δεν κάνει χρήματα όταν οι άνθρωποι είναι υγιείς.

    Δεν βγάζουν λεφτά οι φαρμακοβιομηχανίες, οι πολιτικοί, τα ιατρικά κέντρα, οι ασφαλιστικές εταιρείες, οι χημικές εταιρείες που δηλητηριάζουν τα τρόφιμά μας ή τα τροποποιούν γενετικά.

    Υπάρχουν πολλά χρήματα είστε άρρωστοι. Όταν είστε υγιείς, κανείς δεν κερδίζει, αλλά μόνο εσείς.

    Το συμβατικό ιατρικό σύστημα έχει σχεδιαστεί για να σας δίνει πολύ ακριβά χάπια, τα οποία θα σας κρατήσουν σε χρόνια ασθένεια για να παραμείνετε σε αυτά ή άλλα χημικά χάπια.

    Υπάρχουν εκατομμύρια δουλειές που στηρίζονται στην ιατρική βιομηχανία. Και οι φαρμακευτικές εταιρείες και οι μέτοχοί τους χρειάζονται να παραμείνετε σε αυτά τα χάπια τα χημικά ή άλλα για να γίνουν κάποιοι πλούσιοι. Το σύστημα είναι δομημένο για την προώθηση της ασθένειας.

    Τι να κάνετε: Μην αρρωστήσετε! Κάνετε καλές επιλογές τροφίμων. Κάνετε καλές επιλογές στον τρόπο ζωής σας. Επιλέξτε προϊόντα προσωπικής φροντίδας και προϊόντα οικιακής χρήσης χωρίς τοξίνες. Εάν χρειάζεστε γιατρό βρείτε έναν που δεν συνταγογραφεί χημικά φάρμακα.

    Τα χημικά φάρμακα έχουν πολλές παρενέργειες. Κάθε φορά που βάζετε μια ξένη ουσία στο σώμα σας, αντιμετωπίζετε τον κίνδυνο να υπονομεύσετε το ανοσοποιητικό σας σύστημα και να θέσετε σε κίνδυνο την υγεία σας. Τα σώματά μας δεν είχαν κατασκευαστεί για να λειτουργούν με ξένες ουσίες (δηλαδή, χημικά χάπια).

    Θα πρέπει να λαμβάνετε μόνο φάρμακα σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, όπως σε καταστάσεις ακραίων τραυμάτων.

    Τι να κάνετε: Να ζήσετε τη ζωή σας με τέτοιο τρόπο ώστε να μην αρρωστήσετε από ασθένειες. Η πρόληψη είναι απαραίτητη για την καλή υγεία. Εάν είστε άρρωστοι ή αντιμετωπίζετε ασθένεια, αναζητήστε πρώτα φυσικές θεραπείες.

    Κανένας δεν έχει δικαίωμα να σας πιέσει να κάνετε εμβόλια σε εσάς και τα παιδιά σας, παρόλο και υπάρχουν τεράστιες αποδείξεις ότι αυτά τα εμβόλια κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό.

    Η ελευθερία επιλογής είναι αναφαίρετο δικαίωμα των ανθρώπων, όταν δεν υπάρχει επιδημία.

    Τα τρόφιμα δεν πρέπει να περιέχουν ρύπους ή να έχουν γενετικές μεταλλάξεις.

    Τι να κάνετε: Αρνηθείτε τα εμβόλια. Ενισχύστε το ανοσοποιητικό σας σύστημα και απολαύστε υγιεινό, βιολογικό καλό φαγητό, καλή διαβίωση και φυσικές θεραπείες.

    Να είστε καλός ασθενής, φιλικός και να δείχνετε σεβασμό στο γιατρό σας. Σας συνιστώ να κάνετε ερωτήσεις και να είστε διεκδικητικοί, αλλά μην είστε δυσάρεστοι ή απειλητικοί. 

    Να κάνετε φυσικές θεραπείες και να μην δέχεστε να παίρνετε  χημικά φάρμακα, έστω κι αν είναι δωρεάν. Να τρώτε τα σωστά τρόφιμα, να κοιμάστε καλά, να κάνετε ηλιοθεραπεία, να περνάτε καλά για να κάνετε τον κόσμο πιο υγιεινό και πιο ευτυχισμένο για την οικογένειά σας και για εσάς.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Τα καλύτερα προϊόντα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα προϊόντα για την υγεία σας

    symvatikes therapeies 3

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σταματήστε να φαρμακώνεστε

    Τα σημεία τοξινών στο πρόσωπο

    Σε τι χρησιμεύει το συκώτι

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για το στομάχι

    Η καλύτερη αποτοξίνωση του ήπατος και της χοληδόχου κύστεως

    Τι συμβαίνει όταν ένας γιατρός αρρωσταίνει;

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ζεόλιθο

    Τα πιο εθιστικά ναρκωτικά

    Πώς αποβάλλονται οι τοξίνες από το ανθρώπινο σώμα

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Μαζική επίθεση των Ιατρικών Συλλόγων Ελλάδας κατά των ιατρών που εφαρμόζουν φυσικές θεραπείες

    Επικίνδυνες κατευθυντήριες γραμμές για την υπέρταση

    Οι χημειοθεραπείες και οι ακτινοθεραπείες προκαλούν καρκίνο

    Μειώστε την αρτηριακή σας πίεση με φυσικούς τρόπους

    Όλα τα χημικά φάρμακα έχουν τεράστιες επιπτώσεις στην υγεία

    Τα φάρμακα που προκαλούν χολολιθίαση

    Προσοχή!!! Σταματήστε να κάνετε απεικονιστικές εξετάσεις με σκιαγραφικά

    Μην παίρνετε φάρμακα για την ακμή

    Η διαλείπουσα νηστεία κάνει καλό στην υγεία

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα

    Πώς θεραπεύει η νηστεία

    Η νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης θα προάγει την υγεία

    www.emedi.gr

     

  • Η Ελλάδα διαθέτει μία από τις πιο πλούσιες χλωρίδες του κόσμου

    Να καταναλώνετε καθημερινά άγρια βότανα

     

    Είναι απλό να καταναλώνετε καθημερινά άγρια βότανα, λουλούδια και καρπούς στο καθημερινό σας πιάτο.

    Η Ελλάδα διαθέτει μία από τις πιο πλούσιες χλωρίδες του κόσμου.

    Σταματήστε να καταναλώνετε επεξεργασμένες τροφές και καλλιεργημένα χόρτα, φρούτα και λαχανικά.

    Ψάξτε στη φύση να βρείτε χαμομήλι, βότανα, λουλουδάκια και καρπούς και εντάξτε τα στην καθημερινή σας διατροφή.

    Τα αυτοφυή βότανα, τα λουλούδια, οι σπόροι και τα φρούτα που βγάζουν τα άγρια δέντρα και οι θάμνοι έχουν θαυματουργές ιδιότητες και μοναδικές γευστικές αποχρώσεις.

    Ωμά ή μαγειρεμένα είναι απολαυστικά και η διατροφική τους αξία, αλλά και οι υγειοπροστατευτικές τους ιδιότητες είναι αναμφισβήτητες.

    Τα άγρια βότανα περιέχουν βιταμίνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία, αντιοξειδωτικές ουσίες, πολύτιμα ωμέγα 3 λιπαρά οξέα, πρωτεϊνες και πολλές φυτικές ίνες και δεν περιέχουν υδατάνθρακες και λίπη.

    Τα άγρια βότανα είναι ορεκτικά, τονωτικά και αποτοξινωτικά κι έχουν πολλές θεραπευτικές ιδιότητες.

    Τα άγρια βότανα μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε φρέσκα ή αποξηραμένα, σε κρέατα, σε θαλασσινά, σε ψάρια, σε σαλάτες, σε ψωμί, σε κέικ, σε γλυκά και φρούτα κ.ά.

    Τα κατάλληλα βότανα για να έχετε την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    agria votana 2

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι διαβητικοί πρέπει να τρώνε όσπρια

    Πώς θεραπεύει η νηστεία

    Να τρώτε άγρια χόρτα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αλαδανιά

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ασκολύμπρους

    Τα κρητικά βότανα είναι αναγνωρισμένα παγκοσμίως

    Σταμναγκάθι

    Γιατί οι Κρητικοί ζουν περισσότερο

    Νόστιμο φαγητό στην κατσαρόλα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με παπαρούνες

    Τσιγαριαστά χόρτα

    Τσουκνίδα

    www.emedi.gr

     

  • Ατοπικό έκζεμα

    Το ατοπικό έκζεμα ή η ατοπική δερματίτιδα

    Ατοπικό έκζεμα, ICD-10L20, είναι μια χρόνια κνησμώδης φλεγμονώδης δερματοπάθεια, κυρίως, της παιδικής ηλικίας, που χαρακτηρίζεται από υφέσεις και εξάρσεις και είναι συνήθως, γενετικά προκαθορισμένη και σχετίζεται με πολλές αιτίες.


    Αιτιολογία ατοπικού εκζέματος

    Το ατοπικό έκζεμα είναι μια διαταραχή του ανοσολογικού συστήματος με ανεπάρκεια ή ανωριμότητα του κυτταρικού του σκέλους και προκύπτει από τον ελαττωμένο αριθμό των Τ- κατασταλτικών κυττάρων, κάτι που επιτρέπει την αύξηση της χυμικής ανοσίας, με αποτέλεσμα αύξηση στα επίπεδα IgE.

    -Ατοπική κατάσταση: άσθμα, ρινίτιδα και κνίδωση σχετίζονται με ατοπικό έκζεμα στον ασθενή ή στο άμεσο οικογενειακό περιβάλλον. Κλήρονομείται σαν αυτοσωματικός επικρατών τύπος με ατελή διείσδυση. Είναι αυξημένη σε ζεύγη μονοζυγωτικών διδύμων, αλλά παίζουν ρόλο και οι περιβαλλοντικοί παράγοντες.

    -Λευκός δερμογραφισμός: Όταν το δέρμα τριφτεί με αμβλύ όργανο παρουσιάζει οίδημα και ερυθρότητα φυσιολογικά, ενώ στην ατοπική δερματίτιδα εμφανίζεται μια λευκή γραμμή. Το δέρμα είναι ωχρό και υπάρχει αγγειοσύσπαση από διαταραγμένη β-αντίδραση που οδηγεί σε α-αδρενεργικό ερεθισμό, όπως στο άσθμα.

    -Ηωσινοφιλία: Εμφανίζεται σε ατοπικό έκζεμα και αναπνευστικά νοσήματα.

    -Δερματικές δοκιμασίες σκαρφισμού: Είναι θετικές στα αλλεργιογόνα τροφίμων. Τα επίπεδα της ισταμίνης αυξάνονται μετά τη χορήγηση αλλεργιογόνων, αλλά η διαιτητική τροποποίηση δεν έχει αποτελέσματα. Μπορεί να είναι θετικές και άλλες επιδερμικές δοκιμασίες (χλόη, σκόνη σπιτιού, γύρη, μύκητες κ.ά) και γι΄αυτό πιστεύεται ότι το έκζεμα είναι εκδήλωση επιβραδυνόμενης αντίδρασης ανοσολογικού τύπου, όπου εμπλέκεται η IgE.

    -IgΕ: Τα επίπεδά της είναι αυξημένα σε μερικούς ασθενείς και μπορεί να συνδέεται με τη δραστηριότητα της νόσου. Γίνονται RAST ΤΕΣΤ (ραδιοαλλεργιοαπορροφητική δοκιμασία), αλλά, συνήθως, είναι αρνητικά.

    -Ελαττωμένη επιβραδυνόμενου τύπου υπερευευαισθησία: Μειωμένη δυνατότητα ευαισθητοποίησης σε αλλεργιογόνα επαφής. Τα ανοσοσυμπλέγματα με την IgE  εμποδίζουν την κυτταρική ανοσία σταματώντας τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων που προκαλείται από το αντιγόνο.

    -Συχνή προσβολή ιώσεων: Λόγω ανωμαλίας στην κυτταρική ανοσία και ελαττωμένου αριθμού Τ-κυττάρων δεν παράγεται ανοσολογική απάντηση με αποτέλεσμα μυρμηκιές, απλός έρπητας, ευλογιοειδή εξανθήματα και μολυσματική τέρμινθος.

    -Αυξημένη επίπτωση σε μικροβιακές λοιμώξεις: Συχνές σταφυλοκοκκικές και στρεπτοκοκκικές λοιμώξεις, από ανοσολογική ανεπάρκεια ή βλάβη στον επιδερμικό φραγμό.

    -Δίαιτα: Σε ένα μικρό αριθμό παιδιών ο αποκλεισμός προϊόντων γάλακτος, αυγών και άλλων τροφών ακολουθείται από βελτίωση, αλλά η διαιτητική ρύθμιση δεν έχει θεαματικά αποτελέσματα.

    -Συγγενής ξηρότητα του δέρματος: Όλοι οι ασθενείς έχουν ξηρότητα του δέρματος που επηρεάζεται από τις κλιματολογικές αλλαγές, επιδεινώνεται το χειμώνα, σε χαμηλή υγρασία και ξηρή ατμόσφαιρα και υπάρχει ευαισθησία στο μαλλί, το νερό και τα χημικά καθαριστικά.

    -Ανεπάρκεια στοιχειωδών λιπαρών οξέων:  Στο ατοπικό έκζεμα τα δύο κυριότερα λιπαρά οξέα, όπως το λινολεϊκό οξύ και το α-λινολεϊκό οξύ είναι φυσιολογικά, αλλά οι μεταβολίτες τους είναι ελαττωμένοι, που σημαίνει διαταραχή του μεταβολισμού των στοιχειωδών λιπαρών οξέων στο επίπεδο της δ-6-δεσατουράσης. Η από το στόμα λήψη χαμηλόλαδου που περιέχει γ-λινολεϊκό οξύ, το βράδυ προκαλεί σε πολλές περιπτώσεις κλινική βελτίωση.


    Κλινικά ευρύματα σε ατοπικό έκζεμα

    Συνήθως, αρχίζει τον 3ο μήνα ζωής αν και μπορεί να εμφανισθεί για πρώτη φορά στην ενηλικίωση. Συχνά, αρχίζει από το πρόσωπο και επεκτείνεται στον κορμό και τα άκρα. Κυρίως, προσβάλλονται οι καμπτικές επιφάνειες και ειδικά τα βλέφαρα, ο λαιμός, τα γόνατα, οι γλουτοί, οι καρποί και οι αγκώνες και είναι πολύ συμμετρικές οι προσβολές. Συμβαίνει ελαφρά απολέπιση, ερυθρότητα με εξίδρωση, φυσαλιδοποίηση και εφελκιδοποίηση και το δέρμα είναι ξηρό και στεγνό.

    Το ατοπικό έκζεμα είναι πολύ κνησμώδες κι έτσι υπάρχουν εκδορές και λειχηνοποίηση (κνήμη του Besnier). Μεταφλεγμονώδης υπερμελάγχρωση ή υπομελάγχρωση συμβαίνει σε έγχρωμα δέρματα, ενώ στους Καυκάσιους παρατηρείται δικτυωτή μελάγχρωση γύρω από το λαιμό.

    Το έκζεμα παρουσιάζει υφέσεις και εξάρσεις από κλιματολογικές αλλαγές, δευτερογενείς λοιμώξεις και ψυχοσωματικές νόσους.


    Επιπλοκές του ατοπικού εκζέματος

    -Βακτηριδιακές λοιμώξεις

    Σχηματίζονται κίτρινες φλύκταινες με πύο ή πλάκες που καλύπτονται από κίτρινες εφελκίδες.

    -Μολυσματικό κηρίο και μυρμηκιές

    Προσοχή απαιτείται σε μολυσματικό κηρίο, γιατί τα κορτιζονούχα εξαπλώνουν το μικρόβιο. Όσοι έχουν ατοπικό έκζεμα είναι επιρρεπείς σε αυτές.

    -Ευλογιοειδές εξάνθημα του Kaposi

    Προκαλείται από τον ιό απλού έρπητα ή από δαμαλισμό. Επειδή, υπάρχει κίνδυνος προσβολής του ΚΝΣ απαιτείται η λήψη ασυκλοβίρης.

    -Σύνδρομο Wiskott-Aldrich

    Παρατηρείται πορφύρα και αιμορραγία, διάρροιες αιμορραγικού τύπου, ρινορραγία και ενδοκρανιακή αιμορραγία. Κληρονομείται με υπολειπόμενη φυλοσύνδετη κληρονομικότητα. Οι βακτηριακές λοιμώξεις και οι ιώσεις είναι συχνές και κατά τη διάρκεια αυτών επιτείνεται η αιμορραγική διάθεση. Τα παιδιά αναπτύσσουν αυτοάνοσα νοσήματα, λευχαιμία και λέμφωμα.


    Διαφορική διάγνωση ατοπικού εκζέματος

    Στη νηπιακή ηλικία γίνεται διαφοροδιάγνωση από το σμηγματορροϊκό έκζεμα, το οποίο εμφανίζεται την 6η εβδομάδα, διαρκεί 6 εβδομάδες, δεν υπάρχει κνησμός και οικογενειακό ιστορικό ατοπίας και εμφανίζεται στο τριχωτό της κεφαλής, στο πρόσωπο, τις μασχάλες και τις μηρογεννητικές πτυχές, ενώ το ατοπικό έκζεμα εμφανίζεται τον 3ο μήνα, είναι χρόνιο, υπάρχει κνησμός και οικογενειακό ιστορικό ατοπίας και εμφανίζεται περισσότερο στο πρόσωπο και τα άκρα στις καμπτικές επιφάνειες.

    Στους ενήλικες απαιτείται διαφορική διάγνωση από την δερματίτιδα εξ επαφής στις οποίες οι επιδερμικές δοκιμασίες είναι θετικές στην δερματίτιδα εξ επαφής και αρνητικές στην ατοπική δερματίτιδα. Στους ενήλικες διαφορική διάγνωση γίνεται και από την ψώρα στην οποία υπάρχει έντονος κνησμός και κυρίως, τη νύχτα. Οι σήραγγες και το ακάρι στο μικροσκόπιο επιβεβαιώνουν την διάγνωση.


    Πρόγνωση εκζέματος

    Στην ηλικία των 13 ετών το 50% των παιδιών δεν έχουν τη νόσο. Στην ενηλικίωση υπάρχει πιθανότητα υποτροπής και η βελτίωση ξαναπαρατηρείται στα 30 έτη. Το σοβαρό έκζεμα στη βρεφική ηλικία και η  προσβολή της πρόσθιας επιφάνειας των γονάτων και των αγκώνων δείχνει φτωχή πρόγνωση.


    Πρόληψη ατοπικού εκζέματος

    Τα προβιοτικά στην παιδική ηλικία βοηθούν.

    Όσοι έχουν έκζεμα δεν πρέπει να κάνουν το εμβόλιο της ευλογιάς, λόγω του κινδύνου της ανάπτυξης ευλογιοειδούς εκζέματος.


    Θεραπεία ατοπικού εκζέματος

    -Αντιμετώπιση της ξηροδερμίας με λίπανση του δέρματος τους χειμερινούς μήνες και καλό στέγνωμα μετά το μπάνιο. Χρησιμοποιούνται υποκατάστατα σαπουνιών, υδαρείς αλοιφές, προσθετικά λιπαντικά στο μπάνιο, μαλακτικά και έκδοχα, για τη θεραπεία της ξηρότητας. Τα σαπούνια θα πρέπει να αποφεύγονται δεδομένου ότι αφαιρούν από το δέρμα τα φυσικά έλαια και προκαλούν υπερβολική ξηρότητα.

    -Τα χλιαρά λουτρά, ειδικά στο θαλασσινό νερό συστήνονται.

    -Αποφεύγονται τα μάλλινα ρούχα, τα μεταξωτά και τα συνθετικά.

    -Επιλέγεται το σωστό τοπικό στερεοειδές. Η υδροκορτιζόνη επιτρέπεται μόνο για το πρόσωπο (1-2,5%). Για το σώμα απαιτούνται πιο ισχυρά κορτικοστερεοειδή (τύπου ΙΙ-ΙV). Επίσης, πρέπει να χρησιμοποιούνται επίδεσμοι με τοπικά στερεοειδή. Η μακροχρόνια χρήση των τοπικών στεροειδών μπορεί να οδηγήσει σε ατροφία του δέρματος, ραβδώσεις κι ευρυαγγείες. Η χρήση τους για την ευαίσθητη επιδερμίδα (πρόσωπο ή στη βουβωνική χώρα) γίνεται, επομένως, με προσοχή.

    -Τοπικά αντιμικροβιακά χορηγούνται σε βακτηριακές λοιμώξεις μαζί με στερεοειδή (νεομυκίνη, φουσιδικό οξύ, τετρακυκλίνη, και κινολόνη). Το στερεοειδές, βέβαια, από μόνο του προστατεύει τη λειτουργία του επιδερμικού φραγμού  και περιορίζει τη δραστηριότητα των βακτηρίων.

    -Σε μολυσματική τέρμινθο απαιτείται θεραπεία με υγρό άζωτο.

    -Σε ευλογιοειδές εξάνθημα του Kaposi απαιτείται ασυκλοβίρη 200mg την ημέρα, 5 φορές την ημέρα για 5 ημέρες από το στόμα και κρέμα ασυκλοβίρης 5% που εφαρμόζεται 5 φορές την ημέρα στις βλάβες.

    -Επίσης χορηγούνται αντιισταμινικά για το νυχτερινό κνησμό.

    -Η δίαιτα δεν βοηθά, συνήθως, εκτός αν συνυπάρχει αλλεργία. Σε άτομα με κοιλιοκάκη ή ευαισθησία στη γλουτένη, μια δίαιτα ελεύθερη γλουτένης βελτιώνει τα συμπτώματά τους και αποτρέπει την εμφάνιση νέων κρουσμάτων. 

    -Απαιτείται και ψυχολογική υποστήριξη του παιδιού. 

    -Τα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα μακρής αλύσου (LCPUFA)  στην πρόληψη και τη θεραπεία των ατοπικών νόσων συστήνονται.

    -Η βιταμίνη D είναι αποτελεσματική.

    -Τα ω-3 λιπαρά οξέα έχουν προληπτικό ή θεραπευτικό ρόλο. Τα ω-6 λιπαρά οξέα προάγουν την ατοπική δερματίτιδα.

    -Τα προβιοτικά μειώνουν περίπου κατά 20% τα ποσοστά της ατοπικής δερματίτιδας (πολλαπλά στελέχη των βακτηρίων).

    -Τακρόλιμους 0,1% και pimecrolimus δίνονται σε όσους δεν ανταποκρίνονται ή δεν ανέχονται τα στερεοειδή. Υπάρχει κίνδυνος για καρκίνο των λεμφαδένων ή καρκίνο του δέρματος από αυτά τα προϊόντα. Ακόμη, χρησιμοποιούνται κυκλοσπορίνη, αζαθειοπρίνη, και μεθοτρεξάτη, ιντερφερόνη γάμμα-1b και μυκοφαινολάτη μοφετίλ.

    -Αντικαταθλιπτικά και ναλτρεξόνη μπορεί να χρησιμοποιηθούν για τον έλεγχο κνησμού (φαγούρας). 

    -Η φωτοθεραπεία  με τη χρήση υπεριώδους φωτός UVA και UVB με ψωραλένιο ενέχει τον κίνδυνο καρκίνου του δέρματος. Ειδικότερα, η χρήση της UVA1 είναι πιο αποτελεσματική στη θεραπεία της οξείας νόσου, ενώ η UVB είναι πιο αποτελεσματική στη  μακροπρόθεσμη θεραπεία.

    -Ο βελονισμός μπορεί να μειώσει τη φαγούρα σε ατοπική δερματίτιδα.

    -Η θεραπεία με θείο ανακουφίζει από το έκζεμα, όπως και κάποια κινέζικα βότανα.

    -Το έλαιο νυχτολούλουδου είναι καλό.

    -Ο  ψευδάργυρος, το σελήνιο, η βιταμίνη Ε, η πυριδοξίνη (βιταμίνη Β6), το έλαιο buckthorn και το κανναβέλαιο  χρησιμοποιούνται, επίσης, ως συμπληρώματα διατροφής. 

    -Γίνεται χειροπρακτική σπονδυλικής και ψυχολογικές θεραπείες.

    -Τα αραιά λουτρά με χλωρίνη στην επιμολυσμένη δερματίτιδα, βοηθούν.

    Τα κατάλληλα προϊόντα για το ατοπικό έκζεμα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για το ατοπικό έκζεμα

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε έλλειψη βιταμινών;

    Χρήσιμες πληροφορίες για το έλαιο ηρανθέμων

    Οι καλύτερες βιταμίνες για το έκζεμα

    Φτάνει λίγο τζίντζερ για καλή υγεία

    Τα βότανα για το έκζεμα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με τριφύλλι

    Υγεία του δέρματος

    Οι καλύτερες βιταμίνες για τη δερματίτιδα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με τσουκνίδα

    Πώς το έντερο επηρεάζει το δέρμα σας

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν προβιοτικά

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σταφύλια

    Φτιάξτε μόνοι σας επουλωτική αλοιφή

    Θεραπευτικό ρόφημα με λεβάντα

    Να πίνετε πολύ νερό

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μηλιά

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κάνναβη

    Λάδι μασάζ με χαμομήλι

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μαϊντανό

    Αρσενικό

    Φτιάξτε μόνοι σας σαπούνια από λάδι καρύδας

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριοκυπάρισσο

    Τι είναι το δυσιδρωσικό έκζεμα

    Το πιο ισχυρό φυσικό αντιβιοτικό

    Η δυσανεξία στις τροφές

    Διατροφή για τις φλεγμονές

    Τι να κάνετε αν υποφέρετε από σμηγματορροϊκή δερματίτιδα

    Μήπως έχετε δερματίτιδα εξ επαφής στα χέρια;

    Χρήσιμες συνταγές για το έκζεμα

    Σιταρόχορτο

    Τα βότανα για το έκζεμα

    Αγωγή με υδροθεραπεία 

    Ιατρικές συνταγές με αλόη

    Η λεβάντα

    Οι δερματοπάθειες των μεγάλων πόλεων

    Τι φταίει για την φαγούρα

    Που κάνει καλό το λάδι καρύδας

    Γάλα γαϊδούρας

    Τα πιο συχνά βότανα και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες

    Χρόνια δερματίτιδα

    Κανέλα

    Ακροδερματίτιδα εντεροπαθητική

    Τι φταίει για την φαγούρα

    Πώς τα ακατάλληλα ρούχα και αξεσουάρ μπορούν να σας αρρωστήσουν

    Η σμηγματόρροια

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ψωρίαση

    Η ψωρίαση είναι ένα πολυσδιάστατο νόσημα

    Η ψωρίαση, ICD-10 L40 είναι μια χρόνια αυτοάνοση νόσος η οποία χαρακτηρίζεται από μπαλώματα ανώμαλου δέρματος.

    Είναι μια χρόνια ερυθηματολεπιδώδης δερματοπάθεια.  

    Αυτά τα μπαλώματα του δέρματος είναι, συνήθως, κόκκινα, προκαλούν φαγούρα και είναι φολιδωτά.

    Μπορούν να ποικίλουν σε σοβαρότητα από μικρά και εντοπισμένα, αλλά μπορεί να καλύπτουν και ολόκληρο το σώμα. Ο τραυματισμός στο δέρμα μπορεί να προκαλέσει αλλαγές  στο σημείο αυτό, το οποίο είναι γνωστό ως φαινόμενο Koebner. 

    Η ψωρίαση είνμαι μια συχνή καλοήθης δερματοπάθεια που συχνά κληρονομείται και συχνά σχετίζεται με προσβολές των αρθρώσεων και των ονύχων.

    Γενικά, χαρακτηρίζεται από συμμετρικές, σαφώς αφοριζόμενες ερυθρές πλάκες που καλύπτονται από λευκά παχιά λέπια, αλλά υπάρχουν και παραλλαγές.

    Η ψωρίαση είναι αυτοάνοσο νόσημα, αποτέλεσμα διαταραχής του ανοσοποιητικού συστήματος του οργανισμού.

    Υπάρχουν πέντε κύριοι τύποι της ψωρίασης: Η κατά πλάκας, η σταγονοειδής, η αντίστροφη, η φλυκταινώδης και η ερυθροδερμική.

    Η κατά πλάκας ψωρίαση, επίσης, γνωστή ως κοινή ψωρίαση, αποτελεί περίπου το 90% των περιπτώσεων. Συνήθως, παρουσιάζεται με κόκκινες κηλίδες με λευκές αλλοιώσεις. Τα επιφανειακά κύτταρα αποκολλούνται μαζικά από την επιφάνεια του δέρματος σχηματίζοντας λευκά ή ασημόχρωμα λέπια. Κάτω από αυτά δημιουργούνται αλλοιώσεις με ευαισθησία, είναι κόκκινες και μπορεί να αιμορραγούν. Οι περιοχές του σώματος που προσβάλλονται συνηθέστερα είναι το πίσω μέρος των βραχίονων, οι κνήμες, γύρω από τον ομφαλό, και το τριχωτό της κεφαλής.

    Η σταγονοειδής ψωρίαση εμφανίζει βλάβες σε σχήμα σταγόνας.

    Η φλυκταινώδης ψωρίαση εκδηλώνεται με μικρές με πύον φουσκάλες.

    Η αντίστροφη ψωρίαση παρουσιάζεται με κόκκινες κηλίδες στο δέρμα με πτυχές.

    Η ερυθροδερμική ψωρίαση συμβαίνει όταν το εξάνθημα γίνεται πολύ εκτεταμένο, και μπορεί να αναπτυχθεί με από οποιοδήποτε από τους άλλους τύπους. Τα νύχια επηρεάζονται στους περισσότερους ασθενείς σε κάποια χρονική στιγμή, με κοιλώματα στα νύχια ή αλλαγές στο χρώμα των νυχιών. 

    Η ψωρίαση γενικά πιστεύεται ότι είναι μια γενετική ασθένεια που προκαλείται από περιβαλλοντικούς παράγοντες. Σε μελέτες σε διδύμους, οι πανομοιότυποι δίδυμοι είναι τρεις φορές πιο πιθανό να επηρεαστούν. Αυτό υποδηλώνει ότι οι γενετικοί παράγοντες προδιαθέτουν για ψωρίαση.

    Τα συμπτώματα συχνά επιδεινώνονται κατά τη διάρκεια του χειμώνα και με ορισμένα φάρμακα, όπως οι β-αναστολείς ή τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ινδομεθακίνη). Οι λοιμώξεις και το ψυχολογικό στρες μπορεί, επίσης, να διαδραματίζουν έναν ρόλο.

    Η ψωρίαση δεν είναι μεταδοτική και δεν προκαλείται από κάποιον ιό ή παθογόνο μικρόβιο. Ο υποκείμενος μηχανισμός εμπλέκει το ανοσοποιητικό σύστημα που αντιδρά σε κύτταρα του δέρματος. Η διάγνωση συνήθως βασίζεται στα σημεία και στα συμπτώματα.

    Δεν υπάρχει θεραπεία για την ψωρίαση. Ωστόσο, διάφορες θεραπείες μπορεί να βοηθήσουν στον έλεγχο των συμπτωμάτων. Αυτές οι θεραπείες περιλαμβάνουν κρέμες στεροειδών, κρέμα βιταμίνης D3, υπεριώδες φως, και ανοσοκατασταλτικά, όπως η μεθοτρεξάτη. Το 75% των περιπτώσεων αντιμετωπίζεται με κρέμες και μόνο. ​​

    Η ασθένεια προσβάλλει το 2-4% του πληθυσμού. Οι άνδρες και οι γυναίκες πλήττονται με την ίδια συχνότητα. Η νόσος μπορεί να αρχίσει σε οποιαδήποτε ηλικία.

    Η ψωρίαση σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο για ψωριασική αρθρίτιδα, λεμφώματα, καρδιαγγειακές παθήσεις, νόσος του Crohn, καρκίνο και κατάθλιψη.

    Η ψωριασική αρθρίτιδα προσβάλλει έως και 30% των ατόμων με ψωρίαση. 

    Στην Ελλάδα ανέρχεται σε 250.000 ο αριθμός των ανθρώπων που υποφέρουν από ψωρίαση.

    Η νόσος μπορεί να εμφανισθεί ανά πάσα στιγμή από την βρεφική ηλικία (ψωρίαση σπαργάνων) μέχρι την ενήλικη ζωή αν και η αρχική περίοδος της ενήλικης ζωής και το τέλος της μέσης ηλικίας αποτελεί τις πιο συχνές ηλικιακές χρονικές περιόδους.

    Η ψωρίαση είναι μια δερματοπάθεια που επηρεάζει την σωματική και την ψυχική υγεία και την ποιότητα ζωής ενός ατόμου.

    Ως χρόνια πάθηση η ψωρίαση απαιτεί ιατρική και φαρμακευτική υποστήριξη.


    Αιτιολογία ψωρίασης

    -Γενετική 
    Περίπου το ένα τρίτο των ατόμων με ψωρίαση αναφέρουν οικογενειακό ιστορικό της νόσου, και οι ερευνητές έχουν εντοπίσει γενετικούς τόπους που σχετίζονται με την πάθηση. Τα πανομοιότυπα δίδυμα δείχνουν μια πιθανότητα 70% για ανάπτυξη της ψωρίασης αν το ένα δίδυμο έχει την διαταραχή. Ο κίνδυνος είναι περίπου 20% για τα μη ταυτόσημα δίδυμα. Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι υπάρχει μια γενετική προδιάθεση και μια περιβαλλοντική ανταπόκριση στην ανάπτυξη της ψωρίασης. 

    Το 1/3 των ασθενών έχουν κληρονομικό ιστορικό. Πιθανόν να κληρονομείται σαν αυτοσωματικός κληρονομικός τύπος με ατελή διείσδυση. 

    Υπάρχει σαφής σχέση με τα ανθρώπινα αντιγόνα των λευκοκυττάρων HLA B13 και B17 και με τα HLA B27 στη φλυκταινώδη ψωρίαση.

    Η ψωρίαση έχει μια ισχυρή κληρονομική συνιστώσα, και πολλά γονίδια συνδέονται με αυτή, αλλά δεν είναι σαφές πώς αυτά τα γονίδια λειτουργούν μαζί. Τα περισσότερα από τa προσδιοριζόμενα γονίδια σχετίζονται με το ανοσοποιητικό σύστημα, ιδιαίτερα το μείζον σύμπλεγμα ιστοσυμβατότητας (MHC) και τα Τ κύτταρα.

    Έχουν εντοπιστεί εννέα θέσεις σε διαφορετικά χρωμοσώματα που σχετίζονται με την ψωρίαση. Καλούνται γονίδια ευαισθησίας στην ψωρίαση 1 έως 9 (PSORS1 έως PSORS9). Είναι γονίδια σε μονοπάτια που οδηγούν σε φλεγμονή. Ορισμένες παραλλαγές (μεταλλάξεις) αυτών των γονιδίων οδηγούν σε ψωρίαση. Ορισμένα από αυτά τα γονίδια εκφράζουν φλεγμονώδεις πρωτεΐνες, οι οποίες επηρεάζουν τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος που συμμετέχουν, επίσης, στην ψωρίαση. Μερικά από αυτά τα γονίδια, επίσης, εμπλέκονται και σε άλλες αυτοάνοσες νόσους. 

    Ο κύριος καθοριστικός παράγοντας είναι το γονίδιο PSORS1, που πιθανότατα αντιστοιχεί στο 35% -50% της ψωρίασης που κληρονομείται. Ελέγχει γονίδια που επηρεάζουν το ανοσοποιητικό σύστημα ή κωδικοποιούν πρωτεΐνες του δέρματος που σχετίζονται με την ψωρίαση. Το PSORS1 βρίσκεται στο χρωμόσωμα 6 στο κύριο σύμπλεγμα ιστοσυμβατότητας (MHC), το οποίο ελέγχει σημαντικές λειτουργίες του ανοσοποιητικού. Τρία γονίδια στον τόπο PSORS1 έχουν μια ισχυρή συσχέτιση με την κοινή ψωρίαση: HLA-C παραλλαγή HLA-Cw6,  το οποίο κωδικοποιεί μια MHC τάξης Ι πρωτεΐνη, το CCHCR1, παραλλαγή WWC, το οποίο κωδικοποιεί μια κουλουριασμένη πρωτεΐνη που υπερεκφράζεται στην ψωριασική επιδερμίδα και το CDSN, παραλλαγή αλληλόμορφου 5, το οποίο κωδικοποιεί την κορνεοδεσμοσίνη, μια πρωτεΐνη η οποία εκφράζεται στα κοκκώδη και κερατινοποιημένα στρώματα της επιδερμίδας και αυξητικά στην ψωρίαση. 

    Δύο σημαντικά γονίδια του ανοσοποιητικού συστήματος είναι η υπομονάδα βήτα (IL12B) της ιντερλευκίνης-12 στο χρωμόσωμα 5q, που εκφράζει την ιντερλευκίνη-12Β  και το IL23R στο χρωμόσωμα 1ρ, που εκφράζει τον υποδοχέα της ιντερλευκίνης-23, και εμπλέκεται σε διαφοροποίηση των Τ κυττάρων. Ο υποδοχέας της ιντερλευκίνης-23  και το IL12B συνδέονται με την ψωρίαση. Τα Τ κύτταρα  εμπλέκονται στην φλεγμονώδη διαδικασία που οδηγεί στην ψωρίαση. Αυτά τα γονίδια βρίσκονται στο μονοπάτι που ρυθμίζουν Τον παράγοντα νέκρωσης όγκων-α και τον κΒ πυρηνικό παράγοντα, δύο γονίδια που εμπλέκονται στην φλεγμονή. Πρόσφατα, το πρώτο γονίδιο που συνδέεται άμεσα με ψωρίαση έχει ταυτοποιηθεί. Μία σπάνια μετάλλαξη στο γονίδιο που κωδικοποιεί  την πρωτεΐνη Card14 συν ένα περιβαλλοντικό έναυσμα είναι αρκετά για να προκληθεί ψωρίαση κατά πλάκας (η πιο συχνή μορφή ψωρίασης). 

    -Τρόπος ζωής
    Επιδείνωση της νόσου συμβαίνει στις χρόνιες λοιμώξεις, το στρες, και στις αλλαγές στην εποχή και το κλίμα. Άλλοι παράγοντες είναι το ζεστό νερό, το ξύσιμο των βλαβών του δέρματος, η ξηρότητα του δέρματος, η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, το κάπνισμα και η παχυσαρκία. Οι στρεπτοκοκκικές λοιμώξεις μπορεί να προκαλέσουν εμφάνιση σταγονοειδούς ψωρίασης. 

    -Τραυματισμός

    Η ψωρίαση μπορεί να συμβεί σε σημεία του δέρματος που συνέβηκε τραυματισμός (φαινόμενο Koebner). Έτσι η ψωρίαση της περιοχής των σπαργάνων είναι εκδήλωση πρωτοπαθούς τοξικής δερματίτιδας σε ένα βρέφος με ψωριασική προδιάθεση. Ο έντονος κνησμός στο δέρμα, οι τραυματισμοί, τα εγκαύματα και οι χειρουργικές τομές μπορούν να συντελέσουν στην εμφάνιση της νόσου.

    -HIV 

    Η ψωρίαση τείνει να είναι πιο σοβαρή σε άτομα που έχουν μολυνθεί με τον ιό HIV. Πολύ υψηλότερα ποσοστά  ψωριασικής αρθρίτιδας εμφανίζονται σε άτομα οροθετικά με ψωρίαση σε σύγκριση με εκείνα που δεν έχουν τη μόλυνση. Η ανοσολογική απόκριση σε εκείνα που μολύνθηκαν με τον ιό HIV χαρακτηρίζεται τυπικά από κυψελοειδή σήματα από τα Th2 CD4 + βοηθητικά Τ κύτταρα, ενώ η ανοσολογική απόκριση σε κοινή ψωρίαση  χαρακτηρίζεται από ένα πρότυπο κυτταρικών σημάτων χαρακτηριστικά Th1 CD4 + βοηθητικά Τ κύτταρα και Th17 βοηθητικά Τ κύτταρα. Η μειωμένη παρουσία των κυττάρων CD4 + -T προκαλεί υπερδιέγερση των CD8 + -T κυττάρων, τα οποία είναι υπεύθυνα για την έξαρση της ψωρίασης σε οροθετικά άτομα. Η ψωρίαση σε άτομα με HIV / AIDS είναι συχνά σοβαρή και μπορεί να είναι ανίατη με τη συμβατική θεραπεία. 

    -Μικρόβια 
    Οι στρεπτοκοκκικές λοιμώξεις μπορεί να προκαλέσουν εμφάνιση σταγονοειδούς ψωρίασης. Ο αποικισμός του εντέρου με Staphylococcus aureus, Malassezia, και Candida albicans προκαλεί ψωρίαση.

    -Φάρμακα 
    Η επαγόμενη από φάρμακα ψωρίαση μπορεί να συμβεί με β-αποκλειστές, λίθιο, ανθελονοσιακά φάρμακα, μη-στεροειδή αντι-φλεγμονώδη φάρμακα (ινδομεθακίνη), τερβιναφίνη, αποκλειστές διαύλων ασβεστίου, καπτοπρίλη, γλυβουρίδη, παράγοντα διέγερσης αποικιών κοκκιοκυττάρων, ιντερλευκίνες, ιντερφερόνες,  υπολιπιδαιμικά φάρμακα,  και παραδόξως αναστολείς TNF όπως infliximab ή adalimumab, αλλά και αλκοόλη. Η απόσυρση των κορτικοστεροειδών (τοπική κρέμα στεροειδών) μπορούν να επιδεινώσει την ψωρίαση και οφείλεται σε φαινόμενο αναπήδησης. 

    -Υπεριώδης ακτινοβολία

    Αν και η κατάσταση βελτιώνεται μετά από έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία και ύφεση της νόσου το καλοκαίρι, σε μερικά άτομα το εξάνθημα επιδεινώνεται, ειδικά σε ηλιακό έγκαυμα (φαινόμενο Koebner)

    -Ακτινοβολία

    Και αυτή έχει καλή επίδραση, αλλά μπορεί να προκαλέσει φαινόμενο Koebner.


    Μηχανισμός ψωρίασης

    Η ψωρίαση χαρακτηρίζεται από ασυνήθιστα υπερβολική και ταχεία ανάπτυξη της επιδερμικής στοιβάδας του δέρματος. Η ανώμαλη παραγωγή των κυττάρων του δέρματος (ειδικά κατά τη διάρκεια αποκατάστασης τραύματος) και η υπεραφθονία των κυττάρων του δέρματος που αντικαθίστανται κάθε 3-5 ημέρες στην ψωρίαση αντί για κάθε 28-30 ημέρες (φυσιολογικά) προέρχονται από την πρόωρη ωρίμανση των κερατινοκυττάρων που προκαλείται από έναν φλεγμονώδη καταρράκτη στο χόριο με δενδριτικά κύτταρα, μακροφάγα, και Τ κύτταρα (υπότυποι λευκών αιμοσφαιρίων). Αυτά τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος μετακινούνται από το χόριο προς την επιδερμίδα και εκκρίνουν φλεγμονώδη χημικά σήματα (κυτοκίνες), όπως παράγοντα νέκρωσης όγκου-α, ιντερλευκίνη-1β,  ιντερλευκίνη-6, ιντερλευκίνη-36 και ιντερλευκίνη-22. Αυτά τα φλεγμονώδη σήματα πιστεύεται ότι διεγείρουν τα κερατινοκύτταρα να πολλαπλασιάζονται. Η ψωρίαση οφείλεται σε ελάττωμα στα ρυθμιστικά Τ κύτταρα, και στη ρυθμιστική κυτοκίνη την ιντερλευκίνη-10. 

    Οι γονιδιακές μεταλλάξεις των πρωτεϊνών εμπλέκονται στην ικανότητα του δέρματος να λειτουργεί και είναι δείκτες της ευαισθησίας για την ανάπτυξη της ψωρίασης.

    Το DNA που απελευθερώνεται από τα θνήσκοντα κύτταρα ενεργεί ως φλεγμονώδες ερέθισμα στην ψωρίαση και διεγείρει τους υποδοχείς σε ορισμένα δενδριτικά κύτταρα, τα οποία με τη σειρά τους παράγουν την κυτοκίνη ιντερφερόνη-α. Σε απάντηση σε αυτά τα χημικά μηνύματα από τα δενδριτικά κύτταρα και τα Τ κύτταρα, τα κερατινοκύτταρα εκκρίνουν, επίσης, κυτοκίνες όπως ιντερλευκίνη-1, ιντερλευκίνη-6, και παράγοντα νέκρωσης όγκων-α, τα οποία σηματοδοτούν τον καταρράκτη και τα φλεγμονώδη κύτταρα οδηγούν σε φλεγμονή.

    Τα δενδριτικά κύτταρα αποτελούν τη γέφυρα ανάμεσα στο έμφυτο ανοσοποιητικό σύστημα και το προσαρμοστικό ανοσοποιητικό σύστημα. Αυξάνονται σε ψωριασικές βλάβες και επάγουν τον πολλαπλασιασμό των Τ κυττάρων και των βοηθητικών κυττάρων Τ τύπου 1(Th1). Η στοχευμένη ανοσοθεραπεία, το ψωραλένιο και η υπεριώδης Α (PUVA) θεραπεία μπορεί να μειώσουν τον αριθμό των δενδριτικών κυττάρων και ευνοούν την έκκριση Th2 κυττάρων κυτοκίνης (πάνω από Th1 / Th17). Τα ψωριασικά Τ κύτταρα κινούνται από το χόριο στην επιδερμίδα και εκκρίνουν ιντερφερόνη-γ και η ιντερλευκίνη-17. Η ιντερλευκίνη-23 είναι γνωστό ότι επάγει την παραγωγή της ιντερλευκίνης-17 και της ιντερλευκίνης-22. Η ιντερλευκίνη-22 λειτουργεί σε συνδυασμό με ιντερλευκίνη-17 για να επάγει τα κερατινοκύτταρα να εκκρίνουν κυτοκίνες  προσέλκυσης ουδετερόφιλων.


    Διάγνωση ψωρίασης

    Η διάγνωση της ψωρίασης  βασίζεται στην εμφάνιση του δέρματος.

    Τα χαρακτηριστικά του δέρματος που είναι τυπικά για την ψωρίαση είναι το φολιδωτό δέρμα, οι ερυθηματώδεις πλάκες, οι βλατίδες, ή κηλίδες του δέρματος που μπορεί να είναι επώδυνες και να συνυπάρχει φαγούρα.

    Δεν υπάρχουν ειδικές εξετάσεις αίματος ή διαγνωστικές διαδικασίες που απαιτούνται για να γίνει η διάγνωση. 


    Διαφορική διάγνωση της ψωρίασης

    Περιλαμβάνει δερματολογικές παθήσεις παρόμοιες σε εμφάνιση, όπως το δισκοειδές έκζεμα, το σμηγματορροϊκό έκζεμα, η ροδόχρους πιτυρίαση (μπορεί να συγχέεται με τη σταγονοειδής ψωρίαση), η μυκητίαση των νυχιών  ή το δερματικό λέμφωμα Τ κυττάρων (50% των ατόμων με αυτόν τον καρκίνο αρχικά έχουν λανθασμένη διάγνωση με ψωρίαση). Το εξάνθημα της δευτεροβάθμιας σύφιλης μπορεί, επίσης, να συγχέεται με την ψωρίαση. 


    Ιστοπαθολογική εικόνα ψωρίασης

    Εάν η κλινική διάγνωση είναι αβέβαιη, μια βιοψία δέρματος ή ξέσματα δέρματος λαμβάνονται για να αποκλειστούν άλλες διαταραχές και να επιβεβαιωθεί η διάγνωση.

    Τα πρωϊμότερα ευρύματα αφορούν το θηλώδες χόριο και παρατηρείται εντυπωσιακή διάταση του επιφανειακού τριχοειδικού δικτύου. Αυτή η περιοχή περιβάλλεται από λευκοκύτταρα και σε μικρότερο βαθμό από λεμφοκύτταρα. Τα λευκοκύτταρα μεταναστεύουν διαμέσου της ακανθωτής στιβάδας στην απρακερατωσική κερατίνη στιβάδα, σχηματίζοντας μικροαποστημάτια (Monroe), ενώ τα μονοπύρηνα κύτταρα κινούνται προς την κατώτερη στιβάδα της επιδερμίδας. Στο επιφανειακό επιθήλιο παρατηρείται φυσαλιδοποίηση λόγω της σπογγίωσης, ενώ η χημειοταξία μονοπύρηνων είναι έντονη στην ενεργό φάση της κοινής ψωρίασης και η φλυκταινώδης ψωρίαση χαρακτηρίζεται από χημειοταξία πολυμορφοπύρηνων. Το επιθήλιο εμφανίζει ακάνθωση και η επιδερμίδα είναι παχύτερη. Επίσης, παρατηρείται υπερδραστηριότητα του επιθηλίου και διαπιστώνονται και μιτώσεις κυττάρων ειδικά πάνω από την βασική στιβάδα. Υπάρχει επιθηλιακός υπερπολλαπλασιασμός με ανανέωση κυττάρων 7 φορές ταχύτερα από το φυσιολογικό. Στην ψωρίαση η βασική στιβάδα ανανεώνεται σε 4 ημέρες, ενώ στο φυσιολογικό δέρμα σε 28 ημέρες. Το υγιές δέρμα στον ψωριασικό ασθενή είναι ενεργό μιτωτικά αλλά όχι όσο το πάσχον. Τα λέπια είναι αποτέλεσμα της υπερδραστηριότητας του επιθηλίου. Το ερύθημα οφείλεται σε διάταση και πολλαπλασιασμό των τριχοειδών του θηλώδους χορίου.  Επίσης, υπάρχει διήθηση του χορίου από Τ λεμφοκύτταρα.


    Κλινική εικόνα ψωρίασης

    Ενώ η νόσος είναι χρόνια παρουσιάζει περιοδική δυναμικότητα.

    -Πλάκα 

    H κοινή ψωρίαση ή ψωρίαση κατά πλάκας είναι η πιο κοινή μορφή και επηρεάζει το 85% -90% των ατόμων με ψωρίαση. Κατά πλάκας ψωρίαση εμφανίζεται, συνήθως, ως περιοχές με ερεθισμένο δέρμα που καλύπτεται με ασημί-άσπρο φολιδωτό δέρμα. Αυτές οι περιοχές ονομάζονται πλάκες και βρίσκονται συνήθως στους αγκώνες, τα γόνατα και το τριχωτό της κεφαλής. Η ψωριασική ερυθροδερμία (ερυθροδερμική ψωρίαση) περιλαμβάνει εκτεταμένη φλεγμονή και απολέπιση του δέρματος στο μεγαλύτερο μέρος της επιφάνειας του σώματος. Μπορεί να συνοδεύεται από έντονο κνησμό, οίδημα, και πόνο. Είναι συχνά το αποτέλεσμα μιας έξαρσης της ασταθούς ψωρίασης, ιδιαίτερα μετά την απότομη διακοπή των συστηματικών γλυκοκορτικοειδών. Αυτή η μορφή της ψωρίασης διαταράσσει την ικανότητα του σώματος να ρυθμίζει τη θερμοκρασία του. 

    -Φλύκταινες

    Η φλυκταινώδης ψωρίαση εμφανίζεται ως εξογκώματα που γεμίζουν με μη λοιμώδες πύον (φλύκταινες). Το δέρμα κάτω και από τις φλύκταινες είναι κόκκινο. Παρατηρείται, συνήθως, στα χέρια και τα πόδια ή είναι γενικευμένη. Η ανάπτυξη γενικευμένης φλυκταινώδης ψωρίασης, συχνά, προκαλείται από μια μόλυνση, απότομη διακοπή της τοπικής θεραπείας με κορτικοστεροειδή, εγκυμοσύνη, υπασβεστιαιμία, φάρμακα, ή μετά από την  τοπική θεραπεία για την ψωρίαση κατά πλάκας.

    Η δακτυλιοειδής φλυκταινώδης ψωρίαση είναι μια σπάνια μορφή γενικευμένης ψωρίασης κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας και χαρακτηρίζεται από δακτυλιοειδείς πλάκες με φλύκταινες γύρω από τις άκρες και κίτρινες μετά την αποξήρανση και επηρεάζει τον κορμό, το λαιμό, τα χέρια και τα πόδια. 

    Σε κάποιες περιόδους είναι ενοχλητική και μετά παρουσιάζει ύφεση. Μπορεί να είναι περιορισμένη ή εκτεταμένη και να προσβάλλει μόνο μια περιοχή, όπως το τριχωτό της κεφαλής, τα χέρια, τη γεννητική περιοχή ή τους όνυχες. Επίσης, μπορεί να συνυπάρχει κνησμός.

    Άλλες δερματικές αλλοιώσεις  στην ψωρίαση

    Πρόσθετες μορφές ψωρίασης που επηρεάζουν το δέρμα είναι η αντίστροφη ψωρίαση, η σταγονοειδής ψωρίαση, η στοματική ψωρίαση και η σμηγματορροϊκή  ψωρίαση.

    Η αντίστροφη ψωρίαση είναι ομαλή, φλεγμονή με κηλίδες του δέρματος που επηρεάζουν πτυχές του δέρματος, ιδιαίτερα γύρω από τα γεννητικά όργανα (ανάμεσα στο μηρό και στη βουβωνική χώρα), τις μασχάλες,την κοιλιακή χώρα σε υπέρβαρους, ανάμεσα στους γλουτούς στην μεσογλουτιαία σχισμή, και κάτω από το στήθος. Η θερμότητα, το τραύμα και η μόλυνση πιστεύεται ότι παίζουν ένα ρόλο στην ανάπτυξη αυτής της άτυπης μορφή της ψωρίασης. Η ψωρίαση από πάνες είναι μια υποκατηγορία της ψωρίασης συχνή σε βρέφη που χαρακτηρίζεται από το κόκκινες βλατίδες με ασημί λέπια στην περιοχή της πάνας που μπορεί να επεκταθεί στον κορμό ή τα άκρα (αναφυλαξία πανών). 

    Η σταγονοειδής ψωρίαση χαρακτηρίζεται από πολυάριθμες μικρές, φολιδωτές και κόκκινες ή ροζ, σταγόνες  (βλατίδες). Αυτές οι βλάβες εμφανίζονται σε μεγάλες περιοχές του σώματος, κυρίως στον κορμό, αλλά και τα άκρα και το τριχωτό της κεφαλής. Η σταγονοειδής ψωρίαση συχνά προκαλείται από στρεπτοκοκκική λοίμωξη, συνήθως στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα. Το αντίστροφο δεν ισχύει.

    Η στοματική ψωρίαση είναι πολύ σπάνια. Όταν η ψωρίαση περιλαμβάνει το στοματική βλεννογόνο  μπορεί να είναι ασυμπτωματική, αλλά μπορεί να εμφανιστεί ως λευκές ή γκριζοκίτρινες πλάκες. Οι ρωγμές στη γλώσσα είναι το πιο συχνό εύρημα σε εκείνους με ψωρίαση στόματος και  εμφανίζονται σε 6,5 με 20% των ατόμων με ψωρίαση. 

    Η σμηγματορροϊκή ψωρίαση εκδηλώνεται, συνήθως, ως κόκκινες πλάκες με λιπαρές περιοχές στο τριχωτό της κεφαλής, στο μέτωπο, στις πτυχές του δέρματος δίπλα στη μύτη, στο δέρμα γύρω από το στόμα, στο δέρμα στο στήθος πάνω από το στέρνο, και στις άλλες πτυχές του δέρματος. 

    Τριχωτό κεφαλής

    Τα μαλλιά καλύπτουν τις βλάβες. Οι πλάκες είναι σαφείς, ερυθρές, με λέπια και συμμετρικές και επεκτείνονται και έξω από το τριχωτό της κεφαλής. Δεν προκαλείται αλωπεκία.

    Πρόσωπο

    Σπάνια, ευτυχώς, προσβάλλεται και οι βλάβες είναι σαφώς αφοριζόμενες, ερυθρές, με παχιά λέπια. Διαφοροδιάγνωση γίνεται από το σμηγματορροϊκό έκζεμα  και διακρίνεται από αυτό λόγω της αποτυχίας της υδροκορτιζόνης.

    Πτυχές

    Εμφανίζεται στις μείζονες πτυχές σε παχύσαρκα άτομα, όπου παράγεται το φαινόμενο Koebner. Προσβάλλονται ασθενείς μέσης ηλικίας και ηλικιωμένοι. Οι πλάκες είναι σαφώς αφοριζόμενες, ερυθρές και μπορεί να μην έχουν λέπια. Μπορεί να συνυπάρχει μυκητίαση (δερματόφυτο ή candida). H διθρανόλη επιδεινώνει την κατάσταση και τα τοπικά στερεοειδή δεν βοηθούν και μπορεί να απαιτηθεί συστηματική θεραπεία.

    Χέρια και πόδια

    Η προσβολή προκαλεί προβλήματα κοινωνικά, αφής και σύλληψης αντικειμένων. . Οι βλάβες είναι καλά αφοριζόμενες και συμμετρικές, με ερυθρό χρώμα και παχιά λέπια. Δεν υπάρχει εξίδρωση ή φυσαλίδες, όπως στο έκζεμα, αλλά οι ρωγμές στις βλάβες είναι συχνές. Προσβάλλονται και τα νύχια.

    Γεννητική περιοχή

    Μερικές φορές προσβάλλεται μόνο το πέος ή συνδυάζεται με ήπια προσβολή του τριχωτού της κεφαλής. Η βλάβη είναι συμμετρική, καλά αφοριζόμενη, ερυθρά, αλλά δεν υπάρχουν αργυρόχρωα λέπια.

    Νύχια

    Υπάρχουν πολλά μικρά βοθρία και ονυχόλυση, με υπονύχιο εντοπισμό της νόσου. Υπάρχει δυστροφία και παροδική απώλεια νυχιών, λόγω υπονύχιας υπερκεράτωσης, από την επιδερμική υπερπλασία. Για τη διαφοροδιάγνωση από τα δερματόφυτα λαμβάνεται υπόψη η συμμετρία. Στις φλυκταινώδεις μορφές παρατηρείται ακροδερματίτιδα και είναι η μορφή Hallopeau.

    Ταξινόμηση 

    Μορφολογική

    Psoriasis TypeICD-10 Code
    Κοινή ψωρίαση L40.0
    Γενικευμένη φλυκταινώδης ψωρίαση L40.1
    Ακροδερματίτιδα L40.2
    Φλυκταινώδης ψωρίαση παλαμών και πελμάτων L40.3
    Σταγονοειδής ψωρίαση L40.4
    Ψωριασική αρθρίτιδα L40.50
    Ψωριασική σπονδυλίτιδα L40.53
    Αντίστροφη ψωρίαση L40.8

    Ένα άλλο σύστημα ταξινόμησης:

    Τύπος 1 έχει ένα θετικό οικογενειακό ιστορικό, αρχίζει πριν από την ηλικία των 40, και συνδέεται με το ανθρώπινο αντιγόνο λευκοκυττάρων, HLA-Cw6 (75%).

    Τύπος 2 δεν δείχνει οικογενειακό ιστορικό, αρχίζει πριν την ηλικία των 40, και δεν συνδέεται με HLA-Cw6. 

    Ταξινόμηση της ψωρίασης ανάλογα με την βαρύτητα 

    Η ήπια ψωρίαση έχει οριστεί όταν καταλαμβάνει ποσοστό της επιφάνειας σώματος (BSA) ≤10.

    Η μέτρια έως σοβαρή ψωρίαση έχει οριστεί όταν καταλαμβάνει ποσοστό της επιφάνειας σώματος BSA> 10.


    Κοινή ψωρίαση

    Η πιο συχνή και πιο σταθερή μορφή ψωρίασης. Βλάβες συμμετρικές, καλά αφοριζόμενες και ελαφρά επηρμένες. Είναι χρώματος ερυθρού και επικαλύπτονται με λευκά παχιά λέπια, τα οποία όταν απομακρύνονται αφήνουν αιμορραγούντα σημεία από τα επιφανειακά τριχοειδή που είναι διατεταμένα. Οι μικρές πλάκες ενώνονται και σχηματίζουν μεγαλύτερες. Η κάθαρση αρχίζει από το κέντρο της βλάβης κι έτσι υπάρχει δακτυλιοειδούς τύπου εξάνθημα. Προσβάλλονται συχνότερα το τριχωτό της κεφαλής, οι εκτατικές επιφάνειες αγκώνων, τα γόνατα, το οσχεο και τα άκρα. Απαντά στην διθρανόλη.


    Υποξεία ή οξεία ψωρίαση

    Είναι επώδυνη, με φλεγμονή. Το χρώμα βλαβών είναι έντονα ερυθρό και η επιφάνεια έχει λεπτά λέπια και είναι ευαίσθητη στην επαφή. Προκαλείται από την διθρανόλη και από αιφνίδια διακοπή των ισχυρών τοπικών στερεοειδών τύπου IV ή από ψυχοσωματικό τραύμα. Μπορεί να οδηγήσει σε ερυθροδερμία ή γενικευμένη φλυκταινώδη ψωρίαση.


    Ερυθροδερματική ψωρίαση

    Μπορεί να είναι το αποτέλεσμα της οξείας ψωρίασης ή να συμβεί ξαφνικά. Προσβάλλεται όλη η επιφάνεια του σώματος (ψωρίαση, έκζεμα, σπογγοειδής μυκητίαση, φάρμακα). Έχει βαθύ ερυθρό χρώμα και μπορεί να καταλήξει σε απολέπιση. Η ερυθρότητα οφείλεται στον αγγειακό πολλαπλασιασμό. Τα λέπια μπορεί να είναι παχιά και λευκά κι έτσι γίνεται διαφορική διάγνωση από τους άλλους τύπους ερυθροδερμίας.  Μπορεί να υπάρχει παροδική αλωπεκία, διαταραχή ανάπτυξης ονύχων και απώλειά τους. Μπορεί να συνυπάρχει πυρετός, λευκοκυττάρωση, ρίγη, υποθερμία λόγω αγγειοδιαστολής, καρδιακή ανεπάρκεια, διαδερμική απώλεια νερού, απώλειες πρωτεϊνών και αναιμία. Τα τοπικά στερεοειδή πρέπει να χορηγούνται με προσοχή λόγω της μεγάλης συστηματικής απορρόφησης. Να διακόπτονται βαθμιαία γιατί υπάρχει κίνδυνος επινεφριδιακής ανεπάρκειας.


    Φλυκταινώδης ψωρίαση

    Υπάρχουν 2 τύποι. Ένας που εντοπίζεται στις παλάμες και τα πέλματα και ο δεύτερος που έχει γενικευμένη μορφή.

    Θα πρέπει να γίνεται διαφοροδιάγνωση του πρώτου τύπου από άλλες νόσους των χεριών και των ποδιών. Η γενικευμένη μορφή πρέπει να διαγιγνώσκεται όσο το δυνατόν νωρίτερα γιατί είναι σοβαρή. 

    Φλυκταινώδης ψωρίαση εντοπισμένη σε παλάμες και πέλματα

    Εμφανίζονται φλύκταινες κίτρινου χρώματος και μετατρέπονται σε καφέ πάνω σε καλά αφοριζόμενη ερυθρά βάση. Πάνω στην πλάκα υπάρχουν και ψωριασικά λέπια, μερικές φορές. Οι πλάκες είναι συμμετρικές. Αν δεν αποδίδει η τοπική θεραπεία γίνεται συστηματική.

    Γενικευμένη φλυκταινώδης ψωρίαση

    Τα στερεοειδή πρέπει να δίνονται με προσοχή γιατί η διακοπή τους μπορεί να οδηγήσει σε αυτήν την κατάσταση.

    Εκτεταμένες πλάκες που καλύπτονται από μικρές, άσηπτες, κίτρινες φλύκταινες καλύπτουν το δέρμα που είναι ερυθρό και επώδυνο. Συνυπάρχει πυρετός και λευκοκυττάρωση. Υπάρχει κίνδυνος δευτεροπαθών λοιμώξεων στο δέρμα, στο ουροποιητικό και τους πνεύμονες, με σηψαιμία, ηλεκτρολυτική αφυδάτωση, υποασβεστιαιμία και υποπρωτεϊναιμία. Η μεθοτρεξάτη δουλεύει αλλά είναι μυελοτοξική. Τα ρετινοειδή είναι αποτελεσματικά και η ετρετινάτη είναι το φάρμακο εκλογής.


    Σταγονοειδής ψωρίαση

    Προσβάλλει εφήβους και νεαρούς ενήλικες. έχει καλή πρόγνωση. 3 εβδομάδες, περίπου, μετά από μια στρεπτοκοκκική λοίμωξη παρατηρείται εξάνθημα με μικρές σταγονοειδείς βλατίδες σε όλο τον κορμό και τα άκρα. Οι βλατίδες έχουν βαθύ ερυθρό χρώμα και επιφανειακά έχουν το αργυρόχρωο λέπι. Σε λίγους μήνες η νόσος υποστρέφει. Οι αλοιφές δεν αρκούν και απαιτούνται μπάνια πίσσας και έκθεση σε υπεριώδη ακτινοβολία. 


    Ψωριασική αρθροπάθεια

    Είναι η προσβολή των αρθρώσεων και των ονύχων. Οι ασθενείς είναι οροαρνητικοί και η διαφοροδιάγνωση με τη ρευματοειδή αρθρίτιδα γίνεται από το ιστορικό.


    Θεραπεία ψωρίασης

    Οι τοπικοί παράγοντες χρησιμοποιούνται συνήθως για την ήπια μορφή της νόσου, η  φωτοθεραπεία για τη μέτρια νόσο και η συστηματική για τη σοβαρή νόσο.

    Τοπική θεραπεία

    Τοπικοί παράγοντες 

    Τα τοπικά κορτικοστεροειδή σκευάσματα είναι οι πιο αποτελεσματικοί παράγοντες όταν χρησιμοποιούνται συνεχώς για 8 εβδομάδες.

    Τα ρετινοειδή και η πίσσα άνθρακα χρησιμοποιούνται, επίσης.

    Μεγαλύτερο όφελος έχει παρατηρηθεί με πολύ ισχυρά κορτικοστεροειδή.

    Τα ανάλογα βιταμίνης D όπως η παρικαλσιτόλη χρησιμοποιούνται.

    Η συνδυασμένη θεραπεία με βιταμίνη D και ένα κορτικοστεροειδές είναι ανώτερη από την πίσσα άνθρακα για την χρόνια ψωρίαση κατά πλάκας. 

    Η ενυδάτωση και τα μαλακτικά, όπως η βαζελίνη και η καλσιποτριόλη καθαρίζουν τις ψωριασικές πλάκες. Τα μαλακτικά είναι ακόμη πιο αποτελεσματικά στον καθαρισμό πλακών όταν συνδυάζονται με τη φωτοθεραπεία. Το μαλακτικό σαλικυλικό οξύ είναι δομικά παρόμοιο με το παρα-αμινοβενζοϊκό οξύ (ΡΑΒΑ), που βρίσκεται, συνήθως, στα αντηλιακά. Το λάδι καρύδας είναι μαλακτικό στην ψωρίαση. Φαρμακευτικές κρέμες και αλοιφές εφαρμόζονται απευθείας σε ψωριασικές πλάκες και μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της φλεγμονής και να καθαρίσουν το προσβεβλημένο δέρμα των πλακών. Οι αλοιφές και οι κρέμες που περιέχουν λιθανθρακόπισσα, διθρανόλη, κορτικοστεροειδή (δηλ δεσοξιμεταζόνη), fluocinonide, ανάλογα D3 βιταμίνης (καλσιποτριόλη), και ρετινοειδή χρησιμοποιούνται, συνήθως. Μερικές αλοιφές μπορεί να μειώσουν την αποτελεσματικότητα της φωτοθεραπείας.

    Τα ανάλογα της βιταμίνης D μπορεί να είναι χρήσιμα με τα στεροειδή.

    Μια άλλη τοπική θεραπεία που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ψωρίασης είναι μια μορφή της λουτροθεραπείας, η οποία περιλαμβάνει καθημερινό μπάνιο στη Νεκρά Θάλασσα. Αυτό γίνεται συνήθως για τέσσερις εβδομάδες και το όφελος αποδίδεται στην έκθεση στον ήλιο. Η Νεκρά Θάλασσα έχει νερό πλούσιο σε μέταλλα και σε συνδυασμό με ηλιοθεραπεία σε 3 εβδομάδες παρατηρείται μεγάλη βελτίωση.

    Η πίσσα

    Η πίσσα είναι ένα μείγμα από ουσίες που παράγονται από τον άνθρακα. Είναι αποτελεσματικότερη όταν χρησιμοποιείται με υπεριώδη σκτινοβολία, σαλικυλικό οξύ και τοπικά στερεοειδή. Υπάρχει σε διαλύματα, γέλη, γαλάκτωμα, σαμπουάν  και σαπούνι. Είναι φωτοευαισθητοποιός ουσία. Μπορεί να προκαλέσει θυλακίτιδα και πρέπει να αποφεύγεται σε πτυχές και στην ερυθροδερμική δερματίτιδα. Η πίσσα είναι καρκινογόνος ουσία. Οι παρενέργειές της μειώνονται με ταυτόχρονη χρήση με τοπικά στερεοειδή.

    Τα γλυκοκορτικοειδή

    Συνταγογραφούνται σε συνδυασμό με πίσσα και διθρανόλη. Η νόσος υποτροπιάζει όταν διακόπτονται τα στερεοειδή.

    Η διθρανόλη (αθραλίνη ή κινολίνη)

    Η διθρανόλη είναι παράγωγο της χρυσαροβίνης. Χρησιμοποιείται και στις τριχοφυτίες. Είναι αμιτωτικός παράγοντας. Χρησιμοποιείται σε κρέμα (2% σαλικυλικό οξύ, 25% οξικός ψευδάργυρος και 25% άμυλο σε παραφίνη) σε πυκνότητες 0,1%, 0,25% και 0,5%. Μπορεί να προκαλέσει ερύθημα και ερεθισμό, χρωματίζει και ο χρωματισμός υποχωρεί μετά από 10 ημέρες από την διακοπή φαρμάκου. Δεν πρέπει να τοποθετείται σε πτυχές, στο πρόσωπο και στη φλεγμαίνουσα περιοχή. Η κρέμα μπορεί να απομακρυνθεί με αραχιδέλαιο και το φυσιολογικό δέρμα προστατεύεται με ταλκ.

    Για το τριχωτό της κεφαλής χρησιμοποιούνται τοπικά στερεοειδή, σαμπουάν με πίσσα, αλοιφή cocois co (60% λάδι καρύδας, 13% γαλακτοποιημένο κηρό, 12% διάλυμμα πίσσας, 9% κίτρινη παραφίνη, 4% θείο και 2% σαλικυλικό οξύ).

    Για το πρόσωπο χρησιμοποιούνται πίσσα, στερεοειδή και υπεριώδης ακτινοβολία. Καλύτερα να μην χρησιμοποιείται διθρανόλη.

    Στη γεννητική περιοχή καλύτερα να μην χρησιμοποιούνται διθρανόλη, πίσσα, αλλά μόνο στερεοειδή, αλλά με προσοχή γιατί στις πτυχές αναπτύσσονται μύκητες.

    Στον κορμό και στα άκρα χρησιμοποιείται διθρανόλη.

    Τα χέρια και τα πόδια θεραπεύονται με στερεοειδή, πίσσα, διθρανόλη.

    Τα νύχια θεραπεύονται με ενδοβλαβικές εγχύσεις στερεοειδών, αλλά υπάρχει υποτροπή και αναπτύσσονται μύκητες.

    Η έκθεση στο φως 

    Η φωτοθεραπεία με τη μορφή του ηλιακού φωτός χρησιμοποιείται για την ψωρίαση. Μήκη κύματος 311-313 νανόμετρα είναι πιο αποτελεσματικά, και υπάρχουν ειδικές λάμπες. Ο χρόνος έκθεσης πρέπει να ελέγχεται ώστε να αποφευχθεί η υπερβολική έκθεση και το κάψιμο του δέρματος. Οι λαμπτήρες UVB θα πρέπει να έχουν ένα χρονόμετρο για να σβήνει η λάμπα, όταν λήγει ο χρόνος. Η ποσότητα του φωτός που χρησιμοποιείται καθορίζεται από τον τύπο του δέρματος ενός ατόμου. Η (NBUVB) φωτοθεραπεία έχει αποδειχθεί ότι έχει παρόμοια αποτελεσματικότητα με την PUVA. Οι θεραπείες με υπεριώδες φως αυξάνουν τον κίνδυνο για καρκίνο του δέρματος. Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος μελανώματος, καρκίνου εκ πλακωδών κυττάρων και βασικοκυτταρικού καρκίνου. 

    Η θεραπεία με στενού φάσματος υπεριώδη ακτινοβολία NBUVB είναι η επαγωγή της βλάβης του DNA με τη μορφή διμερών πυριμιδίνης. Αυτό το είδος της φωτοθεραπείας είναι χρήσιμο στη θεραπεία της ψωρίασης επειδή ο σχηματισμός αυτών των διμερών παρεμβαίνει στον κυτταρικό κύκλο. Η διακοπή της επαγόμενης από την  NBUVB του κυτταρικού κύκλου διακόπτει την χαρακτηριστική ταχεία διαίρεση των κυττάρων του δέρματος. Η δραστικότητα πολλών τύπων κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος που βρίσκονται στο δέρμα καταστέλλεται από τις NBUVB θεραπείες (φωτοθεραπεία). Η πιο συχνή βραχυπρόθεσμη παρενέργεια αυτής της μορφής φωτοθεραπείας είναι η ερυθρότητα του δέρματος. Άλλες λιγότερο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της NBUVB φωτοθεραπείας είναι η φαγούρα και οι φουσκάλες, ο ερεθισμός των ματιών, η φλεγμονή επιπεφυκότα ή η φλεγμονή του κερατοειδούς χιτώνα, η επανενεργοποίηση του ιού του απλού έρπητα στο δέρμα. Προστασία των ματιών δίνεται, συνήθως, με ειδικά γυαλιά, κατά τη διάρκεια της  φωτοθεραπεία.

    Το ψωραλένιο και η υπεριώδης Α φωτοθεραπεία (PUVA) συνδυάζει τη στοματική ή τοπική χορήγηση των ψωραλένιων με την έκθεση στην υπεριώδη Α (UVA) ακτινοβολία. Ο μηχανισμός δράσης του PUVA περιλαμβάνει την ενεργοποίηση του ψωραλενίου με το UVA φως, το οποίο αναστέλλει την ασυνήθιστα ταχεία παραγωγή των κυττάρων στο ψωριασικό δέρμα. Η  PUVA καταστέλλει, ακόμα, το ανοσοποιητικό σύστημα του δέρματος. Η PUVA προκαλεί ναυτία, κεφαλαλγία, κόπωση, κάψιμο, και κνησμό. Η μακροχρόνια θεραπεία σχετίζεται με καρκίνωμα των πλακωδών κυττάρων (αλλά όχι με μελάνωμα). Μια συνδυαστική θεραπεία για μέτρια έως σοβαρή ψωρίαση χρησιμοποιεί PUVA συν ασιτρετίνη, αλλά η χρήση ασιτρετίνης έχει συνδεθεί με γενετικές ανωμαλίες και βλάβες στο ήπαρ. Η PUVA εφαρμόζεται 3 φορές την εβδομάδα για τις πρώτες 5 εβδομάδες και μετά 1 φορά κάθε 10 ημέρες. 

    Συστηματική θεραπεία

    Γίνεται σε ανθεκτικότητα στην τοπική θεραπεία και στην φωτοθεραπεία.

    Οι άνθρωποι που υποβάλλονται σε συστηματική θεραπεία πρέπει να κάνουν τακτικές εξετάσεις αίματος για τη λειτουργία του ήπατος και έλεγχο για τοξικότητα φαρμάκων.  

    Πρέπει να αποφεύγεται η εγκυμοσύνη για τις περισσότερες από αυτές τις θεραπείες. Η πλειοψηφία των ανθρώπων  βιώνουν υποτροπή της ψωρίασης όταν η συστηματική θεραπεία διακοπεί.

    Μη βιολογικές συστηματικές θεραπείες που χρησιμοποιούνται συχνά για την ψωρίαση είναι η μεθοτρεξάτη, η κυκλοσπορίνη, η υδροξυκαρβαμίδη και τα φουμαρικά όπως το διμεθυλο φουμαρικό, και τα ρετινοειδή. Η μεθοτρεξάτη και η κυκλοσπορίνη είναι φάρμακα που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Τα ρετινοειδή είναι συνθετικές μορφές της βιταμίνης Α (ετρετινάτη). Αυτοί οι παράγοντες επίσης θεωρούνται θεραπείες πρώτης γραμμής για την ψωριασική ερυθροδερμία. 

    Η μεθοτρεξάτη, η ετρετινάτη και η PUVA είναι πρώτης γραμμής θεραπεία. Δεύτερης γραμμής είναι η αζαθειοπρίνη και η υδροξυουρία και η κυκλοσπορίνη Α.  

    Η βιταμίνη d3 τοπικά και συστηματικά είναι αποτελεσματική. Τα ανθρώπινα κερατινοκύτταρα έχουν υποδοχείς για την καλσιτριόλη  που παράγεται στους νεφρούς και προκαλεί στους νεφρούς και προκαλεί διαφοπροποίηση και εμποδίζει τον πολλαπλασιασμό και εμποδίζει τον πολλαπλασιασμό των κερατινοκυττάρων, επηρεάζει και τον μεταβολισμό του ασβεστίου. 

    Οι βιολογικοί παράγοντες είναι πρωτεΐνες που αναστέλλουν το ανοσοποιητικό  που εμπλέκονται στην ψωρίαση. Σε αντίθεση με τα γενικευμένα ανοσοκατασταλτικά, όπως η μεθοτρεξάτη, οι βιολογικοί παράγοντες στοχεύουν σε συγκεκριμένες πτυχές του ανοσοποιητικού συστήματος που συμβάλλουν στην ψωρίαση. Λόγω της ανοσοκατασταλτικής δράσης τους, σχετίζονται με μια μικρή αύξηση του κινδύνου για μόλυνση. Οι βιολογικοί παράγοντες είναι θεραπεία τρίτης γραμμής για την ψωρίαση κατά πλάκας μετά από ανεπαρκή ανταπόκριση στην τοπική θεραπεία, την φωτοθεραπεία, και τις μη βιολογικές συστηματικές θεραπείες Οι βιολογικοί παράγοντες πρέπει να αποφεύγονται στην εγκυμοσύνη. Οι θεραπείες αντι-TNF, όπως το infliximab δεν συνιστώνται για χρήση σε χρόνιους φορείς του ιού της ηπατίτιδας Β ή τα άτομα που έχουν μολυνθεί με τον ιό HIV.

    Αρκετά μονοκλωνικά αντισώματα στοχεύουν τις  κυτοκίνες, τα μόρια που τα κύτταρα χρησιμοποιούν για την αποστολή φλεγμονωδών σημάτων από το ένα στο άλλο.

    Ο TNF-α είναι μία από τις κύριες φλεγμονώδεις κυτοκίνες. Τέσσερα μονοκλωνικά αντισώματα (MAbs) (infliximab, adalimumab, golimumab και certolizumab pegol) και ένας ανασυνδυασμένος υποδοχέας που μπλοκάρει τον TNF-α, η ετανερσέπτη, έχουν αναπτυχθεί για να αναστέλλουν τη σηματοδότηση του TNF-α. Πρόσθετα μονοκλωνικά αντισώματα, όπως η ixekizumab, έχουν αναπτυχθεί έναντι των προφλεγμονωδών κυτοκινών και αναστέλλουν τη φλεγμονώδη οδό σε διαφορετικό σημείο από τα αντι-ΤΝΡ-α αντισώματα. Οι IL-12 και IL-23 μοιράζονται ένα κοινό πεδίο, τον p40, που είναι ο στόχος του ustekinumab. 

    Δύο φάρμακα που στοχεύουν Τ κύτταρα είναι το efalizumab και η αλεφασέπτη. Το Efalizumab είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που στοχεύει ειδικά την υπομονάδα CD11a του LFA-1. Επίσης, μπλοκάρει τα μόρια προσκόλλησης στα ενδοθηλιακά κύτταρα που καλύπτουν τα αιμοφόρα αγγεία, τα οποία προσελκύουν κύτταρα Τ. Η Efalizumab αποσύρθηκε λόγω της προϊούσας πολυεστιακής λευκοεγκεφαλοπάθειας που προκαλούσε. Η αλεφασέπτη, επίσης, μπλοκάρει τα μόρια που τα δενδριτικά κύτταρα χρησιμοποιούν για να επικοινωνούν με τα Τ κύτταρα και ακόμη προκαλεί τα φυσικά φονικά κύτταρα να σκοτώσουν τα Τ για τον έλεγχο της φλεγμονής. Η Apremilast μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθεί.

    Τα άτομα με ψωρίαση μπορεί να αναπτύξουν εξουδετερωτικά αντισώματα εναντίον των μονοκλωνικών αντισωμάτων.

    Η εξουδετέρωση συμβαίνει όταν ένα αντίσωμα εμποδίζει ένα μονοκλωνικό αντίσωμα όπως το infliximab με τη σύνδεση αντιγόνου. Συγκεκριμένα, η εξουδετέρωση λαμβάνει χώρα όταν το αντίσωμα δεσμεύεται σε θέση αντιγόνου στο infliximab που είναι δεσμευτική αντί του TNF-α και η ψωρίαση μπορεί να επιδεινωθεί. Εξουδετερωτικά αντισώματα δεν έχουν αναφερθεί κατά της ετανερσέπτης, ένα βιολογικό φάρμακο που είναι μια πρωτεΐνη σύντηξης που αποτελείται από δύο υποδοχείς TNF-α. Η έλλειψη εξουδετερωτικών αντισωμάτων έναντι etanercept είναι πιθανώς δευτερεύουσα στην έμφυτη παρουσία του υποδοχέα TNF-α, και την ανάπτυξη της ανοσολογικής ανοχής. 

    Χειρουργική επέμβαση 

    Η αφαίρεση των αμυγδαλών μπορεί να ωφελήσει τους ανθρώπους με χρόνια ψωρίαση κατά πλάκας, σταγονοειδής ψωρίαση, και παλαμοπελματική φλυκταίνωση. 

    Δίαιτα 

    Τα άτομα με ψωρίαση ή ψωριασική αρθρίτιδα μπορούν να επωφεληθούν από μια δίαιτα  με ιχθυέλαια πλούσια σε εικοσαπεντανοϊκό οξύ (EPA) και δοκοσαεξανοϊκό οξύ (DHA).

    Οι διατροφικές συστάσεις περιλαμβάνουν την κατανάλωση  ψαριών κρύου νερού (κατά προτίμηση άγρια ​​ψάρια), όπως ο σολομός, η ρέγκα, το σκουμπρί, αλλά καλύτερα οι σαρδέλες και ο γαύρος και, έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, όσπρια, λαχανικά, φρούτα και δημητριακά ολικής αλέσεως.

    Στην ψωρίαση το μονοπάτι της 5 λιποξυγενάσης μετατρέπει το αραχιδονικό οξύ σε λευκοτρένια κι έτσι υπάρχει φλεγμονή και έντονος κυτταρικός πολλαπλασιασμός. Τα ιχθυέλαια ανταγωνίζονται σαν υπόστρωμα το αραχιδονικό οξύ και δημιουργούνται λιγότερο ενεργοί βιολογικοί μεταβολίτες. Είναι πιο αποτελεσματικά τα ιχθυέλαια μαζί με την υπεριώδη ακτινοβολία.

    Πρέπει να αποφεύγουν όσοι έχουν ψωρίαση την κατανάλωση αλκοόλ, το κόκκινο κρέας και τα γαλακτοκομικά προϊόντα. 

    Υπάρχει ένα υψηλότερο ποσοστό κοιλιοκάκης μεταξύ των ανθρώπων με ψωρίαση. Η σοβαρότητα της νόσου μειώνεται γενικά σε άτομα με κοιλιοκάκη και εκείνων με αντιγλιαδίνης αντισώματατα μετά την υιοθέτηση μιας διατροφής χωρίς γλουτένη. 


    Πρόγνωση 

    Οι περισσότεροι άνθρωποι με ψωρίαση έχουν ήπιες βλάβες του δέρματος που μπορεί να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά με τοπικές θεραπείες. 

    Η ψωρίαση είναι γνωστό ότι έχει αρνητικές επιπτώσεις στην ποιότητα της ζωής του ατόμου και μπορεί να προκαλέσει σημαντική σωματική δυσφορία και κάποια αναπηρία. Ο κνησμός και ο πόνος μπορεί να επηρεάζουν την αυτοφροντίδα και τον ύπνο. Η συμμετοχή σε αθλητικές δραστηριότητες, ορισμένα επαγγέλματα είναι δύσκολη για τα άτομα με πλάκες που βρίσκονται στα χέρια και τα πόδια τους. Οι πλάκες στο τριχωτό της κεφαλής μπορεί να είναι ιδιαίτερα ενοχλητικές.

    Τα άτομα με ψωρίαση μπορεί να αισθάνονται αμήχανα για την εμφάνισή τους και να έχουν μια κακή εικόνα του εαυτού που πηγάζει από το φόβο της δημόσιας απόρριψης και από ψυχοσεξουαλικές ανησυχίες. Η ψωρίαση έχει συνδεθεί με χαμηλή αυτοεκτίμηση και κατάθλιψη. Η ψυχολογική δυσφορία μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική κατάθλιψη και κοινωνική απομόνωση και τάσεις αυτοκτονίας στην ψωρίαση. 

    Αρκετά νοσήματα σχετίζονται με την ψωρίαση.

    Αυτά συμβαίνουν πιο συχνά σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Σχεδόν το ήμισυ των ατόμων με ψωρίαση πάνω από την ηλικία των 65 ετών έχουν τουλάχιστον τρία συνοδά νοσήματα, και τα δύο τρίτα έχουν τουλάχιστον δύο συνοδά νοσήματα. 

    Η ψωρίαση έχει συσχετιστεί με την παχυσαρκία και διάφορες άλλες καρδιαγγειακές και μεταβολικές διαταραχές. Η συχνότητα εμφάνισης του διαβήτη είναι 27% υψηλότερη σε ανθρώπους που επλήγησαν από ψωρίαση σε σύγκριση με εκείνους που δεν έχουν την πάθηση.  Νεότερα άτομα με ψωρίαση μπορεί, επίσης, να έχουν αυξημένο κίνδυνο για ανάπτυξη διαβήτη.  Τα άτομα με ψωρίαση ή ψωριασική αρθρίτιδα έχουν ελαφρώς υψηλότερο κίνδυνο καρδιακής νόσου και καρδιακών προσβολών σε σύγκριση με το γενικό πληθυσμό. Ο κίνδυνος καρδιαγγειακής νόσου φαίνεται να συσχετίζεται με τη σοβαρότητα της ψωρίασης και τη διάρκειά της. 

    Οι πιθανότητες για υπέρταση είναι 1,58 φορές υψηλότερη σε άτομα με ψωρίαση λόγω δυσρύθμισης του συστήματος ρενίνης-αγγειοτασίνης, αυξημένα επίπεδα της ενδοθηλίνης 1 στο αίμα, και αυξημένο οξειδωτικό στρες.

    Η συχνότητα κολπικής μαρμαρυγής είναι 1,31 φορές υψηλότερη σε άτομα με ήπια ψωρίαση και 1,63 φορές υψηλότερη σε άτομα με σοβαρή ψωρίαση.

    Μπορεί να υπάρχει ένας ελαφρώς αυξημένος κίνδυνος εγκεφαλικού επεισοδίου. 

    Τα ποσοστά της νόσου του Crohn και της ελκώδους κολίτιδας είναι αυξημένα σε σύγκριση με το γενικό πληθυσμό, κατά 3,8 και 7,5 αντίστοιχα.

    Τα άτομα με ψωρίαση έχουν επίσης υψηλότερο κίνδυνο κοιλιοκάκης, πολλαπλής σκλήρυνσης και καρκίνου. Τα άτομα με ψωρίαση έχουν  52% αύξηση κινδύνου για καρκίνο του πνεύμονα και των βρόγχων, αύξηση 205% του κινδύνου για καρκίνο του ανώτερου γαστρεντερικού σωλήνα, αύξηση 31% του κινδύνου ανάπτυξης για καρκίνο του ουροποιητικού συστήματος,  90% αύξηση στον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του ήπατος, καθώς και αύξηση 46% του κινδύνου ανάπτυξης καρκίνου του παγκρέατος. Ο κίνδυνος για την ανάπτυξη καρκίνου του δέρματος (μη-μελάνωμα) αυξάνεται, επίσης. Η ψωρίαση αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης πλακώδους καρκίνωματος του δέρματος κατά 431% και αυξάνει τον κίνδυνο για βασικοκυτταρικό καρκίνωμα κατά 100%. Δεν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος μελανώματος στην ψωρίαση.

    Ο ρόλος της αντίστασης στην ινσουλίνη στην παθογένεση της ψωρίασης είναι υπό διερεύνηση.

    Τα αντιοξειδωτικά όπως οι πολυφαινόλες έχουν ευεργετικά αποτελέσματα στην χαρακτηριστική φλεγμονή της ψωρίασης. 

    Πολλά νέα φάρμακα ερευνώνται σαν στόχοι. Ο άξονας Th17 / IL-23, ιδίως οι αναστολείς IL-23 p19, γιατί η IL-23p19 είναι παρούσα σε αυξημένες συγκεντρώσεις στην ψωρίαση στις βλάβες του δέρματος, συμβάλλοντας λιγότερο στην προστασία κατά των ευκαιριακών λοιμώξεων. Άλλες κυτοκίνες όπως η IL-17 και IL-22 επίσης έχουν στόχους για  αναστολή, καθώς παίζουν σημαντικούς ρόλους στην παθογένεση της ψωρίασης. Επίσης, γίνεται χρήση των αγγειακών αναστολέων ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα για τη θεραπεία της ψωρίασης. Από του στόματος παράγοντες  ερευνώνται ως εναλλακτικές λύσεις για τα φάρμακα που χορηγούνται με ένεση, όπως οι αναστολείς Janus κινάσης, οι αναστολείς της πρωτεϊνικής κινάσης C, οι αναστολείς κινάσης πρωτεΐνης που ενεργοποιείται από μιτογόνα, και οι 4 αναστολείς της φωσφοδιεστεράσης, οι οποίες έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικές. Ωστόσο, οι παράγοντες αυτοί έχουν δυνητικά σοβαρές παρενέργειες λόγω της ανοσοκατασταλτικής τους δράσης.

    Τα κατάλληληλα συμπληρώματα διατροφής για την ψωρίαση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ψωρίαση

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Μείγμα βοτάνων EMEDI BIO για την ψωρίαση

    Ετρετινάτη

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν μουρουνόλαδο

    Τα καλύτερα βότανα για τους πόνους της φλεγμονής

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κολλιτσίδα

    Που κάνει καλό ο χυμός αλόης

    Η κουρκουμίνη αποτελεσματική και στην ψωρίαση

    Δίαιτα για την ψωρίαση

    Ψωρίαση

    Βιταμίνες για την ψωρίαση

    Ρόφημα κουρκουμίνης για τον καρκίνο

    Κουρκουμίνη

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την κοινή ακμή

    Η μητέρα φύση θεραπεύει την ακμή στον κατάλληλο χρόνο

    Η ακμή, ICD-10 L70.0, είναι μια ανδρογενετικά επαγόμενη φλεγμονώδης διαταραχή των σμηγματογόνων αδένων με αποτέλεσμα φαγέσωρες, βλατίδες, φλεγμονώδες φλύκταινες και ουλές.

    Το 100% των εφήβων επηρεάζεται σε κάποιο βαθμό από την ακμή και το 15% ζητά ιατρική βοήθεια.

    Η ακμή εμφανίζεται στην εφηβεία και μπορεί να επιμένει μέχρι τα 40 έτη, σε ποσοστό 4%.

    Ελαφρά αυτοπεριοριζόμενη ακμή μπορεί να παρουσιαστεί και στο νεογνό.

    Οι γυναίκες επηρεάζονται το ίδιο με τους άνδρες, αν και οι άνδρες τείνουν να επηρεάζονται βαρύτερα.

    Η κοινή ακμή είναι μια μακροχρόνια ασθένεια του δέρματος που εμφανίζεται όταν τα θυλάκια τρίχας φράσσονται με τα νεκρά κύτταρα του δέρματος και το λάδι από το δέρμα. Η ακμή χαρακτηρίζεται από περιοχές της σπυράκια, στίγματα και λιπαρό δέρμα, και μπορεί να οδηγήσει σε ουλές.  Η προκύπτουσα εμφάνιση μπορεί να οδηγήσει σε άγχος, μειωμένη αυτοεκτίμηση και, σε ακραίες περιπτώσεις, σε κατάθλιψη ή σκέψεις αυτοκτονίας. 

    Γενετική πιστεύεται ότι είναι η αιτία στο 80% των περιπτώσεων. Η ακμή επηρεάζει, κυρίως το δέρμα στο πρόσωπο, το άνω μέρος του θώρακα, και την πλάτη. Κατά τη διάρκεια της εφηβείας, και στα δύο φύλα, η ακμή συχνά προκαλείται από την αύξηση των ανδρογόνων, όπως της τεστοστερόνης. Η υπερβολική ανάπτυξη των βακτηρίων Acnes Propionibacterium, στο δέρμα,  συχνά, εμπλέκεται.

    Πολλές θεραπευτικές επιλογές είναι διαθέσιμες για να βελτιωθεί η εμφάνιση της ακμής, όπως οι αλλαγές του τρόπου ζωής, και των φαρμάκων. Τρώγοντας λιγότερους απλούς υδατάνθρακες, όπως ζάχαρη βοηθάει. Τοπικά φάρμακα, όπως το αζελαϊκό οξύ, το υπεροξείδιο του βενζολίου και το σαλικυλικό οξύ χρησιμοποιούνται, συνήθως, ως θεραπείες. Τα αντιβιοτικά και τα ρετινοειδή είναι διαθέσιμα σε τοπικά και από του στόματος σκευάσματα για τη θεραπεία της ακμής. Ωστόσο, αντίσταση στα αντιβιοτικά μπορεί να αναπτυχθεί. Τα αντισυλληπτικά χάπια μπορεί να είναι χρήσιμα για την πρόληψη της ακμής στις γυναίκες. Η από του στόματος ισοτρετινοΐνη, συνήθως, επιφυλάσσεται για τη σοβαρή ακμή λόγω των μεγαλύτερων  παρενεργειών. 

    Η ακμή είναι η 8η πιο κοινή ασθένεια σε όλο τον κόσμο. 


    Σημεία και συμπτώματα ακμής

    • Ανοιχτοί φαγέσωρες, άσπρα στίγματα
    • Κλειστοί φαγέσωρες, μαύρα στίγματα
    • Όζοι και βλατίδες
    • Φλύκταινες με ή χωρίς ερυθρότητα και οίδημα, κύστεις
    • Ουλές, σημάδια. Η ουλή δημιουργείται από μια μη φυσιολογική επούλωση μετά τη δερματική φλεγμονή η οποία μπορεί να οδηγεί σε υπερβολική εναπόθεση κολλαγόνου ή απώλεια κολλαγόνου στην περιοχή της βλάβης. Οι ατροφικές ουλές ακμής είναι ο πιο συχνός τύπος ουλών και έχει χαθεί το κολλαγόνο κατά την επούλωση. Οι υπερτροφικές ουλές είναι λιγότερο συχνές, και χαρακτηρίζονται από αυξημένη περιεκτικότητα κολλαγόνου μετά την ανώμαλη απόκριση επούλωσης.
    • Μελάγχρωση. Η μεταφλεγμονώδης υπέρχρωση αφήνει πίσω φλεγμονώδη κόκκινα σημάδια και εμφανίζεται πιο συχνά σε άτομα με πιο σκούρο χρώμα δέρματος και μπορεί να εξασθενίσει με το χρόνο. 
    • Ψυχολογικά και κοινωνικά προβλήματα

    Οι βλάβες εμφανίζονται στο μέτωπο, τις παρειές, τη μύτη και μπορούν να επεκταθούν στο μέσο του θώρακα και στην πλάτη.

    Η ακμή, συνήθως, ταξινομείται ανάλογα με τη σοβαρότητα ως ήπια, μέτρια ή σοβαρή. Αυτό το είδος της κατηγοριοποίησης μπορεί να είναι ένας σημαντικός παράγοντας στον καθορισμό της κατάλληλης θεραπευτικής αγωγής.

    Η ήπια ακμή κλασικά εμφανίζεται με άσπρα και μαύρα στίγματα και περιορίζεται στο πρόσωπο με περιστασιακές φλεγμονώδεις βλάβες.

    Η μέτριας σοβαρότητας ακμή εμφανίζεται με ένα υψηλότερο αριθμό φλεγμονωδών βλατίδων και φλυκταινών στο πρόσωπο και στον κορμό.

    Τέλος, η σοβαρή ακμή υπάρχει όταν οζίδια βρίσκονται κάτω από το δέρμα, με χαρακτηριστικές αλλοιώσεις του προσώπου, και του κορμού. Σχηματίζονται κύστεις.


    Αίτια ακμής

    Τα ανδρογόνα διεγείρουν το ρυθμό αντικατάστασης της κερατίνης στους σμηγματογόνους αδένες. Η πλάκα της κερατίνης, που είναι φαγέσωρας προκαλεί συσσώρευση σμήγματος μέσα στον αδένα. Η ορμονική δραστηριότητα, όπως συμβαίνει κατά τη διάρκεια εμμήνου ρύσεως και την εφηβεία, μπορεί να συμβάλλει στο σχηματισμό της ακμής. Κατά τη διάρκεια της εφηβείας, η αύξηση των ορμονών του φύλου που ονομάζονται ανδρογόνα κάνει τους θυλακιώδεις αδένες να μεγαλώνουν και να παράγουν περισσότερο σμήγμα. Πολλές ορμόνες έχουν συνδεθεί με την ακμή, όπως η τεστοστερόνη, η διυδροτεστοστερόνη (DHT), και η θειική δεϋδροεπιανδροστερόνη (DHEA-S), όπως επίσης και ο ινσουλινόμορφος αυξητικός παράγοντας 1 (IGF-1) και η αυξητική ορμόνη (GH). Και τα ανδρογόνα και ο IGF -1 φαίνεται να είναι απαραίτητα για να συμβεί ακμή. Η ακμή δεν αναπτύσσεται σε άτομα με σύνδρομο έλλειψης ευαισθησίας στα ανδρογόνα  ή σύνδρομο Laron (αντοχή στην GH, με αποτέλεσμα εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα IGF-1). Ιατρικές καταστάσεις με υψηλά ποσοστά ανδρογόνων, όπως το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, η συγγενής υπερπλασία των επινεφριδίων, και οι όγκοι που εκκρίνουν ανδρογόνα μπορούν να προκαλέσουν ακμή. Αντίθετα, οι άνθρωποι που στερούνται ανδρογόνες ορμόνες ή είναι αδρανείς στις επιδράσεις των ανδρογόνων σπανίως έχουν ακμή. Μία αύξηση στη σύνθεση ανδρογόνων μπορεί, επίσης, να συμβεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η ακμή μπορεί να είναι μια παρενέργεια της θεραπείας με τεστοστερόνη ή για όσους λαμβάνουν αναβολικά στεροειδή για bodybuilding. 

    Η παρουσία του προπιονοβακτηριδίου της ακμής ερεθίζει μια φλεγμονώδη αντίδραση στο σμήγμα που οδηγεί στο σχηματισμό βλατίδων και φλυκταινών. Το acnes Propionibacterium (P. acnes) είναι  αναερόβιο βακτήριο. Ακόμη η μόλυνση με το παρασιτικό Demodex  σχετίζεται με την ανάπτυξη της ακμής. 

    Η προδιάθεση για ακμή για συγκεκριμένα άτομα μπορεί να είναι γενετική και πολυγονιδιακή. Οι πολυμορφισμοί στο ΤΝΡ-α, IL-1 άλφα, και CYP1A1, 308 G / A μοναδικού νουκλεοτιδίου και του παράγοντα νέκρωσης όγκου ( TNF) σχετίζονται με κίνδυνο για ακμή. 

    Οι δίαιτες υψηλού γλυκαιμικού φορτίου έχουν επίδραση στην σοβαρότητα της ακμής. Μια δίαιτα με χαμηλότερο γλυκαιμικό φορτίο είναι αποτελεσματική στη μείωση της ακμής. Ακόμη, η κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων συνδέεται με υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης και σοβαρότητας της ακμής. Η κατανάλωση σοκολάτας ή αλατιού επιδρούν αρνητικά. Υπάρχει μια σχέση μεταξύ ακμής και του μεταβολισμού της ινσουλίνης και της παχυσαρκίας. Η βιταμίνη Β12 μπορεί να οδηγήσει σε ακμοειδή εξανθήματα, ή να επιδεινώσει την υπάρχουσα ακμή, όταν λαμβάνεται σε δόσεις που υπερβαίνουν τη συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη. 

    Το κάπνισμα μπορεί να βελτιώσει την σοβαρότητα της ακμής.

    Το άγχος προκαλεί ή επιδεινώνει την ακμή σε συνδυασμό με ορμονικές αλλαγές, όπως αυτές που παρατηρούνται στο προεμμηνορροϊκό σύνδρομο.


    Παράγοντες κινδύνου για την κοινή ακμή

    • Εφηβεία
    • Άρρεν φύλο
    • Ανδρογόνα στερεοειδή και κάποια αντισυλληπτικά
    • Λιπαρά καλλυντικά, κρέμες καθαρισμού, υδατικές κρέμες και ελαιώδεις βάσεις
    • Ξύσιμο και απόφραξη της επιφάνειας του δέρματος
    • Φάρμακα, όπως ιωδίδια και βρωμίδια, λίθιο και φαινυντοϊνη, κορτικοστερεοειδή κ.ά
    • Ανδρογενετικές διαταραχές
    • Θερμό και υγρό κλίμα

    Παθοφυσιολογία κοινής ακμής

    Η κοινή ακμή είναι μια χρόνια ασθένεια του δέρματος και της τριχοσμηγματογόνου μονάδας και αναπτύσσεται λόγω μπλοκαρίσματος στους θύλακες των τριχών του δέρματος.

    Αυτά τα μπλοκαρίσματα πιστεύεται ότι εμφανίζονται ως αποτέλεσμα τεσσάρων μη φυσιολογικών διεργασιών: μια υψηλότερη από το φυσιολογικό παραγωγή σμήγματος, που επηρεάζεται από τα ανδρογόνα, υπερβολική εναπόθεση της πρωτεΐνης κερατίνης, αποικισμός του θυλάκου με τα βακτήρια acnes Propionibacterium (Ρ . acnes), και τοπική απελευθέρωση προφλεγμονωδών χημικών ουσιών στο δέρμα.

    Το πρώτο βήμα είναι ο σχηματισμός ενός βύσματος, το οποίο καθοδηγείται, κυρίως, από τον υπερβολικό πολλαπλασιασμό των κερατινοκυττάρων στο θύλακα της τρίχας. Το φυσιολογικό δέρμα και τα κύτταρα του δέρματος που έχουν πεθάνει έρχονται μέχρι την επιφάνεια για να εξέλθουν από τον πόρο του θυλακίου της τρίχας.  Ωστόσο, η αυξημένη παραγωγή ελαιώδους σμήγματος κάνει τα νεκρά κύτταρα του δέρματος να κολλούν μεταξύ τους. Γίνεται συσσώρευση των νεκρών κυττάρων του δέρματος και μπλοκάρισμα από το σμήγμα του πόρου του θυλακίου τρίχας και δημιουργείται βιοφίλμ  από το βακτήριο P. acnes εντός του θύλακα της τρίχας και η χρωστική ουσία μελανίνη εκτείθεται στον αέρα, με αποτέλεσμα οξείδωση και σκούρα εμφάνιση (μαύρα στίγματα) σε αντίθεση με τα άσπρα στίγματα.

    Η διυδροτεστοστερόνη (DHT) είναι η βασική κινητήρια δύναμη των ανδρογόνων που προκαλείται από την παραγωγή σμήγματος στο δέρμα. Μία άλλη ανδρογόνος ορμόνη που είναι υπεύθυνη για την αυξημένη δραστηριότητα των σμηγματογόνων αδένων είναι η DHEA-S. Υψηλότερες ποσότητες DHEA-S εκκρίνονται κατά τη διάρκεια αδρεναρχής (α στάδιο της εφηβείας), και αυτό οδηγεί σε αύξηση της σύνθεσης σμήγματος και το συμβιωτικό βακτήριο στο δέρμα P. acnes προκαλεί  φλεγμονή μέσα και γύρω από το θύλακα λόγω της ενεργοποίησης του ανοσοποιητικού συστήματος. Το προπιονικό βακτήριο πυροδοτεί φλεγμονή του δέρματος στην ακμή αυξάνοντας την παραγωγή πολλών προφλεγμονωδών χημικών σημάτων (όπως IL-1α, IL-8, TNF-α, και LTB4). Η IL-1α είναι γνωστό ότι είναι απαραίτητη για το σχηματισμό φαγεσώρων. 

    Ένας κύριος μηχανισμός της ακμής που σχετίζονται με τη φλεγμονή του δέρματος προκαλείται από την ικανότητα P. acnes να δεσμεύεται και να ενεργοποιεί μία κατηγορία υποδοχέων του ανοσοποιητικού συστήματος (TLR2) και  (TLR4). Η ενεργοποίηση των TLR2 και TLR4 από τον P. acnes οδηγεί σε αυξημένη έκκριση IL-8, TNF-α, και IL-1α. Η απελευθέρωση αυτών των φλεγμονωδών σημάτων προσελκύει διάφορα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος προς το θύλακα της τρίχας συμπεριλαμβανομένων των ουδετερόφιλων, μακροφάγων, και των κυττάρων Th1. Η IL-1α διεγείρει τη δραστικότητα των κερατινοκυττάρων και την αναπαραγωγή, και σχηματίζονται φαγέσωρες. Τα κύτταρα των σμηγματογόνων αδένων παράγουν, επίσης, περισσότερα αντιμικροβιακά πεπτίδια, όπως HBD1 και HBD2 , σε απόκριση στη σύνδεση στους υποδοχείς TLR2 και TLR4. 

    Το P. acnes είναι, επίσης, ικανό να προκαλεί πρόσθετη φλεγμονή του δέρματος.  Η οξείδωση του σκουαλένιου ενεργοποιεί τον NF-κΒ και συνεπώς αυξάνει τα επίπεδα IL-1α. Επιπλέον,  οδηγεί σε αυξημένη δραστικότητα του ενζύμου 5-λιποξυγενάση που είναι υπεύθυνo για τη μετατροπή του αραχιδονικού οξέος σε λευκοτριένια Β4 (LTB4). Τα LTB4 προάγουν την φλεγμονή του δέρματος με ενεργοποίησση από τον πολλαπλασιαστή υπεροξυσώματος του άλφα υποδοχέα (ΡΡΑΚα). Ο ΡΡΑΚα αυξάνει τη δραστηριότητα του ενεργοποιητή της πρωτεϊνης 1 (ΑΡ-1) και NF-κΒ, οδηγώντας έτσι στη στρατολόγηση των φλεγμονωδών κυττάρων Τ. Οι φλεγμονώδεις ιδιότητες του Ρ acnes μπορεί να εξηγηθούν περαιτέρω με την ικανότητα του βακτηριδίου να μετατρέπει τα τριγλυκερίδια του σμήγματος σε προ-φλεγμονώδη ελεύθερα λιπαρά οξέα μέσω της έκκρισης του ενζύμου λιπάσης. Αυτά τα ελεύθερα λιπαρά οξέα τονώνουν την παραγωγή της cathelicidin, HBD1, και HBD2, οδηγώντας έτσι περαιτέρω σε φλεγμονή. 

    Αυτός ο φλεγμονώδης καταρράκτης, συνήθως, οδηγεί στο σχηματισμό των φλεγμονωδών βλαβών ακμής (βλατίδες, μολυσμένες φλύκταινες και οζίδια). Αν η φλεγμονώδης αντίδραση είναι σοβαρή, το θυλάκιο μπορεί να σπάσει στα βαθύτερα στρώματα του χορίου και του υποδόριου ιστού και να προκαλέσει βαθιά οζίδια. Η συμμετοχή των ΑΡ-1 στο φλεγμονώδη καταρράκτη οδηγεί, επίσης, στην ενεργοποίηση των μεταλλοπρωτεϊνασών μήτρας, οι οποίες συμβάλλουν στην τοπική καταστροφή των ιστών και στο σχηματισμό ουλών. 


    Διαφορική διάγνωση κοινής ακμή

    Περιοδική έκθεση σε πίσσα, λάδι και γράσσο

    Θυλακίτιδα

    Ροδόχρους ακμή

    Στερεοειδής ακμή

    Περιστασιακή ακμή


    Διάγνωση κοινής ακμής

    To ιστορικό μπορεί να αποκαλύψει ακμή σχετιζόμενη με ορμονικές αλλαγές.

    Τα παθολογοανατομικά ευρήματα περιλαμβάνουν λιπαρότητα και πάχυνση του δέρματος, υπερτροφία σμηγματογόνων αδένων, περιθυλακίτιδα και ουλές.

    Η τεστοστερόνη και οι μεταβολίτες της μετριούνται.


    Θεραπεία κοινής ακμής

    Εξαγωγή φαγέσωρα με τομή της λεπτής στιβάδας του επιθηλίου.

    Έγχυση σε μεγάλες κυστικές βλάβες 0,5-1,0 ml  τριαμσινολόνης.

    Καθαρισμός με ήπιο σαπούνι για έλεγχο λιπαρότητας της επιδερμίδας.

    Η υπεριώδης ακτινοβολία βελτιώνει την ακμή.

    Αγωγή κατά του άγχους.

    Οποιαδήποτε θεραπεία απαιτεί τέσσερις εβδομάδες για να δράσει.

    Η τοπική θεραπεία είναι καλύτερη για φαγέσωρες και μέτρια φλεγμονώδη ακμή.

    Υπάρχουν πολλές διαφορετικές θεραπείες για την ακμή, όπως το άλφα υδροξύ οξύ, τα αντιανδρογόνα φάρμακα, τα αντιβιοτικά, τα αντισμηγματορροϊκά φάρμακα, το αζελαϊκό οξύ, το υπεροξείδιο του βενζολίου, οι ορμονικές θεραπείες, τα κερατολυτικά σαπούνια, η νικοτιναμίδη, τα ρετινοειδή, και το σαλικυλικό οξύ και δρουν με αντιφλεγμονώδη δράση, ορμονικό χειρισμό, καταπολέμηση του  P. acnes, και  εξομάλυνση των κυττάρων του δέρματος που προκαλεί και την παραγωγή σμήγματος στο πόρων για την πρόληψη της απόφραξης.

    Συνήθως χρησιμοποιούνται τοπικές θεραπείες, όπως αντιβιοτικά, υπεροξείδιο του βενζολίου, και ρετινοειδή, και συστηματικές θεραπείες, όπως αντιβιοτικά, ορμονικοί παράγοντες, από του στόματος ρετινοειδή, φωτοθεραπεία και θεραπεία με λέιζερ.

    Μια δίαιτα με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη και χαμηλό γλυκαιμικό φορτίο συνιστάται  για τη βελτίωση της ακμής. 

    Φάρμακα για την κοινή ακμή

    -Υπεροξείδιο του βενζολίου 

    Το υπεροξείδιο του βενζολίου είναι μια θεραπεία πρώτης γραμμής για την ήπια και μέτρια ακμή, λόγω της αποτελεσματικότητάς της και τις ήπιες παρενέργειες (κυρίως, ερεθιστική δερματίτιδα). Δρα ενάντια στο προπιονικό βακτήριο, βοηθά στην πρόληψη του σχηματισμού των φαγέσωρων, και έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Το υπεροξείδιο του βενζολίου προκαλεί, συνήθως, ξηρότητα του δέρματος, ελαφρό κοκκίνισμα και περιστασιακά ξεφλούδισμα. Αυτή η τοπική θεραπεία δεν αυξάνει την ευαισθησία στον ήλιο. Το υπεροξείδιο του βενζολίου  είναι σχεδόν τόσο αποτελεσματικό όσο τα αντιβιοτικά. Σε αντίθεση με τα αντιβιοτικά, το υπεροξείδιο του βενζολίου δεν φαίνεται να αναπτύσσει βακτηριακή αντίσταση.  Το υπεροξείδιο του βενζολίου μπορεί να συνδυαστεί με ένα τοπικό αντιβιοτικό ή ρετινοειδές, όπως κλινδαμυκίνη. Ξεκινά η εφαρμογή με 5% εφαρμοζόμενο τοπικά σε στεγνό δέρμα πριν τον ύπνο.

    -Ρετινοειδή 

    Τα ρετινοειδή είναι φάρμακα τα οποία διαθέτουν αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, προκαλούν ομαλοποίηση του κύκλου ζωής των κυττάρων θυλακίου, και μειώνουν την παραγωγή σμήγματος. Τα ρετινοειδή φαίνεται να επηρεάζουν τον κύκλο ζωής των κυττάρων στην επένδυση θύλακα. Αυτό βοηθά στην αποφυγή της υπερκερατινοποίησης αυτών των κυττάρων τα οποία μπορούν να δημιουργήσουν ένα μπλοκάρισμα. Πρόκειται για μια θεραπεία  πρώτης γραμμής,  ιδίως για τα άτομα με σκούρο χρώμα δέρματος, και είναι γνωστό ότι οδηγεί σε ταχύτερη βελτίωση της μεταφλεγμονώδους υπέρχρωσης.

    Η κατηγορία αυτή περιλαμβάνει το αδαπαλένιο, την ισοτρετινοΐνη, την ρετινόλη, την ταζαροτένη, και την τρετινοΐνη. Όπως η ισοτρετινοΐνη, αυτά τα ρετινοειδή σχετίζονται με τη βιταμίνη Α, αλλά χορηγούνται τοπικά και γενικά έχουν πολύ ηπιότερες παρενέργειες. Μπορούν, ωστόσο, να προκαλέσουν σημαντικό ερεθισμό του δέρματος. Η τρετινοΐνη είναι λιγότερο ακριβή από τα τοπικά ρετινοειδή και είναι πιο ερεθιστική για το δέρμα, ενώ η αδαπαλένη είναι  λιγότερο ερεθιστική για το δέρμα, αλλά κοστίζει πολύ περισσότερο. Η Tazarotene είναι η πιο αποτελεσματική από τα τοπικά ρετινοειδή. Η ρετινόλη είναι μια μορφή βιταμίνης Α που έχει παρόμοια αλλά πιο ήπια αποτελέσματα. Τα τοπικά ρετινοειδή συχνά προκαλούν μια αρχική έξαρση της ακμής και έξαψη. Σε γενικές γραμμές, τα ρετινοειδή αυξάνουν την ευαισθησία του δέρματος στο φως του ήλιου και συνεπώς συνιστώνται για χρήση τη νύχτα. Ξεκινάει κάποιος με κρέμα 0,25% σε στεγνό δέρμα πριν τον ύπνο.

    Η ισοτρετινοΐνη είναι ένα από του στόματος ρετινοειδές και είναι πολύ αποτελεσματικό για τη σοβαρή οζώδη ακμή, καθώς και για τη μέτρια ακμή που είναι ανθεκτική σε άλλες θεραπείες.  Η βελτίωση εμφανίζεται, συνήθως, μετά από ένα με δύο μήνες χρήσης. Η ακμή συχνά υποχωρεί πλήρως ή είναι πολύ πιο ήπια μετά από 4 έως 6 μήνες με από του στόματος ισοτρετινοΐνη. Το 80% των ανθρώπων αναφέρουν βελτίωση, και περισσότερο από το 50% αναφέρουν πλήρη ύφεση. Περίπου το 20% των ανθρώπων απαιτούν δεύτερο κύκλο θεραπείας. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες, είναι ξηρό δέρμα και χείλη, αιμορραγία από τη μύτη, μυϊκοί πόνοι, αυξημένα ηπατικά ένζυμα, και αυξημένα επίπεδα λιπιδίων στο αίμα και ψυχιατρικές παρενέργεις, όπως η κατάθλιψη και οι τάσεις αυτοκτονίας. Είναι καλή σε φλυκταινώδη ακμή. Η δόση είναι 0,5-1 mh/Kg την ημέρα σε 2 δόσεις για 12-16 εβδομάδες. Δεύτερος κύκλος μπορεί να δοθεί μετά το πέρας των 8 εβδομάδων. Οι παρενέργειες είναι ξηρό δέρμα και βλεννογόνοι, χειλίτιδα και διαταραχές των λιπιδίων και της ηπατικής λειτουργίας.. Η ισοτρετινοϊνη προκαλεί σοβαρές εμβρυϊκές δυσπλασίες και απαιτείται αντισύλληψη 1 μήνα πριν και 1 μετά.

    -Αντιβιοτικά 

    Τα τοπικά αντιβιοτικά χρησιμοποιούνται συχνά για την ήπια έως μετρίως σοβαρή ακμή. Τα από του στόματος αντιβιοτικά ενδείκνυται για τη μέτρια έως σοβαρή φλεγμονώδη ακμή. Τα από του στόματος αντιβιοτικά είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά ενάντια στη φλεγμονώδη ακμή και παράγουν ταχύτερη επίλυση των φλεγμονωδών βλαβών ακμής από ότι η τοπική εφαρμογή τοπικών αντιβιοτικών. Δρουν μειώνοντας τον αριθμό των βακτηρίων και ως αντιφλεγμονώδη.  Με την αυξανόμενη αντίσταση του Ρ acnes είναι όλο και λιγότερο αποτελεσματικά. Συνήθως χρησιμοποιούνται αντιβιοτικά, είτε  τοπικά ή από το στόμα (κλινδαμυκίνη, ερυθρομυκίνη, μετρονιδαζόλη, σουλφακεταμίδιο, και τετρακυκλίνες, όπως η δοξυκυκλίνη και μινοκυκλίνη). Συνιστάται τα από του στόματος αντιβιοτικά να διακοπούν και τα τοπικά ρετινοειδή να χρησιμοποιηθούν όταν η νόσος έχει βελτιωθεί.  Επιπλέον, η χρήση τοπικών αντιβιοτικών αποθαρρύνεται λόγω των ανησυχιών από την αντίσταση στα αντιβιοτικά, αλλά η χρήση τους συνιστάται σε συνδυασμό με τοπική χρήση υπεροξείδιου του βενζοϋλίου. Η τοπική δαψόνη δεν χρησιμοποιείται ως αντιβιοτικό πρώτης γραμμής λόγω του υψηλότερου κόστους. Η δαψόνη δεν συνιστάται για χρήση με το υπεροξείδιο του βενζολίου, λόγω του κίτρινο-πορτοκαλί χρωματισμού του δέρματος. Χρησιμοποιείται ερυθρομυκίνη τοπικά εφαρμοζόμενη στις κυστικές βλάβες ή κλινδαμυκίνη 2% διάλυμα  ή τετρακυκλινη 250 mg 4 φορές την ημέρα για 7-10 ημέρες ή ερυθρομυκίνη 250 mg 4 φορές την ημέρα για 7-10 ημέρες. Προσοχή, υπάρχει ελαττωμένη απορρόφηση τετρακυκλίνης με γαλακτοκομικά προϊόντα και αντιόξινα, λόγω σχηματισμού χηλικών ενώσεων με κατιόντα ασβεστίου και μαγνησίου. Η ερυθρομυκίνη προκαλεί ΗΚΓ ανωμαλίες.

    -Ορμονική θεραπεία

    Στις γυναίκες, η ακμή μπορεί να βελτιωθεί με τη χρήση οποιουδήποτε συνδυασμένου από του στόματος αντισυλληπτικού. Τα από του στόματος αντισυλληπτικά μειώνουν την παραγωγή των ανδρογόνων ορμονών, με αποτέλεσμα την μείωση της παραγωγής του  σμήγματος, και, κατά συνέπεια μειώνεται η σοβαρότητα της ακμής. Οι συνδυασμοί που περιέχουν τρίτης ή τέταρτης γενιάς προγεσταγόνα, όπως η δεσογεστρέλη, η δροσπιρενόνη, ή η νοργεστιμάτη μπορεί θεωρητικά να είναι πιο επωφελή. Προκαλούν μείωση του αριθμού των φλεγμονωδών βλαβών ακμής σε τρεις μήνες. Τα αντιανδρογόνα όπως η οξική κυπροτερόνη και η σπιρονολακτόνη έχουν, επίσης, χρησιμοποιηθεί επιτυχώς για τη θεραπεία της ακμής, ιδιαίτερα σε γυναίκες με συμπτώματα υπερβολικής παραγωγής ανδρογόνων, όπως αυξημένη τριχοφυΐα, φαλάκρα, ή αυξημένη παραγωγή  λιπαρού σμήγματος. Η αλδοστερόνη που είναι ανταγωνιστής της σπιρονολακτόνης είναι μια αποτελεσματική θεραπεία για την ακμή σε ενήλικες γυναίκες. Η σπιρονολακτόνη πιστεύεται ότι είναι μια χρήσιμη θεραπεία ακμής, λόγω της ικανότητας να μπλοκάρει την υποδοχέα ανδρογόνων σε υψηλότερες δόσεις. Οι ορμονοθεραπείες δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ακμής κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή της γαλουχίας, καθώς έχουν συσχετιστεί με ορισμένες γενετικές ανωμαλίες, όπως υποσπαδία και θηλυκοποίηση του αρσενικού εμβρύου ή του βρέφους. Η φιναστερίδη είναι, επίσης, πιθανό να είναι μια αποτελεσματική θεραπεία για την ακμή. 

    -Αζελαϊκό οξύ 

    Το αζελαϊκό οξύ έχει αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματική για την ήπια έως μέτρια ακμή όταν εφαρμόζεται τοπικά σε μια συγκέντρωση 20%. Εφαρμόζεται δύο φορές την ημέρα για έξι μήνες  και η θεραπεία είναι τόσο αποτελεσματική όσο το τοπικό υπεροξείδιο του βενζολίου 5%, η ισοτρετινοΐνη 0.05 %, και η ερυθρομυκίνη 2%. Το αζελαϊκό οξύ έχει αντιβακτηριακή, αντι-φλεγμονώδη, και αντικερατινοποιητική δράση. Επιπλέον, το αζελαϊκό οξύ έχει λευκαντική δράση λόγω της ικανότητάς της να αναστέλλει τη σύνθεση μελανίνης, και συνεπώς είναι χρήσιμη στη θεραπεία ατόμων με ακμή και μεταφλεγμονώδη υπέρχρωση. Το αζελαϊκό οξύ μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό του δέρματος, αλλά κατά τα άλλα είναι πολύ ασφαλή. 

    -Σαλικυλικό οξύ 

    Το σαλικυλικό οξύ είναι ένα τοπικά εφαρμοζόμενο βήτα-υδρόξυ οξύ που έχει βακτηριοστατικές και κερατολυτικές ιδιότητες. Επιπλέον, το σαλικυλικό οξύ ανοίγει τους πόρους του δέρματος και προάγει την απόπτωση των επιθηλιακών κυττάρων του δέρματος. Το σαλικυλικό οξύ είναι γνωστό ότι είναι λιγότερο αποτελεσματικό από τη ρετινοειδή θεραπεία. 

    -Νικοταμίδιο

    Τοπικά παρασκευάσματα και  από του στόματος  (αμιδική μορφή της βιταμίνης Β3) έχουν προταθεί ως εναλλακτικές θεραπείες για την ακμή. Το νικοτιναμίδιο έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, καταστέλλει την παραγωγή σμήγματος, και προάγει την επούλωση του τραύματος.

    -Ψευδάργυρος

    Ομοίως, τα τοπικά και από του στόματος παρασκευάσματα ψευδαργύρου είναι αποτελεσματική θεραπεία για την ακμή. Έχει ευεργετικά αποτελέσματα  έναντι της φλεγμονής, της παραγωγής σμήγματος, και του P. acnes.

    -Αντιισταμινικά

    Τα αντιισταμινικά μπορεί να βελτιώσουν τα συμπτώματα σε όσους λαμβάνουν ισοτρετινοΐνη. Τα αντιισταμινικά βελτιώνουν την ακμή, λόγω των αντιφλεγμονωδών ιδιοτήτων τους και  καταστέλλουν την παραγωγή σμήγματος. 

    -Συνδυασμένη θεραπεία φαρμάκων

    Η χρήση τοπικού υπεροξειδίου του βενζολίου και αντιβιοτικών μαζί έχει αποδειχθεί ότι είναι πιο αποτελεσματική από ότι τα αντιβιοτικά μόνα. Παρομοίως, χρησιμοποιώντας ένα τοπικό ρετινοειδές με ένα αντιβιοτικό καθαρίζονται οι βλάβες της ακμής γρηγορότερα από ότι με τη χρήση των αντιβιοτικών και μόνο. Συχνά χρησιμοποιούνται: αντιβιοτικό + βενζοϋλο υπεροξείδιο + τοπικό ρετινοειδές ή τοπικό ρετινοειδές + υπεροξείδιο του βενζολίου. 

    Η ανάπτυξη φαρμάκων που στοχεύουν τις ορμόνες είναι γνωστό ότι αυξάνουν την παραγωγή σμήγματος (π.χ., IGF-1 και άλφα-ορμόνη διέγερσης των μελανοκυττάρων). Φάρμακα ελάττωσης του σμήγματος είναι τα αντιανδρογόνα και οι ρυθμιστές PPAR. 

    Υπάρχει και ένα εμβόλιο κατά της φλεγμονώδους ακμής...

    Φωτοθεραπεία για την κοινή ακμή

    Η φωτοθεραπεία (επίσης γνωστή ως φωτοδυναμική θεραπεία) είναι μια μέθοδος που περιλαμβάνει την παροχή έντονων παλμών φωτός στην περιοχή με την ακμή μετά την εφαρμογή μιας ευαισθητοποιητικής ουσίας, όπως αμινολεβουλινικό οξύ ή μεθύλιο αμινολεβουλινικού οξέος.  Η διαδικασία αυτή πιστεύεται ότι σκοτώνει τα βακτήρια και μειώνει το μέγεθος και τη δραστηριότητα των αδένων που παράγουν σμήγμα. Οι τυπικές παρενέργειες της θεραπείας φωτός περιλαμβάνουν την απολέπιση του δέρματος, την προσωρινή ερυθρότητα του δέρματος, το πρήξιμο, και την μεταφλεγμονώδη υπέρχρωση.

    Δερμοαπόξεση για την κοινή ακμή

    Η δερμοαπόξεση είναι μια αποτελεσματική θεραπευτική διαδικασία για τη μείωση της εμφάνισης των επιφανειακών ατροφικών ουλών. Ωστόσο, η διαδικασία είναι επώδυνη και έχει πολλές πιθανές παρενέργειες, όπως ευαισθησία του δέρματος στο ηλιακό φως, ερυθρότητα, και μειωμένη χρώση του δέρματος. 

    Λέιζερ για την κοινή ακμή

    Το λέιζερ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να μειώσει τα σημάδια που άφησε η ακμή. Η πεπλατυσμένη κλασματική φωτοθερμόλυση με λέιζερ είναι πιο αποτελεσματική για τη μείωση της εμφάνισης ουλών ακμής από τη μη-αφαιρετική κλασματική φωτοθερμόλυση, αλλά σχετίζεται με υψηλότερα ποσοστά μεταφλεγμονώδους υπέρχρωσης διάρκειας ενός μηνός, ερυθρότητα του προσώπου (συνήθως 3-14 ημέρες), και πόνο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. 

    Χημικά πήλινγκ

    Τα οξέα φρούτων μπορούν, επίσης, να χρησιμοποιηθούν για να μειώσουν την εμφάνιση των ουλών ακμής (γλυκολικό οξύ, γαλακτικό οξύ, σαλικυλικό οξύ, διάλυμα Jessner, ή (20%) τριχλωροξικό οξύ). Αυτά τα οξέα επηρεάζουν μόνο την επιδερμική στοιβάδα του δέρματος και μπορεί να είναι χρήσιμα στη θεραπεία των επιφανειακών ουλών ακμής και στη μελάγχρωση του δέρματος από τη φλεγμονώδη ακμή. Υψηλότερες συγκεντρώσεις τριχλωροξικού οξέος (30-40%) θεωρείται ότι είναι για σοβαρότερες περιπτώσεις. Σκευάσματα τριχλωροξικού οξέος 50% είναι για την σοβαρή ακμή.

    Κοινή ακμή στην εγκυμοσύνη

    Οι τοπικές αλοιφές για την θεραπεία της ακμής κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης έχουν μικρή συστημική απορρόφηση και συνεπώς είναι απίθανο να βλάψουν το αναπτυσσόμενο έμβρυο. Εφαρμόζονται τοπικά βενζοϋλοϋπεροξείδιο  και αζελαϊκό οξύ. Το σαλικυλικό οξύ έχει υψηλότερη συστηματική απορρόφηση (9-25%) και μπορεί να προκαλέσει ολιγοϋδράμνιο και πρόωρο κλείσιμο του αρτηριακού πόρου. Η τρετινοΐνη  και αδαπαλένη έχουν τερατογόνο δράση στο πρώτο τρίμηνο. Επίσης, απαγορεύεται η τοπική ταζαροτένη και από το στόμα η ισοτρετινοΐνη  και η ασιτρετίνη, όπως και  η σπειρονολακτόνη, αλλά και η φιναστερίδη. Τα αντιβιοτικά θεωρούνται ασφαλή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, όπως η κλινδαμυκίνη, η ερυθρομυκίνη  και η μετρονιδαζόλη, η αζιθρομυκίνη, οι κεφαλοσπορίνες και οι πενικιλίνες. Οι τετρακυκλίνες  αντενδείκνυνται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, καθώς είναι γνωστό ότι κάνουν κίτρινο χρωματισμό και αραιωμένο σμάλτο των δοντιών στο έμβρυο και λιπώδες ήπαρ της κύησης. Η ναδιφλοξακίνη και η δαψόνη  είναι άλλα τοπικά αντιβιοτικά που μπορεί να να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία της ακμής σε έγκυες γυναίκες. Απαιτείται αντισύλληψη εάν ρετινοειδή χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ακμής.

    Εναλλακτική ιατρική για την κοινή ακμή

    Πολυάριθμα φυσικά προϊόντα έχουν ερευνηθεί για τη θεραπεία ατόμων με ακμή. Η τοπική εφαρμογή έλαιου τεϊόδεντρου ή δηλητήριου μέλισσας μπορεί να μειώσει τον συνολικό αριθμό των βλαβών του δέρματος σε άτομα με ακμή.  Το έλαιο δέντρων τσαγιού είναι τόσο αποτελεσματικό όσο το υπεροξείδιο του βενζολίου ή το σαλικυλικό οξύ, αλλά έχει συσχετισθεί με περιπτώσεις αλλεργικής δερματίτιδας εξ επαφής. Το έλαιο τεϊόδεντρου έχει αντιβακτηριακή δράση κατά του Ρ acnes και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Επίσης, το έλαιο βασιλικού και οι ολιγοσακχαρίτες από φύκια, ο βελονισμός, η φυτοθεραπεία και οι βεντούζες μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως θεραπείες για την ακμή. Τα προβιοτικά έχουν θεραπευτικά αποτελέσματα, μειώνουν τη φλεγμονή του δέρματος και βελτιώνουν την υγρασία του δέρματος με την αύξηση της περιεκτικότητας του κεραμιδίου του δέρματος. 


    Πρόγνωση για την κοινή ακμή

    Παρατηρείται σταδιακή βελτίωση με την πάροδο του χρόνου. Η ακμή συνήθως βελτιώνεται κατά την ηλικία των 20 ετών, αλλά μπορεί να επιμένει και στην ενήλικη ζωή. Μπορεί να δημιουργηθούν μόνιμες ουλές. Η ακμή έχει αρνητικές ψυχολογικές επιπτώσεις,  επιδεινώνει τη διάθεση, μειώνει την αυτοεκτίμηση, και συνδέεται με το άγχος, την κατάθλιψη, και τις σκέψεις αυτοκτονίας. Σε άλλες περιπτώσεις ένα άτομο επίμονα πειράζει τα σπυράκια, και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές ουλές, αλλαγές στο χρωματισμό του δέρματος  και  επιδείνωση του άγχους.

    Πιθανές επιπλοκές κοινής ακμής

    Συσσωρευμένη φλεγμονώδης ακμή με συστηματικά συμπτώματα, ουλές προσώπου και ψυχολογικά τραύματα.

    Ουλές προσώπου.

    Ψυχολογικά τραύματα.

    Απαιτούνται μηνιαίες επισκέψεις έως ότου επιτευχθεί ικανοποιητική ανταπόκριση.

    Προ της θεραπείας και κάθε μήνα απαιτείται εξέταση αίματος για λιπίδια, ηπατικές δοκιμασίες και test εγκυμοσύνης για όσους λαμβάνουν ισοτρετινοϊνη.

    Τα καλύτερα προϊόντα για την ακμή

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για την ακμή

    Διαβάστε, επίσης, 

    Ο ορός EMEDI για τη θεραπεία της ακμής

    Φτιάξτε μόνοι σας εξατομικευμένη μάσκα με άργιλο

    Πολύ καλή μάσκα για την ακμή

    Αντιμετωπίστε την ακμή με βότανα

    Πρόσωπο χωρίς ακμή 

    Αντιμετωπίστε την ακμή με βότανα

    Μάσκα προσώπου για λιπαρές επιδερμίδες με μαύρα στίγματα

    Που κάνει καλό η Αχιλλαία

    Να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια κάθε μέρα

    Μην πετάτε τις φλούδες από τις μπανάνες

    Πώς το έντερο επηρεάζει το δέρμα σας

    Ακμή ενηλίκων

    Μάσκα καθαρισμού προσώπου με άργιλο

    Που κάνει καλό ο χυμός αλόης

    Φωτοθεραπεία με χρώματα

    Τα καλύτερα κόλπα για τα σπυράκια

    Ακμή

    Μακιγιάζ και ακμή

    Μηνύματα προσώπου που δείχνουν ασθένειες

    Πώς θεραπεύει το μπλε χρώμα

    www.emedi.gr

      BIO

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Η σάουνα κάνει καλό στην καρδιά Χαλαρωτικό μασάζ »