Κυριακή, 02 Μαρτίου 2014 10:50

Καρκίνος μαστού

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Ο καρκίνος του μαστού είναι ο συχνότερος καρκίνος στις γυναίκες, τόσο στις ανεπτυγμένες όσο και στις αναπτυσσόμενες χώρες

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Η αύξηση της συχνότητας εμφάνισης του καρκίνου του μαστού στις αναπτυσσόμενες χώρες οφείλεται στην αύξηση του προσδόκιμου ζωής, στην αστικοποίηση και την αύξηση της υιοθέτησης του δυτικού τρόπου ζωής.

Αν και κάποια μείωση του κινδύνου μπορεί να επιτευχθεί με την πρόληψη, οι στρατηγικές αυτές δεν μπορεί να εξαλείψουν την πλειοψηφία των καρκίνων του μαστού που αναπτύσσονται σε χαμηλού και μέσου εισοδήματος χώρες, όπου ο καρκίνος του μαστού διαγιγνώσκεται σε πολύ προχωρημένο στάδιο. Ως εκ τούτου, η έγκαιρη ανίχνευση, προκειμένου να βελτιωθεί η έκβαση του καρκίνου του μαστού και η επιβίωση, παραμένει ο ακρογωνιαίος λίθος του ελέγχου του καρκίνου του μαστού.

Οι συνιστώμενες στρατηγικές έγκαιρης ανίχνευσης του καρκίνου του μαστού σε χαμηλού και μέσου εισοδήματος χώρες είναι η ενημέρωση για τα πρώιμα σημεία και συμπτώματα και ο έλεγχος με την κλινική εξέταση του μαστού.

Η μαστογραφία ανίχνευσης συνιστάται για τις χώρες με καλή υποδομή για την υγεία που μπορούν να υποστηρίξουν ένα μακροπρόθεσμο πρόγραμμα.

Ο καρκίνος του μαστού είναι ο συχνότερος καρκίνος στις γυναίκες σε όλο τον κόσμο και το 16% όλων των καρκίνων των γυναικών. Ο καρκίνος του μαστού είναι μια ασθένεια του αναπτυγμένου κόσμου, η πλειοψηφία (69%) του συνόλου των θανάτων από καρκίνο του μαστού εμφανίζεται στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Τα ποσοστά προσβολής διαφέρουν σημαντικά σε όλο τον κόσμο, με συχνότητα που αυξάνεται συνεχώς στη Βόρεια Αμερική, στην Ανατολική Ευρώπη, τη Νότια Αμερική, τη Νότιο Αφρική και τη δυτική Ασία. Τα χαμηλότερα ποσοστά επίπτωσης βρέθηκαν στις περισσότερες αφρικανικές χώρες, αλλά κι εκεί τα ποσοστά εμφάνισης καρκίνου του μαστού είναι, επίσης, σε αύξηση.

Τα ποσοστά επιβίωσης του καρκίνου του μαστού διαφέρουν κατά πολύ σε όλο τον κόσμο και κυμαίνονται από 80% και άνω στη Βόρεια Αμερική, τη Σουηδία και την Ιαπωνία σε περίπου 60% στις χώρες μεσαίου εισοδήματος και κάτω του 40% στις χώρες χαμηλού εισοδήματος (2008). Τα χαμηλά ποσοστά επιβίωσης στις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες μπορεί να εξηγηθούν, κυρίως, από την έλλειψη των προγραμμάτων έγκαιρης ανίχνευσης, καθώς και από την έλλειψη επαρκών μεθόδων διάγνωσης και θεραπείας.

Αρκετοί παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο του μαστού έχουν τεκμηριωθεί. Ωστόσο, για την πλειονότητα των γυναικών που εμφανίζουν καρκίνο του μαστού δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστούν ειδικοί παράγοντες κινδύνου.

Ένα οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του μαστού αυξάνει τον κίνδυνο δύο ή τρεις φορές. Ορισμένες μεταλλάξεις, ιδίως στα BRCA1, BRCA2 και p53 γονίδια έχουν  έναν πολύ υψηλό κίνδυνο για καρκίνο του μαστού. Ωστόσο, οι μεταλλάξεις αυτές είναι σπάνιες και αντιπροσωπεύουν ένα μικρό μέρος του καρκίνου του μαστού.

Οι αναπαραγωγικοί παράγοντες που συνδέονται με την παρατεταμένη έκθεση σε ενδογενή οιστρογόνα, όπως η πρόωρη εμμηναρχή, η καθυστερημένη εμμηνόπαυση, η μεγάλη ηλικία κατά την πρώτη γέννα είναι από τους σημαντικότερους παράγοντες κινδύνου για καρκίνο του μαστού. Οι εξωγενείς ορμόνες έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για καρκίνο του μαστού. Τα από του στόματος αντισυλληπτικά και η θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης αυξάνουν τον κίνδυνο. Ο θηλασμός έχει προστατευτική επίδραση αν και αμφισβητείται από πολλούς.

Το 21% όλων των θανάτων από καρκίνο του μαστού σε όλο τον κόσμο οφείλονται στη χρήση αλκοόλ, το υπερβολικό βάρος και την παχυσαρκία και την έλλειψη σωματικής άσκησης. Το ποσοστό αυτό ήταν υψηλότερο στις χώρες υψηλού εισοδήματος (27%), και η σημαντικότερη συνεισφορά είναι από το υπερβολικό βάρος και την παχυσαρκία. Σε χαμηλού και μέσου εισοδήματος χώρες, το ποσοστό των καρκίνων του μαστού που οφείλεται σε αυτούς τους παράγοντες κινδύνου είναι 18% και η έλλειψη σωματικής άσκησης είναι ο πιο σημαντικός καθοριστικός παράγοντας (10%).

Οι διαφορές στη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου του μαστού μεταξύ των ανεπτυγμένων και των αναπτυσσόμενων χωρών μπορεί εν μέρει να εξηγηθεί από τη διατροφή, σε συνδυασμό με την μικρότερη ηλικία τοκετού. Η αυξανόμενη υιοθέτηση του δυτικού τρόπου ζωής στις χαμηλού και μέσου εισοδήματος χώρες είναι ένας σημαντικός καθοριστικός παράγοντας για την αύξηση των κρουσμάτων καρκίνου του μαστού σε αυτές τις χώρες.

Ο ΠΟΥ προωθεί τον έλεγχο του καρκίνου του μαστού στο πλαίσιο των εθνικών προγραμμάτων ελέγχου του καρκίνου.

Ο ολοκληρωμένος έλεγχος του καρκίνου περιλαμβάνει την πρόληψη, την έγκαιρη ανίχνευση, διάγνωση και θεραπεία, την αποκατάσταση και την παρηγορητική φροντίδα.


Πρόληψη καρκίνου μαστού

Τον έλεγχο των ειδικών τροποποιήσιμων παραγόντων κινδύνου του καρκίνου του μαστού, καθώς και την αποτελεσματική ολοκληρωμένη πρόληψη των μη μεταδοτικών ασθενειών με την προώθηση της υγιεινής διατροφής, της σωματικής άσκησης και του ελέγχου της πρόσληψης αλκοόλ, του υπερβολικό βάρους και της παχυσαρκίας, θα μπορούσε να έχει ενδεχομένως αντίκτυπο στη μείωση της επίπτωσης του καρκίνου του μαστού μακροπρόθεσμα.

Διαβάστε, επίσης,

Η σημασία της πρόληψης στον καρκίνο του μαστού

Μύθοι για τον καρκίνο

Νοσήματα γυναικών

Νυχτερινή εργασία και καρκίνος

Οι καλύτερες αντικαρκινικές τροφές

Παίζει ρόλο η κοινωνική θέση για την ανάπτυξη καρκίνου;

Η διατροφή για την πρόληψη του καρκίνου του μαστού

Ήλιος και βιταμίνη D

Κάθε αλλαγή στο μαστό δεν είναι καρκίνος

Επικίνδυνη ουσία σε αντικείμενα γενικής χρήσεως

Πρωτογενής πρόληψη καρκίνου του μαστού

Η σημασία της πρόληψης στον καρκίνο του μαστού

Mωρά απαλλαγμένα από το BRCA-1

Μπορεί να προκαλέσει καρκίνο η εξωσωματική γονιμοποίηση;

Εκστρατεία για την πρόληψη κι αντιμετώπιση του καρκίνου με τη διατροφή

Αλουμίνιο

Γιατί πρέπει να χρησιμοποιείτε βιολογικά καλλυντικά

Επικίνδυνη ουσία σε αντικείμενα γενικής χρήσεως


Έγκαιρη ανίχνευση καρκίνου μαστού

Αν και κάποια μείωση του κινδύνου μπορεί να επιτευχθεί με την πρόληψη, οι στρατηγικές αυτές δεν μπορεί να εξαλείψουν την πλειοψηφία των καρκίνων του μαστού που αναπτύσσονται σε χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος χώρες. Ως εκ τούτου, η έγκαιρη ανίχνευση, προκειμένου να βελτιωθεί η έκβαση του καρκίνου του μαστού και η επιβίωση παραμένει ο ακρογωνιαίος λίθος του ελέγχου του καρκίνου του μαστού.

Υπάρχουν δύο μέθοδοι έγκαιρης ανίχνευσης:

•          η έγκαιρη διάγνωση και η ευαισθητοποίηση για τα πρώιμα σημεία και συμπτώματα σε συμπτωματικούς πληθυσμούς, ώστε να διευκολυνθεί η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία

•          ο έλεγχος σε έναν πιθανώς ασυμπτωματικό πληθυσμό. Έχει ως στόχο να εντοπίσει άτομα με μια ανωμαλία που υποδηλώνουν καρκίνο

Ανεξάρτητα από τη χρησιμοποιούμενη μέθοδο έγκαιρης ανίχνευσης, με κεντρική βάση την επιτυχία  της έγκαιρης διάγνωσης ένας προσεκτικός σχεδιασμός και ένα καλά οργανωμένο και βιώσιμο πρόγραμμα το οποίο καλύπτει τον πληθυσμό και διασφαλίζει τον συντονισμό, τη συνέχεια και την ποιότητα, είναι ότι πρέπει. Στόχευση σε λάθος ομάδα ηλικίας, όπως είναι οι νεότερες γυναίκες με χαμηλό κίνδυνο για καρκίνο του μαστού, θα μπορούσε να αναγνωρίσει μικρότερο αριθμό ασθενών με καρκίνο  του μαστού και κατά συνέπεια τη μείωση του κόστους και αποτελεσματικότητας. Επιπλέον, ο στόχος σε νεότερες γυναίκες, θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη εκτίμηση των καλοήθων όγκων, η οποία προκαλεί περιττή υπερφόρτωση των υποδομών φροντίδας για την υγεία, λόγω της χρήσης των διαγνωστικών πόρων.

Η έγκαιρη διάγνωση παραμένει μια σημαντική στρατηγική έγκαιρης ανίχνευσης, ιδιαίτερα σε  χαμηλού και μέσου εισοδήματος χώρες όπου τα διαγνωστικά εργαλεία  είναι πολύ περιορισμένα. Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι η στρατηγική αυτή μπορεί να κάνει διάγνωση της νόσου σε στάδια που είναι πιο δεκτικά στην θεραπευτική αγωγή.

  • Μαστογραφία

Η μαστογραφία ανίχνευσης είναι η μόνη μέθοδος ανίχνευσης που έχει αποδειχθεί να είναι αποτελεσματική. Μπορεί να μειώσει τη θνησιμότητα του καρκίνου του μαστού κατά 20 έως 30% σε γυναίκες άνω των 50 ετών σε χώρες υψηλού εισοδήματος, όταν η κάλυψη ελέγχου είναι πάνω από 70%.

  • Αυτοεξέταση μαστού

Δεν υπάρχει καμία απόδειξη σχετικά με το αποτέλεσμα του ελέγχου μέσω της αυτοεξέτασης του μαστού. Ωστόσο, η αυτοεξέταση δίνει τη δυνατότητα στη γυναίκα να αναλάβει την ευθύνη για τη δική της υγεία. Ως εκ τούτου, η αυτοεξέταση προτείνεται για την ευαισθητοποίηση των γυναικών που κινδυνεύουν.

Διαβάστε, επίσης,

Τελικά είναι απαραίτητη η μαστογραφία;

Έλεγχος της ποιότητας μαστογραφίας

Απεικονιστικά ευρήματα στους μαστούς

Στηθόθεσμος που ανιχνεύει τον καρκίνο του μαστού

Eξειδικευμένα κέντρα μαστού

Βοηθάει η μαστογραφία στην πρόληψη καρκίνου;

Πότε πρέπει να γίνονται οι γυναικολογικές εξετάσεις

Η βιταμίνη D μειώνει τον κίνδυνο για καρκίνο

Τροφές που προστατεύουν το στήθος απ' τον καρκίνο


Ο καρκίνος του μαστού, ICD-10 C50, είναι μια ασθένεια στην οποία κακοήθης όγκος αναπτύσσεται από τα κύτταρα των ιστών του μαστού.

Κάθε μαστός βρίσκεται μπροστά από το θωρακικό τοίχωμα και εκτείνεται από την 2η μέχρι την 7η πλευρά και από το έξω στερνικό χείλος μέχρι τη πρόσθια μασχαλιαία γραμμή. Ο μαζικός αδένας έχει σχήμα δισκοειδές εκτός από μία προεξοχή που σχηματίζεται στο άνω έξω τεταρτημόριο, η αποκαλούμενη ουρά του Spence. Ο μαζικός αδένας περιβάλλεται από περιμαστικό λίπος και δέρμα και αποτελείται από 15-20 λοβούς. Κάθε λοβός εκβάλλει με δικό του εκφορητικό πόρο στη θηλή και υποδιαιρείται σε 20-40 λόβια. Περαιτέρω τα λόβια υποδιαιρούνται σε πόρους και αδενικά λοβίδια, το σύνολο των οποίων αποτελεί τη τελική πορολοβιακή μονάδα του μαζικού αδένα. Οι λοβοί χωρίζονται μεταξύ τους από συνδετικό ιστό ο οποίος συγκεντρώνεται σε ορισμένα σημεία και σχηματίζει τους καλούμενους συνδέσμους του Cooper, που σε συνδυασμό με το πέταλο της επιπολής θωρακικής περιτονίας συμβάλλουν στη στήριξη των μαστών.

Κάθε μαστός έχει, επίσης, αγγεία και λεμφικά αγγεία που μεταφέρουν την λέμφο στους λεμφαδένες του μαστού.

Ο πιο συχνός τύπος καρκίνος του μαστού είναι το πορογενές καρκίνωμα που αρχίζεια από τα κύτταρα των αγωγών. Ο καρκίνος που αρχίζει από τους λοβούς και τα λοβίδια ονομάζεται λοβιακό καρκίνωμα και ανιχνεύεται πιο συχνά και στα δύο στήθη από ό, τι οι άλλες μορφές καρκίνου του μαστού. Ο φλεγμονώδης καρκίνος του μαστού είναι μια σπάνια μορφή καρκίνου του μαστού κατά την οποία το στήθος είναι θερμό, κόκκινο, και πρησμένο.


Παράγοντες κινδύνου στον καρκίνο του μαστού

Η ηλικία και το ιστορικό της υγείας μπορεί να επηρεάσουν τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού.

Κάτι που αυξάνει τις πιθανότητες για μια ασθένεια ονομάζεται παράγοντας κινδύνου. Έχοντας έναν παράγοντα κινδύνου δεν σημαίνει ότι θα νοσήσετε από καρκίνο. Και κάποιος που δεν έχει παράγοντες κινδύνου δεν σημαίνει ότι δεν θα νοσήσει από καρκίνο. 

Οι παράγοντες κινδύνου για καρκίνο του μαστού:

•          Μεγαλύτερη ηλικία.

•          Έμμηνος ρύση σε νεαρή ηλικία.

•          Μεγαλύτερη ηλικία κατά την πρώτη κύηση ή άτεκνες γυναίκες.

•          Ατομικό ιστορικό καρκίνου του μαστού ή καλοήθης νόσος του μαστού.

•          Μητέρα ή αδελφή με καρκίνο του μαστού.

•          Η ακτινοθεραπεία στο στήθος ή στον θώρακα.

•          Πυκνός ιστός μαστού στη μαστογραφία.

•          Λήψη ορμονών, όπως οιστρογόνα και προγεστερόνη.

•          Αλκοολούχα ποτά.

•          Λευκή φυλή.

Ο καρκίνος του μαστού, μερικές φορές, προκαλείται από κληρονομικές μεταλλάξεις γονιδίων. Το γονίδια στα κύτταρα φέρουν τις κληρονομικές πληροφορίες που παίρνει κάποιος από τους γονείς του. Ο κληρονομικός καρκίνο του μαστού αντιπροσωπεύει περίπου το 5% έως 10% του συνόλου του καρκίνου του μαστού. Ορισμένα τροποποιημένα γονίδια που σχετίζονται με τον καρκίνο του μαστού είναι πιο συχνά σε ορισμένες ομάδες.

Οι γυναίκες που έχουν ένα τροποποιημένο γονίδιο που σχετίζεται με τον καρκίνο του μαστού και οι οποίες παρουσίασαν καρκίνο του μαστού σε ένα στήθος, έχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού και στον άλλο μαστό. Οι γυναίκες αυτές έχουν, επίσης, αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου ωοθηκών, και μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης και άλλων μορφών καρκίνου. Οι άνδρες που έχουν μεταλλαγμένο γονίδιο που σχετίζονται με τον καρκίνο του μαστού, επίσης, έχουν αυξημένο κίνδυνο εκδήλωσης της νόσου.

Υπάρχουν τεστ  που μπορούν να ανιχνεύσουν τροποποιημένα γονίδια. Οι γενετικές εξετάσεις γίνονται για τα μέλη των οικογενειών με υψηλό κίνδυνο καρκίνου.

Διαβάστε, επίσης,

Δηλητηρίαση από ακτινοβολία

Γονίδιο υπεύθυνο για τον καρκίνο μαστού

Γενετικό τεστ για BRCA 1 και BRCA 2

Αντενδείξεις λήψης αντισυλληπτικών χαπιών

Είναι ασφαλή τα αντισυλληπτικά;

Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

Έχει σχέση ο καρκίνος μαστού με τον καρκίνο ωοθηκών;


Διάγνωση καρκίνου μαστού

  • Μαστογραφία: Είναι η ακτινογραφία του μαστού.
  • Βιοψία: Η αφαίρεση κυττάρων ή ιστού, για εξέταση από τον παθολόγο και τον μοριακό ογκολόγο.

Τέσσερις τύποι βιοψιών υπάρχουν:

•          Βιοψία με αφαίρεση ολόκληρου του παθολογικού ιστού σε υγιή όρια (προτιμώμενη)

•          Βιοψία με αφαίρεση τμήματος ιστού (κίνδυνος διασποράς;)

•          Βιοψία πυρήνα: Η αφαίρεση του ιστού με μια μεγάλη βελόνα (κίνδυνος διασποράς;)

•          (FNA) βιοψία: Η αφαίρεση ιστού ή υγρού, χρησιμοποιώντας μια λεπτή βελόνα (κίνδυνος διασποράς;)

  • Υποδοχείς οιστρογόνων και προγεστερόνης: Μια δοκιμή για τη μέτρηση του αριθμού των υποδοχέων οιστρογόνων και προγεστερόνης στον ιστό του καρκίνου και έλεγχος κατά πόσο η ορμονοθεραπεία μπορεί να σταματήσει την εξέλιξη του καρκίνου.
  • MRI (μαγνητική τομογραφία) μαστών: Για μεγαλύτερες λεπτομέρειες για τον όγκο.

Ορισμένοι παράγοντες επηρεάζουν την πρόγνωση (πιθανότητα υποτροπής του καρκίνου) και τις επιλογές θεραπείας.

•          Το στάδιο του καρκίνου (το μέγεθος του όγκου και αν ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί σε λεμφαδένες ή άλλα μέρη του σώματος).

•          Ο τύπος του καρκίνου του μαστού.

•          Οι υποδοχέων οιστρογόνων και προγεστερόνης στον ιστό του όγκου.

•          Τα υψηλά επίπεδα υποδοχέων ανθρώπινου επιδερμικού αυξητικού παράγοντα τύπου 2 (HER2/neu).

•          Πόσο γρήγορα ο όγκος αυξάνεται.

•          Η ηλικία της γυναίκας, η γενική υγεία, και αν είναι σε εμμηνόπαυση ή  εξακολουθεί να έχει έμμηνο ρύση.

•          Αν ο καρκίνος είναι νεοδιαγνωσμένος ή από υποτροπή.

Διαβάστε, επίσης,

Μαγνητική Μαστογραφία

Απεικονιστικά ευρήματα στους μαστούς

Μοριακό προφίλ του όγκου

Ολόσωμη μαγνητική τομογραφία

Χρήσιμες πληροφορίες για τη μαγνητική τομογραφία

Σύγκριση ολοσωματικής MRI και ολοσωματικού PET/CT SCAN

Οδηγίες για το PET/CT για τους ασφαλισμένους ΕΟΠΥΥ

Μαγνητική τομογραφία σε γυναίκες με καρκίνο του μαστού


Τα στάδια του καρκίνου του μαστού

Μετά την διάγνωση του καρκίνο του μαστού γίνονται εξετάσεις  για να διαπιστωθεί εάν τα καρκινικά κύτταρα έχουν εξαπλωθεί στο στήθος ή σε άλλα μέρη του σώματος.

Υπάρχουν τρεις τρόποι που εξαπλώνεται ο καρκίνος στο σώμα.

  • Κατά συνέχεια ιστού στον περιβάλλοντα φυσιολογικό ιστό.
  • Μέσω του λεμφικού συστήματος και ταξιδεύει μέσω των λεμφικών αγγείων σε άλλα μέρη του σώματος.
  • Μέσω του αίματος. Ο καρκίνος εισβάλλει στις φλέβες και τα τριχοειδή και ταξιδεύει μέσω του αίματος σε άλλα μέρη του σώματος.

Τα ακόλουθα στάδια χρησιμοποιούνται για τον καρκίνο του μαστού:

•          Στάδιο 0 (καρκίνωμα in situ)

•          Στάδιο Ι

•          Στάδιο ΙΙΑ

•          Στάδιο ΙΙΒ

•          Στάδιο ΙΙΙΑ

•          Στάδιο ΙΙΙΒ

•          Στάδιο IIIC

•          Στάδιο IV

Όταν τα καρκινικά κύτταρα ξεφύγουν από τον πρωτοπαθή όγκο και μέσω των λεμφικών αγγείων ή του αίματος πάνε σε άλλα μέρη του σώματος, ένας δευτεροπαθής όγκος σχηματίζεται (μετάσταση), που είναι το ίδιο είδος καρκίνου, όπως ο πρωτοπαθής όγκος. Για παράδειγμα, εάν ο καρκίνος του μαστού κάνει μετάσταση στα οστά, τα καρκινικά κύτταρα στα οστά είναι κύτταρα καρκίνου του μαστού. Η ασθένεια είναι μεταστατικός καρκίνος του μαστού και όχι καρκίνος των οστών.

Σταδιοποίηση καρκίνου του μαστού

  • Στάδιο 0 (καρκίνωμα in situ)

Υπάρχουν 2 είδη καρκινώματος μαστού in situ:

•          Πορογενές καρκίνωμα in situ (DCIS) είναι μια μη διηθητική κατάσταση στην οποία ανώμαλα κύτταρα βρίσκονται στην επένδυση των αγωγών του μαστού. Τα ανώμαλα κύτταρα δεν έχουν εξαπλωθεί εκτός των αγωγών σε άλλους ιστούς στο στήθος. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να γίνει DCIS διηθητικός καρκίνος και να εξαπλωθεί και σε άλλους ιστούς.

•          Λοβιακό καρκίνωμα in situ (LCIS) είναι μια κατάσταση κατά την οποία ανώμαλα κύτταρα βρίσκονται στα λοβίδια του στήθους. Αυτή η κατάσταση γίνεται σπάνια διηθητικός καρκίνος. Ωστόσο, έχοντας λοβιακό καρκίνωμα in situ σε ένα στήθος αυξάνεται ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου του μαστού και στο άλλο στήθος.

  • Στάδιο Ι

Ο όγκος είναι 2 εκατοστά ή μικρότερος και δεν έχει εξαπλωθεί εκτός του μαστού

  • Στάδιο ΙΙΑ

Ο όγκος βρίσκεται στο στήθος, αλλά ο καρκίνος μπορεί να έχει επεκταθεί και στους μασχαλιαίους λεμφαδένες 

-Ο όγκος είναι 2 εκατοστά ή μικρότερος και έχει εξαπλωθεί στους μασχαλιαίους λεμφαδένες

-Ο όγκος είναι μεγαλύτερος από 2 εκατοστά, αλλά δεν είναι μεγαλύτερος από 5 εκατοστά και δεν έχει εξαπλωθεί στους μασχαλιαίους λεμφαδένες

  • Στάδιο ΙΙΒ

Ο όγκος είναι είτε:

-Μεγαλύτερος από 2 εκατοστά αλλά δεν είναι μεγαλύτερος από 5 εκατοστά και έχει εξαπλωθεί στους μασχαλιαίους λεμφαδένες ή

-Μεγαλύτερος από 5 εκατοστά, αλλά δεν έχει εξαπλωθεί στους μασχαλιαίους λεμφαδένες.

  • Στάδιο ΙΙΙΑ

Στο στάδιο ΙΙΙΑ:

Ο όγκος βρίσκεται στο στήθος και στους μασχαλιαίους λεμφαδένες ή σε άλλες γειτονικές δομές, ή ο καρκίνος μπορεί να βρεθεί στους λεμφαδένες κοντά στο στέρνο

-Ο όγκος είναι 2 εκατοστά ή μικρότερος και ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες στη μασχάλη ή σε άλλες γειτονικές δομές, ή ο καρκίνος μπορεί να έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες κοντά στο στέρνο ή

-Ο όγκος είναι μεγαλύτερος από 2 εκατοστά, αλλά δεν είναι μεγαλύτερος από 5 εκατοστά και έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες στη μασχάλη ή σε άλλες γειτονικές δομές, ή ο καρκίνος μπορεί να έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες κοντά στο στέρνο ή

-Ο όγκος είναι μεγαλύτερος από 5 εκατοστά και έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες στη μασχάλη  ή σε άλλες γειτονικές δομές, ή ο καρκίνος μπορεί να έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες κοντά στο στέρνο.

  • Στάδιο ΙΙΙΒ

Ο όγκος μπορεί να έχει οποιοδήποτε μέγεθος και ο καρκίνος:

-έχει εξαπλωθεί στην θωρακικό τοίχωμα και/ή το δέρμα του στήθος και

-ενδέχεται να έχει εξαπλωθεί στους μασχαλιαίους λεμφαδένες ή σε άλλες γειτονικές δομές, ή ο καρκίνος μπορεί να έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες κοντά στο στέρνο.

Ότι ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί στο δέρμα του μαστού είναι ο φλεγμονώδης καρκίνος του μαστού.

  • Στάδιο IIIC

Μπορεί να μην υπάρχει ορατός καρκίνος στο στήθος ή ο όγκος μπορεί να έχει οποιοδήποτε μέγεθος και μπορεί να έχει εξαπλωθεί στο θωρακικό τοίχωμα και/ή το δέρμα του στήθους. Επίσης, ο καρκίνος:

-έχει εξαπλωθεί σε λεμφαδένες πάνω ή κάτω από την κλείδα και

-ενδέχεται να έχει εξαπλωθεί στους μασχαλιαίους λεμφαδένες ή στους λεμφαδένες κοντά στο στέρνο.

Ότι ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί στο δέρμα του μαστού είναι φλεγμονώδης καρκίνος του μαστού.

Το στάδιο IIIC καρκίνου του μαστού διαιρείται:

Στάδιο IIICa: O καρκίνος:

•          βρίσκεται σε δέκα ή περισσότερους μασχαλιαίους λεμφαδένες ή

•          βρίσκεται σε λεμφαδένες κάτω από την κλείδα ή

•          βρίσκεται στους μασχαλιαίους λεμφαδένες και στους λεμφαδένες κοντά στο στέρνο

Στάδιο IIICb: Ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες πάνω από την κλείδα.

  • Στάδιο IV

Ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί σε άλλα όργανα του σώματος, τις περισσότερες φορές στα οστά, στους πνεύμονες, στο ήπαρ ή στον εγκέφαλο.

Φλεγμονώδης καρκίνος του μαστού

Στον φλεγμονώδη καρκίνο του μαστού, ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί στο δέρμα του μαστού και το στήθος φαίνεται κόκκινο και πρησμένο και είναι ζεστό. Η ερυθρότητα και η θερμότητα υπάρχει επειδή τα  καρκινικά κύτταρα μπλοκάρουν τα λεμφικά αγγεία στο δέρμα. Το δέρμα του μαστού μπορεί, επίσης, να παρουσιάσει εμφάνιση που ονομάζεται peau d'orange (δέρμα όπως στο πορτοκάλι). Ο φλεγμονώδης καρκίνος του μαστού είναι σταδίου ΙΙΙΒ,  IIIC και IV.

Υποτροπιάζον καρκίνος μαστού

Είναι καρκίνος του μαστού που έχει υποτροπιάσει (επιστρέψει). Ο καρκίνος μπορεί να εμφανιστεί ξανά στο στήθος, στο θωρακικό τοίχωμα, ή σε άλλα μέρη του σώματος.

Διαβάστε, επίσης,

Ιατρική ενημέρωση πριν το χειρουργείο μαστού

Πώς γίνονται οι μεταστάσεις στον καρκίνο;

Δερματικές μεταστάσεις στον καρκίνο


Θεραπεία καρκίνου του μαστού

Είδη θεραπείας καρκίνου του μαστού

•          Χειρουργική

•          Ακτινοθεραπεία

•          Χημειοθεραπεία

•          Ορμονοθεραπεία

•          Στοχευμένη Θεραπεία

•          Βιοψία φρουρού λεμφαδένα ακολουθούμενη από χειρουργική επέμβαση

•          Υψηλής δόσης χημειοθεραπεία με μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων

Τα τελευταία χρόνια πολλές γυναίκες χρησιμοποιούν εναλλακτικές θεραπείες για τον καρκίνο του μαστού

Διαβάστε, επίσης,

Το ασβέστιο αποτρέπει τις μεταστάσεις στα οστά

Είναι κατάλληλη η σόγια για τον καρκίνο του μαστού;

Πώς μπορεί να βοηθήσει ο βελονισμός στον καρκίνο μαστού;

Η στροφή στην Εναλλακτική Ιατρική

Οι καλύτεροι χυμοί για τον καρκίνο

Ένα τσάι από βότανα για τον καρκίνο

Θεραπεία του καρκίνου με Iscador

Εναλλακτικές θεραπείες για τον καρκίνο

H θεραπεία του καρκίνου με αντινεοπλαστόνια

Μπορεί η υπερθερμία να θεραπεύσει τον καρκίνο;

Υψηλές δόσεις βιταμινών για τη θεραπεία καρκίνου

Η ασπιρίνη μειώνει τον κίνδυνο εξάπλωσης καρκίνου


-Χειρουργική θεραπεία καρκίνου μαστού

Οι περισσότεροι ασθενείς με καρκίνο του μαστού χειρουργούνται για να αφαιρεθεί ο καρκίνος του μαστού. Ορισμένοι από τις λεμφαδένες κάτω από τον βραχίονα, στη μασχάλη, λαμβάνονται για έλεγχο διήθησης από τον καρκίνο.

Η συντηρητική χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του καρκίνου:

•          Ογκεκτομή: Χειρουργική για να αφαιρεθεί ο όγκος (εφάπαξ) και μια μικρή ποσότητα φυσιολογικού ιστού γύρω από αυτόν.

•          Μερική μαστεκτομή: Χειρουργική για να αφαιρεθεί το μέρος του μαστού που έχει καρκίνο και φυσιολογικός ιστός γύρω από αυτόν. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται, επίσης, τμηματική μαστεκτομή.

Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με συντηρητική χειρουργική επέμβαση μπορεί να υποβάλλονται σε αφαίρεση μερικών λεμφαδένων της μασχάλης για βιοψία. Μπορεί να γίνει ταυτόχρονα με το χειρουργείο του μαστού ή μετά (ξεχωριστή τομή).

Άλλοι τύποι χειρουργείου μαστού:

•          Ολική μαστεκτομή: Χειρουργική αφαίρεση ολόκληρου του μαστού που έχει καρκίνο. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται, επίσης, απλή μαστεκτομή. Μερικοί από τους λεμφαδένες της μασχάλης μπορεί να αφαιρεθούν για βιοψία κατά την χειρουργική επέμβαση του μαστού ή μετά, μέσα από ξεχωριστή τομή.

•          Τροποποιημένη ριζική μαστεκτομή: Χειρουργική αφαίρεση ολόκληρου του μαστού που έχει καρκίνο, αφαιρούνται, επίσης, πολλοί από τους λεμφαδένες μασχάλης, οι μυς του μαστού, και σε ορισμένες περιπτώσεις, μέρος των μυών του θωρακικού τοιχώματος.

•          Ριζική μαστεκτομή: Χειρουργική για την αφαίρεση του μαστού που έχει καρκίνο, των μυών του θωρακικού τοιχώματος και του μαστού και αφαιρούνται, επίσης, όλοι οι λεμφαδένες μασχάλης (Halsted ριζική μαστεκτομή).

Ακόμη και αν ο γιατρός αφαιρέσει όλον τον καρκίνο κατά την  χειρουργική επέμβαση, μερικοί λαμβάνουν ακτινοθεραπεία ή  χημειοθεραπεία ή ορμονοθεραπεία μετά από χειρουργική επέμβαση για να εξοντωθούν όλα τα καρκινικά κύτταρα που έχουν απομείνει. Η θεραπεία που γίνεται μετά την χειρουργική επέμβαση, για να μειωθεί ο κίνδυνος ότι ο καρκίνος θα επανέλθει, ονομάζεται συμπληρωματική θεραπεία και πρέπει να γίνεται εξατομικευμένα και σύμφωνα με το μοριακό προφίλ του όγκου.

Μία ασθενής πρέπει να κάνει και αποκατάσταση του μαστού καλύτερα κατά τον ίδιο χρόνο που κάνει την μαστεκτομή ή σε μια μελλοντική στιγμή, αν το επιθυμεί. Η ανακατασκευή του μαστού μπορεί να γίνει με τους ιστούς της γυναίκας ή με τη χρήση εμφυτευμάτων πιστοποιημένων.

Διαβάστε, επίσης,

Οι κίνδυνοι από τα βλαστοκύτταρα

Μαστεκτομή τουαλέτας

Είναι αλήθεια ότι δεν πρέπει να χειρουργείται ο καρκίνος;

Χρήσεις βλαστοκυττάρων στον καρκίνο μαστού

Αποκατάσταση μαστού χωρίς σιλικόνη

Το στήθος σας πρέπει να είναι ωραίο

Τα βλαστοκύτταρα στην πλαστική χειρουργική


-Ακτινοθεραπεία

Ακτινοθεραπεία είναι η θεραπεία του καρκίνου που χρησιμοποιεί υψηλής ενέργειας ακτινοβολία για να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα.

Υπάρχουν δύο είδη ακτινοθεραπείας.

Η εξωτερική ακτινοβολία  χρησιμοποιεί ένα μηχάνημα για να στείλει ακτινοβολία προς τον καρκίνο του μαστού.

Η εσωτερική ακτινοβολία χρησιμοποιεί ραδιενεργές ουσίες σε βελόνες, σύρματα, ή καθετήρες που τοποθετούνται απευθείας εντός ή πλησίον του καρκίνου.

Ο τρόπος της θεραπείας με ακτινοβολία εξαρτάται από τον τύπο και στάδιο του καρκίνου, υπολογίζοντας τους κινδύνους και τα οφέλη και οπωσδήποτε πρέπει να είναι στοχευμένη και εξατομικευμένη.

Διαβάστε, επίσης,

Η ακτινοθεραπεία στον καρκίνο μαστού προκαλεί καρδιοπάθειες

Καρκίνος θυρεοειδούς

TomoTherapy

Διεγχειρητική Ακτινοθεραπεία στον καρκίνο μαστού

Ακτινοθεραπεία με ηλεκτρόνια


Χημειοθεραπεία

Η χημειοθεραπεία είναι μια θεραπεία του καρκίνου που χρησιμοποιεί χημειοθεραπευτικά φάρμακα για να σταματήσουν την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων, είτε με τη θανάτωση των κυττάρων ή με το να σταματάνε την διαίρεσή τους. Όταν η χημειοθεραπεία λαμβάνεται από το στόμα ή ενδοφλέβια ή ενδομυϊκά, τα φάρμακα εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος και μπορεί να φθάσουν στα καρκινικά κύτταρα σε όλο το σώμα (συστηματική χημειοθεραπεία). Όταν η χημειοθεραπεία έχει τοποθετηθεί απευθείας στην σπονδυλική στήλη ή σε να όργανο ή σε μια κοιλότητα όπως η κοιλιά, τα φάρμακα επηρεάζουν κυρίως τα καρκινικά κύτταρα σε αυτές τις περιοχές (περιφερειακή χημειοθεραπεία).

Ο τρόπος της χημειοθεραπείας εξαρτάται από τον τύπο και το στάδιο του καρκίνου και πρέπει να γίνεται εξατομικευμένα και σύμφωνα με το μοριακό προφίλ του όγκου υπολογίζοντας τους κινδύνους και τα οφέλη. (η χημειοθεραπεία σκοτώνει και τα φυσιολογικά κύτταρα).

Διαβάστε, επίσης

Οξεία Μυελογενής Λευχαιμία

Γιατί οι χημειοθεραπείες δεν είναι αποτελεσματικές

Ποιότητα ζωής και καρκίνος

Ανθρακυκίνες και μη ανθρακυκλίνες στον καρκίνο μαστού


-Ορμονοθεραπεία

Ορμονοθεραπεία είναι μια θεραπεία του καρκίνου που αφαιρεί ορμόνες ή σταματάει τη δράση των ορμονών που βοηθούν στην ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων. Οι ορμόνες είναι ουσίες που παράγονται από αδένες στο σώμα και κυκλοφορούν στην κυκλοφορία του αίματος. Ορισμένες ορμόνες μπορούν να προκαλέσουν ορισμένες μορφές καρκίνου. Εάν οι διαγνωστικές εξετάσεις δείχνουν ότι τα καρκινικά κύτταρα έχουν υποδοχείς ορμονών γίνεται ορμονοθεραπεία. Τα οιστρογόνα εκκρίνονται, κυρίως, από τις ωοθήκες και παλαιότερα γινόταν ωοθηκεκτομή.

Η ορμονική θεραπεία με ταμοξιφαίνη δίνεται συχνά σε ασθενείς με πρώιμα στάδια του καρκίνου του μαστού, αλλά και σε μεταστατικό καρκίνο μαστού. Η ορμονική θεραπεία με ταμοξιφαίνη  μπορεί να ενεργεί στα κύτταρα σε όλο το σώμα και μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα ανάπτυξης καρκίνου του ενδομητρίου. Οι γυναίκες που λαμβάνουν ταμοξιφαίνη πρέπει να κάνουν γυναικολογική εξέταση κάθε χρόνο. Οποιοσδήποτε κολπική αιμορραγία, εκτός εμμήνου ρύσεως, θα πρέπει να αναφέρεται σε έναν γιατρό το συντομότερο δυνατόν.

Η ορμονική θεραπεία με ένα αναστολέα της αρωματάσης δίνεται σε ορισμένες μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες που έχουν ορμόνες που εξαρτώνται από τον καρκίνο του μαστού. Οι αναστολείς της αρωματάσης μειώνουν τα οιστρογόνα του οργανισμού με την αναστολή ενός ενζύμου, της αρωματάσης που μετατρέπουν τα ανδρογόνα σε οιστρογόνα.

Για τη θεραπεία του πρώιμου καρκίνου του μαστού, ορισμένοι αναστολείς της αρωματάσης μπορεί να χρησιμοποιηθούν ως συμπληρωματική θεραπεία αντί της ταμοξιφαίνη ή μετά από 2 έτη χορήγησης της ταμοξιφαίνης. Για τη θεραπεία του μεταστατικού καρκίνου του μαστού, οι αναστολείς της αρωματάσης χορηγούνται και ως μονοθεραπεία.

Διαβάστε, επίσης,

Η ορμονοθεραπεία στον καρκίνο του μαστού

Οι μοριακές αλλαγές σε ορμονοεξαρτώμενο καρκίνο μαστού

Χημειοπροφύλαξη στον καρκίνο μαστού

Καρκίνος ενδομητρίου

Αναστροζόλη


-Στοχευμένη Θεραπεία

Στοχευμένη θεραπεία είναι ένα είδος θεραπείας που χρησιμοποιεί φάρμακα ή άλλες ουσίες για τον εντοπισμό και την επίθεση ειδικά στα καρκινικά κύτταρα και δεν βλάπτει τα φυσιολογικά κύτταρα.

Τα μονοκλωνικά αντισώματα και οι αναστολείς τυροσινικής κινάσης είναι θεραπείες που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία του καρκίνου του μαστού.

Η θεραπεία με μονοκλωνικα αντισώματα είναι μια θεραπεία του καρκίνου που χρησιμοποιεί αντισώματα. Αυτά τα αντισώματα μπορεί να προσδιορίσουν ουσίες σε καρκινικά κύτταρα που μπορούν να βοηθήσουν τα καρκινικά κύτταρα να αναπτυχθούν. Τα αντισώματα σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα, μπλοκάροντας την ανάπτυξή τους, ή εμποδίζοντας την εξάπλωση. Τα μονοκλωνικά αντισώματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για τη μεταφορά τοξινών στα καρκινικά κύτταρα ή για τη μεταφορά ραδιενεργού υλικού απευθείας σε καρκινικά κύτταρα. Τα μονοκλωνικά αντισώματα μπορεί να χρησιμοποιηθούν ως συμπληρωματική θεραπεία.

Η Trastuzumab (Herceptin) είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που μπλοκάρει τον παράγοντα ανάπτυξης της πρωτεϊνης HER2, που στέλνει σήματα για την ανάπτυξη των κυττάρων καρκίνου του μαστού. Περίπου το ένα τέταρτο των ασθενών με καρκίνο του μαστού έχουν όγκους που μπορούν να αντιμετωπίζονται με trastuzumab.

Οι αναστολείς τυροσινικής κινάσης είναι στοχευμένη θεραπεία που σταματάει τα σήματα που απαιτούνται για την ανάπτυξη των όγκων. Οι αναστολείς τυροσινοκινάσης μπορεί να χρησιμοποιηθούν  ως συμπληρωματική θεραπεία.

Η λαπατινίμπη είναι ένας αναστολέας της κινάσης της τυροσίνης που εμποδίζει τις συνέπειες της πρωτεΐνης HER2 και άλλων πρωτεϊνών μέσα στα κύτταρα του όγκου. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία ασθενών με HER2-θετικό καρκίνο του μαστού που υποτροπίασαν μετά από θεραπεία με trastuzumab.

Νέες μορφές θεραπείας είναι σε εξέλιξη....

Διαβάστε, επίσης,

Η νανοϊατρική στον καρκίνο του μαστού

Pertuzumab για τον HER2-θετικό μεταστατικό καρκίνο του μαστού

Herceptin στον καρκίνο

Εξατομικευμένη θεραπεία για τον καρκίνο μαστού

VEGF υποδοχείς

Everolimus

Μονοπάτι PI3K/AKT/mTOR

Εξατομικευμένες θεραπείες για τους καρκινοπαθείς

Θεραπεία του καρκίνου εξατομικευμένα

Που μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα νανοσωματίδια


Βιοψία φρουρού  λεμφαδένα ακολουθούμενη από χειρουργική επέμβαση

Βιοψία φρουρού λεμφαδένα είναι η αφαίρεση του φρουρού λεμφαδένα κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης. Ο φρουρός λεμφαδένας είναι ο πρώτος λεμφαδένας που λαμβάνει λέμφο από έναν όγκο. Είναι ο πρώτος λεμφαδένας στον οποίο ο καρκίνος είναι πιθανόν να εξαπλωθεί από τον όγκο. Μια  ραδιενεργή ουσία και/ή μπλε χρωστική ουσία ενίεται στην περιοχή του όγκου. Η ουσία ή βαφή ρέει μέσω των αγωγών της λέμφου στους λεμφαδένες. Ο πρώτoς λεμφαδένας που θα λάβει την ουσία ή την βαφή απομακρύνεται και εξετάζεται για καρκινικά κύτταρα. Αν καρκινικά κύτταρα δεν ανευρίσκονται δεν είναι απαραίτητο να αφαιρεθούν οι λεμφαδένες. Μετά τη βιοψία φρουρού λεμφαδένα, ο χειρουργός αφαιρεί το στήθος (με διατήρηση ή μαστεκτομή).


Υψηλής δόσης χημειοθεραπεία με μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων

Υψηλής δόσης χημειοθεραπεία με μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων. Tα βλαστικά κύτταρα είναι ανώριμα κύτταρα του αίματος που αφαιρούνται από το αίμα ή το μυελό του ασθενούς ή έναν δότη καταψύχονται και αποθηκεύονται. Μετά τη χημειοθεραπεία τα αποθηκευμένα βλαστικά κύτταρα αποψύχονται και δίνονται πίσω στον ασθενή μέσω έγχυσης, για να αποκατασταθούν τα κύτταρα του αίματος του οργανισμού. Μελέτες έχουν δείξει ότι οι υψηλές δόσεις χημειοθεραπείας που ακολουθούνται από μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων είναι ανώφελες...


Θεραπεία καρκίνου μαστού ανάλογα με το Στάδιο

  • Πορογενές καρκίνωμα in situ (DCIS)

•          Συντηρητική χειρουργική επέμβαση μαστού και ακτινοθεραπεία με ή χωρίς ταμοξιφαίνη.

•          Ολική μαστεκτομή με ή χωρίς ταμοξιφαίνη.

•          Διατήρηση του μαστού και θεραπεία με ακτινοθεραπεία.

•          Διατήρηση του μαστού και  ταμοξιφαίνη χωρίς ακτινοθεραπεία.

  • Λοβιακό καρκίνωμα in situ (LCIS)

•          Βιοψία για διάγνωση LCIS (κίνδυνος μετάστασης;) τακτική παρακολούθηση με μαστογραφία, υπερήχους και κλινική εξέταση.

•          Η ταμοξιφαίνη χορηγείται για να μειώσει τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού.

•          Προφυλακτική μαστεκτομή. Αυτή η επιλογή θεραπείας, μερικές φορές χρησιμοποιείται σε γυναίκες που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού.

  • Στάδιο Ι, Στάδιο ΙΙ, Στάδιο ΙΙΙΑ, και Στάδιο IIICa Καρκίνος του Μαστού

•          Χειρουργείο με διατήρηση του μαστού και αφαίρεση του όγκου σε υγιή όρια, ακολουθούμενη από αφαίρεση των λεμφαδένων και ακτινοθεραπεία.

•          Τροποποιημένη ριζική μαστεκτομή με ή χωρίς αποκατάσταση του μαστού (καλύτερα να γίνονται στον ίδιο χρόνο)

•          Βιοψία φρουρού λεμφαδένα ακολουθούμενη από χειρουργική επέμβαση.

Συμπληρωματική θεραπεία:

•          Ακτινοθεραπεία στους λεμφαδένες κοντά στο στήθος και στο θωρακικό τοίχωμα μετά από μια τροποποιημένη ριζική μαστεκτομή.

•          Συστηματική χημειοθεραπεία με ή χωρίς ορμονοθεραπεία.

•          Ορμονική θεραπεία.

•          Τrastuzumab (Herceptin) σε συνδυασμό με συστηματική χημειοθεραπεία.

  • Στάδιο ΙΙΙΒ, Στάδιο IIICb, Στάδιο IV

•          Συστηματική χημειοθεραπεία.

•          Συστηματική χημειοθεραπεία ακολουθούμενη από χειρουργική επέμβαση μαστού με διατήρηση ή ολική μαστεκτομή, αφαίρεση λεμφαδένων  μασχάλης και στη συνέχεια ακτινοθεραπεία. Πρόσθετη συστηματική θεραπεία (χημειοθεραπεία, ορμονοθεραπεία, ή και τα δύο) μπορεί να δοθούν συμπληρωματικά.

Στάδιο IV-μεταστατικός καρκίνος του μαστού

•          Ορμονοθεραπεία και/ή συστηματική χημειοθεραπεία με ή χωρίς trastuzumab (Herceptin).

•          Λαπατινίμπη σε συνδυασμό με καπεσιταβίνη.

•          Ακτινοθεραπεία και/ή χειρουργική για ανακούφιση από τον πόνο και άλλα συμπτώματα.

•          Διφωσφονικά για τη μείωση οστικής νόσου και τον πόνο, όταν ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί στα οστά.

•          Συστηματική χημειοθεραπεία και/ή ορμονοθεραπεία.

•          Συνδυασμοί trastuzumab (Herceptin) με άλλα αντικαρκινικά φάρμακα.

•          Συνδυασμοί λαπατινίμπης με άλλα  αντικαρκινικά φάρμακα.

•          Χημειοθεραπεία υψηλών δόσεων με μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων. (Δεν χρησιμοποιείται πια)

Θεραπεία του φλεγμονώδη καρκίνου του μαστού:

•          Συστηματική χημειοθεραπεία.

•          Συστηματική χημειοθεραπεία ακολουθούμενη από χειρουργική επέμβαση μαστού με διατήρηση ή ολικήμαστεκτομή, αφαίρεση λεμφαδένων  μασχάλης και στη συνέχεια ακτινοθεραπεία. Πρόσθετη συστηματική θεραπεία (χημειοθεραπεία, ορμονοθεραπεία, ή και τα δύο) μπορεί να δοθούν συμπληρωματικά.

Θεραπεία του καρκίνου του μαστού σε υποτροπή

•          Χειρουργική (ριζική ή τροποποιημένη ριζική μαστεκτομή) ακτινοθεραπεία, ή και τα δύο.

•          Συστηματική χημειοθεραπεία ή ορμονοθεραπεία.

•          Τrastuzumab (Herceptin) σε συνδυασμό με συστηματική χημειοθεραπεία.

Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες αν νοσήσετε από καρκίνο του μαστού

Διαβάστε, επίσης.

Πόσο πρέπει να πίνουν οι γυναίκες με καρκίνο μαστού

Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

Που μπορεί να εφαρμοστεί το μοριακό προφίλ

Κατευθυντήριες οδηγίες για τη θεραπεία καρκίνου του μαστού

 Η Εξέλιξη της Ογκολογίας

Ο ρόλος του p53 στον καρκίνο του μαστού

Καρκίνος και εγκυμοσύνη

Η μεγάλη υπόθεση για τη θεραπεία του καρκίνου

Οι θυμωμένοι επιζήσαντες από καρκίνο

Η μεγάλη αλήθεια για τη θεραπεία του καρκίνου

Η Ιατρική του emedi

Μοριακές αλλαγές στον Her2-θετικό καρκίνο μαστού

Πότε είναι επιζήμια η αντικαρκινική θεραπεία;

Αυξητικοί παράγοντες και καρκίνος μαστού

Επανένταξη ενός καρκινοπαθούς στην κοινωνία

Το ασβέστιο αποτρέπει τις μεταστάσεις στα οστά

Θεραπεία οστικών μεταστάσεων στον καρκίνο μαστού

Denosumab σε οστικές μεταστάσεις

www.emedi.gr

Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου του μαστού, πατώντας εδώ.

Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο μαστού 

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο μαστού 

Διαβάστε, επίσης,

Απόστημα μαστού

Ινοκυστική μαστοπάθεια

Κάνναβη και καρκίνος του μαστού

Κλινική εξέταση μαστών 

Ο καρκίνος του μαστού θεραπεύεται

Πρόληψη καρκίνου μαστού

Η σημασία της πρόληψης στον καρκίνο του μαστού

Τα σουτιέν προκαλούν καρκίνο στο μαστό

Στάδιο ΙΙΙ καρκίνος μαστού

Στάδιο I καρκίνος μαστού

Στάδιο II καρκίνος μαστού

Πορογενές καρκίνωμα in situ μαστού

Προγνωστικοί δείκτες στον καρκίνο μαστού

Προβλεπτικοί καρκινικοί δείκτες στην ογκολογία

Απεικονιστικός έλεγχος στην ογκολογία

Βιοδείκτες στην ογκολογία

Διάγνωση του καρκίνου του μαστού 

Οδηγίες για τον προσυμπτωματικό έλεγχο για το καρκίνο μαστού

Μαγνητική τομογραφία ή μαστογραφία για πρόληψη καρκίνου μαστού

Σταδιοποίηση στον καρκίνο

Ποιότητα ζωής και καρκίνος

Η σωστή εκτίμηση των καρκινικών δεικτών

Λέιζερ για τη διάγνωση του καρκίνου μαστού

Λέιζερ για τη θεραπεία του καρκίνου μαστού

Υπέρηχος μαστών

Ελαστογραφία μαστού

Τρισδιάστατη Μαστογραφία 

Μη επεμβατική κυτταρολογική εξέταση για τον καρκίνο του μαστού

Ο καρκίνος του μαστού θεραπεύεται

Καρκίνος μαστού

Στηθόδεσμος που ανιχνεύει τον καρκίνο του μαστού

Οι τεχνικές εξατομικευμένης θεραπείας του καρκίνου

Όλοι οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο του μαστού

Τα νεώτερα φάρμακα για τον καρκίνο του μαστού

Πώς η βιοψία και το χειρουργείο βοηθούν στην εξάπλωση του καρκίνου

Η λήψη νουκλεϊνικών οξέων από δείγματα ιστών

Η πικρή αλήθεια για τις χημειοθεραπείες 

Βιολογική θεραπεία του καρκίνου

Προγνωστικός παράγοντας για τον καρκίνο μαστού

Γιατί τα χημειοθεραπευτικά δεν λειτουργούν 

Bιοψία για τον καρκίνο μέσω του αίματος

Το καρκινικό μονοπάτι στον καρκίνο του μαστού

Οι ασθενείς που έχουν καρκίνο δεν έχουν όλοι καρκίνο

Δεύτερη γνώμη στον καρκίνο

Εξατομικευμένη Θεραπεία

Οι θυμωμένοι επιζήσαντες από καρκίνο

Μοριακό προφίλ του όγκου

Εξατομικευμένη θεραπεία για τον καρκίνο μαστού

Τα ελπιδοφόρα μηνύματα στην Ογκολογία

Γιατί οι χημειοθεραπείες δεν είναι αποτελεσματικές

Μοριακές αλλαγές στον Her2-θετικό καρκίνο μαστού

Να αγαπάτε τον εαυτό σας

Η Εξέλιξη της Ογκολογίας

Μαγνητική τομογραφία σε γυναίκες με καρκίνο του μαστού

Αλλάζει η θεραπεία στον καρκίνο του μαστού

Θεραπεία του καρκίνου εξατομικευμένα

TomoTherapy

H θεραπεία του καρκίνου με αντινεοπλαστόνια

Γονίδιο υπεύθυνο για τον καρκίνο μαστού

Οι μοριακές αλλαγές σε ορμονοεξαρτώμενο καρκίνο μαστού

Απεικονιστικά ευρήματα στους μαστούς

Που μπορεί να εφαρμοστεί το μοριακό προφίλ

Μοριακό προφίλ του όγκου

Η κλασική θεραπεία του καρκίνου του μαστού

Εξειδικευμένα κέντρα καρκίνου

Διάγνωση του καρκίνου του μαστού

Χρήσιμες πληροφορίες για την πρόληψη του καρκίνου μαστού

Όλοι οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο του μαστού

Λάδι για μασάζ στο στήθος

Τα νεώτερα φάρμακα για τον καρκίνο του μαστού

Τα νέα για τον καρκίνο του μαστού

Για όσες έχουν κίνδυνο για καρκίνο μαστού

Μη επεμβατική κυτταρολογική εξέταση για τον καρκίνο του μαστού

Mοριακός χάρτης του καρκίνου του μαστού

Καρκινικοί δείκτες

 

 

Διαβάστηκε 8358 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2019 20:14
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Απλές συμβουλές για να αντιμετωπίσετε την κατάθλιψη Απλές συμβουλές για να αντιμετωπίσετε την κατάθλιψη

    Η κατάθλιψη είναι μια ψυχολογική διαταραχή που θεραπεύεται

     

    Πολλοί, σήμερα, πάσχουν από κατάθλιψη και τα καταθλιπτικά συναισθήματά τους είναι έντονα, διαρκούν πάνω από 2 εβδομάδες κι επηρεάζεται η καθημερινή λειτουργικότητά τους και οι δραστηριότητά τους.

    Μερικοί, μάλιστα σκέφτονται ότι η ζωή δεν αξίζει και κάνουν σκέψεις να δώσουν τέλος στη ζωή τους.

    Τα κλασσικά συμπτώματα της κατάθλιψης

    Διακυμάνσεις στη διάθεση, θλίψη, αίσθημα κόπωσης

    Διαταραχές προσοχής και συγκέντρωσης

    Αλλαγές στον ύπνο και στη διατροφή

    Επιθετική συμπεριφορά κι ευερεθιστότητα

    Αποφυγή κοινωνικών σχέσεων

    Απαισιοδοξία, αίσθημα ματαιότητας και αναξιότητας

    Απώλεια της ενέργειας και μείωση του ενδιαφέροντος για δραστηριότητες

    Κατάχρηση αλκοόλ, τσιγάρων και αντικαταθλιπτικών

    Αυτοκτονικές τάσεις

    Συναισθηματικά ξεσπάσματα

    Ψυχοσωματικές διαταραχές, όπως αρθριτικά, πονοκέφαλος, φοβίες για αρρώστιες και άλλες ασθένειες

     

    depression bad bad 1 2

    Απλές συμβουλές για να αντιμετωπίσετε την κατάθλιψη

    -Επισκεφτείτε έναν ψυχολόγο

    -Επισκεφτείτε έναν ψυχίατρο

    -Ξεκινήστε ψυχοθεραπεία

    -Αντιμετωπίστε την κατάθλιψη με τη διατροφή. Να καταναλώνετε τροφές με ωμέγα 3 λιπαρά οξέα και τροφές που περιέχουν βιταμίνη B12

    -Ξεκινήστε την άσκηση. Να περπατάτε καθημερινά, να ξεκινήσετε κάποιο σπορ ή το γυμναστήριο. Αν βρείτε και παρέα ακόμη καλύτερα!!!

    -Μάθετε να μιλάτε για τα συναισθήματά σας. Μην τα κρατάτε μέσα σας

    -Να έχετε θετική στάση. Όταν σας συμβεί κάτι να εστιάζεστε στις θετικές του πλευρές. Όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο!!! Ναι, στη ζωή όλα δεν είναι ρόδινα, υπάρχουν δυσκολίες, βάσανα και δυσάρεστες στιγμές. Αλλά η ζωή είναι ωραία!!!

    -Για όλα τα προβλήματα πάντα υπάρχει και μια λύση, ότι και να σημαίνει αυτό!!!

    -Να ασχολείστε καθημερινά με τον εαυτό σας και να τον αγαπάτε. Να κάνετε ότι σας αρέσει!!!

    -Μην είστε αυστηροί με τον εαυτό σας. Κανείς δεν είναι αλάνθαστος. Τα λάθη είναι για τους ανθρώπους και κανένας δεν είναι τέλειος

    -Μάθετε να ολοκληρώνετε τους στόχους σας καθημερινά

    -Το αλκοόλ βοηθάει όταν πίνετε με μέτρο

    -Να κοιμάστε καλά

    -Να κάνετε ηλιοθεραπεία

    -Ασχοληθείτε με νέες δραστηρότητες, όπως, φωτογραφία, ζωγραφική και μουσική, ακόμη και με το διαδίκτυο

    -Να είσαστε κοινωνικοί, να έχετε φίλους και καλές σχέσεις με την οικογένειά σας

    -Αποφύγετε όσο είναι δυνατόν τα χημικά αντικαταθλιπτικά. Έχουν πολλές παρενέργειες. Να προτιμάτε τα φυσικά αντικαταθλιπτικά και την ψυχοθεραπεία

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την κατάθλιψη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την κατάθλιψη

    gonidia dep 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Κατάθλιψη και γονίδια

    Πώς η κατάθλιψη συνδέεται με την άνοια

    Η γυμναστική δρα θεραπευτικά στην κατάθλιψη

    Γιόγκα και Ρέικι για την υγεία σας

    Κρύο ή ζεστό μπάνιο για καλή υγεία;

    Διατηρείστε υγιές το βιολογικό σας ρολόι

    Γιατί η κάνναβη θεραπεύει κάθε ασθένεια

    Οι θεραπευτικές δράσεις των ψυχεδελικών ουσιών

    Είναι το ντους ή το μπάνιο καλύτερο για την υγεία σας;

    Η άσκηση είναι φάρμακο για τον εθισμό

    Βότανα και βιταμίνες για το άγχος και την κατάθλιψη

    Το άτμισμα κάνναβης είναι θεραπεία για το άγχος και την κατάθλιψη

    Οδηγός Συσχέτισης Κανναβινοειδών και Ασθενειών

    Είναι κατάλληλη η ψυχεδελική θεραπεία για εσάς;

    Προβιοτικά για τη διατήρηση της υγείας

    Ενέσιμα εμφυτεύματα για αντιγήρανση

    Αιθέριο έλαιο λεβάντας

    Παντοθενικό οξύ

    Να τρώτε σταφύλια αν έχετε κατάθλιψη

    Είναι κατάλληλα τα ερωτηματολόγια για τη διάγνωση της κατάθλιψης;

    Πάμε παρακάτω

    Οι ευεργετικές ιδιότητες της μπανάνας

    Τα καλύτερα ροφήματα για την κατάθλιψη

    Αντιμετωπίστε την κατάθλιψη της ανεργίας

    Η κατάθλιψη είναι κολλητική

    Θεραπεία της κατάθλιψης με μανιτάρια

    Θεραπευτική γιόγκα για την κατάθλιψη

    Να μιλάτε για τα προβλήματά σας για να μην πάθετε κατάθλιψη - Emedi

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κατάθλιψη - Emedi

    Τα κινητά μειώνουν την κατάθλιψη - Emedi

    Είναι κατάλληλα τα ερωτηματολόγια για τη διάγνωση της κατάθλιψης;

    Ποτό για το άγχος και την κακή διάθεση - Emedi

    Το παρατεταμένο χρόνιο στρες προκαλεί καρκίνο - Emedi

    Η άσκηση ως φάρμακο για πολλές ασθένειες

    Το χαμόγελο μας κάνει ευτυχισμένους

    www.emedi.gr

     

  • Σπιρονολακτόνη Σπιρονολακτόνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σπιρονολακτόνη

    Η σπιρονολακτόνη (Aldactone) είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται, κυρίως, για τη θεραπεία της κατακράτησης υγρών λόγω καρδιακής ανεπάρκειας, κίρρωσης του ήπατος ή νεφρικής νόσου. Χρησιμοποιείται, επίσης, στη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης, του χαμηλού καλίου στο αίμα που δεν βελτιώνεται με τα συμπληρώματα, στην πρώιμη εφηβεία στα αγόρια, στην ακμή και στην υπερβολική τριχοφυΐα στις γυναίκες και ως μέρος της γυναικείας ορμονοθεραπείας σε γυναίκες τρανσέξουαλ.

    Η σπιρονολακτόνη λαμβάνεται από το στόμα. 

    Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν διαταραχές ηλεκτρολυτών, κυρίως, υπερκαλιαιμία, ναυτία, έμετο, κεφαλαλγία, εξάνθημα και μειωμένη επιθυμία για σεξ. Σε όσους αντιμετωπίζουν προβλήματα με το ήπαρ ή τα νεφρά, πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή. Η σπιρονολακτόνη δεν έχει μελετηθεί καλά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης της εγκυμοσύνης. Είναι ένα στερεοειδές που εμποδίζει τις επιδράσεις των ορμονών αλδοστερόνη και τεστοστερόνη και έχει κάποια οιστρογονικά αποτελέσματα. Η σπιρονολακτόνη ανήκει σε μια κατηγορία φαρμάκων που είναι γνωστά ως καλιοσυντηρητικά διουρητικά. 

    aldactone 3

    Ιατρικές χρήσεις σπιρονολακτόνης

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, κυρίως, για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας, του οιδήματος, όπως, στο  νεφρωσικό σύνδρομο ή σε ασκίτη σε άτομα με ηπατική νόσο, ιδιοπαθή υπέρταση, σε χαμηλά επίπεδα καλίου στο αίμα, σε δευτεροπαθή υπεραλδοστερονισμό (όπως συμβαίνει σε κίρρωση του ήπατος) και σε σύνδρομο Conn (πρωτοπαθής υπεραλδοστερονισμός).

    Η πιο συνηθισμένη χρήση της σπιρονολακτόνης είναι στη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας. Από μόνη της, η σπιρονολακτόνη είναι μόνο ένα αδύναμο διουρητικό, επειδή στοχεύει πρωτίστως τον άπω νεφρό (συλλεκτικά σωληνάρια), όπου επαναπορροφώνται μόνο μικρές ποσότητες νατρίου, αλλά μπορεί να συνδυαστεί με άλλα διουρητικά για να αυξήσει την αποτελεσματικότητά τους.

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, επίσης, για τη θεραπεία του συνδρόμου Bartter λόγω της ικανότητάς του να αυξάνει τα επίπεδα καλίου. Το σύνδρομο Bartter είναι μια σπάνια κληρονομική νόσος που χαρακτηρίζεται από ελαττώματα στο παχύ ανερχόμενο σκέλος της αγκύλης του Henle, που έχει ως αποτέλεσμα χαμηλά επίπεδα καλίου (υποκαλιαιμία), αυξημένο pH αίματος (αλκάλωση) και φυσιολογική έως χαμηλή αρτηριακή πίεση. Υπάρχουν δύο τύποι συνδρόμου Bartter: νεογνικός και κλασικός. Μια στενά συνδεδεμένη διαταραχή, το σύνδρομο Gitelman, είναι ηπιότερη από τους δύο υποτύπους του συνδρόμου Bartter.

    Η σπιρονολακτόνη έχει αντιανδρογονική δράση. Για το λόγο αυτό, χρησιμοποιείται συχνά για τη θεραπεία μιας ποικιλίας δερματολογικών καταστάσεων στις οποίες τα ανδρογόνα παίζουν κάποιο ρόλο, όπως η ακμή, η σμηγματόρροια, η υπερτρίχωση και η τριχόπτωση στις γυναίκες.

    Οι υψηλές δόσεις σπιρονολακτόνης, οι οποίες είναι απαραίτητες για τα σημαντικά αντιανδρογόνα αποτελέσματα, δεν συνιστώνται για τους άνδρες λόγω του υψηλού κινδύνου εμφάνισης γυναικείων χαρακτηριστικών και άλλων παρενεργειών. Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, επίσης,  για τη θεραπεία συμπτωμάτων υπερανδρογονισμού, όπως το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, σε γυναίκες.

    Η σπιρονολακτόνη είναι κατάλληλη για τη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια. Επίσης, έχει όφελος και συνιστάται σε ασθενείς που με καρδιακή προσβολή που έχουν κλάσμα εξώθησης μικρότερο από 40%, οι οποίοι αναπτύσσουν συμπτώματα συμβατά με καρδιακή ανεπάρκεια ή έχουν ιστορικό σακχαρώδη διαβήτη. Η σπιρονολακτόνη είναι κατάλληλη, ιδιαίτερα σε εκείνους τους ασθενείς που "δεν" έχουν ακόμη βελτιστοποιηθεί στους αναστολείς του ACE και  β-αναστολείς.

    Συνιστάται να λαμβάνονται υπόψη εναλλακτικές λύσεις, αντί της σπιρονολακτόνης αν η κρεατινίνη του ορού είναι μεγαλύτερη από 2,5 mg / dL σε άνδρες ή μεγαλύτερη από 2 mg / dL  σε γυναίκες ή εάν ο ρυθμός σπειραματικής διήθησης είναι μικρότερος από 30 ml / λεπτό ή με ένα κάλιο ορού μεγαλύτερο από 5,0 mEq / L.

    Λόγω των αντιανδρογονικών ιδιοτήτων της, η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει αποτελέσματα που σχετίζονται με χαμηλά επίπεδα ανδρογόνων και υπογοναδισμό σε άνδρες.  Ένα νεότερο φάρμακο, η επλερενόνη στερείται των αντιανδρογόνων επιδράσεων της σπιρονολακτόνης. Ως εκ τούτου, είναι πολύ πιο κατάλληλο για τους άνδρες για τους οποίους είναι μακροπρόθεσμη η φαρμακευτική αγωγή. 

    Τα κλινικά οφέλη της σπιρονολακτόνης ως διουρητικού παρατηρούνται συνήθως 2 έως 3 ημέρες μετά την έναρξη της θεραπείας. Η μέγιστη αντιυπερτασική δράση μπορεί να μην παρατηρηθεί για 2 έως 3 εβδομάδες.

    Περίπου 1 στα 100 άτομα με υπέρταση έχουν αυξημένα επίπεδα αλδοστερόνης. 

    Τα ανδρογόνα, όπως, η τεστοστερόνη και η DHT διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην παθογένεση ορισμένων δερματολογικών παθήσεων όπως η ακμή, η σμηγματόρροια, η υπερτρίχωση, δηλαδή, η υπερβολική ανάπτυξη τριχών του προσώπου και σώματος στις γυναίκες και η τριχόπτωση των ανδρών (ανδρογενετική αλωπεκία). Οι γυναίκες με σύνδρομο ανδρογονικής ανευαισθησίας (CAIS) δεν παράγουν σμήγμα και δεν αναπτύσσουν ακμή και έχουν ελάχιστη ή και καθόλου σωματική, ηβική ή μασχαλιαία τριχοφυϊα. Επιπλέον, οι άνδρες με συγγενή ανεπάρκεια της 5α-αναγωγάσης τύπου II, η 5α-αναγωγάση που είναι ένα ένζυμο που ενισχύει σε μεγάλο βαθμό τα ανδρογόνα αποτελέσματα της τεστοστερόνης στο δέρμα, έχουν ελάχιστη έως μηδενική ακμή, περιορισμένες τρίχες προσώπου, μειωμένες τρίχες σώματος και απώλεια τριχών μαλλιών. Αντίθετα, ο υπερανδρογονισμός στις γυναίκες, για παράδειγμα λόγω του συνδρόμου των πολυκυστικών ωοθηκών ή της συγγενούς υπερπλασίας των επινεφριδίων, συνδέεται με την ακμή και τον υπερτρίχωση.

    Λόγω της αντιανδρογονικής δράσης της σπιρονολακτόνης, αυτή είναι αρκετά αποτελεσματική στη θεραπεία της ακμής σε γυναίκες και επίσης μειώνει το σμήγμα που παράγεται φυσικά στο δέρμα.

    Τα αντιανδρογόνα, όπως η σπιρονολακτόνη, είναι τερατογόνα.

    Η σπιρονολακτόνη, ο αναστολέας της 5α-αναγωγάσης finasteride και το μη στεροειδές αντιανδρογόνο φλουταμίδη, όπως και η βικαλουταμίδη έχουν παρόμοια δράση.

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, συνήθως, σε χαμηλή δοσολογία από 25 έως 50 mg / ημέρα για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας, ενώ χρησιμοποιείται σε χαμηλές έως υψηλές δόσεις των 25 έως 200 mg / ημέρα στη θεραπεία της ιδιοπαθούς υπέρτασης και σε υψηλές δόσεις από 100 έως 400 mg / ημέρα για τον υπεραλδοστερονισμό και τον ασκίτη λόγω κίρρωσης. Το φάρμακο χρησιμοποιείται, συνήθως, σε υψηλές δόσεις από 100 έως 200 mg / ημέρα για τη θεραπεία των ασθενειών  του δέρματος και των μαλλιών στις γυναίκες  και σε υψηλές δόσεις των 100 έως 400 mg / ημέρα στη θεραπεία ορμονοθεραπείας για γυναίκες  τρανσέξουαλ. 

    aldactone 1

    Αντενδείξεις σπιρονολακτόνης

    Οι αντενδείξεις της σπιρονολακτόνης περιλαμβάνουν την υπερκαλιαιμία (υψηλά επίπεδα καλίου).

    Οι αντενδείξεις της σπιρονολακτόνης περιλαμβάνουν την υπερκαλιαιμία (υψηλά επίπεδα καλίου), τη σοβαρή νεφρική νόσο και το τελικό στάδιο νεφρικής νόσου (λόγω του υψηλού κινδύνου υπερκαλιαιμίας, εκτός από άτομα που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση), τη νόσου του Addison (επινεφριδιακή ανεπάρκεια και χαμηλά επίπεδα αλδοστερόνης) και ηην ταυτόχρονη χρήση επλερενόνης. Θα πρέπει, επίσης, να χρησιμοποιείται με προσοχή σε άτομα με ορισμένες νευρολογικές διαταραχές, σε μη παραγωγή ούρων, σε οξεία νεφρική βλάβη ή σε σημαντική υποβάθμιση της λειτουργίας των νεφρών όπου υπάρχει κίνδυνος υπερκαλιαιμίας.

    Παρενέργειες σπιρονολακτόνης

    Η συνηθέστερη παρενέργεια της σπιρονολακτόνης είναι η έντονη διούρηση. Άλλες γενικές παρενέργειες είναι η αφυδάτωση, η υπονατριαιμία (χαμηλά επίπεδα νατρίου), η ήπια υπόταση (χαμηλή αρτηριακή πίεση), η αταξία, η υπνηλία, η ζάλη, το ξηρό δέρμα και τα εξανθήματα. Λόγω της αντιανδρογονικής δραστηριότητάς της, η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει στους άνδρες ευαισθησία στο στήθος, γυναικομαστία,καθώς και σεξουαλική δυσλειτουργία, όπως απώλεια λίμπιντο και στυτική δυσλειτουργία,  Σε πολύ υψηλές δόσεις (400 mg / ημέρα), η σπιρονολακτόνη προκαλεί ατροφία των όρχεων και  αναστρέψιμη μείωση της γονιμότητας, με ανωμαλίες του σπέρματος όπως είναι ο μειωμένος αριθμός σπερματοζωαρίων και η μειωμένη κινητικότητά τους στους άνδρες. Ωστόσο, τέτοιες δόσεις σπιρονολακτόνης σπάνια χρησιμοποιούνται κλινικά. Στις γυναίκες, η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει εμμηνορρυσιακές ανωμαλίες, ευαισθησία στο στήθος και διόγκωση των μαστών. 

    Η σημαντικότερη πιθανή παρενέργεια της σπιρονολακτόνης είναι η υπερκαλιαιμία (υψηλά επίπεδα καλίου), η οποία, σε σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή. Η υπερκαλιαιμία σε αυτούς τους ανθρώπους μπορεί να παρουσιαστεί ως μεταβολική οξέωση χωρίς ανιόντα. Η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει γαστρεντερικά προβλήματα, όπως ναυτία, έμετο, διάρροια, κράμπες και γαστρίτιδα. Επιπλέον, μπορεί να προκαλέσει αιμορραγίας στο στομάχι και στο δωδεκαδάκτυλο. Επίσης, η σπιρονολακτόνη είναι ανοσοκατασταλτική.

    Η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει υπερκαλιαιμία. Σε άτομα με καρδιακή νόσο που λαμβάνουν τυπικές δόσεις σπιρονολακτόνης, το 10 έως 15% εμφανίζει κάποιο βαθμό υπερκαλιαιμίας και το 6% εμφανίζει σοβαρή υπερκαλιαιμία. Σε υψηλότερη δοσολογία, παρατηρείται  ποσοστό υπερκαλιαιμίας 24%. Ο κίνδυνος υπερκαλιαιμίας με σπιρονολακτόνη είναι μεγαλύτερος στους ηλικιωμένους, σε άτομα με νεφρική δυσλειτουργία (π.χ. λόγω χρόνιας νεφρικής νόσου ή διαβητικής νεφροπάθειας), σε άτομα που λαμβάνουν ορισμένα άλλα φάρμακα (συμπεριλαμβανομένων των αναστολέων του ΜΕΑ, των αναστολέων των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ, των μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών και των συμπληρωμάτων καλίου) και σε υψηλότερες δόσεις σπιρονολακτόνης. Η υπερκαλιαιμίας προκαλεί ναυτία, κόπωση και ιδιαίτερα μυϊκή αδυναμία. 

    Η σπιρονολακτόνη, συχνά, προκαλεί πόνο στο στήθος και διόγκωση των μαστών στις γυναίκες, λόγω των οιστρογονικών επιδράσεων. Σε υψηλές δόσεις, η ευαισθησία των μαστών  εμφανίζεται σε ποσοστό έως 40% των γυναικών, ενώ η διόγκωση των μαστών μπορεί να εμφανιστεί στο 26% των γυναικών.

    Η σπιρονολακτόνη, επίσης, συχνά προκαλεί γυναικομαστία (ανάπτυξη του μαστού) ως παρενέργεια στους άνδρες. Σε χαμηλές δόσεις, το ποσοστό είναι μόνο 5 έως 10%, αλλά σε υψηλές δόσεις, μέχρι και 50% των ανδρών μπορεί να αναπτύξουν γυναικομαστία Το 9.1% των ανδρών που λαμβάνουν 25 mg / ημέρα σπιρονολακτόνη αναπτύσσουν γυναικομαστία, σε σύγκριση με το 1,3% των μαρτύρων. Ο χρόνος εμφάνισης της γυναικομαστίας που προκαλείται από τη σπειρονολακτόνη είναι 27 ± 20 μήνες σε χαμηλές δόσεις και 9 ± 12 μήνες σε υψηλές δόσεις. Η γυναικομαστία που επάγεται από την σπιρονολακτόνη, συνήθως, υποχωρεί μετά από μερικές εβδομάδες μετά τη διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής. Εντούτοις, μετά από επαρκή διάρκεια γυναικομαστίας (π.χ. ενός έτους), εμφανίζεται υαλίνωση και ίνωση του ιστού και η γυναικομαστία που προκαλείται από τα φάρμακα μπορεί να καταστεί μη αναστρέψιμη. 

    Στις γυναίκες, οι διαταραχές της εμμήνου ρύσεως είναι συνήθεις κατά τη διάρκεια της θεραπείας με σπειρονολακτόνη, με το 10 έως 50% των γυναικών να τις βιώνουν σε μέτριες δόσεις και σχεδόν όλες να τις αντιμετωπίζουν σε υψηλές δόσεις. Οι περισσότερες γυναίκες που λαμβάνουν μέτριες δόσεις σπιρονολακτόνης αναπτύσσουν αμηνόρροια και η φυσιολογική εμμηνόρροια, συνήθως, επιστρέφει εντός δύο μηνών από τη διακοπή. Η σπιρονολακτόνη προάγει ένα ακανόνιστο, ανώμαλο πρότυπο εμμηνορροϊκών κύκλων. Συνδέεται, επίσης, με τη μητρορραγία και την εμμηνόορραγία σε μεγάλο ποσοστό γυναικών. 

    Η σπιρονολακτόνη αυξάνει τον κίνδυνο κατάθλιψης.

    Εκτός από την υπερκαλιαιμία, η σπιρονολακτόνη μπορεί σπάνια να προκαλέσει σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως αναφυλαξία, νεφρική ανεπάρκεια, ηπατίτιδα, ακοκκιοκυτταραιμία, σύνδρομο DRESS, σύνδρομο Stevens-Johnson ή τοξική επιδερμική νεκρόλυση και καρκίνο του μαστού.

    Η μακροχρόνια χορήγηση σπιρονολακτόνης παράγει το ιστολογικό χαρακτηριστικό των "σωμάτων σπιρονολακτόνης" στο φλοιό των επινεφριδίων. Τα σώματα σπιρονολακτόνης είναι ηωσινοφιλικά, στρογγυλά, συγκεντρωτικά ελασματοποιημένα κυτταροπλασματικά έγκλειστα που περιβάλλονται από διαυγή άλω σε παρασκευάσματα χρωματισμένα με αιματοξυλίνη και ηωσίνη.

    Η σπιρονολακτόνη δεν είναι σαφές εάν είναι ασφαλής για χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Είναι σε θέση να διασχίσει τον πλακούντα και το μητρικό γάλα και θα μπορούσε να προκαλέσει ανωμαλίες στο αναπαραγωγικό σύστημα των κυημάτων.

    Τα συμπτώματα μετά από οξεία υπερδοσολογία της σπιρονολακτόνης είναι υπνηλία, σύγχυση, εξάνθημα, ναυτία, έμετος, ζάλη και διάρροια. Σε σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί να εμφανιστεί υπονατριαιμία, υπερκαλιαιμία ή ηπατικό κώμα σε άτομα με σοβαρή ηπατική νόσο. Ωστόσο, αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι απίθανο σε περίπτωση οξείας υπερδοσολογίας. Η υπερκαλιαιμία μπορεί να εμφανιστεί μετά από υπερδοσολογία σπιρονολακτόνης, ιδιαίτερα σε άτομα με μειωμένη νεφρική λειτουργία.  Δεν υπάρχει συγκεκριμένο αντίδοτο για την υπερδοσολογία της σπιρονολακτόνης. Η θεραπεία μπορεί συνίσταται στην πρόκληση εμετού ή εκκένωσης στομάχου με έκπλυση. Η θεραπεία της υπερδοσολογίας της σπιρονολακτόνης είναι υποστηρικτική, με σκοπό τη διατήρηση της ενυδάτωσης, της ισορροπίας των ηλεκτρολυτών και των ζωτικών λειτουργιών. Η σπιρονολακτόνη θα πρέπει να διακόπτεται σε άτομα με μειωμένη νεφρική λειτουργία ή υπερκαλιαιμία.

    Αλληλεπιδράσεις σπιρονολακτόνης

    Η σπιρονολακτόνη συχνά αυξάνει τα επίπεδα του καλίου στον ορό και μπορεί να προκαλέσει υπερκαλιαιμία. Επομένως, συνιστάται στους ανθρώπους που χρησιμοποιούν αυτό το φάρμακο να αποφεύγουν τα συμπληρώματα καλίου και τα υποκατάστατα αλάτων που περιέχουν κάλιο. Οι γιατροί πρέπει να είναι προσεκτικοί για την παρακολούθηση των επιπέδων καλίου τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες που λαμβάνουν σπιρονολακτόνη ως διουρητικό, ειδικά κατά τους πρώτους δώδεκα μήνες χρήσης και όποτε αυξάνεται η δοσολογία. Επίσης, οι ασθενείς πρέπει να περιορίσουν τη διατροφική κατανάλωση τροφών πλούσιων σε κάλιο. Ωστόσο, πρόσφατα δεδομένα υποδηλώνουν ότι τόσο η παρακολούθηση του καλίου όσο και ο περιορισμός της πρόσληψης καλίου από τη διατροφή δεν είναι απαραίτητες σε υγιείς νεαρές γυναίκες που παίρνουν σπιρονολακτόνη για ακμή. Η σπιρονολακτόνη μαζί με τριμεθοπρίμη / σουλφαμεθοξαζόλη αυξάνουν την πιθανότητα υπερκαλιαιμίας, ειδικά στους ηλικιωμένους. Το τμήμα της τριμεθοπρίμης αποτρέπει την απέκκριση του καλίου στο περιφερικό σωληνάριο του νεφρώνα.

    Η σπιρονολακτόνη επάγει τα ένζυμα CYP3A4 και ορισμένες UDP-γλυκουρονοζυλτρανσφεράσες (UGTs), οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε αλληλεπιδράσεις με διάφορα φάρμακα. οι μεταβολίτες της σπιρονολακτόνης αναστέλλουν μη αναστρέψιμα το CYP3A4. Σε κάθε περίπτωση, έχει βρεθεί ότι η σπιρονολακτόνη μειώνει τη βιοδιαθεσιμότητα της στοματικής οιστραδιόλης, η οποία οφείλεται στην επαγωγή του μεταβολισμού της οιστραδιόλης μέσω του CYP3A4. Η σπιρονολακτόνη έχει, επίσης, βρεθεί ότι αναστέλλει την UGT2B7. Η σπιρονολακτόνη έχει πολλές άλλες αλληλεπιδράσεις, συνηθέστερα με άλλα φάρμακα καρδιολογικά και αντιθπερτασικά, για παράδειγμα τη διγοξίνη.

    Η γλυκόριζα, η οποία έχει έμμεση μεταλλοκορτικοειδή δραστικότητα αναστέλλει τον μεταβολισμό των αλατοκορτικοειδών και μειώνει τις παρενέργειες σε γυναίκες που λαμβάνουν θεραπεία με σπιρονολακτόνη ως αντιανδρογόνο. Η σπιρονολακτόνη είναι χρήσιμη στην αναστροφή της προκαλούμενης από γλυκόριζα υποκαλιαιμίας. Η ασπιρίνη και άλλα μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (NSAIDs) έχουν βρεθεί ότι εξασθενίζουν τη διούρηση και τη νατριουρία που προκαλείται από την σπιρονολακτόνη, αλλά δεν επηρεάζουν την αντιυπερτασική δράση της.

    Η σπειρονολακτόνη είναι ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα αλατοκορτικοειδών (MR), ο βιολογικός στόχος των μεταλλοκορτικοειδών όπως η αλδοστερόνη και η 11-δεοξυκορτικοστερόνη. Με την παρεμπόδιση του MR, η σπιρονολακτόνη αναστέλλει τις επιδράσεις των μεταλλοκορτικοειδών στο σώμα. 

    Η σπιρονολακτόνη είναι ένα μέτριο αντιανδρογόνο. Δηλαδή, είναι ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα ανδρογόνων (AR), ο βιολογικός στόχος των ανδρογόνων, όπως η τεστοστερόνη και η διυδροτεστοστερόνη (DHT).  Με την παρεμπόδιση του AR, η σπιρονολακτόνη αναστέλλει τις επιδράσεις των ανδρογόνων στο σώμα. Η αντιανδρογόνος δραστικότητα της σπιρονολακτόνης είναι κυρίως υπεύθυνη για τη θεραπευτική αποτελεσματικότητά της στη θεραπεία ασθενειών εξαρτώμενων από τα ανδρογόνα, όπως η ακμή, η σμηγματόρροια, η τριχόπτωση και ο υπερανδρογονισμός των γυναικών, η πρόωρη εφηβεία σε αγόρια κ.ά Είναι, επίσης, υπεύθυνη για ορισμένες από τις παρενέργειες της, όπως η ευαισθησία των μαστών, η γυναικομαστία κ. ά. Ο αποκλεισμός της σηματοδότησης ανδρογόνων στο μαστό αποικοδομεί τις δράσεις των οιστρογόνων σε αυτόν τον ιστό.

    Η σπιρονολακτόνη είναι ένας ασθενής αναστολέας στερεοειδογέννεσης, δηλαδή, αναστέλλει τα στερεοειδογόνα ένζυμα ή τα ένζυμα που εμπλέκονται στην παραγωγή στεροειδών ορμονών. Η σπειρονολακτόνη και / ή οι μεταβολίτες της αναστέλλουν ασθενώς μια ευρεία σειρά στεροειδογόνων ενζύμων, όπως το ένζυμο διάσπασης της πλευρικής αλυσίδας χοληστερόλης, την 17α-υδροξυλάση, 17,20-λυάση, 5α-ρεδουκτάση, αφυδρογονάση 3β-υδροξυστεροειδούς, 11β-υδροξυλάση , 21-υδροξυλάση και συνθάση αλδοστερόνης (18-υδροξυλάση).  

    Η σπιρονολακτόνη αυξάνει τα επιπέδα οιστραδιόλης, ενός οιστρογόνου. Ο μηχανισμός του τρόπου με τον οποίο η σπιρονολακτόνη αυξάνει τα επίπεδα οιστραδιόλης είναι η  αναστολή της αδρανοποίησης της οιστραδιόλης στην οιστρόνη και η ενίσχυση της περιφερικής μετατροπής της τεστοστερόνης σε οιστραδιόλη. Είναι αξιοσημείωτο ότι η σπιρονολακτόνη δρα ως ένας ασθενής αναστολέας της 17β-υδροξυστεροειδούς δεϋδρογενάσης 2, ενός ενζύμου που εμπλέκεται στη μετατροπή της οιστραδιόλης σε οιστρόνη.

    Το σώμα σε μια προσπάθεια να διατηρήσει την ομοιόσταση αυξάνει την παραγωγή αλδοστερόνης στον φλοιό των επινεφριδίων και τα επίπεδα κορτιζόλης.

    Άλλες δραστηριότητες της σπιρονολακτόνης είναι ασθενείς αλληλεπιδράσεις με τους υποδοχείς οιστρογόνου και προγεστερόνης και ο αγωνισμός του υποδοχέα πρεγνάνης X, που συμβάλλουν στις ανωμαλίες της εμμηνόρροιας και στις παρενέργειες της σπιρονολακτόνης και στις αλληλεπιδράσεις της με το φάρμακο αντίστοιχα.

    Η βιοδιαθεσιμότητα της σπιρονολακτόνης όταν λαμβάνεται από το στόμα είναι 60 έως 90%. Η βιοδιαθεσιμότητα της σπιρονολακτόνης και των μεταβολιτών της αυξάνεται σημαντικά (+ 22-95% αύξηση των επιπέδων) όταν η σπιρονολακτόνη λαμβάνεται με τροφή. Η αύξηση της βιοδιαθεσιμότητας πιστεύεται ότι οφείλεται στην προώθηση της γαστρικής διάλυσης και της απορρόφησης της σπιρονολακτόνης, καθώς και λόγω της μείωσης του μεταβολισμού πρώτης διέλευσης. Οι συγκεντρώσεις της σπιρονολακτόνης σε σταθερή κατάσταση επιτυγχάνονται εντός 8 έως 10 ημερών από την έναρξη της θεραπείας. Η σπιρονολακτόνη και η μεταβολίτης της κανρενόνη είναι εξαιρετικά συνδεδεμένες με πρωτεΐνες πλάσματος, σε ποσοστά 88,0% και 99,2%, αντίστοιχα. Η σπιρονολακτόνη δεσμεύεται ισοδύναμα με τη λευκωματίνη και την α1-όξινη γλυκοπρωτεϊνη, ενώ η κανρενόνη δεσμεύεται μόνο με αλβουμίνη. Η σπιρονολακτόνη και ο μεταβολίτης της 7α-θειοσπειρολακτόνη δείχνουν πολύ χαμηλή ή αμελητέα συγγένεια για τη σφαιρίνη που δεσμεύει την ορμόνη φύλου (SHBG). 

    Η σπιρονολακτόνη μειώνει την προσιτότητα της βιταμίνης Α.

    Η σπιρονολακτόνη φαίνεται να διασχίζει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό.

    Η σπιρονολακτόνη μεταβολίζεται ταχέως και εκτεταμένα στο ήπαρ κατά την από του στόματος χορήγηση και έχει πολύ σύντομο τελικό χρόνο ημιζωής 1,4 ώρες. Οι κύριοι μεταβολίτες της σπιρονολακτόνης είναι η 7α-θειομεθυλοσπειρο-νολακτόνη (7α-ΤΜ5), η 6β-υδροξυ-7α-θειομεθυλοσπειροναλακτόνη (6β-ΟΗ- 7α-ΤΜ5) και η κανρενόνη [7α-αποθειοακετυλο-δ6- σπειρονολακτόνη]. Αυτοί οι μεταβολίτες έχουν πολύ μεγαλύτερους χρόνους ημιζωής κατά την απομάκρυνση από τη σπιρονολακτόνη 13,8 ώρες, 15,0 ώρες και 16,5 ώρες, αντίστοιχα, και είναι υπεύθυνοι για τις θεραπευτικές επιδράσεις του φαρμάκου. 

    Η πλειοψηφία της σπιρονολακτόνης αποβάλλεται από τους νεφρούς, ενώ ελάχιστες ποσότητες αποβάλλονται με χολική απέκκριση. 

    Η σπιρονολακτόνη χορηγείται σε υψηλή δοσολογία στη θεραπεία της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη, αλλά δε δρα μετά από έξι μήνες θεραπείας. Επίσης, χορηγείται για τη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη. Η σπιρονολακτόνη εμποδίζει την παραγωγή του ιού Epstein-Barr (EBV) και άλλων ανθρώπινων ερπητοϊών, αναστέλλοντας τη λειτουργία μιας πρωτεΐνης ΕΜΒ SM, η οποία είναι απαραίτητη για την παραγωγή μολυσματικών ιών. 

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται στη θεραπεία της ροδόχρου ακμής σε άντρες και γυναίκες, στην ινομυαλγία στις γυναίκες και στη νευρική βουλιμία σε γυναίκες.

    Τα κατάλληλα φυσικά διουρητικά για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα φυσικά διουρητικά για την υγεία σας

    aldactone 4

    Διαβάστε, επίσης,

    Ασκίτης

    Κίρρωση του ήπατος

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κοινή ακμή

    Πολυκυστική νόσος ωοθηκών

    Πότε πρέπει να κάνετε εξέταση αίματος για ρενίνη

    Ακμή

    Μυοκαρδίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την τριχόπτωση Χρήσιμες πληροφορίες για την τριχόπτωση

    Πολλοί άνθρωποι τρομοκρατούνται με τα πρώτα σημεία τριχόπτωσης ή φαλάκρας

     

    Τα υγιή και λαμπερά μαλλιά είναι σύμβολο νεότητας και ομορφιάς.

    Το να χάνει κάποιος 50 έως 100 τρίχες την ημέρα θεωρείται φυσιολογικό, γιατί όπως τα νύχια και το δέρμα, έτσι και τα μαλλιά έχουν έναν κύκλο ανάπτυξης και φθοράς.

    Η σταδιακή τριχόπτωση είναι τμήμα της φυσιολογικής διαδικασίας γήρανσης.

    Η φαλάκρα είναι η απώλεια κατά 99% των μαλλιών στους άντρες και στις γυναίκες και είναι κληρονομική.

    trichoptosi 3

    Η αντρική φαλάκρα εμφανίζεται με λέπτυνση της τρίχας κι εμφανίζεται πρώτα στη χωρίστρα ή στην κορυφή του κεφαλιού.

    Οι γυναίκες σπάνια αναπτύσσουν φαλάκρα. Ταμαλλιά τους λεπταίνουν σε όλο το κεφάλι.

    Οι κυριότεροι παράγοντες κινδύνου για τη φαλάκρα είναι η μεγάλη ηλικία, η κληρονομικότητα και οι ορμόνες.

    Άλλοι παράγοντες κινδύνου είναι η δίαιτα, τα φάρμακα, η εγκυμοσύνη, η κακή φροντίδα των μαλλιών, η κακή διατροφή και οι ασθένειες που σταματούν την λειτουργία πολλών αδένων συγχρόνως προκαλούν φαλάκρα και λέπτυνση των μαλλιών.

    Η ξαφνική τριχόπτωση ονομάζεται αλωπεκία και δημιουργούνται λεία, κυκλικά και φαλακρά σημεία μέχρι και 7,5 εκατοστά, που επικαλύπτουν το ένα το άλλο. Το άγχος και η κληρονομικότητα παίζουν ρόλο στην αλωπεκία. Στο 90% των περιπτώσεων τα μαλλιά ξαναβγαίνουν 6-24 μήνες.

    trichoptosi 2

    Συμβουλές για να διατηρήσετε τα μαλλιά σας υγιή:

    Να ακολουθείτε μια υγιεινή και ισορροπημένη διατροφή.

    Να μην ταλαιπωρείτε τα μαλλιά σας με βίαιες κινήσεις και να τ΄αφήνετε να στεγνώνουν φυσικά. Μην τα τρίβετε, μην τα τραβάτε και μην τα στρίβετε. Μην τα πιάνετε σε αλογοουρές, κότσους και κοτσίδες.

    Υπάρχουν περούκες και τεχνικές στάιλινγκ που κρύβουν τη φαλάκρα.

    Η μινοξιδίλη χρησιμοποιείται για την ανάπτυξη μαλλιών.

    Αφού γίνει τριχοσκόπηση υπάρχουν διάφορες ιατρικές θεραπείες και γίνεται και προσθετική μαλλιών.

    Η εξέταση αίματος για τυχόν έλλειψη βιταμινών θεωρείται απαραίτητη.

    Αν το παιδί έχει σπασμένα μαλλιά στο κρανίο ή στα φρύδια μπορεί να τα τρίβει ή να τα τραβά και αυτό είναι διαταραχή συμπεριφοράς που ονομάζεται τριχοτιλλομανία.

    Τα καλύτερα προϊόντα για την τριχόπτωση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για την τριχόπτωση

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι εξετάσεις αίματος για την τριχόπτωση

    Με το άγχος πέφτουν τα μαλλιά;

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κολλιτσίδα

    Να βάζετε δεντρολίβανο στα φαγητά σας

    Saw Palmetto 

    Που κάνει καλό το φασκόμηλο

    Ιατρικές συνταγές με θυμάρι

    Για υγιή μαλλιά, όμορφο δέρμα και δυνατά νύχια

    Η γυροειδής αλωπεκία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές για το δεντρολίβανο

    Η λεβάντα

    Άκορος

    Τα εξτένσιονς δημιουργούν προβλήματα

    Πότε πρέπει να ανησυχήσετε αν σας πέφτουν τα μαλλιά

    Υπάρχει ανάγκη για θεραπείες που δεν ρίχνουν τα μαλλιά στον καρκίνο

    Τριχόπτωση στα παιδιά

    Θεραπείες φαλάκρας

    Τριχοτιλλομανία

    Η τριχόπτωση στις γυναίκες

    Τριχόπτωση

    Διάγνωση μιας νόσου από το τριχωτό της κεφαλής

    H λοσιόν του EMEDI για την τριχόπτωση

    Κόλπα για να έχετε πυκνά μαλλιά

    Κάντε θεραπεία στα μαλλιά σας

    Λοσιόν για την ανδρική τριχόπτωση

    Η δάφνη

    Ιατρικές συνταγές με αλόη

    Λοσιόν για την τριχόπτωση

    Φασκόμηλο

    Τσουκνίδα

    Λύθηκε το μυστήριο της φαλάκρας

    Η ζωή της τρίχας

    Μήπως σας πέφτουν τα μαλλιά;

    Τι να κάνετε αν έχετε λεπτά μαλλιά

    Οι χρήσεις της μεσοθεραπείας

    Θεραπεύονται οι ουλές στο τριχωτό της κεφαλής;

    www.emedi.gr

  • Η καπεσιταμπίνη έχει πολλές παρενέργειες Η καπεσιταμπίνη έχει πολλές παρενέργειες

    Σοβαρές δερματικές αντιδράσεις προκαλεί η capecitabine

     

    Η καπεσιταμπίνη ενδείκνυται για την επικουρική θεραπεία ασθενών με καρκίνο παχέος εντέρου σταδίου ΙΙΙ (C κατά Dukes) μετά τη χειρουργική εκτομή, για τη θεραπεία του μεταστατικού κολοορθικού καρκίνου, ως θεραπεία πρώτης γραμμής του προχωρημένου γαστρικού καρκίνου σε συνδυασμό με σχήμα βασιζόμενο σε πλατίνη, σε συνδυασμό με δοσεταξέλη σε τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό καρκίνο του μαστού, κατόπιν αποτυχίας της κυτταροτοξικής χημειοθεραπείας με ανθρακυκλίνη και ως μονοθεραπεία σε ασθενείς με τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό καρκίνο μαστού, κατόπιν αποτυχίας των ταξανών ή άλλου χημειοθεραπευτικού σχήματος με ανθρακυκλίνες ή όταν οι ασθενείς δεν μπορούν να λάβουν ανθρακυκλίνες.

    capecitabine 3

    Οι σοβαρές δερματικές αντιδράσεις είναι το σύνδρομο Stevens-Johnson και η τοξική επιδερμική νεκρόλυση που οδηγούν σε κάποιες περιπτώσεις σε θάνατο.

    Η τοξική επιδερμική νεκρόλυση και το σύνδρομο Stevens-Johnson χαρακτηρίζονται από γενικευμένες ερυθηματώδεις κηλίδες που εξελίσσονται σε φλύκταινες και απολέπιση και συχνά προηγείται φωτοφοβία, συμπτώματα λοίμωξης του ανώτερου αναπνευστικού και πυρετός.

    Επίσης, η καπεσιταμπίνη προκαλεί παλαμο-πελματιαία ερυθροδυσαισθησία ή σύνδρομο χειρός-ποδός και δερματίτιδα με εξάνθημα, αλωπεκία, ερύθημα, και ξηροδερμία. Κνησμός, τοπική απολέπιση, υπέρχρωση δέρματος, αντιδράσεις φωτοευαισθησίας και σύνδρομα αναμνηστικής ακτινοβολίας παρατηρούνται, επίσης, με την capecitabine.

    capecitabine 1

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο  

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο

    karkinos stomatos 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι δερματικές βλάβες από τις χημειοθεραπείες και τις ακτινοθεραπείες

    Οι πιο πολύτιμοι δείκτες στην ογκολογία

    Σύνδρομο χεριών ποδιών

    Η καπεσιταμπίνη σβήνει τα δακτυλικά αποτυπώματα

    Υπάρχει ανάγκη για θεραπείες που δε ρίχνουν τα μαλλιά στον καρκίνο

    Capecitabine

    www.emedi.gr

     

     
  • Ασκίτης Ασκίτης

    Ασκίτης είναι η παραγωγή και συσσώρρευση ορώδους υγρού στην περτοναϊκή κοιλότητα

    Ο ασκίτης μπορεί να εμφανισθεί σε οποιαδήποτε κατάσταση που προκαλεί γενικευμένο οίδημα.

    Στα παιδιά το νεφρωσικό σύνδρομο και οι κακοήθειες είναι οι κυρίαρχες αιτίες.

    Στους ενήλικες η κίρρωση, η καρδιακή ανεπάρκεια, το νεφρωσικό σύνδρομο και η χρόνια περιτονίτιδα είναι οι πιο κοινές αιτίες.

    Ασκίτης είναι η ανώμαλη συσσώρευση υγρού στην κοιλιακή χώρα (περισσότερα από 25 ml).

    Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν αυξημένο μέγεθος κοιλίας, αυξημένο βάρος, κοιλιακή δυσφορία και δύσπνοια.

    Οι επιπλοκές είναι η αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα.

    Στον αναπτυγμένο κόσμο, η πιο κοινή αιτία είναι η κίρρωση του ήπατος. Άλλες αιτίες είναι ο καρκίνος, η καρδιακή ανεπάρκεια, η φυματίωση, η παγκρεατίτιδα και η απόφραξη της ηπατικής φλέβας.

    Στην κίρρωση, ο βασικός μηχανισμός περιλαμβάνει υψηλή αρτηριακή πίεση στο σύστημα πύλης του ήπατος και δυσλειτουργία των αιμοφόρων αγγείων.

    Η διάγνωση γίνεται με υπερηχογράφημα, αξονική και μαγνητική τομογραφία.

    Η εξέταση του υγρού μπορεί να βοηθήσει στον προσδιορισμό της υποκείμενης αιτίας. 

    Η θεραπεία, συχνά, περιλαμβάνει δίαιτα χαμηλού αλατιού, φάρμακα, όπως, διουρητικά και αποστράγγιση του υγρού. Μπορεί να τοποθετηθεί μια συσκευή ηπατικής παράκαμψης (TIPS-transjugular intrahepatic portosystemic shunt), αλλά, αυτή σχετίζεται με επιπλοκές, όπως εγκεφαλοπάθεια. Μπορεί να γίνει θεραπεία της υποκείμενης αιτίας, όπως μεταμόσχευση ήπατος, για παράδειγμα. Όσοι έχουν κίρρωση, κατά 50% αναπτύσσουν ασκίτη δέκα χρόνια μετά τη διάγνωση.  Από αυτούς  που αναπτύσσουν ασκίτη, οι μισοί πεθάνουν μέσα σε τρία χρόνια.

    Επηρεάζονται το καρδιοαγγειακό, το αιμοποιητικό, το λεμφικό, το ανοσολογικό και το γαστρεντερικό σύστημα.

    ascites 1

    Σημεία και συμπτώματα ασκίτη

    Ο ήπιος ασκίτης είναι δύσκολο να παρατηρηθεί, αλλά ο σοβαρός ασκίτης οδηγεί σε κοιλιακή διάταση. Τα άτομα με ασκίτη, γενικά, διαμαρτύρονται για προοδευτική κοιλιακή βαρύτητα και πίεση, καθώς και για δυσκολία στην αναπνοή λόγω μηχανικής πίεσης του διαφράγματος.

    Ο ασκίτης ανιχνεύεται με φυσική εξέταση της κοιλιάς, όπου υπάρχει ορατή διόγκωση και πλευρική διόγκωση, διαφορά ήχου μετά από πλήξη στα πλευρικά τοιχώματα που μετατοπίζεται όταν το πρόσωπο είναι στραμμένο στο πλάι και ροή του υγρού. Όταν γίνει ώθηση στη μία πλευρά δημιουργείται ένα φαινόμενο που μοιάζει με κύμα που γίνεται αισθητό στην αντίθετη πλευρά της κοιλιάς.

    Μπορεί να υπάρχουν και άλλα σημεία ασκίτη λόγω της υποκείμενης αιτίας. Για παράδειγμα, στην πυλαία υπέρταση (λόγω κίρρωσης ή ίνωσης του ήπατος), υπάρχει οίδημα στα πόδια, μώλωπες, γυναικομαστία, αιματέμεση ή διανοητικές μεταβολές λόγω εγκεφαλοπάθειας. Εκείνοι με ασκίτη λόγω καρκίνου (περιτοναϊκή καρκινωμάτωση) μπορεί να διαμαρτύρονται για χρόνια κόπωση ή απώλεια βάρους. Εκείνοι με ασκίτη λόγω καρδιακής ανεπάρκειας μπορεί, επίσης, να διαμαρτύρονται για δύσπνοια, καθώς και συριγμό και δυσανεξία στη σωματική άσκηση.

    Κοιλιακός πόνος

    Κοιλιακή πληρότητα

    Κοιλιακή δυσφορία

    Κοιλιακή διάταση και διόγκωση

    Στένεμα ρούχων

    Κόντεμα αναπνοής

    Ανορεξία

    Ναυτία

    Πρώιμος κορεσμός

    Πύρωση

    Λαγόνιο άλγος

    Αύξηση βάρους

    Ορθόπνοια

    Λαγόνια διόγκωση

    Κοιλιακό κύμα υγρού και μετακινούμενη αμβλύτητα

    Οίδημα πέους

    Οίδημα οσχέου

    Πλευριτικό υγρό

    Ομφαλοκήλη

    Οίδημα ποδιών και σφυρών

    Μουσικοί ήχοι

    Ταχυκαρδία

    Επιπλοκές ασκίτη

    Αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα

    Ηπατονεφρικό σύνδρομο

    Θρόμβωση. Η θρόμβωση της ηπατικής και η θρόμβωση της σπληνικής φλέβας συνεπάγονται πήξη του αίματος που επηρεάζει την ηπατική πυλαία φλέβα ή κιρσούς που σχετίζονται με τη σπληνική φλέβα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πυλαία υπέρταση και μείωση της ροής αίματος. Όταν ένα άτομο με κίρρωση του ήπατος πάσχει από θρόμβωση, δεν είναι δυνατή η εκτέλεση μεταμόσχευσης ήπατος, εκτός εάν η θρόμβωση είναι πολύ μικρή. Σε περίπτωση ελάσσονος θρόμβωσης, υπάρχουν κάποιες πιθανότητες επιβίωσης χρησιμοποιώντας ηπατικά μοσχεύματα.

    ascites 3

    Αιτίες ασκίτη

    -Διίδρωμα: Υψηλός λόγος αλβουμίνης ορού/ασκιτικού υγρού

    Κίρρωση - 81% (αλκοολική 65%, ιική 10%, άγνωστη 6%)

    Καρδιακή ανεπάρκεια - 3%

    Ηπατική φλεβική απόφραξη: σύνδρομο Budd-Chiari ή φλεβοαποφρακτική νόσος

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Σύνδρομο Kwashiorkor (παιδικός υποσιτισμός με απώλεια πρωτεΐνης-ενέργειας)

    -Εξίδρωμα: Χαμηλός λόγος αλβουμίνης ορού/ασκιτικού υγρού

    Καρκίνος (μεταστατική και πρωτοπαθής περιτοναϊκή καρκινωμάτωση) - 10%

    Λοίμωξη: Φυματίωση - 2% ή αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα

    Παγκρεατίτιδα - 1%

    Ορογονίτιδα

    Νεφρωσικό σύνδρομο 

    Κληρονομικό αγγειοοίδημα 

    Σύνδρομο Meigs: Η τριάδα του ασκίτη, της υπεζωκοτικής συλλογής και καλοήθους όγκου των ωοθηκών. Το σύνδρομο Meigs θεραπεύεται μετά την εκτομή του όγκου. Επειδή τα διαδιαφραγματικά λεμφικά κανάλια έχουν μεγαλύτερη διάμετρο στα δεξιά, η υπεζωκοτική συλλογή είναι κλασικά στη δεξιά πλευρά. 

    Αγγειίτιδα

    Υποθυρεοειδισμός

    Αιμοκάθαρση

    Μεσοθηλίωμα περιτοναίου

    Κοιλιακή φυματίωση

    Μαστοκυττάρωση

    Περιτοναϊκή φλεγμονή και διαπύηση

    Φυματίωση

    Μυκητίαση

    Χρόνια βακτηριδίαση λόγω ξένου σώματος ή συριγγίου

    Ρήξη σπλάχνων

    Κοκκιωματώδης περιτονίτιδα

    Αγγειίτιδα

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Περιτοναϊκή διασπορά από καρκίνο

    Καρκίνος ωοθηκών

    Καρκίνος παγκρέατος

    Μεταβολική νόσος

    Υποθυρεοειδισμός

    Οικογενής μεσογειακός πυρετός

    Μεσεντέρια ή σπλαχνική λεμφαγγειεκτασία

    Εντεροπάθεια από απώλεια πρωτεϊνών

    Κίρρωση και πυλαία υπέρταση

    Κίρρωση

    Συγγενής ηπατική ίνωση

    Απόφραξη ηπατικής φλέβας ή σύνδρομο Budd-Chiari

    Τμηματική οζώδης μετατροπή

    Απόφραξη της κοίλης φλέβας

    Πολλαπλοί μεταστατικοί όζοι στο ήπαρ

    Τραυματικά αίτια

    Συρίγγιο παγκρέατος

    Πεπτικό συρίγγιο

    Λεμφικό συρίγγιο

    Αιμοπεριτόναιο από τραύμα, έκτοπη κύηση ή όγκο

    Καρδιακή και ηπατική συμφόρηση

    Καρδιακή ανεπάρκεια

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Στένωση ή ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Ούρα

    Κακοήθεια

    Απόφραξη λεμφικού

    Λευχαιμία

    Λέμφωμα

    Άμεση περιτοναϊκή διήθηση με διασπορά από τις ωοθήκες

    Κακή θρέψη με υποαλβουμιναιμία

    Φιλαρίαση

    Διαφορική διάγνωση ασκίτη

    Παχυσαρκία

    Αέρας και υγρό σε διατεταμένο πεπτικό

    ascites 4

    Διάγνωση ασκίτη

    Ασκιτικό υγρό

    Λευκά αιμοσφαίρια περισσότερα από 500 mm3

    Λευκοκυτταρικός τύπος περισσότερα από 250 πολυμορφοπύρηνα ουδετερόφιλα λευκοκύτταρα

    Ολική πρωτεϊνη μεγαλύτερη από 2 gr/dl

    Καλλιέργεια ασκιτικού υγρού σε 10 ml ασκιτικού υγρού

    Γαλακτική δεϋδρογενάση μεγαλύτερη από 200IU/L

    Αμυλάση ασκίτη μεγαλύτερη από την αμυλάση ορού

    Έλεγχος για οξεάντοχα ή μύκητες ή Gram θετικούς μικροργανισμούς ή σκώληκες

    Έλεγχος αν τα τριγλυκερίδια ασκίτη είναι περισσότερα από τα τριγλυκερίδια ορού

    Γίνεται διαγνωστική παρακέντηση, λαπαροσκόπηση, υπέρηχος, μαγνητική τομογραφία, αξονική τομογραφία

    Διίδρωμα

    Πρωτεϊνη μικρότερη από 2 gr/dl

    Γαλακτική αφυδρογονάση μικρότερη από 200 IU/L

    Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Απόφραξη κάτω κοίλης φλέβας

    Σύνδρομο Budd-Chiari

    Κίρρωση

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Υποαλβουμιναιμία

    Εξίδρωμα

    Πρωτεϊνη μεγαλύτερη από 2 gr/dl

    Γαλακτική δεϋδρογενάση μεγαλύτερη από 200 IU/L

    Πολυμορφοπύρηνα περισσότερα από 200 mm3

    Νεοπλάσματα

    Φυματίωση

    Παγκρεατίτιδα

    Μυξοίδημα

    Αγγειίτιδα

    Σε κίρρωση του ήπατος με ασκίτη

    Πρέπει να διεξάγεται γενική αίματος, βασικό μεταβολικό προφίλ, ηπατικά ένζυμα και πήξη. Οι περισσότεροι ειδικοί συστήνουν να γίνει μια διαγνωστική παρακέντηση εάν ο ασκίτης είναι νέος ή αν το άτομο με ασκίτη εισάγεται στο νοσοκομείο. Το υγρό στη συνέχεια εξετάζεται για τη συνολική εμφάνιση, το επίπεδο πρωτεΐνης, την αλβουμίνη και τον αριθμό των κυττάρων (ερυθρά και λευκά). Επιπρόσθετες δοκιμές θα πραγματοποιηθούν εάν υποδειχθεί, όπως μικροβιολογική καλλιέργεια, χρώση Gram και κυτταρολογική.

    Ο λόγος αλβουμίνης ορού-ασκίτη είναι καθοριστική για να βρεθούν οι αιτίες του ασκίτη. Μια υψηλή τιμή (> 1,1 g / dL) υποδεικνύει ότι ο ασκίτης οφείλεται σε πυλαία υπέρταση. Μία χαμηλή τιμή (<1,1 g / dL) υποδηλώνει ασκίτη μη πυλαίας υπέρτασης.

    Ταξινόμηση του ασκίτη

    Βαθμός 1: ήπιος, ορατός μόνο σε υπερήχους και CT

    Βαθμός 2: ανιχνεύσιμος με κλινική εξέταση

    Βαθμός 3: άμεσα ορατός, και επιβεβαιώνεται με τη δοκιμή υγρού κύματος

    Παθοφυσιολογία ασκίτη

    Το διίδρωμα είναι αποτέλεσμα αυξημένης πίεσης στην πυλαία φλέβα (> 8 mmHg, συνήθως, γύρω στα 20 mmHg), π.χ. λόγω  κίρρωσης, ενώ τα εξιδρώματα παρατηρούνται λόγω φλεγμονής ή κακοήθειας, είναι υψηλά σε πρωτεΐνη και γαλακτική αφυδρογονάση και έχουν χαμηλό pH (<7,30), χαμηλό επίπεδο γλυκόζης και περισσότερα λευκά αιμοσφαίρια. Τα διιδρώματα έχουν χαμηλή πρωτεΐνη (<30 g / L), χαμηλή LDH, υψηλό pΗ, φυσιολογική γλυκόζη και λιγότερα από 1 λευκά κύτταρα ανά 1000 mm3. Κλινικά, το πιο χρήσιμο μέτρο είναι η διαφορά μεταξύ των συγκεντρώσεων λευκωματίνης ορού και ασκιτικού υγρού. Μια διαφορά μικρότερη από 1 g / dl (10 g / L) συνεπάγεται εξίδρωμα.

    Η συλλογή του υγρού μέσα στην κοιλιακή χώρα οδηγεί σε επιπρόσθετη κατακράτηση υγρών από τα νεφρά λόγω διεγερτικής επίδρασης στις ορμόνες πίεσης του αίματος, κυρίως, στην αλδοστερόνη. Το συμπαθητικό νευρικό σύστημα ενεργοποιείται, επίσης και η παραγωγή ρενίνης αυξάνεται λόγω μειωμένης αιμάτωσης των νεφρών. Η ακραία διάσπαση της νεφρικής ροής αίματος μπορεί να οδηγήσει σε ηπατονεφρικό σύνδρομο. Άλλες επιπλοκές του ασκίτη είναι η αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα, λόγω μειωμένων αντιβακτηριακών παραγόντων στο ασκτικό υγρό, όπως το συμπλήρωμα.

    Θεραπεία ασκίτη

    Για ασκίτη με οίδημα

    Περιορισμός άλατος και διουρητικά, συνήθως, προκαλούν διούρηση.

    Περιορισμός νατρίου.

    Περιορισμός νερού όταν τα επίπεδα νατρίου του ορού πέσουν κάτω από 130 mEq/L.

    Η μέγιστη απώλεια νερού υπολογίζεται σε 2.5 Kg/ημέρα.

    Για ασκίτη χωρίς οίδημα

    Περιορισμός νατρίου και νερού και διουρητικά.

    Μέγιστη απώλεια 1 Kg/ημέρα.

    Ασκίτης που αυξάνεται ή δεν απαντά στη θεραπεία

    Λαμβάνεται δείγμα νατρίου ούρων για να αναγνωρισθεί η αντίδραση.

    Παρακέντηση έως 10 λίτρα εάν είναι αυξημένη η ουρία ή η κρεατινίνη, αντικατάσταση της αλβουμίνης ενδοφλέβια, για κάθε 10 gr/Lt που μετακινείται.

    Σε χρόνιες περιπτώσεις τοποθετείται φλεβοπεριτοναϊκή επικοινωνία ή σφαγιτιδο ενδοηπατική πυλαία επικοινωνία-TIPS. Η TIPS είναι πιο αποτελεσματική στην απομάκρυνση του ασκίτη σε σύγκριση με την παρακέντηση ... ωστόσο, τα άτομα με TIPS αναπτύσσουν ηπατική εγκεφαλοπάθεια σημαντικά πιο συχνά.

    Τα διουρητικά

    Σπιρονολακτόνη 100-300 mg/ημέρα από το στόμα σε μια δόση για την κίρρωση και φουροσεμίδη 40-120 mg/ημέρα για τις άλλες αιτιολογίες. Έτσι, γίνεται καθαρή απώλεια νατρίου στα ούρα.

    Κλάσμα νατρίου σε mEq/L x εκτιμώμενη αποβολή ούρων (1 L) πρέπει να ισούται με την εκτιμώμενη διαιτητική πρόσληψη νατρίου. Πρέπει να γίνεται μέτρηση ηλεκτρολυτών. Γίνεται έλεγχος για μεταβολές στο διανοητικό επίπεδο, ολιγουρία, αζωθαιμία και υπερκαλιαιμία, για σημεία εξάντλησης, εγκεφαλοπάθεια και νεφρική ανεπάρκεια. Όταν χορηγείται σπιρονολακτόνη δεν χορηγούνται συμπληρώματα καλίου.

    Η σπιρονολακτόνη  είναι το φάρμακο επιλογής, επειδή εμποδίζει τον υποδοχέα αλδοστερόνης στο σωληνάριο συλλογής. Το επίπεδο του καλίου στον ορό και η νεφρική λειτουργία θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά.

    Παρακολούθηση της διούρησης: Η διούρηση παρακολουθείται με ζύγισμα του ατόμου καθημερινά. Ο στόχος είναι η απώλεια βάρους όχι μεγαλύτερης από 1,0 kg / ημέρα για άτομα με ασκίτη και περιφερικό οίδημα και όχι περισσότερο από 0,5 kg / ημέρα για άτομα με ασκίτη μόνο. Ελέγχεται και η συγκέντρωση νατρίου στα ούρα. Η δοσολογία αυξάνεται έως ότου εμφανιστεί αρνητική ισορροπία νατρίου. Μια τυχαία αναλογία νατρίου προς κάλιο ούρων > 1 δείχνει 90% ευαισθησία στην πρόβλεψη του αρνητικού ισοζυγίου (> 78-mmol / ημέρα απέκκριση νατρίου).

    Διουρητική αντοχή: Η διουρητική αντίσταση μπορεί να προβλεφθεί με χορήγηση ενδοφλέβιας φουροσεμίδης 80 mg μετά από 3 ημέρες χωρίς διουρητικά και με δίαιτα νατρίου 80 mEq ημερησίως / ημέρα. Η απέκκριση νατρίου ούρων σε διάστημα 8 ωρών <50 mEq / 8 ώρες προβλέπει αντίσταση.

    Εάν το άτομο παρουσιάζει αντίσταση ή κακή ανταπόκριση στη θεραπεία με διουρητικά, μπορεί να χρειαστεί υπερδιήθηση ή υδραφαίρεση, για να επιτευχθεί επαρκής έλεγχος της κατακράτησης υγρών και της συμφόρησης. Η χρήση τέτοιων μηχανικών μεθόδων απομάκρυνσης υγρών μπορεί να παράγει σημαντικά κλινικά οφέλη σε άτομα με διουρητική αντοχή και μπορεί να αποκαταστήσει την ανταπόκριση σε συμβατικές δόσεις διουρητικών.

    Η υπερβολική διούρηση μπορεί να οδηγήσει σε υποκαλιαιμία χειρότερη της ηπατικής εγκεφαλοπάθειας, ενδοαγγειακή εξάντληση όγκου, αζωθαιμία και νεφρική ανεπάρκεια.

    ascites 2

    Παρακέντηση

    Σε εκείνους με σοβαρό ασκίτη, υπό τάση, μπορεί να χρειαστεί θεραπευτική παρακέντηση. Καθώς, αυτό μπορεί να καταστρέφει τα επίπεδα αλβουμίνης ορού στο αίμα, η αλβουμίνη γενικά χορηγείται ενδοφλέβια σε αναλογία με την ποσότητα του ασκίτη που έχει αφαιρεθεί.

    Χειρουργική επέμβαση

    Ο ασκίτης που είναι ανθεκτικός στην ιατρική θεραπεία θεωρείται μια ένδειξη για μεταμόσχευση ήπατος. 

    Ο εξιδρωτικός ασκίτης γενικά δεν αποκρίνεται στον χειρισμό της ισορροπίας του άλατος ή της διουρητικής θεραπείας. Η επαναλαμβανόμενη παρακέντηση και η θεραπεία της υποκείμενης αιτίας είναι ο βασικός άξονας της θεραπείας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ασκίτη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ασκίτη

    ascites 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σε τι χρησιμεύει το συκώτι

    Ο καρκίνος ωοθηκών θεραπεύεται

    Ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Στένωση τριγλώχινας

    Σύνδρομο Pickwick

    Τι είναι το μυξοίδημα

    Κίρρωση του ήπατος

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Μεσοθηλίωμα

    Ιογενείς ηπατίτιδες

    Φιλαρίαση

    Φυματιώδης περιτονίτιδα

    Ηπατονεφρικό σύνδρομο

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Ψευδοκύστη του παγκρέατος

    Χυλώδης ασκίτης

    Η ανάλυση του ασκιτικού υγρού

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Πότε επιβάλλεται αυστηρά δίαιτα στο αλάτι και πότε ελαστική

    Παρακέντηση ασκιτικού υγρού

    Παρακέντηση υπεζωκότα

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Καρκίνος ήπατος

    Καρκίνος παγκρέατος

    Καρκίνος ωοθηκών

    www.emedi.gr