Κυριακή, 02 Μαρτίου 2014 10:50

Καρκίνος μαστού

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Ο καρκίνος του μαστού είναι ο συχνότερος καρκίνος στις γυναίκες, τόσο στις ανεπτυγμένες όσο και στις αναπτυσσόμενες χώρες

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Η αύξηση της συχνότητας εμφάνισης του καρκίνου του μαστού στις αναπτυσσόμενες χώρες οφείλεται στην αύξηση του προσδόκιμου ζωής, στην αστικοποίηση και την αύξηση της υιοθέτησης του δυτικού τρόπου ζωής.

Αν και κάποια μείωση του κινδύνου μπορεί να επιτευχθεί με την πρόληψη, οι στρατηγικές αυτές δεν μπορεί να εξαλείψουν την πλειοψηφία των καρκίνων του μαστού που αναπτύσσονται σε χαμηλού και μέσου εισοδήματος χώρες, όπου ο καρκίνος του μαστού διαγιγνώσκεται σε πολύ προχωρημένο στάδιο. Ως εκ τούτου, η έγκαιρη ανίχνευση, προκειμένου να βελτιωθεί η έκβαση του καρκίνου του μαστού και η επιβίωση, παραμένει ο ακρογωνιαίος λίθος του ελέγχου του καρκίνου του μαστού.

Οι συνιστώμενες στρατηγικές έγκαιρης ανίχνευσης του καρκίνου του μαστού σε χαμηλού και μέσου εισοδήματος χώρες είναι η ενημέρωση για τα πρώιμα σημεία και συμπτώματα και ο έλεγχος με την κλινική εξέταση του μαστού.

Η μαστογραφία ανίχνευσης συνιστάται για τις χώρες με καλή υποδομή για την υγεία που μπορούν να υποστηρίξουν ένα μακροπρόθεσμο πρόγραμμα.

Ο καρκίνος του μαστού είναι ο συχνότερος καρκίνος στις γυναίκες σε όλο τον κόσμο και το 16% όλων των καρκίνων των γυναικών. Ο καρκίνος του μαστού είναι μια ασθένεια του αναπτυγμένου κόσμου, η πλειοψηφία (69%) του συνόλου των θανάτων από καρκίνο του μαστού εμφανίζεται στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Τα ποσοστά προσβολής διαφέρουν σημαντικά σε όλο τον κόσμο, με συχνότητα που αυξάνεται συνεχώς στη Βόρεια Αμερική, στην Ανατολική Ευρώπη, τη Νότια Αμερική, τη Νότιο Αφρική και τη δυτική Ασία. Τα χαμηλότερα ποσοστά επίπτωσης βρέθηκαν στις περισσότερες αφρικανικές χώρες, αλλά κι εκεί τα ποσοστά εμφάνισης καρκίνου του μαστού είναι, επίσης, σε αύξηση.

Τα ποσοστά επιβίωσης του καρκίνου του μαστού διαφέρουν κατά πολύ σε όλο τον κόσμο και κυμαίνονται από 80% και άνω στη Βόρεια Αμερική, τη Σουηδία και την Ιαπωνία σε περίπου 60% στις χώρες μεσαίου εισοδήματος και κάτω του 40% στις χώρες χαμηλού εισοδήματος (2008). Τα χαμηλά ποσοστά επιβίωσης στις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες μπορεί να εξηγηθούν, κυρίως, από την έλλειψη των προγραμμάτων έγκαιρης ανίχνευσης, καθώς και από την έλλειψη επαρκών μεθόδων διάγνωσης και θεραπείας.

Αρκετοί παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο του μαστού έχουν τεκμηριωθεί. Ωστόσο, για την πλειονότητα των γυναικών που εμφανίζουν καρκίνο του μαστού δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστούν ειδικοί παράγοντες κινδύνου.

Ένα οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του μαστού αυξάνει τον κίνδυνο δύο ή τρεις φορές. Ορισμένες μεταλλάξεις, ιδίως στα BRCA1, BRCA2 και p53 γονίδια έχουν  έναν πολύ υψηλό κίνδυνο για καρκίνο του μαστού. Ωστόσο, οι μεταλλάξεις αυτές είναι σπάνιες και αντιπροσωπεύουν ένα μικρό μέρος του καρκίνου του μαστού.

Οι αναπαραγωγικοί παράγοντες που συνδέονται με την παρατεταμένη έκθεση σε ενδογενή οιστρογόνα, όπως η πρόωρη εμμηναρχή, η καθυστερημένη εμμηνόπαυση, η μεγάλη ηλικία κατά την πρώτη γέννα είναι από τους σημαντικότερους παράγοντες κινδύνου για καρκίνο του μαστού. Οι εξωγενείς ορμόνες έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για καρκίνο του μαστού. Τα από του στόματος αντισυλληπτικά και η θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης αυξάνουν τον κίνδυνο. Ο θηλασμός έχει προστατευτική επίδραση αν και αμφισβητείται από πολλούς.

Το 21% όλων των θανάτων από καρκίνο του μαστού σε όλο τον κόσμο οφείλονται στη χρήση αλκοόλ, το υπερβολικό βάρος και την παχυσαρκία και την έλλειψη σωματικής άσκησης. Το ποσοστό αυτό ήταν υψηλότερο στις χώρες υψηλού εισοδήματος (27%), και η σημαντικότερη συνεισφορά είναι από το υπερβολικό βάρος και την παχυσαρκία. Σε χαμηλού και μέσου εισοδήματος χώρες, το ποσοστό των καρκίνων του μαστού που οφείλεται σε αυτούς τους παράγοντες κινδύνου είναι 18% και η έλλειψη σωματικής άσκησης είναι ο πιο σημαντικός καθοριστικός παράγοντας (10%).

Οι διαφορές στη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου του μαστού μεταξύ των ανεπτυγμένων και των αναπτυσσόμενων χωρών μπορεί εν μέρει να εξηγηθεί από τη διατροφή, σε συνδυασμό με την μικρότερη ηλικία τοκετού. Η αυξανόμενη υιοθέτηση του δυτικού τρόπου ζωής στις χαμηλού και μέσου εισοδήματος χώρες είναι ένας σημαντικός καθοριστικός παράγοντας για την αύξηση των κρουσμάτων καρκίνου του μαστού σε αυτές τις χώρες.

Ο ΠΟΥ προωθεί τον έλεγχο του καρκίνου του μαστού στο πλαίσιο των εθνικών προγραμμάτων ελέγχου του καρκίνου.

Ο ολοκληρωμένος έλεγχος του καρκίνου περιλαμβάνει την πρόληψη, την έγκαιρη ανίχνευση, διάγνωση και θεραπεία, την αποκατάσταση και την παρηγορητική φροντίδα.


Πρόληψη καρκίνου μαστού

Τον έλεγχο των ειδικών τροποποιήσιμων παραγόντων κινδύνου του καρκίνου του μαστού, καθώς και την αποτελεσματική ολοκληρωμένη πρόληψη των μη μεταδοτικών ασθενειών με την προώθηση της υγιεινής διατροφής, της σωματικής άσκησης και του ελέγχου της πρόσληψης αλκοόλ, του υπερβολικό βάρους και της παχυσαρκίας, θα μπορούσε να έχει ενδεχομένως αντίκτυπο στη μείωση της επίπτωσης του καρκίνου του μαστού μακροπρόθεσμα.

Διαβάστε, επίσης,

Η σημασία της πρόληψης στον καρκίνο του μαστού

Μύθοι για τον καρκίνο

Νοσήματα γυναικών

Νυχτερινή εργασία και καρκίνος

Οι καλύτερες αντικαρκινικές τροφές

Παίζει ρόλο η κοινωνική θέση για την ανάπτυξη καρκίνου;

Η διατροφή για την πρόληψη του καρκίνου του μαστού

Ήλιος και βιταμίνη D

Κάθε αλλαγή στο μαστό δεν είναι καρκίνος

Επικίνδυνη ουσία σε αντικείμενα γενικής χρήσεως

Πρωτογενής πρόληψη καρκίνου του μαστού

Η σημασία της πρόληψης στον καρκίνο του μαστού

Mωρά απαλλαγμένα από το BRCA-1

Μπορεί να προκαλέσει καρκίνο η εξωσωματική γονιμοποίηση;

Εκστρατεία για την πρόληψη κι αντιμετώπιση του καρκίνου με τη διατροφή

Αλουμίνιο

Γιατί πρέπει να χρησιμοποιείτε βιολογικά καλλυντικά

Επικίνδυνη ουσία σε αντικείμενα γενικής χρήσεως


Έγκαιρη ανίχνευση καρκίνου μαστού

Αν και κάποια μείωση του κινδύνου μπορεί να επιτευχθεί με την πρόληψη, οι στρατηγικές αυτές δεν μπορεί να εξαλείψουν την πλειοψηφία των καρκίνων του μαστού που αναπτύσσονται σε χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος χώρες. Ως εκ τούτου, η έγκαιρη ανίχνευση, προκειμένου να βελτιωθεί η έκβαση του καρκίνου του μαστού και η επιβίωση παραμένει ο ακρογωνιαίος λίθος του ελέγχου του καρκίνου του μαστού.

Υπάρχουν δύο μέθοδοι έγκαιρης ανίχνευσης:

•          η έγκαιρη διάγνωση και η ευαισθητοποίηση για τα πρώιμα σημεία και συμπτώματα σε συμπτωματικούς πληθυσμούς, ώστε να διευκολυνθεί η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία

•          ο έλεγχος σε έναν πιθανώς ασυμπτωματικό πληθυσμό. Έχει ως στόχο να εντοπίσει άτομα με μια ανωμαλία που υποδηλώνουν καρκίνο

Ανεξάρτητα από τη χρησιμοποιούμενη μέθοδο έγκαιρης ανίχνευσης, με κεντρική βάση την επιτυχία  της έγκαιρης διάγνωσης ένας προσεκτικός σχεδιασμός και ένα καλά οργανωμένο και βιώσιμο πρόγραμμα το οποίο καλύπτει τον πληθυσμό και διασφαλίζει τον συντονισμό, τη συνέχεια και την ποιότητα, είναι ότι πρέπει. Στόχευση σε λάθος ομάδα ηλικίας, όπως είναι οι νεότερες γυναίκες με χαμηλό κίνδυνο για καρκίνο του μαστού, θα μπορούσε να αναγνωρίσει μικρότερο αριθμό ασθενών με καρκίνο  του μαστού και κατά συνέπεια τη μείωση του κόστους και αποτελεσματικότητας. Επιπλέον, ο στόχος σε νεότερες γυναίκες, θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη εκτίμηση των καλοήθων όγκων, η οποία προκαλεί περιττή υπερφόρτωση των υποδομών φροντίδας για την υγεία, λόγω της χρήσης των διαγνωστικών πόρων.

Η έγκαιρη διάγνωση παραμένει μια σημαντική στρατηγική έγκαιρης ανίχνευσης, ιδιαίτερα σε  χαμηλού και μέσου εισοδήματος χώρες όπου τα διαγνωστικά εργαλεία  είναι πολύ περιορισμένα. Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι η στρατηγική αυτή μπορεί να κάνει διάγνωση της νόσου σε στάδια που είναι πιο δεκτικά στην θεραπευτική αγωγή.

  • Μαστογραφία

Η μαστογραφία ανίχνευσης είναι η μόνη μέθοδος ανίχνευσης που έχει αποδειχθεί να είναι αποτελεσματική. Μπορεί να μειώσει τη θνησιμότητα του καρκίνου του μαστού κατά 20 έως 30% σε γυναίκες άνω των 50 ετών σε χώρες υψηλού εισοδήματος, όταν η κάλυψη ελέγχου είναι πάνω από 70%.

  • Αυτοεξέταση μαστού

Δεν υπάρχει καμία απόδειξη σχετικά με το αποτέλεσμα του ελέγχου μέσω της αυτοεξέτασης του μαστού. Ωστόσο, η αυτοεξέταση δίνει τη δυνατότητα στη γυναίκα να αναλάβει την ευθύνη για τη δική της υγεία. Ως εκ τούτου, η αυτοεξέταση προτείνεται για την ευαισθητοποίηση των γυναικών που κινδυνεύουν.

Διαβάστε, επίσης,

Τελικά είναι απαραίτητη η μαστογραφία;

Έλεγχος της ποιότητας μαστογραφίας

Απεικονιστικά ευρήματα στους μαστούς

Στηθόθεσμος που ανιχνεύει τον καρκίνο του μαστού

Eξειδικευμένα κέντρα μαστού

Βοηθάει η μαστογραφία στην πρόληψη καρκίνου;

Πότε πρέπει να γίνονται οι γυναικολογικές εξετάσεις

Η βιταμίνη D μειώνει τον κίνδυνο για καρκίνο

Τροφές που προστατεύουν το στήθος απ' τον καρκίνο


Ο καρκίνος του μαστού, ICD-10 C50, είναι μια ασθένεια στην οποία κακοήθης όγκος αναπτύσσεται από τα κύτταρα των ιστών του μαστού.

Κάθε μαστός βρίσκεται μπροστά από το θωρακικό τοίχωμα και εκτείνεται από την 2η μέχρι την 7η πλευρά και από το έξω στερνικό χείλος μέχρι τη πρόσθια μασχαλιαία γραμμή. Ο μαζικός αδένας έχει σχήμα δισκοειδές εκτός από μία προεξοχή που σχηματίζεται στο άνω έξω τεταρτημόριο, η αποκαλούμενη ουρά του Spence. Ο μαζικός αδένας περιβάλλεται από περιμαστικό λίπος και δέρμα και αποτελείται από 15-20 λοβούς. Κάθε λοβός εκβάλλει με δικό του εκφορητικό πόρο στη θηλή και υποδιαιρείται σε 20-40 λόβια. Περαιτέρω τα λόβια υποδιαιρούνται σε πόρους και αδενικά λοβίδια, το σύνολο των οποίων αποτελεί τη τελική πορολοβιακή μονάδα του μαζικού αδένα. Οι λοβοί χωρίζονται μεταξύ τους από συνδετικό ιστό ο οποίος συγκεντρώνεται σε ορισμένα σημεία και σχηματίζει τους καλούμενους συνδέσμους του Cooper, που σε συνδυασμό με το πέταλο της επιπολής θωρακικής περιτονίας συμβάλλουν στη στήριξη των μαστών.

Κάθε μαστός έχει, επίσης, αγγεία και λεμφικά αγγεία που μεταφέρουν την λέμφο στους λεμφαδένες του μαστού.

Ο πιο συχνός τύπος καρκίνος του μαστού είναι το πορογενές καρκίνωμα που αρχίζεια από τα κύτταρα των αγωγών. Ο καρκίνος που αρχίζει από τους λοβούς και τα λοβίδια ονομάζεται λοβιακό καρκίνωμα και ανιχνεύεται πιο συχνά και στα δύο στήθη από ό, τι οι άλλες μορφές καρκίνου του μαστού. Ο φλεγμονώδης καρκίνος του μαστού είναι μια σπάνια μορφή καρκίνου του μαστού κατά την οποία το στήθος είναι θερμό, κόκκινο, και πρησμένο.


Παράγοντες κινδύνου στον καρκίνο του μαστού

Η ηλικία και το ιστορικό της υγείας μπορεί να επηρεάσουν τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού.

Κάτι που αυξάνει τις πιθανότητες για μια ασθένεια ονομάζεται παράγοντας κινδύνου. Έχοντας έναν παράγοντα κινδύνου δεν σημαίνει ότι θα νοσήσετε από καρκίνο. Και κάποιος που δεν έχει παράγοντες κινδύνου δεν σημαίνει ότι δεν θα νοσήσει από καρκίνο. 

Οι παράγοντες κινδύνου για καρκίνο του μαστού:

•          Μεγαλύτερη ηλικία.

•          Έμμηνος ρύση σε νεαρή ηλικία.

•          Μεγαλύτερη ηλικία κατά την πρώτη κύηση ή άτεκνες γυναίκες.

•          Ατομικό ιστορικό καρκίνου του μαστού ή καλοήθης νόσος του μαστού.

•          Μητέρα ή αδελφή με καρκίνο του μαστού.

•          Η ακτινοθεραπεία στο στήθος ή στον θώρακα.

•          Πυκνός ιστός μαστού στη μαστογραφία.

•          Λήψη ορμονών, όπως οιστρογόνα και προγεστερόνη.

•          Αλκοολούχα ποτά.

•          Λευκή φυλή.

Ο καρκίνος του μαστού, μερικές φορές, προκαλείται από κληρονομικές μεταλλάξεις γονιδίων. Το γονίδια στα κύτταρα φέρουν τις κληρονομικές πληροφορίες που παίρνει κάποιος από τους γονείς του. Ο κληρονομικός καρκίνο του μαστού αντιπροσωπεύει περίπου το 5% έως 10% του συνόλου του καρκίνου του μαστού. Ορισμένα τροποποιημένα γονίδια που σχετίζονται με τον καρκίνο του μαστού είναι πιο συχνά σε ορισμένες ομάδες.

Οι γυναίκες που έχουν ένα τροποποιημένο γονίδιο που σχετίζεται με τον καρκίνο του μαστού και οι οποίες παρουσίασαν καρκίνο του μαστού σε ένα στήθος, έχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού και στον άλλο μαστό. Οι γυναίκες αυτές έχουν, επίσης, αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου ωοθηκών, και μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης και άλλων μορφών καρκίνου. Οι άνδρες που έχουν μεταλλαγμένο γονίδιο που σχετίζονται με τον καρκίνο του μαστού, επίσης, έχουν αυξημένο κίνδυνο εκδήλωσης της νόσου.

Υπάρχουν τεστ  που μπορούν να ανιχνεύσουν τροποποιημένα γονίδια. Οι γενετικές εξετάσεις γίνονται για τα μέλη των οικογενειών με υψηλό κίνδυνο καρκίνου.

Διαβάστε, επίσης,

Δηλητηρίαση από ακτινοβολία

Γονίδιο υπεύθυνο για τον καρκίνο μαστού

Γενετικό τεστ για BRCA 1 και BRCA 2

Αντενδείξεις λήψης αντισυλληπτικών χαπιών

Είναι ασφαλή τα αντισυλληπτικά;

Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

Έχει σχέση ο καρκίνος μαστού με τον καρκίνο ωοθηκών;


Διάγνωση καρκίνου μαστού

  • Μαστογραφία: Είναι η ακτινογραφία του μαστού.
  • Βιοψία: Η αφαίρεση κυττάρων ή ιστού, για εξέταση από τον παθολόγο και τον μοριακό ογκολόγο.

Τέσσερις τύποι βιοψιών υπάρχουν:

•          Βιοψία με αφαίρεση ολόκληρου του παθολογικού ιστού σε υγιή όρια (προτιμώμενη)

•          Βιοψία με αφαίρεση τμήματος ιστού (κίνδυνος διασποράς;)

•          Βιοψία πυρήνα: Η αφαίρεση του ιστού με μια μεγάλη βελόνα (κίνδυνος διασποράς;)

•          (FNA) βιοψία: Η αφαίρεση ιστού ή υγρού, χρησιμοποιώντας μια λεπτή βελόνα (κίνδυνος διασποράς;)

  • Υποδοχείς οιστρογόνων και προγεστερόνης: Μια δοκιμή για τη μέτρηση του αριθμού των υποδοχέων οιστρογόνων και προγεστερόνης στον ιστό του καρκίνου και έλεγχος κατά πόσο η ορμονοθεραπεία μπορεί να σταματήσει την εξέλιξη του καρκίνου.
  • MRI (μαγνητική τομογραφία) μαστών: Για μεγαλύτερες λεπτομέρειες για τον όγκο.

Ορισμένοι παράγοντες επηρεάζουν την πρόγνωση (πιθανότητα υποτροπής του καρκίνου) και τις επιλογές θεραπείας.

•          Το στάδιο του καρκίνου (το μέγεθος του όγκου και αν ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί σε λεμφαδένες ή άλλα μέρη του σώματος).

•          Ο τύπος του καρκίνου του μαστού.

•          Οι υποδοχέων οιστρογόνων και προγεστερόνης στον ιστό του όγκου.

•          Τα υψηλά επίπεδα υποδοχέων ανθρώπινου επιδερμικού αυξητικού παράγοντα τύπου 2 (HER2/neu).

•          Πόσο γρήγορα ο όγκος αυξάνεται.

•          Η ηλικία της γυναίκας, η γενική υγεία, και αν είναι σε εμμηνόπαυση ή  εξακολουθεί να έχει έμμηνο ρύση.

•          Αν ο καρκίνος είναι νεοδιαγνωσμένος ή από υποτροπή.

Διαβάστε, επίσης,

Μαγνητική Μαστογραφία

Απεικονιστικά ευρήματα στους μαστούς

Μοριακό προφίλ του όγκου

Ολόσωμη μαγνητική τομογραφία

Χρήσιμες πληροφορίες για τη μαγνητική τομογραφία

Σύγκριση ολοσωματικής MRI και ολοσωματικού PET/CT SCAN

Οδηγίες για το PET/CT για τους ασφαλισμένους ΕΟΠΥΥ

Μαγνητική τομογραφία σε γυναίκες με καρκίνο του μαστού


Τα στάδια του καρκίνου του μαστού

Μετά την διάγνωση του καρκίνο του μαστού γίνονται εξετάσεις  για να διαπιστωθεί εάν τα καρκινικά κύτταρα έχουν εξαπλωθεί στο στήθος ή σε άλλα μέρη του σώματος.

Υπάρχουν τρεις τρόποι που εξαπλώνεται ο καρκίνος στο σώμα.

  • Κατά συνέχεια ιστού στον περιβάλλοντα φυσιολογικό ιστό.
  • Μέσω του λεμφικού συστήματος και ταξιδεύει μέσω των λεμφικών αγγείων σε άλλα μέρη του σώματος.
  • Μέσω του αίματος. Ο καρκίνος εισβάλλει στις φλέβες και τα τριχοειδή και ταξιδεύει μέσω του αίματος σε άλλα μέρη του σώματος.

Τα ακόλουθα στάδια χρησιμοποιούνται για τον καρκίνο του μαστού:

•          Στάδιο 0 (καρκίνωμα in situ)

•          Στάδιο Ι

•          Στάδιο ΙΙΑ

•          Στάδιο ΙΙΒ

•          Στάδιο ΙΙΙΑ

•          Στάδιο ΙΙΙΒ

•          Στάδιο IIIC

•          Στάδιο IV

Όταν τα καρκινικά κύτταρα ξεφύγουν από τον πρωτοπαθή όγκο και μέσω των λεμφικών αγγείων ή του αίματος πάνε σε άλλα μέρη του σώματος, ένας δευτεροπαθής όγκος σχηματίζεται (μετάσταση), που είναι το ίδιο είδος καρκίνου, όπως ο πρωτοπαθής όγκος. Για παράδειγμα, εάν ο καρκίνος του μαστού κάνει μετάσταση στα οστά, τα καρκινικά κύτταρα στα οστά είναι κύτταρα καρκίνου του μαστού. Η ασθένεια είναι μεταστατικός καρκίνος του μαστού και όχι καρκίνος των οστών.

Σταδιοποίηση καρκίνου του μαστού

  • Στάδιο 0 (καρκίνωμα in situ)

Υπάρχουν 2 είδη καρκινώματος μαστού in situ:

•          Πορογενές καρκίνωμα in situ (DCIS) είναι μια μη διηθητική κατάσταση στην οποία ανώμαλα κύτταρα βρίσκονται στην επένδυση των αγωγών του μαστού. Τα ανώμαλα κύτταρα δεν έχουν εξαπλωθεί εκτός των αγωγών σε άλλους ιστούς στο στήθος. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να γίνει DCIS διηθητικός καρκίνος και να εξαπλωθεί και σε άλλους ιστούς.

•          Λοβιακό καρκίνωμα in situ (LCIS) είναι μια κατάσταση κατά την οποία ανώμαλα κύτταρα βρίσκονται στα λοβίδια του στήθους. Αυτή η κατάσταση γίνεται σπάνια διηθητικός καρκίνος. Ωστόσο, έχοντας λοβιακό καρκίνωμα in situ σε ένα στήθος αυξάνεται ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου του μαστού και στο άλλο στήθος.

  • Στάδιο Ι

Ο όγκος είναι 2 εκατοστά ή μικρότερος και δεν έχει εξαπλωθεί εκτός του μαστού

  • Στάδιο ΙΙΑ

Ο όγκος βρίσκεται στο στήθος, αλλά ο καρκίνος μπορεί να έχει επεκταθεί και στους μασχαλιαίους λεμφαδένες 

-Ο όγκος είναι 2 εκατοστά ή μικρότερος και έχει εξαπλωθεί στους μασχαλιαίους λεμφαδένες

-Ο όγκος είναι μεγαλύτερος από 2 εκατοστά, αλλά δεν είναι μεγαλύτερος από 5 εκατοστά και δεν έχει εξαπλωθεί στους μασχαλιαίους λεμφαδένες

  • Στάδιο ΙΙΒ

Ο όγκος είναι είτε:

-Μεγαλύτερος από 2 εκατοστά αλλά δεν είναι μεγαλύτερος από 5 εκατοστά και έχει εξαπλωθεί στους μασχαλιαίους λεμφαδένες ή

-Μεγαλύτερος από 5 εκατοστά, αλλά δεν έχει εξαπλωθεί στους μασχαλιαίους λεμφαδένες.

  • Στάδιο ΙΙΙΑ

Στο στάδιο ΙΙΙΑ:

Ο όγκος βρίσκεται στο στήθος και στους μασχαλιαίους λεμφαδένες ή σε άλλες γειτονικές δομές, ή ο καρκίνος μπορεί να βρεθεί στους λεμφαδένες κοντά στο στέρνο

-Ο όγκος είναι 2 εκατοστά ή μικρότερος και ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες στη μασχάλη ή σε άλλες γειτονικές δομές, ή ο καρκίνος μπορεί να έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες κοντά στο στέρνο ή

-Ο όγκος είναι μεγαλύτερος από 2 εκατοστά, αλλά δεν είναι μεγαλύτερος από 5 εκατοστά και έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες στη μασχάλη ή σε άλλες γειτονικές δομές, ή ο καρκίνος μπορεί να έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες κοντά στο στέρνο ή

-Ο όγκος είναι μεγαλύτερος από 5 εκατοστά και έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες στη μασχάλη  ή σε άλλες γειτονικές δομές, ή ο καρκίνος μπορεί να έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες κοντά στο στέρνο.

  • Στάδιο ΙΙΙΒ

Ο όγκος μπορεί να έχει οποιοδήποτε μέγεθος και ο καρκίνος:

-έχει εξαπλωθεί στην θωρακικό τοίχωμα και/ή το δέρμα του στήθος και

-ενδέχεται να έχει εξαπλωθεί στους μασχαλιαίους λεμφαδένες ή σε άλλες γειτονικές δομές, ή ο καρκίνος μπορεί να έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες κοντά στο στέρνο.

Ότι ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί στο δέρμα του μαστού είναι ο φλεγμονώδης καρκίνος του μαστού.

  • Στάδιο IIIC

Μπορεί να μην υπάρχει ορατός καρκίνος στο στήθος ή ο όγκος μπορεί να έχει οποιοδήποτε μέγεθος και μπορεί να έχει εξαπλωθεί στο θωρακικό τοίχωμα και/ή το δέρμα του στήθους. Επίσης, ο καρκίνος:

-έχει εξαπλωθεί σε λεμφαδένες πάνω ή κάτω από την κλείδα και

-ενδέχεται να έχει εξαπλωθεί στους μασχαλιαίους λεμφαδένες ή στους λεμφαδένες κοντά στο στέρνο.

Ότι ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί στο δέρμα του μαστού είναι φλεγμονώδης καρκίνος του μαστού.

Το στάδιο IIIC καρκίνου του μαστού διαιρείται:

Στάδιο IIICa: O καρκίνος:

•          βρίσκεται σε δέκα ή περισσότερους μασχαλιαίους λεμφαδένες ή

•          βρίσκεται σε λεμφαδένες κάτω από την κλείδα ή

•          βρίσκεται στους μασχαλιαίους λεμφαδένες και στους λεμφαδένες κοντά στο στέρνο

Στάδιο IIICb: Ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες πάνω από την κλείδα.

  • Στάδιο IV

Ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί σε άλλα όργανα του σώματος, τις περισσότερες φορές στα οστά, στους πνεύμονες, στο ήπαρ ή στον εγκέφαλο.

Φλεγμονώδης καρκίνος του μαστού

Στον φλεγμονώδη καρκίνο του μαστού, ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί στο δέρμα του μαστού και το στήθος φαίνεται κόκκινο και πρησμένο και είναι ζεστό. Η ερυθρότητα και η θερμότητα υπάρχει επειδή τα  καρκινικά κύτταρα μπλοκάρουν τα λεμφικά αγγεία στο δέρμα. Το δέρμα του μαστού μπορεί, επίσης, να παρουσιάσει εμφάνιση που ονομάζεται peau d'orange (δέρμα όπως στο πορτοκάλι). Ο φλεγμονώδης καρκίνος του μαστού είναι σταδίου ΙΙΙΒ,  IIIC και IV.

Υποτροπιάζον καρκίνος μαστού

Είναι καρκίνος του μαστού που έχει υποτροπιάσει (επιστρέψει). Ο καρκίνος μπορεί να εμφανιστεί ξανά στο στήθος, στο θωρακικό τοίχωμα, ή σε άλλα μέρη του σώματος.

Διαβάστε, επίσης,

Ιατρική ενημέρωση πριν το χειρουργείο μαστού

Πώς γίνονται οι μεταστάσεις στον καρκίνο;

Δερματικές μεταστάσεις στον καρκίνο


Θεραπεία καρκίνου του μαστού

Είδη θεραπείας καρκίνου του μαστού

•          Χειρουργική

•          Ακτινοθεραπεία

•          Χημειοθεραπεία

•          Ορμονοθεραπεία

•          Στοχευμένη Θεραπεία

•          Βιοψία φρουρού λεμφαδένα ακολουθούμενη από χειρουργική επέμβαση

•          Υψηλής δόσης χημειοθεραπεία με μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων

Τα τελευταία χρόνια πολλές γυναίκες χρησιμοποιούν εναλλακτικές θεραπείες για τον καρκίνο του μαστού

Διαβάστε, επίσης,

Το ασβέστιο αποτρέπει τις μεταστάσεις στα οστά

Είναι κατάλληλη η σόγια για τον καρκίνο του μαστού;

Πώς μπορεί να βοηθήσει ο βελονισμός στον καρκίνο μαστού;

Η στροφή στην Εναλλακτική Ιατρική

Οι καλύτεροι χυμοί για τον καρκίνο

Ένα τσάι από βότανα για τον καρκίνο

Θεραπεία του καρκίνου με Iscador

Εναλλακτικές θεραπείες για τον καρκίνο

H θεραπεία του καρκίνου με αντινεοπλαστόνια

Μπορεί η υπερθερμία να θεραπεύσει τον καρκίνο;

Υψηλές δόσεις βιταμινών για τη θεραπεία καρκίνου

Η ασπιρίνη μειώνει τον κίνδυνο εξάπλωσης καρκίνου


-Χειρουργική θεραπεία καρκίνου μαστού

Οι περισσότεροι ασθενείς με καρκίνο του μαστού χειρουργούνται για να αφαιρεθεί ο καρκίνος του μαστού. Ορισμένοι από τις λεμφαδένες κάτω από τον βραχίονα, στη μασχάλη, λαμβάνονται για έλεγχο διήθησης από τον καρκίνο.

Η συντηρητική χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του καρκίνου:

•          Ογκεκτομή: Χειρουργική για να αφαιρεθεί ο όγκος (εφάπαξ) και μια μικρή ποσότητα φυσιολογικού ιστού γύρω από αυτόν.

•          Μερική μαστεκτομή: Χειρουργική για να αφαιρεθεί το μέρος του μαστού που έχει καρκίνο και φυσιολογικός ιστός γύρω από αυτόν. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται, επίσης, τμηματική μαστεκτομή.

Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με συντηρητική χειρουργική επέμβαση μπορεί να υποβάλλονται σε αφαίρεση μερικών λεμφαδένων της μασχάλης για βιοψία. Μπορεί να γίνει ταυτόχρονα με το χειρουργείο του μαστού ή μετά (ξεχωριστή τομή).

Άλλοι τύποι χειρουργείου μαστού:

•          Ολική μαστεκτομή: Χειρουργική αφαίρεση ολόκληρου του μαστού που έχει καρκίνο. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται, επίσης, απλή μαστεκτομή. Μερικοί από τους λεμφαδένες της μασχάλης μπορεί να αφαιρεθούν για βιοψία κατά την χειρουργική επέμβαση του μαστού ή μετά, μέσα από ξεχωριστή τομή.

•          Τροποποιημένη ριζική μαστεκτομή: Χειρουργική αφαίρεση ολόκληρου του μαστού που έχει καρκίνο, αφαιρούνται, επίσης, πολλοί από τους λεμφαδένες μασχάλης, οι μυς του μαστού, και σε ορισμένες περιπτώσεις, μέρος των μυών του θωρακικού τοιχώματος.

•          Ριζική μαστεκτομή: Χειρουργική για την αφαίρεση του μαστού που έχει καρκίνο, των μυών του θωρακικού τοιχώματος και του μαστού και αφαιρούνται, επίσης, όλοι οι λεμφαδένες μασχάλης (Halsted ριζική μαστεκτομή).

Ακόμη και αν ο γιατρός αφαιρέσει όλον τον καρκίνο κατά την  χειρουργική επέμβαση, μερικοί λαμβάνουν ακτινοθεραπεία ή  χημειοθεραπεία ή ορμονοθεραπεία μετά από χειρουργική επέμβαση για να εξοντωθούν όλα τα καρκινικά κύτταρα που έχουν απομείνει. Η θεραπεία που γίνεται μετά την χειρουργική επέμβαση, για να μειωθεί ο κίνδυνος ότι ο καρκίνος θα επανέλθει, ονομάζεται συμπληρωματική θεραπεία και πρέπει να γίνεται εξατομικευμένα και σύμφωνα με το μοριακό προφίλ του όγκου.

Μία ασθενής πρέπει να κάνει και αποκατάσταση του μαστού καλύτερα κατά τον ίδιο χρόνο που κάνει την μαστεκτομή ή σε μια μελλοντική στιγμή, αν το επιθυμεί. Η ανακατασκευή του μαστού μπορεί να γίνει με τους ιστούς της γυναίκας ή με τη χρήση εμφυτευμάτων πιστοποιημένων.

Διαβάστε, επίσης,

Οι κίνδυνοι από τα βλαστοκύτταρα

Μαστεκτομή τουαλέτας

Είναι αλήθεια ότι δεν πρέπει να χειρουργείται ο καρκίνος;

Χρήσεις βλαστοκυττάρων στον καρκίνο μαστού

Αποκατάσταση μαστού χωρίς σιλικόνη

Το στήθος σας πρέπει να είναι ωραίο

Τα βλαστοκύτταρα στην πλαστική χειρουργική


-Ακτινοθεραπεία

Ακτινοθεραπεία είναι η θεραπεία του καρκίνου που χρησιμοποιεί υψηλής ενέργειας ακτινοβολία για να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα.

Υπάρχουν δύο είδη ακτινοθεραπείας.

Η εξωτερική ακτινοβολία  χρησιμοποιεί ένα μηχάνημα για να στείλει ακτινοβολία προς τον καρκίνο του μαστού.

Η εσωτερική ακτινοβολία χρησιμοποιεί ραδιενεργές ουσίες σε βελόνες, σύρματα, ή καθετήρες που τοποθετούνται απευθείας εντός ή πλησίον του καρκίνου.

Ο τρόπος της θεραπείας με ακτινοβολία εξαρτάται από τον τύπο και στάδιο του καρκίνου, υπολογίζοντας τους κινδύνους και τα οφέλη και οπωσδήποτε πρέπει να είναι στοχευμένη και εξατομικευμένη.

Διαβάστε, επίσης,

Η ακτινοθεραπεία στον καρκίνο μαστού προκαλεί καρδιοπάθειες

Καρκίνος θυρεοειδούς

TomoTherapy

Διεγχειρητική Ακτινοθεραπεία στον καρκίνο μαστού

Ακτινοθεραπεία με ηλεκτρόνια


Χημειοθεραπεία

Η χημειοθεραπεία είναι μια θεραπεία του καρκίνου που χρησιμοποιεί χημειοθεραπευτικά φάρμακα για να σταματήσουν την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων, είτε με τη θανάτωση των κυττάρων ή με το να σταματάνε την διαίρεσή τους. Όταν η χημειοθεραπεία λαμβάνεται από το στόμα ή ενδοφλέβια ή ενδομυϊκά, τα φάρμακα εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος και μπορεί να φθάσουν στα καρκινικά κύτταρα σε όλο το σώμα (συστηματική χημειοθεραπεία). Όταν η χημειοθεραπεία έχει τοποθετηθεί απευθείας στην σπονδυλική στήλη ή σε να όργανο ή σε μια κοιλότητα όπως η κοιλιά, τα φάρμακα επηρεάζουν κυρίως τα καρκινικά κύτταρα σε αυτές τις περιοχές (περιφερειακή χημειοθεραπεία).

Ο τρόπος της χημειοθεραπείας εξαρτάται από τον τύπο και το στάδιο του καρκίνου και πρέπει να γίνεται εξατομικευμένα και σύμφωνα με το μοριακό προφίλ του όγκου υπολογίζοντας τους κινδύνους και τα οφέλη. (η χημειοθεραπεία σκοτώνει και τα φυσιολογικά κύτταρα).

Διαβάστε, επίσης

Οξεία Μυελογενής Λευχαιμία

Γιατί οι χημειοθεραπείες δεν είναι αποτελεσματικές

Ποιότητα ζωής και καρκίνος

Ανθρακυκίνες και μη ανθρακυκλίνες στον καρκίνο μαστού


-Ορμονοθεραπεία

Ορμονοθεραπεία είναι μια θεραπεία του καρκίνου που αφαιρεί ορμόνες ή σταματάει τη δράση των ορμονών που βοηθούν στην ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων. Οι ορμόνες είναι ουσίες που παράγονται από αδένες στο σώμα και κυκλοφορούν στην κυκλοφορία του αίματος. Ορισμένες ορμόνες μπορούν να προκαλέσουν ορισμένες μορφές καρκίνου. Εάν οι διαγνωστικές εξετάσεις δείχνουν ότι τα καρκινικά κύτταρα έχουν υποδοχείς ορμονών γίνεται ορμονοθεραπεία. Τα οιστρογόνα εκκρίνονται, κυρίως, από τις ωοθήκες και παλαιότερα γινόταν ωοθηκεκτομή.

Η ορμονική θεραπεία με ταμοξιφαίνη δίνεται συχνά σε ασθενείς με πρώιμα στάδια του καρκίνου του μαστού, αλλά και σε μεταστατικό καρκίνο μαστού. Η ορμονική θεραπεία με ταμοξιφαίνη  μπορεί να ενεργεί στα κύτταρα σε όλο το σώμα και μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα ανάπτυξης καρκίνου του ενδομητρίου. Οι γυναίκες που λαμβάνουν ταμοξιφαίνη πρέπει να κάνουν γυναικολογική εξέταση κάθε χρόνο. Οποιοσδήποτε κολπική αιμορραγία, εκτός εμμήνου ρύσεως, θα πρέπει να αναφέρεται σε έναν γιατρό το συντομότερο δυνατόν.

Η ορμονική θεραπεία με ένα αναστολέα της αρωματάσης δίνεται σε ορισμένες μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες που έχουν ορμόνες που εξαρτώνται από τον καρκίνο του μαστού. Οι αναστολείς της αρωματάσης μειώνουν τα οιστρογόνα του οργανισμού με την αναστολή ενός ενζύμου, της αρωματάσης που μετατρέπουν τα ανδρογόνα σε οιστρογόνα.

Για τη θεραπεία του πρώιμου καρκίνου του μαστού, ορισμένοι αναστολείς της αρωματάσης μπορεί να χρησιμοποιηθούν ως συμπληρωματική θεραπεία αντί της ταμοξιφαίνη ή μετά από 2 έτη χορήγησης της ταμοξιφαίνης. Για τη θεραπεία του μεταστατικού καρκίνου του μαστού, οι αναστολείς της αρωματάσης χορηγούνται και ως μονοθεραπεία.

Διαβάστε, επίσης,

Η ορμονοθεραπεία στον καρκίνο του μαστού

Οι μοριακές αλλαγές σε ορμονοεξαρτώμενο καρκίνο μαστού

Χημειοπροφύλαξη στον καρκίνο μαστού

Καρκίνος ενδομητρίου

Αναστροζόλη


-Στοχευμένη Θεραπεία

Στοχευμένη θεραπεία είναι ένα είδος θεραπείας που χρησιμοποιεί φάρμακα ή άλλες ουσίες για τον εντοπισμό και την επίθεση ειδικά στα καρκινικά κύτταρα και δεν βλάπτει τα φυσιολογικά κύτταρα.

Τα μονοκλωνικά αντισώματα και οι αναστολείς τυροσινικής κινάσης είναι θεραπείες που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία του καρκίνου του μαστού.

Η θεραπεία με μονοκλωνικα αντισώματα είναι μια θεραπεία του καρκίνου που χρησιμοποιεί αντισώματα. Αυτά τα αντισώματα μπορεί να προσδιορίσουν ουσίες σε καρκινικά κύτταρα που μπορούν να βοηθήσουν τα καρκινικά κύτταρα να αναπτυχθούν. Τα αντισώματα σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα, μπλοκάροντας την ανάπτυξή τους, ή εμποδίζοντας την εξάπλωση. Τα μονοκλωνικά αντισώματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για τη μεταφορά τοξινών στα καρκινικά κύτταρα ή για τη μεταφορά ραδιενεργού υλικού απευθείας σε καρκινικά κύτταρα. Τα μονοκλωνικά αντισώματα μπορεί να χρησιμοποιηθούν ως συμπληρωματική θεραπεία.

Η Trastuzumab (Herceptin) είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που μπλοκάρει τον παράγοντα ανάπτυξης της πρωτεϊνης HER2, που στέλνει σήματα για την ανάπτυξη των κυττάρων καρκίνου του μαστού. Περίπου το ένα τέταρτο των ασθενών με καρκίνο του μαστού έχουν όγκους που μπορούν να αντιμετωπίζονται με trastuzumab.

Οι αναστολείς τυροσινικής κινάσης είναι στοχευμένη θεραπεία που σταματάει τα σήματα που απαιτούνται για την ανάπτυξη των όγκων. Οι αναστολείς τυροσινοκινάσης μπορεί να χρησιμοποιηθούν  ως συμπληρωματική θεραπεία.

Η λαπατινίμπη είναι ένας αναστολέας της κινάσης της τυροσίνης που εμποδίζει τις συνέπειες της πρωτεΐνης HER2 και άλλων πρωτεϊνών μέσα στα κύτταρα του όγκου. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία ασθενών με HER2-θετικό καρκίνο του μαστού που υποτροπίασαν μετά από θεραπεία με trastuzumab.

Νέες μορφές θεραπείας είναι σε εξέλιξη....

Διαβάστε, επίσης,

Η νανοϊατρική στον καρκίνο του μαστού

Pertuzumab για τον HER2-θετικό μεταστατικό καρκίνο του μαστού

Herceptin στον καρκίνο

Εξατομικευμένη θεραπεία για τον καρκίνο μαστού

VEGF υποδοχείς

Everolimus

Μονοπάτι PI3K/AKT/mTOR

Εξατομικευμένες θεραπείες για τους καρκινοπαθείς

Θεραπεία του καρκίνου εξατομικευμένα

Που μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα νανοσωματίδια


Βιοψία φρουρού  λεμφαδένα ακολουθούμενη από χειρουργική επέμβαση

Βιοψία φρουρού λεμφαδένα είναι η αφαίρεση του φρουρού λεμφαδένα κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης. Ο φρουρός λεμφαδένας είναι ο πρώτος λεμφαδένας που λαμβάνει λέμφο από έναν όγκο. Είναι ο πρώτος λεμφαδένας στον οποίο ο καρκίνος είναι πιθανόν να εξαπλωθεί από τον όγκο. Μια  ραδιενεργή ουσία και/ή μπλε χρωστική ουσία ενίεται στην περιοχή του όγκου. Η ουσία ή βαφή ρέει μέσω των αγωγών της λέμφου στους λεμφαδένες. Ο πρώτoς λεμφαδένας που θα λάβει την ουσία ή την βαφή απομακρύνεται και εξετάζεται για καρκινικά κύτταρα. Αν καρκινικά κύτταρα δεν ανευρίσκονται δεν είναι απαραίτητο να αφαιρεθούν οι λεμφαδένες. Μετά τη βιοψία φρουρού λεμφαδένα, ο χειρουργός αφαιρεί το στήθος (με διατήρηση ή μαστεκτομή).


Υψηλής δόσης χημειοθεραπεία με μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων

Υψηλής δόσης χημειοθεραπεία με μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων. Tα βλαστικά κύτταρα είναι ανώριμα κύτταρα του αίματος που αφαιρούνται από το αίμα ή το μυελό του ασθενούς ή έναν δότη καταψύχονται και αποθηκεύονται. Μετά τη χημειοθεραπεία τα αποθηκευμένα βλαστικά κύτταρα αποψύχονται και δίνονται πίσω στον ασθενή μέσω έγχυσης, για να αποκατασταθούν τα κύτταρα του αίματος του οργανισμού. Μελέτες έχουν δείξει ότι οι υψηλές δόσεις χημειοθεραπείας που ακολουθούνται από μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων είναι ανώφελες...


Θεραπεία καρκίνου μαστού ανάλογα με το Στάδιο

  • Πορογενές καρκίνωμα in situ (DCIS)

•          Συντηρητική χειρουργική επέμβαση μαστού και ακτινοθεραπεία με ή χωρίς ταμοξιφαίνη.

•          Ολική μαστεκτομή με ή χωρίς ταμοξιφαίνη.

•          Διατήρηση του μαστού και θεραπεία με ακτινοθεραπεία.

•          Διατήρηση του μαστού και  ταμοξιφαίνη χωρίς ακτινοθεραπεία.

  • Λοβιακό καρκίνωμα in situ (LCIS)

•          Βιοψία για διάγνωση LCIS (κίνδυνος μετάστασης;) τακτική παρακολούθηση με μαστογραφία, υπερήχους και κλινική εξέταση.

•          Η ταμοξιφαίνη χορηγείται για να μειώσει τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού.

•          Προφυλακτική μαστεκτομή. Αυτή η επιλογή θεραπείας, μερικές φορές χρησιμοποιείται σε γυναίκες που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού.

  • Στάδιο Ι, Στάδιο ΙΙ, Στάδιο ΙΙΙΑ, και Στάδιο IIICa Καρκίνος του Μαστού

•          Χειρουργείο με διατήρηση του μαστού και αφαίρεση του όγκου σε υγιή όρια, ακολουθούμενη από αφαίρεση των λεμφαδένων και ακτινοθεραπεία.

•          Τροποποιημένη ριζική μαστεκτομή με ή χωρίς αποκατάσταση του μαστού (καλύτερα να γίνονται στον ίδιο χρόνο)

•          Βιοψία φρουρού λεμφαδένα ακολουθούμενη από χειρουργική επέμβαση.

Συμπληρωματική θεραπεία:

•          Ακτινοθεραπεία στους λεμφαδένες κοντά στο στήθος και στο θωρακικό τοίχωμα μετά από μια τροποποιημένη ριζική μαστεκτομή.

•          Συστηματική χημειοθεραπεία με ή χωρίς ορμονοθεραπεία.

•          Ορμονική θεραπεία.

•          Τrastuzumab (Herceptin) σε συνδυασμό με συστηματική χημειοθεραπεία.

  • Στάδιο ΙΙΙΒ, Στάδιο IIICb, Στάδιο IV

•          Συστηματική χημειοθεραπεία.

•          Συστηματική χημειοθεραπεία ακολουθούμενη από χειρουργική επέμβαση μαστού με διατήρηση ή ολική μαστεκτομή, αφαίρεση λεμφαδένων  μασχάλης και στη συνέχεια ακτινοθεραπεία. Πρόσθετη συστηματική θεραπεία (χημειοθεραπεία, ορμονοθεραπεία, ή και τα δύο) μπορεί να δοθούν συμπληρωματικά.

Στάδιο IV-μεταστατικός καρκίνος του μαστού

•          Ορμονοθεραπεία και/ή συστηματική χημειοθεραπεία με ή χωρίς trastuzumab (Herceptin).

•          Λαπατινίμπη σε συνδυασμό με καπεσιταβίνη.

•          Ακτινοθεραπεία και/ή χειρουργική για ανακούφιση από τον πόνο και άλλα συμπτώματα.

•          Διφωσφονικά για τη μείωση οστικής νόσου και τον πόνο, όταν ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί στα οστά.

•          Συστηματική χημειοθεραπεία και/ή ορμονοθεραπεία.

•          Συνδυασμοί trastuzumab (Herceptin) με άλλα αντικαρκινικά φάρμακα.

•          Συνδυασμοί λαπατινίμπης με άλλα  αντικαρκινικά φάρμακα.

•          Χημειοθεραπεία υψηλών δόσεων με μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων. (Δεν χρησιμοποιείται πια)

Θεραπεία του φλεγμονώδη καρκίνου του μαστού:

•          Συστηματική χημειοθεραπεία.

•          Συστηματική χημειοθεραπεία ακολουθούμενη από χειρουργική επέμβαση μαστού με διατήρηση ή ολικήμαστεκτομή, αφαίρεση λεμφαδένων  μασχάλης και στη συνέχεια ακτινοθεραπεία. Πρόσθετη συστηματική θεραπεία (χημειοθεραπεία, ορμονοθεραπεία, ή και τα δύο) μπορεί να δοθούν συμπληρωματικά.

Θεραπεία του καρκίνου του μαστού σε υποτροπή

•          Χειρουργική (ριζική ή τροποποιημένη ριζική μαστεκτομή) ακτινοθεραπεία, ή και τα δύο.

•          Συστηματική χημειοθεραπεία ή ορμονοθεραπεία.

•          Τrastuzumab (Herceptin) σε συνδυασμό με συστηματική χημειοθεραπεία.

Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες αν νοσήσετε από καρκίνο του μαστού

Διαβάστε, επίσης.

Πόσο πρέπει να πίνουν οι γυναίκες με καρκίνο μαστού

Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

Που μπορεί να εφαρμοστεί το μοριακό προφίλ

Κατευθυντήριες οδηγίες για τη θεραπεία καρκίνου του μαστού

 Η Εξέλιξη της Ογκολογίας

Ο ρόλος του p53 στον καρκίνο του μαστού

Καρκίνος και εγκυμοσύνη

Η μεγάλη υπόθεση για τη θεραπεία του καρκίνου

Οι θυμωμένοι επιζήσαντες από καρκίνο

Η μεγάλη αλήθεια για τη θεραπεία του καρκίνου

Η Ιατρική του emedi

Μοριακές αλλαγές στον Her2-θετικό καρκίνο μαστού

Πότε είναι επιζήμια η αντικαρκινική θεραπεία;

Αυξητικοί παράγοντες και καρκίνος μαστού

Επανένταξη ενός καρκινοπαθούς στην κοινωνία

Το ασβέστιο αποτρέπει τις μεταστάσεις στα οστά

Θεραπεία οστικών μεταστάσεων στον καρκίνο μαστού

Denosumab σε οστικές μεταστάσεις

www.emedi.gr

Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου του μαστού, πατώντας εδώ.

Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο μαστού 

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο μαστού 

Διαβάστε, επίσης,

Απόστημα μαστού

Ινοκυστική μαστοπάθεια

Κάνναβη και καρκίνος του μαστού

Κλινική εξέταση μαστών 

Ο καρκίνος του μαστού θεραπεύεται

Πρόληψη καρκίνου μαστού

Η σημασία της πρόληψης στον καρκίνο του μαστού

Τα σουτιέν προκαλούν καρκίνο στο μαστό

Στάδιο ΙΙΙ καρκίνος μαστού

Στάδιο I καρκίνος μαστού

Στάδιο II καρκίνος μαστού

Πορογενές καρκίνωμα in situ μαστού

Προγνωστικοί δείκτες στον καρκίνο μαστού

Προβλεπτικοί καρκινικοί δείκτες στην ογκολογία

Απεικονιστικός έλεγχος στην ογκολογία

Βιοδείκτες στην ογκολογία

Διάγνωση του καρκίνου του μαστού 

Οδηγίες για τον προσυμπτωματικό έλεγχο για το καρκίνο μαστού

Μαγνητική τομογραφία ή μαστογραφία για πρόληψη καρκίνου μαστού

Σταδιοποίηση στον καρκίνο

Ποιότητα ζωής και καρκίνος

Η σωστή εκτίμηση των καρκινικών δεικτών

Λέιζερ για τη διάγνωση του καρκίνου μαστού

Λέιζερ για τη θεραπεία του καρκίνου μαστού

Υπέρηχος μαστών

Ελαστογραφία μαστού

Τρισδιάστατη Μαστογραφία 

Μη επεμβατική κυτταρολογική εξέταση για τον καρκίνο του μαστού

Ο καρκίνος του μαστού θεραπεύεται

Καρκίνος μαστού

Στηθόδεσμος που ανιχνεύει τον καρκίνο του μαστού

Οι τεχνικές εξατομικευμένης θεραπείας του καρκίνου

Όλοι οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο του μαστού

Τα νεώτερα φάρμακα για τον καρκίνο του μαστού

Πώς η βιοψία και το χειρουργείο βοηθούν στην εξάπλωση του καρκίνου

Η λήψη νουκλεϊνικών οξέων από δείγματα ιστών

Η πικρή αλήθεια για τις χημειοθεραπείες 

Βιολογική θεραπεία του καρκίνου

Προγνωστικός παράγοντας για τον καρκίνο μαστού

Γιατί τα χημειοθεραπευτικά δεν λειτουργούν 

Bιοψία για τον καρκίνο μέσω του αίματος

Το καρκινικό μονοπάτι στον καρκίνο του μαστού

Οι ασθενείς που έχουν καρκίνο δεν έχουν όλοι καρκίνο

Δεύτερη γνώμη στον καρκίνο

Εξατομικευμένη Θεραπεία

Οι θυμωμένοι επιζήσαντες από καρκίνο

Μοριακό προφίλ του όγκου

Εξατομικευμένη θεραπεία για τον καρκίνο μαστού

Τα ελπιδοφόρα μηνύματα στην Ογκολογία

Γιατί οι χημειοθεραπείες δεν είναι αποτελεσματικές

Μοριακές αλλαγές στον Her2-θετικό καρκίνο μαστού

Να αγαπάτε τον εαυτό σας

Η Εξέλιξη της Ογκολογίας

Μαγνητική τομογραφία σε γυναίκες με καρκίνο του μαστού

Αλλάζει η θεραπεία στον καρκίνο του μαστού

Θεραπεία του καρκίνου εξατομικευμένα

TomoTherapy

H θεραπεία του καρκίνου με αντινεοπλαστόνια

Γονίδιο υπεύθυνο για τον καρκίνο μαστού

Οι μοριακές αλλαγές σε ορμονοεξαρτώμενο καρκίνο μαστού

Απεικονιστικά ευρήματα στους μαστούς

Που μπορεί να εφαρμοστεί το μοριακό προφίλ

Μοριακό προφίλ του όγκου

Η κλασική θεραπεία του καρκίνου του μαστού

Εξειδικευμένα κέντρα καρκίνου

Διάγνωση του καρκίνου του μαστού

Χρήσιμες πληροφορίες για την πρόληψη του καρκίνου μαστού

Όλοι οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο του μαστού

Λάδι για μασάζ στο στήθος

Τα νεώτερα φάρμακα για τον καρκίνο του μαστού

Τα νέα για τον καρκίνο του μαστού

Για όσες έχουν κίνδυνο για καρκίνο μαστού

Μη επεμβατική κυτταρολογική εξέταση για τον καρκίνο του μαστού

Mοριακός χάρτης του καρκίνου του μαστού

Καρκινικοί δείκτες

 

 

Διαβάστηκε 10890 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2019 20:14
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Υποθυρεοειδισμός ενηλίκων Υποθυρεοειδισμός ενηλίκων

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον υποθυρεοειδισμό ενηλίκων

    Υποθυρεοειδισμός είναι μια διαταραχή που οφείλεται σε έλλειψη της ελεύθερης θυρεοειδικής ορμόνης ή σε αντίσταση στη δράση της.

    Το μυξοίδημα αποτελεί βαριά μορφή υποθυρεοειδισμού

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Γενετική:

    • Δεν υπάρχει γνωστό γενετικό πρότυπο για τον ιδιοπαθή πρωτοπαθή υποθυρεοειδισμό
    • Ο υποθυρεοειδισμός μπορεί να σχετίζεται με το πολυαδενικό αυτοάνοσο, σύνδρομο τύπου ΙΙ που σχετίζεται με τα HLA-DR3, DR4
    • Ο δευτεροπαθής υποθυρεοειδισμός, συχνά, είναι αποτέλεσμα της θεραπείας της νόσου του Graves, η οποία μπορεί να είναι οικογενής 

    Επικρατέστερη ηλικία: Πάνω από 40 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες, 5-10:1

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    Συμπτώματα:

    • Η εγκατάσταση μπορεί να είναι ύπουλη 
    • Αδυναμία, καταβολή, ληθαργικότητα
    • Δυσανεξία στο ψύχος 
    • Διαταραχές της μνήμης 
    • Κώφωση 
    • Δυσκοιλιότητα 
    • Μυϊκές κράμπες 
    • Αρθραλγίες 
    • Παραισθήσεις
    • Μέτρια αύξηση του σωματικού βάρους (5 Kgr)
    • Μειωμένη εφίδρωση 
    • Μηνορραγία 
    • Κατάθλιψη 
    • Βράγχος φωνής
    • Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

    Σημεία:

    • Ξηρότητα, τραχύτητα δέρματος 
    • Χαρακτηριστική έκφραση προσώπου
    • Τραχύτητα ή βράγχος φωνής 
    • Περικογχικό οίδημα
    • Οίδημα χεριών και ποδιών 
    • Βραδυκαρδία 
    • Υποθερμία
    • Ελαττωμένη συστολική αρτηριακή πίεση 
    • Αυξημένη διαστολική αρτηριακή πίεση 
    • Ελαττωμένη τριχοφυΐα σώματος και κεφαλής
    • Καθυστερημένη χάλαση των εν τω βάθει τενόντων αντανακλαστικών 
    • Μακρογλωσσία
    • Υπονατριαιμία από αραίωση 
    • Αναιμία (συνήθως ορθόχρωμη, ορθοκυτταρική)
    • Μεγαλοκαρδία στην α/α θώρακα (συχνά λόγω περικαρδιακής συλλογής)

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    • Θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο ή θυρεοειδεκτομή. Σε ασθενείς που παίρνουν θειαμίδες (προπυλθειουρακίλη, μεθιμαζόλη) ο υποθυρεοειδισμός μπορεί να εμφανιστεί καθυστερημένα, 4 έως 25 χρόνια αργότερα
    • Ο πρωτοπαθής υποθυρεοειδισμός μπορεί να οφείλεται σε αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα ή να είναι ιδιοπαθής
    • Όταν συνυπάρχει βρογχοκήλη, οφείλεται συνήθως σε αυτοάνοσες παθήσεις, όπως θυρεοειδίτιδα Hashimoto, σε κληρονομικά βιοσυνθετικά ελλείμματα, σε ανεπάρκεια ιωδίου ή σε φάρμακα (ιωδιούχα, λίθιο, φαινυλβουταζόνη, αμινοσαλικυλικό οξύ)
    • Ο δευτεροπαθής υποθυρεοειδισμός μπορεί να οφείλεται σε ανεπάρκεια της ορμόνης απελευθέρωσης θυρεοτροπίνης (TRH) από τον υποθάλαμο ή της θυρεοτρόπου ορμόνης (TSH) από την υπόφυση
    • Ο παροδικός υποθυρεοειδισμός μπορεί να είναι επακόλουθος υποκλινικής θυρεοειδίτιδας (πιο συχνά μετά από τοκετό) ή υποξείας κοκκιωματώδους θυρεοειδίτιδας 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    • Ο κίνδυνος αυξάνεται με την ηλικία
    • Αυτοάνοσες παθήσεις

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Νεφρωσικό σύνδρομο
    • Χρόνια νεφρίτιδα 
    • Νευρασθένεια 
    • Κατάθλιψη 
    • Ευθυρεοειδικό σύνδρομο
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Πρωτοπαθής αμυλοείδωση 
    • Άνοια άλλης αιτιολογίας

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ολική θυροξίνη (Τ4) ορού - μειωμένη
    • Πρόσληψη Τ3 από ρητίνη - αυξημένη 
    • TSH (RIA) - αυξημένη
    • Δείκτης ελεύθερης Τ4 (= πρόσληψη Τ3 από ρητίνη x ολική Τ4 ορού) - χαμηλός 
    • Σε βαρύ υποθυρεοειδισμό: αναιμία, αυξημένη χοληστερόλη, CPK, LDH, AST, υπονατριαιμία

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Θυρεοειδικές ορμόνες 
    • Κορτιζόνη
    • Ντοπαμίνη 
    • Φαινυτοΐνη 
    • Οιστρογόνα ή ανδρογόνα ως θεραπεία υποκατάστασης 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Κάθε σοβαρή πάθηση 
    • Κύηση 
    • Υποπωτεϊναιμία
    • Ηπατική ανεπάρκεια
    • Νεφρωσικό σύνδρομο

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ο θυρεοειδής μπορεί να είναι μικρός, ατροφικός ή διογκωμένος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    RIA (Ραδιοανοσομέτρηση)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ο συνδιασμός χαμηλής Τ4 (και/ή χαμηλός δείκτης ελεύθερης Τ4) είναι αυξημένης TSH (πάνω από 20 mU ανά ml) είναι ουσιαστικά διαγνωστικός της πρωτοπαθούς ανεπάρκειας του θυρεοειδή

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση με εξαίρεση τις επείγουσες επιπλοκές (κώμα, υποθερμία)

    slide 23

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Στόχος της θεραπείας είναι η επίτευξη και συντήρηση ευθυρεοειδικών επιπέδων 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση ανέχεται ο ασθενής

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Τροφές που αυξάνουν τον όγκο των κοπράνων για την αποφυγή δυσκοιλιότητας 
    • Υπολιπιδαιμική δίαιτα για παχύσαρκους ασθενείς

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Σημασία της θεραπείας υποκατάστασης 
    • Ανάγκη ισόβιας θεραπείας 
    • Επισήμανση κάθε σημείου λοίμωξης ή καρδιακών διαταραχών 
    • Σημεία θυρεοτοξίκωσης 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Λεβοθυροξίνη:

    • 50-100 mg/ημέρα. Αυξήστε κατά 25 mg/ημέρα κάθε 4-6 εβδομάδες ώσπου η TSH να είναι σε φυσιολογικά επίπεδα
    • Η δοσολογία εξαρτάται από την ηλικία, το φύλο, την υπολειμματική ικανότητα εκκρίσεως του θυρεοειδή αδένα, την ταυτόχρονη λήψη άλλων φαρμάκων, την εντερική λειτουργία
    • Σε ηλικιωμένους ασθενείς μπορεί να χρειάζονται χαμηλότερες δόσεις λόγω της μειωμένης νεφρικής κάθαρσης

    Αντενδείξεις:

    • Θυρεοτοξική καρδιοπάθεια 
    • Φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια που δεν είναι σε αγωγή  

    Προφυλάξεις:

    • Έναρξη με χαμηλές δόσεις σε ηλικιωμένους και καρδιοπαθείς
    • Σε διαβητικούς ασθενείς μπορεί να απαιτείται προσαρμογή της υπογλυκαιμικής αγωγής με την έναρξη της θυροξίνης
    • Προσαρμογή της δοσολογίας των από του στόματος αντιπηκτικών, παρακολούθηση του χρόνου προθρομβίνης με την έναρξη της θεραπευτικής αγωγής 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: 

    • Αντιπηκτικά, από του στόματος 
    • Ινσουλίνη
    • Υπογλυκαιμικά, από του στόματος 
    • Οιστρογόνα
    • Αντισυλληπτικά χάπια
    • Χολεστυραμίνη 
    • Η ταυτόχρονη λήψη θειϊκού σιδήρου μπορεί να μειώσει την απορρόφηση

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Κάθε 6 εβδομάδες μέχρι να σταθεροποιηθεί ο ασθενής μετά από κάθε 6 μήνες 
    • Στενή παρακολούθηση της καρδιακής λειτουργίας σε ηλικιωμένους ασθενείς

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, ως αποτέλεσμα έντονης θεραπείας, σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο
    • Μυξοιδηματικό κώμα - βαριά επιπλοκή του υποθυρεοειδισμού με υψηλή θνησιμότητα 
    • Αυξημένη ευαισθησία στις λοιμώξεις
    • Μεγάκολο
    • Οργανική  ψύχωση με παράνοια
    • Επινεφριδική κρίση από έντονη θυρεοειδική θεραπεία 
    • Στείρωση 
    • Υπερευαισθησία στα οπιούχα
    • Η χρόνια υπερθεραπεία μπορεί να οδηγήσει σε αφαλάτωση των οστών 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Μη έγκαιρη θεραπεία μπορεί να πραγματοποιηθούν εντυπωσιακές μεταβολές στην εμφάνιση και τη διανοητική λειτουργία, η επάνοδος σε φυσιολογική κατάσταση είναι ο κανόνας
    • Όταν διακόπτεται η θεραπευτική εμφανίζονται υποτροπές
    • Αν αφεθεί χωρίς θεραπεία μπορεί να εξελιχθεί σε μυξοιδηματικό κώμα

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υπονατριαιμία 
    • Αναιμία 
    • Ιδιοπαθής φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Υποπαραθυρεοειδισμός
    • Βαριά μυασθένεια
    • Υπερχοληστερολαιμία
    • Πρόπτωση μιτροειδούς βαλβίδας
    • Κατάθλιψη
    • Διπολική νόσος

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό:

    • Τα χαρακτηριστικά σημεία και συμπτώματα συνήθως απουσιάζουν. Ο υποθυρεοειδισμός είναι συχνός στους ηλικιωμένους. Η διάγνωση βασίζεται στα εργαστηριακά δεδομένα
    • Η δοσολογία είναι συνήθως τα 2/3 περίπου της δόσης που χορηγείται σε νεαρούς ενήλικες 

    ΚΥΗΣΗ

    • Η θεραπεία αντικατάστασης μπορεί να χρειάζονται προσαρμογή. Τα επίπεδα της TSH πρέπει να ελέγχονται κάθε μήνα κατά τη διάρκεια του 1ου τριμήνου 
    • Μετά τον τοκετό - μέτρηση των επιπέδων της TSH σε 6 περίπου εβδομάδες
    • Η εμφάνιση ανώδυνης υποξείας θυρεοειδίτιδας μετά τον τοκετό μπορεί να προκαλέσει παροδικό υποθυρεοειδισμό, διάρκειας 3 περίπου μηνών. Ενδέχεται να χρειαστεί θεραπεία αντικατάστασης 
    • Το 30% των ασθενών αυτών αναπτύσσουν μόνιμο υποθυρεοειδισμό

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Χειρουργική προσέγγιση:

    • Οι ασθενείς με υποθυρεοειδισμό (ήπιο έως μέτριο) ανέχονται καλά τις χειρουργικές επεμβάσεις εμφανίζοντας την ίδια θνητότητα και τις ίδιες επιπλοκές με τους ευθυρεοειδικούς ασθενείς 
    • Αν η χειρουργική αντιμετώπιση δεν είναι επείγουσα, ρυθμίστε τον ασθενή σε ευθυρεοειδικά επίπεδα πριν την επέμβαση
    • Αν η χειρουργική αντιμετώπιση είναι επείγουσα προχωρήστε στην επέμβαση εξατομικεύοντας την αγωγή αντικατάστασης προ και μετεγχειρητικά

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

     HT ok

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υποφυσιακή ανεπάρκεια

    Nόσος Graves

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη θυρεοειδίτιδα

    Σύνδρομο Sheehan

    Καρκίνος θυρεοειδούς και κάνναβη

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Μήπως έχετε ανεπάρκεια ιωδίου;

    Σελήνιο και Βιταμίνη Ε

    Ασβαγκάντα για την καλή λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα

    Νόσος του Hashimoto

    Τι είναι το μυξοίδημα

    Υποφυσιακός υποθυρεοειδισμός

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Γιατί όσοι έχουν υποθυρεοειδισμό δεν μπορούν να χάσουν βάρος

    Το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης

    Φλεβοκομβική βραδυκαρδία

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

    Οδηγίες για τη λήψη θυροξίνης

    Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

    Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

    Έχετε νωχελική διάθεση και έλλειψη ενέργειας;

    Τεστ για να ελέγξετε το θυρεοειδή σας στο σπίτι

    Αδένωμα της υπόφυσης

    Οι συχνότεροι ενδοκρανιακοί όγκοι

    Υπαραχνοειδής αιμορραγία

    Νευροενδοκρινείς όγκοι

    Προλακτίνωμα

    Ο υποθάλαμος

    Ενδοκρινολογικές παθήσεις

    Αδένωμα της υπόφυσης

    Πώς η κακή υγεία του εντέρου προκαλεί υποθυρεοειδισμό

    Γιατί όσοι έχουν υποθυρεοειδισμό δεν μπορούν να χάσουν βάρος

    Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και θυρεοειδίτιδα Hashimoto

    Χυμός για να ενισχύσετε τον θυρεοειδή σας

    Ιώδιο

    Αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα

    Όζοι του θυρεοειδούς

    Θυρεοειδίτιδες

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

    Υποθερμία

    Το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης

    Έχετε νωχελική διάθεση και έλλειψη ενέργειας;

    Τι είναι τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

    Τονώστε το μεταβολισμό σας

    Ασθένειες που προκαλει η αϋπνία

    Όλες οι ασθένειες ξεκινούν από το έντερο

    Καρκίνος θυρεοειδούς

    Λεβοθυροξίνη σε ηλικιωμένους

    Οδηγίες για τη λήψη θυροξίνης

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το υποσκληρίδιο αιμάτωμα Χρήσιμες πληροφορίες για το υποσκληρίδιο αιμάτωμα

    Υποσκληρίδιο αιμάτωμα

    Υποσκληρίδιο αιμάτωμα είναι η συσσώρευση αίματος στον υποσκληρίδιο χώρο

    Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα: Η πιο βαριά μορφή συνήθως αποτέλεσμα τραύματος που περιλαμβάνει κρανιοεγκεφαλική κάκωση από επιτάχυνση ή επιβράδυνση και συχνά σχετιζόμενη με παρεγχυματική εγκεφαλική βλάβη. Η ηλικία του αιματώματος είναι 3 ημέρες ή λιγότερο 

    Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα: Συχνά αποτέλεσμα ασήμαντης κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης σε ηλικιωμένους ασθενείς, 25-50% δεν έχουν ιστορικό κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης. Το αιμάτωμα τυπικά έχει ηλικία μεγαλύτερη των τριών εβδομάδων και σχετίζεται με περιβάλλουσα μεμβράνη 

    Υποξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα: Εμφανίζεται στο διάστημα 4-21 ημερών από ωρίμανση οξέος υποσκληριδίου αιματώματος 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - κάτω των 60 ετών 
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - άνω των 50 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Άντρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΟΣΚΛΗΡΙΔΙΟΥ ΑΙΜΑΤΩΜΑΤΟΣ

    Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Διαταραχή επιπέδου συνείδησης 99%
    • Ανωμαλία της κόρης (συνήθως ετερόπλευρη του αιματώματος) 47-53%
    • Ημιπάρεση (συνήθως ετερόπλευρη του αιματώματος) 34-47%
    • Στάση απεγκεφαλισμού ή εικόνα χαλαρής παράλυσης στην εξέταση της κινητικότητας 47%
    • Οίδημα οπτικής θηλής 16%
    • Πάρεση της 6ης συζυγίας 5%

    Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Επηρεασμός του επιπέδου συνείδησης 53%
    • Ημιπάρεση 45%
    • Οίδημα οπτικής θηλής 24%
    • Ανωμαλία της 3ης συζυγίας 11%
    • Ημιανοψία 7%

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΟΣΚΛΗΡΙΔΙΟΥ ΑΙΜΑΤΩΜΑΤΟΣ

    Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Κρανιοεγκεφαλική κάκωση από επιτάχυνση ή επιβράδυνση υψηλής ταχύτητας, που έχει ως αποτέλεσμα τη ρήξη των συνδετικών αγγείων μεταξύ εγκεφαλικού φλοιού και φλεβωδών κόλπων της σκληράς μήνιγγας 
    • Λόγω αιμορραγίας από τραυματισμένα φλοιώδη αγγεία 

    Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Συχνά από ασήμαντη κρανιοεγκεφαλική κάκωση σε ενηλίκους και από τραύμα περιγεννητικό ή κακοποίηση σε παιδιά. Η ισορροπία ανάμεσα στην υποτροπιάζουσα αιμορραγία της μεμβράνης του αιματώματος και την απορρόφηση αυτού, καθορίζει το τελικό μέγεθος του αιματώματος. Η ωσμωτική θεωρία της συσσώρευσης υγρού μέσα στην κοιλότητα του αιματώματος έχει απορριφθεί 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΟΣΚΛΗΡΙΔΙΟΥ ΑΙΜΑΤΩΜΑΤΟΣ

    Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • 0,5-1% των σοβαρών κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων 
    • Επιτάχυνση ή επιβράδυνση υψηλής ταχύτητας που προκαλεί κρανιοεγκεφαλική κάκωση (αυτοκινητιστικό ατύχημα, πτώση, απότομο τραύμα της κεφαλής)

    Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Χρόνιος αλκοολισμός 
    • Επιληψία 
    • Διαταραχή της πηκτικότητας/θεραπεία με αντιπηκτικά
    • Παρέκκλιση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού, στον υδροκέφαλο
    • Σπάνια, μεταστατικό καρκίνωμα στον υποσκληρίδιο χώρο

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΟΣΚΛΗΡΙΔΙΟΥ ΑΙΜΑΤΩΜΑΤΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα και άλλες μορφές ενδοκρανιακού αιματώματος (επισκληρίδιο αιμάτωμα, εγκεφαλική θλάση/αιμάτωμα)
    • Άνοια
    • Αποπληξία
    • Παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο
    • Εγκεφαλικός όγκος
    • Υποσκληρίδιο εμπύημα 
    • Μηνιγγίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Διαταραχή της πηκτικότητας από κατανάλωση παραγόντων λόγω υποκείμενης παρεγχυματικής βλάβης, διαγιγνώσκεται με την αύξηση της ΡΤ και ΡΤΤ, τα αυξημένα προϊόντα αποδομής ινώδους, το ελαττωμένο ινωδογόνο, ελαττωμένο αριθμό αιμοπεταλίων και τον αυξημένο χρόνο ροής
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Προδιαθεσικοί παράγοντες όπως διαταραχή της πηκτικότητας ή χρήση αντιπηκτικών δημιουργούν ανάλογες ανωμαλίες στο χρόνο ροής και τις παραμέτρους πηκτικότητας. Χαμηλά, μη θεραπευτικά επίπεδα φαρμάκων αντιεπιληπτικών σε επιληπτικούς. Επίπεδα αιθανόλης ορού στους αλκοολικούς

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Αντιπηκτικά (π.χ. κουμαρινικά)

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη και άλλες διαταραχές της πηκτικότητας (π.χ. αιμοφιλία) 

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Η αιμορραγία είναι πρόσφατη 
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Υπάρχει ένα ημίρρευστο αιμάτωμα, μια εξωτερική μεμβράνη κάτω από τη σκληρή μήνιγγα ύστερα από τρεις εβδομάδες. Η κυτταρολογική εξέταση μπορεί να αποκαλύψει κύτταρα μεταστατικού καρκινώματος που σχετίζονται με την αιμορραγία σε σπάνιες περιπτώσεις

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα στους σπασμούς και εντατική παρακολούθηση με συνεχή καρδιακό έλεγχο σε συνδυασμό συχνά με συνεχή έλεγχο ενδοαρτηριακής και ενδοκρανιακής πίεσης (κοιλιοστομία ή ενδοπαρεγχυματικός  ή υποσκληρίδιος καθετήρας ελέγχου της πίεσης)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Η απεικονιστική μέθοδος εκλογής είναι η αξονική τομογραφία εγκεφάλου (με ενδαγγειακή σκιαγράφηση αν η αιμοσφαιρίνη είναι μικρότερη ή ίση της 9 gm/dl)
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Και εδώ προτιμάται η αξονική τομογραφία. Η μαγνητική τομογραφία είναι συχνά απαραίτητηγια αιματώματα που δεν ξεχωρίζουν από τον εγκέφαλο λόγω της ανάμιξης χρόνιου αιματώματος και υποτροπιάζουσας αιμορραγίας 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΟΣΚΛΗΡΙΔΙΟΥ ΑΙΜΑΤΩΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Συντηρητικά, η αντιμετώπιση συνίσταται στον έλεγχο της αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης με ωσμωτικά και διουρητικά της αγκύλης και υπεραερισμό για να προκληθεί υποκαπνία (PaCO2 = 22-28). Επείγουσα κρανιοτομή ενδείκνυται για κένωση αιματωμάτων που προκαλούν σημαντικά πιεστικά φαινόμενα 
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Παροχέτευση του αιματώματος από οστρακοειδή τομή

    PD S 029 en

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Υποξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Σε ασθενή νευρολογικά σταθερό, η εγχείρηση μπορεί να καθυστερήσει, ώσπου το αιμάτωμα να ωριμάσει και να γίνει χρόνιο, οπότε και μπορεί να παροχετευθεί 
    • Υποξέα αιματώματα που προκαλούν σημαντικά πιεστικά φαινόμενα και νευρολογικό έλλειμμα μπορεί να απαιτήσουν κρανιοτομή για κένωσή τους 
    • Διατήρηση ανοιχτών αεραγωγών και αερισμού και υποστήριξη της καρδιακής λειτουργίας, ώστε να ευνοηθεί η φυσιολογική εγκεφαλική διάχυση 
    • Θεραπεία πολυτραυματιών και προληπτικά μέτρα για αυχενική κάκωση ή άλλη κάκωση της σπονδυλικής στήλης

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - απαιτείται ανυψωμένη κεφαλή του κρεβατιού ώστε να ελαττώνεται η ενδοκρανιακή πίεση και πρέπει να αποφεύγεται η κάμψη του υπόλοιπου σώματος πριν αποκλειστούν κακώσεις της θωρακικής, οσφυϊκής ή ιερής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Ο ασθενής θα πρέπει να φορέσει άκαμπτο αυχενικό κολάρο ώσπου να ελεγχθεί ακτινολογικά η αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης 
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - η κεφαλή του κρεβατιού είναι ευθειασμένη και οι κατάλληλες προφυλάξεις πρέπει να παρθούν αν υπάρχει τραυματισμός της σπονδυλικής στήλης 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Οι περισσότεροι ασθενείς με οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα απαιτούν εντερική ή ολική παρεντερική αγωγή αρχικά
    • Ανάλογα με το επίπεδο της συνείδησης, οι ασθενείς με χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα μπορούν να σιτιστούν με κανονική δίαιτα, όσο αυτή είναι ανεκτή

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Πριν τη χειρουργική επέμβαση, η αντιμετώπιση του εγκεφαλικού οιδήματος και της αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης, μπορεί να απαιτήσει τη χορήγηση διαλύματος μαννιτόλης 20%, 0,5-1 gm/Kg και στη συνέχεια 0,25-0,75 gm/Kg κάθε 4-6 ώρες. Αν χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με τη μαννιτόλη και ένα διουρητικό της αγκύλης, προτιμάται η φουροσεμίδη 0,5 mg/Kg ενδοφλέβια. Ελέγχεται η ωσμωτικότητα του ορού κάθε 8 ώρες και οι ηλεκτρολύτες του αίματος τουλάχιστον καθημερινά. Σκεύασμα αλβουμίνης 5% ή 25% μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε σε συνεχή είτε σε διακοπτόμενη έγχυση για να βοηθήσει την ωσμωθεραπεία, ανάλογα με τις ανάγκες 
    • Προφύλαξη από σπασμούς με φαινυτοΐνη 1.000 mg δόση εφόδου (50 mg/min ΕΦ) με ηλεκτροκαρδιογραφική παρακολούθηση. Στη συνέχεια 100 mg ΕΦ κάθε 8 ώρες ή όπως χρειάζεται για να διατηρηθούν θεραπευτικά επίπεδα στο αιμά (10-20 mg/ml) Η θεραπεία με φαινυτοΐνη θα πρέπει να συνεχιστεί από το στόμα όσο το δυνατό πιο νωρίς, ώστε να αποφευχθούν οι καρδιαγγειακές επιπλοκές της ΕΦ χορήγησής της
    • Στο χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα, η φαρμακευτική αγωγή ως μόνη αντιμετώπιση είναι συχνά ανεπιτυχής και εμπεριέχει τον κίνδυνο νευρολογικής έκπτωσης. Σε μικρά και ασυμπτωματικά αιματώματα όμως, μπορεί να είναι κατάλληλη η συντηρητική αντιμετώπιση με παρακολούθηση, καθώς είναι γνωστό ότι ορισμένα χρόνια υποσκληρίδια αιματώματα λύονται αυτόματα 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Τα επίπεδα των αντιεπιληπτικών φαρμάκων πρέπει να ελέγχονται κάθε 3-6 μήνες μετά την έναρξη της χρήσης τους 
    • Πιθανή διακοπή της αντιεπιληπτικής αγωγής αν ο ασθενής είναι ελεύθερος κρίσεων για τουλάχιστον 1 έτος 
    • Το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα μπορεί να είναι χρήσιμο στην απόφαση για διακοπή των αντιεπιληπτικών

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Προγράμματα αποφυγής και πρόληψης κακώσεων

    Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Πρόληψη αλκοολισμού
    • Φαρμακευτική και χειρουργική αντιμετώπιση της επιληψίας 
    • Συντηρητική χρήση αντιπηκτικής αγωγής 
    • Κοιλιοπεριτοναϊκές βαλβίδες μέσης ή υψηλής πίεσης σε ασθενείς με υδροκέφαλο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - άμεσες μετεγχειρητικές επιπλοκές περιλαμβάνουν την αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση και το εγκεφαλικό οίδημα, νέο ή επαναλαμβανόμενο αιμάτωμα, μόλυνση και σπασμούς (στο 1/3 περίπου των περιστατικών)
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - υποτροπιάζον αιμάτωμα στο 50% των περιπτώσεων (μπορεί να ανακουφιστεί με τη χρήση καθετήρων υποσκληρίδιας παροχέτευσης) μόλυνση (υποσκληρίδιο εμπύημα, πληγή) και σπασμοί στο 10% των περιστατικών 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - η θνησιμότητα είναι μεγαλύτερη του 50%. Σημαντική νευρολογική δυσπραγία και ανικανότητα εμφανίζεται στους περισσότερους επιζήσαντες ασθενείς. Προφυλακτική αντιεπιληπτική αγωγή απαιτείται συνήθως για τουλάχιστον 1 έτος
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - η θνησιμότητα είναι μικρότερη του 10%. Οι περισσότεροι ασθενείς επανέρχονται πλήρως στην πρότερη λειτουργική τους κατάσταση. Το αποτέλεσμα εξαρτάται κατά πολύ από την πρότερη νευρολογική κατάσταση 

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Πολυτραυματίες 
    • Κάκωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης 
    • Κάκωση της θωρακικής, οσφυϊκής ή ιερής μοίρας της σπονδυλικής στήλης 
    • Διάχυτη ενδαγγειακή πήξη
    • Επιληψία

    Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Αλκοολισμός 
    • Επιληψία
    • Διαταραχή πηκτικότητας 
    • Παρέκκλιση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού 
    • Περιγεννητική κάκωση 
    • Κακοποίηση παιδιών 
    • Σπάνια, μεταστατικό καρκίνωμα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό:

    • Συχνή εγκεφαλική ατροφία 
    • Μπορεί να συγχέεται κλινικά με γεροντική άνοια

    Άλλα:

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα: χαμηλότερη θνησιμότητα στις ηλικίες κάτω των 40 ετών από ότι σε αυτές άνω των 40 ετών
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα: η πλειονότητα των ασθενών είναι άνω των 50 ετών 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

     

    Figure 1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Κρανιοεγκεφαλική κάκωση

    Τι να κάνετε αν κάποιος κάνει σπασμούς

    Για όσους παίρνουν αντιπηκτικά

    Υποσκληρίδιο αιμάτωμα

    Αραχνοειδείς κύστεις

    Kροταφική αρτηρίτιδα

    Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

    Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

    Υπαραχνοειδής αιμορραγία

    Πώς θα καταλάβετε αν κάποιος έπαθε εγκεφαλικό

    Μηχανάκι για παρακολούθηση του INR

    Αιμορροφιλία

    Εγκεφαλική αιμορραγία

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Παρωνυχία Παρωνυχία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παρωνυχία

    Παρωνυχία είναι λοιμώδης φλεγμονή των δερματικών πτυχών που περιβάλλουν τα νύχια των χεριών ή των ποδιών.

    Μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΑΡΩΝΥΧΙΑΣ

    • Διαχωρισμός της πτυχής του νυχιού
    • Ερυθρό, επίπονο οίδημα του δέρματος, γύρω από το σώμα του νυχιού 
    • Πυώδης έκκριση 

    ΑΙΤΙΑ ΠΑΡΩΝΥΧΙΑΣ

    • Οξεία - χρυσίζων σταφυλόκοκκος. Λιγότερο συχνά από στρεπτόκοκκους και ψευδομονάδες 
    • Χρόνια - Candida albicans. Λιγότερο συχνά από μύκητες

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΑΡΩΝΥΧΙΑΣ

    • Οξεία - τραύμα στο δέρμα, που περιβάλλει το νύχι, νύχια που μεγαλώνουν προς τα μέσα 
    • Χρόνια - συχνή διαβροχή των χεριών με νερό, σακχαρώδης διαβήτης 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΑΡΩΝΥΧΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Ερπητική παρανυχίδα, παρανυχίδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Χρώση Gram
    • Δοκιμασία ΚΟΗ
    • Καλλιέργεια και ευαισθησία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΑΡΩΝΥΧΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Διατομή και παροχέτευση του αποστήματος, αν υπάρχει. Εάν υπάρχει ένα υπωνύχιο απόστημα ή νύχι που μεγαλώνει προς τα μέσα, θα χρειαστεί μερική ή ολική αφαίρεση του νυχιού 

    Paronychiaisanaildiseasethatisanoftentenderbacterialorfungalinfectionofthehandorfootwherethenailandskinmeetatthesideorthebaseofafingerortoenailjpg

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Χρόνια - διατηρείτε τα δάκτυλα στεγνά

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΡΩΝΥΧΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Οξεία (εάν είναι διαβητική, διαιτητική ή πιο σοβαρές περιπτώσεις) - δικλοξακιλλίνη 125-500 mg κάθε 6 ώρες, κλοξακιλλίνη 250-500 mg κάθε 6 ώρες, ερυθρομυκίνη 500 mg κάθε 6 ώρες
    • Χρόνια - τοπικά αντιμυκητιασικά - νυστατίνη, ιμιδαζόλες (π.χ. κλοτριμαζόλη, κετοκοναζόλη) για 2-3 μήνες. Ξηραντικοί παράγοντες, ανάλογα με την περίσταση, π.χ. χρώση Castellani
    • Συστηματικά κετοκοναζόλη μπορεί επίσης να βοηθήσει

    Προφυλάξεις: Η ερυθρομυκίνη μπορεί να προκαλέσει σημαντική γαστρεντερική διαταραχή 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Η ερυθρομυκίνη επηρεάζει τα επίπεδα της θεοφυλλίνης και τη δράση της καρβαμαζεπίνης, διγοξίνης και κορτικοστεροειδών 
    • Κετοκοναζόλη - τερφεναδίνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολούθηση ρουτίνας μέχρι την ίαση 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Χρόνια - αποφύγετε τη συχνή εμβροχή των χεριών, φορέστε λαστιχένια γάντια
    • Καλός διαβητικός έλεγχος

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Οξεία - υπωνύχιο απόστημα 
    • Χρόνια - δευτεροπαθής έπαρση, πάχυνση και αποχρωματισμός του νυχιού, απώλεια του νυχιού 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Με ικανοποιητική θεραπεία και πρόληψη η ίαση μπορεί να αναμένεται 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Σακχαρώδης διαβήτης

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Τα αναερόβια βακτήρια μπορεί να αναμειγνύονται σε περιπτώσεις θηλασμού αντίχειρα/δείκτη

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Μπορεί να θεωρηθεί ότι σχετίζεται με την εργασία σε μπάρμεν, σερβιτόρες, νοσοκόμες και άλλους που βρέχουν συχνά τα χέρια τους

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    afp20170701p44 f5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νύχι που μπαίνει στο δέρμα

    Καντιντίαση

    Δερματικές αντιδράσεις σε στοχευμένες θεραπείες

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεομυελίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεομυελίτιδα

    Οστεομυελίτιδα

    Η οστεομυελίτιδα είναι μία οξεία ή χρόνια φλεγμονή του οστού και των δομών του, που προκαλείται συνηθέστερα από βακτηρίδια και σπάνια από άλλους μικροοργανισμούς.

    Αυτή η λοίμωξη μπορεί να επέλθει είτε αιματογενώς, είτε εκ συνεχείας από τοπική λοιμώδη εστία ή από άμεσο ενοφθαλμισμό

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Αυτή η λοίμωξη εμφανίζεται συνήθως στους μεγαλύτερους ενήλικες, η αιματογενής έχει δικόρυφη επιδημιολογική καμπύλη, εμφανίζεται επίσης σε βρέφη και παιδιά

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    Αιματογενής λοίμωξη μακρών οστών (σε παιδιά με αιματογενή οστεομυελίτιδα):

    • Αιφνίδια έναρξη με υψηλό πυρετό
    • Ευερεθιστότητα
    • Κακουχία
    • Περιορισμός της κίνησης του ενεχόμενου άκρου 
    • Σημεία εντοπισμένης φλεγμονής 

    Αιματογενής σπονδυλική λοίμωξη (σε ενήλικες με σπονδυλική οστεομυελίτιδα):

    • Η νόσος είναι ύπουλη και συμπεριφέρεται περισσότερο σαν χρόνια λοίμωξη
    • Σε κάποιους ασθενείς μπορεί να βρεθεί ιστορικό ενός οξέος βακτηριαιμικού επεισοδίου σχετιζόμενου με λοίμωξη ενός συγκεκριμένου οργάνου 

    Λοίμωξη εκ συνεχείας ιστών και σχετιζόμενη με αγγειακή ανεπάρκεια:

    • Οξείες συστηματικές εκδηλώσεις εμφανίζονται σπάνια
    • Εντοπισμένα σημεία και συμπτώματα φλεγμονής με ή χωρίς έκκριμα εμφανίζονται συχνά 

    Χρόνια οστεομυελίτιδα:

    • Έλκος, που δεν επουλώνεται ή παροχετευόμενη κοιλότητα
    • Τα συστηματικά συμπτώματα, όταν είναι παρόντα, υποδεικνύουν οξεία διαπυηθείσα φλεγμονή στο οστό ή τους περιβαλλοντικούς ιστούς 

    Λοίμωξη σχετιζόμενη με προσθετικό μόσχευμα:

    • Η λοίμωξη μπορεί να αποκτηθεί είτε από αιματογενή οδό ή από παρακείμενες εστίες, όπως η τοπική λοίμωξη, χειρουργική επιμόλυνση ή μετεγχειρητική λοίμωξη 
    • Η οξεία μετεγχειρητική λοίμωξη μπορεί να εμφανιστεί σαν πυρετός, εντοπισμένο οίδημα, ευαισθησία και έκκριμα
    • Η χρόνια λοίμωξη χαρακτηρίζεται από δυσφορία στις αρθρώσεις, οίδημα, ερύθημα και δυσλειτουργία αρθρώσεων 

    ΑΙΤΙΑ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    Οξεία αιματογενής οστεομυελίτιδα:

    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος (περισσότερο σύνηθες)
    • Στρεπτόκοκκος, κοαγκουλάση-αρνητικός, σταφυλόκοκκος, αιμόφιλος της ινφουέντζας και Gram (-) οργανισμοί (λιγότερο συνήθεις)

    Σπονδυλική οστεομυελίτιδα:

    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος και Gram (-) εντερικοί οργανισμοί (συνήθεις)
    • Άλλοι μικροοργανισμοί υπό σκέψη περιλαμβάνουν το μυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης και μύκητες 

    Εκ συνεχείας οστών εστιακή οστεομυελίτιδα και οστεομυελίτιδα από αγγειακή ανεπάρκεια:

    • Μικτοί αερόβιοι/αναερόβιοι μικροοργανισμοί βρίσκονται συχνά 

    Λοίμωξη από προσθετικό μόσχευμα:

    • Κοαγκουλάση αρνητικός σταφυλόκοκκος και χρυσίζων σταφυλόκοκκος (περισσότερο συνήθεις)
    • Ψευδοδιφθεριτικά βακτηρίδια και Gram (-) βακτήρια (λιγότερο συνήθη)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    • Δρεπανοκυτταρική αναιμία
    • Άλλες καταστάσεις που προδιαθέτουν σε έμφρακτα οστών 
    • Ενδοφλέβια χρήση φαρμάκων 
    • Αιμοκάθαρση 
    • Τοπικό τραύμα
    • Επιπλεγμένα κατάγματα 
    • Παρουσία προσθετικού ορθοπεδικού μοσχεύματος 
    • Αγγειακή ανεπάρκεια 
    • Νευροπάθεια 
    • Σακχαρώδης διαβήτης 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Συστηματική λοίμωξη από άλλη πηγή 
    • Άσηπτο έμφρακτο οστού 
    • Άλλη εντοπισμένη φλεγμονή του δέρματος και των μαλακών ιστών
    • Νευροπαθητική νόσος των αρθρώσεων 
    • Κατάγματα 
    • Ουρική αρθρίτιδα 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Η οριστική διάγνωση γίνεται με αναρρόφηση με βελόνα ή βιοψία οστού και ταυτοποίηση του μικροοργανισμού με καλλιέργεια ή ιστολογικά
    • Η καλλιέργεια αίματος μπορεί να είναι θετική σε περίπου 50% των νεότερων ασθενών με οξεία αιματογενή νόσο 
    • Ο αριθμός λευκοκυττάρων είναι συνήθως ανεβασμένος στις οξείες περιπτώσεις, αλλά όχι στις χρόνιες περιπτώσεις 
    • Η ταχύτητα καθίζησης είναι συνήθως αυξημένη, αλλά δεν είναι ειδική 
    • Το αντίσωμα κατά τειχοϊκού οξέος μπορεί να είναι αυξημένο σε έναν ασθενή που έχει λοίμωξη από χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο για περισσότερο από 2 εβδομάδες 

    IMD osteomyelitis EN

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Αντιμικροβιακοί παράγοντες που χορηγούνται πριν την καλλιέργεια του οστού 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Καλλιέργειες από τον συριγγώδη πόρο είναι αναξιόπιστες, λόγω της συχνής επιμόλυνσης 

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    Φλεγμονώδης εξεργασία σε οστό με πυογενή βακτήρια 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφικά - ακτινογραφία ρουτίνας (τα ευρήματα στην απλή ακτινογραφία συχνά καθυστερούν για 10-14 ημέρες στην οξεία λοίμωξη), υπολογιστική τομογραφία, μαγνητικός συντονισμός 
    • Ραδιονουκλεοτίδια (τεχνήτιο, ίνδιο ή γάλλιο), αλλά καλύτερα να μη γίνονται

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία δια βελόνης ή βιοψία οστού για βακτηριακή καλλιέργεια 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή στο νοσοκομείο του ασθενούς με υποψία οξείας οστεομυελίτιδας για διαγνωστικό έλεγχο και αρχική θεραπεία 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Συμπτωματική αντιμετώπιση του πόνου 
    • Χειρουργική παροχέτευση και απομάκρυνση των νεκρωμένων ιστών είναι υψίστης σημασίας για αποτελεσματική ίαση 
    • Το υπερβαρικό οξυγόνο έχει ισχυρή θεραπευτική δράση
    • Σε ασθενείς με αγγειακή ανεπάρκεια ή σοβαρή γαγγραινώδη λοίμωξη, ο ακρωτηριασμός μπορεί να είναι η μόνη αποτελεσματική θεραπεία 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινήρης και ακινητοποίηση του ενεχόμενου οστού και της άρθρωσης 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επείγουσα ανάγκη για μακροχρόνια θεραπεία και παρακολούθηση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ο αντιμικροβιακός παράγοντας, που έχει επιλεγεί, πρέπει να βασίζεται σε δοκιμασίες ευαισθησίας και σε γνωστή κλινική αποτελεσματικότητα. Η διάρκεια της θεραπείας για οξεία οστεομυελίτιδα πρέπει να είναι τουλάχιστον 4-6 εβδομάδες. Σε χρόνια οστεομυελίτιδα μπορεί να χρειαστεί μεγαλύτερη διάρκεια θεραπείας
    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος και κοαγκουλάση-αρνητικός σταφυλόκοκκος - ναφσικιλλίνη 2 gr ΕΦ κάθε 4-6 ώρες. Βανκομυκίνη 1 gr κάθε 12 ώρες για σταφυλόκοκκο ανθεκτικό στη μεθικιλλίνη 
    • Είδη στρεπτοκόκκου - πενικιλλίνη G 2-4 εκατομμύρια μονάδες κάθε 4 ώρες ΕΦ 
    • Εντερικοί Gram (-) βάκιλλοι και ψευδομονάδα aeruginosa - πιπερακιλλίνη 4 gr κάθε 4-6 ώρες, ΕΦ, συν αμυνογλυκοσίδη 
    • Μικτή αερόβια/αναερόβια λοίμωξη (διαβητικό πόδι, πληγή από δάγκωμα) - συνδυασμός αναστολέα β-λακταμάσης (τικαρκιλλίνη/κλαβουλανικό 3,1 gr κάθε 6 ώρες ΕΦ - αμπικιλλίνη/σουλμπακτάμη 3 gr κάθε 6 ώρες ΕΦ

    Προφυλάξεις: Σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια η αντιμικροβιακή δόση μπορεί να χρειαστεί προσαρμογή  

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος και κοαγκουλάση-αρνητικός σταφυλόκοκκος: κλινδαμυκίνη 600 mg ΕΦ κάθε 6 ώρες, ναφσικιλλίνη 2 gr κάθε 4 ώρες ή κεφαζολίνη 1 gr κάθε 8 ώρες ΕΦ, ή βανκομυκίνη 1 gr κάθε 12 ώρες
    • Είδη στρεπτοκόκκου: πενικιλλίνη 2 εκατομμύρια μονάδες κάθε 12 ώρες 
    • Εντερικοί Gram (-) βάκιλλοι και ψευδομονάδα aeruginosa: κεφταζιδίμη 1 gr κάθε 8 ώρες ΕΦ ή κιπροφλοξασίνη (ή άλλη κινολόνη) 750 mg κάθε 12 ώρες από το στόμα. Μικτή αερόβια/αναερόβια λοίμωξη (διαβητικό πόδι, πληγή από δάγκωμα) αμπικιλλίνη/σουλβακτάμη 3 gr κάθε 6 ώρες ΕΦ, κλινδαμυκίνη συν κεφαλοσπορίνη 3ης γενιάς ή κινολόνη 
    • Συχνά γίνεται θεραπεία στο σπίτι - σκεφτείτε μία απλουστευμένη συνταγή αντιμικροβιακής θεραπείας για εξωνοσοκομειακή χρήση ή θεραπεία από το στόμα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επίπεδο των αντιμικροβιακών παραγόντων στο αίμα, αντιβακτηριακοί τίτλοι ορού, ταχύτητα καθίζησης 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε το επιπλέον άγχος και τα βάρη μέχρι την ίαση 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σχηματισμός αποστήματος 
    • Βακτηριαιμία 
    • Κάταγμα 
    • Χαλάρωση του προσθετικού μοσχεύματος 
    • Μετεγχειρητική λοίμωξη

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η ίαση της οστεομυελίτιδας με φαρμακευτική αγωγή είναι προφανώς απρόβλεπτη, ειδικά όταν δεν συνοδεύεται από χειρουργικό καθαρισμό των νεκρωμένων ιστών 
    • Σε ασθενείς με οξεία αιματογενή οστεομυελίτιδα, η πρόγνωση είναι συνήθως καλή ακόμα και χωρίς χειρουργείο. Η θεραπεία παίρνει περίπου 6 εβδομάδες 
    • Η πρόγνωση βελτιώνεται, αν ολόκληρο το μολυσμένο οστό έχει αφαιρεθεί

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συμβαίνει πολύ συχνά στην ηλικιακή ομάδα των 5-14 και συχνότερα στα αγόρια 

    Γηριατρικό:

    • Η σπονδυλική οστεομυελίτιδα είναι συνηθέστερη 
    • Παρακείμενη εστία λοίμωξης είναι συνηθέστερη 
    • Αγγειακή ανεπάρκεια είναι η συνηθέστερη αιτία οστεομυελίτιδας στην ηλικιακή ομάδα των 50-70 (συνήθως λόγω της παρουσίας σχετιζόμενων καταστάσεων)

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    osteomyelitis 1280

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερβαρικό Οξυγόνο

    Οστεομυελίτιδα

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    Δαγκώματα ζώων

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Parkinson Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Parkinson

    Νόσος του Parkinson

    Η νόσος του Πάρκινσον είναι μια εκφυλιστική νευρική νόσος του εξωπυραμιδικού συστήματος που χαρακτηρίζεται από συνδυασμό τρόμου ηρεμίας, ακαμψίας και βραδυκινησίας

    Ηλικία έναρξης - ενήλικη ζωή.

    Η διάγνωση απαιτεί θεραπευτική απόκριση στη λεβοντόπα, η οποία υποδηλώνει φυσιολογικούς νευρώνες του ραβδωτού σώματος.

    Αυτή είναι η μόνη εκφυλιστική νόσος, η οποία είναι θεραπεύσιμη μακροχρόνια 

    Γενετική: 5% των ασθενών έχουν θετικό οικογενειακό ιστορικό

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό και Μυοσκελετικό 

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικία 60 με 5% μεταξύ ηλικιών 21 και 39

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (1, 4:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    Πρωτεύοντα σημεία: 

    Τρόμος ηρεμίας 

    • Παθογνωμικός αλλά όχι απαραίτητος 
    • Οδηγεί τους περισσότερους ασθενείς στη θεραπεία 
    • 48 κύκλοι ανά δευτερόλεπτο
    • Μειώνεται με την άσκηση, τη συγκέντρωση και τον ύπνο
    • Αυξάνεται σε στρες
    • 10% παρουσιάζονται μόνο με τρόμο 
    • 30% παρουσιάζονται χωρίς τρόμο
    • Οι περισσότεροι ξεκινούν με ετερόπλευρο τρόμο 

    Βραδυκινησία:

    • Απαιτείται για τη διάγνωση 
    • Εγκαθιστά μεγάλη αναπηρία 
    • Πρόβλημα με την έναρξη των κινήσεων 
    • Μπορεί να υπερνικηθεί, αν υπάρχει τέτοια θέληση
    • Διαταραχές στάσης 
    • Αίτιο των διαταραχών βάδισης 

    Ακαμψία - Δυσκαμψία

    • Τύπος μολύβδινου σωλήνα 
    • Τύπος οδοντωτού τροχού με τρόμο

    Άλλα σχετιζόμενα σημεία και συμπτώματα:

    • Ο λόγος είναι αργός, χαμηλής έντασης, μονότονος 
    • Διαταραχές όρασης, που περιλαμβάνουν ελαττωμένο παίξιμο βλεφάρου, βλαφαρόσπασμο, διαταραγμένη συζυγή προς τα πάνω καθήλωση του βλέμματος 
    • Διαταραχές από το αυτόνομο (δυσκοιλιότητα, κατακράτηση ούρων, σεξουαλική ανικανότητα)
    • Σμηγματόρροια 
    • Κατάθλιψη στα 2/3 των ασθενών 
    • Άνοια στο 20% των ασθενών 
    • Διαταραχές βαδίσματος συμπεριλαμβανομένων: κατηργημένης αιώρησης των χεριών, προβλήματα στο σήκωμα από την καρέκλα, επιταχυνόμενο βάδισμα, "πάγωμα" των κινήσεων
    • Προσθιοώθηση και οπισθιοώθηση
    • Μικρογραφία 
    • Πρόσωπο σαν μάσκα 
    • Αμέλεια κατάποσης με σιελόρροια  

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    • Άγνωστο 
    • Απώλεια ντοπαμινεργικών νευρώνων στη μέλαινα ουσία, με πσοστό απώλειας 1% το χρόνο σε ασθενείς με Parkinson, ενώ είναι 5% σε φυσιολογική γήρανση 
    • Πιθανά μη γενετικά, αλλά τοξικά ή λοιμώδη 
    • Γνωστή τοξική ουσία είναι η έκθεση σε MPTP (1-μεθυλ-4-φαινυλ-1,2,5,6 τετραϋδροπυριδίνη)
    • Άλλοι μη ντοπαμινεργικοί νευρώνες, μπορεί επίσης να επηρεαστούν

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    Άγνωστοι στην ιδιοπαθή νόσο 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Παρκινσονισμός: βραδυκινησία και σποραδικά τρόμος με μικρή η καθόλου απάντηση στη λεβοντόπα, υποδηλώνει ότι οι νευρώνες του ραβδωτού σώματος είναι επίσης εκφυλισμένοι 

    • Προοδευτική υπερπυρηνική παράλυση 
    • Πολυσυστηματική ατροφία 
    • Νόσος Alzheimer με εξωπυραμιδικά σημεία
    • Ανεπιθύμητες ενέργειες των νευροληπτικών φαρμάκων 
    • Αγγειώδης - βοθριώδης κατάσταση
    • Λοιμώδη - μετεγκεφαλιδική
    • Τοξίνες 
    • Μεταβολική νόσος του Wilson
    • Καλοήθης ιδιοπαθής τρόμος

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    Τυπικές αλλαγές που επιτρέπουν συγκεκριμένη παθολογική διάγνωση. Σωμάτια Lewy

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Η αξονική (ΥΤ) και μαγνητική (ΜΥΤ) τομογραφία, μπορούν να περιορίσουν τις διαταραχές που μιμούνται το Parkinson. Ποζιτρονική τομογραφία (ΠΕΤ)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής πλην επιπλοκών ή προαιρετικού χειρουργείου 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ερευνήστε για κάποιο πιθανό αίτιο επαγώγιμο από φάρμακο. Πλήρης υποχώρηση των συμπτωμάτων μπορεί να χρειαστεί εβδομάδες έως μήνες
    • Δεν υπάρχει θεραπεία ίασης για την πρωτοπαθή νόσο του Parkinson. Η θεραπεία εξατομικεύεται 
    • Η νόσος απαιτεί θεραπεία εφ'όρου ζωής κατευθυνόμενη στον έλεγχο των συμπτωμάτων και στην επιβράδυνση της πορείας της νόσου 
    • Μπορεί να είναι χρήσιμη η λογοθεραπεία, φυσιοθεραπεία και εργασιοθεραπεία 
    • Οι φυσικοί περιορισμοί του ασθενούς μπορεί να απαιτήσουν προσαρμογές στο σπίτι, π.χ. ειδικές καρέκλες, ανυψωμένο κάθισμα στην τουαλέτα, στα σκεύη φαγητού, στο ντύσιμο
    • Χειρουργείο (μερικές φορές)

    134673 parkinsons disease

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Διατηρείστε τη δραστηριότητα σε όποιο επίπεδο είναι δυνατό 
    • Χρησιμοποιείστε μπαστούνι για περπάτημα

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Μικρά, συχνά γεύματα, εάν ο ασθενής δυσκολεύεται να φάει 
    • Είναι απαραίτητη η μεγάλη πρόσληψη υγρών 
    • Φαγητά που διογκώνουν το έντερο
    • Δεν είναι απαραίτητος ο περιορισμός της πρωτεΐνης στη δίαιτα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Τα φάρμακα μπορεί να σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε προβλήματα με το περπάτημα, την κίνηση και τον τρόμο. Αυτά τα φάρμακα αυξάνουν ή υποκαθιστούν τη ντοπαμίνη. Τα άτομα με νόσο του Πάρκινσον έχουν χαμηλές συγκεντρώσεις ντοπαμίνης στον εγκέφαλο. Ωστόσο, η ντοπαμίνη δε μπορεί να χορηγηθεί απευθείας, καθώς δεν μπορεί να εισέλθει στον εγκέφαλό σας. Μπορεί να έχετε σημαντική βελτίωση των συμπτωμάτων σας μετά την έναρξη της θεραπείας με νόσο του Πάρκινσον. Με την πάροδο του χρόνου, ωστόσο, τα οφέλη των ναρκωτικών μειώνονται συχνά ή γίνονται λιγότερο συνεπή. Συνήθως, μπορείτε να ελέγχετε τα συμπτώματά σας αρκετά καλά.

    Τα φάρμακα που μπορεί να συνταγογραφήσει ο γιατρός σας περιλαμβάνουν:

    • Καρβιντόπα-λεβοντόπα. Η λεβοντόπα, το πιο αποτελεσματικό φάρμακο για τη νόσο του Πάρκινσον, είναι μια φυσική χημική ουσία που περνά στον εγκέφαλό σας και μετατρέπεται σε ντοπαμίνη. Η λεβοντόπα συνδυάζεται με καρβιντόπα, η οποία προστατεύει τη λεβοντόπα από την πρώιμη μετατροπή σε ντοπαμίνη έξω από τον εγκέφαλο. Αυτό αποτρέπει ή μειώνει παρενέργειες όπως ναυτία. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ναυτία ή ζάλη (ορθοστατική υπόταση). Μετά από χρόνια, καθώς η νόσος εξελίσσεται, το όφελος από τη λεβοντόπα μπορεί να γίνει λιγότερο σταθερό. Επίσης, μπορεί να αντιμετωπίσετε ακούσιες κινήσεις (δυσκινησία) μετά τη λήψη υψηλότερων δόσεων λεβοντόπα. Ο γιατρός μπορεί να μειώσει τη δόση σας ή να προσαρμόσει τους χρόνους των δόσεων σας για να ελέγξει αυτά τα αποτελέσματα.
    • Εισπνεόμενη καρβιντόπα-λεβοντόπα. Μπορεί να είναι χρήσιμη στη διαχείριση των συμπτωμάτων που προκύπτουν όταν τα από του στόματος φάρμακα σταματούν ξαφνικά να λειτουργούν κατά τη διάρκεια της ημέρας.
    • Έγχυση καρβιντόπα-λεβοντόπα. Αποτελείται από καρβιντόπα και λεβοντόπα και χορηγείται μέσω ενός σωλήνα τροφοδοσίας που παραδίδει το φάρμακο σε μορφή γέλης απευθείας στο λεπτό έντερο και προορίζεται για ασθενείς με πιο προχωρημένο Πάρκινσον που εξακολουθούν να ανταποκρίνονται στην καρβιντόπα-λεβοντόπα, αλλά που έχουν πολλές διακυμάνσεις στην απόκρισή τους. Το φάρμακο εγχύεται συνεχώς και η τοποθέτηση του σωλήνα απαιτεί μια μικρή χειρουργική επέμβαση. Οι κίνδυνοι που σχετίζονται με την ύπαρξη του σωλήνα περιλαμβάνουν μετακίνηση του σωλήνα ή μολύνσεις στο σημείο έγχυσης.
    • Αγωνιστές ντοπαμίνης. Σε αντίθεση με τη λεβοντόπα, οι αγωνιστές της ντοπαμίνης δε μετατρέπονται σε ντοπαμίνη. Αντ 'αυτού, μιμούνται τα αποτελέσματα της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο. Δεν είναι τόσο αποτελεσματικά όσο η λεβοντόπα στη θεραπεία των συμπτωμάτων. Ωστόσο, διαρκούν περισσότερο και μπορούν να χρησιμοποιηθούν με λεβοντόπα για να εξομαλύνουν την ενίοτε επίδραση της λεβοντόπα. Οι αγωνιστές ντοπαμίνης περιλαμβάνουν την πραμιπεξόλη, τη ροπινιρόλη και τη ροτιγοτίνη (χορηγούμενα ως έμπλαστρο). Η απομορφίνη είναι ένας ενέσιμος αγωνιστής ντοπαμίνης βραχείας δράσης που χρησιμοποιείται για γρήγορη ανακούφιση. Μερικές από τις παρενέργειες των αγωνιστών ντοπαμίνης είναι παρόμοιες με τις παρενέργειες της καρβιντόπα-λεβοντόπα. Αλλά μπορούν επίσης να περιλαμβάνουν ψευδαισθήσεις, υπνηλία και καταναγκαστικές συμπεριφορές όπως η υπερσεξουαλικότητα, τα τυχερά παιχνίδια και το φαγητό. Εάν παίρνετε αυτά τα φάρμακα και συμπεριφέρεστε με τρόπο που δεν σας ταιριάζει, μιλήστε με το γιατρό σας.
    • Αναστολείς ΜΑΟ Β. Αυτά τα φάρμακα περιλαμβάνουν τη σελεγιλίνη, τη ρασαγιλίνη και τη σαφιναμίδη. Βοηθούν στην αποτροπή της διάσπασης της εγκεφαλικής ντοπαμίνης αναστέλλοντας το εγκεφαλικό ένζυμο μονοαμινοξειδάση Β (ΜΑΟ Β). Αυτό το ένζυμο μεταβολίζει τη ντοπαμίνη του εγκεφάλου. Η σελεγιλίνη που χορηγείται με λεβοντόπα μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της φθοράς. Οι παρενέργειες των αναστολέων ΜΑΟ Β μπορεί να περιλαμβάνουν πονοκεφάλους, ναυτία ή αϋπνία. Όταν προστίθενται στην καρβιντόπα-λεβοντόπα, αυτά τα φάρμακα αυξάνουν τον κίνδυνο ψευδαισθήσεων. Αυτά τα φάρμακα δε χρησιμοποιούνται συχνά σε συνδυασμό με τα περισσότερα αντικαταθλιπτικά ή ορισμένα ναρκωτικά λόγω δυνητικά σοβαρών αλλά σπάνιων αντιδράσεων. Συμβουλευτείτε το γιατρό σας προτού πάρετε επιπλέον φάρμακα με αναστολέα ΜΑΟ Β.
    • Αναστολείς της Catechol O-methyltransferase (COMT). Η εντακαπόνη και η οπικαπόνη είναι τα κύρια φάρμακα αυτής της κατηγορίας. Αυτό το φάρμακο παρατείνει ελαφρώς την επίδραση της θεραπείας με λεβοντόπα αναστέλλοντας ένα ένζυμο που διαλύει τη ντοπαμίνη. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένου του αυξημένου κινδύνου ακούσιων κινήσεων (δυσκινησία), οφείλονται κυρίως σε αυξημένη επίδραση της λεβοντόπα. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν διάρροια, ναυτία ή έμετο. Το Tolcapone είναι ένας άλλος αναστολέας COMT που σπάνια συνταγογραφείται λόγω του κινδύνου σοβαρής ηπατικής βλάβης και ηπατικής ανεπάρκειας.
    • Αντιχολινεργικά. Αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται για πολλά χρόνια για να βοηθήσουν στον έλεγχο του τρόμου που σχετίζεται με τη νόσο του Πάρκινσον. Διάφορα αντιχολινεργικά φάρμακα είναι διαθέσιμα, όπως η βενζοτροπίνη ή το τριεξυφαινιδύλιο. Ωστόσο, τα μέτρια οφέλη τους συχνά αντισταθμίζονται από παρενέργειες όπως εξασθενημένη μνήμη, σύγχυση, παραισθήσεις, δυσκοιλιότητα, ξηροστομία και μειωμένη ούρηση.
    • Αμανταδίνη. Οι γιατροί μπορεί να συνταγογραφήσουν μόνο την αμανταδίνη για να παρέχουν βραχυπρόθεσμη ανακούφιση από συμπτώματα ήπιας, πρώιμης φάσης νόσου του Πάρκινσον. Μπορεί επίσης να χορηγηθεί με θεραπεία με καρβιντόπα-λεβοντόπα κατά τη διάρκεια των μεταγενέστερων σταδίων της νόσου του Πάρκινσον για τον έλεγχο των ακούσιων κινήσεων (δυσκινησία)από την καρβιντόπα-λεβοντόπα. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν μωβ στίγματα του δέρματος, πρήξιμο στους αστράγαλους ή παραισθήσεις.

    Γενικές αρχές:

    • Αντιμετωπίστε την αναπηρία 
    • Τα φάρμακα μπορεί να έχουν αθροιστικά θεραπευτικά και τοξικά αποτελέσματα 
    • Οξεία επιδείνωση μπορεί να σημαίνει μη σωστή λήψη φαρμάκων ή κατάθλιψη ή περεμπίπτουσα ασθένεια 
    • Η πορεία είναι προοδευτική με ή χωρίς φάρμακα

    Λεβοντόπα/Καρβιντόπα

    • Κύριο στήριγμα της θεραπείας για αναπηρία
    • Ξεκινήστε με 1/2 ταμπλέτες των 25/100 mg, 3 φορές την ημέρα 
    • Το εύρος της δόσης είναι από 300-1000/75 - 200 του συνδυασμού ημερησίως 
    • Εάν χρησιμοποιείτε μορφή συνεχούς αποδέσμευσης, ξεκινήστε με 50/200, 2 φορές την ημέρα 
    • Εάν μεταπηδήσετε στη μορφή συνεχούς αποδέσμευσης, αυξήστε τη συνηθισμένη καθημερινή δόση σε 110%

    Αγωνιστές - βρωμοκρυπτίνη, περγολίδη 

    • Μικρή ισχύς 
    • Δουλεύει καλύτερα ως επιπρόσθετο στη λεβοντόπα/καρβιντόπα 
    • Τιτλοποιείστε το συνδυασμό λεβοντόπα/καρβιντόπα προς τα κάτω, τη στιγμή που αυτοί οι παράγοντες αθροίζονται, έτσι ώστε 1 mg βρωμοκρυπτίνης να ισοδυναμεί με 10 mg λεβοντόπα και 1 mg περγολίδης να ισούται με 10 mg βρωμοκρυπτίνης 
    • Συνήθης δόση έναρξης 25 mg βρωμοκρυπτίνης ή 0,5 mg περγολίδης, 3 φορές την ημέρα

    Αναστολείς ΜΑΟ - σελεγιλίνη

    • Μπλοκάρει το μεταβολισμό της Dopa στον εγκέφαλο
    • Μπορεί να εμποδίσει τη πρόοδο
    • Χρησιμοποιείται πρώιμα σε ασθενείς χωρίς σημαντική αναπηρία για να αυξήσουν το χρόνο πριν την αναγκαιότητα χρησιμοποίησης της λεβοντόπα/καρβιντόπα 
    • Η συνήθως δόση είναι 5 mg το πρωί και 5 mg to ap;ogeyma, για να αποδειχθεί η διαταραχή του ύπνου

    Αντιχολινεργικά:

    • 30% βελτίωση σε 50% των ασθενών 
    • Για τον τρόμο σε πρώιμα στάδια ή επιπρόσθετα 
    • Trihexyphenidyl Hydrochloride: 1 mg αυξανόμενα σε 2 mg κάθε 3-5 ημέρες έως ότου δοθεί η δόση των 6-10 mg
    • Βενζατροπίνη: Συνήθως δόση 1-2 mg μια φορά την ημέρα. Ξεκινήστε με μικρές δόσεις 0,5 mg ανά ημέρα και αυξήστε τη δόση αργά με 0,5 mg κάθε 5-6 ημέρες. Μέγιστη δόση 6 mg 

    Διεγέρτης απελευθέρωσης ντοπαμίνης - Αμανταδίνη 

    • Χρήσιμη πρώιμα στη νόσο για τη δυσκινησία και τη δυσκαμψία 
    • Συνέργεια με την L-dopa
    • Ξεκινήστε με 100 mg την ημέρα και στη συνέχεια μπορείτε να αυξήσετε σε 200 mg 2 φορές την ημέρα 

    Προφυλάξεις: 

    L-dopa/Carbidopa

    • Πρόβλημα σχετικά με το χρόνο της δοσολογίας το οποίο εμφανίζεται σε 50% των ασθενών σε 4-5 χρόνια 
    • Δυσκινησία (χορεία, αθέτωση και δυστονία) πιθανά δευτεροπαθής σε υπερευαισθησία υποδοχέων. Συνήθως εμφανίζεται σε μέγιστη συγκέντρωση του φαρμάκου ή 2 ώρες μετά στη μορφή άμεσης αποδέσμευσης 
    • Τα φαινόμενα εξαφάνισης της δράσης συνήθως εμφανίζονται 3-4 ώρες μετά την τελευταία δόση. Μπορεί να βελτιωθούν χρησιμοποιώντας τη μορφή παρατεταμένης αποδέσμευσης με την προσθήκη ενός ανταγωνιστή 
    • Φαινόμενο "on-off", 15-20% των ασθενών εμφανίζουν σοβαρή διακύμανση της απόκρισης, προκαλώντας αυτό το σύνδρομο. Η πιο δύσκολα αντιμετωπιζόμενη παρενέργεια 

    Αγωνιστές ντοπαμίνης

    • Μπορεί να αυξήσουν τη ναυτία, την ορθοστατική υπόταση, τους εφιάλτες, τις ψευδαισθήσεις, τη νευρικότητα
    • Μπορεί να προκαλέσουν φαινόμενο Raynaud  σε δόσεις μεγαλύτερες των 30 mg την ημέρα, οίδημα, υπέρταση, επιδείνωση συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας 

    Αναστολείς ΜΑΟ

    • Μπορεί να προκαλέσουν άγχος και διαταραχές ύπνου

    Αντιχολινεργικά 

    • Μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση, δυσκοιλιότητα, κατακράτηση ούρων, ξηροστομία και γλαύκωμα

    Διεγέρτες απελευθέρωσης ντοπαμίνης 

    • Μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση, ψευδαισθήσεις, οίδημα, δικτυωτή πελίνδωση και επιδείνωση της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας 

    6Artboard 2

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά για κατευνασμό τη νύχτα και σχετιζόμενη κατάθλιψη 
    • Αντιόξινα ή βιταμίνη Ε έδειξαν καθοριστική βελτίωση 
    • Τρέχουσες έρευνες περιλαμβάνουν εκλεκτικό αναστολέα της κατεχολο-Ο-μεθυλοτρανοφεράσης 
    • Νέοι αγωνιστές για να επιδράσουν σε κάποιον από τους άλλους 5 υποδοχείς ντοπαμίνης 
    • Αναστολή του υποθαλαμικού πυρήνα και των νευρωνικών αυξητικών παραγόντων 
    • Μοσχεύματα επινεφριδικού και εγκεφαλικού ιστού 
    • Θαλαμοτομή, μονόπλευρη, για τον τρόμο

    Οι υποστηρικτικές θεραπείες μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση ορισμένων συμπτωμάτων και επιπλοκών της νόσου του Πάρκινσον, όπως πόνος, κόπωση και κατάθλιψη. Όταν εκτελούνται σε συνδυασμό με τις θεραπείες σας, αυτές οι θεραπείες μπορεί να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής σας:

    • Μασάζ. Η θεραπεία μασάζ μπορεί να μειώσει την ένταση των μυών και να προωθήσει τη χαλάρωση. Αυτή η θεραπεία, ωστόσο, σπάνια καλύπτεται από ασφάλιση υγείας.
    • Tai Chi. Μια αρχαία μορφή κινεζικής άσκησης, το tai chi χρησιμοποιεί αργές, ρέουσες κινήσεις που μπορεί να βελτιώσουν την ευελιξία, την ισορροπία και τη μυϊκή δύναμη. Το Τάι Τσι μπορεί επίσης να βοηθήσει στην αποτροπή πτώσεων. Διάφορες μορφές tai chi είναι προσαρμοσμένες σε άτομα οποιασδήποτε ηλικίας ή φυσικής κατάστασης. Μια μελέτη έδειξε ότι το tai chi μπορεί να βελτιώσει την ισορροπία των ατόμων με ήπια έως μέτρια νόσο του Πάρκινσον περισσότερο από το τέντωμα και την άσκηση αντίστασης.
    • Γιόγκα. Στη γιόγκα, απαλές κινήσεις τεντώματος και πόζες μπορεί να αυξήσουν την ευελιξία και την ισορροπία σας. Μπορείτε να τροποποιήσετε τις περισσότερες πόζες για να ταιριάζει στις φυσικές σας ικανότητες.
    • Τεχνική Alexander. Αυτή η τεχνική - που εστιάζει στη στάση των μυών, στην ισορροπία και στο να σκεφτόμαστε πώς χρησιμοποιείτε τους μυς - μπορεί να μειώσει την ένταση και τον πόνο των μυών.
    • Διαλογισμός. Στον διαλογισμό, σκεφτείτε ήσυχα και εστιάζετε το μυαλό σας σε μια ιδέα ή εικόνα. Ο διαλογισμός μπορεί να μειώσει το άγχος και τον πόνο και να βελτιώσει την αίσθηση ευεξίας σας. Θεραπεία για κατοικίδια. Το να έχετε σκύλο ή γάτα μπορεί να αυξήσει την ευελιξία και την κίνηση σας και να βελτιώσει τη συναισθηματική σας υγεία.

    Εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση

    Στην εν τω βάθει διέγερση του εγκεφάλου (DBS), οι χειρουργοί εμφυτεύουν ηλεκτρόδια σε ένα συγκεκριμένο μέρος του εγκεφάλου σας. Τα ηλεκτρόδια συνδέονται με μια γεννήτρια που εμφυτεύεται στο στήθος σας κοντά στο λαιμό σας που στέλνει ηλεκτρικούς παλμούς στον εγκέφαλό σας και μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον. Ο γιατρός σας μπορεί να προσαρμόσει τις ρυθμίσεις σας όπως απαιτείται για τη θεραπεία της κατάστασής σας. Η χειρουργική επέμβαση περιλαμβάνει κινδύνους, συμπεριλαμβανομένων λοιμώξεων, εγκεφαλικών επεισοδίων ή εγκεφαλικής αιμορραγίας. Μερικά άτομα αντιμετωπίζουν προβλήματα με το σύστημα DBS ή έχουν επιπλοκές λόγω διέγερσης και ο γιατρός σας μπορεί να χρειαστεί να προσαρμόσει ή να αντικαταστήσει ορισμένα μέρη του συστήματος. Η εν τω βάθει διέγερση του εγκεφάλου προσφέρεται συχνότερα σε άτομα με προχωρημένη νόσο του Πάρκινσον που έχουν ασταθή φαρμακευτική αγωγή (λεβοντόπα). Το DBS μπορεί να σταθεροποιήσει τις διακυμάνσεις των φαρμάκων, να μειώσει ή να σταματήσει τις ακούσιες κινήσεις (δυσκινησία), να μειώσει τον τρόμο, να μειώσει την ακαμψία και να βελτιώσει την επιβράδυνση της κίνησης. Το DBS είναι αποτελεσματικό στον έλεγχο των ακανόνιστων και κυμαινόμενων αποκρίσεων στη λεβοντόπα ή στον έλεγχο της δυσκινησίας που δεν βελτιώνεται με τις προσαρμογές φαρμάκων. Ωστόσο, το DBS δεν είναι χρήσιμο για προβλήματα που δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία με λεβοντόπα εκτός από τρόμο. Ένας τρόμος μπορεί να ελεγχθεί από το DBS ακόμη και αν ο τρόμος δεν ανταποκρίνεται πολύ στη λεβοντόπα. Αν και το DBS μπορεί να προσφέρει σταθερό όφελος για τα συμπτώματα του Πάρκινσον, δεν αποτρέπει την πρόοδο της νόσου του Πάρκινσον. Επειδή υπήρξαν σπάνιες αναφορές ότι η θεραπεία DBS επηρεάζει τις κινήσεις που απαιτούνται για κολύμπι, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων συνιστά να συμβουλευτείτε το γιατρό σας και να λάβετε προφυλάξεις για την ασφάλεια πριν κολυμπήσετε.

    Τρόπος ζωής και θεραπείες στο σπίτι

    Εάν έχετε λάβει διάγνωση της νόσου του Πάρκινσον, θα πρέπει να συνεργαστείτε στενά με το γιατρό σας για να βρείτε ένα σχέδιο θεραπείας που σας προσφέρει τη μεγαλύτερη ανακούφιση από τα συμπτώματα με τις λιγότερες παρενέργειες. Ορισμένες αλλαγές στον τρόπο ζωής μπορούν επίσης να διευκολύνουν τη διαβίωση με τη νόσο του Πάρκινσον.

    Υγιεινή διατροφή

    Ορισμένα τρόφιμα μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση ορισμένων από τα συμπτώματα. Για παράδειγμα, η κατανάλωση τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες και η κατανάλωση επαρκούς ποσότητας υγρών μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη της δυσκοιλιότητας που είναι συχνή στη νόσο του Πάρκινσον. Μια ισορροπημένη διατροφή παρέχει επίσης θρεπτικά συστατικά, όπως τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, που μπορεί να είναι ευεργετικά για άτομα με νόσο του Πάρκινσον.

    Άσκηση

    Η άσκηση μπορεί να αυξήσει τη μυϊκή δύναμη, την ευελιξία και την ισορροπία σας. Η άσκηση μπορεί επίσης να βελτιώσει την ευημερία σας και να μειώσει την κατάθλιψη ή το άγχος. Ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει να συνεργαστείτε με έναν φυσιοθεραπευτή για να μάθετε ένα πρόγραμμα άσκησης που σας ταιριάζει. Μπορείτε επίσης να δοκιμάσετε ασκήσεις όπως περπάτημα, κολύμπι, κηπουρική, χορό, αερόμπικ στο νερό ή διατάσεις. Η νόσος του Πάρκινσον μπορεί να διαταράξει την αίσθηση της ισορροπίας σας, καθιστώντας δύσκολο να περπατήσετε με ένα κανονικό βάδισμα. Η άσκηση μπορεί να βελτιώσει την ισορροπία σας.

    Αυτές οι προτάσεις μπορεί επίσης να βοηθήσουν:

    • Προσπαθήστε να μην κινείστε πολύ γρήγορα: Εάν παρατηρήσετε ότι ανακατεύεστε, σταματήστε και ελέγξτε τη στάση σας. Είναι καλύτερο να σηκώνεστε ευθεία. Κοιτάξτε μπροστά σας, όχι απευθείας κάτω, ενώ περπατάτε.
    • Αποφυγή πτώσεων: Στα μεταγενέστερα στάδια της νόσου, μπορεί να πέσετε πιο εύκολα. Στην πραγματικότητα, μπορεί ναχάσετε την ισορροπία σας. Οι ακόλουθες προτάσεις μπορεί να βοηθήσουν: Μην περιστρέφετε το σώμα σας πάνω από τα πόδια σας. Κατανείμετε το βάρος σας ομοιόμορφα μεταξύ των δύο ποδιώνμην. Αποφύγετε να μεταφέρετε τα πράγματα ενώ περπατάτε. Αποφύγετε να περπατάτε προς τα πίσω.
    • Καθημερινές δραστηριότητες διαβίωσης: Οι καθημερινές δραστηριότητες - όπως ντύσιμο, φαγητό, μπάνιο και γραφή - μπορεί να είναι δύσκολες για άτομα με νόσο του Πάρκινσον. Ένας επαγγελματίας θεραπευτής μπορεί να σας δείξει τεχνικές που διευκολύνουν την καθημερινή ζωή.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εφ'όρου ζωής για φαρμακευτική προσαρμογή και φυσιοθεραπεία 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε φάρμακα που είναι γνωστό ότι προκαλούν όψιμη δυσκινησία, όπως:

    • Flyphenazine
    • Περφαναζίνη 
    • Προχλωροπεραζίνη
    • Thiopropazate
    • Trifluoperazine 
    • Θειοριδαζίνη
    • Αλοπεριδόλη
    • Δροπεριδόλη 
    • Beuperidol
    • Fluspirilene
    • Πιμοζίδη
    • Trifluperidol
    • Χλωροπροθιξένη 
    • Clopenthuxol
    • Θειοθιξένη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Άνοια
    • Κατάθλιψη 
    • Πνευμονία από εισρόφηση 
    • Πτώσεις 
    • "Πάγωμα" των κινήσεων
    • Δυσκινησία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Βραδέως προοδευτική 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ψύχωση
    • Κατάθλιψη 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Μπορεί να συμβεί ως δευτεροπαθής παρκινσονισμός σε αυτή την ηλικιακή ομάδα

    Γηριατρικό: Συχνό στους ηλικιωμένους

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Parkinsons Disease Paseidonia Healthcare 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την άνοια

    Κάνναβη και νόσος του Πάρκινσον

    Όταν υπάρχει ανισορροπία νευροδιαβιβαστών

    Προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση και κάνναβη

    Αν έχετε νόσο του Πάρκινσον να παίρνετε νιασίνη

    Νιασίνη

    Η νόσος Πάρκινσον ξεκινά στο έντερο

    Τα φυτοφάρμακα προκαλούν νόσο του Πάρκινσον

    Διατροφή για τη νόσο Πάρκινσον

    Σύνδρομο παρκινσονισμού

    Θεραπεία της νόσου Πάρκινσον με βλαστοκύτταρα

    Ντοπαμίνη

    Πώς γίνεται η εργαστηριακή διάγνωση της νόσου Parkinson;

    Τι κάνει η ντοπαμίνη στον οργανισμό μας;

    Τροφές που οι ειδικοί δεν θα έτρωγαν ποτέ

    Η παραδοσιακή κρητική διατροφή διατηρεί την υγεία και προλαμβάνει τις ασθένειες

    Διατηρήστε υγιή τα μιτοχόνδριά σας

    Τα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Πάρκινσον

    www.emedi.gr