Κυριακή, 02 Μαρτίου 2014 10:50

Καρκίνος μαστού

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Ο καρκίνος του μαστού είναι ο συχνότερος καρκίνος στις γυναίκες, τόσο στις ανεπτυγμένες όσο και στις αναπτυσσόμενες χώρες

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Η αύξηση της συχνότητας εμφάνισης του καρκίνου του μαστού στις αναπτυσσόμενες χώρες οφείλεται στην αύξηση του προσδόκιμου ζωής, στην αστικοποίηση και την αύξηση της υιοθέτησης του δυτικού τρόπου ζωής.

Αν και κάποια μείωση του κινδύνου μπορεί να επιτευχθεί με την πρόληψη, οι στρατηγικές αυτές δεν μπορεί να εξαλείψουν την πλειοψηφία των καρκίνων του μαστού που αναπτύσσονται σε χαμηλού και μέσου εισοδήματος χώρες, όπου ο καρκίνος του μαστού διαγιγνώσκεται σε πολύ προχωρημένο στάδιο. Ως εκ τούτου, η έγκαιρη ανίχνευση, προκειμένου να βελτιωθεί η έκβαση του καρκίνου του μαστού και η επιβίωση, παραμένει ο ακρογωνιαίος λίθος του ελέγχου του καρκίνου του μαστού.

Οι συνιστώμενες στρατηγικές έγκαιρης ανίχνευσης του καρκίνου του μαστού σε χαμηλού και μέσου εισοδήματος χώρες είναι η ενημέρωση για τα πρώιμα σημεία και συμπτώματα και ο έλεγχος με την κλινική εξέταση του μαστού.

Η μαστογραφία ανίχνευσης συνιστάται για τις χώρες με καλή υποδομή για την υγεία που μπορούν να υποστηρίξουν ένα μακροπρόθεσμο πρόγραμμα.

Ο καρκίνος του μαστού είναι ο συχνότερος καρκίνος στις γυναίκες σε όλο τον κόσμο και το 16% όλων των καρκίνων των γυναικών. Ο καρκίνος του μαστού είναι μια ασθένεια του αναπτυγμένου κόσμου, η πλειοψηφία (69%) του συνόλου των θανάτων από καρκίνο του μαστού εμφανίζεται στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Τα ποσοστά προσβολής διαφέρουν σημαντικά σε όλο τον κόσμο, με συχνότητα που αυξάνεται συνεχώς στη Βόρεια Αμερική, στην Ανατολική Ευρώπη, τη Νότια Αμερική, τη Νότιο Αφρική και τη δυτική Ασία. Τα χαμηλότερα ποσοστά επίπτωσης βρέθηκαν στις περισσότερες αφρικανικές χώρες, αλλά κι εκεί τα ποσοστά εμφάνισης καρκίνου του μαστού είναι, επίσης, σε αύξηση.

Τα ποσοστά επιβίωσης του καρκίνου του μαστού διαφέρουν κατά πολύ σε όλο τον κόσμο και κυμαίνονται από 80% και άνω στη Βόρεια Αμερική, τη Σουηδία και την Ιαπωνία σε περίπου 60% στις χώρες μεσαίου εισοδήματος και κάτω του 40% στις χώρες χαμηλού εισοδήματος (2008). Τα χαμηλά ποσοστά επιβίωσης στις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες μπορεί να εξηγηθούν, κυρίως, από την έλλειψη των προγραμμάτων έγκαιρης ανίχνευσης, καθώς και από την έλλειψη επαρκών μεθόδων διάγνωσης και θεραπείας.

Αρκετοί παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο του μαστού έχουν τεκμηριωθεί. Ωστόσο, για την πλειονότητα των γυναικών που εμφανίζουν καρκίνο του μαστού δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστούν ειδικοί παράγοντες κινδύνου.

Ένα οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του μαστού αυξάνει τον κίνδυνο δύο ή τρεις φορές. Ορισμένες μεταλλάξεις, ιδίως στα BRCA1, BRCA2 και p53 γονίδια έχουν  έναν πολύ υψηλό κίνδυνο για καρκίνο του μαστού. Ωστόσο, οι μεταλλάξεις αυτές είναι σπάνιες και αντιπροσωπεύουν ένα μικρό μέρος του καρκίνου του μαστού.

Οι αναπαραγωγικοί παράγοντες που συνδέονται με την παρατεταμένη έκθεση σε ενδογενή οιστρογόνα, όπως η πρόωρη εμμηναρχή, η καθυστερημένη εμμηνόπαυση, η μεγάλη ηλικία κατά την πρώτη γέννα είναι από τους σημαντικότερους παράγοντες κινδύνου για καρκίνο του μαστού. Οι εξωγενείς ορμόνες έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για καρκίνο του μαστού. Τα από του στόματος αντισυλληπτικά και η θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης αυξάνουν τον κίνδυνο. Ο θηλασμός έχει προστατευτική επίδραση αν και αμφισβητείται από πολλούς.

Το 21% όλων των θανάτων από καρκίνο του μαστού σε όλο τον κόσμο οφείλονται στη χρήση αλκοόλ, το υπερβολικό βάρος και την παχυσαρκία και την έλλειψη σωματικής άσκησης. Το ποσοστό αυτό ήταν υψηλότερο στις χώρες υψηλού εισοδήματος (27%), και η σημαντικότερη συνεισφορά είναι από το υπερβολικό βάρος και την παχυσαρκία. Σε χαμηλού και μέσου εισοδήματος χώρες, το ποσοστό των καρκίνων του μαστού που οφείλεται σε αυτούς τους παράγοντες κινδύνου είναι 18% και η έλλειψη σωματικής άσκησης είναι ο πιο σημαντικός καθοριστικός παράγοντας (10%).

Οι διαφορές στη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου του μαστού μεταξύ των ανεπτυγμένων και των αναπτυσσόμενων χωρών μπορεί εν μέρει να εξηγηθεί από τη διατροφή, σε συνδυασμό με την μικρότερη ηλικία τοκετού. Η αυξανόμενη υιοθέτηση του δυτικού τρόπου ζωής στις χαμηλού και μέσου εισοδήματος χώρες είναι ένας σημαντικός καθοριστικός παράγοντας για την αύξηση των κρουσμάτων καρκίνου του μαστού σε αυτές τις χώρες.

Ο ΠΟΥ προωθεί τον έλεγχο του καρκίνου του μαστού στο πλαίσιο των εθνικών προγραμμάτων ελέγχου του καρκίνου.

Ο ολοκληρωμένος έλεγχος του καρκίνου περιλαμβάνει την πρόληψη, την έγκαιρη ανίχνευση, διάγνωση και θεραπεία, την αποκατάσταση και την παρηγορητική φροντίδα.


Πρόληψη καρκίνου μαστού

Τον έλεγχο των ειδικών τροποποιήσιμων παραγόντων κινδύνου του καρκίνου του μαστού, καθώς και την αποτελεσματική ολοκληρωμένη πρόληψη των μη μεταδοτικών ασθενειών με την προώθηση της υγιεινής διατροφής, της σωματικής άσκησης και του ελέγχου της πρόσληψης αλκοόλ, του υπερβολικό βάρους και της παχυσαρκίας, θα μπορούσε να έχει ενδεχομένως αντίκτυπο στη μείωση της επίπτωσης του καρκίνου του μαστού μακροπρόθεσμα.

Διαβάστε, επίσης,

Η σημασία της πρόληψης στον καρκίνο του μαστού

Μύθοι για τον καρκίνο

Νοσήματα γυναικών

Νυχτερινή εργασία και καρκίνος

Οι καλύτερες αντικαρκινικές τροφές

Παίζει ρόλο η κοινωνική θέση για την ανάπτυξη καρκίνου;

Η διατροφή για την πρόληψη του καρκίνου του μαστού

Ήλιος και βιταμίνη D

Κάθε αλλαγή στο μαστό δεν είναι καρκίνος

Επικίνδυνη ουσία σε αντικείμενα γενικής χρήσεως

Πρωτογενής πρόληψη καρκίνου του μαστού

Η σημασία της πρόληψης στον καρκίνο του μαστού

Mωρά απαλλαγμένα από το BRCA-1

Μπορεί να προκαλέσει καρκίνο η εξωσωματική γονιμοποίηση;

Εκστρατεία για την πρόληψη κι αντιμετώπιση του καρκίνου με τη διατροφή

Αλουμίνιο

Γιατί πρέπει να χρησιμοποιείτε βιολογικά καλλυντικά

Επικίνδυνη ουσία σε αντικείμενα γενικής χρήσεως


Έγκαιρη ανίχνευση καρκίνου μαστού

Αν και κάποια μείωση του κινδύνου μπορεί να επιτευχθεί με την πρόληψη, οι στρατηγικές αυτές δεν μπορεί να εξαλείψουν την πλειοψηφία των καρκίνων του μαστού που αναπτύσσονται σε χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος χώρες. Ως εκ τούτου, η έγκαιρη ανίχνευση, προκειμένου να βελτιωθεί η έκβαση του καρκίνου του μαστού και η επιβίωση παραμένει ο ακρογωνιαίος λίθος του ελέγχου του καρκίνου του μαστού.

Υπάρχουν δύο μέθοδοι έγκαιρης ανίχνευσης:

•          η έγκαιρη διάγνωση και η ευαισθητοποίηση για τα πρώιμα σημεία και συμπτώματα σε συμπτωματικούς πληθυσμούς, ώστε να διευκολυνθεί η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία

•          ο έλεγχος σε έναν πιθανώς ασυμπτωματικό πληθυσμό. Έχει ως στόχο να εντοπίσει άτομα με μια ανωμαλία που υποδηλώνουν καρκίνο

Ανεξάρτητα από τη χρησιμοποιούμενη μέθοδο έγκαιρης ανίχνευσης, με κεντρική βάση την επιτυχία  της έγκαιρης διάγνωσης ένας προσεκτικός σχεδιασμός και ένα καλά οργανωμένο και βιώσιμο πρόγραμμα το οποίο καλύπτει τον πληθυσμό και διασφαλίζει τον συντονισμό, τη συνέχεια και την ποιότητα, είναι ότι πρέπει. Στόχευση σε λάθος ομάδα ηλικίας, όπως είναι οι νεότερες γυναίκες με χαμηλό κίνδυνο για καρκίνο του μαστού, θα μπορούσε να αναγνωρίσει μικρότερο αριθμό ασθενών με καρκίνο  του μαστού και κατά συνέπεια τη μείωση του κόστους και αποτελεσματικότητας. Επιπλέον, ο στόχος σε νεότερες γυναίκες, θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη εκτίμηση των καλοήθων όγκων, η οποία προκαλεί περιττή υπερφόρτωση των υποδομών φροντίδας για την υγεία, λόγω της χρήσης των διαγνωστικών πόρων.

Η έγκαιρη διάγνωση παραμένει μια σημαντική στρατηγική έγκαιρης ανίχνευσης, ιδιαίτερα σε  χαμηλού και μέσου εισοδήματος χώρες όπου τα διαγνωστικά εργαλεία  είναι πολύ περιορισμένα. Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι η στρατηγική αυτή μπορεί να κάνει διάγνωση της νόσου σε στάδια που είναι πιο δεκτικά στην θεραπευτική αγωγή.

  • Μαστογραφία

Η μαστογραφία ανίχνευσης είναι η μόνη μέθοδος ανίχνευσης που έχει αποδειχθεί να είναι αποτελεσματική. Μπορεί να μειώσει τη θνησιμότητα του καρκίνου του μαστού κατά 20 έως 30% σε γυναίκες άνω των 50 ετών σε χώρες υψηλού εισοδήματος, όταν η κάλυψη ελέγχου είναι πάνω από 70%.

  • Αυτοεξέταση μαστού

Δεν υπάρχει καμία απόδειξη σχετικά με το αποτέλεσμα του ελέγχου μέσω της αυτοεξέτασης του μαστού. Ωστόσο, η αυτοεξέταση δίνει τη δυνατότητα στη γυναίκα να αναλάβει την ευθύνη για τη δική της υγεία. Ως εκ τούτου, η αυτοεξέταση προτείνεται για την ευαισθητοποίηση των γυναικών που κινδυνεύουν.

Διαβάστε, επίσης,

Τελικά είναι απαραίτητη η μαστογραφία;

Έλεγχος της ποιότητας μαστογραφίας

Απεικονιστικά ευρήματα στους μαστούς

Στηθόθεσμος που ανιχνεύει τον καρκίνο του μαστού

Eξειδικευμένα κέντρα μαστού

Βοηθάει η μαστογραφία στην πρόληψη καρκίνου;

Πότε πρέπει να γίνονται οι γυναικολογικές εξετάσεις

Η βιταμίνη D μειώνει τον κίνδυνο για καρκίνο

Τροφές που προστατεύουν το στήθος απ' τον καρκίνο


Ο καρκίνος του μαστού, ICD-10 C50, είναι μια ασθένεια στην οποία κακοήθης όγκος αναπτύσσεται από τα κύτταρα των ιστών του μαστού.

Κάθε μαστός βρίσκεται μπροστά από το θωρακικό τοίχωμα και εκτείνεται από την 2η μέχρι την 7η πλευρά και από το έξω στερνικό χείλος μέχρι τη πρόσθια μασχαλιαία γραμμή. Ο μαζικός αδένας έχει σχήμα δισκοειδές εκτός από μία προεξοχή που σχηματίζεται στο άνω έξω τεταρτημόριο, η αποκαλούμενη ουρά του Spence. Ο μαζικός αδένας περιβάλλεται από περιμαστικό λίπος και δέρμα και αποτελείται από 15-20 λοβούς. Κάθε λοβός εκβάλλει με δικό του εκφορητικό πόρο στη θηλή και υποδιαιρείται σε 20-40 λόβια. Περαιτέρω τα λόβια υποδιαιρούνται σε πόρους και αδενικά λοβίδια, το σύνολο των οποίων αποτελεί τη τελική πορολοβιακή μονάδα του μαζικού αδένα. Οι λοβοί χωρίζονται μεταξύ τους από συνδετικό ιστό ο οποίος συγκεντρώνεται σε ορισμένα σημεία και σχηματίζει τους καλούμενους συνδέσμους του Cooper, που σε συνδυασμό με το πέταλο της επιπολής θωρακικής περιτονίας συμβάλλουν στη στήριξη των μαστών.

Κάθε μαστός έχει, επίσης, αγγεία και λεμφικά αγγεία που μεταφέρουν την λέμφο στους λεμφαδένες του μαστού.

Ο πιο συχνός τύπος καρκίνος του μαστού είναι το πορογενές καρκίνωμα που αρχίζεια από τα κύτταρα των αγωγών. Ο καρκίνος που αρχίζει από τους λοβούς και τα λοβίδια ονομάζεται λοβιακό καρκίνωμα και ανιχνεύεται πιο συχνά και στα δύο στήθη από ό, τι οι άλλες μορφές καρκίνου του μαστού. Ο φλεγμονώδης καρκίνος του μαστού είναι μια σπάνια μορφή καρκίνου του μαστού κατά την οποία το στήθος είναι θερμό, κόκκινο, και πρησμένο.


Παράγοντες κινδύνου στον καρκίνο του μαστού

Η ηλικία και το ιστορικό της υγείας μπορεί να επηρεάσουν τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού.

Κάτι που αυξάνει τις πιθανότητες για μια ασθένεια ονομάζεται παράγοντας κινδύνου. Έχοντας έναν παράγοντα κινδύνου δεν σημαίνει ότι θα νοσήσετε από καρκίνο. Και κάποιος που δεν έχει παράγοντες κινδύνου δεν σημαίνει ότι δεν θα νοσήσει από καρκίνο. 

Οι παράγοντες κινδύνου για καρκίνο του μαστού:

•          Μεγαλύτερη ηλικία.

•          Έμμηνος ρύση σε νεαρή ηλικία.

•          Μεγαλύτερη ηλικία κατά την πρώτη κύηση ή άτεκνες γυναίκες.

•          Ατομικό ιστορικό καρκίνου του μαστού ή καλοήθης νόσος του μαστού.

•          Μητέρα ή αδελφή με καρκίνο του μαστού.

•          Η ακτινοθεραπεία στο στήθος ή στον θώρακα.

•          Πυκνός ιστός μαστού στη μαστογραφία.

•          Λήψη ορμονών, όπως οιστρογόνα και προγεστερόνη.

•          Αλκοολούχα ποτά.

•          Λευκή φυλή.

Ο καρκίνος του μαστού, μερικές φορές, προκαλείται από κληρονομικές μεταλλάξεις γονιδίων. Το γονίδια στα κύτταρα φέρουν τις κληρονομικές πληροφορίες που παίρνει κάποιος από τους γονείς του. Ο κληρονομικός καρκίνο του μαστού αντιπροσωπεύει περίπου το 5% έως 10% του συνόλου του καρκίνου του μαστού. Ορισμένα τροποποιημένα γονίδια που σχετίζονται με τον καρκίνο του μαστού είναι πιο συχνά σε ορισμένες ομάδες.

Οι γυναίκες που έχουν ένα τροποποιημένο γονίδιο που σχετίζεται με τον καρκίνο του μαστού και οι οποίες παρουσίασαν καρκίνο του μαστού σε ένα στήθος, έχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού και στον άλλο μαστό. Οι γυναίκες αυτές έχουν, επίσης, αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου ωοθηκών, και μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης και άλλων μορφών καρκίνου. Οι άνδρες που έχουν μεταλλαγμένο γονίδιο που σχετίζονται με τον καρκίνο του μαστού, επίσης, έχουν αυξημένο κίνδυνο εκδήλωσης της νόσου.

Υπάρχουν τεστ  που μπορούν να ανιχνεύσουν τροποποιημένα γονίδια. Οι γενετικές εξετάσεις γίνονται για τα μέλη των οικογενειών με υψηλό κίνδυνο καρκίνου.

Διαβάστε, επίσης,

Δηλητηρίαση από ακτινοβολία

Γονίδιο υπεύθυνο για τον καρκίνο μαστού

Γενετικό τεστ για BRCA 1 και BRCA 2

Αντενδείξεις λήψης αντισυλληπτικών χαπιών

Είναι ασφαλή τα αντισυλληπτικά;

Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

Έχει σχέση ο καρκίνος μαστού με τον καρκίνο ωοθηκών;


Διάγνωση καρκίνου μαστού

  • Μαστογραφία: Είναι η ακτινογραφία του μαστού.
  • Βιοψία: Η αφαίρεση κυττάρων ή ιστού, για εξέταση από τον παθολόγο και τον μοριακό ογκολόγο.

Τέσσερις τύποι βιοψιών υπάρχουν:

•          Βιοψία με αφαίρεση ολόκληρου του παθολογικού ιστού σε υγιή όρια (προτιμώμενη)

•          Βιοψία με αφαίρεση τμήματος ιστού (κίνδυνος διασποράς;)

•          Βιοψία πυρήνα: Η αφαίρεση του ιστού με μια μεγάλη βελόνα (κίνδυνος διασποράς;)

•          (FNA) βιοψία: Η αφαίρεση ιστού ή υγρού, χρησιμοποιώντας μια λεπτή βελόνα (κίνδυνος διασποράς;)

  • Υποδοχείς οιστρογόνων και προγεστερόνης: Μια δοκιμή για τη μέτρηση του αριθμού των υποδοχέων οιστρογόνων και προγεστερόνης στον ιστό του καρκίνου και έλεγχος κατά πόσο η ορμονοθεραπεία μπορεί να σταματήσει την εξέλιξη του καρκίνου.
  • MRI (μαγνητική τομογραφία) μαστών: Για μεγαλύτερες λεπτομέρειες για τον όγκο.

Ορισμένοι παράγοντες επηρεάζουν την πρόγνωση (πιθανότητα υποτροπής του καρκίνου) και τις επιλογές θεραπείας.

•          Το στάδιο του καρκίνου (το μέγεθος του όγκου και αν ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί σε λεμφαδένες ή άλλα μέρη του σώματος).

•          Ο τύπος του καρκίνου του μαστού.

•          Οι υποδοχέων οιστρογόνων και προγεστερόνης στον ιστό του όγκου.

•          Τα υψηλά επίπεδα υποδοχέων ανθρώπινου επιδερμικού αυξητικού παράγοντα τύπου 2 (HER2/neu).

•          Πόσο γρήγορα ο όγκος αυξάνεται.

•          Η ηλικία της γυναίκας, η γενική υγεία, και αν είναι σε εμμηνόπαυση ή  εξακολουθεί να έχει έμμηνο ρύση.

•          Αν ο καρκίνος είναι νεοδιαγνωσμένος ή από υποτροπή.

Διαβάστε, επίσης,

Μαγνητική Μαστογραφία

Απεικονιστικά ευρήματα στους μαστούς

Μοριακό προφίλ του όγκου

Ολόσωμη μαγνητική τομογραφία

Χρήσιμες πληροφορίες για τη μαγνητική τομογραφία

Σύγκριση ολοσωματικής MRI και ολοσωματικού PET/CT SCAN

Οδηγίες για το PET/CT για τους ασφαλισμένους ΕΟΠΥΥ

Μαγνητική τομογραφία σε γυναίκες με καρκίνο του μαστού


Τα στάδια του καρκίνου του μαστού

Μετά την διάγνωση του καρκίνο του μαστού γίνονται εξετάσεις  για να διαπιστωθεί εάν τα καρκινικά κύτταρα έχουν εξαπλωθεί στο στήθος ή σε άλλα μέρη του σώματος.

Υπάρχουν τρεις τρόποι που εξαπλώνεται ο καρκίνος στο σώμα.

  • Κατά συνέχεια ιστού στον περιβάλλοντα φυσιολογικό ιστό.
  • Μέσω του λεμφικού συστήματος και ταξιδεύει μέσω των λεμφικών αγγείων σε άλλα μέρη του σώματος.
  • Μέσω του αίματος. Ο καρκίνος εισβάλλει στις φλέβες και τα τριχοειδή και ταξιδεύει μέσω του αίματος σε άλλα μέρη του σώματος.

Τα ακόλουθα στάδια χρησιμοποιούνται για τον καρκίνο του μαστού:

•          Στάδιο 0 (καρκίνωμα in situ)

•          Στάδιο Ι

•          Στάδιο ΙΙΑ

•          Στάδιο ΙΙΒ

•          Στάδιο ΙΙΙΑ

•          Στάδιο ΙΙΙΒ

•          Στάδιο IIIC

•          Στάδιο IV

Όταν τα καρκινικά κύτταρα ξεφύγουν από τον πρωτοπαθή όγκο και μέσω των λεμφικών αγγείων ή του αίματος πάνε σε άλλα μέρη του σώματος, ένας δευτεροπαθής όγκος σχηματίζεται (μετάσταση), που είναι το ίδιο είδος καρκίνου, όπως ο πρωτοπαθής όγκος. Για παράδειγμα, εάν ο καρκίνος του μαστού κάνει μετάσταση στα οστά, τα καρκινικά κύτταρα στα οστά είναι κύτταρα καρκίνου του μαστού. Η ασθένεια είναι μεταστατικός καρκίνος του μαστού και όχι καρκίνος των οστών.

Σταδιοποίηση καρκίνου του μαστού

  • Στάδιο 0 (καρκίνωμα in situ)

Υπάρχουν 2 είδη καρκινώματος μαστού in situ:

•          Πορογενές καρκίνωμα in situ (DCIS) είναι μια μη διηθητική κατάσταση στην οποία ανώμαλα κύτταρα βρίσκονται στην επένδυση των αγωγών του μαστού. Τα ανώμαλα κύτταρα δεν έχουν εξαπλωθεί εκτός των αγωγών σε άλλους ιστούς στο στήθος. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να γίνει DCIS διηθητικός καρκίνος και να εξαπλωθεί και σε άλλους ιστούς.

•          Λοβιακό καρκίνωμα in situ (LCIS) είναι μια κατάσταση κατά την οποία ανώμαλα κύτταρα βρίσκονται στα λοβίδια του στήθους. Αυτή η κατάσταση γίνεται σπάνια διηθητικός καρκίνος. Ωστόσο, έχοντας λοβιακό καρκίνωμα in situ σε ένα στήθος αυξάνεται ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου του μαστού και στο άλλο στήθος.

  • Στάδιο Ι

Ο όγκος είναι 2 εκατοστά ή μικρότερος και δεν έχει εξαπλωθεί εκτός του μαστού

  • Στάδιο ΙΙΑ

Ο όγκος βρίσκεται στο στήθος, αλλά ο καρκίνος μπορεί να έχει επεκταθεί και στους μασχαλιαίους λεμφαδένες 

-Ο όγκος είναι 2 εκατοστά ή μικρότερος και έχει εξαπλωθεί στους μασχαλιαίους λεμφαδένες

-Ο όγκος είναι μεγαλύτερος από 2 εκατοστά, αλλά δεν είναι μεγαλύτερος από 5 εκατοστά και δεν έχει εξαπλωθεί στους μασχαλιαίους λεμφαδένες

  • Στάδιο ΙΙΒ

Ο όγκος είναι είτε:

-Μεγαλύτερος από 2 εκατοστά αλλά δεν είναι μεγαλύτερος από 5 εκατοστά και έχει εξαπλωθεί στους μασχαλιαίους λεμφαδένες ή

-Μεγαλύτερος από 5 εκατοστά, αλλά δεν έχει εξαπλωθεί στους μασχαλιαίους λεμφαδένες.

  • Στάδιο ΙΙΙΑ

Στο στάδιο ΙΙΙΑ:

Ο όγκος βρίσκεται στο στήθος και στους μασχαλιαίους λεμφαδένες ή σε άλλες γειτονικές δομές, ή ο καρκίνος μπορεί να βρεθεί στους λεμφαδένες κοντά στο στέρνο

-Ο όγκος είναι 2 εκατοστά ή μικρότερος και ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες στη μασχάλη ή σε άλλες γειτονικές δομές, ή ο καρκίνος μπορεί να έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες κοντά στο στέρνο ή

-Ο όγκος είναι μεγαλύτερος από 2 εκατοστά, αλλά δεν είναι μεγαλύτερος από 5 εκατοστά και έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες στη μασχάλη ή σε άλλες γειτονικές δομές, ή ο καρκίνος μπορεί να έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες κοντά στο στέρνο ή

-Ο όγκος είναι μεγαλύτερος από 5 εκατοστά και έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες στη μασχάλη  ή σε άλλες γειτονικές δομές, ή ο καρκίνος μπορεί να έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες κοντά στο στέρνο.

  • Στάδιο ΙΙΙΒ

Ο όγκος μπορεί να έχει οποιοδήποτε μέγεθος και ο καρκίνος:

-έχει εξαπλωθεί στην θωρακικό τοίχωμα και/ή το δέρμα του στήθος και

-ενδέχεται να έχει εξαπλωθεί στους μασχαλιαίους λεμφαδένες ή σε άλλες γειτονικές δομές, ή ο καρκίνος μπορεί να έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες κοντά στο στέρνο.

Ότι ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί στο δέρμα του μαστού είναι ο φλεγμονώδης καρκίνος του μαστού.

  • Στάδιο IIIC

Μπορεί να μην υπάρχει ορατός καρκίνος στο στήθος ή ο όγκος μπορεί να έχει οποιοδήποτε μέγεθος και μπορεί να έχει εξαπλωθεί στο θωρακικό τοίχωμα και/ή το δέρμα του στήθους. Επίσης, ο καρκίνος:

-έχει εξαπλωθεί σε λεμφαδένες πάνω ή κάτω από την κλείδα και

-ενδέχεται να έχει εξαπλωθεί στους μασχαλιαίους λεμφαδένες ή στους λεμφαδένες κοντά στο στέρνο.

Ότι ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί στο δέρμα του μαστού είναι φλεγμονώδης καρκίνος του μαστού.

Το στάδιο IIIC καρκίνου του μαστού διαιρείται:

Στάδιο IIICa: O καρκίνος:

•          βρίσκεται σε δέκα ή περισσότερους μασχαλιαίους λεμφαδένες ή

•          βρίσκεται σε λεμφαδένες κάτω από την κλείδα ή

•          βρίσκεται στους μασχαλιαίους λεμφαδένες και στους λεμφαδένες κοντά στο στέρνο

Στάδιο IIICb: Ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες πάνω από την κλείδα.

  • Στάδιο IV

Ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί σε άλλα όργανα του σώματος, τις περισσότερες φορές στα οστά, στους πνεύμονες, στο ήπαρ ή στον εγκέφαλο.

Φλεγμονώδης καρκίνος του μαστού

Στον φλεγμονώδη καρκίνο του μαστού, ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί στο δέρμα του μαστού και το στήθος φαίνεται κόκκινο και πρησμένο και είναι ζεστό. Η ερυθρότητα και η θερμότητα υπάρχει επειδή τα  καρκινικά κύτταρα μπλοκάρουν τα λεμφικά αγγεία στο δέρμα. Το δέρμα του μαστού μπορεί, επίσης, να παρουσιάσει εμφάνιση που ονομάζεται peau d'orange (δέρμα όπως στο πορτοκάλι). Ο φλεγμονώδης καρκίνος του μαστού είναι σταδίου ΙΙΙΒ,  IIIC και IV.

Υποτροπιάζον καρκίνος μαστού

Είναι καρκίνος του μαστού που έχει υποτροπιάσει (επιστρέψει). Ο καρκίνος μπορεί να εμφανιστεί ξανά στο στήθος, στο θωρακικό τοίχωμα, ή σε άλλα μέρη του σώματος.

Διαβάστε, επίσης,

Ιατρική ενημέρωση πριν το χειρουργείο μαστού

Πώς γίνονται οι μεταστάσεις στον καρκίνο;

Δερματικές μεταστάσεις στον καρκίνο


Θεραπεία καρκίνου του μαστού

Είδη θεραπείας καρκίνου του μαστού

•          Χειρουργική

•          Ακτινοθεραπεία

•          Χημειοθεραπεία

•          Ορμονοθεραπεία

•          Στοχευμένη Θεραπεία

•          Βιοψία φρουρού λεμφαδένα ακολουθούμενη από χειρουργική επέμβαση

•          Υψηλής δόσης χημειοθεραπεία με μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων

Τα τελευταία χρόνια πολλές γυναίκες χρησιμοποιούν εναλλακτικές θεραπείες για τον καρκίνο του μαστού

Διαβάστε, επίσης,

Το ασβέστιο αποτρέπει τις μεταστάσεις στα οστά

Είναι κατάλληλη η σόγια για τον καρκίνο του μαστού;

Πώς μπορεί να βοηθήσει ο βελονισμός στον καρκίνο μαστού;

Η στροφή στην Εναλλακτική Ιατρική

Οι καλύτεροι χυμοί για τον καρκίνο

Ένα τσάι από βότανα για τον καρκίνο

Θεραπεία του καρκίνου με Iscador

Εναλλακτικές θεραπείες για τον καρκίνο

H θεραπεία του καρκίνου με αντινεοπλαστόνια

Μπορεί η υπερθερμία να θεραπεύσει τον καρκίνο;

Υψηλές δόσεις βιταμινών για τη θεραπεία καρκίνου

Η ασπιρίνη μειώνει τον κίνδυνο εξάπλωσης καρκίνου


-Χειρουργική θεραπεία καρκίνου μαστού

Οι περισσότεροι ασθενείς με καρκίνο του μαστού χειρουργούνται για να αφαιρεθεί ο καρκίνος του μαστού. Ορισμένοι από τις λεμφαδένες κάτω από τον βραχίονα, στη μασχάλη, λαμβάνονται για έλεγχο διήθησης από τον καρκίνο.

Η συντηρητική χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του καρκίνου:

•          Ογκεκτομή: Χειρουργική για να αφαιρεθεί ο όγκος (εφάπαξ) και μια μικρή ποσότητα φυσιολογικού ιστού γύρω από αυτόν.

•          Μερική μαστεκτομή: Χειρουργική για να αφαιρεθεί το μέρος του μαστού που έχει καρκίνο και φυσιολογικός ιστός γύρω από αυτόν. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται, επίσης, τμηματική μαστεκτομή.

Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με συντηρητική χειρουργική επέμβαση μπορεί να υποβάλλονται σε αφαίρεση μερικών λεμφαδένων της μασχάλης για βιοψία. Μπορεί να γίνει ταυτόχρονα με το χειρουργείο του μαστού ή μετά (ξεχωριστή τομή).

Άλλοι τύποι χειρουργείου μαστού:

•          Ολική μαστεκτομή: Χειρουργική αφαίρεση ολόκληρου του μαστού που έχει καρκίνο. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται, επίσης, απλή μαστεκτομή. Μερικοί από τους λεμφαδένες της μασχάλης μπορεί να αφαιρεθούν για βιοψία κατά την χειρουργική επέμβαση του μαστού ή μετά, μέσα από ξεχωριστή τομή.

•          Τροποποιημένη ριζική μαστεκτομή: Χειρουργική αφαίρεση ολόκληρου του μαστού που έχει καρκίνο, αφαιρούνται, επίσης, πολλοί από τους λεμφαδένες μασχάλης, οι μυς του μαστού, και σε ορισμένες περιπτώσεις, μέρος των μυών του θωρακικού τοιχώματος.

•          Ριζική μαστεκτομή: Χειρουργική για την αφαίρεση του μαστού που έχει καρκίνο, των μυών του θωρακικού τοιχώματος και του μαστού και αφαιρούνται, επίσης, όλοι οι λεμφαδένες μασχάλης (Halsted ριζική μαστεκτομή).

Ακόμη και αν ο γιατρός αφαιρέσει όλον τον καρκίνο κατά την  χειρουργική επέμβαση, μερικοί λαμβάνουν ακτινοθεραπεία ή  χημειοθεραπεία ή ορμονοθεραπεία μετά από χειρουργική επέμβαση για να εξοντωθούν όλα τα καρκινικά κύτταρα που έχουν απομείνει. Η θεραπεία που γίνεται μετά την χειρουργική επέμβαση, για να μειωθεί ο κίνδυνος ότι ο καρκίνος θα επανέλθει, ονομάζεται συμπληρωματική θεραπεία και πρέπει να γίνεται εξατομικευμένα και σύμφωνα με το μοριακό προφίλ του όγκου.

Μία ασθενής πρέπει να κάνει και αποκατάσταση του μαστού καλύτερα κατά τον ίδιο χρόνο που κάνει την μαστεκτομή ή σε μια μελλοντική στιγμή, αν το επιθυμεί. Η ανακατασκευή του μαστού μπορεί να γίνει με τους ιστούς της γυναίκας ή με τη χρήση εμφυτευμάτων πιστοποιημένων.

Διαβάστε, επίσης,

Οι κίνδυνοι από τα βλαστοκύτταρα

Μαστεκτομή τουαλέτας

Είναι αλήθεια ότι δεν πρέπει να χειρουργείται ο καρκίνος;

Χρήσεις βλαστοκυττάρων στον καρκίνο μαστού

Αποκατάσταση μαστού χωρίς σιλικόνη

Το στήθος σας πρέπει να είναι ωραίο

Τα βλαστοκύτταρα στην πλαστική χειρουργική


-Ακτινοθεραπεία

Ακτινοθεραπεία είναι η θεραπεία του καρκίνου που χρησιμοποιεί υψηλής ενέργειας ακτινοβολία για να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα.

Υπάρχουν δύο είδη ακτινοθεραπείας.

Η εξωτερική ακτινοβολία  χρησιμοποιεί ένα μηχάνημα για να στείλει ακτινοβολία προς τον καρκίνο του μαστού.

Η εσωτερική ακτινοβολία χρησιμοποιεί ραδιενεργές ουσίες σε βελόνες, σύρματα, ή καθετήρες που τοποθετούνται απευθείας εντός ή πλησίον του καρκίνου.

Ο τρόπος της θεραπείας με ακτινοβολία εξαρτάται από τον τύπο και στάδιο του καρκίνου, υπολογίζοντας τους κινδύνους και τα οφέλη και οπωσδήποτε πρέπει να είναι στοχευμένη και εξατομικευμένη.

Διαβάστε, επίσης,

Η ακτινοθεραπεία στον καρκίνο μαστού προκαλεί καρδιοπάθειες

Καρκίνος θυρεοειδούς

TomoTherapy

Διεγχειρητική Ακτινοθεραπεία στον καρκίνο μαστού

Ακτινοθεραπεία με ηλεκτρόνια


Χημειοθεραπεία

Η χημειοθεραπεία είναι μια θεραπεία του καρκίνου που χρησιμοποιεί χημειοθεραπευτικά φάρμακα για να σταματήσουν την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων, είτε με τη θανάτωση των κυττάρων ή με το να σταματάνε την διαίρεσή τους. Όταν η χημειοθεραπεία λαμβάνεται από το στόμα ή ενδοφλέβια ή ενδομυϊκά, τα φάρμακα εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος και μπορεί να φθάσουν στα καρκινικά κύτταρα σε όλο το σώμα (συστηματική χημειοθεραπεία). Όταν η χημειοθεραπεία έχει τοποθετηθεί απευθείας στην σπονδυλική στήλη ή σε να όργανο ή σε μια κοιλότητα όπως η κοιλιά, τα φάρμακα επηρεάζουν κυρίως τα καρκινικά κύτταρα σε αυτές τις περιοχές (περιφερειακή χημειοθεραπεία).

Ο τρόπος της χημειοθεραπείας εξαρτάται από τον τύπο και το στάδιο του καρκίνου και πρέπει να γίνεται εξατομικευμένα και σύμφωνα με το μοριακό προφίλ του όγκου υπολογίζοντας τους κινδύνους και τα οφέλη. (η χημειοθεραπεία σκοτώνει και τα φυσιολογικά κύτταρα).

Διαβάστε, επίσης

Οξεία Μυελογενής Λευχαιμία

Γιατί οι χημειοθεραπείες δεν είναι αποτελεσματικές

Ποιότητα ζωής και καρκίνος

Ανθρακυκίνες και μη ανθρακυκλίνες στον καρκίνο μαστού


-Ορμονοθεραπεία

Ορμονοθεραπεία είναι μια θεραπεία του καρκίνου που αφαιρεί ορμόνες ή σταματάει τη δράση των ορμονών που βοηθούν στην ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων. Οι ορμόνες είναι ουσίες που παράγονται από αδένες στο σώμα και κυκλοφορούν στην κυκλοφορία του αίματος. Ορισμένες ορμόνες μπορούν να προκαλέσουν ορισμένες μορφές καρκίνου. Εάν οι διαγνωστικές εξετάσεις δείχνουν ότι τα καρκινικά κύτταρα έχουν υποδοχείς ορμονών γίνεται ορμονοθεραπεία. Τα οιστρογόνα εκκρίνονται, κυρίως, από τις ωοθήκες και παλαιότερα γινόταν ωοθηκεκτομή.

Η ορμονική θεραπεία με ταμοξιφαίνη δίνεται συχνά σε ασθενείς με πρώιμα στάδια του καρκίνου του μαστού, αλλά και σε μεταστατικό καρκίνο μαστού. Η ορμονική θεραπεία με ταμοξιφαίνη  μπορεί να ενεργεί στα κύτταρα σε όλο το σώμα και μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα ανάπτυξης καρκίνου του ενδομητρίου. Οι γυναίκες που λαμβάνουν ταμοξιφαίνη πρέπει να κάνουν γυναικολογική εξέταση κάθε χρόνο. Οποιοσδήποτε κολπική αιμορραγία, εκτός εμμήνου ρύσεως, θα πρέπει να αναφέρεται σε έναν γιατρό το συντομότερο δυνατόν.

Η ορμονική θεραπεία με ένα αναστολέα της αρωματάσης δίνεται σε ορισμένες μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες που έχουν ορμόνες που εξαρτώνται από τον καρκίνο του μαστού. Οι αναστολείς της αρωματάσης μειώνουν τα οιστρογόνα του οργανισμού με την αναστολή ενός ενζύμου, της αρωματάσης που μετατρέπουν τα ανδρογόνα σε οιστρογόνα.

Για τη θεραπεία του πρώιμου καρκίνου του μαστού, ορισμένοι αναστολείς της αρωματάσης μπορεί να χρησιμοποιηθούν ως συμπληρωματική θεραπεία αντί της ταμοξιφαίνη ή μετά από 2 έτη χορήγησης της ταμοξιφαίνης. Για τη θεραπεία του μεταστατικού καρκίνου του μαστού, οι αναστολείς της αρωματάσης χορηγούνται και ως μονοθεραπεία.

Διαβάστε, επίσης,

Η ορμονοθεραπεία στον καρκίνο του μαστού

Οι μοριακές αλλαγές σε ορμονοεξαρτώμενο καρκίνο μαστού

Χημειοπροφύλαξη στον καρκίνο μαστού

Καρκίνος ενδομητρίου

Αναστροζόλη


-Στοχευμένη Θεραπεία

Στοχευμένη θεραπεία είναι ένα είδος θεραπείας που χρησιμοποιεί φάρμακα ή άλλες ουσίες για τον εντοπισμό και την επίθεση ειδικά στα καρκινικά κύτταρα και δεν βλάπτει τα φυσιολογικά κύτταρα.

Τα μονοκλωνικά αντισώματα και οι αναστολείς τυροσινικής κινάσης είναι θεραπείες που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία του καρκίνου του μαστού.

Η θεραπεία με μονοκλωνικα αντισώματα είναι μια θεραπεία του καρκίνου που χρησιμοποιεί αντισώματα. Αυτά τα αντισώματα μπορεί να προσδιορίσουν ουσίες σε καρκινικά κύτταρα που μπορούν να βοηθήσουν τα καρκινικά κύτταρα να αναπτυχθούν. Τα αντισώματα σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα, μπλοκάροντας την ανάπτυξή τους, ή εμποδίζοντας την εξάπλωση. Τα μονοκλωνικά αντισώματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για τη μεταφορά τοξινών στα καρκινικά κύτταρα ή για τη μεταφορά ραδιενεργού υλικού απευθείας σε καρκινικά κύτταρα. Τα μονοκλωνικά αντισώματα μπορεί να χρησιμοποιηθούν ως συμπληρωματική θεραπεία.

Η Trastuzumab (Herceptin) είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που μπλοκάρει τον παράγοντα ανάπτυξης της πρωτεϊνης HER2, που στέλνει σήματα για την ανάπτυξη των κυττάρων καρκίνου του μαστού. Περίπου το ένα τέταρτο των ασθενών με καρκίνο του μαστού έχουν όγκους που μπορούν να αντιμετωπίζονται με trastuzumab.

Οι αναστολείς τυροσινικής κινάσης είναι στοχευμένη θεραπεία που σταματάει τα σήματα που απαιτούνται για την ανάπτυξη των όγκων. Οι αναστολείς τυροσινοκινάσης μπορεί να χρησιμοποιηθούν  ως συμπληρωματική θεραπεία.

Η λαπατινίμπη είναι ένας αναστολέας της κινάσης της τυροσίνης που εμποδίζει τις συνέπειες της πρωτεΐνης HER2 και άλλων πρωτεϊνών μέσα στα κύτταρα του όγκου. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία ασθενών με HER2-θετικό καρκίνο του μαστού που υποτροπίασαν μετά από θεραπεία με trastuzumab.

Νέες μορφές θεραπείας είναι σε εξέλιξη....

Διαβάστε, επίσης,

Η νανοϊατρική στον καρκίνο του μαστού

Pertuzumab για τον HER2-θετικό μεταστατικό καρκίνο του μαστού

Herceptin στον καρκίνο

Εξατομικευμένη θεραπεία για τον καρκίνο μαστού

VEGF υποδοχείς

Everolimus

Μονοπάτι PI3K/AKT/mTOR

Εξατομικευμένες θεραπείες για τους καρκινοπαθείς

Θεραπεία του καρκίνου εξατομικευμένα

Που μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα νανοσωματίδια


Βιοψία φρουρού  λεμφαδένα ακολουθούμενη από χειρουργική επέμβαση

Βιοψία φρουρού λεμφαδένα είναι η αφαίρεση του φρουρού λεμφαδένα κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης. Ο φρουρός λεμφαδένας είναι ο πρώτος λεμφαδένας που λαμβάνει λέμφο από έναν όγκο. Είναι ο πρώτος λεμφαδένας στον οποίο ο καρκίνος είναι πιθανόν να εξαπλωθεί από τον όγκο. Μια  ραδιενεργή ουσία και/ή μπλε χρωστική ουσία ενίεται στην περιοχή του όγκου. Η ουσία ή βαφή ρέει μέσω των αγωγών της λέμφου στους λεμφαδένες. Ο πρώτoς λεμφαδένας που θα λάβει την ουσία ή την βαφή απομακρύνεται και εξετάζεται για καρκινικά κύτταρα. Αν καρκινικά κύτταρα δεν ανευρίσκονται δεν είναι απαραίτητο να αφαιρεθούν οι λεμφαδένες. Μετά τη βιοψία φρουρού λεμφαδένα, ο χειρουργός αφαιρεί το στήθος (με διατήρηση ή μαστεκτομή).


Υψηλής δόσης χημειοθεραπεία με μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων

Υψηλής δόσης χημειοθεραπεία με μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων. Tα βλαστικά κύτταρα είναι ανώριμα κύτταρα του αίματος που αφαιρούνται από το αίμα ή το μυελό του ασθενούς ή έναν δότη καταψύχονται και αποθηκεύονται. Μετά τη χημειοθεραπεία τα αποθηκευμένα βλαστικά κύτταρα αποψύχονται και δίνονται πίσω στον ασθενή μέσω έγχυσης, για να αποκατασταθούν τα κύτταρα του αίματος του οργανισμού. Μελέτες έχουν δείξει ότι οι υψηλές δόσεις χημειοθεραπείας που ακολουθούνται από μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων είναι ανώφελες...


Θεραπεία καρκίνου μαστού ανάλογα με το Στάδιο

  • Πορογενές καρκίνωμα in situ (DCIS)

•          Συντηρητική χειρουργική επέμβαση μαστού και ακτινοθεραπεία με ή χωρίς ταμοξιφαίνη.

•          Ολική μαστεκτομή με ή χωρίς ταμοξιφαίνη.

•          Διατήρηση του μαστού και θεραπεία με ακτινοθεραπεία.

•          Διατήρηση του μαστού και  ταμοξιφαίνη χωρίς ακτινοθεραπεία.

  • Λοβιακό καρκίνωμα in situ (LCIS)

•          Βιοψία για διάγνωση LCIS (κίνδυνος μετάστασης;) τακτική παρακολούθηση με μαστογραφία, υπερήχους και κλινική εξέταση.

•          Η ταμοξιφαίνη χορηγείται για να μειώσει τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού.

•          Προφυλακτική μαστεκτομή. Αυτή η επιλογή θεραπείας, μερικές φορές χρησιμοποιείται σε γυναίκες που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού.

  • Στάδιο Ι, Στάδιο ΙΙ, Στάδιο ΙΙΙΑ, και Στάδιο IIICa Καρκίνος του Μαστού

•          Χειρουργείο με διατήρηση του μαστού και αφαίρεση του όγκου σε υγιή όρια, ακολουθούμενη από αφαίρεση των λεμφαδένων και ακτινοθεραπεία.

•          Τροποποιημένη ριζική μαστεκτομή με ή χωρίς αποκατάσταση του μαστού (καλύτερα να γίνονται στον ίδιο χρόνο)

•          Βιοψία φρουρού λεμφαδένα ακολουθούμενη από χειρουργική επέμβαση.

Συμπληρωματική θεραπεία:

•          Ακτινοθεραπεία στους λεμφαδένες κοντά στο στήθος και στο θωρακικό τοίχωμα μετά από μια τροποποιημένη ριζική μαστεκτομή.

•          Συστηματική χημειοθεραπεία με ή χωρίς ορμονοθεραπεία.

•          Ορμονική θεραπεία.

•          Τrastuzumab (Herceptin) σε συνδυασμό με συστηματική χημειοθεραπεία.

  • Στάδιο ΙΙΙΒ, Στάδιο IIICb, Στάδιο IV

•          Συστηματική χημειοθεραπεία.

•          Συστηματική χημειοθεραπεία ακολουθούμενη από χειρουργική επέμβαση μαστού με διατήρηση ή ολική μαστεκτομή, αφαίρεση λεμφαδένων  μασχάλης και στη συνέχεια ακτινοθεραπεία. Πρόσθετη συστηματική θεραπεία (χημειοθεραπεία, ορμονοθεραπεία, ή και τα δύο) μπορεί να δοθούν συμπληρωματικά.

Στάδιο IV-μεταστατικός καρκίνος του μαστού

•          Ορμονοθεραπεία και/ή συστηματική χημειοθεραπεία με ή χωρίς trastuzumab (Herceptin).

•          Λαπατινίμπη σε συνδυασμό με καπεσιταβίνη.

•          Ακτινοθεραπεία και/ή χειρουργική για ανακούφιση από τον πόνο και άλλα συμπτώματα.

•          Διφωσφονικά για τη μείωση οστικής νόσου και τον πόνο, όταν ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί στα οστά.

•          Συστηματική χημειοθεραπεία και/ή ορμονοθεραπεία.

•          Συνδυασμοί trastuzumab (Herceptin) με άλλα αντικαρκινικά φάρμακα.

•          Συνδυασμοί λαπατινίμπης με άλλα  αντικαρκινικά φάρμακα.

•          Χημειοθεραπεία υψηλών δόσεων με μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων. (Δεν χρησιμοποιείται πια)

Θεραπεία του φλεγμονώδη καρκίνου του μαστού:

•          Συστηματική χημειοθεραπεία.

•          Συστηματική χημειοθεραπεία ακολουθούμενη από χειρουργική επέμβαση μαστού με διατήρηση ή ολικήμαστεκτομή, αφαίρεση λεμφαδένων  μασχάλης και στη συνέχεια ακτινοθεραπεία. Πρόσθετη συστηματική θεραπεία (χημειοθεραπεία, ορμονοθεραπεία, ή και τα δύο) μπορεί να δοθούν συμπληρωματικά.

Θεραπεία του καρκίνου του μαστού σε υποτροπή

•          Χειρουργική (ριζική ή τροποποιημένη ριζική μαστεκτομή) ακτινοθεραπεία, ή και τα δύο.

•          Συστηματική χημειοθεραπεία ή ορμονοθεραπεία.

•          Τrastuzumab (Herceptin) σε συνδυασμό με συστηματική χημειοθεραπεία.

Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες αν νοσήσετε από καρκίνο του μαστού

Διαβάστε, επίσης.

Πόσο πρέπει να πίνουν οι γυναίκες με καρκίνο μαστού

Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

Που μπορεί να εφαρμοστεί το μοριακό προφίλ

Κατευθυντήριες οδηγίες για τη θεραπεία καρκίνου του μαστού

 Η Εξέλιξη της Ογκολογίας

Ο ρόλος του p53 στον καρκίνο του μαστού

Καρκίνος και εγκυμοσύνη

Η μεγάλη υπόθεση για τη θεραπεία του καρκίνου

Οι θυμωμένοι επιζήσαντες από καρκίνο

Η μεγάλη αλήθεια για τη θεραπεία του καρκίνου

Η Ιατρική του emedi

Μοριακές αλλαγές στον Her2-θετικό καρκίνο μαστού

Πότε είναι επιζήμια η αντικαρκινική θεραπεία;

Αυξητικοί παράγοντες και καρκίνος μαστού

Επανένταξη ενός καρκινοπαθούς στην κοινωνία

Το ασβέστιο αποτρέπει τις μεταστάσεις στα οστά

Θεραπεία οστικών μεταστάσεων στον καρκίνο μαστού

Denosumab σε οστικές μεταστάσεις

www.emedi.gr

Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου του μαστού, πατώντας εδώ.

Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο μαστού 

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο μαστού 

Διαβάστε, επίσης,

Απόστημα μαστού

Ινοκυστική μαστοπάθεια

Κάνναβη και καρκίνος του μαστού

Κλινική εξέταση μαστών 

Ο καρκίνος του μαστού θεραπεύεται

Πρόληψη καρκίνου μαστού

Η σημασία της πρόληψης στον καρκίνο του μαστού

Τα σουτιέν προκαλούν καρκίνο στο μαστό

Στάδιο ΙΙΙ καρκίνος μαστού

Στάδιο I καρκίνος μαστού

Στάδιο II καρκίνος μαστού

Πορογενές καρκίνωμα in situ μαστού

Προγνωστικοί δείκτες στον καρκίνο μαστού

Προβλεπτικοί καρκινικοί δείκτες στην ογκολογία

Απεικονιστικός έλεγχος στην ογκολογία

Βιοδείκτες στην ογκολογία

Διάγνωση του καρκίνου του μαστού 

Οδηγίες για τον προσυμπτωματικό έλεγχο για το καρκίνο μαστού

Μαγνητική τομογραφία ή μαστογραφία για πρόληψη καρκίνου μαστού

Σταδιοποίηση στον καρκίνο

Ποιότητα ζωής και καρκίνος

Η σωστή εκτίμηση των καρκινικών δεικτών

Λέιζερ για τη διάγνωση του καρκίνου μαστού

Λέιζερ για τη θεραπεία του καρκίνου μαστού

Υπέρηχος μαστών

Ελαστογραφία μαστού

Τρισδιάστατη Μαστογραφία 

Μη επεμβατική κυτταρολογική εξέταση για τον καρκίνο του μαστού

Ο καρκίνος του μαστού θεραπεύεται

Καρκίνος μαστού

Στηθόδεσμος που ανιχνεύει τον καρκίνο του μαστού

Οι τεχνικές εξατομικευμένης θεραπείας του καρκίνου

Όλοι οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο του μαστού

Τα νεώτερα φάρμακα για τον καρκίνο του μαστού

Πώς η βιοψία και το χειρουργείο βοηθούν στην εξάπλωση του καρκίνου

Η λήψη νουκλεϊνικών οξέων από δείγματα ιστών

Η πικρή αλήθεια για τις χημειοθεραπείες 

Βιολογική θεραπεία του καρκίνου

Προγνωστικός παράγοντας για τον καρκίνο μαστού

Γιατί τα χημειοθεραπευτικά δεν λειτουργούν 

Bιοψία για τον καρκίνο μέσω του αίματος

Το καρκινικό μονοπάτι στον καρκίνο του μαστού

Οι ασθενείς που έχουν καρκίνο δεν έχουν όλοι καρκίνο

Δεύτερη γνώμη στον καρκίνο

Εξατομικευμένη Θεραπεία

Οι θυμωμένοι επιζήσαντες από καρκίνο

Μοριακό προφίλ του όγκου

Εξατομικευμένη θεραπεία για τον καρκίνο μαστού

Τα ελπιδοφόρα μηνύματα στην Ογκολογία

Γιατί οι χημειοθεραπείες δεν είναι αποτελεσματικές

Μοριακές αλλαγές στον Her2-θετικό καρκίνο μαστού

Να αγαπάτε τον εαυτό σας

Η Εξέλιξη της Ογκολογίας

Μαγνητική τομογραφία σε γυναίκες με καρκίνο του μαστού

Αλλάζει η θεραπεία στον καρκίνο του μαστού

Θεραπεία του καρκίνου εξατομικευμένα

TomoTherapy

H θεραπεία του καρκίνου με αντινεοπλαστόνια

Γονίδιο υπεύθυνο για τον καρκίνο μαστού

Οι μοριακές αλλαγές σε ορμονοεξαρτώμενο καρκίνο μαστού

Απεικονιστικά ευρήματα στους μαστούς

Που μπορεί να εφαρμοστεί το μοριακό προφίλ

Μοριακό προφίλ του όγκου

Η κλασική θεραπεία του καρκίνου του μαστού

Εξειδικευμένα κέντρα καρκίνου

Διάγνωση του καρκίνου του μαστού

Χρήσιμες πληροφορίες για την πρόληψη του καρκίνου μαστού

Όλοι οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο του μαστού

Λάδι για μασάζ στο στήθος

Τα νεώτερα φάρμακα για τον καρκίνο του μαστού

Τα νέα για τον καρκίνο του μαστού

Για όσες έχουν κίνδυνο για καρκίνο μαστού

Μη επεμβατική κυτταρολογική εξέταση για τον καρκίνο του μαστού

Mοριακός χάρτης του καρκίνου του μαστού

Καρκινικοί δείκτες

 

 

Διαβάστηκε 11365 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2019 20:14
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Μικροβιακή μηνιγγίτιδα Μικροβιακή μηνιγγίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη μικροβιακή μηνιγγίτιδα

    Μικροβιακή μηνιγγίτιδα είναι μία φλεγμονή μικροβιακής αιτιολογίας της λεπτής μήνιγγας και του εγκεφαλονωτιαίου υγρού της καθώς και του υγρού των κοιλιών. Η μηνιγγίτιδα είναι πάντοτε εγκεφαλονωτιαία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Νεογνά, βρέφη και ηλικιωμένοι

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΙΚΡΟΒΙΑΚΗΣ ΜΗΝΙΓΓΙΤΙΔΑΣ

    • Πρόσφατη λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού
    • Πυρετός 
    • Κεφαλαλγία
    • Μηνιγγισμός
    • Σημεία εγκεφαλικής δυσλειτουργίας 
    • Έμετοι 
    • Φωτοφοβία
    • Σπασμοί 
    • Ναυτία 
    • Ρίγη 
    • Έντονη εφίδρωση 
    • Αδυναμία
    • Διαταραχές του επιπέδου συνείδησης 
    • Εστιακή νευρολογική σημειολογία
    • Στους ηλικιωμένους τα ευρήματα είναι ύπουλα, όπως πολλές φορές η σύγχυση
    • Σε μηνιγγιτιδοκοκκαιμία εμφανίζεται εξάνθημα, κηλιδώδες και ερυθηματώδες αρχικά, πετεχειώδης ή πορφυρικό στη συνέχεια

    ΑΙΤΙΑ ΜΙΚΡΟΒΙΑΚΗΣ ΜΗΝΙΓΓΙΤΙΔΑΣ

    • Νεογνά: Escherichia coli, Streptococcus ομάδα B, Listeria monocytogenes και Streptococcus μη ομάδας B
    • Βρέφη/Παιδιά: H. influenza (48%), Streptococcus pneumoniae (13%) και Neisseria menigitidis
    • Ενήλικες:  Streptococcus pneumoniae (30-50%), H. influenza (1-3%), Neisseria menigitidis (10-35%), Gram αρνητικός βάκιλλος (1-10%), Staphylococci (5-15%), Streptococci (5%) και είδη Λιστέριας (5%)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΜΙΚΡΟΒΙΑΚΗΣ ΜΗΝΙΓΓΙΤΙΔΑΣ

    • Ανοσοκατεσταλμένα άτομα
    • Αλκοολισμός
    • Νευροχειρουργικές επεμβάσεις ή κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΙΚΡΟΒΙΑΚΗΣ ΜΗΝΙΓΓΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Μικροβιαιμία
    • Σηψαιμία
    • Πνευμονικό απόστημα
    • Σπασμοί
    • Μηνιγγίτιδα άλλης, μη μικροβιακής αιτιολογίας

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΜΙΚΡΟΒΙΑΚΗΣ ΜΗΝΙΓΓΙΤΙΔΑΣ

    Θολό ΕΝΥ

    Νεογνά:

    • > 10 λευκά αιμοσφαίρια-WBC στο ΕΝΥ
    • Λόγος γλυκόζης ΕΝΥ: γλυκόζη αίματος <0,6
    • ΕΝΥ πρωτεΐνη > 50 mg/dl

    Βρέφη/Παιδιά:

    •  5 WBC στο ΕΝΥ
    • Λόγος ΕΝΥ: γλυκόζη αίματος < 0,6
    • ΕΝΥ πρωτεΐνη > 50 mg/dl

    Ενήλικες: 

    • 1.000 - 100.000 WBC στο ΕΝΥ (μέσος όρος 5.000-20.000)
    • Λόγος γλυκόζης ΕΝΥ: γλυκόζη αίματος < 0,4
    • ΕΝΥ πρωτεΐνη > 45 mg/dl (συνήθως 150-400 mg/dl)

    Σε όλες τις ηλικίες:

    • ΕΝΥ αρχική πίεση > 180 mm H2O
    • ΕΝΥ, χρώση κατά Gram (+) στο 75% των ασθενών χωρίς αγωγή 
    • ΕΝΥ, καλλιέργεια + 70-80%
    • Καλλιέργεια αίματος + 40-60%
    • ΕΝΥ, δοκιμασία βακτηριδιακών αντιγόνων (η ευαισθησία ποικίλλει) 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • CT εγκεφάλου σε υποψία αυξημένης ενδοκράνιας πίεσης 
    • Η ακτινογραφία θώρακα μπορεί να αποκαλύψει μία ασυμπτωματική περιοχή με πνευμονίτιδα ή απόστημα 
    • Οι ακτινογραφίες παραρρίνιων κόλπων/κρανίου μπορεί να δείξουν οστεομυελίτιδα κρανίου, παραρρινοκολπίτιδα ή κάταγμα κρανίου
    • Στην πορεία της νόσου, CT εγκεφάλου σε υποψία υδροκεφάλου, εγκεφαλικού 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Οσφυονωτίαια παρακένετηση

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΙΚΡΟΒΙΑΚΗΣ ΜΗΝΙΓΓΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή σε νοσοκομείο, συχνά σε ΜΕΘ. Σε υποψία της πάθησης η οσφυονωτιαία παρακέντηση θα πρέπει να γίνεται από εξωτερικά ιατρεία και η αντιμικροβιακή αγωγή να αρχίζει πριν τη μεταφορά στο θάλαμο 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Κατάλληλη αντιμικροβιακή θεραπεία 
    • Έντονη υποστηρικτική φροντίδα με συνεχή παρακολούθηση για την έγκαιρη αναγνώριση των σπασμών και την πρόληψη εισρόφησης 
    • Αντιμετώπιση οποιασδήποτε συνυπάρχουσας κατάστασης 
    • Μέτρα για την πρόληψη της υποθερμίας και της αφυδάτωσης 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση ανέχεται ο ασθενής στο νοσοκομείο και μετά την έξοδο του

    Vivian Yeung I1 Bacterialm

    ΔΙΑΙΤΑ

    Κανονική εκτός αν η νόσος επιπλακεί με σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΜΙΚΡΟΒΙΑΚΗΣ ΜΗΝΙΓΓΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Εμπειρική θεραπεία ώσπου να βγουν τα αποτελέσματα της καλλιέργειας (πρέπει να ελέγχονται τα τοπικά πρότυπα ευασθησίας των μικροβίων)

    • 0-4 εβδομάδες - αμπικιλλίνη (300-400 mg/kg/ημέρα) σε συνδυασμό με μία κεφαλοσπορίνη 3ης γενιάς (κεφοταξίμη, 200 mg/kg/ημέρα κάθε 4-6 ώρες ή κεφτριαξόνη 100 mg/kg/ημέρα κάθε 12-24 ώρες), η αμπικιλλίνη μαζί με αμινογλυκοσίδη (τομπραμυκίνη 7,5 mg/kg/ημέρα κάθε 6-8 ώρες, πρόωρα ή βρέφη < 1 εβδομάδα, 2,5 mg/kg/ημέρα κάθε 12 ώρες). Διάρκεια θεραπείας: 14-21 ημέρες 
    • 4-12 εβδομάδες - αμπικιλλίνη σε συνδυασμό με κεφαλοσπορίνη 3ης γενιάς. Θεραπεία 10 ημερών (ίδια δοσολογία όπως παραπάνω)
    • 3 μηνών - 18 χρονών - κεφαλοσπορίνη 3ης γενιάς ή αμπικιλλίνη με χρωραμφενικόλη (75-100 mg/kg/ημέρα). Θεραπεία 10 ημερών
    • 18-50 ετών - πενικιλλίνη G (18-24 εκατομμύρια μονάδες κάθε 4-6 ώρες) ή αμπικιλλίνη (12-18 gm/ημέρα σε διαιρεμένες δόσεις). Θεραπεία 10 ημερών 
    • Πάνω από 50 ετών - αμπικιλλίνη μαζί με κεφαλοσπορίνη 3ης γενιάς (κεφοταξίμη 2 gm κάθε 4 ώρες ή κεφτριαξόνη 2 gm/ημέρα). Θεραπεία 14-21 ημερών  

    Προφυλάξεις:

    • Ωτοτοξικότητα από τις αμινογλυκοσίδες
    • Κώφωση 
    • Διαταραχές ανάπτυξης που σχετίζονται με τη μηνιγγίτιδα 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Βανκομυκίνη
    • Αντιψευδομοναδική πενικιλλίνη
    • Αζτρεονάμη
    • Κινολόνες 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΙΚΡΟΒΙΑΚΗΣ ΜΗΝΙΓΓΙΤΙΔΑΣ

    Τα στελεχιαία ακουστικά προκλητά δυναμικά πρέπει να εξετάζονται αμέσως στα βρέφη. Η περαιτέρω παρακολούθηση θα εξαρτηθεί από τα αποτελέσματα της και την πορεία της μηνιγγίτιδας κατά τη διάρκεια της νοσηλείας 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Άμεση θεραπευτική αντιμετώπιση των λοιμώξεων 
    • Εφαρμογή αυστηρώς άσηπτων τεχνικών στην αντιμετώπιση ασθενών με τραύμα κεφαλής ή κάταγμα κρανίου 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σπασμοί (20-30% στην πορεία της νόσου)
    • Εστιακή νευρολογική σημειολογία
    • Παραλύσεις κρανιακών νεύρων (III, VI, VII, VIII) 10-20% των περιπτώσεων υποχωρούν μέσα σε λίγες εβδομάδες
    • Βαρηκοΐα αντίληψης (10% στα παιδιά)
    • Νευροαναπτυξιακές διαταραχές (προβλήματα μάθησης 30%)
    • Αποφρακτικός υδροκέφαλος
    • Υποσκληρίδια συλλογή 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Θνητότητα γενικά 14%
    • H. inflouenza (αιμόφιλος ινφλουένζας) 6%
    • Neisseria menigitidis (ναϊσσέρεια μηνιγιτιδική) 10,3%
    • Streptococcus pneumoniae (στρεπτόκοκκος πνευμονίας) 26,3

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Οι οποίες επιβαρρύνουν την πρόγνωση:

    • Κώμα 
    • Σπασμοί 
    • Αλκοολισμός 
    • Μεγάλη ηλικία 
    • Βρεφική ηλικία 
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Πολλαπλούν μυέλωμα
    • Κάκωση κεφαλής 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Αρκετά σημεία και συμπτώματα μπορεί να μην είναι πολύ εμφανή σε ηλικιωμένους ασθενείς με άλλες παθήσεις (συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, πνευμονία)

    Άλλα: Διαφορετικοί αιτιολογικοί παράγοντες, αντιμικροβιακή αγωγή, δοσολογία και ευρήματα στο ΕΝΥ

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Τα κορτικοστεροειδή (δεξαμεθαζόνη) χρησιμοποιούνται ως επικουρική θεραπεία - είναι χρήσιμα στη μείωση γενικά των νευρολογικών επιπλοκών και στη μείωση της θνησιμότητας σε πνευμονιοκοκκική μηνιγγίτιδα. 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Bacterial Meningitis stages

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νοκαρδίωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Lyme

    Σποροτρίχωση

    Πυρετικοί σπασμοί

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τριχίνωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υπαραχνοειδή αιμορραγία

    Μικροβιακή τροφική δηλητηρίαση

    Τουλαραιμία

    Βρεφική ροδάνθη

    Βαρτονέλλωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πολιομυελίτιδα

    Πνευμονία από Pneumoystis Carinii

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από μυκόπλασμα

    Πνευμονικό απόστημα

    Παρωτίτιδα

    Πανώλη

    Οστρακιά

    Διανοητική καθυστέρηση

    Σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις ανοσοανεπάρκειες

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη φυματίωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ανεμοβλογιά

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμοιβάδωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις γονοκοκκικές λοιμώξεις

    Απρόσφορη έκκριση αντιδιουρητικής ορμόνης

    Βλαστομύκωση

    Εγκεφαλική παράλυση

    Απόστημα εγκεφάλου

    Λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα

    Ιογενής εγκεφαλίτιδα

    Νευρίτιδα

    Λοίμωξη από τον Ιό Epstein-Barr

    Απλός έρπητας

    Ερπητική κυνάγχη

    Σύνδρομο υποτονικού βρέφους

    Χρήσιμες πληροφορίες για το AIDS

    Κηλιδώδης πυρετός των βραχωδών ορέων

    Μεταστατικός καρκίνος στο νευρικό σύστημα

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε μηνιγγίτιδα

    Υδροκεφαλία σε ενήλικες

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Σοβαρά συμπτώματα και σημεία που πρέπει να σας ανησυχήσουν

    Μήπως έχετε δυσκαμψία στον αυχένα;

    Κρυπτοκοκκίαση

    Σε ποιους ασθενείς πρέπει να γίνεται έλεγχος για φυματίωση

    Φυματιώδης μηνιγγίτιδα

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Οσφυϊκή παρακέντηση

    Πρέπει να εμβολιαζόμαστε το χειμώνα;

    Έλεγχος των λοιμώξεων στα νοσοκομεία

    Μηνιγγίτιδα

    Εμβόλιο μηνιγγιτιδόκοκκου

    Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

    www.emedi.gr

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων

    Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων

    Τι είναι το σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων

    Ασθενής με φυσιολογικούς προηγουμένως πνεύμονες, ο οποίος εμφανίζει πνευμονικές ή μη-αναπνευστικές διαταραχές που ακολουθούνται από μια σειρά γεγονότων τα οποία διαδραματίζονται στο επίπεδο της κυψελιδοτριχοειδικής μεμβράνης. Τα χαρακτηριστικά ευρήματα είναι η μείωση της λειτουργικής υπολειπόμενης χωρητικότητας και της διατασιμότητας των πνευμόνων.

    • Υποξαιμία, μειωμένη διατασιμότητα των πνευμόνων και δημιουργία διαφυγής καθώς πρωτεϊνικό υλικό συγκεντρώνεται στις κυψελίδες και τον διάμεσο ιστό. Η υποξαιμική αναπνευστική ανεπάρκεια δευτεροπαθής μη-καρδιογενούς πνευμονικού οιδήματος σχεδόν πάντοτε απαιτεί μηχανική υποστήριξη της αναπνοής

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πνεύμονες

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗΣ ΔΥΣΧΕΡΕΙΑΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

    Οι περισσότεροι ασθενείς εμφανίζουν παρόμοια κλινικά και παθολογικά ευρήματα ανεξάρτητα από την αιτία της οξείας πνευμονικής βλάβης.

    Υπάρχουν 4 φάσεις:

    • Φάση 1: Οξεία βλάβη - φυσιολογική αντικειμενική εξέταση, φυσιολογική ακτινογραφία θώρακος, ταχύπνοια, ταχυκαρδία και αναπνευστική αλκάλωση 
    • Φάση 2: Λανθάνουσα φάση - 6-48 ώρες μετά την βλάβη: υπεραερισμός, υποκαπνία, συμμετοχή επικουρικών αναπνευστικών μυών, αύξηση της κυψελιδοτριχοειδικής κλίσης του οξυγόνου
    • Φάση 3: Οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια, ταχύπνοια και δύσπνοια μειωμένη διατασιμότητα πνευμόνων, διάχυτα διηθήματα στην ακτινογραφία θώρακα, διάσπαρτοι τρίζοντες 
    • Φάση 4: Σοβαρές διαταραχές, βαρεία υποξαιμία που δεν ανταποκρίνεται στην θεραπεία, αυξημένη ενδοπνευμονική διαφυγή, μεταβολική και αναπνευστική οξέωση 

    Σημεία και συμπτώματα κοινά και στις 4 φάσεις:

    • Ταχύπνοια και ταχυκαρδία τις πρώτες 12 έως 24 ώρες
    • Υγρό και κυανωτικό δέρμα
    • Δυσχέρεια στην αναπνοή με την συμμετοχή των μεσοπλεύριων και άλλων επικουρικών αναπνευστικών μυών 
    • Δραματική δύσπνοια
    • Υψηλοί, τελοεκπνευστικοί τρίζοντες σε όλα τα πνευμονικά πεδία
    • Έντονη ανησυχία
    • Λήθαργος, μετά χαλάρωση
    • Η υποξαιμία μπορεί να υπάρχει πολύ πριν την εκδήλωση της κλινικής εικόνας

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗΣ ΔΥΣΧΕΡΕΙΑΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

    Μελέτες έχουν ενοχοποιήσει διάφορους μεσολαβητές για την έναρξη και την εξέλιξη του συνδρόμου αναπνευστικής δυσχέρειας των ενηλίκων 

    • Κυτταροκίνες (παράγοντας νέκρωσης των όγκων, ιντερλευκίνη 1, ιντερλευκίνη 6)
    • Ενεργοποίηση της οδού της πήξης 
    • Παράγοντας που ενεργοποιεί τα αιμοπετάλια 
    • Ρίζες οξυγόνου
    • Οδοί της λιποξυγενάσης (λευκοτριένες C4, D4 και Ε4)
    • Πρωτεάσες ουδετεροφίλων
    • Οξείδιο του αζώτου - μπορεί να έχει καταστροφική ή ευεργετική δράση 
    • Ενδοτοξίνη
    • Παράγωγα της οδού της κυκλοοξυγενάσης (θρομβοξάνη Α2, προστακυκλίνη)

    Όλες οι παρακάτω αιτίες μπορεί να πυροδοτήσουν την έναρξη μιας συστηματικής φλεγμονώδους αντίδρασης μέσω ενεργοποίησης των παραπάνω μεσολαβητών 

    • Εισρόφηση
    • Πνευμονικές και συστηματικές λοιμώξεις (από βακτηρίδια, μύκητες, ιούς και πρωτόζωα)
    • Σήψη (από Gram (-), Gram (+), μύκητες, μυκοβακτηρίδιο φυματίωσης, πνευμονία από πνευμοκύστη, κορωνοϊός)
    • Τραυματική πνευμονία
    • Πνιγμός
    • Πολλαπλά κατάγματα, ιδίως σε μακρά οστά (λιπώδης εμβολή)
    • Πολλαπλές μεταγγίσεις 
    • Παγκρεατίτιδα, βαρεία
    • Κρανιοεγκεφαλική κάκωση 
    • Εισπνοή τοξικών αερίων (οξυγόνο, καπνός, NH3, χλωρίνη, πλαστικά, φωσγένιο, κάδμιο)
    • Εγκαύματα 
    • Καταπληξία (αιμορραγική, καρδιογενής, σηπτική, αναφυλακτική)
    • Εκλαμψία
    • Καρκινωμάτωση 
    • Αντίδραση λευκοσυγκολλητίνης 
    • Εμβολή από αέρα ή αμνιακό υγρό

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗΣ ΔΥΣΧΕΡΕΙΑΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

    • Συστηματική σήψη
    • Τραυματική πνευμονία
    • Εισρόφηση 
    • Εισπνοή τοξικών ουσιών 
    • Διάχυτη πνευμονία
    • Πολλαπλές επείγουσες μεταγγίσεις αίματος 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗΣ ΔΥΣΧΕΡΕΙΑΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Καρδιογενές πνευμονικό οίδημα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • PaO2 < 50 mm Hg με FiO2 > 0,6
    • Συνολική διατασιμότητα < 50 ml/cm νερού (συνήθως 20-30 ml/cm νερού)
    • Αυξημένο κλάσμα διαφυγής Q's/Q't και νεκρός χώρος αερισμού VD/VT

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Πολλαπλές πνευμονικές εμβολές 
    • Καρδιογενές πνευμονικό οίδημα
    • Βαρεία χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια
    • Βαρεία πνευμονία

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Οι πνεύμονες έχουν ευρήματα εξιδρωματικής φάσης, πρώιμης υπερπλαστικής φάσης ή όψιμης υπερπλαστικής φάσης 
    • Οίδημα κυψελίδων και διαμέσου ιστού
    • Φλεγμονώδη κύτταρα και ερυθροκύτταρα διαχέονται στις κυψελίδες και στον διάμεσο ιστό 
    • Τα κύτταρα τύπου Ι καταστρέφονται καταλείποντας απογυμνωμένη την βασική μεμβράνη 
    • Υγρό πλούσιο σε λευκώματα πληροί τις κυψελίδες 
    • Τα κυψελιδικά κύτταρα τύπου ΙΙ, αρχικώς δεν εμφανίζουν μεταβολές 
    • Τα κύτταρα τύπου ΙΙ αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται 72 ώρες μετά την έναρξη του επεισοδίου
    • Τα κύτταρα τύπου ΙΙ καλύπτουν την απογυμνωμένη βασική μεμβράνη 
    • Συσσώρευση πρωτεϊνών πλάσματος, κυτταρικών καταλοίπων, ινικής και υπολειμμάτων επιφανειοδραστικού παράγοντα οδηγούν στον σχηματισμό μεμβρανών υαλίνης
    • Στις επόμενες 3-10 ημέρες τα διαφράγματα των κυψελίδων παχύνονται από ινοβλάστες, λευκοκύτταρα και πλασματοκύτταρα που πολλαπλασιάζονται 
    • Αρχίζει βλάβη των τριχοειδών
    • Οι μεμβράνες υαλίνης αρχίζουν να αναδιοργανώνονται 
    • Η ίνωση αρχίζει να γίνεται εμφανής στις αναπνευστικές οδούς και στα βρογχιόλια  

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Καθετηριασμός πνευμονικής αρτηρίας 
    • Εξέταση του υγρού το οποίο υπάρχει στην περιοχή του πνευμονικού οιδήματος

    gr1 lrg 15

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία θώρακος

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Καθετηριασμός της πνευμονικής αρτηρίας για να διαπιστωθεί:

    • Φυσιολογική πίεση εξ εσφηνώσεως στην πνευμονική αρτηρία 
    • Σημείωση: Το βασικό σημείο αυτής της εξέτασης είναι να αποδειχθεί ότι η πίεση εξ ενσφηνώσεως στην πνευμονική αρτηρία δεν είναι συμβατή με καρδιογενές πνευμονικό οίδημα
    • Χαμήλη πίεση εξ ενσφηνώσεως στην πνευμονική αρτηρία συνδυαζόμενη με χαμηλή τιμή αλβουμίνης ορού μπορεί να οδηγήσει σε πνευμονικό οίδημα καρδιογενούς αιτιολογίας. Οι ασθενείς με χρόνια συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια μπορεί να έχουν αυξημένη πίεση εξ ενσφηνώσεως όμως παρ'όλα αυτά μπορούν να αναπτύξουν σύνδρομο αναπνευστική δυσχέρειας των ενηλίκων

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗΣ ΔΥΣΧΕΡΕΙΑΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Μονάδα εντατικής θεραπείας 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Κατάλληλη αντιμετώπιση της υποκείμενης νόσου 
    • Τα κορτικοστεροειδή θεωρητικά έχουν ευεργετική επίδραση. Δεν πρέπει να χορηγούνται σε περίπτωση λανθάνουσας λοίμωξης
    • Όπου απαιτείται μηχανική υποστήριξη αναπνοής 
    • Υποστήριξη της οξυγόνωσης μέσω θετικής τελοεκπνευστικής πίεσης σε ποσοστό τέτοιο ώστε να διατηρείται ο κορεσμός της αιμοσφαιρίνης σε ικανοποιητικά επίπεδα (90-95%) με FiO2 ≤  60%. Η PaO2 είναι λιγότερο σημαντική απ'ότι η παροχή οξυγόνου 

    Διατήρηση της παροχής οξυγόνου:

    1. Όπου απαιτείται, αύξηση της περιεκτικότητας σε O2 με μεταγγίσεις συμπυκνωμένων ερυθρών
    2. Διατήρηση επαρκούς καρδιακής παροχής με χορήγηση υγρών ή ινότροπων ουσιών. Μέτρηση το CO2 σε κάθε μεταβολή της θετικής τελοεκνευστικής πίεσης. Εάν το CO2 ελαττωθεί, χορηγείστε υγρά ώστε να εξασφαλισθεί επαρκής ποσότητα CO και να δοθεί το περιθώριο για επιπλέον διορθώσεις της θετικής τηλοεκνευστικής πίεσης εσφόσον υπάρχει ανάγκη
    • Αποφυγή του υπεραερισμού
    • Αποφυγή χορήγησης μεγάλου όγκου αναπνεόμενου αέρα (> 10 cc/kg) εάν οι μέγιστες πιέσεις στους αεραγωγούς είναι υψηλές 
    • Ο καθετηριασμός της πνευμονικής αρτηρίας μπορεί να αποβεί χρήσιμος στην εκτίμηση της λειτουργικότητας της αριστερής κοιλίας του CO2 και της παροχής και κατανάλωσης οξυγόνου. Είναι δε απαραίτητη όταν χρησιμοποιούνται υψηλά επίπεδα θετικής τηλοεκνευστικής πίεσης
    • Προσοχή σε πιθανές επιλοιμώξεις του αναπνευστικού 
    • Κρίσιμη θεωρείται η χορήγηση προφυλακτικής αγωγής για εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση 
    • Εξετάστε το ενδεχόμενο χορήγησης παραγόντων που προκαλούν παράλυση (για να βελτιωθεί η διατασιμότητα και να αποφευχθεί τραύμα από πίεση) εάν ο ασθενής ανταγωνίζεται τον αναπνευστήρα (όταν αρχίζει η χορήγηση παραλυτικών παραγόντων, ξεκινήστε με χορήγηση αγχολυτικών)
    • Προφύλαξη για έλκος 

    Υπερεξειδικευμένη αντιμετώπιση

    1. Εξωσωματική μεμβράνη οξυγόνωσης. Κατάλληλη για παιδιά
    2. Αερισμός με υψηλή συχνότητα - επιτυγχάνεται επαρκής ανταλλαγή αερίων - όμως δεν βελτιώνει την εξέλιξη
    3. Αερισμός με ελεγχόμενη ανάστροφη κλίση πιέσεως 
    4. Εξωσωματική αφαίρεση CO2 με αερισμό χαμηλής συχνότητας 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατάκλιση

    ΔΙΑΙΤΑ

    Υποστήριξη των θρεπτικών αναγκών - αποφυγή χορήγησης μεγάλης ποσότητας υδατανθράκων (μπορεί να αυξήσουν το αναπνευστικό πηλίκο)

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗΣ ΔΥΣΧΕΡΕΙΑΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ινότροπα - ντομπουταμίνη ώστε να εξασφαλισθεί επαρκώς καρδιακή παροχή
    • Αγγειοδιασταλτικά - νιτροπρωσσικό, αναστολείς ACE, υδραλαζίνη (μόνο όταν η αρτηριακή πίεση είναι ικανοποιητική)
    • Κορτικοστεροειδή 
    • Αγχολυτικά 
    • Ηπαρίνη 5.000 μονάδες κάθε 12 ώρες σαν προφύλαξη για εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση
    • Προφύλαξη για έλκος με H2-αγωνιστές ή σουκραλφάτη 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Αναστολείς της οξείδωσης της ξανθίνης (άμεσα σε ασθενείς με εγκαύματα)
    • Μονοκλωνικά αντισώματα κατά των απελευθερούμενων μονοκινών π.χ. παράγοντα νέκρωσης των όγκων
    • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη π.χ. ιβουπροφένη
    • Η χορήγηση υψηλών δόσεων κορτικοστεροειδών μελετάται και επανεξετάζεται ακόμη 
    • Πεντοξυφυλλίνη - έχει δειχθεί ότι έχει κάποια ευεργετική δράση 
    • Αύξηση της λειτουργίας του εντέρου ως ανοσολογική 
    • Επανεξετάζεται η αντικατάσταση του επιφανειοδραστικού παράγοντα
    • Μηχανική υποστήριξη αναπνοής με ανεκτής υπερκαπνίας μέσω χαμηλών όγκων αναπνεόμενου αέρα ώστε να αποφευχθεί εκτεταμένος τραυματισμός εκ πιέσεως λόγω του αναπνευστήρα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η ζωτική χωρητικότητα και η στατική διατασιμότητα των πνευμόνων αποτελούν ζωτικές παραμέτρους κατά την διάρκεια της μηχανικής υποστήριξης της αναπνοής
    • Καθημερινός εργαστηριακός έλεγχος έως ότου η κατάσταση του ασθενούς δεν θεωρείται κρίσιμη 
    • Ακτινογραφίες θώρακος για να ελέγχουμε - την τοποθέτηση του ενδοτραχειακού σωλήνα, την πιθανή δημιουργία τραύματος από πίεση, την παρουσία διηθημάτων, την μετακίνηση του καθετήρα στην πνευμονική αρτηρία 
    • Καθετήρας Swan-Ganz - βοηθά στην εκτίμηση της παροχής και κατανάλωσης O2, παρακολούθηση της καρδιακής παροχής

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σύνδρομο πολλαπλής ανεπάρκειας οργάνων 
    • Θάνατος 
    • Μόνιμη βλάβη των πνευμόνων
    • Τοξικότητα από το οξυγόνο 
    • Τραύμα από πίεση
    • Επιλοίμωξη

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • 50% ποσοστό θνησιμότητας, το σύνδρομο είναι ανομοιογενές και η θνησιμότητα κυμαίνεται από 15-19% εξαρτώμενη από διάφορους παράγοντες, κυρίως από την υποκείμενη αιτία, την ηλικία του ασθενούς και τον αριθμό των οργάνων που παρουσιάζουν ανεπάρκεια
    • Υπάρχει μείωση της ικανότητας διάχυσης λόγω της ίνωσης και του περιοριστικού τύπου πνευμονοπάθειας. Πολλά άτομα θα εξακολουθούν να έχουν παθολογικές αναπνευστικές δοκιμασίες μέχρι και για 6 μήνες μετά το επεισόδιο. Στους περισσότερους από αυτούς που επιζούν θα αναδειχθούν παθολογικά ευρήματα μόνο με ειδική λειτουργική δοκιμασίες όπως είναι η δοκιμασία κόπωσης των πνευμόνων

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Η θνησιμότητα αυξάνει με την πάροδο της ηλικίας 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    Respiratory Distress Syndrome

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια

    Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας των νεογνών

    Ιογενής πνευμονία

    Πνευμονικό οίδημα

    Πανώλη

    Παρ' ολίγον πνιγμός

    Ατελεκτασίες πνευμόνων

    Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

    Πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Θερμική εξάντληση και θερμοπληξία

    Μάθετε να αξιολογείτε την ακτινογραφία θώρακος

    Κεγχροειδής φυματίωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη λιστερίωση

    Κυάνωση

    Πνευμονική τοξικότητα από την αντικαρκινική θεραπεία

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον κορωνοϊό

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Νεφρική σωληναριακή οξέωση Νεφρική σωληναριακή οξέωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νεφρική σωληναριακή οξέωση

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση είναι μία ομάδα διαταραχών η οποία χαρακτηρίζεται από διαταραχή των μηχανισμών νεφρικής σωληναριακής οξέωσης, με φυσιολογική σπειραματική λειτουργία η οποία καταλήγει σε μεταβολική οξέωση.

    Οι διαταραχές αυτές κατατάσσονται σε τρεις τύπους:

    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1: κλασσική, άπω, υποκαλιαιμική - λόγω της ανικανότητας να διατηρηθεί η κλίση ιόντων Η+
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-2: εγγύς - λόγω ελαττωμένης επαναρρόφησης διττανθρακικών. Η οξέωση είναι ήπια γιατί το άπω εσπειραμένο σωληνάριο διατηρεί την επαναρροφητική του ικανότητα
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-3: δε θεωρείται πλέον ξεχωριστή οντότητα
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-4: γενικευμένη, άπω, υπερκαλιαιμική - λόγω πρωτοπαθούς ή δευτεροπαθούς ανεπάρκειας αλδοστερόνης ή αντοχής στην αλδοστερόνη

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφρικό/Ουρολογικό, Ενδοκρινικό/Μεταβολικό

    Γενετική: Η νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 στα παιδιά μεταβιβάζεται με τον επικρατούντα χαρακτήρα

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Η Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 και 2, συχνότερες στα παιδιά
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-4 συχνότερη στους ενήλικες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑΚΗΣ ΟΞΕΩΣΗΣ

    • Διαταραχή ανάπτυξης στις νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 και 2
    • Έμετοι
    • Πολυουρία
    • Αφυδάτωση 
    • Αδυναμία λόγω της απώλειας καλίου
    • Αναπνευστική δυσχέρεια, υπεραερισμός στην προσπάθεια αντιστάθμισης της οξέωσης 
    • Διαταραχή στη βάδιση και οστικοί πόνοι λόγω διαταραχής του μεταβολισμού ασβεστίου στην νεφρική σωληναριακή οξέωση-2

    ΑΙΤΙΑ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑΚΗΣ ΟΞΕΩΣΗΣ

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1:

    • Οφειλόμενη σε φάρμακα - αμφοτερικίνη Β, τολουένη, λίθιο, μη-στεροειδή αντιφλεγμονώδη
    • Σύνδρομα υπεργαμμασφαιριναιμίας 
    • Κίρρωση του ήπατος 
    • Πυελονεφρίτιδα

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση-2:

    • Οφειλόμενη σε φάρμακα - κυρίως τετρακυκλίνες, ακεταζολαμίδη, σουλφοναμίδες, διαχρώμη, βαρέα μέταλλα
    • Αμυλοείδωση
    • Πολλαπλούν μυέλωμα

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση-4:

    • Νεφροπάθεια του λύκου 
    • Διαβητική νεφροπάθεια 
    • Νεφροσκλήρυνση λόγω υπέρτασης 
    • Σωληναριακές - διάμεσες νεφροπάθειες 
    • Νόσος Addison
    • Οξεία επινεφριδιακή ανεπάρκεια 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑΚΗΣ ΟΞΕΩΣΗΣ

    • Υπερπαραθυρεοειδισμός
    • Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑΚΗΣ ΟΞΕΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Μεταβολική οξέωση άλλης αιτιολογίας - στην νεφρική σωληναριακή οξέωση υπάρχει υπερχλωραιμική οξέωση χωρίς χάσμα ανιόντων 
    • Διάρροια με απώλεια διττανθρακικών στα κόπρανα 
    • Οξέωση σε χρόνια νεφρική ανεπάρκεια
    • Αναπνευστική οξέωση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αέρια αίματος - ευρήματα μεταβολικής οξέωσης 
    • Ηλεκτρολύτες ορού - το κάλιο είναι αυξημένο στην νεφρική σωληναριακή οξέωση-4 και φυσιολογικό ή ελαττωμένο στην νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 και 2. Τα χλωριώδη είναι αυξημένα. Τα διττανθρακικά είναι ελαττωμένα
    • Ουρία και κρεατινίνη ορού - για να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο νεφρικής ανεπάρκειας 
    • pH ούρων - δεν είναι όξινο στην νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 που υπάρχει μεταβολική οξέωση 
    • Ca++ ούρων αυξημένο
    • Καλλιέργεια ούρων - για να αποκλείσουμε λοίμωξη από μικροοργανισμούς οι οποίοι διασπούν την ουρία
    • Επίπεδα ρενίνης και αλδοστερόνης - ελαττωμένα στους περισσότερους τύπους νεφρικής σωληναριακής οξέωσης-4 που οφείλεται σε ανεπάρκεια αλδοστερόνης. Στον τύπο νεφρική σωληναριακή οξέωση-4 που οφείλεται σε αντίσταση στην αλδοστερόνη τα επίπεδα είναι αυξημένα 
    • Χάσμα ανιόντων - φυσιολογικό 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Διουρητικά 
    • NaHCO3 (διττανθρακικό νάτριο)

    Renal Diuretics

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Διαταραχή της λειτουργίας των νεφρικών σωληναρίων

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Μεγιστοποίηση της μεταβολικής οξέωσης με ταυτόχρονη παρακολούθηση της οξινοποίησης των ούρων. Χορηγείστε NH4CL (χλωριούχο αμμώνιο) από το στόμα και παρακολουθείστε το pH των ούρων. Προσοχή στις διαταραχές οι οποίες συσχετίζονται με την βαρεία μεταβολική οξέωση
    • Στενή παρακολούθηση των τίτλων των διττανθρακικών

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Απαιτείται μόνο εάν χρειάζεται να αποκλείσουμε πιθανές επιπλοκές 
    • Ενδοφλέβιος πυελογραφία - νεφρασβέστωση, νεφρολιθίαση, παρεγχυματική νεφρική νόσος 
    • Υπερηχογράφημα νεφρού - για να εκτιμήσουμε το μέγεθος των νεφρών, την ύπαρξη κύστεων ή λίθων 
    • Ακτινογραφίες οστών - οστεομαλακία που συνοδεύεται από ψευδοκατάγματα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑΚΗΣ ΟΞΕΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Αντιμετώπιση σε επίπεδο εξωτερικού ιατρείου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Εφαρμογή της κατάλληλης θεραπείας για την αντιμετώπιση της οξέωσης 
    • Μέχρις ότου διορθωθεί η οξέωση μπορεί να χρειαστεί αναπνευστική υποστήριξη

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ότι ανέχεται ο ασθενής 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Περιορισμός του NaCL (χλωριούχου νατρίου)

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1

    • Διττανθρακικό νάτριο - 1-4 mEq/kg/ημέρα (1-4 mmol/kg/ημέρα) στην αρχή και τροποποιώντας την δόση ανάλογα. Στους τύπους νεφρικής σωληναριακής οξέωσης που συνοδεύονται από αυξημένη απώλεια διττανθρακικών χρειάζεται αυξημένη δοσολογία. Το φάρμακο χορηγείται 2 ή 3 φορές την ημέρα 
    • Διττανθρακικό κάλιο - εάν υπάρχει σημαντική υποκαλιαιμία. Η ποσότητα HCO3 (ανθρακική ρίζα) που δίνεται με αυτόν τον τρόπο εξαρτάται από την βαρύτητα της υποκαλιαιμίας 

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση-2

    • Διττανθρακικό νάτριο - 5-20 mEq/kg/ημέρα (5-20 mmol/kg/ημέρα) με ανάλογη προσαρμογή της δόσης χορηγούμενης 2 ή 3 φορές την ημέρα 
    • Φουροσεμίδη - για να ελαττώσουμε τα επίπεδα καλίου εκτός κι αν υπάρχει ταυτόχρονη απώλεια αλατιού
    • Kayexalate - στην αρχή για να ελαττώσουμε τα πολύ υψηλά επίπεδα καλίου (με ένεμα)
    • Φθοριοϋδροκορτιζόνη - 0,1-0.3 mg/ημέρα εάν ο ασθενής εμφανίζει ανεπάρκεια αλατοκορτικοειδώνή σε ορισμένες περιπτώσεις αντίστασης του τελικού οργάνου

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Υδροχλωροθειαζίδη σαν επικουρικό φάρμακο στην νεφρική σωληναριακή οξέωση-2 μετά την χορήγηση της μέγιστης δόσης NaHCO3. Το κιτρικό μεταβολίζεται σε διττανθρακικό στο ήπαρ, αποφεύγοντας έτσι τον μετεωρισμό και την διάτρηση που δημιουργούνται λόγω της παραγωγής CO2 στο στομάχι

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ηλεκτρολύτες, pH ούρων, μελέτη νεφρικής ανεπάρκειας 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Προσεκτική χρήση ή πλήρης αποφυγή των αιτιολογικών παραγόντων

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Νεφρασβέστωση 
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 - πυελονεφρίτιδα
    • Νεφρολιθίαση 
    • Ραχίτιδα
    • Ασβεστιουρία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η διαταραχή είναι μόνιμη, όμως με την θεραπεία η πρόγνωση είναι καλή, εφόσον δεν έχουν δημιουργηθεί μη-αναστρέψιμες βλάβες στους νεφρούς
    • Καλή, εφόσον δεν συνοδεύεται από άλλα αυτοάνοσα νοσήματα. Διαφορετικά, η πρόγνωση εξαρτάται από το συνυπάρχον νόσημα 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 στα παιδιά - ασβεστιουρία που οδηγεί σε ραχίτιδα, νεφρασβέστωση και νεφρολιθίαση 
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 στους ενήλικες - αυτοάνοσα νοσήματα όπως σύνδρομο Sjogren
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-2 - σύνδρομο Fanconi

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    rta types

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νεφρολιθίαση

    Υπερκαλιαιμία

    Υποκαλιαιμία

    Ουρολιθίαση

    Υπονατριαιμία

    Νεφρωνόφθιση

    Οστεομαλακία

    Οξέωση

    Χάσμα ανιότων

    Σύνδρομο Sjögren

    Νόσος του Wilson

    www.emedi.gr

     

     

  • Νόσος του Gilbert Νόσος του Gilbert

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Gilbert

    Νόσος του Gilbert είναι ήπια, χρόνια ή διαλείπουσα αύξηση της μη συνδεδεμένης χολερυθρίνης (που δεν οφείλεται σε αιμόλυση) με φυσιολογική, κατά τα άλλα, ηπατική λειτουργία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό 

    Γενετική: Τα στοιχεία υποδηλώνουν κληρονομικότητα με τον αυτοσωματικό επικρατούντα χαρακτήρα και ασταθή εκφραστικότητα

    Επικρατέστερη ηλικία: Υπάρχει από τη γέννηση, αλλά συνήθως εκδηλώνεται τη 2η ή 3η δεκαετία της ζωής. Ετεροζυγώτης για μονήρες, παθολογικό γονίδιο

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GILBERT

    Δεν αναφέρονται χαρακτηριστικά συμπτώματα της διαταραχής, αν και περιγράφονται διάφορα, μη ειδικά συμπτώματα. Δεν υπάρχουν άλλα παθολογικά φυσικά σημεία εκτός από τον διαλείποντα ήπιο ίκτερο

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GILBERT

    Η υπερχολερυθριναιμία οφείλεται στην μειωμένη ηπατική κάθαρση της χολερυθρίνης (περίπου 30% του φυσιολογικού). Η ηπατική σύζευξη της χολερυθρίνης (γλυκουρονιδάση) είναι μειωμένη, αν και αυτό δεν αποτελεί μάλλον το μοναδικό έλλειμμα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GILBERT

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Αιμόλυση, διαταραχές της ερυθροποίησης (μεγαλοβλαστική αναιμία, κάποιες πορφυρίες, μεσογειακή αναιμία, σιδηροβλαστική αναιμία, βαριά δηλητηρίαση από μόλυβδο, συγγενείς δυσερυθροποιητικές αναιμίες, κίρρωση, χρόνια ενεργός ηπατίτιδα, παγκρεατίτιδα ή πάθηση των χοληφόρων οδών

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GILBERT

    • Χολερυθρίνη: κάτω από 6 mg/dl και συνήθως κάτω από 3 mg/dl, ουσιαστικά όλη έμμεση 
    • Η γενική αίματος και το επίχρισμα περιφερικού αίματος είναι φυσιολογικά 
    • Δικτυοερυθροκύτταρα, φυσιολογικά
    • Δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας (SGOT, SGPT, αλκαλική φωσφατάση, γGT) φυσιολογικές 
    • Χολικά οξέα μετά από νηστεία και λήψη τροφής φυσιολογική
    • 60% των ασθενών εμφανίζουν, κλινικά ασήμαντη, ήπια αιμόλυση η οποία συχνά ανιχνεύεται μόνο με εξειδικευμένες μελέτες επιβίωσης των ερυθροκυττάρων 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα επίπεδα χολερυθρίνης μπορεί να αυξηθούν από το νικοτινικό οξύ και να μειωθούν από τη φαινοβαρβιτάλη

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα επίπεδα αυξάνονται κατά τη διάρκεια νηστείας και μπορεί να αυξηθούν κατά τη διάρκεια εμπύρετης νόσου

     

    maxresdefault 49

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Συνήθως δεν απαιτείται βιοψία ήπατος για τον αποκλεισμό άλλων παθήσεων (καλύτερα να μη γίνεται)
    • Μερικοί κλινικοί γιατροί συνιστούν επιβεβαίωση της διάγνωσης με τη δοκιμασία μείωσης της καθημερινής θερμιδικής πρόσληψης σε 400 kcal για 48 ώρες που έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση κατά 2 ή 3 φορές της μη συνδεδεμένης χολερυθρίνης 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GILBERT

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση. Το σημαντικότερο είναι να γίνει με βεβαιότητα η διάγνωση της νόσου του Gilbert ώστε να καθησυχασθεί ο ασθενής και να αποφευχθούν περαιτέρω περιττές εξετάσεις

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Διαβεβαιώστε τον ασθενή ότι η κατάσταση είναι καλοήθης, χωρίς γνωστές, συνέπειες 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Αν το ιστορικό, η φυσική εξέταση και οι εργαστηριακές εξετάσεις είναι φυσιολογικά, εξετάστε τον ασθενή 2 ή 3 φορές ακόμη, μέσα στους επόμενους 12 με 18 μήνες. Αν ο ασθενής δεν εμφανίσει συμπτώματα, δικτυοερυθροκυττάρωση ή καινούργιες διαταραχές της ηπατικής λειτουργίας, βάλτε τη διάγνωση της νόσου του Gilbert

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η διαταραχή είναι καλοήθης με άριστη πρόγνωση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Η νόσος του Gilbert μπορεί να συνυπάρχει με άλλες κληρονομικές παθήσεις που συμβαίνει στον τύπο Ι και ΙΙ του συνδρόμου Crigler-Najjar

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια γίνεται διάγνωση της νόσου πριν την ήβη

    ΚΥΗΣΗ

    Η σχετική νηστεία που σχετίζεται με την πρωινή αδιαθεσία μπορεί να ανεβάσει τα επίπεδα χολερυθρίνης

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του συκωτιού

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του συκωτιού

    yellow skin

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ίκτερος

    Χολερυθρίνη αίματος

    Εργαστηριακή διαφορική διάγνωση των ικτέρων

    www.emedi.gr

     

     

  • Οζώδης σκλήρυνση Οζώδης σκλήρυνση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οζώδη σκλήρυνση

    Οζώδης σκλήρυνση είναι γενετική, νευροδερματική, εξελισσόμενη διαταραχή με ποικιλία εκδηλώσεων, ευρύ κλινικό φάσμα και συμμετοχή πολλαπλών οργάνων.

    Ανήκει στις φακωματώσεις μαζί με τη νευροϊνωμάτωση, το σύνδρομο Sturge Weber, το σύνδρομο Hippel-Lindau και την αταξία τηλαγγειεκτασία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μπορεί να είναι λίγα αλλά περιλαμβάνουν πολλαπλούς τύπους δερματικών βλαβών και σχηματισμό όγκων στο κεντρικό νευρικό σύστημα, σε μία ή περισσότερες περιοχές που αφορούν το δέρμα, εγκέφαλο, αμφιβληστροειδή, καρδιά, πνεύμονες, σπλάχνα, ήπαρ, νεφροί, οστά, δόντια και νύχια

    Γενετική:

    • Μεταβιβάζεται με τον επικρατούντα σωματικό τύπο
    • Οι επαναλήψεις αδενίνης κυτοσίνης στο χρωμόσωμα 16 ενοχοποιούν γονιδιακή συμμετοχή 

    Επικρατέστερη ηλικία: Η κλινική εκφραστικότητα ποικίλει, ώστε η αναγνώριση και διάγνωση της νόσου καθυστερούν αρκετά μετά τη γέννηση

    Επικρατέστερο φύλο: 

    • Αν ο ένας γονέας φέρει το γονίδιο, τότε υπάρχει πιθανότητα 50-50 να μεταβιβασθεί το γονίδιο σε κάθε παιδί
    • Πάσχουν εξίσου και τα δύο φύλα, όμως οι άρρενες πάσχοντες με αυτισμό είναι περισσότεροι από τα θήλεα

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΖΩΔΟΥΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    • Οι περισσότερες περιπτώσεις οζώδους σκλήρυνσης εμφανίζουν περισσότερα από ένα χαρακτηριστικά του συνδρόμου
    • Αγγειωματώδη ινώματα (αλλιώς αδενώματα των σμηγματογόνων αδένων) μεγέθους 0,1-1,0 cm, χαρακτηριστικά της νόσου, εμφανίζονται στο πρόσωπο και έχουν κατανομή "πεταλούδας"
    • Λευκές κηλίδες αποχρωματισμένου δέρματος εντοπίζονται κυρίως στον κορμό και στα άκρα και αποτελούν συχνά τα πρώτα σημεία
    • Βρεφικοί σπασμοί
    • Επιληπτικές διαταραχές 
    • Κύστεις νεφρών 
    • Λεμφαγγειωμάτωση πνευμόνων
    • Πολλαπλές περικοιλιακές αποτιτανώσεις 
    • Αστροκυττώματα/Αμαρτώματα αμφιβληστροειδούς
    • Ραβδομυώματα καρδιακού μυός, που σχετίζονται με ποικιλία μη ειδικών κλινικών σημείων 
    • Νοητική καθυστέρηση
    • Αυτισμός
    • Ινώματα ονύχων, πολλαπλά
    • Διαβρώσεις οδόντων 
    • Αμαρτώματα ήπατος

    ΑΙΤΙΑ ΟΖΩΔΟΥΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    Μεταβιβαζόμενη με τον σωματικό επικρατούντα τύπο, γενετική διαταραχή 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΖΩΔΟΥΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    Οικογενειακό ιστορικό 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΖΩΔΟΥΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Τα κλινικά διαγνωστικά κριτήρια έχουν σταδιακά μελετηθεί και επαναπροσδιορισθεί 
    • Πολυκυστική νόσος των νεφρών 
    • Άλλα αίτια επιληπτικών διαταραχών, νοητική καθυστέρηση, αυτιστική συμπεριφορά, τραυματικά ινώματα ονύχων 
    • Άλλα νευροδερματικά σύνδρομα 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Τα σημερινά διαγνωστικά κριτήρια στρέφονται κυρίως στην κλινική εκτίμηση
    • Παθολογικό ΗΕΓ
    • Η αναζήτηση αξιόπιστων μοριακών σημείων και του υπεύθυνου γονιδίου συνήθως αποδίδει 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Όζοι που σχηματίζονται σε μεγάλο βαθμό από παθολογικές αθροίσεις νευρογλοιακού ιστού, γαγγλιοκυττάρων και άτυπων κυττάρων φαίνεται ότι προκύπτουν από ελαττωματική ανάπτυξη των ιστών όπως στα αμαρτώματα
    • Οι βλάβες μπορεί να είναι λίγες κατά τη γέννηση
    • Οι αποτιτανώσεις γύρω από το επένδυμα των κοιλιών μπορεί να εμφανιστούν μερικούς μήνες μετά τη γέννηση
    • Αγγειοϊνώματα προσώπου, ινώματα ονύχων, αγγειομυολιπώματα νεφρών, αποτελούν ειδικές βλάβες που αναπτύσσονται μήνες μετά τη γέννηση
    • Δεν χρησιμοποιούνται κριτήρια σύμφωνα με την ηλικία. Περιοδική επανεκτίμηση σε πάσχουσες οικογένειες είναι απαραίτητη

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Βασιζόμαστε στα κλινικά διαγνωστικά κριτήρια εν αναμονή της εξέλιξης των αξιόπιστων μοριακών σημείων

    post scl nod 1

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Η μαγνητική τομογραφία αποτελεί τη βασικότερη διαγνωστική τεχνική
    • Η μαγνητική τομογραφία με γαδολίνιο μας εξασφαλίζει λεπτομερή απεικόνιση των χαρακτηριστικών όζων γύρω από το επένδυμα των κοιλιών και των ύβων στη λευκή ουσία του φλοιού

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Η βιοψία και η παθογοανατομική εκτίμηση έχουν μέγιστη σημασία. Δεν είναι απαραίτητες αν οι βλάβες είναι κλινικά εμφανείς 
    • Οι λευκωπές κηλίδες του δέρματος διακρίνονται καλύτερα με τη βοήθεια υπεριωδών ακτίνων (λυχνία του Wood)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΖΩΔΟΥΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής, εκτός των επιλεγμένων καταστάσεων και των επιπλεγμένων καταστάσεων και των μη ρυθμιζόμενων επιληπτικών κρίσεων 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ομαδική αντιμετώπιση με συμμετοχή νευρολόγου, ορθοπεδικού, δερματολόγου, χειρουργού και ακτινολόγου
    • Χειρουργική εκτομή των όγκων όποτε και όπου ενδείκνυται 
    • Κοινωνική λειτουργός, οικιακή φροντίδα, υποστήριξη και γενετική συμβουλή απαραίτητα

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Καθορίζεται από το βαθμό και την περιπλοκότητα του συνδρόμου 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Ισορροπημένη διατροφή. Κετογενική δίαιτα χρησιμοποιείται για τον έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Επαγρύπνηση στο μπάνιο σε παιδιά που εμφανίζουν επιληπτικές κρίσεις 
    • Η συχνότητα των επιληπτικών κρίσεων μεταβάλλεται με τον πυρετό 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΖΩΔΟΥΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντισπασμωδικά για τον έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων 
    • Οι χειρουργοί συνιστούν αντιβιοτική προφύλαξη όταν ενδείκνυται 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Σωστή χορήγηση των αντισπασμωδικών φαρμάκων για την αποφυγή παρενεργειών όταν συνδυάζονται με αντιβιοτικά 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η περιοδική επανεκτίμηση των ατόμων αποτελεί σημαντικό βήμα στην κλινική διάγνωση 
    • Τα κλινικά χαρακτηριστικά των ασθενών πρέπει περιοδικά να αναθεωρούνται και να επαναπροσδιορίζονται

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Γενετική συμβουλή

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ποικίλλει. Μειωμένο προσδόκιμο επιβίωσης συγκριτικά με τον γενικό πληθυσμό

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Άλλα: Κηλίδες εμφανίζονται κατά ή αμέσως μετά τη γέννηση ή παρουσιάζονται αργότερα στην παιδική ηλικία ή την ενηλικίωση 

    ΚΥΗΣΗ

    Γενετική συμβουλή

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    bones

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νόσος του Hodgkin

    Διανοητική καθυστέρηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον αυτισμό

    Ενέσιμα εμφυτεύματα για αντιγήρανση

    Λέμφωμα Hodgkin

    Μήπως έχετε τικ;

    Λεμφαγγειολειομυομάτωση

    Πολύμορφο γλοιοβλάστωμα

    www.emedi.gr