Σάββατο, 02 Μαρτίου 2019 16:25

Κάνναβη και επιληψία

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Ιατρική μαριχουάνα για την επιληψία

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Η ιατρική μαριχουάνα για την επιληψία έχει δείξει υπόσχεση ως μια ασφαλής, αποτελεσματική θεραπεία που δεν έχει τις συχνά σοβαρές παρενέργειες των παραδοσιακών αντιεπιληπτικών φαρμάκων.

hemp epilepsy 3

Η κατανόηση της διαταραχής και του τρόπου με τον οποίο η ιατρική κάνναβη είναι θεραπευτική για την επιληψία 

Η επιληψία είναι μια διαταραχή στην οποία υπάρχει ξαφνική προσωρινή αλλαγή στον τρόπο λειτουργίας του εγκεφάλου. Ο υγιής εγκέφαλος αποτελείται από εκατομμύρια αλληλένδετα νευρικά κύτταρα που ονομάζονται νευρώνες. Αυτά τα κύτταρα επικοινωνούν διαρκώς μεταξύ τους αποστέλλοντας σήματα μέσω συνδέσεων τύπου σωληνώσεων που ονομάζονται άξονες και δενδρίτες. Οι νευρώνες δημιουργούν κανονικά παλμούς μέχρι και 80 φορές το δευτερόλεπτο. Κατά τη διάρκεια μιας επιληπτικής κρίσης ο ρυθμός μπορεί να αυξηθεί έως και 500 φορές το δευτερόλεπτο. Οι επιληπτικές κρίσεις μπορεί να προκαλέσουν συστολές, ακούσια κίνηση των χεριών και των ποδιών και παραμορφωμένες αντιλήψεις. Όταν ο ρυθμός παρορμήσεων επιστρέψει στο φυσιολογικό, η κρίση τελειώνει και ο ασθενής γενικά έχει αίσθημα έντονης κόπωσης. Υπάρχουν πολλές διαφορετικές μορφές επιληψίας και η διαχείριση εξαρτάται από τη σωστή διάγνωση. Η επιληψία μπορεί να είναι μια δια βίου πάθηση που μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές. 

Η επιληψία είναι μια διαταραχή του κεντρικού νευρικού συστήματος που χαρακτηρίζεται από απώλεια συνείδησης και σπασμούς. Οι επιληπτικές κρίσεις που προκαλούνται από την επιληψία οφείλονται σε προβλήματα στον εγκέφαλο και όχι σε προσωρινές ιατρικές καταστάσεις, όπως τον υψηλό πυρετό. 

Η διαταραχή προκαλεί έντονη, μη φυσιολογική ηλεκτρική δραστηριότητα στον εγκέφαλο, η οποία μπορεί να προκαλέσει επιληπτικές κρίσεις. Αυτή η διαταραχή μπορεί να προκληθεί από εγκεφαλική βλάβη, όγκο ή λοίμωξη, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις, η αιτία είναι άγνωστη. Οι περιβαλλοντικές τοξίνες και οι μεταβολικές διαταραχές είναι υπεύθυνες για ορισμένες περιπτώσεις.

Οι επιληπτικές κρίσεις ποικίλλουν σημαντικά όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο εκδηλώνονται φυσικά, πόσο διαρκούν και πόσο σοβαρές είναι. Οι μικρές επιληπτικές κρίσεις μπορεί να διαρκέσουν μόνο για μικρό χρονικό διάστημα. Αυτοί οι τύποι σπασμών δεν προκαλούν εγκεφαλική βλάβη. Οι πιο σοβαρές επιληπτικές κρίσεις μπορεί να προκαλέσουν μεγάλες σπασμούς που διαρκούν πολύ. Οι σοβαρές κρίσεις μπορεί να βλάψουν τον εγκέφαλο μόνιμα.

Οι επιληπτικές κρίσεις εμπίπτουν σε μία από τις δύο κατηγορίες: εστιακή ή γενικευμένη.

Εστιακές Επιληπτικές Κρίσεις

Απλές ή μερικές εστιακές κρίσεις συμβαίνουν όταν η μη φυσιολογική εγκεφαλική δραστηριότητα εμφανίζεται μόνο σε μία περιοχή του εγκεφάλου. Οι ασθενείς παραμένουν συνειδητοί κατά τη διάρκεια απλών μερικών επιληπτικών κρίσεων και δεν παρουσιάζουν καμία βλάβη στη μνήμη ή τις γνωστικές ικανότητες. Μπορεί να παρουσιάσουν σπασμούς, αισθητήρια συμπτώματα, προσωρινή παράλυση, αλλαγές στην όραση, δυσκολία στην απλή μετακίνηση ή αλλαγές στη διάθεση. Αυτός ο τύπος κρίσης επηρεάζει λιγότερο από το 15% των ανθρώπων που έχουν διαγνωστεί με επιληψία.

Οι σύνθετες επιληπτικές κρίσεις οδηγούν σε απώλεια ή αλλαγή της συνειδητότητας. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει σύγχυση, απώλεια μνήμης και απώλεια ευαισθητοποίησης. Μερικοί άνθρωποι εκτελούν επαναλαμβανόμενες κινήσεις κατά τη διάρκεια της κατάσχεσης, όπως το περπάτημα σε κύκλους ή το τρίψιμο των χεριών τους. Σε άλλους ανθρώπους, μια πολύπλοκη μερική κρίση μπορεί να προκαλέσει τον ασθενή να φαίνεται ζαλισμένος. Οι σύνθετες επιληπτικές κρίσεις επηρεάζουν περισσότερο από το ένα τρίτο των ανθρώπων με επιληψία. Επειδή δεν προκαλούν πάντοτε συμπτώματα που σχετίζονται με επιληπτικές κρίσεις, τα συμπτώματα μπορεί εσφαλμένα να θεωρηθούν ότι πρόκειται για ημικρανίες ή άλλες διαταραχές.

Μερικές με δευτερογενή γενίκευση: Σ΄ αυτές τα συμπτώματα ξεκινούν χωρίς απώλεια της συνείδησης αλλά στη συνέχεια επέρχεται απώλεια της συνείδησης και ακολουθούν σπασμοί.

Γενικευμένες Επιληπτικές Κρίσεις

Γενικευμένες κρίσεις συμβαίνουν όταν η διαταραχή επηρεάζει ολόκληρο τον εγκέφαλο. Οι γενικευμένες κρίσεις επηρεάζουν περισσότερο από το 30% των ανθρώπων με επιληψία.

Οι έξι τύποι γενικευμένων επιληπτικών κρίσεων:

Αφαιρετικές κρίσεις ή petit mal επιληπτικές κρίσεις: Αυτές οι κρίσεις είναι συχνές στα παιδιά και συχνά προκαλούν ανησυχίες ή μικρές κινήσεις του σώματος. Οι κρίσεις αυτές χαρακτηρίζονται από μια πολύ σύντομη (διάρκειας λίγων δευτερολέπτων) απώλεια της συνείδησης χωρίς κανένα άλλο σημάδι. Συνήθως, το παιδί (είναι πολύ πιο συνηθισμένες στα παιδιά) διακόπτει τη δραστηριότητα που έκανε, μένει για ελάχιστα δευτερόλεπτα με το βλέμμα απλανές – «στο άπειρο», χωρίς να αντιλαμβάνεται τι γίνεται γύρω του. Δεν υπάρχουν κινητικές εκδηλώσεις. Οι αφαιρετικές κρίσεις είναι τόσο “αθόρυβες” ώστε μπορεί να συμβαίνουν πολλές (ακόμη και δεκάδες) την ημέρα, αλλά είναι τόσο σύντομες και τόσο «αθώα» η εικόνα τους που πολλές φορές ούτε οι γονείς ούτε οι δάσκαλοι τις αντιλαμβάνονται. Δεν είναι λίγες οι φορές που ο δάσκαλος παραπονείται στους γονείς ότι το παιδί του “συνεχώς χαζεύει” και δεν παρακολουθεί το μάθημα, και πίσω από αυτή την παρατήρηση, να κρύβονται τέτοιες αφαιρετικές κρίσεις.

Τονικές κρίσεις: Η μυϊκή δυσκαμψία χαρακτηρίζει τις τονωτικές κρίσεις. Η ακαμψία επηρεάζει ιδιαίτερα τα πόδια, τους βραχίονες και την πλάτη, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει πτώσεις ή κινητικά προβλήματα.

Ατονικές κρίσεις: Αυτός ο τύπος οδηγεί σε απώλεια μυϊκού ελέγχου. Αυτές οι κρίσεις μπορεί να σας προκαλέσουν πτώση ή κατάρρευση ξαφνικά. Χαρακτηρίζονται από ξαφνική πλήρη απώλεια του μυϊκού τόνου των χεριών ή των ποδιών με αποτέλεσμα συχνά την πτώση κατά τη διάρκεια της κρίσης.

Κλονικές κρίσεις: Αυτές οι επιληπτικές κρίσεις προκαλούν επανειλημμένη τράνταγμα των μυών, συνήθως στο λαιμό, το πρόσωπο και τα χέρια.

Μυοκλονικές κρίσεις: Εδώ, συνήθως,  δεν έχουμε απώλεια της συνείδησης, ίσως έχουμε μια μικρή «θόλωση» της συνείδησης. Χαρακτηρίζονται από σποραδικά, μεμονωμένα «τινάγματα», χεριών, ποδιών ή προσώπου. Μερικές φορές είναι τόσο έντονα ώστε να «πετάγονται τα πράγματα» από τα χέρια του ασθενούς, ή ακόμη και να πέφτει ο ίδιος κάτω. Τα τινάγματα αφορούν άκρα και των δύο πλευρών του σώματος.

Τονωτικοκλονικές ή grand mal επιληπτικές κρίσεις: Τα πιο σοβαρά συμπτώματα συμβαίνουν, συνήθως, με αυτόν τον τύπο επιληπτικής κρίσης. Συχνά προκαλούν απώλεια συνείδησης, ακαμψία και σπασμούς. Απώλεια ελέγχου της ουροδόχου κύστης και δάγκωμα γλώσσας μπορεί, επίσης, να συμβεί κατά τη διάρκεια της κατάσχεσης. Είναι η πιο συνηθισμένη και η πιο θεαματική, γι αυτό και για τον πολύ κόσμο είναι σχεδόν συνώνυμη με την επιληψία. Ξεκινά με απώλεια της συνείδησης που, συνήθως, ακολουθεί πτώση στο έδαφος. Στη συνέχεια, ο ασθενής εμφανίζει έντονη σύσπαση όλων των μυών του σώματος (τονική φάση της κρίσης) η οποία διαρκεί περίπου 1 λεπτό. Ακολουθεί η κλονική φάση της κρίσης, η οποία χαρακτηρίζεται από βίαια τινάγματα διαφόρων μελών του σώματος χεριών, ποδιών κλπ. Η διάρκεια της κλονικής φάσης είναι, επίσης, περίπου 1 λεπτό. Στη διάρκεια αυτών των δύο φάσεων ο ασθενής μπορεί να δαγκώσει τη γλώσσα του, να παράγει άναρθρες κραυγές ή και να έχει έντονη σιελόρροια η οποία σε συνδυασμό με τις συσπάσεις και τα τινάγματα εμφανίζεται ως ο ασθενής «να βγάζει αφρούς». Αμέσως μετά αυτές τις δύο φάσεις ακολουθεί «βαθύς ύπνος» του ασθενούς από τον οποίο ξυπνά μετά από λίγα λεπτά.

hemp epilepsy 8

Τα συμπτώματα της επιληψίας διαφέρουν από άτομο σε άτομο και εξαρτώνται από τον τύπο των επιληπτικών κρίσεων που έχει. 

Τα συμπτώματα της επιληψίας:

Σύγχυση

Κοίταγμα στο άπειρο για μεγάλο χρονικό διάστημα

Απώλεια συνείδησης

Μη ελεγχόμενο τράνταγμα στα άκρα

Απώλεια μυϊκού τόνου

Σπασμοί

Κοιλιακή δυσφορία

Αλλαγές στη διάθεση

Μούδιασμα ή ζάλη

Βλέπει τα φώτα που αναβοσβήνουν

Αλλαγές στις αισθήσεις  συμπεριλαμβανομένου του τρόπου εμφάνισης των πραγμάτων, της οσμής, της γεύσης, του ήχου ή της αίσθησης

Επαναλαμβανόμενες κινήσεις

Μειωμένη ομιλία

Η επιληψία μπορεί να προκαλέσει προβλήματα πέρα ​​από τα άμεσα σωματικά συμπτώματα που παρουσιάζουν οι ασθενείς. Η διαταραχή διαταράσσει την ποιότητα της ζωής λόγω της πιθανότητας επιληπτικών κρίσεων ανά πάσα στιγμή. Μερικοί ασθενείς δεν μπορούν να οδηγήσουν ή να συμμετάσχουν σε άλλες συνήθεις δραστηριότητες. Ακόμα και κάτι τόσο απλό όσο το κολύμπι μπορεί να γίνει επικίνδυνο. Τα άτομα με επιληψία έχουν 15 έως 19 φορές περισσότερες πιθανότητες να πνιγούν από τους ανθρώπους χωρίς τη διαταραχή. Αυτό μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια κολύμβησης.

Οι πιθανές επιπλοκές που σχετίζονται με την επιληψία περιλαμβάνουν:

Τροχαία ατυχήματα

Θάνατος

Τραυματισμοί στο κεφάλι και κατάγματα

Επιπλοκές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης με πιθανό κίνδυνο τόσο για το μωρό όσο και για τη μητέρα

Κατάθλιψη, άγχος και άλλα ψυχολογικά προβλήματα

Μερικές σπάνιες επιπλοκές μπορεί να προκαλέσουν απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις για άτομα με επιληψία.

Το status epilepticus περιγράφει συνεχείς κρίσεις που διαρκούν περισσότερο από πέντε λεπτά. Η προϋπόθεση αυτή ισχύει, επίσης, για υποτροπιάζουσες κρίσεις που συμβαίνουν χωρίς επαναφορά συνείδησης μεταξύ τους. Αυτή η κατάσταση αυξάνει τον κίνδυνο θανάτου και μόνιμης βλάβης του εγκεφάλου.

Μια άλλη σπάνια επιπλοκή ονομάζεται ξαφνικός ανεξήγητος θάνατος στην επιληψία. Ο κίνδυνος είναι χαμηλός, αλλά μερικοί ασθενείς με επιληψία υποφέρουν από αιφνίδιο ανεξήγητο θάνατο. Η καρδιά ή τα αναπνευστικά προβλήματα μπορεί να είναι οι αιτίες.

Τα παιδιά και οι ενήλικες άνω των 60 ετών έχουν τα υψηλότερα ποσοστά διάγνωσης της επιληψίας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα άτομα που πάσχουν από άνοια αναπτύσσουν, επίσης, επιληψία. Οι άνθρωποι που σχετίζονται στενά με κάποιον με επιληψία έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης επιληψίας.

Οι γιατροί εκτελούν μια σειρά από εξετάσεις για τη διάγνωση της επιληψίας. Ορισμένες από αυτές τις εξετάσεις, όπως οι εξετάσεις αίματος, χρησιμοποιούνται για να αποκλείσουν άλλες πιθανές αιτίες. Το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (EEG) χρησιμοποιείται, συνήθως, για τη διάγνωση της κατάστασης. Τα ηλεκτρόδια που συνδέονται με το κρανίο καταγράφουν την ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου για ασυνήθιστα και μη φυσιολογικά μοτίβα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο γιατρός μπορεί να χρησιμοποιήσει MRI για να εξετάσει τον εγκέφαλο και  να εντοπίσει την αιτία των επιληπτικών κρίσεων ή των ανωμαλιών στον εγκέφαλο. Η εξέταση PET μπορεί να βοηθήσει τον γιατρό να εξετάσει την ηλεκτρική δραστηριότητα στον εγκέφαλο.

Τρέχουσες θεραπείες για την επιληψία

Μόλις διαγνωστούν με επιληψία, οι ασθενείς, συνήθως, αναζητούν θεραπεία για να βοηθήσουν στον έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων και άλλων συμπτωμάτων. Μερικά παιδιά μπορεί να ξεπεράσουν την επιληψία, ενώ άλλα πρέπει να συνεχίσουν να αναζητούν θεραπεία για τον έλεγχο των συμπτωμάτων για τη ζωή. Η θεραπεία είναι απαραίτητη ακόμη και όταν οι κρίσεις δεν είναι σοβαρές. Ακόμη και μια ήπια κρίση μπορεί να έχει σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες αν εμφανίζεται κατά τη διάρκεια ορισμένων δραστηριοτήτων, όπως η οδήγηση, γι 'αυτό είναι σημαντικό να διατηρούνται οι κρίσεις υπό έλεγχο για την ασφάλεια του ασθενούς και εκείνων γύρω από τον ασθενή.

Η φαρμακευτική αγωγή είναι η πιο συχνή συμβατική θεραπεία για την επιληψία. Μερικοί άνθρωποι που διαγνώστηκαν με επιληψία υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση για τον έλεγχο της κατάστασης, αν και αυτή η επιλογή είναι λιγότερο συχνή. Αυτές οι θεραπείες βοηθούν τον έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων σε περίπου 80 τοις εκατό των ασθενών, αλλά το υπόλοιπο 20 τοις εκατό δεν έχει ανακούφιση από τις παραδοσιακές θεραπείες επιληψίας.

Η αντιμετώπιση της επιληψίας μπορεί να είναι δύσκολη, διότι κάθε περίπτωση είναι μοναδική. Οι επιληπτικές κρίσεις και τα συμπτώματα ποικίλλουν από ασθενή σε ασθενή. Οι επιληπτικές κρίσεις συχνά ελέγχονται μέσω φαρμακευτικών φαρμάκων, όπως τα αντιεπιληπτικά. Μερικοί ασθενείς με επιληψία πρέπει να παίρνουν αρκετά διαφορετικά φάρμακα για να δημιουργήσουν ένα συνδυασμό που ελέγχει αποτελεσματικά τις επιληπτικές κρίσεις.

Τα παραδοσιακά επιληπτικά φάρμακα έχουν παρενέργειες, όπως:

Νάρκωση

Αλλοίωση της ομιλίας

Αστάθεια

Διπλή όραση

Αύξηση βάρους

Υπερκινητικότητα στα παιδιά

Διαταραχές ύπνου

Ευερέθιστο έντερο

Δυσπλασία του γόνατος

Βρουξισμός

Αλλαγές στη διάθεση

Ζάλη

Απώλεια πυκνότητας οστών

Δερματικά εξανθήματα

Προβλήματα μνήμης

Αυτό σημαίνει ότι το 80% των ασθενών που υποβάλλονται σε επιτυχή θεραπεία με παραδοσιακές μεθόδους εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τις αρνητικές παρενέργειες που είναι δύσκολο να τις διαχειριστούν.

hemp elilepsy 1

Γιατί η μαριχουάνα είναι αποτελεσματική στη θεραπεία της επιληψίας

Η ιατρική μαριχουάνα είναι μια αποτελεσματική εναλλακτική λύση για έναν κατάλογο ασθενειών και καταστάσεων και η επιληψία είναι μία από εκείνες τις ασθένειες που ανταποκρίνονται σε μεγάλο βαθμό. Πολλοί ασθενείς που πάσχουν από επιληψία και άλλες επιληπτικές κρίσεις έχουν μεγάλη ανακούφιση από την ιατρική μαριχουάνα.

Ορισμένες επιληπτικοί που δεν μπορούν να ανεχθούν άλλα φάρμακα κατά των κρίσεων κατάφεραν να χρησιμοποιήσουν τη μαριχουάνα για να ελέγξουν με επιτυχία τις επιληπτικές κρίσεις τους.

hemp epilepsy 2

Θεραπεία της επιληψίας με μαριχουάνα

Η επιληψία είναι μια νευρολογική διαταραχή στην οποία περιοχές νευρικών κυττάρων στον εγκέφαλο διεγείρονται αυτόματα και εκφορτίζονται με ανεξέλεγκτο τρόπο, προκαλώντας επιληπτικό παροξυσμό ή κρίση.

Η κρίση μπορεί να είναι γενικευμένη ή grand mal με έντονους μυϊκούς σπασμούς ή εσττιακή ή petit mal, συνήθως, από διαταραχές στους κροταφικούς ή μετωπιαίους λοβούς του εγκεφαλικού φλοιού.

Η εστιακή μπορεί να εκδηλωθεί με γκριμάτσες ή επαναλαμβανόμενες κινήσεις του στόματος ή των χεριών και συχνά υπάρχει η αίσθηση ''σα να το έχω ξαναζήσει'' (deja vu) με ίλιγγο, φόβο ή περίεργη μυρωδιά, χωρίς αιτία ή αύρα. 

Τα σπασμολυτικά και αντιεπιληπτικά φάρμακα έχουν πολλές παρενέργειες.

hemp epilepsy 5

Η σχέση μεταξύ της επιληψίας, ως διαταραχής και του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος, που θέλει να εξουδετερώσει ή να εξισορροπήσει τη διαταραχή της ομοιόστασης φαίνεται από την αύξηση της πυκνότητας των κανναβοϋποδοχέων CB1 και CB2 στην περιοχή της επιληπτικής εστίας, όπως, για παράδειγμα, στον κροταφικό λοβό, όταν υπάρχει επιληψία κροταφικού λοβού.

160-300 mg κανναβιδιόλης χορηγούνται για την επιληψία, συνήθως.

Τα κανναβινοειδή επηρεάζουν τα κύτταρα του σώματος που ονομάζονται υποδοχείς κανναβινοειδών. Η κανναβιδιόλη, ή η CBD, είναι μία από τις ουσίες που μπορεί να επηρεάσουν το σώμα με τρόπο που βοηθά στη μείωση των επιληπτικών κρίσεων. Σε αντίθεση με την THC, η οποία δημιουργεί το "υψηλό" συναίσθημα, η CBD δεν προκαλεί ψυχοδραστικές επιδράσεις. Αυτή η έλλειψη ψυχοδραστικών επιδράσεων επιτρέπει στους ασθενείς να ζουν με λιγότερες επιληπτικές κρίσεις χωρίς να αντιμετωπίζουν το υψηλό συναίσθημα εάν προτιμούν να το αποφύγουν.

Η προσθήκη CBD συμβάλλει στη μείωση των επιληπτικών κρίσεων σε σχεδόν 37% των ασθενών, ενώ το 2% των ασθενών αναφέρουν πλήρη εξαφάνιση των επιληπτικών κρίσεων. 

Στο σύνδρομο Dravet πολλά παιδιά έχουν θεραπευτεί.

Σε μια άλλη μελέτη το 57% παρουσιάζει κάποια μείωση της δραστηριότητας σπασμών. Το τριάντα τρεις τοις εκατό αυτών των ασθενών είχαν μειωμένη δραστηριότητα κατάσχεσης κατά 50 τοις εκατό ή περισσότερο.

Η ιατρική μαριχουάνα είναι χρήσιμη για τη θεραπεία παιδιών και εφήβων με επιληψία. 

Η μαριχουάνα βοηθά πολλούς ασθενείς με επιληψία να ελέγχουν τα συμπτώματα σπασμών που σχετίζονται με τη διαταραχή. Αυτά τα συγκεκριμένα συμπτώματα εξαρτώνται από τον τύπο των επιληπτικών κρίσεων που βιώνει ο ασθενής και τον τρόπο με τον οποίο οι κρίσεις αυτές εμφανίζονται, συνήθως, στον ασθενή.  Μερικοί ασθενείς μπορεί να ανταποκριθούν πολύ καλά σε ένα συγκεκριμένο στέλεχος, ενώ άλλοι ασθενείς λαμβάνουν λίγη ή καθόλου ανακούφιση από το ίδιο στέλεχος.

Τα κύρια στελέχη indica και sativa, με διαθέσιμα υβριδικά στελέχη είναι κατάλληλα. Τα στελέχη Indica γενικά περιέχουν περισσότερο CBD από THC, γεγονός που τα καθιστά δημοφιλή για τη θεραπεία της επιληψίας. Το Indica έχει, επίσης, ένα ηρεμιστικό ή χαλαρωτικό αποτέλεσμα, το οποίο μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση άλλων ιατρικών προβλημάτων, όπως άγχος, πονοκεφάλους, χρόνιο πόνο, διαταραχές ύπνου και μυϊκούς σπασμούς. 

Το Sativa τείνει να έχει ένα αναζωογονητικό, ενεργοποιητικό αποτέλεσμα, το οποίο μπορεί να είναι καλό για τη διάρκεια της ημέρας, αλλά μπορεί να παρεμβαίνει στον ύπνο τη νύχτα. Ενώ δεν περιέχει τόσο CBD, μερικοί άνθρωποι βρίσκουν ανακούφιση από σπασμούς και επιληψίες από το sativa. Μπορεί, επίσης, να βοηθήσει με τη ναυτία και να τονώσει την όρεξη.

Τα καλύτερα στελέχη μαριχουάνας για τη θεραπεία της επιληψίας είναι εκείνα που είναι υψηλά σε CBD και χαμηλά σε THC και δεν έχουν ψυχοδραστικές παρενέργειες. 

Ενώ μερικοί άνθρωποι φαίνεται να ανταποκρίνονται καλά στην CBD, τα στελέχη που περιλαμβάνουν κάποια THC με CBD είναι πιο αποτελεσματικά όταν η CBD από μόνη της δεν μειώνει τις επιληπτικές κρίσεις. Ορισμένοι ερευνητές πιστεύουν ότι οι δύο ουσίες συνεργάζονται δημιουργώντας ένα φαινόμενο εμπλοκής. 

hemp epilepsy 4

Η ιατρική μαριχουάνα διατίθεται σε διάφορες μεθόδους χορήγησης.

Το κάπνισμα παράγει σχεδόν άμεσα αποτελέσματα, γι 'αυτό είναι μια δημοφιλής επιλογή για ενήλικες. Μερικοί άνθρωποι ανησυχούν για τις επιπτώσεις στο αναπνευστικό σύστημα όταν καπνίζουν τη μαριχουάνα, γι 'αυτό μερικές άλλες μέθοδοι αυξάνονται σε δημοτικότητα για την ιατρική μαριχουάνα. Το κάπνισμα δεν αποτελεί, επίσης, επιλογή για παιδιά που πάσχουν από επιληψία.

Το άτμισμα είναι καλύτερο, γιατί χρησιμοποιεί μια χαμηλότερη θερμοκρασία, η οποία μειώνει τα υποπροϊόντα που δημιουργούνται κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Οι χημικές ουσίες στη μαριχουάνα εισέρχονται γρήγορα στην κυκλοφορία του αίματος για γρήγορη ανακούφιση παρόμοια με το κάπνισμα.

Τα έλαια και τα βάμματα χρησιμοποιούν συγκεντρώσεις μαριχουάνας, τις οποίες μπορείτε να προσθέσετε στα τρόφιμα ή τα ποτά, ή μπορείτε να πάρετε μόνο το λάδι. Μια επιλογή είναι να προσθέσετε το λάδι σε μια κάψουλα που θα καταπιείτε, παρόμοια με οποιαδήποτε φαρμακευτική αγωγή σε μορφή χαπιού. Αυτές οι μέθοδοι παρέχουν συνήθως γρήγορη ανακούφιση. Το πλεονέκτημα της χρήσης κάνναβης για την επιληψία είναι ο έλεγχος της δοσολογίας. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό με τα υψηλά επίπεδα της CBD. Με ποιοτικό έλαιο που είναι κατάλληλα προετοιμασμένο, η δοσολογία μπορεί να είναι πολύ ακριβής για μια αποτελεσματική θεραπεία.

Τα φαγητά είναι επίσης μια επιλογή για την κατανάλωση κάνναβης. Μπορείτε να βρείτε ένα ευρύ φάσμα προϊόντων τροφίμων με κάνναβη για έναν εύκολο τρόπο για να πάρετε τα ευεργετικά αποτελέσματα. Όταν καταναλώνετε βρώσιμη κάνναβη, οι επιδράσεις γενικά διαρκούν περισσότερο από ό, τι με το κάπνισμα, αλλά χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να δράσουν. Τα φαγητά μπορεί να χρειαστεί από 30 λεπτά έως μερικές ώρες για να αρχίσουν να δουλεύουν.

Τα παιδιά με επιληψία παίρνουν, συνήθως,  τα προϊόντα κάνναβης σε υγρή μορφή αντί να τα καπνίζουν με τον παραδοσιακό τρόπο αναψυχής. Τα προϊόντα αυτά είναι μερικές φορές διαθέσιμα σε πηκτές ή τζελ.

Η ιατρική μαριχουάνα είναι πολύ αποτελεσματική για τον έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων χωρίς τις παρενέργειες που έχουν τα παραδοσιακά φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της επιληψίας. Οι παρενέργειες που σχετίζονται με την κάνναβη είναι, συνήθως, ήπιες και ταξινομούνται ως «χαμηλού κινδύνου», με ευφορικές αλλαγές στη διάθεση μεταξύ των πιο συχνών παρενεργειών. Μερικοί άνθρωποι εμφανίζουν αυξημένη όρεξη, υπνηλία, διάρροια και κούραση. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες συνήθως θεωρούνται θετικές. Για παράδειγμα, κάποιος που έχει επιληψία, έχει, επίσης, πρόβλημα στον ύπνο εκτιμά την υπνηλία που προκαλεί. Ένας ασθενής με επιληψία που χρειάζεται να πάρει βάρος ή έχει χαμηλή όρεξη ωφελείται από την αυξημένη όρεξη από την κάνναβη.

Γράφει η
Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD, PhD

Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την επιληψία

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την επιληψία

hemp epilepsy 7

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Όταν υπάρχει ανισορροπία νευροδιαβιβαστών

Σύνδρομο υποτονικού βρέφους

Να κάνετε κετογενική δίαιτα για να μειώσετε τις φλεγμονές

Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

Η κάνναβη μειώνει τη χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων

Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

Θέλει προσοχή η χορήγηση φυλλικού οξέος στην επιληψία

Υδροκεφαλία σε ενήλικες

Κετογενική δίαιτα

Αιματοεγκεφαλικός φραγμός

Διακρανική διέγερση μέσω συνεχούς ρεύματος

Αφιέρωμα για την παγκόσμια ημέρα επιληψίας

Ζαμπούκος ο μαύρος

Εγκεφαλικές μεταστάσεις

Μην κόβετε το αλκοόλ απότομα

Τι να κάνετε αν κάποιος κάνει σπασμούς

Κόλπα για να ρίξετε τον πυρετό

Φάρμακο για την επιληψία

To μαγνήσιο και τα οφέλη του

Επιληψία του κροταφικού λοβού

Κροταφική επιληψία

Εγκεφαλική αιμορραγία

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές για το δεντρολίβανο

Βιοανάδραση

Ο γλυκάνισος

Ιατρικές συνταγές με το γκι

Φασκόμηλο

Προοδευτική ατροφία του προσώπου

Ο βασιλικός

Βαλεριάνα

Απήγανος

Αψιθιά

Σύνδρομο Cornelia de Lange

Μηνιγγίτιδα

Τρομώδες παραλήρημα

Το σύνδρομο Rett

Υποσκληρίδιο αιμάτωμα

Υπαραχνοειδής αιμορραγία

Τι είναι η εκλαμψία

Σύνδρομο Angelman

Ρομποτική νευροχειρουργική

Πυρετικοί σπασμοί στα παιδιά

Πασιφλόρα

Μήπως έχετε συχνά ψευδαισθήσεις;

Νυχτερινή ενούρηση στα παιδιά

Bupleurum kakiskalae

Θεραπεία για την δύσκολη επιληψία

Εμφυτεύματα εγκεφάλου για την θεραπεία της επιληψίας

Επιληπτικές κρίσεις στον ύπνο

Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 1839 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 02 Μαρτίου 2019 18:26
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Πνευμονία από εισρόφηση Πνευμονία από εισρόφηση

    Πνευμονία από εισρόφηση γαστρικού περιεχομένου

    Η πνευμονία από εισρόφηση ή πνευμονία εξ εισροφήσεως είναι ένας τύπος πνευμονικής λοίμωξης που οφείλεται σε σχετικά μεγάλη ποσότητα υλικού από το στομάχι ή το στόμα που εισέρχεται στους πνεύμονες.

    Λοίμωξη του πνεύμονα λόγω εισρόφησης τροφίμων, υγρών ή γαστρικού περιεχομένου από την ανώτερη αναπνευστική οδό.

    Συνήθης πορεία - οξεία, διαλείπουσα. 

    Τα σημεία και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν, συχνά, πυρετό και βήχα σχετικά γρήγορης έναρξης.

    Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν απόστημα πνεύμονα και χημική φλεγμονή των πνευμόνων, η οποία εμφανίζεται από όξινα, αλλά, μη μολυσματικά περιεχόμενα στομάχου που εισέρχονται στους πνεύμονες. 

    Η μόλυνση μπορεί να οφείλεται σε ποικιλία βακτηρίων.

    Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν το μειωμένο επίπεδο συνείδησης, τα προβλήματα κατάποσης, τον αλκοολισμό, τη διατροφή με ρινογαστρικό σωλήνα και την κακή στοματική υγιεινή. 

    Η διάγνωση βασίζεται, συνήθως, στο ιστορικό, τα συμπτώματα, την ακτινογραφία θώρακος και την καλλιέργεια πτυέλων.

    Μπορεί να είναι δύσκολη η διαφοροποίηση από άλλους τύπους πνευμονίας. 

    Η θεραπεία γίνεται, συνήθως, με αντιβιοτικά, όπως, κλινδαμυκίνη, μεροπενέμη, αμπικιλλίνη/σουλβακτάμη ή μοξιφλοξασίνη.

    Για όσους έχουν μόνο χημική πνευμονίτιδα, συνήθως, δεν απαιτούνται αντιβιοτικά.

    Μεταξύ των ατόμων που νοσηλεύονται με πνευμονία, περίπου το 10% οφείλεται στην εισρόφηση.

    Εμφανίζεται συχνότερα σε ηλικιωμένους, ειδικά σε γηροκομεία.

    Και τα δύο φύλα επηρεάζονται εξίσου.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΕΙΣΡΟΦΗΦΗ

    Το άτομο μπορεί να έχει αυξημένο αναπνευστικό ρυθμό, πτύελα που μυρίζουν, αιμόπτυση και πυρετό. Μπορεί να προκύψουν επιπλοκές, όπως, εξιδρωματική υπεζωκοτική συλλογή, εμπύημα και αποστήματα πνευμόνων. Εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, η πνευμονία από εισρόφηση μπορεί να  σχηματίσει πνευμονικό απόστημα. Μια άλλη πιθανή επιπλοκή είναι ένα εμπύημα, στο οποίο συλλέγεται πύον μέσα στους πνεύμονες. Εάν συμβαίνει συχνά εισρόφηση, η χρόνια φλεγμονή μπορεί να προκαλέσει πάχυνση των πνευμόνων, με αποτέλεσμα βρογχεκτασίες. 

    ΑΙΤΙΕΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΕΙΣΡΟΦΗΣΗ

    Η πνευμονία από εισρόφηση προκαλείται, συχνά, από έναν ελαττωματικό μηχανισμό κατάποσης, όπως, μια νευρολογική ασθένεια ή ως αποτέλεσμα τραυματισμού που βλάπτει άμεσα την κατάποση ή παρεμβαίνει στη συνείδηση. Η εξασθενημένη συνείδηση ​​μπορεί να είναι σκόπιμη, όπως, η χρήση γενικής αναισθησίας για χειρουργική επέμβαση. Για πολλούς τύπους χειρουργικών επεμβάσεων, οι άνθρωποι που προετοιμάζονται για χειρουργική επέμβαση, επομένως, καθοδηγούνται να μην παίρνουν τίποτα από το στόμα, για τουλάχιστον τέσσερις ώρες πριν από τη χειρουργική επέμβαση. Αυτές οι καταστάσεις επιτρέπουν την είσοδο βακτηρίων στους πνεύμονες, επιτρέποντας, έτσι, την ανάπτυξη μιας λοίμωξης.

    page 2

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΕΙΣΡΟΦΗΦΗ

    • Μειωμένη κατάποση: Οι καταστάσεις που προκαλούν δυσφαγία επιδεινώνουν την ικανότητα των ανθρώπων να καταπιούν, προκαλώντας αυξημένο κίνδυνο εισόδου σωματιδίων από το στομάχι ή το στόμα στους αεραγωγούς. Ενώ, η δυσλειτουργία κατάποσης σχετίζεται με πνευμονία από εισρόφηση, η δυσφαγία μπορεί να μην επαρκεί εκτός εάν υπάρχουν άλλοι παράγοντες κινδύνου. Οι νευρολογικές καταστάσεις που μπορούν να επηρεάσουν άμεσα τα νεύρα που εμπλέκονται στον μηχανισμό κατάποσης περιλαμβάνουν εγκεφαλικό επεισόδιο, νόσο του Πάρκινσον και σκλήρυνση κατά πλάκας. Οι ανατομικές αλλαγές στο στήθος μπορούν, επίσης, να διαταράξουν τον μηχανισμό κατάποσης. Για παράδειγμα, οι ασθενείς με προχωρημένη χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια ή ΧΑΠ τείνουν να αναπτύσσουν διογκωμένους πνεύμονες, με αποτέλεσμα τη συμπίεση του οισοφάγου και κατά συνέπεια την παλινδρόμηση. 
    • Τροποποιημένη ψυχική κατάσταση: Αλλαγές στο επίπεδο συνείδησης επηρεάζουν τον μηχανισμό κατάποσης απενεργοποιώντας τόσο τα φυσικά προστατευτικά μέτρα του σώματος κατά της αναρρόφησης, όσο και πιθανώς προκαλώντας ναυτία και έμετο. Η αλλοιωμένη ψυχική κατάσταση μπορεί να προκληθεί από ιατρικές καταστάσεις, όπως, επιληπτικές κρίσεις. Ωστόσο, πολλοί άλλοι παράγοντες μπορούν, επίσης, να είναι υπεύθυνοι, συμπεριλαμβανομένης της γενικής αναισθησίας και του αλκοόλ.
    • Βακτηριακός αποικισμός: Η κακή στοματική υγιεινή μπορεί να οδηγήσει σε αποικισμό του στόματος με υπερβολικές ποσότητες βακτηρίων, η οποία συνδέεται με αυξημένη συχνότητα εμφάνισης πνευμονίας από εισρόφηση.
    • Εθνικότητα: Οι Ασιάτες που έχουν διαγνωστεί με πνευμονία από εισρόφηφη έχουν χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου σε σύγκριση με άλλες εθνοτικές ομάδες, ενώ οι Αφροαμερικανοί και οι λευκοί έχουν παρόμοιο κίνδυνο θανάτου. Οι ισπανόφωνοι έχουν μικρότερο κίνδυνο θανάτου από τους μη ισπανόφωνους.
    • Άλλα: Ηλικία, αρσενικό φύλο, σακχαρώδης διαβήτης, υποσιτισμός, χρήση αντιψυχωσικών φαρμάκων, αναστολείς αντλίας πρωτονίων και αναστολείς μετατροπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης, η παρατεταμένη νοσηλεία, οι χειρουργικές επεμβάσεις, η σίτιση με γαστρικό σωλήνα, οι μηχανικές παρεμβάσεις αεραγωγών, οι ανοσοκατασταλμένοι, το ιστορικό καπνίσματος, τα αντιβιοτικά, η προχωρημένη ηλικία, η μειωμένη πνευμονική κάθαρση, το μειωμένο αντανακλαστικό βήχα, η διαταραχή του φυσιολογικού βλεννογόνου, η μειωμένη κάθαρση φλεγμάτων, η αλλοίωση της κυτταρικής και χυμικής ανοσίας, η απόφραξη των αεραγωγών και ο χαλασμένος πνευμονικός ιστός, όλοι αυτοί αποτελούν παράγοντες κινδύνου.

    ΒΑΚΤΗΡΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑ ΑΠΌ ΕΙΣΡΟΦΗΣΗ

    Τα βακτήρια που εμπλέκονται στην πνευμονία από εισρόφηση μπορεί να είναι αερόβια ή αναερόβια.

    Τα συχνότερα αερόβια βακτήρια που εμπλέκονται περιλαμβάνουν:

    • Streptococcus pneumoniae 
    • Staphylococcus aureus 
    • Haemophilus influenzae 
    • Pseudomonas aeruginosa
    • Klebsiella: συχνά, εμφανίζεται στην πνευμονία από εισρόφηση στους αλκοολικούς 

    Τα αναερόβια βακτήρια διαδραματίζουν, επίσης, βασικό ρόλο στην παθογένεση της πνευμονίας από εισρόφηση. Αποτελούν την πλειοψηφία της φυσιολογικής στοματικής χλωρίδας και η παρουσία υγρού υγρού στους πνεύμονες υποδηλώνει έντονα την πνευμονία από εισρόφηση δευτερογενώς από έναν αναερόβιο οργανισμό. Αν και είναι δύσκολο να επιβεβαιωθεί η παρουσία αναερόβιων μικροργανισμών μέσω καλλιεργειών, η θεραπεία της πνευμονίας από εισρόφηση περιλαμβάνει, συνήθως, αναερόβια κάλυψη με αντιβιοτικά.

    Τα πιθανά αναερόβια βακτήρια:

    • Βακτηριοειδή 
    • Prevotella
    • Fusobacterium
    • Πεπτοστρεπτόκοκκος

    1d5576daec72b8c2c297de85cc8e6182

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΕΙΣΡΟΦΗΦΗ

    Η εισρόφηση ορίζεται ως η εισπνοή στοματοφαρυγγικού ή γαστρικού περιεχομένου στο πνευμονικό δέντρο.

    Ανάλογα με τη σύνθεση της εισρόφησης, έχουν περιγραφεί τρεις επιπλοκές: 

    • Μπορεί να αναπτυχθεί χημική πνευμονίτιδα της οποίας η σοβαρότητα εξαρτάται από την τιμή του pH και την ποσότητα της αναρρόφησης. Οι δύο πνευμονικές αλλαγές μετά την αναρρόφηση οξέος είναι:

    α) άμεση τοξική βλάβη στο αναπνευστικό επιθήλιο με αποτέλεσμα το διάμεσο πνευμονικό οίδημα και

    β) λίγες ώρες αργότερα, φλεγμονώδης απόκριση με παραγωγή κυτοκινών, διήθηση ουδετερόφιλων και ενεργοποίηση μακροφάγων. Δημιουργούνται ελεύθερες ρίζες οξυγόνου οι οποίες, με τη σειρά τους, οδηγούν σε περαιτέρω βλάβη των πνευμόνων. Οι ασθενείς μπορεί να παραμείνουν ασυμπτωματικοί μετά από αναρρόφηση οξέος. Άλλοι μπορεί να αναπτύξουν δύσπνοια, πόνο στο πλευριτικό στήθος, βήχα, πυρετό, αιματηρά ή αφρώδη πτύελα και αναπνευστική ανεπάρκεια.

    • Μπορεί να αναπτυχθεί πνευμονία από εισρόφηση.
    • Η τρίτη επιπλοκή εμφανίζεται μετά την εισπνοή σωματιδιακών υλικών που εμποδίζουν τους αεραγωγούς. Οι ασθενείς θα έχουν ξαφνική αρτηριακή υποξαιμία με ανάπτυξη πνευμονικής ατελεκτασίας.

    ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΕΙΣΡΟΦΗΦΗ

    Η τοποθεσία εξαρτάται συχνά από τη βαρύτητα και εξαρτάται από τη θέση του ατόμου. Γενικά, οι δεξιοί μεσαίοι και κάτω λοβοί του πνεύμονα είναι οι πιο συχνές περιοχές που επηρεάζονται, λόγω του μεγαλύτερου διαμετρήματος και του κατακόρυφου προσανατολισμού του δεξιού βασικού βρόγχου. Σε άτομα που παθαίνουν εισρόφηση, ενώ στέκονται μπορούν να προσβληθούν και οι δύο κάτω λοβοί των πνευμόνων. Ο δεξιός άνω λοβός είναι μια συχνή περιοχή εντόπισης, όπου, τα υγρά συσσωρεύονται σε μια συγκεκριμένη περιοχή του πνεύμονα, σε αλκοολικούς που παθαίνουν εισρόφηση σε ύπτια θέση. 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΕΙΣΡΟΦΗΦΗ

    Η αξιολόγηση της εισρόφησης πραγματοποιείται γενικά με μια μελέτη κατάποσης που περιλαμβάνει ακτινολογική αξιολόγηση του μηχανισμού κατάποσης μέσω προκλήσεων με υγρές και στερεές τροφές. Αυτές οι μελέτες επιτρέπουν την αξιολόγηση της διείσδυσης στις φωνητικές πτυχές και πιο κάτω, αλλά δεν αποτελούν ευαίσθητο και ειδικό δείκτη για την πιθανότητα εισρόφησης. Επιπλέον, είναι δύσκολο να γίνει διάκριση μεταξύ πνευμονίας από εισρόφηση και πνευμονίτιδας από εισρόφηση. 

    Η πνευμονία από εισρόφηση διαγιγνώσκεται, συνήθως, με συνδυασμό της κλινικής εικόνας (άτομα με παράγοντες κινδύνου για αναρρόφηση) και τα ακτινολογικά ευρήματα (διήθηση στη σωστή θέση). Μια ακτινογραφία θώρακος πραγματοποιείται, συνήθως, σε περιπτώσεις όπου υπάρχει υποψία πνευμονίας, συμπεριλαμβανομένης της πνευμονίας από εισρόφηση. Τα ευρήματα στην ακτινογραφία θώρακα που υποστηρίζουν την πνευμονία από εισρόφηση περιλαμβάνουν την εντοπισμένη θέση της πνευμονίας, ανάλογα με τη θέση του ασθενούς όταν συνέβη η εισρόφηση. Για παράδειγμα, τα άτομα που είναι ύπτια όταν παθαίνουν εισρόφηση, συχνά, αναπτύσσουν σταθεροποίηση στο δεξιό κάτω λοβό του πνεύμονα. Οι καλλιέργειες πτυέλων δεν χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση πνευμονίας από εισρόφηση λόγω του υψηλού κινδύνου επιμόλυνσης. Τα κλινικά συμπτώματα μπορεί, επίσης, να αυξήσουν την υποψία για πνευμονία εισρόφησης, συμπεριλαμβανομένης της δυσκολίας στην αναπνοή και του πυρετού μετά από ένα συμβάν εισρόφησης. Ομοίως, τα ευρήματα της φυσικής εξέτασης, όπως οι ήχοι της αναπνοής που ακούγονται στα προσβεβλημένα πεδία των πνευμόνων μπορεί, επίσης, να υποδηλώνουν πνευμονία από εισρόφηση. Ορισμένες περιπτώσεις πνευμονίας από εισρόφηση προκαλούνται από την αναρρόφηση σωματιδίων τροφίμων ή άλλων σωματιδιακών ουσιών, όπως, θραύσματα χαπιών. Ενώ η πνευμονία από εισρόφηση και η χημική πνευμονίτιδα μπορεί να εμφανίζονται παρόμοια, είναι σημαντικό να γίνει διάκριση μεταξύ των δύο λόγω σημαντικών διαφορών στη διαχείριση αυτών των καταστάσεων. Η χημική πνευμονίτιδα προκαλείται από βλάβη στο εσωτερικό στρώμα του πνευμονικού ιστού, η οποία προκαλεί εισροή υγρού. Η φλεγμονή που προκαλείται από αυτήν την αντίδραση μπορεί γρήγορα να προκαλέσει παρόμοια ευρήματα που παρατηρούνται στην πνευμονία εισρόφησης, όπως αυξημένος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων, ακτινολογικά ευρήματα και πυρετός. Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι τα ευρήματα της χημικής πνευμονίτιδας προκαλούνται από φλεγμονή που δεν προκαλείται από λοίμωξη, όπως, φαίνεται στην πνευμονία εισρόφησης. Η φλεγμονή είναι η ανοσολογική απόκριση του οργανισμού σε οποιαδήποτε απειλή για τον οργανισμό. Έτσι, η θεραπεία της χημικής πνευμονίτιδας, συνήθως, περιλαμβάνει την απομάκρυνση του φλεγμονώδους υγρού και τα υποστηρικτικά μέτρα. Η χρήση αντιμικροβιακών ουσιών προορίζεται για χημική πνευμονίτιδα που περιπλέκεται από δευτερογενή βακτηριακή λοίμωξη. 

    Πρακτικές που σχετίζονται με μειωμένη επίπτωση και μειωμένη σοβαρότητα της πνευμονίας από εισρόφηση:

    -Στοματική υγιεινή

    Μελέτες έδειξαν ότι η μείωση των στοματικών βακτηρίων συσχετίζεται με μείωση τόσο της συχνότητας εμφάνισης πνευμονίας από εισρόφηση όσο και θνησιμότητας από πνευμονία αναρρόφησης. Μια μέθοδος μείωσης του αριθμού των βακτηρίων στο στόμα περιλαμβάνει τη χρήση αντιμικροβιακών, όπως τοπικά αντιβιοτικά έως ενδοφλέβια χρήση αντιβιοτικών. Ενώ η χρήση αντιβιοτικών επικεντρώνεται στην καταστροφή και την παρεμπόδιση της ανάπτυξης βακτηρίων, η μηχανική απομάκρυνση των στοματικών βακτηρίων από έναν οδοντίατρο παίζει, επίσης, βασικό ρόλο στη μείωση του βακτηριακού φορτίου. Μειώνοντας την ποσότητα των βακτηρίων στο στόμα, μειώνεται, επίσης, η πιθανότητα μόλυνσης κατά την εισρόφηση. Για άτομα που είναι σοβαρά άρρωστα και απαιτούν σωλήνα σίτισης, υπάρχουν ενδείξεις που υποδηλώνουν ότι ο κίνδυνος πνευμονίας εισρόφησης μπορεί να μειωθεί με την εισαγωγή του σωλήνα στο δωδεκαδάκτυλο ή τη νήστιδα σε σύγκριση με την εισαγωγή του σωλήνα τροφοδοσίας στο στομάχι (γαστρική σίτιση). 

    -Διατήρηση του μηχανισμού κατάποσης

    Πολλοί άνθρωποι που διατρέχουν κίνδυνο πνευμονίας από εισρόφηση έχουν μειωμένο λειτουργικό μηχανισμό κατάποσης, ο οποίος μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα εισρόφησης σωματιδίων τροφής με τα γεύματα. Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις που δείχνουν ότι η εξάσκηση διαφόρων τμημάτων του σώματος που εμπλέκονται στην κατάποση, συμπεριλαμβανομένης της γλώσσας και των χειλιών, μπορεί να μειώσει τα επεισόδια εισρόφησης και πνευμονίας από εισρόφηση. Άλλες απλές ενέργειες κατά τη διάρκεια της σίτισης μπορούν να βελτιώσουν την ικανότητα κατάποσης ενός ατόμου και, συνεπώς, να μειώσουν τον κίνδυνο αναρρόφησης, συμπεριλαμβανομένων των αλλαγών στη θέση και της βοήθειας στη σίτιση. 

    -Μετά τη χειρουργική επέμβαση

    Πολλές περιπτώσεις αναρρόφησης συμβαίνουν κατά τη διάρκεια χειρουργικών επεμβάσεων, ειδικά κατά την επαγωγή αναισθησίας. Η χορήγηση αναισθησίας προκαλεί καταστολή των προστατευτικών αντανακλαστικών, κυρίως, το αντανακλαστικό εμέτου ή gag. Ως αποτέλεσμα, τα σωματίδια του στομάχου μπορούν εύκολα να εισέλθουν στους πνεύμονες. Ορισμένοι παράγοντες κινδύνου προδιαθέτουν τα άτομα στην εισρόφηση, ιδίως, καταστάσεις που προκαλούν δυσλειτουργία του ανώτερου γαστρεντερικού συστήματος. Ο προσδιορισμός αυτών των συνθηκών πριν από την έναρξη της επέμβασης είναι απαραίτητος για την κατάλληλη προετοιμασία κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Άλλες πρακτικές, είναι η χρήση φαρμάκων που μειώνουν την οξύτητα του γαστρικού περιεχομένου. Από την άλλη πλευρά, όσον αφορά τη μείωση της οξύτητας του στομάχου, απαιτείται ένα όξινο περιβάλλον για να σκοτωθούν οι οργανισμοί που αποικίζουν το γαστρεντερικό σωλήνα. Παράγοντες, όπως, οι αναστολείς της αντλίας πρωτονίων, που μειώνουν την οξύτητα του στομάχου, μπορούν να ευνοήσουν την ανάπτυξη βακτηρίων και να αυξήσουν τον κίνδυνο πνευμονίας.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΕΙΣΡΟΦΗΣΗΣ

    Η κύρια θεραπεία της πνευμονίας από εισρόφηση περιστρέφεται γύρω από τη χρήση αντιβιοτικών για την απομάκρυνση των βακτηρίων που προκαλούν τη μόλυνση. Απαιτείται χρήση αντιβιοτικών ευρέως φάσματος για να καλυφθούν οι διάφοροι τύποι βακτηρίων που προκαλούν, πιθανώς, τη μόλυνση. Τα αντιβιοτικά που συνιστώνται, σήμερα, περιλαμβάνουν την κλινδαμυκίνη, τη μεροπενέμη, την ερατεπενέμη, την αμπικιλλίνη/σουλβακτάμη και τη μοξιφλοξασίνη. Συνιστάται θεραπεία με πιπερακιλλίνη/ταζομπακτάμη, κεφεπίμη, λεβοφλοξασίνη, ιμιπενέμη ή μεροπενέμη σε περιπτώσεις πιθανής αντοχής στα αντιβιοτικά.

    Η τυπική διάρκεια της αντιβιοτικής θεραπείας είναι περίπου 5 έως 7 ημέρες.

    Εάν υπάρχει μεγάλη συσσώρευση υγρού στους πνεύμονες, η αποστράγγιση του υγρού μπορεί, επίσης, να βοηθήσει στη διαδικασία επούλωσης. 

    AspirationPneumonia 01

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΌ ΕΙΣΡΟΦΗΣΗ

    Οι κλινικοί γιατροί, συχνά, προτείνουν την αλλαγή της θέσης της κεφαλής κατά τη σίτιση (στο πλάι) ή τη διακοπή της διατροφής. Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος πνευμονίας σε ασθενείς με  δυσφαγία σε σύγκριση με ασθενείς με εγκεφαλικό επεισόδιο, επειδή οι ασθενείς με εγκεφαλικό επεισόδιο θα βελτιωθούν καθώς αναρρώνουν από τον οξύ τραυματισμό τους, ενώ η δυσφαγία είναι πιθανό να επιδεινωθεί με την πάροδο του χρόνου. Η πνευμονία από εισρόφηση σχετίζεται με αυξημένη θνησιμότητα στο νοσοκομείο σε σύγκριση με άλλες μορφές πνευμονίας. Άτομα που διαγνώστηκαν με πνευμονία αναρρόφησης έχουν, επίσης, αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης μελλοντικών επεισοδίων πνευμονίας.  

    Ηλικιωμένοι

    Η γήρανση αυξάνει τον κίνδυνο δυσφαγίας. Ο επιπολασμός της δυσφαγίας στα γηροκομεία είναι περίπου 50% και το 30% των ηλικιωμένων με δυσφαγία αναπτύσσουν πνευμονία από εισρόφηση. Για άτομα ηλικίας άνω των 75 ετών, ο κίνδυνος πνευμονίας λόγω δυσφαγίας είναι έξι φορές μεγαλύτερος από αυτούς των 65 ετών. Λόγω πολλαπλών παραγόντων, όπως αδυναμία, μειωμένη αποτελεσματικότητα κατάποσης, μειωμένο αντανακλαστικό βήχα και νευρολογικές επιπλοκές, η δυσφαγία μπορεί να θεωρηθεί ως γηριατρικό σύνδρομο. Η άτυπη παρουσίαση της πνευμονίας είναι συχνή στους ηλικιωμένους. Οι ηλικιωμένοι ασθενείς μπορεί να έχουν μειωμένη λειτουργία των Τ κυττάρων και ως εκ τούτου, ενδέχεται να μην είναι σε θέση να προκαλέσουν εμπύρετη απόκριση. Η βλεννογονική κάθαρση των ηλικιωμένων είναι, επίσης, μειωμένη, με αποτέλεσμα μειωμένη παραγωγή πτυέλων και βήχα.  

    Στους ηλικιωμένους, η δυσφαγία αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη πνευμονίας από εισρόφηση. Η πνευμονία από εισρόφηση αναπτύσσεται, συχνότερα, λόγω της εισρόφησης του σάλιου ή βακτηρίων που μεταφέρονται σε τρόφιμα και υγρά, σε συνδυασμό με την εξασθενημένη ανοσολογική λειτουργία. Η χρόνια φλεγμονή των πνευμόνων αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό της πνευμονίας από εισρόφηση σε ηλικιωμένους κατοίκους γηροκομείων και εμφανίζεται ως σποραδικός πυρετός (μία ημέρα την εβδομάδα για αρκετούς μήνες). Η ακτινολογική εξέταση δείχνει χρόνια φλεγμονή στον ενοποιημένο πνευμονικό ιστό.

    Μετά τις πτώσεις, ο πνιγμός από φαγητό αποτελεί τη δεύτερη υψηλότερη αιτία θανάτου που μπορεί να προληφθεί κατά τη φροντίδα ηλικιωμένων. Αν και ο κίνδυνος πνιγμού από τρόφιμα συμβαίνει, συνήθως, σε μικρά παιδιά, τα στοιχεία δείχνουν ότι τα άτομα άνω των 65 ετών έχουν συχνότητα πνιγμού επτά φορές υψηλότερη από τα παιδιά ηλικίας 1-4 ετών.

    Η νόσος του Πάρκινσον

    Ο αναφερόμενος επιπολασμός της δυσφαγίας σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον κυμαίνεται από 20% έως 100% λόγω διακυμάνσεων στις μεθόδους αξιολόγησης της λειτουργίας κατάποσης. Σε αντίθεση με ορισμένα ιατρικά προβλήματα, όπως το εγκεφαλικό επεισόδιο, η δυσφαγία στη νόσο του Πάρκινσον επιδεινώνεται με την εξέλιξη της νόσου. Η πνευμονία από εισρόφηση είναι ο πιο συχνός λόγος για την επείγουσα εισαγωγή ασθενών με νόσο του Πάρκινσον των οποίων η διάρκεια της νόσου είναι > από 5 χρόνια και η πνευμονία είναι μία από τις κύριες αιτίες θανάτου.

    Άνοια

    Πολλά άτομα με άνοια δεν μπορούν να διαχειριστούν το φαγητό. Υπάρχουν, επίσης, πολλοί παράγοντες που συμβάλλουν, όπως, η κακή στοματική υγιεινή, τα υψηλά επίπεδα εξάρτησης για τοποθέτηση και σίτιση, καθώς και η ανάγκη για αναρρόφηση από το στόμα. Ενώ η τροφοδοσία με σωλήνα μπορεί να θεωρηθεί ασφαλέστερη επιλογή, η σίτιση με σωλήνα δεν έχει αποδειχθεί ωφέλιμη σε άτομα με προχωρημένη άνοια. Επομένως, η προτιμώμενη επιλογή είναι να συνεχίσουν, αυτοί οι ασθενείς να τρώνε και να πίνουν από το στόμα, παρά, τον κίνδυνο εμφάνισης λοιμώξεων στους πνεύμονες. 

    6ea8061471fd2c95a147a9abc2ed31ae XL

    Διαβάστε, επίσης,

    Έχει παρενέργειες η συνεχής χρήση της μάσκας;

    Πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Τα ηρεμιστικά προκαλούν άνοια

    Επιληπτική κατάσταση

    Καρκίνος οισοφάγου

    Όταν κάποιος φτύνει αίμα

    Ατρησία οισοφάγου

    www.emedi.gr

     

     

  • Επιληπτικές κρίσεις Επιληπτικές κρίσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις επιληπτικές κρίσεις

    Επιληπτικές κρίσεις είναι η ξαφνική μεταβολή συμπεριφοράς που χαρακτηρίζεται από προαίσθημα αισθητικού τύπου ή κινητική δραστηριότητα με ή χωρίς μεταβολή του επιπέδου συνείδησης, λόγω διαταραγμένης ηλεκτρικής δραστηριότητας του φλοιού.

    Ταξινόμηση επιληπτικών κρίσεων:

    • Εντοπισμένες επιληπτικές κρίσεις (οι σπασμοί ξεκινούν τοπικά) -(α) χωρίς διαταραχή του επιπέδου συνείδησης, (β) με συνοδά συμπτώματα (με διαταραχή του επιπέδου συνείδησης)
    • Γενικευμένοι σπασμοί (αμφοτερόπλευροι συμμετρικοί και χωρίς τοπική εντόπιση)
    • Αταξινόμητη επιληπτική κρίση

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Κεντρικό Νευρικό Σύστημα

    Γενετική: Τριπλάσιος επιπολασμός σε στενούς συγγενείς ασθενών με επιληπτικές κρίσεις

    Επίπτωση/Επιπολασμός στις ΗΠΑ: 

    • 1,5 εκατομμύριο για επιληψία
    • Η ετήσια επίπτωση είναι 1,2/1.000 για όλους τους τύπους επιληπτικών επεισοδίων και 0,54/1.000 για υποτροπιάζοντα επιληπτικά επεισόδια
    • Ο επιπολασμός προσαρμοσμένος για την ηλικία είναι 0,625% ή 6,25/1.000, μεμονωμένες επιληπτικές κρίσεις μπορεί να συμβούν στο 10% του γενικού πληθυσμού
    • 10-20% των ασθενών παρουσιάζουν ανθεκτικά επιληπτικά επεισόδια

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

     Κλονικήφάση

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    Γενικά 

    • Πυρετός - ένδειξη λοιμώδους αιτιολογίας
    • Εντοπισμένα νευρολογικά ευρήματα - πιθανή ένδειξη χωροκατακτητικής εξεργασίας ή εντοπισμένης εγκεφαλικής βλάβης
    • Οίδημα θηλών - ενδεικτικό αυξημένης ενδοκράνιας πίεσης 
    • Αιμορραγικοί βυθοί - ενδεικτικό υποκείμενης υπέρτασης
    • Μηνιγγισμός - πιθανή συνοδός μηνιγγίτις
    • Κεφαλαλγία - συνήθως, σχετίζεται με λοιμώδη ή αιμορραγικά αίτια επιληπτικών κρίσεων

    Γενικευμένοι σπασμοί:

    • Κρίσεις αφαίρεσης - απώλεια συνείδησης ή ισορροπίας
    • Μυοκλωνικά επεισόδια - επανειλημμένες μυϊκές συσπάσεις 
    • Τονικοκλονική συνεχής σύσπαση ακολουθούμενη από ρυθμικές συσπάσεις και των τεσσάρων άκρων

    Εντοπισμένες επιληπτικές κρίσεις - σπασμοί:

    • Απλοί - εστιακοί σπασμοί χωρίς μεταβολή του επιπέδου συνείδησης
    • Σύμπλοκοι - εστιακοί σπασμοί με μεταβολές του επιπέδου συνείδησης

    33937 epilepsy 590 1

    Εμπύρετοι σπασμοί:

    • Εμφανίζονται μεταξύ τριών μηνών και 5ου έτους της ηλικίας
    • Πυρετός, χωρίς, ένδειξη άλλης αιτιολογίας για επιληπτικές κρίσεις
    • Σε εμπύρετους σπασμούς που εμφανίζονται κατά το 1ο έτος ηλικίας ο κίνδυνος υποτροπής είναι 51%
    • Σε εμπύρετους σπασμούς που εμφανίζονται κατά το 2ο έτος ηλικίας ο κίνδυνος υποτροπής είναι 25%
    • 88% των υποτροπών από εμπύρετους σπασμούς εμφανίζονται κατά τα δύο πρώτα χρόνια
    • Όσο πιο πρώιμη είναι η ηλικία έναρξης τόσο πιο πιθανό είναι να εμφανισθούν επανειλημμένες εμπύρετες επιληπτικές κρίσεις
    • Υποτροπιάζοντα εμπύρετα επιληπτικά επεισόδια, πιθανώς, δεν αυξάνουν τον κίνδυνο επιληψίας 

    Status Epilepticus:

    • Επαναλαμβανόμενες γενικευμένες επιληπτικές κρίσεις, χωρίς, ανάκτηση της συνείδησης μεταξύ των κρίσεων
    • Θεωρείται επείγουσα νευρολογική κατάσταση

    epilepticsei

    ΑΙΤΙΑ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    • Χωροκατακτητικές εξεργασίες εγκεφάλου
    • Εγκεφαλική υποξία (κατακράτηση αναπνοής, δηλητηρίαση από μονοξείδιο του άνθρακα, γενική νάρκωση)
    • Εγκεφαλικά αγγειακά επεισόδια (εμβολικά ή αιμορραγικά)
    • Επιληπτογόνοι ή τοξικοί παράγοντες (μόλυβδος, αλκοόλη, πικροτοξίνη, στρυχνίνη)
    • Εκλαμψία
    • Εξωγενείς παράγοντες (ηχητικοί, ακουστικοί, δερματικά ερεθίσματα)
    • Πυρετός
    • Κακώσεις εγκεφάλου
    • Θερμοπληξία
    • Λοιμώξεις
    • Μεταβολικές διαταραχές
    • Στέρηση από ή οικογενής δυσανεξία στην αλκοόλη

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    • Η επιρρέπεια σε επιληπτικές κρίσεις καθορίζεται από μία περίπλοκή αλληλεπίδραση μεταξύ γενετικών παραγόντων και επίκτητων διαταραχών του εγκεφάλου
    • Παιδιά που γεννιούνται με ινιακή προβολή έχουν επιπολασμό νόσου 3,8% σε σχέση με 2,2% για παιδιά που γεννιούνται με κεφαλική προβολή

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    Βρεφική ηλικία (0-2):

    • Υποξία κατά τον τοκετό
    • Κακώσεις κατά τον τοκετό
    • Μεταβολικές διαταραχές - υπογλυκαιμία, υπασβεστιαιμία, υπομαγνησιαιμία, έλλειψη βιταμίνης Β6, φαινυλκετονουρία
    • Οξεία λοίμωξη

    Παιδική ηλικία (2-10):

    • Εμπύρετη επιληπτική κρίση
    • Ιδιοπαθής
    • Οξεία λοίμωξη
    • Τραύμα

    Εφηβική ηλικία (10-18):

    • Ιδιοπαθής
    • Τραύμα
    • Στέρηση από φάρμακα ή αλκοόλη
    • Αρτηριοφλεβώδεις συγγενείς διαταραχές

    Πρώιμη ενήλικη ζωή (18-25):

    • Ιδιοπαθής
    • Στέρηση από φάρμακα ή αλκοόλη
    • Τραύμα

    Άτομα μέσης ηλικίας (25-60):

    • Στέρηση από φάρμακα ή αλκοόλη
    • Τραύμα
    • Χωροκατακτητικές βλάβες
    • Αγγειακή νόσος

    Άτομα προχωρημένης ηλικίας (άνω των 60):

    • Αγγειακή νόσος
    • Χωροκατακτητικές εξεργασίες
    • Εκφυλιστική νόσος
    • Μεταβολικά - υπογλυκαιμία, ουραιμία, ηπατική ανεπάρκεια, διαταραχές ηλεκτρολυτών

    2 5 1200x900

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    • Ορολογικές εξετάσεις - σακχάρου, νατρίου, καλίου, ασβεστίου, φωσφόρου, μαγνησίου, αζώτου ουρίας, αμμωνίας
    • Επίπεδα αντιεπιληπτικών φαρμάκων - ανεπαρκή επίπεδα αντιεπιληπτικών φαρμάκων στον ορό είναι η πιο συχνή αιτία υποτροπιαζόντων επιληπτικών κρίσεων σε παιδιά και αρκετούς ενήλικες
    • Έλεγχος επιπέδων φαρμάκων και τοξινών - περιλαμβανομένης και αιθυλικής αλκοόλης
    • Γενική αίματος - χρήσιμη σε περίπτωση λοίμωξης

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Η αντιεπιληπτική αγωγή μπορεί να επηρεάσει δραματικά τα αποτελέσματα του ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος
    • Τα επίπεδα των αντιεπιληπτικών φαρμάκων στον ορό μπορεί να επηρεαστούν από μία ποικιλία κοινών φαρμάκων όπως η ερυθρομυκίνη, οι σουλφοναμίδες, η ουαρφαρίνη, η σιμετιδίνη και το οινόπνευμα

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Η κύηση μειώνει τη συγκέντρωση του ορού. Απαιτείται συχνή παρακολούθηση και ρύθμιση των δόσεων

     ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    • Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (ΗΕΓ). Αρνητικό ΗΕΓ δεν αποκλείει μία επιληπτογόνο διαταραχή. Η ευαισθησία, η ειδικότητα και προγνωστική αξία της εξέτασης εξαρτώνται από την υποκείμενη αιτία και την ανατομική εντόπιση της επιληπτογόνου εστίας
    • 24ωρο φορητό ΗΕΓ - επιτρέπει τον συνεχή έλεγχο της δραστηριότητας του εγκεφαλικού φλοιού κατά τη διάρκεια της δραστηριότητας
    • Οπτική παρακολούθηση με τηλεοπτική κάμερα - χρήσιμη σε συνάρτηση με ταυτόχρονο ΗΕΓ για το διαχωρισμό πραγματικών από ψευδή επιληπτικά επεισόδια

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    • Μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου - υπερέχει στην αξιολόγηση των κροταφικών λοβών
    • Αξονική τομογραφία εγκεφάλου - είναι εξέταση ρουτίνας για τη διερεύνηση τονικοκλονικών κρίσεων

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Να διατηρείται η βατότητα της αεροφόρου οδού του ασθενούς

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση είναι ανεκτή

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Να δοθεί έμφαση στην πειθάρχηση του ασθενούς όσον αφορά την αντιεπιληπτική αγωγή

    slide 5

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Η φαρμακευτική αγωγή πρώτης γραμμής για ένα άτομο που δρα δραστήρια είναι η βενζοδιαζεπίνη, με τις περισσότερες οδηγίες να προτείνουν τη λοραζεπάμη. Η διαζεπάμη και η μιδαζολάμη είναι εναλλακτικές. Αυτό μπορεί να επαναληφθεί εάν δεν υπάρχει αποτέλεσμα μετά από 10 λεπτά. Εάν δεν υπάρχει αποτέλεσμα μετά από δύο δόσεις, μπορούν να χρησιμοποιηθούν βαρβιτουρικά ή προποφόλη. Οι βενζοδιαζεπίνες που χορηγούνται με μη ενδοφλέβια οδό εμφανίζονται καλύτερα από αυτές που χορηγούνται από ενδοφλέβια, καθώς, η ενδοφλέβια διαρκεί περισσότερο για να έχει αποτέλεσμα. Η θεραπεία δεύτερης γραμμής για ενήλικες είναι η φαινυτοΐνη ή η φωσφενυτοΐνη και η φαινοβαρβιτάλη για παιδιά.Τα συνεχιζόμενα αντιεπιληπτικά φάρμακα δεν συνιστώνται, συνήθως, μετά από μια πρώτη κρίση εκτός από εκείνα με δομικές βλάβες στον εγκέφαλο. Συνιστώνται γενικά μετά το δεύτερο. Περίπου το 70% των ανθρώπων μπορεί να αποκτήσει πλήρη έλεγχο με συνεχή χρήση φαρμάκων. Συνήθως, προτιμάται ένας τύπος αντισπασμωδικού. Μετά από μια πρώτη κρίση, ενώ η άμεση θεραπεία με φάρμακο κατά της κατάσχεσης μειώνει την πιθανότητα επανεμφάνισης των επιληπτικών κρίσεων έως και πέντε χρόνια, δεν αλλάζει τον κίνδυνο θανάτου και υπάρχουν πιθανές παρενέργειες. Σε επιληπτικές κρίσεις που σχετίζονται με τοξίνες, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται έως και δύο δόσεις βενζοδιαζεπινών. Εάν αυτό δεν είναι αποτελεσματικό, συνιστάται η πυριδοξίνη. Η φαινυτοΐνη γενικά δεν πρέπει να χρησιμοποιείται. Υπάρχει έλλειψη στοιχείων για προληπτικά αντιεπιληπτικά φάρμακα στη διαχείριση των επιληπτικών κρίσεων που σχετίζονται με την ενδοκρανιακή φλεβική θρόμβωση 

    Προφυλάξεις: Οι δόσεις πρέπει να εξατομικεύονται σύμφωνα με την ηλικία και το βάρος του ασθενούς 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Τακτικός έλεγχος επιπέδων αντιεπιληπτικών φαρμάκων
    • Γενική αίματος κάθε μήνα
    • Έλεγχος για παρενέργειες και ανεπιθύμητες ενέργειες φαρμάκων

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    Να διατηρείται επαρκής αντιεπιληπτική φαρμακευτική αγωγή

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    Τοξικότητα εκ του φαρμάκου

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    • Εξαρτάται από την παθοφυσιολογία της επιληπτικής κρίσης σε κάθε συγκεκριμένο ασθενή
    • Η επιληπτογόνος δραστηριότητα μπορεί να καταστεί ανενεργής. Εάν ο ασθενής παραμείνει ελεύθερος επιληπτικών κρίσεων για 2 χρόνια, υπάρχει το ενδεχόμενο προοδευτικής διακοπής της θεραπευτικής αγωγής. Ο κίνδυνος υποτροπής μετά από 3 χρόνια από την διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής είναι 33%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Λοιμώξεις
    • Χωροκατακτητικές βλάβες (όγκοι)
    • Λήψη ναρκωτικών ουσιών
    • Μεταβολικές διαταραχές

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    Παιδιατρικό: Η γαλουχία δεν αντενδείκνυται σε μητέρες που λαμβάνουν αντιεπιληπτικά σκευάσματα, αν και τα επίπεδα φαρμάκου στον ορό του νεογνού πρέπει να παρακολουθούνται σε περίπτωση εμφάνισης υπνηλίας ή καταστολής

    ΚΥΗΣΗ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    Ο κίνδυνος συγγενών διαμαρτιών σε μητέρες που λαμβάνουν αντιεπιληπτικά φάρμακα είναι διπλάσιος του φυσιολογικού

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την επιληψία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την επιληψία

    Epileptic seizures untreated are dangerous 1000x573

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Επιληπτική κατάσταση

    Σύνδρομο Tourettte και κάνναβη

    Κάνναβη και τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    Κάνναβη και επιληψία

    Όταν υπάρχει ανισορροπία νευροδιαβιβαστών

    Καρκίνος εγκεφάλου και κάνναβη

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Η κάνναβη μειώνει τη χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων

    Θέλει προσοχή η χορήγηση φυλλικού οξέος στην επιληψία

    Κετογενική δίαιτα

    Θεραπεία ασθενειών με ζωικής προέλευσης προϊόντα

    Βαρβιτουρικά

    Αφιέρωμα για την παγκόσμια ημέρα επιληψίας

    Ζαμπούκος ο μαύρος

    Εγκεφαλικές μεταστάσεις

    Μην κόβετε το αλκοόλ απότομα

    Τι να κάνετε αν κάποιος κάνει σπασμούς

    Κόλπα για να ρίξετε τον πυρετό

    Φάρμακο για την επιληψία

    To μαγνήσιο και τα οφέλη του

    Επιληψία του κροταφικού λοβού

    Κροταφική επιληψία

    Εγκεφαλική αιμορραγία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές για το δεντρολίβανο

    Βιοανάδραση

    Ο γλυκάνισος

    Ιατρικές συνταγές με το γκι

    Φασκόμηλο

    Προοδευτική ατροφία του προσώπου

    Ο βασιλικός

    Βαλεριάνα

    Απήγανος

    Αψιθιά

    Σύνδρομο Cornelia de Lange

    Μηνιγγίτιδα

    Τρομώδες παραλήρημα

    Το σύνδρομο Rett

    Υποσκληρίδιο αιμάτωμα

    Υπαραχνοειδής αιμορραγία

    Τι είναι η εκλαμψία

    Σύνδρομο Angelman

    Ρομποτική νευροχειρουργική

    Πυρετικοί σπασμοί στα παιδιά

    Πασιφλόρα

    Μήπως έχετε συχνά ψευδαισθήσεις;

    Νυχτερινή ενούρηση στα παιδιά

    Bupleurum kakiskalae

    Θεραπεία για την δύσκολη επιληψία

    Εμφυτεύματα εγκεφάλου για την θεραπεία της επιληψίας

    Επιληπτικές κρίσεις στον ύπνο

    Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Τι πρέπει να προσέχετε όταν παίρνετε συμπληρώματα διατροφής Τι πρέπει να προσέχετε όταν παίρνετε συμπληρώματα διατροφής

    Τα συμπληρώματα διατροφής δεν έχουν ανεπιθύμητες ενέργειες

    Οι ανεπιθύμητες ενέργειες των συμπληρωμάτων διατροφής είναι σπάνιες και είναι αποτέλεσμα υπερβολικής πρόσληψης βιταμινών, όταν αυτές αυτοχορηγούνται, χωρίς τη συμβουλευτική ιατρική γνώμη.

    Οι υδατοδιαλυτές βιταμίνες είναι δύσκολο να προκαλέσουν υψηλά επίπεδα τιμών στους ιστούς, επειδή τα νεφρά απεκκρίνουν εύκολα τα πλεονάζοντα ποσά  όταν οι συγκεντρώσεις στο αίμα είναι πάνω από κάποιο επίπεδο.

    Επίσης, το σώμα είναι ικανό να μετατρέπει, τις υπερβολικές ποσότητες των βιταμινών του συμπλέγματος Β στις μεταβολικά ενεργές μορφές τους, επιπλέον αυτών που είναι φυσιολογικά παρούσες.

    Οι λιποδιαλυτές βιταμίνες, ωστόσο, τείνουν να αποθηκεύονται τόσο στο συκώτι, όσο και στους λιπώδεις ιστούς του σώματος. Όταν αυτές οι βιταμίνες υπερχειλίσουν στους ιστούς, εμφανίζονται αντιδράσεις και ορισμένα συμπτώματα.

    vitamines 1

    fd07863ad0206737976bae0028032b73

    Παρενέργειες από την υπερβολική λήψη λιποδιαλυτών βιταμινών A, D, E, K

    • Βιταμίνη Α: Οι πρώτες ενδείξεις οξείας τοξικότητας από βιταμίνη Α είναι οι ζαλάδες, η αυξημένη πίεση στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό, το οποίο περιλούει τον εγκέφαλο και τη σπονδυλική στήλη, οι έμετοι και εκτεταμένο ξεφλούδισμα της επιδερμίδας. Οι ποσότητες βιταμίνης Α που πρέπει να καταναλωθούν μαζί για να υπάρξουν αυτές οι παρενέργειες είναι  εκατομμύρια μονάδες. 30χλγρ (450.000IU) βιταμίνης Α τη μέρα επί πάρα πολλούς μήνες, μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα, όπως απώλεια της όρεξης, ευερεθιστότητα, ναυτία, έμετοι, πονοκέφαλοι, ξηρό δέρμα με φαγούρες, αραίωση των μαλλιών και οιδήματα πάνω από τα μακρά οστά. Μπορεί και το συκώτι να διογκωθεί. 200.000IU σε άτομα με έλλειψη βιταμίνης Α, εφάπαξ, στο 3-4% θα προκαλέσει παρενέργειες που διαρκούν μόνο μερικές ημέρες και στη συνέχεια, καθώς το σώμα διαμοιράζει τη βιταμίνη, τα συμπτώματα έλλειψης εξαφανίζονται και γίνονται αισθητές οι ευεργετικές επιδράσεις των βιταμινών. Σοβαρή υπερδοσολογία προκαλεί γενικευμένη φαγούρα, κοκκινίλα στην επιδερμίδα, ξηρές λεπιδώσεις στο δέρμα κσι στους βλεννογόνους, σκασίματα (ραγάδες) στις γωνίες του στόματος και στα χείλη, φλεγμονές στη γλώσσα και στα ούλα, εξέλκωση του στόματος και απώλεια μαλλιών. Επιπρόσθετα υπάρχουν κόπωση, αιμορραγίες, κατακράτηση νερού, ευαισθησία των μακρών οστών και ένα ευπαθές διογκωμένο συκώτι. Αν η πρόσληψη συνεχισθεί εμφανίζονται διανοητική/ψυχική ευερεθιστότητα, διαταραχές του ύπνου, απώλεια βάρους και αύξηση μέσα στο αίμα του ενζύμου αλκαλική φωσφατάση, που οδηγεί σε εναπόθεση ασβεστίου στα αιμοφόρα αγγεία. Η τοξικότητα είναι απίθανη αν οι ημερήσιες προσλήψεις διατηρούνται κάτω των 5000IU ανά κιλό βάρους του σώματος (δηλαδή 350.000IU για ένα άτομο 70 κιλών), για όχι πιο πολλές από 200 ημέρες. Συνιστώνται (κενά) μεσοδιαστήματα 4-6 εβδομάδων, κατά την οποία διακόπτεται η πρόσληψη, μεταξύ των διαδοχικών σειρών θεραπείας. Αυτά τα επίπεδα προσλήψεων ισχύουν μόνο όταν η βιταμίνη χρησιμοποιείται θεραπευτικά και κάτω από ιατρική επίβλεψη. Σήμερα υπάρχει μια αυξημένη τάση να χορηγούνται μεγάλες ημερήσιες δόσεις βιταμίνης Α και των αναλογών της ουσιών για δερματοπάθειες και για καρκίνο. Τα συμπτώματα που αναφέρθηκαν πιο πάνω ισχύουν, κυρίως, για την αλκοόλη της βιταμίνης Α (ρετινόλη) επειδή αποθηκεύεται στο συκώτι. Το ρετινοϊκό οξύ δεν αποθηκεύεται και χρησιμοποιείται όπου χρειάζονται γρήγορα υψηλά επίπεδα της Α στο αίμα. Το συνθετικό ρετινοϊκό οξύ και τα ανάλογά του μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα τοξικότητας, αλλά σε προσλήψεις υψηλότερες από αυτές  της βιταμίνης Α. Το ευρύτατα χρησιμοποιούμενο 13-υπερ-ρετινοϊκό οξύ, που χορηγείται για την θεραπεία της ακμής, προκαλεί παρενέργειες που περιορίζονται στο δέρμα, και τοξικά συμπτώματα υποχωρούν γρήγορα όταν σταματήσει η θεραπεία με τα παραπάνω βιταμινικά ανάλογα. Ο περιορισμός πρόσληψης της βιταμίνης Α και των ανάλογών της είναι η μόνη θεραπεία της υπερδοσολογίας. Να χρησιμοποιείτε μόνο βιταμίνη Α από φυσικές και όχι συνθετικές πηγές.

    vitamind1

    • Βιταμίνη D: Το πενταπλάσιο της συνιστώμενης πρόσληψης (50μγρ τη μέρα) όταν λαμβάνεται επί παρατεταμένες περιόδους μπορεί να οδηγήσει σε υψηλά επίπεδα ασβεστίου στο αίμα των βρεφών και σε απόθεση ασβεστίου στα νεφρά των ενηλίκων. Η τοξικότητα της D είναι πολύ πιο πιθανή στα παιδιά, εξαιτίας υπερβολικών δόσεων που χορηγούνται από υπερ-προστατευτικές μητέρες, ή εξαιτίας της αυξημένης ευαισθησίας μερικών βρεφών στο ενισχυμένο γάλα που περιέχει τη βιταμίνη. Τα συνηθισμένα σημεία τοξικότητας στα παιδιά είναι απώλεια της όρεξης με ναυτία και έμετους. Σύντομα, εμφανίζεται σοβαρή απώλεια ούρων, με συνακόλουθη δίψα. Δυσκοιλιότητα εναλλάσσεται συχνά με διάρροια. Συχνά, υπάρχουν πόνοι στο κεφάλι και στα οστά. Το παιδί αδυνατίζει, γίνεται ευερέθιστο, νιώθει κατάθλιψη, και τελικά καταντά σαν να είναι ναρκωμένο. Εναποθέσεις ασβεστίου κατακάθονται στις αρτηρίες, τα νεφρά, την καρδιά, τους πνεύμονες και σε άλλους μαλακούς ιστούς και όργανα. Στους ενήλικες απαιτείται μια τακτική πρόσληψη πάνω από 100.000IU (2,5χλγρ) βιταμίνης D για μακρές περιόδους για να προκληθούν τα τυπικά συμπτώματα της αδυναμίας, ναυτίας, εμέτων, δυσκοιλιότητας, υπερβολικής ούρησης, δίψας και αφυδάτωσης. Λιγότερο φανερά, αλλά πιο σοβαρά, αποτελέσματα είναι η απόθεση ασβεστίου στους μαλακούς ιστούς και όργανα και τελικά η νεφρική ανεπάρκεια που οδηγεί στο θάνατο. Υψηλές δόσεις βιταμίνης D χρησιμοποιούνται στη θεραπεία μεταβολικών ασθενειών στα οστά, του υποπαραθυρεοειδισμού, της δυσαπορρόφησης και ορισμένων αρθριτικών παθήσεων. Ισχυρά παρασκευάσματα πρέπει τότε να λαμβάνονται για μεγάλες περιόδους, οπότε η στενή ιατρική επίβλεψη είναι βασική. Πρέπει να λαμβάνετε βιταμίνη D3 μαζί με Κ2 για να μην γίνεται εναπόθεση ασβεστίου σε άλλα όργανα και ιστούς. Η μόνη θεραπεία για την υπερδοσολογία βιταμίνης D είναι το να σταματήσουμε να λαμβάνουμε τη βιταμίνη.

     ε συνώνυμο της ομορφιάς 750x420

    • Βιταμίνη Ε: Η μόνη παρενέργεια που σημειώνεται με αυτή τη βιταμίνη είναι η δημιουργία μυϊκής αδυναμίας σε λίγα άτομα, που παίρνουν τουλάχιστον 600IU τη μέρα. Πολύ περισσότεροι είναι αυτοί που έχουν πάρει 400 έως 1600IU τη μέρα χωρίς καμιά παρενέργεια. Δόσεις βιταμίνης Ε μέχρι 5.000IU δεν έχουν παρενέργειες. Περιστασιακά υπάρχει μια παροδική αύξηση της πίεσης του αίματος σε ευαίσθητα άτομα που λαμβάνουν πάνω από 800IU τη μέρα. Τόσο η μυϊκή αδυναμία όσο και η αυξημένη πίεση του αίματος εξαφανίζονται όταν σταματήσει η πρόσληψη της βιταμίνης ή περιοριστεί σε 400IU τη μέρα. Περιστασιακά έχει εμφανιστεί δερματίτιδα επαφής όταν άτομα βάζουν στην επιδερμίδα τους καθαρό έλαιο βιταμίνης ή ακόμη και μια αλοιφή ή κρέμα που περιέχει πάνω από 100IU ανά γραμμάρια. Ο περιορισμός της βιταμινικής ισχύος απομακρύνει αυτή την αλλεργική αντίδραση.

    bigstock Foods Highest In Vitamin B t 159424967

    • Βιταμίνη Β1 (Θειαμίνη): Πολύ περιστασιακά, ενέσεις θειαμίνης μπορεί να προκαλέσουν αντιδράσεις υπερευαισθησίας σε ευαίσθητα άτομα. Οι αντιδράσεις αυτές περιλαμβάνουν κνησμό και οιδήματα στη θέση της ένεσης, οιδήματα της γλώσσας, των χειλιών και των ματιών, γενικευμένη φαγούρα και εφιδρώσεις, φταρνίσματα, συνάχι, δυσκολίες στην αναπνοή και κυάνωση (οπότε η επιδερμίδα γίνεται μπλε), ναυτία, χαμηλή πίεση του αίματος. Καμιά παρενέργεια δεν έχει αναφερθεί για θειαμίνη που χορηγείται από το στόμα.

    vitamin b3

    • Βιταμίνη Β3 (Νικοτινικό οξύ): Έχουν δοθεί συνταγές με μεγάλες δόσεις μεταξύ 3 και 10 γραμμάρια τη μέρα, για τον περιορισμό των επιπέδων της χοληστερίνης στο αίμα και οι αντίστοιχες τοξικές αντιδράσεις περιλαμβάνουν εξάψεις και ευρυθήμα, όσο συνεχίζεται η θεραπεία. Σε μερικούς παρουσιάζονται εξανθήματα, ξήρανση της επιδερμίδας και αυξημένος χρωματισμός του δέρματος. Περιστασιακά εμφανίζεται ίκτερος, που συνοδεύεται από ναυτία, διάρροια, κοιλιακούς πόνους και πονοκεφάλους, σε ένα ποσοστό 20-40% των υπό θεραπεία ασθενών. Επίσης, έχουν παρατηρηθεί έλκη του στομάχου και του δωδεκαδακτύλου, αρθριτικά, διαβήτης και ηπατικές παθήσεις και κυρίως, στις εγκύους.

    thieu vitamin b6 co the dan toi mat ngu

    • Βιταμίνη Β6 (Πυριδοξίνη): Εξουδετερώνει την επίδραση του φαρμάκου levopoda που χρησιμοποιείται στη θεραπεία της νόσου του Πάρκισον. Τοξικότητα μπορεί να παρατηρηθεί σε άτομα τα οποία παίρνουν πάνω από 200χλγρ πυριδοξίνης την μέρα. Ημερήσιες προσλήψεις τουλάχιστον 2.000χλγρ πυριδοξίνης που λαμβάνονται, επί 2 έως 40 μήνες, μπορεί να προκαλέσουν περιφερική νευροπάθεια. Τα τυπικά συμπτώματα αρχίζουν με μουδιάσματα στα πόδια και αστάθεια στο βάδισμα. Αυτό οδηγεί σε αυξανόμενη ανικανότητα για σταθερό βάδισμα, ιδιαίτερα στο σκοτάδι, και δυσκολία στο χειρισμό μικρών αντικειμένων και λίγους μήνες ακολουθεί μούδιασμα και αδεξιότητα στα χέρια τόσο που τα άτομα δεν μπορούν να χειρισθούν πληκτρολόγια. Υπάρχουν, ακόμη και αλλαγές και στην αίσθηση των χειλιών και της γλώσσας. Τα ομαλά επίπεδα της πυριδοξίνης στο πλάσμα του αίματος κλιμακώνονται από 0,36 έως 1,8μγρ ανά 100χλ πλάσματος, αλλά αυτοί οι ασθενείς έχουν επίπεδα από 3,0μγρ και πάνω. Ύστερα από αποχή ενός μηνός από την συμπληρωματική πυριδοξίνη, το επίπεδο της πέφτει στα 1,7μγρ ανά 100χλγρ πλάσματος. Σε όλες τις περιπτώσεις η απόσυρση της πυριδοξίνης οδηγεί σε βελτίωση των συμπτωμάτων και οι έλεγχοι δείχνουν μια αξιοσημείωτη ανάρρωση του νευρικού συστήματος, αλλά η διαδικασία αυτή απαιτείται αρκετούς μήνες. Δεν υπάρχουν συμπτώματα όταν η πρόσληψη είναι κάτω από 2.000χλγρ πυριδοξίνης τη μέρα. Δεν υπάρχουν αποδείξεις βλάβης από την πιο συνηθισμένη ημερήσια δόση των 25 έως 100χλγρ.

    Foliko oxi 810x405

    • Βιταμίνη Β9 (Φυλλικό οξύ): Έχει αναφερθεί ανταγωνισμός μεταξύ του φυλλικού οξέος και του φαρμάκου φενιτοϊνη που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της επιληψίας. Έτσι η ισορροπία ανάμεσα στο φάρμακο και τη βιταμίνη είναι κρίσιμη και το καλύτερο είναι να αφήνεται το θέμα στην επίβλεψη του γιατρού. Οι υψηλές προσλήψεις φυλλικού οξέος μπορούν να μειώσουν τα αποθέματα της βιταμίνης Β12 μέσα στο σώμα. Αν χορηγηθεί σε αυτούς που υποφέρουν από κακοήθη αναιμία που προκύπτει από δυσαπορρόφηση της βιταμίνης Β12, οι υψηλές δόσεις φυλλικού οξέος μπορούν να αποκρύψουν τα συμπτώματα της αναιμίας στο αίμα, αλλά να επιτρέπουν να συνεχίζεται η εκφύλιση των νεύρων της σπονδυλικής στήλης. Από αυτό έπεται η σημασία του να διαγνωσθεί αν μια μεγαλοβλαστική αναιμία οφείλεται σε έλλειψη φυλλικού οξέος ή βιταμίνης Β 12. Η στοματική θεραπεία έχει προκαλέσει απώλεια της όρεξης, διάταση του υπογαστρίου και μετεωρισμό. Περιστασιακά, ενέσεις φυλλικού οξέος μπορούν να προκαλέσουν παροδική αύξηση της θερμοκρασίας και συμπτώματα πυρετού.
    • Βιταμίνη Β12: Αντιδράσεις τοξικότητας από στοματική δοσολογία δεν έχουν ποτέ αναφερθεί. Πολύ σπάνιες αλλεργικές αντιδράσεις έχουν εμφανισθεί ύστερα από ενδομυϊκή ένεση της βιταμίνης.
    • Βιταμίνη Β2 (Ριβοφλαβίνη): Δεν αναφέρονται τοξικές αντιδράσεις.
    • Βιταμίνη Β5 (Παντοθενικό οξύ): Δεν αναφέρονται τοξικές αντιδράσεις ακόμη και ύστερα από μακρόχρονη θεραπεία με δόσεις μέχρι 2γρ ημερησίως, σε περιπτώσεις ρευματοειδούς αρθρίτιδας, είτε από το στόμα είτε με ένεση.
    • Καροτίνη: Γενικά αποδεκτή σαν ασφαλής, ακόμη και σε προσλήψεις αρκετές για να προσδώσουν κίτρινο χρώμα στην επιδερμίδα.
    • Βιταμίνη Β7 (Βιοτίνη): Καμιά δυσμενής επίδραση δεν αναφέρεται, ακόμη και σε βρέφη, όταν χορηγείται κατά 5χλγρ ημερησίως, από το στόμα ή με ένεση, για βλάβες της επιδερμίδας.

    vitamin c 600x400

    • Βιταμίνη C: Γενικά, θεωρείται σαν μια από τις πιο ασφαλείς βιταμίνες, έστω και αν λαμβάνεται σε μαζικές δόσεις. Υπάρχουν κάποια άτομα που θα έπρεπε να αποφεύγουν μεγάλες (μεγαλύτερες από 1γραμμάριο ημερησίως) προσλήψεις της βιταμίνης, επειδή, υποφέρουν από κληρονομικές μεταβολικές ασθένειες που δημιουργούν υπερβολικό οξαλικό οξύ ή κυστίνη ή ουρικό οξύ στο αίμα και τα ούρα και έχουν μεγαλύτερη τάση να σχηματίσουν πέτρες στα νεφρά. Μια τέτοια ασθένεια είναι σπάνια και οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να ανεχθούν προσλήψεις βιταμίνης C μέχρι 3γρ ημερησίως ή και ακόμη περισσότερο. Αυτοί που υποφέρουν από πέτρες στα νεφρά και αυτοί που λαμβάνουν από το στόμα αντιπηκτικά φάρμακα θα πρέπει να παίρνουν υψηλές δόσεις βιαμίνης C με προφύλαξη, παρ' όλο που προσλήψεις μέχρι 500χλγρ τη μέρα μπορεί να γίνουν ανεκτές από τα άτομα αυτά για μακροχρόνιες περιόδους. Τα σωματικά σημεία της υπερβολικής δοσολόγησης είναι γαστρεντερικά και συμπεριλαμβάνουν ναυτία, κράμπες στην κοιλιά και διάρροια. Η βιταμίνη μπορεί, επίσης, να δράσει σαν διουρητικό, προκαλώντας αυξημένη ούρηση, αλλά αυτό μπορεί να είναι και ευεργετικό για την απομάκρυνση του υπερβολικού νερού από το σώμα. Αν μια υπερβολική πρόσληψη προκαλεί διάρροια, ο περιορισμός του λαμβανόμενου ποσού κατά 500χλγρ ή 1γρ τη μέρα θα περιορίσει συχνά την παρενέργεια αυτή. 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    sympliromata diatrofis

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζεται για τα θρεπτικά συστατικά

    Υπερφαινολικό ελαιόλαδο

    Φρούτα για πρωινό

    Οι παρενέργειες της χημειοθεραπείας στο πεπτικό σύστημα

    Το ταξίδι της τροφής

    Κάνναβη και γαστρεντερικές διαταραχές

    Το ρολόι του σώματος πρέπει να λειτουργεί καλά

    Πρόληψη χολολιθίασης

    Σταματήστε να κάνετε χολοκυστεκτομή

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη grappa

    Να χρησιμοποιείτε ριγανέλαιο σαν αντιβακτηριακό

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φυτικά ένζυμα

    Σημαντικές πληροφορίες για τη διατροφή σας

    Θεραπεία Καρκίνου του Μαστού με φυσικούς τρόπους

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Τα μέταλλα που περιέχει το ανθρώπινο σώμα

    www.emedi.gr

     

     

  • Σύνδρομο Felty Σύνδρομο Felty

    Το σύνδρομο Felty είναι χρόνια ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Το σύνδρομο Felty είναι χρόνια ρευματοειδής αρθρίτιδα με λευκοπενία, σπληνομεγαλία, κεχρωσμένες δερματικές κηλίδες των άκρων, αναιμία και θρομβοκυττοπενία.

    Το σύνδρομο Felty είναι μια σπάνια αυτοάνοση ασθένεια που χαρακτηρίζεται από την τριάδα: ρευματοειδής αρθρίτιδα, διόγκωση σπλήνα και από πολύ λίγα ουδετερόφιλα στο αίμα.

    Η πάθηση είναι πιο συχνή σε άτομα ηλικίας 50-70 ετών, ιδιαίτερα στις γυναίκες  και περισσότερο στους Καυκάσιους.

    Είναι μια παραμορφωτική ασθένεια που προκαλεί πολλές επιπλοκές. 

    Συνήθης πορεία  χρόνια.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ FELTY

    Τα συμπτώματα του συνδρόμου Felty είναι παρόμοια με αυτά της ρευματοειδούς αρθρίτιδας.

    Οι ασθενείς πάσχουν από επώδυνες, δύσκαμπτες και πρησμένες αρθρώσεις, συνήθως, στις αρθρώσεις των χεριών και των ποδιών.

    Σε ορισμένα άτομα που έχουν προσβληθεί, το σύνδρομο Felty μπορεί να αναπτυχθεί κατά τη διάρκεια μιας περιόδου κατά την οποία τα συμπτώματα και τα φυσικά ευρήματα που σχετίζονται με τη ρευματοειδή αρθρίτιδα έχουν υποχωρήσει ή δεν υπάρχουν. Σε αυτήν την περίπτωση, το σύνδρομο Felty μπορεί να παραμείνει αδιάγνωστο. Σε πιο σπάνιες περιπτώσεις, η ανάπτυξη του συνδρόμου Felty μπορεί να προηγηθεί της ανάπτυξης των συμπτωμάτων και των φυσικών ευρημάτων που σχετίζονται με τη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Το σύνδρομο Felty χαρακτηρίζεται, επίσης, από μια ασυνήθιστα διογκωμένη σπλήνα (σπληνομεγαλία) και ασυνήθιστα χαμηλά επίπεδα των λευκών αιμοσφαιρίων (ουδετεροπενία).

    Ως αποτέλεσμα της ουδετεροπενίας, τα προσβεβλημένα άτομα είναι όλο και πιο ευαίσθητα σε ορισμένες μολύνσεις. Η κερατοεπιπεφυκίτιδα sicca μπορεί να εμφανιστεί λόγω του δευτεροπαθούς συνδρόμου Sjögren.

    Άτομα με σύνδρομο Felty μπορεί, επίσης, να παρουσιάσουν πυρετό, απώλεια βάρους και κόπωση.

    Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα προσβεβλημένα άτομα μπορεί να έχουν αποχρωματισμό (μη φυσιολογική καφέ χρώση) του δέρματος, ιδιαίτερα των ποδιών, πληγές (έλκη) στο κάτω μέρος του ποδιού και/ή ασυνήθιστα μεγάλο ήπαρ (ηπατομεγαλία).

    Επιπλέον, τα προσβεβλημένα άτομα μπορεί να έχουν ασυνήθιστα χαμηλά επίπεδα κυκλοφορούντων ερυθρών αιμοσφαιρίων (αναιμία), μείωση των κυκλοφορούντων αιμοπεταλίων αίματος που βοηθούν στις λειτουργίες πήξης του αίματος (θρομβοπενία), μη φυσιολογικές εξετάσεις ηπατικής λειτουργίας και / ή φλεγμονή των αιμοφόρων αγγείων (αγγειίτιδα).

    ca1b5732839480ea26c535cdaa506e9f

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ FELTY

    • Επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις
    • Η διόγκωση του σπλήνα έχει σαν αποτέλεσμα λίγα ερυθρά αιμοσφαίρια και αιμοπετάλια στην κυκλοφορία του αίματος
    • Λεμφαδενοπάθεια
    • Υπερχρωματισμός του δέρματος
    • Δερματικά έλκη

    ΑΙΤΙΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ FELTY

    Η αιτία του συνδρόμου Felty είναι άγνωστη, αλλά έχει βρεθεί ότι είναι πιο συχνή σε άτομα με χρόνια ρευματοειδή αρθρίτιδα. Μερικοί ασθενείς έχουν τον ορότυπο HLA-DR4. Αυτό το σύνδρομο εμφανίζεται, κυρίως, σε άτομα που έχουν εκδηλώσεις ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Τα άτομα με αυτό το σύνδρομο διατρέχουν κίνδυνο μόλυνσης, επειδή έχουν χαμηλό αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων. 

    reumatoeideis arthritida

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μια αυτοάνοση ασθένεια που χαρακτηρίζεται από φλεγμονή των αρθρώσεων λόγω προσβολής από το ανοσοποιητικό σύστημα του ίδιου του σώματος. Σε αυτήν την κατάσταση, τα λευκά αιμοσφαίρια ταξιδεύουν μέσω της ροής του αίματος στις αρθρώσεις και απελευθερώνουν προφλεγμονώδεις κυτοκίνες. Το αποτέλεσμα αυτής της χημικής απελευθέρωσης κάνει τα αρθρικά κύτταρα να απελευθερώνουν επιβλαβείς χημικές ουσίες σε απόκριση, καθώς και να ξεκινήσουν την ανάπτυξη νέων αιμοφόρων αγγείων. Τα νεοσχηματισμένα αγγεία μεγαλώνουν προς τα μέσα, εισβάλλοντας στον αρθρικό χόνδρο και στα οστά εντός της άρθρωσης. Η βλάβη στον κάποτε υγιή ιστό προκαλεί φλεγμονή και τελικά συσσώρευση υγρού στην άρθρωση και οι αρθρώσεις διογκώνονται, μειώνοντας αργά το χώρο που κρατά τα οστά να μην έρχονται σε επαφή μεταξύ τους. Εάν δεν αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση, ο χώρος των αρθρώσεων μικραίνει, εντελώς, προκαλώντας αγκύλωση. Στο προχωρημένο στάδιο της αγκύλωσης, η κινητικότητα των αρθρώσεων επηρεάζεται, πολύ. Η πρώιμη παρουσίαση παρατηρείται, συνήθως, στις αρθρώσεις των χεριών και των ποδιών. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, μπορεί να παρουσιαστεί στα γόνατα, τους καρπούς, τους γοφούς και τους ώμους. Αυτή η κατάσταση μπορεί να επηρεάσει και να βλάψει πολλά άλλα συστήματα του σώματος, όπως τα μάτια, την καρδιά, τους πνεύμονες και τα αιμοφόρα αγγεία. Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μια κατάσταση που δεν μπορεί να θεραπευτεί, αλλά τα συμπτώματα μπορούν να αντιμετωπιστούν χρησιμοποιώντας συγκεκριμένα φάρμακα μόνα τους ή σε συνδυασμό. Λόγω της αυξημένης φλεγμονώδους απόκρισης του ανοσοποιητικού συστήματος του σώματος, αυτή η κατάσταση μπορεί να προκαλέσει μείωση των ερυθρών και λευκών αιμοσφαιρίων. 

    unnamed 5

    Ουδετεροπενία

    Στο σύνδρομο Felty, η χρόνια ενεργοποίηση των ουδετερόφιλων εξελίσσεται σε ουδετεροπενία και ανεπιθύμητες λοιμώξεις. Η ουδετεροπενία είναι h μειωμένη συγκέντρωση ουδετερόφιλων στο αίμα. Τα ουδετερόφιλα είναι τα πιο άφθονα κύτταρα μεταξύ των λευκών αιμοσφαιρίων και παίζουν σημαντικό ρόλο στο ανοσοποιητικό σύστημα καταστρέφοντας βακτήρια μέσω φαγοκυττάρωσης. Οι φλεγμονώδεις χημικές ουσίες τραβούν τα ουδετερόφιλα στην περιοχή όπου συγκεντρώνονται και καταπολεμούν τη μόλυνση. Η μείωση του αριθμού των ουδετερόφιλων διεγείρει μια αυτοάνοση απόκριση που οδηγεί σε αρθρίτιδα. Η απώλεια και η καταστροφή των ουδετερόφιλων που οδηγούν στην ουδετεροπενία οφείλεται, επομένως, στη φλεγμονή λόγω της ανάγκης του οργανισμού για ανοσοαπόκριση. 

    Σπληνομεγαλία

    Η σπληνομεγαλία είναι η διόγκωση του σπλήνα. Ο σπλήνας είναι ένα σημαντικό λεμφικό όργανο που εμπλέκεται στη διήθηση του αίματος με την απόρριψη παλαιών και κατεστραμμένων ερυθρών αιμοσφαιρίων, καθώς, και τη διατήρηση των επιπέδων των αιμοπεταλίων. Ο σπλήνας είναι ένα λεμφικό όργανο, που σημαίνει ότι εμπλέκεται σε μεγάλο βαθμό στο ανοσοποιητικό σύστημα και στις ανοσολογικές αντιδράσεις. Όταν ο σπλήνας διογκώνεται, αυτό είναι ένα ισχυρό σημείο λοίμωξης κάπου στο σώμα και μπορεί να προκληθεί από φλεγμονώδεις καταστάσεις, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα. Η αυξημένη ανάγκη για παραγωγή βοήθειας των λευκών αιμοσφαιρίων στις πληγείσες περιοχές προκαλεί υπερλειτουργία του σπλήνα. Αυτή η αύξηση των αμυντικών δραστηριοτήτων προκαλεί τελικά υπερτροφία του σπλήνα, οδηγώντας σε σπληνομεγαλία. Ο σπλήνας βρίσκεται στο άνω αριστερό τεταρτημόριο της περιτοναϊκής κοιλότητας και λόγω της διεύρυνσής του, μπορεί να προκαλέσει στρες στα γειτονικά όργανα.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ FELTY

    Αυτή η κατάσταση επηρεάζει λιγότερο από το 1% των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα.

    Η παρουσία τριών παθήσεων: ρευματοειδής αρθρίτιδα, σπληνομεγαλία και ουδετεροπενία είναι ενδείξεις ότι, πιθανώς, εμφανίζεται το σύνδρομο Felty. Αυτή η κατάσταση στο σύνολό της είναι δύσκολο να διαγνωστεί λόγω της πολυπλοκότητάς της.

    Ένα ακρωνύμιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να κάνει την αναγνώριση αυτής της ασθένειας κάπως ευκολότερη:

    S: Σπληνομεγαλία

    Α: Αναιμία

    Ν: Ουδετεροπενία

    Τ: Θρομβοπενία

    Α: Αρθρίτιδα (ρευματοειδής)

    Εργαστηριακές εξετάσεις αίματος

    Μια γενική αίματος μπορεί να γίνει για τη διάγνωση της αναιμίας (νορμόχρωμη, νορμοκυτταρική), της θρομβοκυττοπενίας και της ουδετεροπενίας. Οι εξετάσεις ηπατικής λειτουργίας χρησιμοποιούνται, συνήθως, για να βοηθήσουν στη διάγνωση, καθώς ο σπλήνας και το ήπαρ αλληλοεπηρεάζονται έντονα  μεταξύ τους.

    Απεικονιστικές εξετάσεις

    Το υπερηχογράφημα, η αξονική τομογραφία και  η μαγνητική τομογραφία μπορούν να βοηθήσουν στη διάγνωση της σπληνομεγαλίας και ακτινογραφίες για την τυχόν ύπαρξη αρθρικού υγρού.

    • Μέτρια σπληνομεγαλία εάν η μεγαλύτερη διάσταση είναι 11-20 cm
    • Σοβαρή σπληνομεγαλία αν η μεγαλύτερη διάσταση είναι μεγαλύτερη από 20 cm

    medicalstep reumatoeidhs arthritida

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ FELTY

    Δεν υπάρχει πραγματική θεραπεία για το σύνδρομο Felty, αλλά η καλύτερη μέθοδος αντιμετώπισης της νόσου είναι ο έλεγχος της υποκείμενης ρευματοειδούς αρθρίτιδας.

    Η ανοσοκατασταλτική θεραπεία βελτιώνει, συχνά, την κοκκιοκυτταροπενία και τη σπληνομεγαλία. Αυτό το εύρημα αντικατοπτρίζει το γεγονός ότι το σύνδρομο Felty είναι μια ασθένεια που προκαλείται από το ανοσοποιητικό σύστημα. Μια σημαντική πρόκληση στη θεραπεία του συνδρόμου Felty είναι η επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις που προκαλούνται από την ουδετεροπενία. Επομένως, για να αποφασιστεί και να ξεκινήσει η θεραπεία, πρέπει να γίνει κατανοητή η αιτία και η σχέση της ουδετεροπενίας με τη γενική κατάσταση. Τα περισσότερα από τα παραδοσιακά φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας έχουν χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία του συνδρόμου Felty. 

    Η σπληνεκτομή μπορεί να βελτιώσει την ουδετεροπενία σε σοβαρές ασθένειες, αλλά δε συνιστάται.

    Έχει προταθεί η χρήση του rituximab και της λεφλουνομίδης.

    Έχει, επίσης, περιγραφεί η χρήση της θεραπείας με χρυσό.

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ FELTY

    Η πρόγνωση εξαρτάται από τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων και τη συνολική υγεία του ασθενούς.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα για τις αρθρώσεις σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα για τις αρθρώσεις σας

    bigstock Hand Deformed From Rheumatoid 103232225

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τι είναι τα αντιουδετεροφιλικά αντισώματα;

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Επιληπτική κατάσταση Επιληπτική κατάσταση

    Status Epilepticus

    Επιληπτική κατάσταση ή staus epilepticus είναι η επιληπτική κρίση που διαρκεί πάνω από 30 λεπτά ή απουσία πλήρους αποκατάστασης της συνείδησης μεταξύ των κρίσεων.

    Η πιο συχνή και σοβαρή μορφή είναι η τονικοκλονική (grand mal) επιληπτική κατάσταση (Ε.Κ.). Η Ε.Κ. είναι μια απειλητική για τη ζωή επείγουσα κατάσταση.

    Η επιληπτική κατάσταση είναι μία μόνο κρίση που διαρκεί περισσότερο από πέντε λεπτά ή δύο ή περισσότερες κρίσεις εντός περιόδου πέντε λεπτών, χωρίς, το άτομο να επιστρέψει στο φυσιολογικό μεταξύ τους. Οι προηγούμενοι ορισμοί χρησιμοποίησαν χρονικό όριο 30 λεπτών.  Οι επιληπτικές κρίσεις μπορεί να είναι τονωτικού και κλονικού τύπου, με κανονικό μοτίβο συστολής και επέκτασης στους βραχίονες και στα ποδιών, ή τύπων που δεν περιλαμβάνουν συσπάσεις, όπως κρίσεις αφαίρεσης ή σύνθετες μερικές επιληπτικές κρίσεις.

    Το status epilepticus είναι μια απειλητική για τη ζωή ιατρική κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ιδιαίτερα, εάν η θεραπεία καθυστερήσει.

    Η επιληπτική κατάσταση μπορεί να εμφανιστεί σε άτομα με ιστορικό επιληψίας, καθώς, και σε άτομα με υποκείμενο πρόβλημα του εγκεφάλου. Αυτά τα υποκείμενα εγκεφαλικά προβλήματα μπορεί να περιλαμβάνουν τραύμα, λοιμώξεις ή εγκεφαλικά επεισόδια.

    Η διάγνωση περιλαμβάνει συχνά τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα, την απεικόνιση του εγκεφάλου, μια σειρά από εξετάσεις αίματος και ένα ηλεκτροεγκεφαλογράφημα.

    Οι ψυχογενείς μη επιληπτικές κρίσεις μπορεί να εμφανιστούν παρομοίως.

    Άλλες καταστάσεις που μπορεί επίσης να εμφανίζονται ως επιληπτική κρίση περιλαμβάνουν τα  χαμηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα, τις διαταραχές της κίνησης, τη μηνιγγίτιδα και το παραλήρημα.

    Οι βενζοδιαζεπίνες είναι η προτιμώμενη αρχική θεραπεία μετά την οποία, συνήθως. χορηγείται φαινυτοΐνη.

    Οι βενζοδιαζεπίνες χρησιμοποιούνται ενδοφλέβια, όπως η  λοραζεπάμη, καθώς, χρησιμοποιούνται και ενδομυϊκές ενέσεις μιδαζολάμης.

    Μπορεί να χρησιμοποιηθούν ορισμένα άλλα φάρμακα εάν αυτά δεν είναι αποτελεσματικά, όπως, βαλπροϊκό οξύ, φαινοβαρβιτάλη, προποφόλη ή κεταμίνη.

    Ενδέχεται να απαιτηθεί διασωλήνωση για τη συντήρηση του αεραγωγού του ατόμου.

    Μεταξύ 10 και 30% των ατόμων που έχουν κατάσταση επιληψίας πεθαίνουν εντός 30 ημερών.

    Η υποκείμενη αιτία, η ηλικία του ατόμου και η διάρκεια της κρίσης είναι σημαντικοί παράγοντες στο αποτέλεσμα.

    Το status epilepticus εμφανίζεται σε έως 40 ανά 100.000 άτομα ετησίως.

    Αποτελεί περίπου το 1% των ατόμων που επισκέπτονται το τμήμα έκτακτης ανάγκης. 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Γενετική: Άγνωστη

    • 1/3 των περιστατικών εμφανίζεται σαν πρώτη επιληπτική κρίση χωρίς εκλυτικό αίτιο
    • 1/6 εμφανίζεται σε ασθενείς με γνωστή επιληψία 
    • 1/2 είναι δευτεροπαθείς από βλάβη στο ΚΝΣ

    Επικρατέστερη ηλικία: > 50% των νέων περιπτώσεων Ε.Κ. εμφανίζεται σε μικρά παιδιά. Ο κίνδυνος αυξάνει, επίσης. σε ηλικία των 60 ετών.

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    status epilepticus1

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ Staus Epilepticus

    Το status epilepticus μπορεί να χωριστεί σε δύο κατηγορίες: με σπασμούς και με χωρίς σπασμούς.

    Staus Epilepticus με σπασμούς

    Η επιληπτική κατάσταση με σπασμούς εμφανίζεται με συσπάσεις κι εκτάσεις των βραχιόνων και των ποδιών.

    Το Epilepsia partialis Continua είναι ένας σπάνιος τύπος εγκεφαλικής διαταραχής στην οποία ένας ασθενής εμφανίζει επαναλαμβανόμενες κινητικές επιληπτικές κρίσεις εστιακές (χέρια και πρόσωπο) και επαναλαμβάνονται κάθε λίγα δευτερόλεπτα ή λεπτά για παρατεταμένες περιόδους (ημέρες έως χρόνια) και είναι αποτέλεσμα αγγειακών παθήσεων, όγκων ή εγκεφαλίτιδας και είναι ανθεκτικό στα φάρμακα.

    Ο γενικευμένος μυόκλονος παρατηρείται, συνήθως, σε άτομα με κώμα μετά από CPR και θεωρείται από, μερικούς, ως ένδειξη καταστροφικής βλάβης του νεοφλοιού.

    Η επιληπτική κατάσταση status epilepticus είναι η κατάσταση που συνεχίζεται παρά τη θεραπεία με βενζοδιαζεπίνες και αντιεπιληπτικά φάρμακα.

    Η επιληπτική κατάσταση συνεχίζεται ή επαναλαμβάνεται 24 ώρες ή περισσότερο μετά την έναρξη της αναισθητικής θεραπείας, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων, όπου η επιληπτική κατάσταση επαναλαμβάνεται κατά τη μείωση ή την απόσυρση της αναισθησίας. 

    Staus Epilepticus χωρίς σπασμούς

    Η επιληπτική κατάσταση χωρίς σπασμούς είναι μια μεταβολή σχετικά μεγάλης διάρκειας στο επίπεδο συνείδησης ενός ατόμου χωρίς μεγάλη κάμψη και έκταση των άκρων λόγω της επιληψίας. Είναι δύο βασικών τύπων με είτε παρατεταμένες σύνθετες μερικές επιληπτικές κρίσεις είτε επιληπτικές κρίσεις αφαίρεσης. Έως και το ένα τέταρτο των περιπτώσεων Status Asthmaticus είναι, χωρίς, σπασμούς.

    Στην περίπτωση της επιληπτικής σύνθετης μερικής κατάστασης, η κρίση περιορίζεται σε μια μικρή περιοχή του εγκεφάλου, συνήθως, στον κροταφικό λοβό. Η επιληπτική κατάσταση αφαίρεσης χαρακτηρίζεται από μια γενικευμένη κρίση που επηρεάζει ολόκληρο τον εγκέφαλο. Απαιτείται ένα EEG-ηλεκτροεγκεφαλογράφημα για τη διάκριση μεταξύ των δύο συνθηκών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα επεισόδια που χαρακτηρίζονται από παρατεταμένη ακινησία, επίμονο κοίταγμα και μη ανταπόκριση.

    • Εξαρτάται από την διάρκεια και τον τύπο της επιληπτικής κρίσης.
    • Yποτροπιάζοντες τονικοκλονικοί σπασμοί: μπορεί να προηγείται αύρα. Η τονική φάση (σφίξιμο μυών) διαρκεί 30 με 45 δευτερόλεπτα. Η κλονική φάση (ρυθμικοί σπασμοί) για 2-5 λεπτά. Πριν την επανάληψη της κρίσης δεν αποκαθίσταται η συνείδηση. 
    • Συνοδά αυτόνομα φαινόμενα: υπερέκκριση κατεχολαμινών, υπερέκκριση αδένων, ανόρθωση τριχών, κυκλική μυδρίαση, παρατεταμένη άπνοια (που μπορεί να οδηγήσει σε κυάνωση)
    • Μεταβολικές διαταραχές: Γαλακτική οξέωση, υπερκαπνία, υπερκαλιαιμία, υπεργλυκαιμία - ακολουθούμενη από υπογλυκαιμία
    • Καρδιακές διαταραχές: Υπέρταση, που μπορεί να ακολουθείται από υπόταση, αρρυθμίες, υπερδυναμικού τύπου ανεπάρκεια
    • Αναπνευστικές διαταραχές: Αυξημένες εκκρίσεις, χαλάρωση γλώσσας, πιθανή απόφραξη αεροφόρων οδών, πνευμονικό οίδημα, εισρόφηση
    • Νεφρικές επιπλοκές: Oξεία σωληναριακή νέκρωση λόγω μυοσφαιρινουρίας μετά από ραβδομυόλυση
    • Εγκεφαλικές αγγειακές βλάβες: Aπώλεια αυτορρυθμιστικού ελέγχου, εστιακή ισχαιμία, εγκεφαλικό οίδημα
    • Ευρήματα μετά την προσβολή: πυρετός, ταχυκαρδία, μυδρίαση, συζυγής απόκλιση οφθαλμών, μειωμένο αντανακλαστικό κερατοειδούς, θετικό σημείο Babinski, απώλεια ούρων και κοπράνων και τραυματισμό γλώσσας, χειλέων, παρειών

    status epilepticus 4

    ΑΙΤΙΑ Staus Epilepticus

    Μόνο το 25% των ατόμων που εμφανίζουν επιληπτικές κρίσεις ή επιληπτική κατάσταση έχουν επιληψία.

    • Αναζήτηση της πρωτοπαθούς αιτίας είναι βασικής σημασίας
    • Πυρετικοί σπασμοί (ιδιαίτερα στα παιδιά)
    • Οξεία βλάβη του ΚΝΣ - τραύμα, λοίμωξη, όγκος ή μεταβολική διαταραχή (περιλαμβάνει την διακοπή των αντιεπιληπτικών/πλημμελή συμμόρφωση)
    • Ιδιοπαθής
    • Υπερβολική δόση - πολλαπλών ουσιών (ιδίως, κοκαΐνη)
    • Χρόνια βλάβη του ΚΝΣ - ιστορικό τραύματος, εγκεφαλικού επεισοδίου, λοίμωξης, εγκεφαλοπάθειας (υποξαιμική ή χρόνια ή εκφυλιστικού τύπου)
    • Εγκεφαλικό επεισόδιο 
    • Αιμορραγία 
    • Τοξικές ουσίες ή ανεπιθύμητες ενέργειες στα φάρμακα
    • Κατανάλωση αλκοολούχων ποτών με αντιεπιληπτικά ή στέρηση από το αλκοόλ
    • Δίαιτα ή νηστεία και κατανάλωση αντιεπιληπτικών
    • Ξεκινώντας με ένα νέο φάρμακο που μειώνει την αποτελεσματικότητα του αντιεπιληπτικού ή αλλάζει το μεταβολισμό του φαρμάκου, μειώνοντας τον χρόνο ημιζωής του, οδηγώντας σε μειωμένες συγκεντρώσεις στο αίμα
    • Ανάπτυξη αντοχής σε ένα αντιεπιληπτικό που χρησιμοποιείται ήδη
    • Γαστρεντερίτιδα, ενώ, λαμβάνετε αντιεπιληπτικά, όπου ενδέχεται να μειώνουν τα επίπεδα των αντιεπιληπτικών στην κυκλοφορία του αίματος λόγω έμετου ή μειωμένης απορρόφησης λόγω οιδήματος του βλεννογόνου του στομάχου
    • Μεταβολικές διαταραχές - όπως προσβεβλημένοι νεφροί και ήπαρ 
    • Η στέρηση ύπνου είναι συχνά η αιτία μιας (συνήθως, αλλά όχι πάντα, προσωρινής) απώλειας ελέγχου των επιληπτικών κρίσεων

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ Staus Epilepticus

    • Προηγούμενο ιστορικό επιληπτικής συνδρομής σε συνδυασμό με οποιοδήποτε εκλυτικό παράγοντα. Προηγούμενο ιστορικό επιληπτικής κατάστασης. (ποσοστό υποτροπής 17% σε παιδιά, 50% σε άτομα με νευρολογικές διαταραχές)
    • Πορφυρία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ Staus Epilepticus

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ Staus Epilepticus

    • Ψευδοεπιληπτική κατάσταση μπορεί να συμβεί σε ασθενείς με ψευδείς σπασμούς, προσοχή να μη δοθεί δυνητικά επικίνδυνη θεραπεία
    • Τονικοκλονική Ε.Κ. είναι συνήθως φανερή. Άλλες μορφές Ε.Κ. μπορεί να χρειαστούν λεπτομερή νευρολογική εξέταση και ΗΕΓ ανάλυση
    • Πρωταρχικής διαγνωστικής σημασίας είναι η διευκρίνιση της υποκείμενης παθολογικής κατάστασης

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ Staus Epilepticus

    Σάκχαρο, ηλεκτρολύτες, γενική αίματος, Ca και ωσμωτικότητα, αέρια αίματος, έλεγχος για τοξικές ουσίες, επίπεδα αντιεπιληπτικών φαρμάκων στον ορό, ηπατική και νεφρική λειτουργία

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ποικίλα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Το ΗΕΓ θα διαφοροδιαγνώσει ψευδείς σπασμούς από παρατεταμένες επιληπτικές κρίσεις που δεν αναγνωρίζονται κλασσικά σαν Ε.Κ.

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Αξονική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου μπορεί να αναδείξουν όγκους ή άλλες αλλοιώσεις ή τραυματικές βλάβες

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Οσφυονωτιαία παρακέντηση μπορεί να αναδείξει υπαραχνοειδή αιμορραγία ή λοίμωξη. Προσοχή!!! Μπορεί να υπάρχει αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση

    status epilepticus 7

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ Staus Epilepticus

    Η τονικοκλονική επιληπτική κατάσταση είναι μια επείγουσα κατάσταση και η θεραπεία πρέπει να αρχίσει εαν η κρίση διαρκεί > 10 λεπτά. Απαιτείται συνεχής παρακολούθηση και φροντίδα 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Εκτίμηση βατότητας αεροφόρων οδών, αναπνοής και κυκλοφορίας
    • Έλεγχος κορεσμού οξυγόνου και επιπέδων CO2, αρτηριακής πίεσης, ΗΚΓ και θερμοκρασίας. Επαρκής αερισμός, χορήγηση οξυγόνου. Διασωλήνωση σε περίπτωση υπαερισμού και επιμένουσας υποξίας ή υπερκαπνίας
    • Παρακολούθηση και πιστοποίηση ότι πρόκειται για Ε.Κ.
    • Εγκατάσταση ενδοφλέβιας γραμμής, λήψη βασικών εργαστηριακών εξετάσεων
    • Έναρξη αντιεπιληπτικής αγωγής για τερματισμό των σπασμών, στην συνέχεια θεραπεία συντήρησης 
    • Διάγνωση/θεραπεία υποκείμενης παθολογίας
    • Χρήση μυοχαλαρωτικών εάν η η επιληπτική κατάσταση διαταράσσει την αναπνευστική λειτουργία ή επέλθει γαλακτική οξέωση
    • Προστασία ασθενούς από τραυματισμό κατά την κρίση. Πλαγία θέση. Καθαρισμός εκκρίσεων από αεροφόρο οδό
    • Δεν χορηγείται τίποτα από το στόμα

    ΦΑΡΜΑΚΑ Staus Epilepticus

    ΦΑΡΜΑΚΟ(Α) ΕΚΛΟΓΗΣ

    Εξαρτάται από τον τύπο της επιληπτικής κρίσης. Η τονικο-κλονική Ε.Κ. είναι η σοβαρότερη μορφή και αντιμετωπίζεται ως εξής:

    Σταθεροποίηση:

    Συνέχιση αγωγής όπως περιγράφεται στα Γενικά Μέτρα.

    Επαγρύπνηση για διασωλήνωση εάν η θεραπεία των σπασμών προκαλέσει υποαερισμό.

    Πρόληψη υπότασης με αγγειοσυσπαστικούς παράγοντες (π.χ ντοπαμίνη)

    • Θειαμίνη - 100 mg ενδοφλέβια ή ενδομυϊκά (ενήλικες μόνο)
    • 50% σακχαρούχος ορός,  εάν υπάρχει υπογλυκαιμία ή δεν είναι γνωστό το σάκχαρο ορού χορηγούνται 50 mL ενδοφλέβια (για παιδιά χρησιμοποιείται μόνο διάλυμα Dextrose 25% σε δόση 2 mL/kg ενδοφλεβίως βραδέως)

    Για την λύση των επιληπτικών σπασμών χρειάζεται ενδοφλέβια γραμμή: Μπορεί να δοθούν μια βενζοδιαζεπίνη και η φαινιτοΐνη μαζί, αν και μερικοί προτείνουν μια κλιμακωτή αντιμετώπιση (λόγω της κατασταλτικής δράσης της διαζεπάμης) χρησιμοποιώντας αρχικά την φαινυτοΐνη και στη συνέχεια φαινοβαρβιτάλη. Καθώς προστίθεται κάθε νέο φάρμακο, απαιτείται προσεκτική πσρακολούθηση για τυχόν υποαερισμό ή υπόταση

    • Φαινυτοΐνη (EPANUTIN): 15-20 mg/kg ΕΦ σε ρυθμό < 50 mg/min με ΗΚΓ παρακολούθηση (βραδέως καρδιολογικό ιστορικό). Μπορούν να επαναληφθούν 5 mg/kg κάθε 30 λεπτά μέχρι συνολικής δόσης 30 mg/kg (για παιδί <50 kg - 20 mg/kg σε ρυθμό 1 mg/kg/λεπτό και επαναληπτική δόση ως ανωτέρω)
    • Φαινοβαρβιτάλη (Luminal)Q 10-20 mg/kg ΕΦ διαλυμένο σε φυσιολογικό ορρό σε ρυθμό < 1,5 mg/kg/λεπτό (ελάττωση σε < 25 mg/min για προχωρημένες ηλικίες ή καρδιολογικό ιστορικό(, (για παιδί - 20 mg/kg ΕΦ σε ρυθμό < 1,5 mg/kg/λεπτό). Χορήγηση μέχρι πλήρους εξαφάνισης των κρίσεων ή συνολικής δόσης 1-2 gram.
    • Διαζεπάμη (Valium): μέχρι 0,5 mg/kg ΕΦ σε ρυθμό 5 mg/λεπτό, μπορεί να επαναλαμβάνεται κάθε 5-10 λεπτά μέχρι συνολικής δόσης 30 mg (για παιδιά 0,5  mg/kg μέχρι συνολικής δόσης 5 mg για ηλικία < 5 ετών ή 10 mg για ηλικία > 5 ετών)

    Για να σταματήσουν οι επιληπτικοί σπασμοί (εάν δεν υπάρχει ενδοφλέβια πρόσβαση):

    • Ενδοοστική χορήγηση χρησιμοποιείται σε μικρά παιδιά για βενζοδιαζεπίνες, όπως, φαινυτοΐνη, φαινοβαρβιτάλη, σε δόσεις όπως και στην ενδοφλέβια χορήγηση.
    • Διαζεπάμη διορθικώς: 0,5 mg/kg (παιδιά - 20 mg μέγιστη δόση)
    • Παραλδεΰδη διορθικώς: βλέπε εναλλακτικά φάρμακα
    • Μιδαζολάμη (Verced): 0,2 mg/kg ΕΜ (έναρξη δράσης σε 5 λεπτά)

    Εάν οι κρίσεις επιμένουν:

    • Πρόκληση φαρμακευτικού κώματος (αναισθησία) με βραχείας δράσης βαρβιτουρικό, ώστε να κατασταλούν τα ΗΕΓ ευρήματα
    • Απαιτείται διασωλήνωση, συνεχής αναπνευστική και καρδιοαγγειακή παρακολούθηση και (συχνά) υποστήριξη της αρτηριακής πίεσης

    Εναλλακτική αγωγή περιλαμβάνει:

    1. Φαινοβαρβιτάλη: δόση εφόδου 5 mg/kg ΕΦ ή μέχρι να κατασταλεί η δραστηριότητα δτο ΗΕΓ. Δόση συντήρησης: 1-3 mg/kg/ώρα, ρυθμιζόμενο σύμφωνα με την ανταπόκριση στο ΗΕΓ
    2. Θειοπεντάλη: δόση εφόδου 3-6 mg/kg ΕΦ, και στη συνέχεια προσθήκη 50 mg ΕΦ κάθε 2-5 λεπτά ώστε να προκληθεί καταστολή του ΗΕΓ. Δόση συντήρησης: ΕΦ ορρός διαλύματος 0,2 σε ρυθμό καταστολής του ΗΕΓ

    Αντενδείξεις:

    • Βενζοδιαζεπίνες (διαζεπάμη, λοραζεπάμη, μιδαζολάμη) - σε οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας
    • Βαρβιτουρικά - σε οξεία διαλείπουσα πορφυρία

    Προφυλάξεις: 

    • Μπορεί να απαιτηθεί ενδοτραχειακή διασωλήνωση
    • Μείωση των δόσεων των κατασταλτικών φαρμάκων σε ασθενείς με καταπληξία, κώμα ή οξεία μέθη
    • Η ταχεία ΕΦ χορήγηση διαζεπάμης (και μιδαζολάμης) μπορεί να προκαλέσει άπνοια, ιδιαίτερα σε ασθενείς που λαμβάνουν βαρβιτουρικά. Φλεβική θρόμβωση και φλεβίτιδα μπορούν να εμφανιστούν στο σημείο της ΕΦ χορήγησης. Χρειάζεται μείωση της δόσης σε άτομα με νεφρική ανεπάρκεια
    • Φαινοβαρβιτάλη - προσοχή στις περιπτώσεις που συνυπάρχει αναπνευστική ανεπάρκεια, ηπατική νόσος και εγκυμοσύνη. Επιληπτική κρίση από πότομη στέρηση μπορούν να προκληθούν μετά από οξεία διακοπή υψηλών δόσεων του φαρμάκου. Χρειάζεται αύξηση των μεσοδιαστημάτων μεταξύ των δόσεων σε σοβαρή ηπατική νόσο.
    • Φαινυτοΐνη - παρακολούθηση με ΗΚΓ για αρρυθμίες, παράταση του QT, και υπόταση. Εάν τα ανωτέρω παρουσιασθούν να μειωθεί ο ρυθμός  χορήγησης του φαρμάκου. Απαιτείται προσοχή στην χορήγηση κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης (αυξημένος κίνδυνος συγγενών ανωμαλιών), σε ηπατοπάθειες, υπεργλυκαιμία και άτομα προχωρημένης ηλικίας. Οξεία διακοπή του φαρμάκου μπορεί να αναζοπυρώσει την επιληπτική κατάσταση. Να χρησιμοποιείται με φυσιολογικό ορό ή 0,45 NaCl για να αποφεύγεται καθίζηση του φαρμάκου που συμβαίνει στους σακχαρούχους ορούς. Η υπερδοσολογία μπορεί να οδηγήσει σε παράδοξη αναποτελεσματικότητα του φαρμάκου.

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Κάθε ένα από τα φάρμακα που αναφέρθηκαν μπορεί να αυξήσει την δράση άλλων κατασταλτικών του ΚΝΣ φαρμάκων
    • Φαινοβαρβιτάλη - μπορεί να μειώσει την δράση της κινιδίνης και Warfarin, επιταχύνει τον μεταβολισμό της φαινυτοΐνης
    • Φαινυτοΐνη - αυξημένα επίπεδα ορρού και τοξικότητας μπορούν να προκληθούν με την ταυτόχρονη χορήγηση Warfarin, δισουλφιράμης, φαινυλβουταζόνης και ισονιαζίδης. Χρειάζεται μείωση της δόσης στη νεφρική ανεπάρκεια, να γίνεται έλεγχος επιπέδων φαρμάκου στον ορρό όποτε είναι εφικτό

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Εναλλακτικές Βενζοδιαζεπίνες:

    • Παρατεταμένης δράσης - λοραζεπάμη (Tavor) 0,1 mg/kg σε 2 mg/min (4-8 mg συνολική δόση), (παιδιά - 0,05 μέχρι 0,1 mg/kg ΕΦ σε ρυθμό/mg/min)
    • Βραχείας δράσης - μιδαζολάμη (Dormicum):
    1. Ηρεμιστική δόση -  0, 125 mg/kg ΕΦ (<2 mg/min) ή 0,5 mg/kg ενδορρινικά η 0,2  mg/kg ενδομυΐκά
    2. Δοσολογία νάρκωσης - 0,2-0,5 mg/kg ΕΦ και χορήγηση σε 0,5-1 mg/kg/min ΕΦ

    Φάρμακα δεύτερης γραμμής:

    • Λιδοκαΐνη (xylocaine) - 1 με 3 mg/kg σε ταχεία ΕΦ έγχυση, δόση συντήρησης 3-10 mg/kg/ώρα
    • Βαλπροΐκό οξύ - 500 mg μέσω ρινογαστρικού καθετήρα ή 500  mg σε 300 ml ύδατος διορθικά (με χρόνο στάσης - - παραμονής στο ορθό - 15 λεπτών)
    • Παραλδεΰδη - 0,3 ml (300 mg/kg, συνήθης δόση είναι 4-8 ml) από το ορθό διαλυμένο σε διπλάσιο όγκο ελαιόλαδου για να αποφευχθεί ερεθισμός του βλεννογόνου (η ανάμιξη γίνεται σε γυάλινο δοχείο διότι η παραλδεΰδη είναι διαλύτης για πλαστικές ουσίες).  Η προσρόφηση από το ορθό είναι βραδεία τα ψηλότερα επίπεδα του φαρμάκου επιτυγχάνονται σε 2-4 ώρες. Μπορεί επίσης να χορηγηθεί μς γαστρικό σωλήνα. (Αν και μερικές φορές συνιστάται ή ΕΦ ή ΕΜ χορήγηση, παρεντερικές μορφές δεν είναι διαθέσιμες στις ΗΠΑ)

    Διάφορα φάρμακα:

    • Ισοφλουράνη, δεσλουράνη ενδορρινικά
    • Προφάρμακο φαινυτοΐνης (φωσφαινυτοΐνη) ΕΦ ή ΕΜ
    • Προποφόλη σε συνεχή ΕΦ έγχυση
    • Χλωρομεθιαζόλη σε συνεχή ΕΦ έγχυση
    • Βαλπροΐκό οξύ ενδοφλεβίως

    status epilepticus 5

    Η διαζεπάμη που μπορεί να χορηγηθεί από το ορθό συνταγογραφείται συχνά σε άτομα με επιληψία. 

    Οι βενζοδιαζεπίνες είναι η προτιμώμενη αρχική θεραπεία μετά την οποία, συνήθως, χορηγείται και  φαινυτοΐνη ή φωσφενυτοΐνη.

    Οι κατευθυντήριες γραμμές πρώτων βοηθειών για επιληπτικές κρίσεις δηλώνουν ότι, κατά κανόνα, ένα ασθενοφόρο πρέπει να ζητηθεί για επιληπτικές κρίσεις που διαρκούν περισσότερο από πέντε λεπτά (ή νωρίτερα εάν αυτό είναι το πρώτο επεισόδιο κατάσχεσης του ατόμου και δεν είναι γνωστοί παράγοντες επιβίωσης ή εάν συμβαίνει επιληπτική κατάσταση σε άτομο με επιληψία των οποίων οι επιληπτικές κρίσεις προηγουμένως απουσίαζαν ή ελέγχονταν καλά για σημαντικό χρονικό διάστημα).

    Βενζοδιαζεπίνες

    Όταν χορηγείται ενδοφλεβίως, η λοραζεπάμη φαίνεται να είναι ανώτερη από τη διαζεπάμη για τη διακοπή της επιληπτικής δραστηριότητας. Η ενδομυϊκή μιδαζολάμη φαίνεται να είναι μια λογική επιλογή.

    Η βενζοδιαζεπίνη που επιλέγεται για την αρχική θεραπεία είναι η λοραζεπάμη, λόγω της σχετικά μεγάλης διάρκειας δράσης της (2-8 ώρες) κατά την ένεση και της ταχείας έναρξης δράσης, η οποία πιστεύεται ότι οφείλεται στην υψηλή συγγένεια της για τους υποδοχείς GABA και χαμηλή διαλυτότητα στα λιπίδια, γεγονός που το αναγκάζει να παραμείνει στο αγγειακό διαμέρισμα. Εάν η λοραζεπάμη δεν είναι διαθέσιμη ή δεν είναι δυνατή η ενδοφλέβια πρόσβαση, τότε θα πρέπει να δοθεί διαζεπάμη.

    Σε αρκετές χώρες, η ενδοφλέβια κλοναζεπάμη θεωρείται ως το φάρμακο πρώτης επιλογής.  Τα αναφερόμενα πλεονεκτήματα της κλοναζεπάμης περιλαμβάνουν μεγαλύτερη διάρκεια δράσης από τη διαζεπάμη και χαμηλότερη τάση για ανάπτυξη οξείας ανοχής από τη λοραζεπάμη. 

    Ιδιαίτερα στα παιδιά, μια άλλη δημοφιλής επιλογή θεραπείας είναι η μιδαζολάμη, που δίνεται στο πλάι του στόματος ή της μύτης.  Μερικές φορές, η αποτυχία μόνο της λοραζεπάμης θεωρείται αρκετή για να χαρακτηριστεί μια περίπτωση Ε.Κ. ως ανθεκτική στη θεραπεία.

    Φαινυτοΐνη και φωσφενυτοΐνη

    Η φαινυτοΐνη είναι θεραπεία πρώτης γραμμής, αν και το προφάρμακο φωσφενυτοΐνη μπορεί να χορηγηθεί τρεις φορές πιο γρήγορα και με πολύ λιγότερες αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης. Εάν χρησιμοποιούνται αυτά ή οποιαδήποτε άλλα παράγωγα υδαντοΐνης, τότε απαιτείται καρδιακή παρακολούθηση εάν χορηγούνται ενδοφλεβίως. Επειδή οι υδαντοΐνες χρειάζονται 15-30 λεπτά για να λειτουργήσουν, μια βενζοδιαζεπίνη ή βαρβιτουρικό συχνά συγχορηγείται. Λόγω της μικρής διάρκειας δράσης της διαζεπάμης, συχνά χορηγείται μαζί.

    Βαρβιτουρικά

    Πριν από την εφεύρεση των βενζοδιαζεπινών, υπήρχαν τα βαρβιτουρικά, τα οποία εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται σήμερα εάν οι βενζοδιαζεπίνες ή οι υδαντοΐνες δεν είναι επιλογή. Αυτά χρησιμοποιούνται για να προκαλέσουν βαρβιτουρικό κώμα. Το βαρβιτουρικό που χρησιμοποιείται πιο συχνά για αυτό είναι η φαινοβαρβιτάλη. Το thiopental ή η πεντοβαρβιτάλη μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθούν για το σκοπό αυτό εάν οι επιληπτικές κρίσεις πρέπει να σταματήσουν αμέσως ή εάν το άτομο έχει ήδη επηρεαστεί από την υποκείμενη ασθένεια ή από τοξικές / μεταβολικές προκαλούμενες κρίσεις. Ωστόσο, σε αυτές τις καταστάσεις, το thiopental είναι ο παράγοντας επιλογής.

    Καρβαμαζεπίνη και βαλπροϊκό οξύ

    Το βαλπροϊκό οξύ διατίθεται για χορήγηση ενδοφλεβίως και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για επιληπτική κατάσταση. Η καρβαμαζεπίνη δεν διατίθεται σε ενδοφλέβια σύνθεση και δεν παίζει κύριο ρόλο στην επιληπτική κατάσταση. 

    Εάν το βαλπροϊκό οξύ αποδειχθεί αναποτελεσματικό ή αν τα βαρβιτουρικά δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για κάποιο λόγο, τότε μπορεί να δοκιμαστεί ένα γενικό αναισθητικό όπως η προποφόλη. Μερικές φορές χρησιμοποιείται δεύτερο μετά την αποτυχία της λοραζεπάμης. Αυτό θα συνεπάγεται τον τεχνητό αερισμό του ατόμου. Η προποφόλη έχει αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματική στην καταστολή των τραυματισμών που παρατηρούνται στην επιληπτική κατάσταση.

    Η κεταμίνη, ένα ανταγωνιστικό φάρμακο NMDA, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως έσχατη λύση για την επιληπτική κατάσταση ανθεκτική στα φάρμακα. [

    Η λιδοκαΐνη έχει χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις που δεν βελτιώνονται με άλλα πιο συνηθισμένα φάρμακα. Μια ανησυχία είναι ότι οι επιληπτικές κρίσεις ξεκινούν ξανά 30 λεπτά μετά τη διακοπή των φαρμάκων. Επιπλέον, δεν συνιστάται σε άτομα με προβλήματα καρδιάς ή ήπατος.

    Η αλλοπρεγνανολόνη μελετάται σε μια κλινική δοκιμή για τη θεραπεία της επιληπτικής κατάστασης που είναι εξαιρετικά ανθεκτική. 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Θεραπευτικά επίπεδα ορού εντιεπιληπτικών κρίσεων, καθορίζεται ένα σχήμα συντήρησης με αντιεπιληπτικά φάρμακα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η θνησιμότητα και θνητότητα καθορίζονται από την οξεία βλάβη του ΚΝΣ, το στρες καθώς και την διαταραχή από επανειλημμένες επιληπτικές κρίσεις
    • Αίτια θανάτου - καρδιοπνευμονική  αναστολή, νεφρική ανεπάρκεια, υπερθερμία, πνευμονία από εισρόφηση, το υποκείμενο πρόβλημα ή την θεραπεία που υιοθετήθηκε.
    • Τα αντιεπιληπτικά φάρμακα προκαλούν καταστολή του αναπνευστικού και καρδιαγγειακού συστήματος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Η θνητότητα κυμαίνεται στο 10-35% (3-8% στα παιδιά), και εξαρτάται συνήθως από το υποκείμενο αίτιο. Παρατεταμένες επιληπτικές κρίσεις (>30-60 min) μπορεί να προκαλέσουν νευρολογική βλάβη ακόμη και τον θάνατο.

    Μεταξύ 10 και 30% των ατόμων που παθαίνουν επιληπτική κατάσταση πεθαίνουν εντός 30 ημερών. Η μεγάλη πλειοψηφία αυτών των ανθρώπων έχει μια υποκείμενη κατάσταση του εγκεφάλου που προκαλεί την επιληπτική  κατάσταση όπως όγκος εγκεφάλου, εγκεφαλική λοίμωξη, εγκεφαλικό τραύμα ή εγκεφαλικό επεισόδιο. Ωστόσο, τα άτομα με διάγνωση επιληψίας που έχουν επιληπτική κατάσταση έχουν, επίσης, αυξημένο κίνδυνο θανάτου εάν η κατάστασή τους δεν σταθεροποιηθεί γρήγορα.

    status epilepticus 6

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Η αιτία ή η υποκείμενη παθολογική κατάσταση που σχετίζεται με την Ε.Κ. ποικίλλει ευρέως ανάλογα με την ηλικία. Στους ενήλικες συνήθως σχετίζεται με γνωστό πρόβλημα π.χ. γνωστό ιστορικό επιληψίας, στέρηση οινοπνεύματος, ή επίκτητη βάβη του ΚΝΣ (ιδιαίτερα στους μετωπιαίους λοβούς)

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ 

    Παιδιατρικό: Χαμηλότερη θνητότητα. Πιο συχνά απαντάται στην Ε.Κ. σαν πρώτη επιληπτική κρίση λόγω: πυρετικών σπασμών, ιδιοπαθούς επιληψίας, λοίμωξης του ΚΝΣ, μεταβολικών διαταραχών.

    Γηριατρικό: Είναι πιο πιθανό να αναπτύσσουν Ε.Κ. δευτεροπαθώς από μεταβολή της φαρμακολογικής θεραπείας (μη συμμόρφωση ασθενούς, αλληλεπιδράσεις ή τοξικότητα των φαρμάκων), έχουν την τάση να έχουν εντοπισμένες βλάβες στο ΚΝΣ (συνήθως στον μετωπιαίο λοβό)

    Άλλα: Η νεογνική Ε.Κ. σχετίζεται, συνήθως, με μηνιγγίτιδα ή μεταβολικές διαταραχές (έλλειψη ασβεστίου, μαγνησίου ή πυριδοξίνης) και απαιτεί προσωπική αξιολόγηση ως προς την υποκείμενη αιτία.

    ΚΥΗΣΗ

    • Φαινυτοΐνη - χρήση με προσοχή (αυξημένος κίνδυνος συγγενών ανωμαλιών κατά το 1ο τρίμηνο)
    • Φαινοβαρβιτάλη - χρήση με προσοχή

    Άλλες μορφές επιλιηπτικής κατάστασης:

    • Εστιακή κινητική επιληπτική κατάσταση - αρχίζει περιφερικά με κλονικές σπασμωδικές κινήσεις, με κεντρική επέκταση, οι οφθαλμοί και η κεφαλή κλίνουν σε αντίθετη κατεύθυνση από την εστία της βλάβης, μπορεί να εξελιχθεί σε γενικευμένη επιληπτική κατάσταση και συνήθως, υπάρχει υποκείμενη παθολογική κατάσταση του ΚΝΣ. Αντιμετωπίζεται, όπως, η τονικοκλονική επιληπτική κατάσταση. Μπορεί να ανταποκριθεί στην καρβαμαζεπίνη.
    • Epilepsia partialis continua (τμηματική επιληψία) - ταχέως επαναλαμβανόμενες εστιακές σπασμωδικές κινήσεις χωρίς απώλεια συνείδησης, επιδεινώνεται από τις εκούσιες κινήσεις μπορεί να επιμείνει για ώρες ή και μέρες, πτωχή ανταπόκριση στην θεραπεία, συχνά σχετίζεται με υποκείμενη παθολογική κατάσταση. Συνιστάται η φαινοβαρβιτάλη και η διαζεπάμη
    • Μυοκλωνική επιληπτική κατάσταση - ξαφνικές σπασμωδικές συσπάσεις των άκρων, συνήθως δευτεροπαθείς από διάχυτη νευρολογική ή μεταβολική διαταραχή, το επίπεδο συνείδησης συνήθως διατηρείται. Θεραπεία με διαζεπάμη
    • Μεικτού τύπου μερική επιληπτική κατάσταση (ψυχοκινητική επιληπτική κατάσταση) - βραχείας διάρκειας επιληπτικές κρίσεις με αυτομστισμούς (π.χ. πλατάγισμα χειλέων, τυχαία βολβοστροφή, μασητικές κινήσεις, προσήλωση βλέμματος), ακολουθείται από συγχυτική κατάσταση, διαρκείας 10 λεπτών, χωρίς ούρα, βολβοστροφή προς τα άνω, με ακανόνιστες μυοκλωνικές σπασμωδικές κινήσεις, αυτοματισμούς, χωρίς σύγχυση μετά την προσβολή, μπορεί να εξελιχθεί σε γενικευμένη επιληπτική κατάσταση. Σε μια τέτοια περίπτωση, αντιμετωπίζεται όπως η τονικοκλονική επιληπτική κατάσταση
    • Νεογνική επιληπτική κατάσταση- ήπια πολυεστιακά, κλονικά τονικά και μυοκλονικά χαρακτηριστικά, κίνδυνος εγκεφαλικής αιμορραγίας, μηνιγγίτιδα και μεταβολικές διαταραχές (ανεπάρκεια ασβεστίου, μαγνησίου, πυριδοξίνης) πιο συχνά. Η θεραπεία ξεκινάει με φαινοβαρβιτάλη και διαζεπάμη

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    status epilepticus 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο Tourettte και κάνναβη

    Κάνναβη και τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    Κάνναβη και επιληψία

    Όταν υπάρχει ανισορροπία νευροδιαβιβαστών

    Καρκίνος εγκεφάλου και κάνναβη

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Η κάνναβη μειώνει τη χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων

    Θέλει προσοχή η χορήγηση φυλλικού οξέος στην επιληψία

    Κετογενική δίαιτα

    Θεραπεία ασθενειών με ζωικής προέλευσης προϊόντα

    Βαρβιτουρικά

    Αφιέρωμα για την παγκόσμια ημέρα επιληψίας

    Ζαμπούκος ο μαύρος

    Εγκεφαλικές μεταστάσεις

    Μην κόβετε το αλκοόλ απότομα

    Τι να κάνετε αν κάποιος κάνει σπασμούς

    Κόλπα για να ρίξετε τον πυρετό

    Φάρμακο για την επιληψία

    To μαγνήσιο και τα οφέλη του

    Επιληψία του κροταφικού λοβού

    Κροταφική επιληψία

    Εγκεφαλική αιμορραγία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές για το δεντρολίβανο

    Βιοανάδραση

    Ο γλυκάνισος

    Ιατρικές συνταγές με το γκι

    Φασκόμηλο

    Προοδευτική ατροφία του προσώπου

    Ο βασιλικός

    Βαλεριάνα

    Απήγανος

    Αψιθιά

    Σύνδρομο Cornelia de Lange

    Μηνιγγίτιδα

    Τρομώδες παραλήρημα

    Το σύνδρομο Rett

    Υποσκληρίδιο αιμάτωμα

    Υπαραχνοειδής αιμορραγία

    Τι είναι η εκλαμψία

    Σύνδρομο Angelman

    Ρομποτική νευροχειρουργική

    Πυρετικοί σπασμοί στα παιδιά

    Πασιφλόρα

    Μήπως έχετε συχνά ψευδαισθήσεις;

    Νυχτερινή ενούρηση στα παιδιά

    Bupleurum kakiskalae

    Θεραπεία για την δύσκολη επιληψία

    Εμφυτεύματα εγκεφάλου για την θεραπεία της επιληψίας

    Επιληπτικές κρίσεις στον ύπνο

    Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα

    www.emedi.gr