Κυριακή, 10 Μαρτίου 2019 17:56

Κάνναβη και ινομυαλγία

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Ιατρική μαριχουάνα για ινομυαλγία

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Τι είναι η ινομυαλγία;

Η ινομυαλγία είναι ένα σύνδρομο χρόνιου μυοσκελετικού πόνου, κόπωσης κι ευαισθησίας στην αφή σε διάφορα μέρη του σώματος.

Είναι άγνωστης αιτιολογίας και αντιμετωπίζεται με τα συμβατικά αναλγητικά.

Η ινομυαλγία είναι μια συχνή κατάσταση που χαρακτηρίζεται από μακροχρόνιο πόνο σε όλο το σώμα και ευαισθησία στις αρθρώσεις, τους μύες, τους τένοντες και άλλους μαλακούς ιστούς.

Ο πόνος έρχεται και φεύγει.

Μερικοί ασθενείς εμφανίζουν πόνο που μεταναστεύει ή κινείται γύρω από το σώμα.

Η ινομυαλγία είναι μια περίπλοκη κατάσταση που δεν είναι ευρέως κατανοητή. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο πόνος μπορεί να προκληθεί από υπερευαισθησία στα ερεθίσματα, τα οποία, υπό φυσιολογικές συνθήκες, δεν θα ήταν οδυνηρά.

Με άλλα λόγια, η κατάσταση συμβαίνει όταν το σώμα δεν επεξεργάζεται κανονικά τον πόνο. 

Η κατάσταση δεν έχει καμία θεραπεία και ο πόνος μπορεί να είναι τόσο σοβαρός ώστε να παρεμβαίνει στην φυσιολογική λειτουργία. Δεν είναι προοδευτική  και δεν είναι θανατηφόρος. Ωστόσο, είναι πολύ οδυνηρή. Παρά τον έντονο πόνο, η ινομυαλγία δεν προκαλεί καμία βλάβη στο σώμα, σε αρθρώσεις, μυς ή όργανα.

Η ινομυαλγία συχνά συγκρίνεται με την αρθρίτιδα. Ενώ και οι δύο μπορούν να προκαλέσουν πόνο και κόπωση, η ινομυαλγία δεν είναι ένας τύπος αρθρίτιδας, καθώς δεν προκαλεί φλεγμονή ή βλάβη στις αρθρώσεις, τους μυς και τους ιστούς, όπως η αρθρίτιδα. Ωστόσο, ινομυαλγία θεωρείται μια ρευματική κατάσταση, η οποία ουσιαστικά σημαίνει ότι προκαλεί χρόνιο πόνο που εμποδίζει τις αρθρώσεις και τους μαλακούς ιστούς.

Τύποι ινομυαλγίας

Η ινομυαλγία είναι ένα πολύπλοκο πρόβλημα πόνου που προσβάλλει τους ασθενείς με διάφορους τρόπους. 

-Υπεραλγησία: Στην υπεραλγησία ενισχύονται οι φυσιολογικές αποκρίσεις του πόνου και ο ασθενής αισθάνεται δυσφορία πιο σοβαρά από ένα άτομο χωρίς αυτή την κατάσταση.

-Πόνος στις αρθρώσεις: Η ινομυαλγία που χαρακτηρίζεται, κυρίως, από πόνο στις αρθρώσεις είναι μια από τις πιο κοινές μορφές αυτής της κατάστασης. Ο πόνος των αρθρώσεων ορίζεται από πόνους ή οίδημα οποιωνδήποτε αρθρώσεων στο σώμα.

-Κεντρική ευαισθητοποίηση (αλλοδυνία): Η αλλοδυνία, γνωστή και ως κεντρική ευαισθητοποίηση, συσχετίζεται συχνά με ινομυαλγία, επειδή οι ασθενείς εμφανίζουν δυσφορία στο δέρμα που μπορεί να σηματοδοτήσει εκτεταμένο πόνο.

-Πυελικός πόνος: Ο σοβαρός και μακροχρόνιος πυελικός πόνος συχνά ορίζεται από συμπτώματα, όπως ο πόνος κατά τη συνουσία, η αύξηση της συχνότητας των ούρων, ο πόνος κατά τη διάρκεια της ούρησης και η γενική δυσφορία της ουροδόχου κύστης.

-Πονοκέφαλοι / Ημικρανίες: Οι περισσότεροι ασθενείς με ινομυαλγία εμφανίζουν πονοκεφάλους έντασης ή ημικρανίες, μια πιο σοβαρή διαταραχή κεφαλαλγίας. Αυτά τα θέματα μπορούν να οδηγήσουν σε επιπλοκές ύπνου, ζάλη και οπτικές αλλαγές, εκτός από τον πόνο.

-Κοιλιακός πόνος: Ο χρόνιος κοιλιακός πόνος μπορεί να οφείλεται σε σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου (IBS), δυσπεψία και άλλα πεπτικά προβλήματα. Πολλοί ασθενείς με ινομυαλγία με κοιλιακό άλγος παρουσιάζουν, επίσης, παλινδρόμηση οξέος, διάρροια και ναυτία.

-Νευροπαθητικός πόνος: Πολλοί ασθενείς με ινομυαλγία εμφανίζουν νευροπαθητικό πόνο που εκδηλώνεται ως αισθήσεις τσίμπημα, καύση ή κνησμός. Αυτές οι αισθήσεις μπορούν να επηρεάσουν τα νεύρα σε όλο το σώμα, αλλά συχνά επηρεάζουν τα χέρια ή τα πόδια.

Τα συμπτώματα της ινομυαλγίας μπορούν να εμφανιστούν τυχαία και μπορεί να πλήξουν διάφορα μέρη του σώματος.

inomyalgia 5

Τι προκαλεί την ινομυαλγία;

Η συγκεκριμένη αιτία της ινομυαλγίας είναι ασαφής, αλλά οι περισσότεροι ειδικοί πιστεύουν ότι ένα ευρύ φάσμα παραγόντων συμβάλλει στην κατάσταση. Για παράδειγμα, οι άνθρωποι μπορεί να έχουν γενετική προδιάθεση να αναπτύξουν ινομυαλγία και διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο εάν το έχει ένα μέλος της οικογένειας. Υπάρχουν, επίσης, ορισμένες ασθένειες και λοιμώξεις που μπορούν είτε να προκαλέσουν την κατάσταση είτε να επιδεινώσουν την κατάσταση. Ορισμένοι τύποι συναισθηματικού ή σωματικού τραύματος μπορούν να συμβάλλουν στην ινομυαλγία και έχουν, επίσης, συνδεθεί με το μετατραυματικό στρες. Μερικοί ασθενείς παρατηρούν συμπτώματα μετά το αρχικό συμβάν εκδήλωσης, ενώ άλλοι παρατηρούν αργά τα συμπτώματα που εμφανίζονται και αυξάνονται με την πάροδο του χρόνου χωρίς ένα συγκεκριμένο σημείο εκκίνησης.

Πολλοί ειδικοί πιστεύουν ότι η ινομυαλγία προκαλεί αλλαγές στον εγκέφαλο λόγω της επανειλημμένης διέγερσης των νεύρων. Μια αλλαγή, για παράδειγμα, είναι μια ανώμαλη αύξηση του επιπέδου δράσης των νευροδιαβιβαστών, οι οποίες είναι οι χημικές ουσίες στον εγκέφαλο που μεταφέρουν σήματα πόνου. Οι υποδοχείς του πόνου στον εγκέφαλο μπορεί να αναπτύξουν έναν τύπο "μνήμης" ως αποτέλεσμα, υπερνικώντας αυτά τα σήματα πόνου. Με άλλα λόγια, η ινομυαλγία μπορεί να αυξήσει τις αισθήσεις του πόνου με βάση τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος επεξεργάζεται αυτά τα σήματα.

Ορισμένοι παράγοντες μπορούν επίσης να αυξήσουν τον κίνδυνο ενός ατόμου να αναπτύξει ινομυαλγία. Για παράδειγμα, οι γυναίκες έχουν περισσότερες πιθανότητες από τους άνδρες να λάβουν μια διάγνωση ινομυαλγίας, με 80 έως 90 τοις εκατό των ασθενών να είναι γυναίκες. Οι άνδρες και τα παιδιά μπορούν να αποκτήσουν ινομυαλγία, αλλά είναι πολύ λιγότερο πιθανό.

Η αιτία της ινομυαλγίας, μπορεί να είναι η κληρονομικότητα ή παρόμοιοι περιβαλλοντικοί παράγοντες ή ένας συνδυασμός και των δύο. Υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος εμφάνισης ινομυαλγίας εάν κάποιος έχει λύκο, ρευματοειδή αρθρίτιδα ή άλλο τύπο ρευματικής νόσου. Η κατάσταση συμβαδίζει με πονοκεφάλους έντασης, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, διαταραχή κροταφογναθικής άρθρωσης, κατάθλιψη και άγχος.

Συμπτώματα και παρενέργειες της ινομυαλγίας

Σε αντίθεση με ορισμένες καταστάσεις με εξωτερικές ενδείξεις, τα συμπτώματα της ινομυαλγίας είναι σε μεγάλο βαθμό αόρατα από τους άλλους, αλλά ο ασθενής τα αισθάνεται έντονα. Ο πόνος είναι συχνά το σύμπτωμα που σχετίζεται με την ασθένεια. Ωστόσο, πολλές άλλες πιθανές ενδείξεις συνοδεύουν τον πόνο και μπορεί να οδηγήσουν σε διάγνωση ινομυαλγίας. Η δυσκολία έγκειται στο γεγονός ότι τα κοινά συμπτώματα της ινομυαλγίας είναι, επίσης, κοινά συμπτώματα άλλων νόσων και καταστάσεων.

Τα συνήθη συμπτώματα της πάθησης περιλαμβάνουν:

Ο πόνος που προσβάλλει και τις δύο πλευρές του σώματος και εκτείνεται τόσο πάνω όσο και κάτω από τη μέση, συχνά περιγράφεται ως αμβλύς, σταθερός πόνος

Ευαισθησία στην αφή

Κόπωση ανεξάρτητα από το πόσο κοιμάται ο ασθενής 

Δυσκολία συγκέντρωσης

Κατάθλιψη

Πονοκέφαλοι

Κοιλιακές κράμπες

Διαταραχές ύπνου

Αδυναμία κίνησης το πρωί

Μούδιασμα και μυρμήγκιασμα στα άκρα

Ευαισθησία στις θερμοκρασίες, στο δυνατό θόρυβο ή τα έντονα φώτα

Εκτός από τα επώδυνα και δυσάρεστα συμπτώματα που υπάρχουν στην ινομυαλγία, η κατάσταση μπορεί να επηρεάσει την καθημερινή ζωή. Ο πόνος μπορεί να καταστήσει δύσκολη ή αδύνατη την αντιμετώπιση των καθημερινών  εργασιών. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τα καθήκοντα που απαιτούνται για μια εργασία. Η κόπωση που σχετίζεται με την ινομυαλγία μπορεί να επηρεάσει τις καθημερινές δραστηριότητες και τα καθήκοντα εργασίας. Με λίγες επιλογές για αποτελεσματική θεραπεία, πολλοί άνθρωποι με ινομυαλγία συνεχίζουν να υποφέρουν και να αντιμετωπίζουν τις διαταραχές.

Άλλοι άνθρωποι που πάσχουν από ινομυαλγία έχουν άγχος. Αυτό μπορεί να προέρχεται από τον ίδιο τον πόνο ή από την αντιμετώπιση από το γύρω περιβάλλον, που μπορεί να είναι δύσπιστο.

inomyalgia 2

Τρέχουσες διαθέσιμες θεραπείες της ινομυαλγίας και οι παρενέργειές τους

Οι γιατροί συστήνουν συνήθως διάφορα φάρμακα για τη θεραπεία της ινομυαλγίας, συμπεριλαμβανομένων των αναλγητικών και των αντικαταθλιπτικών. Τα φάρμακα αυτά έχουν παρενέργειες και δεν υπάρχει κανένα μόνο φάρμακο που να αντιμετωπίζει όλα τα συμπτώματα που σχετίζονται με την πάθηση.

Μερικά από τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της πάθησης περιλαμβάνουν:

1. Αναλγητικά

Απλά αναλγητικά και παρόμοια προϊόντα. Εάν αυτά τα αναλγητικά δεν λειτουργούν, το επόμενο βήμα είναι ένα ισχυρότερο φάρμακο για τον πόνο, όπως η Tramadol. Η τραμαδόλη βοηθά στην αναστολή της δράσης των νευροδιαβιβαστών και έχει σχεδιαστεί για να μειώνει την ταλαιπωρία, αλλά είναι στην τάξη φαρμάκων που είναι γνωστά ως οπιοειδή. Το φάρμακο δεν έχει τόσο υψηλό κίνδυνο εθισμού, όπως άλλα οπιοειδή, όπως η κωδεΐνη ή η μορφίνη, αλλά μπορεί ακόμη να οδηγήσει σε σοβαρές παρενέργειες, όπως ναυτία, έμετο, ζάλη και δυνητικά σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις που μπορεί να οδηγήσουν σε οίδημα του στόματος και το πρόσωπο.

2. Αντικαταθλιπτικά

Οι γιατροί μερικές φορές συνταγογραφούν ένα αντικαταθλιπτικό, όπως, το Cymbalta για να βοηθήσουν τους ασθενείς να κοιμηθούν. Η χρήση του Cymbalta μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές παρενέργειες, όπως κρίσεις πανικού, εχθρότητα, υπερκινητικότητα ή ακόμα και αυτοκτονικές σκέψεις. Οι ασθενείς αναφέρουν μερικές φορές πολύ δύσκαμπτους μύες, υψηλό πυρετό, σύγχυση, ασυνήθιστη αιμορραγία και δυσκολία στην ούρηση. Το 60% των ασθενών δεν ανακουφίζεται ενώ το 32% έχει κάποια ανακούφιση.

3. Αντιεπιληπτικά Φάρμακα

Σε σπάνιες περιπτώσεις,  συνταγογραφούνται  φάρμακα κατά των επιληπτικών κρίσεων, όπως το Lyrica, για τη μείωση του πόνου και της δυσφορίας που σχετίζεται με την ινομυαλγία. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες του Lyrica μπορεί να περιλαμβάνουν καρδιακή και νεφρική νόσο, διαταραχές του αίματος, προβλήματα όρασης και πρήξιμο του λαιμού, των χειλιών και της γλώσσας. Το φάρμακο έχει, επίσης, συνδεθεί με οίδημα στα πόδια. Σε ακραίες περιπτώσεις, το φάρμακο μπορεί να προκαλέσει δυνητικά σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τα άτομα που έχουν διαβήτη και λαμβάνουν Lyrica πρέπει να ελέγχουν προσεκτικά το δέρμα τους σε τακτική βάση και να καλέσουν τον γιατρό τους εάν παρατηρήσουν ερυθρότητα ή πληγές. Περίπου το 10% των ανθρώπων που χρησιμοποίησαν την Lyrica δήλωσε ότι ήταν πολύ αποτελεσματικό. Ένα άλλο 29% το βρήκε κάπως χρήσιμο, ενώ το 61% δήλωσε ότι δεν λειτούργησε καθόλου.

4. Συμπληρωματικές Θεραπείες

Ορισμένοι ασθενείς με ινομυαλγία χρησιμοποιούν συμπληρωματικές μεθόδους θεραπείας. Ορισμένες από τις συχνές θεραπείες περιλαμβάνουν μασάζ, Pilates, χειροπρακτική φροντίδα, βελονισμό και συμπληρώματα διατροφής. Η άσκηση, ο κατάλληλος ύπνος και οι γενικά οι υγιείς συνήθειες συνιστώνται, επίσης. Οι αλλαγές στον τρόπο ζωής  μπορεί να βοηθήσουν τον ασθενή να αντιμετωπίσει την ινομυαλγία.

Η ινομυαλγία είναι μια χρόνια πάθηση, που σημαίνει ότι διαρκεί πολύ. Μερικοί άνθρωποι τελικά βλέπουν μια σταδιακή μείωση των συμπτωμάτων, αλλά άλλοι υποφέρουν τον πόνο επ 'αόριστον. Με τέτοια ανεπαρκή αποτελέσματα με τα κύρια φάρμακα που συνταγογραφούνται για την πάθηση, είναι σαφές ότι κάτι άλλο είναι απαραίτητο για την κάλυψη αυτών των κενών.

Η ινομυαλγία προκαλεί εξουθενωτικό πόνο που είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί. Χωρίς θεραπεία για την πάθηση και πολύ λίγες αποτελεσματικές παραδοσιακές θεραπευτικές επιλογές, δεν αποτελεί έκπληξη ότι οι ασθενείς χρησιμοποιούν την ιατρική μαριχουάνα για την ινομυαλγία. 

inomyalgia 4

Πώς η ιατρική μαριχουάνα είναι μια αποτελεσματική θεραπεία για την ινομυαλγία;

Η μαριχουάνα είναι γνωστή για την ανακούφιση του πόνου, που είναι το κύριο σύμπτωμα της ινομυαλγίας. Τα παραδοσιακά αναλγητικά και τα άλλα φάρμακα που συνταγογραφούνται για τη θεραπεία της κατάστασης συχνά δεν είναι αποτελεσματικά κι έχουν παρενέργειες. Για το λόγο αυτό, πολλοί ασθενείς.

Το 62% που λαμβάνουν μαριχουάνα, τη θεωρούν πολύ αποτελεσματική στη θεραπεία των συμπτωμάτων τους και ένα άλλο 33% έχει κάποια ανακούφιση. Μόνο το 5% των ανθρώπων που το δοκίμασαν, δήλωσε ότι δεν είχε ανακούφιση.

Οι δράσεις της κάνναβης στη θεραπεία της ινομυαλγίας

Για να κατανοήσουμε πώς λειτουργεί η κάνναβη για να ανακουφίσει τον πόνο, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε το ενδοκανναβινοειδές σύστημα του σώματος. Το σύστημα βοηθά στην επικοινωνία μηνυμάτων σε όλο το σώμα. Τα ενδοκανναβινοειδή λένε στα κύτταρα τι πρέπει να κάνουν με την τοποθέτηση σε υποδοχείς στα κύτταρα, συνδέοντας αποτελεσματικά τον εγκέφαλο και τις διάφορες περιοχές του σώματος. Διαταραχές σε αυτό το σύστημα μπορεί να προκαλέσει πόνο, προβλήματα ύπνου και άλλα συμπτώματα.

Τα κανναβινοειδή στη μαριχουάνα μπορούν να συμπληρώσουν τα φυσικά ενδοκανναβινοειδή. Αυτό μπορεί να μειώσει την υπερευαισθησία στον πόνο, γεγονός που κάνει τους ασθενείς με ινομυαλγία να αισθάνονται λιγότερο πόνο. Η ιατρική κάνναβη μπορεί, επίσης, να βοηθήσει σε άλλα θέματα, όπως η αϋπνία και η ναυτία, παρέχοντας ακόμα μεγαλύτερη ανακούφιση σε ασθενείς που υποφέρουν, επίσης, από αυτά τα συμπτώματα. Ενώ η μαριχουάνα δεν μπορεί να θεραπεύσει την ινομυαλγία, μπορεί να είναι αποτελεσματική στην ανακούφιση των συμπτωμάτων, ώστε να μπορείτε να ζήσετε μια πιο φυσιολογική ζωή.

Η αναλγητική επίδραση της THC από το στόμα προκαλεί σημαντική μείωση του πόνου.

Είναι γνωστές οι αναλγητικές ιδιότητες των ενδοκανναβινοειδών και τα εξωκανναβινοειδή είναι μιμητές και ενισχυτές.

Η υποδραστηριότητα του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος συνδέεται με την υπεραλγησία και τον χρόνιο πόνο.

Συμπτώματα ινομυαλγίας που θεραπεύονται από την ιατρική μαριχουάνα

Δεδομένου ότι δεν υπάρχει θεραπεία για ινομυαλγία, αποτελεσματικές στρατηγικές διαχείρισης του πόνου είναι απαραίτητες για να βοηθήσουν τους ασθενείς να αντιμετωπίσουν την ινομυαλγία. Η ιατρική μαριχουάνα είναι πολύ αποτελεσματική στην ανακούφιση του πόνου και είναι μια φυσική εναλλακτική λύση στα παραδοσιακά φάρμακα για τον πόνο που συχνά συνταγογραφούνται στους ασθενείς με ινομυαλγία.

Πολλοί ασθενείς στρέφονται στην κάνναβη όταν αποτύχουν οι παραδοσιακές θεραπείες πόνου για την ινομυαλγία. Δεδομένων των ανεπαρκών αποτελεσμάτων από τα παραδοσιακά φάρμακα, η μαριχουάνα μπορεί να αποτελέσει μείζονα παράγοντα στην ανακούφιση του πόνου της ινομυαλγίας. Μερικοί άνθρωποι χρησιμοποιούν μαριχουάνα ως μοναδική θεραπεία για τον πόνο, ενώ άλλοι την παίρνουν συμπληρωματικά.

Ενώ η ινομυαλγία χαρακτηρίζεται περισσότερο από τον εκτεταμένο πόνο, αυτή η διαταραχή είναι, επίσης, γνωστό ότι προκαλεί μια σειρά από άλλα ανεπιθύμητα συμπτώματα. Οι ασθενείς με ινομυαλγία μπορεί, επίσης, να παρουσιάσουν διαταραχές του ύπνου, ναυτία και διαταραχές της διάθεσης.

inomyalgia 6

Πώς να λαμβάνετε την ιατρική μαριχουάνα για την ινομυαλγία

Η διάγνωση της ινομυαλγίας γίνεται όταν ο ασθενής αναφέρει εκτεταμένο πόνο που διαρκεί περισσότερο από τρεις μήνες όταν δεν υπάρχει άλλη υποκείμενη κατάσταση που μπορεί να προκαλέσει τον πόνο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο γιατρός μπορεί να εκτελέσει εξετάσεις αίματος για να αποκλείσει άλλες καταστάσεις που θα μπορούσαν να προκαλέσουν τον πόνο.

Τρόποι Χρήσης της Ιατρικής Μαριχουάνας για την Ινομυαλγία

Το κάπνισμα της μαριχουάνας έχει άμεσα αποτελέσματα στον πόνο. Όταν αισθάνεστε τον έντονο πόνο της ινομυαλγίας, αυτή η γρήγορη ανακούφιση είναι προτιμητέα. Το άτμισμα είναι μια άλλη επιλογή που χρησιμοποιεί ένα χαμηλότερο σημείο θερμότητας από το κάπνισμα και παρέχει, επίσης, σχεδόν άμεση ανακούφιση, αλλά με μικρότερη επίδραση στους πνεύμονές σας.

Τα τρόφιμα κάνναβης  χρειάζονται πολύ περισσότερο χρόνο για να δράσουν, από 30 λεπτά έως μερικές ώρες. Τα αποτελέσματα τυπικά διαρκούν περισσότερο, όμως. Για το λόγο αυτό, κάποιοι προτιμούν να χρησιμοποιούν τρόφιμα τη νύχτα για να εξασφαλίσουν ότι η ανακούφιση του πόνου διαρκεί περισσότερο κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Μια άλλη επιλογή που λειτουργεί για τη θεραπεία της ινομυαλγίας είναι η τοπική εφαρμογή. Οι λοσιόν και τα έλαια σας επιτρέπουν να ελέγχετε την εφαρμογή σε συγκεκριμένες περιοχές του σώματος όπου χρειάζεστε περισσότερο την ανακούφιση. Η τοπική εφαρμογή μπορεί να είναι συμπληρωματική.

Η κάνναβη μπορεί να προκαλέσει ευφορία, αυξημένη όρεξη, υπνηλία και διάρροια.

Γράφει η
Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD, PhD

Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ινομυαλγία

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ινομυαλγία

inomyalgia 3

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

Τα οφέλη για την υγεία από το πιπέρι καγιέν

Γιατί η κάνναβη θεραπεύει κάθε ασθένεια

Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

Η κάνναβη μειώνει τη χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων

Κρανιοϊερή Θεραπεία

Τα οφέλη από το μασάζ στην υγεία

Η τεχνική της χαλαρωτικής αναπνοής

Μήπως έχετε μυαλγίες;

Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

Τι σημαίνουν οι νυχτερινές εφιδρώσεις

Σύνδρομο ανήσυχων ποδιών

Οι γυναίκες πονάνε περισσότερο από τους άνδρες

Ινομυαλγία

Νευροπαθητικός πόνος

Σύνδρομο κροταφογναθικής άρθρωσης

Tramadol

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 3207 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 16 Μαρτίου 2019 08:53
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Σύνδρομο Felty Σύνδρομο Felty

    Το σύνδρομο Felty είναι χρόνια ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Το σύνδρομο Felty είναι χρόνια ρευματοειδής αρθρίτιδα με λευκοπενία, σπληνομεγαλία, κεχρωσμένες δερματικές κηλίδες των άκρων, αναιμία και θρομβοκυττοπενία.

    Το σύνδρομο Felty είναι μια σπάνια αυτοάνοση ασθένεια που χαρακτηρίζεται από την τριάδα: ρευματοειδής αρθρίτιδα, διόγκωση σπλήνα και από πολύ λίγα ουδετερόφιλα στο αίμα.

    Η πάθηση είναι πιο συχνή σε άτομα ηλικίας 50-70 ετών, ιδιαίτερα στις γυναίκες  και περισσότερο στους Καυκάσιους.

    Είναι μια παραμορφωτική ασθένεια που προκαλεί πολλές επιπλοκές. 

    Συνήθης πορεία  χρόνια.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ FELTY

    Τα συμπτώματα του συνδρόμου Felty είναι παρόμοια με αυτά της ρευματοειδούς αρθρίτιδας.

    Οι ασθενείς πάσχουν από επώδυνες, δύσκαμπτες και πρησμένες αρθρώσεις, συνήθως, στις αρθρώσεις των χεριών και των ποδιών.

    Σε ορισμένα άτομα που έχουν προσβληθεί, το σύνδρομο Felty μπορεί να αναπτυχθεί κατά τη διάρκεια μιας περιόδου κατά την οποία τα συμπτώματα και τα φυσικά ευρήματα που σχετίζονται με τη ρευματοειδή αρθρίτιδα έχουν υποχωρήσει ή δεν υπάρχουν. Σε αυτήν την περίπτωση, το σύνδρομο Felty μπορεί να παραμείνει αδιάγνωστο. Σε πιο σπάνιες περιπτώσεις, η ανάπτυξη του συνδρόμου Felty μπορεί να προηγηθεί της ανάπτυξης των συμπτωμάτων και των φυσικών ευρημάτων που σχετίζονται με τη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Το σύνδρομο Felty χαρακτηρίζεται, επίσης, από μια ασυνήθιστα διογκωμένη σπλήνα (σπληνομεγαλία) και ασυνήθιστα χαμηλά επίπεδα των λευκών αιμοσφαιρίων (ουδετεροπενία).

    Ως αποτέλεσμα της ουδετεροπενίας, τα προσβεβλημένα άτομα είναι όλο και πιο ευαίσθητα σε ορισμένες μολύνσεις. Η κερατοεπιπεφυκίτιδα sicca μπορεί να εμφανιστεί λόγω του δευτεροπαθούς συνδρόμου Sjögren.

    Άτομα με σύνδρομο Felty μπορεί, επίσης, να παρουσιάσουν πυρετό, απώλεια βάρους και κόπωση.

    Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα προσβεβλημένα άτομα μπορεί να έχουν αποχρωματισμό (μη φυσιολογική καφέ χρώση) του δέρματος, ιδιαίτερα των ποδιών, πληγές (έλκη) στο κάτω μέρος του ποδιού και/ή ασυνήθιστα μεγάλο ήπαρ (ηπατομεγαλία).

    Επιπλέον, τα προσβεβλημένα άτομα μπορεί να έχουν ασυνήθιστα χαμηλά επίπεδα κυκλοφορούντων ερυθρών αιμοσφαιρίων (αναιμία), μείωση των κυκλοφορούντων αιμοπεταλίων αίματος που βοηθούν στις λειτουργίες πήξης του αίματος (θρομβοπενία), μη φυσιολογικές εξετάσεις ηπατικής λειτουργίας και / ή φλεγμονή των αιμοφόρων αγγείων (αγγειίτιδα).

    ca1b5732839480ea26c535cdaa506e9f

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ FELTY

    • Επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις
    • Η διόγκωση του σπλήνα έχει σαν αποτέλεσμα λίγα ερυθρά αιμοσφαίρια και αιμοπετάλια στην κυκλοφορία του αίματος
    • Λεμφαδενοπάθεια
    • Υπερχρωματισμός του δέρματος
    • Δερματικά έλκη

    ΑΙΤΙΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ FELTY

    Η αιτία του συνδρόμου Felty είναι άγνωστη, αλλά έχει βρεθεί ότι είναι πιο συχνή σε άτομα με χρόνια ρευματοειδή αρθρίτιδα. Μερικοί ασθενείς έχουν τον ορότυπο HLA-DR4. Αυτό το σύνδρομο εμφανίζεται, κυρίως, σε άτομα που έχουν εκδηλώσεις ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Τα άτομα με αυτό το σύνδρομο διατρέχουν κίνδυνο μόλυνσης, επειδή έχουν χαμηλό αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων. 

    reumatoeideis arthritida

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μια αυτοάνοση ασθένεια που χαρακτηρίζεται από φλεγμονή των αρθρώσεων λόγω προσβολής από το ανοσοποιητικό σύστημα του ίδιου του σώματος. Σε αυτήν την κατάσταση, τα λευκά αιμοσφαίρια ταξιδεύουν μέσω της ροής του αίματος στις αρθρώσεις και απελευθερώνουν προφλεγμονώδεις κυτοκίνες. Το αποτέλεσμα αυτής της χημικής απελευθέρωσης κάνει τα αρθρικά κύτταρα να απελευθερώνουν επιβλαβείς χημικές ουσίες σε απόκριση, καθώς και να ξεκινήσουν την ανάπτυξη νέων αιμοφόρων αγγείων. Τα νεοσχηματισμένα αγγεία μεγαλώνουν προς τα μέσα, εισβάλλοντας στον αρθρικό χόνδρο και στα οστά εντός της άρθρωσης. Η βλάβη στον κάποτε υγιή ιστό προκαλεί φλεγμονή και τελικά συσσώρευση υγρού στην άρθρωση και οι αρθρώσεις διογκώνονται, μειώνοντας αργά το χώρο που κρατά τα οστά να μην έρχονται σε επαφή μεταξύ τους. Εάν δεν αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση, ο χώρος των αρθρώσεων μικραίνει, εντελώς, προκαλώντας αγκύλωση. Στο προχωρημένο στάδιο της αγκύλωσης, η κινητικότητα των αρθρώσεων επηρεάζεται, πολύ. Η πρώιμη παρουσίαση παρατηρείται, συνήθως, στις αρθρώσεις των χεριών και των ποδιών. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, μπορεί να παρουσιαστεί στα γόνατα, τους καρπούς, τους γοφούς και τους ώμους. Αυτή η κατάσταση μπορεί να επηρεάσει και να βλάψει πολλά άλλα συστήματα του σώματος, όπως τα μάτια, την καρδιά, τους πνεύμονες και τα αιμοφόρα αγγεία. Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μια κατάσταση που δεν μπορεί να θεραπευτεί, αλλά τα συμπτώματα μπορούν να αντιμετωπιστούν χρησιμοποιώντας συγκεκριμένα φάρμακα μόνα τους ή σε συνδυασμό. Λόγω της αυξημένης φλεγμονώδους απόκρισης του ανοσοποιητικού συστήματος του σώματος, αυτή η κατάσταση μπορεί να προκαλέσει μείωση των ερυθρών και λευκών αιμοσφαιρίων. 

    unnamed 5

    Ουδετεροπενία

    Στο σύνδρομο Felty, η χρόνια ενεργοποίηση των ουδετερόφιλων εξελίσσεται σε ουδετεροπενία και ανεπιθύμητες λοιμώξεις. Η ουδετεροπενία είναι h μειωμένη συγκέντρωση ουδετερόφιλων στο αίμα. Τα ουδετερόφιλα είναι τα πιο άφθονα κύτταρα μεταξύ των λευκών αιμοσφαιρίων και παίζουν σημαντικό ρόλο στο ανοσοποιητικό σύστημα καταστρέφοντας βακτήρια μέσω φαγοκυττάρωσης. Οι φλεγμονώδεις χημικές ουσίες τραβούν τα ουδετερόφιλα στην περιοχή όπου συγκεντρώνονται και καταπολεμούν τη μόλυνση. Η μείωση του αριθμού των ουδετερόφιλων διεγείρει μια αυτοάνοση απόκριση που οδηγεί σε αρθρίτιδα. Η απώλεια και η καταστροφή των ουδετερόφιλων που οδηγούν στην ουδετεροπενία οφείλεται, επομένως, στη φλεγμονή λόγω της ανάγκης του οργανισμού για ανοσοαπόκριση. 

    Σπληνομεγαλία

    Η σπληνομεγαλία είναι η διόγκωση του σπλήνα. Ο σπλήνας είναι ένα σημαντικό λεμφικό όργανο που εμπλέκεται στη διήθηση του αίματος με την απόρριψη παλαιών και κατεστραμμένων ερυθρών αιμοσφαιρίων, καθώς, και τη διατήρηση των επιπέδων των αιμοπεταλίων. Ο σπλήνας είναι ένα λεμφικό όργανο, που σημαίνει ότι εμπλέκεται σε μεγάλο βαθμό στο ανοσοποιητικό σύστημα και στις ανοσολογικές αντιδράσεις. Όταν ο σπλήνας διογκώνεται, αυτό είναι ένα ισχυρό σημείο λοίμωξης κάπου στο σώμα και μπορεί να προκληθεί από φλεγμονώδεις καταστάσεις, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα. Η αυξημένη ανάγκη για παραγωγή βοήθειας των λευκών αιμοσφαιρίων στις πληγείσες περιοχές προκαλεί υπερλειτουργία του σπλήνα. Αυτή η αύξηση των αμυντικών δραστηριοτήτων προκαλεί τελικά υπερτροφία του σπλήνα, οδηγώντας σε σπληνομεγαλία. Ο σπλήνας βρίσκεται στο άνω αριστερό τεταρτημόριο της περιτοναϊκής κοιλότητας και λόγω της διεύρυνσής του, μπορεί να προκαλέσει στρες στα γειτονικά όργανα.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ FELTY

    Αυτή η κατάσταση επηρεάζει λιγότερο από το 1% των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα.

    Η παρουσία τριών παθήσεων: ρευματοειδής αρθρίτιδα, σπληνομεγαλία και ουδετεροπενία είναι ενδείξεις ότι, πιθανώς, εμφανίζεται το σύνδρομο Felty. Αυτή η κατάσταση στο σύνολό της είναι δύσκολο να διαγνωστεί λόγω της πολυπλοκότητάς της.

    Ένα ακρωνύμιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να κάνει την αναγνώριση αυτής της ασθένειας κάπως ευκολότερη:

    S: Σπληνομεγαλία

    Α: Αναιμία

    Ν: Ουδετεροπενία

    Τ: Θρομβοπενία

    Α: Αρθρίτιδα (ρευματοειδής)

    Εργαστηριακές εξετάσεις αίματος

    Μια γενική αίματος μπορεί να γίνει για τη διάγνωση της αναιμίας (νορμόχρωμη, νορμοκυτταρική), της θρομβοκυττοπενίας και της ουδετεροπενίας. Οι εξετάσεις ηπατικής λειτουργίας χρησιμοποιούνται, συνήθως, για να βοηθήσουν στη διάγνωση, καθώς ο σπλήνας και το ήπαρ αλληλοεπηρεάζονται έντονα  μεταξύ τους.

    Απεικονιστικές εξετάσεις

    Το υπερηχογράφημα, η αξονική τομογραφία και  η μαγνητική τομογραφία μπορούν να βοηθήσουν στη διάγνωση της σπληνομεγαλίας και ακτινογραφίες για την τυχόν ύπαρξη αρθρικού υγρού.

    • Μέτρια σπληνομεγαλία εάν η μεγαλύτερη διάσταση είναι 11-20 cm
    • Σοβαρή σπληνομεγαλία αν η μεγαλύτερη διάσταση είναι μεγαλύτερη από 20 cm

    medicalstep reumatoeidhs arthritida

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ FELTY

    Δεν υπάρχει πραγματική θεραπεία για το σύνδρομο Felty, αλλά η καλύτερη μέθοδος αντιμετώπισης της νόσου είναι ο έλεγχος της υποκείμενης ρευματοειδούς αρθρίτιδας.

    Η ανοσοκατασταλτική θεραπεία βελτιώνει, συχνά, την κοκκιοκυτταροπενία και τη σπληνομεγαλία. Αυτό το εύρημα αντικατοπτρίζει το γεγονός ότι το σύνδρομο Felty είναι μια ασθένεια που προκαλείται από το ανοσοποιητικό σύστημα. Μια σημαντική πρόκληση στη θεραπεία του συνδρόμου Felty είναι η επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις που προκαλούνται από την ουδετεροπενία. Επομένως, για να αποφασιστεί και να ξεκινήσει η θεραπεία, πρέπει να γίνει κατανοητή η αιτία και η σχέση της ουδετεροπενίας με τη γενική κατάσταση. Τα περισσότερα από τα παραδοσιακά φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας έχουν χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία του συνδρόμου Felty. 

    Η σπληνεκτομή μπορεί να βελτιώσει την ουδετεροπενία σε σοβαρές ασθένειες, αλλά δε συνιστάται.

    Έχει προταθεί η χρήση του rituximab και της λεφλουνομίδης.

    Έχει, επίσης, περιγραφεί η χρήση της θεραπείας με χρυσό.

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ FELTY

    Η πρόγνωση εξαρτάται από τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων και τη συνολική υγεία του ασθενούς.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα για τις αρθρώσεις σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα για τις αρθρώσεις σας

    bigstock Hand Deformed From Rheumatoid 103232225

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τι είναι τα αντιουδετεροφιλικά αντισώματα;

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Πώς να αντιμετωπίσετε το μυοσκελετικό πόνο Πώς να αντιμετωπίσετε το μυοσκελετικό πόνο

    Γιατί πονάνε οι μυς και τα κόκαλά σας

    Τι είναι ο μυοσκελετικός πόνος;

    Ο πόνος στους μυς και στα οστά εκδηλώνεται ως ήπιος πόνος και δυσκαμψία.

    Συνήθως, ο μυοσκελετικός πόνος εμφανίζεται μετά από έντονη άσκηση ή δραστηριότητα.

    Τι προκαλεί τον πόνο;

    Συσσώρευση ουδετερόφιλων

    Ουσία Ρ

    Οίδημα

    Αύξηση κρεατινοφωσφοκινάσης ή CPK

    Το γαλακτικό οξύ θεωρείται, συνήθως, ότι προκαλεί μυϊκή ανεπάρκεια ή πόνο. Το γαλακτικό οξύ παράγεται όταν ο μυς πονάει. Ωστόσο, είναι περισσότερο πηγή καυσίμου παρά παράγοντας που προκαλεί πόνο. 

    myoskeletikos ponos 5

    Υπάρχουν διάφοροι μηχανισμοί μείωσης του μυοσκελετικού πόνου

    Οι μη στερεοειδείς αντιφλεγμονώδεις παράγοντες (ΜΣΑΦ) όπως η ασπιρίνη (ακετυλοσαλικυλικό οξύ) ή η ιβουπροφαίνη μπορούν να μειώσουν το μυοσκελετικό πόνο.

    Κάποια ελαφριά άσκηση ή μετακίνηση των προσβεβλημένων αρθρώσεων και μυών, μπορεί, επίσης, να ανακουφίσει τα μυοσκελετικό πόνο. Αυτό μπορεί να οφείλεται στην απλή μετακίνηση των προσβεβλημένων μυών.

    Η κρυοθεραπεία ή η βύθιση σε παγωμένο νερό έχει ευεργετικά ανέκδοτα από διάφορα άτομα και βοηθάει σε περιπτώσεις μυϊκού τραύματος.  Η αποτελεσματικότητα της κρυοθεραπείας συνδέεται στενά με τον βαθμό μυϊκής βλάβης.

    Το μασάζ μετά την άσκηση ή την έντονη δραστηριότητα μπορεί, επίσης, να είναι αποτελεσματικό στον έλεγχο του μυοσκελετικού πόνου, πιθανώς, μέσω της μείωσης του αριθμού των ουδετερόφιλων που φτάνουν στην περιοχή για να προκαλέσουν πόνο.

    Η σωστή διατροφή και το συμπλήρωμα αμινοξέα διακλαδισμένης αλύσου ή BCAA έχει αποδειχθεί ότι είναι ευεργετικό (και μπορεί να καταναλωθεί μέσω πρωτεϊνών ορού γάλακτος ή τροφών που περιέχουν πρωτεΐνες ή σε χάπια ή ΣΕ κάψουλες)

    Η διάταση ή τέντωμα του σώματος και των προσβεβλημένων περιοχών βοηθάει.

    Ο μυοσκελετικός πόνος είναι, συνήθως, αποτέλεσμα διαταραχών στα οστά, τους μυς, τους συνδέσμους, τους τένοντες και τα νεύρα. 

    8 στους 10 ανθρώπους θα έχουν τουλάχιστον μια φορά στη ζωή τους πρόβλημα με τη μέση τους.

    Ο ασθενής παραπονείται για χρόνιο πόνο με δυσκαμψία, που περιλαμβάνει όλο το σώμα, αλλά, κυρίως τον αυχένα, τους ώμους, τη μέση και τα ισχία στις περισσότερες περιπτώσεις.

    Συχνά, υπάρχει πλήρης αδυναμία του ασθενούς να εκτελέσει τις καθημερινές του δραστηριότητες.

    Τύποι μυοσκελετικού πόνου

    • Πόνος στα οστά
    • Μυικός πόνος
    • Πόνος σε συνδέσμους και τένοντες 
    • Πόνος στις αρθρώσεις
    • Ινομυαλγία
    • Σύνδομο καρπιαίου σωλήνα 

    redness

    Πώς εκφράζεται ο μυοσκελετικός πόνος

    • Εντοπισμένος ή γενικευμένος πόνος που μπορεί να επιδεινωθεί με την κίνηση ή το στρες
    • Συνεχής και διάχυτος πόνος που βελτιώνεται ή όχι με ξεκούραση 
    • Ευαισθησία στο άγγιγμα ή την κίνηση
    • Συσφικτικός πόνος στην πάσχουσα περιοχή λόγω ερεθισμού των νευρικών απολήξεων 
    • Αδυναμία
    • Αίσθηση του "τραβήγματος" ή της καταπόνησης των μυών 
    • Αίσθηση του καψίματος των μυών 
    • Σύσπαση των μυών 
    • Δυσκαμψία και δυσφορία

    Παράγοντες που επιβαρύνουν την κλινική εικόνα του μυοσκελετικού πόνου

    • Ηλικία: Οστά, μύες και αρθρώσεις ταλαιπωρούνται με την ηλικία, αυξάνοντας τις πιθανότητες εμφάνισης κάποιας πάθησης του μυοσκελετικού συστήματος.
    • Είδος εργασίας: Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για την Ασφάλεια και την υγεία στην Εργασία οι πιο συχνοί λόγοι εμφάνισης μυοσκελετικού πόνου είναι: άσκηση δύναμης (π.χ. ανύψωση, μεταφορά, έλξη, ώθηση, χρήση εργαλείων), επαναλαμβανόμενες κινήσεις, επίπονες και στατικές στάσεις (π.χ. με τα χέρια πάνω από το επίπεδο των ώμων ή παρατεταμένη καθιστική ή όρθια στάση), τοπική άσκηση πίεσης σε εργαλεία και επιφάνειες, δονήσεις, κρύο ή υπερβολική ζέστη, κακός φωτισμός, ικανός να προκαλέσει ατύχημα, υψηλά επίπεδα θορύβου τα οποία δημιουργούν ένταση στο σώμα.
    • Τρόπος ζωής - στρες: Εκτός από αρνητική επίπτωση στη διάθεση, το στρες δημιουργεί και μυϊκή υπερένταση εντείνοντας τον πόνο.
    • Φυσική κατάσταση: Όσο αυξάνει το σωματικό βάρος, τόσο μεγαλύτερη είναι η επιβάρυνση των αρθρώσεων, ιδιαίτερα σε μέση, γόνατα, αστραγάλους, αλλά και των μυών που αναγκάζονται να δουλέψουν περισσότερο. Επίσης οι αδύναμοι μύες λόγω έλλειψης άσκησης είναι πιο επιρρεπείς σε τραυματισμούς.
    • Οικογενειακό ιστορικό: Σε ορισμένες περιπτώσεις ένα οικογενειακό ιστορικό με παρουσία μυοσκελετικών παθήσεων είναι κλειδί για τη διερεύνηση του πόνου από το γιατρό.

    Ο πόνος επηρεάζει δραματικά την ποιότητα ζωής του ασθενούς.

    • Δυσκολία εκτέλεσης καθημερινών δραστηριοτήτων 
    • Κούραση
    • Μείωση όρεξης 
    • Διαταραχές του ύπνου 
    • Αίσθηση απώλειας ελέγχου 
    • Άγχος
    • Χαμηλή αυτοεκτίμηση, απομόνωση
    • Κατάθλιψη

    82151large

    Αντιμετώπιση του μυοσκελετικού πόνου με φάρμακα

    • Απλά αναλγητικά 
    • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα
    • Κορτικοστεροειδή 
    • Οποιοειδή αναλγητικά φάρμακα
    • Αντικαταθλιπτικά φάρμακα
    • Αντιεπιληπτικά φάρμακα
    • Τοπικά αναλγητικά
    • Ενέσεις με αναισθητικά ή αντιφλεγμονώδη η κορτιζονούχα φάρμακα

    myoskeletikos ponos 4

    Αντιμετώπιση του μυοσκελετικού πόνου με μη φαρμακευτικά βοηθήματα:

    Ανάλογα την περίπτωση μπορεί να χρειαστεί η ακινητοποίηση της πάσχουσας περιοχής με κάποιο ορθοπεδικό βοήθημα, όπως, ζώνη οσφύος.

    • Ζέστη: Η εφαρμογή του "θερμού" προκαλεί υπεραιμία στο θερμαινόμενο σημείο, αυξάνοντας τη μυϊκή χαλάρωση, ενώ παράλληλα βελτιώνει τη δυσκινησία των αρθρώσεων.
    • Κρύο: Το "ψυχρό" ελαττώνει τη νευρική αγωγιμότητα ανακουφίζοντας από τον πόνο, ενώ μειώνει το οίδημα και το μυϊκό σπασμό.

    Φυσιοθεραπεία για το μυοσκελετικό πόνο

    Οι φυσικοθεραπείες περιλαμβάνουν τη θεραπευτική άσκηση, τα φυσικά μέσα, όπως ο βελονισμός και τις δια χειρός θεραπείες 

    myoskeletikos ponos 3

    Απόκτηση και διατήρηση φυσιολογικού σωματικού βάρους 

    Το αυξημένο βάρος συνδέεται αναλογικά με την αυξημένη αντίληψη του πόνου. Μια διατροφή ελλιπής σε φρούτα και λαχανικά και πλούσια σε θερμίδες και λίπη, δεν ευνοεί μόνο την παχυσαρκία, αλλά διεγείρει την φλεγμονή και αυξάνει την ένταση του πόνου.

    Συμπληρώματα διατροφής για το μυοσκελετικό πόνο

    Τα ακόλουθα διατροφικά συστατικά μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση του μυοσκελετικού πόνου και δεν έχουν ανεπιθύμητες ενέργειες.

    Ορισμένα μπορούν να ληφθούν ως μέρος μιας ισορροπημένης διατροφής, άλλα ως συμπληρώματα διατροφής και άλλα ως τοπική εφαρμογή (κρέμα, έμπλαστρο).

    -Ένα τρίτο έλαιο αβοκάντο και τα δύο τρίτα βιολογικό σογιέλαιο. 300-600 mg ημερησίως για 3 μήνες έως 3 χρόνια, βοηθούν στο χρόνιο μυοσκελετικό πόνο.

    -Καψαϊκίνη. Είναι  συστατικό του είδους πιπεριάς τσίλι. Το Capsicum καλλιεργείται παγκοσμίως και προσθέτει χρώμα, πικάντικη («θερμότητα») και άρωμα στα τρόφιμα. Με την καψαϊκίνη παρατηρείται σημαντική μείωση του πόνου εντός 4 εβδομάδων από τη χρήση κρέμας καψαϊκίνης που εφαρμόζεται στο δέρμα. Οι περισσότερες κρέμες περιέχουν 0,025-0,075% καψαϊκίνη και μπορούν να εφαρμοστούν 3 ή 4 φορές την ημέρα. Ορισμένοι χρήστες αναφέρουν καύσο, κνησμό και ερεθισμό, ειδικά όταν χρησιμοποιούνται σε υψηλότερες δόσεις, όπως 0,25%. Η αρχική χρήση πρέπει να ξεκινά με χαμηλότερη δόση.

    -Κουρκουμάς ή κουρκούμη. είναι ένα μπαχαρικό που προέρχεται από ένα φυτό που καλλιεργείται σε όλη την Ινδία, άλλα μέρη της Ασίας και της Κεντρικής Αμερικής. Η ρίζα κουρκούμης και η σκόνη διατίθενται ως μπαχαρικά για το μαγείρεμα. 700-2000 mg ανά ημέρα για 6-12 εβδομάδες προσφέρουν σημαντική μείωση του πόνου.

    -Τζίντζερ. Είναι ένα τροπικό φυτό που χρησιμοποιείται ευρέως ως αρωματικό σε τρόφιμα, ποτά, σαπούνια και καλλυντικά. Οι συνήθεις μορφές περιλαμβάνουν φρέσκια ή αποξηραμένη ρίζα, δισκία, κάψουλες, υγρά εκχυλίσματα και τσάγια. Ως συμπλήρωμα διατροφής χρησιμοποιείται σε δόσεις 250-1000 mg ημερησίως σε διάστημα 3-12 εβδομάδων, με υψηλότερες δόσεις να παράγουν μεγαλύτερα οφέλη. Όπως και με την κουρκουμίνη, μπορεί να ενσωματωθεί στο μαγείρεμα.

    -Γλυκοζαμίνη. Παράγεται φυσικά στο ανθρώπινο σώμα, αλλά διατίθεται, επίσης, σε συνταγογραφούμενα και μη συνταγογραφούμενα προϊόντα. Η πιο αποτελεσματική μορφή για τη μείωση του πόνου φαίνεται να είναι η κρυσταλλική θειική γλυκοζαμίνη σε δόση 1500 mg την ημέρα. Η αποτελεσματικότητα και η ανοχή είναι παρόμοια με 1200 mg ημερησίως Ibuprofen. Η γλυκοζαμίνη, πολλές φορές συνδυάζεται με τη χονδροϊτίνη.

    -Μελατονίνη. παράγεται από την επίφυση και παίζει ρόλο στον ύπνο, με την παραγωγή και την απελευθέρωση να σχετίζεται με την ώρα της ημέρας (δηλαδή, το βράδυ να αυξάνεται και να πέφτει το πρωί). Διατίθεται τόσο ως συνταγογραφούμενα όσο και ως βοηθητικά ύπνου χωρίς ιατρική συνταγή. 3-10 mg ημερησίως για 4-8 εβδομάδες, ή χαμηλότερες δόσεις 3–5 mg ημερησίως είναι αρκετές.

    -Πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (PUFA): Το ιχθυέλαιο προέρχεται από μια ποικιλία ψαριών που παρέχουν PUFAs γνωστά ως ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, (άλφα-λινολενικό οξύ [ALA], εικοσαπεντανοϊκό οξύ [EPA] και docosahexaenoic acid [DHA]). Τα συμπληρώματα ιχθυελαίου περιέχουν ποικίλες ποσότητες EPA και DHA (18–51% και 12–32%, αντίστοιχα). Το ALA απαντάται, κυρίως, σε πράσινα λαχανικά, έλαιο canola και βιολογική σόγια. Τα EPA και DHA προέρχονται, σχεδόν, αποκλειστικά από ιχθυέλαιο και άλλα θαλασσινά. Τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση του πόνου. Δόσεις PUFAs (300-9.600 mg την ημέρα για 4-48 εβδομάδες). Τα PUFA είναι και διατροφική πηγή.

    -Βιταμίνη D. Η βιταμίνη D είναι μια λιποδιαλυτή βιταμίνη που μπορεί να ληφθεί από την έκθεση στον ήλιο, τα τρόφιμα και τα συμπληρώματα διατροφής. Η βιταμίνη D προάγει την απορρόφηση του ασβεστίου, είναι απαραίτητη για την ανάπτυξη των οστών και φαίνεται να επηρεάζει τους σκελετικούς μυς, την ανοσολογική ρύθμιση, την καρδιαγγειακή υγεία και τις μεταβολικές δραστηριότητες. Μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του μυοσκελετικού πόνου όταν χρησιμοποιείται σε δόσεις 2.000 IU ανά ημέρα έως 5000 IU ανά ημέρα. Πάντα, πρέπει να δίνεται με βιταμίνη Κ2.

    myoskeletikos ponos 2

    Άλλα διατροφικά συστατικά για τη μείωση του μυοσκελετικού πόνου.

    -Εκχύλισμα λιβανιού ή BOSWELLIA SERRATA

    -Σερραπεπτάση

    -Κολλαγόνο

    -Κρεατίνη

    -Το νύχι του διαβόλου ή αρπαγόφυτο ή Harpagophytum Procumbens ή Devil's Claw

    -L-καρνιτίνη

    -Μεθυλοσουλφονυλομεθάνιο (MSM)

    -Πυκνογενόλη

    -Rosehip ή καρπός αγριοτριανταφυλλιάς

    -S-adenoysl-L-methionine

    -Βιταμίνη Ε

    -Εκχύλισμα φλοιού ιτιάς

    -Υαλουρονικό οξύ

    -Χαλκός

    -Μαγγάνιο

    -Βιταμίνη C

    Άσκηση

    • Η ήπια αλλά συστηματική άσκηση συμβάλλει στην καλή λειτουργία και την ενδυνάμωση των αρθρώσεων, ενώ βοηθά και στην πρόληψη της οστεοπόρωσης.
    • Συνδυασμός της ήπιας άσκησης με ασκήσεις αντίστασης ή με βάρη βοηθά στην ενδυνάμωση των μυών γύρω από τις αρθρώσεις συμβάλλοντας στην αρτιότερη στήριξή τους.
    • Δεν κάνουμε υπερβολές με τα προγράμματα άσκησης γιατί αυξάνουμε την πιθανότητα τραυματισμών.

    Σωστή στάση σώματος

    Η στάση του σώματος έχει σημαντική επίδραση στην απόδοση των μυών και στο πόση δύναμη χρειάζεται για την εκτέλεση των κινήσεων. Η κακή στάση του σώματος καθιστά δύσκολο για τους μυς και τα οστά να εργαστούν μαζί για να παράγουν κίνηση. Είναι σημαντικό να διατηρούμε μια σωστή στάση σώματος κάθε στιγμή μέσα στη μέρα και όχι μόνο όταν αθλούμαστε ή σηκώνουμε βάρη.

    Τα κατάλληλα προϊόντα για το μυοσκελετικό πόνο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το μυοσκελετικό πόνο

    skekl

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης, 

    Οι κακώσεις αυχένα

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Τα οφέλη για την υγεία από το πιπέρι καγιέν

    Boswellia Serrata το ισχυρό φυσικό αντιφλεγμονώδες

    Πόνος των κεφαλών του μεταταρσίου

    Κατάγματα του βραχιονίου

    Πώς να μετακινήσετε κάποιον με τραύμα στη ράχη ή στον αυχένα

    Κάκωση νωτιαίου μυελού

    Κακώσεις πυέλου

    Τι να κάνετε σε ασυστολία

    Διάσωση σε επείγουσες καταστάσεις

    Φαρμακείο Πρώτων Βοηθειών

    Πρώτες βοήθειες σε κατάγματα

    Οι επικίνδυνες κακώσεις μετά από τραυματισμό

    Θλάση

    Ηλεκτροπληξία

    Διάστρεμμα αστραγάλου

    Κρανιοεγκεφαλική κάκωση

    Έμπλαστρα για τις φλεγμονώδεις παθήσεις του μυοσκελετικού

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τον έρπητα γεννητικών οργάνων Χρήσιμες πληροφορίες για τον έρπητα γεννητικών οργάνων

    Λοίμωξη με ιό του απλού έρπητα (συνήθως HSV-2) που προσβάλλει τα γεννητικά όργανα

     

    Ο έρπης των γεννητικών οργάνων είναι μια λοίμωξη από τον ιό του απλού έρπητα (HSV) των γεννητικών οργάνων.

    Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν καθόλου ή ήπια συμπτώματα και ως εκ τούτου δεν γνωρίζουν ότι έχουν μολυνθεί.

    Όταν υπάρχουν συμπτώματα, συνήθως περιλαμβάνουν μικρές φυσαλίδες που ανοίγουν για να σχηματίσουν επώδυνα έλκη.

    Μπορεί επίσης να εμφανιστούν συμπτώματα που μοιάζουν με γρίπη, όπως πυρετός, πόνος ή πρησμένοι λεμφαδένες.

    Η έναρξη είναι συνήθως περίπου 4 ημέρες μετά την έκθεση με συμπτώματα που διαρκούν έως και 4 εβδομάδες. Μόλις μολυνθούν, ενδέχεται να εμφανιστούν περαιτέρω κρούσματα, αλλά γενικά είναι πιο ήπια. 

    Η ασθένεια, συνήθως, εξαπλώνεται με άμεση επαφή των γεννητικών οργάνων με την επιφάνεια του δέρματος ή εκκρίσεις κάποιου που έχει μολυνθεί. Αυτό μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια του σεξ, συμπεριλαμβανομένου του πρωκτικού και του στοματικού σεξ. Δεν απαιτούνται πληγές για να συμβεί μετάδοση. Ο κίνδυνος εξάπλωσης μεταξύ ενός ζευγαριού είναι περίπου 7,5% σε ένα χρόνο. Ο HSV ταξινομείται σε δύο τύπους, HSV-1 και HSV-2. Αν και συνήθως, ο έρπητας των γεννητικών οργάνων προκαλείται, κυρίως, από τον HSV-2, ο γεννητικός παράγοντας HSV-1 έχει γίνει πιο συχνός στον ανεπτυγμένο κόσμο. Η διάγνωση μπορεί να γίνει εξετάζοντας τις βλάβες με  PCR ή ιογενή καλλιέργεια ή εξετάσεις αίματος για συγκεκριμένα αντισώματα. 

    Οι προσπάθειες για την πρόληψη της λοίμωξης περιλαμβάνουν τη μη σεξουαλική επαφή, τη χρήση προφυλακτικών και τη σεξουαλική επαφή μόνο με κάποιον που δεν έχει μολυνθεί. Μόλις κάποιος μολυνθεί, δεν υπάρχει θεραπεία. Τα αντιιικά φάρμακα μπορούν, ωστόσο, να αποτρέψουν τα κρούσματα ή να μειώσουν τα κρούσματα εάν εμφανιστούν. Η μακροχρόνια χρήση αντιικών μπορεί, επίσης, να μειώσει τον κίνδυνο περαιτέρω εξάπλωσης. 

    Το 2015 περίπου 846 εκατομμύρια άνθρωποι (12% του παγκόσμιου πληθυσμού), είχαν έρπητα των γεννητικών οργάνων.

    Οι γυναίκες προσβάλλονται από τους άνδρες. 

    Όσες γυναίκες έχουν κάνει το εμβόλιο HPV έχουν μεγάλο κίνδυνο για έρπητα γεννητικών οργάνων.

    Οι επιπλοκές περιλαμβάνουν: ασηπτική μηνιγγίτιδα, αυξημένο κίνδυνο HIV AIDS εάν εκτίθενται σε θετικά στον ιό HIV άτομα και να εξαπλωθεί στο μωρό κατά τη διάρκεια του τοκετού με αποτέλεσμα τον έρπητα του νεογνού.

    Ο Έρπης γεννητικών οργάνων είναι λοίμωξη με ιό του απλού έρπητα (συνήθως HSV-2) που προσβάλλει τα γεννητικά όργανα.

    • Πρωτοπαθής έρπης γεννητικών οργάνων - αρχικά φλεγμονή απλού έρπητα. Μη ύπαρξη αντισωμάτων σε HSV συνεπάγεται προσβολή των γεννητικών οργάνων
    • Πρώτο επεισόδιο έρπητα γεννητικών οργάνων (μη πρωτοπαθής) - προηγούμενη λοίμωξη με έναν ορότυπο απλού έρπητα, πρώτη προσβολή των γεννητικών οργάνων
    • Υποτροπιάζων έρπης γεννητικών οργάνων

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Δέρμα/Εξωκρινείς, Αναπαραραγωγικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 18-40 ετών

    Επικρατέστερο φύλλο: Γυναίκες > Άνδρες

    herpes genital 10

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    Στους άνδρες, οι βλάβες εμφανίζονται στη βάλανο πέους, στον άξονα του πέους ή σε άλλα μέρη της γεννητικής περιοχής, στον εσωτερικό μηρό, στους γλουτούς ή στον πρωκτό.

    Στις γυναίκες, οι βλάβες εμφανίζονται πάνω ή κοντά στην ηβική περιοχή, την κλειτορίδα ή άλλα μέρη του αιδοίου, των γλουτών ή του πρωκτού. 

    Άλλα συχνά συμπτώματα: πόνος, κνησμός και κάψιμο, έκκριμα από το πέος ή τον κόλπο, πυρετός, πονοκέφαλος, μυϊκός πόνος (μυαλγία), πρησμένοι λεμφαδένες και αδιαθεσία. Οι γυναίκες συχνά εμφανίζουν επιπλέον συμπτώματα: επώδυνη ούρηση (δυσουρία) και τραχηλίτιδα.

    Η ερπητική πρωκτίτιδα (φλεγμονή του πρωκτού και του ορθού) είναι συχνή για άτομα που συμμετέχουν σε πρωκτική επαφή. 

    Μετά από 2-3 εβδομάδες, οι υπάρχουσες βλάβες εξελίσσονται σε έλκη και στη συνέχεια σε κρούστα και επουλώνονται, αν και οι βλάβες στις βλεννογόνιες επιφάνειες μπορεί να μη σχηματίσουν ποτέ κρούστα. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η εμπλοκή της ιερής περιοχής του νωτιαίου μυελού μπορεί να προκαλέσει οξεία κατακράτηση ούρων και μονόπλευρα συμπτώματα και σημεία μυελίτιδας: πόνος, απώλεια αίσθησης, μη φυσιολογικές αισθήσεις (παραισθησία) και εξάνθημα. Ιστορικά, αυτό έχει ονομαστεί σύνδρομο Elsberg.

    Πρωτοπαθής έρπητας των γεννητικών οργάνων:

    • Πυρετός
    • Κεφαλαλγία
    • Κόπωση
    • Μυαλγία 
    • Καύσος και πόνος γεννητικών οργάνων
    • Δυσουρία (γυναίκες)
    • Βουβωνική λεμφαδενοπάθεια
    • Άσηπτη μηνιγγίτιδα στο 30%
    • Φυσαλίδες πάνω σε οιδηματώδη ευρηθηματώδη βάση με εξελκώσεις και εφελκίδες, οι οποίες υποχωρούν αυτόματα μέσα σε 21 ημέρες
    • Αμφοτερόπλευρες βλάβες που προσβάλλουν πρωτοπαθώς τα εξωτερικά γεννητικά όργανα: Γυναίκες - χείλη μικρά και μεγάλα, έσω επιφάνεια των μηρών, κολπικός βλεννογόνος, τράχηλος της μήτρας, περιπρωκτικό δέρμα, άνδρες - βάλανος και σώμα του πέους, ουρήθρα

    Μη πρωτοπαθής (1ο επεισόδιο) έρπης γεννητικών οργάνων

    • Καυσοειδής πόνος των γεννητικών οργάνων
    • Φυσαλίδες πάνω σε μη οιδηματώδη ευρυθηματώδη βάση οι οποίες εξελκώνονται, εφελκιδοποιούνται και υποχωρούν αυτόματα μέσα σε 14-17 ημέρες

    Μη πρωτοπαθής - υποτροπιάζων έρπης γεννητικών οργάνων:

    Μετά από ένα πρώτο επεισόδιο του έρπητα των γεννητικών οργάνων που προκαλείται από τον HSV-2, θα υπάρξει τουλάχιστον μία υποτροπή στο περίπου 80% των ανθρώπων, ενώ το ποσοστό υποτροπής για τα γεννητικά όργανα του έρπητα που προκαλείται από τον HSV-1 είναι περίπου 50%. Ο έρπητας γεννητικών οργάνων που προκαλείται από τον HSV-2 υποτροπιάζει κατά μέσο όρο τέσσερις έως έξι φορές το χρόνο, ενώ η μόλυνση από τον HSV-1 εμφανίζεται μόνο μία φορά το χρόνο. 

    Τα άτομα με υποτροπιάζοντα έρπητα των γεννητικών οργάνων μπορούν να υποβληθούν σε θεραπεία με κατασταλτική θεραπεία, η οποία συνίσταται σε καθημερινή αντιική θεραπεία με χρήση ασυκλοβίρης, βαλακυκλοβίρης ή φαμσικλοβίρης. Η κατασταλτική θεραπεία μπορεί να είναι χρήσιμη σε εκείνους που έχουν τουλάχιστον τέσσερις υποτροπές ανά έτος. Τα άτομα με χαμηλότερα ποσοστά υποτροπής πιθανότατα θα έχουν, επίσης, λιγότερες υποτροπές με κατασταλτική θεραπεία. Η κατασταλτική θεραπεία θα πρέπει να διακοπεί μετά από ένα έτος το πολύ για να επανεκτιμηθεί η συχνότητα υποτροπής. 

    • Πρόδρομα συμπτώματα - καύσος, μούδιασμα, μυρμηγκίαση, υπαισθησία στην περιοχή των προηγούμενων βλαβών, η οποία εμφανίζεται περίπου 24 ώρες πριν την έκθεση και νέων φυσαλίδων 
    • Καυσοειδής πόνος γεννητικών οργάνων
    • Φυσαλίδες πάνω σε μη οιδηματώδη, ευρυθηματώδη βάση οι οποίες εξελκώνονται, εφελκιδοποιούνταικαι υποχωρούν αυτόματα μέσα σε 7-10 ημέρες
    • Ετερόπλευρες βλάβες

    ΑΙΤΙΑ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Ιός του απλού έρπητα
    • Τύπος 1 (HSV-1) - 10-30%
    • Τύπος 2 (HSV-2) - 70-90%

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    Πρωτοπαθής ενοφθαλμισμός:

    • Σεξουαλική επαφή
    • Επιθέματα - βρεγμένες πετσέτες (σπάνια)

    Υποτροπιάζων (εκλυτικοί παράγοντες):

    • Τραυματισμός γεννητικών οργάνων
    • Έμμηνος ρύση
    • Παρεμπίπτουσα φλεγμονή
    • Συναισθηματικό στρες

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Σύφιλη
    • Μαλακό έλκος
    • Αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα
    • Μη τυπικές ακροχόρδονες των γεννητικών οργάνων
    • Ψώρα
    • Μολυσματική τέρμινθος
    • Αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής
    • Τραύμα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ δερματίτιδα εξ επαφής

    • Καλλιέργεια ιστών - απομόνωση του ιού από το υγρό των φυσαλίδων ή από τις εφελκίδες
    • Επίχρισμα PAP (Παπανικολάου)
    • ELISA, δοκιμασία άμεσου ανοσοφθορισμού (DFA), ραδιοανοσολογική μέθοδος (RIA), δοκιμασία συνδέσεως του συμπληρώματος. Ευαισθησία - 80% συγκριτικά με την καλλιέργεια. Πρωτοπαθής έρπης - 4x αύξηση των τίτλων αντισωμάτων κατά την οξεία φάση και την ανάρρωση υποτροπιάζων έρπης - δεν αυξάνονται οι τίτλοι
    • PCR- αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Στυλεοί με συγκολλητική ουσία το ασβέστιο δεν συνιστώνται για καλλιέργεια

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Ο ιός ανεμοβλογιάς - έρπητα 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ δερματίτιδα εξ επαφής

    Ιστολογικές - κυτταρολογικές αλλοιώσεις:

    • Ενδοκυττάριο οίδημα των επιθηλιακών κυττάρων
    • Πυρηνική καθήλωση της χρωματίνης
    • Σχηματισμός ενδοκυττάριων εγκλείστων Cowdy τύπου Α
    • Συγκόλληση κυττάρων σε πολυπύρηνα γιγαντοκύτταρα

    herpes genital 3

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αναλγητικά - NSAID's
    • Τοπικά αναισθητικά - λιδοκαϊνη
    • Ψυχρές κομπρέσες - αλουμινόνερο 4-6 φορές ημερησίως
    • Επιθέματα με πάγο στο περίνεο
    • Καθιστικά μπάνια
    • Τοπική υγιεινή περινέου
    • Αποφυγή επαφής σε ενεργό νόσο.
    • Ανάπαυση αν συνυπάρχουν συστηματικές εκδηλώσεις

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Ασυκλοβίρη (Zovirax):

    • Πρωτοπαθής ή πρώτο επεισόδιο: 200 mg από το στόμα 5 φορές την ημέρα για 7-10 μέρες
    • Βαριά τοπική ή γενικευμένη νόσος: 5mg/Kg ΕΦ κάθε 8 ώρες για 7 ημέρες
    • Εγκεφαλίτιδα: 10 mg/Kg ΕΦ κάθε 8 ώρες για 10 ημέρες
    • Υποτροπιάζων: 200 mg από το στόμα 5 φορές την ημέρα x 5 ημέρες
    • Χρόνια καταστολή: 400 mg από το στόμα εφ' άπαξ 2 φορές ή 200 mg από το στόμα 2-5 φορές την ημέρα

    Αντενδείξεις: Διαπιστωμένη αλλεργία στην ασυκλοβίρη

    Προφυλάξεις:

    • Δεν εγκρίνεται για συνεχή χρήση κατά την κύηση
    • Το φάρμακο αποβάλλεται στο μητρικό γάλα
    • Προσαρμογή της δοσολογίας στις περιπτώσεις με σοβαρή νεφρική βλάβη

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    Ακυκλοβίρη (Zovirax)

    • Μεθοτρεξάτη - χορηγείται με επιφύλαξη σε ασθενείς που παρουσίασαν νευρολογικές διαταραχές από ενδορραχιαία λήψη μεθοτρεξάτης
    • Ιντερφερόνη - η ακυκλοβίρη έχει συνεργική δράση in vitro με την ιντερφερόνη. Χορηγείται με επιφύλαξη σε ασθενείς που παρουσίασαν στο παρελθόν νευρολογικές διαταραχές
    • Προβενεσίδη - αυξάνει την απέκκριση από τους νεφρούς κι ελαττώνει τη συγκέντρωση στον ορό

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Αλοιφή ασυκλοβίρης - λιγότερο δραστική από τη συστηματική χορήγηση
    • Foscarnet - 40 mg/Kg ΕΦ κάθε 8 ώρες σε βαρειά νόσο, όταν έχει αποδειχθεί ότι οφείλεται σε είδη ανθεκτικά σε ασυκλοβίρη

    Μόλις μολυνθεί κάποιος, δεν υπάρχει θεραπεία. Τα αντιιικά φάρμακα, όπως η ασυκλοβίρη, η βαλακυκλοβίρη, μπορεί να αποτρέψουν τα κρούσματα ή να μειώσουν τα κρούσματα εάν εμφανιστούν.  Η μακροχρόνια χρήση αντιικών μπορεί, επίσης, να μειώσει τον κίνδυνο περαιτέρω εξάπλωσης.  Όσο περισσότερο ένα άτομο έχει τον ιό, τόσο λιγότερες επιδημίες βιώνει και τόσο πιο δύσκολο θα είναι να μεταδοθεί σε άλλους, λόγω αυτών των ειδικών αντιγόνων και της ενισχυμένης απόκρισης του ανοσοποιητικού συστήματος. 

    Η Acyclovir είναι αντιιικό φάρμακο και μειώνει τον πόνο και τον αριθμό των βλαβών στην αρχική περίπτωση του έρπητα των γεννητικών οργάνων. Επιπλέον, μειώνει τη συχνότητα και τη σοβαρότητα των επαναλαμβανόμενων λοιμώξεων. Διατίθεται σε κάψουλες, δισκία, εναιώρημα, ενέσιμο, σκόνη για ένεση και αλοιφή. Η αλοιφή χρησιμοποιείται τοπικά και μειώνει τον πόνο, μειώνει τον χρόνο επούλωσης και περιορίζει την εξάπλωση της λοίμωξης. 

    Σε άτομα που βιώνουν το πρώτο επεισόδιο του έρπητα των γεννητικών οργάνων, η στοματική ακυκλοβίρη μπορεί να μειώσει τη διάρκεια των συμπτωμάτων και των βλαβών, αλλά έχει πολλές ανεπιθύμητες ενέργειες.

    Η Valacyclovir είναι ένα προφάρμακο που μετατρέπεται σε acyclovir μία φορά στο σώμα. Βοηθά στην ανακούφιση του πόνου και της ταλαιπωρίας και επιταχύνει την επούλωση των πληγών. Υπάρχει μόνο σε καψάκια και το πλεονέκτημά της  είναι ότι έχει μεγαλύτερη διάρκεια δράσης από την ακυκλοβίρη.  Ένα παράδειγμα χρήσης είναι από το στόμα δύο φορές την ημέρα για δέκα ημέρες για πρωτοπαθή βλάβη και δύο φορές την ημέρα για τρεις ημέρες για ένα επαναλαμβανόμενο επεισόδιο. 

    Η Famciclovir είναι ένα άλλο αντιιικό φάρμακο που ανήκει στην ίδια κατηγορία. Η Famciclovir είναι ένα προφάρμακο που μετατρέπεται σε penciclovir στο σώμα. Το τελευταίο είναι αυτό που δρα κατά των ιών. Έχει μεγαλύτερη διάρκεια δράσης από την acyclovir και υπάρχει μόνο σε δισκία. 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Οξεία φάση - η παρακολούθηση είναι ενδεδειγμένη όταν υπάρχει κίνδυνος εμφάνισης επιπλοκών
    • Λανθάνουσα λοίμωξη - ετήσια εξέταση με επίχρισμα Pap λεπτομερής εξέταση των εγκύων τόσο πριν τη γέννηση όσο και κατά τον τοκετό

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Προφυλακτικά/σπερμοκτόνα κατά τη σεξουαλική επαφή
    • Αποφυγή πολλών σεξουαλικών συντρόφων 
    • Αποφυγή του άγχους κατά το δυνατόν

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Κολπικό έκκριμα
    • Δευτεροπαθής μικροβιακή λοίμωξη
    • Επίσχεση ούρων
    • Άσηπτη μηνιγγίτιδα
    • Μετάδοση στο νεογέννητο
    • Αυξημένος κίνδυνος λοίμωξης από HIV

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Πρωτοπαθής - υποχώρηση των συμπτωμάτων και σημείων σε 14-21 ημέρες
    • Πρώτο επεισόδιο - μη πρωτοπαθής - υποχώρηση των συμπτωμάτων και σημείων σε 14-17 ημέρες
    • Υποτροπιάζων - υποχώρηση των συμπτωμάτων  και σημείων σε 7-10 ημέρες
    • Λανθάνουσα λοίμωξη - υποτροπές > 50% των ατόμων (με μεταβλητή συχνότητα)
    • Λοίμωξη σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα - παρατεταμένη βαριά τοπική ή διάσπαρτη νόσος είναι συχνή 

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΜΕ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Επιχείλιος έρπης 
    • Σύφιλη
    • Γονόρροια 
    • Μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα/τραχηλίτιδα
    • Ακροχόρδονες γεννητικών οργάνων
    • AIDS (HIV)
    • Τριχομοναδική μόλυνση

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Γεννητικές βλάβες σε παιδιά προεφηβικής ηλικίας οδηγούν σε υποψία σεξουαλικής κακοποίησης 
    • Νεογνική λοίμωξη εμφανίζεται σε 1/5.000 τοκετούς ζώντων βρεφών και καταλήγει σε θάνατο ή σοβαρή νευρολογική βλάβη στο 85% των ατόμων. Οι περισσότερες νεογνικές λοιμώξεις προκύπτουν από ασυμπτωματική μετάδοση του ιού εξαιτίας προηγούμενης μητρικής λοίμωξης

    ΚΥΗΣΗ

    • Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για νεογνική λοίμωξη εμφανίζεται κατά τη διάρκεια του τοκετού όταν η μητέρα πάσχει από πρωτοπαθή νόσο των γεννητικών οργάνων
    • Η καισαρική τομή ενδείκνυται όταν υπάρχουν γεννητικές βλάβες κατά τη διάρκεια του τοκετού 
    • Σε κάθε βλάβη ύποπτη για έρπη των γεννητικών οργάνων κατά τη διάρκεια της κυήσεως πρέπει να γίνεται καλλιέργεια 
    • Καλλιέργειες ρουτίνας σε γυναίκες με ιστορικό έρπητα γεννητικών οργάνων ενδείκνυνται μόνο κατά την περίοδο του τοκετού
    • Δεν εγκρίνεται η συνεχής χρήση ακυκλοβίρης κατά τη διάρκεια της κυήσεως, χρησιμοποιείται όμως από ορισμένους γιατρούς τις 1-2 τελευταίες εβδομάδες της κυήσεως για να αποφευχθεί η αναζωπύρωση των βλαβών 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον έρπητα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον έρπητα

    herpes genital 5

    Διαβάστε, επίσης,

    Έρπης ζωστήρας

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Θεραπεία του έρπητα ζωστήρα εναλλακτικά

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα ζωστήρα

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Ενδείξεις βελονισμού

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Protocel για τον καρκίνο

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    L-αργινίνη, το θαυματουργό αμινοξύ

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Το σύνδρομο Ramsay Hunt

    Σφένδαμος

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    www.emedi.gr

     

     

  • HIV λοίμωξη και AIDS HIV λοίμωξη και AIDS

    Το σύνδρομο επίκτητης ανοσοανεπάρκειας

     

    Η μόλυνση από τον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας και το σύνδρομο επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας (HIV/AIDS) είναι ένα φάσμα καταστάσεων που προκαλούνται από μόλυνση από τον ιό ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV).

    Μετά την αρχική λοίμωξη, ένα άτομο μπορεί να μην παρατηρήσει συμπτώματα ή να εμφανίσει μια σύντομη περίοδο ασθένειας που μοιάζει με γρίπη.

    Συνήθως, ακολουθείται από παρατεταμένη περίοδο χωρίς συμπτώματα.

    Εάν η λοίμωξη εξελίσσεται, παρεμβαίνει περισσότερο στο ανοσοποιητικό σύστημα, αυξάνοντας τον κίνδυνο ανάπτυξης κοινών λοιμώξεων, όπως η φυματίωση, καθώς και άλλες ευκαιριακές λοιμώξεις και όγκους που κατά τα άλλα είναι σπάνιοι σε άτομα που έχουν φυσιολογική ανοσοποιητική λειτουργία. Αυτά τα καθυστερημένα συμπτώματα μόλυνσης αναφέρονται ως σύνδρομο επίκτητης ανοσοανεπάρκειας (AIDS). Αυτό το στάδιο συνδέεται, επίσης, συχνά, με την ακούσια απώλεια βάρους.

    Ο ιός HIV εξαπλώνεται, κυρίως, από το σεξ χωρίς προστασία (συμπεριλαμβανομένου και του πρωκτικού και του στοματικού σεξ), από μολυσμένες μεταγγίσεις αίματος, από υποδερμικές, ενδοδερμικές, υποδόριες κι ενδοφλέβιες βελόνες και από τη μητέρα στο παιδί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, του τοκετού ή του θηλασμού. Μερικά σωματικά υγρά, όπως το σάλιο, ο ιδρώτας και τα δάκρυα, δεν πιστεύεται ότι  μεταδίδουν τον ιό. Ο HIV είναι μέλος της ομάδας ιών γνωστών ως ρετροϊών.

    Οι μέθοδοι πρόληψης περιλαμβάνουν: ασφαλές σεξ, χρήση καθαρών βελόνων, θεραπεία εκείνων που έχουν μολυνθεί και προφύλαξη πριν και μετά την έκθεση. Η ασθένεια σε ένα μωρό μπορεί συχνά να αποφευχθεί με τη χορήγηση αντιρετροϊκής φαρμακευτικής αγωγής τόσο στη μητέρα όσο και στο παιδί. Δεν υπάρχει θεραπεία ή εμβόλιο. Ωστόσο, η αντιρετροϊκή θεραπεία μπορεί να επιβραδύνει την πορεία της νόσου και μπορεί να οδηγήσει σε σχεδόν φυσιολογικό προσδόκιμο ζωής.

    Συνιστάται θεραπεία αμέσως μόλις γίνει η διάγνωση. Χωρίς θεραπεία, ο μέσος χρόνος επιβίωσης μετά τη μόλυνση είναι 11 χρόνια.

    Το 2018, περίπου 37,9 εκατομμύρια άνθρωποι ζούσαν με HIV και είχε ως αποτέλεσμα 770.000 θανάτους. Υπολογίζεται ότι 20,6 εκατομμύρια από αυτά ζουν στην Ανατολική και Νότια Αφρική. Μεταξύ του χρόνου που εντοπίστηκε το AIDS (στις αρχές της δεκαετίας του 1980) και του 2018, η ασθένεια προκάλεσε περίπου 32 εκατομμύρια θανάτους παγκοσμίως.

    Το HIV / AIDS θεωρείται πανδημία -δηλαδή ασθένεια που υπάρχει σε μια μεγάλη περιοχή και εξαπλώνεται ενεργά. Ο HIV μεταθόθηκε από πιθήκους, σε ανθρώπους στη δυτική-κεντρική Αφρική στις αρχές έως τα μέσα του 20ού αιώνα. Το AIDS αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά από τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των Ηνωμένων Πολιτειών (CDC) το 1981 και η αιτία του - η λοίμωξη από τον HIV - εντοπίστηκε στις αρχές της δεκαετίας.

    Το HIV / AIDS είχε μεγάλο αντίκτυπο στην κοινωνία, τόσο ως ασθένεια όσο και ως πηγή διακρίσεων. Η ασθένεια έχει, επίσης, μεγάλες οικονομικές επιπτώσεις. Υπάρχουν πολλές παρερμηνείες σχετικά με το HIV / AIDS, όπως η πεποίθηση ότι μπορεί να μεταδοθεί μέσω περιστασιακής μη σεξουαλικής επαφής. Η ασθένεια έχει αποτελέσει αντικείμενο πολλών αντιπαραθέσεων που αφορούν τη θρησκεία, συμπεριλαμβανομένης της θέσης της Καθολικής Εκκλησίας να μην υποστηρίζει τη χρήση προφυλακτικών ως πρόληψη. Έχει προσελκύσει τη διεθνή ιατρική και πολιτική προσοχή, καθώς και έγινε χρηματοδότηση μεγάλης κλίμακας από τότε που εντοπίστηκε στη δεκαετία του 1980.

    Ο ιός της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας είναι ένας ρετροϊός που προσβάλλει τα κύτταρα με υποδοχείς CD4 και κυρίως, τα CD4 λεμφοκύτταρα, που ονομάζονται, επίσης, Τ4 ή Τ-βοηθητικά κύτταρα).

    Η μόλυνση προκαλεί τον κυτταρικό θάνατο των λεμφοκυττάρων αυτών και την εξασθένηση, του ανοσολογικού συστήματος, που έχει σαν αποτέλεσμα την εμφάνιση ευκαιριακών λοιμώξεων, κακοηθειών και νευρολογικών διαταραχών. Οι ευκαιριακές αυτές λοιμώξεις χαρακτηρίζουν το σύνδρομο της επίκτητης ανοσοανεπάρκειας (AIDS).

    Από τις 1/1/93 όλα τα άτομα με μόλυνση από HIV και CD4 < 200 έχουν ταξινομηθεί ως AIDS.

    Ο HIV φαίνεται, να δρα απευθείας στο κεντρικό νευρικό σύστημα, το γαστρεντερικό σωλήνα και άλλα συστήματα.

    Αυτοάνοσα φαινόμενα φαίνεται, επίσης, να συμβάλλουν στο κλινικό φάσμα της νόσου.

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Εξελίσσεται πιο γρήγορα στα βρέφη

    Γηριατρικό: Εξελίσσεται πιο γρήγορα σε άτομα πάνω από 50

    ΚΥΗΣΗ: Δεν υπάρχει ακόμη διαμορφωμένο πλαίσιο φροντίδας. Φαίνεται να υπάρχει αυξημένος κίνδυνος μικροβιακής πνευμονίας στην κύηση και μερικές φορές πρόωρου τοκετού σε γυναίκες με HIV

    Γενετική: Δεν υπάρχει σχέση.

    Επίπτωση/Επιπολασμός στις ΗΠΑ: Πάνω από 250.000 μολυσμένα άτομα (δηλ. > 0,1%)

    Επικρατέστερη ηλικία: Νεαροί ενήλικες 25-44 ετών

    Επικρατέστερο φύλλο: Άνδρες > Γυναίκες

    AIDS HIV 1

    Ταξινομήσεις HIV/AIDS

    Δύο κύρια κλινικά συστήματα σταδιοποίησης χρησιμοποιούνται για την ταξινόμηση της νόσου που σχετίζεται με τον ιό HIV:

    Το σύστημα του ΠΟΥ για τη μόλυνση από τον ιό HIV και τη νόσο και το σύστημα ταξινόμησης CDC για τη μόλυνση από τον ιό HIV. 

    Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας πρότεινε για πρώτη φορά έναν ορισμό για το AIDS το 1986. Έκτοτε, η ταξινόμηση του ΠΟΥ έχει ενημερωθεί και επεκταθεί αρκετές φορές, με την πιο πρόσφατη έκδοση να δημοσιεύεται το 2007.

    Το σύστημα ΠΟΥ χρησιμοποιεί τις ακόλουθες κατηγορίες:

    Πρωτογενής λοίμωξη από τον ιό HIV: Μπορεί να είναι ασυμπτωματική ή να σχετίζεται με οξύ ρετροϊικό σύνδρομο 
    Στάδιο Ι: Η μόλυνση από τον ιό HIV είναι ασυμπτωματική με αριθμό CD4 + T κυττάρων μεγαλύτερο από 500 ανά μικρολίτρο (μl ή κυβικά mm) αίματος. Μπορεί να υπάρχει γενικευμένη διόγκωση των λεμφαδένων. 
    Στάδιο II: Ήπια συμπτώματα, τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν μικρές εκδηλώσεις από τους βλεννογόνους και υποτροπιάζουσες λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος. Αριθμός CD4 μικρότερος από 500 / μl 
    Στάδιο III: Προχωρημένα συμπτώματα, τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν ανεξήγητη χρόνια διάρροια για περισσότερο από ένα μήνα, σοβαρές βακτηριακές λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένης της φυματίωσης του πνεύμονα και αριθμός CD4 μικρότερος από 350 / μl [25]
    Στάδιο IV ή AIDS: Σοβαρά συμπτώματα, που περιλαμβάνουν τοξοπλάσμωση του εγκεφάλου, καντιντίαση του οισοφάγου, τραχείας, βρόγχων ή πνευμόνων και σάρκωμα Kaposi. Αριθμός CD4 μικρότερο από 200 / μl 

    Το σύστημα CDC χρησιμοποιεί τις ακόλουθες κατηγορίες CDC = Centers for Disease control = Κέντρα ελέγχου νόσων (στις ΗΠΑ):

    Στάδιο 0: ο χρόνος μεταξύ ενός αρνητικού ή απροσδιόριστου τεστ HIV που σε λιγότερο από 180 ημέρες γίνεται θετικό τεστ.
    Στάδιο 1: Αριθμός CD4 είναι 500 κύτταρα / μl και χωρίς συνθήκες που ορίζουν το AIDS.
    Στάδιο 2: Ο αριθμός CD4 είναι 200 ​​έως 500 κύτταρα / μl και δεν υπάρχουν συνθήκες που ορίζουν το AIDS.
    Στάδιο 3: Αριθμός CD4 ≤ 200 κύτταρα / μl ή συνθήκες που ορίζουν το AIDS.
    Άγνωστο: Εάν δεν υπάρχουν επαρκείς πληροφορίες για οποιαδήποτε από τις παραπάνω ταξινομήσεις.

    Για σκοπούς επιτήρησης, η διάγνωση του AIDS παραμένει ακόμη και αν, μετά τη θεραπεία, ο αριθμός των κυττάρων CD4 + T αυξάνεται σε πάνω από 200 ανά μL αίματος ή άλλες ασθένειες που ορίζουν το AIDS. 

    AIDS HIV 2

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ HIV/AIDS

    CDC Σύστημα ταξινόμησης:

    • Οξεία λοίμωξη: σύνδρομο που μοιάζει με μονοπυρήνωση με πυρετό, εξάνθημα, μυαλγίες και κακουχία (πρόκειται για ένα αυτοπεριοριζόμενο σύνδρομο που εμφανίζεται 6-8 περίπου εβδομάδες μετά τη μόλυνση και σχετίζεται με την ανάπτυξη αντισωμάτων κατά του HIV).
    • Ασυμπτωματική λοίμωξη - παρατηρείται μετά την αρχική λοίμωξη - ποικίλη διάρκεια. 
    • Επίμονη γενικευμένη λεμφαδενοπάθεια: χαρακτηριστικά - διόγκωση λεμφαδένα 1 cm ή περισσότερο σε δύο ή τρεις εξωβουβωνικές εντοπίσεις. Η αδενοπάθεια επιμένει για πάνω από 3 μήνες, Δεν μπορεί να εξηγηθεί με την παρουσία άλλης πάθησης.
    • Άλλες παθήσεις:

    (Α) Γενικά: Πυρετός που διαρκεί πάνω από ένα μήνα, ακούσια απώλεια βάρους πάνω από 10% του βασικού σωματικού βάρους, επίμονη διάρροια, δερματικό εξάνθημα, βαριά χρόνια αδυναμία

    (Β) Νευρολογικές παθήσεις: Άνοια, μυελοπάθεια ή περιφερική νευροπάθεια που δεν εξηγείται απο άλλη πάθηση

    (Γ) Δευτεροπαθείς λοιμώξεις:

    1) ευκαιριακές λοιμώξεις που χαρακτηρίζουν το AIDS: πνευμονία από pneumocystis carinii, χρόνια κρυπτοσποριδιακή διάρροια, τοξοπλάσμωση του εγκεφάλου, εξωεντερική στρογγυλίαση, ισοσπορίαση, οισοφαγική, βρογχική ή πνευμονική καντιντίαση, κρυπτοκοκκίαση, ιστοπλάσμωση, κοκκιδιοειδομύκωση, γενικευμένη λοίμωξη από μυκοβακτηρίδια, λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό, χρόνια βλεννογονοδερματική ή γενικευμένη ερπητική λοίμωξη, προϊούσα πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια, τοξοπλάσμωση

    2) Άλλες ειδικές λοιμώξεις: τριχωτή λευκοπλακία του στόματος, έρπητας ζωστήρας με πολλαπλές εντοπίσεις, νοκαρδίωση, φυματίωση (πνευμονική), υποτροπιάζουσα βακτηριαιμία με σαλμονέλλα, στοματική καντιντίαση

    Δ) Δευτεροπαθείς καρκίνοι: Σάρκωμα Kaposi, λέμφωμα μη Hodgkin και λέμφωμα του εγκεφάλου. Αυξημένος κίνδυνος τραχηλικού καρκίνου σε γυναίκες με HIV. Επίχρισμα κατά Παπανικολάου κάθε 6 μήνες ή πιο συχνά

    • Άλλες καταστάσεις: αντιπροσωπεύουν κλινικές εκδηλώσεις ή παθήσεις που δεν αναφέρονται παραπάνω αλλά μπορούν να αποδοθούν σε λοίμωξη απο HIV.

    Περιλαμβάνονται: ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα, σμηγματοροϊκή δερματίτιδα, χρόνια λεμφοειδής διάμεση πνευμονίτιδα, αλωπεκία και νεφροπάθεια.

    ΑΙΤΙΑ HIV/AIDS

    Λοίμωξη από τον ανθρώπινο ιό της ανοσοανεπάρκειας (HIV)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ HIV/AIDS

    • Σεξουαλική δραστηριότητα: οι ομοφυλόφιλοι άνδρες έχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο. Όλα όμως τα σεξουαλικά δραστήρια άτομα έχουν κάποιο κίνδυνο ο οποίος εξαρτάται από τους παράγοντες κινδύνου και τον αριθμό των ερωτικών συντρόφων τους.
    • Ενδοφλέβια χρήση ουσιών (κοινή χρήση μολυσμένων συριγγών) 
    • Μεταγγίσεις αίματος ή προϊόντων αίματος. Μεγαλύτερος κίνδυνος υπήρχε από το 1975 μέχρι το Μάρτιο του 1985 οπότε καθιερώθηκε η εξέταση του αίματος για HIV. H μετάδοση πριν και μετά τη χρονική αυτή περίοδο αν και αποκλείεται είναι λιγότερη πιθανή.
    • Οι αιμορροφιλικοί στους οποίους έχουν χορηγηθεί κατεψυγμένα προϊόντα πλάσματος έχουν μεγάλο κίνδυνο, όπως και η ανοσοσφαιρίνη και το εμβόλιο για την ηπατίτιδα Β.
    • Παιδιά μητέρων με λοίμωξη του HIV: περίπου 30% των παιδιών αυτών θα μολυνθούν κατά τη διάρκεια της κύησης. Ο θηλασμός αποτελεί μια πιθανή οδό μετάδοσης και γι' αυτό δεν συνιστάται σε προσβεβλημένες μητέρες.
    • Προσωπικό υγείας: ο μεγαλύτερος κίνδυνος προέρχεται από ακούσιο τρύπημα με βελόνα (ο κίνδυνος υπολογίζεται σε 1 ανά 250).

    AIDS HIV 3

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ HIV/AIDS

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ HIV/AIDS

    Πολλές παθήσεις μιμούνται τη λοίμωξη από HIV.

    Ελέγξτε κάθε ασθενή για HIV όταν υπάρχει παρατεταμένη νόσηση, χωρίς, προφανή εξήγηση.

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ HIV/AIDS

    ELISA

    • Χαρακτηρίζεται ως αντιδρώσα ή μη αντιδρώσα. Οι αντιδρώσες δοκιμασίες πρέπει να επαναλαμβάνονται. Εξετάστε τις επαναλαμβανόμενες αντιδρώσες δοκιμασίες με ένα άλλο είδος δοκιμασίας (συνήθως, με  WESTERN BLOT).
    • Η ευαισθησία και ειδικότητα της δοκιμασίας ELISA είναι μεγαλύτερη από 98% και μπορει να προσεγγίζει το 100%. 

    Western Blot (WB)    

    • Τα αποτελέσματα της μεθόδου είναι θετικά, αρνητικά ή ακαθόριστα (τα τελευταία οφείλονται σε μη ειδικές αντιδράσεις του αρνητικού HIV ορού με κάποιες πρωτεϊνες του HIV)
    •  Η CDC συνιστά, πλέον, την αντίδραση σε δύο από τις ακόλουθες τρεις ζώνες κριτήρια θετικότητας: P24,gp41 και gp120/160. Αν τα αποτελέσματα της μεθόδου WB είναι ασαφή πρέπει να γίνεται επανεξέταση σε 3 και 6 μήνες.

    Δοκιμασίες για HIV αντίγονα (HIV P24 αντίγονο) ή HIV πυρηνικά οξέα (αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης):

    • Γίνονται αλλά είναι ακριβά και περιορισμένης αξίας για την ώρα.

    Τα περισσότερα άτομα που έχουν μολυνθεί με HIV αναπτύσσουν συγκεκριμένα αντισώματα εντός τριών έως δώδεκα εβδομάδων μετά την αρχική λοίμωξη. Η διάγνωση του πρωτογενούς HIV πριν από την ορομετατροπή γίνεται με μέτρηση του HIV-RNA ή του αντιγόνου p24. Τα θετικά αποτελέσματα που λαμβάνονται με έλεγχο αντισωμάτων ή PCR επιβεβαιώνονται είτε με διαφορετικό αντίσωμα είτε με PCR. 

    Οι εξετάσεις αντισωμάτων σε παιδιά ηλικίας κάτω των 18 μηνών είναι, συνήθως, ανακριβείς, λόγω της συνεχιζόμενης παρουσίας μητρικών αντισωμάτων. Έτσι, η μόλυνση από HIV μπορεί να διαγνωστεί μόνο με δοκιμή PCR για HIV RNA ή DNA, ή μέσω δοκιμής για το αντιγόνο ρ24. Ένα μεγάλο μέρος του κόσμου στερείται πρόσβασης σε αξιόπιστες δοκιμές PCR και οι άνθρωποι σε πολλά μέρη περιμένουν απλώς μέχρι να εμφανιστούν τα συμπτώματα ή το παιδί να είναι αρκετά μεγάλο για ακριβή εξέταση αντισωμάτων. 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Κανένα

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Καμία

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ -

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ Αυτές που ενδείκνυνται σε υποψία ευκαιριακής λοίμωξης και καταστάσεων που σχετίζονται με HIV.

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ Αυτές που ενδείκνυνται σε υποψία ευκαιριακής λοίμωξης και καταστάσεων που σχετίζονται με HIV.

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ-

    AIDS HIV 4

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ HIV/AIDS

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Ατομικό αναμνηστικό όπου περιλαμβάνονται οι σεξουαλικά μεταδιδόμενες παθήσεις και η φυματίωση με ημερομηνίες και θεραπείες.

    Ανασκόπηση των συστημάτων για πυρετό, ρίγη, διάρροια, απώλεια βάρους, αδυναμία, αδενοπάθεια, βήχα, δύσπνοια προσπάθειας, οπτικές διαταραχές, κεφαλαλγία, νευρολογικές διαταραχές, δερματικό εξάνθημα, στοματικό άλγος, παραρρινοκολπίτιδα, οδυνοφαγία

    Κοινωνικό ιστορικό

    Πλήρης φυσική εξέταση και επίχρισμα κατά Παπανικολάου

    Ανασκόπηση εμβολιασμών (το αντιπνευμονιοκοκκικό, το αντιγριππικό και το αντιτετανικό εμβόλιο, συνιστώνται MONO σε ενήλικες). Το πολυδύναμο εμβόλιο της πολυομελίτιδας (OPV) αντενδείκνυται στα παιδιά (χορηγείστε το αδρανοποιημένο εμβόλιο IPV)].

    ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΜΒΟΛΙΑ

    Εξετάσεις: Γενική αίματος, τύπος και αιμοπετάλια, όλα τα βιοχημικά, απόλυτος αριθμός CD4 και % λεμφοκύτταρα CD4, ηπατίτιδας B, ηπατίτιδας C και άλλες ηπατίτιδες ακτινογραφία θώρακα, Quantiferon, CMV και άλλες μικροβιολογικές εξετάσεις (EBV, TOXOTEST κ.ά)

    Ασθενείς με CD4 κύτταρα κάτω από 500 φαίνεται ότι βοηθούνται από την αντιρετροϊκή αγωγή με ζιδοβουδίνη και άλλους πιθανώς αντιρετροϊκούς παράγοντες.

    Σε ασθενείς με CD4 κύτταρα κάτω από 200, στοματική καντιντίαση ή άλλα σημεία σοβαρής ανοσοκαταστολής πρέπει να χορηγείται προφύλαξη για pneumonokystis carinii.

    Σε ασθενείς με CD4 κάτω από 100 πρέπει να χορηγείται προφύλαξη για Mycobacterium avium.

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Παροτρύνετε τους ασθενείς να ασκούνται τακτικά.

    Πολλές κοινότητες με HIV ασθενείς οργανώνουν ομαδικές δραστηριότητες.

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Συνιστάται καλή διατροφή
    • Αποφυγή ωμών αυγών μη παστεριωμένου γάλακτος και άλλων δυνητικά μολυσμένων τροφών
    • Πολλοί ασθενείς έχουν ανάγκη από υποκατάσταση βιταμινών (βιταμίνη Α, ψευδάργυρος, σίδηρος, πολυβιταμίνες
    • Η χρήση κάνναβης και πολλά συμπληρώματα διατροφής και εναλλακτικές θεραπείες χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία HIV/AIDS

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    •  Άμεση, πλήρης και αντικειμενική ενημέρωση για τους τρόπους μετάδοσης (κυρίως σεξουαλικά και με την κοινή χρήση συριγγών).
    • Διδάξτε όσους έχουν μολυνθεί πως να ελαχιστοποιήσουν τον κίνδυνο για τους άλλους.

    ΦΑΡΜΑΚΑ HIV/AIDS

    Προς το παρόν δεν υπάρχει θεραπεία, ούτε αποτελεσματικό εμβόλιο για τον ιό HIV.

    Η θεραπεία αποτελείται από την αντιρετροϊκή θεραπεία (HAART) που επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου.

    Η θεραπεία περιλαμβάνει, επίσης, την προληπτική την και ενεργή θεραπεία των ευκαιριακών λοιμώξεων. 

    Αντιιική θεραπεία

    Αρχικά, η θεραπεία είναι, συνήθως, ένας μη-νουκλεοσιδικός αναστολέας της αντίστροφης μεταγραφάσης (NNRTI) συν δύο αναστολείς της ανάστροφης μεταγραφάσης ανάλογου νουκλεοσιδίου (NRTIs).

    Τα τυπικά NRTI περιλαμβάνουν: ζιδοβουδίνη (AZT) ή τενοφοβίρη (TDF) και λαμιβουδίνη (3TC) ή emtricitabine (FTC).

    Από το 2019, τα dolutegravir / lamivudine / tenofovir αναφέρεονται από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας ως θεραπεία πρώτης γραμμής για ενήλικες, με εναλλακτική την tenofovir / lamivudine / efavirenz.

    Συνδυασμοί παραγόντων που περιλαμβάνουν αναστολείς πρωτεάσης (PI) χρησιμοποιούνται εάν το παραπάνω σχήμα χάνει την αποτελεσματικότητά του.

    Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και οι Ηνωμένες Πολιτείες συνιστούν αντιρετροϊκά άτομα σε όλες τις ηλικίες (συμπεριλαμβανομένων των εγκύων γυναικών) μόλις γίνει η διάγνωση, ανεξάρτητα από τον αριθμό των CD4.

    Μόλις ξεκινήσει η θεραπεία, συνιστάται να συνεχιστεί χωρίς διαλείμματα ή "διακοπές". Πολλοί άνθρωποι διαγιγνώσκονται μόνο αφού ιδανικά θα έπρεπε να είχε αρχίσει η θεραπεία.

    Το επιθυμητό αποτέλεσμα της θεραπείας είναι ένας μακροχρόνιος αριθμός HIV-RNA στο πλάσμα κάτω από 50 αντίγραφα / mL.

    Τα επίπεδα για να προσδιοριστεί εάν η θεραπεία είναι αποτελεσματική συνιστώνται αρχικά μετά από τέσσερις εβδομάδες και όταν τα επίπεδα πέσουν κάτω από 50 αντίγραφα / mL, οι έλεγχοι κάθε τρεις έως έξι μήνες είναι συνήθως επαρκείς.

    Ο ανεπαρκής έλεγχος θεωρείται μεγαλύτερος από 400 αντίγραφα / mL. [28] Βάσει αυτών των κριτηρίων, η θεραπεία είναι αποτελεσματική σε περισσότερο από 95% των ανθρώπων κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους. 

    Τα οφέλη της θεραπείας περιλαμβάνουν μειωμένο κίνδυνο εξέλιξης στο AIDS και μειωμένο κίνδυνο θανάτου.

    Στον αναπτυσσόμενο κόσμο, η θεραπεία βελτιώνει, επίσης, τη σωματική και ψυχική υγεία. Με τη θεραπεία, υπάρχει 70% μειωμένος κίνδυνος εμφάνισης φυματίωσης.

    Τα πρόσθετα οφέλη περιλαμβάνουν μειωμένο κίνδυνο μετάδοσης της νόσου σε σεξουαλικούς συντρόφους και μείωση της μετάδοσης από τη μητέρα σε παιδί.

    Η αποτελεσματικότητα της θεραπείας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη συμμόρφωση.

    Οι λόγοι για τη μη τήρηση της θεραπείας περιλαμβάνουν την κακή πρόσβαση στην ιατρική περίθαλψη, ανεπαρκή κοινωνική υποστήριξη, ψυχική ασθένεια και κατάχρηση ναρκωτικών.

    Η πολυπλοκότητα των θεραπειών (λόγω του αριθμού των χαπιών και της συχνότητας δοσολογίας) και οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να μειώσουν τη συμμόρφωση.

    Συγκεκριμένες ανεπιθύμητες ενέργειες σχετίζονται με τον αντιρετροϊκό παράγοντα που λαμβάνεται.

    Ορισμένες σχετικά συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν: σύνδρομο λιποδυστροφίας, δυσλιπιδαιμία και σακχαρώδης διαβήτης, ειδικά με τους αναστολείς πρωτεάσης. Άλλα συχνά συμπτώματα είναι η διάρροια και ο αυξημένος κίνδυνος καρδιαγγειακής νόσου. Οι νεότερες προτεινόμενες θεραπείες σχετίζονται με λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες.  Ορισμένα φάρμακα μπορεί να σχετίζονται με γενετικές ανωμαλίες και ως εκ τούτου μπορεί να είναι ακατάλληλα για γυναίκες που ελπίζουν να κάνουν παιδιά, ακοκκιοκυτταραιμία και αναιμία (δοσοεξαρτώμενη τοξικότητα), κεφαλαλγία, ναυτία και εμετοί, μυϊκή αδυναμία, αποχρωματισμός των νυχιών και αδυναμία, τοξικότητα από το αιμοποιητικό. 

    Οι συστάσεις θεραπείας για παιδιά είναι, κάπως, διαφορετικές από αυτές για ενήλικες. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τη θεραπεία όλων των παιδιών κάτω των 5 ετών. Παιδιά άνω των 5 ετών αντιμετωπίζονται σαν ενήλικες. Οι κατευθυντήριες γραμμές των Ηνωμένων Πολιτειών συνιστούν τη θεραπεία όλων των παιδιών ηλικίας κάτω των 12 μηνών και σε όλα τα άτομα με HIV RNA έχουν περισσότερα από 100.000 αντίγραφα / mL μεταξύ ενός έτους και πέντε ετών.

    Παρακολούθηση

    Γενική αίματος και βιοχημικά σε δύο και τέσσερις εβδομάδες, στη συνέχεια μια φορά το μήνα για τρεις μήνες, και τέλος κάθε τρεις μήνες.

    AIDS HIV 6

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ HIV/AIDS

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    •  Η συχνότητα καθορίζεται κυρίως από την φυσική και ψυχολογική κατάσταση του ασθενούς και από την ανάγκη παρακολούθησης της τοξικότητας των φαρμάκων και της ανοσολογικής λειτουργίας
    •  Εξέταση των κυττάρων CD4 κάθε τρεις μήνες
    •  Πλήρης, προσεκτική φυσική κατάσταση
    •  Διεξοδική ανασκόπηση συστημάτων εστιάζοντας κατά κύριο λόγο σε συμπτώματα από το νευρικό (λοίμωξη ΚΝΣ, κακοήθεια ή άνοια), οπτικές διαταραχές (αμφιβληστροειδοπάθεια από CMV), διάρροια, πυρετό, νυχτερινούς ιδρώτες, δύσπνοια, δύσπνοια προσπαθείας (πνευμονία από pneumonokystis cariniii σε αρχικά στάδια) και οδυνοφαγία (οισοφαγική καντιντίαση)

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ HIV/AIDS

    Αν είναι δυνατόν: αποφύγετε προϊόντα αίματος που δεν έχουν ελεγχθεί, αποφύγετε τη σεξουαλική επαφή χωρίς προφύλαξη, χρησιμοποιήστε προφυλακτικά, αποφύγετε την ενδοφλέβια χρήση ουσιών, αποφύγετε τα σωματικά υγρά των φορέων HIV

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ HIV/AIDS

    • Ανοσοανεπάρκεια
    • Ευκαιριακές λοιμώξεις 
    • Σάρκωμα Kaposi
    • Μηνιγγοεγκεφαλίτιδα σε AIDS
    • Νευροψυχιατρικά συμπτώματα
    • Θρομβοπενία 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ HIV/AIDS

    Όταν η λοίμωξη από HIV εξελιχθεί σε AIDS, το προσδόκιμο επιβίωσης είναι 2 εώς 3 χρόνια.

    Οι ευκαιριακές λοιμώξεις που χαρακτηρίζουν το AIDS δεν εμφανίζονται συνήθως πριν τα CD4 μειωθούν κάτω από 200.

    Στη λοίμωξη από HIV ο αριθμός των CD4 μειώνεται με ένα ρυθμό 50 με 80 κάθε χρόνο, ενώ μειώνονται με ταχύτερο ρυθμό όταν πέσουν κάτω από 200.

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ HIV/AIDS

    • Σύμπλεγμα που σχετίζεται με AIDS, αλιθιασική χολοκυστίτιδα, ιός Epstein-Barr, ηπατίτιδα Β, ηπατίτιδα μη-Α, μη-Β και όσες αναφέρονται στα σημεία και συμπτώματα ως ευκαιριακές λοιμώξεις που χαρακτηρίζουν το AIDS
    • Σύφιλη: είναι πολύ πιο επιθετική σε ασθενείς με HIV. Η οριστική θεραπεία της σύφιλης σε άτομα με HIV αποτελεί ακόμη αντικείμενο διαμάχης: συμβουλευθείτε έναν ειδικό στις σεξουαλικά μεταδιδόμενες παθήσεις
    • Φυματίωση: Η ΤΒ έχει γίνει επιδημική σε άτομα με HIV. Σε λοίμωξη με HIV αλλάζει η αντιμετώπιση της ΤΒ και αν και όλα τα άτομα με ΤΒ πρέπει να ελέγχονται για HIV, αν δεν ελέγχονται, πρέπει να αντιμετωπίζονται με τρία φάρμακα, όπως και στη μόλυνση από HIV

    ΠΟΛΛΟΙ, ΠΛΕΟΝ, ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΕΠΙΚΤΗΤΗΣ ΑΝΟΣΟΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    AIDS HIV 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αντιεμβολιαστιακό κίνημα

    Ιστοπλάσμωση

    Κάνναβη και HIV/AIDS

    Η αντιεμετική δράση της κάνναβης

    Κάνναβη και αναλγησία

    Θεραπεία με δηλητήριο της μέλισσας

    Μπισκοτάκια πρόπολης

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καστορέλαιο

    Ιατρική κάνναβη και λεμφώματα

    Σάρκωμα Kaposi και κάνναβη

    Γιατί η κάνναβη θεραπεύει κάθε ασθένεια

    Τα οφέλη στην υγεία από την βιολογική πρωτεϊνη γάλακτος

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Χρήσιμες πληροφορίες για το AIDS

    Πρόγραμμα του ΟΗΕ για το HIV/AIDS

    Είναι ασφαλές το κάπνισμα με ναργιλέ;

    Ιατρικό αέριο υδρογόνο με θεραπευτικές ικανότητες

    Τα πολύτιμα συστατικά της αλόης

    Γλουταμίνη

    Θεραπεία του καρκίνου με την μηχανή Royal Rife

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψωρίαση

    Θειϊκή υδραζίνη για τον καρκίνο

    Το τσάι Ojibwa

    Συμπλήρωμα μετάλλων που κάνει θαύματα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με εχινάκεια

    GcMAF από το στόμα

    Η ανοσοθεραπεία του καρκίνου με Iscador

    Χυμός ινδικής μουριάς

    Οι τύποι καρκίνου που σχετίζονται με το AIDS

    Εξαιρετικό ρόφημα για την υγεία

    Πρωτοπαθές λέμφωμα του κεντρικού νευρικού συστήματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα σαρκώματα

    Τα παιδιά πρέπει να μαθαίνουν για το σεξ

    Όλες οι χρήσεις της αλόης

    Το μείγμα βοτάνων της EMEDI για τον καρκίνο

    Οι θεραπευτικές ιδιότητες του μοριακού υδρογόνου

    Τα επιθετικά λεμφώματα

    Τα οφέλη στην υγεία από την κατανάλωση φύλλων ελιάς

    Τα οφέλη στην υγεία από το Taheebo

    Οι ουρολοιμώξεις μπορεί να αντιμετωπισθούν με συμπληρώματα διατροφής

    Πρωτόγαλα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το υπεροξείδιο του υδρογόνου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους εκ γεννητικών κυττάρων

    Καρκίνος πρωκτού

    Λάδι κάνναβης και καρκίνος

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με προυνέλλα

    Οζονοθεραπεία

    Ιογενείς ηπατίτιδες

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ηπατίτιδα C

    Νοσήματα ενδεικτικά πιθανού AIDS στα παιδιά

    Οι άφθες και η αντιμετώπισή τους

    Γλουταθειόνη

    Έλεγχος για AIDS στο σπίτι

    Ανοσοανεπάρκεια

    Ελιά και θεραπευτικές ιδιότητες

    Τοξοπλάσμωση

    Ελπίδες για ανάπτυξη εμβολίου για το AIDS

    Νόσος του Whipple

    Κνίδωση

    Nόσος Prion

    Γονόρροια

    Ανεξήγητη απώλεια βάρους

    Προσοχή στην καρνιτίνη

    Κρυπτοσποριδίωση

    Οξική μεγεστρόλη

    Μολυσµατική τέρµινθος

    Λοιμώδης μονοπυρήνωση

    Σύνδρομο Guillain Barre

    Σάρκωμα Kaposi

    Τραυματισμός με βελόνα

    Τα πιο συχνά βότανα και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες

    Δραματοθεραπεία

    Είναι θαυματουργό το συμπλήρωμα MMS για τον καρκίνο;

    Λεμφοϋπερπλαστικές διαταραχές μετά από μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων

    Αντιφυματικά φάρμακα

    Θεραπεία του καρκίνου όρχεως με μια ματιά

    Ιατρικό απόρρητο

    Kροταφική αρτηρίτιδα

    Κατάταξη μη-Hodgkin λεμφωμάτων

    Ανάπτυξη κακοήθειας μετά από μεταμόσχευση οργάνων

    Νόσοι από μεγαλοκυτταροϊό

    Γνωρίστε τα ομοιοπαθητικά φάρμακα

    Σύνδρομο παρκινσονισμού

    Κοκκιδιοειδομύκωση

    Πότε δεν γίνονται εμβόλια στα παιδιά

    Ποια είναι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα;

    Η διαμάχη για τον θηλασμό

    www.emedi.gr

     

  • Το φυτό Cannabis Sativa Το φυτό Cannabis Sativa

    Η ιστορία του φυτού Cannabis Sativa

     

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Όλοι πια γνωρίζουν τα οφέλη στην υγεία από το φυτό Cannabis Sativa

    Η κάνναβη από παλιά χρησιμοποιήθηκε για την ένδυση, την κατασκευή τροφίμων, την παρασκευή καυσίμων και τη θεραπεία ασθενειών.

    Με την ανάπτυξη των βιομηχανιών νάιλον, πετρελαίου, χαρτιού, αλκοόλ και των φαρμακοβιομηχανιών η Κάνναβη έπρεπε να εξουδετερωθεί.

    Στην Ελλάδα, η κάνναβη, τόσο η κλωστική όσο και η ευφορική καλλιεργούνταν από τα μέσα του 19ου αιώνα και αποτελούσε εξαγώγιμο προϊόν.

    Η καλλιέργεια της Ινδικής Κάνναβης υπήρχε σε όλη την Ελλάδα. Το μεγαλύτερο μέρος της κάνναβης το έστελναν στο εξωτερικό και κυρίως, στην Αίγυπτο.

    Το 1887 η χρήση της Κάνναβης στην Αίγυπτο απαγορεύεται.

    Η Βρετανία που έλεγχε την Αίγυπτο από το 18882 πίεζε την Αίγυπτο για την απαγόρευση της κάνναβης.

    Το 1890 με εγκύκλιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης απαγορεύεται η εισαγωγή κάνναβης στις ελληνικές φυλακές και αρχίζουν οι εισβολές της αστυνομίας στα καφενεία.

    Το 1890 γίνεται κι ένα ιατρικό συνέδριο ''για την ολέθρια χρήση της κάνναβης''. Όπως, ισχυρίστηκαν στο ιατρικό συνέδριο η κάνναβη προκαλούσε διαταραχή της λειτουργίας του πεπτικού και κυκλοφορικού συστήματος, έβλαπτε την κίνηση και την αίσθηση, διατάρασσε τις ψυχικές λειτουργίες, προκαλούσε συγκοπή και μανία, ατροφούσε το σώμα, άμβλυνε το νου και προκαλούσε κακό στην κοινωνία κι έτσι απαγορεύτηκε η χρήση της κάνναβης.

    Οι μεγαλύτερες καλλιέργειες κάνναβης υπήρχαν στη Μαντινεία και το Άργος και από αυτή ζούσαν πολλοί Έλληνες.

    Η ελληνική κυβέρνηση, όμως, υπό την πίεση της Μεγάλης Βρετανίας, σε συζήτηση που γίνεται στην ελληνική Βουλή στις 6 Ιουνίου 1906 συζητάει για τις δυσμενείς συνέπειες της κάνναβης και στις 18 Δεκεμβρίου 1915 χαρακτηρίζεται η χρήση της κάνναβης ως πράξη εγκληματική.

    Ο πρώτος νόμος περί απαγορεύσεως της καλλιέργειας, της εμπορίας και της κατανάλωσης της ινδικής κάνναβης του 1920 συναντάει την αντίδραση των καλλιεργητών και αναγκάζει σε αναστολή της εφαρμογής του.

    Όμως, ήδη, είχε αρχίσει μια Παγκόσμια εκστρατεία κατά της κάνναβης.

    Το 1927 η σύνοδος της Κοινωνίας των Εθνών αποφάσισε ότι η χρήση της κάνναβης οδηγεί σε κατάθλιψη, αδυναμία, απώλεια αντίληψης, νευρασθένεια και χρόνια νοσήματα.

    history cannabis 6

    Γιατί, όμως;

    Ο γιατρός Giancalo Arnao αναφερόμενος στην έρευνα του Sydney Cohentoy 1976 τονίζει ότι η κάνναβη επιδρά, κυρίως, στο δεξιό ημισφαίριο του εγκεφάλου της αφηρημένης νόησης και της φαντασίας. Οι επιδόσεις σε προφορικά αναλυτικά τεστ, που εντοπίζονται στο αριστερό ημισφαίριο ήταν χαμηλές, ενώ οι επιδόσεις σε μη προφορικές δημιουργικές ασκήσεις, που εντοπίζονται στο δεξιό ημισφαίριο ήταν υψηλές. Έτσι με την τόνωση των λειτουργιών του αριστερού ημισφαιρίου οι κυβερνώντες επεδίωκαν την πειθαρχία, την υπακοή, την ρεαλιστική λογική και την πειθαρχημένη εργασία. Οι κυβερνώντες επιζητούσαν ένα υπάκουο και άβουλο κοινωνικό μοντέλο κι ενώ, όπως και σήμερα δεν απαγορεύουν την χρήση μορφίνης και άλλων οποιοειδών, έτσι και τότε απαγόρευσαν μόνο τη χρήση της κάνναβης.

    Τα αντικοινωνικά και εγκληματικά χαρακτηριστικά που δόθηκαν στη χρήση της κάνναβης στην Ελλάδα ήταν τα ίδια που δόθηκαν και στην Αμερική, στη διάρκεια της εκστρατείας ενάντια στη μαριχουάνα. Θεωρούσαν την κάνναβη το δηλητήριο των μαύρων ενάντια στους λευκούς.

    Το 1937 με το νόμο Marijuana Taxt Act αναγνωρίζεται η χρήση της μαριχουάνας ως φάρμακο, αλλά υπήρχε ετήσιος φόρος για τους γιατρούς που το συνταγογραφούσαν, για τους φαρμακοποιούς που το πουλούσαν και για τους αγρότες που το παρήγαγαν.

    Στην Ελλάδα μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου πολέμου το ΚΚΕ ισχυρίζεται ότι η διάδοση της κάνναβης απειλεί την ελληνική νεολαία. Η ΕΠΟΝ κάνει εκστρατεία για την καταπολέμηση της κάνναβης και ξεριζώνει φυτείες στο Βόλο. Σε όλη τη Θεσσαλία γίνονται διαλέξεις, επιτροπές, παρουσίαση στο δεσπότη και κλίση εισαγγελέα για να σταματήσουν την εξάπλωση της κάνναβης.

    Όμως η χρήση της κάνναβης διατηρήθηκε παντού, σε μεγάλη κλίμακα στις ΗΠΑ τη δεκαετία 1960, στην Ευρώπη τη δεκαετία 1970 και στην Ελλάδα μετά τη Μεταπολίτευση και τη δεκαετία 1980.

    Τη δεκαετία 1966-1976 στις ΗΠΑ έγιναν 10.000 έρευνες και μόνο 12 από αυτές κατέληξαν σε αρνητικά αποτελέσματα

    Άρα η απαγόρευση της κάνναβης ήταν σε αντίθεση με την επιστημονική γνώση και οφειλόταν σε ιδιοτελείς, οικονομικούς και πολιτικούς λόγους.

    Το Σεπτέμβριο του 1983 επί προεδρίας Ρ.Ρίγκαν γίνεται προσπάθεια καταστροφής των ντοκουμέντων όλων των ερευνών που έγιναν από το 1966-1976, αλλά επειδή υπήρξε αντίδραση από τα Πανεπιστήμια, άρχισε η χρηματοδότηση ερευνών που στυμμένες θα ανακάλυπταν τις βλαβερές συνέπειες της κάνναβης.

    Όμως, μάταια...

    Το 1953 οι καθηγητές L. Thompson & R. Proctor με εργασία τους διαβεβαίωσαν ότι η κάνναβη δεν προκαλεί σωματική ή ψυχική εξάρτηση και η διακοπή της δε συνοδεύεται από στερητικά συμπτώματα.

    Αλλά και πολλοί Έλληνες Καθηγητές Φαρμακολογίας, Ιατροδικαστές και Ψυχίατροι διαβεβαίωσαν το ίδιο.

    Η εξάρτηση από τα οπιούχα, τα βαρβιτουρικά, τα οινοπνευματώδη και τον καπνό είναι αποδεδειγμένη.

    Στην αρχή του προηγούμενου αιώνα, με την ανάπτυξη της βιομηχανικής παραγωγής, τη συγκέντρωση στις πόλεις και την ανάπτυξη της ψυχολογίας και της φαρμακολογίας οι διαχειριστές της εξουσίες επιδίωξαν να πετύχουν έναν μαζικό έλεγχο στους πολίτες.

    Εργασία, αγορά, πειθαρχία.

    Το 1995 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακοινώνει ότι οι επιπτώσεις του αλκοόλ και του καπνού είναι πιο βλαβερές από αυτές της κάνναβης.

    Το 1972 η Κυβερνητική Επιτροπή του Καναδά τονίζει ότι η μαριχουάνα δεν επηρεάζει αρνητικά την ετοιμότητα ή το χρόνο αντίδρασης.

    Σήμερα, είναι αποδεδειγμένη η χρησιμότητα της ιατρικής κάνναβης σε ασθένειες και διαταραχές της υγείας.

    history cannabis 5

    Η Ιστορία της Κάνναβης ως θεραπευτικό μέσο

    Μυθολογία

    Η Cannabis Sativa έχει πρωταρχική θέση σε όλες τις ποικιλίες της.

    Κίνα

    Στην Κίνα την τρίτη χιλιετία π.Χ ο Σεν Νουγκ μετέδωσε τη χρηστική αξία και καλλιέργεια της κάνναβης για υφάσματα, σχοινιά, δίχτυα, για τη διατροφή και τη θεραπεία. Την πρότεινε για τους ρευματικούς πόνους, για την αρθρίτιδα, για τον πυρετό, για την ελονοσία, για τη δυσκοιλιότητα, το βήχα και τους πόνους της περιόδου.

    Ινδία

    Στην Ινδία τη δεύτερη χιλιετία π.Χ. χρησιμοποιούν την κάνναβη ως ενισχυτικό του πνεύματος και της γαλήνης, ως τονωτικό, αντιβηχικό, αντιπυρετικό, ηρεμιστικό, ορεξιογόνο, αντικαταθλιπτικό κ.ά

    Αγιουρβέδα

    Στην Αγιουρβεδική Ιατρική τη δεύτερη χιλιετία π.Χ. το χρησιμοποιούν ως αναλγητικό, αντισπασμωδικό και χωνευτικό.

    Ασσυρία

    Το 2000 π.Χ. το χρησιμοποιούν ως αναλγητικό, ευφραντικό, αντικαταθλιπτικό και υπνωτικό.

    Αίγυπτος

    Το 1500 π.Χ. στον πάπυρο Erbs συνιστάται ως μητροσυσπαστικό και βοηθητικό στον τοκετό. Επίσης, 2 αιώνες αργότερα χρησιμοποιείται για το γλαύκωμα και σαν αντισηπτικό.

    Διοσκουρίδης

    Τον 1ο αιώνα μ. Χ. συνιστά την κάνναβη ως αναλγητικό.

    Πλίνιος ο Πρεσβύτερος

    Το 2ο αιώνα μ. Χ. συνιστά κάνναβη για το βήχα, τους σπασμούς και τα εγκαύματα.

    Άραβες

    Οι Άραβες χρησιμοποιούν την κάνναβη για τη θεραπεία ασθενειών από το 10ο αιώνα μ.Χ.

    Αγγλία

    Ο Άγγλος ιερέας Robert Burton συστήνει την κάνναβη στη θεραπεία της κατάθλιψης. 

    Ευρώπη

    Στην Πλήρη Βοτανική που εκδόθηκε το 1645 η κάνναβη ήταν φάρμακο για το βήχα, τον πυρετό, τον πόνο, τα εγκαύματα και άλλα.

    Κίνα

    Τον 16 ο αιώνα συνιστούσε την κάνναβη ως αντιγηραντικό, τονωτικό και επιβοηθητικό στις παραλύσεις.

    Αγγλία

    Το 1764 στο Νέο Αγγλικό Συνταγολόγιο συστήνονται ρίζες κάνναβης για τις φλεγμονές του δέρματος.

    Εδιμβούργο

    Το 1794 στο Νέο Συνταγολόγιο του Εδιμβούργου συστίνεται λάδι από σπόρους κάνναβης, μαζί με γάλα, για τη θεραπεία του βήχα.

    Καλκούτα

    Ο W.D. O' Shaughnessy χειρουργός και καθηγητής Χημείας στην Ιατρική Σχολή Καλκούτας την εφάρμοσε θεραπευτικά για τους ρευματικούς πόνους, τους σπασμούς της επιληψίας, του τετάνου και της λύσσας.

    Γαλλία

    Ο ψυχίατρος Moreau de Tours χρησιμοποίησε την κάνναβη για τις ψυχικές διαταραχές, όπως, τη μελαγχολία, τις ιδεοληπτικές διαταραχές, τις έμμονες ιδέες και την υπομανία.

    Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής

    Το 1854 το Συνταγολόγιο των ΗΠΑ περιέγραφε την ιαματική δράση των αποσταγμάτων της κάνναβης για την αϋπνία, τους σπασμούς, τους πόνους, τις νευραλγίες, το βήχα, τη σπαστικότητα, την υστερία, την κατάθλιψη, την ψύχωση και τις αιμορραγίες της μήτρας.

    Το 1860 ο Δρ. R.R. M'Meens χρησιμοποιούσε την κάνναβη για: τέτανο, νευραλγίες, αιμορραγία μήτρας, δυσμηνόρροια, σπασμούς, ρευματικούς πόνους, άσθμα, ψύχωση λοχίας, χρόνια βρογχίτιδα, ανορεξία και σαν ηρεμιστικό.

    Το 1887 ο H.A. Hare χρησιμοποιούσε την κάνναβη στο Οχάιο για τις ημικρανίες και ως τοπικό αναισθητικό.

    Αγγλία

    Το 1881ο ΔΡ. H.H. Kane θεράπευσε μια Αγγλίδα από τον αλκοολισμό.

    Το 1890 ο Δρ. J.R. Reynolds που ήταν προσωπικός γιατρός της βασίλισσας Βικτωρίας της Μεγάλης Βρετανίας χρησιμοποιούσε την κάνναβη για την αϋπνία, τις ημικρανίες, την επιληψία, την κατάθλιψη, το βρογχικό άσθμα και τη δυσμηνόρροια.

    Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής

    Το 1889ο E. Birch χρησιμοποιούσε την κάνναβη για την αϋπνία και την ανορεξία.

    Το 1891 ο Δρ. J.B. Mattison χρησιμοποιούσε την κάνναβη για τις αναλγητικές και υπνωτικές της ιδιότητες, για τη δυσμηνόρροια, το άσθμα, το γαστρικό έλκος, το τρομώδες παραλήρημα, και ως υποκατάστατο οπιούχων.

    Μεγάλη Βρετανία

    Το 1899 0 Sir William Osler καθηγητής της Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης χρησιμοποιούσε κάνναβη για το στρες. 

    Από το 1840 έως το 1900 δημοσιεύθηκαν πάνω από 100 άρθρα για τις θεραπευτικές ιδιότητες της κάνναβης: ημικρανίες, νευραλγίες, νευρικό τρόμο, μυϊκοί σπασμοί, επιληψία, τέτανος, άσθμα, βήχας, αϋπνία, άγχος, ψυχώσεις, κατάθλιψη, αιμορραγίες μήτρας, δυσμηνόρροια, στέρηση οπίου, υποκατάσταση οπίου.

    Ελλάδα

    Στο Μέγα Λεξικόν της Ιατρικής του 1929 η κάνναβη αναφέρεται ως τοπικό καταπραϋντικό, όπως σε πόνους του στομάχου, ως υπνωτικό, φάρμακο για τις ημικρανίες, τις νευρώσεις και τις παραλύσεις.

    Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής

    Το 1937 επιβάλλεται ο νόμος Marijuana Tax Act με τον οποίο η κάνναβη είναι χρήσιμο φάρμακο, αλλά οι φόροι για τους γιατρούς, τους φαρμακοποιούς και τους αγρότες ήταν δυσβάσταχτος κι έτσι για 50 έτη έρευνες γινόντουσαν μόνο για συνθετικά κανναβινοειδή.

    To 1942 o Δρ. S. Allentuck & K.M. Bowman χρησιμοποιούσαν τα παράγωγα κάνναβης για το στερητικό σύνδρομο από οπιούχα.

    Το 1947 ο G.T. Stockings χρησιμοποιούσε συνθετική κάνναβη στην κατάθλιψη και στον ψυχαναγκασμό.

    Το 1949 οι J.P. Davis & H.H. Ramsey χρησιμοποιήσαν την κάνναβη για την επιληψία.

    Το 1953 οι L.J. Thompson & R.C. Proctor χρησιμοποιούσαν συνθετική κάνναβη για το στερητικό σύνδρομο από διακοπή αλκοόλ και βαρβιτουρικών.

    Τσεχοσλοβακία

    Το 1960 Τσεχοσλοβάκοι ερευνητές αναδεικνύουν τις αντιβακτηριδιακές ιδιότητες της κάνναβης. Το κανναβιδιολικό οξύ είναι αποτελεσματικό σε Gram θετικούς μικροοργανισμούς, όπως σε στελέχη χρυσίζοντα σταφυλόκοκκου ανθεκτικού στη μεθυκιλλίνη.

    Ισραήλ

    Το 1964 ο Raphael Mechoulam ανακαλύπτει τη Δ9 THC. Η κανναβινόλη ή CBN και η κανναβιδιόλη ή CBD είχαν ανακαλυφθεί από το 1940

    Το 1968 άρχισε η χρήση της κάνναβης στην ψυχοθεραπεία, λόγω της ψυχικής χαλάρωσης και της διευκόλυνσης της συναισθηματικής επικοινωνίας που επιφέρει.

    history cannabis 2

    Οι θεραπευτικές εφαρμογές της κάνναβης το 1969

    Αναλγητικό

    Υπνωτικό

    Σπασμολυτικό

    Αντιεπιληπτικό

    Για τις νευραλγίες

    Για τις ημικρανίες

    Για τη νευραλγία τριδύμου

    Για την ψυχοθεραπεία

    Αντικαταθλιπτικό

    Αντιασθματικό

    Διευκολύνει τον τοκετό (Ωκυτόκο)

    Αντικαρκινικό

    Τοπικό αναισθητικό

    Στερητικό σύνδρομο αλκοόλ, οπιούχων και βαρβιτουρικών

    Αναλγητικό στον τοκετό

    Αντιβιοτικό

    Αντιφλεγμονώδες

    Αντιοξειδωτικό

    Αντιπυρετικό

    Αντιυπερτασικό

    Αντιεμετικό

    Αντιγλαυκωματικό

    Αγχολυτικό

    history cannabis 3

    Το 1976 ο R. Randal θεράπευσε με την κάνναβη το γλαύκωμα που είναι ασθένεια των οφθαλμών από αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση.

    Το 1976 άρχισε στην Ολλανδία η πώληση μικρών ποσοτήτων κάνναβης σε coffee shops.

    Το 1978 στο New Mexico στις ΗΠΑ με νόμο γίνεται διαθέσιμη η ιατρική κάνναβη.

    Από το 1970-1980 τριάντα τρεις πολιτείες ακολούθησαν.

    Μεταξύ 1974-1984 δεκαεπτά πολιτείες πήραν άδεια για χρήση της κάνναβης για το γλαύκωμα και τους εμέτους από τη χημειοθεραπεία του καρκίνου.

    Το 1985 εγκρίθηκε συνθετική THC για τη ναυτία και τους εμέτους από τη χημειοθεραπεία του καρκίνου.

    Το 1988 επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη υποδοχέων κάνναβης στον εγκέφαλο και στον ανθρώπινο οργανισμό.

    Το 1992 ανακαλύφθηκε το ενδογενές κανναβινοειδές (ανανταμίδη).

    Το 1995 ανακαλύφθηκε το ενδογενές κανναβινοειδές (αραχιδονογλυκερόλη ή 2-AG).

    Τόσο τα ενδοκανναβινοειδή όσο και τα φυτοκανναβινοειδή ξεκλειδώνουν τις ίδιες κλειδαριές-υποδοχείς στον ανθρώπινο εγκέφαλο και στον υπόλοιπο οργανισμό κι έτσι διατηρείται η ομοιόσταση στον οργανισμό.

    Μετά την ανακάλυψη του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος ασθενείς με καρκίνο, HIV/AIDS, σκλήρυνση κατά πλάκας, γλαύκωμα χρησιμοποιούν ιατρική κάνναβη για τη θεραπεία τους.

    Το 1996 νομιμοποιείται η ιατρική κάνναβη για συνταγογράφηση και καλλιέργεια στην Καλιφόρνια.

    Σήμερα πάνω από είκοσι πολιτείες στις ΗΠΑ έχουν νομιμοποιήσει την ιατρική κάνναβη και τη χρησιμοποιούν για τη ναυτία και τον πόνο σε καρκινοπαθείς. σε σπαστικές καταστάσεις, σε διαταραχές κινητικότητες, σε βλάβες νωτιαίου μυελού, σε μετεγχειρητικές επώδυνες καταστάσεις, σε καχεξία από AIDS, σε καρκινική καχεξία και στο γλαύκωμα.

    history cannabis 4

    Στην Ευρώπη οι Ισπανοί ερευνητές απέδειξαν τη θεραπευτική επίδραση της κάνναβης στον καρκίνο.

    Στην Ευρώπη οι Γερμανοί ερευνητές απέδειξαν τη θεραπευτική επίδραση της κάνναβης στις ψυχώσεις.

    Στην Ευρώπη οι Ιταλοί ερευνητές απέδειξαν τη θεραπευτική επίδραση της κάνναβης σε πολλές ασθένειες.

    Η ιατρική κάνναβη έχει θεραπευτική δράση σε πολλές ασθένειες.

    Η ιατρική κάνναβη έχει στόχο και σκοπό την ΟΜΟΙΟΣΤΑΣΗ, δηλαδή, τη διατήρηση της ισορροπίας του εσωτερικού περιβάλλοντος, παρ' όλες τις διακυμάνσεις κι επιδράσεις του εξωτερικού περιβάλλοντος.

    Η κάνναβη ρυθμίζει τον πόνο, την αρτηριακή πίεση, την ένταση, την όρεξη, τις φλεγμονές, τη θερμοκρασία, την προστασία του νευρικού συστήματος, τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και την αντίσταση στους όγκους.

    Η κάνναβη ενισχύει και ενδυναμώνει το ενδοκανναβινοειδές σύστημα που υπάρχει στον οργανισμό για τη διατήρηση της ομοιόστασης, της ισορροπίας και της υγείας

    Η συνταγογράφηση κάνναβης (Medical Cannabis) είναι νόμιμη σε πολλές πολιτείες της ΗΠΑ, στον Καναδά, στο Ισραήλ, σε είκοσι χώρες της Ευρώπης, σε Λατινική Αμερική, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία

    Medical Cannabis!!!

    Βιβλιογραφία

    Το Ίαμα Κάνναβη

    Γιώργης Α. Οικονομόπουλος

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Η καλύτερη πιστοποιημένη κάνναβη για να έχετε την υγεία σας

    Πατήστε, πατώντας εδώ, για να παραγγείλετε την βιολογική φυτική κάνναβη για να έχετε την υγεία σας

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα κανναβινοειδή είναι οι προστάτες της ομοιόστασης και της υγείας

    Σύνδρομο Tourettte και κάνναβη

    Η θεραπεία των ασθενειών πρέπει να γίνεται με φυσικά φάρμακα

    Η αντιφλεγμονώδης δράση της κάνναβης

    Κάνναβη και νόσος του Πάρκινσον

    Κάνναβη και τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    Κάνναβη και νόσος Huntington

    Κάνναβη και νόσος Alzheimer

    Κάνναβη και σύνδρομο μετατραυματικού στρες

    Η ιατρική κάνναβη ως ορεξιογόνο

    Κάνναβη και στέρηση αλκοόλ και οπιούχων

    Ιατρική κάνναβη και σχιζοφρένεια

    Κάνναβη και μανιοκατάθλιψη

    Κάνναβη και HIV/AIDS

    Η αντιμικροβιακή δράση της κάνναβης

    Γιατί η συμβατική ιατρική δεν είναι αποδοτική

    Οστά και κάνναβη

    Σταματήστε να φαρμακώνεστε

    Η αντιεμετική δράση της κάνναβης

    Κάνναβη και γαστρεντερικές διαταραχές

    Η χρήση της κάνναβης στις απεξαρτήσεις

    Η χρήση της κάνναβης στις απεξαρτήσεις

    Κάνναβη και ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Κάνναβη και αναλγησία

    Κάνναβη και ινομυαλγία

    Κάνναβη και αϋπνία

    Η κάνναβη στη θεραπεία του γλαυκώματος

    Ιατρική κάνναβη και λεμφώματα

    Καρκίνος του στόματος και κάνναβη

    Καρκίνος θυρεοειδούς και κάνναβη

    Σάρκωμα Kaposi και κάνναβη

    Αμυοτροφική Πλευρική Σκλήρυνση και Κάνναβη

    Η κάνναβη αυξάνει τη δημιουργικότητα

    Προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση και κάνναβη

    Καρκίνος του δέρματος και κάνναβη

    Λευχαιμία και κάνναβη

    Κάνναβη και καρκίνος του προστάτη

    Γιατί η κάνναβη θεραπεύει κάθε ασθένεια

    Κάνναβη και καρκίνος παχέος εντέρου

    Καρκίνος ήπατος και κάνναβη

    Καρκίνος παγκρέατος και κάνναβη

    Κάνναβη και καρκίνος στομάχου

    Καρκίνος εγκεφάλου και κάνναβη

    Κάνναβη και καρκίνος

    Κάνναβη και παθήσεις του ήπατος

    Κάνναβη και καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Κάνναβη και καρκίνος του μαστού

    Βρογχικό άσθμα και κάνναβη

    Το άτμισμα κάνναβης είναι θεραπεία για το άγχος και την κατάθλιψη

    Η κάνναβη στη θεραπεία του καρκίνου του πνεύμονα

    Οδηγός Συσχέτισης Κανναβινοειδών και Ασθενειών

    Η απόλυτη θεραπεία για όλα τα προβλήματα υγείας

    Κάνναβη και ακράτεια ούρων

    Κάνναβη και Διαβήτης

    Κάνναβη και αθλητισμός

    Το έλαιο κάνναβης στις δερματικές παθήσεις

    Να χρησιμοποιείτε κρέμες κάνναβης

    Θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας με ιατρική κάνναβη

    Πότε πρέπει να χορηγείται ιατρική κάνναβη στα κατοικίδια

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα

    Θυρεοειδίτιδα Hashimoto και κάνναβη

    Πνευμονική ίνωση και ιατρική κάνναβη

    Η νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης θα προάγει την υγεία

    Η κάνναβη είναι το καλύτερο παυσίπονο

    Αν διαγνωσθείτε με καρκίνο ανακτήσετε την υγεία σας με τη φαρμακευτική κάνναβη

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Η κάνναβη μειώνει τη χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων

    Η κάνναβη είναι πολύτιμο φυτό

    Λιποσωμιακή κάνναβη

    Η κάνναβη προστατεύει τον εγκέφαλο από τη γήρανση

    Γιατί οι καρκινοπαθείς πρέπει να παίρνουν κάνναβη

    Συντονιστείτε με τη συχνότητα της κάνναβης

    Η κάνναβη είναι καλύτερη από τα αντικαταθλιπτικά

    Διατροφικές συμβουλές για όσους παίρνουν κάνναβη για τη θεραπεία του καρκίνου τους

    Η κάνναβη θεραπεύει τον πονοκέφαλο

    Οι κρέμες με κάνναβη έχουν πολλά οφέλη για το δέρμα σας

    Η κάνναβη φάρμακο για το εγκεφαλικό και την καρδιακή προσβολή

    Ένα πρωτόκολλο με κάνναβη για τη θεραπεία του καρκίνου

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Εμπιστευθείτε το ογκολογικό συμβούλιο της EMEDI

    Πώς η κάνναβη θεραπεύει τον καρκίνο

    Λάδι κάνναβης και καρκίνος

    Ο κόσμος στον οποίο θέλουμε να ζούμε

    Η κάνναβη θεραπεύει τον καρκίνο

    Ποιοι πρέπει να πίνουν φρέσκο χυμό μαριχουάνας

    Η κανναβιδιόλη βοηθάει στην ανακούφιση του πόνου

    Η κάνναβη σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κάνναβη

    Κάνναβη και Κανναβινοειδή

    Το χασίς φάρμακο για τον καρκίνο μαστού

    www.emedi.gr