Κυριακή, 29 Δεκεμβρίου 2019 20:15

Κάνναβη και νόσος του Πάρκινσον

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Η ιατρική μαριχουάνα για τη θεραπεία της νόσου του Parkinson

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Η νόσος του Πάρκινσον είναι μια νευροεκφυλιστική διαταραχή που επηρεάζει την ικανότητα του ατόμου να κινηθεί.

Δεδομένου ότι πρόκειται για μια προοδευτική ασθένεια, η ασθένεια του Πάρκινσον επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου. Σε πολλούς ανθρώπους, τα συμπτώματα ξεκινούν ήπια, αλλά αρχίζουν να παρεμβαίνουν όλο και περισσότερο στην καθημερινή ζωή.

Σε έναν υγιή εγκέφαλο, τα εγκεφαλικά κύτταρα παράγουν μια χημική ουσία που ονομάζεται ντοπαμίνη. Η ντοπαμίνη είναι υπεύθυνη για τη μετάδοση μηνυμάτων εντός του εγκεφάλου που ελέγχουν την κίνηση στο ανθρώπινο σώμα. Όταν τα κύτταρα αυτά καταστραφούν, τα σημεία της νόσου του Πάρκινσον αρχίζουν να εμφανίζονται.

Ο εγκέφαλος αποτελείται από φαιά και λευκή ουσία που περιέχει εκατομμύρια νευρικά κύτταρα. Η Φαιά ουσία αποτελεί μέρος του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος των σπονδυλωτών που περιέχει τα σώματα των νευρικών κυττάρων τα οποία και δίνουν στο υλικό ένα γκρι χρώμα. Η φαιά ουσία περιέχει, μεταξύ άλλων κυττάρων, τους νευρώνες, κυτταρικά σώματα και μεγάλο τμήμα νευραξόνων, το οποίο συνεχίζει στη λευκή ουσία (νευρικά κύτταρα), ενώ το γκριζωπό της χρώμα το οφείλει στο ότι μέσα σε αυτή βρίσκονται σε μεγάλη συγκέντρωση και τα σώματα των κυττάρων αυτών. Αντίθετα, η λευκή ουσία σχηματίζεται, κυρίως, από την συνέχεια των νευραξόνων. Στον εγκέφαλο η φαιά ουσία βρίσκεται εξωτερικά, κυρίως, και σχηματίζει τις έλικες και τις αύλακες της επιφάνειας του εγκεφάλου. Μικρότερες μάζες από φαιά ουσία βρίσκονται και στο εσωτερικό του εγκεφάλου, σχηματίζοντας δομές μέσα στη λευκή ουσία, οι οποίες ονομάζονται εγκεφαλικοί πυρήνες. Αντίθετα με τον εγκέφαλο, στο νωτιαίο μυελό η φαιά ουσία βρίσκεται σε εσωτερική διάταξη σε σχήμα Η (κατά διατομή) σχηματίζοντας μια στήλη στο κέντρο, περιβαλλόμενη από τη λευκή ουσία του νωτιαίου μυελού, κατά μήκος του. Ο λεγόμενος συντονισμός γίνεται στη φαιά ουσία του κεντρικού νευρικού συστήματος. Αυτά τα νευρικά κύτταρα, ή οι νευρώνες, επικοινωνούν μέσω της απελευθέρωσης χημικών ουσιών που ονομάζονται νευροδιαβιβαστές. Μόλις διεγερθεί ένας νευρώνας, ο νευροδιαβιβαστής απελευθερώνεται από τον νευρώνα και διασχίζει ένα κενό που ονομάζεται σύναψη. Στη συνέχεια συνδέεται με έναν δέκτη σε έναν άλλο νευρώνα, μεταδίδοντας έτσι το σήμα. Η νόσος του Πάρκινσον είναι ένας εκφυλισμός της περιοχής του εγκεφάλου που ευθύνεται για τις μυϊκές κινήσεις, δηλαδή, οι χρωματισμένοι νευρώνες που βρίσκονται στη μέλαινα ουσία στο μεσεγκέφαλο. Η καταστροφή αυτών των νευρώνων οδηγεί σε μειωμένη διαθεσιμότητα ντοπαμίνης, η οποία είναι ένας τύπος νευροδιαβιβαστή. Ως αποτέλεσμα, τα νεύρα σε αυτόν τον τομέα δεν μπορούν να στείλουν το σήμα τους σε άλλα νεύρα για να κατευθύνουν μια συγκεκριμένη κίνηση του σώματος. Το αποτέλεσμα είναι οι τρόμος του σώματος, η βραδύτητα της κίνησης, η δυσκαμψία και τα προβλήματα ισορροπίας. 

Οι άνδρες αναπτύσσουν τη νόσο του Πάρκινσον, 1,5 φορές πιο συχνά από ότι οι γυναίκες.

Η νόσος του Πάρκινσον είναι πιο συχνή στους ηλικιωμένους και συνήθως, διαγιγνώσκεται μετά την ηλικία των 50 ετών. Περίπου το 4% των ασθενών νοσούν πριν την ηλικία των 50 ετών. 

Η νόσος του Πάρκινσον είναι μια νευροεκφυλιστική διαταραχή και τα κυριότερα συμπτώματά της είναι η βραδυκινησία, η ακαμψία, ο τρόμος, η δυσκολία βαδίσματος και η χαρακτηριστική ακινησία του προσώπου πουείναι σα μάσκα.

Η κάνναβη έχει αντικαταθλιπτικές ιδιότητες.

Η βλάβη στη νόσο του Πάρκινσον εντοπίζεται στα βασικά γάγγλια που ελέγχουν τις κινήσεις. Τακανναβινοειδή μειώνουν την τοξικότητα και τους προφλεγμονώδεις παράγοντες στους νευρώνες.

Η Δ9 Τετραϋδροκανναβιβαρίνη που είναι συστατικό της Cannabis Sativa ανακουφίζει από τασυμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον κι επιβραδύνει την πρόοδο της. Επίσης, η Κανναβιδιόλη μειώνει τα ψυχωσικά συμπτώματα σε ασθενείς με Πάρκινσον.

Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα βοηθά στην αποκατάσταση του εγκεφάλου, στη νευρική επιβίωση και ανάκαμψη.

parkinson hempoil 3

Σημεία και συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον

Τυπικά, τα σημεία της νόσου του Πάρκινσον εμφανίζονται αργά, όπως, ένας λεπτός τρόμος σε ένα μόνο χέρι, για παράδειγμα. Αν και οι περισσότεροι άνθρωποι συνδέουν τη νόσο του Πάρκινσον με τα τραντάγματα ή τα κουνήματα, η ασθένεια μπορεί, επίσης, να προκαλέσει την ακαμψία τμημάτων του σώματος. Για παράδειγμα, ένα άτομο που πάσχει από τη νόσο του Πάρκινσον μπορεί να φαίνεται ότι δεν έχει έκφραση του προσώπου ή μπορεί να φαίνεται να έχει ένα ασυνήθιστα δύσκαμπτο βάδισμα όταν περπατάει.

Τα αξιοσημείωτα συμπτώματα της γενικής ασθένειας δεν εμφανίζονται μέχρι την ηλικία των 50 ετών. Μαζί με τα τραντάγματα, τον τρόμο ή το "πάγωμα", ένα άτομο που πάσχει από νόσο του Πάρκινσον μπορεί, επίσης, να υποφέρει από άλλα συμπτώματα, όπως δυσκοιλιότητα, δυσκολία στην κατάποση,  μυϊκοί πόνοι, μυϊκή δυσκαμψία, χαμηλή αρτηριακή πίεση κι επιβράδυνση ομιλίας.

Μαζί με τα φυσικά συμπτώματα της νόσου του Parkinson, η ασθένεια μπορεί, επίσης, να προκαλέσει άγχος, κατάθλιψη και απώλεια μνήμης, καθώς και σύγχυση.

Τα συμπτώματα της νόσου του Parkinson μπορεί να διαφέρουν από ασθενή σε ασθενή.

Στα πρώτα στάδια της κατάστασης, τα συμπτώματα είναι συχνά ήπια.

parkinson hempoil 1

Τα κυριότερα συμπτώματα της νόσου του Parkinson

-Τρόμος σε κατάσταση ηρεμίας: Ένα από τα πιο συχνά πρωταρχικά συμπτώματα της νόσου του Parkinson είναι ο τρόμος όταν κάποιος ξεκουράζεται. Το σύμπτωμα εμφανίζεται σε περίπου το 70% των ασθενών με την πάθηση. Συνήθως, ο τρόμος φαίνεται μόνο σε ένα δάχτυλο του ενός χεριού και συμβαίνει όταν τα χέρια είναι χαλαρά και σε ηρεμία.

-Ακαμψία: Η μυϊκή δυσκαμψία ή ακαμψία είναι ένα άλλο βασικό σύμπτωμα της νόσου του Πάρκινσον. Όταν οι μύες ενός ατόμου είναι δύσκαμπτοι, η εμβέλειά τους είναι περιορισμένη. Οι ασθενείς με δύσκαμπτους μύες είναι δύσκολο ή επώδυνο να μετακινηθούν.

-Βραδυκινησία: Η βραδυκινησία είναι η επιβράδυνση της κίνησης. Η νόσος του Πάρκινσον επιβραδύνει το κινητικό σύστημα, και μειώνονται οι εκφράσεις του προσώπου και μειώνεται η ικανότητα ενός ατόμου να εκτελεί  απλές δραστηριότητες,. Τα άτομα που πάσχουν από βραδυκινησία σέρνουν τα πόδια τους όταν περπατούν.

-Ορθοστατική αστάθεια: Η νόσος του Πάρκινσον μπορεί, επίσης, να επηρεάσει την ικανότητα ενός ατόμου να στέκεται όρθιος. Η ορθοστατική αστάθεια αναφέρεται στην ταλαντευόμενη κίνηση των ανθρώπων όταν στέκονται. Η αστάθεια μπορεί να κάνει ένα άτομο πιο πιθανό να πέσει πίσω ή να χτυπήσει.

Εκτός από τα πρωτογενή συμπτώματα της κίνησης, υπάρχουν πλήθος δευτερευογενών συμπτωμάτων που σχετίζονται με τη νόσο του Πάρκινσον. 

Δευτερεύοντα συμπτώματα της νόσου του Parkinson

Μια έκφραση του προσώπου που μοιάζει με μάσκα: H μείωση της κίνησης κάνει το πρόσωπο ανέκφραστο.

Δυστονία: Όταν ένα άτομο έχει δυστονία, εμφανίζονται ακούσιες μυϊκές συσπάσεις που προκαλούν κράμπες σε μια περιοχή ή ασυνήθιστη στάση και θέση του σώματος.

Μικρές κινήσεις: Περιστασιακά, οι κινήσεις των ανθρώπων γίνονται όλο και μικρότερες στη νόσο του Πάρκινσον, επειδή οι ασθενείς δυσκολεύονται να κάνουν επαναλαμβανόμενες κινήσεις.

Παγωμένες κινήσεις: Μερικές φορές, οι άνθρωποι με την πάθηση φαίνεται να παγώνουν ή να μην μπορούν να προχωρήσουν όταν αρχίσουν να περπατούν.

Αλλαγές στην ομιλία: Η νόσος του Πάρκινσον μπορεί να επηρεάσει τη φωνή ενός ατόμου. Μερικοί άνθρωποι αρχίζουν να μιλούν πιο απαλά ή μπορεί να αρχίσουν να μιλούν συνέχεια.

Επιταχυνόμενες κινήσεις: Αν και υπάρχει επιβράδυνση των κινήσεων, περιστασιακά οι σσθενείς μπορεί να μην μπορούν να ελέγξουν την επιτάχυνσή των κινήσεών τους.

Δυσκολία κατάποσης: Περιστασιακά, τα άτομα με νόσο του Parkinson έχουν πρόβλημα κατάποσης. Η δυσκολία στην κατάποση μπορεί να οδηγήσει σε σιελόρροια.

Σεξουαλικά προβλήματα.

Απώλεια ή εξασθένιση των λεπτών και ακαθάριστων κινητικών δεξιοτήτων.

Αν και τα κινητικά συμπτώματα είναι αυτά που συνηθέστερα συνδέονται με τη νόσο του Πάρκινσον, υπάρχει επίσης μια σειρά μη κινητικών συμπτωμάτων που συνοδεύουν τη νόσο ή που μπορεί να είναι ο πρόδρομος στην ανάπτυξη της νόσου. Για παράδειγμα, η δυσκοιλιότητα, η απώλεια της οσμής και ορισμένες διαταραχές του ύπνου θεωρούνται συχνά τα πρώτα σημεία της νόσου. Αυτά μπορεί να συμβούν χρόνια πριν από τον πρώτο τρόμο ή άλλα πρωτογενή κινητικά συμπτώματα.

Μετά την διάγνωση της νόσου και την έναρξη της θεραπείας, μπορούν να εμφανιστούν πολλά άλλα μη κινητικά συμπτώματα:

Αλλαγές στο βάρος

Διαταραχές ύπνου

Δυσκοιλιότητα

Κούραση και κόπωση

Αίτια της νόσου Πάρκινσον

Είναι πιθανό ότι μια γενετική μετάλλαξη μπορεί να οδηγήσει σε νόσηση από Πάρκινσον. Αλλά αυτές οι μεταλλάξεις είναι πολύ σπάνιες και επηρεάζουν μόνο ένα μικρό αριθμό ασθενών.

Είναι, επίσης, πιθανό οι περιβαλλοντικοί παράγοντες να αυξήσουν τον κίνδυνο ενός ατόμου να αναπτύξει ασθένεια του Parkinson. Αυτοί οι παράγοντες περιλαμβάνουν την έκθεση σε ορισμένα εντομοκτόνα και μυκητοκτόνα. 

Συμβατικές θεραπείες για τη νόσο του Πάρκινσον

Η φαρμακευτική αγωγή χρησιμοποιείται για την αύξηση των επιπέδων ντοπαμίνης στον εγκέφαλο, καθώς, και για τη θεραπεία των προβλημάτων κίνησης που σχετίζονται με την ασθένεια.

Τα αντικαταθλιπτικά, συνήθως, συνταγογραφούνται, για τη συνυπάρχουσα κατάθλιψη.

Η χειρουργική επέμβαση του εγκεφάλου για την εμφύτευση ενός ηλεκτροδίου βαθιά μέσα στον εγκέφαλο, όπου ελέγχεται η κίνηση, είναι επίσης μια επιλογή για την προχωρημένη νόσο του Πάρκινσον.

Συχνά, η αντιμετώπιση της πάθησης περιλαμβάνει ένα πολύπλοκο μείγμα φαρμάκων που πρέπει να ληφθούν με σταθερό πρόγραμμα καθ 'όλη τη διάρκεια της ημέρας.

Αν και τα φάρμακα μπορούν να βοηθήσουν, κάπως, στον έλεγχο των συμπτωμάτων, συνοδεύονται, συνήθως, από ένα ευρύ φάσμα δυσάρεστων παρενεργειών.

Οι ασθενείς πρέπει να κάνουν αλλαγές στον τρόπο ζωής για να βοηθήσουν στη διαχείριση των συμπτωμάτων.

Για παράδειγμα, η τακτική άσκηση μπορεί να βοηθήσει τους ασθενείς που αντιμετωπίζουν προβλήματα ισορροπίας ή αδυναμία λόγω της ασθένειας.

Η λήψη αρκετών συγκεκριμένων θρεπτικών ουσιών μπορεί, επίσης, να είναι επωφελής για τα άτομα με νόσο του Πάρκινσον.

Δεδομένου ότι η δυσκοιλιότητα είναι συχνά ένα σύμπτωμα της νόσου, πολλοί ασθενείς διαπιστώνουν ότι η αύξηση της πρόσληψης ινών τους βοηθά.

Επιπλέον, ορισμένες βιταμίνες και συμπληρώματα θεωρούνται ότι συμβάλλουν στη μείωση των συμπτωμάτων. Μερικοί ασθενείς λαμβάνουν το Coenzyme Q10 για τη βελτίωση της υγείας των νευρικών κυττάρων.

Η μείωση της ντοπαμίνης αντιμετωπίζεται με λεβοντόπα. Η λεβοντόπα χρησιμοποιείται ακόμα σήμερα για να αυξηθούν τα επίπεδα ντοπαμίνης στον εγκέφαλο. Επειδή, συχνά, προκαλεί ναυτία και έμετο, όταν συνταγογραφείται μόνο του, χορηγείται, συνήθως, σε συνδυασμό με καρβιντόπα για την ελαχιστοποίηση αυτών των παρενεργειών.

Παρόλο που ο συνδυασμός καρβιντόπα / λεβοντόπα είναι ένα από τα πιο αποτελεσματικά φάρμακα για τη θεραπεία της νόσου του Πάρκινσον, η αποτελεσματικότητά του μειώνεται με την πάροδο του χρόνου και συνδέεται, επίσης, με κάποιες δυσάρεστες παρενέργειες, όπως σύγχυση και ψευδαισθήσεις, δυσκινησία (μη ελεγχόμενες κινήσεις) και χαμηλή αρτηριακή πίεση.

Υπάρχουν ακόμη και οι αγωνιστές ντοπαμίνης. Ενώ, η λεβοντόπα μετατρέπεται σε πραγματική ντοπαμίνη στον εγκέφαλο, οι αγωνιστές της ντοπαμίνης μιμούνται μόνο τη συμπεριφορά της ντοπαμίνης. Οι αγωνιστές ντοπαμίνης έχουν, συνήθως, λιγότερο σοβαρές παρενέργειες από τη λεβοντόπα και η αποτελεσματικότητά τους μπορεί να διαρκέσει περισσότερο.

Δύο χειρουργικές επεμβάσεις διατίθενται επίσης για τη θεραπεία της νόσου του Parkinson.

Η πρώτη χειρουργική επέμβαση είναι γνωστή ως εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση. Εγκρίθηκε για πρώτη φορά το 1997 για τη θεραπεία των τρανταγμάτων που σχετίζονται με τη νόσο του Πάρκινσον, στη συνέχεια το 2002 για τη θεραπεία των προχωρημένων συμπτωμάτων της νόσου. Το 2016, εγκρίθηκε για τη θεραπεία των πρώιμων συμπτωμάτων.

Η εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση περιλαμβάνει την τοποθέτηση ηλεκτροδίων στην περιοχή του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνη για τη λειτουργία της κίνησης. Μία συσκευή ελέγχου εμφυτεύεται κοντά στους ώμους για την αποστολή ηλεκτρικών παλμών στα εμφυτευμένα ηλεκτρόδια. Η χειρουργική επέμβαση είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για τον έλεγχο των δονήσεων, την ελαχιστοποίηση της δυσκινησίας και τη συμβολή στη διατήρηση της δράσης της λεβοντόπα. Συχνά, τα οφέλη από τη χειρουργική επέμβαση διαρκούν περίπου πέντε χρόνια.

Η δεύτερη χειρουργική διαδικασία περιλαμβάνει την τοποθέτηση ενός σωλήνα στο στομάχι ή στο έντερο. Ο σωλήνας επιτρέπει τη χορήγηση μιας γέλης από καρβιντόπα / λεβοντόπα απευθείας στο έντερο. Η αποστολή του φαρμάκου κατευθείαν στο σύστημα πέψης βοηθά στη βελτίωση της απορρόφησης και της αποτελεσματικότητας.

parkinson hempoil 7

Η ιατρική μαριχουάνα για τη νόσο του Πάρκινσον

Η μαριχουάνα μπορεί να είναι μια εξαιρετική εναλλακτική λύση αντί για τα συμβατικά φάρμακα για τη νόσο του Πάρκινσον. Δυστυχώς, πολλά από τα συμβατικά φάρμακα που συνταγογραφούνται έχουν σημαντικές, αρνητικές παρενέργειες.

Η ιατρική μαριχουάνα προσφέρει αγχολυτικές και αντιοξειδωτικές ιδιότητες και προσφέρει ανακούφιση από τον πόνο.

Τα "ενεργά συστατικά" στη μαριχουάνα είναι τα κανναβινοειδή.

Ανάλογα με το στέλεχος και την ποικιλία της μαριχουάνα, μπορεί να υπάρχουν έως και 60 διαφορετικοί τύποι κανναβινοειδών. Τα πιο γνωστά από αυτά είναι η τετραϋδροκανναβιδιόλη ή η THC. Η THC είναι η ένωση που βοηθά τους ανθρώπους με την αλλαγή της διάθεσης, της συμπεριφοράς και του τρόπου με τον οποίο γίνεται αντιληπτός ο κόσμος.

Η παρουσία κανναβινοειδών δεν περιορίζεται στη μαριχουάνα. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος παράγει, επίσης, αυτές τις ενώσεις και ο εγκέφαλος περιέχει το ενδοκανναβινοειδές σύστημα, το οποίο έχει υποδοχείς που δεσμεύονται στα κανναβινοειδή. Όταν συμβαίνει αυτή η δέσμευση, μπορεί να επηρεάσει τα επίπεδα ορισμένων χημικών ουσιών στον εγκέφαλο, συμπεριλαμβανομένης της ντοπαμίνης.

Σε μερικές περιπτώσεις, τα κανναβινοειδή μπορούν να δράσουν ως αγωνιστές ντοπαμίνης, δηλαδή να μιμούνται τη χημική ουσία, να δεσμεύονται στους ίδιους υποδοχείς και να παράγουν τα ίδια αποτελέσματα με τη φυσική ντοπαμίνη.

Τα βασικά γάγγλια - η περιοχή του εγκεφάλου που ελέγχει την κίνηση - έχει μεγάλο αριθμό κανναβινοειδών υποδοχέων. Είναι ενδιαφέρον ότι τα άτομα με νόσο του Πάρκινσον έχουν, συχνά, λιγότερους υποδοχείς κανναβινοειδών από τους ανθρώπους χωρίς τη νόσο.

Τα κανναβινοειδή μπορούν να ανακουφίσουν κάποια συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον με τη μεσολαβητική δράση στους πυρήνες των βασικών γαγγλίων.

Ορισμένα κανναβινοειδή είναι ισχυρά αντιοξειδωτικά και μπορούν να προστατεύσουν τους νευρώνες από το θάνατο, ακόμη και χωρίς την ενεργοποίηση των υποδοχέων των κανναβινοειδών. Τα κανναβινοειδή μπορούν να καθυστερήσουν ή ακόμα και να σταματήσουν τον προοδευτικό εκφυλισμό των εγκεφαλικών ντοπαμινεργικών συστημάτων.

Σε μια μελέτη το 46% των ασθενών εμφανίζουν ήπια έως σημαντική βελτίωση στα συμπτώματά τους μετά από τη χρήση της φαρμακευτικής κάνναβης. Σχεδόν το 45% είχε βελτίωση στη βραδυκινησία και πάνω από το 30% παρουσίασε μείωση του τρόμου. Οι ασθενείς που συνέχισαν να χρησιμοποιούν ιατρική κάνναβη για τη νόσο του Πάρκινσον για τρεις μήνες εμφάνισαν συνεχή βελτίωση των συμπτωμάτων τους.

Τέλος, πολυάριθμες μελέτες δείχνουν ότι η ιατρική μαριχουάνα μπορεί να μειώσει τα επίπεδα άγχους και στρες. Παρόλο που μερικοί ασθενείς αναφέρουν στην πραγματικότητα αύξηση της ανησυχίας όταν βρίσκονται υπό την επήρεια μαριχουάνας, πολλοί αναφέρουν σημαντική μείωση.

Ο λόγος για την ανισότητα στα αποτελέσματα μπορεί να είναι το αποτέλεσμα της ατομικής χημείας του σώματος.

Τα κανναβινοειδή έχουν ιδιαίτερη σημασία για το νευρικό σύστημα. Ρυθμίζουν τη γένεση των νευρώνων και την επιβίωση των φυσιολογικών υγιών νευρικών κυττάρων και το θάνατο των διαφοροποιημένων παθολογικά. Τα κανναβινοειδή ανακάμπτουν και αναζωογονούν την εξασθενημένη λειτουργία των κυττάρων, μειώνουν την φλεγμονή και εμποδίζουν τη νευροεκφύλιση.

Τα κανναβινοειδή έχουν νευροπροστατευτική, αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτική δράση και δρουν θεραπευτικά στις νευροεκφυλιστικές διαταραχές, όπως στη νόσο Alzheimer, στη σκλήρυνση κατά πλάκας, στην ασθένεια Huntington και στη νόσο Parkinson.

Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα είναι στόχος για τη θεραπεία των κινητικών δυσλειτουργιών. Τα κανναβινοειδή είναι ευεργετικά στις διαταραχές των βασικών γαγγλίων, όπως η ασθένεια Parkinson και η ασθένεια Huntigton.  Τα κανναβινοειδή προσφέρουν ανακούφιση από τα ιδιαίτερα κινητικά συμπτώματα, όπως από τις χοριακές κινήσεις στη νόσο Huntigton και από τη βραδυκινησία και τον τρόμο στην ασθένεια Parkinson και καθυστερούν την εξέλιξη αυτών των ασθενειών, αφού έχουν νευροπροστατικές ιδιότητες, μειώνουνν την τοξικότητα και περιορίζουν την οξειδωτική βλάβη. Τα κανναβινοειδή παρέχουν νευροπροστασία ενάντια στην τοξικότητα της 6-υδροξυντοπαμίνης στην ασθένεια του Πάρκινσον.

parkinson hempoil 5

Ιατρική κάνναβη για τη θεραπεία της νόσου του Πάρκινσον

Η ιατρική μαριχουάνα και τα στελέχη, όπως, η Indica και η Sativa είναι αποτελεσματικές στη θεραπεία διαφόρων συμπτωμάτων της νόσου του Πάρκινσον.

Τα στελέχη Indica έχουν ηρεμιστικό αποτέλεσμα στον χρήστη, το οποίο είναι επωφελές για νυχτερινή χρήση ή για ασθενείς με αϋπνία.

Τα στελέχη Sativa έχουν ένα αναζωογονητικό αποτέλεσμα, το οποίο είναι χρήσιμο κατά τη διάρκεια της ημέρας όταν απαιτείται ενέργεια.

Τρόποι χρήσης της ιατρικής κάνναβης για τη νόσο του Πάρκινσον

Κάπνισμα: Αυτή η παραδοσιακή μέθοδος χρήσης μαριχουάνας παρέχει άμεση ανακούφιση από τα συμπτώματα. Το κάπνισμα μπορεί να προκαλέσει πνευμονικά προβλήματα λόγω των υποπροϊόντων που δημιουργούνται από το υψηλό σημείο θερμότητας. 

Άτμισμα: Το άτμισμα είναι μια εναλλακτική λύση στο κάπνισμα. Χρησιμοποιείται ένα χαμηλότερο σημείο θερμότητας και παράγονται έτσι λιγότερα υποπροϊόντα κι ελαχιστοποιούνται οι επιδράσεις στους πνεύμονες. Το άτμισμα παρέχει την ίδια άμεση ανακούφιση, αλλά με λιγότερες παρενέργειες.

Βρώσιμα προϊόντα κάνναβης: Οι ασθενείς που βρίσκονται στα αρχικά στάδια της νόσου του Πάρκινσον μπορούν να απολαύσουν βρώσιμα προϊόντα μαριχουάνας. Αυτή η μέθοδος πρόσληψης παρέχει μακρόχρονη ανακούφιση, αν και μπορεί να χρειαστούν έως και λίγες ώρες για την πλήρη εφαρμογή. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, η κατάποση συχνά γίνεται πιο δύσκολη. Σε αυτό το σημείο, τα βρώσιμα μπορεί να είναι πιο δύσκολo για τον ασθενή να τα καταπιεί.

Τοπική εφαρμογή: Μια άλλη επιλογή είναι η τοπική εφαρμογή μαριχουάνας σε συγκεκριμένες περιοχές του σώματος. Αυτό μπορεί να είναι επωφελές εάν αντιμετωπίζει ο ασθενής μυϊκή ακαμψία ή δυστονία σε ένα συγκεκριμένο τμήμα του σώματος.

Συνδυασμός: Μερικοί ασθενείς χρησιμοποιούν συνδυασμό των ανωτέρω μεθόδων σε διαφορετικές ώρες της ημέρας ή για διαφορετικούς σκοπούς.

Η ιατρική μαριχουάνα πρέπει να λαμβάνεται με σωστή ιατρική παρακολούθηση.

dystonia 7

Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Η καλύτερη πιστοποιημένη κάνναβη για το σύνδρομο του μετατραυματικού στρες 

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τη βιολογική φυτική ιατρική κάνναβη για το σύνδρομο του μετατραυματικού στρες  

 

 

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Πάρκινσον

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Πάρκινσον

parkinson hempoil 2

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Όταν υπάρχει ανισορροπία νευροδιαβιβαστών

Προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση και κάνναβη

Αν έχετε νόσο του Πάρκινσον να παίρνετε νιασίνη

Νιασίνη

Η νόσος Πάρκινσον ξεκινά στο έντερο

Τα φυτοφάρμακα προκαλούν νόσο του Πάρκινσον

Διατροφή για τη νόσο Πάρκινσον

Σύνδρομο παρκινσονισμού

Θεραπεία της νόσου Πάρκινσον με βλαστοκύτταρα

Ντοπαμίνη

Πώς γίνεται η εργαστηριακή διάγνωση της νόσου Parkinson;

Τι κάνει η ντοπαμίνη στον οργανισμό μας;

Τροφές που οι ειδικοί δεν θα έτρωγαν ποτέ

Η παραδοσιακή κρητική διατροφή διατηρεί την υγεία και προλαμβάνει τις ασθένειες

Διατηρήστε υγιή τα μιτοχόνδριά σας

Τα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Πάρκινσον

www.emedi.gr

 

 

 

 

 

 

Διαβάστηκε 802 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 01 Φεβρουαρίου 2020 15:01
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Έχει παρενέργειες η συνεχής χρήση της μάσκας; Έχει παρενέργειες η συνεχής χρήση της μάσκας;

    Οι παρενέργειες από την παρατεταμένη χρήση μάσκας 

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Σε κάποια επαγγέλματα η χρήση μάσκας, κάτω από συγκεκριμένους όρους, που καθορίζουν οι ιατροί εργασίας είναι απαραίτητη.

    Διαβάστε, επίσης,

    Παράγοντες κινδύνου για καρκίνο που σχετίζονται με την εργασία

    Επαγγελματικοί καρκίνοι

    Τι γίνεται όταν, όμως η χρήση της μάσκας είναι μόνιμη και εφαρμόζεται, συνεχώς, σε εξωτερικούς και εσωτερικούς χώρους;

    Επιδράσεις που έχει η μόνιμη μάσκα στο δέρμα μας

    Η χρήση μάσκας για πολλές ώρες μπορεί να οδηγήσει σε σημάδια πίεσης, αλλεργίες, εξανθήματα, μυκητιασικές λοιμώξεις και ακόμη και χαλάρωση του δέρματος γύρω από το στόμα σας. Οι περιοχές που κινδυνεύουν περισσότερο είναι, κυρίως, η γέφυρα της μύτης, το γύρω γύρω από το στόμα και τα άκρα των αυτιών. Όταν φοράμε μάσκα, η παγιδευμένη αναπνοή κάτω από αυτήν αναμιγνύεται με ιδρώτα και σμήγμα, διαταράσσοντας την ισορροπία pH του δέρματος. Η συνεχής πίεση στο πρόσωπο, επίσης, αυξάνει τις πιθανότητες εξανθήματος, ακμής, προκαλεί αλλαγή περιγράμματος προσώπου και μπορεί ακόμη και να οδηγήσει σε χαλάρωση του δέρματος.
    Οι συνθετικές μάσκες, επιπρόσθετα, μπορεί να προκαλέσουν βλάβη στο δέρμα λόγω συνεχούς τριβής  και προκαλούν εξανθήματα στη μύτη,  ξηρότητα στα χείλη, έρπητα προσώπου και τραυματισμό στα μάγουλα.

    Μία μάσκα απορροφά τον ιδρώτα, επίσης. Καλύτερα να αποφύγετε τις μεταξωτές, τις  τζιν και τις συνθετικές μάσκες.

    Συμβουλές που πρέπει να ακολουθήσετε για την πρόληψη βλάβης του δέρματος από τις μάσκες:

    Μη φοράτε μάσκα που δεν σας ταιριάζει.

    Είναι σημαντικό να αλλάζετε τη μάσκα σας κάθε μέρα. Επίσης, το σχέδιο της μάσκας πρέπει να είναι διαφορετικό κάθε μέρα. Με αυτόν τον τρόπο, το κολλαγόνο του δέρματος δεν θα σπάσει και το δέρμα δε θα χαλάσει.

    Χρησιμοποιήστε φυσικό αντηλιακό και φυσική ενυδατική κρέμα, αφού καθαρίσετε το πρόσωπό σας, πριν τη χρήση της μάσκας.

    Όσοι περνούν παρατεταμένες ώρες στα γραφεία πρέπει να φορούν μάσκες που τους επιτρέπουν να αναπνέουν σωστά. 

    Να απολυμαίνετε τη μάσκα σας κάθε μέρα, αν δεν φοράτε μάσκα μιας χρήσης.

    Ενυδατώστε το δέρμα σας: Το πόσιμο νερό δεν είναι αρκετό. Χρησιμοποιήστε μάσκες και ενυδατικούς ορούς, αφού καθαρίσετε το δέρμα σας και πριν ξαπλώσετε.

    maskes bad 4

    Ο μέσος υγιής άνθρωπος δεν χρειάζεται να φοράει μάσκες, ισχυρίζονται πολλοί γιατροί.

    Δεν υπάρχουν στοιχεία ότι η χρήση μάσκας σε υγιείς ανθρώπους θα τους προστατεύει.

    Τις φοράνε λανθασμένα και μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο μόλυνσης επειδή αγγίζουν το πρόσωπό τους πιο συχνά.

    Οι τυπικές χειρουργικές μάσκες - το είδος που αγοράζουν και φορούν οι περισσότεροι άνθρωποι - δεν βοηθούν, επειδή, ο κορωναϊός εξαπλώνεται σε σταγονίδια, τα οποία οι χειρουργικές μάσκες δεν αποκλείουν. Στην πραγματικότητα, οι χειρουργικές μάσκες μπορούν να παγιδεύσουν σταγονίδια που περιέχουν τον ιό μέσα, αυξάνοντας τον κίνδυνο αντί να τον μειώνουν.

    Πρέπει να φοριούνται μόνο από άτομα που έχουν ήδη τον ιό για να αποτρέψουν τη διάδοσή του σε άλλους.

    Η χρήση μάσκας είναι δύσκολη, επειδή, μπορεί να δημιουργήσει μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας. Εάν δεν πλένετε τα χέρια σας πριν φορέσετε τη μάσκα και αφού βγάλετε τη μάσκα μπορείτε να αυξήσετε τον κίνδυνο.

    Φορώντας τη μάσκα κάνει κάποιον να αγγίζει το πρόσωπό του πιο συχνά, αυξάνοντας, επίσης, τον κίνδυνο.

    Οι ακατάλληλες χειρουργικές μάσκες μπορεί, επίσης, να αυξήσουν την εξάπλωση του κορωνοϊού.

    Προτείνεται η αποφυγή στενής επαφής με άτομα που είναι άρρωστα, η αποφυγή αγγίγματος των ματιών, της μύτης και του στόματος, η παραμονή στο σπίτι όταν είστε άρρωστοι, να καλύπτετε το στόμα σας κατά τον βήχα ή το φτέρνισμα με ένα χαρτομάντιλο και να καθαρίζετε και να απολυμάνετε αντικείμενα και επιφάνειες που αγγίζονται, συχνά, χρησιμοποιώντας τακτικά σπρέι καθαρισμού οικιακής χρήσης.

    Να πλένετε τα χέρια σας συχνά με σαπούνι και νερό για τουλάχιστον 20 δευτερόλεπτα, ειδικά μετά το μπάνιο. πριν το φαγητό και αφού φυσήξετε τη μύτη σας, βήξετε ή φταρνιστείτε.

    maskes bad 2

    Οι παρενέργειες που έχουν ήδη αναγνωριστεί από την παρατεταμένη χρήση μάσκας είναι:

    (1) Η χρήση μάσκας προσώπου μπορεί να δώσει μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας και να κάνει τους ανθρώπους να υιοθετήσουν μείωση της συμμόρφωσης με άλλα μέτρα ελέγχου των λοιμώξεων, συμπεριλαμβανομένης της κοινωνικής απόστασης και του πλυσίματος των χεριών. 

    (2) Ακατάλληλη χρήση μάσκας προσώπου: οι άνθρωποι δεν πρέπει να αγγίζουν τις μάσκες τους, πρέπει να αλλάζουν συχνά τις μάσκες μίας χρήσης ή να τις πλένουν τακτικά, να τις απορρίπτουν σωστά και να υιοθετούν άλλα μέτρα διαχείρισης, διαφορετικά ενδέχεται να αυξηθούν οι κίνδυνοι.

    (3) Η ποιότητα της ομιλίας μεταξύ δύο ατόμων που φορούν μάσκες διακυβεύεται σημαντικά και μπορεί ασυνείδητα να πλησιάσουν ο ένας τον άλλον. 

    (4) Η χρήση μάσκας προσώπου κάνει τον εκπνεόμενο αέρα να μπαίνει στα μάτια. Αυτό δημιουργεί ένα άβολο συναίσθημα στα μάτια. Εάν τα χέρια σας είναι μολυσμένα, μολύνετε τον εαυτό σας.

    (5) Οι μάσκες προσώπου κάνουν την αναπνοή πιο δύσκολη. Για άτομα με ΧΑΠ, στην πραγματικότητα οι μάσκες προσώπου είναι ανυπόφορες επιδεινώνουν τη δύσπνοια. Επιπλέον, ένα κλάσμα διοξειδίου του άνθρακα που εκπνεύστηκε προηγουμένως εισπνέεται σε κάθε αναπνευστικό κύκλο. Αυτά τα δύο φαινόμενα αυξάνουν τη συχνότητα αναπνοής και το βάθος, και ως εκ τούτου αυξάνουν την ποσότητα εισπνεόμενου και εκπνεόμενου αέρα. Αυτό μπορεί να επιδεινώσει το βάρος της μόλυνσης, εάν τα μολυσμένα άτομα που φορούν μάσκες εξαπλώνουν περισσότερο μολυσμένο αέρα. Αυτό μπορεί, επίσης, να επιδεινώσει την κλινική κατάσταση των μολυσμένων ατόμων εάν η βελτιωμένη αναπνοή ωθεί το ιικό φορτίο στους πνεύμονές τους, ειδικά, αν οι μάσκες προσώπου είναι πολύ μολυσμένες. 

    (6) Ενώ η παρεμπόδιση της μετάδοσης από άτομο σε άτομο είναι το κλειδί για τον περιορισμό της επιδημίας, μέχρι στιγμής λίγη σημασία έχει δοθεί στα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα μετά τη μετάδοση, όταν η έμφυτη σνοσία παίζει καθοριστικό ρόλο. Ο κύριος σκοπός της έμφυτης ανοσοαπόκρισης είναι η άμεση πρόληψη της εξάπλωσης και της κίνησης ξένων παθογόνων σε όλο το σώμα. Η αποτελεσματικότητα της έμφυτης ανοσίας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το ιικό φορτίο. Οι μάσκες προσώπου αποτελούν έναν υγρό βιότοπο όπου ο SARS-CoV-2 μπορεί να παραμείνει ενεργός λόγω των υδρατμών που παρέχονται συνεχώς με την αναπνοή και συλλαμβάνονται από το ύφασμα μάσκας προκαλούν αύξηση του ιικού φορτίου και συνεπώς, μπορούν να προκαλέσουν μείωση της έμφυτης ανοσίας και αύξηση των λοιμώξεων.

    maskes bad 1

    Οι παρενέργειες από τις ιατρικές μάσκες 

    -Μπορούν να μειώσουν την ορατότητά σας

    Η χρήση μάσκας προσώπου κάνει τον εκπνεόμενο αέρα να μπει στα μάτια. Αυτό δημιουργεί ένα άβολο συναίσθημα και ώθηση να αγγίζει, κάποιος, τα μάτια του. Εάν τα χέρια σας είναι μολυσμένα, μολύνει τον εαυτό του.

    Αντισταθείτε στον πειρασμό να αγγίζετε το πρόσωπό σας και να πλύνετε τα χέρια σας με σαπούνι για 20 δευτερόλεπτα μετά από επαφή με ουσίες, όπως λαβές πόρτας, κουμπιά ανελκυστήρα, συσκευασίες ή οτιδήποτε άλλο όπου αναπτύσσονται μικρόβια.

    -Σας κάνουν να νιώθετε άβολα

    Η εύρεση της σωστής εφαρμογής ξεκινά με τη χρήση του σωστού υφάσματος. Το βαμβακερό υλικό θεωρείται ότι έχει καλύτερο αερισμό και παγιδεύει λιγότερη υγρασία που συσσωρεύεται από την αναπνοή και την εφίδρωση.

    Βεβαιωθείτε ότι η μάσκα είναι άνετη και όχι σφιχτή. Ενώ θέλετε τη μάσκα σας να ταιριάζει άνετα στο πρόσωπό σας για να αποτρέψετε τη διαφυγή ή την είσοδο των αναπνευστικών σταγονιδίων, δε θέλετε να είναι τόσο σφιχτή και πονάει το πρόσωπό σας. Επίσης, εάν είναι πολύ σφιχτή, αυτό σας δίνει λιγότερη δυνατότητα για να αναπνέετε καλά. 

    -Μπορούν να περιορίσουν τη ροή του αέρα σας

    Πολλοί με τη μάσκα αναπτύσσουν δύσπνοια, δυσκολία στην αναπνοή και αναπνευστική δυσχέρεια σε ανθυγιεινό και μολυσμένο περιβάλλον. Οι μάσκες προσώπου κάνουν την αναπνοή πιο δύσκολη. Για άτομα με ΧΑΠ ή χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, η οποία προκαλεί μειωμένη ροή αέρα - οι μάσκες προσώπου είναι στην πραγματικότητα ανυπόφορες,  καθώς, επιδεινώνουν την δύσπνοια. Επιπλέον, ένα κλάσμα διοξειδίου του άνθρακα που εκπνεύστηκε προηγουμένως εισπνέεται σε κάθε αναπνευστικό κύκλο. Αυτά τα δύο φαινόμενα αυξάνουν τη συχνότητα αναπνοής και το βάθος, και ως εκ τούτου αυξάνουν την ποσότητα εισπνεόμενου και εκπνεόμενου αέρα. Αυτό μπορεί να επιδεινώσει το βάρος ιικού φορτίου εάν τα μολυσμένα άτομα που φορούν μάσκες εκπνέουν περισσότερο μολυσμένο αέρα. Αυτό μπορεί, επίσης, να επιδεινώσει την κλινική κατάσταση των μολυσμένων ατόμων εάν η ενισχυμένη αναπνοή ωθεί το ιικό φορτίο στους πνεύμονες. Εάν έχετε υποψία μόλυνσης θα πρέπει να κρατήσετε τον εαυτό σας μακριά από τους άλλους και να αφαιρέσετε τη μάσκα. 

    -Μπορούν να προκαλέσουν θόλωση στα γυαλιά σας

    Όταν εκπνέετε ζεστό αέρα χωρίς να φοράτε μάσκα, διαλύεται στην ατμόσφαιρα. Όταν τα φοράτε φορώντας μάσκα, τείνει να πηγαίνει στα γυαλιά σας και να τα θολώνει. Πλύνετε τα γυαλιά σας με σαπουνόνερο και αφήστε τα να στεγνώσουν στον αέρα και αυτό αποτρέπει τη θόλωση των γυαλιών. Μια άλλη τακτική είναι να εξετάσετε την εφαρμογή της μάσκας προσώπου, για να αποτρέψετε την εκπνοή να φτάσει στα γυαλιά σας. Τοποθετήστε ένα διπλωμένο χαρτμάντιλο μεταξύ του στόματος και της μάσκας και θα απορροφήσει τον ζεστό, υγρό αέρα, εμποδίζοντάς τον να φτάσει στα γυαλιά σας. Επίσης, βεβαιωθείτε ότι το πάνω μέρος της μάσκας σας είναι σφιχτό και το κάτω χαλαρό, για να διευκολύνετε την εκπνοή μακριά από τα μάτια σας. 

    -Μπορούν να σας αναγκάσουν να πλησιάζετε τους γύρω σας

    Η ποιότητα ομιλίας μεταξύ δύο ατόμων που φορούν μάσκες διακυβεύεται σημαντικά και μπορεί ασυνείδητα να πλησιάζουν ο ένας τον άλλον. Φροντίστε να μείνετε μακριά από κάποιον όταν του μιλάτε. Σκεφτείτε το μήκος 160 εκατοστών.

    -Μπορούν να δώσουν μια ψεύτικη αίσθηση ασφάλειας

    Το συχνό πλύσιμο των χεριών και τη συχνή απολύμανση των συχνά αγγιζόμενων επιφανειών είναι ισχυρότερα μέτρα πρόληψης λοιμώξεων από τη χρήση μάσκας.

    maskes bad 3

    Πλύσιμο μασκών

    Πρέπει να πλένονται τακτικά ανάλογα με τη συχνότητα χρήσης.

    Τα άτομα πρέπει να προσέχουν να μην αγγίζουν τα μάτια, τη μύτη και το στόμα τους όταν αφαιρούν το κάλυμμα του προσώπου τους και να πλένουν τα χέρια, αμέσως, μετά την αφαίρεση.

    Μπορούν να βλάψουν παιδιά κάτω των δύο ετών - ή άλλα ανίκανα άτομα.

    Τα καλύμματα προσώπου δεν πρέπει να τοποθετούνται σε μικρά παιδιά κάτω των 2 ετών, σε όσους έχουν προβλήματα αναπνοής ή είναι αναίσθητοι, ανίκανοι ή έχουν αδυναμία αφαίρεσης της μάσκας, χωρίς, βοήθεια.

    Μη χρησιμοποιείτε μάσκες υπό αυτές τις συνθήκες.

    Μπορούν να προκαλέσουν ερεθισμό του δέρματος.

    Εάν έχετε ξηρό δέρμα, είναι καλύτερο να φοράτε ενυδατική κρέμα πριν φοράτε τη μάσκα που μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη του ερεθισμού του δέρματος στο σημείο, όπου, η μάσκα τρίβει το πρόσωπό σας. Εάν έχετε ευαίσθητο δέρμα, παραλείψετε εντελώς το μακιγιάζ κάτω από τη μάσκα σας και να καθαρίσετε το πρόσωπό σας πριν και μετά τη χρήση μάσκας.  Το make up μπορεί, επίσης, να τρίβεται στη μάσκα σας, οδηγώντας σε μειωμένη διήθηση αέρα, καθιστώντας δυσκολότερη την αναπνοή.

    maskes bad 8

    Ποιο είναι λοιπόν το καλύτερο είδος μάσκας προσώπου;

    Οι καλύτερες μάσκες πρέπει να:

    ταιριάζουν άνετα στο πρόσωπο
    να ασφαλίζουν καλά στα αυτιά
    να έχουν πολλά στρώματα υφάσματος
    να επιτρέπουν την αναπνοή χωρίς περιορισμούς
    να μπορούν να πλυθούν και να στεγνωθούν, χωρίς να χαλάει η ποιότητα ή να αλλάζει το σχήμα τους

    maskes bad 7

    ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΜΑΣΚΕΣ

    Για την πανδημία COVID-19 προτείνονται ορισμένες οδηγίες:

    -διατήρηση της κοινωνικής απόστασης,

    -χρήση μάσκας προσώπου,

    -χρήση γαντιών,

    -χρήση προσωπικού προστατευτικού εξοπλισμού,

    -συχνά πλύσιμο χεριών

    -χρήση απολυμαντικών και ακόμη και ψεκασμό απολυμαντικών σε ολόκληρο το σώμα για τα άτομα σε όλo ton κόσμο για να προστατευθούν από τη μόλυνση των παθογόνων COVID-19 και το σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο κοροναϊού 2 (SARS-CoV-2). 

    Οι μάσκες προσώπου μπορεί να προκαλέσουν ορισμένες μολυσματικές ασθένειες, καρκίνο του πνεύμονα, υποξαιμία και υπερκαπνία, και απόλυτα υψηλότερα κίνδυνο για την υγεία λόγω της παρατεταμένης χρήσης τους. 

    Η χρήση μάσκας προσώπου είναι ένα από τα μέσα προστασίας του ανθρώπινου συστήματος αναπνοής από την άμεση επίθεση ιών, σωματιδίων, σκόνης, άλλων μικροβίων, δηλητηριωδών αερίων και ούτω καθεξής. 

    Κατά την αναπνοή, εκπέμπουμε διάφορους τύπους επιβλαβών ουσιών όπως CO2, N2, O2 και σταγονίδια νερού. Μαζί με τα εκπνεόμενα σωματίδια, κατά τη στιγμή της ομιλίας, ο βήχας και το φτέρνισμα πτητικών και ημιπτητικών ουσιών μπορεί να σχηματίσουν ενώσεις, όπως το εκπνεόμενο νιτρικό οξείδιο. Εάν κάποιος φοράει μάσκα προσώπου, τότε τα εκπνεόμενα σωματίδια δεν μπορούν να εξαπλωθούν στον αέρα, αλλά αντιδρούν μεταξύ τους και οδηγούν σε σχηματισμό HNO3, H2CO3 και NO2, τα οποία μολύνουν άμεσα τους βλεννογόνους και την κάτω και άνω αναπνευστική οδό.

    Εκτός αυτού, η παρατεταμένη χρήση μάσκας προσώπου μπορεί να προκαλέσει κακή αναπνοή που εισέρχεται και στο στομάχι και προκαλεί φλεγμονή του στομάχου, έμετο, διάρροια, γαστρίτιδα, διαβήτη, νεφρική ανεπάρκεια ή ηπατική δυσλειτουργία και άλλες σοβαρές λοιμώξεις στα πεπτικά όργανα και τελικά έως και θάνατο.

    Οι τοπικές μάσκες προσώπου κατασκευασμένες από βαμβακερό ύφασμα χρησιμοποιούνται για τους ανθρώπους  και φέρουν διάφορους τύπους νανοπόρων. Όταν φοριούνται αυτές οι συμβατικές τοπικές μάσκες προσώπου, απελευθερώνουν διάφορα νανοσωματίδια από αυτές κατά την εισπνοή και εισέρχονται στους πνεύμονες και το στομάχι. Τα εισπνεόμενα νανοσωματίδια από αυτές τις τοπικές συμβατικές μάσκες οδηγούν σε φλεγμονή πνευμόνων, προκαλούν δυσκολία στην αναπνοή και καρκίνο του πνεύμονα μετά από την παρατεταμένη χρήση τους. Οι τοπικές συμβατικές μάσκες προσώπου είναι, συνήθως, χαλαρές και έτσι αποδεικνύονται αναποτελεσματικές για την προστασία ιών και σωματιδίων που μοιάζουν με ιούς. Επιπλέον, τα εκκενωμένα σωματίδια χτυπούν άμεσα τα μάτια λόγω της χαλαρής τοποθέτησης αυτών των τοπικών μασκών με αποτέλεσμα τον εκφυλισμό αμφιβληστροειδούς.

    Η μάσκα προσώπου N95 χρησιμοποιείται από την προστασία έναντι σωματιδίων αλλά όχι έναντι αερίων ή ατμών. Αν και οι μάσκες N95 προστατεύουν τον άνθρωπο από εξωτερικά σωματίδια, μπορούν να  θέσουν τους χρήστες σε κίνδυνο για  ασθένειες. Οι χρήστες μάσκας N95 αισθάνονται δυσφορία λόγω της στεγανότητας της μάσκας και δυσκολία στην αναπνοή. Οι χρήστες μάσκας N95 υποφέρουν από σοβαρούς πονοκεφάλους, επειδή χρησιμοποιούνται για παρατεταμένη διάρκεια. Εξάλλου, η παρατεταμένη χρήση μάσκας προσώπου N95 προκαλεί υποξαιμία (ένα ασυνήθιστα χαμηλό επίπεδο οξυγόνου στο αίμα), με αποτέλεσμα τη διάσπαση της γλυκόζης και την απειλή της αύξησης του γαλακτικού οξέος. Επιπλέον, η χρήση μάσκας προσώπου N95 προκαλεί δυσφορία στο στήθος, μειώνει τη μερική πίεση του Ο2 και αυξάνει τις αναπνευστικές ανεπιθύμητες ενέργειες σε ασθενείς με νεφρική νόσο τελικού σταδίου. Επίσης, οι χρήστες μάσκας N95 πάσχουν από υπερκαπνία. Η υπερκαπνία οδηγεί σε κατακράτηση CO2 στον πνεύμονα και οδηγεί σε ανώμαλα αυξημένα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα (CO2) στο αίμα. Μπορεί, επίσης, να προκληθεί από την επανεισπνοή του εκπνεόμενου CO2, φορώντας μάσκες προσώπου N95 ή άλλες σφιχτές μάσκες. Η υπερκαπνία προκαλεί ζάλη, υπνηλία, κόπωση, πονοκεφάλους, αίσθημα αποπροσανατολισμού, έξαψη του δέρματος, μειωμένη όραση, μείωση της ακοής, δύσπνοια και ανωμαλίες του καρδιακού παλμού. Επίσης, μπορεί να υπάρξουν σοβαρά συμπτώματα που περιλαμβάνουν απώλεια συνείδησης, κώμα, υπεραερισμό, συσπάσεις μυών και επιληπτικές κρίσεις, μεταξύ άλλων.

    Συμπέρασμα: Η παρατεταμένη χρήση της μάσκας προσώπου δεν παίζει αποτελεσματικό ρόλο στην προστασία από το COVID-19, αλλά μάλλον προκαλεί σοβαρές ασθένειες όπως καρκίνο του πνεύμονα, διάρροια, υποξαιμία και υπερκαπνία και τελικά να προκαλέσει θάνατο. 

    maskes bad 5

    Χρήση μασκών από επαγγελματίες υγείας

    Η παρατεταμένη χρήση των μασκών N95 και των χειρουργικών μασκών από επαγγελματίες της υγειονομικής περίθαλψης προκαλεί ανεπιθύμητες ενέργειες. όπως πονοκεφάλους, εξάνθημα, ακμή, βλάβη του δέρματος και μειωμένη γνωστική ικανότητα. Επίσης, παρεμβαίνει στην όραση, στην επικοινωνία και στη θερμική ισορροπία.

    Τα συχνά διαλείμματα, η ενυδάτωση και η ανάπαυση, η περιποίηση του δέρματος και οι δυνητικά πρόσφατα σχεδιασμένες άνετες μάσκες αποτελούν συστάσεις για την αντιμετώπιση των ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με την παρατεταμένη χρήση μάσκας.

    Η χρήση μάσκας για παρατεταμένο χρονικό διάστημα προκαλεί πλήθος φυσιολογικών και ψυχολογικών επιβαρύνσεων και μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα της εργασίας. 

    Οι πονοκέφαλοι που σχετίζονται με την παρατεταμένη χρήση μάσκας μπορούν να αποδοθούν σε μηχανικούς παράγοντες, όπως υπερκαπνία και υποξαιμία. Οι στενοί ιμάντες και η πίεση στα επιφανειακά νεύρα του προσώπου και του τραχήλου είναι μηχανικά τεχνικά χαρακτηριστικά που προκαλούν πονοκεφάλους. Το αυχενικό σύνδρομο, η έλλειψη ύπνου, τα ανώμαλα γεύματα και το συναισθηματικό στρες είναι άλλες πηγές πονοκεφάλων μεταξύ των επαγγελματιών του τομέα της υγείας κατά την παρατεταμένη χρήση μάσκας. Οι σφιχτές μάσκες προκαλούν ανεπαρκή αερισμό και αυξημένα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα (CO2) γνωστά ως υπερκαπνία. Καθώς το CO2 είναι γνωστό αναπνευστικό διεγερτικό, η συσσώρευση εκπνεόμενου CO2 μεταξύ της μάσκας και του προσώπου θα προκαλέσει αυξημένο αερισμό των πνευμόνων και αναπνευστική υπερδραστηριότητα. Συμπτώματα υποξαιμίας, όπως δυσφορία στο στήθος και ταχύπνοια παρατηρούνται, επίσης, σε επαγγελματίες υγείας με παρατεταμένη χρήση μάσκας. Το εκπνεόμενο CO2 συσσωρεύεται μεταξύ της μάσκας και του προσώπου και τα αυξημένα επίπεδα CO2 προκαλούν σύγχυση, μειωμένη γνωστική ικανότητα και αποπροσανατολισμό.

    Ένα ζεστό και υγρό περιβάλλον που βρίσκεται στην περιοχή του προσώπου που καλύπτεται από μάσκες, προκαλεί δυσφορία και υπερθερμία. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει μια κατάσταση κατά την οποία ο επαγγελματίας υγείας δε μπορεί να αναγνωρίσει τους κινδύνους και να εκτελέσει χειροκίνητα καθήκοντα, και επηρεάζει, επίσης, σημαντικά τις κινητικές δεξιότητες. Το υγρό περιβάλλον και η πίεση από σφιχτές μάσκες τοποθέτησης εμποδίζουν, επίσης, τους πόρους του προσώπου. Αυτό μπορεί να εξηγήσει την αύξηση της ακμής σε παρατεταμένη χρήση μάσκας.

    Η παρατεταμένη χρήση μάσκας μπορεί να προκαλέσει διάτμηση και διάσπαση του δέρματος, και διάσπαση στη γέφυρα της μύτης και των οστών του προσώπου (σφιχτές μάσκες και γυαλιά που ασκούν πίεση σε αυτές τις συγκεκριμένες περιοχές).

    Η κνίδωση και η δερματίτιδα εξ επαφής μπορεί να προκύψουν από ευαισθησία στα συστατικά της μάσκας. Η φορμαλδεΰδη είναι μια χημική ουσία που χρησιμοποιείται σε ορισμένες χειρουργικές μάσκες στην οποία ορισμένα  άτομα είναι ευαίσθητα ή / και αλλεργικά. Άλλοι μπορεί να αντιδράσουν στο thiuram ή latex που βρίσκεται στους βρόγχους των χειρουργικών μασκών.

    maskes bad 10

    Πώς μπορείτε να καλλιεργήσετε μικρόβια και να αυξήσετε τις αποικίες τους

    Φτιάξτε ένα εκκολαπτήριο μικροβίων 

    Τα μικρόβια χρειάζονται ένα ζεστό και υγρό περιβάλλον μεταξύ 21 o C και 35 ο C για ιδανική καλλιέργεια.

    Οι μάσκες και τα τρυβλία Petri ή μια κεντρική μονάδα κλιματισμoύ δημιουργεί περίφημα σε κάτι τέτοιο!!!

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    maskes bad 9

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων προϊόντων, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για τη λοίμωξή σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Διαβάστες, επίσης,

    Παράγοντες κινδύνου για καρκίνο που σχετίζονται με την εργασία

    Επαγγελματικοί καρκίνοι

    Οι παράγοντες κινδύνου για τις παροξύνσεις στη χρόνια βρογχίτιδα

    Κοροναϊοί

    Μετάγγιση πλάσματος με αντισώματα έναντι του κορωναϊού

    Ρεμδεσιβίρη

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Χλωροκίνη

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Ο ζαμπούκος είναι πολύτιμος για τις λοιμώξεις

    Νόσος Kawasaki

    Η EMEDI ενημέρωσε δωρεάν τον κόσμο για τον κορωνοϊό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον κοροναϊό

    Ιός SARS

    www.emedi.gr

     

  • Εντερική απόφραξη Εντερική απόφραξη

    Εντερική απόφραξη είναι η διακοπή διέλευσης του εντερικού περιεχομένου

    Εντερική απόφραξη υπάρχει όπου εμφανίζεται ανεπάρκεια, διακοπή ή ελάττωση της φυσιολογικής διέλευσης του εντερικού περιεχομένου.

    Οι αποφράξεις είναι μερικές ή ολικές και εκδηλώνονται με κοιλιακό πόνο, έμετο και επίμονη δυσκοιλιότητα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Γενετική:  Δεν υπάρχει γνωστός συσχετισμός

    Επίπτωση/Επιπολασμός: Ευθύνεται για το 20% περίπου όλων των εισαγωγών περιστατικών που προσέρχονται με εικόνα οξείας κοιλίας

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Κοιλιακό άλγος - διάχυτο, μυϊκές συσπάσεις στην κοιλιακή χώρα που επέρχονται ανά 5 έως 15 λεπτά
    • Έμετος - συνήθως, εμφανίζεται αμέσως μετά την απόφραξη του εντέρου. Εμφανίζεται, συχνότερα, όταν η απόφραξη αφορά εγγύς τμήμα του εντέρου. Δεν είναι συχνό σύμπτωμα σε απόφραξη του παχέος εντέρου μέχρι να εμφανιστεί διάταση του λεπτού εντέρου
    • Επίμονη δυσκοιλιότητα - σύνηθες σύμπτωμα. Το περιεχόμενο του εντέρου μπορεί να περάσει από τις περιοχές που βρίσκονται μακριά από την απόφραξη, ιδιαίτερα, σε αποφράξεις που εντοπίζονται στα αρχικά τμήματα του εντέρου. Πόνος ακολουθούμενος από εκρηκτική διάρροια εμφανίζεται, συχνά, σε μερική απόφραξη
    • Επισκόπηση - με ή χωρίς διάταση (όψιμο εύρημα), λιγότερο πιθανό εύρημα σε απόφραξη εγγύς τμήματος του εντέρου
    • Ακρόαση - υψηλής συχνότητας εντερικοί ήχοι, έντονος περισταλτισμός 
    • Ψηλάφηση - (τα 3 αυτά ευρήματα υποδηλώνουν περίσφιξη εντέρου) ευαισθησία, ψηλαφητή μάζα, σημεία περιτονίτιδας
    • Δακτυλική εξέταση - μπορεί να διαπιστωθεί ότι υπάρχουν σφηνωμένα κόπρανα.
    • Μικροσκοπική αιμορραγία μπορεί να υποδηλώνει κακοήθεια παχέος εντέρου

    eileos apofraxi toy enteroy katastasi gia epeigoysa antimetopisi aities therapeia kai symvoyles prolipsis 3

    ΑΙΤΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Βλάβες του αυλού:
    1. Κοπρόσταση
    2. Χολόλιθοι
    3. Μηκώνιο στα νεογνά
    4. Εγκολεασμός στα βρέφη
    • Ενδογενές βλάβες:
    1. Συγγενείς (π.χ. ατρησία και στένωση, ατρησία πρωκτού, μεκέλειος απόφυση, διπλά ανατομικά στοιχεία)
    2. Τραύμα
    3. Φλεγμονές (π.χ. νόσος Crohn, εκκολπωματίτιδα, ελκώδεις κολίτιδα, ακτινοβολία, τοξικά προϊόντα)
    4. Νεοπλάσματα (είναι το πιο συχνό αίτιο εντερικής απόφραξης)
    5. Διάφορα (π.χ. ενδομητρίωση)
    • Εξωγενείς βλάβες:
    1. Συμφύσεις (το πιο συχνό αίτιο απόφραξης του λεπτού εντέρου)
    2. Κήλη και διάνοιξη τραύματος
    3. Μάζες (π.χ. δακτυλιοειδές πάγκρεας, αγγειακές δυσπλασίες, απόστημα και αιμάτωμα, νεοπλάσματα)
    4. Συστροφή εντέρου
    5. Νευρομυϊκές διαταραχές (π.χ. μεγάκολο, διαταραχές κινητικότητας)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Προηγηθείσα χειρουργική επέμβαση στην κοιλιά και/ή στην πύελο
    • Κήλη
    • Χρόνια δυσκοιλιότητα
    • Χολολιθίαση
    • Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου
    • Κατάποση ξένων σωμάτων - σύνδρομο ανεξέλεγκτης όρεξης εγκύων, δισκία καλίου 
    • Εκκολπωμάτωση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    Παραλυτικός ειλεός 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Λευκά αιμοσφαίρια, ήπια αύξηση (15.000/mm3). Η σημαντική αύξηση συσχετίζεται με περίσφιξη του εντέρου
    • Αιματοκρίτης: η ήπια αύξηση συσχετίζεται με απώλεια εξωκυττάριου υγρού
    • Νεφρά: ειδικό βάρος ούρων 1025-1030 και αύξηση ουρίας και κρεατινίνης λόγω απώλειας εξωκυττάριου όγκου
    • Αμυλάση: μπορεί να είναι αυξημένη. Δεν αποτελεί διαγνωστικό δείκτη απόφραξης ή περίσφιξης
    • Αέρια αίματος: μπορεί να είναι φυσιολογικά. Οξέωση εμφανίζεται σαν όψιμη διαταραχή 
    • Δεν υπάρχει κάποιο εργαστηριακό εύρημα ή κάποιος συνδυασμός ευρημάτων που να είναι διαγνωστικά της περίσφιξης του εντέρου

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Οίδημα του βλεννογόνου
    • Υπέκκριση 
    • Νέκρωση

    management of intestinal obstruction 15 638

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Ακτινογραφία θώρακος και κοιλίας:
    1. Διάταση του λεπτού ή του παχέος εντέρου
    2. Υδραερικά επίπεδα (μπορεί να εμφανισθούν σε ειλεό, γαστρεντερίτιδα, δυσκοιλιότητα)
    3. Απουσία αέρα στο παχύ έντερο
    4. Ελεύθερος αέρας στο περιτόναιο (περίσφιξη με διάτρηση)
    5. Εικόνα "ράμφους πουλιού" σε συστροφή του παχέος εντέρου
    6. Απεικόνιση ξένου σώματος 
    • Α/α με χορήγηση σκιαγραφικού:
    1. Ο βαριούχος υποκλυσμός βοηθάει στη διάγνωση της εντερικής απόφραξης και μπορεί να έχει θεραπευτική δράση σε περιπτώσεις εγκολεασμού
    2. Το βαριούχο γεύμα ή η χορήγηση γαστρογραφίνης από το στόμα μπορεί να βοηθήσουν στη διαφορική διάγνωση μεταξύ απόφραξης και ειλεού
    3. Η εντερόκλυση μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό του τμήματος του λεπτού εντέρου που έχει αποφραχθεί

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ 

    • Ορθοσκόπηση με άκαμπτο ενδοσκόπιο. Μπορεί να έχει θεραπευτική δράση σε περίπτωση συστροφής του σιγμοειδούς
    • Σιγμοειδοσκόπηση με εύκαμπτο ενδοσκόπιο

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Νοσηλεία 
    • Οι θεραπευτικές παρεμβάσεις στοχεύουν στη γρήγορη αποσυμφόρηση του γαστρεντερικού, στη διόρθωση των διαταραχών υγρών και ηλεκτρολυτών, στην έγκαιρη χειρουργική επέμβαση, χρειάζεται δε, συνεργασία χειρουργού/γαστρεντερολόγου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Ρινογαστρικός καθετήρας
    • Ουροκαθετήρας Folley
    • Καθετήρας Swan-Ganz ή άλλου είδους κεντρική οδός παρακολούθησης, όταν χρειάζεται
    • Ενδοφλέβια χορήγηση υγρών: φυσιολογικός ορός/διάλυμα Ringer με συμπλήρωμα καλίου ανάλογα με τις ανάγκες 
    • Η χορήγηση αντιβιοτικών αμφισβητείται αν δεν υπάρχει σήψη, όμως η προφυλακτική χορήγηση αντιβίωσης μάλλον ενδείκνυται
    • Η έγκαιρη χειρουργική παρέμβαση είναι ζωτικής σημασίας, πριν το χειρουργείο θα πρέπει να γίνει άμεση διόρθωση ηλεκτρολυτών διαταραχών
    • Χειρουργικές παρεμβάσεις
    1. Επεμβάσεις χωρίς διάνοιξη του εντέρου: λύση των συμφύσεων, ανάταξη εγκολεασμού, ανάταξη συστροφής, ανάταξη περισφιγμένης κήλης
    2. Εντερεκτομή για αφαίρεση τριχοπιλημάτων, ξένων σωμάτων, χολόλιθων 
    3. Εκτομή τμήματος του εντέρου που έχει τη βλάβη η οποία ευθύνεται για την απόφραξη καθώς και του περισφιγμένου τμήματος του εντέρου
    4. Επέμβαση παράκαμψης του εντέρου γύρω από το σημείο της απόφραξης
    5. Εντεροδερματικό συρίγγιο μακριά από την απόφραξη: κολοστομία, τυφλοστομία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατάκλιση

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτε από το στόμα

     εντέρου

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    Η χορήγηση προφυλακτικής αγωγής είναι θέμα χειρουργού.

    Οι περισσότεροι ασθενείς βελτιώνονται με συντηρητική φροντίδα σε 2-5 ημέρες.

    Η απόφραξη του λεπτού εντέρου που προκαλείται από τη νόσο του Crohn, την περιτοναϊκή καρκινομάτωση, την περιτονίτιδα, την εντερίτιδα από ακτινοβολία και την απόφραξη του εντέρου μετά τον τοκετό αντιμετωπίζονται, συνήθως, συντηρητικά, δηλαδή, χωρίς, χειρουργική επέμβαση.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΤΕΡΙΚΗ ΑΠΟΦΡΑΞΗ

    Μετά το χειρουργείο εβδομαδιαία παρακολούθηση για διάστημα 2-8 εβδομάδων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Επιβράδυνση της επανόδου της φυσιολογικής λειτουργίας του εντέρου
    • Μεγαλύτερος κίνδυνος για νέο αποφρακτικό επεισόδιο
    • Σήψη

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Συνήθως άριστη πρόγνωση. Γενικά, η θνησιμότητα από εντερική απόφραξη κυμαίνεται από < 1% έως > 20%, ανάλογα με το αίτιο, τη βιωσιμότητα του εντέρου, συνυπάρχουσες νόσους, κλπ

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Διάφορα αίτια εντερικής απόφραξης στην παιδική ηλικία:
    1. Δυσπλασίες του δωδεκαδακτύλου
    2. Νηστιδο/ειλεακή ατρησία
    3. Συστροφή του μεσαίου τμήματος του εντέρου 
    4. Ειλεός από μηκώνιο
    5. Νεκρωτική εντεροκολίτιδα
    6. Νόσος Hirschsprung
    7. Εγκολεασμός
    8. Διπλά ανατομικά στοιχεία
    9. Μεκέλειος απόφυση
    10. Ατρησία πρωκτού

    Γηριατρικό:

    • Τα νεοπλάσματα του παχέος εντέρου είναι συχνότερα
    • Η χρόνια δυσκοιλιότητα/κοπρόσταση είναι συχνότερη

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Εάν η δακτυλική εξέταση δείξει μικροσκοπική αιμορραγία τότε μπορεί ένα νεόπλασμα του παχέος εντέρου να αποτελεί το αίτιο της απόφραξης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του εντέρου

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του εντέρου

    enterikes diataraches

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Καρκίνος παχέος εντέρου

    Χάρτης κοιλιακού πόνου

    Φασιολοψίαση

    Κυστική ίνωση

    Έμφραγμα μεσεντερίου

    Εκκολπωματική νόσος

    Κήλες

    Μήπως έχετε πόνο στην πύελο;

    Αμυλάση

    Η αποτελεσματικότερη θεραπεία για τη δυσκοιλιότητα

    Πρόπτωση του ορθού

    Πώς θα καταλάβετε την εντερική απόφραξη

    Ηλεκτροπληξία

    Παθήσεις οξείας χειρουργικής κοιλίας

    Πώς θα αναγνωρίσετε τον πόνο της σκωληκοειδίτιδας

    Μήπως έχετε πολλά αέρια;

    Κολονοσκόπηση

    Επικίνδυνοι πόνοι

    Πόνος στην κοιλιά, αλλά που;

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Να περπατάτε καθημερινά Να περπατάτε καθημερινά

    Το καθημερινό περπάτημα χαρίζει υγεία

     

    Τα οφέλη από το καθημερινό περπάτημα στην υγεία

    -Το περπάτημα δίνει ενέργεια

    Το περπάτημα αυξάνει τη ροή του οξυγόνου, τα επίπεδα της επινεφρίνης, της νορεπινεφρίνης και της κορτιζόλης που είναι ορμόνες που αυξάνουν την ενέργεια. Να περπατάτε 1 ώρα καθημερινά.

    -Το περπάτημα προστατεύει από τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Το περπάτημα μειώνει τον κίνδυνο για στεφανιαία νόσο και δυναμώνει την καρδιά.

    -Το περπάτημα ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα

    Το περπάτημα ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και προστατεύει από τα κρυολογήματα, τη γρίπη και τις λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος.

    -Το περπάτημα προστατεύει από το σακχαρώδη διαβήτη

    Το περπάτημα μειώνει τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα και τη μεταγευματική υπεργλυκαιμία.

    -Το περπάτημα μειώνει τους πόνους στις αρθρώσεις

    Το περπάτημα λιπαίνει τις αρθρώσεις κι ενισχύει τους μυς που υποστηρίζουν τις αρθρώσεις. Το περπάτημα προστατεύει τις αρθρώσεις στα γόνατα και τα ισχία.

    -Το περπάτημα ενισχύει τους πνεύμονες

    Το περπάτημα αυξάνει τη ζωτική χωρητικότητα των πνευμόνων.

    -Το περπάτημα βοηθά στην απώλεια βάρους

    Αν κάνετε δίαιτα για να αδυνατίσετε να περπατάτε, τουλάχιστον 1 ώρα καθημερινά.

    -Το περπάτημα καθυστερεί τη γήρανση

    Το καθημερινό περπάτημα έχει αντιγηραντικές ιδιότητες.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    walking daily 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι κίνδυνοι για τα οστά σας

    Μειώστε τον πόνο της αρθρίτιδας με τη διατροφή

    Η γυμναστική δρα θεραπευτικά στην κατάθλιψη

    Όλα τα κόλπα για να δυναμώσετε τα κόκαλά σας

    Διατηρείστε υγιές το βιολογικό σας ρολόι

    Συμβουλές για την υγεία της καρδιάς σας

    Αυξήστε τα φιλικά βακτήρια του εντέρου με το περπάτημα

    Το γρήγορο περπάτημα είναι θεραπευτικό για την καρδιά

    Η άσκηση γυμνάζει τον εγκέφαλο

    Πότε πρέπει να κάνουν άσκηση οι καρκινοπαθείς

    Η άσκηση ως φάρμακο για πολλές ασθένειες

    Εσείς πόσο δραστήριοι είστε;

    Μήπως είστε βυθισμένοι;

    Εσείς βαριέστε στο γυμναστήριο;

    Συμβουλές για την διατροφή και την άσκηση

    Δεν μπορείτε να ασκηθείτε;

    Τα προβιοτικά θεραπεύουν την οστεοπόρωση

    Τι σχέση έχει η καρδιά με το έντερο

    www.emedi.gr

  • Οστεοπέτρωση Οστεοπέτρωση

    Οστεοπέτρωση είναι ο υπερβολικός σχηματισμός πυκνού συμπαγούς οστού

    Οστεοπέτρωση είναι ο υπερβολικός σχηματισμός πυκνού συμπαγούς οστού που οδηγεί σε παθολογικά κατάγματα, οστεΐτιδα, σπληνομεγαλία με έμφρακτα, αναιμία και εξωμυελική αιμοποίηση.

    Γενετική: Κακοήθης μορφή, αυτοσωματική υπολειπόμενη. Καλοήθης μορφή, αυτοσωματική επικρατούσα.

    Συνήθης πορεία - προϊούσα, χρόνια. 

    Η οστεοπέτρωση, κυριολεκτικά "οστό πέτρας", επίσης, γνωστή ως νόσος μαρμάρου οστού ή νόσος Albers-Schönberg, είναι μια εξαιρετικά σπάνια κληρονομική διαταραχή κατά την οποία τα οστά σκληραίνουν, γίνονται πυκνότερα, σε αντίθεση με τις πιο διαδεδομένες καταστάσεις όπως η οστεοπόρωση, στις οποίες τα οστά γίνονται λιγότερο πυκνά και πιο εύθραυστα, ή οστεομαλακία, στην οποία τα οστά μαλακώνουν.

    Η οστεοπέτρωση μπορεί να προκαλέσει διάλυση και θραύση των οστών. 

    Είναι μια από τις κληρονομικές αιτίες της οστεοσκλήρωσης.

    Θεωρείται ότι είναι το πρωτότυπο οστεοσκληρυντικών δυσπλασιών.

    Η αιτία της νόσου είναι η δυσλειτουργία στους οστεοκλάστες και η αδυναμία τους να απορροφήσουν τα οστά.

    Αν και η ανθρώπινη οστεοπέτρωση είναι μια ετερογενής διαταραχή που περιλαμβάνει διαφορετικές μοριακές βλάβες και μια σειρά κλινικών χαρακτηριστικών, όλες οι μορφές μοιράζονται έναν μόνο παθογόνο δεσμό στον οστεοκλάστη.

    Τα ακριβή μοριακά ελαττώματα ή η θέση των μεταλλάξεων που λαμβάνουν χώρα είναι άγνωστα. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

    Παρά τον υπερβολικό σχηματισμό οστών, τα άτομα με οστεοπέτρωση τείνουν να έχουν οστά που είναι πιο εύθραυστα από το φυσιολογικό.

    Η ήπια οστεοπέτρωση δεν μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα και να μην παρουσιάζει προβλήματα. 

    Ωστόσο, σοβαρές μορφές μπορεί να οδηγήσουν σε:

    • Αναστατωμένη ανάπτυξη, παραμόρφωση και αυξημένη πιθανότητα καταγμάτων
    • Οι ασθενείς πάσχουν από αναιμία, επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις και ηπατοσπληνομεγαλία λόγω της επέκτασης των οστών που οδηγεί σε στένωση του μυελού των οστών και εξωμυελική αιματοποίηση
    • Μπορεί επίσης να οδηγήσει σε τύφλωση, παράλυση του προσώπου και κώφωση, λόγω της αυξημένης πίεσης που ασκείται στα νεύρα από το επιπλέον οστό
    • Μη φυσιολογική μορφολογία των οστών του φλοιού
    • Μη φυσιολογική μορφή των σπονδυλικών σωμάτων
    • Ανωμαλία ρύθμισης θερμοκρασίας
    • Ανωμαλία των πλευρών
    • Ανωμαλία της μορφολογίας της σπονδυλικής επίφυσης
    • Πόνος στα οστά
    • Παράλυση των κρανιακών νεύρων
    • Κρανιοσυνοστέωση
    • Πρόβλημα ακοής
    • Υποκαλιαιμία

    40

    Κακοήθης βρεφική οστεοπέτρωση

    Η αυτοσωματική υπολειπόμενη οστεοπέτρωση, επίσης, γνωστή ως κακοήθης βρεφική οστεοπέτρωση, είναι ένας σπάνιος τύπος σκελετικής δυσπλασίας που χαρακτηρίζεται από ένα ξεχωριστό ακτινογραφικό σχέδιο συνολικής αυξημένης πυκνότητας των οστών με θεμελιώδη εμπλοκή του μυελού. Η βρεφική οστεοπέτρωση, συνήθως, εκδηλώνεται στα βρέφη. Η διάγνωση βασίζεται, κυρίως, στην κλινική και ακτινογραφική αξιολόγηση, η οποία επιβεβαιώνεται από γονιδιακή ανάλυση. Ως αποτέλεσμα της εξάλειψης των καναλιών του μυελού και της επέκτασης των οστών, μπορεί να προκύψουν σοβαρές πανκυτταροπενίες, συμπίεση κρανιακών νεύρων και παθολογικά κατάγματα. Η πρόγνωση είναι κακή εάν δεν αντιμετωπιστεί. Τα κλασικά ακτινογραφικά χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν: "οστά εντός οστών" στη σπονδυλική στήλη, τη λεκάνη και το εγγύς μηριαίο οστό, τα άνω άκρα και τα κοντά σωληνοειδή οστά του χεριού. Επιπλέον, υπάρχει απουσία φυσιολογικής  διαφυσικής μοντελοποίησης του περιφερικού μηριαίου οστού με μη φυσιολογική ακτινογραφική εμφάνιση του δοκιδωτού οστού και εναλλασσόμενων μεταφυσικών ζωνών. Η ακριβής και έγκαιρη διάγνωση της βρεφικής οστεοπέτρωσης είναι σημαντική για τη διαχείριση των επιπλοκών, της γενετικής συμβουλευτικής και της έγκαιρης εγκατάστασης κατάλληλης θεραπείας, δηλαδή της μεταμόσχευσης αιμοποιητικών βλαστικών κυττάρων, η οποία προσφέρει ικανοποιητική θεραπευτική μέθοδο για ένα σημαντικό ποσοστό των βρεφών που νοσούν από οστεοπέτρωση. Η βελτίωση των ακτινογραφικών αλλοιώσεων των οστών μετά από τη μεταμόσχευση αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων είναι ένας σημαντικός δείκτης επιτυχίας της θεραπείας. 

    Οστεοπέτρωση ενηλίκων

    Η αυτοσωματική κυρίαρχη οστεοπέτρωση είναι, επίσης, γνωστή ως νόσος Albers-Schonberg. Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν ότι έχουν αυτή τη διαταραχή, επειδή τα περισσότερα άτομα δεν εμφανίζουν συμπτώματα. Ωστόσο, αυτά που εμφανίζουν συμπτώματα θα έχουν συνήθως καμπυλότητα της σπονδυλικής στήλης (σκολίωση) και πολλαπλά κατάγματα οστών. Υπάρχουν δύο τύποι οστεοπέτρωσης ενηλίκων βάσει των ακτινογραφικών, των βιοχημικών και των κλινικών χαρακτηριστικών. Πολλοί ασθενείς θα έχουν πόνο στα οστά. Τα ελαττώματα είναι πολύ συχνά και περιλαμβάνουν νευροπάθειες λόγω παγίδευσης κρανιακών νεύρων, οστεοαρθρίτιδας και συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα. Περίπου το 40% των ασθενών θα εμφανίσουν υποτροπιάζοντα κατάγματα των οστών τους. 10% των ασθενών θα έχουν οστεομυελίτιδα της κάτω γνάθου.

    JIndianAcadOralMedRadiol 2018 30 2 165 236723 f4

    ΑΙΤΙΕΣ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

    • Αντικατάσταση του μυελικού αυλού με οστούν
    • Απουσία καρβονικής ανύδρασης ΙΙ στα ερυθροκύτταρα
    • Διαταραγμένη λειτουργία των οστεοκλαστών

    Οι διάφοροι τύποι οστεοπότρωσης προκαλούνται από γενετικές αλλαγές (μεταλλάξεις) σε ένα από τουλάχιστον δέκα γονίδια. Τα γονίδια που σχετίζονται με την οστεοπέτρωση εμπλέκονται στην ανάπτυξη και / ή τη λειτουργία των οστεοκλαστών, των κυττάρων που διασπών τους οστικούς ιστούς όταν το παλιό οστό αντικαθίσταται από νέο οστό (αναδιαμόρφωση οστών). Αυτή η διαδικασία είναι απαραίτητη για να διατηρούνται τα οστά δυνατά και υγιή. Οι μεταλλάξεις σε αυτά τα γονίδια μπορούν να οδηγήσουν σε μη φυσιολογικούς οστεοκλάστες ή να υπάρχουν πολύ λίγοι οστεοκλάστες. Εάν συμβεί αυτό, το παλιό οστό δεν μπορεί να διαλυθεί, καθώς, σχηματίζεται το νέο οστό, οπότε τα οστά γίνονται πολύ πυκνά και επιρρεπή σε κατάγματα.

    • Οι μεταλλάξεις στο γονίδιο CLCN7 προκαλούν τις περισσότερες περιπτώσεις αυτοσωματικής κυρίαρχης οστεοπέτρωσης και αποτελεί το 10-15% των περιπτώσεων αυτοσωματικής υπολειπόμενης οστεοπέτρωσης (η πιο σοβαρή μορφή) και όλες τις γνωστές περιπτώσεις ενδιάμεσης αυτοσωματικής οστεοπέτρωσης.
    • Οι μεταλλάξεις στο γονίδιο TCIRG1 προκαλούν περίπου το 50% των περιπτώσεων αυτοσωματικής υπολειπόμενης οστεοπέτρωσης.
    • Οι μεταλλάξεις στο γονίδιο IKBKG προκαλούν οστεοπέτρωση συνδεδεμένη με το χρωμόσωμα Χ.
    • Οι μεταλλάξεις σε άλλα γονίδια είναι λιγότερο συχνές αιτίες της οστεοπέτρωσης.
    • Σε περίπου 30% τοις εκατό των προσβεβλημένων ατόμων, η αιτία είναι άγνωστη.

    Φυσιολογικά, η ανάπτυξη των οστών είναι μια ισορροπία μεταξύ των οστεοβλαστών (κύτταρα που δημιουργούν οστό) και των οστεοκλαστών (κύτταρα που απορροφούν οστό). Οι πάσχοντες από οστεοπέτρωση έχουν ανεπάρκεια οστεοκλαστών, που σημαίνει ότι απορροφάται πολύ λίγα οστό, με αποτέλεσμα να δημιουργείται πάρα πολύ οστό.

    ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

    Η φυσιολογική ανάπτυξη των οστών επιτυγχάνεται με την ισορροπία μεταξύ σχηματισμού οστού από οστεοβλάστες και απορρόφησης οστού (διάσπαση της μήτρας των οστών) από οστεοκλάστες. Στην οστεοπέτρωση, ο αριθμός των οστεοκλαστών μπορεί να είναι μειωμένος, φυσιολογικός ή αυξημένος. Η δυσλειτουργία των οστεοκλαστών μεσολαβεί στην παθογένεση αυτής της νόσου. Η οστεοπέτρωση προκαλείται από υποκείμενες μεταλλάξεις που παρεμποδίζουν την οξίνιση της κοιλότητας απορρόφησης οστεοκλαστών, για παράδειγμα λόγω ανεπάρκειας του ενζύμου καρβονικής ανυδράσης που κωδικοποιείται από το γονίδιο CA2. Η ανθρακική ανυδράση απαιτείται από τους οστεοκλάστες για την παραγωγή πρωτονίων. Χωρίς αυτό το ένζυμο, η άντληση ιόντων υδρογόνου αναστέλλεται και η απορρόφηση οστού από οστεοκλάστες είναι ελαττωματική, καθώς απαιτείται όξινο περιβάλλον για τη διάσπαση του υδροξυαπατίτη ασβεστίου από τη μήτρα των οστών. Καθώς, η απορρόφηση των οστών αποτυγχάνει, ενώ ο σχηματισμός των οστών συνεχίζεται, σχηματίζεται υπερβολικό οστό. Οι μεταλλάξεις σε τουλάχιστον εννέα γονίδια προκαλούν τους διάφορους τύπους οστεοπέτρωσης. Οι μεταλλάξεις στο γονίδιο CLCN7 είναι υπεύθυνες για περίπου 75 τοις εκατό των περιπτώσεων αυτοσωματικής κυρίαρχης οστεοπέτρωσης, και για το 10 έως 15 τοις εκατό των περιπτώσεων αυτοσωματικής υπολειπόμενης οστεοπότρωσης και για όλες τις γνωστές περιπτώσεις ενδιάμεσης αυτοσωμικής οστεοπέτρωσης. Οι μεταλλάξεις του γονιδίου TCIRG1 προκαλούν περίπου το 50% των περιπτώσεων αυτοσωματικής υπολειπόμενης οστεοπέτρωσης. Οι μεταλλάξεις σε άλλα γονίδια είναι λιγότερο συχνές αιτίες αυτοσωματικών κυρίαρχων και αυτοσωματικών υπολειπόμενων μορφών της διαταραχής. Ο συνδεδεμένος με το χρωμόσωμα Χ τύπος οστεοπέτρωσης, προκύπτει από μεταλλάξεις στο γονίδιο IKBKG. Σε περίπου 30 τοις εκατό όλων των περιπτώσεων οστεοπέτρωσης, η αιτία της πάθησης είναι άγνωστη. Τα γονίδια που σχετίζονται με την οστεοπέτρωση εμπλέκονται στο σχηματισμό, ανάπτυξη και λειτουργία εξειδικευμένων κυττάρων που ονομάζονται οστεοκλάστες. Αυτά τα κύτταρα διασπούν τον οστικό ιστό κατά την αναδιαμόρφωση των οστών, μια φυσιολογική διαδικασία κατά την οποία το παλιό οστό αφαιρείται και δημιουργείται νέο οστό για να το αντικαταστήσει. Τα οστά αναδιαμορφώνονται συνεχώς και η διαδικασία ελέγχεται προσεκτικά για να διασφαλιστεί ότι τα οστά παραμένουν ισχυρά και υγιή. Οι μεταλλάξεις σε οποιοδήποτε από τα γονίδια που σχετίζονται με την οστεοπέτρωση οδηγούν σε ανώμαλους ή ελλείποντες οστεοκλάστες. Χωρίς λειτουργικούς οστεοκλάστες, το παλιό οστό δεν διασπάται, καθώς, σχηματίζεται νέο οστό. Ως αποτέλεσμα, τα οστά σε όλο το σκελετό γίνονται ασυνήθιστα πυκνά. Τα οστά είναι, επίσης, δομικά ανώμαλα, καθιστώντας τα επιρρεπή σε κάταγμα. Αυτά τα προβλήματα με την αναδιαμόρφωση των οστών αποτελούν τα βασικά χαρακτηριστικά της οστεοπέτρωσης.

    Autosomal recessive 1 OPTB1

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

    Η διαφορική διάγνωση της οστεοπέτρωσης περιλαμβάνει άλλες διαταραχές που προκαλούν οστεοσκλήρωση. Αποτελούν ένα ευρύ φάσμα διαταραχών με κλινικά και ακτινολογικά διαφορετικές εκδηλώσεις.

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

    κληρονομικές οστεοσκληρυντικές δυσπλασίες όπως: νευροπαθητική βρεφική οστεοπέτρωση, βρεφική οστεοπέτρωση με νεφρική σωληνοειδή οξέωση, βρεφική οστεοπέτρωση με ανοσοανεπάρκεια, βρεφική οστεοπέτρωση με σύνδρομο ανεπάρκειας προσκόλλησης λευκοκυττάρων, οστεοπέτρωση ακροοστεολυτική), οστεοπυρίτιδα, μικτή σκληρυντική σκελετική δυσπλασία, προοδευτική δυσπλασία διάφυσης (νόσος Camurati-Engelmann) και άλλες σκελετικές δυσπλασίες που σχετίζονται. Εκτός αυτού, η διαφορική διάγνωση περιλαμβάνει επίκτητες καταστάσεις που προκαλούν οστεοσκλήρωση, όπως οστεοσκληρωτική μετάσταση, κυρίως, από καρκινώματα του προστάτη και του μαστού, ασθένεια Paget των οστών, μυελοΐνωση (πρωτοπαθής διαταραχή ή δευτερογενής δηλητηρίαση ή κακοήθεια), ασθένεια Erdheim-Chester, οστεοσκληρυντικοί τύποι οστεομυελίτιδα, δρεπανοκυτταρική νόσος, υπερβιταμίνωση D, θεραπεία με διφωσφονικά φάρμακα και υποπαραθυρεοειδισμός.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

    Είναι η 1η γενετική ασθένεια που αντιμετωπίστηκε με μεταμόσχευση αιμοποιητικών βλαστικών κυττάρων. Οι οστεοκλάστες προέρχονται από προδρόμους αιμοποιητικών κυττάρων. Η θεραπεία με μεταμόσχευση μυελού των οστών ερευνάται σε κλινικές δοκιμές. Πιστεύεται ότι ο υγιής μυελός παρέχει στον πάσχοντα κύτταρα από τα οποία θα αναπτυχθούν οστεοκλάστες. Εάν εμφανιστούν επιπλοκές σε παιδιά, οι ασθενείς μπορούν να λάβουν θεραπεία με βιταμίνη D. Η γάμμα ιντερφερόνη έχει, επίσης, αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματική και μπορεί να συσχετιστεί με τη βιταμίνη D. Η ερυθροποιητίνη έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία οποιασδήποτε σχετικής αναιμίας. Τα κορτικοστεροειδή μπορούν να ανακουφίσουν τόσο την αναιμία όσο και να διεγείρουν την απορρόφηση των οστών. Τα κατάγματα και η οστεομυελίτιδα μπορούν να αντιμετωπιστούν, ως συνήθως. Η θεραπεία για την οστεοπέτρωση εξαρτάται από τα συγκεκριμένα συμπτώματα που υπάρχουν και τη σοβαρότητα σε κάθε άτομο. Επομένως, οι επιλογές θεραπείας πρέπει να αξιολογούνται σε ατομική βάση. Η διατροφική υποστήριξη είναι σημαντική για τη βελτίωση της ανάπτυξης και ενισχύει, επίσης, την ανταπόκριση σε άλλες επιλογές θεραπείας. Μια δίαιτα φτωχή σε ασβέστιο είναι ευεργετική για ορισμένα άτομα που έχουν προσβληθεί.

    Η θεραπεία είναι απαραίτητη για τη βρεφική μορφή:

    • Η βιταμίνη D (καλσιτριόλη) φαίνεται να διεγείρει τους αδρανείς οστεοκλάστες, γεγονός που διεγείρει την απορρόφηση των οστών
    • Η γ-ιντερφερόνη μπορεί να έχει μακροπρόθεσμα οφέλη. Βελτιώνει τη λειτουργία των λευκών αιμοσφαιρίων (οδηγεί σε λιγότερες λοιμώξεις), μειώνει τον όγκο των οστών και αυξάνει τον όγκο του μυελού των οστών
    • Η ερυθροποιητίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αναιμία και τα κορτικοστεροειδή μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αναιμία και για την τόνωση της απορρόφησης των οστών
    • Η μεταμόσχευση μυελού των οστών βελτιώνει ορισμένες περιπτώσεις σοβαρής, βρεφικής οστεοπέτρωσης που σχετίζεται με ανεπάρκεια μυελού των οστών και προσφέρει καλύτερες πιθανότητες μακροχρόνιας επιβίωσης για άτομα με αυτόν τον τύπο

    Η παιδική οστεοπέτρωση, μερικές φορές, απαιτεί χειρουργική επέμβαση λόγω καταγμάτων. Η οστεοπέτρωση των ενηλίκων, συνήθως, δεν απαιτεί θεραπεία, αλλά οι επιπλοκές της κατάστασης μπορεί να απαιτούν παρέμβαση. Μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση για αισθητικούς ή λειτουργικούς λόγους (όπως πολλαπλά κατάγματα, παραμόρφωση και απώλεια λειτουργία των οστών) ή για σοβαρή εκφυλιστική νόσο των αρθρώσεων.

    Untitled 111

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

    Η μακροπρόθεσμη προοπτική για άτομα με οστεοπέτρωση εξαρτάται από τον υποτύπο και τη σοβαρότητα της κατάστασης σε κάθε άτομο. Οι σοβαρές βρεφικές μορφές οστεοπέτρωσης σχετίζονται με μειωμένο προσδόκιμο ζωής, με τα περισσότερα παιδιά που δεν παίρνουν αγωγή δεν επιβιώνουν μετά την πρώτη δεκαετία. Η μεταμόσχευση μυελού των οστών θεραπεύει ορισμένα βρέφη με ασθένεια πρώιμης έναρξης. Ωστόσο, η μακροπρόθεσμη πρόγνωση μετά τη μεταμόσχευση είναι άγνωστη. Για εκείνους με έναρξη στην παιδική ηλικία ή την εφηβεία, η επίδραση της κατάστασης εξαρτάται από τα συγκεκριμένα συμπτώματα (συμπεριλαμβανομένου του πόσο εύθραυστα είναι τα οστά και πόσος πόνος υπάρχει). Το προσδόκιμο ζωής στις μορφές έναρξης ενηλίκων είναι φυσιολογικό.

    ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗΣ

    Περίπου οκτώ έως 40 παιδιά γεννιούνται στις Ηνωμένες Πολιτείες κάθε χρόνο με τον κακοήθη βρεφικό τύπο οστεοπέτρωσης. Ένα στα 100.000 έως 500.000 άτομα γεννιέται με αυτή τη μορφή οστεοπέτρωσης. Υψηλότερα ποσοστά παρατηρούνται στη Δανία και την Κόστα Ρίκα. Τα αρσενικά και τα θηλυκά επηρεάζονται σε ίσους αριθμούς. Ο τύπος της οστεοπέτρωσης ενηλίκων επηρεάζει περίπου 1.250 άτομα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ένα στα 200.000 άτομα επηρεάζεται από τον τύπο της οστεοπέτρωσης των ενηλίκων. Υψηλότερα ποσοστά παρατηρούνται στη Βραζιλία. Τα αρσενικά και τα θηλυκά επηρεάζονται σε ίσους αριθμούς. Η οστεοπέτρωση επηρεάζει 1 νεογέννητο στα 20.000 έως 250.000 παγκοσμίως, αλλά οι πιθανότητες είναι πολύ υψηλότερες στη ρωσική περιοχή Chuvashia (1 στα 3.500-4.000 νεογέννητα) λόγω γενετικών χαρακτηριστικών των ανθρώπων Chuvash.

    ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΣΤΕΟΠΕΤΡΩΣΗ

    • Θεραπεία αντικατάστασης γονιδίων: Η οστεοπέτρωση θεραπεύεται με τη χορήγηση RANKL. Η συστηματική χορήγηση του RANKL για 1 μήνα βελτιώνει σημαντικά το φαινότυπο των οστών και έχει ευεργετικά αποτελέσματα στον μυελό των οστών, στον σπλήνα και στον θύμο αδένα. Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες προκύπτουν σε υπερβολική θεραπεία. η χορήγηση του RANKL αντιπροσωπεύει την κατάλληλη θεραπευτική επιλογή για ασθενείς με ανεπάρκεια RANKL.
    • Ιντερφερόνη γάμμα-1b - Χορήγηση σε ασθενείς με σοβαρή, κακοήθη οστεοπέτρωση.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα οστά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα οστά

    oral maxillofacial pathology bone pathology 1 22 638

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Εμμηνόπαυση

    Θυρεοτοξική κρίση

    Τι πρέπει να προσέχετε όταν παίρνετε συμπληρώματα διατροφής

    Σύνδρομο Felty

    Θεραπεία Καρκίνου του Μαστού με φυσικούς τρόπους

    Πώς να αντιμετωπίσετε το μυοσκελετικό πόνο

    Τα μέταλλα που περιέχει το ανθρώπινο σώμα

    Μήπως έχετε αναιμία;

    Οι κίνδυνοι για τα οστά σας

    Στρόντιο

    Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Οστά και κάνναβη

    Όλα τα κόλπα για να δυναμώσετε τα κόκαλά σας

    Ραχίτιδα

    Σύνδρομο ανεπάρκειας μαγνησίου

    Ασβέστιο κοραλλιών

    Ο ήλιος είναι τροφή για το σώμα

    Εναλλακτικές λύσεις γάλακτος

    Οι κίνδυνοι από το XGEVA

    Τα προβιοτικά θεραπεύουν την οστεοπόρωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παραθορμόνη

    Φώσφορος

    Βρώσιμη φωσφατάση οστών

    Οι βιταμίνες για την οστεοπόρωση

    Οστεομαλακία

    Μεταβολική Θεραπεία Ασθενειών του Hans Nieper

    Οστεάλευρο

    Οι καλύτερες βιταμίνες για τα οστά

    Διατροφικά σφάλματα που πρέπει να διορθώσετε

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Το ασβέστιο από μόνο του δεν μπορεί να διατηρήσει την υγεία των οστών

    Το έντερο υπεύθυνο για όλες τις ασθένειες

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν ασβέστιο

    Ψευδάργυρος

    Γιατί πρέπει καθημερινά να παίρνετε βιταμίνη D

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ασβέστιο

    Το ασβέστιο και το μαγνήσιο μαζί κάνουν θαύματα

    Να αποφεύγετε το γάλα στον καφέ

    Αδυνατίστε με ασβέστιο

    Αντιμετώπιση υπερασβεστιαιμίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον δολομίτη

    Όταν κάποιος δεν μπορεί να καταναλώσει γαλακτοκομικά

    Ασβέστιο

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εμμηνόπαυση

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Πλήρες check up για οστεοπόρωση

    Τα καλύτερα για την οστεοπόρωση

    Γιατί πρέπει καθημερινά να παίρνετε βιταμίνη D

    Πώς πρέπει να παίρνετε τα διφωσφονικά από το στόμα;

    Ότι πρέπει να κάνετε αν είσαστε στην εμμηνόπαυση

    Οστεοπόρωση στους άνδρες

    Νεανική οστεοπόρωση

    Οστεοπόρωση

    Υγεία των οστών

    Το ελαιόλαδο προστατεύει τα κόκκαλα

    Ήλιος και βιταμίνη D

    Τι είναι η εμμηνόπαυση;

    Οι γυναικείες ορμόνες

    Bιταμίνες για την εμμηνόπαυση

    Τροφές φάρμακα

    Το Φαρμακείο του Θεού

    Τα γηριατρικά σύνδρομα

    Πρόληψη και θεραπεία ασθενειών με την άσκηση

    Γιατί πρέπει να ξεκινήσετε από αύριο το περπάτημα

    Οστεοπόρωση

    Άσκηση για όσους πάσχουν από οστεοπόρωση

    Έλεγχος οστεοπόρωσης

    Έλεγχος οστεοπόρωσης με το κινητό σας

    Το τεστ ενός λεπτού για την οστεοπόρωση

    Η οστεοπόρωση χτυπάει και τους άντρες

    Εμφυτεύσιμη συσκευή για την οστεοπόρωση

    Ο ρόλος των οστών στον διαβήτη

    Βότανα για τα οστά και τις αρθρώσεις

    Denosumab σε οστικές μεταστάσεις

    www.emedi.gr

     

     

  • Δήγματα και κεντρίσματα εντόμων Δήγματα και κεντρίσματα εντόμων

    Τα δαγκώματα και τσιμπήματα από έντομα

    Δήγματα και κεντρίσματα εντόμων

    Τα αρθρόποδα προσβάλλουν τον άνθρωπο με τον ενοφθαλμισμό δηλητηρίου, την εισβολή στους ιστούς  και τη μετάδοση παθήσεων.

    Εδώ, γίνεται αναφορά μόνο στις ερεθιστικές, δηλητηριώδεις και αλλεργικές δράσεις τους.

    Στα βλαβερά αρθρόποδα περιλαμβάνονται:

    • Μέλισσες: μπούμπουρες, μέλισσες μελιού
    • Σφήκες: μικρές σφήκες, μεγάλες σφήκες
    • Μυρμήγκια: κοινά μυρμήγκια, τερμίτες
    • Καφέ αράχνη, ερημίτης
    • Αράχνη, μαύρη χήρα
    • Σκορπιοί 
    • Κουνούπια
    • Μύγες: ελαφιού, αλόγου, μαύρη, σταύλου, σκνίπες
    • Ψείρες: κορμού, κεφαλής, εφηβαίου
    • Κοριοί: κλίνης, τροχού
    • Ψύλλοι: ανθρώπου, γάτας, σκύλου
    • Ακάρεα: ψώρας, ερυθρό
    • Τσιμπούρια
    • Κάμπιες: γάτας, με σκούρα ουρά, κουνελιού
    • Σαρανταποδαρούσες

    Χαρακτηριστικές αντιδράσεις:

    • Τοπικός ιστικός ερεθισμός, φλεγμονή και παραμόρφωση
    • Συστηματικές αντιδράσεις που σχετίζονται με τον ενδοφθαλμισμό του δηλητηρίου
    • Αλλεργικές αντιδράσεις: άμεσες ή επιβραδυνόμενες 

    ukusy bloh 2 1

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Επίπτωση/Επιπολασμός: Πολύ συχνά (ποικίλουν ανάλογα με την εποχή και την περιοχή)

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

    Τοπικές αντιδράσεις:

    • Ερύθημα
    • Πόνος
    • Θερμότητα
    • Οίδημα
    • Κνησμός
    • Φυσαλίδες
    • Δευτεροπαθής λοίμωξη
    • Νέκρωση
    • Εξέλκωση
    • Παροχέτευση

    Τοξικές αντιδράσεις: μη - αντιγονικές:

    • Ναυτία
    • Έμετοι
    • Κεφαλαλγία
    • Πυρετός
    • Διάρροια
    • Ζάλη
    • Συγκοπή
    • Νωθρότητα
    • Μυϊκές συσπάσεις
    • Οίδημα
    • Σπασμοί

    Συστηματικές αντιδράσεις: αλλεργικές:

    • Κνησμός ματιών
    • Ερυθρότητα προσώπου
    • Γενικευμένη κνίδωση
    • Ξηρός βήχας
    • Συσφιγκτικό αίσθημα θώρακα/λαιμού
    • Συριγμός 
    • Δύσπνοια 
    • Κυάνωση
    • Κοιλιακά άλγη
    • Διάρροια
    • Ναυτία
    • Έμετοι
    • Ίλιγγος
    • Ρίγη/Πυρετός 
    • Καταπληξία 
    • Απώλεια συνείδησης
    • Ακούσια απώλεια ούρων/κοπράνων
    • Αφρώδη πτύελα
    • Αναπνευστική ανεπάρκεια
    • Καρδιαγγειακή ανεπάρκεια
    • Θάνατος

    Επιβραδυνόμενες αντίδρασεις:

    • Αντιδράσεις τύπου ορονοσίας
    • Πυρετός
    • Κακουχία
    • Κεφαλαλγία
    • Κνίδωση
    • Λεμφαδενοπάθεια
    • Πολυαρθρίτιδα

    Ασυνήθιστες αντιδράσεις:

    • Εγκεφαλοπάθεια
    • Νευρίτιδα
    • Αγγειΐτιδα
    • Νεφροπάθεια
    • Έντονος φόβος/άγχος

    cf87cf89cf81ceafcf82cf84ceafcf84cebbcebf127

    ΑΙΤΙΑ 

    • Τοπική φλεγμονή και καταστροφή του ιστού από το δηλητήριο
    • Αλλεργική αντίδραση λόγω προηγούμενης ευαισθητοποίησης
    • Τοξική αντίδραση λόγω ενδοφθαλμισμού μεγάλης ποσότητας δηλητηρίου 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

    • Περιβάλλον με πολλά έντομα
    • Κλίμα
    • Εποχή
    • Ρουχισμός
    • Έλλειψη προστατευτικών μέτρων 
    • Αρώματα, κολόνιες
    • Προηγούμενη ευαισθητοποίηση
    • Οι νέοι και οι ηλικιωμένοι έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Τοπική αντίδραση: λοίμωξη, κυτταρίτιδα, δερματοπάθειες, παρακεντήσεις, ξένα σώματα
    • Τοξική αντίδραση: έκθεση/πρόσληψη χημικών, φάρμακα, ενδοφλέβια χρήση ουσιών, περιβάλλον, φυτά, χημικά

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Λευκοκυττάρωση, θρομβοπενία, διαταραχές της πήξης, ΔΕΠ, πρωτεϊνουρία, αιμοσφαιριναιμία, μυοσφαιρινουρία και αζωθαιμία - πρόκειται για σπάνια αλλά πιθανά ευρήματα σε σοβαρές αντιδράσεις

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Φλεγμονή, εξέλκωση, σχηματισμός φυσαλίδων και πομφολύγων , ρήξη, εσχαροποίηση, οίδημα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ 

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωτερικός ή εσωτερικός ασθενής ανάλογα με την αντίδραση κάθε ατόμου στο δήγμα
    • Εισαγωγή σε νοσοκομείο σε σοβαρές περιπτώσεις με κίνδυνο απόφραξης των αεραγωγών, βρογχόσπασμου, υπότασης, βαριάς αγγειοδερματίτιδας ή πόνου

    tsimpimata entomon tsimpima koriou

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Μέτρα πρώτων βοηθειών, τοπική φροντίδα, ενεργοποίηση των υπηρεσιών επείγουσας αντιμετώπισης σε σοβαρές περιπτώσεις. Σε ιστορικό αλλεργίας ή ενδοφθαλμισμού μεγάλης ποσότητας δηλητηρίου ειδοποιήστε αμέσως τα επείγοντα
    • Χρησιμοποιείστε - αν υπάρχει και όταν χρειάζεται - το φαρμακείο με τα αντιαλλεργικά φάρμακα και τα κοινά αντιϊσταμινικά

    Τοπικά (ανάλογα με τη βαρύτητα):

    • Αφαίρεση του κεντριού (αφαιρέστε το δια της τριβής - μην το συνθλίβετε με λαβίδα)
    • Καθαρισμός πληγής
    • Επιθέματα πάγου στη θέση του δήγματος ή του κεντρίσματος (εναλλάξ 10 λεπτά με 10 λεπτά χωρίς πάγο)
    • Ανύψωση προσβεβλημένης περιοχής
    • Περιποίηση των ελκών
    • Παροχέτευση αποστημάτων

    Συστηματικά (ανάλογα με τη βαρύτητα και το είδος της αντίδρασης):

    • Επαρκής αερισμός (διασωλήνωση, τραχειοστομία) - αν είναι απαραίτητες για την παράκαμψη της απόφραξης
    • Οξυγόνο (4-6 lt/min) - σε αναπνευστική δυσχέρεια
    • Εισαγωγή σε νοσοκομείο και  παρακολούθηση για 24-48 ώρες

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάπαυση για να αποφύγουμε επέκταση του δηλητηρίου

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ 

    • Προστατευτικά μέτρα, φαρμακείο με αντιαναφυλακτικά φάρμακα, κίνδυνοι
    • Άτομα με γνωστή ευαισθησία θα πρέπει να φορούν ιατρική ταυτότητα (βραχιόλι, ετικέτα) ή να φορούν κάρτα

    37304865 2174821719415770 3125533467501133824 o

    ΦΑΡΜΑΚΑ

    ΦΑΡΜΑΚΟ(Α) ΕΚΛΟΓΗΣ

    Τοπικά (ανάλογα με τη βαρύτητα):

    • Αναλγητικά
    • Αντιϊσταμινικά - 25-50 mg 4 φορές την ημέρα
    • Στερεοειδή τοπικά ή από το στόμα - πρεδνιζόνη 20-40 mg την ημέρα
    • Αντιβιοτικά

    Συστηματικά (ανάλογα με τη βαρύτητα και το είδος της αντίδρασης):

    • Επινεφρίνη (1:1.000) υποδορίως - για την αντιμετώπιση της κνίδωσης, βρογχόσπασμου και του αγγειοοιδήμταος - παιδιά 0,01 ml/Kg ενήλικες 0,3-0,5 ml
    • Αντιϊσταμινικά - 25-50 mg ΕΦ ή ΕΜ για την αντιμετώπιση της κνίδωσης, βρογχόσπασμου, αγγειοοιδήματος
    • Αμινοφυλλίνη - ενήλικες 500 mg  ΕΦ σε 20-30 λεπτά, παιδιά 7,5 mg/Kg, όταν χρειάζεται σε βρογχόσπασμα
    • Ενδοφλέβια υγρά (Ringers lactate) - όταν χρειάζεται σε υπόταση, υποογκαιμία
    • Ντοπαμίνη - 200 mg σε 250 ml, 5 mcg/Kg/λεπτό - για την αντιμετώπιση του collapsus των αγγείων. Διατηρήστε την συστηματική αρτηριακή πίεση > 40 mm Hg
    • Υδροκορτιζόνη - 100-125 mg ΕΦ, όταν χρειάζεται σε βαριά κνίδωση
    • Αντιτετανικός ορός και αντιβιοτικά - αν ενδείκνυνται
    • Διαζεπάμη - 5-10 mg όταν χρειάζεται σε έντονο μυϊκό σπασμό
    • Μορφίνη ή Demerol - όταν χρειάζεται σε έντονο πόνο

    Προφυλάξεις: 

    • Η δοσολογία εξαρτάται από την ηλικία
    • Σε σοβαρές αντιδράσεις μην καθυστερείτε τη θεραπεία
    • Σε βαρύ αγγειακό collapsus μπορεί να χρειαστεί παρακολούθηση της κεντρικής πίεσης 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ 

    Παρακολούθηση τραύματος

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Τα άτομα με γνωστή υπερευαισθησία να αποφεύγουν την έκθεση
    • Συνταγογραφία αντιαναφυλακτικών φαρμάκων, όταν ενδείκνυται
    • Ενημέρωση σχετικά με τους κινδύνους των όλων και πιο έντονων αναμνηστικών αντιδράσεων στο μέλλον 
    • Απευαισθητοποίηση με ανοσοθεραπεία σε βαριές περιπτώσεις

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Λοίμωξη
    • Ουλοποίηση
    • Φαρμακευτικές αντιδράσεις
    • Ανεπάρκεια πολλαπλών οργάνων
    • Θάνατος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    • Ήπιες αντιδράσεις - άριστη
    • Βαριές περιπτώσεις - άριστη μη έγκαιρη, κατάλληλη θεραπεία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ 

    Παιδιατρικό: Μεγαλύτερος κίνδυνος

    Γηριατρικό: Μεγαλύτερος κίνδυνος

    ΚΥΗΣΗ

    Δεν αποτελεί αντένδειξη για την κατάλληλη θεραπεία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα για τις αλλεργίες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα για τις αλλεργίες

     μέλισσας 1038x576

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο δεντρολίβανου

    Οι ιατρικές χρήσεις της πρόπολης

    Απαλλαγείτε από τις σφήκες

    Αλλεργικά διαγνωστικά τεστ

    Παράξενα συστατικά θεραπεύουν αρρώστιες των ανθρώπων

    Προστατευτείτε από τα κουνούπια

    Λάδι για τα κουνούπια για μεικτές και λιπαρές επιδερμίδες

    Λάδι για τα κουνούπια για ξηρές επιδερμίδες

    Λεμονόχορτο

    Οικολογικά εντομοκτόνα

    Το μασάζ για τους μυϊκούς πόνους

    Ιός του δυτικού Νείλου

    Όταν ταξιδεύετε σε προορισμούς υψηλού κινδύνου

    Ένα σπρέι για όλα τα τσιμπήματα

    Ελονοσία

    Η αλλαγή του κλίματος και η επίπτωση στην υγεία μας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον ιό Ζίκα

    Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

    www.emedi.gr