Κυριακή, 03 Μαΐου 2020 12:41

Μετάγγιση πλάσματος με αντισώματα έναντι του κορωναϊού

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Είναι η μετάγγιση πλάσματος από ασθενείς που έχουν αναρρώσει ευεργετική για τη λοίμωξη COVID-19;

Η χρήση πλάσματος που συλλέχθηκε από άτομα που είχαν μολυνθεί στο παρελθόν για παθητική μεταφορά αντισωμάτων με σκοπό την προστασία ή τη θεραπεία του ανθρώπου χρονολογείται σχεδόν 100 χρόνια πριν, με  ενδείξεις για όφελος κατά της λύσσας, της ηπατίτιδας Β, της πολιομυελίτιδας, της ιλαράς, της γρίπης, του Έμπολα και άλλων παθογόνων.

Αποτελέσματα από μικρές έρευνες τεκμηρίωσαν την ασφάλεια και την ταχύτερη κάθαρση του ιού μετά τη χορήγηση του πλάσματος από ασθενείς που νόσησαν παλιότερα από τον ιό και τώρα δεν νοσούν, ιδιαίτερα όταν χορηγήθηκαν νωρίς στην πορεία της νόσου.

Μακάκοι Rhesus πίθηκοι μολυσμένοι με SARS-CoV-2 δημιούργησαν αποκρίσεις αντισωμάτων και δεν μπορούσαν να μολυνθούν εκ νέου με τον ιό.

Πέντε ασθενείς με κρίσιμη ασθένεια στην Κίνα έλαβαν πλάσμα από ανάρρωση που περιείχε αντισώματα εξουδετέρωσης υψηλού τίτλου χωρίς ανεπιθύμητες ενέργειες. Όλοι τελικά βελτιώθηκαν κλινικά και εκκαθάρισαν τον ιό, ωστόσο ο αντίκτυπος της θεραπείας αναρρόφησης στο πλάσμα σε αυτούς τους ασθενείς είναι ασαφής, επειδή, όλοι οι ασθενείς έλαβαν πλάσμα.

plasma cov 1

Ποια είναι τα θεωρητικά οφέλη του αναρρωμένου πλάσματος για το COVID-19;

Το πλάσμα αυτό μπορεί να προσφέρει βραχυπρόθεσμη χυμική ανοσία έναντι του κοροναϊού SARS-CoV-2.

Η συντριπτική πλειονότητα των ασθενών που αναρρώνουν από ασθένεια COVID-19 αναπτύσσουν κυκλοφορούντα εξουδετερωτικά αντισώματα σε διάφορες πρωτεΐνες SARS-CoV-2 2-3 εβδομάδες μετά τη μόλυνση, ανιχνεύσιμα με ELISA ή άλλες ποσοτικές δοκιμασίες.

Η μεταφορά πλάσματος από αυτούς τους ασθενείς θα πρέπει να εξουδετερώσει τον ιό, αποτρέποντας την περαιτέρω αναπαραγωγή και σταματώντας τη συνεχιζόμενη βλάβη των ιστών.

Αυτή η προσέγγιση θα προβλεπόταν ότι θα λειτουργούσε καλύτερα σε ασθενείς με λιγότερο σοβαρή λοίμωξη, νωρίτερα στην πορεία της νόσου, ή προφυλακτικώς, σε άτομα με μεγάλη ευαισθησία, όπως εκτεθειμένοι εργαζόμενοι στην υγειονομική περίθαλψη ή φροντιστές ασθενών με COVID-19.

Ποιοι είναι οι πιθανοί κίνδυνοι της μετάγγισης πλάσματος από ανάρρωση για το COVID-19;

Οι γνωστοί κίνδυνοι περιλαμβάνουν ακούσια λοίμωξη με άλλο μολυσματικό παθογόνο, όπως με οποιοδήποτε προϊόν αίματος, γενικές αντιδράσεις, όπως κυκλοφοριακή υπερφόρτωση που σχετίζεται με μετάγγιση  και οξεία πνευμονική βλάβη που σχετίζεται με μετάγγιση σε ασθενείς με ήδη σοβαρή πνευμονική βλάβη.

Πρόσθετες ανησυχίες περιλαμβάνουν πιθανή επιδείνωση της βλάβης του ιστού που προκαλείται από το ανοσοποιητικό, το δυσνόητο φαινόμενο της εξαρτώμενης από αντισώματα ενίσχυσης της λοίμωξης και η αμβλεία ανάπτυξη της ενδογενούς ανοσίας στον ιό, αλλά μέχρι στιγμής, τα στοιχεία για αυτά τα δυσμενή αποτελέσματα παραμένουν θεωρητικά.

Είναι σημαντικό ότι η μόλυνση μέσω έγχυσης ενός προϊόντος αίματος είναι εξαιρετικά απίθανο για τον αναπνευστικό ιό.

Ποιοι μηχανισμοί υπάρχουν για την πρόσβαση των παρόχων σε κλινικές δοκιμές θεραπείας πλάσματος ανάρρωσης από COVID-19;

Το FDA ανακοίνωσε μια διαδικασία έκτακτης ανάγκης  για να επιτρέψει σε μεμονωμένους γιατρούς να θεραπεύσουν ασθενείς με σοβαρή νόσο COVID-19 με αναρρωμένο πλάσμα που συλλέχθηκε από ένα κέντρο αίματος. 

Η χρήση αναρρωτικού πλάσματος είναι μια ενδιάμεση προσέγγιση, ενώ αναπτύσσονται εμβόλια και αποτελεσματικές φαρμακευτικές θεραπείες....

Ενώ η ιδέα είναι απλή, εμπλέκονται πολλά βήματα και απαιτούν συνεργασία μεταξύ πολλαπλών οντοτήτων, όπως ασθενείς που έχουν αναρρώσει που χρησιμεύουν ως δότες, κέντρα αίματος ή άλλα κέντρα συλλογής πλάσματος, θεραπευτές γιατροί και ασθενείς, καθώς και διαχειριστές και ρυθμιστές υγείας που εποπτεύουν την ασφάλεια σε κάθε βήμα.

Θα ήταν επιθυμητή η χρήση πλασμαφαίρεσης για τη συλλογή μεγάλων όγκων πλάσματος.

Οι τρέχουσες εκτιμήσεις δείχνουν ότι μια συλλογή από δότες θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία μόνο 2-3 παραληπτών.

Επιπλέον, οι ποσοτικοί ορολογικοί προσδιορισμοί δεν είναι ακόμη ευρέως διαθέσιμοι για τον εντοπισμό ασθενών που αναρρώνουν με αντισώματα εξουδετέρωσης υψηλού τίτλου

Τι ισχύει για τους εθελοντές για να δωρίσουν πλάσμα ανάρρωσης;

Οι πιθανοί δότες πρέπει να είναι χωρίς συμπτώματα για τουλάχιστον 14 ημέρες, να έχουν αρνητικό τεστ SARS-CoV-2 μετά την ανάρρωση και να πληρούν τις τυπικές απαιτήσεις επιλεξιμότητας του δότη αίματος. 

Τα άτομα που έχουν αναρρώσει από το COVID-19 έχουν αντισώματα για την ασθένεια στο αίμα τους. Οι γιατροί αποκαλούν αυτό ''αναρρωτικό πλάσμα''. Οι ερευνητές ελπίζουν ότι το αναρρωμένο πλάσμα μπορεί να δοθεί σε άτομα με σοβαρό COVID-19 για να ενισχύσουν την ικανότητά τους να καταπολεμούν τον ιό.

Προτού χρησιμοποιηθεί αίμα, πρέπει να ελεγχθεί για την ασφάλεια. Στη συνέχεια περνά από μια διαδικασία διαχωρισμού των κυττάρων του αίματος έτσι ώστε το μόνο που μένει είναι πλάσμα με αντισώματα.

Μια τέτοια θεραπεία έχει όφελος για άτομα που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο - όπως με υποκείμενες ιατρικές παθήσεις, καθώς και για μέλη της οικογένειας του ασθενή και για επαγγελματίες υγείας που έχουν εκτεθεί.

plasma cov 2

Τι είναι ο άνοσος ορός;
• Το άνοσος ορός (πλάσμα) είναι το υγρό μέρος του αίματος που συλλέγεται από ασθενείς που έχουν αναρρώσει από μια λοίμωξη.

• Τα αντισώματα που υπάρχουν στον ορό ιαθέντων ασθενών είναι πρωτεΐνες που μπορεί να βοηθήσουν στην καταπολέμηση της λοίμωξης.

• Ο άνοσος ορός διερευνάται για τη θεραπεία ασθενών με COVID-19 επειδή δεν υπάρχει εγκεκριμένη θεραπεία για αυτή την ασθένεια και υπάρχουν κάποιες πληροφορίες που υποδηλώνουν ότι μπορεί να βοηθήσει ορισμένους ασθενείς να ανακάμψουν.

• Περαιτέρω έρευνα είναι απαραίτητη για να διαπιστωθεί εάν ο άνοσος ορός μπορεί να συντομεύσει τη διάρκεια της ασθένειας, να μειώσει τη νοσηρότητα ή να αποτρέψει το θάνατο που σχετίζεται με τη λοίμωξη COVID-19.

• Δεν είναι γνωστό εάν ο άνοσος ορός είναι μια αποτελεσματική θεραπεία έναντι του SARS-CoV-2.

• Οι μεταγγίσεις πλάσματος είναι γενικά ασφαλείς και καλά ανεκτές από τους περισσότερους ασθενείς, αλλά μπορούν να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις και άλλες παρενέργειες. Επίσης, δεν είναι γνωστό αν οι ασθενείς με COVID-19 θα μπορούσαν να έχουν άλλου τύπου αντιδράσεων στη χορήγηση άνοσου ορού.

• Παρόλο που δεν είναι γνωστό εάν ο άνοσος ορός είναι ασφαλής και αποτελεσματικός έναντι της λοίμωξης COVID-19, υπάρχουν πρώιμες ενδείξεις ότι ο άνοσος ορός μπορεί να είναι αποτελεσματικός για ορισμένους ασθενείς.

• Επειδή δεν υπάρχουν εγκεκριμένες θεραπείες, ο FDA επιτρέπει την επείγουσα ερευνητική χρήση του άνοσου ορού για τη θεραπεία ασθενών με COVID-19 σύμφωνα με τα κριτήρια της έκτακτης ανάγκης.

• Ο γιατρός πρέπει να έρχεται σε επαφή με το τοπικό κέντρο αιμοδοσίας για να ενημερωθεί για τη λήψη πλάσματος από έναν ιαθέντα δότη.

• Οι αδειοδοτημένοι γιατροί μπορούν να ζητήσουν τη χρήση άνοσου ορού για ασθενή με COVID-19 μέσω ειδικής φόρμας σύμφωνα με τις οδηγίες του FDA.

Ένας ιατρός μπορεί να αποφασίσει να αιτηθεί τη χρήση ενός πειραματικού προϊόντος για συγκεκριμένο ασθενή μέσω μιας αίτησης έκτακτης ανάγκης για ερευνητικά νέα φάρμακα εάν:

• ο ιατρός θεωρεί ότι το προϊόν μπορεί να χρειαστεί επειγόντως για τη σοβαρή ή άμεση απειλητική για τη ζωή ασθένεια ή κατάσταση του ασθενούς.

• δεν υπάρχει ικανοποιητική εναλλακτική θεραπεία.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ασθένεια του κοροναϊού

Πατήστε, εδώ για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ασθένεια του κοροναϊού

coronavirus 3

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Ρεμδεσιβίρη

Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

Χλωροκίνη

Χρήσιμες πληροφορίες για τον κοροναϊό

Ιός SARS

Κοροναϊοί

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 523 φορές
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Ερυθρά Ερυθρά

    Η ερυθρά είναι μια λοίμωξη που προκαλείται από τον ιό της ερυθράς.

     

    Η ερυθρά είναι συχνά ήπια με τους μισούς ανθρώπους να μην συνειδητοποιούν ότι έχουν μολυνθεί. 

    Ένα εξάνθημα μπορεί να ξεκινήσει περίπου δύο εβδομάδες μετά την έκθεση και να διαρκέσει για τρεις ημέρες. Συνήθως, ξεκινά στο πρόσωπο και απλώνεται στο υπόλοιπο σώμα. Το εξάνθημα έχει, μερικές φορές, φαγούρα και δεν είναι τόσο φωτεινό όσο αυτό της ιλαράς. Οι πρησμένοι λεμφαδένες είναι συχνό σημείο και μπορεί να διαρκέσουν μερικές εβδομάδες. Μπορεί, επίσης,  να εμφανιστεί πυρετός, πονόλαιμος και κόπωση. Σε ενήλικες, ο πόνος στις αρθρώσεις είναι συχνός. Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν αιμορραγικά προβλήματα, οίδημα των όρχεων, εγκεφαλίτιδα και φλεγμονή των νεύρων. Η μόλυνση κατά τη διάρκεια της πρώιμης εγκυμοσύνης μπορεί να οδηγήσει σε αποβολή ή παιδί με συγγενές σύνδρομο ερυθράς. Τα συμπτώματα του συγγενούς συνδρόμου ερυθράς εκδηλώνονται ως προβλήματα με τα μάτια, όπως ο καταρράκτης, η κώφωση, καθώς και η προσβολή της καρδιάς και του εγκεφάλου. Τα προβλήματα είναι σπάνια μετά την 20η εβδομάδα της εγκυμοσύνης.

    Η ερυθρά συνήθως εξαπλώνεται από το ένα άτομο στο άλλο μέσω του βήχα των ατόμων που έχουν μολυνθεί. Οι άνθρωποι είναι μολυσματικοί κατά τη διάρκεια της εβδομάδας πριν και μετά την εμφάνιση του εξανθήματος. Τα μωρά με σύνδρομο συγγενούς ερυθράς ενδέχεται να μεταδίδουν τον ιό για περισσότερο από ένα χρόνο. Μόνο οι άνθρωποι μολύνονται. Τα έντομα δεν διαδίδουν την ασθένεια. Μόλις αναρρώσει, κάποιος είναι άνοσος σε μελλοντικές μολύνσεις. Διατίθεται έλεγχος που μπορεί να επαληθεύσει την ανοσία. Η διάγνωση επιβεβαιώνεται με την εύρεση του ιού στο αίμα, στο λαιμό ή στα ούρα. Η εξέταση του αίματος για αντισώματα μπορεί, επίσης, να είναι χρήσιμη. 

    Η ερυθρά μπορεί να προληφθεί με το εμβόλιο της ερυθράς με μία μόνο δόση να είναι αποτελεσματικότερη από 95%. Συχνά χορηγείται σε συνδυασμό με το εμβόλιο κατά της ιλαράς και το εμβόλιο παρωτίτιδας, γνωστό ως εμβόλιο MMR.Όταν λιγότερο από το 80%, ενός πληθυσμού εμβολιάζεται, περισσότερες γυναίκες μπορεί να φτάσουν σε ηλικία τεκνοποίησης χωρίς να αναπτύξουν ανοσία μέσω μόλυνσης ή εμβολιασμού, αυξάνοντας έτσι πιθανώς τα ποσοστά συγγενούς συνδρόμου ερυθράς. 

    Η ερυθρά είναι μια κοινή λοίμωξη σε πολλές περιοχές του κόσμου. Κάθε χρόνο εμφανίζονται περίπου 100.000 περιπτώσεις συγγενούς συνδρόμου ερυθράς.  Τα ποσοστά ασθενειών έχουν μειωθεί σε πολλές περιοχές κι έχουν, σχεδόν, εξαφανιστεί.

    Η ιλαρά είναι μία ενδημική και επιδημική ιογενής εξανθηματική νόσος των παιδιών και των ενηλίκων με παγκόσμια κατανομή. Πολλές περιπτώσεις λοιμώξεως είναι υποκλινικές, αλλά ο ιός μπορεί να προκαλέσει θανατηφόρο λοίμωξη και σε περίπτωση εγκυμοσύνης και συγγενείς ανωμαλίες του εμβρύου.

    rubella 3

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Δέρμα, Ενδοκρινείς

    Γενετική: Παιδιά με σύνδρομο συγγενούς ερυθράς και παιδιά με ινσουλινοεξαρτώμενο διαβήτη έχουν υψηλή συχνότητα του αντιγόνου ιστοσυμβατότητας HLA-DR3 και υψηλή συχνότητα αντισωμάτων κατά των νησιδίων του παγκρέατος

    Επίπτωση/Επιπολασμός:

    • Πριν από την εισαγωγή του εμβολίου ερυθράς το 1969, επιδημίες εμφανίζονταν κάθε 6-9 χρόνια. Σποραδικές εξάρσεις συνεχίζουν να εμφανίζονται σε νοσοκομεία, κολλέγια, φυλακές, μονάδες προώρων και κλειστές θρησκευτικές κοινότητες, αλλά έχουν, σχεδόν, εξαφανισθεί.
    • Το 1992 η συχνότητα της μετανεογνικής ερυθράς ήταν 0,06 περιπτώσεις ανά 100.000 πληθυσμού

    Επικρατέστερη ηλικία: Παιδιά 5-9 χρόνων

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    rubella 2

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΥΘΡΑΣ

    Η ερυθρά έχει συμπτώματα παρόμοια με αυτά της γρίπης. Ωστόσο, το κύριο σύμπτωμα της λοίμωξης από τον ιό της ερυθράς είναι η εμφάνιση εξανθήματος (εξάνθημα) στο πρόσωπο που εξαπλώνεται στον κορμό και τα άκρα και συνήθως, εξασθενεί μετά από τρεις ημέρες, και γι 'αυτό αναφέρεται συχνά ως ιλαρά τριών ημερών. Το εξάνθημα του προσώπου, συνήθως, εξαφανίζεται, καθώς, εξαπλώνεται σε άλλα μέρη του σώματος. Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν, πυρετό χαμηλού βαθμού, πρησμένους αδένες (υποινιακή και οπίσθια λεμφαδενοπάθεια του τραχήλου), πόνους στις αρθρώσεις, κεφαλαλγία και επιπεφυκίτιδα.

    Οι πρησμένοι λεμφαδένες μπορούν να παραμείνουν για μια εβδομάδα και ο πυρετός σπάνια αυξάνεται πάνω από τους 38 ° C. Το εξάνθημα της ερυθράς είναι, συνήθως, ροζ ή ανοιχτό κόκκινο. Το εξάνθημα προκαλεί φαγούρα και συχνά διαρκεί περίπου τρεις ημέρες. Το εξάνθημα εξαφανίζεται μετά από μερικές ημέρες χωρίς λεκέδες ή ξεφλούδισμα του δέρματος. Όταν το εξάνθημα εξαφανιστεί, το δέρμα μπορεί να έχι μικρά λέπια, όπου το εξάνθημα το κάλυπτε. Το σημείο forchheimer εμφανίζεται στο 20% των περιπτώσεων και χαρακτηρίζονται από μικρές, κόκκινες βλατίδες στην περιοχή της μαλακής υπερώας.

    Η ερυθρά μπορεί να επηρεάσει οποιονδήποτε ηλικία. Οι ενήλικες γυναίκες είναι, ιδιαίτερα, επιρρεπείς σε αρθρίτιδα και πόνους στις αρθρώσεις.

    Στα παιδιά, η ερυθρά προκαλεί, συνήθως, συμπτώματα που διαρκούν δύο ημέρες και περιλαμβάνουν: 

    Εξάνθημα που ξεκινά στο πρόσωπο που εξαπλώνεται στο υπόλοιπο σώμα.

    Χαμηλός πυρετός κάτω των 38,3 ° C.

    Οπίσθια αυχενική λεμφαδενοπάθεια. 

    Σε μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες, ενδέχεται να υπάρχουν επιπλέον συμπτώματα, όπως:

    Λεμφαδενοπάθεια

    Συμπτώματα κρυολογήματος

    Πόνος στις αρθρώσεις (ειδικά σε νέες γυναίκες)

    Σοβαρές επιπλοκές της ερυθράς είναι:

    Φλεγμονή του εγκεφάλου (εγκεφαλίτιδα) 

    Χαμηλός αριθμός αιμοπεταλίων 

    Λοίμωξη ωτός 

    Το κρυολόγημα μπορεί να μετατραπεί σε πνευμονία, είτε άμεση ιογενής πνευμονία είτε δευτεροπαθής βακτηριακή πνευμονία και βρογχίτιδα (είτε ιογενής βρογχίτιδα είτε δευτεροπαθής βακτηριακή βρογχίτιδα). 

    Μετανεογνική ερυθρά:

    • Αδενοπάθεια, οπισθοωτιαία, οπισθοτραχηλική, οπισθοϊνιακή
    • Δεκατική πυρετική κίνηση
    • Εξάνθημα - επεκτεινόμενο, κηλιδοβλατιδώδες, πιθανώς αποφολιδωτικό
    • Ενάνθημα - πετέχειες μαλθακής υπερώας (σημείο Forschheimer)
    • Επιπεφυκίτιδα
    • Σπληνομεγαλία, σπάνια
    • Συνάχι
    • Αδιαθεσία
    • Πονοκέφαλος
    • Πολυαρθραλγία/πολυαρθρίτιδα, ειδικά σε νέες γυναίκες
    • Ασυμπτωματική νόσος (25-50%)

    rubella 666x399

    Το σύνδρομο συγγενείας ερυθράς στο νεογέννητο, αυτό είναι το πιο σοβαρό επακόλουθο της ερυθράς. Είναι επακόλουθο της ενδομήτριας λοίμωξης από τον ιό της ερυθράς και περιλαμβάνει καρδιακά, εγκεφαλικά, οφθαλμικά και ακουστικά ελαττώματα.  Μπορεί, επίσης, να προκαλέσει πρόωρη γέννηση, χαμηλό βάρος γέννησης και νεογνική θρομβοπενία, αναιμία και ηπατίτιδα. Ο κίνδυνος σοβαρών ελαττωμάτων ή οργανογένεσης είναι υψηλότερος σε μόλυνση κατά το πρώτο τρίμηνο. 

    Πολλές μητέρες που μολύνονται από ερυθρά εντός του κρίσιμου πρώτου τριμήνου έχουν είτε αποβολή είτε νεκρό μωρό. Εάν το έμβρυο επιβιώσει από τη μόλυνση, μπορεί να γεννηθεί με σοβαρές καρδιακές διαταραχές, τύφλωση, κώφωση ή άλλες απειλητικές για τη ζωή διαταραχές οργάνων. Οι εκδηλώσεις του δέρματος ονομάζονται "βλάβες βατόμουρου muffin". Για αυτούς τους λόγους, η ερυθρά περιλαμβάνεται στο σύμπλεγμα TORCH-(T)oxoplasmosis, (O)ther Agents, (R)ubella (also known as German Measles), (C)ytomegalovirus, and (H)erpes Simplex, των περιγεννητικών λοιμώξεων.

    Περίπου 100.000 περιπτώσεις αυτής της κατάστασης εμφανίζονται κάθε χρόνο.

    Συγγενής ερυθρά:

    • Καταρράκτης (Επιμένων)
    • Μικροφθαλμία (Επιμένων)
    • Χοριοαμφιβληστροείδίτιδα (Επιμένων)
    • Ανοικτός βοτάλλειος πόρος (Επιμένων)
    • Στένωση πνευμονικής (Επιμένων, εξελισσόμενο)
    • Ελλείμματα μεσοκολπικού/μεσοκοιλιακού διαφράγματος (Επιμένων)
    • Κώφωση τύπου αντιλήψεως (Επιμένων, εξελισσόμενο)
    • Μικροκεφαλία (Επιμένων)
    • Μηνιγγοεγκεφαλίτιδα (Παροδικά)
    • Διανοητική καθυστέρηση (Επιμένων, εξελισσόμενο)
    • Χαμηλό βάρος γεννήσεως (Παροδικά)
    • Πορφυρικές δερματικές βλάβες (Παροδικά)
    • Νόσος των ακτινοσκιερών οστών (Παροδικά)
    • Ηπατοσπληνομεγαλία (Παροδικά)
    • Μεγάλη πρόσθια κρανιακή πηγή (Παροδικά)
    • Νόσοι ομιλίας και συμπεριφοράς (Επιμένων, εξελισσόμενο)
    • Κρυψορχία (Επιμένων)
    • Βουβωνοκήλη (Επιμένων)

    Krasnuha u detej 1

    ΑΙΤΙΑ ΕΡΥΘΡΑΣ

    Ο ιός της ερυθράς είναι ένας μονής έλικος RNA-ιός της οικογένειας των λεγόμενων Toga-ιών (toga = στέμμα, ιοί φέροντες στέμμα, ιοί δίκην στέμματος). Μεταδιδόμενος με τα σταγονίδια των στοματοφαρυγγικών εκκρίσεων, ο ιός αναδιπλασιάζεται στα επιθήλια του στοματοφάρυγγα και στους επιχώριους λεμφαδένες με περίοδο επωάσεως 16-18 ημερών. Μετά περνάει στην κυκλοφορία και μπορεί να διασπαρεί στο δέρμα και σε άλλα άπω όργανα, ή διαπλακουντιακά στο αναπτυσσόμενο έμβρυο. Η εμβρυϊκή ιαιμία μπορεί, ακολούθως, να προκαλέσει συστηματική θανατηφόρο λοίμωξη. Η οργανογένεση αναπτύσσεται μεταξύ 2 και 6 εβδομάδων μετά τη σύλληψη. Επομένως, κατά το διάστημα αυτό η λοίμωξη αποτελεί έναν υψηλό κίνδυνο για ανωμαλίες οφθαλμών και καρδιάς (40-80% κίνδυνος). Κατά το 2ο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, το έμβρυο αναπτύσσει αυξημένη ανοσολογική ικανότητα, που το καθιστά λιγότερο ευαίσθητο (10% κίνδυνος) στα επακόλουθα της ενδομητρίου λοιμώξεως.

    Η ασθένεια προκαλείται από τον ιό της ερυθράς, από το γένος Rubivirus από την οικογένεια Matonaviridae, που τυλίγεται και έχει ένα μονόκλωνο γονιδίωμα RNA. Ο ιός μεταδίδεται μέσω της αναπνευστικής οδού και αναπαράγεται στον ρινοφάρυγγα και τους λεμφαδένες. Ο ιός βρίσκεται στο αίμα 5 έως 7 ημέρες μετά τη μόλυνση και εξαπλώνεται σε όλο το σώμα. Ο ιός έχει τερατογόνες ιδιότητες και είναι ικανός να διασχίσει τον πλακούντα και να μολύνει το έμβρυο όπου σταματά τα κύτταρα να αναπτυχθούν ή να τα καταστρέψουν. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου επώασης, ο ασθενής είναι μεταδοτικός, συνήθως, για περίπου μία εβδομάδα προτού εμφανίσει εξάνθημα και για περίπου μία εβδομάδα μετά.

    Η αυξημένη ευαισθησία σε λοίμωξη μπορεί να κληρονομηθεί, καθώς, υπάρχει κάποια ένδειξη ότι το HLA-A1 ή οι παράγοντες που περιβάλλουν το Α1 σε εκτεταμένους απλότυπους εμπλέκονται στη λοίμωξη από τον ιό ή στη μη επίλυση της νόσου.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΙΑ ΕΡΥΘΡΑ

    • Ανεπαρκής ανοσοποίηση
    • Ανοσοανεπάρκειες
    • Ανοσοκατασταλτική θεραπεία
    • Εγκυμοσύνη
    • Κοινοβιακές συνθήκες ζωής
    • Σχολείο, μονάδες ημερήσιας φροντίδας
    • Τέλος, χειμώνα, άνοιξη

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΥΘΡΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΥΘΡΑΣ

    Μετανεογνική ερυθρά:

    • Ιλαρά
    • Οστρακιά
    • Λοιμώδης μονοπυρήνωση
    • Τοξοπλάσμωση
    • Νεογνικό ερύθημα 
    • Λοιμώδης ερύθημα ("πέμπτη νόσος")
    • Φαρμακευτικά εξανθήματα
    • Εξανθήματα από λοιμώξεις με εντεροϊούς

    Συγγενής ερυθρά:

    • Κυτταρομεγαλοϊός
    • Ιός της ανεμοβλογιάς - έρπητα ζωστήρα
    • Ιοί - Picoma (Coxsackie και echo)
    • Ιός της πολιομυελίτιδας
    • Ιός του απλού έρπητα
    • Ιός των ιπποειδών του δυτικού ημισφαιρίου
    • Ιός της ιλαράς
    • Ιός της ηπατίτιδας Β
    • Ιός της παρωτίτιδας
    • Τοξοπλάσμωση
    • Συγγενής σύφιλη
    • Ελονοσία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Μετανεογνική ερυθρά:

    • Ήπια λευκοπενία με σχετική λεμφοκυττάρωση
    • Τετραπλάσια αύξηση των επιπέδων αντισώματος κατά ερυθράς στον ορό
    • Θετικές καλλιέργειες υγρών φάρυγγος, ρινός και αιμοκαλλιέργειες για τον ιό της ερυθράς

    Συγγενής ερυθρά:

    • Παρουσία IgM αντισώματος κατά ερυθράς στον ορό κατά τον 1ο χρόνο της ζωής, ενώ μετά από τον 1ο χρόνο γίνεται μετατροπή του αντισώματος από IgM σε IgG
    • Απομόνωση του ιού της ερυθράς από το φάρυγγα, το αίμα, τα ούρα και το εγκεφαλονωτιαίο υγρό

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Μετά από επανέκθεση στην ερυθρά, άτομα με γνωστό προηγούμενο επίπεδο αντισωμάτων λόγω προηγηθείσης λοιμώξεως ή ανοσοποιήσεως μπορεί να παρουσιάσουν μία οξεία αύξηση του τίτλου του αντισώματος. Αυτό δεν συσχετίζεται με υψηλή συχνότητα μεταδόσεως σε άλλους ούτε με υψηλό κίνδυνο εμβρυϊκής λοιμώξεως.

    Τα ειδικά αντισώματα IgM για τον ιό της ερυθράς είναι παρόντα σε άτομα που έχουν προσβληθεί πρόσφατα από τον ιό της ερυθράς, αλλά αυτά τα αντισώματα μπορούν να παραμείνουν για περισσότερο από ένα χρόνο και ένα θετικό αποτέλεσμα της δοκιμής πρέπει να ερμηνευθεί με προσοχή. Η παρουσία αυτών των αντισωμάτων μαζί με, ή λίγο μετά, το χαρακτηριστικό εξάνθημα επιβεβαιώνει τη διάγνωση. 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αναστολή κυτταρικής αναπτύξεως μετά τη λοίμωξη
    • Εμβρυϊκή αγγειΐτιδα
    • Αγγειοπάθεια του πλακούντα
    • Ιστική νέκρωση

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Οι κυτταρικές ανοσολογικές αποκρίσεις επιδεινώνονται εκλεκτικά στα παιδιά με συγγενή ερυθρά

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Συγγενής ερυθρά έχει διαγνωσθεί με βιοψία πλακούντος την 12η εβδομάδα

    rubella 1

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΥΘΡΑΣ

    Δεν υπάρχει ειδική θεραπεία για την ερυθρά. Ωστόσο, η διαχείριση είναι ένα ζήτημα της απόκρισης στα συμπτώματα για τη μείωση της δυσφορίας. Η θεραπεία των νεογέννητων μωρών εστιάζεται στη διαχείριση των επιπλοκών. Τα συγγενή καρδιακά ελαττώματα και ο καταρράκτης μπορούν να διορθωθούν με άμεση χειρουργική επέμβαση.

    Η αντιμετώπιση του συνδρόμου οφθαλμικής συγγενείας ερυθράς  είναι παρόμοια με την εκφύλιση της ωχράς κηλίδας που σχετίζεται με την ηλικία, συμπεριλαμβανομένης της παροχής συμβουλών, της τακτικής παρακολούθησης και της παροχής συσκευών χαμηλής όρασης, εάν απαιτείται.

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Μετανεογνική ερυθρά - είναι ήπια αυτοπεριοριζόμενη. Θεραπεία για συμπτωματική ανακούφιση
    • Συγγενής ερυθρά - υποστηρηκτική, εκτός και αν αναπτυχθούν νευρολογικές ή αιμορραγικές επιπλοκές

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Για Μετανεογνική ερυθρά - απομόνωση για 7 ημέρες μετά την είσοδο του εξανθήματος, κατάκλιση δεν είναι αναγκαία
    • Απομόνωση των νεογνών που μολύνθηκαν ενδομητρίως για ένα χρόνο, εκτός αν οι καλλιέργειες υγρών στοματοφάρυγγος και ούρων μετά τους 3 πρώτους μήνες είναι αρντητικές για τον ιό 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Κάνετε κάθε προσπάθεια να αποφύγετε έκθεση των μολυσμένων με ιό ασθενών σε έγκυους γυναίκες

    ΦΑΡΜΑΚΟ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Ακεταμινοφαίνη κάθε 4 ώρες αν λόγω πυρετού/κακουχίας απαιτείται 10-15 mg/kg/δόση

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΡΥΘΡΑ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Άτομα με ανοσοποίηση κατά ερυθράς, είτε μετά φυσική λοίμωξη, είτε μετά εμβολιασμό μπορούν να επαναμολυνθούν μετά επανέκθεση στον ιό, αλλά αυτή η λοίμωξη είναι συνήθως υποκλινική και προσδιορίζεται μόνο με ορολογικές τεχνικές
    • Σε συγγενή ερυθρά είναι εξαιρετικά σημαντικό να προσδιορίσετε ακουστικές και οπτικές δυσχέρειες πρώιμα, ώστε να αρχίσει επαρκής εκπαίδευση και οδηγίες

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ  ΕΡΥΘΡΑΣ

    Εμβόλιο ερυθράς:

    • Από μόνο του μπορεί να δοθεί μετά τους 12 μήνες της εξωμήτριας ζωής. Σε συνδυασμό με τα εμβόλια ιλαράς και παρωτίτιδας (measles, mumps, rubella, vaccine, MMR vaccine) χορηγείται μετά τον 15ο μήνα της εξωμήτριας ζωής. Δεύτερη δόση του MMR συνιστάται σε ηλικία 6 - 12 χρόνων
    • Συνιστάται για ευαίσθητα άτομα που ανήκουν στις ακόλουθες ομάδες: προεφηβικά αγόρια και κορίτσια, γυναίκες πριν απ' το γάμο ή μετά τον τοκετό, σπουδαστές κολλεγίων, προσωπικό ημερήσιας φροντίδας, υγειονομικό και στρατιωτικό προσωπικό
    • Αντενδείκνυται σε: εγκυμοσύνη, ανοσοανεπάρκειες, ανοσοκατασταλτικές νόσους (εκτός HIV), σε όσους έχουν μεταγγισθεί με αίμα ή ανοσοσφαιρίνη τους 3 τελευταίους μήνες, σε σοβαρές εμπύρετες νόσους ή σε υπερευαισθησία σε συστατικά του εμβολίου
    • Άτομα που παίρνουν εμβόλιο ερυθράς δεν μεταδίδουν ερυθρά σε άλλους, αν και ο ιός μπορεί να απομονωθεί από το φάρυγγα 
    • Το εμβόλιο ερυθράς έχει πολλές παρενέργειες

    rubella 5

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΡΥΘΡΑΣ

    Μετανεογνική ερυθρά:

    • Μεταλοιμώδης εγκεφαλίτιδα (1/5.000 περιπτώσεις)
    • Θρομβοπενική πορφύρα (1/3.000 περιπτώσεις)
    • Πόνος στους όρχεις
    • Ήπια ηπατίτιδα

    Συγγενής ερυθρά:

    • Αυτόματη αποβολή 
    • Παράταση κυήσεως 
    • Πρόωρος τοκετός 
    • Προοδευτική πανεγκεφαλίτιδα από ερυθρά 
    • Ενδοκρινικές δυσλειτουργίες (διαβήτης, θυρεοτοξίκωση, υποθυεοειδισμός)

    Εμβόλιο ερυθράς:

    • Λεμφαδενοπάθεια
    • Πυρετός 
    • Εξάνθημα
    • Αρθρίτιδα/αρθραλγία (μεγαλύτερα κορίτσια, γυναίκες)
    • Πολυνευροπάθεια

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Η μόλυνση από ερυθρά παιδιά και ενήλικες είναι συνήθως ήπια, αυτοπεριοριζόμενη και συχνά ασυμπτωματική.

    Η πρόγνωση σε παιδιά που γεννιούνται με συγγενές σύνδρομο ερυθράς είναι κακή.

    Μετανεογνική ερυθρά:

    • Πυρετός 1-2 ημέρες 
    • Εξάνθημα, 3 ημέρες
    • Συνάχι 5 ημέρες
    • Λεμφαδενοπάθεια, 1 ημέρα
    • Αρθραλγία (όταν υπάρχει), 2 εβδομάδες
    • Πλήρης ύφεση όλων των συμπτωμάτων χωρίς επακόλουθα είναι ο κανόνας

    Συγγενής ερυθρά:

    • Ποικίλο και απρόβλεπτο φάσμα επιπτώσεων, που εκτείνονται από παράταση κυήσεως μέχρι ένα πλήρως φυσιολογικό νεογνό και βρέφος 
    • Η νόσος χαρακτηρίζεται από χρόνια λοίμωξη, τα βρέφη μπορούν να μολύνουν άλλα άτομα για μήνες μετά τη γέννηση
    • Προσδιορίσιμα επίπεδα αντισώματος (IgG) που αναστέλλει την αιμοσυγκόλληση, παραμένουν για χρόνια και μετά υποχωρούν σταδιακά. Στην ηλικία των 5 ετών μόνο το 20% έχουν ανιχνεύσιμα αντισώματα
    • Συνολική θνησιμότητα 10%, η μέγιστη κατά τους πρώτους 6 μήνες 
    • 70% αυτών με εγκεφαλίτιδα αναπτύσσουν υπολειπόμενες βλάβες του κινητικού νευρικού συστήματος και αυτιστικό σύνδρομο
    • Η πρόγνωση είναι άριστη μόνο όταν υπάρχουν ήσσονα ελαττώματα

    Παιδιατρικό:

    • Η μετανεογνική ερυθρά είναι ήπια νόσος σε παιδιά και ενήλικες 
    • Έφηβοι και νέοι ενήλικες αποτελούν το 60% όλων των νέων περιπτώσεων 

    ΚΥΗΣΗ

    • Σε γυναίκες εμβολιασθείσες κατά της ερυθράς συνιστάται να αποφύγουν εγκυμοσύνη τους 3 πρώτους μήνες μετά τον εμβολιασμό
    • Ο ιός του εμβολίου διαπερνά τον πλακούντα. Εν τούτοις, δεν έχει περιγραφεί συγγενής ερυθρά σε νεογνά γυναικών, οι οποίες από άτυχη συγκυρία ή χωρίς σκέψη εμβολιάσθηκαν κατά την εγκυμοσύνη
    • Η ελάχιστη πιθανότητα κινδύνου για εμβρυϊκή βλάβη σε γυναίκες που "ατυχώς" εμβολιάσθηκαν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν επιβάλλει αυτόματη διακοπή της εγκυμοσύνης
    • Αν η έγκυος γυναίκα εκτεθεί στην ερυθρά (στη φυσιολογική νόσο και όχι στη μέσω εμβολίου επαγόμενη), πρέπει αμέσως να ληφθεί τίτλος αντισώματος. Παρουσία αντισώματος σημαίνει ότι η γυναίκα είναι προηγουμένως ανοσοποιημένη και συνεπώς δεν βρίσκεται σε κίνδυνο. Αν δεν υπάρχουν αντισώματα, θα πρέπει να ξαναγίνει έλεγχος σε 3 εβδομάδες. Αν υπάρχουν αντισώματα στο 2ο δείγμα, έχει επισυμβεί λοίμωξη. Αν τα αντισώματα είναι πάλι αρνητικά, ένα 3ο δείγμα πρέπει να ληφθεί μετά άλλες τρεις βδομάδες (6 εβδομάδες μετά την έκθεση). Σ' αυτό το χρόνο, μία αρνητική δοκιμασία σημαίνει ότι δεν επήλθε λοίμωξη. Μία θετική δοκιμασία σημαίνει ότι επήλθε όντως λοίμωξη και συνεπώς το έμβρυο βρίσκεται σε κίνδυνο για ανάπτυξη συγγενούς ερυθράς
    • Η χρήση εμπορικά διαθέσιμης ανθρώπινης γ-σφαιρίνης για προφύλαξη από ερυθρά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν προλαμβάνει την ερυθρά ή το σύνδρομο συγγενούς ερυθράς με τρόπο προβλέψιμο και αξιόπιστο

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    blob 6

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης, 

    Σύνδρομο συγγενούς ερυθράς

    Τα απαραίτητα εμβόλια

    Ιολογικός έλεγχος

    Ιλαρά

    Έλεγχος εγκυμονούσας

    Εθνικό πρόγραμμα εμβολιασμών

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

     

     

     

  • Πολύμορφο ερύθημα Πολύμορφο ερύθημα

    Το πολύμορφο ερύθημα διαμεσολαβείται από εναπόθεση ανοσοσυμπλεγμάτων

     

    Το πολύμορφο ερύθημα διαμεσολαβείται από εναπόθεση ανοσοσυμπλεγμάτων (κυρίως, IgM δεσμευμένων συμπλοκών) στον επιφανειακό μικροαγγειακό ιστό του δέρματος και του στοματικού βλεννογόνου που, συνήθως, ακολουθεί μια μόλυνση ή έκθεση σε φάρμακα.

    Είναι μια ασυνήθιστη διαταραχή, με μέγιστη συχνότητα στη δεύτερη και τρίτη δεκαετία της ζωής.

    Παιδιατρικό: Οι πιο συχνές μορφές της νόσου τείνουν να προσβάλλουν νεαρούς άρρενες. Σπάνια πριν την ηλικία των 3 ετών 

    Γηριατρικό: Σπάνια μετά τα 50

    Κύηση: Αναφέρεται σαν μία πιθανή αιτιολογία

    Η διαταραχή έχει διάφορες μορφές  τις οποίες αντικατοπτρίζει το όνομά της (πολύμορφο ερύθημα). Οι βλάβες στόχου είναι μια τυπική εκδήλωση. Αναγνωρίζονται δύο τύποι, ένας ήπιος έως μέτριος και ένας σοβαρός (ελάσσον πολύμορφο ερύθημα και μείζον πολύμορφο ερύθημα).

    7010

    Το πολύμορφο ερύθημα πρόκειται για εξάνθημα που δημιουργείται λόγω ανοσολογικής αντίδρασης σε φάρμακα ή σε λοίμωξη από τον ιό του έρπητα. Μια οξεία αυτοπεριοριζόμενη αντίδραση υπερευαισθησίας που προσβάλλει το δέρμα και τους βλεννογόνους.

    • Έλασσον πολύμορφο ερύθημα - ήπια μορφή που χαρακτηρίζεται από πλειόμορφο εξάνθημα με ή χωρίς προσβολή του βλεννογόνου σε μία μόνο θέση
    • Μείζον πολύμορφο ερύθημα - βαρύ, με εκτεταμένη προσβολή δέρματος και βλεννογόνου. Μπορεί να προσβάλλει πολλά όργανα σαν επιπλοκή της βασικής νόσου και συχνά αναφέρεται σαν σύνδρομο Stevens Johnson 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική: Πιθανή συσχέτιση με HLA-B15

    Επίπτωση: Αβέβαιη, υπολογίζεται στο 1% των επισκέψεων εξωνοσοκομειακών ασθενών

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέγιστη συχνότητα μεταξύ 20 και 30 ετών, σπάνια κάτω από τα 3 και πάνω από τα 50 χρόνια

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (3:2)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟΥ ΕΡΥΘΗΜΑΤΟΣ

    Η κατάσταση ποικίλλει από ένα ήπιο, αυτοπεριοριζόμενο εξάνθημα (ελάσσον πολύμορφο ερύθημα) έως μια σοβαρή, απειλητική για τη ζωή μορφή (μείζον πολύμορφο ερύθημα) που περιλαμβάνει, επίσης, τους βλεννογόνους. 

    Ταξινόμηση πολύμορφου ερυθήματος

    Ερύθημα πολύμορφο ελάσσον - τυπικοί στόχοι ή ανυψωμένοι, οιδηματώδεις βλατίδες 

    Ερύθημα πολύμορφο μείζον - τυπικοί στόχοι ή αυξημένοι, οιδηματώδεις βλατίδες με εμπλοκή ενός ή περισσοτέρων βλεννογόνων. Η επιδερμική αποκόλληση περιλαμβάνει λιγότερο από το 10% της συνολικής επιφάνειας του σώματος.

    Το σύνδρομο Stevens-Johnson και η τοξική επιδερμική νεκρόλυση θεωρούνταν μέρος του φάσματος του πολύμορφου ερυθήματος, κάτι που δεν συμβαίνει πλέον.

    Η ήπια μορφή εμφανίζεται, συνήθως, με ελαφρώς κνησμό (αλλά η φαγούρα μπορεί να είναι πολύ σοβαρή), ροζ-κόκκινες κηλίδες, συμμετρικά διατεταγμένες και ξεκινώντας από τα άκρα. Παίρνει συχνά την κλασική εμφάνιση «βλάβη στόχου», με ένα ροζ-κόκκινο δαχτυλίδι γύρω από ένα ανοιχτό κέντρο. Η επίλυση εντός 7-10 ημερών είναι ο κανόνας.

    Άτομα με επίμονο (χρόνιο) πολύμορφο ερύθημα, συχνά, θα έχουν μορφή βλάβης σε σημείο τραυματισμού, π.χ. μια μικρή γρατσουνιά ή γδάρσιμο, μέσα σε μια εβδομάδα. Ο ερεθισμός ή ακόμη και η πίεση από τα ρούχα θα προκαλέσει τον πόνο στο ερύθημα και αυτό θα συνεχίσει να επεκτείνεται κατά μήκος των περιθωρίων του για εβδομάδες ή μήνες, πολύ μετά την επούλωση της αρχικής πληγής στο κέντρο. 

    • Ποικίλα και μη ειδικά πρόδρομα σημεία, που συνήθως υποδηλώνουν λοίμωξη ανώτερου αναπνευστικού 
    • Οξεία εμφάνιση, προοδευτικά επιδεινούμενου συμμετρικού, πλειόμορφου εξανθήματος στις παλάμες, στα πέλματα, στη ραχιαία επιφάνεια των παλαμών και στις εκτατικές επιφάνειες των άκρων και στο πρόσωπο
    • Φυσσαλίδες/έλκη βλεννογόνων στο 20-45% των περιπτώσεων
    • Η χαρακτηριστική δερματική βλάβη είναι εξάνθημα κυκλοτερές "δίκην στόχου", που συνιστάται σε μία κεντρική βλάβη, με ή χωρίς δημιουργία φυσσαλίδας, που περιβάλλεται από υγιές δέρμα και από ένα εξωτερικό δακτύλιο ερυθηματώδους βλάβης
    • Αίσθημα καύσου στο δέρμα και στους βλεννογόνους
    • Ο κνησμός απουσιάζει, συνήθως
    • Έλκη κερατοειδούς

    ΑΙΤΙΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟΥ ΕΡΥΘΗΜΑΤΟΣ

    Ιδιοπαθής στο 50% των περιπτώσεων.

    Οι υπόλοιπες (50%) περιπτώσεις μπορεί να υποδηλώνουν μια αντίδραση υπερευαισθησίας σε ένα από τα παρακάτω:

    • Ιογενείς λοιμώξεις - κυρίως, ο απλός έρπητας (HSV-ελάσσον πολύμορφο ερύθημα και 50% μείζον πολύμορφο ερύθημα, επίσης, λοίμωξη από ιούς, Epstein-Barr, Coxsackie, Echo, ανεμοβλογιάς, παρωτίτιδας και πολιομυελίτιδας. Η καταστολή του ιού του απλού έρπητα και ακόμη και η προφύλαξη (με ασυκλοβίρη) έχει αποδειχθεί ότι αποτρέπει την υποτροπιάζουσα εκδήλωση του πολύμορφου ερυθήματος
    • Βακτηριακές λοιμώξεις - κυρίως μυκόπλασμα της πνευμονίας, επίσης βρουκέλλωση, διφθερίτιδα, Yersinia, φυματίωση, τουλαραιμία και γονόρροια, αιμολυτικός στρεπτόκοκκος, λεγεωνέλλωση, λέπρα, Neisseria meningitidis, Mycobacterium, Pneumococcus, είδη Salmonellas, είδη Staphylococcus, Mycoplasma pneumoniae, χλαμύδια κ.ά.
    • Μύκητες
    • Λοιμώξεις από πρωτόζωα
    • Παράσιτα (είδος Trichomonas, Toxoplasma gondii)
    • Αυτοάνοσες αγγειΐτιδες
    • Φάρμακα, ειδικά σουλφοναμίδες, πενικιλλίνες, και άλλα πολλά αντιιοτικά, αντιεπιληπτικά, σαλικυλικά, αντισπασμωδικά (φαινυτοΐνη, βαρβιτουρικά), ασπιρίνη, μοδαφινίλη, αντιφυματικά, χημειοθεραπευτικά και αλλοπουρινόλη και πολλά άλλα.
    • Εμβόλια - τετάνου/διφθερίτιδας, βάκιλος Calmette-Guerin (BCG), από του στόματος κατά της πολιομυελίτιδας
    • Φυσικοί παράγοντες: ακτινοβολία, κρύο, ηλιακό φως
    • Η ακτινοθεραπεία
    • Κακοήθεια:  λέμφωμα μη Hodgkin, λευχαιμία, πολλαπλό μυέλωμα, μυελοειδής μεταπλασία
    • Εγκυμοσύνη
    • Ασθένειες κολλαγόνου
    • Προεμμηνορρυσιακές ορμονικές διαταραχές
    • Κατανάλωση μπύρας
    • Σύνδρομο Reiter
    • Σαρκοείδωση

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΙΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΕΡΥΘΗΜΑ

    • Προηγούμενο ιστορικό πολυμόρφου ερυθήματος
    • Άνδρες

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟΥ ΕΡΥΘΗΜΑΤΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Κνίδωση 
    • Νεκρωτική αγγεΐτιδα
    • Φαρμακευτικά εξανθήματα
    • Δερματίτιδα εξ επαφής 
    • Ποικιλόχρους πιτυρίαση
    • Δευτερογόνος σύφιλη
    • Λειχήνας
    • Κοινή πέμφιγα
    • Πεμφιγοειδές
    • Ερπητοειδής δερματίτιδα
    • Έρπης εγκυμοσύνης
    • Σηψαιμία
    • Ορονοσία
    • Ιογενή εξανθήματα
    • Κηλιδώδης πυρετός των βραχωδών ορέων
    • Αυτοάνοσες αγγειΐτιδες
    • Σύνδρομο λεμφαδενίτιδας βλεννογόνου δέρματος
    • Μηνιγγοκοκκαιμία
    • Ομαλός λειχήνας
    • Σύνδρομο Behcet
    • Υποτροπιάζοντα αφθώδη έλκη
    • Ερπητική ουλοστοματίτιδα
    • Δακτυλιοειδές κοκκίωμα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Είναι χαρακτηριστική η νεκρόλυση της επιδερμίδας. Σπογγίωση, ενδοκυττάριο οίδημα, κενοτοπιώδεις αλλοιώσεις στο δερμοεπιδερμιδικό όριο, οίδημα και εξαγγείωση ερυθροκυττάρων στην επιδερμίδα μπορούν, επίσης, να παρατηρηθούν στη βιοψία δέρματος/βλεννογόνων.

    polymorfo erythima 1

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία δέρματος. Καλύτερα να αποφεύγεται

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟΥ ΕΡΥΘΗΜΑΤΟΣ

    Το πολύμορφο ερύθημα είναι συχνά αυτοπεριοριζόμενο και δεν απαιτεί καμία θεραπεία. Θεραπεία με γλυκοκορτικοειδή καλύτερα να μη γίνεται.

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Απόσυρση όλων των πιθανώς υπεύθυνων φαρμάκων ή θεραπεία κάθε διαγνωσμένης υποκείμενης 
    • Για ήπιες περιπτώσεις, η συμπτωματική θεραπεία είναι επαρκής. Για πιο βαριές βλάβες απαιτείται σχολαστική φροντίδα των ελκών και χρήση διαλυμάτων αλουμινόνερου
    • Οι βλάβες του στόματος μπορούν να αντιμετωπισθούν με στοματικές πλύσεις με ζεστό, αλατούχο διάλυμα ή με εναιώρημα διφαινυδραμίνης , ξυλοκαΐνης και kaopectate για συμπτωματική ανακούφιση βελτίωση της στοματικής υγιεινής και διευκόλυνση της πρόσληψης τροφών. Το ζεστό αλατόνερο και το διάλυμα με ζεστό χαμομήλι και βιολογική σόδα είναι τα καταλληλότερα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Πρέπει να διαβεβαιώσουμε τους ασθενείς ότι η νόσος είναι αυτοπεριοριζόμενη. Υποτροπές είναι πιθανές. Ενθαρρύνετε αποφυγή κάθε αναγνωρισμένου αιτιολογικού παράγοντα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Συστηματικά κορτικοστεροειδή, αρχική δόση ισοδύναμη με πρεδνιζόνη 1-2 mg/kg/ημέρα με σταδιακή ελάττωση (ιδιάτερα χρήσιμη σε ταχέως εξελισσόμενες ή πιο βαριές μορφές). Καλύτερα να μη δίνονται γλυκοκορτικοειδή. Ειδική θεραπεία για κάθε υποκείμενη λοίμωξη ή νόσο

    Αντενδείξεις: Κάθε λοιμώδης νόσος στην οποία χρήση κορτικοστεροειδών πρέπει να αποφεύγεται 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Ασυκλοβίρη είναι δυνατόν να χορηγηθεί με στόχο να καταστείλει υποτροπιάζουσα ερπητική νόσο, αν αυτή θεωρείται ότι είναι η αιτία του πολύμορφου ερυθήματος

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΕΡΥΘΗΜΑ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Η νόσος είναι αυτοπεριοριζόμενη, εν τούτοις, κατά τη διάρκεια της οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται στενά για την ανάπτυξη βαριάς νόσου ή την εμφάνιση υποτροπών

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Γνωστοί ή πιθανοί αιτιολογικοί παράγοντες πρέπει να αποφεύγονται
    • Η ακυκλοβίρη βοηθά στην πρόληψη πολύμορφου ερυθήματος που οφείλεται σε ερπητική λοίμωξη
    • Η ταμοξιφαίνη έχεΙ δειχθεί ότι προλαμβάνει την προεμμηνορρυσιακά εμφανιζόμενη νόσο. Καλύτερα να μη δίνεται, γιατί έχει πολλές παρενέργειες 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ 

    • Εξέλιξη σε σύνδρομο Stevens- Johnson ή σε τοξική επιδερμική νεκρόλυση 
    • Δευτεροπαθείς λοιμώξεις
    • Αφυδάτωση/διαταραχές ηλεκτρολυτών
    • Οφθαλμικές επιπλοκές, όπως έλκη κερατοειδούς ή ιρίτιδα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    • Το εξάνθημα εξελίσσεται σε 1-2 εβδομάδες και ακολούθως υφίεται πλήρως σε 2-3 εβδομάδες, συνήθως χωρίς ουλοποίηση ή άλλα επακόλουθα
    • Η ύφεση του εξανθήματος μπορεί να συνοδεύεται από κάποια μεταφλεγμονώδη υπέρχρωση
    • Ο κίνδυνος υποτροπής φθάνει το 37%

    Επειδή πρόκειται για μία ανοσολογικά επαγόμενη αντίδραση, πολύμορφο ερύθημα από φάρμακα δεν θα εμφανισθεί νωρίτερα από 7-14 ημέρες μετά τη έκθεση στο πιθανολογούμενο φάρμακο, εκτός και αν ο ασθενής είχε πάρει το φάρμακο και παλαιότερα

    Τα καλύτερα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

    measles outbreak photo shutterstock

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Ερπητική κυνάγχη

    Οι δερματικές βλάβες από τις χημειοθεραπείες και τις ακτινοθεραπείες

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Σύνδρομο Sweet

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Σύνδρομο Stevens-Johnson

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Νόσος Kawasaki

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Κνίδωση

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

  • Οζώδες ερύθημα Οζώδες ερύθημα

    Οζώδες ερύθημα είναι μια φλεγμονώδης κατάσταση που χαρακτηρίζεται από φλεγμονή των λιποκυττάρων κάτω από το δέρμα

    Οζώδες ερύθημα είναι μια φλεγμονώδης κατάσταση που χαρακτηρίζεται από φλεγμονή των λιποκυττάρων κάτω από το δέρμα με αποτέλεσμα ευαίσθητα ερυθρά οζίδια ή εξογκώματα εμφανίζονται, συνήθως, και στις δύο κνήμες. Μπορεί να προκληθεί από μια ποικιλία καταστάσεων και συνήθως, υποχωρεί αυτόματα εντός 30 ημερών. Είναι συχνό σε νέους ηλικίας 12-20 ετών.

    Το οζώδες ερύθημα είναι εξάνθημα που χαρακτηρίζεται από επώδυνα ερυθρά οζίδια χωρίς εξέλκωση και χωρίς σαφή όρια με διάμετρο 2-6 cm. Σχεδόν, όλοι οι ασθενείς παρουσιάζουν συμμετρικά, ελαφρώς ζεστά, υποδόρια οζίδια και πλάκες που έχουν κόκκινο χρώμα, το οποίο στη συνέχεια παίρνει πιο γκρίζους και γήινους τόνους καθώς οι βλάβες γίνονται πιο χρόνιες. Κλινική εικόνα πολλαπλών, αμφοτερόπλευρων, δερματικών, φλεγμονωδών, εξανθημάτων που δεν προκαλούν εξέλκωση ή ουλοποίηση, τα οποία χαρακτηριστικά αλλάζουν χρώματα καταλείποντας περιοχές που προσωρινά έχουν χρώμα σαν εκχύμωση. Αναπτύσσεται συχνότερα στις εκτατικές επιφάνειες της κνήμης, λιγότερο συχνά στους μηρούς και στα αντιβράχια. Είναι, συνήθως, ιδιοπαθές, αλλά μπορεί να αποτελεί εκδήλωση μίας ποικιλίας κλινικών καταστάσεων.

    Θα υφεθεί συνήθως σε 3-6 εβδομάδες χωρίς ουλοποίηση ή ατροφία.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Επικρατέστερη ηλικία: 20-30 χρόνια

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (3:1)

    Παιδιατρικό: Συχνότητα ίδια και στα δύο φύλα

    Κύηση: Μπορεί να υπάρχουν υποτροπές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης 

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΟΖΩΔΟΥΣ ΕΡΥΘΗΜΑΤΟΣ

    Το οζώδες ερύθημα είναι πιθανώς μια αντίδραση καθυστερημένης υπερευαισθησίας σε μια ποικιλία αντιγόνων. Αν και έχουν αποδειχθεί κυκλοφορούντα ανοσοσυμπλέγματα σε ασθενείς με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, δεν έχουν βρεθεί σε ιδιοπαθή ή απλές περιπτώσεις.

    ERYTHEMA OZODES1

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΖΩΔΟΥΣ ΕΡΥΘΗΜΑΤΟΣ

    Πρώιμη φάση

    Τα πρώτα σημεία του οζώδους ερυθήματος είναι, συχνά, συμπτώματα που μοιάζουν με γρίπη, όπως πυρετός, βήχας, κακουχία και πόνοι στις αρθρώσεις. Μερικά άτομα αντιμετωπίζουν, επίσης, δυσκαμψία ή πρήξιμο στις αρθρώσεις και απώλεια βάρους.

    Δερματική φάση

    Το οζώδες ερύθημα χαρακτηρίζεται από οζίδια (25–51 mm) (στρογγυλεμένα εξογκώματα) κάτω από την επιφάνεια του δέρματος, συνήθως, στις κνήμες. Αυτά τα υποδόρια οζίδια μπορούν να εμφανιστούν οπουδήποτε στο σώμα, αλλά οι πιο συνηθισμένες περιοχές είναι οι κνήμες, τα χέρια, οι μηροί και ο κορμός. Κάθε οζίδιο, συνήθως, εξαφανίζεται μετά από περίπου δύο εβδομάδες, αν και νέα μπορεί να συνεχίσουν να σχηματίζονται για έως έξι ή οκτώ εβδομάδες. Ένα νέο οζίδιο εμφανίζεται, συνήθως, κόκκινο και είναι ζεστό και σταθερό στην αφή. Η ερυθρότητα αρχίζει να εξασθενίζει και σταδιακά γίνεται πιο μαλακό και μικρότερο μέχρι να εξαφανιστεί. Κάθε οζίδιο, συνήθως, θεραπεύεται εντελώς χωρίς ουλές κατά τη διάρκεια περίπου δύο εβδομάδων. Ο πόνος στις αρθρώσεις και η φλεγμονή μερικές φορές συνεχίζονται για αρκετές εβδομάδες ή μήνες μετά την εμφάνιση των οζιδίων.

    Οι λιγότερο συχνές παραλλαγές του οζώδους ερυθήματος περιλαμβάνουν:

    Ελκώδεις μορφές, που εμφανίζονται στη νόσο του Crohn

    Ερύθημα μωλωποειδές, όταν μια υποδόρια αιμορραγία εμφανίζεται σε μια βλάβη οζώδους ερυθήματος, προκαλώντας τη βλάβη να μοιάζει με ένα μώλωπα

    Μεταναστευτικό οζώδες ερύθημα μια σπάνια μορφή χρόνιου οζώδους ερυθήματος που χαρακτηρίζεται από ασύμμετρα οζίδια που είναι ήπια ευαίσθητα και μεταναστεύουν με την πάροδο του χρόνου. Μια κλινική κατηγορία μεταναστευτικού οζώδους ερυθήματος (υποξεία, οζώδης, μεταναστευτική υποδερματίτιδα) είναι συχνά μονόπλευρη με όζους λιγότερους στον αριθμό, μικρότερους σε μέγεθος, που παραμένουν για μεγαλύτερο διάστημα, συχνά επεκτεινόμενους περιφερικότερα, διαιρούμενοι σε μικρότερους όζους 

    Σύνδρομο Lofgren (οζώδες ερύθημα και πυλαία λεμφαδενοπάθεια) εμφανίζεται σε ποικίλες καταστάσεις και δεν υποδηλώνει αποκλειστικά σαρκοείδωση 

    • Υπεγερμένοι, θερμοί, ευαίσθητοι, ζωηρού ερυθροϊώδους χρώματος όζοι στην πρόσθια επιφάνεια της κνήμης 
    • Είναι δυνατόν να εμφανισθούν, επίσης, σε οποιαδήποτε περιοχή με υποδόριο λίπος 
    • Διάμετρος 1-15 cm
    • Πυρετός, αδιαθεσία, ρίγη
    • Αρθραλγίες
    • Όψιμος εμφανίζεται αποχρωματισμός του δέρματος το οποίο αποκτά γαλαζωπό χρώμα
    • Πυλαία λεμφαδενοπάθεια
    • Βλάβες σκληρού χιτώνα οφθαλμού

    ΑΙΤΙΑ - ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΖΩΔΟΥΣ ΕΡΥΘΗΜΑΤΟΣ

    Ένα χρήσιμο μνημονικό για τις αιτίες είναι το SORE SHINS (Streptococci, OCP-Oral Contraceptive Pill, Rickettsia, Eponymous (Behçet), Sulfonamides, Hansen's Disease (Leprosy), IBD, NHL, Sarcoidosis.

    • Ιδιοπαθής. Σε περίπου 30-50% των περιπτώσεων, η αιτία είναι άγνωστη.
    • Βακτηριακή - στρεπτοκοκκικές λοιμώξεις, φυματίωση, λέπρα, yersinia enterocolitica, τουλαραιμία, καμπυλοβακτηρίδιο, σαλμονέλα, σιγκέλλα, γονόρροια, Mycoplasma pneumoniae, νόσος εξ ονύχων γάλης (Cat scratch) ή καλοήθης δικτυενδοθηλίωση, από το ενδοκυτταρικό βακτήριο Bartonella henselae ένα gram-αρνητικό βακτήριο
    • Σαρκοείδωση
    • Νόσος του Behçet
    • Φάρμακα-σουλφοναμίδες, από του στόματος αντισυλληπτικά, βρωμιούχες ενώσεις, Σουλφοναμίδες, Πενικιλίνες, Εμβολιασμός για την ηπατίτιδα Β 
    • Εγκυμοσύνη
    • Εν τω βάθει μυκητιάσεις-δερματόφυτα, κοκκιδιοειδομύκωση ή κοκκιδιοειδομυκητίαση ή πυρετός της κοιλάδας, ιστοπλάσμωση (Histoplasma capsulatum), βλαστομύκωση 
    • Ιογενείς/χλαμυδιακές λοιμώξεις-λοιμώδης μονοπυρήνωση (ιός Epstein-Barr), αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα
    • Εντεροπάθειες-ελκώδης κολίτιδα, νόσος του Crohn, φλεγμονώδης νόσος εντέρου
    • Κακοήθειες-λέμφωμα Non-Hodgkin/λευχαιμία, σάρκωμα, μετά από ακτινοθεραπεία, καρκίνος, συμπεριλαμβανομένου, καρκινοειδείς όγκοι, καρκίνος στο πάγκρεας
    • Υπάρχει συσχέτιση με το αντιγόνο ιστοσυμβατότητας HLA-B27, το οποίο υπάρχει στο 65% των ασθενών με οζώδες ερύθημα
    • Μπορεί, επίσης, να οφείλεται στην υπερβολική παραγωγή αντισωμάτων σε λέπρα που οδηγεί σε εναπόθεση ανοσοσυμπλεγμάτων

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Επιπολής θρομβοφλεβίτιδα
    • Κυτταρίτιδα
    • Σηπτικά έμβολα
    • Σκληρό ερύθημα (ψυχροί, ελκωτικοί οζοι)
    • Οζώδης αγγειΐτιδα (θερμοι, ελκωτικοί οζοι)
    • Νόσος Weber-Christian (ινώδεις ουλοποιούμενοι όζοι)
    • Υποδερματίτιδα του λύκου
    • Δερματική οζώδης πολυαρτηρίτιδα
    • Κοκκιωματώδης σαρκοείδωση
    • Λέμφωμα 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αύξηση της ΤΚΕ
    • Γενική αίματος: ήπια λευκοκυττάρωση
    • Καλλιέργεια φαρυγγικού επιχρίσματος - τίτλοι ASTO
    • Καλλιέργεια κοπράνων και εξέταση για λευκά αιμοσφαίρια όταν ενδείκνυται
    • Έλεγχος δερμοαντίδρασης για μυκοβακτηρίδια αν υπάρχουν ενδείξεις

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Προηγηθείσα θεραπεία με αντιβιοτικά μπορεί να επηρεάσει τις καλλιέργειες

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Διαφραγματική υποδερματίτιδα
    • Διήθημα ουδετεροφίλων στα διαφράγματα του λιπώδους ιστού στην πρώιμη φάση της νόσου 
    • Όψιμος στην πορεία της νόσου κυριαρχούν τα μονοπύρηνα κύτταρα και τα ιστιοκύτταρα
    • Προσβολή της κατώτερης επιδερμίδας και υποδορίου και ίνωση διαφραγμάτων λιπώδους ιστού μπορεί να συμβεί αργότερα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία θώρακος για πυλαία λεμφαδενοπάθεια ή πνευμονικά διηθήματα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βαθιά βιοψία δέρματος που να περιλαμβάνει υποδόριο λίπος. Καλύτερα, να μη γίνεται

    Το οζώδες ερύθημα διαγιγνώσκεται κλινικά. 

    ozodes erythima 2

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΖΩΔΟΥΣ ΕΡΥΘΗΜΑΤΟΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Υγρά επιθέματα (ζεστές κάλτσες και τοπική φαρμακευτική αγωγή δεν βοηθούν)
    • Διακόψτε φάρμακα που ενοχοποιούνται για την εκδήλωση της νόσου
    • Θεραπεύσατε υποκείμενο νόσημα

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Κατάκλιση, ανύψωση κάτω άκρων 
    • Ελαστικοί επίδεσμοι ή υποστηρικτικές κάλτσες μπορούν να βοηθήσουν αν ο άρρωστος θέλει να είναι όρθιος και να κινείται

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Οι βλάβες θα υποχωρήσουν σε μερικούς μήνες 
    • Δεν αναμένεται δημιουργία ουλής 
    • Πόνοι αρθρώσεων μπορεί να υπάρχουν και να επιμένουν 
    • Λιγότερο από 20% υποτροπή

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη (ΜΣΑΦ):
    1. Ασπιρίνη 325 mg 8-12 την ημέρα. Χρησιμοποιείστε εντεροδιαλυτά σκευάσματα για πρόληψη ενοχλημάτων από το ΓΕΣ. Παρακολουθείστε επίπεδα αίματος 
    2. Ινδομεθακίνη 75-100 mg την ημέρα διαιρεμένα σε 3 δόσεις
    3. Ναπροξένη (Naprosyn) 500-1000 mg την ημέρα διαιρεμένα σε 2 δόσεις 

    Αντενδείξεις:

    • Ενεργό ή πρόσφατο πεπτικό έλκος
    • Ιστορικό υπερευαισθησίας σε ΜΣΑΦ

    Προφυλάξεις:

    • Γαστρεντερική δυσφορία/αιμορραγία 
    • Κατακράτηση υγρών 
    • Μείωση της δόσης σε ηλικιωμένους, ειδικά σ' αυτούς με νεφρική νόσο, διαβήτη, καρδιακή ανεπάρκεια
    • Μπορεί να καλύπτουν τον πυρετό 
    • Τα ΜΣΑΦ μπορεί να αυξήσουν τα ηπατικά ένζυμα

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Μπορεί να αντιστρατεύονται τα αντιυπερτασικά αποτελέσματα των διουρητικών και των β-αναστολέων 
    • Τα ΜΣΑΦ μπορεί να αυξάνουν τα επίπεδα λιθίου στο πλάσμα
    • Προσοχή στη ναπροξένη ή σε άλλα φάρμακα με υψηλή συγγένεια προς τις πρωτεΐνες, γιατί μπορεί να ανταγωνίζονται στην δέσμευση με την λευκωματίνη και έτσι να αυξηθούν τα επίπεδα στο αίμα 
    • Τα ΜΣΑΦ μπορεί να προκαλέσουν σημαντικές αυξήσεις των επιπέδων μεθοτρεξάτης στο πλάσμα και να παρατείνουν τη δράση της 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Ιωδιούχο κάλιο 400-900 mg ημερησίως διαιρεμένο σε δυο ή τρεις δόσεις 
    • Κορτικοστερεοειδή μόνο σε πολύ βαριές ανθεκτικές περιπτώσεις

    Το οζώδες ερύθημα είναι αυτοπεριοριζόμενο και συνήθως, υποχωρεί εντός 3-6 εβδομάδων. Υπάρχει μια επαναλαμβανόμενη μορφή και στα παιδιά αποδίδεται σε επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις με στρεπτόκοκκο. Η θεραπεία πρέπει να επικεντρώνεται στην υποκείμενη αιτία. Τα συμπτώματα μπορούν να αντιμετωπιστούν με ανάπαυση στο κρεβάτι, ανύψωση ποδιών, συμπιεστικούς επιδέσμους, βρεγμένους επιδέσμους και μη στερεοειδείς αντιφλεγμονώδεις παράγοντες (ΜΣΑΦ). Τα ΜΣΑΦ είναι, συνήθως, πιο αποτελεσματικά στην έναρξη της  νόσου.

    Το ιωδιούχο κάλιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για επίμονες βλάβες των οποίων η αιτία παραμένει άγνωστη.

    Τα κορτικοστερεοειδή και η κολχικίνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε σοβαρές περιπτώσεις.

    Η θαλιδομίδη έχει χρησιμοποιηθεί επιτυχώς στη θεραπεία του οζώδους ερυθήματος σε λέπρα. Και η κλοφαζιμίνη θεωρείται αποτελεσματική στη θεραπεία του οζώδους ερυθήματος από λέπρα. 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΟΖΩΔΕΣ ΕΡΥΘΗΜΑ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολούθηση ανά μήνα, ή όπως επιβάλλεται από την υποκείμενη νόσο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Ποικίλουν σύμφωνα με την υποκείμενη νόσο, όχι επιπλοκές από τις βλάβες του οζώδους ερυθήματος 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    • Οι επιμέρους βλάβες υποχωρούν σε μια περίοδο 3-4 εβδομάδων 
    • Συνολική διάρκεια νόσου 6-12 εβδομάδες , αλλά μπορεί να ποικίλει ανάλογα με την παρουσία ή όχι υποκείμενης νόσου 
    • Οι αρθραλγίες μπορεί να επιμένουν για χρόνια 
    • Οι βλάβες δεν ουλοποιούνται
    • Μια ή περισσότερες υποτροπές στο 12-14% των περιπτώσεων. Εμφανίζονται σε άλλοτε άλλο χρόνο, κατά μέσο όρο σε μερικά χρόνια. Οι υποτροπές παρατηρούνται συχνά σε σαρκοείδωση, στρεπτοκοκκική λοίμωξη, εγκυμοσύνη και λήψη αντισυλληπτικών δισκίων 

    Παιδιατρικό: Συχνότητα ίδια και στα δύο φύλα

    Κύηση: Μπορεί να υπάρχουν υποτροπές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Lofgren (οζώδες ερύθημα και πυλαία λεμφαδενοπάθεια) εμφανίζεται σε ποικίλες καταστάσεις και δεν υποδηλώνει αποκλειστικά σαρκοείδωση 
    • Μια κλινική κατηγορία μεταναστευτικού οζώδους ερυθήματος (υποξεία, οζώδης, μεταναστευτική υποδερματίτιδα) είναι συχνά μονόπλευρη με όζους λιγότερους στον αριθμό μικρότερους σε μέγεθος που παραμένουν για μεγαλύτερο διάστημα, συχνά επεκτεινόμενους περιφερικότερα, διαιρούμενοι σε μικρότερους όζους 

    Τα καλύτερα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

    idradenitida 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Φυματίωση του δέρματος

    Ψιττάκωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Σύνδρομο Sweet

    Σαρκοείδωση

    Ελκώδης κολίτιδα

    Λέπρα

    Αυξητικοί παράγοντες λευκών

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Ερυθροβλάστωση του εμβρύου Ερυθροβλάστωση του εμβρύου

    Η αιμολυτική νόσος του νεογέννητου

    Η αιμολυτική νόσος του νεογέννητου, επίσης, γνωστή ως αιμολυτική νόσος του εμβρύου και του νεογέννητου, ή ερυθροβλάστωση του εμβρύου,  είναι μια αλλοανοσολογική κατάσταση που αναπτύσσεται σε ένα έμβρυο κατά ή γύρω από τη γέννηση, όταν τα μόρια IgG (ένα από τους πέντε βασικούς τύπους αντισωμάτων) που παράγονται από τη μητέρα διέρχονται από τον πλακούντα. Μεταξύ αυτών των αντισωμάτων είναι μερικά που προσβάλλουν αντιγόνα στα ερυθρά αιμοσφαίρια στην κυκλοφορία του εμβρύου, καταστρέφοντας  τα κύτταρα (αιμόλυση). Το έμβρυο μπορεί να αναπτύξει δικτυοκυττάρωση και αναιμία. Αυτή η εμβρυϊκή νόσος κυμαίνεται από ήπια έως πολύ σοβαρή και μπορεί να συμβεί εμβρυϊκός θάνατος από καρδιακή ανεπάρκεια. Όταν η ασθένεια είναι μέτρια ή σοβαρή, πολλοί ερυθροβλάστες (ανώριμα ερυθρά αιμοσφαίρια) υπάρχουν στο εμβρυϊκό αίμα, και γι' αυτό ονομάζεται ερυθροβλάστωση του εμβρύου.

    Igiene del moncone ombelicale 950x545

    Η εμβρυϊκή ερυθροβλάστωση είναι η αιμολυτική αναιμία του εμβρύου ή του νεογνού που οφείλεται σε μητρικό αντίσωμα, το οποίο διέρχεται τον πλακούντα. Όταν είναι βαριά, η αναιμία προκαλεί εξωμυελική αιμοποίηση, δευτεροπαθή δυσλειτουργία οργάνων, καρδιακή ανεπάρκεια, ύδρωπα και θάνατο.

    Το όνομα ερυθροβλάστωση αναφέρεται στην παρουσία άωρων ερυθροκυττάρων στο περιφερικό αίμα από την υπερβολική ερυθροποίηση.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό, Καρδιαγγειακό, Νευρικό

    Γενετική: Συμβαίνει όταν το έμβρυο έχει κληρονομήσει ένα πατρικό αντιγόνο των ερυθροκυττάρων που λείπει στη μητέρα. Το αντιγόνο D του παράγοντα Ρέζους (Rh) είναι αυτό που συμμετέχει πιο συχνά.

    H συχνότητα ευαισθητοποίησης Rh (D) είναι 6,8 ανά 1000 γεννήσεις. 0,27% των γυναικών με μη συμβατό με το Rh έμβρυο εμφανίζουν αλλοανοσοποίηση. 

    Η αιμολυτική νόσος του νεογέννητου παρατηρείται συχνότερα στα γατάκια και στα πουλάρια. Έχει, επίσης, αναφερθεί σε κουτάβια. 

    Περίπου 9% των κυήσεων με ερυθροβλάστωση εμβρύου, συμβαίνουν από μία Rh-αρνητική μητέρα που κυοφορεί ένα Rh-θετικό έμβρυο.

    Με την ανοσοπροφύλαξη με χρήση ανοσοσφαιρίνης κατά Rho-D αντιγόνου, ο κίνδυνος ευαισθητοποίησης ελαττώνεται σε λιγότερο από 1% των κυήσεων αυτών.

    Επικρατέστερη ηλικία: Έμβρυο και νεογνό

    Επικρατέστερο φύλο: Αγόρια = Κορίτσια

    erythrovlas 8

    Παθοφυσιολογία ερυθροβλάστωσης εμβρύου

    Τα αντισώματα παράγονται όταν το σώμα εκτίθεται σε αντιγόνο που είναι ξένο στη σύνθεση του σώματος. Εάν μια μητέρα εκτίθεται σε ξένο αντιγόνο και παράγει IgG (σε αντίθεση με τα IgM που δεν διασχίζουν τον πλακούντα), τα IgG αντισώματα θα στοχεύσουν το αντιγόνο, εάν υπάρχει στο έμβρυο, και μπορεί να το επηρεάσει στη μήτρα και να παραμείνει και μετά τον τοκετό. Τα τρία πιο συνηθισμένα μοντέλα στα οποία μια γυναίκα ευαισθητοποιείται (δηλ. παράγει IgG αντισώματα κατά ενός συγκεκριμένου αντιγόνου) είναι η αιμορραγία, η μετάγγιση αίματος και η ασυμβατότητα του ABO (σύστημα ομάδων αίματος). 

    Η αιμορραγία του εμβρύου-μητέρας, η οποία είναι η κίνηση εμβρυϊκών αιμοσφαιρίων κατά μήκος του πλακούντα, μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια της άμβλωσης, σε έκτοπη εγκυμοσύνη, σε τοκετό, σε ρήξη του πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης (συχνά προκαλείται από τραύμα) ή ιατρικές διαδικασίες που πραγματοποιούνται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης που παραβιάζουν το μητρικό τείχος. Σε επακόλουθες κυήσεις, εάν υπάρχει παρόμοια ασυμβατότητα στο έμβρυο, αυτά τα αντισώματα μπορούν στη συνέχεια να διασχίσουν τον πλακούντα στην εμβρυϊκή κυκλοφορία του αίματος για να προσκολληθούν στα ερυθρά αιμοσφαίρια και να προκαλέσουν την καταστροφή τους (αιμόλυση). Αυτή είναι μια σημαντική αιτία της αιμολυτικής αναιμίας νεογέννητου, επειδή το 75% των εγκυμοσύνης οδηγεί σε κάποια επαφή μεταξύ εμβρυϊκού και μητρικού αίματος, και το 15-50% των γυναικών με εγκυμοσύνη έχουν αιμορραγίες με πιθανότητα ανοσοποίησης. Η ποσότητα του εμβρυϊκού αίματος που απαιτείται για να προκαλέσει ευαισθητοποίηση στη μητέρα εξαρτάται από το ανοσοποιητικό σύστημα του ατόμου και κυμαίνεται από 0,1 mL έως 30 mL.

    Η γυναίκα μπορεί να έχει λάβει θεραπευτική μετάγγιση αίματος. Το σύστημα ομάδας αίματος ABO και το αντιγόνο D  του συστήματος αίματος Rhesus (Rh) είναι ρουτίνα πριν από τη μετάγγιση. Έχουν γίνει προτάσεις ότι σε γυναίκες σε ηλικία τεκνοποίησης ή σε νεαρά κορίτσια δεν θα πρέπει να χορηγείται μετάγγιση με αίμα θετικό σε Rhc ή θετικό αίμα Kell1 για να αποφευχθεί πιθανή ευαισθητοποίηση. Η ερυθροβλάστωση εμβρύου μπορεί, επίσης, να προκληθεί από αντισώματα σε μια ποικιλία άλλων αντιγόνων του συστήματος ομάδων αίματος, αλλά τα Kell και Rh είναι τα πιο συχνά απαντώμενα. 

    Το τρίτο μοντέλο ευαισθητοποίησης μπορεί να συμβεί σε γυναίκες τύπου αίματος Ο. Η ανοσοαπόκριση στα αντιγόνα Α και Β, τα οποία είναι ευρέως διαδεδομένα, συνήθως οδηγεί στην παραγωγή αντισωμάτων IgM ή IgG αντι-Α και αντι-Β νωρίς στη ζωή. Οι γυναίκες τύπου αίματος Ο είναι πιο επιρρεπείς από τις γυναίκες των τύπων Α και Β στην παραγωγή αντισωμάτων IgG αντι-Α και αντι-Β, και αυτά τα αντισώματα IgG είναι ικανά να διασχίσουν τον πλακούντα. Για άγνωστους λόγους, η συχνότητα εμφάνισης μητρικών αντισωμάτων έναντι αντιγόνων τύπου Α και Β του τύπου IgG που θα μπορούσαν ενδεχομένως να προκαλέσουν αιμολυτική νόσο του νεογέννητου είναι μεγαλύτερη από την παρατηρούμενη συχνότητα εμφάνισης της «νόσου ΑΒΟ». Περίπου το 15%, όσων εγκυμονούν περιλαμβάνει μητέρα τύπου Ο και παιδί τύπου Α ή τύπου Β. Μόνο το 3% αυτών των κυήσεων οδηγεί σε αιμολυτική ασθένεια λόγω ασυμβατότητας A / B / O. Σε αντίθεση με τα αντισώματα έναντι των αντιγόνων Α και Β, τα αντισώματα Rhesus γενικά δεν παράγονται από την έκθεση σε περιβαλλοντικά αντιγόνα. Σε περιπτώσεις όπου υπάρχει ασυμβατότητα ABO και ασυμβατότητα Rh, ο κίνδυνος αλλοανοσοποίησης μειώνεται επειδή τα ερυθρά αιμοσφαίρια του εμβρύου απομακρύνονται από τη μητρική κυκλοφορία λόγω αντισωμάτων αντι-ΑΒΟ προτού μπορέσουν να προκαλέσουν αντίδραση κατά του Rh. 

    Ειδικά αντισώματα

    Η ερυθροβλάστωση του εμβρύου αντιπροσωπεύει διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος για το έμβρυο ή κάποια άλλη μορφή εξασθένησης της ανοσοποιητικής αντοχής της εγκυμοσύνης. Διάφοροι τύποι ερυθροβλάστωσης του εμβρύου ταξινομούνται ανάλογα με το αλλοαντιγόνο που προκαλεί την απόκριση. Οι τύποι περιλαμβάνουν τους συνδυασμούς ABO, anti-RhD, anti-RhE, anti-Rhc, anti-Rhe, anti-RhC, multiantigen και anti-Kell.

    erythrovlas 4

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    Τα σημεία της αιμολυτικής νόσου του νεογέννητου περιλαμβάνουν μια θετική άμεση δοκιμή Coombs (που ονομάζεται, επίσης, δοκιμή άμεσης συγκόλλησης), τα αυξημένα επίπεδα χολερυθρίνης του ομφάλιου λώρου και την αιμολυτική αναιμία. Είναι πιθανό για ένα νεογέννητο με αυτήν την ασθένεια να έχει ουδετεροπενία και νεογνική αλλοάνοσο θρομβοπενία, επίσης. Η αιμόλυση οδηγεί σε αυξημένα επίπεδα χολερυθρίνης. Μετά τον τοκετό η χολερυθρίνη δεν καθαρίζεται πλέον (μέσω του πλακούντα) από το αίμα του νεογνού και τα συμπτώματα του ίκτερου (κιτρινωπό δέρμα και κίτρινος αποχρωματισμός του λευκού των ματιών ή ίκτερος) αυξάνονται εντός 24 ωρών μετά τη γέννηση.  

    • Ωχρότητα
    • Αναπνευστική δυσχέρεια 
    • Ηπατομεγαλία
    • Σπληνομεγαλία
    • Ασκίτης
    • Υπόταση - Καταπληξία
    • Οίδημα ανά σάρκα/ύδρωπας
    • Ίκτερος νεογνού 
    • Πορφύρα/αιμορραγική διάθεση
    • Ενδομήτριος θάνατος του νεογνού

    ΑΙΤΙΑ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    • Μητρική ισοανοσοποίηση στο Rh αντιγόνο από μετάγγιση Rh θετικού αίματος
    • Μητρική ισοανοποίηση από την έκθεση σε Rh αντιγόνα του εμβρύου σε προηγούμενη, ή στην παρούσα κύηση
    • Μητρική ισοανοποίηση σε άλλα ερυθροκυτταρικά αντιγόνα (Kell, Duffy, Kidd, M, S, Diego, κλπ) συμβαίνει, σπανίως, αλλά μπορεί να προκαλέσει βαρειά νόσο

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    • Προηγούμενη μετάγγιση με ασύμβατο αίμα 
    • Κάθε προηγούμενη Rh-θετική εγκυμοσύνη (έμβρυο) σε Rh-αρνητική μητέρα
    • Χωρίς προφυλακτική ανοσοθεραπεία (Rh ανοσοσφαιρίνη), ο κίνδυνος ευαισθητοποίησης στον παράγοντα Rh είναι 16% κατά τη διάρκεια ή μετά τελειόμηνη εγκυμοσύνη, 3% σε περίπτωση αυτόματης έκτρωσης και 5-6% σε προκλητή έκτρωση
    • Ευαισθητοποίηση μετά από έκθεση στο αίμα του εμβρύου μπορεί να συμβεί, επίσης, με έκτοπη εγκυμοσύνη, αμνιοκέντηση, δειγματοληψία χοριονικών λαχνών, τραυματισμό ή άλλους χειρισμούς του πλακούντα, πρόπτωση πλακούντα
    • Προφύλαξη με ανοσοσφαιρίνη κατά του παράγοντα Rh μειώνει πάρα πολύ, αλλά δεν εξαφανίζει τον κίνδυνο

    erythrovlas 1

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    • Αναιμία από απώλεια αίματος του εμβρύου
    • Μετάγγιση διδύμου σε δίδυμο
    • Αρτηριοφλεβώδεις ή καρδιακές ανωμαλίες 
    • Κληρονομικές αιμολυτικές αναιμίες 
    • Αιμολυτική αναιμία φαρμακευτικής αιτιολογίας
    • Μη ανοσολογικής αιτιολογίας εμβρυϊκός ύδρωπας

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Θετική έμμεση δοκιμασία Coombs (καθορισμός αντισώματος) κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης 
    • Άμεση δοκιμασία Coombs στο έμβρυο ή στο νεογνό 
    • Αναιμία εμβρύου ή νεογνού
    • Δικτυοερυθροκυττάρωση
    • Εμπύρηνα ερυθρά στο επίχρισμα περιφερικού αίματος 
    • Υπερχολεθριναιμία (έμμεσου τύπου)
    • Θρομβοπενία

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Προηγούμενη χορήγηση Rh (D) ανοσοσφαιρίνης μπορεί να οδηγήσει σε (ψευδώς) ασθενώς θετική έμμεση δοκιμασία Coombs στη μητέρα και άμεση δοκιμασία Coombs στο νεογνό/βρέφος

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ερυθροκυτταρική υπερπλασία του μυελού των οστών
    • Εξωμυελική αιμοποίηση
    • Ηπατομεγαλία 
    • Σπληνομεγαλία
    • Καρδιομεγαλία
    • Πνευμονικές αιμορραγίες
    • Διόγκωση, οίδημα του πλακούντα

    erythrovlas6

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Αύξηση χολερυθρίνης αμνιακού υγρού 
    • Ταυτοποίηση του πατρικού αίματος μπορεί να αποκλείσει εγκυμοσύνη υψηλού κινδύνου

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Υπερηχοτομογραφία μπορεί να καταδείξει ηπατομεγαλία, διόγκωση κοιλίας με ασκίτη ή σημεία ύδρωπα
    • Μελέτες αιματικής ροής του εμβρύου με Doppler είναι ακόμη πειραματικές στην αξιολόγηση του βαθμού αναιμίας του εμβρύου
    • Το έμβρυο μπορεί να έχει σοβαρή νόσο ακόμη και αν δεν έχει ύδρωπα, η υπερηχοτομογραφία δεν αρκεί για την λήψη αποφάσεων για ιατρική παρέμβαση

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Αμνιοκέντηση
    • Δειγματοληψία αίματος ομφαλίου λώρου

    326995326b65bbf2238430f2d9996e90 666x399

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Οι εγκυμοσύνες αυτές αντιμετωπίζονται σε τριτοβάθμιο κέντρο νοσηλείας, κυρίως, εξαιτίας της ειδικής και μερικές φορές επικίνδυνης θεραπείας που πρέπει να λάβουν
    • Ο τοκετός πρέπει να γίνει σε κέντρο που μπορεί να χορηγήσει μεταγγίσεις ακόμη και αν δεν αναμένεται σοβαρή προσβολή του νεογνού 
    • Νεογνά με μέτρια ή βαριά νόσο χρειάζονται νοσηλεία σε εντατική μονάδα νεογνών

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Ανάλογα με τη βαρύτητα της προσβολής η θεραπέια του νεογνού περιλαμβάνει:

    • Φωτοθεραπεία. Συνιστάται έκθεση σε υπεριώδες φως (φωτοθεραπεία) όταν η χολερυθρίνη του ομφάλιου λώρου είναι 3 ή μεγαλύτερη. Μερικοί γιατροί τη χρησιμοποιούν σε χαμηλότερα επίπεδα. Αυτό μετατρέπει τη μη συζευγμένη χολερυθρίνη σε συζευγμένη μορφή που είναι ευκολότερο για το βρέφος να καθαρίσει.
    • Μετάγγιση μετά τον τοκετό. Οι οξείες αντιδράσεις αιμολυτικής μετάγγισης μπορεί να είναι είτε ανοσομεσολαβούμενες είτε όχι. Ενδοαγγειακή αιμόλυση που προκαλείται από συμπλήρωμα. Αιμολυτικές αντιδράσεις που προκαλούνται από το ανοσοποιητικό που προκαλούνται από IgG, Rh, Kell, Duffy ή άλλα αντισώματα εκτός ΑΒΟ, συνήθως, οδηγούν σε εξωαγγειακή δέσμευση, μειωμένη επιβίωση μεταγγισμένων ερυθρών κυττάρων και σχετικά ήπιες κλινικές αντιδράσεις. λόγω ανοσοαιμόλυσης. Μπορεί να συμβεί σε ασθενείς που δεν έχουν ανιχνεύσιμα αντισώματα με συνήθεις εργαστηριακές διαδικασίες. 
    • Αφαιμαξομετάγγιση. Χρησιμοποιείται όταν η χολερυθρίνη φτάνει είτε στις γραμμές υψηλού είτε μεσαίου κινδύνου. Η χολερυθρίνη του ομφάλιου λώρου είναι > 4 και είναι, επίσης, ενδεικτική της ανάγκης για μετάγγιση ανταλλαγής.
    • Διουρητικά και διγοξίνη για τον ύδρωπα 
    • Πρόωρος τοκετός 
    • Ενδομητρική μετάγγιση. Ενδοαγγειακή προπέλαση μέσω της ομφαλικής φλέβας προτιμάται από την ενδοπεριτοναϊκή προσπέλαση και φαίνεται ότι είναι αποτελεσματικότερη
    • Διουρητικά, ινότροπα κλπ., μπορούν να χρησιμοποιούνται μαζί με τις μεταγγίσεις στην αντιμετώπιση της καρδιακής ανεπάρκειας του νεογνού
    • Προμεθαζίνη, ανοσοσφαιρίνη, κορτικοστεροειδή και πλασμαφαίρεση έχουν δοκιμασθεί σαν εναλλακτικοί τρόποι θεραπείας, αλλά δεν έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικοί
    • IVIG - Η ανοσοσφαιρίνη IVIG έχει χρησιμοποιηθεί για την επιτυχή αντιμετώπιση πολλών περιπτώσεων ερυθροβλάστωσης εμβρύου. Χρησιμοποιήθηκε όχι μόνο στο anti-D, αλλά και στο anti-E. Η IVIG μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μείωση της ανάγκης για μετάγγιση και για τη μείωση της διάρκειας της φωτοθεραπείας. Σε ισοανοσο αιμολυτική νόσο, συνιστάται η χορήγηση ενδοφλέβιας γ-σφαιρίνης (0,5-1 g / kg σε διάστημα 2 ωρών) εάν η ολική χολερυθρίνη αυξάνεται παρά την εντατική φωτοθεραπεία ή το επίπεδο επίπεδο ολικής χολερυθρίνης είναι εντός 2 έως 3 mg / dL (34- 51 μmol / L) του επιπέδου ανταλλαγής. Εάν είναι απαραίτητο, αυτή η δόση μπορεί να επαναληφθεί σε 12 ώρες και τα οφέλη υπερβαίνουν τις βλάβες. Η ενδοφλέβια γ-σφαιρίνη έχει αποδειχθεί ότι μειώνει την ανάγκη για μεταγγίσεις σε αιμολυτικό Rh και ABO ασθένεια. 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ 

    • Τίτλοι αντισώματος πρέπει να μετρώνται κάθε λίγες βδομάδες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ένας τίτλος >1:16 δείχνει την ανάγκη για παραπέρα έλεγχο
    • Περιοδική αμνιοκέντηση για φωτομετρικό προσδιορισμό επιπέδων χολερυθρίνης αμνιακού υγρού σε εγκυμονούσες με αυξημένα επίπεδα αντι-Rh αντισώματος. Το αποτέλεσμα αντικατροπτίζει την έκταση της βρεφικής αιμόλυσης και την ανάγκη για δειγματοληψία από τον ομφάλιο λώρο
    • Διαδερμική αιμοληψία από τον ομφάλιο λώρο (ομφαλοκέντηση) για την ταυτοποίηση της ομάδας αίματος του εμβρύου και εκτίμηση αιματοκρίτη, δικτυοερυθροκυττάρων και παρουσία ερυθροβλαστών
    • Έλεγχος του καρδιακού ρυθμού του εμβρύου/υπερηχοτομογραφία για την εκτίμηση του εμβρύου
    • Αμνιοκέντηση για την αξιολόγηση της ωρίμανσης του εμβρυϊκού πνεύμονα

    erythrovlas 2

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    Σε περιπτώσεις ασυμβατότητας Rho (D), η ανοσοσφαιρίνη Rho (D) χορηγείται για την πρόληψη της ευαισθητοποίησης. Ωστόσο, δεν υπάρχει συγκρίσιμη ανοσοθεραπεία για άλλες ασυμβατότητες ομάδων αίματος. 

    IVIG - Η ενδοφλέβια γ σφαιρίνη IVIG σημαίνει ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη. Χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις προηγούμενης απώλειας, υψηλών μητρικών τίτλων, γνωστών επιθετικών αντισωμάτων και σε περιπτώσεις όπου η θρησκεία εμποδίζει τη μετάγγιση αίματος.  Η εμβρυϊκή θνησιμότητα μειώνεται κατά 36% στην ομάδα IVIG. Η IVIG και η πλασμαφαίρεση μαζί έχουν καλύτερα αποτελέσματα. Η πλασμαφαίρεση στοχεύει στη μείωση του τίτλου της μητέρας με άμεση αντικατάσταση πλάσματος και φυσική αφαίρεση αντισώματος. Η πλασμαφαίρεση και το IVIG μαζί μπορούν ακόμη και να χρησιμοποιηθούν σε γυναίκες με προηγούμενα ωοσούντα έμβρυα και απώλειες εμβρύων.

    Η ενδομήτρια μετάγγιση (IUT) γίνεται είτε με ενδοπεριτοναϊκή μετάγγιση (IPT) είτε με ενδοφλέβια μετάγγιση (IVT). Η IVT προτιμάται από την IPT. Η IUT γίνΕται μόνο έως 35 εβδομάδες. Μετά από αυτό, ο κίνδυνος IUT είναι μεγαλύτερος από τον κίνδυνο μετάγγισης μετά τη γέννηση. 

    Στεροειδή - Τα στεροειδή μερικές φορές χορηγούνται στη μητέρα πριν από τη IUT και τον πρόωρο τοκετό για να ωριμάσουν τους πνεύμονες του εμβρύου. 

    Φαινοβαρβιτάλη - Η φαινοβαρβιτάλη χορηγείται μερικές φορές στη μητέρα για να βοηθήσει στην ωρίμανση του εμβρυϊκού ήπατος και στη μείωση της υπερχολερυθριναιμίας. 

    Πρόωρος τοκετός - Η παράδοση μπορεί να πραγματοποιηθεί οποτεδήποτε μετά την ηλικία της βιωσιμότητας. Είναι δυνατός ο τοκετός έκτακτης ανάγκης λόγω αποτυχημένου IUT.

    Μητέρες με αρνητικό ρέζους που είναι έγκυες με ένα βρέφος θετικό, λαμβάνουν ανοσοσφαιρίνη Rho (D) (RhIG ή RhoGam) σε 28 εβδομάδες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, στις 34 εβδομάδες και εντός 48 ωρών μετά τον τοκετό για την αποφυγή ευαισθητοποίησης στο αντιγόνο D. . Λειτουργεί δεσμεύοντας τυχόν ερυθρά αιμοσφαίρια του εμβρύου με το αντιγόνο D, προτού η μητέρα μπορέσει να προκαλέσει ανοσοαπόκριση και να σχηματίσει αντι-D IgG. Ένα μειονέκτημα στη χορήγηση πριν από τον τοκετό του RhIG είναι ότι προκαλεί μια θετική εξέταση αντισώματος κατά τη δοκιμή της μητέρας, η οποία μπορεί να είναι δύσκολο να διακριθεί από τις φυσικές ανοσολογικές αποκρίσεις που έχουν ως αποτέλεσμα την παραγωγή αντισωμάτων. Ο κίνδυνος ισοανοσοποίησης είναι περίπου 17%. με σωστή χορήγηση, ο κίνδυνος μειώνεται σε λιγότερο από 0,1-0,2%. 

    • Αντι- Rh(D) ανοσοσφαιρίνη δίνεται προφυλακτικά για απευαισθητοποίηση των Rh-αρνητικών εγκύων γυναικών που βρίσκονται σε κίνδυνο
    • Τεχνητή σπερματέγχυση από δότη Rh-αρνητικό σε γυναίκα που έχει σύζυγο Rh-θετικό, περιμένει παιδί Rh-θετικό, είναι, δηλαδή, ισοανοσοποιημένη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    • Δυσχέρεια του εμβρύου που απαιτεί επείγοντα προκλητό τοκετό
    • Ενδομήτριος θάνατος του εμβρύου
    • Διάχυτη ενδαγγειακή πήξη (ΔΕΠ)
    • Απώλεια εμβρύου μετά αιμοληψία από τον ομφάλιο λώρο
    • Απώλεια εμβρύου μετά ενδομητρική μετάγγιση 
    • Ασφυξία 
    • Νεογνική αιμολυτική αναιμία ήπια ή βαριά
    • Νεογνική αναιμία από καταστολή του μυελού μετά ενδομητρική μετάγγιση
    • Πνευμονικό οίδημα
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια
    • Καταπληξία
    • Νεογνικός ίκτερος ήπιος ή σοβαρός
    • Πυρηνικός ίκτερος

    erythrovlas 3

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    • Το 50% των νεογνών που προσβάλλονται έχουν ήπια νόσο και δεν απαιτούν ειδική θεραπεία (ή θεραπεία της αναιμίας και του ίκτερου μόνο μετά τον τοκετό) και συνήθως, γεννώνται σχεδόν τελειόμηνα
    • Το 30% έχει μέτριας βαρύτητας νόσο με αναιμία και ηπατομεγαλία. Αυτά απαιτούν στενή παρακολούθηση της εγκυμοσύνης για σημεία επιδείνωσης που ίσως επιβάλλουν πρόκληση πρόωρου τοκετού (μετά 32-34 εβδομάδες) ή ενδομητρική μετάγγιση πριν απ' αυτή την ηλικία κύησης. Μετά τον τοκετό αφαιμαξομεταγγίσεις είναι δυνατό να θεραπεύσουν την αναιμία και τον ίκτερο
    • Το 20% έχει βρεφικό ύδρωπα, απαιτείται ενδομήτρια μετάγγιση και πρόκληση τοκετού μεταξύ 32ης και 3ης εβδομάδας
    • Η βαρύτητα της νόσου τείνει να χειροτερεύει μελλοντικές εγκυμοσύνης όταν υπάρχει ασυμβατότητα Rh
    • Ύδρωπας του εμβρύου σημαίνει χειρότερη πρόγνωση 
    • Χωρίς θεραπεία η συνολική περιγεννητική θνησιμότητα του εμβρύου αγγίζει το 30%
    • Με κατάλληλη παρακολούθηση και θεραπεία τα πιο πολλά νεογνά αναρρώνουν πλήρως ακόμη και αυτά που απαιτούν ενδομήτρια μετάγγιση

    Παιδιατρικό: Προσβάλει αποκλειστικά έμβρυα και νεογνά 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    img 9466

    Διαβάστε, επίσης,

    Θαλασσαιμία

    Μήπως έχετε αναιμία;

    Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

    Τι είναι η εκλαμψία

    Χολερυθρίνη αίματος

    Θρομβοπενία

    Εργαστηριακές εξετάσεις για την αιμολυτική αναιμία

    Αιμολυτική αναιμία

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Επιπεφυκίτιδα Επιπεφυκίτιδα

    Επιπεφυκίτιδα είναι η φλεγμονή της μεμβράνης των βλεφάρων

    Η επιπεφυκίτιδα, επίσης, γνωστή ως κόκκινο μάτι, είναι φλεγμονή του εξώτατου στρώματος του λευκού μέρους του ματιού και της εσωτερικής επιφάνειας του βλεφάρου. Κάνει το μάτι να φαίνεται ροζ ή κοκκινωπό. Μπορεί να εμφανιστεί πόνος, κάψιμο ή κνησμός.

    Το προσβεβλημένο μάτι μπορεί να έχει δακρύρροια ή να έχει τσίμπλες το πρωί. Μπορεί, επίσης, να εμφανιστεί οίδημα του λευκού μέρους του ματιού. Ο κνησμός είναι πιο συχνός σε περιπτώσεις που οφείλονται σε αλλεργίες. Η επιπεφυκίτιδα μπορεί να επηρεάσει το ένα ή και τα δύο μάτια. 

    Οι πιο συχνές μολυσματικές αιτίες είναι ιογενείς και ακολουθούν βακτηριακές.

    Η ιογενής λοίμωξη μπορεί να εμφανιστεί μαζί με άλλα συμπτώματα κοινού κρυολογήματος.

    Τόσο οι ιογενείς όσο και οι βακτηριακές περιπτώσεις εξαπλώνονται εύκολα μεταξύ ανθρώπων.

    Οι αλλεργίες στη γύρη ή στο τρίχωμα των ζώων είναι, επίσης, μια συχνή αιτία.

    Η διάγνωση βασίζεται συχνά στα σημεία και στα συμπτώματα.

    Έκκριμα από το βλέφαρο αποστέλλεται για καλλιέργεια.

    Η πρόληψη εν μέρει γίνεται με το καλό και συχνό πλύσιμο στο χεριών.

    Η θεραπεία εξαρτάται από την υποκείμενη αιτία.

    Στην πλειονότητα των ιογενών περιπτώσεων, δεν υπάρχει ειδική θεραπεία.

    Οι περισσότερες περιπτώσεις λόγω βακτηριακής λοίμωξης επιλύονται επίσης, χωρίς θεραπεία. Ωστόσο, τα αντιβιοτικά μπορούν να μειώσουν τη διάρκεια της ασθένειας.

    Τα άτομα που φορούν φακούς επαφής και εκείνα των οποίων η μόλυνση προκαλείται από γονόρροια ή χλαμύδια πρέπει να αντιμετωπίζονται.

    Τα αλλεργικά περιστατικά μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντιισταμινικά ή σταγόνες αναστολέα των μαστοκυττάρων.

    Στους ενήλικες, οι ιογενείς αιτίες είναι πιο συχνές, ενώ στα παιδιά, οι βακτηριακές αιτίες είναι πιο συχνές. Συνήθως, τα άτομα γίνονται καλύτερα σε μία ή δύο εβδομάδες.  Εάν συμβεί απώλεια όρασης, σημαντικός πόνος, ευαισθησία στο φως, υπάρχουν ενδείξεις έρπητα ή εάν τα συμπτώματα δεν βελτιωθούν μετά από μια εβδομάδα, ενδέχεται να απαιτηθεί περαιτέρω διάγνωση και θεραπεία.

    Η επιπεφυκίτιδα σε ένα νεογέννητο ή νεογνική επιπεφυκίτιδα, μπορεί, επίσης, να χρειαστεί ειδική θεραπεία.

    red eyed 660

    Επιπεφυκίτιδα

    Φλεγμονή του βλεφαρικού ή/και βολβικού επιπεφυκότα. Σαν "κόκκινο" μάτι αναφέρεται η μικροβιακή επιπεφυκίτιδα που δεν οφείλεται στη Ναϊσσέρεια

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Δέρμα, Εξωκρινείς 

    Επίπτωση/Επιπολασμός: Άγνωστη, αλλά συχνή 

    Επικρατέστερη ηλικία: Εξαρτάται από το αίτιο

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΠΙΠΕΦΥΚΙΤΙΔΑΣ

    Γενικά

    • Υπεραιμία επιπεφυκότα
    • Καύσος 
    • Αίσθημα ξένου σώματος 
    • Κνησμός
    • Δακρύρροια
    • Έκκριση (υδαρής ή πυώδης)/εξίδρωση και πυόρροια
    • Οίδημα
    • Διόγκωση προωτιαίων λεμφαδένων
    • Θηλές (ταρσαία θηλώδης υπερτροφία)
    • Θυλάκια (ταρσαία λεμφική υπερπλασία)
    • Ψευδομεμβράνες και μεμβράνες 
    • Φωτοφοβία
    • Μειωμένη οπτική οξύτητα (αν συνυπάρχει έλκος κερατοειδούς ή κερατίτιδα)
    • Κοκκιώματα (σπάνια)

    Μικροβιακή επιπεφυκίτιδα

    • Ελάχιστος κνησμός
    • Μέτρια δακρύρροια
    • Άφθονες εκκρίσεις, κυρίως, σε είδη της Ναΐσσέρειας
    • Συνήθως, ετερόπλευρη (ή αρχικά ετερόπλευρη)
    • Μικρές ταρσαίες θηλές 
    • Τα είδη της Ναϊσσέρειας μπορεί να προκαλέσουν οίδημα
    • Gram και Giemsa χρώση: ουδετερόφιλα πολυμορφοπύρηνα και μικρόβια (Gram αρνητικοί ενδοκυττάριοι διπλόκοκκοι στη Ναϊσσέρια)

    Ιογενής  επιπεφυκίτιδα

    • Ελάχιστος κνησμός 
    • Άφθονη δακρύρροια
    • Ελάχιστες εκκρίσεις 
    • Συνήθως, αμφοτερόπλευρη
    • Συχνά διόγκωση προωτιαίων λεμφαδένων
    • Συνυπάρχουν γενικά συμπτώματα ίωσης (πυρετός, μυαλγία, κλπ.)
    • Θυλάκια
    • Φαρυγγικά θυλάκια όταν υπάρχει φαρυγγίτιδα
    • Gram και Giemsa χρώση: Μονοκύτταρα (λεμφοκύτταρα)
    • Σπανίως, οίδημα, εκτός της επιδημικής κερατοεπιπεφυκίτιδας
    • Υποεπιθηλιακές θολερότητες κερατοειδούς στην επιδημική κερατοεπιπεφυκίτιδα
    • Διάσπαρτη στικτή κερατίτιδα που χρωματίζεται με φλουροσκεΐνη, είτε δενδροειδή κερατίτιδα στον απλό έρπητα
    • Τυπικό εξάνθημα ιλαράς, κηλίδες Koplik σε ιλαρά

    Χλαμυδιακή επιπεφυκίτιδα

    • Ελάχιστος κνησμός 
    • Μέτρια προς αρκετή δακρύρροια
    • Άφθονες εκκρίσεις (μερικές φορές λίγες)
    • Συνήθως, αμφοτερόπλευρη
    • Μικρές θηλές
    • Συνυπάρχουν θυλάκια
    • Gram και Giemsa χρώση: πολυμορφοπύρηνα, πλασματοκύτταρα, έγκλειστα συχνά χαρακτηρίζεται από διόγκωση προωτιαίων λεμφαδένων, μεγάλες θηλές και θυλάκια. Σποραδικά συνοδεύεται από συμπτώματα από το ουροποιογεννητικό σε νεαρούς ενήλικες ή ιστορικό αμφοτερόπλευρης επιπεφυκίτιδας που δεν ανταποκρίνονται σε τοπικά αντιβιοτικά
    • Η καλοήθης λεμφοκοκκιωμάτωση είναι σπάνια νόσος χωρίς θυλάκια (κυρίως με κοκκιώματα στον επιπεφυκότα) και μεγάλη προωτιαία διόγκωση (ορατός βουβών)
    • Το τράχωμα, είναι σπάνιο κι  έχει 4 κλινικά στάδια

    Αλλεργική επιπεφυκίτιδα

    • Έντονος κνησμός
    • Μέτρια δακρύρροια
    • Χωρίς εκκρίσεις 
    • Αμφοτερόπλευρο
    • Οίδημα πολύ συχνά
    • Θηλές ταρσού 
    • Gram και Giemsa χρώση: ηωσινοφιλία και βασεοφιλία
    • Η αλλεργική ρινοεπιπεφυκίτιδα συνοδεύεται από πταρμό, ρινίτιδα, αλλά όταν έχει βραχεία διάρκεια δεν αναπτύσσονται θηλές
    • Η εαρινή επιπεφυκίτιδα εμφανίζεται περιοδικά σε θερμά κλίματα. Σε ιστορικό ατοπικής αλλεργίας αναπτύσσονται μεγάλες θηλές που μοιάζουν με "λιθόστρωτο"
    • Η γιγαντοθηλαία επιπεφυκίτιδα έχει παρόμοια κλινική εικόνα με την εαρινή επιπεφυκίτιδα με λιγότερο, όμως, κνησμό. Προκαλείται κυρίως από την χρήση μαλακών φακών επαφής (και μερικές φορές και σκληρών)

    Χημική ή ερεθιστική επιπεφυκίτιδα

    • Ταρσαία θυλάκια σε επιπεφυκίτιδα από τοπική χρήση φαρμάκων 
    • Δακρύρροια και εκκρίσεις που σχετίζονται με την τοξικότητα των χημικών ουσιών
    • Συχνά οίδημα, μετά από εφαρμογή θεραπείας
    • Gram και Giemsa χρώση: πολυμορφοπύρηνα σε νέκρωση ιστού

    epipef 1

    ΑΙΤΙΑ ΕΠΙΠΕΦΥΚΙΤΙΔΑΣ

    Μικροβιακή 

    • Staphylococcus aureus
    • Streptococcus pneumoniae
    • Haemophilus influenzae
    • Neisseria gonorrhoeae
    • Neisseria meningitidis
    • Σπανιότερα άλλα είδη σταφυλόκοκκου, branhamella catarrhalis, coliforms, klebsiella, proteus, corynebacterium diphtheriae, mycobacterium tuberculosis, treponema pallidum

    Ιογενής

    • Τύποι 3,4,7 αδενοϊών (φαρυγγίτιδα και επιπεφυκίτιδα)
    • Τύποι 8 και 19 (επιδημική κερατοεπιπεφυκίτιδα)
    • Αδενοϊός τύπου 11, Coxsackie Α24, εντεροϊός 70 (οξεία αιμορραγική επιπεφυκίτιδα)
    • Απλός έρπητας (πρωτοπαθής και υποτροπιάζων)
    • Εντεροϊός τύπου 70 
    • Ιός  Coxsackie τύπου Α28
    • Μολυσματική τέρμινθος 
    • Ανεμοβλογιά
    • Ιός έρπητα ζωστήρα
    • Ιός της ιλαράς

    Χλαμυδιακή

    • Χλαμύδιο τραχώματος (τράχωμα)
    • Χλαμύδιο oculogenitalis (επιπεφυκίτιδα από έγκλειστα)
    • Χλαμύδιο λεμφοκοκκιωμάτωσης (καλοήθης λεμφοκοκκιωμάτωση N. Nicolas-Favre)

    Αλλεργική

    • Ρινοεπιπεφυκίτιδα (πυρετός επί χόρτου) - χημική ανοσία
    • Εαρινή επιπεφυκίτιδα
    • Γιγαντιοθηλαία επιπεφυκίτιδα
    • Επιβραδυνόμενη υπερευαισθησία (κυτταρική ανοσία)
    • Αυτοάνοσα (σύνδρομο Sjogren, πεμφιγοειδές , κοκκιωμάτωση του Weneger)

    Χημική ή μηχανική

    • Τοπική χρήση φαρμάκων
    • Οικιακά/βιομηχανικά χημικά
    • Βιομηχανικά χημικά
    • Αέρας
    • Καπνός
    • Υπεριώδεις ακτίνες

    Άλλα

    • Ρικετσιώσεις, μυκητιάσεις παρασιτώσεις, φυματίωση σύφιλη, σύνδρομο Kawasaki
    • Νόσος θυρεοειδούς, ουρική αρθρίτιδα, καρκινοειδές, σαρκοείδωση, ψωρίαση, σύνδρομο Steven-Johnson, ξυλώδης επιπεφυκίτιδα, σύνδρομο Reiter

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΠΙΠΕΦΥΚΙΤΙΔΑΣ

    Πολλοί, όπως τραύμα από αέρα, κρύο και ζέστη, χημικά και ξένα σώματα

    epipef 5

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΠΙΠΕΦΥΚΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΠΙΠΕΦΥΚΙΤΙΔΑΣ

    • Ραγοειδίτιδα (ιρίτιδα, ιριδοκυκλίτιδα, χοριοειδίτιδα)
    • Οξύ γλαύκωμα
    • Παθήσεις κερατοειδούς ή ξένο σώμα 
    • Απόφραξη δακρυϊκού πόρου δακρυοκυστίτιδα
    • Σκληρίτιδα και επισκληρίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΠΙΠΕΦΥΚΙΤΙΔΑΣ

    • Καλλιέργεια υλικού από τον επιπεφυκότα
    • Gram και Giemsa χρώση: των εκκρίσεων ή των ξεσμάτων 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΕΠΙΠΕΦΥΚΙΤΙΔΑΣ

    • Καλλιέργεια σε HeLa κύτταρα και δοκιμασίες εξουδετέρωσης σε επιδημική κερατοεπιπεφυκίτιδα
    • Μονιμοποίηση κατά Bovin και χρώση κατά Παπανικολάου για τα πολυπύρηνα γιγαντοκύτταρα της επιπεφυκίτιδας. Επίσης διαθέσιμες είναι καλλιέργεια ιού και δοκιμασίες ανοσοφθορισμού για τον ιό του απλού έρπητα
    • Δοκιμασίες ανοσοφθοριζόντων αντισωμάτων για λοίμωξη από χλαμύδια
    • Δοκιμασία Frei για καλοήθη λεμφοκοκκιωμάτωση

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΠΙΠΕΦΥΚΙΤΙΔΑΣ

    • Κ/α εκκρίσεων
    • Επίχρισμα και χρώση των εκκρίσεων

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΠΙΠΕΦΥΚΙΤΙΔΑΣ

    epipef 4

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Μέτρηση οπτικής οξύτητας 
    • Χρώση φλουροσεΐνης για ανίχνευση έλκους, κερατίτιδας
    • Όχι οφθαλμικό κάλυμμα
    • Όχι τοπικά στερεοειδή 
    • Παραπομπή σε οφθαλμίατρο αν συνυπάρχει έλκος, κερατίτιδα υποψία έρπητος ή επιδείνωση 24 ώρες μετά την έναρξη της θεραπείας
    • Επιθέματα - Θερμά σε φλεγμονή, ψυχρά σε αλλεργική ή μηχανική επιπεφυκίτιδα
    • Αφαίρεση πυώδους υλικού και ακαθαρσιών (μπορεί να προκαλέσουν συνεχή ερεθισμό)
    • Η γιγαντοθηλαία κερατοεπιπεφυκίτιδα απαιτεί διακοπή της χρήσης των φακών επαφής 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Μετάδοση του φλεγμονώδους παράγοντα με την επαφή, εφ' όσον είναι μολυσματικός
    • Επίδειξη τεχνικής ενστάλαξης σταγόνων. Επίδειξη εφαρμογής αλοιφών

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΠΙΠΕΦΥΚΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Μικροβιακή

    • 0,3% τομπραμυκίνη ή γενταμυκίνη. Σε κολλύριο, ενστάλαξη 1-2 σταγόνων κάθε 4 ώρες κατά τη διάρκεια της ημέρας, για 5 ημέρες, σε οφθαλμική αλοιφή 4 φορές την ημέρα
    • Χλωραμφενικόλη. Σε κολλύριο (0,5%) ενστάλαξη κάθε 4 ώρες κατά τη διάρκεια της ημέρας για 5 ημέρες, και σε αλοιφή 4 φορές την ημέρα
    • 10% νατριούχος σουλφακεταμίδη. Σε κολλύριο, ενστάλαξη 1-2 σταγόνων κάθε 4 ώρες κατά τη διάρκεια της ημέρας, και σε αλοιφή
    • Συστηματική θεραπεία για τα είδη της Ναϊσσέριας όταν επιπλέκονται και άλλες περιοχές . Μερικά κέντρα (μετά από συμβουλή οφθαλμιάτρου) συνιστούν τοπικά ερυθρομυκίνη

    Ιογενής

    • 0,1% ιδοξουριδίνη για τον ιό του απλού έρπητα, ενστάλαξη 1 σταγόνας κάθε ώρα και κάθε 2 ώρες κατά την διάρκεια του ύπνου. Η θεραπεία πρέπει να συνεχιστεί για 5-7 ημέρες μετά την ίαση για την μείωση του κινδύνου υποτροπής
    • Τοπικά αντιβιοτικά για την αποφυγή επιμόλυνσης ή σε αμφιβολία διάγνωσης 

    Χλαμυδιακή 

    • Δοξακυκλίνη από το στόμα 100mg (για 3 βδομάδες) σε επιπεφυκίτιδα από έγκλειστα

    Αλλεργική

    • Τοπικά αγγειοσυσπαστικά ή/και συνδυασμός αντιϊσταμινικών όπως ναφαζολίνη 0,05%, αθαζολίνη 0,5% (Abalon-A,Vasocon-A)
    • Αντιϊσταμινικά από το στόμα
    • Τοπικά χρωμογλυκικό νάτριο 2% , 4% (Opticrom) 4 φορές την ημέρα, 2 βδομάδες πριν την έναρξη των κρίσεων. 

    Αντενδείξεις:

    Αλλεργία

    Προφυλάξεις:

    • Τα αγγειοσυσπαστικά κάνουν το μάτι να φαίνεται λιγότερο ερεθισμένο
    • Μόλυνση των φιαλιδίων των φαρμάκων από την επαφή με τα βλέφαρα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Μικροβιακή 

    • Πολυμυξίνη/γραμυσιδίνη (Polysporin)
    • Πολυμυξίνη?ντομυκίνη (Neospovin) (15% των ατόμων παρουσιάζουν υπερευαισθησία στη νεομυκίνη)
    • Χλωραμφενικόλη (προσοχή - μικρή πιθανότητα για αιματολογικές διαταραχές)
    • Σιπροφλοξασίνη
    • Νοφρλοξασίνη
    • Φραμικετίνη

    Χλαμυδιακή

    • Τετρακυκλίνη από το στόμα ή ερυθρομυκίνη (για 3 βδομάδες) σε επιπεφυκίτιδα από έγκλειστα. Μερικά κέντρα προτείνουν τοπiκή χορήγηση τετρακυκλίνης ή προσθήκη ερυθρομυκίνης. Οι τετρακυκλίνες αντενδείκνυνται σε κύηση και σε άτομα κάτω των 8 χρονών

    Αλλεργική 

    • Πολυάριθμα τοπικά αγγειοσυσπαστικά και αντιϊσταμινικά
    • Πολυάριθμα αντιϊσταμινικά από το στόμα

    epipef 6

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΕΠΙΠΕΦΥΚΙΤΙΔΑΣ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΠΙΠΕΦΥΚΙΤΙΔΑ

    Άμεση επικοινωνία μέσα σε 24 ώρες σε περίπτωση υποτροπής 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΠΙΠΕΦΥΚΙΤΙΔΑΣ

    • Όταν είναι δυνατόν, αποφυγή υπεύθυνων παραγόντων
    • Συχνό πλύσιμο χεριών

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΠΙΠΕΦΥΚΙΤΙΔΑΣ

    Μικροβιακή

    • Χρόνια απλή βλεφαρίτιδα
    • Ουλή επιπεφυκίτιδα όταν αναπτύσσονται μεμβράνες
    • Έλκος ή διάτρηση κερατοειδούς
    • Υπόπυο
    • Σπάνια πύλη εισόδου για τον μηνιγγιτιδόκοκκο

    Ιογενής 

    • Ουλές κερατοειδούς στον απλό έρπητα
    • Ουλές κερατοειδούς και βλεφάρων, εντρόπιο, μη φυσιολογικά προσανατολισμένες βλεφαρίδες στον έρπητα ζωστήρα
    • Μικροβιακή επιμόλυνση 

    Χλαμυδιακή

    • Κλινικό τράχωμα (όχι σε επιπεφυκίτιδα από έγκλειστα)

    Αλλεργική/Χημική και άλλες 

    • Μικροβιακή επιμόλυνση

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΠΙΠΕΦΥΚΙΤΙΔΑΣ

    Μικροβιακή

    • 10-14 μέρες χωρίς θεραπεία 
    • 2-4 μέρες με θεραπεία 

    Ιογενής 

    • 10 μέρες σε φαρυγγίτιδα που συνοδεύεται από επιπεφυκίτιδα
    • 3-4 βδομάδες σε επιδημική κερατοεπιπεφυκίτιδα
    • 2-3 βδομάδες σε απλό έρπητα

    Χλαμυδιακή

    • 3-9 μήνες σε επιπεφυκίτιδα από έγκλειστα χωρίς θεραπεία
    • 3-5 βδομάδες στο τράχωμα με θεραπεία 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η νεογνική επιπεφυκίτιδα μπορεί να είναι τοξική, μικροβιακή (μικρόβιο από το γαστρεντερικό σύστημα ή ενδονοσοκομειακό) ή χλαμυδιακή 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις οφθαλμικές λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις οφθαλμικές λοιμώξεις

    red eye 666x399

    Διαβάστε, επίσης, 

    Έρπης της κυήσεως

    Οι καλύτερες θεραπείες για τις αλλεργίες

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αλλεργίες

    Οι κίνδυνοι από τους φακούς επαφής

    Μην φοράτε φακούς επαφής στην πισίνα

    Αποστολή μηνυμάτων σε φακούς επαφής

    Κερατόκωνος

    Πότε δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται φακοί επαφής

    Μήπως έχετε ξηροφθαλμία;

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    Κερατίτιδες

    Αλλεργική επιπεφυκίτιδα

    Φλυκταινώδης κερατοεπιπεφυκίτιδα

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Κερατόκωνος

    Σύνδρομο Sjögren

    Μηνύματα προσώπου που δείχνουν ασθένειες

    Κερατίτιδες

    Ιλαρά

    Λοίμωξη από χλαμύδια

    Αλλεργία στα μάτια

    Τράχωμα

    Σύνδρομο Reiter

    Επιπεφυκίτιδα στα παιδιά

    www.emedi.gr