Κυριακή, 26 Ιανουαρίου 2014 10:33

Συσκευή για την αποφυγή θρόμβωσης

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφοι)

Νέα συσκευή για την αποφυγή θρόμβωσης

Μια νέα συσκευή συμπίεσης, που μοιάζει με μία κάλτσα που τυλίγει το πόδι μπορεί να σώσει τις ζωές των ασθενών μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο, σύμφωνα με νέα έρευνα που έγινε στη Σκωτία.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου δοκίμασαν την συσκευή αυτή σε 2.876 ασθενείς και παρατήρησαν ότι τα αποτελέσματα ήταν "εξαιρετικά ενθαρρυντικά" δίνοντας την δυνατότητα να σωθούν χιλιάδες ζωές. Οι συσκευές συμπιέζουν τα πόδια με αποτέλεσμα την καλύτερη ροή του αίματος και την αποφυγή δημιουργίας θανατηφόρων θρόμβων στο αίμα.

Στις δοκιμές που έγιναν, οι συμμετέχοντες στην έρευνα φόρεσαν τις συσκευές στα πόδια οι οποίες γέμιζαν με αέρα κάθε ένα λεπτό, συμπιέζοντας τα πόδια και στέλνοντας το αίμα πίσω στην καρδιά. Οι συσκευές ήταν απαραίτητο να φοριούνται για περίπου ένα μήνα μέχρι ο ασθενής να ανακτήσει τις δυνάμεις και να κινηθεί ξανά. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, το 8.5% των ασθενών που χρησιμοποίησαν τη συσκευή συμπίεσης ανέπτυξαν θρόμβους αίματος, σε σύγκριση με το 12,1% των ασθενών που δεν την χρησιμοποίησαν.

Αυτή η συσκευή είναι μια απλή, ασφαλή και οικονομικά προσιτή θεραπεία που μειώνει τον κίνδυνο της εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης και μάλιστα φαίνεται να μειώνει τον κίνδυνο θανάτου μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο. 

Όπως αναφέρουν οι ερευνητές, τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας είναι πολύ ενθαρρυντικά και δείχνουν ότι η χρήση μιας συσκευής συμπίεσης στα πόδια των ασθενών με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης θρόμβων στο αίμα θα μπορούσε να είναι μια πολύ αποτελεσματική θεραπεία, σώζοντας χιλιάδες ζωές.


Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις θρομβώσεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις θρομβώσεις

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συννενόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Οι απαραίτητες βιταμίνες για την θρόμβωση

Γιατί πρέπει να κινητοποιούνται γρήγορα οι χειρουργημένοι;

Κλοπιδιγρέλη και ασπιρίνη

Ισχαιμικό επεισόδιο της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας

Δευτερογενής πρόληψη εγκεφαλικού

Η προϋπέρταση απειλεί με εγκεφαλικό

Rivaroxaban σε επεμβάσεις ισχίου και γόνατος

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 3766 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2018 12:41
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Εξωτερική ωτίτιδα Εξωτερική ωτίτιδα

    Εξωτερική ωτίτιδα είναι η φλεγμονή του έξω ακουστικού πόρου

    Φλεγμονή του έξω ακουστικού πόρου

    • Οξεία διάχυτη εξωτερική ωτίτιδα - η πιο συνήθης μορφή, μία λοιμώδης διαδικασία, συνήθως βακτηριακή, μερικές φορές μυκητιασική
    • Οξεία περιγεγραμμένη εξωτερική ωτίτιδα - συνώνυμη με το δοθιήνα. Σχετίζεται με τη λοίμωξη του θυλάκου της τρίχας
    • Χρόνια εξωτερική ωτίτιδα - ίδια με την οξεία διάχυτη, αλλά μεγαλύτερης διάρκειας (μεγαλύτερη από 6 εβδομάδες)
    • Εκζεματοειδής εξωτερική ωτίτιδα - μπορεί να συνοδεύει το τυπικό ατοπικό έκζεμα ή άλλες πρωτοπαθείς δερματικές καταστάσεις 
    • Νεκρωτική κακοήθης εξωτερική ωτίτιδα - μία λοίμωξη που εκτείνεται στους παρακείμενους του πόρου εν τω βάθει ιστούς. Μπορεί να περιλαμβάνει οστεομυελίτιδα και κυτταρίτιδα. Σπάνιο, σε παιδιά

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα

    Επίπτωση/Επιπολασμός: Είναι υψηλότερη στους καλοκαιρινούς μήνες

    • Οξεία, χρόνια και εκζεματοειδής - συνήθης
    • Νεκρωτική - ασυνήθης

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    2020 06 11 280 e 2 notospress.gr

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΩΤΙΤΙΔΑΣ

    • Κνησμός
    • Έμφραξη του ωτός
    • Ωταλγία
    • Περιωτική αδενίτιδα
    • Ερυθηματώδης πόρος
    • Πυώδες έκκριμα
    • Έκζεμα του πτερυγίου του ωτός
    • Συμμετοχή του κρανιακού νεύρου (ΙΙΙ, ΙΧ, ΧΙΙ) 

    ΑΙΤΙΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΩΤΙΤΙΔΑΣ

    Οξεία διάχυτη εξωτερική ωτίτιδα:

    • Βακτηριδιακή λοίμωξη - ψευδομονάδα (67% των περιπτώσεων ). Σταφυλόκοκκος, στρεπτόκοκκος, Gram (-) ραβδία
    • Μυκητιασική λοίμωξη - ασπέργιλλος (90% των περιπτώσεων). Φυκομύκητες, Rhizopus, ακτινομύκητες, πενικίλλιο, ζύμη

    Χρόνια εξωτερική ωτίτιδα:

    • Βακρηριακή λοίμωξη - ψευδομονάδα

    Εκζεματοειδής εξωτερική ωτίτιδα (σχετιζόμενη με πρωτοπαθή διαταραχή του δέρματος):

    • Έκζεμα
    • Σμηγματόρροια
    • Νευροδερματίτιδα
    • Δερματίτιδα επαφής 
    • Πυώδης μέση ωτίτιδα
    • Ευαισθησία σε τοπικά φάρμακα

    Νεκρωτική εξωτερική ωτίτιδα:

    • Εισβάλλουσα βακτηριακή λοίμωξη - ψευδομονάδα

    otitida

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΩΤΙΤΙΔΑΣ

    Οξεία και χρόνια εξωτερική ωτίτιδα:

    • Τραυματισμός του έξω ακουστικού πόρου
    • Κολύμβηση
    • Ζεστός, υγρός καιρός
    • Χρήση ακουστικού βοηθήματος

    Εκζεματοειδής:

    • Πρωτοπαθής δερματική διαταραχή 

    Νεκρωτική εξωτερική ωτίτιδα σε ενήλικες:

    • Λευκοπενία
    • Κακή θρέψη
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Άποιος διαβήτης

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΩΤΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΩΤΙΤΙΔΑΣ

    • Πόνος στο αυτί
    • Πυώδες έκκριμα του ωτός 
    • Απώλεια ακοής 
    • Παράλυση κρανιακού νεύρου (ΙΙΙ, ΙΧ, ΧΙΙ) σε νεκρωτική εξωτερική ωτίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΩΤΙΤΙΔΑΣ

    Χρώση Gram και καλλιέργεια του εκκρίματος του πόρου (μερικές φορές βοηθά)

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Προηγούμενη αντιβιοτική θεραπεία

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Οξεία και χρόνια εξωτερική ωτίτιδα - απολέπιση του επιπολής επιθηλίου του έξω ακουστικού πόρου σε λοίμωξη
    • Εκζεματοειδής  εξωτερική ωτίτιδα -παθολογικά ευρήματα που συμφωνούν με προηγούμενη δερματική διαταραχή, δευτεροπαθής λοίμωξη ευκαιριακά
    • Νεκρωτική εξωτερική ωτίτιδα - αγγειΐτιδα, θρόμβωση και νέκρωση των προσβεβλημένων ιστών, οστεομυελίτιδα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινολογική αξιολόγηση των εν τω βάθει ιστών στη νεκρωτική εξωτερική ωτίτιδα

    ex2

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΩΤΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής, εκτός από ανθεκτικές περιπτώσεις και νεκρωτική εξωτερική ωτίτιδα

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Σχολαστικός καθαρισμός του έξω ακουστικού πόρου 
    • Φάρμακα για τον πόνο
    • Αντικνησμώδη και αντισταμινικά (Εκζεματοειδής μορφή)

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΩΤΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Οξεία βακτηριακή και χρόνια εξωτερική ωτίτιδα:

    • Τοπική θεραπεία για 10 περίπου ημέρες 
    • 2% οξικό οξύ
    • Αντιβιοτικά
    • Κορτικοστεροειδή

    Μυκητιασική εξωτερική ωτίτιδα:

    • Τοπική θεραπεία αντιμυκητιασική για την κάντιντα ή ζύμη-νυστατίνη
    • Παρεντερική αντιμυκητιασική θεραπεία - αμφοτερεκίνη Β

    Εκζεματοειδής  εξωτερική ωτίτιδα - τοπική θεραπεία:

    • Οξικό αργίλιο 8%
    • Οξικό οξύ 2% σε οξικό αργίλιο
    • Διάλυμα του Burrow ή αλουμινόνερο
    • Στερεοειδική κρέμα, λοσιόν, αλοιφή
    • Αντιβακτηριακά αν είναι αναμόλυνση

    Νεκρωτική εξωτερική ωτίτιδα:

    • Παρεντερικά αντιβιοτικά - αντισταφυλοκοκκικά και αντιψευδομοναδικά
    • 4-6 εβδομάδες θεραπείας

    Αντενδείξεις:

    • Υπερευαισθησία στην τοπική ή παρεντερική θεραπεία
    • Νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια, όταν γίνεται χρήση αμφοτερικίνης Β

    Προφυλάξεις: 

    Προσαρμογή της δοσολογίας της αμφοτερικίνης Β σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία

    slide 52

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Υποκαλιαιμία σχετιζόμενη με αμφοτερικίνη Β μπορεί να οδηγήσει σε τοξικότητα από δακτυλίτιδα
    • Σύγχρονη χορήγηση μη απορροφούμενων ανιόντων, όπως η καρβενικιλλίνη, μπορεί να επιδεινώσει την υποκαλιαιμία

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΩΤΙΤΙΔΑ

    Οξεία εξωτερική ωτίτιδα:

    • 48 ώρες μετά την έναρξη της θεραπείας για να αξιολογηθεί η βελτίωση 
    • Στο τέλος της θεραπείας

    Χρόνια εξωτερική ωτίτιδα: 

    • Κάθε 2-3 εβδομάδες για επαναλαμβανόμενο καθαρισμό του πόρου
    • Μπορεί να απαιτηθούν διαφοροποιήσεις στα τοπικά φάρμακα, συμπεριλαμβανομένων των αντιβιοτικών και των στερεοειδών

    Νεκρωτική εξωτερική ωτίτιδα:

    • Καθημερινή παρακολούθηση στο νοσοκομείο για την έκταση της λοίμωξης 
    • Βασικός ακουστικός και αιθουσαίος έλεγχος στην έναρξη και το τέλος της θεραπείας 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΩΤΙΤΙΔΑΣ

    • Αποφυγή παρατεταμένης έκθεσης σε υγρασία 
    • Χρησιμοποιείστε αντισηπτικά προληπτικά
    • Αντιμετωπίστε τις προδιαθεσικές δερματικές  καταστάσεις
    • Εξαλείψτε το αυτοπροκαλούμενο τραύμα στον πόρο
    • Διαγνώστε και θεραπεύστε υποκείμενες συστηματικές καταστάσεις

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΩΤΙΤΙΔΑΣ

    • Κύρια υπάρχει πρόβλημα με τη νεκρωτική εξωτερική ωτίτιδα. Μπορεί να διασπαρεί και να μολύνει το παρακείμενο οστούν και τις δομές του ΚΝΣ
    • Η οξεία εξωτερική ωτίτιδα μπορεί να διασπαρεί στο πτερύγιο του αυτιού, προκαλώντας μία χονδρίτιδα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΩΤΙΤΙΔΑΣ

    • Οξεία εξωτερική ωτίτιδα - ταχεία αντίδραση στη θεραπεία με καθολική ίαση
    • Χρόνια εξωτερική ωτίτιδα - με επαναλαμβανόμενο καθαρισμό και αντιβιοτική θεραπεία, οι περισσότερες των περιπτώσεων θα λυθούν. Περιστασιακά απαιτείται χειρουργική παρέμβαση για ανθεκτικές περιπτώσεις
    • Εκζεματοειδής εξωτερική ωτίτιδα - μπορεί συνήθως να ελεγχθεί με χειρουργική απομάκρυνση των νεκρωμένων ιστών και παρατεταμένα αντιβιοτικά παρεντερικά. Το ποσοστό υποτροπής είναι 100% όταν η θεραπεία δεν είναι ικανοποιητική. Μπορεί να χρειαστεί χειρουργική παρέμβαση σε ανθεκτικές περιπτώσεις ή αν υπάρχει ανάμειξη του κρανιακού νεύρου. Το ποσοστό θνησιμότητας είναι σημαντικό, πιθανόν δευτεροπαθές στην υποκείμενο νόσο

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις ΩΡΛ παθήσεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις ΩΡΛ παθήσεις

    372724 211

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Ερυθρά

    Πολύμορφο ερύθημα

    Η αντιφλεγμονώδης δράση της κάνναβης

    Σύνδρομο Kartagener

    Μαστοειδίτιδα

    Αντιεμβολιαστιακό κίνημα

    Πολυμυξίνη B

    Τα ξένα σώματα στο σώμα υπεύθυνα για πολλές λοιμώξεις

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Προσέξτε όταν χρησιμοποιείτε μπατονέτες για να καθαρίσετε τα αυτιά σας

    Χρήσιμες πληροφορίες για το υπεροξείδιο του υδρογόνου

    Πώς πρέπει να καθαρίζετε τα αυτιά σας;

    Μήπως βουίζουν τ' αυτιά σας;

    Βουίζουν τ’ αυτιά σας;

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Εμμηνόπαυση Εμμηνόπαυση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την εμμηνόπαυση

    Εμμηνόπαυση είναι η διακοπή των αυτομάτων εμμηνορυσιακών κύκλων

    • Κλημακτηριακή: Η χρονική περίοδος κατά την οποία υπάρχει σταδιακή ελάττωση της ωοθηκικής λειτουργίας. Αν και μία γυναίκα μπορεί να συνεχίσει να έχει περιοδική αιμορραγία από τη μήτρα, τέτοιοι κύκλοι μπορεί να είναι ανωορρηκτικοί. Κατά την περίοδο αυτή η παραγωγή οιστρογόνων ελαττώνεται και η γυναίκα μπορεί να έχει πρώιμα σημάδια οιστρογονικής ανεπάρκειας, όπως, αγγειοκινητικά συμπτώματα ακόμη και αν έχει περιοδική αιμορραγία
    • Μετεμμηνοπαυσιακή: Η περίοδος μετά την εμμηνόπαυση που, συνήθως, αφορά πάνω από το 1/3 της ζωής μίας γυναίκας

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό, Ενδοκρινικό/Μεταβολικό, Σκελετικό

    Επίπτωση/Επιπολασμός: Αυξανόμενη συχνότητα, καθώς, αυξάνεται το προσδόκιμο επιβιώσεως 

    1 6

    Επικρατέστερη ηλικία:

    • Μέση ηλικία είναι τα 51 χρόνια και συνήθως σχετίζεται με την ηλικία εμμηναρχής. Σχεδόν, όλες οι γυναίκες είναι μετεμμηνοπαυσιακές μετά τα 58 χρόνια
    • Αν η εμμηνόπαυση εμφανισθεί πριν τα 30 ορίζεται ως πρώιμη εμμηνόπαυση και μπορεί να σχετίζεται με ανωμαλίες των χρωματοσωμάτων του φύλου. Σε τόσο νέες γυναίκες επιβάλλεται μελέτη καρυοτύπου για να αποκλεισθεί η παρουσία ενός Υ χρωμοσώματος

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗΣ

    • Διακοπή της εμμήνου ρύσεως - είτε οξέως, είτε μετά μία πρόδρομη περίοδο ασταθών κύκλων και/ή ελαττώσεως της εμμήνου ροής
    • Αγγειοκινητικά συμπτώματα - εξάψεις, εφίδρωση (85%)
    • Ψυχολογικά συμπτώματα - κατάθλιψη, νευρικότητα, αϋπνία
    • Ατροφία κόλπου - δυσπαρευνία
    • Ατροφία ουροποιητικού - ακράτεια ούρων, κυρίως, με υπερένταση ή έπειξη προς ούρηση
    • Ατροφία δέρματος - απουσία πτυχώσεων, γραμμώσεων δέρματος 
    • Οστεοπόρωση - κατάγματα (20% στην ηλικία των 85)
    • Αρτηριοσκλήρυνση-στεφανιαία νόσος

    ΑΙΤΙΑ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗΣ

    • Ψυχολογικές - όταν οφείλεται σε απώλεια ωοκυττάρων
    • Χειρουργικές - όταν οφείλεται σε αφαίρεση λειτουργικών ωοθηκών λόγω νόσου ή στο πλαίσιο υστερεκτομής 
    • Φαρμακευτικές - ως αποτέλεσμα θεραπείας ενδομητριώσεως με γοναδοτροφίνες - GnRH ή με αντιοιστρογόνα για καρκίνο μαστού. Αυτή η αιτιολογία είναι αντιστρεπτή

     ή κλιμακτήριος μήτρα νεώτερων και ηλικιωμένων γυναικών 115906524

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΙΑ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗ

    • Αυξανόμενη ηλικία
    • Χειρουργική πυέλου
    • Ανωμαλίες χρωματοσωμάτων του φύλου

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗΣ

    • Εγκυμοσύνη
    • Νόσος των πολυκυστικών ωοθηκών 
    • Μικροαδένωμα της υποφύσεως 
    • Υποθαλαμική δυσλειτουργία
    • Σύνδρομο Asherman (Το σύνδρομο του Asherman εντοπίζεται στο εσωτερικό της μήτρας και δημιουργεί ενδομήτριες συμφύσεις -- ινώδεις ζώνες που διαμορφώνονται μεταξύ των τοιχωμάτων της κοιλότητας της μήτρας. Πιστεύεται ότι αυτό το σύνδρομο είναι αποτέλεσμα του επιθετικού ξυσίματος της μήτρας όταν υπάρχει μόλυνση ή όταν εμφανιστεί μια μόλυνση μετά από διαστολή του τραχήλου και απόξεση της μήτρας)
    • Απόφραξη του συστήματος εκροής της μήτρας

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Συνήθως, δεν απαιτείται τίποτε γιατί η ηλικία και τα συμπτώματα θέτουν τη διάγνωση
    • Αν η διάγνωση είναι αμφισβητούμενη σε μία νεαρή ασθενή ένα αυξημένο επίπεδο FSH υποδηλώνει ωοθηκική ανεπάρκεια (FSH μεγαλύτερο από 100 mlU/ml ή 100 IU/L). Μέτρηση LH δεν είναι αναγκαία

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Οιστρογόνα 
    • Ανδρογόνα

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Παροδική, αντιστρεπτή διακοπή της ωοθηκικής λειτουργίας, π.χ. κατά τη διάρκεια της χημειοθεραπείας 

    page 13

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗΣ

    • Ατροφία ενδομητρίου - σχεδόν 100% αν μείνει αθεράπευτη. Η μήτρα μπορεί να φαίνεται μικρότερη στην αμφίχειρη εξέταση
    • Ατροφία κόλπου - απουσία πτυχών, εμφάνιση πετεχειών - σχεδόν 100% μετά μερικά χρόνια χωρίς θεραπεία
    • Ατροφία ουροποιητικού συστήματος
    • Οστεοπόρωση - περίπου 2% απώλεια οστικής μάζας κάθε χρόνο. Αυτό είναι πιο συχνό σε Καυκάσια και Κίτρινη φυλή και λιγότερο συχνά στην Αφροαμερικάνικη
    • Αρτηριοσκλήρυνση
    • Μόνο ωοθηκικό στρώμα - ή μόνο μερικά ανενεργά ωοκύτταρα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗΣ

    Βιοψία ενδομητρίου ή/και απόξεση στις ασθενείς που έχουν μηνορραγία ή μετεμμηνοπαυσιακή αιμορραγία - μπορεί να συνοδεύεται από υστεροσκοπική εξέταση της κοιλότητας της μήτρας αν είναι διαθέσιμη. Μελέτη για καρκίνο του ενδομητρίου ακόμη και επί ατροφικού κόλπου (συνήθως είναι η αιτία της αιμορραγίας) 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗΣ

    • Όχι για φυσιολογική εμμηνόπαυση
    • Αξονική τομογραφία κεφαλής αν υπάρχει υποψία όγκου υποφύσεως 
    • Μερικοί ιατροί παρακολουθούν την οστική πυκνότητα με απορρόφηση δέσμης φωτονίων - εξέταση παθολογική μόνο αν έχει ήδη επισυμβεί απώλεια οστού

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗΣ

    • FSH ορού αν η διάγνωση αμφισβητείται
    • Καρυότυπο περιφερικού αίματος για ηλικίες κάτω των 30 ετών 
    • Δείγμα ενδομητρίου σε περίπτωση μητρορραγίας μεταξύ εμμήνων ρύσεων ή μετεμμηνοπαυσιακής μητρορραγίας 
    • Επίχρισμα κατά Παπανικολάου
    • Αμφίχειρη γυναικολογική εξέταση
    • Μαστογραφία ανά έτος 

    menopause2

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Για να καταπολεμηθεί η οστεοπόρωση - επαρκής πρόσληψη ασβεστίου -τουλάχιστον 1500 mg στοιχειακού ασβεστίου. Άσκηση - αποφυγή καπνίσματος και υπερβολικής λήψης αλκοόλ και καφεΐνης
    • Θεραπεία υποκαταστάσεως οιστρογόνων ενδείκνυται σε ισχαιμική νόσο του μυοκαρδίου, όπως και για ύφεση των αγγειοκινητικών συμπτωμάτων και την προφύλαξη από την ατροφία του ουροποιογεννητικού συστήματος. Εξαιρέσεις αποτελούν οι γυναίκες με αντενδείξεις για τη θεραπεία και παχύσαρκες γυναίκες (οι οποίες συνήθως έχουν επαρκείς ποσότητες ενδογενών οιστρογόνων  που παράγονται από μετατροπή ανδρογόνων σε οιστρογόνα στον λιπώδη ιστό)
    • Η υποκατάσταση οιστρογόνων έχει ένα ευοδωτικό αποτέλεσμα στις λιποπρωτεΐνες, αυξάνοντας τα επίπεδα HDL, όπως επίσης και στην καταστολή  της οστεοπόρωσης, ελαττώνοντας τη συχνότητα καταγμάτων 

    Καλύτερα να μην λαμβάνετε οιστρογόνα!!!

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όσο περισσότερο είναι δυνατό ενεργός άσκηση. Μερικοί τύποι ασκήσεων με ανύψωση βαρών συνιστώνται ιδιαίτερα

    ΔΙΑΙΤΑ

    Αυξημένη πρόσληψη άλατος

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΓΙΑ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗ

    • Από του στόματος οιστρογόνα - περισσότερο χρησιμοποιούνται τα συνδεδεμένα με προγεστερόνη οιστρογόνα (π.χ. Premarin). Ημερήσια δόση για καταστολή της οστεοπορώσεως είναι 0,625 mg. Μικρότερες δόσεις δεν είναι αποτελεσματικές. Αν παραμένουν αγγειοκινητικές διαταραχές με τα 0,625 mg. Άλλοι τύποι από του στόματος οιστρογόνων ή το διαδερμικό επίστρωμα μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν και φαίνονται το ίδιο αποτελεσματικά
    • Επειδή τα οιστρογόνα είναι καρκινογόνα για το ενδομήτριο, θα πρέπει να προστίθεται ένα προγεστερινοειδές λόγω του προστατευτικού του ρόλου από τον ενδομητρικό καρκίνο (αν έχει αφαιρεθεί η μήτρα δεν απαιτείται προσθήκη προγεστερνοειδούς). Περισσότερο συχνά χρησιμοποιείται αρκετή μεδροξυπρογεστερόνη (Provera) σε ημερήσια δόση 2,5 mg (για συνεχή χορήγηση) ή 5 mg (για κυκλική χορήγηση)
    • Τα οιστρογόνα και τα προγεστερινοειδή μπορούν να χορηγούνται κυκλικά ή συνεχώς. Υπέρ της συνεχούς χορηγήσεως είναι το γεγονός ότι δεν αναπτύσσεται αιμορραγία εξ αποστάσεως. Με την κυκλική θεραπεία εμφανίζεται αιμορραγία στη φάση που η ασθενής δεν παίρνει το φάρμακο. Οι πιο συχνά χρησιμοποιούμενοι τύποι θεραπείας είναι: Premarin 0,625 mg για 25 ημέρες το μήνα - προσθήκη Provera 5 mg κατά τις τελευταίες 10-14 ημέρες της οιστρογονοθεραπείας 

     Αντενδείξεις: 

    • Κακοήθειες που εξαρτώνται από τα οιστρογόνα
    • Ανεξήγητη παθολογική, μηνορραγία
    • Ιστορικό θρομβοφλεβίτιδας 
    • Ενεργός ηπατική νόσος

    Προφυλάξεις: 

    • Συνεχής θεραπεία δεν οδηγεί σε αιμορραγία από τη μήτρα
    • Γυναίκες σε κυκλική θεραπεία μπορούν να έχουν φυσιολογική αιμορραγία μόνο τις ημέρες που δεν παίρνουν τα φάρμακα. Κάθε άλλη αιμορραγία εκτός της ανωτέρω αναμενόμενης πρέπει να μελετάται για την πιθανότητα ενδομητρικού καρκίνου

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Η συνιστώμενη δόση οιστρογόνων είναι πολύ χαμηλή. είναι ασύνηθες με αυτή την δόση να επισυμβούν οι γνωστές παρενέργειες των οιστρογόνων, όπως υπερπηκτικότητα, ευαισθησία των μαστών, νόσοι των χοληφόρων και υπέρταση. Η πιθανή τους συσχέτιση με τον καρκίνο του μαστού είναι αμφιλεγόμενη

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Από του στόματος - estropipate 0,625 mg, οιστραδιόλη 1-2 mg
    • Διαδερμικά (αυτοκόλλητο δισκίο) - οισταδιόλη 0,05 - 0,1 mg δύο φορές την εβδομάδα
    • Κολπικά - συνδεδεμένα οιστρογόνα (κρέμα Primarin) - άριστη μόνο για τοπική θεραπεία ατροφικής κολπίτιδας. Φαίνεται ότι επισυμβαίνει και συστηματική απορρόφηση αλλά τα επίπεδα αίματος είναι μη προσδιορίσιμα
    • Ενδομυϊκά - δεν συνιστώνται - μπορεί να μην προστατεύουν από την ισχαιμική νόσο των στεφανιαίων αν προηγουμένως δεν περνούν από το ήπαρ
    • Για γυναίκες που δεν μπορούν να πάρουν οιστρογόνα η χρήση προγεστερινοειδών (π.χ. Depo-Provera) 150 mg ΕΜ κάθε μήνα είναι χρήσιμη στην καταπολέμηση των εξάψεων. Μπορεί, επίσης, να καταστείλει την ανάπτυξη οστεοπορώσεως, αλλά δεν είναι χρήσιμη στην πρόληψη της ισχαιμικής καρδιοπάθειας και ουροποιογεννητικής ατροφίας
    • Βιταμίνη D δεν είναι χρήσιμη ως βασική θεραπεία για την πρόληψη οστεοπορώσεως 
    • Η καλσιτονίνη αυξάνει μόνο παροδικά το ασβέστιο του σώματος 
    • Το φθοριούχο ασβέστιο αυξάνει την οστική μάζα αλλά έχει τοξικές παρενέργειες
    • Η εθιδρονάτη αυξάνει την οστική μάζα, αλλά, έχει παρενέργειες

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ανά έτος επίχρισμα Παπανικολάου και εξέταση πυέλου και μαστού 
    • Ανά έτος μαστογραφία
    • Δείγμα ενδομητρίου με γραμμοειδή απόξεση μόνο στις γυναίκες με παθολογική αιμορραγία από τη μήτρα

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ 

    Η εμμηνόπαυση είναι μία φυσιολογική διαδικασία. Δεν είναι δυνατόν να αποφευχθεί, αλλά τα δυσάρεστα επακόλουθα της μπορούν να περιορισθούν με θεραπεία υποκαταστάσεως με οιστρογόνα 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αγγειοκινητικά συμπτώματα που κάνουν την ασθενή να αισθάνεται άσχημα
    • Κολπική ατροφία
    • Δέρμα χωρίς σπαργή, ατροφικό, λείο
    • Οστεοπόρωση
    • Αρτηριοσκλήρυνση

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Αν μείνει αθεράπευτη:

    • Οριστική εξαφάνιση των αγγειοκινητικών συμπτωμάτων (συνήθως, διαρκούν μερικά χρόνια)
    • Ουροποιογεννητική ατροφία
    • Οστεοπόρωση - πιθανά κατάγματα ειδικά ισχίου, σπονδύλων, καρπών, θνητότητα από τα κατάγματα ισχίου - 15%
    • Ισχαιμική αγγειακή νόσος 

    Αν θεραπευθεί:

    • Ελαχιστοποίηση επιπτώσεων που οφείλονται στην έλλειψη οιστρογόνων 
    • Βραδύτερη η εγκατάσταση απώλειας οστικής μάζας και ελάττωση στη συχνότητα ισχαιμικής νόσου των στεφανιαίων 
    • Η θεραπεία μπορεί να συνεχισθεί επ' αόριστον αν δεν εμφανισθούν αντενδείξεις, επειδή πρόκειται να εμφανισθεί οστεοπόρωση ταχύτατα μετά διακοπή

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Κάθε ιατρικό πρόβλημα που μπορεί να εκδηλωθεί με την πρόοδο της ηλικίας, κυρίως οστεοπόρωση

    ΚΥΗΣΗ 

    Αμοιβαίος αποκλεισμός

    • Η θεραπεία υποκαταστάσεως οιστρογόνων είναι εξαιρετικά σημαντική σε γυναίκες με πρώιμη εμμηνόπαυση, είτε αυτόματη, είτε χειρουργική με αποτέλεσμα μακρό προσδόκιμο ζωής χωρίς ενδογενή οιστρογόνα. Χωρίς τέτοια θεραπεία θα έχουν υψηλό κίνδυνο οστεοπορώσεως και τις απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις που συνεπάγεται
    • Μετά τη χειρουργική αφαίρεση ωοθηκών τα αγγειοκινητικά συμπτώματα εμφανίζονται ταχύτατα. Η θεραπεία υποκαταστάσεως μπορεί να αρχίσει πολύ πρώιμα μετά τη χειρουργική επέμβαση
    • Σε περιεμμηνοπαυσιακές γυναίκες που ενοχλούνται από σοβαρά αγγειοκινητικά συμπτώματα, κυκλική θεραπεία με οιστρογόνα και προγεστερόνη μπορεί να ξεκινήσει, ακόμη και αν η ασθενής έχει κυκλική έμμηνο ρύση

    Καλύτερα να μην λαμβάνετε οιστρογόνα!!!

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εμμηνόπαυση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εμμηνόπαυση

    Emminopafsi 810x405

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Ινοκυστική μαστοπάθεια

    Κακοήθεις νεοπλασίες του σώματος της μήτρας

    Σύνδρομο Werner

    Όλα τα κόλπα για να δυναμώσετε τα κόκαλά σας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του κόλπου

    Οι ορμόνες είναι το σημαντικότερο σύστημα στο σώμα

    Πώς να αυξήσετε την προγεστερόνη σας φυσικά

    Το κόκκινο τριφύλλι στη θεραπεία του καρκίνου

    Το ασβέστιο από μόνο του δεν μπορεί να διατηρήσει την υγεία των οστών

    Οι ορμόνες κυβερνάνε το σώμα και το μυαλό μας

    Τεστ για να καταλάβετε ότι έχετε μείωση ορμονών

    Μήπως έχετε κολπική ξηρότητα;

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εμμηνόπαυση

    Τα καλύτερα για την οστεοπόρωση

    Χρήσιμες συμβουλές για όσες έχουν ορμονικές διαταραχές

    Ότι πρέπει να κάνετε αν είσαστε στην εμμηνόπαυση

    Τι να κάνετε αν έχετε εμμηνορραγία

    Τα βότανα για την τόνωση της μήτρας

    Οι βιταμίνες για τις κράμπες της περιόδου

    Βότανα για την ανακούφιση του προεμμηνορρυσιακού συνδρόμου

    Λειτουργική αιμορραγία από τη μήτρα

    Τα προβλήματα περιόδου σε γυναίκες

    Μήπως έχετε πονοκέφαλο όταν έχετε περίοδο;

    Ομοιοπαθητικά φάρμακα για την δυσμηνόρροια

    Αν έχετε δυσμηνόρροια

    Τι είναι η εμμηνόπαυση;

    Που κάνει καλό η Αχιλλαία

    Τεστ για να ελέγξετε μόνες σας τις ορμόνες σας

    Βιταμίνες για γυναίκες

    Μηνορραγία

    Βότανα για να καταπολεμήσετε τις εξάψεις

    Η γυναίκα δίνει ζωή

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μαϊντανό

    Λειτουργική αιμορραγία από τη μήτρα

    Γιατί μερικές γυναίκες παθαίνουν εύκολα κολπίτιδες;

    Ομοιοπαθητικά φάρμακα για την δυσμηνόρροια

    Ιατρικές συνταγές με γαρίφαλα

    Αν έχετε δυσμηνόρροια

    Τσάι για την καλή υγεία της μήτρας

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές για την Αχιλλαία

    Απήγανος

    Αψιθιά

    Οι πιο χρήσιμες συμβουλές για τα ινομυώματα

    Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου

    Σύνδρομο των καθ' έξιν αποβολών

    Οι γυναικείες ορμόνες

    Δυσμηνόρροια

    Ωορρηξία

    Διαγνωστικές εξετάσεις στην εμμηνόπαυση

    Πολύποδες μήτρας

    Ενδομητρίωση

    Gallae turcicae

    Ενδομητρίτιδα

    Βότανα για τόνωση και ενέργεια στις γυναίκες

    Ιατρικές συνταγές με θυμάρι

    Αγγελική

    Αρχαγγελική

    Τα μαγειρικά σας σκεύη υπεύθυνα για την πρόωρη εμμηνόπαυση

    Τα προβλήματα περιόδου σε γυναίκες

    Η καλύτερη θεραπεία για την εμμηνόπαυση

    Μήπως έχετε πονοκέφαλο όταν έχετε περίοδο;

    Bιταμίνες για την εμμηνόπαυση

    Η ορμόνη που ανεβάζει την ερωτική διάθεση στην εμμηνόπαυση

    Η βιταμίνη που θεραπεύει τις κύστεις του μαστού

    Μήπως πονάνε οι μαστοί σας;

    Κύστεις μαστού

    Λυγαριά

    Η γλυκόριζα

    Πιπερόριζα

    Τσουκνίδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το έλαιο ηρανθέμων

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ασβέστιο

    Σημεία έλλειψης βιταμινών και μετάλλων

    Τα οφέλη της σόγιας στην υγεία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με πασιφλόρα

    Πώς μπορείτε να χάσετε βάρος μετά την εμμηνόπαυση

    Βότανα για τόνωση και ενέργεια στις γυναίκες

    Αδυνατίστε με ασβέστιο

    Η καλύτερη θεραπεία για την εμμηνόπαυση

    Μείνετε για πάντα νέες με γλυκοπατάτες

    Οι γυναικείες ορμόνες

    Δίαιτα για πενηντάρες

    Διαγνωστικές εξετάσεις στην εμμηνόπαυση

    Αντιμετωπίστε την εμμηνόπαυση

    Τι είναι η εμμηνόπαυση;

    Σεξ στην εμμηνόπαυση

    Πώς θα ήταν ο κόσμος αν δεν υπήρχαν οι γυναίκες;

    Ατροφία του αιδοίου

    Τι είναι η γύρη ανθέων

    Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

    Μήπως αναζητάτε τη χαμένη σας λίμπιντο;

    Ενδοκρινολογικές παθήσεις

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Θυρεοτοξική κρίση Θυρεοτοξική κρίση

    Η καταιγίδα του θυρεοειδούς

    Θυρεοτοξική κρίση είναι βαριά θυρεοτοξίκωση που συνοδεύεται από αποδιοργάνωση των  συστημάτων και των οργάνων.

    Η θυρεοτοξική κρίση είναι μια σπάνια, αλλά, σοβαρή και δυνητικά απειλητική για τη ζωή επιπλοκή του υπερθυρεοειδισμού (υπερδραστηριότητα του θυρεοειδούς αδένα).

    Χαρακτηρίζεται από υψηλό πυρετό (θερμοκρασίες, συχνά, πάνω από 40 ° C), γρήγορο και συχνά ακανόνιστο καρδιακό ρυθμό, αυξημένη αρτηριακή πίεση, έμετο, διάρροια και διέγερση.

    Η υπέρταση εμφανίζεται στην κρίση στην αρχή, ενώ η υπόταση συνοδεύει το σοκ στο τελευταίο στάδιο.

    Μπορεί να εμφανιστούν καρδιακή ανεπάρκεια και καρδιακή προσβολή.

    Τα περισσότερα επεισόδια εμφανίζονται είτε σε άτομα με γνωστό υπερθυρεοειδισμό των οποίων η θεραπεία έχει σταματήσει ή έχει καταστεί αναποτελεσματική, είτε σε άτομα με ήπιο υπερθυρεοειδισμό που έχουν αναπτύξει μια ταυτόχρονη ασθένεια (όπως μια μόλυνση). 

    Η κύρια θεραπεία της θυρεοτοξικής κρίσης είναι με ανόργανο ιώδιο και αντιθυρεοειδικά φάρμακα (προπυλοθειοουρακίλη ή μεθιμαζόλη) για τη μείωση της σύνθεσης και της απελευθέρωσης της θυρεοειδικής ορμόνης.

    Ο έλεγχος της θερμοκρασίας και τα ενδοφλέβια υγρά είναι, επίσης, βασικοί παράγοντες της θεραπείας.

    Οι β-αποκλειστές χρησιμοποιούνται συχνά για τη μείωση των επιδράσεων της θυρεοειδικής ορμόνης.

    Οι ασθενείς συχνά απαιτούν είσοδο στη μονάδα εντατικής θεραπείας. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΘΥΡΕΟΤΟΞΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

    Η θυρεοτοξική κρίση χαρακτηρίζεται από οξεία εμφάνιση συμπτωμάτων υπερθυρεοειδισμού (γρήγορος καρδιακός ρυθμός, ανησυχία, διέγερση) που συνοδεύεται από άλλα χαρακτηριστικά, όπως, πυρετός (θερμοκρασίες συχνά πάνω από 40 ° C), υπέρταση, αλλαγές της νοητικής κατάστασης, διάρροια και έμετο. 

    Τα άτομα μπορεί να παρουσιάζουν ποικίλα σημάδια δυσλειτουργίας οργάνων.

    Μπορεί να εμφανισθεί ηπατική δυσλειτουργία και ο ίκτερος (κιτρίνισμα του δέρματος) θεωρείται ένα κακό προγνωστικό σημείο.

    Τα καρδιακά συμπτώματα περιλαμβάνουν μη φυσιολογικούς καρδιακούς ρυθμούς, έμφραγμα του μυοκαρδίου (καρδιακή προσβολή) και συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, που μπορεί να οδηγήσουν σε καρδιαγγειακή κατάρρευση.

    Η θνησιμότητα μπορεί να φτάσει το 20-30%. 

    Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να εμφανισθούν αδυναμία και σύγχυση. 

    slide 39

    ΑΙΤΙΕΣ ΘΥΡΕΟΤΟΞΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

    Η μετάβαση από τον υπερθυρεοειδισμό στην θυρεοτοξική κρίση προκαλείται, συνήθως, από: πυρετό, σήψη, αφυδάτωση, έμφραγμα του μυοκαρδίου και ψυχιατρικές ασθένειες.

    Τα άτομα διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο θυρεοτοξικής κρίσης εάν ο υπερθυρεοειδισμός τους αντιμετωπιστεί ελλιπώς ή εάν τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα διακοπούν απότομα.

    Πολλά από αυτά τα άτομα έχουν υποκείμενες πρωταρχικές αιτίες υπερθυρεοειδισμού (νόσος Graves, τοξική πολυοζώδης βρογχοκήλη, μονήρες τοξικό αδένωμα).

    Ωστόσο, θυρεοτοξική κρίση μπορεί να συμβεί σε άτομα με μη αναγνωρισμένη θυρεοτοξίκωση που έχουν υποβληθεί σε μια χειρουργική επέμβαση, σε τοκετό, έχουν μια λοίμωξη ή λάβει ορισμένα φάρμακα και σκιαγραφικά!!!

    Παράγοντες κινδύνου για θυρεοτοξική κρίση

    • Σοβαρή λοίμωξη
    • Διαβητική κετοξέωση
    • Υπογλυκαιμία
    • Χειρουργική του θυρεοειδούς
    • Μη χειρουργική επέμβαση σε θυρεοειδή
    • Τοκετός
    • Όγκοι ωοθηκών
    • Εγκυμοσύνη
    • Τραύμα (όπως, κάταγμα ισχίου)
    • Εγκαύματα
    • Έμφραγμα μυοκαρδίου
    • Πνευμονική εμβολή
    • Εγκεφαλικό
    • Συγκοπή
    • Ραδιενεργό ιώδιο
    • Παρενέργεια φαρμάκων (αναισθητικά, σαλικυλικά, ψευδοεφεδρίνη, αμιωδαρόνη)
    • Χορήγηση σκιαγραφικών
    • Απότομη διακοπή αντιθυρεοειδικής θεραπείας
    • Συναισθηματικό στρες
    • Έντονη άσκηση

    Στο ανθρώπινο σώμα, η ορμόνη του θυρεοειδούς μπορεί να είναι ελεύθερη (βιολογικά ενεργή Τ3/Τ4) ή να δεσμεύεται με την ορμόνη δέσμευσης του θυρεοειδούς (βιολογικά ανενεργή) για μεταφορά. Η απελευθέρωση της θυρεοειδικής ορμόνης ρυθμίζεται αυστηρά από ένα σύστημα ανατροφοδότησης που περιλαμβάνει τον υποθάλαμο, την υπόφυση και τον θυρεοειδή αδένα. Ο υπερθυρεοειδισμός προκύπτει από μια απορύθμιση αυτού του συστήματος που οδηγεί τελικά σε αυξήσεις των επιπέδων ελεύθερων T3 / T4.

    Η μετάβαση από τον απλό υπερθυρεοειδισμό στο ιατρικό επείγον της θυρεοτοξικής κρίσης μπορεί να προκληθεί από καταστάσεις που οδηγούν στα ακόλουθα:

    • Αύξηση της ελεύθερης ορμόνη του θυρεοειδούς

    Άτομα με θυρεοτοξική κρίση τείνουν να έχουν αυξημένα επίπεδα ελεύθερης θυρεοειδικής ορμόνης, αν και τα συνολικά επίπεδα θυρεοειδικών ορμονών μπορεί να μην είναι πολύ υψηλότερα από ό, τι στον απλό υπερθυρεοειδισμό. Η αύξηση της διαθεσιμότητας της ελεύθερης θυρεοειδικής ορμόνης μπορεί να είναι το αποτέλεσμα του χειρισμού του θυρεοειδούς αδένα. Για παράδειγμα, σε ένα άτομο που λαμβάνει θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο, τα επίπεδα των ελεύθερων θυρεοειδικών ορμονών μπορεί να αυξηθούν έντονα λόγω της απελευθέρωσης της ορμόνης από τον εκτονωμένο θυρεοειδή ιστό.

    • Μείωση της πρωτεΐνης που δεσμεύει την ορμόνη του θυρεοειδούς

    Η μείωση της πρωτεΐνης που δεσμεύει την ορμόνη του θυρεοειδούς στη ρύθμιση διαφόρων στρεσογόνων παραγόντων ή φαρμάκων μπορεί, επίσης, να προκαλέσει αύξηση της ελεύθερης ορμόνης του θυρεοειδούς.

    • Αυξημένη ευαισθησία στις θυρεοειδικές ορμόνες

    Μαζί με τις αυξήσεις στη διαθεσιμότητα των θυρεοειδικών ορμονών, η θυρεοτοξική κρίση μπορεί να προκληθεί από την αυξημένη ευαισθησία του σώματος στην θυρεοειδή ορμόνη, η οποία μπορεί να σχετίζεται με ενεργοποίηση του συμπαθητικού συστήματος.

    • Ενεργοποίηση του συμπαθητικού συστήματος

    Η ενεργοποίηση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος σε περιόδους στρες μπορεί, επίσης, να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην θυρεοτοξική κρίση. Η συμπαθητική ενεργοποίηση αυξάνει την παραγωγή θυρεοειδικής ορμόνης από τον θυρεοειδή αδένα. Στη ρύθμιση της αυξημένης θυρεοειδικής ορμόνης, αυξάνεται επίσης η πυκνότητα των υποδοχέων της θυρεοειδικής ορμόνης, γεγονός που ενισχύει την απόκριση στις κατεχολαμίνες. Αυτό είναι πιθανό υπεύθυνο για πολλά από τα καρδιαγγειακά συμπτώματα (αυξημένη καρδιακή έξοδος αίματος και καρδιακός ρυθμός, εγκεφαλικό επεισόδιο).

    • Θυρεοτοξική κρίση ως αντισταθμιστικός μηχανισμός

    Η θυρεοτοξική κρίση οφείλεται σε μια κατάσταση όπου η θυρεοτοξίκωση εμποδίζει την ανάπτυξη κάποιου συνδρόμου μη θυρεοειδικής νόσου, για την εξοικονόμηση ενέργειας σε κρίσιμες ασθένειες και σε άλλες καταστάσεις υψηλής μεταβολικής ζήτησης. Συνήθως, σε κρίσιμη ασθένεια (π.χ. σήψη, έμφραγμα του μυοκαρδίου και άλλες αιτίες σοκ) η λειτουργία του θυρεοειδούς συντονίζεται για να οδηγήσει σε σύνδρομο χαμηλής Τ3 και, περιστασιακά, επίσης, χαμηλές συγκεντρώσεις TSH, σύνδρομο χαμηλής Τ4 και μειωμένη δέσμευση πρωτεϊνών πλάσματος των θυρεοειδικών ορμονών. Αυτό το ενδοκρινικό πρότυπο αναφέρεται ως σύνδρομο ευθυρεοειδικού ασθενούς ή σύνδρομο μη θυρεοειδικής ασθένειας ή διατήρηση ομοιόστασης του θυρεοειδούς σε κρίσιμη ασθένεια. όπως όγκοι, ουραιμία και λιμοκτονία. Αντιπροσωπεύει μια ευεργετική προσαρμογή Σε περιπτώσεις όπου η κρίσιμη ασθένεια συνοδεύεται από θυρεοτοξίκωση, αυτή η συνοσηρότητα εμποδίζει τη μείωση της λειτουργίας του θυρεοειδούς. Επομένως, η κατανάλωση ενέργειας, οξυγόνου και γλουταθειόνης παραμένει υψηλή, γεγονός που οδηγεί σε περαιτέρω αυξημένη θνησιμότητα. Έτσι, η καταιγίδα του θυρεοειδούς προκύπτει από μια αλληλεπίδραση θυρεοτοξίκωσης με τη συγκεκριμένη απόκριση του οργανισμού σε υπερπροσφορά θυρεοειδικών ορμονών. 

    ThyroidStudiesAlgorithm 768x487

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΘΥΡΕΟΤΟΞΙΚΩΣΗΣ

    Η διάγνωση της θυρεοτοξικής κρίσης βασίζεται στην παρουσία σημείων και συμπτωμάτων που συνάδουν με σοβαρό υπερθυρεοειδισμό.

    Τα σημεία και συμπτώματα οργανώνονται στις ακόλουθες κατηγορίες: θερμοκρασία, καρδιαγγειακή δυσλειτουργία (συμπεριλαμβανομένου του καρδιακού ρυθμού και της παρουσίας κολπικής μαρμαρυγής ή συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας), δυσλειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος και γαστρεντερική ή ηπατική δυσλειτουργία. Επίσης, απαιτούνται αυξημένες τιμές ελεύθερης τριιωδοθυρονίνης (Τ3) ή ελεύθερης θυροξίνης (Τ4).

    Όπως με τον υπερθυρεοειδισμό, η TSH καταστέλλεται. Τόσο η T3 όσο και η T4 είναι αυξημένες. Η αύξηση των επιπέδων των θυρεοειδικών ορμονών υποδηλώνει θυρεοτοξική κρίση όταν συνοδεύεται από σημάδια σοβαρού υπερθυρεοειδισμού, αλλά δεν είναι διαγνωστική, καθώς μπορεί επίσης να συσχετιστεί με απλό υπερθυρεοειδισμό. Επιπλέον, η Τ3 μπορεί να είναι φυσιολογική σε ασθενείς με κρίσιμη ασθένεια λόγω μειωμένης μετατροπής της Τ4 σε Τ3.

    Άλλες διαταραχές που παρατηρούνται:

    • Η υπεργλυκαιμία, πιθανότατα, οφείλεται στις επιδράσεις που προκαλούνται από την κατεχολαμίνη στην απελευθέρωση ινσουλίνης και στο μεταβολισμό, καθώς και στην αυξημένη γλυκογονόλυση, που εξελίσσεται σε υπογλυκαιμία όταν εξαντλούνται τα αποθέματα γλυκογόνου
    • Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση (AST), χολερυθρίνη και γαλακτική αφυδρογονάση (LDH)
    • Υπερασβεστιαιμία και αυξημένη αλκαλική φωσφατάση λόγω αυξημένης απορρόφησης των οστών
    • Αυξημένος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΘΥΡΕΟΤΟΞΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

    Οι κύριες στρατηγικές για τη διαχείριση της θυρεοτοξικής κρίσης είναι η μείωση της παραγωγής και της απελευθέρωσης των θυρεοειδικών ορμονών, η μείωση των επιδράσεων των θυρεοειδικών ορμονών στους ιστούς, η αντικατάσταση των απωλειών υγρών και ο έλεγχος της θερμοκρασίας.

    Η θυρεοτοξική κρίση απαιτεί άμεση θεραπεία και νοσηλεία.

    Συχνά απαιτείται είσοδος στη μονάδα εντατικής θεραπείας. 

     1200x900

    • ΙΩΔΙΟ

    Οι κατευθυντήριες γραμμές συνιστούν τη χορήγηση ανόργανου ιωδίου (ιωδιούχο κάλιο ή ιώδιο Lugol) για τη μείωση της σύνθεσης και της απελευθέρωσης των θυρεοειδικών ορμονών. Το ιώδιο μειώνει τη σύνθεση των θυρεοειδικών ορμονών μέσω του φαινομένου Wolff-Chaikoff (υποτιθέμενη μείωση των επιπέδων των θυρεοειδικών ορμονών που προκαλείται από την κατάποση μεγάλης ποσότητας ιωδίου). Ορισμένες οδηγίες προτείνουν τη χορήγηση ιωδίου μετά την έναρξη των αντιθυρεοειδικών φαρμάκων, επειδή, το ιώδιο είναι, επίσης, υπόστρωμα για τη σύνθεση των θυρεοειδικών ορμονών και μπορεί να επιδεινώσει τον υπερθυρεοειδισμό εάν χορηγείται χωρίς τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα. 

    • ΑΝΤΙΘΥΡΟΕΙΔΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα (προπυλοθειοουρακίλη ή μεθιμαζόλη) χρησιμοποιούνται για τη μείωση της σύνθεσης και της απελευθέρωσης των θυρεοειδικών ορμονών. Η προπυλοθουρακίλη προτιμάται από τη μεθιμαζόλη λόγω των επιπρόσθετων επιδράσεών της στη μείωση της περιφερειακής μετατροπής της Τ4 σε Τ3, ωστόσο και τα δύο χρησιμοποιούνται, συνήθως.

    • BΗTA ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΕΣ

    Συνιστάται η χορήγηση βήτα-επιλεκτικών β-αποκλειστών (π.χ. μετοπρολόλη) για τη μείωση της επίδρασης της κυκλοφορούσας θυρεοειδικής ορμόνης στα τελικά όργανα. Επιπλέον, η προπρανολόλη σε υψηλές δόσεις μειώνει, επίσης, την περιφερειακή μετατροπή της Τ4 σε Τ3, η οποία είναι η πιο δραστική μορφή των θυρεοειδικών ορμονών. Αν και προηγουμένως μη επιλεκτικοί β-αποκλειστές (π.χ. προπρανολόλη) έχουν προταθεί ότι είναι ευεργετικοί λόγω των ανασταλτικών τους επιδράσεων στις περιφερικές δεϊδιινάσες, σχετίζονται με αυξημένη θνησιμότητα Επομένως, οι καρδιοεκλεκτικοί β-αποκλειστές είναι καλύτεροι. 

    • ΚΟΡΤΙΚΟΣΤΕΡΟΕΙΔΗ

    Τα υψηλά επίπεδα της θυρεοειδικής ορμόνης οδηγούν σε υπερμεταβολική κατάσταση, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη διάσπαση της κορτιζόλης, μιας ορμόνης που παράγεται από τα επινεφρίδια. Αυτό οδηγεί σε κατάσταση σχετικής ανεπάρκειας των επινεφριδίων, στην οποία η ποσότητα κορτιζόλης δεν είναι επαρκής. Οι κατευθυντήριες γραμμές συνιστούν τα κορτικοστεροειδή (υδροκορτιζόνη και δεξαμεθαζόνη να προτιμώνται έναντι της πρεδνιζολόνης ή της μεθυλπρεδνιζολόνης) να χορηγούνται σε όλους τους ασθενείς με θυρεοτοξική κρίση. Ωστόσο, οι δόσεις πρέπει να τροποποιηθούν για κάθε μεμονωμένο ασθενή για να διασφαλιστεί ότι η σχετική επινεφριδιακή ανεπάρκεια αντιμετωπίζεται επαρκώς, ενώ ελαχιστοποιείται ο κίνδυνος παρενεργειών.

    • ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Σε υψηλό πυρετό, ο έλεγχος της θερμοκρασίας επιτυγχάνεται με παρακεταμόλη ή ακεταμινοφαίνη και εξωτερικά μέτρα ψύξης (δροσερές κουβέρτες, παγοκύστες). Η αφυδάτωση, η οποία συμβαίνει λόγω απώλειας υγρών από εφίδρωση, διάρροια και έμετο, αντιμετωπίζεται με συχνή αντικατάσταση υγρών. Σε σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να απαιτείται μηχανικός αερισμός. Αντιμετωπίζεται, επίσης, κάθε υποψία υποκείμενης αιτίας. 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδής

    bigstock X ray Illustration Of The Mal 65002624 1280x720

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερθυρεοειδισμός στην εγκυμοσύνη

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη θυρεοειδίτιδα

    Καρκίνος θυρεοειδούς και κάνναβη

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Τεστ για να ελέγξετε το θυρεοειδή σας στο σπίτι

    Το ιώδιο στην εγκυμοσύνη είναι απαραίτητο

    Η βρογχοκήλη μπορεί να οφείλεται στη διατροφή

    Φλεβοκομβική ταχυκαρδία

    Τι σημαίνουν οι νυχτερινές εφιδρώσεις

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Κολπική μαρμαρυγή σε ηλικιωμένους

    Τα προειδοποιητικά σημεία αποβολής στην εγκυμοσύνη

    Φαιοχρωμοκύττωμα

    Συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού

    Αν έχετε συχνά ταχυκαρδία

    Πρόωρος τοκετός

    Νεανική οστεοπόρωση

    Οστεοπόρωση

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Λεβοθυροξίνη σε ηλικιωμένους

    Κολπική μαρμαρυγή

    Θυρεοειδίτιδες

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Οι β αδρενεργικοί αναστολείς

    Ανεξήγητη απώλεια βάρους

    Έκτακτες συστολές

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Θρόμβωση νεφρικής φλέβας Θρόμβωση νεφρικής φλέβας

    Ο σχηματισμός θρόμβου στη νεφρική φλέβα

    Ο σχηματισμός θρόμβου μέσα στη νεφρική φλέβα. 

    Η θρόμβωση της νεφρικής φλέβας είναι ο σχηματισμός θρόμβου στη φλέβα που αποστραγγίζει το αίμα από τα νεφρά, οδηγώντας τελικά σε μείωση της παροχέτευσης ενός ή και των δύο νεφρών και στην πιθανή μετανάστευση του θρόμβου σε άλλα μέρη του σώματος.

    Η θρόμβωση νεφρικής φλέβας επηρεάζει, συνήθως, δύο υποπληθυσμούς: νεογέννητα βρέφη με ανωμαλίες πήξης αίματος ή αφυδάτωση και ενήλικες με νεφρωσικό σύνδρομο. 

    Το νεφρωσικό σύνδρομο είναι μια νεφρική διαταραχή, που προκαλεί υπερβολική απώλεια πρωτεΐνης στα ούρα, χαμηλά επίπεδα λευκωματίνης στο αίμα, υψηλά επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα και οίδημα, προκαλώντας υπερπηκτική κατάσταση και αυξανόμενες πιθανότητες σχηματισμού θρόμβων.

    Άλλες λιγότερο συχνές αιτίες περιλαμβάνουν τις διαταραχές πηκτικότητας, τον καρκίνο, τη μεταμόσχευση νεφρού, το σύνδρομο Behcet, το σύνδρομο αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων και το αμβλύ τραύμα στην πλάτη ή την κοιλιά. 

    Η πρόληψη της νεφρικής θρόμβωσης επικεντρώνεται, κυρίως, στην πρόληψη περαιτέρω θρόμβων αίματος στα νεφρά και στη διατήρηση σταθερής λειτουργίας των νεφρών.

    Η χρήση αντιπηκτικών έχει γίνει η συνήθης θεραπεία για τη θεραπεία αυτής της ανωμαλίας.

    Η μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα, η πιο συχνή αιτία νεφρωσικού συνδρόμου σε ενήλικες, κορυφώνεται σε άτομα ηλικίας 40-60 ετών και έχει διπλάσια συχνότητα στους άνδρες από ό, τι στις γυναίκες. Δεδομένου ότι το νεφρωσικό σύνδρομο είναι η πιο συχνή αιτία της θρόμβωσης νεφρικής φλέβας, τα άτομα άνω των 40 ετών και οι άνδρες κινδυνεύουν περισσότερο.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΘΡΟΜΒΩΣΗς ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΦΛΕΒΑΣ

    Εκτός από τον πόνο στην πλάτη που προκαλείται από έναν ξαφνικό θρόμβο στις κύριες φλέβες στα νεφρά, η θρόμβωση νεφρικής φλέβας προκαλεί λίγα συμπτώματα. Μερικοί ασθενείς μπορεί να μην εμφανίζουν συμπτώματα, ενώ άλλοι ασθενείς ενδέχεται να εμφανίσουν αιματουρία, μείωση της παραγωγής ούρων, οίδημα και επιδείνωση της πρωτεϊνουρίας. Συνήθως, οι διαγνώσεις για θρόμβωση νεφρικής φλέβας γίνονται για πρώτη φορά όταν ένας ασθενής με νεφρωσικό σύνδρομο πάθει πνευμονική εμβολή ή ξαφνική μείωση της νεφρικής λειτουργίας ή νεφρική ανεπάρκεια. Αυτά τα συμπτώματα μπορεί να ποικίλουν σε διάρκεια, καθώς ένας θρόμβος αίματος μπορεί να επιλυθεί, αλλά πρέπει να λαμβάνονται προφυλάξεις για να αποφευχθεί η μετανάστευση του θρόμβου σε άλλα μέρη του σώματος. Η πιο σοβαρή επιπλοκή της θρόμβωσης νεφρικής φλέβας είναι η πνευμονική εμβολή, που προκαλείται από θρόμβο που προέρχεται από τη νεφρική φλέβα ή οποιαδήποτε άλλη φλέβα στο σώμα και μεταναστεύει στην πνευμονική αρτηρία. Η πνευμονική εμβολή είναι μια σοβαρή κατάσταση επειδή μπορεί να βλάψει τους πνεύμονες λόγω πνευμονικής υπέρτασης και να προκαλέσει υποξία στο αίμα, βλάπτοντας και άλλα όργανα του σώματος. Αυτή η κατάσταση μπορεί να προκαλέσει θάνατο εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία. Περίπου το 30% των ασθενών που έχουν πνευμονική εμβολή θα πεθάνουν, συνήθως εντός μίας ώρας. Βρέφη και μικρά παιδιά που εμφανίζουν θρόμβωση νεφρικής φλέβας που προκαλείται από αφυδάτωση, μπορεί να παρουσιάσουν συμπτώματα αφυδάτωσης (ξηροστομία, χαμηλή παραγωγή ούρων, απώλεια θολερότητας του δέρματος), όπως εμετό, ναυτία και πυρετό, και τα συνηθισμένα συμπτώματα της νεφρικής θρόμβωσης, όπως πόνος στο πλευρό, αίμα στα ούρα, αναιμία, οίδημα, διογκωμένα νεφρά και νεφρική ανεπάρκεια. 

    ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΘΡΟΜΒΩΣΗΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΦΛΕΒΑΣ

    Ο μηχανισμός δε διαφέρει από άλλους τύπους θρόμβων αίματος σε άλλα μέρη του σώματος. Προκαλείται μια βλάβη στο αιμοφόρο αγγείο (ενδοθηλιακή βλάβη), μείωση της ροής του αίματος (στάση) και αυξημένη πήξη του αίματος (θρομβοφιλία ή υπερπηκτικότητα). Είναι δυνατόν μόνο ένας από αυτούς τους παράγοντες να προκαλέσει θρόμβο αίματος, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις, ένας συνδυασμός ή όλοι αυτοί οι παράγοντες προκαλούν το σχηματισμό θρόμβου αίματος. Η μειωμένη παραγωγή ούρων ή μειωμένη λειτουργία των νεφρών μπορεί να είναι τα μόνα παρατηρήσιμα συμπτώματα που προκαλούνται από το θρόμβο της νεφρικής φλέβας, Άλλες λιγότερο συχνές αιτίες περιλαμβάνουν την υκερπηκτικότητα, το νεφροκυτταρικό καρκίνωμα, τη μεταμόσχευση νεφρού, το σύνδρομο Behcet, το σύνδρομο αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων και το αμβλύ τραύμα στην πλάτη ή την κοιλιά. 

    ΒΛΑΒΗ ΙΣΤΟΥ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΦΛΕΒΑΣ

    Η βλάβη στον ενδοθηλιακό ιστό της φλέβας μπορεί να προκληθεί από αμβλεία βλάβη, τραύμα κατά τη διάρκεια της φλεβογραφίας, νεφρική μεταμόσχευση, όγκους, οξεία απόρριψη, αγγειίτιδα ή αυτόματο μικρο τραύμα στο ενδοθήλιο λόγω ομοκυστενουρίας. Η ομοκυστενουρία, είναι μια αυτοσωμική υπολειπόμενη κληρονομική διαταραχή στην οποία ο οργανισμός δεν είναι σε θέση να επεξεργάζεται σωστά ορισμένα δομικά στοιχεία πρωτεϊνών λόγω μετάλλαξης στο CBS γονίδιο. Αυτή η μετάλλαξη αναγκάζει την ομοκυστεΐνη αμινοξέων να μην χρησιμοποιείται σωστά και συσσωρεύονται υψηλά επίπεδα στο αίμα, καταστρέφοντας τον ενδοθηλιακό ιστό και αυξάνοντας την πιθανότητα εμφάνισης θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας.

    ΜΕΙΩΜΕΝΗ ΡΟΗ ΑΙΜΑΤΟΣ

    Η πιο κοινή αιτία της θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας στα βρέφη είναι η αφυδάτωση. Η αφυδάτωση μπορεί να προκληθεί από μείωση του όγκου του κυκλοφορούντος αίματος λόγω ανωμαλιών που εξαντλούν το νερό, όπως διάρροια ή έμετος. Η μείωση του όγκου του αίματος λόγω αφυδάτωσης θα προκαλέσει την εκτροπή της ροής του αίματος μακριά από τα νεφρά σε άλλα όργανα, με αποτέλεσμα βραδύτερη ροή αίματος προς τα νεφρά, αυξάνοντας τις πιθανότητες εμφάνισης θρόμβου αίματος. Η θρόμβωση νεφρικής φλέβας είναι γνωστό ότι συμβαίνει απουσία κλινικά εμφανούς σοκ, π.χ. μετά από νεογνική δυσφορία και τοποθέτηση κεντρικών φλεβικών καθετήρων. Η θρόμβωση νεφρικής φλέβας μπορεί, επίσης, να προκληθεί από παραμόρφωση ενός μοσχεύματος ή φυσική παραμόρφωση ή συμπίεση της νεφρικής φλέβας, η οποία ανάλογα με το σχήμα παραμόρφωσης μπορεί να επηρεάσει τον ρυθμό ροής μέσω της φλέβας.

    12978415 1 634x433

    ΥΠΕΡΠΗΚΤΙΚΟΤΗΤΑ

    Η υπερπηκτικότητα είναι μια ανωμαλία του αίματος που αυξάνει τον κίνδυνο σχηματισμού θρόμβων αίματος. Οι ασθενείς με νεφρωσικό σύνδρομο έχουν υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας λόγω υπερπηκτικότητας που προκαλείται από την πρωτεϊνουρία. Η αυξημένη απώλεια πρωτεϊνών στα ούρα που προκαλείται από το νεφρωσικό σύνδρομο οδηγεί σε χαμηλότερη ωσμωτική πίεση. Η μειωμένη ωσμωτική πίεση θα προκαλέσει το ήπαρ να παράγει περισσότερες πρωτεΐνες, όπως το ινωδογόνο και η βήτα-θρομβοσφαιρίνη, οι οποίες προάγουν την πήξη του αίματος. Εκτός από το νεφρωσικό σύνδρομο, υπάρχουν πολλοί άλλοι παράγοντες που μπορούν να προωθήσουν την υπερπηκτική ικανότητα. Η υπερπηκτικότητα μπορεί να προαχθεί με αυξημένο αριθμό αιμοπεταλίων, αυξημένη συσσώρευση αιμοπεταλίων, αυξημένο αριθμό πρωτεϊνών S και μείωση των αναστολέων πήξης, όπως η αντιθρομβίνη. Η υπερπηκτικότητα μπορεί να κληρονομηθεί ή / και να αποκτηθεί. Η υπερομοκυστεϊναιμία, μια κατάσταση που είναι γνωστό ότι προάγει θρόμβους, μπορεί να προκληθεί από ένα συνδυασμό γενετικών παραγόντων και ανεπάρκειας βιταμίνης Β6, βιταμίνης Β12 και φυλλικο οξέος.  Ο παράγοντας V Leiden και οι μεταλλάξεις του γονιδίου προθρομβίνης είναι οι δύο πιο συχνές γενετικές αιτίες υπερπηκτικότητας. Περίπου το 5% του γενικού πληθυσμού έχει αυτές τις ετερόζυγες μεταλλάξεις και το 45-63% όσων έχουν θρομβοφιλία έχει αυτές τις μεταλλάξεις. 

    ΜΕΜΒΑΝΩΔΗΣ ΣΠΕΙΡΑΜΑΤΟΝΕΦΡΙΤΙΔΑ

    Η συχνότητα εμφάνισης θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας σε άτομα με νεφρωσικό σύνδρομο κυμαίνεται από 5% έως 65%. Το νεφρωσικό σύνδρομο προκαλείται από τη  μεμβρανώδη σπειραματονεφρίτιδα, τη νόσο ελάχιστων αλλοιώσεων νεφρών και την εστιακή τμηματική σπειραματοσκλήρωση.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΘΡΟΜΒΩΣΗΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΦΛΕΒΑΣ

    Η παρατήρηση των συμπτωμάτων του ασθενούς, το ιατρικό ιστορικό και η απεικόνιση παραμένουν η βασική πηγή για τη διάγνωση της θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας. Η απεικόνιση χρησιμοποιείται για την ανίχνευση της παρουσίας θρόμβου αίματος. Σε ένα ανώμαλο νεφρό με θρόμβωση της νεφρικής φλέβας, υπάρχει θρόμβος αίματος στη νεφρική φλέβα. Σε περιπτώσεις όπου η νεφρική φλέβα μπλοκάρεται από το θρόμβο, οι νεφροί θα διευρυνθούν, φτάνοντας το μέγιστο μέγεθος εντός μίας εβδομάδας. Μια απεικόνιση με υπερήχους μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παρακολούθηση του μεγέθους των νεφρών σε ασθενείς με θρόμβωση νεφρικής φλέβας. Ο υπέρηχος δεν είναι αποτελεσματικός για χρήση στην ανίχνευση της ροής του αίματος στις νεφρικές φλέβες και στην αρτηρία. Αντ 'αυτού, μπορεί να χρησιμοποιηθεί υπερηχογράφημα έγχρωμο doppler για την ανίχνευση της νεφρικής ροής του αίματος. Συνήθως, χρησιμοποιείται για την ανίχνευση θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού. Η αγγειογραφία με αξονική είναι αυτή τη στιγμή η κορυφαία επιλογή για τη διάγνωση της θρόμβωσης νεφρικής φλέβας. Η αξονική τομογραφία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανίχνευση της νεφρικής μεγέθυνσης, των νεφρικών όγκων, της ροής του αίματος και άλλων νεφρικών παθολογιών. Μια εναλλακτική λύση είναι η μαγνητική αγγειογραφία. Η MRA παράγει λεπτομερείς εικόνες της νεφρικής ροής του αίματος, των νεφρών και οποιουδήποτε περιβάλλοντος ιστού. 

    blood clot

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΘΡΟΜΒΩΣΗΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΦΛΕΒΑΣ

    Η χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση του θρόμβου είναι δυνατή, αλλά σπάνια γίνεται. Στο παρελθόν, η χειρουργική αφαίρεση του θρόμβου της νεφρικής φλέβας ήταν η κύρια θεραπεία, αλλά είναι πολύ επεμβατική και μπορεί να εμφανιστούν πολλές επιπλοκές.

    Τις τελευταίες δεκαετίες, η θεραπεία γίνεται με ιατρικές θεραπείες που περιλαμβάνουν ενδοφλέβια και από του στόματος αντιπηκτικά. Η χρήση αντιπηκτικών μπορεί να βελτιώσει τη λειτουργία των νεφρών σε περιπτώσεις θρόμβωσης της νεφρικής φλέβα,  αφαιρώντας τον θρόμβο από τη φλέβα και αποτρέποντας την εμφάνιση περαιτέρω θρόμβων. Οι ασθενείς που ήδη πάσχουν από νεφρωσικό σύνδρομο μπορεί να μην χρειάζεται να λαμβάνουν αντιπηκτικά.

    Σε αυτήν την περίπτωση, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούν και να διατηρούν μειωμένο το επίπεδο πρωτεϊνουρίας μειώνοντας το αλάτι και την περίσσεια πρωτεΐνης, και λαμβάνουν διουρητικά και στατίνες.

    Ανάλογα με τη σοβαρότητα της θρόμβωσης νεφρικής φλέβας, οι ασθενείς ενδέχεται να λαμβάνουν αντιπηκτικά από ένα έτος έως μια ζωή.

    Εφόσον τα επίπεδα λευκωματίνης στην κυκλοφορία του αίματος είναι κάτω από 2,5 g/L, συνιστάται οι ασθενείς με θρόμβωση νεφρικής φλέβας να συνεχίσουν να παίρνουν αντιπηκτικά.

    Τα κύρια αντιπηκτικά που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία της θρόμβωσης νεφρικής φλέβας είναι η βαρφαρίνη και η ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους. Η ηπαρίνη έχει γίνει πολύ δημοφιλής, λόγω του χαμηλού κινδύνου επιπλοκών, της διαθεσιμότητάς της και επειδή μπορεί εύκολα να χορηγηθεί.

    Η βαρφαρίνη είναι γνωστό ότι αλληλεπιδρά με πολλά άλλα φάρμακα, επομένως απαιτείται προσεκτική παρακολούθηση.

    Εάν ένας ασθενής με νεφρωσικό σύνδρομο εμφανίσει οποιοδήποτε από τα συμπτώματα θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας (πόνος στην πλάτη, αίμα στα ούρα ή μειωμένη νεφρική λειτουργία), πρέπει να επισκεφθεί αμέσως έναν γιατρό για να αποφύγει περαιτέρω επιπλοκές. Η κύρια παρενέργεια των αντιπηκτικών είναι ο κίνδυνος υπερβολικής αιμορραγίας. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν: αίμα στα ούρα ή στα κόπρανα, μώλωπες, παρατεταμένες ρινορραγίες (διαρκούν περισσότερο από 10 λεπτά), αιμορραγία των ούλων, αίμα στον εμετό ή αίμα στο βήχα, ασυνήθιστοι πονοκέφαλοι, ξαφνικός σοβαρός πόνος στην πλάτη, δυσκολία στην αναπνοή ή πόνος στο στήθος, σε γυναίκες, βαριά ή αυξημένη αιμορραγία κατά τη διάρκεια της περιόδου ή οποιαδήποτε άλλη αιμορραγία από τον κόλπο. Η βαρφαρίνη μπορεί να προκαλέσει εξανθήματα, διάρροια, ναυτία (αίσθημα αδιαθεσίας) ή έμετο και απώλεια μαλλιών. Η ηπαρίνη μπορεί να προκαλέσει θρομβοπενία, μια ξαφνική μείωση του αριθμού των αιμοπεταλίων στο αίμα. Οι ηλικιωμένοι ασθενείς (55 ετών και άνω) είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν νεφρική ανεπάρκεια. Η ηπαρίνη είναι κρίσιμη για την επιστροφή της φυσιολογικής λειτουργίας των νεφρών σε ασθενείς. Σε ασθενείς που λαμβάνουν ηπαρίνη, παρατηρείτε βλάβη στα νεφρά σε περίπου 33%. Με τη γρήγορη θεραπεία και τη λήψη των σωστών φαρμάκων, οι ασθενείς θα πρέπει να αυξήσουν τις πιθανότητες επιβίωσής τους και να μειώσουν τον κίνδυνο θρόμβου της νεφρικής φλέβας από τη μετανάστευση σε άλλο μέρος του σώματος.

    Είναι γνωστό ότι ο διαβήτης προκαλεί αλλαγές σε παράγοντες που σχετίζονται με την πήξη και την πήξη, ωστόσο δεν είναι γνωστά πολλά για τον κίνδυνο θρομβοεμβολής ή θρόμβων σε διαβητικούς ασθενείς. Υπάρχουν μερικές μελέτες που δείχνουν ότι ο διαβήτης αυξάνει τον κίνδυνο θρόμβωσης.

    Τα αεροπορικά ταξίδια μεγάλων αποστάσεων συνδέονται με υψηλό κίνδυνο φλεβικής θρόμβωσης. Οι μεγάλες περίοδοι αδράνειας σε περιορισμένο χώρο μπορεί να είναι αιτία για τον αυξημένο κίνδυνο σχηματισμού θρόμβων στο αίμα.

    Επιπλέον, τα λυγισμένα γόνατα συμπιέζουν τη φλέβα πίσω από το γόνατο (ιγνυακή φλέβα) και η χαμηλή υγρασία, το χαμηλή οξυγόνο, η υψηλή πίεση στην καμπίνα και η κατανάλωση αλκοόλ πήζουν το αίμα. Υπάρχουν ομάδες ανθρώπων που διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν θρόμβο κατά τη διάρκεια ή μετά από μια μακρά πτήση. Οι ταξιδιώτες που έχουν υποβληθεί πρόσφατα σε χειρουργική επέμβαση ή που έχουν κακοήθη ασθένεια, όπως ο καρκίνος ήοι γυναίκες που είναι έγκυες διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο.

    Προληπτικά μέτρα πριν από την πτήση μπορούν να ληφθούν σε αυτές τις ομάδες κινδύνου, ως λύση. 

    Οι ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού έχουν υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης θρόμβωσης νεφρικής φλέβας (περίπου 0,4% έως 6%). Η θρόμβωση νεφρικής φλέβας είναι γνωστό ότι ευθύνεται για μεγάλο ποσοστό της νεφρικής ανεπάρκειας σε μεταμοσχευμένους, λόγω τεχνικών προβλημάτων (βλάβη στη νεφρική φλέβα), διαταραχών πήξης, διαβήτη, κατανάλωσης κυκλοσπορίνης κ.ά. . Σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού, συνήθως, συνταγογραφείται κυκλοσπορίνη, ένα ανοσοκατασταλτικό φάρμακο που είναι γνωστό ότι μειώνει τη νεφρική ροή του αίματος, αυξάνει τη συσσώρευση αιμοπεταλίων στο αίμα και προκαλεί βλάβη στον ενδοθηλιακό ιστό των φλεβών. Στους ασθενείς με μεταμόσχευση νεφρού δίνονται χαμηλές δόσεις ασπιρίνης, η οποία έχει κάποια δραστηριότητα κατά των αιμοπεταλίων. Υπάρχει κίνδυνος αιμορραγίας σε ασθενείς που μεταμοσχεύονται όταν χρησιμοποιούν αντιπηκτικά, όπως η βαρφαρίνη και η ηπαρίνη. Μια συνήθης χαμηλή δόση ασπιρίνης σε ασθενείς με μεταμόσχευση νεφρού που λαμβάνουν, επίσης, κυκλοσπορίνη μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο ανάπτυξης θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία σας

    blob 10

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

     Διαβάστε, επίσης,

    Θρόμβωση των εν τω βάθει φλεβών

    Μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα

    Η αφυδάτωση προκαλεί πολλές ασθένειες

    Ασκίτης

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Μήπως έχετε κατακράτηση υγρών;

    Πνευμονική εμβολή

    Μάθετε να αξιολογείτε την γενική ούρων

    Ολικά λευκώματα αίματος

    Πότε επιβάλλεται αυστηρά δίαιτα στο αλάτι και πότε ελαστική

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Απλός έρπητας Απλός έρπητας

    Ο απλός έρπητας είναι μια ιογενής λοίμωξη

    Ο απλός έρπης είναι μια ιογενής λοίμωξη που προκαλείται από τον ιό του απλού έρπητα.

    Οι μολύνσεις κατηγοριοποιούνται με βάση το μέρος του σώματος που έχει μολυνθεί.

    Ο στοματικός έρπης περιλαμβάνει το πρόσωπο ή το στόμα. Παρουσιάζεται με μικρές φουσκάλες σε ομάδες που, συχνά, συνοδεύονται από πυρετό ή πονόλαιμο.

    Ο έρπης των γεννητικών οργάνων, συχνά, έχει ελάχιστα συμπτώματα ή σχηματίζει φυσαλίδες που ανοίγουν και οδηγούν σε μικρά έλκη. Συνήθως, επουλώνονται για δύο έως τέσσερις εβδομάδες. Μπορεί να εμφανιστούν μυρμήγκιασμα ή πόνοι πριν εμφανιστούν οι φουσκάλες.

    Το πρώτο επεισόδιο είναι, συχνά, πιο σοβαρό και μπορεί να σχετίζεται με πυρετό, μυϊκούς πόνους, πρησμένους λεμφαδένες και πονοκεφάλους. Με την πάροδο του χρόνου, τα επεισόδια ενεργού νόσου μειώνονται στη συχνότητα και τη σοβαρότητα.

    Άλλες διαταραχές που προκαλούνται από τον απλό έρπητα περιλαμβάνουν: έρπητας δακτύλων, έρπητας ματιού, έρπητας εγκεφάλου, και νεογνικό έρπητα όταν επηρεάζει ένα νεογέννητο.

    Υπάρχουν δύο τύποι ιών του απλού έρπητα, τύπου 1 (HSV-1) και τύπου 2 (HSV-2).

    Ο HSV-1 προκαλεί, συχνότερα, λοιμώξεις στο στόμα, ενώ ο HSV-2 προκαλεί συχνότερα λοιμώξεις στα γεννητικά όργανα.

    Μεταδίδονται με άμεση επαφή με σωματικά υγρά ή βλάβες ενός μολυσμένου ατόμου. Η μετάδοση ενδέχεται να συμβεί όταν δεν υπάρχουν συμπτώματα.

    Ο έρπης των γεννητικών οργάνων ταξινομείται ως σεξουαλικά μεταδιδόμενη λοίμωξη.

    Μπορεί να εξαπλωθεί στο βρέφος κατά τον τοκετό.

    Μετά τη μόλυνση, οι ιοί μεταφέρονται κατά μήκος των αισθητήριων νεύρων στα σώματα των νευρικών κυττάρων, όπου κατοικούν δια βίου.

    Οι αιτίες υποτροπής μπορεί να περιλαμβάνουν: μειωμένη ανοσολογική λειτουργία, άγχος και έκθεση στο ηλιακό φως.

    aplos herpes 1

    Ο έρπης του στόματος και των γεννητικών οργάνων, συνήθως, διαγιγνώσκεται με βάση τα συμπτώματα που παρουσιάζουν. Η διάγνωση μπορεί να επιβεβαιωθεί με ιική καλλιέργεια ή ανίχνευση DNA έρπητα στο υγρό από τις φουσκάλες. Η εξέταση του αίματος για αντισώματα κατά του ιού μπορεί να επιβεβαιώσει μια προηγούμενη λοίμωξη, αλλά θα είναι αρνητική σε νέες λοιμώξεις.

    Η πιο αποτελεσματική μέθοδος αποφυγής λοιμώξεων των γεννητικών οργάνων είναι η αποφυγή κολπικού, στοματικού και πρωκτικού σεξ. Η χρήση προφυλακτικού μειώνει τον κίνδυνο. Η καθημερινή αντιιική φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνεται από κάποιον που έχει τη λοίμωξη μπορεί, επίσης, να μειώσει την εξάπλωση.

    Η παρακεταμόλη (ακεταμινοφαίνη) και η τοπική λιδοκαΐνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να βοηθήσουν στα συμπτώματα.

    Οι θεραπείες με αντιιικά φάρμακα, όπως το aciclovir ή το valaciclovir μπορούν να μειώσουν τη σοβαρότητα των συμπτωματικών επεισοδίων. 

    Η επίπτωση, σε παγκόσμιο επίπεδο,  είτε του ιού HSV-1 είτε του ιού HSV-2 κυμαίνεται μεταξύ 60% και 95% σε ενήλικες.

    Ο HSV-1 αποκτάται, συνήθως, κατά την παιδική ηλικία. Τα ποσοστά και των δύο αυξάνονται, καθώς, οι άνθρωποι γερνούν. Τα ποσοστά του HSV-1 κυμαίνονται μεταξύ 70% και 80% σε πληθυσμούς χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης και 40% έως 60% σε πληθυσμούς βελτιωμένης κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Υπολογίζεται ότι 536 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως (16% του πληθυσμού) μολύνθηκαν από τον HSV-2. Τα περισσότερα άτομα με HSV-2 δεν αντιλαμβάνονται ότι έχουν μολυνθεί. 

    Ο απλός έρπητας είναι ιογενής λοίμωξη με ποικιλία κλινικών εκδηλώσεων. Συνήθως εμφανίζεται με επώδυνες φυσαλίδες κατά ομάδες στο δέρμα, στον κερατοειδή ή στους βλεννογόνους. Μπορεί να παρουσιασθεί σαν εγκεφαλίτιδα, πνευμονία ή διάσπαρτη λοίμωξη.

    Συνήθης πορεία της πρωτολοίμωξης είναι δύο βδομάδες.

    Η διάρκεια των υποτροπών ποικίλει.

    Η αποβολή του ιού στις υποτροπές είναι πιο σύντομη από την πρωτολοίμωξη.

    Νεογνά ή άτομα με ανοσοανεπάρκεια παρουσιάζουν μεγαλύτερη νοσηρότητα ή θνητότητα.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/εξωκρινείς, Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    blob 9

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    Η μόλυνση από τον απλό έρπητα HSV προκαλεί πολλές διαφορετικές ιατρικές διαταραχές Η συχνή λοίμωξη του δέρματος ή του βλεννογόνου μπορεί να επηρεάσει το πρόσωπο και το στόμα, τα γεννητικά όργανα (έρπης των γεννητικών οργάνων) ή τα χέρια (έρπητας δακτύλων).

    Πιο σοβαρές διαταραχές εμφανίζονται όταν ο ιός μολύνει και βλάπτει τον οφθαλμό (κερατίτιδα από έρπητα) ή εισβάλλει στο κεντρικό νευρικό σύστημα, βλάπτοντας τον εγκέφαλο (εγκεφαλίτιδα από έρπητα).

    Άτομα με ανώριμο ή κατασταλμένο ανοσοποιητικό σύστημα, όπως νεογέννητα, αποδέκτες μεταμοσχεύσεων ή άτομα με AIDS, είναι επιρρεπή σε σοβαρές επιπλοκές από λοιμώξεις από HSV. Η λοίμωξη από τον HSV έχει, επίσης, συσχετιστεί με γνωστικά ελλείμματα, με διπολική διαταραχή, και τη νόσου Alzheimer, αν και αυτό συχνά εξαρτάται από τη γενετική του μολυσμένου ατόμου.

    Σε όλες τις περιπτώσεις, ο HSV δεν αφαιρείται ποτέ από το σώμα και από το ανοσοποιητικό σύστημα. Μετά από μια πρωτογενή λοίμωξη, ο ιός εισέρχεται στα νεύρα στη θέση της πρωτογενούς λοίμωξης, μεταναστεύει στο κυτταρικό σώμα του νευρώνα και εγκαθίσταται στο γάγγλιο. Ως αποτέλεσμα μιας πρωτογενούς λοίμωξης, το σώμα παράγει αντισώματα έναντι του συγκεκριμένου τύπου HSV που εμπλέκεται, αποτρέποντας την επακόλουθη μόλυνση αυτού του τύπου σε διαφορετική θέση. Σε άτομα που έχουν προσβληθεί από HSV-1, η ορομετατροπή μετά από στοματική λοίμωξη αποτρέπει επιπρόσθετες λοιμώξεις HSV-1, όπως, ο έρπητας των χεριών, ο έρπης των γεννητικών οργάνων και ο έρπης του ματιού. Η προηγούμενη ορομετατροπή HSV-1 φαίνεται να μειώνει τα συμπτώματα μιας μεταγενέστερης λοίμωξης HSV-2.

    Πολλά άτομα που έχουν μολυνθεί με HSV-2 δεν εμφανίζουν φυσικά συμπτώματα.

    • Φυσαλίδες - συνήθως, κατά ομάδες, σπάζουν και σχηματίζονται επώδυνες ελκωτικές βλάβες, συχνά σε ερυθηματώδη βάση

    Ερπητικές εκδηλώσεις (κλασσικές;) κατά την πρωτολοίμωξη:

    1. Ερπητική παρωνυχία - τοπική πρωτοπαθής προσβολή σε δάκτυλο με έντονο κνησμό και πόνο που εξελίσσεται σε φυσαλιδώδη βλάβη με οίδημα και ερύθημα. Μπορεί να δώσει την εντύπωση βακτηριδιακής παρωνυχίας, μερικές φορές συνοδεύεται από νευραλγία και μασχαλιαία αδενοπάθεια, μετά από 2-3 βδομάδες χωρίς διάνοιξη. Πρωτοπαθής ενοφθαλμισμός μπορεί να εμφανιστεί σε άλλες τραυματισμένες περιοχές του δέρματος (όπως στον έρπη των παλαιστών)
    2. Ερπητική ουλοστοματίτιδα και φαρυγγίτιδα - η πρωτοπαθής προσβολή με HSV1 συμβαίνει, συνήθως, κατά την πρώτη παιδική ηλικία. Χρόνος επώασης από 2-12 ημέρες. Ακολουθεί πυρετός, πονόλαιμος, οίδημα και ερύθημα φάρυγγα. Μικρές φυσαλίδες εμφανίζονται στο φαρυγγικό και στοματικό βλεννογόνο. Εξελίσσονται ταχέως σε εφελκίδες αυξάνονται σε αριθμό που επεκτείνονται στη μαλακή υπερώα, στο στοματικό βλεννογόνο, στη γλώσσα, στο έδαφος του στόματος και συχνά στα χείλη και στις παρειές. Ευαίσθητα ούλα που μπορεί να αιμορραγούν εύκολα, δύσοσμη αναπνοή, αυχενική λεμφαδενοπάθεια, πυρετός, γενικευμένη τοξικότητα (καταβολή), αδυναμία κατά τη μάσηση και ακούσια σιελόρροια που οδηγεί σε αφυδάτωση, πιθανά αυτοενοφθαλμισμός άλλων περιοχών. Υποχωρεί σε 10-14 μέρες με βραδύτερη υποχώρηση της αδενοπάθειας
    3. Πρωτοπαθής έρπης των γεννητικών οργάνων 
    4. Πρωτοπαθής ερπητική κερατοεπιπεφυκίτιδα - συνήθως από HSV1. Εμφανίζεται ως αμφοτερόπλευρη επιπεφυκίτιδα με τοπική αδενοπάθεια, ως βλεφαρίτιδα με φυσαλίδες του βλεφαρικού χείλους, ως κερατίτιδα με δενδριτικές βλάβες ή κηλιδοειδείς θολερότητες. Διαρκεί 2-3 εβδομάδες ή περισσότερο όταν υπάρχει συστηματική μόλυνση
    5. Ερπητικό έκζεμα - αναπτύσσεται ευλογιοειδές εξάνθημα σε έδαφος ατοπικής δερματίτιδας. Μια αιτία του ανεμοβλογοειδούς εξανθήματος Kaposi. Ξαφνική εμφάνιση βλαβών σε τυπικές ατοπικές περιοχές του δέρματος (άνω επιφάνεια του κορμού, λαιμός, κεφαλή). Υψηλός πυρετός, τοπικό οίδημα, αδενοπάθεια, ομφαλωτές φυσαλίδες που καλύπτονται από αιματηρές εφελκίδες ή εξελίσσονται σε φλύκταινες. Εμφανίζονται σε σωρούς έως μία εβδομάδα. Σημαντική οροαιματηρή εξίδρωση και δευτεροπαθείς βακτηριακές επιμολύνσεις μπορεί να οδηγήσουν στον θάνατο. Παρόμοιος ενοφθαλμισμός του ιού λαμβάνει χώρα και σε ασθενείς με σοβαρά εγκαύματα, όπου ο ιός μη αναγνωρίσιμος εγκαθίσταται κάτω από την εσχάρα
    6. Ερπητική λοίμωξη του νεογνού - περιγεννητική πρωτοπαθής λοίμωξη, συχνά θανατηφόρα, μεταδίδεται, συνήθως, κατά τον τοκετό από την προσβεβλημένη μητέρα. Ο κίνδυνος για το έμβρυο ή το νεογνό είναι υψηλότερος σε μητέρες με πρωτολοίμωξη γεννητικών οργάνων, διότι τότε η αποβολή του ιού παρατείνεται και ο ενοφθαλμισμός είναι μεγαλύτερος. Χρόνος επώασης συνήθως 5-7 ημέρες (σπανίως 4 εβδομάδες). Εκδηλώσεις στο δέρμα, βλεννογόνους ή αλλού μόνο στο 70% - η νόσος που μεταδίδεται προγεννητικά, διαμέσου του πλακούντα εκδηλώνεται με ίκτερο, ηπατοσπληνομεγαλία, διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη, εγκεφαλίτιδα, διαταραχή του θερμορυθμιστικού κέντρου, χοριομφιβληστροειδοπάθεια και/ή επιπεφυκίτιδα με ή χωρίς δερματικές φυσαλίδες. Η νευρολογική νοσηρότητα είναι βαρύτερη σε λοίμωξη από HSV2 από HSV1 στα νεογνά και μπορεί να εμφανιστούν νεκρώσεις ήπατος και επινεφριδίων στο έμβρυο.

    Ερπητικές υποτροπιάζουσες εκδηλώσεις από αναζωπύρωση:

    1. Επιχείλιος έρπητας - υποτροπιάζοντα στα χείλη από το HSV1, συνήθως, λιγότερο από μία υποτροπή στους 6 μήνες, όμως το 5-25% μπορεί να υποτροπιάζουν κάθε μήνα. Προδιαθεσικούς παράγοντες αποτελούν ο ήλιος, ο πυρετός, ο τραυματισμός, η έμμηνος ρύση, το άγχος. Πρόδρομα συμπτώματα πόνου, αίσθημα καύσου και κνησμού εμφανίζονται 6-48 ώρες πριν την εμφάνιση των φυσαλίδων, συχνά στο όριο των χειλέων με έντονο πόνο. Εξελκώνεται και εφελκιδοποιείται μετά σε 48 ώρες. Επουλώνεται σε 8-10 ημέρες, συνήθως. Μπορεί να υπάρχει τοπική λεμφαδενοπάθεια
    2. Οφθαλμικός έρπητας - μπορεί να υποτροπιάσει σαν κερατίτιδα, βλεφαρίτιδα ή κερατοεπιπεφυκίτιδα. Μπορεί να υπάρχουν δενδριτικά έλκη, υπαισθησία του κερατοειδούς, μειωμένη οπτική οξύτητα. Η ραγοειδίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη απώλεια οράσεως 
    3. Υποτροπιάζων έρπης των γεννητικών οργάνων
    Ιατρική ΚατάστασηΠεριγραφή 
    Ερπητική Ουλοστοματίτιδα

    Η ερπητική ουλίτιδα του στόματος είναι, συχνά,

    η αρχική παρουσίαση κατά τη διάρκεια της πρώτης μόλυνσης από έρπητα.

     

     

     
    Έρπης χειλέων Συνήθως, εμφανίζεται με φουσκάλες πυρετού και είναι είναι η πιο συχνή μορφή υποτροπιάζουσας λοίμωξης HSV-1 μετά την επανεμφάνιση του ιού από το νεύρο του τριδύμου

     

     
    Έρπητας γεννητικών οργάνων Όταν είναι συμπτωματική, η τυπική εκδήλωση μιας πρωτογενούς λοίμωξης των γεννητικών οργάνων HSV-1 ή HSV-2 είναι οι συστάδες φλεγμονωδών φυσαλίδων και κυστιδίων στην εξωτερική επιφάνεια των γεννητικών οργάνων που μοιάζουν με πληγές.

     

     
    Έρπητας δαχτύλων Είναι μια επώδυνη λοίμωξη που, συνήθως, προσβάλλει τα δάχτυλα ή τους αντίχειρες. Περιστασιακά, η λοίμωξη εμφανίζεται στα δάκτυλα των ποδιών ή στο δέρμα των νυχιών. Άτομα που συμμετέχουν σε αθλήματα επαφής, όπως πάλη, ράγκμπι και ποδόσφαιρο (έρπητας παλαιστή. Εμφανίζεται ως έλκος του δέρματος στο πρόσωπο, αυτιά και λαιμό. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκέφαλο, πονόλαιμο και πρησμένους αδένες. Περιστασιακά επηρεάζει τα μάτια ή τα βλέφαρα.

     

     
    Ερπητική εγκεφαλίτιδα και μηνιγγίτιδα Η εγκεφαλίτιδα απλού έρπητα (HSE) είναι μια σπάνια απειλητική για τη ζωή κατάσταση που πιστεύεται ότι προκαλείται από τη μετάδοση του HSV-1 είτε από τη ρινική κοιλότητα στον κροταφικό λοβό του εγκεφάλου είτε από μια περιφερειακή θέση στο πρόσωπο, κατά μήκος του τριγωνικού νευρικού άξονα, στο εγκεφαλικό στέλεχος. Παρά τη χαμηλή συχνότητα εμφάνισης,  είναι η πιο συχνή σποραδική θανατηφόρα εγκεφαλίτιδα παγκοσμίως. Ο HSV-2 είναι η πιο κοινή αιτία της ερπητικής μηνιγγίτιδας.

     

     
    Ερπητική οισοφαγίτιδα Τα συμπτώματα της οισοφαγίτιδας από έρπητα μπορεί να περιλαμβάνουν επώδυνη κατάποση (οδυνοφαγία) και δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία). Συχνά, σχετίζεται με μειωμένη ανοσολογική λειτουργία (π.χ. HIV / AIDS, ανοσοκαταστολή σε μεταμοσχεύσεις στερεών οργάνων, σε χημειοθεραπείες και ακτινοθεραπείες).

     

     

    Ο νεογνικός απλός έρπητας είναι λοίμωξη HSV σε βρέφος. Είναι μια σπάνια αλλά σοβαρή κατάσταση, που συνήθως, προκαλείται από κάθετη μετάδοση του HSV-1 ή -2 από τη μητέρα στο νεογέννητο.

    Έρπητας από ανοσοανεπάρκεια. Κατά τη διάρκεια της ανοσοανεπάρκειας, ο απλός έρπης μπορεί να προκαλέσει ασυνήθιστες βλάβες στο δέρμα. Μία από τις πιο εντυπωσιακές είναι η εμφάνιση καθαρών γραμμικών διαβρώσεων στις πτυχώσεις του δέρματος, με την εμφάνιση κοπής μαχαιριού. Η ερπητική σύκωση είναι μια επαναλαμβανόμενη ή αρχική λοίμωξη απλού έρπητα που επηρεάζει, κυρίως, τα θυλάκια των μαλλιών.

    Η ερπητική κερατοεπιπεφυκίτιδα. Είναι μια πρωτογενής λοίμωξη, που εμφανίζεται, συνήθως, ως οίδημα του επιπεφυκότα και των βλεφάρων (βλεφαροεπιπεφυκίτιδα), συνοδευόμενη από μικρές λευκές αλλοιώσεις στην επιφάνεια του κερατοειδούς.

    Η ερπητική σύκωση είναι μια επαναλαμβανόμενη ή αρχική λοίμωξη απλού έρπητα που επηρεάζει, κυρίως, τα θυλάκια των μαλλιών. 

    Παράλυση του Bell. Είναι ένας ένας τύπος παράλυσης του προσώπου που σχετίζεται με την επανενεργοποίηση του HSV-1.  Τα αντιιικά μπορεί να βελτιώσουν ελαφρώς την κατάσταση όταν χρησιμοποιούνται μαζί με κορτικοστεροειδή σε άτομα με σοβαρή νόσο.

    Νόσος Αλτσχάϊμερ. Ο HSV-1 είνα πιθανή αιτία της νόσου του Αλτσχάιμερ. Παρουσία συγκεκριμένης γονιδιακής παραλλαγής (φορείς αλληλόμορφων APOE-epsilon4), ο HSV-1 φαίνεται να είναι ιδιαίτερα επιζήμιος για το νευρικό σύστημα και αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου του Αλτσχάιμερ. Ο ιός αλληλεπιδρά με τα συστατικά και τους υποδοχείς των λιποπρωτεϊνών, που μπορεί να οδηγήσουν στην ανάπτυξή του.

    Παθοφυσιολογία απλού έρπητα

    Ο έρπης προσβάλλει μέσω άμεσης επαφής με ενεργή βλάβη ή σωματικό υγρό μολυσμένου ατόμου. Η μετάδοση του έρπητα συμβαίνει από ένα άτομο με ιστορικό λοίμωξης (HSV οροθετικό) που μεταδίδει τον ιό σε ένα οροαρνητικό άτομο HSV. Ο ιός του απλού έρπητα 2, συνήθως, προσβάλλει μέσω άμεσης επαφής από δέρμα σε δέρμα από μολυσμένο άτομο, αλλά, μπορεί, επίσης, να συμβεί μετά από έκθεση σε μολυσμένο σάλιο, σπέρμα, κολπικό υγρό ή από υγρό ερπητικών φυσαλίδων. Για να μολυνθεί ένα νέο άτομο, ο HSV ταξιδεύει στο δέρμα ή στους βλεννογόνους στο στόμα ή στις γεννητικές περιοχές. Ακόμη και μικροσκοπικές εκδορές στους βλεννογόνους είναι αρκετές για να επιτρέψουν την είσοδο του ιού.

    Ο ιός εισέρχεται σε ευαίσθητα κύτταρα από υποδοχείς εισόδου. Τα μολυσμένα άτομα που δεν εμφανίζουν ορατά συμπτώματα μπορούν να μεταδώσουν ιούς μέσω του δέρματός τους.  Η ταυτόχρονη λοίμωξη με HIV αυξάνει τη συχνότητα και τη διάρκεια της ασυμπτωματικής φάσης.

    Σε ένα μονογαμικό ζευγάρι, μια οροαρνητική γυναίκα διατρέχει μεγαλύτερο από 30%, ετησίως, κίνδυνο να προσβληθεί από λοίμωξη από τον HSV από έναν οροθετικό άντρα.

    4fa3809e03028afc6aff70fd8df7129a

    ΑΙΤΙΑ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    Ο ιός του απλού έρπητα είναι DNA ιός με δύο κύριους τύπους: τον τύπο 1 (HSV1) και τον τύπο 2 (HSV2). Ο τύπος 1 εκδηλώνεται με στοματικές βλάβες και ο τύπος 2 με γεννητικές βλάβες. Το αντίθετο μπορεί, επίσης, να συμβεί.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΙΑ ΑΠΛΟ ΕΡΠΗΤΑ

    • Ανοσοανεπάρκεια (βραχεία προσβολή) σε εμφάνιση άλλης νόσου ή άγχους, χρονιότερη σε χημειοθεραπεία, κακοήθεια, ακτινοθεραπεία ή AIDS
    • Νεογνά - όταν μολύνονται από ενεργό λοίμωξη της μητέρας κατά την διέλευση από το γεννητικό σωλήνα ή όταν μολύνονται από νοσηλευτικό προσωπικό (ανεπαρκή μεταβίβαση μητρικών αντισωμάτων στο παιδί). Ο κίνδυνος είναι υψηλότερος στα νεογέννητα από μητέρα με ενεργό πρωτολοίμωξη
    • Προηγούμενη λοίμωξη από HSV
    • Σεξουαλική επαφή με προσβεβλημένα άτομα (τα προφυλακτικά συνήθως, βοηθούν, αν και μερικές φορές επιτρέπουν τη διάδοση)
    • Επαγγελματική έκθεση (κατά την ιατρική/οδοντιατρική πράξη μεγαλύτερος κίνδυνος για παρωνυχία από HSV1 και σε γενικότερη επαφή παρωνυχία από HSV2)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    • Μολυσματικό κηρίο - μελιτόχροες φυσαλίδες που εφελκιδοποιούνται 
    • Αφθώδης στοματίτιδα - γκριζωπές, επιπολής διαβρώσεις με υπεραιμία στην περιφέρειά τους, συνήθως, μόνο στα πρόσθια μοίρα του στόματος και των χειλέων  
    • Έρπητας ζωστήρας - αμφοτερόπλευρη δερμοτομιακή κατανομή
    • Συφιλιδικό έλκος - συνήθως επώδυνο
    • Ερπητική κυνάγχη - οι φυσαλίδες εμφανίζονται συνήθως στις πρόσθιες αμυγδαλές, μαλακή υπερώα, σταφυλή και στοματοφάρυγγα όχι όμως πιο μπροστά στα χείλη και τα ούλα (συνήθως οφείλεται στον ιό Coxsackie της ομάδας Α)
    • Σύνδρομο Stevens-Johnson 
    • Άλλες αιτίες ανεμοβλογιάς εξανθήματος του Kaposi είναι η ανεμοβλογιά και ο ιός Coxsackie Α16

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Στο παρασκεύασμα Tzanck παρατηρούνται πολυπύρηνα γιγαντοκύτταρα συχνά με Cowdria τύπου Α ενδοπυρηνικά έγκλειστα (απόξεση υλικού από τις βλάβες, επίστρωση σε πλακίδιο, μονιμοποίηση με αιθανόλη ή μεθανόλη και προετοιμασία σε χρώση Giesma ή Right. Εναλλακτικά ψεκασμός σε πλακίδιο, μονιμοποίηση και χρώση όπως στο επίχρισμα Pap
    • Καλλιέργεια του απλού έρπητα - μόνο οι μισές από τις ορθώς θετικές δίνουν αποτέλεσμα σε 2 ημέρες, οι υπόλοιπες χρειάζονται 6 ημέρες ή περισσότερο για να θετικοποιηθούν. Δεν θεωρείται σκόπιμη η παρακολούθηση της δραστηριότητας της υποτροπιάζουσας νόσου κατά την περίοδο του τοκετού

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: O έρπητας ζωστήρας) δίνει τα ίδια ευρήματα στο επίχρισμα Tzanck 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Πολυπύρηνα γιγαντοκύτταρα με 2-15 πυρήνες σε κάθε κύτταρο με ηωσινοφιλικά έγκλειστα εντός των πυρήνων. Ενδοεπιθηλιακό οίδημα (σφαιροειδής εκφύλιση) και ενδοκυττάριο οίδημα. Η βιοψία εγκεφάλου (σε εγκεφαλίτιδα) δείχνει αιμορραγική νέκρωση της φαιάς και λευκής ουσίας με οξεία και χρόνια φλεγμονή, θρόμβωση και ινιδοειδή νέκρωση των παρεγχυματικών αγγείων και ενδοπυρηνικά έγκλειστα σε αστροκύτταρα, ολιγοδενδρογλοία και νευρώνες 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Οι τίτλοι των ειδικών HSV αντισωμάτων στον ορό παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη αύξηση μεταξύ οξείας φάσης και ανάρρωσης κατά την πρωτολοίμωξη, δεν χρησιμεύουν στις υποτροπές
    • IgM HSV αντισώματα μπορεί να εμφανιστούν στις πρώτες 4 εβδομάδες της ζωής των προσβεβλημένων βρεφών 

    Η αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης PCR χρησιμοποιείται για έλεγχο της παρουσίας ιικού DNA. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    erpis

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Περιορισμένες δερματικές βλάβες (όπως στον υποτροπιάζοντα επιχείλιο έρπητα) επουλώνονται ευκολότερα λόγω της πρώιμης ρήξης των φυσαλίδων και της επάλειψης με αντισηπτικό
    • Κατά διαστήματα χρήση ψυχρών υγρών επιθεμάτων διαποτισμένα με αλουμινόνερο
    • Σοβαρές περιουρηθρικές βλάβες αντιμετωπίζονται όταν κατά τη διάρκεια της ούρησης αδειάσουμε ένα ποτήρι ζεστό νερό στα γεννητικά όργανα ή καθίσουμε μέσα σε ζεστό μπάνιο να ουρήσουμε
    • Παιδιά με ουλοστοματίτιδα ενδεχομένως να χρειαστούν ενδοφλέβια ενυδάτωση
    • Σε εκτεταμένες δερματικές βλάβες (όπως στα νεογνά ή στο ερπητικό έκζεμα) ενδεχομένως να απαιτείται μεγάλη υποκατάσταση υγρών
    • Έλεγχος για άλλες σεξουαλικώς μεταδιδόμενες νόσους σε πρωτοπαθή λοίμωξη των γεννητικών οργάνων

    ΔΙΑΙΤΑ

    Αποφυγή όξινων τροφών σε ουλοστοματίτιδα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Αποφυγή επαφής με ανοσοκατεσταλμένα άτομα συμπεριλαμβανομένων των νεογνών 
    • Πρόληψη τόσο της μετάδοσης σε άλλους όσο και του αυτοενοφθαλμισμού 
    • Για τον έρπη των γεννητικών οργάνων - αποφυγή σεξουαλικής επαφής κατά τη διάρκεια ενεργού νόσου, αποφυγή του stress και των ελαστικών προφυλακτικών, ενίσχυση των αμοιβαίων μονογαμικών σχέσεων 

    ΦΑΡΜΑΚΟ(Α) ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αναλγητικά (μη ναρκωτικά)
    • Ακυκλοβίρη:
    1. Έχει συγκεκριμένες ενδείξεις σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα με πρωτοπαθή νόσο ή υποτροπή σε εγκεφαλίτιδα ή σε άτομα με σοβαρή γεννητική λοίμωξη. Χορηγούνται μικρότερες δόσεις σε νεφρική ανεπάρκεια
    2. Απλός έρπητας των νεογνών - 10 mg/kg ΕΦ για άνω από μια ώρα κάθε 8 ώρες x 10-14 ημέρες 
    3. Εγκεφαλίτιδα - 10 mg/kg ΕΦ για άνω από 1 ώρα κάθε 8 ώρες  x 10 ημέρες (για ηλικίες από 6 μηνών - 12 χρονών δίνουμε 500 mg/m2) 
    4. Πρωτοπαθής λοίμωξη γεννητικών οργάνων 
    5. Υποτροπιάζουσα λοίμωξη γεννητικών οργάνων
    6. Υποτροπιάζων επιχείλιος έρπητας - δεν αποτελεί ένδειξη αλλά ανεπίσημα στοιχεία αναφέρουν ότι ωφελεί 

    Αντενδείξεις: Υπερευαισθησία ή μη ανοχή

    Προφυλάξεις:

    • Μείωση της δόσης σε νεφρική ανεπάρκεια
    • Μπορεί να παρουσιαστούν ναυτία, εμετός, κεφαλαλγία ή εκδηλώσεις εγκεφαλοπάθειας 
    • Κύηση - χρήση μόνο όταν τα οφέλη είναι περισσότερα από τους κινδύνους για το βρέφος μπορεί να περάσει στο μητρικό γάλα

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    Η προβενεσίδη μπορεί να αυξήσει τον χρόνο ημιζωής της ΕΦ ακυκλοβίρης και να ελαττώσει τη νεφρική κάθαρση

    aplos herpes 3

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Βιδαραβίνη:
    1. Έχει ενδείξεις σε εγκεφαλίτιδα από απλό έρπητα, νεογνική λοίμωξη και κερατίτιδα. Δεν διαλύεται εύκολα. Ένα λίτρο ενδοφλέβιου διαλύματος διαλύει το μέγιστο 450 mg βιδαραβίνης. Προσοχή στη χορήγηση σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία
    2. Εγκεφαλίτιδα - 15 mg/kg/ημέρα x 10 ημέρες
    3. Κερατίτιδα - οφθαλμική αλοιφή 3% (Viva-A) επάλειψη 1 εκατοστού περίπου 5 φορές ημερησίως για 7-21 ημέρες ή περισσότερο
    • Άλλα φάρμακα για τοπική χρήση:
    1. Ιωδοδεσοξυουριδίνη και τριφλουροθυμιδίνη (παραπομπή σε οφθαλμίατρο)

    Τα αντιιικά φάρμακα μπορούν να μειώσουν τη συχνότητα, τη διάρκεια και τη σοβαρότητα των εστιών. Το αντιικό φάρμακο aciclovir, το valaciclovir, το famciclovir και το penciclovir, χρησιμοποιούνται. Η χρήση του aciclovir και του valaciclovir συνιστώνται για τις λοιμώξεις από έρπητα σε άτομα με καρκίνο. Ορισμένα τοπικά αντιιικά είναι αποτελεσματικά για τον έρπητα (aciclovir, penciclovir και docosanol).

    ΦΥΣΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΛΟ ΕΡΠΗΤΑ

    Χρησιμοποιούνται: Εχινάκεια, eleuthero ή siberian ginseng, L-λυσίνη, ψευδάργυρος, προϊόντα μελισσών (κόκκινη πρόπολη κ.ά) μονολαυρίνη από το έλαιο καρύδας και αλόη βέρα, ασπιρίνη, βάλσαμο λεμονιού, κρέμα ρίζας γλυκόριζας κ.ά.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΠΛΟ ΕΡΠΗΤΑ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολούθηση της υποχώρησης των βλαβών και των συστηματικών εκδηλώσεων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Ερπητική εγκεφαλίτιδα-μπορεί να χρειαστεί βιοψία εγκεφάλου για τη διάγνωση
    • Ερπητική πνευμονία 
    • Άσηπτη μηνιγγίτιδα
    • Ερπητική σηψαιμία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    • Καλή σε θεραπεία των υποτροπών
    • Συχνές υποτροπές 

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Πολύμορφο ερύθημα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Η μειωμένη ανοσολογική ικανότητα στους ηλικιωμένους αυξάνει τον κίνδυνο

    ΚΥΗΣΗ

    • Η απόφαση για την πραγματοποίηση ή όχι καισαρικής τομής, ώστε να περιοριστεί η επαφή του νεογνού με τον ιό, βασίζεται στην παρακολούθηση των ενεργών ή κλινικά ύποπτων βλαβών στον τράχηλο της μήτρας ή στο γεννητικό σωλήνα κατά τη διάρκεια του τοκετού. Η διάρκεια της μετάδοσης και ο κίνδυνος για το έμβρυο ή το νεογέννητο είναι υψηλότερος κατά την πρωτολοίμωξη
    • Φλεγμονή στη μήτρα μπορεί να προκαλέσει σημαντική εμβρυική θνητότητα και νοσηρότητα (προωρότητα και καθυστέρηση της ανάπτυξης του εμβρύου). Ο έλεγχος απαιτείται για να καθοριστεί το εφικτό/ασφαλές της ενδοφλέβιας χορήγησης ακυκλοβίρης για την πρωτολοίμωξη κατά τη διάρκεια της κυήσεως 

    aplos herpes 2

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    Όπως συμβαίνει με όλες σχεδόν τις σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις, οι γυναίκες είναι πιο ευαίσθητες στην απόκτηση ερπητικής λοίμωξης HSV-2 από τους άνδρες. Σε ετήσια βάση, χωρίς τη χρήση αντιικών ή προφυλακτικών, ο κίνδυνος μετάδοσης του HSV-2 από μολυσμένο άνδρα σε γυναίκα είναι περίπου 8-11%. Αυτό πιστεύεται ότι οφείλεται στην αυξημένη έκθεση του βλεννογόνου σε  μόλυνση. Ο κίνδυνος μετάδοσης από μολυσμένη γυναίκα σε άνδρα είναι περίπου 4–5% ετησίως.  Η κατασταλτική αντιική θεραπεία μειώνει αυτούς τους κινδύνους κατά 50%. Η χρήση προφυλακτικού μειώνει, σημαντικά, τον κίνδυνο μετάδοσης. 

    Οι ασυμπτωματικοί φορείς του ιού HSV-2 εξακολουθούν να είναι μεταδοτικοί. Σε πολλές λοιμώξεις, το πρώτο σύμπτωμα που θα έχουν οι άνθρωποι από τις δικές τους λοιμώξεις είναι η οριζόντια μετάδοση σε έναν σεξουαλικό σύντροφο ή η κάθετη μετάδοση του έρπητα του νεογνού σε ένα νεογέννητο. Δεδομένου ότι τα περισσότερα ασυμπτωματικά άτομα δεν γνωρίζουν τη μόλυνσή τους, θεωρούνται ότι διατρέχουν υψηλό κίνδυνο εξάπλωσης του HSV.

    Το φάρμακο κατά του HIV tenofovir, όταν χρησιμοποιείται τοπικά σε ένα μικροβιοκτόνο κολπικό πήκτωμα, αναφέρθηκε ότι μειώνει τη σεξουαλική μετάδοση του ιού του έρπητα κατά 51%. 

    Τα καλύτερα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

     erpis gennitikon organon aities symptomata antimetopisi 95775

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Ερπητική κυνάγχη

    Οι δερματικές βλάβες από τις χημειοθεραπείες και τις ακτινοθεραπείες

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Σύνδρομο Sweet

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Σύνδρομο Stevens-Johnson

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Νόσος Kawasaki

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Κνίδωση

    Ερπητικές οφθαλμολογικές λοιμώξεις

    Πολύμορφο ερύθημα

    Έρπης της κυήσεως

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον έρπητα γεννητικών οργάνων

    Έρπης ζωστήρας

    Θεραπεία του έρπητα ζωστήρα εναλλακτικά

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα ζωστήρα

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Ενδείξεις βελονισμού

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    L-αργινίνη, το θαυματουργό αμινοξύ

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Το σύνδρομο Ramsay Hunt

    Σφένδαμος

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    www.emedi.gr