Δευτέρα, 03 Φεβρουαρίου 2014 14:47

Νόσος των Καρωτίδων

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(7 ψήφοι)

Στην αγγειακή νόσο των καρωτίδων υπάρχει ο κίνδυνος εγκεφαλικού

Οι καρωτίδες είναι κλάδοι της αορτής οι οποίοι κινούνται μέσα στον τράχηλο προς το κρανίο. Τροφοδοτούν το πρόσωπο και τον εγκέφαλο με αίμα πλούσιο σε οξυγόνο. Όταν οι καρωτίδες αποφραχθούν από σταδιακά δομούμενη πλάκα αυτό ονομάζεται αγγειακή νόσος των καρωτίδων.

Στην αγγειακή νόσο των καρωτίδων υπάρχει ο κίνδυνος ρήξης της αθηρωματικής πλάκας και η τοπική δημιουργία θρόμβου, η μετανάστευσή της σε αρτηρίες του εγκεφάλου και η πρόκληση εγκεφαλικού. Το εγκεφαλικό επεισόδιο είναι η τρίτη πιο συχνή αιτία θανάτου μετά από τη στεφανιαία νόσο και τον καρκίνο. Η θνητότητα είναι περίπου 50% στους 6 μήνες, με ένα ποσοστό 30% αυτών που επιζούν να χρειάζεται καθημερινή φροντίδα. Η νόσος των καρωτίδων είναι η αιτία των εγκεφαλικών προσβολών σε ένα ποσοστό περίπου 30% των αρρώστων.

Με την πάροδο της ηλικίας οι καρωτίδες στον τράχηλο γίνονται λιγότερο ελαστικές, σκληρύνονται και είναι επιρρεπείς σε βλάβη. Συγκεκριμένα, στο έσω τοίχωμα της αρτηρίας, το ενδοθήλιο παχύνεται και σε ορισμένα σημεία παρουσιάζει αθηρωματική πλάκα, η οποία μπορεί μεν να μείνει στάσιμη χωρίς να εμποδίζει την ελεύθερη ροή αίματος προς τον εγκέφαλο, όμως σε πολλές περιπτώσεις η πλάκα αυξάνεται, δημιουργεί απόφραξη της καρωτίδας, ώστε να εμποδίζεται η ροή αίματος και η τροφοδοσία του εγκεφάλου. Τότε ο πάσχων μπορεί να εμφανίσει αιφνίδια αδυναμία, υπαισθησία ή «αναισθησία» στη μία πλευρά του σώματος και τότε δεν αντιλαμβάνεται εύκολα τα αντικείμενα. Μπορεί ο πάσχων να παρουσιάσει και παράλυση, η οποία ενίοτε εκτείνεται από το κεφάλι και το πρόσωπο στο χέρι και το πόδι της μιας πλευράς. Άλλοτε το εγκεφαλικό εκδηλώνεται αιφνίδια με τύφλωση στο ένα μάτι και σε άλλους με δυσαρθρία, ώστε να μην μπορούν να αρθρώσουν καλά τις λέξεις. Τέλος, μπορεί να εμφανιστεί ως αιφνίδια ζάλη και αστάθεια.

Αυτά τα συμπτώματα είναι ενδείξεις ότι μπορεί να συμβαίνει εγκεφαλικό επεισόδιο και απαιτείται άμεση μεταφορά σε νοσηλευτικό ίδρυμα με νευρολογική κλινική, ακόμη και αν τα συμπτώματα μετά από λίγα λεπτά ή ώρες υποχωρήσουν ή εξαφανιστούν. Όταν τα συμπτώματα διαρκούν περισσότερο από 24 ώρες, τότε η βλάβη στον εγκέφαλο είναι πολύ πιθανό να είναι μόνιμη. Σε περίπτωση που αυτά τα συμπτώματα οφείλονται σε σημαντική στένωση, δηλαδή 70% στένωση της καρωτίδας, τότε ο κίνδυνος να πάθει ο ασθενής σοβαρή και μόνιμη εγκεφαλική προσβολή στους επόμενους 6 μήνες είναι υψηλός.

Η νόσος των καρωτίδων, ICD-10 I65.2, μπορεί όμως να είναι, όμως και ασυμπτωματική και να διαπιστωθεί, συνήθως τυχαία, με εξετάσεις με υπερήχους. Έρευνες έχουν δείξει ότι περίπου το 5 - 10% του πληθυσμού άνω των 65 ετών έχει ασυμπτωματική νόσο των καρωτίδων με στενώσεις πάνω από 50% του αγγείου.

Η νόσος των καρωτίδων είναι πιο συχνή σε άτομα υψηλού κινδύνου, π.χ. ηλικιωμένους ασθενείς, με προτίμηση στους άνδρες >60 ετών, διαβητικούς, ασθενείς με υπέρταση, με σακχαρώδη διαβήτη, με καρδιακή και αγγειακή νόσο, με διαταραχές του μεταβολισμού λιπιδίων  και καπνιστές. Ακόμα και σε αυτά τα άτομα που είναι ασυμπτωματικά και έχουν σημαντική στένωση, συνιστάται η άμεση και έγκαιρη αξιολόγηση από αγγειοχειρουργό.

Η πιο σημαντική εξέταση που θα αποκαλύψει τη στένωση της καρωτίδας και το βαθμό της είναι το υπερηχογράφημα Triplex. Η παρουσία φυσήματος στη μία πλευρά είναι ένδειξη στένωσης της υποκειμένης αρτηρίας. Με αυτό γίνεται η εκτίμηση του βαθμού της στένωσης, της έκτασης, της ακριβούς θέσεως, της μορφολογίας, της σύστασης και του μεγέθους της βλάβης. Επιπλέον, με τους υπερήχους προσδιορίζεται η ποιότητα της βλάβης, δηλαδή εάν η αθηρωματική πλάκα είναι μαλακή και θερμή που μπορεί να σπάσει ή είναι σκληρή-ψυχρή και σταθερή χωρίς ρήξεις και επεισόδια.

Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστούν περαιτέρω διαγνωστικές εξετάσεις, π.χ. μαγνητική αγγειογραφία (MRI), αξονική αγγειογραφία (CTA), αξονική τομογραφία εγκεφάλου και ψηφιακή αγγειογραφία καρωτίδων, πριν την επέμβαση για να εκτιμηθεί ή στένωση, να ελεγχθεί ή εγκεφαλική κυκλοφορία και για να επιλεγεί ή κατάλληλη τεχνική θεραπείας.

Η φαρμακευτική αγωγή (αντιυπερτασικά, ασπιρίνη, κλοπιδογρέλη, διπυριδαμόλη, στατίνες κ.λπ.), δυστυχώς, δεν επαρκεί για να μειωθεί ο κίνδυνος εγκεφαλικής προσβολής. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να γίνει η αποκατάσταση της καρωτίδας το συντομότερο, διότι ο κίνδυνος εγκεφαλικής προσβολής είναι υψηλότερος άμεσα μετά τα παροδικά ισχαιμικά επεισόδια, (σε στενώσεις μεγάλες).

Η αποκατάσταση του αγγείου γίνεται με δύο τρόπους και περιλαμβάνει τη χειρουργική επέμβαση ή αλλιώς γνωστή ως καρωτιδική ενδαρτηρεκτομή και την ενδοαγγειακή αντιμετώπιση με τοποθέτηση ενδαρτηριακού νάρθηκα ή αλλιώς γνωστού με τον όρο «stent καρωτίδας» κατόπιν διαστολής του αγγείου με μπαλονάκι.

Στη διάρκεια της  καρωτιδική ενδαρτηρεκτομής ο χειρουργός κάνει μια τομή στο λαιμό του ασθενούς ώστε να αποκαλύψει την αρτηρία και μετά αφαιρεί τον έσω χιτώνα του αγγείου απομακρύνοντας έτσι την πλάκα. Ένας από τους υψηλότερους κινδύνους στη διάρκεια της επέμβασης αυτής είναι το εγκεφαλικό.

Η ενδαρτηρεκτομή αποτελούσε για πολλά χρόνια τη μόνη μέθοδο για τη θεραπεία των καρωτίδων και αποκαλείται «χρυσό πρότυπο» θεραπείας.

Σε συμπτωματικούς ασθενείς με στενώσεις 50-70%, με τη χειρουργική επέμβαση υπάρχει μικρότερη μείωση του κινδύνου για αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και θάνατο, αποτέλεσμα πού διατηρείται 5 χρόνια περίπου μετά την επέμβαση.

Σε ασυμπτωματικούς ασθενείς με καρωτιδική νόσο σε στενώσεις μεγαλύτερες από 60%, το κέρδος σε απόλυτο κίνδυνο μετά από ενδαρτηρεκτομή ήταν μέτριο, με ετήσια μείωση κινδύνου για αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο 1,2%.

Σε άλλες μελέτες, σε ασυμπτωματικούς ασθενείς, δεν αναφέρεται καθόλου μείωση των αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων μετά από ενδαρτηρεκτομή.

Από τις πολυκεντρικές μελέτες προκύπτει ότι η ενδαρτηρεκτομή έχει καλό αποτελέσματα. Παρά ταύτα ο κίνδυνος αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου και θανάτου είναι υπολογίσιμος και φθάνει το 7,5%- 14,3%. Φαίνεται, λοιπόν, ότι όπως κάθε επέμβαση έτσι και η ενδαρτηρεκτομή δεν είναι ακίνδυνη και έχει τους περιορισμούς της. Ιδιαίτερα όσον άφορα τους ασθενείς υψηλού κινδύνου, η αγγειοπλαστική φαίνεται να αποτελεί την καλύτερη επιλογή.

Άλλες επιπλοκές που μπορεί να συνυπάρξουν είναι κακώσεις νεύρων που είναι παροδικές και σπάνιες. Μετά την εγχείρηση, ο ασθενής μεταφέρεται συνήθως στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας για το επόμενο 24ωρο και οι περισσότεροι άρρωστοι επιστρέφουν στο σπίτι τους τη δεύτερη ή τρίτη μετεγχειρητική μέρα, χωρίς αλλαγές ή περιορισμούς στην ποιότητα ζωής τους. Επίσης, είναι σημαντικό να συνεχιστεί η φαρμακευτική αγωγή, η οποία συμπεριλαμβάνει αντιυπερτασικά, ασπιρίνη ή κλοπιδογρέλη και στατίνες.

Η αξία της αγγειοπλαστικής έχει επιβεβαιωθεί όσον άφορα τα στεφανιαία αγγεία, τις νεφρικές αρτηρίες και τα περιφερικά αγγεία. Όσον άφορα την αγγειοπλαστική των καρωτίδων η μέθοδος συνεχώς βελτιώνεται. Δοκιμάζονται και βελτιώνονται συνεχώς και τα υλικά πού χρησιμοποιούνται (οδηγοί καθετήρες, μπαλόνια και stent).

Επίσης, κατά τη διάρκεια της αγγειοπλαστικής χρησιμοποιούνται σήμερα ειδικές συσκευές για την προστασία του εγκεφάλου (ειδικό καλάθι - φίλτρο για να συλλάβει όποια πλάκα ή θρόμβο αίματος που μπορεί να σπάσει και να απελευθερωθεί στη διάρκεια της υπόλοιπης διαδικασίας). Το stent τοποθετείται για να διανοίξει τον αυλό του αγγείου, να διατηρήσει την πλάκα στη θέση της και κρατώντας την αρτηρία ανοιχτή να εξασφαλίσει επαρκή αιματική ροή στον εγκέφαλο. Το εγκεφαλικό είναι η πιο σημαντική επιπλοκή στη διάρκεια της επέμβασης και συμβαίνει στο 5% των ασθενών. Η εγκεφαλική προστασία μείωσε το ποσοστό των επιπλοκών κατά την επέμβαση και τα stents μείωσαν το ποσοστό της επαναστένωσης, που αποτελεί και την αχίλλειο πτέρνα της αγγειοπλαστικής, και ενίσχυσαν ακόμη περισσότερο την εφαρμογή της.

Η συχνότητα τοποθέτησης stents αυξάνει παγκοσμίως, με ρυθμό 18%-47% κάθε χρόνο και έχει περάσει από την αρχική αμφισβητούμενη θέση στην εναλλακτική θεραπεία της καρωτιδικής στένωσης.

Η αγγειοπλαστική έχει ιδιαίτερα ευεργετικά αποτελέσματα σε ασθενείς με αυξημένο περιεγχειρητικό κίνδυνο, όπως υπερήλικες, ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια, με σοβαρά καρδιοαναπνευστικά προβλήματα, επαναστένωση μετά από ενδαρτηρεκτομή, ετερόπλευρη απόφραξη έσω καρωτίδας, στένωση μετά από ακτινοβολία, ασθενείς με συνυπάρχουσες βλάβες σε αλλά υπεραορτικά αγγεία, ασθενείς με ακινητοποιημένο αυχένα, βραχύσωμους και υπέρβαρους ασθενείς με σοβαρού βαθμού καρωτιδική στένωση. Στη διεθνή βιβλιογραφία αναφέρεται ποσοστό 25-50% συνύπαρξη στεφανιαίας νόσου σε πάσχοντες από στένωση των καρωτίδων.

Στην Ελλάδα κάθε χρόνο 28.180 άτομα νοσηλεύονται με αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και αυτό αποτελεί τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα, αν σκεφτούμε ότι τα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια είναι ή τρίτη αιτία θανάτου μετά το έμφραγμα του μυοκαρδίου και τον καρκίνο. Από αυτούς 7.381 ασθενείς, δηλαδή ένα σημαντικό ποσοστό 26,3%, ανήκουν στον ενεργό πληθυσμό. Το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο συνιστά, ίσως και το μεγαλύτερο κόστος στον τομέα της υγείας αν προσθέσουμε τη δαπάνη για τα φάρμακα, τη φυσικοθεραπεία και την αποκατάσταση μεγάλου αριθμού των ασθενών με αναπηρία μετά από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Οι στενώσεις των καρωτίδων ευθύνονται για το 20%-30% των αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ισχαιμικής αιτιολογίας και η αντιμετώπιση της νόσου είναι επιτακτική αν λάβουμε υπόψη ότι μέσα σε δυο χρόνια μια συμπτωματική στένωση καρωτίδας της τάξης του 70-80%, υπάρχει κίνδυνος να προκαλέσει αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο που μπορεί να αφήσει αναπηρία στο 20%-30% των ασθενών. Ασθενείς με στένωση καρωτίδας της τάξης του 80-90% μετά από ένα αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο μπορεί να παρουσιάσουν αναπηρία σε ποσοστό 30%. Εκείνοι δε με στένωση μεγαλύτερη από 90% διατρέχουν κίνδυνο πού υπερβαίνει το 35%.

Η αναίρεση των παραγόντων κινδύνου, όπως το κάπνισμα, η παχυσαρκία, η δυσλιπιδαιμία, η υπέρταση, ο σακχαρώδης διαβήτης είναι ουσιαστική για την προστασία από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο το όποιο οφείλεται στη στένωση των καρωτίδων. Οι υπολιπιδαιμικοί παράγοντες φαίνεται να επιβραδύνουν την εξέλιξη της αθηρωματικής πλάκας των καρωτίδων.


Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο των καρωτίδων

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο των καρωτίδων

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Νέα απεικονιστική μέθοδος για τις αρτηρίες

Μήπως έχετε ναυτία;

Το λυκοπένιο για το εγκεφαλικό

Ισχαιμικό επεισόδιο της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας

Δευτερογενής πρόληψη εγκεφαλικού

Αθηροσκλήρωση

Πρωτεΐνη ΒΑΧ

Η προϋπέρταση απειλεί με εγκεφαλικό

By PREDICT

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 8555 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2018 12:39
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη μυοκαρδίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για τη μυοκαρδίτιδα

    Μυοκαρδίτιδα

    Η μυοκαρδίτιδα είναι μια φλεγμονή του καρδιακού μυός. Η φλεγμονή μπορεί να μειώσει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα και να προκαλέσει γρήγορους ή ακανόνιστους καρδιακούς ρυθμούς. 

    Η μόλυνση από ιό συνήθως προκαλεί μυοκαρδίτιδα. Μερικές φορές η μυοκαρδίτιδα μπορεί να προκύψει από αντίδραση σε ένα φάρμακο ή να αποτελεί μέρος μιας γενικότερης φλεγμονώδους κατάστασης.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της μυοκαρδίτιδας περιλαμβάνουν πόνο στο στήθος, κόπωση, δύσπνοια και γρήγορους ή ακανόνιστους καρδιακούς παλμούς. Η σοβαρή μυοκαρδίτιδα εξασθενεί την καρδιά, έτσι ώστε το υπόλοιπο σώμα να μην παίρνει αρκετό αίμα. Μπορεί να σχηματιστούν θρόμβοι στην καρδιά, οδηγώντας σε εγκεφαλικό ή καρδιακό επεισόδιο.

    Η θεραπεία της μυοκαρδίτιδας εξαρτάται από την αιτία.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Εάν βρίσκεστε στα αρχικά στάδια της μυοκαρδίτιδας, μπορεί να έχετε ήπια συμπτώματα όπως πόνο στο στήθος, γρήγορους ή ακανόνιστους καρδιακούς παλμούς ή δύσπνοια. Μερικοί άνθρωποι με μυοκαρδίτιδα πρώιμου σταδίου δεν έχουν συμπτώματα. 

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της μυοκαρδίτιδας ποικίλλουν, ανάλογα με την αιτία της νόσου.

    Τα συχνά σημεία και συμπτώματα μυοκαρδίτιδας περιλαμβάνουν:

    • Πόνος στο στήθος
    • Ταχύς ή ακανόνιστος καρδιακός παλμός 
    • Δύσπνοια, σε ηρεμία ή κατά τη διάρκεια της δραστηριότητας
    • Συσσώρευση υγρών με πρήξιμο στα πόδια και τους αστραγάλους 
    • Κούραση
    • Άλλα σημεία και συμπτώματα μιας ιογενούς λοίμωξης όπως πονοκέφαλος, πόνοι στο σώμα, πόνος στις αρθρώσεις, πυρετός, πονόλαιμος ή διάρροια

    Μερικές φορές, τα συμπτώματα μυοκαρδίτιδας μπορεί να είναι παρόμοια με καρδιακή προσβολή. Εάν έχετε ανεξήγητο πόνο στο στήθος και δύσπνοια, αναζητήστε επείγουσα ιατρική βοήθεια.

    Μυοκαρδίτιδα στα παιδιά:

    Όταν τα παιδιά αναπτύσσουν μυοκαρδίτιδα, μπορεί να έχουν σημεία και συμπτώματα όπως:

    • Πυρετός
    • Λιποθυμία
    • Δυσκολία στην αναπνοή
    • Ταχεία αναπνοή
    • Πόνος στο στήθος
    • Ταχύς ή ακανόνιστος καρδιακός ρυθμός 

    Επικοινωνήστε με το γιατρό σας εάν έχετε συμπτώματα μυοκαρδίτιδας, ιδιαίτερα πόνο στο στήθος και δύσπνοια. Τα συμπτώματα της μυοκαρδίτιδας μπορεί να μοιάζουν με καρδιακή προσβολή. Λάβετε επείγουσα ιατρική βοήθεια εάν έχετε ανεξήγητο πόνο στο στήθος και δύσπνοια. Εάν είχατε λοίμωξη, προσέξτε για τα συμπτώματα της μυοκαρδίτιδας και ενημερώστε το γιατρό σας εάν εμφανιστούν. 

    ΑΙΤΙΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Συχνά, η αιτία της μυοκαρδίτιδας δεν προσδιορίζεται. Υπάρχουν πολλές πιθανές αιτίες, αλλά ο κίνδυνος ανάπτυξης μυοκαρδίτιδας είναι σπάνιος. 

    Οι πιθανές αιτίες της μυοκαρδίτιδας περιλαμβάνουν:

    • Ιούς. Πολλοί ιοί συνδέονται συνήθως με τη μυοκαρδίτιδα, συμπεριλαμβανομένων των ιών που προκαλούν το κοινό κρυολόγημα. 
    • Οι γαστρεντερικές λοιμώξεις, η μονοπυρήνωση και η ερυθρά μπορούν επίσης να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα. Είναι επίσης κοινό σε άτομα με HIV, τον ιό που προκαλεί το AIDS.
    • Βακτήρια. Τα βακτήρια που μπορούν να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα περιλαμβάνουν τον σταφυλόκοκκο, τον στρεπτόκοκκο, το βακτήριο που προκαλεί τη διφθερίτιδα και το βακτήριο που μεταδίδεται από τους κρότωνες που είναι υπεύθυνο για τη νόσο του Lyme.
    • Παράσιτα. Μεταξύ αυτών είναι παράσιτα όπως το Trypanosoma cruzi και το τοξόπλασμα, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που μεταδίδονται από έντομα και μπορούν να προκαλέσουν μια κατάσταση που ονομάζεται νόσος Chagas. Η νόσος Chagas είναι πολύ πιο συχνή στην Κεντρική και Νότια Αμερική από ό,τι στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά μπορεί να εμφανιστεί σε ταξιδιώτες και μετανάστες από αυτό το μέρος του κόσμου.
    • Μύκητες. Μολύνσεις ζύμης, όπως candida, ασπέργιλλος και άλλοι μύκητες, όπως το ιστόπλασμα, που βρίσκονται συχνά στα περιττώματα των πτηνών, μπορεί μερικές φορές να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα, ιδιαίτερα σε άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.

    Μυοκαρδίτιδα εμφανίζεται επίσης μερικές φορές εάν εκτεθείτε σε:

    • Φάρμακα ή που μπορεί να προκαλέσουν αλλεργική ή τοξική αντίδραση. Αυτά περιλαμβάνουν φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του καρκίνου και εμβόλια.
    • Αντιβιοτικά, όπως φάρμακα πενικιλλίνης και σουλφοναμιδίου. Ορισμένα φάρμακα κατά των επιληπτικών κρίσεων και ορισμένες παράνομες ουσίες, όπως η κοκαΐνη.
    • Χημικά ή ακτινοβολία. Η έκθεση σε ορισμένες χημικές ουσίες, όπως το μονοξείδιο του άνθρακα, και η ακτινοβολία μπορεί μερικές φορές να προκαλέσει μυοκαρδίτιδα.
    • Άλλες ασθένειες. Αυτές περιλαμβάνουν διαταραχές όπως ο λύκος, η κοκκιωμάτωση Wegener, η γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα και η αρτηρίτιδα του Takayasu.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Συνήθως, η μυοκαρδίτιδα υποχωρεί χωρίς μόνιμες επιπλοκές.

    Ωστόσο, η σοβαρή μυοκαρδίτιδα μπορεί να βλάψει μόνιμα τον καρδιακό σας μυ, προκαλώντας πιθανώς:

    • Συγκοπή. Χωρίς θεραπεία, η μυοκαρδίτιδα μπορεί να βλάψει το μυ της καρδιάς σας, έτσι ώστε να μην μπορεί να αντλήσει αποτελεσματικά αίμα. Σε σοβαρές περιπτώσεις, η καρδιακή ανεπάρκεια που σχετίζεται με μυοκαρδίτιδα μπορεί να απαιτεί συσκευή κοιλιακής υποβοήθησης ή μεταμόσχευση καρδιάς.
    • Καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό. Εάν ο μυς της καρδιάς σας τραυματιστεί και δεν μπορεί να αντλήσει αίμα, το αίμα που συγκεντρώνεται στην καρδιά σας μπορεί να σχηματίσει θρόμβους. Εάν ένας θρόμβος φράξει μία από τις αρτηρίες της καρδιάς σας, μπορεί να πάθετε καρδιακή προσβολή. Εάν ένας θρόμβος αίματος στην καρδιά σας ταξιδέψει σε μια αρτηρία που οδηγεί στον εγκέφαλό σας, μπορεί να πάθετε εγκεφαλικό.
    • Ταχύς ή ακανόνιστος καρδιακός ρυθμός. Η βλάβη στον καρδιακό σας μυ μπορεί να προκαλέσει αρρυθμία και αιφνίδιο καρδιακό θάνατο. Ορισμένες σοβαρές αρρυθμίες μπορεί να αναγκάσουν την καρδιά σας να σταματήσει να χτυπά. Είναι θανατηφόρο αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα.

    1918px Myocarditis.webm

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Δεν υπάρχει ειδική πρόληψη για τη μυοκαρδίτιδα.

    Ωστόσο, η λήψη αυτών των μέτρων για την πρόληψη λοιμώξεων μπορεί να βοηθήσει:

    • Αποφύγετε άτομα που πάσχουν από ιογενή ασθένεια ή γρίπη μέχρι να αναρρώσουν. Εάν είστε άρρωστος με συμπτώματα ιογενούς λοίμωξης, προσπαθήστε να αποφύγετε την έκθεση άλλων. Ακολουθήστε την καλή υγιεινή. Το τακτικό πλύσιμο των χεριών μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της εξάπλωσης της ασθένειας.
    • Αποφύγετε επικίνδυνες συμπεριφορές. Για να μειώσετε τις πιθανότητές σας να πάρετε μια λοίμωξη του μυοκαρδίου που σχετίζεται με τον HIV, κάντε ασφαλές σεξ και μη χρησιμοποιείτε παράνομα ναρκωτικά.
    • Ελαχιστοποιήστε την έκθεση στα τσιμπούρια. Εάν περνάτε χρόνο σε περιοχές με τσιμπούρια, φορέστε μακρυμάνικα πουκάμισα και μακριά παντελόνια για να καλύψετε όσο το δυνατόν περισσότερο το δέρμα σας. Εφαρμόστε εντομοαπωθητικά.
    • Να ελέγχετε τα εμβόλια. Μείνετε ενημερωμένοι για τα συνιστώμενα εμβόλια, συμπεριλαμβανομένων αυτών που προστατεύουν από τον COVID-19, την ερυθρά και τη γρίπη, ασθένειες που μπορούν να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα. Προσοχή!!! Το πειραματικό εμβόλιο COVID-19 μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή του καρδιακού μυός και φλεγμονή της εξωτερικής επένδυσης της καρδιάς (περικαρδίτιδα), ειδικά σε άνδρες ηλικίας 12 έως 17 ετών. Μιλήστε με τον πάροχο υγειονομικής περίθαλψης σχετικά με τα οφέλη και τους κινδύνους των εμβολίων.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Η έγκαιρη διάγνωση της μυοκαρδίτιδας είναι σημαντική για την πρόληψη της μακροχρόνιας καρδιακής βλάβης. Μετά από μια φυσική εξέταση, ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει μία ή περισσότερες εξετάσεις για να επιβεβαιώσει ότι έχετε μυοκαρδίτιδα και να καθορίσει τη σοβαρότητά της.

    Οι εξετάσεις για τη διάγνωση της μυοκαρδίτιδας μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ). Αυτό το γρήγορο και ανώδυνο τεστ δείχνει τα ηλεκτρικά μοτίβα της καρδιάς σας και μπορεί να ανιχνεύσει ακανόνιστους καρδιακούς παλμούς.
    • Ακτινογραφία θώρακος. Μια εικόνα ακτίνων Χ δείχνει το μέγεθος και το σχήμα της καρδιάς σας, καθώς και αν έχετε υγρό μέσα ή γύρω από την καρδιά που μπορεί να σχετίζεται με καρδιακή ανεπάρκεια.
    • MRI καρδιάς. Μια καρδιακή μαγνητική τομογραφία δείχνει το μέγεθος, το σχήμα και τη δομή της καρδιάς σας. Αυτή η εξέταση μπορεί να δείξει σημεία φλεγμονής του καρδιακού μυός.
    • Ηχοκαρδιογράφημα. Τα ηχητικά κύματα δημιουργούν κινούμενες εικόνες της καρδιάς που χτυπά. Ένα ηχοκαρδιογράφημα μπορεί να δείξει το μέγεθος της καρδιάς σας και πόσο καλά αντλεί η καρδιά σας. Η εξέταση μπορεί επίσης να αποκαλύψει προβλήματα βαλβίδας, θρόμβο μέσα στην καρδιά ή υγρό γύρω από την καρδιά σας.
    • Εξετάσεις αίματος. Οι εξετάσεις αίματος που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση ή την επιβεβαίωση της μυοκαρδίτιδας περιλαμβάνουν μια πλήρη εξέταση αίματος και μια εξέταση για τον έλεγχο των επιπέδων ορισμένων πρωτεϊνών που σηματοδοτούν βλάβη του καρδιακού μυός. Μπορούν να γίνουν και άλλες εξετάσεις αίματος για να προσδιοριστεί εάν έχετε αντισώματα έναντι ιών και άλλων οργανισμών που μπορεί να προκαλέσουν λοίμωξη που σχετίζεται με μυοκαρδίτιδα.
    • Καρδιακός καθετηριασμός και βιοψία καρδιακού μυός. Ένας μικρός σωλήνας εισάγεται σε μια φλέβα στο πόδι ή το λαιμό σας και βιδώνεται στην καρδιά σας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι γιατροί χρησιμοποιούν ένα ειδικό όργανο για να αφαιρέσουν ένα μικροσκοπικό δείγμα καρδιακού μυϊκού ιστού για ανάλυση στο εργαστήριο για να ελέγξουν για φλεγμονή ή μόλυνση (καλύτερα να μη γίνεται).

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Σε πολλούς ανθρώπους, η μυοκαρδίτιδα βελτιώνεται μόνη της ή με θεραπεία, οδηγώντας σε πλήρη ανάρρωση. Η θεραπεία της μυοκαρδίτιδας επικεντρώνεται στην αιτία και τα συμπτώματα, όπως η καρδιακή ανεπάρκεια.

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Τα άτομα με ήπια μυοκαρδίτιδα μπορεί να χρειάζονται μόνο ξεκούραση και φαρμακευτική αγωγή.

    • Κορτικοστεροειδή. Ορισμένοι σπάνιοι τύποι ιογενούς μυοκαρδίτιδας, όπως η γιγαντοκυτταρική και η ηωσινοφιλική μυοκαρδίτιδα, μπορεί να βελτιωθούν με κορτικοστεροειδή ή άλλα φάρμακα για την καταστολή του ανοσοποιητικού σας συστήματος.
    • Φάρμακα για την καρδιά. Εάν η μυοκαρδίτιδα προκαλεί καρδιακή ανεπάρκεια ή αρρυθμίες, μπορεί να χρειαστεί να παραμείνετε στο νοσοκομείο. Ο γιατρός σας θα συνταγογραφήσει φάρμακα ή άλλες θεραπείες, ανάλογα με τα σημεία και τα συμπτώματά σας. Για παράδειγμα, εάν έχετε ορισμένους ακανόνιστους καρδιακούς ρυθμούς ή σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια, μπορεί να σας χορηγηθούν φάρμακα για τη μείωση του κινδύνου σχηματισμού θρόμβων αίματος στην καρδιά σας. Εάν η καρδιά σας είναι αδύναμη, ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει φάρμακα για την αρτηριακή πίεση για να μειώσει την πίεση στην καρδιά σας ή να βοηθήσει το σώμα σας να αφαιρέσει το υπερβολικό υγρό. Αυτά τα φάρμακα μπορεί να περιλαμβάνουν διουρητικά, β-αναστολείς, αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης ή αναστολείς των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης II.
    • Φάρμακα για τη θεραπεία χρόνιων παθήσεων. Εάν η μυοκαρδίτιδα προκαλείται από χρόνιες ασθένειες, όπως ο λύκος, η θεραπεία απευθύνεται στην υποκείμενη νόσο.

    ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ

    Εάν έχετε σοβαρή μυοκαρδίτιδα, θα χρειαστείτε επιθετική θεραπεία, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει:

    • IV ή ενδοφλέβια φάρμακα. Τα φάρμακα που χορηγούνται μέσω μιας φλέβας χρησιμοποιούνται για να βελτιώσουν γρήγορα την ικανότητα της καρδιάς σας να αντλεί.
    • Κοιλιακές συσκευές υποβοήθησης. Μια συσκευή που βοηθά στην άντληση αίματος από τους κάτω θαλάμους της καρδιάς σας στο υπόλοιπο σώμα σας. Χρησιμοποιούνται σε άτομα που έχουν εξασθενημένη καρδιά ή καρδιακή ανεπάρκεια. Αυτή η θεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να επιτρέψει στην καρδιά σας να ανακάμψει ή ενώ περιμένετε άλλες θεραπείες, όπως μεταμόσχευση καρδιάς.
    • Ενδοαορτική αντλία μπαλονιού. Ο γιατρός εισάγει έναν λεπτό σωλήνα σε ένα αιμοφόρο αγγείο στο πόδι σας και τον οδηγεί στην καρδιά σας χρησιμοποιώντας ακτινογραφία. Ένα μπαλόνι που είναι προσαρτημένο στο άκρο του καθετήρα φουσκώνει και ξεφουσκώνει στην κύρια αρτηρία που οδηγεί έξω στο σώμα από την καρδιά. Μια ενδοαορτική αντλία βοηθά στην αύξηση της ροής του αίματος και στη μείωση της πίεσης στην καρδιά σας.
    • Εξωσωματική οξυγόνωση μεμβράνης. Ένα μηχάνημα που μιμείται τη λειτουργία των πνευμόνων. Αφαιρεί το διοξείδιο του άνθρακα και προσθέτει οξυγόνο στο αίμα. Εάν έχετε σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια, αυτή η συσκευή μπορεί να παρέχει οξυγόνο στο σώμα σας. Κατά τη διάρκεια του, το αίμα αφαιρείται από το σώμα, περνά μέσα από το μηχάνημα και στη συνέχεια επιστρέφει στο σώμα. Το μηχάνημα αναλαμβάνει το έργο της καρδιάς σας. Αυτή η θεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να επιτρέψει στην καρδιά να ανακάμψει ή εν αναμονή για άλλες θεραπείες, όπως μεταμόσχευση καρδιάς.
    • Μεταμόσχευση καρδιάς. Εάν έχετε πολύ σοβαρή μυοκαρδίτιδα, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει επείγουσα μεταμόσχευση καρδιάς.

    Μερικοί άνθρωποι με μυοκαρδίτιδα μπορεί να έχουν χρόνια και μη αναστρέψιμη βλάβη στον καρδιακό μυ που απαιτεί ισόβια φάρμακα, ενώ άλλα άτομα χρειάζονται φάρμακα για λίγους μόνο μήνες και στη συνέχεια αναρρώνουν πλήρως. Είτε έτσι είτε αλλιώς, ο γιατρός σας είναι πιθανό να συστήσει τακτικά ραντεβού παρακολούθησης, συμπεριλαμβανομένων των εξετάσεων για την αξιολόγηση της κατάστασής σας.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Η ξεκούραση και η μείωση του φόρτου εργασίας στην καρδιά σας είναι ένα σημαντικό μέρος της αποκατάστασης. Ο γιατρός σας πιθανότατα θα σας πει τι είδους σωματική δραστηριότητα μπορείτε να κάνετε κατά τους μήνες που η καρδιά σας θεραπεύεται και πότε μπορείτε να συνεχίσετε τις τακτικές δραστηριότητες. Εάν έχετε μυοκαρδίτιδα, θα πρέπει να αποφεύγετε τα ανταγωνιστικά αθλήματα για τουλάχιστον 3 έως 6 μήνες.

    Εάν έχετε παρατεταμένη καρδιακή βλάβη, είναι σημαντικό:

    • Περιορίστε το αλάτι
    • Περιορίστε την ποσότητα των υγρών που πίνετε
    • Αποφύγετε ή πίνετε μόνο μια ελάχιστη ποσότητα αλκοόλ
    • Αποφύγετε το κάπνισμα

    image 46

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πόνος στο στήθος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη λοιμώδη μονοπυρήνωση

    Μυοκαρδιοπάθεια τελικού σταδίου

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για την τοξοπλάσμωση

    Ορονοσία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από μυκόπλασμα

    Πνευμονικό οίδημα

    Ρευματικός πυρετός

    Περικαρδίτιδα

    Σημαντικές πληροφορίες για την αμυλοείδωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γρίπη

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Η καρδιοτοξικότητα από τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Αλκοολική μυοκαρδιοπάθεια

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Αιφνίδιος θάνατος σε νέους άνδρες

    Νόσος Kawasaki

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Μυοκαρδίτιδα

    www.emedi.gr

     


     
     
  • Πόνος στο στήθος Πόνος στο στήθος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον πόνο στο στήθος

    Ο πόνος στο στήθος εμφανίζεται με πολλές μορφές, σα χτύπημα από ένα αιχμηρό μαχαίρι έως έναν θαμπό πόνο. Μερικές φορές ο πόνος στο στήθος μπορεί να μοιάζει με κάψιμο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο πόνος ταξιδεύει στον αυχένα, στη γνάθο, και στη συνέχεια εξαπλώνεται στην πλάτη ή κάτω από το ένα ή και τα δύο χέρια.

    Πολλά διαφορετικά προβλήματα μπορούν να προκαλέσουν πόνο στο στήθος.

    Οι πιο απειλητικές για τη ζωή αιτίες αφορούν την καρδιά ή τους πνεύμονες.

    Επειδή ο πόνος στο στήθος μπορεί να υποδηλώνει σοβαρό πρόβλημα, είναι σημαντικό να αναζητήσετε άμεση ιατρική βοήθεια.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ

    Ο πόνος στο στήθος μπορεί να προκαλέσει πολλές διαφορετικές αισθήσεις ανάλογα με το τι προκαλεί το σύμπτωμα. Συχνά, η αιτία δεν έχει καμία σχέση με την καρδιά, αν και δεν υπάρχει εύκολος τρόπος να το πεις χωρίς να εξεταστείς από έναν γιατρό.

    Πόνος στο στήθος που σχετίζεται με την καρδιά

    Αν και ο πόνος στο στήθος συνδέεται συχνά με καρδιακές παθήσεις, πολλοί άνθρωποι με καρδιοπάθεια λένε ότι έχουν μια αόριστη ενόχληση που δεν αναγνωρίζεται απαραίτητα ως πόνος. Γενικά, η δυσφορία στο στήθος που σχετίζεται με έμφραγμα ή άλλο καρδιακό πρόβλημα μπορεί να περιγραφεί ή να σχετίζεται με ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα:

    • Πίεση, πληρότητα, κάψιμο ή σφίξιμο στο στήθος σας
    • Συντριπτικός ή οξύς πόνος που εξαπλώνεται στην πλάτη, το λαιμό, το σαγόνι, τους ώμους και το ένα ή και τα δύο χέρια
    • Πόνος που διαρκεί περισσότερο από λίγα λεπτά, επιδεινώνεται με τη δραστηριότητα, υποχωρεί και επανέρχεται ή ποικίλλει σε ένταση
    • Δυσκολία στην αναπνοή
    • Κρύοι ιδρώτες
    • Ζάλη ή αδυναμία
    • Ναυτία ή έμετος

    Άλλοι τύποι πόνου στο στήθος

    Μπορεί να είναι δύσκολο να γίνει διάκριση του πόνου στο στήθος που σχετίζεται με την καρδιά από άλλους τύπους πόνου στο στήθος.

    Ωστόσο, ο πόνος στο στήθος που είναι λιγότερο πιθανός λόγω καρδιακού προβλήματος σχετίζεται συχνότερα με:

    • Μια ξινή γεύση ή μια αίσθηση φαγητού που ξαναγυρίζει στο στόμα σας
    • Δυσκολία στην κατάποση
    • Πόνος που βελτιώνεται ή χειροτερεύει όταν αλλάζετε τη θέση του σώματός σας
    • Πόνος που επιδεινώνεται όταν αναπνέετε βαθιά ή βήχετε
    • Δυσφορία όταν πιέζετε το στήθος σας
    • Πόνος που επιμένει για πολλές ώρες

    Τα κλασικά συμπτώματα της καούρας, μια επώδυνη, αίσθηση καψίματος πίσω από το στέρνο μπορεί να προκληθούν από προβλήματα με την καρδιά ή το στομάχι. Εάν έχετε νέο ή ανεξήγητο πόνο στο στήθος ή πιστεύετε ότι έχετε καρδιακή προσβολή, καλέστε για επείγουσα ιατρική βοήθεια. Μην αγνοείτε τα συμπτώματα της καρδιακής προσβολής. 

    ΑΙΤΙΑ ΠΟΝΟΥ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ

    Παραδείγματα αιτιών πόνου στο στήθος που σχετίζονται με την καρδιά περιλαμβάνουν:

    • Έμφραγμα. Η καρδιακή προσβολή προκύπτει από την παρεμπόδιση της ροής του αίματος, συχνά από θρόμβο αίματος, στον καρδιακό μυ.
    • Κυνάγχη. Στηθάγχη είναι ο όρος για τον πόνο στο στήθος που προκαλείται από κακή ροή αίματος στην καρδιά. Αυτό συχνά προκαλείται από τη συσσώρευση παχιών αθηρωματικών πλακών στα εσωτερικά τοιχώματα των αρτηριών που μεταφέρουν το αίμα στην καρδιά. Αυτές οι πλάκες στενεύουν τις αρτηρίες και περιορίζουν την παροχή αίματος στην καρδιά, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της σωματικής δραστηριότητας.
    • Διαχωρισμός αορτής. Αυτή η απειλητική για τη ζωή κατάσταση περιλαμβάνει την κύρια αρτηρία που οδηγεί από την καρδιά (αορτή). Εάν τα εσωτερικά στρώματα αυτού του αιμοφόρου αγγείου διαχωριστούν, το αίμα πιέζεται μεταξύ των στοιβάδων και μπορεί να προκαλέσει ρήξη της αορτής. Φλεγμονή του σάκου γύρω από την καρδιά (περικαρδίτιδα). Αυτή η κατάσταση προκαλεί συνήθως οξύ πόνο που επιδεινώνεται όταν εισπνέετε ή ξαπλώνετε.

    Πεπτικά αίτια

    Ο πόνος στο στήθος μπορεί να προκληθεί από διαταραχές του πεπτικού συστήματος, όπως:

    • Καούρα. Αυτή η επώδυνη, αίσθηση καψίματος πίσω από το στέρνο εμφανίζεται όταν το οξύ του στομάχου παλινδρομεί από το στομάχι στον σωλήνα που συνδέει το λαιμό με το στομάχι (οισοφάγο).
    • Διαταραχές κατάποσης. Οι διαταραχές του οισοφάγου μπορεί να κάνουν την κατάποση δύσκολη και ακόμη και επώδυνη.
    • Προβλήματα χοληδόχου κύστης ή παγκρέατος. Οι πέτρες στη χολή ή η φλεγμονή της χοληδόχου κύστης ή του παγκρέατος μπορεί να προκαλέσουν κοιλιακό άλγος που εξαπλώνεται στο στήθος.

    Αιτίες μυών και οστών

    Ορισμένοι τύποι πόνου στο στήθος σχετίζονται με τραυματισμούς και άλλα προβλήματα που επηρεάζουν τις δομές που αποτελούν το θωρακικό τοίχωμα, όπως:

    • Πλευροχονδρίτιδα. Σε αυτή την κατάσταση, ο χόνδρος του θωρακικού κλωβού, ιδιαίτερα ο χόνδρος που ενώνει τα πλευρά με το στέρνο, γίνεται φλεγμονώδης και επώδυνος.
    • Πόνο στους μυς. Τα σύνδρομα χρόνιου πόνου, όπως η ινομυαλγία, μπορούν να προκαλέσουν επίμονο πόνο στο στήθος που σχετίζεται με τους μυς.
    • Τραυματισμένα πλευρά. Ένα μελανιασμένο ή σπασμένο πλευρό μπορεί να προκαλέσει πόνο στο στήθος.

    Αιτίες που σχετίζονται με τους πνεύμονες

    Πολλές διαταραχές των πνευμόνων μπορεί να προκαλέσουν πόνο στο στήθος, όπως:

    • Θρόμβος αίματος στον πνεύμονα (πνευμονική εμβολή). Ένας θρόμβος αίματος που κολλάει σε μια πνευμονική (πνευμονική) αρτηρία μπορεί να εμποδίσει τη ροή του αίματος στον πνευμονικό ιστό.
    • Φλεγμονή της μεμβράνης που καλύπτει τους πνεύμονες (πλευρίτιδα). Αυτή η κατάσταση μπορεί να προκαλέσει πόνο στο στήθος που επιδεινώνεται όταν εισπνέετε ή βήχετε.
    • Πνευμοθώρακας. Ο πόνος στο στήθος που σχετίζεται με έναν κατεστραμμένο πνεύμονα, ξεκινά, συνήθως, ξαφνικά και μπορεί να διαρκέσει για ώρες και γενικά σχετίζεται με δύσπνοια. Ένας πνευμοθώρακας εμφανίζεται όταν διαρρέει αέρας στο χώρο μεταξύ του πνεύμονα και των πλευρών.
    • Υψηλή αρτηριακή πίεση στις πνευμονικές αρτηρίες (πνευμονική υπέρταση). Αυτή η κατάσταση επηρεάζει τις αρτηρίες που μεταφέρουν αίμα στους πνεύμονες και μπορεί να προκαλέσει πόνο στο στήθος.

    Άλλες αιτίες

    Ο πόνος στο στήθος μπορεί επίσης να προκληθεί από:

    • Κρίση πανικού. Εάν έχετε περιόδους έντονου φόβου που συνοδεύονται από πόνο στο στήθος, γρήγορο καρδιακό παλμό, γρήγορη αναπνοή, άφθονη εφίδρωση, δύσπνοια, ναυτία, ζάλη και φόβο θανάτου, μπορεί να έχετε κρίση πανικού.
    • Έρπης ζωστήρας. Προκαλούμενος από την επανενεργοποίηση του ιού της ανεμοβλογιάς, ο έρπητας ζωστήρας μπορεί να προκαλέσει πόνο και μια ζώνη από φουσκάλες από την πλάτη γύρω στο θωρακικό τοίχωμα.

    8fd33c769da0c24fbfc2c82fa3dd2933aed9e0f7 1500x1124

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ

    Ο πόνος στο στήθος δεν σηματοδοτεί πάντα έμφραγμα. Μπορεί να σηματοδοτεί απειλητικές για τη ζωή πνευμονικές παθήσεις - όπως ο πνευμοθώρακας ή η πνευμονική εμβολή.

    Άμεσες εξετάσεις:

    Μερικές από τις πρώτες εξετάσεις που μπορεί να ζητήσει ένας πάροχος υγειονομικής περίθαλψης κατά την αξιολόγηση του πόνου στο στήθος περιλαμβάνουν:

    • Ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ). Αυτό το γρήγορο τεστ μετρά την ηλεκτρική δραστηριότητα της καρδιάς. Ηλεκτρόδια) τοποθετούνται στο στήθος και μερικές φορές στα χέρια και τα πόδια. Τα καλώδια συνδέουν τα ηλεκτρόδια σε έναν υπολογιστή, ο οποίος εμφανίζει τα αποτελέσματα της δοκιμής. Ένα ΗΚΓ μπορεί να δείξει εάν η καρδιά χτυπά πολύ γρήγορα, πολύ αργά ή καθόλου. Επειδή ο τραυματισμένος καρδιακός μυς δε μεταφέρει ηλεκτρικά σήματα με ένα τυπικό μοτίβο, το ΗΚΓ μπορεί να δείξει ότι υποφέρετε από καρδιακή προσβολή.
    • Εξετάσεις αίματος. Μπορεί να γίνουν εξετάσεις αίματος για να ελεγχθούν αυξημένα επίπεδα ορισμένων πρωτεϊνών ή ενζύμων που συνήθως βρίσκονται στον καρδιακό μυ. Η βλάβη στα καρδιακά κύτταρα από ένα έμφραγμα μπορεί να επιτρέψει σε αυτές τις πρωτεΐνες ή ένζυμα να διαρρεύσουν, σε διάστημα ωρών, στο αίμα.
    • Ακτινογραφία θώρακος. Η ακτινογραφία θώρακος μπορεί να δείξει την κατάσταση των πνευμόνων και το μέγεθος και το σχήμα της καρδιάς και των μεγάλων αιμοφόρων αγγείων. Μια ακτινογραφία θώρακος μπορεί επίσης να αποκαλύψει πνευμονικά προβλήματα όπως πνευμονία ή κατάρρευση του πνεύμονα.
    • Αξονική τομογραφία (CT). Οι αξονικές τομογραφίες μπορούν να εντοπίσουν έναν θρόμβο αίματος στον πνεύμονα (πνευμονική εμβολή) ή να ανιχνεύσουν τη ρήξη της αορτής.

    Έλεγχος παρακολούθησης

    Ανάλογα με τα αποτελέσματα από τις αρχικές δοκιμές για τον πόνο στο στήθος, μπορεί να χρειαστείτε εξετάσεις παρακολούθησης, οι οποίες μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Ηχοκαρδιογράφημα. Το ηχοκαρδιογράφημα χρησιμοποιεί ηχητικά κύματα για να παράγει μια εικόνα βίντεο της καρδιάς σε κίνηση. Μια μικρή συσκευή μπορεί να περάσει κάτω από το λαιμό για να έχετε καλύτερη θέα στα διάφορα μέρη της καρδιάς.
    • Αξονική τομογραφία (CT). Διαφορετικοί τύποι αξονικών τομογράφων μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον έλεγχο των καρδιακών αρτηριών για αποφράξεις. Μια αξονική στεφανιογραφία μπορεί επίσης να γίνει με σκιαγραφικό για τον έλεγχο των αρτηριών της καρδιάς και των πνευμόνων για αποφράξεις και άλλα προβλήματα (έχει πολύ ακτινοβολία).
    • Stress Echo. Mετράει τον τρόπο με τον οποίο η καρδιά και τα αιμοφόρα αγγεία ανταποκρίνονται στην προσπάθεια, κάτι που μπορεί να υποδεικνύει εάν ο πόνος στο στήθος σχετίζεται με την καρδιά. Υπάρχουν πολλά είδη stress tests. Μπορεί να σας ζητηθεί να περπατήσετε σε διάδρομο ή να κάνετε πετάλι σε ένα στατικό ποδήλατο ενώ είστε συνδεδεμένοι σε ΗΚΓ (τεστ κοπώσεως). Ή μπορεί να σας χορηγηθεί ένα ενδοφλέβιο φάρμακο για την τόνωση της καρδιάς με τρόπο παρόμοιο με την άσκηση.
    • Στεφανιαίος καθετηριασμός (αγγειογραφία) . Αυτό το τεστ βοηθά τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης να δουν μπλοκαρίσματα στις καρδιακές αρτηρίες. Ένας μακρύς, λεπτός εύκαμπτος σωλήνας (καθετήρας) εισάγεται σε ένα αιμοφόρο αγγείο, συνήθως στη βουβωνική χώρα ή στον καρπό, και οδηγείται στην καρδιά. Η χρωστική ουσία ρέει μέσω του καθετήρα στις αρτηρίες της καρδιάς. Η χρωστική ουσία βοηθά τις αρτηρίες να εμφανίζονται πιο καθαρά σε εικόνες ακτίνων Χ και βίντεο.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ

    Η θεραπεία του πόνου στο στήθος ποικίλλει ανάλογα με το τι προκαλεί τον πόνο σας.

    Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία ορισμένων από τις πιο κοινές αιτίες πόνου στο στήθος περιλαμβάνουν:

    • Χαλαρωτικά αρτηριών. Η νιτρογλυκερίνη, που συνήθως λαμβάνεται ως δισκίο κάτω από τη γλώσσα, διαστέλλει, τις καρδιακές αρτηρίες, ώστε το αίμα να μπορεί να ρέει πιο εύκολα μέσα από τα στενά διαστήματα. Ορισμένα φάρμακα για την αρτηριακή πίεση χαλαρώνουν και διευρύνουν τα αιμοφόρα αγγεία.
    • Ασπιρίνη. Εάν οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης πιστεύουν ότι ο πόνος στο στήθος σχετίζεται με την καρδιά σας, πιθανότατα θα σας χορηγηθεί ασπιρίνη.
    • Θρομβολυτικά φάρμακα. Εάν υποφέρετε από καρδιακή προσβολή, μπορεί να λάβετε αυτά τα φάρμακα που καταστρέφουν τους θρόμβους. Αυτά λειτουργούν για να διαλύσουν τον θρόμβο που εμποδίζει το αίμα να φτάσει στον καρδιακό μυ.
    • Αντιπηκτικά. Εάν έχετε θρόμβο σε μια αρτηρία που τροφοδοτεί την καρδιά ή τους πνεύμονές σας, πιθανότατα θα σας χορηγηθούν φάρμακα που παρεμβαίνουν στην πήξη του αίματος για να αποτρέψουν τη δημιουργία περισσότερων θρόμβων.
    • Φάρμακα κατασταλτικά των γαστρικών οξέων. Εάν ο πόνος στο στήθος προκαλείται από το στομαχικό οξύ που παλινδρομεί στον οισοφάγο, ένας πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί να προτείνει φάρμακα που μειώνουν την ποσότητα οξέος στο στομάχι.
    • Αντικαταθλιπτικά. Εάν υποφέρετε από κρίσεις πανικού, ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί να σας συνταγογραφήσει αντικαταθλιπτικά για να ελέγξετε τα συμπτώματα. Η θεραπεία ομιλίας, όπως η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία, μπορεί επίσης να συνιστάται.

    Χειρουργικές και άλλες επεμβάσεις

    Οι διαδικασίες για τη θεραπεία ορισμένων από τις πιο επικίνδυνες αιτίες πόνου στο στήθος περιλαμβάνουν:

    • Αγγειοπλαστική και τοποθέτηση stent. Ο πόνος στο στήθος που προκαλείται από απόφραξη μιας αρτηρίας που τροφοδοτεί την καρδιά αντιμετωπίζεται συνήθως με αγγειοπλαστική. Ο γιατρός εισάγει έναν καθετήρα με ένα μπαλόνι στην άκρη σε ένα μεγάλο αιμοφόρο αγγείο, συνήθως στη βουβωνική χώρα, και οδηγεί τον καθετήρα στην απόφραξη. Ο γιατρός φουσκώνει το μπαλόνι για να διευρύνει την αρτηρία, στη συνέχεια το ξεφουσκώνει και αφαιρεί τον καθετήρα. Ένας μικρός σωλήνας από συρμάτινο πλέγμα (stent) τοποθετείται συχνά στο εξωτερικό της άκρης του μπαλονιού του καθετήρα. Όταν διαστέλλεται, το στεντ ασφαλίζει στη θέση του για να κρατήσει την αρτηρία ανοιχτή.
    • Χειρουργική παράκαμψης (By pass). Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, οι χειρουργοί παίρνουν ένα αιμοφόρο αγγείο από άλλο μέρος του σώματος και το χρησιμοποιούν για να δημιουργήσουν μια εναλλακτική οδό για να περάσει το αίμα γύρω από την φραγμένη αρτηρία.
    • Επείγουσα επισκευή διαχωρισμού ή ρήξης αορτής. Μπορεί να χρειαστείτε επείγουσα χειρουργική επέμβαση για να επιδιορθώσετε μια αορτική ρήξη, μια απειλητική για τη ζωή κατάσταση κατά την οποία η αρτηρία που μεταφέρει αίμα από την καρδιά στο υπόλοιπο σώμα σπάει.
    • Αποκατάσταση του πνευμοθώρακα. Εάν έχετε πνευμοθώρακα, ένας πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί να εισάγει ένα σωλήνα στο στήθος για να φουσκώσει ξανά τον πνεύμονα.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον πόνο στο στήθος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον πόνο στο στήθος

    man feeling chest pain vector

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Μυοκαρδιοπάθεια τελικού σταδίου

    Διαχωριστικό ανεύρυσμα αορτής

    Κατάλυση με καθετήρα για την κολπική μαρμαρυγή

    Οι μορφές των εκδηλώσεων της στεφανιαίας νόσου

    Μη αποφρακτική νόσος των στεφανιαίων αρτηριών

    Διαταραχή γενικευμένου άγχους

    Πνευμονική εμβολή

    Το ΤΙΜΙ τεστ για την πρόγνωση των οξέων στεφανιαίων συνδρόμων

    Το TIPI τεστ για το έμφραγμα του μυοκαρδίου

    Οξέα στεφανιαία σύνδρομα

    Κρίσεις πανικού

    Αθηροσκλήρωση

    Σε υποψία εμφράγματος πάρτε ασπιρίνη

    Επικίνδυνοι πόνοι

    Μυοκαρδίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Πονοκέφαλοι από το σεξ Πονοκέφαλοι από το σεξ

    Χρήσιμες πληροφορίες για όσους έχουν πονοκέφαλο από το σεξ

    Οι πονοκέφαλοι από το σεξ προκαλούνται από τη σεξουαλική δραστηριότητα, ειδικά από τον οργασμό.

    Μπορεί να παρατηρήσετε έναν θαμπό πόνο στο κεφάλι και το λαιμό σας που συσσωρεύεται καθώς αυξάνεται ο σεξουαλικός ενθουσιασμός. Ή, πιο συχνά, μπορεί να εμφανίσετε έναν ξαφνικό, σοβαρό πονοκέφαλο λίγο πριν ή κατά τη διάρκεια του οργασμού.

    Οι περισσότεροι πονοκέφαλοι από το σεξ δεν είναι τίποτα ανησυχητικό.

    Αλλά μερικά μπορεί να είναι σημείο για κάτι σοβαρό, όπως προβλήματα με τα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τον εγκέφαλό σας.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΣΕΞ

    Υπάρχουν δύο τύποι πονοκεφάλων από το σεξ:

    • Ένας θαμπός πόνος στο κεφάλι και το λαιμό που εντείνεται καθώς αυξάνεται ο σεξουαλικός ενθουσιασμός
    • Ένας ξαφνικός, σοβαρός, παλλόμενος πονοκέφαλος που εμφανίζεται λίγο πριν ή τη στιγμή του οργασμού

    Σε μερικούς ανθρώπους, και οι δύο τύποι πονοκεφάλων συνδυάζονται. Οι περισσότεροι πονοκέφαλοι από το σεξ διαρκούν τουλάχιστον μερικά λεπτά. Άλλοι μπορεί να μείνουν για ώρες ή ακόμα και δύο έως τρεις ημέρες. Πολλοί άνθρωποι που έχουν πονοκεφάλους από το σεξ θα τους βιώνουν για διάστημα μερικών μηνών και μετά μπορεί να περάσουν για ένα χρόνο ή περισσότερο χωρίς να έχουν πονοκεφάλους από το σεξ. Έως και οι μισοί από όλους τους ανθρώπους με σεξουαλικούς πονοκεφάλους τους βιώνουν κατά τη διάρκεια περίπου έξι μηνών. Μερικοί άνθρωποι μπορεί να έχουν μόνο μία επίθεση κατά τη διάρκεια της ζωής τους.

    Οι σεξουαλικοί πονοκέφαλοι συνήθως δεν προκαλούν ανησυχία. 

    ΑΙΤΙΑ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΣΕΞ

    Οποιοσδήποτε τύπος σεξουαλικής δραστηριότητας που οδηγεί σε οργασμό μπορεί να προκαλέσει πονοκεφάλους από το σεξ. Οι πονοκέφαλοι σεξουαλικής επαφής με απότομη έναρξη και αργή ανάπτυξη μπορεί να είναι πρωτογενείς διαταραχές κεφαλαλγίας που δεν σχετίζονται με καμία υποκείμενη πάθηση.

    Οι σεξουαλικοί πονοκέφαλοι που εμφανίζονται ξαφνικά είναι πιο πιθανό να σχετίζονται με:

    • Διεύρυνση ή φυσαλίδα στο τοίχωμα μιας αρτηρίας μέσα στο κεφάλι σας (ενδοκρανιακό ανεύρυσμα)
    • Μια ανώμαλη σύνδεση μεταξύ αρτηριών και φλεβών στον εγκέφαλο (αρτηριοφλεβική δυσπλασία) που αιμορραγεί στον χώρο γεμάτο με νωτιαίο υγρό μέσα και γύρω από τον εγκέφαλο
    • Αιμορραγία στο τοίχωμα μιας αρτηρίας που οδηγεί στον εγκέφαλο
    • Εγκεφαλικό
    • Στεφανιαία νόσο
    • Χρήση ορισμένων φαρμάκων, όπως αντισυλληπτικά
    • Φλεγμονή από ορισμένες λοιμώξεις

    Οι σεξουαλικοί πονοκέφαλοι που σχετίζονται με απώλεια συνείδησης, έμετο, δυσκαμψία του αυχένα, άλλα νευρολογικά συμπτώματα και έντονος πόνος που διαρκεί περισσότερο από 24 ώρες είναι πιο πιθανό να οφείλονται σε μια υποκείμενη αιτία.

    sex for health

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΣΕΞ

    Οι πονοκέφαλοι του σεξ μπορεί να επηρεάσουν οποιονδήποτε.

    Αλλά οι παράγοντες κινδύνου για αυτούς τους πονοκεφάλους περιλαμβάνουν:

    • Άρρεν φύλο. Οι άνδρες είναι πιο επιρρεπείς σε πονοκεφάλους σεξ.
    • Ιστορικό ημικρανιών. Το να είστε επιρρεπής σε ημικρανίες αυξάνει τον κίνδυνο για σεξουαλικούς πονοκεφάλους.

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΣΕΞ

    Μερικές φορές οι πονοκέφαλοι του σεξ μπορούν να προληφθούν με τη διακοπή της σεξουαλικής δραστηριότητας πριν από τον οργασμό.

    Η ανάληψη ενός πιο παθητικού ρόλου κατά τη διάρκεια του σεξ μπορεί επίσης να βοηθήσει.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΣΕΞ

    Ο γιατρός σας πιθανότατα θα συστήσει απεικόνιση εγκεφάλου.

    • Απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI). Μια μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου μπορεί να βοηθήσει στην ανίχνευση τυχόν υποκείμενων αιτιών για τον πονοκέφαλό σας. Κατά τη διάρκεια της εξέτασης μαγνητικής τομογραφίας, ένα μαγνητικό πεδίο και τα ραδιοκύματα χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία εικόνων διατομής των δομών του εγκεφάλου σας.
    • Αξονική τομογραφία (CT). Σε ορισμένες περιπτώσεις, ειδικά εάν ο πονοκέφαλος σας εμφανίστηκε λιγότερο από 48 έως 72 ώρες πριν, μπορεί να γίνει αξονική τομογραφία του εγκεφάλου. Η αξονική τομογραφία χρησιμοποιεί μια μονάδα ακτίνων Χ που περιστρέφεται γύρω από το σώμα σας και έναν υπολογιστή για να δημιουργήσει εικόνες διατομής του εγκεφάλου σας.
    • Μαγνητική αγγειογραφία (MRA) και υπολογιστική (CT) αγγειογραφία. Αυτές οι εξετάσεις απεικονίζουν τα αιμοφόρα αγγεία που οδηγούν στον εγκέφαλο και το λαιμό σας και μέσα στο εσωτερικό του.

    Ο γιατρός σας μπορεί επίσης να παραγγείλει εγκεφαλική αγγειογραφία, μια εξέταση που μπορεί να δείξει τις αρτηρίες του λαιμού και του εγκεφάλου. Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει το πέρασμα ενός λεπτού, εύκαμπτου σωλήνα μέσω ενός αιμοφόρου αγγείου, από τη βουβωνική χώρα, σε μια αρτηρία στο λαιμό. Σκιαγραφικό εγχέεται στον σωλήνα για να επιτρέψει σε μια μηχανή ακτίνων Χ να δημιουργήσει μια εικόνα των αρτηριών στο λαιμό και τον εγκέφαλό σας.

    Μερικές φορές χρειάζεται και οσφυονωτιαία παρακέντηση, ειδικά, εάν ο πονοκέφαλος ξεκίνησε απότομα και πολύ πρόσφατα και η απεικόνιση του εγκεφάλου είναι φυσιολογική. Με αυτή τη διαδικασία, ο γιατρός αφαιρεί μια μικρή ποσότητα του υγρού που περιβάλλει τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό σας. Το δείγμα υγρού μπορεί να δείξει εάν υπάρχει αιμορραγία ή μόλυνση. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΣΕΞ

    Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο πρώτος πονοκέφαλος του σεξ μπορεί να είναι και ο μόνος σας. Ορισμένοι πονοκέφαλοι του σεξ βελτιώνονται γρήγορα, επομένως ο πόνος εξαφανίζεται πριν μπορέσει να λειτουργήσει οποιοδήποτε αναλγητικό.

    Προληπτικά φάρμακα: Εάν έχετε ιστορικό πονοκεφάλων σεξουαλικής επαφής και δεν υπάρχει υποκείμενη αιτία, ο γιατρός σας μπορεί να σας συστήσει να λαμβάνετε τακτικά προληπτικά φάρμακα.

    Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Καθημερινά φάρμακα. Οι βήτα αποκλειστές, για παράδειγμα, η προπρανολόλη ή η μετοπρολόλη, που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης, της στεφανιαίας νόσου και της ημικρανίας μπορούν να λαμβάνονται καθημερινά για την πρόληψη των σεξουαλικών πονοκεφάλων. Συνιστώνται μόνο εάν έχετε συχνές ή παρατεταμένες επιθέσεις.
    • Περιστασιακά φάρμακα. Η ινδομεθακίνη, ένα αντιφλεγμονώδες ή μία από τις τριπτάνες, μια κατηγορία φαρμάκων κατά της ημικρανίας, μπορεί να ληφθεί μία ώρα πριν το σεξ για την πρόληψη των πονοκεφάλων.

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τη σεξουαλική υγεία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τη σεξουαλική υγεία

    Why does sex give me a headache

    Διαβάστε, επίσης,

    Χλαμυδιακές σεξουαλικά μεταδιδόμενες παθήσεις

    Διαταραχές της στύσης

    Ελέγξτε τις ορμόνες της σεξουαλικής ορμής

    Τα παιδιά πρέπει να μαθαίνουν για το σεξ

    Κρέμα για να μεγαλώσετε το πέος σας

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Σεξ μέχρι θανάτου

    Πώς να κάνετε σεξ αν έχετε αρθρίτιδα

    Γιατί οι άντρες κοιμούνται μετά το σεξ

    Αφροδισιακή σούπα

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για το σεξ

    Να κοιμάστε γυμνοί

    Είναι ακίνδυνα τα φυτικά βιάγκρα;

    Διατροφή για καλύτερο σεξ

    Κάντε θεραπεία με σεξ

    Συμπληρώματα διατροφής για καλύτερη σεξουαλική ζωή στους άνδρες

    Ασκήσεις για καλύτερο σεξ

    Όσα δεν πρέπει να κάνετε μετά το σεξ

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σεξ

    Το άγχος στη δουλειά σκοτώνει το σεξ

    Ποιες γυναίκες επαγγελματίες είναι καλύτερες στο σεξ

    Απολαυστικό σεξ με φωνές

    Κάντε συχνά σεξ

    Οι κοντοί άντρες είναι καλύτεροι στο σεξ

    Οι πιο σεξουαλικές γυναίκες

    Σεξουαλικές φαντασιώσεις

    Τι να προσέχετε όταν κάνετε σεξ

    Πόσο πρέπει να διαρκεί το ιδανικό σεξ

    Χρήσιμες πληροφορίες για το πέος

    Αυτό είναι το καλύτερο σεξ

    www.emedi.gr

     

  • Δηλητηρίαση από αρσενικό Δηλητηρίαση από αρσενικό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δηλητηρίαση από αρσενικό

    Δηλητηρίαση από αρσενικό είναι τοξική κατάσταση που προκαλείται από έκθεση στο αρσενικό.

    Χαρακτηριστικά:

    • Αίσθημα κόμπου στο λαιμό
    • Δυσφαγία 
    • Καυστικό άλγος στο γαστρεντερικό
    • Έμετοι 
    • Διάρροια 
    • Αφυδάτωση 
    • Πνευμονικό οίδημα
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Ηπατική ανεπάρκεια 

    Συνήθης πορεία - οξεία, χρόνια. 

    Η δηλητηρίαση από αρσενικό είναι μια ιατρική κατάσταση που εμφανίζεται λόγω των αυξημένων επιπέδων αρσενικού στον οργανισμό. Εάν η δηλητηρίαση από αρσενικό συμβεί σε σύντομο χρονικό διάστημα, τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν έμετο, κοιλιακό άλγος, εγκεφαλοπάθεια και υδαρή διάρροια που περιέχει αίμα. Η μακροχρόνια έκθεση μπορεί να οδηγήσει σε πάχυνση του δέρματος, σκουρότερο δέρμα, κοιλιακό άλγος, διάρροια, καρδιακές παθήσεις, μούδιασμα και καρκίνο. Ο πιο συνηθισμένος λόγος για μακροχρόνια έκθεση είναι το μολυσμένο πόσιμο νερό. Τα υπόγεια ύδατα τις περισσότερες φορές μολύνονται φυσικά. Ωστόσο, μπορεί επίσης να προκύψει μόλυνση από την εξόρυξη ή τη γεωργία. Μπορεί, επίσης, να βρεθεί στο έδαφος και στον αέρα. Τα συνιστώμενα επίπεδα στο νερό είναι μικρότερα από 10–50 μg/L (10–50 μέρη ανά δισεκατομμύριο). Άλλες οδοί έκθεσης περιλαμβάνουν τοποθεσίες τοξικών αποβλήτων και τα φάρμακα. Οι περισσότερες περιπτώσεις δηλητηρίασης είναι τυχαίες. Το αρσενικό δρα αλλάζοντας τη λειτουργία περίπου 200 ενζύμων. Η διάγνωση γίνεται με εξέταση των ούρων, του αίματος ή των μαλλιών. Η πρόληψη γίνεται με τη χρήση νερού που δεν περιέχει υψηλά επίπεδα αρσενικού. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τη χρήση ειδικών φίλτρων ή με τη χρήση βρόχινου νερού.

    Για οξείες δηλητηριάσεις, η αντιμετώπιση της αφυδάτωσης είναι σημαντική. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί διμερκαπτοηλεκτρικό οξύ ή σουλφονικό διμερκαπτοπροπάνιο, ενώ δε συνιστάται η διμερκαπρόλη.

    Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί η αιμοκάθαρση.

    Μέσω του πόσιμου νερού, περισσότεροι από 200 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως εκτίθενται σε υψηλότερα από τα ασφαλή επίπεδα αρσενικού. Οι περιοχές που επλήγησαν περισσότερο είναι το Μπαγκλαντές και η Δυτική Βεγγάλη. Η έκθεση είναι επίσης πιο συχνή σε άτομα χαμηλού εισοδήματος και μειονότητες.

    Η οξεία δηλητηρίαση είναι ασυνήθιστη. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗΣ ΜΕ ΑΡΣΕΝΙΚΟ

    Τα συμπτώματα της δηλητηρίασης από αρσενικό ξεκινούν με πονοκεφάλους, σύγχυση, σοβαρή διάρροια και υπνηλία. Καθώς αναπτύσσεται η δηλητηρίαση, μπορεί να εμφανιστούν σπασμοί και αλλαγές στη μελάγχρωση των νυχιών που ονομάζονται leukonychia striata (γραμμές του Mees ή οι ς). Όταν η δηλητηρίαση γίνεται οξεία, τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν διάρροια, έμετο, έμετο με αίμα, αίμα στα ούρα, μυϊκές κράμπες, απώλεια μαλλιών, πόνο στο στομάχι και περισσότερους σπασμούς. Τα όργανα του σώματος που συνήθως προσβάλλονται από δηλητηρίαση από αρσενικό είναι οι πνεύμονες, το δέρμα, τα νεφρά και το ήπαρ. Το τελικό αποτέλεσμα της δηλητηρίασης από αρσενικό είναι το κώμα και ο θάνατος. Το αρσενικό σχετίζεται με τις καρδιακές παθήσεις (καρδιαγγειακή νόσο που σχετίζεται με την υπέρταση), τον καρκίνο, το εγκεφαλικό (αγγειακά εγκεφαλικά νοσήματα), τις χρόνιες παθήσεις του κατώτερου αναπνευστικού και τον διαβήτη. Οι δερματικές επιδράσεις μπορεί να περιλαμβάνουν καρκίνο του δέρματος μακροπρόθεσμα, αλλά συχνά πριν από τον καρκίνο του δέρματος υπάρχουν διαφορετικές δερματικές βλάβες. Άλλες επιδράσεις μπορεί να περιλαμβάνουν σκουρόχρωμο δέρμα και πάχυνση του δέρματος. Η χρόνια έκθεση στο αρσενικό σχετίζεται με ανεπάρκεια βιταμίνης Α, η οποία σχετίζεται με καρδιακές παθήσεις και νυχτερινή τύφλωση. Η οξεία ελάχιστη θανατηφόρα δόση αρσενικού στους ενήλικες εκτιμάται ότι είναι 70 έως 200 mg ή 1 mg/kg/ημέρα.

    Καρκίνος και αρσενικό
     
    Το αρσενικό αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου. Η έκθεση σχετίζεται με καρκίνο του δέρματος, των πνευμόνων, του ήπατος και των νεφρών μεταξύ άλλων. Οι μεταλλαξιογόνες επιδράσεις του μπορεί να εξηγηθούν από την παρέμβαση στην επιδιόρθωση της εκτομής βάσης και νουκλεοτιδίου, τελικά μέσω της αλληλεπίδρασης με τις δομές των δακτύλων ψευδαργύρου. Το διμεθυλαρσινικό οξύ, DMA(V), προκαλεί σπασίματα της μονής έλικας του DNA που προκύπτουν από την αναστολή των επισκευαστικών ενζύμων σε επίπεδα από 5 έως 100 mM σε ανθρώπινα επιθηλιακά κύτταρα τύπου II. Το DMA(III) είναι, επίσης, άμεσα γονιδιοτοξικό με την πραγματοποίηση σχισμών σε υπερτυλιγμένο DNA ΦΧ174. Η αυξημένη έκθεση σε αρσενικό σχετίζεται με αυξημένη συχνότητα χρωμοσωμικών ανωμαλιών, μικροπυρήνων και ανταλλαγών των αδελφών χρωματιδίων. Μια εξήγηση για τις χρωμοσωμικές εκτροπές είναι η ευαισθησία της πρωτεΐνης τουμπουλίνης και της μιτωτικής ατράκτου στο αρσενικό. Οι ιστολογικές παρατηρήσεις επιβεβαιώνουν τις επιδράσεις στην κυτταρική ακεραιότητα, το σχήμα και την κίνηση. Το DMA(III) είναι σε θέση να σχηματίζει αντιδραστικά είδη οξυγόνου (ROS) μέσω αντίδρασης με το μοριακό οξυγόνο. Οι μεταβολίτες που προκύπτουν είναι η ρίζα διμεθυλαρσενικού και η ρίζα διμεθυλαρσενικού υπεροξυλίου. Τόσο το DMA(III) όσο και το DMA(V) απελευθερώνουν σίδηρο από τη σπλήνα, καθώς και από τη φερριτίνη του ανθρώπινου ήπατος εάν χορηγούνταν ταυτόχρονα με ασκορβικό οξύ. Έτσι, ο σχηματισμός ROS μπορεί να προωθηθεί. Επιπλέον, το αρσενικό μπορεί να προκαλέσει οξειδωτικό στρες εξαντλώντας τα αντιοξειδωτικά του κυττάρου, ειδικά αυτά που περιέχουν ομάδες θειόλης. Η συσσώρευση ROS όπως τα παραπάνω και ριζών υδροξυλίου, ριζών υπεροξειδίου και υπεροξειδίου του υδρογόνου προκαλεί ανώμαλη γονιδιακή έκφραση σε χαμηλές συγκεντρώσεις και βλάβες λιπιδίων, πρωτεϊνών και DNA σε υψηλότερες συγκεντρώσεις που τελικά οδηγούν σε κυτταρικό θάνατο. Τα επίπεδα της 8-υδροξυ-2'-δεοξυγουανοσίνης στα ούρα (ως βιοδείκτης βλάβης του DNA του ROS) αυξάνουν μετά από χορήγηση DMA(V). Τα υπεροξείδια των λιπιδίων του ορού (LPO) σε άτομα που εκτείθενται σε αρσενικό συσχετίζονται με τα επίπεδα ανόργανου αρσενικού και μεθυλιωμένων μεταβολιτών στο αίμα και αντιστρόφως συσχετίίζονται με τα επίπεδα μη πρωτεϊνικού σουλφυδρυλίου (NPSH) στο αίμα. Υπάρχει συσχέτιση των επιπέδων As στο αίμα με τα επίπεδα των αντιδραστικών οξειδωτικών στο πλάσμα και μια αντίστροφη σχέση με τα αντιοξειδωτικά του πλάσματος. Η μεθυλίωση μπορεί στην πραγματικότητα να είναι μια οδός αποτοξίνωσης όσον αφορά το οξειδωτικό στρες: τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όσο χαμηλότερη ήταν η ικανότητα μεθυλίωσης As, τόσο χαμηλότερο ήταν το επίπεδο της αντιοξειδωτικής ικανότητας πλάσματος. Όπως αναθεωρήθηκε από τον Kitchin (2001), η θεωρία του οξειδωτικού στρες παρέχει μια εξήγηση για τις προτιμώμενες θέσεις όγκου που συνδέονται με την έκθεση σε αρσενικό. Λαμβάνοντας υπόψη ότι υπάρχει υψηλή μερική πίεση οξυγόνου στους πνεύμονες και το DMA(III) εκκρίνεται σε αέρια κατάσταση μέσω των πνευμόνων, αυτό φαίνεται να είναι ένας εύλογος μηχανισμός για την ευπάθεια. Το γεγονός ότι το DMA παράγεται με μεθυλίωση στο ήπαρ, εκκρίνεται μέσω των νεφρών και αργότερα αποθηκεύεται στην ουροδόχο κύστη, ευθύνεται για τους άλλους εντοπισμούς των όγκων. Όσον αφορά τη μεθυλίωση του DNA, προκύπτει από την αλληλεπίδραση του As με μεθυλοτρανσφεράσες που οδηγεί σε αδρανοποίηση των ογκοκατασταλτικών γονιδίων μέσω υπερμεθυλίωσης. Άλλοι δηλώνουν ότι η υπομεθυλίωση μπορεί να συμβεί λόγω έλλειψης SAM που οδηγεί σε ανώμαλη ενεργοποίηση των γονιδίων. Η έκθεση των πνευμόνων σε αρσενικό προκαλεί οκτώ διαφορετικά θραύσματα DNA με ευαίσθησία στη μεθυλίωση. Έξι από τα θραύσματα είναι υπερ- και δύο από αυτά είναι υπομεθυλιωμένα. Υπάρχουν υψηλότερα επίπεδα mRNA μεθυλτρανσφεράσης DNA και ενζυμική δραστηριότητα. Oi αλλιωμένοι αυξητικοί παράγοντες οδηγούν στον πολλαπλασιασμό των κυττάρων και συνεπώς στην καρκινογένεση. Από παρατηρήσεις, είναι γνωστό ότι η χρόνια δηλητηρίαση από αρσενικό χαμηλής δόσης μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη ανοχή στην οξεία τοξικότητά του. Τα κύτταρα GLC4/Sb30 του όγκου του πνεύμονα που υπερεκφράζουν το MRP1 συσσωρεύουν ελάχιστα αρσενικό. Αυτό προκαλείται μέσω της εξαρτώμενης από το MRP-1 εκροής. Η εκροή απαιτεί GSH, αλλά όχι σχηματισμό συμπλόκου As-GSH. Αν και έχουν προταθεί πολλοί μηχανισμοί, δε μπορεί να δοθεί συγκεκριμένο μοντέλο για τους μηχανισμούς της χρόνιας δηλητηρίασης από αρσενικό. Τα επικρατούντα γεγονότα τοξικότητας και καρκινογένεσης μπορεί να είναι αρκετά ειδικά για κάθε ιστό. Η τρέχουσα συναίνεση σχετικά με τον τρόπο καρκινογένεσης είναι ότι δρα κυρίως ως προαγωγέας όγκου. 
     
    ΑΙΤΙΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗΣ ΜΕ ΑΡΣΕΝΙΚΟ
    • Πεντασθενές άλας του αρσενικού
    • Τρισθενές άλας του αρσενικού 
    • Αέρια αρσενικού 
    Το οργανικό αρσενικό είναι λιγότερο επιβλαβές από το ανόργανο αρσενικό. Τα θαλασσινά είναι μια κοινή πηγή του λιγότερο τοξικού οργανικού αρσενικού με τη μορφή αρσενοβεταΐνης. Το αρσενικό που αναφέρθηκε το 2012 σε χυμό φρούτων και ρύζι από την Consumer Reports ήταν κυρίως ανόργανο αρσενικό. Λόγω της υψηλής τοξικότητάς του, το αρσενικό χρησιμοποιείται σπάνια στον δυτικό κόσμο, αν και στην Ασία εξακολουθεί να είναι ένα δημοφιλές φυτοφάρμακο. Το αρσενικό απαντάται κυρίως επαγγελματικά στην τήξη μεταλλευμάτων ψευδαργύρου και χαλκού.
    • Πόσιμο νερό:

    Το αρσενικό βρίσκεται φυσικά στα υπόγεια ύδατα και παρουσιάζει σοβαρές απειλές για την υγεία όταν υπάρχουν υψηλές ποσότητες. Η χρόνια δηλητηρίαση από αρσενικό προκύπτει από την κατανάλωση μολυσμένου νερού πηγαδιών για μεγάλο χρονικό διάστημα. Πολλοί υδροφορείς περιέχουν υψηλή συγκέντρωση αλάτων αρσενικού. Οι κατευθυντήριες γραμμές του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για την ποιότητα του πόσιμου νερού καθιέρωσαν το 1993 μια κατευθυντήρια τιμή 0,01 mg/L (10 μέρη ανά δισεκατομμύριο) για τα μέγιστα επίπεδα ρύπανσης αρσενικού στο πόσιμο νερό. Πιο πρόσφατα ευρήματα δείχνουν ότι η κατανάλωση νερού με επίπεδα τόσο χαμηλά όσο 0,00017 mg/L (0,17 μέρη ανά δισεκατομμύριο) για μεγάλες χρονικές περιόδους μπορεί να οδηγήσει σε αρσενίκωση. Η υπηρεσία προστασίας των ΗΠΑ ποσοτικοποίησε ότι η διά βίου έκθεση σε αρσενικό στο πόσιμο νερό σε συγκεντρώσεις 0,0017 mg/L (1,7 ppb), 0,00017 mg/L και 0,000017 mg/L σχετίζονται με κίνδυνο καρκίνου του δέρματος κατά τη διάρκεια της ζωής τους από 1 στι; 10.000, 1 στις 100.000 και 1 στσ 1.000.000 αντίστοιχα. Ο ΠΟΥ υποστηρίζει ότι ένα επίπεδο νερού 0,01 mg/L (10 ppb) ενέχει κίνδυνο 6 στις 10.000 πιθανότητες για κίνδυνο καρκίνου του δέρματος σε όλη τη ζωή και υποστηρίζει ότι αυτό το επίπεδο κινδύνου είναι αποδεκτό. Ένα από τα χειρότερα περιστατικά δηλητηρίασης από αρσενικό μέσω του νερού των πηγαδιών συνέβη στο Μπαγκλαντές, το οποίο ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αποκάλεσε τη «μεγαλύτερη μαζική δηλητηρίαση πληθυσμού στην ιστορία» και αναγνωρίζεται ως μια σημαντική ανησυχία για τη δημόσια υγεία. Η μόλυνση στις ποτάμιες πεδιάδες Ganga-Brahmaputra στην Ινδία και Padma-Meghna στο Μπαγκλαντές έδειξε δυσμενείς επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία. Τεχνικές εξόρυξης, όπως η υδραυλική θραύση, μπορεί να κινητοποιήσουν το αρσενικό στα υπόγεια ύδατα και τους υδροφόρους ορίζοντες λόγω της ενισχυμένης μεταφοράς μεθανίου και των επακόλουθων αλλαγών στις συνθήκες οξειδοαναγωγής, και να εγχύουν υγρό που περιέχει επιπλέον αρσενικό. Το Γεωλογικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ εκτιμά ότι η μέση συγκέντρωση υπόγειων υδάτων είναι 1 μg/L ή λιγότερο, αν και ορισμένοι υπόγειοι υδροφόροι ορίζοντες, ιδιαίτερα στις δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες, μπορεί να περιέχουν πολύ υψηλότερα επίπεδα. Για παράδειγμα, τα διάμεση επίπεδα στη Νεβάδα ήταν περίπου 8 μg/L, αλλά επίπεδα φυσικού αρσενικού έως και 1000 μg/L έχουν μετρηθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες στο πόσιμο νερό. Γεωθερμικά ενεργές ζώνες, όπως στη Χαβάη και στο Εθνικό Πάρκο Yellowstone, στις ΗΠΑ  έχουν υψηλότερα επίπεδα αρσενικού. Το αρσενικό είναι δε χωράει εύκολα στα πλέγματα των κοινών ορυκτών που σχηματίζουν πετρώματα. Οι συγκεντρώσεις του αρσενικού είναι υψηλές κυρίως στα γεωθερμικά νερά που εκπλένουν τα ηπειρωτικά πετρώματα. Το αρσενικό σε θερμά γεωθερμικά ρευστά μέρη αποδείχθηκε ότι προέρχεται κυρίως από την έκπλυση των πετρωμάτων στο Εθνικό Πάρκο Yellowstone, στο Wyoming των ΗΠΑ, παρά από μάγματα. Στις δυτικές ΗΠΑ, υπάρχουν εισροές As (αρσενικού) στα υπόγεια και επιφανειακά ύδατα από γεωθερμικά ρευστά μέσα και κοντά στο Εθνικό Πάρκο Yellowstone, και σε άλλες δυτικές περιοχές. Τα υπόγεια ύδατα που σχετίζονται με ηφαιστειακά πετρώματα στην Καλιφόρνια περιέχουν As σε συγκεντρώσεις που κυμαίνονται έως και 48.000 μg/L, με κύρια πηγή τα θειούχα ορυκτά που φέρουν As. Τα γεωθερμικά νερά της Δομινίκας στις Μικρές Αντίλλες περιέχουν επίσης συγκεντρώσεις As >50 μg/L. Γενικά, το αρσενικό συσσωρεύεται σε διαφοροποιημένα μάγματα και σε άλλες δυτικές περιοχές με ορυκτά, όπως στο Κονέκτικατ των Η.Π.Α. και στην Πενσυλβάνια, όπου οι συγκεντρώσεις As στο νερό σε εγκαταλελειμμένα ορυχεία ανθρακίτη κυμαίνονται από <0,03 έως 15 μg/L και από εγκαταλελειμμένα ορυχεία ασφάλτου, από 0,10 έως 64 μg/L, με το 10% των δειγμάτων να υπερβαίνει τα όρια της Υπηρεσίας Προστασίας Περιβάλλοντος των Ηνωμένων Πολιτειών των 10 μg/L. το Wisconsin, οι συγκεντρώσεις As   σε ψαμμίτη και δολομίτη είναι τόσο υψηλές όσο 100 μg/L. Η οξείδωση του πυρίτη είναι η πιθανή πηγή του As. Στο Πιεμόντε της Πενσυλβάνια και το Νιου Τζέρσεϋ, τα υπόγεια ύδατα περιέχουν υψηλά επίπεδα As. Τα νερά εγχώριων πηγαδιών στην Πενσυλβάνια περιέχουν έως και 65 μg/L, ενώ στο Νιου Τζέρσεϋ η υψηλότερη συγκέντρωση που μετρήθηκε πρόσφατα είναι 215 μg/L.

    • Τροφή

     Από την τροφή λαμβάνεται μιαα μέση πρόσληψη 3,2 μg/ημέρα, με εύρος 1–20 μg/ημέρα. Τα τρόφιμα περιέχουν, επίσης, πολλές οργανικές ενώσεις αρσενικού. Οι βασικές οργανικές ενώσεις αρσενικού που μπορούν να βρεθούν τακτικά στα τρόφιμα (ανάλογα με τον τύπο τροφής) περιλαμβάνουν το μονομεθυλαρσονικό οξύ (MMAsV), το διμεθυλαρσινικό οξύ (DMAsV), την αρσενοβεταϊνη, την αρσενοχολίνη, τα αρσενοσάκχαρα και τα αρσενολιπίδια. Το DMAsV ή το MMAsV μπορεί να βρεθεί σε διάφορους τύπους ψαριών, καβουριών και μαλακίων, αλλά συχνά σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Η αρσενοβεταΐνη είναι η κύρια μορφή αρσενικού στα θαλάσσια ζώα και, από όλες τις απόψεις, θεωρείται μια ένωση που δεν είναι τοξική από την ανθρώπινη κατανάλωση. Η αρσενοχολίνη, η οποία βρίσκεται κυρίως στις γαρίδες, είναι χημικά παρόμοια με την αρσενοβεταΐνη και θεωρείται ότι είναι «ουσιαστικά μη τοξική». Αν και η αρσενοβεταΐνη έχει μελετηθεί ελάχιστα, οι διαθέσιμες πληροφορίες δείχνουν ότι δεν είναι μεταλλαξιογόνος, ανοσοτοξική ή εμβρυοτοξική. Αρσενοσάκχαρα και αρσενολιπίδια έχουν εντοπιστεί. Η έκθεση σε αυτές τις ενώσεις και οι τοξικολογικές επιπτώσεις μελετώνται επί του παρόντος. Τα αρσενοσάκχαρα ανιχνεύονται κυρίως στα φύκια, αλλά βρίσκονται επίσης σε μικρότερο βαθμό στα θαλάσσια μαλάκια. Τα αρσενοσάκχαρα είναι σημαντικά λιγότερο τοξικά από τους μεταβολίτες του ανόργανου αρσενικού και του τρισθενούς μεθυλιωμένου αρσενικού. Έχει βρεθεί ότι το ρύζι είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στη συσσώρευση αρσενικού από το έδαφος. Το ρύζι που καλλιεργείται στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει κατά μέσο όρο 260 ppb αρσενικό, σύμφωνα με μια μελέτη. αλλά η πρόσληψη αρσενικού στις ΗΠΑ παραμένει πολύ κάτω από τα συνιστώμενα από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας όρια. Η Κίνα έχει θέσει ένα πρότυπο για τα όρια αρσενικού στα τρόφιμα (150 ppb), καθώς τα επίπεδα στο ρύζι υπερβαίνουν τα επίπεδα του νερού. Το αρσενικό είναι ένα πανταχού παρόν στοιχείο στο  πόσιμο νερό. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, επίπεδα αρσενικού που είναι πάνω από τα φυσικά επίπεδα, αλλά εξακολουθούν να είναι πολύ κάτω από τα επίπεδα κινδύνου που ορίζονται στα ομοσπονδιακά πρότυπα ασφάλειας, έχουν ανιχνευθεί σε κοτόπουλα που εκτρέφονται στο εμπόριο. Η πηγή του αρσενικού φαίνεται να είναι τα πρόσθετα ζωοτροφών roxarsone και nitarsone, τα οποία χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο της παρασιτικής μόλυνσης κοκκιδίωσης καθώς και για την αύξηση του βάρους και του χρωματισμού του δέρματος των πουλερικών. Υψηλά επίπεδα ανόργανου αρσενικού φέρεται να βρέθηκαν σε 83 κρασιά της Καλιφόρνια το 2015.

    • Έδαφος

    Η έκθεση στο αρσενικό στο έδαφος μπορεί να συμβεί μέσω πολλαπλών οδών. Σε σύγκριση με την πρόσληψη φυσικού αρσενικού από το νερό και τη διατροφή, το αρσενικό του εδάφους αποτελεί μόνο ένα μικρό κλάσμα της πρόσληψης.

    Αέρας

    Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (2000) αναφέρει ότι τα επίπεδα αρσενικού στον αέρα κυμαίνονται από 0–1 ng/m3 σε απομακρυσμένες περιοχές, 0,2–1,5 ng/m3 σε αγροτικές περιοχές, 0,5–3 ng/m3 στις αστικές περιοχές και έως περίπου 50 ng /m3 κοντά σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Με βάση αυτά τα δεδομένα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (2000) εκτίμησε ότι σε σχέση με τα τρόφιμα, το κάπνισμα τσιγάρων, το νερό και το έδαφος, ο αέρας συμβάλλει λιγότερο από το 1% της συνολικής έκθεσης σε αρσενικό.

    Φυτοφάρμακα

    Η χρήση φυτοφαρμάκων αρσενικού και μολύβδου έχει εξαλειφθεί αποτελεσματικά για περισσότερα από 50 χρόνια. Ωστόσο, λόγω της περιβαλλοντικής ανθεκτικότητας των φυτοφαρμάκων, εκτιμάται ότι εκατομμύρια στρέμματα γης εξακολουθούν να είναι μολυσμένα με υπολείμματα αρσενικού και μολύβδου. Αυτό παρουσιάζει μια δυνητικά σημαντική ανησυχία για τη δημόσια υγεία σε ορισμένες περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών (π.χ. Νιου Τζέρσεϊ, Ουάσιγκτον και Ουισκόνσιν), όπου μεγάλες εκτάσεις γης που χρησιμοποιήθηκαν ιστορικά ως οπωρώνες έχουν μετατραπεί σε οικιστικές κατασκευές. Υπάρχουν ακόμη ορισμένες σύγχρονες χρήσεις φυτοφαρμάκων με βάση το αρσενικό. Ο χρωμιωμένος αρσενικός χαλκός (CCA) έχει καταχωρηθεί για χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες από τη δεκαετία του 1940 ως συντηρητικό ξύλου, προστατεύοντας το ξύλο από έντομα και μικροβιακούς παράγοντες. Το 2003, οι κατασκευαστές CCA καθιέρωσαν την εθελοντική ανάκληση χρήσεων ξύλου επεξεργασμένου με CCA. Η τελική έκθεση EPA 2008 ανέφερε ότι το CCA εξακολουθεί να εγκρίνεται για χρήση σε μη οικιακές εφαρμογές, όπως σε θαλάσσιες εγκαταστάσεις (πασσάλους και κατασκευές), στύλους κοινής ωφελείας και κατασκευές αυτοκινητοδρόμων με άμμο.

    • Τήξη χαλκού

    Οι μελέτες έκθεσης στη βιομηχανία τήξης χαλκού είναι πολύ πιο εκτεταμένες και έχουν καθιερώσει οριστικούς δεσμούς μεταξύ του αρσενικού, ενός υποπροϊόντος της τήξης χαλκού, και του καρκίνου του πνεύμονα μέσω εισπνοής. Οι δερματικές και νευρολογικές επιδράσεις είναι μεγάλες. 

    maxresdefault 59

    • Τήξη χαλκού

    Οι μελέτες έκθεσης στη βιομηχανία τήξης χαλκού είναι πολύ πιο εκτεταμένες και έχουν καθιερώσει οριστικούς δεσμούς μεταξύ του αρσενικού, ενός υποπροϊόντος της τήξης χαλκού, και του καρκίνου του πνεύμονα μέσω εισπνοής. Οι δερματικές και νευρολογικές επιδράσεις είναι μεγάλες. 

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

    Το αρσενικό παρεμβαίνει στην κυτταρική μακροζωΐα μέσω αλλοστερικής αναστολής ενός βασικού μεταβολικού ενζύμου την πυροσταφυλική αφυδρογονάση (PDH), το οποίο καταλύει την οξείδωση του πυροσταφυλικού σε ακετυλο-CoA από το NAD+. Με την αναστολή του ενζύμου, το ενεργειακό σύστημα του κυττάρου διαταράσσεται με αποτέλεσμα την κυτταρική απόπτωση. Βιοχημικά, το αρσενικό εμποδίζει τη χρήση θειαμίνης με αποτέλεσμα μια κλινική εικόνα που μοιάζει με ανεπάρκεια θειαμίνης. Η δηλητηρίαση με αρσενικό μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα γαλακτικού οξέος και να οδηγήσει σε γαλακτική οξέωση. Τα χαμηλά επίπεδα καλίου στα κύτταρα αυξάνουν τον κίνδυνο να αντιμετωπίσετε ένα απειλητικό για τη ζωή πρόβλημα του καρδιακού ρυθμού από το τριοξείδιο του αρσενικού. Το αρσενικό στα κύτταρα διεγείρει σαφώς την παραγωγή υπεροξειδίου του υδρογόνου (H2O2). Όταν το H2O2 αντιδρά με ορισμένα μέταλλα, όπως ο σίδηρος ή το μαγγάνιο, παράγει μια εξαιρετικά δραστική ρίζα υδροξυλίου. Το ανόργανο τριοξείδιο του αρσενικού που βρίσκεται στα υπόγεια ύδατα επηρεάζει ιδιαίτερα τα ελεγχόμενα από τάση κανάλια καλίου, διακόπτοντας την κυτταρική ηλεκτρολυτική λειτουργία με αποτέλεσμα νευρολογικές διαταραχές, καρδιαγγειακά επεισόδια όπως παρατεταμένο διάστημα QT, ουδετεροπενία, υψηλή αρτηριακή πίεση, δυσλειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος και θάνατος. Η έκθεση στο αρσενικό παίζει βασικό ρόλο στην παθογένεση της αγγειακής ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας καθώς απενεργοποιεί τη συνθάση του ενδοθηλιακού μονοξειδίου του αζώτου, οδηγώντας σε μείωση της παραγωγής και της βιοδιαθεσιμότητας του μονοξειδίου του αζώτου. Επιπλέον, η χρόνια έκθεση σε αρσενικό προκαλεί υψηλό οξειδωτικό στρες, το οποίο μπορεί να επηρεάσει τη δομή και τη λειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος. Επιπλέον, η έκθεση σε αρσενικό έχει σημειωθεί ότι προκαλεί αθηροσκλήρωση αυξάνοντας τη συσσώρευση αιμοπεταλίων και μειώνοντας την ινωδόλυση. Επιπλέον, η έκθεση σε αρσενικό μπορεί να προκαλέσει αρρυθμία αυξάνοντας το διάστημα QT και επιταχύνοντας την κυτταρική υπερφόρτωση ασβεστίου. Η χρόνια έκθεση στο αρσενικό ρυθμίζει προς τα πάνω την έκφραση του παράγοντα νέκρωσης όγκου-α, της ιντερλευκίνης-1, του μορίου προσκόλλησης των αγγειακών κυττάρων και του αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα για την πρόκληση καρδιαγγειακής παθογένεσης. Το αρσενικό έχει επίσης αποδειχθεί ότι προκαλεί καρδιακή υπερτροφία ενεργοποιώντας ορισμένους μεταγραφικούς παράγοντες που εμπλέκονται στην παθολογική αναδιαμόρφωση της καρδιάς. Μελέτες ιστοκαλλιέργειας έδειξαν ότι οι ενώσεις του αρσενικού μπλοκάρουν και τα κανάλια IKr και Iks και, ταυτόχρονα, ενεργοποιούν τα κανάλια IK-ATP. Οι ενώσεις του αρσενικού διακόπτουν επίσης την παραγωγή ATP μέσω αρκετών μηχανισμών. Στο επίπεδο του κύκλου του κιτρικού οξέος, το αρσενικό αναστέλλει την πυροσταφυλική αφυδρογονάση και ανταγωνιζόμενος το φωσφορικό αποσυνδέει την οξειδωτική φωσφορυλίωση, αναστέλλοντας έτσι την ενεργειακά συνδεδεμένη μείωση του NAD+, τη μιτοχονδριακή αναπνοή και τη σύνθεση ATP. Η παραγωγή υπεροξειδίου του υδρογόνου είναι επίσης αυξημένη, η οποία μπορεί να σχηματίσει αντιδραστικά είδη οξυγόνου και οξειδωτικό στρες. Αυτές οι μεταβολικές παρεμβολές οδηγούν σε θάνατο από ανεπάρκεια οργάνων πολλαπλών συστημάτων, πιθανώς από νεκρωτικό κυτταρικό θάνατο και όχι από απόπτωση. Μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αιμορραγία. 

    ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ

    Το αρσενικό αναστέλλει όχι μόνο τον σχηματισμό ακετυλο-CoA αλλά και το ένζυμο ηλεκτρική αφυδρογονάση. Το αρσενικό μπορεί να αντικαταστήσει τα φωσφορικά σε πολλές αντιδράσεις. Είναι σε θέση να σχηματίσει Glc-6-αρσενικό in vitro. Ως εκ τούτου, έχει υποστηριχθεί ότι η εξοκινάση θα μπορούσε να ανασταλεί. (Τελικά αυτό μπορεί να είναι ένας μηχανισμός που οδηγεί σε μυϊκή αδυναμία σε χρόνια δηλητηρίαση από αρσενικό.) Στην αντίδραση αφυδρογονάσης 3-φωσφορικής γλυκεραλδεΰδης το αρσενικό επιτίθεται στο θειοεστέρα που συνδέεται με το ένζυμο. Το σχηματιζόμενο 1-αρσενο-3-φωσφογλυκερικό είναι ασταθές και υδρολύεται αυτόματα. Έτσι, ο σχηματισμός ATP στη γλυκόλυση αναστέλλεται ενώ παρακάμπτεται η αντίδραση της φωσφογλυκερικής κινάσης. (Επιπλέον, ο σχηματισμός του 2,3-διφωσφογλυκερικού στα ερυθροκύτταρα μπορεί να επηρεαστεί, ακολουθούμενος από υψηλότερη συγγένεια οξυγόνου της αιμοσφαιρίνης και στη συνέχεια ενισχυμένη κυάνωση.) και συνθέτουν 5'-διαρσενικά αδενοσίνη από ADP και αρσενικό παρουσία ηλεκτρικού. Έτσι, με διάφορους μηχανισμούς το αρσενικό οδηγεί σε διαταραχή της κυτταρικής αναπνοής και στη συνέχεια σε μειωμένο σχηματισμό ΑΤΡ.

    Αυτό είναι σύμφωνο με την παρατηρούμενη μείωση του ATP των εκτεθειμένων κυττάρων και τα ιστοπαθολογικά ευρήματα μιτοχονδριακής και κυτταρικής διόγκωσης, μείωση γλυκογόνου στα ηπατικά κύτταρα και λιπώδη αλλαγή στο ήπαρ, την καρδιά και τα νεφρά. Υπάρχει ενισχυμένη αρτηριακή θρόμβωση, αυξήσεις των επιπέδων σεροτονίνης, της θρομβοξάνης Α και των πρωτεϊνών προσκόλλησης στα αιμοπετάλια. Η επίδραση στο αγγειακό ενδοθήλιο μπορεί τελικά να προκληθεί από το επαγόμενο από το αρσενικό σχηματισμό μονοξειδίου του αζώτου. Αποδείχθηκε ότι οι συγκεντρώσεις +3 As ουσιαστικά χαμηλότερες από τις συγκεντρώσεις που απαιτούνται για την αναστολή της λυσοσωμικής πρωτεάσης καθεψίνης L στη Β κυτταρική σειρά TA3 είναι επαρκείς για να πυροδοτήσουν την απόπτωση στην ίδια Β κυτταρική σειρά, ενώ η τελευταία είναι ένας μηχανισμός που μεσολαβεί για τα ανοσοκατασταλτικά αποτελέσματα. Οι δύο μορφές ανόργανου αρσενικού, ανηγμένο (τρισθενές As(III)) και οξειδωμένο (πεντασθενές As(V)), μπορούν να απορροφηθούν και να συσσωρευτούν σε ιστούς και σωματικά υγρά. Στο ήπαρ, ο μεταβολισμός του αρσενικού περιλαμβάνει ενζυματική και μη ενζυματική μεθυλίωση. Ο πιο συχνά απεκκρινόμενος μεταβολίτης (≥ 90%) στα ούρα είναι το διμεθυλαρσινικό οξύ ή το κακοδυλικό οξύ και το DMA(V). Το διμεθυλαρσενικό οξύ είναι επίσης γνωστό ως Agent Blue και χρησιμοποιήθηκε ως ζιζανιοκτόνο στον αμερικανικό πόλεμο στο Βιετνάμ. Στους ανθρώπους, το ανόργανο αρσενικό ανάγεται μη ενζυματικά από πεντοξείδιο σε τριοξείδιο, χρησιμοποιώντας γλουταθειόνη (GSH) ή μεσολαβείται από ένζυμα. Η αναγωγή του πεντοξειδίου του αρσενικού σε τριοξείδιο του αρσενικού αυξάνει την τοξικότητα και τη βιοδιαθεσιμότητά του και η μεθυλίωση λαμβάνει χώρα μέσω των ενζύμων μεθυλοτρανσφεράσης. Η S-αδενοσυλομεθειονίνη (SAM) μπορεί να χρησιμεύσει ως δότης μεθυλίου. Χρησιμοποιούνται διάφορα μονοπάτια, με την κύρια οδό να εξαρτάται από την τρέχουσα περιβάλλον του κυττάρου. Οι μεταβολίτες που προκύπτουν είναι το μονομεθυλαρσονώδες οξύ, ΜΜΑ(III) και το διμεθυλαρσινώδες οξύ, DMA(III). Η μεθυλίωση είχε θεωρηθεί ως μια διαδικασία αποτοξίνωσης, αλλά η μείωση από +5 ως σε +3, όπως μπορεί να θεωρηθεί ως βιοενεργοποίηση αντ' αυτού. Μια άλλη πρόταση είναι ότι η μεθυλίωση να είναι μια αποτοξίνωση εάν δεν επιτρέπεται η συσσώρευση ενδιάμεσων ενδιάμεσων ουσιών ως [III], επειδή τα πεντασθενή οργανοαρσενικά έχουν χαμηλότερη συγγένεια με τις ομάδες θειόλης από τα ανόργανα πεντασθενή αρσενικά. Η μεθυλίωση είναι μια αποτοξίνωση μέσω επιταχυνόμενης απέκκρισης. Όσον αφορά την καρκινογένεση, έχει προταθεί ότι η μεθυλίωση πρέπει να θεωρείται ως τοξικότητα. Το αρσενικό, ειδικά το +3 As, δεσμεύεται με μονήρη, αλλά με υψηλότερη συγγένεια με τις γειτονικές σουλφυδρυλικές ομάδες, αντιδρά έτσι με μια ποικιλία πρωτεϊνών και αναστέλλει τη δραστηριότητά τους. Προτάθηκε επίσης ότι η δέσμευση του αρσενικού σε μη απαραίτητα σημεία μπορεί να συμβάλει στην αποτοξίνωση. Το αρσενικό αναστέλλει μέλη της οικογένειας της δισουλφιδικής οξειδορεδουκτάσης όπως την αναγωγάση της γλουταθειόνης και την αναγωγάση της θειορεδοξίνης. Το υπόλοιπο αδέσμευτο αρσενικό (≤ 10%) συσσωρεύεται στα κύτταρα, τα οποία με την πάροδο του χρόνου μπορεί να οδηγήσουν σε καρκίνους του δέρματος, της ουροδόχου κύστης, των νεφρών, του ήπατος, του πνεύμονα και του προστάτη. Άλλες μορφές τοξικότητας από αρσενικό στους ανθρώπους έχουν παρατηρηθεί στο αίμα, στο μυελό των οστών, στην καρδιά, στο κεντρικό νευρικό σύστημα, στο γαστρεντερικό, στις γονάδες, στους νεφρούς, στο ήπαρ, στο πάγκρεας και στο δέρμα.
    Η βραχυπρόθεσμη έκθεση σε αρσενικό έχει επιπτώσεις στη μετάδοση σήματος που προκαλούν οι πρωτεΐνες θερμικού σοκ με μάζες 27, 60, 70, 72, 90 και 110 kDa καθώς και η μεταλλοτιονεΐνη, η ουβικιτίνη, οι κινάσες [MAP] οι ενεργοποιημένες από τα μιτογόνα, η εξωκυτταρική ρυθμιζόμενη κινάση [ERK ] και οι c-jun τερματικές κινάσες [JNK] και p38. Μέσω του JNK και του p38 ενεργοποιεί τα c-fos, c-jun και egr-1 που συνήθως ενεργοποιούνται από αυξητικούς παράγοντες και κυτοκίνες. Τα αποτελέσματα εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το δοσολογικό καθεστώς και μπορεί να είναι και αντίστροφα. Όπως φαίνεται από ορισμένα πειράματα τα ROS που προκαλούνται από χαμηλά επίπεδα ανόργανου αρσενικού αυξάνουν τη μεταγραφή και τη δραστηριότητα της πρωτεΐνης ενεργοποιητή 1 (AP-1) και του πυρηνικού παράγοντα-κΒ (NF-κB) (ίσως ενισχύεται από αυξημένα επίπεδα MAPK), που έχει ως αποτέλεσμα την ενεργοποίηση του c-fos/c-jun, την υπερέκκριση προφλεγμονωδών και αυξητικών κυτοκινών που διεγείρουν τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων. Υπάρχει αυξημένη έκφραση κυτοκίνης και κυτταρικός πολλαπλασιασμός στο δέρμα σε άτομα που εκτέθηκαν χρόνια σε πόσιμο νερό μολυσμένο με αρσενικό. Τα αυξημένα AP-1 και NF-κB προφανώς έχουν επίσης ως αποτέλεσμα μια προς τα πάνω ρύθμιση της πρωτεΐνης mdm2, η οποία μειώνει τα επίπεδα πρωτεΐνης p53. Έτσι, λαμβάνοντας υπόψη τη λειτουργία του p53, η έλλειψή του θα μπορούσε να προκαλέσει ταχύτερη συσσώρευση μεταλλάξεων που συμβάλλουν στην καρκινογένεση. Ωστόσο, τα υψηλά επίπεδα ανόργανου αρσενικού αναστέλλουν την ενεργοποίηση του NF-κΒ και τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων. Υπάρχει αυξημένη δεσμευτική δραστηριότητα του AP-1 και του NF-κB μετά από οξεία (24 ώρες) έκθεση σε As +3, ενώ η μακροχρόνια έκθεση (10-12 εβδομάδες) έχει το αντίθετο αποτέλεσμα. Το πρώτο μπορεί να ερμηνευθεί ως αμυντική απάντηση ενώ το δεύτερο μπορεί να οδηγήσει σε καρκινογένεση. Όπως υποδεικνύουν τα αντικρουόμενα ευρήματα και οι συνδεδεμένες μηχανιστικές υποθέσεις, υπάρχει μια διαφορά στις οξείες και χρόνιες επιδράσεις του αρσενικού στη μεταγωγή του σήματος, η οποία δεν είναι ακόμη σαφώς κατανοητή. Μελέτες έχουν δείξει ότι το οξειδωτικό στρες που δημιουργείται από το αρσενικό μπορεί να διαταράξει τις οδούς μεταγωγής σήματος των πυρηνικών μεταγραφικών παραγόντων PPARs, AP-1 και NF-κB, καθώς και των προφλεγμονωδών κυτοκινών IL -8 και TNF-α. Η παρέμβαση του οξειδωτικού στρες με τις οδούς μεταγωγής σήματος μπορεί να επηρεάσει τις φυσιολογικές διεργασίες που σχετίζονται με την κυτταρική ανάπτυξη, τον μεταβολισμό, την ομοιόσταση της γλυκόζης, τον μεταβολισμό των λιπιδίων, την παχυσαρκία, την αντίσταση στην ινσουλίνη, τη φλεγμονή και τον διαβήτη-2. Πρόσφατα επιστημονικά στοιχεία έχουν αποσαφηνίσει τους φυσιολογικούς ρόλους των PPAR στην ω-υδροξυλίωση των λιπαρών οξέων και την αναστολή των προφλεγμονωδών μεταγραφικών παραγόντων (NF-κB και AP-1), των προφλεγμονωδών κυτοκινών (IL-1, -6, -8, -12 και TNF-α), τα μόρια προσκόλλησης cell4 (ICAM-1 και VCAM-1), την επαγώγιμη συνθάση μονοξειδίου του αζώτου, το προφλεγμονώδες μονοξείδιο του αζώτου (NO) και τους αντι-αποπτωτικοί παράγοντες. Επιδημιολογικές μελέτες έχουν προτείνει μια συσχέτιση μεταξύ της χρόνιας κατανάλωσης πόσιμου νερού μολυσμένου με αρσενικό και της συχνότητας εμφάνισης διαβήτη τύπου 2. Το ανθρώπινο ήπαρ μετά από έκθεση σε θεραπευτικά φάρμακα μπορεί να εμφανίσει ηπατική μη κιρρωτική πυλαία υπέρταση, ίνωση και κίρρωση. 
    ΔΙΑΓΝΩΣΗ
    Το αρσενικό μπορεί να μετρηθεί στο αίμα ή στα ούρα για την παρακολούθηση της υπερβολικής περιβαλλοντικής ή επαγγελματικής έκθεσης, για επιβεβαίωση της διάγνωσης δηλητηρίασης σε νοσηλευόμενα θύματα ή για βοήθεια στην ιατροδικαστική έρευνα σε περίπτωση θανατηφόρου υπερβολικής δόσης. Ορισμένες αναλυτικές τεχνικές είναι ικανές να διακρίνουν τις οργανικές από τις ανόργανες μορφές του στοιχείου. Οι οργανικές ενώσεις αρσενικού τείνουν να αποβάλλονται με τα ούρα σε αμετάβλητη μορφή, ενώ οι ανόργανες μορφές μετατρέπονται σε μεγάλο βαθμό σε οργανικές ενώσεις αρσενικού στο σώμα πριν από την απέκκριση στα ούρα. Ο τρέχων δείκτης βιολογικής έκθεσης για τους εργαζομένους στις Η.Π.Α. 35 μg/L ολικού αρσενικού στα ούρα μπορεί εύκολα να ξεπεραστεί από ένα υγιές άτομο που τρώει ένα γεύμα με θαλασσινά. Υπάρχουν διαθέσιμες εξετάσεις για τη διάγνωση της δηλητηρίασης με μέτρηση του αρσενικού στο αίμα, στα ούρα, στα μαλλιά και στα νύχια. Η εξέταση ούρων είναι η πιο αξιόπιστη εξέταση για την έκθεση σε αρσενικό τις τελευταίες ημέρες. Η εξέταση ούρων πρέπει να γίνει εντός 24-48 ωρών για ακριβή ανάλυση μιας οξείας έκθεσης. Οι δοκιμές στα μαλλιά και τα νύχια μπορούν να μετρήσουν την έκθεση σε υψηλά επίπεδα αρσενικού τους τελευταίους 6-12 μήνες. Αυτές οι δοκιμές μπορούν να καθορίσουν εάν κάποιος έχει εκτεθεί σε επίπεδα αρσενικού άνω του μέσου όρου. Δεν μπορούν, ωστόσο, να προβλέψουν εάν τα επίπεδα αρσενικού στο σώμα θα επηρεάσουν την υγεία.
     
    Η χρόνια έκθεση σε αρσενικό μπορεί να παραμείνει στα συστήματα του σώματος για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από μια βραχύτερη ή πιο μεμονωμένη έκθεση και μπορεί να ανιχνευθεί για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μετά την εισαγωγή του αρσενικού, σημαντικό στην προσπάθεια προσδιορισμού της πηγής της έκθεσης. Τα μαλλιά είναι ένας πιθανός βιοδείκτης για την έκθεση στο αρσενικό λόγω της ικανότητάς τους να αποθηκεύουν ιχνοστοιχεία από το αίμα. Τα ενσωματωμένα στοιχεία διατηρούν τη θέση τους κατά την ανάπτυξη της τρίχας. Έτσι, για μια χρονική εκτίμηση της έκθεσης, χρειάζεται να πραγματοποιηθεί ένας προσδιορισμός της σύνθεσης των μαλλιών με μία τρίχα. Αυτός ο τύπος βιοπαρακολούθησης έχει επιτευχθεί με νεότερες μικροαναλυτικές τεχνικές όπως η φασματοσκοπία φθορισμού ακτίνων Χ με βάση την ακτινοβολία σύγχροτρον (SXRF) και την εκπομπή ακτίνων Χ που προκαλείται από μικροσωματίδια (PIXE). Οι εξαιρετικά εστιασμένες και έντονες δέσμες μελετούν μικρές κηλίδες σε βιολογικά δείγματα επιτρέποντας την ανάλυση σε μικροεπίπεδο μαζί με τη χημική ειδοποίηση. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση των επιπέδων αρσενικού πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη θεραπεία με οξείδιο του αρσενικού σε ασθενείς με οξεία προμυελοκυτταρική λευχαιμία.
     
    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗΣ ΜΕ ΑΡΣΕΝΙΚΟ
    • Χηλίωση: Η διμερκαπρόλη και το διμερκαπτοηλεκτρικό οξύ είναι χηλικοί παράγοντες που απομονώνουν το αρσενικό μακριά από τις πρωτεΐνες του αίματος και χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της οξείας δηλητηρίασης από αρσενικό. Η πιο σημαντική παρενέργεια είναι η υπέρταση. Η διμερκαπρόλη είναι σημαντικά πιο τοξική. Οι μονοεστέρες DMSA, π.χ. Τα MiADMSA, είναι πολλά υποσχόμενα αντίδοτα για τη δηλητηρίαση από αρσενικό.
    • Το συμπληρωματικό κάλιο μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης ενός απειλητικού για τη ζωή προβλήματος του καρδιακού ρυθμού από το τριοξείδιο του αρσενικού.
    • Πρόκληση εμέτου 
    • Γαστρική αναρρόφηση 
    • Γάλα 
    • Πενικιλλαμίνη 
    • Αιμοδιάλυση 

    Εγκυμοσύνη

    Η έκθεση σε αρσενικό μέσω των υπόγειων υδάτων είναι ιδιαίτερα ανησυχητική καθ' όλη τη διάρκεια της περιγεννητικής περιόδου. Οι έγκυες γυναίκες αποτελούν πληθυσμό υψηλού κινδύνου επειδή όχι μόνο οι μητέρες διατρέχουν κίνδυνο για δυσμενή έκβαση, αλλά η ενδομήτρια έκθεση ενέχει επίσης κινδύνους για την υγεία του βρέφους. Υπάρχει μια δοσοεξαρτώμενη σχέση μεταξύ της μητρικής έκθεσης στο αρσενικό και της βρεφικής θνησιμότητας, που σημαίνει ότι τα βρέφη που γεννήθηκαν από γυναίκες που εκτέθηκαν σε υψηλότερες συγκεντρώσεις ή εκτέθηκαν για μεγαλύτερες χρονικές περιόδους, έχουν υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας. Μελέτες έχουν δείξει ότι η κατάποση αρσενικού μέσω των υπόγειων υδάτων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εγκυμονεί κινδύνους για τη μητέρα, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά, του κοιλιακού πόνου, των εμέτων, της διάρροιας, των αλλαγών μελάγχρωσης του δέρματος και του καρκίνου. Η έρευνα έχει επίσης δείξει ότι η έκθεση σε αρσενικό προκαλεί επίσης χαμηλό βάρος γέννησης,  βρεφική θνησιμότητα κ.ά. Ορισμένες από αυτές τις επιδράσεις μπορεί να οφείλονται στις επιδράσεις του αρσενικού στην αύξηση του σωματικού βάρους της μητέρας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα για αποτοξίνωση

    Πατήστε, εδώ, για τα παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αποτοξίνωση

     25

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Πρωτοπαθή κακοήθη νεοπλάσματα του πνεύμονα

    Φθορίωση νερού

    Υπερκεράτωση

    Βασικοκυτταρικό καρκίνωμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλωπεκία

    Απλαστική αναιμία

    Δερματικό καρκίνωμα από πλακώδη κύτταρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Guillain - Barre

    Πνευμονία από εισρόφηση

    Νευρίτιδα

    Τα μέταλλα που περιέχει το ανθρώπινο σώμα

    Μήπως έχετε αναιμία;

    Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Σύνδρομο Mallory-Weiss

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ζεόλιθο

    Πενικιλλαμίνη

    Τα οφέλη από την Ν-ακετυλοκυστεΐνη στην υγεία

    Τι πρέπει να προσέχετε με τα ωμέγα 3 λιπαρά οξέα

    Το έλαιο κάνναβης στις δερματικές παθήσεις

    Θεραπεία καρκίνου με χηλικές ενώσεις

    Τι πρέπει να αποφεύγουν όσοι έχουν καρκίνο

    Χορήγηση διττανθρακικών για την θεραπεία του καρκίνου

    Οξείες λευχαιμίες

    Όλες οι αιτίες των λευχαιμιών

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

    Οι αιτίες του καρκίνου του πνεύμονα

    Αρσενικό

    Ασθένεια του ύπνου

    Πρώτες βοήθειες σε έκθεση χημικών ουσιών

    Επαγγελματικοί καρκίνοι

    Οι καλύτερες αντιοξειδωτικές τροφές

    Εναλλακτικές θεραπείες για τον καρκίνο

    Οι καλύτερες αντικαρκινικές τροφές

    Μήπως είσαστε αγχωμένοι και κουρασμένοι;

    Το απόλυτο συμπλήρωμα για αποτοξίνωση

    Οξεία Μυελογενής Λευχαιμία

    Πρόληψη καρκίνου πνεύμονος

    Ξεκινήστε να παίρνετε συμπληρώματα διατροφής

    Τα ελαφριά τσιγάρα βλάπτουν

    Γνωστοί παράγοντες που προκαλούν καρκίνο

    Πώς πρέπει να τρώγονται τα φρούτα

    Οξεία προμυελοκυτταρική λευχαιμία

    Αγγειοσάρκωμα

    Αιματέμεση

    Τι είναι τα ιχνοστοιχεία

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την καλοήθη υπερπλασία προστάτη Χρήσιμες πληροφορίες για την καλοήθη υπερπλασία προστάτη

    Καλοήθης υπερπλασία προστάτη

    Καλοήθης υπερπλασία προστάτη είναι καλοήθης αδενωματώδης διόγκωση του προστάτη που μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη της προστατικής ουρήθρας 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό, Νεφρικό/Ουροποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Σπάνια εμφανίζεται σε άνδρες < 40
    • Εμφανίζεται στο 50% των ανδρών > 50 ετών, 80% των ανδρών > 70 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΛΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

    Υπάρχει μικρή συσχέτιση μεταξύ του μεγέθους του προστάτη και των συμπτωμάτων.

    Αποφρακτικά συμπτώματα, λόγω μηχανικής απόφραξης και/ή ανικανότητα αντιρρόπησης του εξωστήρα μυ:

    • Ελάττωση της δύναμης και της ακτίνας ροής 
    • Δυσκολία έναρξης 
    • Τελική στάγδην ούρηση 
    • Αίσθημα ατελούς κένωσης της κύστης 
    • Ακράτεια από υπερπλήρωση 
    • Ανικανότητα εκούσιας διακοπής της ροής 
    • Κατακράτηση ούρων 

    Ερεθιστικά συμπτώματα. λόγω της μη πλήρους κένωσης της κύστης και/ή αστάθειας του εξωστήρα μυ:

    • Συχνουρία 
    • Νυκτουρία
    • Επιτακτική ούρηση 
    • Ακράτεια επιτακτικού τύπου

    Άλλα συμπτώματα:

    • Μεγάλη αιματουρία (τελική αιματουρία, συχνότερα σε άνδρες πάνω από την ηλικία των 60 ετών)
    • Παρατήρηση αδύναμης ροής 
    • Διατεταμένη κύστη (> 150 cc, ώστε να ανιχνεύεται επικρουστικά)
    • Αυξημένο υπόλειμμα (> 100 cc) μετά την κένωση 
    • Διογκωμένος προστάτης (φυσιολογικός προστάτης 20 gram - μέγεθος κάστανου)
    • Διαταραχές της περιπρωκτικής αισθητικότητας, πόνος του σφιγκτήρα του πρωκτού ή του διαταραχές βολβοσηραγγώδους αντανακλαστικού, υποδηλώνουν ένα νευρογενές στοιχείο των συμπτωμάτων της ούρησης
    • Κλινικά στοιχεία που δηλώνουν νεφρική ανεπάρκεια, λόγω αποφρακτικής ουροπάθειας (οίδημα, ωχρότητα, κνησμός, εκχυμώσεις, τροφική ανεπάρκεια, κλπ.)

    ΑΙΤΙΑ ΚΑΛΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

    Η ακριβής αιτιολογία είναι άγνωστη, αλλά ενδείξεις υποδεικνύουν ότι η καλοήθης υπερπλασία προστάτη προκύπτει από μία συστηματική ορμονική μεταβολή, η οποία μπορεί να δρα ή όχι σε συνδυασμό με αυξητικούς παράγοντες, ενεργοποιώντας υπερπλασία του στρώματος ή του αδένα 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΚΑΛΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

    • Άθικτοι όρχεις (καλοήθης υπερπλασία προστάτη σπάνια σε ευνούχους)
    • Γήρανση (συνεπώς σπάνια σε άντρες < 40 χρόνων)
    • Διαιτητικές, περιβαλλοντικές ή σεξουαλικές πρακτικές 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΛΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Απόφραξη της εξόδου της ουροδόχου κύστης:

    • Καρκίνος του προστάτη 
    • Στένωση της ουρήθρας 
    • Σύσπαση του στομίου της κύστης (επίκτητη ή συγγενής)
    • Πρόσθιες ή οπίσθιες βαλβίδες της ουρήθρας 
    • Κύστεις
    • Ανικανότητα του αυχένα της κύστης ή του εξωτερικού σφιγκτήρα να χαλαρώσουν κατάλληλα κατά την κένωση 

    Μη αποφρακτικές αιτιολογίες:

    • Νευρογενής κύστη (απονεύρωση εξωστήρα μυός)
    • Μυογενής αιτία (ανεπάρκεια εξωστήρα μυός)
    • Φάρμακα (παρασυμπαθητικολυτικά, συμπαθητικομιμητικά, κλ.)
    • Ψυχογενής

    Ερεθιστικά συμπτώματα:

    • Νευρογενής κύστη 
    • Φλεγμονώδεις διαταραχές (προστατίτιδα, ουρηθρίτιδα, κυστίτιδα ακτινοβολίας, διάμεση κυστίτιδα, κλπ.)
    • Νεοπλάσματα (καρκίνωμα κύστης, κυρίως πρώιμος καρκίνος)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Η καλοήθης υπερπλασία προστάτη είναι μία παθολογοανατομική διάγνωση - τα εργαστηριακά στοιχεία είναι μόνο υποδεικτικά 
    • Γενική ούρων: πυουρία, αλλαγές pH, λόγω χρόνιου υπολείμματος ούρων 
    • Αυξημένη κρεατινίνη ορού (αν είναι παρούσα αποφρακτική νόσος του ουροπιητικού)
    • Θετική καλλιέργεια ούρων (μερικές φορές λόγω χρόνιου υπολείμματος ούρων)
    • Ειδικό προστατικό αντιγόνο (PSA) μπορεί να είναι αυξημένο, αλλά συνήθως < 10 ng/mL (10 μg/L)
    • Αυξημένα υπολείμματα μετά την ούρηση (> 100 cc)

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Η οξεία επίσχεση ούρων ή προστατίτιδα μπορεί να ανεβάσουν το PSA

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Η επιβεβαίωση αντλείται από τη βιοψία, χειρουργείο εκτομής ή εκρίζωσης. 5 τύποι: στρώματος (ινώδης), ινομυώδης, μυώδης ("λυομύωμα"), ινοαδένωμα, ινομυοαδένωμα (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Διορθικοί υπέρηχοι του προστάτη. Δίνει ογκομετρική εκτίμηση του προστατικού αδένα 
    • Βιοψία με βελόνα (καλύτερα να μη γίνεται)

    rp002 benign prostatic hyperplasia img2 au v2

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ενδοφλέβια πυελογραφία: αυξημένο υπόλοιπο μετά την ούρηση, μεγάλο εντύπωμα του προστάτη στην κύστη, δοκίδωση κύστης, στάση στο ανώτερο ουροποιητικό, λίθοι της κύστης (καλύτερα να μη γίνεται)
    • Αξονική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητικός συντονισμός πυέλου: διογκωμένος προστάτης 
    • Πολυπαραμετρική μαγνητική τομογραφία προστάτη

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Ροή ούρων: ποσότητα που κενώνεται στη μονάδα του χρόνου. Μέγιστη ροή < 10 cc/sec υποδηλώνει απόφραξη (ακριβής, όταν ο όγκος ούρησης είναι 200 cc)
    • Καμπύλη πίεσης ροής (ροή ούρων/ενδοκυστική πίεση) - μειωμένη ροή ούρων και αυξημένη πίεση υποδηλώνει απόφραξη 
    • Κυστεομανομετρία για πληροφορίες σχετικά με την προσαρμογή της κύστης (όγκος/ενδοκυστική πίεση), δείχνει μη ανακτήσιμες συσπάσεις 
    • Η κυστεοσκόπηση δείχνει αποφρακτικούς προστατικούς λοβούς, δοκίδωση της κύστης 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΛΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακή ή εξωνοσοκομειακή θεραπεία απαιτείται είτε για χειρουργική είτε για φαρμακευτική αγωγή. Ενδονοσοκομειακή θεραπεία απαιτείται για να ελέγξει τις διαταραχές του ισοζυγίου του νερού και των ηλεκτρολυτών της αποφρακτικής ουροπάθειας 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αποφύγετε μεγάλους όγκους υγρών από το στόμα ή ενδοφλέβια
    • Αποφύγετε παρατεταμένες περιόδους χωρίς κένωση 
    • Αποφύγετε συμπαθητικομιμητικά ή αντιχολινεργικά φάρμακα (π.χ. κρύα ιδιοσκευάσματα)

    Χειρουργείο (απόλυτες ενδείξεις):

    • Υπόλειμμα ούρων λόγω απόφραξης του προστάτη 
    • Ανθεκτικά συμπτώματα λόγω προστατικής αποφράξεως 
    • Αποφρακτική ουροπάθεια 
    • Υποτροπιάζουσες ή επιμένουσες λοιμώξεις ουροποιητικού λόγω προστατικής υπερπλασίας 
    • Υποτροπιάζουσα μεγάλη αιματουρία λόγω του διογκωμένου προστάτη 

    Χειρουργικές διαδικασίες:

    • Διουρηθρική προστατεκτομή 
    • Διουρηθρική διατομή του προστάτη αδένος < 10 gms 
    • Ανοιχτή προστατεκτομή (αδένες > 40 gms)
    • Διουρηθρική διάταση του προστάτη με μπαλόνι 
    • Διουρηθρική θερμοθεραπεία μικροκυμάτων 
    • Διορθική υπερθερμία του προστάτη 
    • Διουρηθρική προστατεκτομή με ακτίνες laser
    • Προστατεκτομή με laser καθοδηγούμενη με υπερήχους 
    • Τοποθέτηση εκμαγείου στην προστατική ουρήθρα

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Αποφύγετε ροφήματα με καφεΐνη ή αλκοολούχα ποτά 
    • Αποφύγετε τις υπερβολικά πικάντικες τροφές 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΚΑΛΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Ενδείκνυται όταν δεν υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις για χειρουργείο ή όταν ο ασθενής το αρνείται ή όταν υπάρχει μεγάλος κίνδυνος αν χειρουργηθεί

    • α-αναστολείς: πραζοσίνη, τεραζοσίνη
    • Ορμονικοί (αντι-ανδρογόνα) παράγοντες: φλουταμίδη, Leuprolide, φιναστερίδη

    Αντενδείξεις: Χρησιμοποιείστε τους α-αναστολείς με προσοχή σε ασθενείς με καρδιακή νόσο ή ΑΕΕ

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΛΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

    Διατίθεται μεγάλη ποικιλία θεραπειών για τη διόγκωση του προστάτη, συμπεριλαμβανομένων φαρμακευτικής αγωγής, ελάχιστα επεμβατικών θεραπειών και χειρουργικών επεμβάσεων.

    Η καλύτερη επιλογή θεραπείας για εσάς εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως:

    Το μέγεθος του προστάτη σας

    Η ηλικία σας

    Η συνολική υγεία σας

    Το μέγεθος της ενόχλησης ή της ενόχλησης που αντιμετωπίζετε
    Εάν τα συμπτώματά σας είναι ανεκτά, μπορεί να αποφασίσετε να αναβάλετε τη θεραπεία και απλώς να παρακολουθήσετε τα συμπτώματά σας.

    Για ορισμένους άνδρες, τα συμπτώματα μπορεί να υποχωρήσουν χωρίς θεραπεία.

    Η φαρμακευτική αγωγή είναι η πιο κοινή θεραπεία για ήπια έως μέτρια συμπτώματα της διεύρυνσης του προστάτη.

    Οι επιλογές περιλαμβάνουν:

    Φάρμακα για τον προστάτη

    -Άλφα αναστολείς. Αυτά τα φάρμακα χαλαρώνουν τους μύες του αυχένα της ουροδόχου κύστης και τις μυϊκές ίνες στον προστάτη, κάνοντας την ούρηση ευκολότερη. Οι άλφα αποκλειστές — οι οποίοι περιλαμβάνουν την αλφουζοσίνη, δοξαζοσίνη, ταμσουλοσίνη και σιλοδοσίνη  — συνήθως λειτουργούν γρήγορα σε άνδρες με σχετικά μικρό προστάτη. Οι παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ζάλη και μια αβλαβή κατάσταση κατά την οποία το σπέρμα επιστρέφει στην ουροδόχο κύστη αντί έξω από την άκρη του πέους (παλίνδρομη εκσπερμάτωση).
    -Αναστολείς 5-άλφα αναγωγάσης. Αυτά τα φάρμακα συρρικνώνουν τον προστάτη σας αποτρέποντας τις ορμονικές αλλαγές που προκαλούν την ανάπτυξη του προστάτη. Αυτά τα φάρμακα - τα οποία περιλαμβάνουν φιναστερίδη και ντουταστερίδη  - μπορεί να χρειαστούν έως και έξι μήνες για να είναι αποτελεσματικά. Οι παρενέργειες περιλαμβάνουν την παλίνδρομη εκσπερμάτιση.
    -Συνδυαστική φαρμακευτική θεραπεία. Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει τη λήψη ενός αναστολέα άλφα και ενός αναστολέα 5-άλφα αναγωγάσης ταυτόχρονα, εάν κάποιο από τα δύο φάρμακα από μόνο του δεν είναι αποτελεσματικό.
    -Ταδαλαφίλη (Cialis). Μελέτες δείχνουν ότι αυτό το φάρμακο, το οποίο χρησιμοποιείται συχνά για τη θεραπεία της στυτικής δυσλειτουργίας, μπορεί επίσης να θεραπεύσει τη διεύρυνση του προστάτη.

    Ελάχιστα επεμβατική ή χειρουργική θεραπεία

    Ελάχιστα επεμβατική τεχνική ή χειρουργική θεραπεία μπορεί να συνιστάται εάν:

    Τα συμπτώματά σας είναι μέτρια έως σοβαρά

    Η φαρμακευτική αγωγή δεν έχει ανακουφίσει τα συμπτώματά σας

    Έχετε απόφραξη του ουροποιητικού συστήματος, πέτρες στην ουροδόχο κύστη, αίμα στα ούρα σας ή προβλήματα στα νεφρά σας

    Η ελάχιστα επεμβατική ή η χειρουργική θεραπεία μπορεί να μην είναι επιλογή εάν έχετε:

    Μια μη θεραπευμένη ουρολοίμωξη

    Μεγάλη στένωση ουρήθρας

    Ιστορικό ακτινοθεραπείας προστάτη ή χειρουργικής επέμβασης του ουροποιητικού συστήματος

    Μια νευρολογική διαταραχή, όπως η νόσος του Πάρκινσον ή η σκλήρυνση κατά πλάκας

    Οποιοσδήποτε τύπος επέμβασης στον προστάτη μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες.

    Ανάλογα με τη διαδικασία που θα επιλέξετε, οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν:

    Το σπέρμα ρέει προς τα πίσω στην ουροδόχο κύστη αντί να βγαίνει μέσω του πέους κατά την εκσπερμάτιση (παλίνδρομη εκσπερμάτιση)

    Προσωρινή δυσκολία με την ούρηση

    Λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος

    Αιμορραγία

    Στυτική δυσλειτουργία

    Πολύ σπάνια, απώλεια ελέγχου της ουροδόχου κύστης (ακράτεια)

    Υπάρχουν διάφοροι τύποι ελάχιστα επεμβατικών ή χειρουργικών θεραπειών.

    -Διουρηθρική εκτομή του προστάτη (TURP)

    Ένα φωτισμένο ενδοσκόπιο εισάγεται στην ουρήθρα σας και ο χειρουργός αφαιρεί όλο εκτός από το εξωτερικό μέρος του προστάτη. Το TURP γενικά ανακουφίζει τα συμπτώματα γρήγορα και οι περισσότεροι άνδρες έχουν ισχυρότερη ροή ούρων αμέσως μετά τη διαδικασία. Μετά την TURP μπορεί να χρειαστείτε προσωρινά καθετήρα για την παροχέτευση της ουροδόχου κύστης σας.

    -Διουρηθρική τομή του προστάτη (TUIP)

    Ένα φωτισμένο ενδοσκόπιο εισάγεται στην ουρήθρα σας και ο χειρουργός κάνει μία ή δύο μικρές τομές στον προστάτη αδένα - διευκολύνοντας τη διέλευση των ούρων μέσω της ουρήθρας. Αυτή η χειρουργική επέμβαση μπορεί να είναι μια επιλογή εάν έχετε μικρό ή μέτρια διευρυμένο προστάτη αδένα, ειδικά εάν έχετε προβλήματα υγείας που καθιστούν άλλες χειρουργικές επεμβάσεις πολύ επικίνδυνες.

    -Διουρηθρική μικροκυματική θερμοθεραπεία (TUMT)

    Ο γιατρός σας εισάγει ένα ειδικό ηλεκτρόδιο μέσω της ουρήθρας σας στην περιοχή του προστάτη σας. Η ενέργεια μικροκυμάτων από το ηλεκτρόδιο καταστρέφει το εσωτερικό τμήμα του διευρυμένου προστάτη αδένα, συρρικνώνοντάς τον και διευκολύνοντας τη ροή των ούρων. Η TUMT μπορεί να ανακουφίσει μόνο εν μέρει τα συμπτώματά σας και μπορεί να χρειαστεί λίγος χρόνος μέχρι να παρατηρήσετε αποτελέσματα. Αυτή η χειρουργική επέμβαση χρησιμοποιείται γενικά μόνο σε μικρούς προστάτες σε ειδικές περιπτώσεις, επειδή μπορεί να είναι απαραίτητη η εκ νέου θεραπεία.

    -Διουρηθρική κατάλυση με βελόνα (TUNA)

    Σε αυτή τη διαδικασία, ένα ενδοσκόπιο περνά στην ουρήθρα σας, επιτρέποντας στον γιατρό σας να τοποθετήσει βελόνες στον προστάτη σας. Τα ραδιοκύματα περνούν μέσα από τις βελόνες, θερμαίνοντας και καταστρέφοντας τον πλεονάζοντα ιστό του προστάτη που εμποδίζει τη ροή των ούρων. Η TUNA μπορεί να είναι μια επιλογή σε επιλεγμένες περιπτώσεις, αλλά η διαδικασία χρησιμοποιείται σπάνια πλέον.

    -Θεραπεία με λέιζερ

    Ένα λέιζερ υψηλής ενέργειας καταστρέφει ή αφαιρεί τον υπερβολικά αναπτυσσόμενο ιστό του προστάτη. Η θεραπεία με λέιζερ γενικά ανακουφίζει από τα συμπτώματα αμέσως και έχει μικρότερο κίνδυνο παρενεργειών σε σχέση με τις χειρουργικές επεμβάσεις χωρίς λέιζερ. Η θεραπεία με λέιζερ μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε άνδρες που δεν πρέπει να κάνουν άλλες επεμβάσεις στον προστάτη επειδή λαμβάνουν φάρμακα για την αραίωση του αίματος.

    Οι επιλογές για θεραπεία με λέιζερ περιλαμβάνουν:

    Αφαιρετικές διαδικασίες. Αυτές οι διαδικασίες εξατμίζουν τον αποφρακτικό ιστό του προστάτη για να αυξήσουν τη ροή των ούρων. Παραδείγματα περιλαμβάνουν φωτοεκλεκτική εξάτμιση του προστάτη (PVP) και αφαίρεση με λέιζερ ολμίου του προστάτη (HoLAP). Οι αφαιρετικές διαδικασίες μπορεί να προκαλέσουν ερεθιστικά συμπτώματα του ουροποιητικού μετά την επέμβαση, επομένως σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί κάποια άλλη διαδικασία εκτομής.
    Εκπυρηνικές διαδικασίες. Οι εκπυρηνικές διαδικασίες, όπως η εκπυρήνωση του προστάτη με λέιζερ holmium (HoLEP), γενικά αφαιρούν όλο τον προστατικό ιστό που εμποδίζει τη ροή των ούρων και εμποδίζουν την εκ νέου ανάπτυξη του ιστού. Ο αφαιρεθείς ιστός μπορεί να εξεταστεί για καρκίνο του προστάτη και άλλες καταστάσεις. Αυτές οι διαδικασίες είναι παρόμοιες με την ανοιχτή προστατεκτομή.

    Ανόρθωση ουρήθρας προστάτη (PUL)

    Ειδικές κατασκευές χρησιμοποιούνται για τη συμπίεση των πλευρών του προστάτη για να αυξηθεί η ροή των ούρων. Η διαδικασία μπορεί να συνιστάται εάν έχετε συμπτώματα του κατώτερου ουροποιητικού συστήματος. Η PUL μπορεί επίσης να προσφερθεί σε ορισμένους άνδρες που ανησυχούν για τον αντίκτυπο της θεραπείας στη στυτική δυσλειτουργία και στα προβλήματα εκσπερμάτωσης, καθώς η επίδραση στην εκσπερμάτιση και τη σεξουαλική λειτουργία είναι πολύ χαμηλότερη με την PUL από ότι με την TURP.

    Εμβολισμός

    Σε αυτή τη διαδικασία, η παροχή αίματος προς ή από τον προστάτη εμποδίζεται επιλεκτικά, προκαλώντας μείωση του μεγέθους του προστάτη. 

    Ανοικτή ή υποβοηθούμενη από ρομπότ προστατεκτομή

    Ο χειρουργός κάνει μια τομή στο κάτω μέρος της κοιλιάς σας για να φτάσει στον προστάτη και να αφαιρέσει ιστό. Η ανοιχτή προστατεκτομή γίνεται γενικά εάν έχετε πολύ μεγάλο προστάτη, βλάβη της ουροδόχου κύστης ή άλλους δύσκολους παράγοντες. Η χειρουργική επέμβαση συνήθως απαιτεί σύντομη παραμονή στο νοσοκομείο και σχετίζεται με υψηλότερο κίνδυνο να χρειαστεί μετάγγιση αίματος.

    Φροντίδα παρακολούθησης

    Η μετέπειτα φροντίδα σας θα εξαρτηθεί από τη συγκεκριμένη τεχνική που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του διευρυμένου προστάτη σας.

    Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει τον περιορισμό της άρσης βαρών και της υπερβολικής άσκησης για επτά ημέρες εάν έχετε αφαίρεση με λέιζερ, διουρηθρική κατάλυση με βελόνα ή διουρηθρική θεραπεία μικροκυμάτων. Εάν έχετε ανοιχτή προστατεκτομή ή υποβοηθούμενη από ρομπότ, ίσως χρειαστεί να περιορίσετε τη δραστηριότητα για έξι εβδομάδες.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Οδηγός συμπτωμάτων παρακολουθείται κάθε 1-6 μήνες 
    • Ουροδυναμική εξέταση κάθε 3-12 μήνες 
    • Δακτυλική εξέταση του ορθού κάθε χρόνο
    • PSA κάθε χρόνο

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Φαίνεται να είναι μέρος της διαδικασίας γήρανσης 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Λίθοι στην κύστη 
    • Προστατίτιδα
    • Νεφρική ανεπάρκεια 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Τα συμπτώματα βελτιώνονται ή σταθεροποιούνται σε 70-80% των ασθενών, 20-30% απαιτούν θεραπεία λόγω της επιδείνωσης των συμπτωμάτων 
    • 11-33% των ανδρών με καλοήθη προστατική υπερπλασία έχουν λανθάνον καρκίνο του προστάτη

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Μεγαλύτερη επίπτωση σε ηλικιωμένους άνδρες 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    SAG Benign prostatic hyperplasia 190520 02

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Διαταραχές της στύσης

    Νόσοι εκσπερμάτισης

    Φυτικά σκευάσματα για τις παθήσεις του προστάτη

    Σηκώνεστε τη νύχτα για τουαλέτα;

    Διατροφή για την καλοήθη υπερπλασία του προστάτη

    Xofigo

    Θεραπεία της διόγκωσης του προστάτη με οραματισμό

    Είναι ακίνδυνα τα φυτικά βιάγκρα;

    Saw Palmetto

    Μήπως έχετε δυσκολία στην ούρηση;

    Βιταμίνες για την υγεία του προστάτη

    Τσουκνίδα

    Σεξ για άνδρες άνω των πενήντα

    Τα καλύτερα βότανα για τον προστάτη

    Το πράσινο χρώμα και οι θεραπευτικές του ιδιότητες

    Πόσο σημαντικός είναι ο προστάτης

    Τεστοστερόνη αίματος

    Μάθετε να αξιολογείτε σωστά το PSA

    Καλοήθης υπερπλασία προστάτη

    www.emedi.gr