Δευτέρα, 03 Φεβρουαρίου 2014 14:47

Νόσος των Καρωτίδων

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(7 ψήφοι)

Στην αγγειακή νόσο των καρωτίδων υπάρχει ο κίνδυνος εγκεφαλικού

Οι καρωτίδες είναι κλάδοι της αορτής οι οποίοι κινούνται μέσα στον τράχηλο προς το κρανίο. Τροφοδοτούν το πρόσωπο και τον εγκέφαλο με αίμα πλούσιο σε οξυγόνο. Όταν οι καρωτίδες αποφραχθούν από σταδιακά δομούμενη πλάκα αυτό ονομάζεται αγγειακή νόσος των καρωτίδων.

Στην αγγειακή νόσο των καρωτίδων υπάρχει ο κίνδυνος ρήξης της αθηρωματικής πλάκας και η τοπική δημιουργία θρόμβου, η μετανάστευσή της σε αρτηρίες του εγκεφάλου και η πρόκληση εγκεφαλικού. Το εγκεφαλικό επεισόδιο είναι η τρίτη πιο συχνή αιτία θανάτου μετά από τη στεφανιαία νόσο και τον καρκίνο. Η θνητότητα είναι περίπου 50% στους 6 μήνες, με ένα ποσοστό 30% αυτών που επιζούν να χρειάζεται καθημερινή φροντίδα. Η νόσος των καρωτίδων είναι η αιτία των εγκεφαλικών προσβολών σε ένα ποσοστό περίπου 30% των αρρώστων.

Με την πάροδο της ηλικίας οι καρωτίδες στον τράχηλο γίνονται λιγότερο ελαστικές, σκληρύνονται και είναι επιρρεπείς σε βλάβη. Συγκεκριμένα, στο έσω τοίχωμα της αρτηρίας, το ενδοθήλιο παχύνεται και σε ορισμένα σημεία παρουσιάζει αθηρωματική πλάκα, η οποία μπορεί μεν να μείνει στάσιμη χωρίς να εμποδίζει την ελεύθερη ροή αίματος προς τον εγκέφαλο, όμως σε πολλές περιπτώσεις η πλάκα αυξάνεται, δημιουργεί απόφραξη της καρωτίδας, ώστε να εμποδίζεται η ροή αίματος και η τροφοδοσία του εγκεφάλου. Τότε ο πάσχων μπορεί να εμφανίσει αιφνίδια αδυναμία, υπαισθησία ή «αναισθησία» στη μία πλευρά του σώματος και τότε δεν αντιλαμβάνεται εύκολα τα αντικείμενα. Μπορεί ο πάσχων να παρουσιάσει και παράλυση, η οποία ενίοτε εκτείνεται από το κεφάλι και το πρόσωπο στο χέρι και το πόδι της μιας πλευράς. Άλλοτε το εγκεφαλικό εκδηλώνεται αιφνίδια με τύφλωση στο ένα μάτι και σε άλλους με δυσαρθρία, ώστε να μην μπορούν να αρθρώσουν καλά τις λέξεις. Τέλος, μπορεί να εμφανιστεί ως αιφνίδια ζάλη και αστάθεια.

Αυτά τα συμπτώματα είναι ενδείξεις ότι μπορεί να συμβαίνει εγκεφαλικό επεισόδιο και απαιτείται άμεση μεταφορά σε νοσηλευτικό ίδρυμα με νευρολογική κλινική, ακόμη και αν τα συμπτώματα μετά από λίγα λεπτά ή ώρες υποχωρήσουν ή εξαφανιστούν. Όταν τα συμπτώματα διαρκούν περισσότερο από 24 ώρες, τότε η βλάβη στον εγκέφαλο είναι πολύ πιθανό να είναι μόνιμη. Σε περίπτωση που αυτά τα συμπτώματα οφείλονται σε σημαντική στένωση, δηλαδή 70% στένωση της καρωτίδας, τότε ο κίνδυνος να πάθει ο ασθενής σοβαρή και μόνιμη εγκεφαλική προσβολή στους επόμενους 6 μήνες είναι υψηλός.

Η νόσος των καρωτίδων, ICD-10 I65.2, μπορεί όμως να είναι, όμως και ασυμπτωματική και να διαπιστωθεί, συνήθως τυχαία, με εξετάσεις με υπερήχους. Έρευνες έχουν δείξει ότι περίπου το 5 - 10% του πληθυσμού άνω των 65 ετών έχει ασυμπτωματική νόσο των καρωτίδων με στενώσεις πάνω από 50% του αγγείου.

Η νόσος των καρωτίδων είναι πιο συχνή σε άτομα υψηλού κινδύνου, π.χ. ηλικιωμένους ασθενείς, με προτίμηση στους άνδρες >60 ετών, διαβητικούς, ασθενείς με υπέρταση, με σακχαρώδη διαβήτη, με καρδιακή και αγγειακή νόσο, με διαταραχές του μεταβολισμού λιπιδίων  και καπνιστές. Ακόμα και σε αυτά τα άτομα που είναι ασυμπτωματικά και έχουν σημαντική στένωση, συνιστάται η άμεση και έγκαιρη αξιολόγηση από αγγειοχειρουργό.

Η πιο σημαντική εξέταση που θα αποκαλύψει τη στένωση της καρωτίδας και το βαθμό της είναι το υπερηχογράφημα Triplex. Η παρουσία φυσήματος στη μία πλευρά είναι ένδειξη στένωσης της υποκειμένης αρτηρίας. Με αυτό γίνεται η εκτίμηση του βαθμού της στένωσης, της έκτασης, της ακριβούς θέσεως, της μορφολογίας, της σύστασης και του μεγέθους της βλάβης. Επιπλέον, με τους υπερήχους προσδιορίζεται η ποιότητα της βλάβης, δηλαδή εάν η αθηρωματική πλάκα είναι μαλακή και θερμή που μπορεί να σπάσει ή είναι σκληρή-ψυχρή και σταθερή χωρίς ρήξεις και επεισόδια.

Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστούν περαιτέρω διαγνωστικές εξετάσεις, π.χ. μαγνητική αγγειογραφία (MRI), αξονική αγγειογραφία (CTA), αξονική τομογραφία εγκεφάλου και ψηφιακή αγγειογραφία καρωτίδων, πριν την επέμβαση για να εκτιμηθεί ή στένωση, να ελεγχθεί ή εγκεφαλική κυκλοφορία και για να επιλεγεί ή κατάλληλη τεχνική θεραπείας.

Η φαρμακευτική αγωγή (αντιυπερτασικά, ασπιρίνη, κλοπιδογρέλη, διπυριδαμόλη, στατίνες κ.λπ.), δυστυχώς, δεν επαρκεί για να μειωθεί ο κίνδυνος εγκεφαλικής προσβολής. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να γίνει η αποκατάσταση της καρωτίδας το συντομότερο, διότι ο κίνδυνος εγκεφαλικής προσβολής είναι υψηλότερος άμεσα μετά τα παροδικά ισχαιμικά επεισόδια, (σε στενώσεις μεγάλες).

Η αποκατάσταση του αγγείου γίνεται με δύο τρόπους και περιλαμβάνει τη χειρουργική επέμβαση ή αλλιώς γνωστή ως καρωτιδική ενδαρτηρεκτομή και την ενδοαγγειακή αντιμετώπιση με τοποθέτηση ενδαρτηριακού νάρθηκα ή αλλιώς γνωστού με τον όρο «stent καρωτίδας» κατόπιν διαστολής του αγγείου με μπαλονάκι.

Στη διάρκεια της  καρωτιδική ενδαρτηρεκτομής ο χειρουργός κάνει μια τομή στο λαιμό του ασθενούς ώστε να αποκαλύψει την αρτηρία και μετά αφαιρεί τον έσω χιτώνα του αγγείου απομακρύνοντας έτσι την πλάκα. Ένας από τους υψηλότερους κινδύνους στη διάρκεια της επέμβασης αυτής είναι το εγκεφαλικό.

Η ενδαρτηρεκτομή αποτελούσε για πολλά χρόνια τη μόνη μέθοδο για τη θεραπεία των καρωτίδων και αποκαλείται «χρυσό πρότυπο» θεραπείας.

Σε συμπτωματικούς ασθενείς με στενώσεις 50-70%, με τη χειρουργική επέμβαση υπάρχει μικρότερη μείωση του κινδύνου για αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και θάνατο, αποτέλεσμα πού διατηρείται 5 χρόνια περίπου μετά την επέμβαση.

Σε ασυμπτωματικούς ασθενείς με καρωτιδική νόσο σε στενώσεις μεγαλύτερες από 60%, το κέρδος σε απόλυτο κίνδυνο μετά από ενδαρτηρεκτομή ήταν μέτριο, με ετήσια μείωση κινδύνου για αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο 1,2%.

Σε άλλες μελέτες, σε ασυμπτωματικούς ασθενείς, δεν αναφέρεται καθόλου μείωση των αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων μετά από ενδαρτηρεκτομή.

Από τις πολυκεντρικές μελέτες προκύπτει ότι η ενδαρτηρεκτομή έχει καλό αποτελέσματα. Παρά ταύτα ο κίνδυνος αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου και θανάτου είναι υπολογίσιμος και φθάνει το 7,5%- 14,3%. Φαίνεται, λοιπόν, ότι όπως κάθε επέμβαση έτσι και η ενδαρτηρεκτομή δεν είναι ακίνδυνη και έχει τους περιορισμούς της. Ιδιαίτερα όσον άφορα τους ασθενείς υψηλού κινδύνου, η αγγειοπλαστική φαίνεται να αποτελεί την καλύτερη επιλογή.

Άλλες επιπλοκές που μπορεί να συνυπάρξουν είναι κακώσεις νεύρων που είναι παροδικές και σπάνιες. Μετά την εγχείρηση, ο ασθενής μεταφέρεται συνήθως στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας για το επόμενο 24ωρο και οι περισσότεροι άρρωστοι επιστρέφουν στο σπίτι τους τη δεύτερη ή τρίτη μετεγχειρητική μέρα, χωρίς αλλαγές ή περιορισμούς στην ποιότητα ζωής τους. Επίσης, είναι σημαντικό να συνεχιστεί η φαρμακευτική αγωγή, η οποία συμπεριλαμβάνει αντιυπερτασικά, ασπιρίνη ή κλοπιδογρέλη και στατίνες.

Η αξία της αγγειοπλαστικής έχει επιβεβαιωθεί όσον άφορα τα στεφανιαία αγγεία, τις νεφρικές αρτηρίες και τα περιφερικά αγγεία. Όσον άφορα την αγγειοπλαστική των καρωτίδων η μέθοδος συνεχώς βελτιώνεται. Δοκιμάζονται και βελτιώνονται συνεχώς και τα υλικά πού χρησιμοποιούνται (οδηγοί καθετήρες, μπαλόνια και stent).

Επίσης, κατά τη διάρκεια της αγγειοπλαστικής χρησιμοποιούνται σήμερα ειδικές συσκευές για την προστασία του εγκεφάλου (ειδικό καλάθι - φίλτρο για να συλλάβει όποια πλάκα ή θρόμβο αίματος που μπορεί να σπάσει και να απελευθερωθεί στη διάρκεια της υπόλοιπης διαδικασίας). Το stent τοποθετείται για να διανοίξει τον αυλό του αγγείου, να διατηρήσει την πλάκα στη θέση της και κρατώντας την αρτηρία ανοιχτή να εξασφαλίσει επαρκή αιματική ροή στον εγκέφαλο. Το εγκεφαλικό είναι η πιο σημαντική επιπλοκή στη διάρκεια της επέμβασης και συμβαίνει στο 5% των ασθενών. Η εγκεφαλική προστασία μείωσε το ποσοστό των επιπλοκών κατά την επέμβαση και τα stents μείωσαν το ποσοστό της επαναστένωσης, που αποτελεί και την αχίλλειο πτέρνα της αγγειοπλαστικής, και ενίσχυσαν ακόμη περισσότερο την εφαρμογή της.

Η συχνότητα τοποθέτησης stents αυξάνει παγκοσμίως, με ρυθμό 18%-47% κάθε χρόνο και έχει περάσει από την αρχική αμφισβητούμενη θέση στην εναλλακτική θεραπεία της καρωτιδικής στένωσης.

Η αγγειοπλαστική έχει ιδιαίτερα ευεργετικά αποτελέσματα σε ασθενείς με αυξημένο περιεγχειρητικό κίνδυνο, όπως υπερήλικες, ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια, με σοβαρά καρδιοαναπνευστικά προβλήματα, επαναστένωση μετά από ενδαρτηρεκτομή, ετερόπλευρη απόφραξη έσω καρωτίδας, στένωση μετά από ακτινοβολία, ασθενείς με συνυπάρχουσες βλάβες σε αλλά υπεραορτικά αγγεία, ασθενείς με ακινητοποιημένο αυχένα, βραχύσωμους και υπέρβαρους ασθενείς με σοβαρού βαθμού καρωτιδική στένωση. Στη διεθνή βιβλιογραφία αναφέρεται ποσοστό 25-50% συνύπαρξη στεφανιαίας νόσου σε πάσχοντες από στένωση των καρωτίδων.

Στην Ελλάδα κάθε χρόνο 28.180 άτομα νοσηλεύονται με αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και αυτό αποτελεί τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα, αν σκεφτούμε ότι τα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια είναι ή τρίτη αιτία θανάτου μετά το έμφραγμα του μυοκαρδίου και τον καρκίνο. Από αυτούς 7.381 ασθενείς, δηλαδή ένα σημαντικό ποσοστό 26,3%, ανήκουν στον ενεργό πληθυσμό. Το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο συνιστά, ίσως και το μεγαλύτερο κόστος στον τομέα της υγείας αν προσθέσουμε τη δαπάνη για τα φάρμακα, τη φυσικοθεραπεία και την αποκατάσταση μεγάλου αριθμού των ασθενών με αναπηρία μετά από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Οι στενώσεις των καρωτίδων ευθύνονται για το 20%-30% των αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ισχαιμικής αιτιολογίας και η αντιμετώπιση της νόσου είναι επιτακτική αν λάβουμε υπόψη ότι μέσα σε δυο χρόνια μια συμπτωματική στένωση καρωτίδας της τάξης του 70-80%, υπάρχει κίνδυνος να προκαλέσει αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο που μπορεί να αφήσει αναπηρία στο 20%-30% των ασθενών. Ασθενείς με στένωση καρωτίδας της τάξης του 80-90% μετά από ένα αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο μπορεί να παρουσιάσουν αναπηρία σε ποσοστό 30%. Εκείνοι δε με στένωση μεγαλύτερη από 90% διατρέχουν κίνδυνο πού υπερβαίνει το 35%.

Η αναίρεση των παραγόντων κινδύνου, όπως το κάπνισμα, η παχυσαρκία, η δυσλιπιδαιμία, η υπέρταση, ο σακχαρώδης διαβήτης είναι ουσιαστική για την προστασία από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο το όποιο οφείλεται στη στένωση των καρωτίδων. Οι υπολιπιδαιμικοί παράγοντες φαίνεται να επιβραδύνουν την εξέλιξη της αθηρωματικής πλάκας των καρωτίδων.


Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο των καρωτίδων

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο των καρωτίδων

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Νέα απεικονιστική μέθοδος για τις αρτηρίες

Μήπως έχετε ναυτία;

Το λυκοπένιο για το εγκεφαλικό

Ισχαιμικό επεισόδιο της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας

Δευτερογενής πρόληψη εγκεφαλικού

Αθηροσκλήρωση

Πρωτεΐνη ΒΑΧ

Η προϋπέρταση απειλεί με εγκεφαλικό

By PREDICT

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 4889 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2018 12:39
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Θέλετε να έχετε τις υγιέστερες αρτηρίες; Θέλετε να έχετε τις υγιέστερες αρτηρίες;

    Αποκτήστε τις υγιέστερες αρτηρίες 

    Η αγγειακή γήρανση και η στεφανιαία αθηροσκλήρωση (σκλήρυνση των αρτηριών) είναι συχνές νόσοι.

    Η δίαιτα και ο τρόπος ζωής στη σύγχρονη κοινωνία είναι σημαντικοί παράγοντες κινδύνου για τις καρδιακές παθήσεις.

    Οι κύριοι παράγοντες κινδύνου είναι η υψηλή αρτηριακή πίεση, η έλλειψη σωματικής άσκησης, η παχυσαρκία και ο διαβήτης, οι οποίοι και αυτοί σχετίζονται με τη διατροφή και την άσκηση. Η ηλικία και το κάπνισμα είναι, επίσης, παράγοντες, αλλά είναι λιγότερο σημαντικοί στις σύγχρονες κοινωνίες, από τους υπόλοιπους παράγοντες.

    Ο τρόπος ζωής με μια διατροφή χαμηλή σε κορεσμένα λιπαρά και υψηλή με μη επεξεργασμένους πλούσιους σε φυτικές ίνες υδατάνθρακες, μαζί με τα άγρια ​​θηράματα και τα ψάρια ελεύθερης αλιείας, η αποφυγή καπνίσματος και η άσκηση είναι σημαντικά για την πρόληψη της σκλήρυνσης των αρτηριών της καρδιάς.

    Η διατροφή και ο τρόπος ζωής είναι παράγοντες κινδύνου για την αγγειακή γήρανση και πρέπει να χρησιμοποιηθούν ως όπλα στις  σύγχρονες κοινωνίες που οι άνθρωποι κάνουν καθιστική ζωή.

    Η διατροφή στις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες έχουν δημιουργήσει επιδημίες παχυσαρκίας και  διαβήτη.

    Η διατροφή με μη επεξεργασμένους υδατάνθρακες που έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες, όπως το μη επεξεργασμένο ρύζι, το πεντάνευρο, η μανιόκα, το καλαμπόκι, οι ξηροί καρποί και τα φρούτα, αλλά και η πρωτεΐνη (14%) από το κρέας και η χαμηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά 14%  με 38 γραμμάρια λίπους κάθε μέρα (11g κορεσμένο λίπος και καθόλου trans λιπαρά), αλλά και η αποφυγή καπνίσματος είναι όπλα για την πρόληψη της αθηροσκλήρωσης.

    Η στεφανιαία αθηροσκλήρωση μπορεί να αποφευχθεί με τη διατήρηση χαμηλής της LDL χοληστερόλης, της αρτηριακής πίεσης και του σακχάρου στο αίμα, με την αποφυγή καπνίσματος και με την άσκηση και όσοι ακολουθούν αυτόν τον τρόπο ζωής δεν αναπτύσσουν στεφανιαία αθηροσκλήρωση. 

    Η φλεγμονή, επίσης, αυξάνει τον κίνδυνο των καρδιακών παθήσεων και θα πρέπει να γίνεται πρόληψη.


    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την πρόληψη και την θεραπεία της αθηροσκλήρωσης

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για να έχετε υγιείς αρτηρίες

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Πώς η κάνναβη θεραπεύει τον καρκίνο

    Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

    Ρύζι κόκκινης μαγιάς για τη χοληστερίνη

    Βιταμίνη Ε

    Φύλλα ελιάς για να έχετε φυσιολογική πίεση

    Αθηροσκλήρωση

    Ποια φάρμακα μπορείτε να αντικαταστήσετε με την κουρκούμη

    Ελέγξτε αν κινδυνεύετε από καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό

    Σκορ κινδύνου για καρδιακή νόσο κι εγκεφαλικό επεισόδιο

    Σύγχρονη εργαστηριακή διάγνωση της αθηροσκλήρωσης

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για την αρτηριοσκλήρωση

    Η βιταμίνη D δείκτης για τον κίνδυνο αθηροσκλήρωσης

    Τα καλύτερα ροφήματα βοτάνων για την υπέρταση

    Τα πεπτίδια για την αθηροσκλήρωση

    Το ελληνικό φαρμακείο της φύσης σας προσφέρει μια υπερτροφή

    Βιταμίνες για την χοληστερίνη

    Αθηροσκλήρωση

    Οι βιταμίνες για την αθηροσκλήρωση

    Τι είναι ο αθηρωματικός δείκτης;

    Πολικοζανόλη για τη χοληστερίνη

    Κόλπο για να αυξήσετε την καλή χοληστερόλη

    Ποια είναι η καλύτερη στατίνη;

    Η ομάδα αίματος δείχνει τον κίνδυνο για καρδιοπάθεια

    Πρόληψη εμφράγματος

    Το TIPI τεστ για το έμφραγμα του μυοκαρδίου

    Το ΤΙΜΙ τεστ για την πρόγνωση των οξέων στεφανιαίων συνδρόμων

    www.emedi.gr

     

  • Συσκευή για την αποφυγή θρόμβωσης Συσκευή για την αποφυγή θρόμβωσης

    Νέα συσκευή για την αποφυγή θρόμβωσης

    Μια νέα συσκευή συμπίεσης, που μοιάζει με μία κάλτσα που τυλίγει το πόδι μπορεί να σώσει τις ζωές των ασθενών μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο, σύμφωνα με νέα έρευνα που έγινε στη Σκωτία.

    Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου δοκίμασαν την συσκευή αυτή σε 2.876 ασθενείς και παρατήρησαν ότι τα αποτελέσματα ήταν "εξαιρετικά ενθαρρυντικά" δίνοντας την δυνατότητα να σωθούν χιλιάδες ζωές. Οι συσκευές συμπιέζουν τα πόδια με αποτέλεσμα την καλύτερη ροή του αίματος και την αποφυγή δημιουργίας θανατηφόρων θρόμβων στο αίμα.

    Στις δοκιμές που έγιναν, οι συμμετέχοντες στην έρευνα φόρεσαν τις συσκευές στα πόδια οι οποίες γέμιζαν με αέρα κάθε ένα λεπτό, συμπιέζοντας τα πόδια και στέλνοντας το αίμα πίσω στην καρδιά. Οι συσκευές ήταν απαραίτητο να φοριούνται για περίπου ένα μήνα μέχρι ο ασθενής να ανακτήσει τις δυνάμεις και να κινηθεί ξανά. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, το 8.5% των ασθενών που χρησιμοποίησαν τη συσκευή συμπίεσης ανέπτυξαν θρόμβους αίματος, σε σύγκριση με το 12,1% των ασθενών που δεν την χρησιμοποίησαν.

    Αυτή η συσκευή είναι μια απλή, ασφαλή και οικονομικά προσιτή θεραπεία που μειώνει τον κίνδυνο της εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης και μάλιστα φαίνεται να μειώνει τον κίνδυνο θανάτου μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο. 

    Όπως αναφέρουν οι ερευνητές, τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας είναι πολύ ενθαρρυντικά και δείχνουν ότι η χρήση μιας συσκευής συμπίεσης στα πόδια των ασθενών με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης θρόμβων στο αίμα θα μπορούσε να είναι μια πολύ αποτελεσματική θεραπεία, σώζοντας χιλιάδες ζωές.


    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις θρομβώσεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις θρομβώσεις

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συννενόηση με τον θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για την θρόμβωση

    Γιατί πρέπει να κινητοποιούνται γρήγορα οι χειρουργημένοι;

    Κλοπιδιγρέλη και ασπιρίνη

    Ισχαιμικό επεισόδιο της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας

    Δευτερογενής πρόληψη εγκεφαλικού

    Η προϋπέρταση απειλεί με εγκεφαλικό

    Rivaroxaban σε επεμβάσεις ισχίου και γόνατος

    www.emedi.gr

  • Χρόνια φλεβική ανεπάρκεια Χρόνια φλεβική ανεπάρκεια

    Όταν οι φλέβες των κάτω άκρων δεν λειτουργούν σωστά

    Λέγοντας χρόνια φλεβική ανεπάρκεια, ICD-10 I87.2, αναφερόμαστε στις αλλοιώσεις που μπορεί να συμβούν στα κάτω άκρα όταν οι φλέβες δεν λειτουργούν σωστά.

    Οι φλέβες των κάτω άκρων λειτουργούν ως αγωγοί που μεταφέρουν αίμα από τα πόδια προς την καρδιά. Αυτό επιτυγχάνεται με μια σειρά βαλβίδων που υπάρχουν στο εσωτερικό τους τοίχωμα, οι οποίες, ως φράγματα, ανοίγουν για να επιτρέψουν τη ροή του αίματος προς την καρδιά, και κλείνουν για να εμποδίσουν τη ροή του αίματος προς την αντίθετη κατεύθυνση. Με αυτόν τον τρόπο η ροή του αίματος φυσιολογικά έχει κατεύθυνση πάντοτε προς την καρδιά. Βεβαίως, απαραίτητη προϋπόθεση για να επιτελέσουν οι φλέβες σωστά το έργο τους είναι η φυσιολογική λειτουργία της μυϊκής αντλίας της γαστροκνημίας, η οποία είναι ο μηχανισμός ώθησης του αίματος από τα πόδια προς την καρδιά κατά τη βάδιση υπερνικώντας τη βαρύτητα σε όρθια θέση.

    Οι αρτηρίες φέρνουν οξυγονωμένο αίμα από την καρδιά στο υπόλοιπο σώμα και οι φλέβες επιστρέφουν το φτωχό σε οξυγόνο αίμα πίσω στην καρδιά. Όταν οι φλέβες των ποδιών δεν μπορούν να αντλήσουν αρκετό αίμα πίσω στην καρδιά προκύπτει χρόνια φλεβική ανεπάρκεια. Η ΧΦΑ, επίσης, ονομάζεται μερικές φορές χρόνια φλεβική νόσος.

    Υπάρχουν τρία είδη φλεβών: Οι επιφανειακές φλέβες, οι οποίες βρίσκονται κοντά στο δέρμα, οι εν τω βάθει φλέβες που βρίσκονται στις ομάδες των μυών και οι διατιτραίνουσες φλέβες οι οποίες συνδέουν τις επιπολής με τις εν τω βάθει φλέβες. Οι εν τω βάθει φλέβες οδηγούν το αίμα στην κάτω κοίλη φλέβα, τη μεγαλύτερη φλέβα του σώματος, που οδηγεί οδηγεί το αίμα κατευθείαν στην καρδιά.

    Σε όρθια θέση, το αίμα στις φλέβες των ποδιών πρέπει να πάει ενάντια στη βαρύτητα για να επιστρέψει στην καρδιά. Για να επιτευχθεί αυτό, οι μύες των ποδιών θα συσπάσουν τις εν τω βάθει φλέβες των ποδιών και τους μυς των ποδιών για να βοηθήσουν την κίνηση του αίματος πίσω στην καρδιά. Οι βαλβίδες, στις φλέβες βοηθούν στην ροή του αίματος  προς τη σωστή κατεύθυνση. Όταν οι μύες των ποδιών χαλαρώσουν, οι βαλβίδες εμποδίζουν το αίμα να γυρίσει πίσω στην καρδιά. Η όλη διαδικασία αποστολής του αίματος πίσω στην καρδιά ονομάζεται φλεβική αντλία.

    Άρα, όταν τα πόδια βρίσκονται σε σύσπαση η φλεβική αντλία λειτουργεί καλά. Αλλά όταν κάποιος κάθεται ειδικά για μεγάλο χρονικό διάστημα, το αίμα στις φλέβες των ποδιών  συσσωρεύεται και  αυξάνεται η πίεση του φλεβικού αίματος. Οι εν τω βάθει φλέβες και οι διατιτραίνουσες φλέβες μπορούν, συνήθως, να αντέξουν για σύντομες περιόδους αυξημένες πιέσεις. Με την πάροδο του χρόνου, σε ευπαθή άτομα, εξασθενίζουν τα τοιχώματα των φλεβών και οι βαλβίδες προκαλώντας ΧΦΑ.


    Οι προδιαθεσικοί παράγοντες που οδηγούν στην φλεβική ανεπάρκεια είναι:

    α) κληρονοµική προδιάθεση, παχυσαρκία, ακινησία, τραύµατα, λήψη φαρµάκων, κάπνισμα, καθιστική ζωή

    β) ατυχήµατα, εγχειρήσεις, παθήσεις των αρθρώσεων

    γ) εγκυµοσύνες, ορµόνες είτε για λόγους θεραπευτικούς είτε για αντισύλληψη

    Γυναίκες ηλικίας άνω των 50 ετών έχουν συχνά ΧΦΑ


    Τα αίτια της χρόνιας φλεβικής ανεπάρκειας είναι:

    α) οι πρωτοπαθείς κιρσοί

    β) το µεταθροµβωτικό σύνδροµο (καταστροφή των βαλβίδων µετά από θρόµβωση)

    γ) διάφορα άλλα αίτια, όπως αρτηριοφλεβικές επικοινωνίες, όγκοι, δυσπλασίες των βαλβίδων, τραύµατα, ιατρογενείς κακώσεις κ.ά.

    δ) η εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση (DVT) και η φλεβίτιδα


    Τα συµπτώµατα  που παρουσιάζει ο ασθενής

    Ο ασθενής µε χρόνια φλεβική ανεπάρκεια παραπονιέται για αίσθηµα καύσου (κάψιµο), κνησµού (φαγούρας), πόνου, οιδήµατος (πρήξιµο) στα πόδια και ιδιαίτερα στις ποδοκνηµικές αρθρώσεις (αστραγάλους) και αίσθηµα βάρους στα πόδια.

    Η ΧΦΑ μπορεί να συνδέεται με  κιρσούς. Κιρσοί είναι πρησμένες φλέβες που μπορείτε να δείτε μέσα από το δέρμα. Είναι μπλε, διογκωμένες και πρησμένες. Μεγάλοι κιρσοί μπορεί να οδηγήσουν σε αλλαγές του δέρματος, όπως εξανθήματα, ερυθρότητα, και πληγές.

    Το λεμφικό σύστημα μπορεί να παράγει, επίσης, υγρό, που ονομάζεται λέμφος, για να αντισταθμίσει την ΧΦΑ. Οι ιστοί του ποδιού  μπορεί να απορροφήσουν αυτό το υγρό, το οποίο μπορεί να αυξήσει την πίεση στα πόδια και να πρηστούν περισσότερο.


    Πώς διαπιστώνεται η ύπαρξη φλεβικής ανεπάρκειας;

    Σε αρκετές περιπτώσεις μπορούμε να δούμε τις πάσχουσες φλέβες κάτω από την επιφάνεια του δέρματος. Πολύ συχνά όμως οι φλέβες που ανεπαρκούν βρίσκονται βαθύτερα. Εκτός από τη διάγνωση με τη χρήση υπέρηχου (doppler), η διενέργεια ειδικών εξετάσεων (triplex φλεβών κάτω άκρων) που απεικονίζουν λεπτομερώς το φλεβικό δίκτυο βοηθούν σημαντικά στην πληρέστερη διάγνωση και θεραπεία.


    Θεραπεία χρόνιας φλεβικής ανεπάρκειας
    Η αντιμετώπιση της νόσου πρέπει να αρχίζει έγκαιρα και να επεκτείνεται όλο το χρόνο και όχι μόνο τότε που τα συμπτώματα είναι πιο έντονα.

    Η θεραπεία περιλαμβάνει γενικά και ειδικά μέτρα.

    Συντηρητικά μέτρα που συχνά προηγούνται των επεμβατικών μεθόδων θεραπείας. 

    • Η απώλεια βάρους και η τακτική άσκηση είναι η βάση της θεραπείας
    • Η εφαρμογή καλτσών διαβαθμισμένης συμπίεσης
    • Η κινησιοθεραπεία
    • Η λήψη βιοφλαβονοειδών σκευασμάτων και φαρμάκων είναι συντηρητικά μέτρα που συχνά προηγούνται των επεμβατικών μεθόδων θεραπείας.

    Λιγότεροι από το 10 τοις εκατό των ατόμων με ΧΦΑ απαιτούν χειρουργική επέμβαση για να διορθωθεί το πρόβλημα

    Ειδικά επεμβατικά μέτρα

    -Η σκληροθεραπεία

    Στην σκληροθεραπεία, ο γιατρός εγχέει μια χημική ουσία σε πληγείσες φλέβες, ώστε οι ανώμαλες φλέβες δεν μπορούν πλέον να γεμίσουν με αίμα. Το αίμα που θα έπρεπε κανονικά να επιστρέψει στην καρδιά μέσα από αυτές τις φλέβες επιστρέφει στην καρδιά μέσω των άλλων φλεβών. Το σώμα θα απορροφήσει τελικά τις φλέβες που έλαβαν την ένεση.

    -Η θερμοπηξία της φλέβας με λέιζερ ή ραδιοκύματα

    Χρησιμοποιείται ένας λεπτός, εύκαμπτος σωλήνας που ονομάζεται καθετήρας και εισάγεται σε μια φλέβα. Μικροσκοπικά ηλεκτρόδια στην άκρη του καθετήρα χρησιμοποιούν την θερμότητα στα τοιχώματα της φλέβας για να καταστρέψουν τον ιστό της φλέβας. Όπως και με τη σκληροθεραπεία με χημικά, οι κιρσοί δεν είναι πλέον σε θέση να μεταφέρουν αίμα, και τελικά απορροφώνται από το σώμα.

    -Αφαίρεση φλέβας

    Ο γιατρός κάνει μια μικρή τομή στη βουβωνική χώρα και συνήθως μια άλλη τομή στη γάμπα κάτω από το γόνατο. Στη συνέχεια, ο γιατρός αποσυνδέει και δένει όλες τις φλέβες που συνδέονται με την σαφηνή φλέβα, που είναι η κύρια επιφανειακή φλέβα στο πόδι. Ο γιατρός τότε αφαιρεί τη φλέβα από το πόδι και η διαδικασία ονομάζεται φλεβεκτομή και αφαιρούνται οι μεμονωμένες συστάδες φλεβών από το πόδι μέσω μικροσκοπικών τομών.

    -Φλεβική παράκαμψη
    Για πιο εκτεταμένα προβλήματα, ο χειρουργός μπορεί να συστήσει χειρουργική επέμβαση παράκαμψης για τη θεραπεία της ΧΦΑ που εμφανίζεται στο πάνω μέρος του μηρού ή στη λεκάνη. Ο χειρουργός μπορεί να χρησιμοποιήσει μια τεχνητή φλέβα, που ονομάζεται μόσχευμα, ή να χρησιμοποιήσει μια φλέβα που δεν επηρεάζεται από ΧΦΑ για να βοηθήσει στη ροή του αίματος από το πόδι γύρω από την αποκλεισμένη φλέβα. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να γίνει μέσα από μικρές τομές. Συνήθως, η παράκαμψη χειρουργικής επέμβασης είναι ασφαλής, αν και υπάρχει ένας μικρός κίνδυνος μόλυνσης και εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης.

    -Επισκευή βαλβίδας
    Σε επισκευή της βαλβίδας, ο χειρουργός  τέμνει τις βαλβίδες μέσα στη φλέβα, μέσα από μια μικρή τομή στο δέρμα. Ο χειρουργός διπλώνει στη συνέχεια και τοποθετεί πτερύγια στην βαλβίδα ή τοποθετεί τεχνητή βαλβίδα. Μπορεί, επίσης, να σχηματήσει ένα μανίκι γύρω από ττην εξωτερική φλέβα  για να διατηρήσει τη λειτουργία της βαλβίδας.

    -Αγγειοπλαστική και τοποθέτηση stent
    Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις ΧΦΑ, ο χειρουργός μπορεί να συστήσει αγγειοπλαστική ή stent. Αγγειοπλαστική είναι η χρήση ενός μπαλονιού για να ανοίξει μια στένωση ή απόφραξη στο τμήμα της φλέβας. Ένα στεντ είναι ένας σωλήνας από μέταλλο-ικρίωμα που βοηθά να κρατήσει τη στένωση ανοιχτή σε απόφραξη. Η διαδικασία εκτελείται μέσω των μικρών τομών στις φλέβες, είτε πίσω από το γόνατο ή στην βουβωνική χώρα. Συνήθως η αγγειοπλαστική και η τοποθέτηση stent είναι ασφαλείς διαδικασίες.

    Ο αγγειοχειρουργός θα σας βοηθήσει να αποφασίσετε την καλύτερη θεραπευτική αγωγή για την περίπτωσή σας.

    Η φαρμακευτική θεραπεία της χρόνιας φλεβικής ανεπάρκειας

    Μια ποικιλία φαρμάκων έχουν χρησιμοποιηθεί στην αντιμετώπιση της χρόνιας φλεβικής ανεπάρκειας και φλεβικών ελκών.

    Αυτά περιλαμβάνουν:

      • Διουρητικά
      • Ασπιρίνη
      • Τοπική και συστηματική χορήγηση αντιβιοτικών
      • Τοπικά κορτικοστεροειδή
      • Ιπποκάστανο
      • Τοπικά αντισηπτικά
      • Σουλφαδιαζίνη του αργύρου
      • Αναβολικά στεροειδή
      • Hydroxyethylrutoside
      • Ένζυμα παράγοντες νεαροποίησης
      • Αυξητικοί παράγοντες

    • Διουρητικά - Για το οίδημα που οφείλεται σε φλεβική ανεπάρκεια για μικρό χρονικό διάστημα σε ασθενείς με σοβαρό οίδημα. Μια καλή πρακτική είναι να χρησιμοποιήσετε ένα ήπιο διουρητικό, όπως η υδροχλωροθειαζίδη, για επτά ημέρες πριν από την τοποθέτηση καλτσών συμπίεσης, προκειμένου να επιτευχθεί πιο ακριβής εφαρμογή. Αυτό είναι χρήσιμο μόνο σε ασθενείς με οίδημα.
    • Ασπιρίνη - Για την θρομβοκυττάρωση και τη συσσώρευση αιμοπεταλίων σε χρόνια φλεβική ανεπάρκεια. Η ασπιρίνη σαν αντιαιμοπεταλιακός παράγοντας μπορεί να επιταχύνει την επούλωση των χρόνιων φλεβικών ελκών, ιδίως όταν χρησιμποποιούνται κάλτσες συμπίεσης.
    • Αντιβιοτικά - Τα περισσότερα φλεβικά έλκη είναι έντονα μολυσμένα με βακτήρια, όπως Staphylococcus, Streptococcus, Escherichia coli, Proteus και Pseudomonas. Τα αντιβιοτικά θα πρέπει να αποφεύγεται εντελώς. Συστηματικά αντιβιοτικά θα πρέπει να δίνονται στους ασθενείς που έχουν τα ακόλουθα σημεία και συμπτώματα και υποδηλώνουν λοίμωξη:

      • Αύξηση στον πόνο
      • Αύξηση στο ερύθημα του δέρματος
      • Λεμφαγγειίτιδα
      • Ταχεία αύξηση στο μέγεθος του έλκους

    Καλλιέργειες επιχρισμάτων από το έλκος είναι απαραίτητες. Οι καλλιέργειες μπορεί να ληφθούν με βιοψία ή δι 'εγχύσεως 2 με 3 mL στείρου αλατούχου διαλύματος εντός του χορίου και επαναρρόφηση με τη σύριγγα και αποστολή για καλλιέργεια.

    Εμπειρική θεραπεία εν αναμονή των αποτελεσμάτων θα πρέπει να στοχεύει Gram θετικούς και αρνητικούς οργανισμούς, συμπεριλαμβανομένης της Pseudomonas. Εμπειρικά αντιβιοτικά είναι: δικλοξακιλλίνη, κεφαλεξίνη, ή σιπροφλοξασίνη.

    • Τοπικά κορτικοστεροειδή -  Η απλή δερματίτιδα από στάση ανταποκρίνεται, συνήθως, στην τοπική εφαρμογή των στεροειδών.
    • Ιπποκάστανο - Εκχύλισμα σπόρων καστανιάς (ιπποκάστανο) διεγείρει την απελευθέρωση των προσταγλανδινών F (π.χ., PGF2 άλφα) οι οποίες επάγουν την αγγειοσύσπαση, και μειώνουν την διαπερατότητα των τοιχωμάτων των αγγείων σε χαμηλού μοριακού πρωτεΐνες, νερό, και ηλεκτρολύτες. Το συμπλήρωμα διατροφής ιπποκάστανου χρησιμοποιείται στην Ευρώπη για τη θεραπεία των αιμορροΐδων, των κιρσών, του οιδήματος, και τα κουρασμένα και βαριά πόδια. 50 mg εσκίνης (η δραστική ένωση) δύο φορές ημερησίως είναι δόση ισοδύναμη με τη θεραπεία με κάλτσες συμπίεσης για τη μείωση του οιδήματος σε ασθενείς με χρόνια φλεβική ανεπάρκεια.
    • Τοπικά αντισηπτικά - Έχουν εφαρμοστεί τοπικώς αντισηπτικά, όπως το υπεροξείδιο του υδρογόνου, η ποβιδόνη ιωδιούχος, το οξικό οξύ, και το υποχλωριώδες νάτριο. Όλα εκτός από το υπεροξείδιο του υδρογόνου βλάπτουν το επιθήλιο του τραύματος και δεν συνιστώνται.
    • Σουλφαδιαζίνη του αργύρου - Η σουλφαδιαζίνη του αργύρου χρησιμοποιείται στη θεραπεία των δερματικών τραυμάτων, των εγκαυμάτων, των τραυμάτων μερικού πάχους, και σε μεταμοσχεύσεις δέρματος. Σαν τοπικό φάρμακο αναστέλλει την ανάπτυξη in vitro των σχεδόν όλων των παθογόνων βακτηρίων και μυκήτων, συμπεριλαμβανομένων και ορισμένων ειδών ανθεκτικών στα σουλφοναμίδια. Ο μηχανισμός με τον οποίο μειώνει τον μικροβιακό αποικισμό των τραυμάτων είναι μέσω της βραδείας απελευθέρωσης του αργύρου σε συγκεντρώσεις που είναι εκλεκτικά τοξικές για τα βακτήρια. Ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη χρήση σουλφαδιαζίνης του αργύρου περιλαμβάνουν την επαγωγή της βακτηριακής αντοχής και την δερματίτιδα εξ επαφής.
    • Αναβολικά στεροειδή - Η Stanazole, ένα αναβολικό στεροειδές, διεγείρει την ινωδόλυση στο αίμα και έχει δοκιμαστεί.
    • Hydroxyethylrutoside - Η Hydroxyethylrutoside (HR) είναι ημισυνθετικά φλαβινοειδή που δρουν, κυρίως, επί του ενδοθηλίου της μικροαγγείωσης και μειώνουν την διαπερατότητα τριχοειδών και το οίδημα. Προκαλούν αύξηση της μερικής πίεσης του οξυγόνου στις φλέβες των κάτω άκρων και της διαδερμικής τάσης οξυγόνου των ασθενών με χρόνια φλεβική ανεπάρκεια.
    • Ένζυμα παράγοντες νεαροποίησης - Η συσσώρευση πύου και ινώδους μπορεί να καθυστερήσει την επούλωση των χρόνιων ελκών που γίνεται με κοκκοποίηση και επιθηλιοποίηση. Αρκετοί παράγοντες ένζυμα καθαρισμού της πληγής είναι διαθέσιμα, συμπεριλαμβανομένων των ενζύμων κριλ (από γαρίδες Ανταρκτικής), που αποτελούνται από φυσικές εξωπεπτιδάσες και ενδοπεπτιδάσες που είναι ικανές να διασπούν τις πρωτεϊνικές ουσίες σε διαλυτά ελεύθερα αμινοξέα. Αυτά τα φάρμακα έχουν δειχθεί σε ορισμένες μελέτες να καθαρίζουν αποτελεσματικά τα έλκη.
    • Αυξητικοί παράγοντες - Αρκετοί αυξητικοί παράγοντες παίζουν ένα ρόλο στην επούλωση τραυμάτων, συμπεριλαμβανομένου του αυξητικού παράγοντα αιμοπεταλίων, του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα, του αυξητικού παράγοντα ινοβλαστών κ.ά.  για την επούλωση μιας ποικιλίας χρόνιων ελκών.

    Συστάσεις για την θεραπεία της χρόνιας φεβικής ανεπάρκειας

    Ανύψωση ποδιών και θεραπεία συμπίεσης είναι η βασική θεραπεία στους περισσότερους ασθενείς με χρόνια φλεβική ανεπάρκεια και εξέλκωση.

    Η φαρμακευτική θεραπεία μπορεί να χορηγηθεί στις ακόλουθες περιπτώσεις:

      • Η χρήση διουρητικών για σύντομο χρονικό διάστημα σε ασθενείς με σοβαρό οίδημα.

      • Ασπιρίνη (300 έως 325 mg/ημέρα) μπορεί να επιταχύνει την επούλωση των χρόνιων φλεβικών ελκών. Συνιστάται σε ασθενείς με έλκη που δεν υπάρχει αντένδειξη στην χορήγησή της.

      • Συστηματική χορήγηση αντιβιοτικών θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο σε ασθενείς οι οποίοι έχουν σημεία και συμπτώματα λοίμωξης έλκους.

      • Η απλή δερματίτιδα από στάση ανταποκρίνεται συνήθως στην τοπική εφαρμογή των κορτικοστεροειδών ή ενυδατικών αλοιφών.

      • Το εκχύλισμα σπόρων καστανιάς (ιπποκάστανο) μειώνει το οίδημα σε ασθενείς με χρόνια φλεβική ανεπάρκεια. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ασθενείς που αρνούνται να φορούν κάλτσες συμπίεσης, ή για εκείνους στους οποίους αντενδείκνυται η συμπίεση (π.χ., αποφρακτική αρτηριακή αγγειοπάθεια). Η δόση είναι 300 mg (50 mg εσκίνης) δύο φορές ημερησίως. Η Hydroxyethylrutoside είναι μια εναλλακτική λύση.

    • Αντισηπτικά, αντιβιοτικά, ένζυμα νεαροποίησης, αυξητικοί παράγοντες, και σουλφαδιαζίνη του αργύρου δεν συνιστώνται.


    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την φλεβική ανεπάρκεια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την φλεβική ανεπάρκεια

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υγιή και ανάλαφρα πόδια

    Κόκκινη Άμπελος

    Μυστικά για τη φλεβική ανεπάρκεια

    Χρόνια δερματίτιδα

    Χυμός για τη φλεβική ανεπάρκεια

    Φωτοδιέγερση για τα έλκη κάτω άκρων

    Τρόποι βελτίωσης του κυκλοφορικού στα πόδια

    Ευρυαγγείες προσώπου και κάτω άκρων

    Κιρσοί κάτω άκρων

    www.emedi.gr

  • Φωτοδιέγερση για τα έλκη κάτω άκρων Φωτοδιέγερση για τα έλκη κάτω άκρων

    Τα έλκη είναι μια δυσάρεστη κατάσταση των κάτω άκρων

    Αυτή η κατάσταση ταλαιπωρεί ανθρώπους από την μέση ηλικία και μετά, αλλά και νέους με τεράστιες κοινωνικοοικονομικές συνέπειες.

    Τα έλκη δημιουργούνται λόγω:

    •        Διαβητικής αρτηριοπάθειας

    •        Φλεβικής θρόμβωσης και βαριάς φλεβικής ανεπάρκειας (μεταθρομβωτικό σύνδρομο)

    •        Αρτηριακής νόσου, λόγω αθηροσκλήρωσης

    •        Φλεγμονής των αγγείων (αγγειίτιδα)

    •        Νευροτροφικά αίτια

    •        Παρατεταμένη κατάκλιση, όπως π.χ. σε μονάδες εντατικής θεραπείας

    Η φλεβική ανεπάρκεια τελευταίου σταδίου μπορεί να προκαλέσει έλκος, το οποίο αποκαλείται «άτονο». Το έλκος εμφανίζεται συνήθως στην έσω επιφάνεια του κάτω τμήματος της κνήμης, πάνω από το σφυρό. Υπάρχουν όμως και άλλες ασυνήθιστες θέσεις, όπως στην έξω επιφάνεια της κνήμης.

    Μετά από θρόμβωση, επίσης, μπορεί να εμφανιστεί έλκος μετά από χρόνια.

    Το laser αυξάνει σημαντικά την αιμάτωση στην περιοχή που υπάρχει το έλκος και προκαλεί φωτοδιέγερση. Έτσι πολλαπλασιάζονται οι ινοβλάστες, οι οποίοι παράγουν νέο επιθηλιακό ιστό με αποτέλεσμα να συμβαίνει γρήγορη επούλωση του έλκους. Λόγω της τοπικής αύξησης της θερμοκρασίας, γίνονται πολλές κυτταρικές αλλαγές που έχουν σαν αποτέλεσμα τη συσσώρευση κολλαγόνου και νέου ιστού.

    Η αντιμετώπιση του προβλήματος και της αιτίας που δημιουργεί το έλκος, η θεραπεία με φάρμακα, η ελαστική περίδεση, ο έλεγχος του σακχάρου του αίματος και η ρύθμισή του, οι επουλωτικές αλοιφές και το laser, συνιστούν μια συνολική και οργανωμένη θεραπεία των ελκών των κάτω άκρων, όπως των διαβητικών.

    www.emedi.gr


    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα έλκη των κάτω άκρων

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα έλκη των κάτω άκρων

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.