Δευτέρα, 21 Απριλίου 2014 00:45

Σκληροθεραπεία για τις ευρυαγγείες

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(6 ψήφοι)

Η σκληροθεραπεία για τις ευρυαγγείες στο πρόσωπο και τα πόδια

Το καλοκαίρι πλησιάζει και πολλές γυναίκες θέλουν να απαλλαγούν από τις αντιαισθητικές φλέβες στο πρόσωπο και στα πόδια.

Ευρυαγγείες είναι οι αντιαισθητικές κόκκινες και μπλε φλεβίτσες που απλώνονται στο δέρμα σαν ιστός αράχνης και συνήθως εντοπίζονται στην περιοχή του προσώπου, στο εξωτερικό ή εσωτερικό μέρος των μηρών, αλλά και σε όλη την επιφάνεια των κάτω άκρων.

Συνήθως, για τα σπασμένα αγγεία στο πρόσωπο ευθύνονται η φωτογήρανση του δέρματος, η ροδόχρους νόσος που είναι μια μορφή ακμής που παρουσιάζεται σε μεγάλες γυναίκες, η κατάχρηση αλκοόλ, η αλλαγή υψομέτρου, ο ερυθηματώδης λύκος και η συστηματική λήψη κορτιζόνης.

Οι ευρυαγγείες των κάτω άκρων είναι πιο συχνές στις γυναίκες κι ενοχοποιούνται παράγοντες όπως η κληρονομικότητα, η εγκυμοσύνη, η λήψη αντσυλληπτικών, η εμμηνόπαυση, η πάροδος της ηλικίας, η ορθοστασία, η έκθεση στον ήλιο, το κάπνισμα και η παχυσαρκία.

Οι ευρυαγγείες, δηλαδή, είναι διατεταμένα τριχοειδή αγγεία, που γίνονται ορατά επειδή βρίσκονται κοντά στην επιφάνεια της επιδερμίδας.

Αντιμετωπίζονται με σκληρυντικές ενέσεις ανώδυνα, χωρίς αναισθησία και  γρήγορα, τόσο σε άνδρες όσο και σε γυναίκες.

Σκληροθεραπεία με ενέσεις ή απλά σκληροθεραπεία είναι μια μη χειρουργική τεχνική που αναπτύχθηκε πριν από πολλά χρόνια με στόχο να εξαφανίζει τις ανεπιθύμητες χαλασμένες φλέβες στα κάτω μέλη, δηλαδή τις ευρυαγγείες και τους κιρσούς.

Η σκληροθεραπεία είναι μια ασφαλής και επιτυχημένη μέθοδος.

Για τους κιρσούς, γίνεται έγχυση σχετικά πυκνοτέρου διαλύματος σκληρυντικού σε απλή ή αφρώδη μορφή (foam sclerotherapy).

Για τις ευρυαγγείες, εφαρμόζεται η τεχνική της μικρο-σκληροθεραπείας, που αποτελεί την πιο αποτελεσματική μέθοδο αντιμετώπισης των ευρυαγγειών.

Οι ευρυαγγείες διακρίνονται σε:
• Τηλαγγειεκτασίες, δηλαδή ενδοδερμικές φλέβες, που έχουν συνήθως βυσσινί χρώμα και εύρος μέχρι 1mm
• Δικτυωτές φλεβεκτασίες [reticular veins], δηλαδή υποδερμικές φλέβες που έχουν πρασινο-μπλε χρώμα και εύρος μέχρι 3mm

Σχεδόν όλα τα άτομα με ευρυαγγείες που είναι πάνω από 17 ετών μπορούν να υποβληθούν σε σκληροθεραπεία, εκτός από τις γυναίκες που είναι έγκυες, θηλάζουν ή παίρνουν αντισυλληπτικά.

Σχετικές αντενδείξεις είναι η αντιπηκτική αγωγή, το ιστορικό φλεβικού θρομβοεμβολισμού, ο σακχαρώδης διαβήτης και το σοβαρό βρογχικό άσθμα (υπό κορτιζονοθεραπεία).


Η σκληροθεραπεία

Η σκληροθεραπεία περιλαμβάνει την ένεση αποστειρωμένου διαλύματος μιας σκληρυντικής ουσίας μέσα σε μια φλέβα με μια πολύ λεπτή βελόνα. Χρησιμοποιείται συνήθως διάλυμα πολιδοκανόλης, ένα απορρυπαντικό σκληρυντικό, που αρχικά είχε χρησιμοποιηθεί ως τοπικό αναισθητικό, και διατίθεται σε φιαλίδια συγκέντρωσης 0,5%, 1%, 2% και 3%. Το σκληρυντικό διάλυμα έχει σκοπό να ερεθίσει το εσωτερικό των τοιχωμάτων της φλέβας, προκαλώντας τους μη αναστρέψιμες αλλοιώσεις ώστε να κολλήσουν μεταξύ τους με συνέπεια το κλείσιμο της φλέβας και τη δημιουργία ινώδους χορδής (σκλήρωσης). Αφού κλείσει η φλέβα, το σώμα τελικά θα την απορροφήσει σε διάστημα λίγων μηνών. 

Πρέπει να αποφεύγεται η Ασπιρίνη και άλλα μη στερινοειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (Brufen, Mesulid, Naprosyn, Voltaren κλπ) καθώς και η κατανάλωση οινοπνεύματος για 2 ημέρες πριν τη θεραπεία. Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται υδατικές κρέμες, λοσιόν, λάδια στα πόδια για 24 ώρες πριν τις ενέσεις.

Πριν την σκληροθεραπεία είναι απαραίτητο να γίνει εξέταση με υπερηχογράφημα triplex φλεβών των κάτω άκρων για καθορισμό της έκτασης του προβλήματος των φλεβών, τόσο των επιπολής (δηλαδή, αυτών που βρίσκονται κάτω από το δέρμα) όσο και των εν τω βάθει (που βρίσκονται μεταξύ των μυϊκών ομάδων).

Μετά τη σκληροθεραπεία, συνήθως, υπάρχει κάποια ερυθρότητα και διόγκωση κατά μήκος των φλεβών. Αυτό μπορεί να διαρκέσει μερικές ώρες, ημέρες ή και ακόμη περισσότερο ανάλογα με το μέγεθος των φλεβών. Δηλαδή, η εμφάνιση των φλεβών θα χειροτερέψει αρχικά πριν βελτιωθεί τελικά. Λιγότερο συχνά παρουσιάζονται μελανιές. Μπορείτε να έχετε φυσιολογική δραστηριότητα αμέσως μετά τη θεραπεία. Στη διάρκεια των εβδομάδων ή μηνών που θα ακολουθήσουν, οι φλέβες θα απορροφηθούν και θα εξαφανιστούν.

Κάθε συνεδρία θεραπείας διαρκεί 20-40 λεπτά και γίνεται στο ιατρείο με μεσοδιαστήματα λίγων εβδομάδων μεταξύ των συνεδριών. Αν υπάρχουν πολλαπλές φλέβες, οι συνεδρίες μπορεί να γίνονται με μικρότερα μεσοδιαστήματα.

Το πόσες ενέσεις θα γίνουν σε κάθε συνεδρία εξαρτάται από τον αριθμό και την έκταση των ανεπιθύμητων φλεβών. Συνήθως, μια φλέβα αποκρίνεται σε μια θεραπεία. Επειδή, όμως, υπάρχει περιορισμός στην ποσότητα του σκληρυντικού που μπορεί να ενεθεί στη διάρκεια μιας συνεδρίας, αν υπάρχουν πολυάριθμες φλέβες, μπορεί να απαιτηθούν περισσότερες συνεδρίες.

Σε μερικούς ασθενείς το αποτέλεσμα είναι άμεσο, ενώ άλλοι χρειάζεται να περιμένουν μέχρι και τρεις μήνες για να καθαρίσουν οι φλέβες. Οι περισσότεροι ασθενείς θα παρατηρήσουν βελτίωση της τάξης του 50-80% στην εμφάνιση των φλεβών τους μετά από μερικές συνεδρίες. Το πόσες περίπου συνεδρίες θα χρειαστούν θα υπολογιστεί στις αρχικές επισκέψεις.

Θα αισθάνεστε τελείως φυσιολογικά και θα σας συστηθεί να βαδίσετε αμέσως για χρονικό διάστημα 10-15 λεπτών, να έχετε τις φυσιολογικές σας δραστηριότητες και να επιστρέψετε στην εργασία σας. Ενδέχεται ο ιατρός να τοποθετήσει ελαστική επίδεση ή να συστήσει να φορέσετε κάλτσα διαβαθμισμένης συμπίεσης μετά τη θεραπεία για μερικές ημέρες ή εβδομάδες.

Αποφύγετε άσκηση μεγάλης έντασης για 2 εβδομάδες, έκθεση στον ήλιο, πολύ θερμά μπάνια ή ατμόλουτρα για 4 εβδομάδες και αποτρίχωση με κερί για 6 εβδομάδες. Αν προγραμματίζετε να κάνετε πολύωρο ταξίδι τις επόμενες 4 εβδομάδες, συζητήστε το με τον ιατρό πριν τη θεραπεία.


Επιπλοκές της σκληροθεραπείας

Ευτυχώς σοβαρές επιπλοκές από τη σκληροθεραπεία είναι σπάνιες.

  • Αλλεργικές αντιδράσεις (κνίδωση, αίσθημα δύσπνοιας) είναι εξαιρετικά σπάνιες με το φάρμακο που χρησιμοποιείται.
  • Η πιο συχνή επιπλοκή είναι προσωρινή δυσχρωμία κατά μήκος της πορείας της φλέβας που εμφανίζεται ως καφέ γραμμή. Η δυσχρωμία σχεδόν πάντα εξαφανίζεται αυθόρμητα, αλλά μπορεί να καθυστερήσει.
  • Μπορεί, επίσης, να εμφανιστεί μικρή φουσκάλα ή μπλαβάδα στη θέση της ένεσης που θα φύγει σε μερικές ημέρες.
  • Άλλη επιπλοκή είναι η ερυθρότητα από μικροσκοπικές τηλαγγειεκτασίες [telangiectatic matting] κοντά στις θεραπευθείσες ευρυαγγείες. Αν αυτές οι νέες δε φύγουν, μπορούν να αντιμετωπιστούν με laser.
  • Πολύ σπανιότερη επιπλοκή μπορεί να είναι η δημιουργία μικρής πληγής η οποία όμως θα επουλωθεί και θα αφήσει μικρή ουλή σα φακίδα που με το χρόνο δε θα είναι εύκολα ορατή.

Οι ευρυαγγείες και οι κιρσοί είναι φλέβες που δε λειτουργούν και η αφαίρεσή τους όχι μόνο δε βλάπτει, αλλά στην πραγματικότητα βελτιώνει την κυκλοφορία των φλεβών τοπικά. Από τη στιγμή που δημιουργήθηκαν ευρυαγγείες ή κιρσοί, οι γειτονικές φυσιολογικές φλέβες έχουν αναλάβει το έργο τους, δηλαδή να επιστρέφουν το αίμα προς την καρδιά.

Το ίδιο το γεγονός της απομάκρυνσης των ευρυαγγειών δεν πυροδοτεί την ανάπτυξη νέων φλεβών. Όμως, όποιος έχει ευρυαγγείες (ή κιρσούς) σημαίνει ότι έχει προδιάθεση για τέτοιες καταστάσεις και μπορεί να παρουσιάσει νέες, άσχετα αν έχει προηγουμένως υποβληθεί ή όχι σε θεραπεία.

Αρκετοί ασθενείς επιλέγουν να επανέρχονται κάθε 1-2 έτη για μικροβελτιώσεις νέων ευρυαγγειών με σκληροθεραπεία. Η συχνότητα ποικίλει πολύ. Οι θεραπείες μπορούν να επαναληφθούν όσες φορές χρειαστεί μέχρι να επιτευχθεί καλό αποτέλεσμα.

Δεν χρειάζεται οι γυναίκες να περιμένουν να τελειώσουν όλες τις προβλεπόμενες εγκυμοσύνες πριν αρχίσουν τη θεραπεία. Στην πραγματικότητα είναι πιο λογικό να θεραπευτούν οι κιρσοί και οι ευρυαγγείες πριν την εγκυμοσύνη ώστε να μη χειροτερέψουν. Φυσικά, νέοι κιρσοί ή ευρυαγγείες μπορεί να εμφανιστούν σε επόμενη εγκυμοσύνη, αλλά τουλάχιστον όσες φλέβες έχουν προηγουμένως θεραπευτεί δεν ξαναγίνονται. Είναι αυτονόητο ότι μπορεί να χρειαστεί να γίνει ξανά σκληροθεραπεία στο μέλλον.

Για κιρσούς και ευρυαγγείες η σκληροθεραπεία είναι πιο αποτελεσματική από τα laser που υπάρχουν σήμερα. Για πολύ μικρές τηλαγγειεκτασίες (κάτω από 1mm) ή ορισμένες άλλου είδους αγγειακές βλάβες μπορεί να χρησιμοποιηθεί laser.


Πρόληψη κιρσών κι ευρυαγγειών

-Αποφύγετε την άμεση έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία και φρoντίστε να φοράτε αντηλιακό προσώπου.

-Να ασκείστε τακτικά για να βελτιώσετε την κυκλοφορία στα πόδια σας. Εστιάστε σε ασκήσεις όπως το περπάτημα και το τρέξιμο.

-Μην κάθεστε σταυροπόδι για μεγάλο χρονικό διάστημα. Με αυτόν τον τρόπο είναι πιθανό να τραυματίσετε τα πόδια σας και ο παραμικρός τραυματισμός μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ανάπτυξης κιρσών κι ευρυαγγειών.

-Εάν πρέπει να κάθεστε για μεγάλο χρονικό διάστημα, να σηκώνεστε και να μετακινήστε κάθε 30 λεπτά.

-Ένας παράγοντας που ευνοεί τις ευρυαγγείες  και γενικά τις φλεβικές παθήσεις των ποδιών είναι η ζέστη που διαστέλλει τις φλέβες. Γι΄αυτό αν έχετε κληρονομικότητα ή προδιάθεση για κιρσού και ευρυαγγείες καλό είναι να αποφεύγετε τις σάουνες, το χαμάμ, τα πολύ ζεστά μπάνια και την πολύωρη ηλιοθεραπεία.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής και οι τοπικές κρέμες για τις ευρυαγγείες

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής και τις τοπικές κρέμες για τις ευρυαγγείες

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Χρόνια φλεβική ανεπάρκεια

Ευρυαγγείες προσώπου και κάτω άκρων

Οξεία τοξική κατάσταση από αλκοόλ

Μάσκα για τις ευρυαγγείες

Οι επιπτώσεις της ηλιακής ακτινοβολίας στην υγεία

Κόκκινη Άμπελος

Φωτοανάπλαση για θεραπεία προσώπου

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 4317 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2018 12:37
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα Λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη λοιμώδη ενδοκαρδίτιδα

    Η λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα είναι νόσος που οφείλεται σε λοίμωξη πρωτογενώς μεν του ενδοκαρδίου των καρδιακών βαλβίδων και μερικές φορές δευτερογενώς μεν του ενδοκαρδίου του μυοκαρδιακού μυός

    • Οξεία ενδοκαρδίτιδα: Επιθετική πορεία που, συνήθως, οφείλεται σε περισσότερο παθογόνους οργανισμούς, όπως ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος και ο β-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος, πιθανώς να μην έχει ως προδιάθεση υποκείμενη βλάβη των βαλβίδων 
    • Υποξεία ενδοκαρδίτιδα: Βραδεία πορεία, συνήθως, οφειλόμενη σε α-αιμολυτικούς στρεπτόκοκκους, εντερόκοκκους (συνήθως, στο έδαφος υποκείμενης βαλβιδικής βλάβης)
    • Ενδοκαρδίτιδα σε χρήστες ενδοφλέβιων ναρκωτικών: Συνήθως, αφορά την τριγλώχινα βαλβίδα. Ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος είναι ο συχνότερος παθογόνος μικροοργανισμός 
    • Πρώιμη ενδοκαρδίτιδα προσθετικής βαλβίδας: Εμφανίζεται μέσα σε 60 ημέρες μετά την αλλαγή βαλβίδας. Οι συχνότεροι λοιμώδεις μικροοργανισμοί είναι ο σταφυλόκοκκος, οι Gram (-) βάκιλλοι και η Candida
    • Όψιμη ενδοκαρδίτιδα προσθετικής βαλβίδας: Εμφανίζεται μετά τις 60 πρώτες ημέρες από την αντικατάσταση της βαλβίδας. Ο σταφυλόκοκκος επιδερμίδας, οι α-αιμολυτικοί στρεπτόκοκκοι και ο εντερόκοκκος είναι οι συχνότεροι λοιμώδεις παράγοντες

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό και άλλα

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (ελάχιστα)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Πυρετός, μπορεί να είναι υψηλός, χαμηλός ή να απουσιάζει. Μπορεί να είναι το μόνο σύμπτωμα σε ενδοκαρδίτιδα προσθετικής βαλβίδας
    • Βραδινοί ιδρώτες, κρυάδες
    • Αδιαθεσία, μυαλγίες, αρθρικοί πόνοι
    • Πόνοι στην πλάτη, μερικές φορές οξείς 
    • Ανορεξία, απώλεια βάρους
    • Αυχενικός σπασμός
    • Παραλήρημα, πονοκέφαλος 
    • Παράλυση, ημιπάρεση, αφασία
    • Αιμωδίες, μυική αδυναμία
    • Ψυχρά, επώδυνα άκρα
    • Αιματουρία, μακροσκοπική ή μικροσκοπική
    • Αιμορραγικά πτύελα από σηπτική πνευμονική εμβολή
    • Πετέχειες
    • Αιμορραγίες επιπεφυκότος 
    • Αιμορραγικές ή νεκρωτικές βλατίδες
    • Πόνος στις θηλές των δακτύλων χειρών ή ποδιών (υποκειμενικό σύμπτωμα οζιδίων του Osler)
    • Θωρακικός πόνος, βήχας
    • Ωχρότητα
    • Κηλίδες Roth
    • Οζίδια Osler
    • Βλάβες Janeway
    • Καρδιακά φυσήματα, αν και μπορεί να απουσιάζουν 
    • Διάταση αυχενικών φλεβών 
    • Καλπαστικός ρυθμός 
    • Τρίζοντες
    • Καρδιακή αρρυθμία
    • Περικαρδιακή τριβή
    • Ήχος υπεζοκωτικής τριβής
    • Σπληνομεγαλία

    ΑΙΤΙΑ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος είναι ένας αιτιολογικός παράγοντας που απαντάται σε όλους  τους τύπους της ενδοκαρδιτιδας, αλλά, ιδιαίτερα στην οξεία ενδοκαρδίτιδα και στην ενδοκαρδίτιδα των χρηστών ενδοφλεβίως ναρκωτικών

    Οξεία ενδοκαρδιτιδα:

    • Σταφυλόκοκκος χρυσίζων 
    • Στρεπτόκοκκος, ομάδων Α, Β, C, G
    • Αιμόφιλος ινφλουέντσας
    • Αιμόφιλος παραϊνφλουέντσας
    • Στρεπτόκοκκος πνευμονίας
    • Εντερόκοκκος
    • Ναϊσσέρεια της γονόρροιας

    Υποξεία ενδοκαρδίτιδα:

    • Α-αιμολυτικοί στρεπτόκοκκοι (πρασινίζοντες στρεπτόκοκκοι)
    • Στρεπτόκοκκος των βοειδών (bovis)
    • Είδη εντερόκοκκου (Ε. faecalis, E. faecium, E. durans)
    • Αιμόφιλος των ειδών aphrophilus και paraphrophilus
    • Ακτινοβάκιλλος actinomycetemcomitans
    • Cardiobacterium hominis
    • Eikenella corrodens
    • Kingella kingae
    • Σταφυλόκοκκος ο χρυσίζων 

    Ενδοκαρδίτιδα σε χρήστες ενδοφλεβίως ναρκωτικών

    • Σταφυλόκοκκος ο χρυσίζων
    • Ψευδομονάδα cepacia
    • Άλλοι Gram αρνητικοί βάκιλλοι
    • Είδη εντεροκόκκου
    • Μύκητες του γένους Candida

    Πρώιμη ενδοκαρδίτιδα προσθετικής βαλβίδας:

    • Σταφυλόκοκκος ο χρυσίζων 
    • Σταφυλόκοκκος επιδερμίδος
    • Gram αρνητικοί βάκιλλοι
    • Μύκητες του γένους Candida
    • Μύκητες του γένους Aspergilus

    Όψιμη ενδοκαρδίτιδα προσθετικής βαλβίδας:

    • α-αιμολυτικοί στρεπτόκοκκοι (πρασινίζοντες στρεπτόκοκκοι)
    • Είδη εντεροκόκκων
    • Μύκητες του γένους Candida
    • Μύκητες του γένους Aspergilus

    5e7eec 6353627878694e0cabd614befd67e62b mv2

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Καταστάσεις που προδιαθέτουν στην ανάπτυξη ενδοκαρδίτιδας:

    • Προσθετικές καρδιακές βαλβίδες, που περιλαμβάνουν βιοπροσθετικές και βαλβίδες από ομοιομόσχευμα
    • Προηγούμενη βακτηριδιακή ενδοκαρδίτιδα ακόμη και σε απουσία καρδιακής νόσου
    • Οι περισσότερες συγγενείς καρδιακές ανωμαλίες
    • Ο ρευματικός πυρετός και άλλες επίκτητες βαλβιδικές δυσλειτουργίες ακόμη και μετά χειρουργική της βαλβίδας
    • Υπερτροφική καρδιομυοπάθεια
    • Πρόπτωση μιτροειδούς βαλβίδος με ανεπάρκεια αυτής 
    • Ενδοφλέβια παραμονή προσθετικών υλικών

    Οδοντιατρικές ή χειρουργικές επεμβάσεις που μπορεί να προκαλέσουν παροδική βακτηριαιμία οδηγώντας σε ενδοκαρδίτιδα σε ευπαθή άτομα:

    • Οδοντιατρικές επεμβάσεις που προκαλούν ερεθισμό των ούλων, ακόμη και το καθάρισμα των δοντιών από τον οδοντίατρο
    • Αμυγδαλεκτομή ή/και εκτομή αδενοειδών εκβλαστήσεων 
    • Χειρουργικές επεμβάσεις που αφορούν στο βλεννογόνο του γαστρεντερικού ή του αναπνευστικού 
    • Βρογχοσκόπηση με άκαμπτο βρογχοσκόπιο
    • Σκληροθεραπεία για οισοφαγικούς κιρσούς 
    • Διαστολές οισοφάγου
    • Χειρουργική χοληδόχου
    • Κυστεοσκόπηση
    • Διαστολές ουρήθρας
    • Καθετηριασμός ουρήθρας σε λοίμωξη ουροποιητικού 
    • Προσθετική χειρουργική 
    • Εκτομή και παροχέτευση μολυσμένων ιστών 
    • Διακολπική υπερεκτομία
    • Τοκετός μέσω κόλπου σε περίπτωση τοπικής λοίμωξης 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Εγκεφαλικό απόστημα
    • Εγκεφαλικό έμβολο ειδικότερα σε νέο άτομο
    • Εγκεφαλική αιμορραγία με πυρετό
    • Νοσήματα του συνδετικού ιστού 
    • Πυρετός αγνώστου προελεύσεως 
    • Σπειραματονεφρίτιδα
    • Λοιμώξεις της κοιλίας
    • Μηνιγγίτιδα
    • Έμφραγμα μυοκαρδίου
    • Οστεομυελίτιδα
    • Περικαρδίτιδα
    • Πυώδης μηνιγγίτιδα
    • Ρευματικός πυρετός
    • Σμαλμονέλλωση
    • Φυματίωση
    • Σηπτικά πνευμονικά έμφρακτα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Θετικές καλλιέργειες που ελήφθησαν σε διαφορετικές στιγμές 
    • Η υπερηχοκαρδιογραφία 2-διαστάσεων δεν καταδεικνύει πάντα τις εκβλαστήσεις (διοισοφαγική υπερηχοκαρδιογραφία είναι πιο ευαίσθητη)
    • Λευκοκυττάρωση στην οξεία ενδοκαρδίτιδα
    • Αυξημένη ΤΚΕ
    • Ελαττωμένα C3, C4, CH50 σε υποξεία ενδοκαρδίτιδα
    • Αιματουρία, μικροσκοπική ή μακροσκοπική
    • Ρευματοειδής παράγων (RF) σε υποξεία ενδοκαρδίτιδα

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Αντιβιοτικά που μπορεί να μετατρέψουν τις καλλιέργειες σε ψευδώς αρνητικές 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Ενδοκαρδίτιδα που οφείλεται σε μύκητες, chlamydia trachomatis, chlamydia psittaci, Coxiella bumeti μπορεί να δίνει αρνητικές καλλιέργειες
    • Παρατεταμένη επώαση των καλλιεργειών είναι αναγκαία σε περιπτώσεις ειδικών οργανισμών , π.χ. είδη αιμόφιλου, Actinobacillus actnomycetemcomitans, cardiobacterium hominiw, Eikenella corrodens, Kingella species, Brucella species

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Οι εκβλαστήσεις του προσβεβλημένου ενδοκαρδίου αποτελούνται από αιμοπετάλια, ινική και αποικίες μικροοργανισμών. Καταστροφή του βαλβιδικού ενδοκαρδίου, διατήρηση των βαλβιδικών πετάλων, ρήξη των τενοντίων χορδών, αποστήματα μυοκαρδίου, ρήξη του κόλπου του Valsalva και περικαρδίτιδα μπορούν επίσης να εμφανισθούν 
    • Έμβολα και/ή έμφρακτα μπορούν να εμφανισθούν σε διάφορα όργανα. Αποστήματα και μικροαποστήματα μπορούν επίσης να βρεθούν σε διάφορα όργανα. Στους νεφρούς μπορεί να παρατηρηθεί σπειραματονεφρίτιδα, είτε λόγω εμφράκτου και φλεγμονής, είτε λόγω ανοσοσυμπλεγμάτων 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Σπινθηρογράφημα αερισμού/αιματώσεως του πνεύμονα μπορεί να αποκαλύψει πνευμονικά έμφρακτα και είναι χρήσιμο, ειδικά σε ενδοκαρδίτιδα προσθετικής/βιοπροσθετικής βαλβίδας
    • Αξονική τομογραφία σπονδυλικής στήλης μπορεί να είναι χρήσιμη στο να αποκαλύψει αποστήματα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Διοισοφάγεια υπερηχοκαδιογραφία, ίσως χρήσιμη, ειδικά σε ενδοκαρδίτιδα προσθετικών/βιοπροσθετικών βαλβίδων 
    • Καρδιακός καθετηριασμός, ίσως, ενδείκνυται για υπολογισμό του βαθμού βαλβιδικής βλάβης
    • Σκιαγράφηση του αορτικού τόξου μπορεί να είναι χρήσιμη όταν υποπτευόμαστε αποστήματα του αορτικού τόξου ή ρήξη του κόλπου του Valsalva 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Αρχικά νοσοκομειακή φροντίδα
    • Μπορεί να απαιτείται εντατική φροντίδα σε ασθενείς που είναι κρίσιμα
    • Για ασθενείς που είναι σταθεροί και σε καλή κατάσταση μπορεί να ακολουθήσει νοσηλεία στο σπίτι με ενδοφλέβια χορήγηση αντιβιοτικών

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Θεραπεία για συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια αν έχει προστεθεί στην κλινική εικόνα
    • Ίσως απαιτείται χορήγηση οξυγόνου 
    • Για ασθενείς που ανέπτυξαν νεφρική ανεπάρκεια επιβάλλεται αιμοδιάλυση

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Αρχικά κλινοστατισμός
    • Περιπατητικός ασθενής, όταν βελτιωθεί

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΛΟΙΜΩΔΗ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑ

    • Διδάξτε τον ασθενή για τη σημασία της στοματικής υγιεινής
    • Τονίστε με έμφαση στον ασθενή ότι είναι σημαντικό να παίρνει αντιβιοτικά σαν προφύλαξη όταν υποβάλλεται σε οδοντιατρικές/χειρουργικές επεμβάσεις

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Τα αντιβιοτικά υψηλής δόσης είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της θεραπείας για τη μολυσματική ενδοκαρδίτιδα. Αυτά τα αντιβιοτικά χορηγούνται μέσω της ενδοφλέβιας οδού (IV) για μεγιστοποίηση της διάχυσης των μορίων αντιβιοτικών από το αίμα που γεμίζει τους θαλάμους της καρδιάς. Τα αντιβιοτικά συνεχίζονται, συνήθως, για δύο έως έξι εβδομάδες ανάλογα με τα χαρακτηριστικά της λοίμωξης και τους αιτιολογικούς μικροοργανισμούς. Η θεραπεία με αντιβιοτικά μειώνει τον κίνδυνο εμβολικών επεισοδίων σε άτομα με μολυσματική ενδοκαρδίτιδα. Στην οξεία ενδοκαρδίτιδα, λόγω της φλεγμονώδους φλεγμονής, η εμπειρική αντιβιοτική θεραπεία ξεκινά αμέσως μετά τη λήψη του αίματος για καλλιέργεια ώστε να αποσαφηνιστούν οι βακτηριακοί οργανισμοί που είναι υπεύθυνοι για τη μόλυνση. Αυτό, συνήθως, περιλαμβάνει εγχύσεις βανκομυκίνης και κεφτριαξόνης IV έως ότου εντοπιστεί ο μολυσματικός οργανισμός και να γίνει διαθέσιμη η έκθεση ευαισθησίας με την ελάχιστη ανασταλτική συγκέντρωση. Μόλις, αυτές οι πληροφορίες είναι διαθέσιμες, αυτό επιτρέπει στον επαγγελματία υγείας να τροποποιήσει την αντιμικροβιακή θεραπεία για να στοχεύσει τον συγκεκριμένο μολυσματικό μικροοργανισμό. Η  χρήση γενταμυκίνης για τη θεραπεία της ενδοκαρδίτιδας είναι κατάλληλη για λοιμώξεις που προκαλούνται από Enterococcus και  στρεπτόκοκκους.  Οι στρεπτόκοκκοι της ομάδας Viridans και Streptococcus bovis είναι, συνήθως, πολύ ευαίσθητοι στην πενικιλίνη και μπορούν να αντιμετωπιστούν με πενικιλλίνη ή κεφτριαξόνη. Σχετικά ανθεκτικά στελέχη των στρεπτόκοκκων και Streptococcus bovis ομάδας viridans αντιμετωπίζονται με πενικιλλίνη ή κεφτριαξόνη μαζί με μια βραχύτερη χορήγηση δύο εβδομάδων αμινογλυκοσίδης κατά την αρχική φάση της θεραπείας. Πολύ ανθεκτικά σε πενικιλίνη στελέχη των στρεπτόκοκκων της ομάδας viridans, και στρεπτόκοκκοι όπως Granulicatella sp., Gemella sp., Abiotrophia defectiva, και Enterococci, συνήθως, αντιμετωπίζονται με μια συνδυαστική θεραπεία που αποτελείται από πενικιλλίνη και αμινογλυκοσίδη με διάρκεια 4– 6 εβδομάδες.

    Μερικά άτομα μπορεί να υποβληθούν σε θεραπεία με σχετικά μικρότερη πορεία θεραπείας (δύο εβδομάδες) με βενζυλική πενικιλίνη IV εάν η μόλυνση προκαλείται από στρεπτόκοκκους της ομάδας viridans ή Streptococcus bovis εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες καταστάσεις:

    • Ενδοκαρδίτιδα φυσικής βαλβίδας, όχι προσθετικής βαλβίδας A MIC ≤ 0,12 mg / l
    • Παρουσιάζεται επιπλοκή, όπως, καρδιακή ανεπάρκεια, αρρυθμία ή πνευμονική εμβολή
    • Δεν υπάρχουν ενδείξεις εξωκαρδιακής επιπλοκής, όπως, ο σηπτικός θρομβοεμβολισμός
    • Ταχεία κλινική ανταπόκριση και εκκαθάριση της λοίμωξης από την κυκλοφορία του αίματος

    Επιπλέον, ο ευαίσθητος στην οξακιλλίνη Staphylococcus aureus στην ενδοκαρδίτιδα της βαλβίδας της δεξιάς καρδιάς μπορεί, επίσης, να αντιμετωπιστεί με μια σύντομη πορεία 2 εβδομάδων αντιβιοτικού βήτα-λακτάμης, όπως, η ναφκιλλίνη με ή χωρίς αμινογλυκοσίδες. Η χειρουργική απομάκρυνση του μολυσμένου υλικού και η αντικατάσταση της βαλβίδας με μηχανική ή βιοπροθετική τεχνητή καρδιακή βαλβίδα είναι απαραίτητη σε ορισμένες περιπτώσεις:

    • Ασθενείς με σημαντική στένωση βαλβίδας ή παλινδρόμηση που προκαλούν καρδιακή ανεπάρκεια
    • Απόδειξη αιμοδυναμικού συμβιβασμού με τη μορφή αυξημένης τελικής διαστολικής αριστερής κοιλίας ή αριστερής κολπικής πίεσης ή μέτριας έως σοβαρής πνευμονικής υπέρτασης
    • Παρουσία ενδοκαρδιακών επιπλοκών, όπως, απόστημα, ελαττώματα αγωγιμότητας ή καταστροφικές διεισδυτικές βλάβες
    • Επαναλαμβανόμενη σηπτική εμβολή παρά την κατάλληλη θεραπεία με αντιβιοτικά
    • Μεγάλες εκβλαστήσεις (> 10 mm)
    • Μόνιμα θετικές καλλιέργειες αίματος παρά την κατάλληλη θεραπεία με αντιβιοτικά
    • Αφαίρεση προσθετικής βαλβίδας
    • Υποτροπιάζουσα λοίμωξη παρουσία προσθετικής βαλβίδας
    • Σχηματισμός αποστήματος
    • Πρόωρο κλείσιμο της μιτροειδούς βαλβίδας
    • Μόλυνση που προκαλείται από μύκητες ή ανθεκτικά κατά Gram αρνητικά βακτήρια.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΛΟΙΜΩΔΗ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑ

    • Επίπεδα γενταμυκίνης αίματος αν χορηγείται γενταμυκίνη για πάνω από 5 ημέρες, και για σθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Τα υψηλότερα επίπεδα γενταμυκίνης πρέπει να είναι περίπου 3 μg/ml και τα χαμηλότερα κάτω από 1 μg/ml 
    • Επίπεδα βανκομυκίνης πρέπει να μετρώνται σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Επιθυμητό ανώτερο επίπεδο είναι 30-45 μg/ml  και κατώτατο κάτω από 10 μg/ml 
    • Δύο φορές την εβδομάδα άζωτο ουρίας αίματος και κρεατινίνη πρέπει να μετρώνται αν ο άρρωστος παίρνει γενταμυκίνη
    • Εξετάστε την πιθανότητα αυτοπαρακολουθήσεως εργαστηριακών δεικτών από τον ασθενή για μακροχρόνια θεραπεία με αμινογλυκοσίδες

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Δεν χρειάζονται όλα τα άτομα με καρδιακές παθήσεις αντιβιοτικά για την πρόληψη της μολυσματικής ενδοκαρδίτιδας. Οι καρδιακές παθήσεις έχουν ταξινομηθεί σε υψηλού, μεσαίου και χαμηλού κινδύνου εμφάνισης λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας. Όσοι εμπίπτουν στην κατηγορία υψηλού κινδύνου απαιτούν χειμιοπροφύλαξη πριν από ενδοσκοπήσεις.

    Ασθένειες που αναφέρονται σε υψηλό κίνδυνο περιλαμβάνουν:

    • Προηγούμενη ενδοκαρδίτιδα
    • Μη επιδιορθωμένες κυανωτικές συγγενείς καρδιακές παθήσεις
    • Επιδιορθώσεις σε συγγενείς καρδιακές παθήσεις τους πρώτους 6 μήνες 
    • Προσθετικές καρδιακές βαλβίδες
    • Ανεπαρκής επιδιόρθωση συγγενών καρδιακών παθήσεων
    • Βαλβιδοπάθεια καρδιακής μεταμόσχευσης

    Ακολουθούν τα αντιβιοτικά σχήματα που προτείνει η American Heart Association για την πρόληψη των αντιβιοτικών:

    • Αμοξικιλλίνη από το στόμα μία ώρα πριν από τη διαδικασία
    • Ενδοφλέβια ή ενδομυϊκή αμπικιλλίνη μία ώρα πριν από τη διαδικασία
    • Σε ασθενείς αλλεργικούς στις πενικιλίνες αζιθρομυκίνη ή κλαριθρομυκίνη από το στόμα μία ώρα πριν από τη διαδικασία
    • Κεφαλεξίνη από το στόμα μία ώρα πριν από τη διαδικασία
    • Κλινδαμυκίνη από το στόμα μία ώρα πριν από τη διαδικασία

    Υπάρχουν κάποιοι που δεν συμβουλεύουν πλέον την χημειοπροφύλαξη (π.χ. αλλεργία και αυξημένη αντοχή σε βακτηρίδια)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια
    • Ρήξη γλωχίνος βαλβίδας
    • Ανεύρυσμα του κόλπου του Valsalva 
    • Αποστήματα του αορτικού τόξου 
    • Μυοκαρδιακά αποστήματα
    • Περικαρδίτιδα
    • Καρδιακή αρρυθμία
    • Μηνιγγίτιδα
    • Εγκεφαλικά έμβολα
    • Αποστήματα εγκεφάλου
    • Ρήξη μυκωτικού ανευρύσματος 
    • Σηπτικά πνευμονικά έμφρακτα
    • Έμφρακτα σπληνός
    • Αρτηριακές εμβολές και έμφρακτα
    • Αρθρίτιδα
    • Σπειραματονεφρίτιδα
    • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια 
    • Έμφρακτα μεσεντερίων αγγείων  

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Σε σταφυλοκοκκική ενδοκαρδίτιδα, ο πυρετός και οι θετικές καλλιέργειες αίματος μπορεί να επιμένουν για 10 ημέρες μετά την έναρξη κατάλληλης αντιβιοτικής αγωγής 
    • Σε στρεπτοκοκκική ενδοκαρδίτιδα θα υπάρχει κλινική ανταπόκριση μέσα σε 48 ώρες από την αντιβιοτική αγωγή και οι καλλιέργειες θα αρνητικοποιηθούν πολύ γρήγορα μετά την έναρξη αντιβιοτικής θεραπείας
    • Η πρόγνωση εξαρτάται κυρίως από την ανάπτυξη επιπλοκών 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Οι περισσότεροι ασθενείς με ενδοκαρδίτιδα τριγλώχινος είναι χρήστες ενδοφλεβίως ναρκωτικών ή έχουν μόνιμους φλεβικούς καθετήρες

    Γηριατρικό: Η πρόγνωση είναι βαρύτερη σε γηραιότερους ασθενείς

    ΚΥΗΣΗ

    Η χρήση γενταμυκίνης με προσοχή. Κατά το δυνατόν να αποφεύγεται

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ιδιοπαθής υπερτροφική υπαορτική στένωση

    Ισθμική στένωση αορτής

    Η χρήση της κάνναβης στις απεξαρτήσεις

    Αντιμετωπίστε τις μολύνσεις με φυσικό τρόπο

    Να προτιμάτε τους εναλλακτικούς οδοντίατρους

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα για την ουλίτιδα και την περιοδοντίτιδα

    Τα ξένα σώματα στο σώμα υπεύθυνα για πολλές λοιμώξεις

    Ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Στένωση τριγλώχινας

    Τρίχωρος καρδιά εκ δύο κόλπων και μίας κοιλίας

    Ποιοι πρέπει να βάλουν εμφυτεύσιμο απινιδωτή

    Η περιοδοντίτιδα σχετίζεται με πολλές ασθένειες

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Έλεγχος λοιμώξεων από εντερόκοκκους στο νοσοκομείο

    Η περιοδοντίτιδα επηρεάζει την καρδιά

    Προστασία από λοιμώδη ενδοκαρδίτιδα

    Χημειοπροφύλαξη ενδοκαρδίτιδας

    www.emedi.gr

     

     

  • Ενδομητρίωση Ενδομητρίωση

    Ενδομητρίωση είναι το έκτοπο ενδομήτριο στο σώμα

    Ενδομηρίωση είναι ετεροτροπικές νησίδες βλεννογόνου της μήτρας (ενδομήτριο) που βρίσκονται σε διάφορες τοποθεσίες

    • Πυελικές περιοχές - επιφάνειες περιτοναίου, κύστης, τοιχώματα πυέλου, πλατείς σύνδεσμοι, ιερομητρικοί σύνδεσμοι, σάλπιγγες, μήτρα, λεμφαδένες, ωοθήκες, έντερο
    • Απομακρυσμένες περιοχές - κόλπος, τράχηλος, κοιλιακά τοιχώματα, βραχίονες, πόδια, πλευρές, πνεύμονας, διάφραγμα, νεφροί, σπλήνας, χοληδόχος κύστη, ρινικός βλεννογόνος, νωτιαίος σωλήνας, στόμαχος, μαστός

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας 

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Αδυναμία συλλήψεως (30-40% των ασθενών με ενδομητρίωση)
    • Δυσπαρευνία
    • Δυσμηνόρροια
    • Επώδυνες κενώσεις
    • Χρόνιος πυελικός πόνος
    • Προεμμηνορρυσιακή σταγονοειδής αιμόρροια
    • Αυτόματη αποβολή
    • Σύνδρομο αρρήκτου ωοθυλακίου

     ομητρίωση 41273216

    ΑΙΤΙΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Παλίνδρομη έμμηνος ρύση (θεωρία του Sampson)
    • Λεμφικές/αγγειακές μεταεντοπίσεις (θεωρία του Halban)
    • Άμεση εμφύτευση 
    • Επιθηλιακή μεταπλασία με μετατροπή σε λειτουργικό ενδομήτριο

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Οικογενής/γενετική προδιάθεση
    • Χαρακτήρας προσωπικότητας (δημιουργικός, εγωκεντρικός, υπεραγχώδης, ανικανοποίητος, ευφυής, ισχνός)
    • Όψιμη τεκνοποίηση
    • Σύνδρομο αρρήκτου ωοθυλακίου (τα κύτταρα της κοκκιώδους στιβάδας οδηγούνται σε ωχρινοποίηση, αλλά δεν επισυμβαίνει αληθής ρήξη ωοθυλακίου, πράγμα που προδιαθέτει σε ελαττωμένη έκκριση προγεστερόνης μέσα στην περιτοναϊκή κοιλότητα, ώστε να είναι δυνατή η εμφύτευση και ανάπτυξη των ενδομητρικών κυττάρων τα οποία αποκολλώνται)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ 

    Η διαφορική διάγνωση πυελικού πόνου περιλαμβάνει όλες τις αιτίες οξείας κοιλίας μαζί με τις επιπλοκές ενδομήτριας και εξωμήτριας κυήσεως, λοιμώξεις ουροποιητικού, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, ελκώδη κολίτιδα, νόσο του Crohn, συμφύσεις πυέλου, οξεία σαλπιγγίτιδα, ρήξη ωοθηκικής κύστης και άλλες καταστάσεις

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ 

    Χωρίς ειδική αξία, η εξέταση για CA-125 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    Βιοψία βλαβών με ιστολογία ενδομητρίου συνήθως καταδεικνύει ενδομητρικούς αδένες και στρώμα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    Κολπική/κοιλιακή υπερηχοτομογραφία (αποκαλύπτει μόνο ενδομητριώματα των ωοθηκών)

     ΟΡΙΣΜΟΙ

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Λαπαροσκόπηση

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ  ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    Διαγνώστε και θεραπεύστε "το νωρίτερο" για να αποφύγετε επιπτώσεις, όπως στείρωση και πόνους πυέλου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Τη στιγμή της λαμπαροσκόπησης, επιχειρείστε τη διάλυση των μεταμφυτεύσεων βλεννογόνου με laser, την εκτομή ωοθηκικών ενδομητριωμάτων και τη λύση των πυελικών συμφύσεων 
    • Εξετάστε την πιθανότητα εκτομής του ιεροκοκκυγικού συνδέσμου με laser ή εκτομής του ιερού πλέγματος για σοβαρό πόνο και δυσμηνόρροια. Ίσως, είναι αναγκαία μικροχειρουργική των σαλπίγγων, εξωσωματική γονιμοποίηση ή μεταφορά των γαμετών στις σάλπιγγες, όταν άλλες μέθοδοι, όπως η επαγωγή ωορρηξίας με ανθρώπινες γοναδοτροπίνες ή η τεχνητή ενδομητρική σπερματέγχυση έχουν αποτύχει

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Μπορεί να είναι περιορισμένη, αυτό εξαρτάται από τη σοβαρότητα του πυελικού πόνου

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    Αγωνιστές της ορμόνης απελευθερώσεως γοναδοτροπινών (GnRH), όπως:

    • Ναφαρελίνη (Synarel) 400 mg/ημέρα διαιρεμένα σε 2 εισπνοές την ημέρα, μία σε κάθε ρώθωνα. Αν ο ασθενής έχει έμμηνο ρύση μετά θεραπεία 2 μηνών, η δόση αυξάνεται στα 800 mg
    • Leuprolide acetate (Leupron, Depolupron) 0,5-1,0 mg/ημέρα ή 3,75-7,5 mg/μήνα, αντιστοίχως
    • Gosereline acetate implant (Zoladex) 3,6 mg υποδορίως κάθε 4 εβδομάδες για 6 μήνες

    Συντήρηση:

    • Μετά 6-9 μήνες θεραπείας μπορεί να αρχίσει προγραμματισμένη προσπάθεια για εγκυμοσύνη  ή συντήρηση με από του στόματος αντισυλληπτικά
    • Υποστήριξη με ασβέστιο 1.000-1.500 mg/ημέρα συνιστάται όταν χορηγούμε θεραπεία με ανάλογα GnRH επειδή οι γυναίκες που μπαίνουν σε αυτή τη θεραπεία γίνονται έντονα υποοιστρογοναιμικές και χάνουν ασβέστιο

    Αντενδείξεις:

    Κάθε αντένδειξη του φαρμάκου καθ' εαυτού ή της υποοιστρογοναιμίας

    Προφυλάξεις: 

    • Απώλεια ασβεστίου δευτεροπαθής σε υποοιστρογοναιμία
    • Εξάψεις δευτεροπαθείς της υποοιστρογοναιμίας
    • Παραισθησίες στο πρόσωπο και στα άνω άκρα
    • Μέτρα αντισύλληψης πρέπει να λαμβάνονται στις σεξουαλικά ενεργείς γυναίκες, γιατί με τα ανάλογα GnRH μπορεί να σταματά η έμμηνος ρύση, αλλά, όχι αναγκαστικά και η ωορρηξία

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Danazol (Danocrine) 400-800 mg/ημέρα για 6-9 μήνες
    • Οξεική μεδροξυπρογεστερόνη (Provera) 30 mg/ημέρα για 6-9 μήνες
    • Οξεική μεγκεστρόλη (Megace) 40 mg/ημέρα για 6-9 μήνες
    • Συνεχή από του στόματος αντισυλληπτικά (Lo/Ovral ή Ovral) μέχρι να αρχίσουν προσπάθειες για εγκυμοσύνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗ

    • Παρακολουθήστε τα επίπεδα οιστραδιόλης ορού εκτός και αν είναι κάτω από 10 pg/ml (37 pmol/It) όταν χρησιμοποιείτε ανάλογα GnRH 
    • Παρακολουθήστε την απόκριση του πόνου στους ασθενείς, με ιστορικό και φυσική εξέταση κάθε 6-12 εβδομάδες
    • Παρακολουθήστε το μέγεθος ενδομητριωμάτων των ωοθηκών με υπερηχοτομογραφία κάθε 8-12 εβδομάδες
    • Για πολλούς ασθενείς μπορεί να απαιτείται επιπλέον χειρουργική επέμβαση- πράγμα που εξαρτάται από την κατάσταση γονιμότητας του ασθενούς και/ή την παρουσία πυελικού πόνου

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Η κύηση φαίνεται να έχει μόνο μία παροδική επίπτωση στην ύφεση της νόσου
    • Η ενδομητρίωση είναι γενικά μια υποτροπιάζουσα νόσος που μπορεί να παραμένει ακόμη και μέχρι την πρώιμη φάση της εμμηνόπαυσης 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Αδυναμία συλλήψεως
    • Στειρότητα
    • Χρόνιος πόνος πυέλου
    • Ολική κοιλιακή υστερεκτομία και ωοθηκεκτομή

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Εγκυμοσύνη μπορεί να λάβει χώρα αλλά αυτό θα εξαρτηθεί από τη βαρύτητα της νόσου
    • Σημεία και συμπτώματα γενικώς υφίενται με την έναρξη της εμμηνόπαυσης, αλλά, μπορούν συνήθως να ελεγχθούν και κατά τα χρόνια της αναπαραγωγικής ζωής

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Πυελική ενδομητρίωση, σπανίως, σχετίζεται με ενδομητριοειδές καρκίνωμα ωοθηκών 
    • Αιματουρία με προσβολή κύστης
    • Αιμορραγία ορθού με προσβολή εντέρου 
    • Αιμόπτυση με προσβολή πνεύμονα 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Μπορεί να υπάρχει μέχρι τα πρώτα χρόνια της εμμηνόπαυσης και μπορεί να υποτροπιάσει με θεραπεία υποκατάστασης οιστρογόνων

    Άλλα: 

    • Ενδομητρίωση στο ισθμικό τμήμα των ωαγωγών μπορεί να προκαλέσει απόφραξη και αδυναμία συλλήψεως
    • Η αδυναμία συλλήψεως μπορεί να οφείλεται όχι μόνο στην αλλαγή των πυελικών δομών, αλλά και στην απελευθέρωση των περιτοναϊκών μακροφάγων που προδιαθέτουν σε φαγοκυττάρωση των γαμετών
    • Ανοσολογικές νόσοι με παραγωγή αντιενδομητρικών αντισωμάτων μπορεί να συμμετέχουν στην επιδείνωση της ικανότητας για σύλληψη

    ΚΥΗΣΗ

    Αντιμετώπιση από ειδικό γυναικολόγο ή ενδοκρινολόγο αναπαραγωγής ειδικό σε μελέτη αδυναμίας συλλήψεως

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    endimitriosis

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Εντερική απόφραξη

    Επίσταξη ή ρινορραγία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    Καταμήνιος πνευμοθώρακας

    Για πoιους λόγους δεν μπορείτε να κάνετε παιδί

    Ενδομήτριες συμφύσεις

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Πονάτε κατά την σεξουαλική επαφή;

    Κύστη ωοθηκών

    Έκτοπη κύηση

    Ο καρκινικός δείκτης CA-125

    Ενδομητρίωση

    Δυσμηνόρροια

    Γιατί μια γυναίκα δεν μπορεί να μείνει έγκυος;

    Λεμφαγγειολειομυομάτωση

    www.emedi.gr

     

  • Σύνδρομο Felty Σύνδρομο Felty

    Το σύνδρομο Felty είναι χρόνια ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Το σύνδρομο Felty είναι χρόνια ρευματοειδής αρθρίτιδα με λευκοπενία, σπληνομεγαλία, κεχρωσμένες δερματικές κηλίδες των άκρων, αναιμία και θρομβοκυττοπενία.

    Το σύνδρομο Felty είναι μια σπάνια αυτοάνοση ασθένεια που χαρακτηρίζεται από την τριάδα: ρευματοειδής αρθρίτιδα, διόγκωση σπλήνα και από πολύ λίγα ουδετερόφιλα στο αίμα.

    Η πάθηση είναι πιο συχνή σε άτομα ηλικίας 50-70 ετών, ιδιαίτερα στις γυναίκες  και περισσότερο στους Καυκάσιους.

    Είναι μια παραμορφωτική ασθένεια που προκαλεί πολλές επιπλοκές. 

    Συνήθης πορεία  χρόνια.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ FELTY

    Τα συμπτώματα του συνδρόμου Felty είναι παρόμοια με αυτά της ρευματοειδούς αρθρίτιδας.

    Οι ασθενείς πάσχουν από επώδυνες, δύσκαμπτες και πρησμένες αρθρώσεις, συνήθως, στις αρθρώσεις των χεριών και των ποδιών.

    Σε ορισμένα άτομα που έχουν προσβληθεί, το σύνδρομο Felty μπορεί να αναπτυχθεί κατά τη διάρκεια μιας περιόδου κατά την οποία τα συμπτώματα και τα φυσικά ευρήματα που σχετίζονται με τη ρευματοειδή αρθρίτιδα έχουν υποχωρήσει ή δεν υπάρχουν. Σε αυτήν την περίπτωση, το σύνδρομο Felty μπορεί να παραμείνει αδιάγνωστο. Σε πιο σπάνιες περιπτώσεις, η ανάπτυξη του συνδρόμου Felty μπορεί να προηγηθεί της ανάπτυξης των συμπτωμάτων και των φυσικών ευρημάτων που σχετίζονται με τη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Το σύνδρομο Felty χαρακτηρίζεται, επίσης, από μια ασυνήθιστα διογκωμένη σπλήνα (σπληνομεγαλία) και ασυνήθιστα χαμηλά επίπεδα των λευκών αιμοσφαιρίων (ουδετεροπενία).

    Ως αποτέλεσμα της ουδετεροπενίας, τα προσβεβλημένα άτομα είναι όλο και πιο ευαίσθητα σε ορισμένες μολύνσεις. Η κερατοεπιπεφυκίτιδα sicca μπορεί να εμφανιστεί λόγω του δευτεροπαθούς συνδρόμου Sjögren.

    Άτομα με σύνδρομο Felty μπορεί, επίσης, να παρουσιάσουν πυρετό, απώλεια βάρους και κόπωση.

    Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα προσβεβλημένα άτομα μπορεί να έχουν αποχρωματισμό (μη φυσιολογική καφέ χρώση) του δέρματος, ιδιαίτερα των ποδιών, πληγές (έλκη) στο κάτω μέρος του ποδιού και/ή ασυνήθιστα μεγάλο ήπαρ (ηπατομεγαλία).

    Επιπλέον, τα προσβεβλημένα άτομα μπορεί να έχουν ασυνήθιστα χαμηλά επίπεδα κυκλοφορούντων ερυθρών αιμοσφαιρίων (αναιμία), μείωση των κυκλοφορούντων αιμοπεταλίων αίματος που βοηθούν στις λειτουργίες πήξης του αίματος (θρομβοπενία), μη φυσιολογικές εξετάσεις ηπατικής λειτουργίας και / ή φλεγμονή των αιμοφόρων αγγείων (αγγειίτιδα).

    ca1b5732839480ea26c535cdaa506e9f

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ FELTY

    • Επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις
    • Η διόγκωση του σπλήνα έχει σαν αποτέλεσμα λίγα ερυθρά αιμοσφαίρια και αιμοπετάλια στην κυκλοφορία του αίματος
    • Λεμφαδενοπάθεια
    • Υπερχρωματισμός του δέρματος
    • Δερματικά έλκη

    ΑΙΤΙΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ FELTY

    Η αιτία του συνδρόμου Felty είναι άγνωστη, αλλά έχει βρεθεί ότι είναι πιο συχνή σε άτομα με χρόνια ρευματοειδή αρθρίτιδα. Μερικοί ασθενείς έχουν τον ορότυπο HLA-DR4. Αυτό το σύνδρομο εμφανίζεται, κυρίως, σε άτομα που έχουν εκδηλώσεις ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Τα άτομα με αυτό το σύνδρομο διατρέχουν κίνδυνο μόλυνσης, επειδή έχουν χαμηλό αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων. 

    reumatoeideis arthritida

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μια αυτοάνοση ασθένεια που χαρακτηρίζεται από φλεγμονή των αρθρώσεων λόγω προσβολής από το ανοσοποιητικό σύστημα του ίδιου του σώματος. Σε αυτήν την κατάσταση, τα λευκά αιμοσφαίρια ταξιδεύουν μέσω της ροής του αίματος στις αρθρώσεις και απελευθερώνουν προφλεγμονώδεις κυτοκίνες. Το αποτέλεσμα αυτής της χημικής απελευθέρωσης κάνει τα αρθρικά κύτταρα να απελευθερώνουν επιβλαβείς χημικές ουσίες σε απόκριση, καθώς και να ξεκινήσουν την ανάπτυξη νέων αιμοφόρων αγγείων. Τα νεοσχηματισμένα αγγεία μεγαλώνουν προς τα μέσα, εισβάλλοντας στον αρθρικό χόνδρο και στα οστά εντός της άρθρωσης. Η βλάβη στον κάποτε υγιή ιστό προκαλεί φλεγμονή και τελικά συσσώρευση υγρού στην άρθρωση και οι αρθρώσεις διογκώνονται, μειώνοντας αργά το χώρο που κρατά τα οστά να μην έρχονται σε επαφή μεταξύ τους. Εάν δεν αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση, ο χώρος των αρθρώσεων μικραίνει, εντελώς, προκαλώντας αγκύλωση. Στο προχωρημένο στάδιο της αγκύλωσης, η κινητικότητα των αρθρώσεων επηρεάζεται, πολύ. Η πρώιμη παρουσίαση παρατηρείται, συνήθως, στις αρθρώσεις των χεριών και των ποδιών. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, μπορεί να παρουσιαστεί στα γόνατα, τους καρπούς, τους γοφούς και τους ώμους. Αυτή η κατάσταση μπορεί να επηρεάσει και να βλάψει πολλά άλλα συστήματα του σώματος, όπως τα μάτια, την καρδιά, τους πνεύμονες και τα αιμοφόρα αγγεία. Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μια κατάσταση που δεν μπορεί να θεραπευτεί, αλλά τα συμπτώματα μπορούν να αντιμετωπιστούν χρησιμοποιώντας συγκεκριμένα φάρμακα μόνα τους ή σε συνδυασμό. Λόγω της αυξημένης φλεγμονώδους απόκρισης του ανοσοποιητικού συστήματος του σώματος, αυτή η κατάσταση μπορεί να προκαλέσει μείωση των ερυθρών και λευκών αιμοσφαιρίων. 

    unnamed 5

    Ουδετεροπενία

    Στο σύνδρομο Felty, η χρόνια ενεργοποίηση των ουδετερόφιλων εξελίσσεται σε ουδετεροπενία και ανεπιθύμητες λοιμώξεις. Η ουδετεροπενία είναι h μειωμένη συγκέντρωση ουδετερόφιλων στο αίμα. Τα ουδετερόφιλα είναι τα πιο άφθονα κύτταρα μεταξύ των λευκών αιμοσφαιρίων και παίζουν σημαντικό ρόλο στο ανοσοποιητικό σύστημα καταστρέφοντας βακτήρια μέσω φαγοκυττάρωσης. Οι φλεγμονώδεις χημικές ουσίες τραβούν τα ουδετερόφιλα στην περιοχή όπου συγκεντρώνονται και καταπολεμούν τη μόλυνση. Η μείωση του αριθμού των ουδετερόφιλων διεγείρει μια αυτοάνοση απόκριση που οδηγεί σε αρθρίτιδα. Η απώλεια και η καταστροφή των ουδετερόφιλων που οδηγούν στην ουδετεροπενία οφείλεται, επομένως, στη φλεγμονή λόγω της ανάγκης του οργανισμού για ανοσοαπόκριση. 

    Σπληνομεγαλία

    Η σπληνομεγαλία είναι η διόγκωση του σπλήνα. Ο σπλήνας είναι ένα σημαντικό λεμφικό όργανο που εμπλέκεται στη διήθηση του αίματος με την απόρριψη παλαιών και κατεστραμμένων ερυθρών αιμοσφαιρίων, καθώς, και τη διατήρηση των επιπέδων των αιμοπεταλίων. Ο σπλήνας είναι ένα λεμφικό όργανο, που σημαίνει ότι εμπλέκεται σε μεγάλο βαθμό στο ανοσοποιητικό σύστημα και στις ανοσολογικές αντιδράσεις. Όταν ο σπλήνας διογκώνεται, αυτό είναι ένα ισχυρό σημείο λοίμωξης κάπου στο σώμα και μπορεί να προκληθεί από φλεγμονώδεις καταστάσεις, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα. Η αυξημένη ανάγκη για παραγωγή βοήθειας των λευκών αιμοσφαιρίων στις πληγείσες περιοχές προκαλεί υπερλειτουργία του σπλήνα. Αυτή η αύξηση των αμυντικών δραστηριοτήτων προκαλεί τελικά υπερτροφία του σπλήνα, οδηγώντας σε σπληνομεγαλία. Ο σπλήνας βρίσκεται στο άνω αριστερό τεταρτημόριο της περιτοναϊκής κοιλότητας και λόγω της διεύρυνσής του, μπορεί να προκαλέσει στρες στα γειτονικά όργανα.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ FELTY

    Αυτή η κατάσταση επηρεάζει λιγότερο από το 1% των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα.

    Η παρουσία τριών παθήσεων: ρευματοειδής αρθρίτιδα, σπληνομεγαλία και ουδετεροπενία είναι ενδείξεις ότι, πιθανώς, εμφανίζεται το σύνδρομο Felty. Αυτή η κατάσταση στο σύνολό της είναι δύσκολο να διαγνωστεί λόγω της πολυπλοκότητάς της.

    Ένα ακρωνύμιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να κάνει την αναγνώριση αυτής της ασθένειας κάπως ευκολότερη:

    S: Σπληνομεγαλία

    Α: Αναιμία

    Ν: Ουδετεροπενία

    Τ: Θρομβοπενία

    Α: Αρθρίτιδα (ρευματοειδής)

    Εργαστηριακές εξετάσεις αίματος

    Μια γενική αίματος μπορεί να γίνει για τη διάγνωση της αναιμίας (νορμόχρωμη, νορμοκυτταρική), της θρομβοκυττοπενίας και της ουδετεροπενίας. Οι εξετάσεις ηπατικής λειτουργίας χρησιμοποιούνται, συνήθως, για να βοηθήσουν στη διάγνωση, καθώς ο σπλήνας και το ήπαρ αλληλοεπηρεάζονται έντονα  μεταξύ τους.

    Απεικονιστικές εξετάσεις

    Το υπερηχογράφημα, η αξονική τομογραφία και  η μαγνητική τομογραφία μπορούν να βοηθήσουν στη διάγνωση της σπληνομεγαλίας και ακτινογραφίες για την τυχόν ύπαρξη αρθρικού υγρού.

    • Μέτρια σπληνομεγαλία εάν η μεγαλύτερη διάσταση είναι 11-20 cm
    • Σοβαρή σπληνομεγαλία αν η μεγαλύτερη διάσταση είναι μεγαλύτερη από 20 cm

    medicalstep reumatoeidhs arthritida

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ FELTY

    Δεν υπάρχει πραγματική θεραπεία για το σύνδρομο Felty, αλλά η καλύτερη μέθοδος αντιμετώπισης της νόσου είναι ο έλεγχος της υποκείμενης ρευματοειδούς αρθρίτιδας.

    Η ανοσοκατασταλτική θεραπεία βελτιώνει, συχνά, την κοκκιοκυτταροπενία και τη σπληνομεγαλία. Αυτό το εύρημα αντικατοπτρίζει το γεγονός ότι το σύνδρομο Felty είναι μια ασθένεια που προκαλείται από το ανοσοποιητικό σύστημα. Μια σημαντική πρόκληση στη θεραπεία του συνδρόμου Felty είναι η επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις που προκαλούνται από την ουδετεροπενία. Επομένως, για να αποφασιστεί και να ξεκινήσει η θεραπεία, πρέπει να γίνει κατανοητή η αιτία και η σχέση της ουδετεροπενίας με τη γενική κατάσταση. Τα περισσότερα από τα παραδοσιακά φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας έχουν χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία του συνδρόμου Felty. 

    Η σπληνεκτομή μπορεί να βελτιώσει την ουδετεροπενία σε σοβαρές ασθένειες, αλλά δε συνιστάται.

    Έχει προταθεί η χρήση του rituximab και της λεφλουνομίδης.

    Έχει, επίσης, περιγραφεί η χρήση της θεραπείας με χρυσό.

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ FELTY

    Η πρόγνωση εξαρτάται από τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων και τη συνολική υγεία του ασθενούς.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα για τις αρθρώσεις σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα για τις αρθρώσεις σας

    bigstock Hand Deformed From Rheumatoid 103232225

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τι είναι τα αντιουδετεροφιλικά αντισώματα;

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Βιταμίνες για τα χέρια και τα πόδια Βιταμίνες για τα χέρια και τα πόδια

    Όλοι θέλουν να έχουν όμορφα πόδια και χέρια

     

    Πώς να Διατηρηθείτε Όμορφοι και Όμορφες...

    Βιταμίνες για τα χέρια και τα πόδια

    Τα χέρια σας ταλαιπωρούνται πολύ. Τα απορρυπαντικά καταστρέφουν τα φυσικά έλαια και ο αέρας, το νερό και το κρύο μπορούν να προκαλέσουν σκασίματα. Τα λαστιχένια γάντια είναι δεν είναι καλή ιδέα, ειδικά, αν έχουν ήδη ανοίξει τα χέρια σας ή υποφέρετε από κάποιο είδος δερματίτιδας και δε μπορείτε να τα φορέσετε απευθείας πάνω στο δέρμα. Ένα ζευγάρι βαμβακερά γάντια κάτω από τα πλαστικά, θα απορροφήσουν τον ιδρώτα και θα αποτρέψουν μια μόλυνση. Μην βάζετε ταλκ, είναι ανθυγιεινό.

    Σε ότι αφορά τα νύχια των χεριών και των ποδιών, η καλύτερη θεραπεία για τα προβλήματα τους είναι η δίαιτα. Πολλοί θεωρούν τη ζελατίνη ως λύση για αδύναμα νύχια. Τα νύχια χρειάζονται πρωτεΐνη, αλλά η ζελατίνη δεν περιέχει αρκετή ποσότητα. Όχι μόνο απουσιάζουν δύο απαραίτητα αμινοξέα, αλλά ένα άλλο αμινοξύ, η γλυκίνη, υπάρχει σε ποσότητες που δεν χρειάζονται. Φροντίστε να εντάξετε στη δίαιτα σας τροφές πλούσιες σε θείο, όπως οι κρόκοι των αβγών, και ακόμα να παίρνετε ως συμπλήρωμα αποξηραμένο συκώτι (δισκία).

    5 0

    ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΓΙΑ ΧΕΡΙΑ ΚΑΙ ΠΟΔΙΑ

    Φόρμουλα πολυβιταμινών και μετάλλων - 1 ημερησίως

    Λαμβάνεται μετά από κάθε γεύμα. Συμβάλλει στη γενικότερη υγεία του δέρματος και στην ανάπτυξη των νυχιών.

    Σύμπλεγμα βιταμινών  Β, 100 mg (βραδείας απορρόφησης) - 1 ημερησίως.

    Λαμβάνεται μετά από κάθε γεύμα. Οργανώνει την αντίσταση απέναντι σε μολύνσεις από μύκητες και είναι ζωτική για την ανάπτυξη των νυχιών.

    Βήτα καροτίνη, 10.000 ΔΜ ημερησίως

    Λαμβάνεται μετά από κάθε γεύμα. Αποτρέπει το σπάσιμο των νυχιών.

    Βιταμίνη Ε, 100-400ΔΜ - 1-2 ημερησίως

    Λαμβάνεται πρωί και βράδυ. Απαραίτητη για την κατάλληλη αξιοποίηση της βιταμίνης Α.

    Χηλικά πολυμέταλλα, 1 ημερησίως

    Λαμβάνεται μετά από κάθε γεύμα. Ο σίδηρος δυναμώνει τα εύθραυστα νύχια και ο ψευδάργυρος εξαφανίζει τα άσπρα στίγματα.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία των χεριών και ποδιών 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία των χεριών και ποδιών

    4f7ef1c9de3583543c3077db338910bc XL

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ποιος δε θέλει να νιώθει και να είναι όμορφος

    Τα οφέλη στην υγεία από το σύμπλεγμα βιταμινών Β

    Άγγιγμα ψυχής

    Μήπως έχετε μυκητίαση στα νύχια;

    Οι καλύτερες βιταμίνες για τα μαλλιά, τα νύχια, τα οστά, τα δόντια και το δέρμα

    Ατοπικό έκζεμα

    Δακτυλιοειδές κοκκίωμα

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Πώς να απαλλαγείτε από λευκές κηλίδες στα νύχια σας

    Υγεία του δέρματος

    Θέλετε καλογυμνασμένους ώμους και χέρια;

    Θεραπεία για τα μουδιάσματα στα άκρα

    Η μαγειρική σόδα περιποιείται το δέρμα σας και τα μαλλιά σας

    Μασάζ με λάδι για το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα

    Να πλένετε τα χέρια σας μετά την τουαλέτα

    Τεχνική ρεφλεξολογίας για κουρασμένα πόδια

    Υγιή και ανάλαφρα πόδια

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

  • Ερυσίπελας Ερυσίπελας

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ερυσίπελας

     

    Το Ερυσίπελας, επίσης, γνωστό ως φωτιά του Αγίου Αντωνίου, είναι μια σχετικά κοινή βακτηριακή λοίμωξη του επιφανειακού στρώματος του δέρματος (ανώτερο χόριο), που εκτείνεται στα επιφανειακά λεμφικά αγγεία μέσα στο δέρμα, που χαρακτηρίζεται από ένα ανυψωμένο, καλά καθορισμένο, φωτεινό κόκκινο εξάνθημα, συνήθως, στο πρόσωπο ή στα πόδια, αλλά μπορεί να εμφανιστεί οπουδήποτε στο δέρμα. Είναι μια μορφή κυτταρίτιδας και είναι δυνητικά σοβαρή.

    Το ερυσίπελας προκαλείται, συνήθως, από τα βακτήριο Streptococcus pyogenes, επίσης, γνωστός ως β-αιμολυτικοί στρεπτόκοκκοι της ομάδας Α, μέσω ενός σκασίματος στο δέρμα, όπως από γρατσουνιές ή τσίμπημα εντόμων. Είναι πιο επιφανειακή από την κυτταρίτιδα και συνήθως, είναι πιο ανυψωμένη και οριοθετημένη. 

    Στα ζώα, το ερυσίπελας είναι μια ασθένεια που προκαλείται από μόλυνση με το βακτήριο Erysipelothrix rhusiopathiae. Η ασθένεια που προκαλείται στα ζώα ονομάζεται Diamond Skin Disease, η οποία εμφανίζεται ιδιαίτερα στους χοίρους. Οι καρδιακές βαλβίδες και το δέρμα επηρεάζονται. Το Erysipelothrix rhusiopathiae μπορεί, επίσης, να μολύνει τους ανθρώπους, αλλά σε αυτή την περίπτωση η μόλυνση είναι γνωστή ως ερυσιπελοειδές.

    Άρα, το ερυσίπελας είναι μια βακρηριδιακή κυτταρίτιδα που προσβάλλει τα επιπολής λεμφαγγεία του δέρματος και συνήθως, οφείλεται σε στρεπτόκοκκο της ομάδας Α. Η πορεία είναι, συνήθως, οξεία, αλλά υπάρχει επίσης ένας χρόνιος, υποτροπιάζων τύπος

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Επικρατέστερη ηλικία: Συνήθως, βρέφη και ενήλικες πάνω από 40. Πιο συχνό σε ηλικία > 75

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες=Γυναίκες

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    •  Στρεπτόκοκκοι ομάδας Β μπορεί να ευθύνονται για το ερυσίπελας νεογνών/βρεφών
    •  Προσβολή κοιλίας πιο συχνή στα βρέφη
    •  Πρόσωπο, τριχωτό κεφαλής και κάτω άκρα προσβάλλονται πιο συχνά στα μεγαλύτερα παιδιά 

     Γηριατρικό

    •  Ο πυρετός μπορεί να μην είναι τόσο εμφανής
    •  Μεγαλύτερος κίνδυνος επιπλοκών
    •  Καρδιακή ανεπάρκεια με υψηλού όγκου παλμού σε εξασθενημένους ασθενείς με υποκείμενη καρδιακή νόσο
    •  Πρόσωπο και κάτω άκρα οι πιο συχνά προσβεβλημένες περιοχές

     

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΥΣΙΠΕΛΑΤΟΣ

    Τα συμπτώματα εμφανίζονται, συχνά, ξαφνικά. Τα προσβεβλημένα άτομα μπορεί να παρουσιάσουν πυρετό, ρίγη, κόπωση, πονοκεφάλους, έμετο και γενικά αισθάνονται αδιαθεσία εντός 48 ωρών από την αρχική μόλυνση. Η κόκκινη πλάκα μεγεθύνεται γρήγορα και έχει έντονα οριοθετημένο, ανυψωμένο άκρο. Μπορεί να φαίνεται πρησμένη, σταθερή, ζεστή και ευαίσθητη στο άγγιγμα και μπορεί να έχει συνοχή παρόμοια με τη φλούδα πορτοκαλιού (Peau d'orange). Ο πόνος μπορεί να είναι έντονος.

    Οι πιο σοβαρές λοιμώξεις μπορεί να οδηγήσουν σε κυστίδια (σημεία ευλογιάς ή δαγκώματος εντόμου), φουσκάλες και πετέχιες (μικρά μωβ ή κόκκινα σημεία), με πιθανή νέκρωση του δέρματος. Οι λεμφαδένες μπορεί να είναι πρησμένοι και μπορεί να εμφανιστεί λεμφοίδημα. Περιστασιακά, μπορεί να παρατηρηθεί μια κόκκινη ράβδωση που εκτείνεται στον λεμφαδένα.

    Η λοίμωξη μπορεί να συμβεί σε οποιοδήποτε μέρος του δέρματος, συμπεριλαμβανομένου του προσώπου, των χεριών, των δακτύλων και των ποδιών και των ποδιών (τείνει να εμφανίζεται στα άκρα). Το ομφάλιο κολόβωμα, επηρεάζεται, επίσης. Οι λιπώδεις ιστοί και οι περιοχές του προσώπου, συνήθως γύρω από τα μάτια, τα αυτιά και τα μάγουλα, είναι πιο επιρρεπείς στη λοίμωξη.

    •  Πρόδρομα συμπτώματα με: αδιαθεσία, πυρετό, ρίγη
    •  Αρθραλγίες
    •  Κνησμός
    •  Δυσφορία στο δέρμα της περιοχής
    •  Φυσαλίδες
    •  Ερύθημα προσώπου
    •  Οξεία έναρξη ερυθήματος
    •  Έναρξη βλάβης με τη μορφή ευρυθηματώδους κηλίδας
    •  Αυστηρά οριοθετημένη βλάβη με υπεγερμένη περιφέρεια
    •  Η βλάβη κεντρικά υποχωρεί, καθώς, η περιφέρεια επεκτείνεται
    •  Μπορεί να συμβεί απολέπιση και δημιουργία φυσαλίδων
    •  Η πιο συχνή περιοχή προσβολής είναι το πρόσωπο, κυρίως τα αυτιά και η μύτη
    •  Ο χρόνιος τύπος συνήθως υποτροπιάζει στις περιοχές προηγούμενης λοίμωξης
    •  Ο πυρετός είναι, συνήθως, ο παράγων που διαφοροποιεί τις διάφορες παρόμοιες δερματικές εκδηλώσεις

    ΑΙΤΙΑ ΕΡΥΣΙΠΕΛΑΤΟΣ

    •  β-αιμολυτικοί στρεπτόκοκκοι ομάδας Α

    Οι περισσότερες περιπτώσεις ερυσιπέλατος οφείλονται στον Streptococcus pyogenes, επίσης, γνωστός ως β-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος της ομάδας Α και σπάνια στον Staphylococcus aureus. Τα νεογέννητα ενδέχεται να προσβληθούν από ερυσίπελα λόγω του Streptococcus agalactiae, επίσης, γνωστός ως στρεπτόκοκκος της ομάδας Β.

    Τα μολυσματικά βακτήρια μπορούν να εισέλθουν στο δέρμα μέσω μικρού τραύματος, δαγκώματος ανθρώπου, εντόμου ή ζώου, χειρουργικών τομών, ελκών, εγκαυμάτων και εκδορών. Μπορεί να υπάρχει υποκείμενο έκζεμα, πόδι του αθλητή και μπορεί να προέρχεται από βακτηρίδια στρεπτόκοκκων στις ρινικές διόδους ή στο αυτί του ατόμου.

    Το εξάνθημα οφείλεται σε εξωτοξίνη, όχι στα βακτηρίδια Streptococcus και βρίσκεται σε περιοχές, όπου δεν υπάρχουν συμπτώματα. π.χ., η λοίμωξη μπορεί να είναι στον ρινοφάρυγγα, αλλά το εξάνθημα βρίσκεται συνήθως στην επιδερμίδα και τα επιφανειακά λεμφικά αγγεία.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΡΥΣΙΠΕΛΑΤΟΣ

    •  Χειρουργικά τραύματα
    •  Πτυχώσεις δέρματος (κυρίως στη μύτη και στα αυτιά)
    •  Κάθε φλεγμαίνουσα δερματική περιοχή
    •  Τραυματικές κακώσεις/εκδορές
    •  Έλκη κνησμών/δερματίτιδα από στάση
    •  Χρόνιες νόσοι (διαβήτης, κακή θρέψη, νεφρωσικό σύνδρομο)
    •  Ανοσοκατασταλμένο ή εξασθενημένο άτομο

    erisypelas 3

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΥΣΙΠΕΛΑΤΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΥΣΙΠΕΛΑΤΟΣ

    Αυτή η ασθένεια είναι πιο συχνή στους ηλικιωμένους, τα βρέφη και τα παιδιά. Τα άτομα με ανοσολογική ανεπάρκεια, διαβήτη, αλκοολισμό, έλκη του δέρματος, μυκητιασικές λοιμώξεις και εξασθενημένη λεμφική παροχέτευση (π.χ. μετά από μαστεκτομή, πυελική χειρουργική επέμβαση κ.ά) διατρέχουν, επίσης, αυξημένο κίνδυνο. 

    • Ερισυπελοειδές (μικρή τοξικότητα)
    • Δερματίτιδα εξ επαφής (όχι πυρετός)
    • Αγγειονευρωτικό οίδημα (όχι πυρετός)
    • Οστρακιά (συνηθώς περισσότερο διάσπαρτο χωρίς οίδημα)
    • Λύκος ερυθηματώδης (προσώπου, μικρότερη θερμοκρασία, αντιπυρηνικά αντισώματα)
    • Πολυχονδρίτιδα (στο αυτί)
    • Δερματοφυτία
    • Φυματιώδης λέπρα
    • Έρπητας ζωστήρας
    • Αγγειοοίδημα
    • Νόσος του Lyme
    • Ουρική αρθρίτιδα
    • Σηπτική αρθρίτιδα
    • Σηπτική θυλακίτιδα
    • Αγγειίτιδα
    • Αλλεργική αντίδραση σε δάγκωμα εντόμου
    • Οξεία αντίδραση φαρμάκου
    • Εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση
    • Διάχυτο φλεγμονώδες καρκίνωμα το στήθος

    Το Ερυσίπελας διαγιγνώσκεται, συνήθως, από τον κλινικό ιατρό εξετάζοντας το χαρακτηριστικό καλά οριοθετημένο εξάνθημα μετά από ιστορικό τραυματισμού. Το Ερυσίπελας μπορεί να διακριθεί από την κυτταρίτιδα με δύο συγκεκριμένα χαρακτηριστικά: το υπερυψωμένο άκρο και τα αιχμηρά του όρια. Η ερυθρότητα στην κυτταρίτιδα δεν αυξάνεται και τα όριά της είναι σχετικά ακαθόριστα. Η έντονη ερυθρότητα του ερυσιπέλατος έχει περιγραφεί ως ένα τρίτο χαρακτηριστικό διαφοροποίησης. Το ερυσίπελας δεν επηρεάζει τον υποδόριο ιστό. Δεν απελευθερώνει πύον, μόνο ορό ή ορώδες υγρό. Το υποδόριο οίδημα μπορεί να οδηγήσει τον γιατρό σε εσφαλμένη διάγνωση κυτταρίτιδας.

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΡΥΣΙΠΕΛΑΤΟΣ

    •  Λευκοκυττάρωση (συνήθως > 15.000)
    •  Οι στρεπτόκοκκοι μπορούν να καλλιεργηθούν από εξίδρωμα ή από μη προσβεβλημένες περιοχές
    •  Τίτλοι αντιστρεπτολυσίνης (ASTO), στρεπτολυσίνης και αντι-DNAσης, ίσως, είναι υποβοηθητικά ευρήματα
    •  Καλλιέργειες αίματος
    •  Αυξημένη CRP

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΡΥΣΙΠΕΛΑΤΟΣ

    •  Οίδημα
    •  Αγγειοδιαστολή και διευρυσμένα λεμφαγγεία
    •  Διήθηση από πολυμορφοπύρηνα λευκοκύτταρα, λεμφοκύτταρα και άλλα φλεγμονώδη κύτταρα
    •  Οίδημα ενδοθηλιακών κυττάρων
    •  Κόκκοι θετικοί κατά GRAM

    erisypelas 2

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΥΣΙΠΕΛΑΤΟΣ

    Ανάλογα με τη σοβαρότητα, η θεραπεία περιλαμβάνει είτε από του στόματος είτε ενδοφλέβια αντιβιοτικά, χρησιμοποιώντας πενικιλλίνη, κλινδαμυκίνη ή ερυθρομυκίνη. Ενώ τα συμπτώματα της ασθένειας υποχωρούν σε μία ή δύο ημέρες, το δέρμα μπορεί να χρειαστεί εβδομάδες για να επιστρέψει στο φυσιολογικό. Άλλα αντιβιοτικά,, όπως η oritavancin, dalbavancin και tedizolid χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία οξέων βακτηριακών λοιμώξεων του δέρματος. Λόγω του κινδύνου επαναμόλυνσης, προφυλακτικά αντιβιοτικά χρησιμοποιούνται μερικές φορές μετά την επίλυση της αρχικής κατάστασης.

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    •  Συμπτωματική αντιμετώπιση πόνου και πυρετού
    •  Επαρκής πρόσληψη υγρών
    • Τοπική εφαρμογή κρύων επιθεμάτων

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΡΥΣΙΠΕΛΑΤΟΣ

    ΦΑΡΜΑΚΟ(Α) ΕΚΛΟΓΗΣ

    •  Πενικιλλίνη για τουλάχιστον 10 ημέρες (βελτίωση σε 24-48 ώρες). Παιδιά: 25-50 mg/kg/ημέρα σε δόση ανά 6ωρο. Ενήλικες: 250-500 mg/δόση ανά 6ωρο
    •  Παρεντερικά αντιβιοτικά συνίστανται για βαριές ή επιπεπλεγμένες περιπτώσεις (1-2 εκατομμύρια μονάδες ανά 4-6 ώρες)
    •  Σε χρόνιες υποτροπιάζουσες λοιμώξεις μερικοί συγγραφείς συνιστούν χαμηλότερες δόσεις ημερησίως θεραπείας προφύλαξης/συντήρησης μετά την ύφεση της οξείας λοίμωξης

    Αντενδείξεις: Αλλεργία στην πενικιλλίνη

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    •  Ερυθρομυκίνη. Παιδιά: 30-40 mg/kg/ημέρα σε δόση ανά 6ωρο. Ενήλικες: 250 mg κάθε 6 ώρες 
    •  Κεφαλοσπορίνες

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΕΡΥΣΙΠΕΛΑΤΟΣ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Οι ασθενείς πρέπει να βρίσκονται υπό θεραπευτική αγωγή μέχρι όλα τα συμπτώματα και οι δερματικές εκδηλώσεις υποχωρήσουν

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΡΥΣΙΠΕΛΑΤΟΣ

    •  Συνέχιση της αντιβιοτικής αγωγής στις χρόνιες, υποτροπιαζουσες καταστάσεις
    •  Οι άνδρες που ξυρίζονται μέσα σε 5 ημέρες από την έκθυση ερισυπέλατος προσώπου έχουν κίνδυνο να υποτροπιάσουν
    •  Σε περιπτώσεις υποτροπής, έλεγχος για άλλες πιθανές πηγές στρεπτοκοκκικής λοίμωξης (π.χ. αμυγδαλές, κόλποι, δόντια, νύχια κλπ)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΡΥΣΙΠΕΛΑΤΟΣ

    Η εξάπλωση της λοίμωξης σε άλλες περιοχές του σώματος μπορεί να συμβεί μέσω της κυκλοφορίας του αίματος (βακτηριαιμία), συμπεριλαμβανομένης της σηπτικής αρθρίτιδας. Η σπειραματονεφρίτιδα μπορεί να ακολουθήσει ένα επεισόδιο ερυσιπέλατος ή άλλης δερματικής λοίμωξης, αλλά όχι ρευματικού πυρετού.
    Επανάληψη της λοίμωξης: Το ερυσίπελας μπορεί να επαναληφθεί στο 18-30% των περιπτώσεων ακόμη και μετά από αντιβιοτική θεραπεία. Μια χρόνια κατάσταση επαναλαμβανόμενων λοιμώξεων από ερυσίπελα μπορεί να εμφανιστεί με αρκετούς παράγοντες προδιάθεσης, όπως ο αλκοολισμός, ο διαβήτης και το πόδι του αθλητή. Ένας άλλος παράγοντας προδιάθεσης είναι το χρόνιο δερματικό οίδημα, όπως μπορεί με τη σειρά του να προκαλείται από φλεβική ανεπάρκεια ή καρδιακή ανεπάρκεια. 

    • Βακτηριαιμία
    • Οστρακιά 
    • Πνευμονία
    • Αποστήματα
    • Εμβολή
    • Γάγγραινα
    • Μηνιγγίτιδα
    • Λεμφική βλάβη
    • Νεκρωτική περιτονίτιδα, κοινώς γνωστή ως βακτηριακή λοίμωξη "που τρώει σάρκες", είναι μια δυνητικά θανατηφόρα επιδείνωση της λοίμωξης, εάν εξαπλωθεί σε βαθύτερους ιστούς
    • Σηψαιμία
    • Θάνατος     

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ  ΕΡΥΣΙΠΕΛΑΤΟΣ

    •  Επαρκής θεραπεία έχει σαν αποτέλεσμα την πλήρη ύφεση
    •  Χρόνιο οίδημα/ουλές είναι πιθανό σε χρόνιες, υποτροπιάζουσες καταστάσεις
    •  Σπάνια μπορεί να συμβεί ελεφαντίαση σε χρόνιες υποτροπιάζουσες καταστάσεις
    •  Μη θεραπευθείσες περιπτώσεις μπορεί να υφεθούν αυτόματα
    • Σε ασθενείς υπό συστηματική θεραπεία με κορτικοστεροειδή μπορεί να είναι πιο δύσκολο να τεθεί η διάγνωση, επειδή, τα σημεία και συμπτώματα της λοίμωξης καλύπτονται από την αντιφλεγμονώδη δράση αυτών των φαρμάκων

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    erisypelas1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Πρόληψη και αντιμετώπιση λεμφοιδήματος

    Διαφορική διάγνωση κηλίδων του δέρματος

    www.emedi.gr