Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 2013 18:06

Λευχαιμία τριχωτών κυττάρων

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(6 ψήφοι)

Η λευχαιμία τριχωτών κυττάρων είναι μια ασυνήθιστη αιματολογική κακοήθεια

Γράφει η

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, PhD, MD

Η λευχαιμία τριχωτών κυττάρων, ICD-10 C91.4 χαρακτηρίζεται από μια ανώμαλη συσσώρευση Β λεμφοκυττάρων. Συνήθως, κατατάσσεται ως ένα υποείδος της χρόνιας λεμφοειδούς λευχαιμίας. Η λευχαιμία εκ τριχωτών κυττάρων αποτελεί περίπου το 2% του συνόλου των λευχαιμιών.

Η λευχαιμία εκ τριχωτών κυττάρων αρχικά περιγράφηκε  ως ιστιοκυτταρική  λευχαιμία, ή λεμφοειδής μυελοϊνωση. Είναι πιο συχνή στους άνδρες σε αναλογία 5:1. Η μέση ηλικία των ασθενών είναι τα 55 έτη και σε ασθενείς κάτω των 30 ετών είναι ασυνήθης.

Αυτή η ασθένεια είναι σπάνια, 1 στα 10.000 άτομα.


Αίτια

Όπως συμβαίνει με πολλούς καρκίνους, η αιτία της λευχαιμίας εκ τριχωτών κυττάρων είναι άγνωστη. Η  έκθεση στον καπνό, η  ιονίζουσα ακτινοβολία, ή τα  βιομηχανικά χημικά (με εξαίρεση το ντίζελ) δεν φαίνεται να αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης HCL- Hair Cell Leukemia. Η γεωργία και κηπουρική φαίνεται να αυξάνει τον κίνδυνο της HCL σε μερικές μελέτες.

Πρόσφατες μελέτες έχουν εντοπίσει σωματικές μεταλλάξεις BRAF V600E σε όλους τους ασθενείς με την κλασική μορφή της λευχαιμίας εκ τριχωτών κυττάρων.

Το αμερικανικό Ινστιτούτο Ιατρικής ανακοίνωσε «επαρκείς αποδείξεις» ότι υπάρχει συσχετισμός με την έκθεση σε φυτοφάρμακα και ζιζανιοκτόνα.

Ο Ανθρώπινος Τ-λεμφοτροπικός ιός 2 (HTLV-2) έχει απομονωθεί σε ένα μικρό αριθμό ασθενών.

Γενικά η  αιτιολογία είναι άγνωστη.


Παθογένεια της νόσου

Τα παθογνωμικά κύτταρα έχουν ανώμαλες κυτταροπλασματικές προσεκβολές  ''σαν τρίχες'' και αναγνωρίζονται στο περιφερικό αίμα, στο μυελό των οστών, στο συκώτι και το σπλήνα των προσβεβλημένων ατόμων. Τα τριχωτά κύτταρα είναι Β-λεμφοκύτταρα, αλλά σπάνια έχουν αναφερθεί και περιπτώσεις με Τ λεμφοκύτταρα.


Φυσική ιστορία της νόσου

Η φυσική ιστορία της νόσου ποικίλει, αλλά σε γενικές γραμμές έχει ήπια πορεία και οι περισσότεροι ασθενείς μπορούν να ζήσουν φυσιολογικά. Είναι μια χρόνια, χαμηλού βαθμού αιματολογική κακοήθεια Β λεμφοκυττάρων ανώμαλου σχήματος. Χαρακτηρίζεται από ουδετεροπενία. Οι ασθενείς μπορεί να έχουν απώλεια βάρους, υπερμεταβολισμό,  λοιμώδεις επιπλοκές και κοιλιακή δυσφορία εξαιτίας της σπληνομεγαλίας. Μερικές φορές οι ασθενείς αναπτύσσουν πανκυτταροπενία. Η πρόοδος της νόσου οδηγεί σε θρομβοκυττοπενία και αναιμία που απαιτούν μεταγγίσεις και υποτροπιάζουσες λοιμώξεις.


Σημεία και συμπτώματα

Αδυναμία και κόπωση υπάρχουν στο 40% των περιπτώσεων. Αιμορραγία, πρόσφατη λοίμωξη ή κοιλιακή δυσφορία είναι παρούσες σε 20% των ασθενών.

Η σπληνομεγαλία υπάρχει στο 95% των ασθενών, η ηπατομεγαλία στο 40% των ασθενών, ενώ η περιφερική λεμφαδενοπάθεια είναι σπάνια σε ασθενείς με λευχαιμία εκ τριχωτών κυττάτων, αν και η αξονική ή η μαγνητική κοιλίας μπορεί να δείξει οπισθοπεριτοναϊκή λεμφαδενοπάθεια.


Εργαστηριακά ευρήματα

Γενική αίματος: Αναιμία και θρομβοκυττοπενία σε 85% των ασθενών. Περίπου 60% των ασθενών έχουν ελαττωμένα κοκκιοκύτταρα και 20% έχουν αυξημένα τριχωτά κύτταρα με λευκοκυττάρωση και απόλυτη κοκκιοκυτταροπενία.

Βιοχημικά: Μόνο 10-20% των ασθενών έχουν παθολογικές ηπατικές ή νεφρικές εργαστηριακές εξετάσεις. Η πολυκλωνική υπεργαμμασφαιριναιμία ή μειωμένες συγκεντρώσεις φυσιολογικών ανοσοσφαιρινών παρατηρούνται σε 20% των ασθενών. Οι ασθενείς με υψηλό φορτίο όγκου μπορεί, επίσης, να έχουν μειωμένα επίπεδα χοληστερόλης, ιδίως οι ασθενείς με σπληνομεγαλία.


Παθολογοανατομία

Στη λευχαιμία εκ τριχωτών κυττάρων τα τριχωτά κύτταρα  φαίνονται στο μικροσκόπιο, λόγω των ακτινικών προβολών στην επιφάνεια τους. Το πιο σημαντικό εύρημα στο εργαστήριο είναι η παρουσία των τριχωτών κυττάρων στην κυκλοφορία του αίματος.

Τα τριχωτά κύτταρα είναι φυσιολογικά λευκά αιμοσφαίρια με προεξοχές του κυτταροπλάσματος σαν τρίχες. Αυτά μπορεί να φανούν εξετάζοντας ένα πλακάκι με  επίχρισμα αίματος ή με βιοψία του μυελού των οστών. Η εξέταση του αίματος γίνεται με χρώση των κυττάρων αίματος με χρωστική Wright. Τα τριχωτά κύτταρα είναι ορατά στη δοκιμή αυτή σε περίπου 85% των περιπτώσεων. Οι περισσότεροι ασθενείς χρειάζονται μια βιοψία μυελού των οστών για την τελική διάγνωση. Η βιοψία του μυελού των οστών χρησιμοποιείται τόσο για την επιβεβαίωση της παρουσίας της λευχαιμίας των τριχωτών κυττάρων, όσο και για τον αποκλεισμό επιπρόσθετων ασθενειών του αίματος. Η διάγνωση μπορεί να επιβεβαιωθεί από την προβολή των κυττάρων με μια ειδική χρώση γνωστή ως TRAP (Tatrate-resistant acid phoshatase).

Η λευχαιμία τριχωτών κυττάρων μπορεί να διαγνωστεί μέσω κυτταρομετρίας ροής για το αίμα ή τον μυελό των οστών. Τα τριχωτά κύτταρα είναι μεγαλύτερα από το κανονικό και θετικά για CD19, CD20, CD22, CD11c, CD25, CD103, και FMC7,  CD103, CD22, και CD11c.

Οι ασθενείς με CD25, και CD103, αρνητικότητα έχουν χειρότερη πρόγνωση.


Διαφορική διάγνωση

Μυελόφθιση, απλαστική αναιμία, και τα περισσότερα είδη των νεοπλασιών του αίματος, όπως το υποπλαστικό  μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο,  η άτυπη χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία Β-κυττάρων, ην προλεμφοκυτταρική λευχαιμία, ή η ιδιοπαθής μυελοσκλήρυνση.


Παθοφυσιολογία

Πανκυτταροπενία στην HCL προκαλείται κυρίως από ανεπάρκεια του μυελού και σπληνομεγαλία.

Ανεπάρκεια μυελού των οστών προκαλείται από την συσσώρευση των τριχωτών κυττάρων και ίνωση στο μυελό των οστών, καθώς και από τα επιβλαβή αποτελέσματα της παραγωγής κυτοκινών.

Η σπληνομεγαλία μειώνει το αίμα μέσω παγίδευσης, περιθωριοποίησης, και καταστροφής των υγιών κυττάρων του αίματος στο εσωτερικό του σπλήνα.


Πρόγνωση

Η μέση επιβίωση είναι 5-10 χρόνια, αλλά αυτό άλλαξε από τις νέες θεραπείες.

Πολλές θεραπείες είναι διαθέσιμες, και ο επιτυχής έλεγχος της ασθένειας είναι συχνός.

Η θεραπεία δίνεται, συνήθως, όταν τα συμπτώματα είναι έντονα ή όταν τα λευκά ή αιμοπετάλια μειώνονται σε επικίνδυνα χαμηλά επίπεδα. Περίπου 10% των ασθενών  δεν θα χρειαστεί ποτέ θεραπεία!


Η θεραπεία πρώτης γραμμής

Κλαδριβίνη και πεντοστατίνη είναι οι δύο πιο κοινές θεραπείες πρώτης γραμμής. Και οι δύο ανήκουν σε μια κατηγορία φαρμάκων που ονομάζεται ανάλογα πουρίνης, τα οποία έχουν ήπιες ανεπιθύμητες ενέργειες σε σύγκριση με τις παραδοσιακές αγωγές χημειοθεραπείας. Η Κλαδριβίνη μπορεί να χορηγηθεί με ένεση κάτω από το δέρμα, με έγχυση επί μερικές ώρες σε μια φλέβα, είτε με μία αντλία που τοποθετείται στον ασθενή και παρέχει μια βραδεία ενστάλαξη στη φλέβα, 24 ώρες την ημέρα για 7 ημέρες. Οι περισσότεροι ασθενείς λαμβάνουν κλαδριβίνη με ενδοφλέβια έγχυση μια φορά την ημέρα για πέντε έως επτά ημέρες, αλλά οι περισσότεροι ασθενείς έχουν τη δυνατότητα να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο μία φορά την εβδομάδα επί έξι εβδομάδες. Τα διαφορετικά δοσολογικά σχήματα που χρησιμοποιούνται για την κλαδριβίνη είναι περίπου εξίσου αποτελεσματικά. Σχετικά λίγοι ασθενείς έχουν σημαντικές παρενέργειες, εκτός από κόπωση και υψηλό πυρετό που προκαλείται από τα καρκινικά κύτταρα που πεθαίνουν, αν και επιπλοκές, όπως μόλυνση και οξεία νεφρική ανεπάρκεια έχουν παρατηρηθεί.

Η Πεντοστατίνη είναι χημικά παρόμοια με την κλαδριβίνη, και έχει ένα παρόμοιο ποσοστό επιτυχίας και προφίλ παρενεργειών, και δίνεται μια δόση με IV έγχυση κάθε δύο εβδομάδες για τρεις έως έξι μήνες.

Κατά τις εβδομάδες μετά την αγωγή το ανοσοποιητικό σύστημα του ασθενούς είναι σοβαρά εξασθενημένο, αλλά ο μυελός των οστών θα αρχίσει να παράγει φυσιολογικά κύτταρα του αίματος και πάλι.

Η θεραπεία συχνά οδηγεί σε μακροχρόνια ύφεση. Περίπου στο 85% των ασθενών επιτυγχάνεται πλήρης απάντηση από τη θεραπεία είτε με κλαδριβίνη ή πεντοστατίνη, και ένα άλλο 10% λαμβάνει κάποιο όφελος από αυτά τα φάρμακα. Σε υποτροπή, η θεραπεία μπορεί να επαναληφθεί και πάλι και θα πρέπει να οδηγήσει σε ύφεση, αν και οι πιθανότητες επιτυχίας  με την επαναλαμβανόμενη θεραπεία κυμαίονται πολύ από  ένα έτος σε περισσότερο από είκοσι χρόνια (μέσος όρος περίπου δέκα χρόνια).


Η δεύτερης γραμμής θεραπεία

Ανοσοθεραπεία

Εάν ένας ασθενής είναι ανθεκτικός είτε στην κλαδριβίνη ή στην πεντοστατίνη, τότε δεύτερης γραμμής θεραπεία επιδιώκεται.

Μονοκλωνικά αντισώματα

Η πιο συνηθισμένη θεραπεία για κλαδριβίνη-ανθεκτική ασθένεια είναι τα μονοκλωνικά αντισώματα που καταστρέφουν τα καρκινικά κύτταρα Β. Το rituximab είναι με διαφορά η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη θεραπεία. Οι περισσότεροι ασθενείς λαμβάνουν μία IV έγχυση επί αρκετές ώρες κάθε εβδομάδα για τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες. Σημαντική παρενέργεια του rituximab είναι η ορονοσία, δηλ. η "αλλεργική αντίδραση", η οποία μπορεί να είναι σοβαρή, ειδικά για την πρώτη έγχυση. Ορονοσία προκαλεί, κυρίως, η συσσώρευση αντισωμάτων κατά τη διάρκεια της έγχυσης και την ενεργοποίηση του καταρράκτη συμπληρώματος. Αν και οι περισσότεροι ασθενείς βρίσκουν ότι οι παρενέργειες ελέγχονται επαρκώς με αντιαλλεργικά φάρμακα,  σοβαρές, ακόμη και θανατηφόρες, αντιδράσεις έχουν συμβεί. Κατά συνέπεια, η πρώτη δόση δίνεται πάντα σε νοσοκομειακό περιβάλλον, αν και οι επακόλουθες εγχύσεις μπορεί να δοθούν στο γραφείο ενός ιατρού. Οι υφέσεις πιστεύεται ότι είναι συνήθως μικρότερες από ό, τι με τα φάρμακα πρώτης γραμμής, αλλά και υφέσεις αιματολογικές διάρκειας πολλών ετών, δεν είναι σπάνιες. Άλλα φάρμακα, όπως η alemtuzumab, η Ibritumomab tiuxetan και η I-131 Tositumomab χρησιμοποιούνται σε πολλές περιπτώσεις.

Η Ιντερφερόνη-άλφα  είναι πολύ χρήσιμη για ένα σχετικά μικρό αριθμό ασθενών. Σε περίπου 65% των ασθενών,  το φάρμακο βοηθά στη σταθεροποίηση της νόσου. Το τυπικό δοσολογικό σχήμα είναι 3 εκατομμύρια μονάδες (μη πεγκυλιωμένη) τρεις φορές την εβδομάδα, αν και το αρχικό πρωτόκολλο ξεκινά με καθημερινές ενέσεις για  έξι μήνες. Μερικοί ασθενείς ανέχονται την IFN-α πολύ καλά, ενώ άλλοι έχουν χαρακτηριστικά συμπτώματα γρίπης. Περίπου 10% των ασθενών αναπτύσσουν κατάθλιψη. Είναι πιθανό ότι, διατηρώντας ένα σταθερό επίπεδο ιντερφερόνης στο σώμα, με καθημερινές ενέσεις προκαλεί λιγότερες παρενέργειες σε επιλεγμένους ασθενείς. Δύο λίτρα νερό κάθε ημέρα απαιτούνται, αποφεύγοντας παράλληλα την καφεΐνη και το αλκοόλ, για να μειωθούν οι παρενέργειες. 

Παίρνει συνήθως έξι μήνες για να καταλάβουμε αν αυτή η θεραπεία είναι χρήσιμη.

Κοινά κριτήρια για την επιτυχία της θεραπείας είναι:

  • η ομαλοποίηση των επιπέδων αιμοσφαιρίνης (πάνω 12,0 g / dL),
  • ένας φυσιολογικός ή κάπως χαμηλός αριθμός αιμοπεταλίων (άνω των 100 Κ/μL), και
  • ένας φυσιολογικός ή κάπως χαμηλός απόλυτος αριθμός ουδετερόφιλων (πάνω από 1,5 Κ/μL)

Αν είναι καλά ανεκτή η θεραπεία, οι ασθενείς συνήθως λαμβάνουν την ιντερφερόνη για 12 έως 18 μήνες. Οι ασθενείς μπορεί να χρειαστεί να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο επ 'αόριστον, έως ότου είτε η νόσος γίνει ανθεκτική  ή το σώμα παράγει μια αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος που περιορίζει την ικανότητα του φαρμάκου να λειτουργήσει. Μερικοί ασθενείς είναι σε θέση να επιτύχουν μια διαρκή κλινική ύφεση μετά τη λήψη του φαρμάκου για έξι μήνες έως ένα έτος. Η Ιντερφερόνη-άλφα θεωρείται το φάρμακο επιλογής για τις εγκύους γυναίκες με ενεργή HCL.

Η ιντερφερόνη άλφα-λειτουργεί με την ευαισθητοποίηση των τριχωτών κυττάρων στην κυτταροτοξική δράση του ανοσοποιητικού συστήματος μέσω του TNF-α. Η IFN-α λειτουργεί καλύτερα στην  κλασική λευχαιμία τριχωτών κυττάρων με λιγότερο ινώδη ιστό σε βιοψίες οστών μυελού. 


Άλλες θεραπευτικές επιλογές

Η σπληνεκτομή μπορεί να παράγει μακροπρόθεσμες υφέσεις σε ασθενείς των οποίων ο σπλήνας φαίνεται να συμμετέχει σε μεγάλο βαθμό, αλλά το ποσοστό επιτυχίας της είναι αισθητά χαμηλότερο από την κλαδριβίνη ή την πεντοστατίνη. Σπληνεκτομές πραγματοποιούνται, επίσης, σε ασθενείς των οποίων ο σπλήνας, διαρκώς, διευρύνεται και προκαλεί σημαντική δυσφορία ή  χαμηλά επίπεδα αιμοπεταλίων και ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα.

Οι μεταμοσχεύσεις μυελού των οστών συνήθως απέφευγονται σε θεραπεύσιμη ασθένεια, λόγω των εγγενών κινδύνων κατά τη διαδικασία.

Οι ασθενείς με αναιμία ή θρομβοπενία μπορεί να λάβουν ερυθρά αιμοσφαίρια και αιμοπετάλια μέσω μεταγγίσεων αίματος. Οι μεταγγίσεις αίματος είναι πάντα ακτινοβολημένες προς απομάκρυνση των λευκών κυττάρων του αίματος και έτσι  μείωση του κινδύνου της νόσου μοσχεύματος έναντι ξενιστή. Οι ασθενείς μπορούν, επίσης, να λάβουν ερυθροποιητίνη που θα διεγείρει την παραγωγή των ερυθρών αιμοσφαιρίων.

Ασθενείς με χαμηλό αριθμό ουδετερόφιλων μπορεί να λάβουν φιλγραστίμη που θα διεγείρει την παραγωγή των λευκών αιμοσφαιρίων. Ωστόσο, μια μελέτη δείχνει ότι αυτό το ακριβό φάρμακο δεν έχει καμία πρακτική αξία για τους ασθενείς με λευχαιμία τριχωτών κυττάρων.

Η μεθοτρεξάτη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν ύστατη λύση.


Πρόγνωση

Η επιτυχία της θεραπείας

Περισσότερο από το 95% των νέων ασθενών που αντιμετωπίζονται καλά μπορούν να αναμένουν έναν ελεύθερο χρόνο ύφεσης διάρκειας δέκα περίπου ετών. Αν η επανάληψη της θεραπείας είναι αναγκαία στο μέλλον, τα φάρμακα αυτά είναι, συνήθως, αποτελεσματικά και πάλι, αν και η μέση διάρκεια της ύφεσης είναι κάπως μικρότερη στις επόμενες θεραπείες.

Όπως και με τη Β-χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία, οι μεταλλάξεις στο IGHV σε τριχωτά κύτταρα συνδέονται με καλύτερες απαντήσεις στις αρχικές θεραπείες και με παρατεταμένη επιβίωση.

Πόσο σύντομα μετά την αγωγή ο ασθενής θα αισθάνεται υγιής εξαρτάται από διάφορους παράγοντες:

  • πόσο προχωρημένη είναι η ασθένεια  κατά τη θεραπεία
  • την υποκείμενη κατάσταση της υγείας του ασθενούς
  • αν ο ασθενής είχε μια «πλήρη απόκριση» ή μόνο μερική ανταπόκριση στη θεραπεία
  • εάν ο ασθενής βιώσει σοβαρές παρενέργειες, όπως η νεφρική ανεπάρκεια
  • πόσο επιθετική είναι η ασθένεια του ατόμου
  • από την ψυχολογική κατάσταση και
  • πώς ο ασθενής αντιμετωπίζει τη νόσο

Με την κατάλληλη θεραπεία, η συνολική προβλεπόμενη διάρκεια ζωής για τους ασθενείς είναι φυσιολογική ή σχεδόν φυσιολογική. Σε όλους τους ασθενείς, τα δύο πρώτα χρόνια μετά τη διάγνωση υπάρχει ο μεγαλύτερος κίνδυνος. Για πέντε χρόνια πρέπει να παρακολουθούνται στενά. Μετά θεωρούνται θεραπευμένοι.


Παρακολούθηση και φροντίδα

Η λευχαιμία τριχωτών κυττάρων θεωρείται, επισήμως, μια ανίατη ασθένεια.  Υποτροπές της HCL μπορεί να συμβούν ακόμα και μετά από περισσότερα από είκοσι χρόνια συνεχούς ύφεσης. Οι ασθενείς απαιτούν  δια βίου παρακολούθηση και θα πρέπει να γνωρίζουν ότι η νόσος μπορεί να εμφανιστεί ακόμα και μετά από δεκαετίες.

Οι άνθρωποι σε ύφεση χρειάζονται τακτική παρακολούθηση. Οι περισσότεροι γιατροί επιμένουν να βλέπουν τους ασθενείς, τουλάχιστον μία φορά το χρόνο για το υπόλοιπο της ζωής του ασθενούς, και να κάνουν εξετάσεις αίματος περίπου δύο φορές το χρόνο. 

Οι ασθενείς με λευχαιμία τριχωτών κυττάρων παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο για ανάπτυξη δεύτερου πρωτοπαθούς καρκίνου, όπως ο καρκίνος του παχέος εντέρου ή ο καρκίνος του πνεύμονα.

Υπάρχει επίσης ένας υψηλότερος κίνδυνος ανάπτυξης μιας αυτοάνοσης νόσου.


Πρόληψη / Screening

Επειδή η αιτία είναι άγνωστη, δεν μπορούν προληπτικά μέτρα να ληφθούν. Επειδή η ασθένεια είναι σπάνια, ο έλεγχος ρουτίνας δεν είναι οικονομικά αποδοτικός.

Η θεραπεία για να είναι πιο αποτελεσματική καλύτερα να γίνεται με βάση το μοριακό προφίλ

www.emedi.gr

Γράφει η
Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD, PhD

Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

Πριν και μετά την θεραπεία πρέπει να γνωρίζετε την πρόγνωση!

Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ.

Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία της λευχαιμίας τριχωτών κυττάρων, πατώντας εδώ.


Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα συμπληρώματα διατροφής για τη λευχαιμία τριχωτών κυττάρων 

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη λευχαιμία τριχωτών κυττάρων 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

 

Διαβάστηκε 12054 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2018 12:35
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ουλίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την ουλίτιδα

    Oυλίτιδα

    Ουλίτιδα είναι η φλεγμονή των ούλων, μία από τις σημαντικότερες μορφές λοίμωξης της στοματικής κοιλότητας

    Άλλες μορφές λοίμωξης της στοματικής κοιλότητας:

    • Περιοδοντίτιδα - επέκταση της ουλίτιδας στον συνδετικό ιστό και τον οστίτη ιστό του φατνίου 
    • Κυνάγχη του Vincent ("χαρακωμένο" στόμα, νεκρωτική ελκωτική ουλίτιδα, ατρακτόμορφα βακτηρίδια) - λοίμωξη από ατρακτόμορφο βάκιλλο, ή σπειροχαίτη
    • Γλωσσίτιδα - φλεγμονή της γλώσσας

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Κυρίως ενήλικες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΥΛΙΤΙΔΑΣ

    • Απόπνοια του στόματος (δυσοσμία της αναπνοής)
    • Οίδημα των ούλων (ανώδυνο)
    • Ερυθρότητα των ούλων 
    • Αλλαγή της φυσιολογικής υφής των ούλων 
    • Αιμορραγία των ούλων κατά τον καθαρισμό των δοντιών, με βούρτσισμα ή οδοντικό νήμα
    • Περιοδοντικοί θύλακοι
    • Οίδημα των οδοντικών θηλών
    • Στενή ζώνη ανοιχτού ερυθρού χρώματος, φλεγμονώδους ούλου γύρω από τον αυχένα των δοντιών 
    • Κυνάγχη του Vincent - έλκη, πυρετός, καταβολή, επιχώρια λεμφαδενοπάθεια, πόνος

    ΑΙΤΙΑ ΟΥΛΙΤΙΔΑΣ

    • Μη μεταδοτική
    • Ατελής αφαίρεση οδοντικής πλάκας
    • Δυσκρασίες αίματος
    • Αντίδραση σε από του στόματος αντισυλληπτικά 
    • Κυνάγχη του Vincent - λοίμωξη από ατρακτόμορφο βάκιλο ή σπειροχαίτη
    • Αλλεργικές αντιδράσεις
    • Ενδοκρινικές διαταραχές, π.χ. κύηση, έμμηνος ρύση
    • Χρόνια νόσος που προκαλεί εξασθένηση 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΥΛΙΤΙΔΑΣ

    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Πλημμελής σύγκλειση των δοντιών 
    • Κακή υγιεινή δοντιών
    • Αναπνοή από το στόμα
    • Κακή επιδιόρθωση δοντιών 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΥΛΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ουλίτιδα του σακχαρώδους διαβήτη
    • Ουλίτιδα της κύησης
    • Απολεπιστική ουλίτιδα
    • Ουλίτιδα σε λευχαιμία
    • Ουλίτιδα της φαινυτοΐνης
    • Περιστεφανίτιδα
    • HIV

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Επίχρυσμα για την ανεύρεση του αιτιολογικού παράγοντα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Οξεία ή χρόνια φλεγμονή
    • Διασπασμένο, σκοτεινό επιθήλιο
    • Υπεραιμικά τριχοειδή 
    • Πολυμορφοπυρηνική διήθηση
    • Θηλωματώδεις προσεκβολές στον υποεπιθηλιακό ιστό 
    • Ινοβλάστες

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΥΛΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής

    1536269241

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Απομάκρυνση ερεθιστικών παραγόντων (πλάκας, λίθων, κακών οδοντοστοιχιών)
    • Διατήρηση καλής στοματικής υγιεινής
    • Τακτική οδοντιατρική εξέταση 
    • Έντονη μάσηση
    • Περιοδοντική χειρουργική επέμβαση (μερικές φορές)
    • Διακοπή του καπνίσματος
    • Βρέξιμο με θερμό αλατούχο ορό, δύο φορές την ημέρα 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κανένας περιορισμός

    ΔΙΑΙΤΑ

    Επαρκής πρόσληψη βιταμινών και ιχνοστοιχείων 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΥΛΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιβιοτικά - όπως πενικιλλίνη, δόση παιδιών 25-50 mg/Kg/ημέρα διαιρεμένη σε δόσεις που χορηγούνται κάθε 6 ώρες, ή 
    • Ερυθρομυκίνη - δόση παιδιών 30-40 mg/Kg/ημέρα διαιρεμένη σε δόσεις που χορηγούνται κάθε 6 ώρες, δόση ενηλίκων 250 mg ανά 6 ώρες
    • Κορτικοστεροειδή τοπικά (όπως τριαμσινολόνη για στοματική χορήγηση)

    Αντενδείξεις: Αλλεργία στα αντιβιοτικά 

    Προφυλάξεις: Η ερυθρομυκίνη συχνά προκαλεί έντονες γαστρεντερικές διαταραχές 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Μέχρι την ίαση

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Καλή στοματική υγιεινή, καθημερινός καθαρισμός των δοντιών με βούρτσισμα και οδοντικό νήμα
    • Καθαρισμός από οδοντίατρο ή υγιεινολόγο κάθε 6 μήνες ή συχνότερα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Βαριά περιοδοντική νόσος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Συνήθης πορεία - οξεία, υποτροπιάζουσα, διαλείπουσα, χρόνια
    • Πρόγνωση - συνήθως καλή, ανταποκρίνεται στη σωστή θεραπευτική αγωγή

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Περιοδοντίτιδα
    • Γλωσσίτιδα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Στα παιδιά είναι συχνές οι ήπιες μορφές της νόσου και, συνήθως, δε χρειάζονται αντιμετώπιση 

    Γηριατρικό: Συχνότερη σε αυτές τις ηλικίες (κυρίως λόγω μακροχρόνιας αθροιστικής προσβολής και όχι λόγω αυξημένης ευπάθειας)

    ΚΥΗΣΗ

    Χαρακτηριστικά - υπερπλασία, μισχωτές διογκώσεις των ούλων, πυογενές κοκκίωμα

    Gingivitis

    Διαβάστε, επίσης,

    Φυσικές θεραπείες για τα στοματικά έλκη

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλόη

    Να χρησιμοποιείτε μόνο βιολογικές οδοντόκρεμες

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα στοματικά έλκη

    Σύνδρομο Hand-Schüller-Christian

    Να χρησιμοποιείτε ριγανέλαιο σαν αντιβακτηριακό

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα για την ουλίτιδα και την περιοδοντίτιδα

    Η περιοδοντίτιδα σχετίζεται με πολλές ασθένειες

    Πώς τα βακτήρια του στόματος προκαλούν ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σκόρδα

    Φτάνει λίγο τζίντζερ για καλή υγεία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με προυνέλλα

    Μήπως έχετε ευαίσθητα δόντια και ούλα;

    Όλες οι ιατρικές συνταγές με λεμονιά

    Φυσικό αντισηπτικό στοματικό διάλυμα

    Θεραπεία της περιοδοντίτιδας με λεμόνια

    Στοματικό διάλυμα για καθημερινή χρήση

    Υγεία των δοντιών

    Τα μυστικά μιας οδοντόβουρτσας

    Στοματικό διάλυμα για την στοματίτιδα

    Στοματική υγιεινή εγκύων

    Στοματικό διάλυμα για την περιοδοντίτιδα

    Στοματικό διάλυμα για την εξαγωγή δοντιού

    Γιατί ματώνουν τα ούλα;

    Τσάι για τη στοματίτιδα

    Οι αντικαρκινικές ιδιότητες της πρόπολης

    Αν μυρίζει η αναπνοή σας

    Το μινθέλαιο

    Κακοσμία του στόματος

    Όλα τα κόλπα για τον πονόδοντο

    Που κάνει καλό το χαμομήλι

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές για την ουλίτιδα

    Όλα τα κόλπα για τον πονόδοντο

    Η περιοδοντίτιδα

    Οι καλύτερες βιταμίνες για την ουλίτιδα

    Προβιοτικά για καλή στοματική υγιεινή

    Η περιοδοντίτιδα επηρεάζει την καρδιά

    Πρόπολη

    Πώς η ουλίτιδα προκαλεί προβλήματα στη στύση

    Echinacea Compositum

    Πώς θεραπεύει το μπλε χρώμα

    Η περιοδοντίτιδα έχει μεγάλη σχέση με την αθηροσκλήρωση

    Γιατί ματώνουν τα ούλα;

    Φωτοθεραπεία με χρώματα

    Ενδοκαρδίτιδα

    Μύρο

    Λάδι καρύδας

    Καρύδα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το όγκο του Wilms Χρήσιμες πληροφορίες για το όγκο του Wilms

    Όγκος του Wilms ή νεφροβλάστωμα

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Όγκος του Wilms ή νεφροβλάστωμα είναι εμβρυϊκό νεόπλασμα του νεφρού που αποτελείται από στοιχεία του νεφρογόνου βλαστήματος, στρώματος και επιθηλιακά κύτταρα.

    Συνήθως, προσβάλλει παιδιά μέχρι 5 χρονών.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφρό/Ουροποιητικό

    Γενετική: Ο όγκος του Wilms συνδυάζεται με πλήθος συγγενών διαμαρτιών. Είναι αποτέλεσμα διπλοσταδιακής μετάλλαξης και εκδηλώνεται είτε στην οικογενή είτε στη σποραδική μορφή. Ασθενείς με ανιριδία έχουν απώλεια του μικρού βραχίονα του χρωματοσώματος 11

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία 36,5 μηνών

    Επικρατέστερο φύλο: Θήλυ > Άρρεν (1, 1:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    • Συνήθως, ασυμπτωματικοί 
    • Ψηλαφητή μάζα άνω κοιλίας
    • Κοιλιακός πόνος
    • Πυρετός 
    • Αναιμία
    • Σπάνια, σημεία οξείας κοιλίας με ενδοπεριτοναϊκή ρήξη
    • Καρδιακό φύσημα
    • Ηπατοσπληνομεγαλία
    • Ασκίτης 
    • Προεξέχουσες φλέβες κοιλιακού τοιχώματος
    • Κιρσοκήλη 
    • Μεταστάσεις γεννητικού συστήματος 

    ΑΙΤΙΑ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    • Οικογενής ή σποραδική μορφή γενετικής μετάλλαξης
    • Οικογενής μορφή: αυτοσωματικός επικρατών χαρακτήρας με ατελή διεισδυτικότητα (1%)
    • Ενδεχόμενη επαγγελματική έκθεση του πατέρα (επαγγέλματα όπως μηχανικοί, οξυγονοκολλητές, μηχανικού μοτοσυκλετών)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    • Ανιριδία (600 φορές υψηλότερος κίνδυνος)
    • Ημιϋπερτροφία (100 φορές μεγαλύτερος κίνδυνος)
    • Κρυψορχία
    • Υποσπαδίας
    • Διπλασιασμός ανατομικών δομών του νεφρού
    • Σύνδρομο Wiedemann-Beckwith (To σύνδρομο Beckwith-Wiedemann (BWS) είναι μια γενετική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από
      υπερανάπτυξη, προδιάθεση σε όγκους και συγγενείς δυσπλασίες)
    • Σύνδρομο Drash (Το σύνδρομο Denys – Drash (DDS) ή το σύνδρομο Drash είναι μια σπάνια διαταραχή ή σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από γονιδιακή δυσγένεση, νεφροπάθεια και όγκο Wilms)
    • Σύνδρομο Klippel-Trenaunay (Το σύνδρομο Klippel-Trenaunay είναι ένα σύνολο συγγενών ανωμαλιών που αφορούν ένα ή περισσότερα μέλη, και συνήθως χαρακτηρίζεται από την τριάδα: (α) τριχοειδικές δυσπλασίες, (β) φλεβικές δυσπλασίες και (γ) υπερτροφία μαλακών μορίων και οστών ενός κάτω μέλους)
    • Οικογενής κατανομή
    • Επάγγελμα του πατέρα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Νευροβλάστωμα
    • Ηπατικοί όγκοι
    • Σάρκωμα
    • Ραβδοειδείς όγκοι 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γενική εξέταση ούρων (σε σποραδική αιματουρία)
    • Γενική αίματος (αναιμία)
    • LDH
    • Ρενίνη πλάσματος (σπάνια είναι χρήσιμη)
    • Κατεχολαμίνες ούρων 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ευνοϊκά παθολογοανατομικά ευρήματα (θνητότητα 7%):

    • Ευμεγέθης βλάβη που περιβάλλεται από κάψα
    • Εστιακές περιοχές αιμορραγίας και νέκρωσης 
    • Απουσία αναπλασίας και σαρκωματωδών κυττάρων 
    • Στοιχεία νεφρογόνου βλαστήματος, στρώματος και επιθηλιακά κύτταρα

    Μη ευνοϊκά παθολογοανατομικά ευρήματα (θνητότητα 57%):

    • Αναπλασία - εντόνως μεγενθυμένα και μιτωτικά στοιχεία με τρίπτυχη μεγένθυση των πυρήνων σε σύγκριση με γειτονικούς όμοιους πυρήνες και υπερχρωμία των μεγενθυμένων πυρήνων. Η αναπλασία μπορεί να είναι διάσπαρτη ή εντοπισμένη 
    • Σαρκωματώδεις αλλοιώσεις - σήμερα θεωρείται ξεχωριστή νόσος από τον όγκο του Wilms, όχι υπότυπος (θνητότητα 64%)

    Νεφροβλαστομάτωση:

    • Θεωρείται προκαρκινωματώδης 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος 
    • ΝΟΚ (παρουσία γραμμικών αποτιτανώσεων)
    • Υπέρηχος κοιλίας (παρέχει τις καλύτερες πληροφορίες για την επέκταση του όγκου)
    • Αξονική τομογραφία για την εξέταση θώρακος και κοιλίας 
    • Καλύτερα μαγνητική τομογραφία κοιλίας
    • ΕΦΠ (ενδοφλέβια πυελογραφία), σπανίως, είναι χρήσιμη

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Μερικές φορές η αναρρόφηση μυελού των οστών είναι απαραίτητη για την διάκριση από το νευροβλάστωμα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εσωτερικός ασθενής μέχρι την σταθεροποίηση της μετεγχειρητικής πορείας και το πέρας της χημειοθεραπείας 

     6

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Επισκόπηση και αμφίχειρη ψηλάφηση των νεφρών 
    • Ριζική νεφρεκτομία με εκτομή του ουρητήρα και βιοψία για την ακριβή σταδιοποίηση 
    • Εξέταση κάθε διογκωμένου λεμφαδένα 
    • Ταυτοποίηση του εξαιρεθέντος όγκου με αγκτήρες τιτανίου 
    • Ο όγκος πρέπει να παραδίδεται στον παθολογοανατόμο χωρίς να εμβαπτίζεται σε φορμαλίνη
    • Κάθετη μέση τομή όταν ο όγκος επεκτείνεται στον δεξιό κόλπο (με πιθανή καρδιοαναπνευστική αναστόμωση)
    • Σε αμφοτερόπλευρο όγκο του Wilms, βιοψία, στη συνέχεια χημειοθεραπεία και επέμβαση σε δεύτερο χρόνο 6 εβδομάδες με 6 μήνες αργότερα για μερική αμφοτερόπλευρη νεφρεκτομία, αν δυνατόν
    • Χημειοθεραπεία 
    • Ακτινοθεραπεία στο στάδιο ΙΙ, μη ευνοϊκά ιστοπαθολογικά ευρήματα, στάδιο ΙΙ και IV 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εκπαίδευση του ασθενούς και της οικογενείας του για μακρύ χρονικό διάστημα 
    • Πιθανότητα και άλλης κακοήθειας
    • Παρενέργειες χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ακτινομυσίνη-D
    • Βινκριστίνη 
    • Δοξορουβισίνη
    • Κυτοξάνη  

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Αδριαμυσίνη 
    • Κυκλοφωσφαμίδη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Πολυφαρμακευτική χημειοθεραπεία κάθε 3-4 εβδομάδες για16 εβδομάδες - 15 μήνες, εξαρτάται από το στάδιο 
    • Κάθε 4 μήνες για 1 χρόνο, κάθε 6 μήνες στο δεύτερο - τρίτο χρόνο, κάθε χρόνο στη συνέχεια 
    • Γενική αίματος, αξονική τομογραφία θώρακος και κοιλίας σε κάθε επίσκεψη 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • 1-2% θα αναπτύξουν και δεύτερη κακοήθεια (λευχαιμία, λέμφωμα, ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα, σάρκωμα μαλακών μορίων)
    • Υψηλός κίνδυνος γεννήσεων νεογνών χαμηλού βάρους και περιγεννητικής θνησιμότητας στους απογόνους των γυναικών που επιβίωσαν από τον όγκο του Wilms
    • Υποτροπή εμφανίζεται, συνήθως, στο θώρακα 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ευνοϊκή ιστοπαθολογία, 91% επιβίωση 
    • Διάσπαρτη αναπλασία, 20% επιβίωση
    • Εντοπισμένη, αναπλασία, 64% επιβίωση 

    Σταδιοποίηση 

    1. Ι - Ο όγκος περιορίζεται στο νεφρό και έχει εξαιρεθεί τελείως 
    2. ΙΙ - Ο όγκος επεκτείνεται έξω από το νεφρό αλλά έχει εξαιρεθεί τελείως 
    3. ΙΙΙ - Διήθηση περινεφρικών ιστών και οργάνων κοιλίας (θετικού λεμφαδένες, σημεία ρήξης του όγκου κατά την εγχείρηση)
    4. IV - Αιματογενείς μεταστάσεις 
    5. V - Αμφοτερόπλευρη προσβολή των νεφρών 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Εμφανίζεται μόνο στα παιδιά

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Μεσοβλαστικό νέφρωμα - αναγνωρίζεται μόνο ιστολογικά. Εμφανίζεται στους πρώτους 6 μήνες. Βασικά είναι καλοήθεις αν και έχουν αναφερθεί μεταστάσεις, έχει την τάση διηθητικής ανάπτυξης. Σημεία ρήξης κατά την επέμβαση μπορεί να οδηγήσει σε υποτροπή. Δεν απαιτείται χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία σε πλήρη εξαίρεση του όγκου 
    • Νεφροβλαστωμάτωση - προκαρκινωματώδης, εμφάνιση όζων στον ένα ή και στους δύο νεφρούς. Εκτελείται βιοψία και τοπική εξαίρεση

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες καρκίνου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    med wilms tumour

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Η Αλόη στη θεραπεία του παιδικού καρκίνου

    Η θεραπεία του καρκίνου στα παιδιά πρέπει να είναι εξατομικευμένη

    Τα καρκινικά μονοπάτια των σαρκωμάτων

    Θεραπεία πρωτονίων

    Παγκόσμια ημέρα κατά του παιδικού καρκίνου

    Όγκος του Wilms

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Νόσος από ακτινοβολία Νόσος από ακτινοβολία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο από ακτινοβολία

    Νόσος από ακτινοβολία είναι οποιαδήποτε σωματική ή γενετική διαταραχή της λειτουργίας ή του σχήματος που προκαλείται από ηλεκτρομαγνητικά κύματα ή επιταχυνόμενα ατομικά σωματίδια

    • Οξεία νόσος από ακτινοβολία: Εμφάνιση των συμπτωμάτων τις πρώτες 24 ώρες μετά την έκθεση 
    • Χρόνια νόσος από ακτινοβολία: Εμφάνιση των συμπτωμάτων σε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 24 ωρών μετά την έκθεση και γενικώς σε μια ευρεία χρονική περίοδο

    Μετρήσεις ακτινοβολίας:

    • 1 rad είναι η απορρόφηση 100 εργίων ενέργειας ανά 1 γραμμάριο ιστού 
    • 100 rads = 1 gray (Gy)
    • Η μονάδα REM δημιουργήθηκε γιατί κάθε ιστός έχει διαιρετική ευαισθησία στην ακτινοβολία. 1 REM ισοδυναμεί με την δόση ακτινοβολίας σε rads πολλαπλασιασμένη, με έναν συντελεστή που εκφράζει την σχετική βιολογική αποτελεσματικότητα ανάλογα με τον ιστό.

    100 REM = 1 sievert (Sv)

    Η ακτινοβολία περιλαμβάνει:

    • Ηλεκτρομαγνητικά κύματα. Η ενέργεια (και η επακόλουθη διαπερατότητα) είναι αντιστρόφως ανάλογη με το μήκος του κύματος
    • Σωματίδια. Τα σωματίδια -α- είναι οι πυρήνες των ατόμων του ηλίου, ενώ τα σωματίδια -β- είναι ηλεκτρόνια και τα δύο έχουν χαμηλή διαπερατότητα εξωτερικά, αλλά εάν καταποθούν είναι επικίνδυνα. Τα νετρόνια είναι καταστροφικά και έχουν μεγάλη διαπερατότητα

     Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Ενδοκρινικό,/Μεταβολισμός, Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες, Αναπαραγωγικό, Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό, Πνεύμονες, Μυοσκελετικό

    Γενετική: Οι γυναίκες έχουν μεγαλύτερη αντοχή απ'ό,τι οι άνδρες. Εξαίρεση αποτελούν οι έγκυες γιατί ακόμη και σε μικρές δόσεις υπάρχει κίνδυνος ανωμαλιών του εμβρύου

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ ΑΠΟ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ

    Η οξεία έκθεση στην ακτινοβολία μπορεί να προκαλέσει την εμφάνιση ποικίλων συνδρόμων 

    • Λιγότερα από 200 rads = όχι νόσηση. Ίσως, να παρουσιαστεί ναυτία μετά από 3 και περισσότερες ώρες από την έκθεση. Η ναυτία δεν αποτελεί αξιόπιστο σύμπτωμα εκθέσεως αφού όλα τα άτομα τα οποία υφίστανται ένα τέτοιο ατύχημα εάν ερωτηθούν θα παραπονεθούν για ναυτία.
    • 200-1000 rads = προσβολή του αιμοποιητικού συστήματος. Οξύ επεισόδιο με ναυτία και εμέτους μέσα σε 3 ώρες. Ταχεία αύξηση του αριθμού των ουδετεροφίλων, μετά λεμφοπενία, μετά θρομβοπενία και ουδετεροπενία και τέλος αναιμία. Η μέγιστη πτώση του αριθμού των ουδετεροφίλων και των αιμοπεταλίων εμφανίζεται στις 3 εβδομάδες (σε 12 εβδομάδες επανέρχονται σε φυσιολογικά επίπεδα). Η λεμφοπενία μπορεί να διαρκέσει χρόνια. Όσοι επιζήσουν μπορεί να εμφανίζουν μετά από μήνες διαταραχές της πνευμονικής ή της νεφρικής λειτουργίας, Ανάλογα με την ποσότητα της ακτινοβολίας και την θεραπεία η θνητότητα κυμαίνεται σε ποσοστό 0-80%, θανατηφόρος δόση για τους ανθρώπους είναι 650 rads.
    • 1000-5000 rads = προσβολή του γαστρεντερικού συστήματος. Ναυτία και έμετοι 30-60 λεπτά μετά την έκθεση. Απώλεια των λαχνών του λεπτού εντέρου. Σοβαρή αιμορραγία από το γαστρεντερικό σωλήνα, διάρροια και κοιλιακό άλγος εμφανίζονται σε 3 ημέρες και προηγούνται των αιματολογικών διαταραχών. Θάνατος λόγω μεγάλης απώλειας αίματος ή σηπτικού επεισοδίου από Gram (-) μικρόβια. Όσοι επιζήσουν, συνήθω,ς καταλήγουν αργότερα λόγω της μυελικής καταστολής. Ποσοστό θνητότητας 80-100%.
    • Πάνω από 5000 rads = προσβολή αγγείων και νευρικού συστήματος ή σύνδρομο Spock. Μετά από μια ασυμπτωματική περίοδο 15-30 λεπτών, τρόμος, αταξία, έμετοι, πτώση της αρτηριακής πίεσης, σπασμοί και θάνατος. Ποσοστό θνητότητας 100%.

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ ΑΠΟ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ

    • Πυρηνικά όπλα
    • Βιομηχανικά ατυχήματα
    • Ατυχήματα κατά τη διάρκεια πυρηνικών δοκιμών 
    • Ακτινοθεραπεία

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ ΑΠΟ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ

    • Οι νέοι πιο ευπαθείς από τους ηλικιωμένους
    • Οι άνδρες είναι πιο ευαίσθητοι από τις γυναίκες 
    • Τα εξασθενημένα άτομα είναι πιο ευπαθή από τα υγιή 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ ΑΠΟ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ο ασθενής έχει εκτεθεί σε ακτινοβολία 
    • Η οξεία ιογενής λοίμωξη ή το άγχος προκαλούν ναυτία και εμέτους 
    • Η φωτιά ή άλλου είδους εκπομπή θερμότητας προκαλεί ερυθρότητα δέρματος
    • Η έκθεση σε χημικά προκαλεί δερματίτιδα με ανάπτυξη φυσαλίδων και πόνο

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Αριθμός λεμφοκυττάρων 48 ώρες μετά την έκθεση:

    • Πάνω από 1500 = ασήμαντη ή καθόλου έκθεση 
    • Πάνω από 1000 = επιβίωση χωρίς θεραπεία
    • 500-1000 = επιβίωση μετά από θεραπεία
    • 100-400 = χωρίς μεταμόσχευση μυελού των οστών επέρχεται ο θάνατος
    • Κάτω από 100 = βέβαιος θάνατος

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Κατά το στάδιο των αιματολογικών διαταραχών υποκυτταρικός μυελός
    • Κατά το στάδιο της προσβολής του γαστρεντερικού απώλεια της επιφάνειας των λαχνών και διαταραχή της μορφολογίας τους 
    • Αργότερα εμφανίζεται ίνωση του πνεύμονος, του ήπατος και του νεφρού
    • Η τριχόπτωση υποδηλώνει έκθεση σε 350 rads, ενώ πλήρης αλωπεκία προκαλείται μετά από έκθεση στα 700 rads

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Η ολόσωμη δοσιμετρία μπορεί να βοηθήσει στον υπολογισμό της δόσεως ακτινοβολίας η οποία έχει αποδοθεί από προϊόν το οποίο έχει καταποθεί. Τα περισσότερα ραδιοϊσότοπα δεν απεκκρίνονται καλά

    32222395035 4583963dc5 b

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ ΑΠΟ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Νοσηλεία του ασθενούς 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Πρώτο βήμα αποτελεί η απολύμανση ώστε να μειωθεί η εξωτερική ακτινοβολία και η έμμεση έκθεση
    • Καθαρισμός όλων των τραυμάτων ώστε να απολυμανθούν 
    • Όλες οι απαραίτητες χειρουργικές επεμβάσεις θα πρέπει να γίνουν μέσα σε δύο ημέρες πριν εμφανισθούν οι αιματολογικές διαταραχές
    • Ενδοφλέβια χορήγηση υγρών, αντιεμετικά, κλινοστατισμός
    • Εάν απαιτείται, μεταγγίσεις αιμοπεταλίων, ερυθρών και λευκών αιμοσφαιρίων 
    • Χορήγηση αντιβιοτικών σε σηψαιμία και κατά την διάρκεια της ουδετεροπενίας 
    • Σε περίπτωση εκτεταμένης εκθέσεως, μεταμόσχευση μυελού των οστών 
    • Θεραπευτική αντιμετώπιση των επακόλουθων βλαβών, όπως, είναι τα εγκαύματα και οι πληγές μόνο μετά την απολύμανση

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Εφαρμογή τεχνικών απομόνωσης σε περίπτωση διαταραχών του ανοσοποιητικού συστήματος 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Οτιδήποτε είναι ανεκτό από τον ασθενή. Υπερθερμιδική κάλυψη σε περίπτωση βαρείας γαστρεντερικής προσβολής

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Για τα άτομα τα οποία έχουν εκτεθεί σε σημαντικά επίπεδα ακτινοβολίας, συνιστάται ενημέρωση και τακτικός έλεγχος σχετικά με γενετικές διαταραχές

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Υποστηρικτική αγωγή

    • Αντιβιοτικά για παθογόνα του εντέρου σε περίπτωση προσβολής του γαστρεντερικού, π.χ. τριμεθοπρίμη - σουλφαμεθοξαζόλη, σιπροφλοξασίνη
    • Αντιβιοτικά ευρέος φάσματος για τις λοιμώξεις που εμφανίζονται συνήθως σε περιπτώσεις καταστολής του μυελού των οστών π.χ. ουδετεροπενία
    • Σε περίπτωση ραδιενεργού ιωδίου - ιωδιούχο κάλιο σε δόσεις ανάλογες με αυτές της ακτινοβολίας 
    • Σε περίπτωση ραδιενεργού φωσφόρου - παρεντερική χορήγηση θεϊκού μαγνησίου 
    • Σε περιπτώσεις κατάποσης άλλων προϊόντων - χορήγηση καθαρτικών ώστε να αυξηθεί η αποβολή τους από το γαστρεντερικό σωλήνα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Καθημερινά μέτρηση αριθμού ερυθρών αιμοσφαιρίων, ουδετεροφίλων, λεμφοκυττάρων και αιμοπεταλίων 
    • Έλεγχος για αίμα στα κόπρανα
    • Ανά 4ωρο καταγραφή ζωτικών σημείων ελέγχοντας για ενδείξεις σήψης 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Να τηρούνται οι κανόνες ασφαλείας 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Όψιμη ανάπτυξη ίνωσης στα νεφρά, το ήπαρ και τους πνεύμονες. Εμφανίζεται 6 μήνες μετά την έκθεση ακόμη και αν τα επίπεδα ακτινοβολίας δεν υπερβαίνουν τα 300 rads
    • Η έκθεση σε ακτινοβολία μπορεί να προκαλέσει την ανάπτυξη νεοπλασιών 
    • Αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης λευχαιμίας σε μετέπειτα χρόνο (οξείας λεμφοβλαστικής ή χρόνιας μυελογενούς)
    • Πολλαπλό μυέλωμα και καρκίνος μαστού, οισοφάγου, στομάχου, παχέος εντέρου, πνεύμονος, ωοθηκών, ουροδόχου κύστεως, θυρεοειδούς
    • Στείρωση

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οι ασθενείς οι οποίοι επιζούν για 12 εβδομάδες έχουν εξαιρετική πρόγνωση, αλλά θα πρέπει να παρακολουθούνται για την πιθανότητα εμφάνισης όψιμων επιπλοκών 
    • Η αλωπεκία συνήθως υποστρέφει σε 2 μήνες

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Περισσότερο ευπαθή σε βλάβες 

    Γηριατρικό: Λιγότερο ευπαθή σε βλάβες

    ΚΥΗΣΗ

    Συνήθως, προκαλείται βλάβη στο έμβρυο

    maxresdefault 20

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμηνόρροια

    Απλαστική αναιμία

    Πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Διαφοροδιάγνωση λεμφαγγειακής καρκινωμάτωσης

    Ο καρκίνος θυρεοειδούς θεραπεύεται

    Στρόντιο

    Οι ιατρικές χρήσεις της πρόπολης

    Οι δερματικές βλάβες από τις χημειοθεραπείες και τις ακτινοθεραπείες

    Οι αξονικές τομογραφίες και τα PET CT SCANs προκαλούν καρκίνο

    Φυσικές θεραπείες της πνευμονικής ίνωσης

    Οι αξονικές αυξάνουν τον κίνδυνο για καρκίνο

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Οι χημειοθεραπείες και οι ακτινοθεραπείες προκαλούν καρκίνο

    Διαγνωστικές εξετάσεις και Θεραπείες που βλάπτουν την Υγεία

    Ακτινοθεραπεία σωματιδίων

    Η ακτινοβολία προκαλεί νευροπάθεια σε επιζώντες καρκίνου

    Δίαιτα για την ξηροστομία

    Διαταραχές γεύσης στη θεραπεία του καρκίνου

    Δίαιτα για την δυσγευσία

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    Διατροφή σε στοματίτιδα
    Είναι επικίνδυνη η ιονίζουσα ακτινοβολία;
    Εμπιστευθείτε το ογκολογικό συμβούλιο της EMEDI
    Χρήσιμες πληροφορίες για την αξονική τομογραφία
    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου
    Να γιατί είναι απαραίτητη η ειδικότητα της αεροπορικής ιατρικής
    Απεικονιστικός έλεγχος στην ογκολογία
    Octreoscan με In111
    Ο ακτινοεμβολισμός
    Το να πεθαίνει κανείς με αξιοπρέπεια
    Το ραδόνιο
    Έτσι προκαλείται ο καρκίνος
    Θεραπεία πρωτονίων
    Η ανάγκη για βελτίωση της ακτινοθεραπείας στους όγκους του εγκεφάλου
    Ρομποτική ακτινοχειρουργική
    Ο ρόλος της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο μαστού
    Πώς το κρασί μειώνει τις τοξικές επιδράσεις της ακτινοθεραπείας

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ανεμοβλογιά Χρήσιμες πληροφορίες για την ανεμοβλογιά

    Ανεμοβλογιά

    Η ανεμοβλογιά είναι συχνό και πολύ μεταδοτικό εξάνθημα της παιδικής ηλικίας και χαρακτηρίζεται, από συρρέουσες φυσαλίδες στο δέρμα και στους βλεννογόνους 

    • Οφείλεται στον ερπητοϊό της ανεμοβλογιάς - έρπητα ζωστήρα (VZV). Μεταδίδεται με την επαφή ή με εισπνοή μολυσμένων σταγονιδίων και παρουσιάζει έξαρση από τον Ιανουάριο μέχρι τον Μάιο
    • Ο χρόνος επώασης της ανεμοβλογιάς είναι 14-16 ημέρες (κυμαίνεται από 11-21 ημέρες). Οι ασθενείς μεταδίδουν τη νόσο 24 ώρες πριν την εμφάνιση του εξανθήματος μέχρι τον σχηματισμό της τελευταίας κρούστας στις βλάβες. Οι περισσότεροι άνθρωποι νοσούν στην παιδική ηλικία και αποκτούν μόνιμη ανοσία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς, Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέγιστη επίπτωση μεταξύ 5-9 χρόνων, μπορεί να προσβάλλει όμως κάθε ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΝΕΜΟΒΛΟΓΙΑΣ

    • Πρόδρομα συμπτώματα - πυρετός, κόπωση, ανορεξία, ήπια κεφαλαλγία
    • Χαρακτηριστικό εξάνθημα - συρρέουσες "σαν δάκρυα" φυσαλίδες πάνω σε ερυθηματώδη βάση 
    • Διαδοχική έκθεση των εξανθηματικών στοιχείων 
    • Εξέλιξη των βλαβών σε κηλίδες, βλατίδες, φυσαλίδες μέχρι το σχηματισμό εφελκίδων 
    • Ταχεία εξέλιξη όλων των εξανθηματικών στοιχείων 
    • Κνησμώδης
    • Ξεκινά από τον κορμό και εξαπλώνεται στο πρόσωπο και το τριχωτό της κεφαλής 
    • Ελάχιστη συμμετοχή των άκρων 
    • Οι βλάβες μπορεί να εκδηλωθούν και στους βλεννογόνους (στόματος και γεννητικών οργάνων) 

    ΑΙΤΙΑ ΑΝΕΜΟΒΛΟΓΙΑΣ

    Μετάδοση σε επίνοσα άτομα με την επαφή ή με εισπνοή μολυσμένων σταγονιδίων 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΝΕΜΟΒΛΟΓΙΑΣ

    • Απουσία λοίμωξης στο παρελθόν 
    • Ανοσοκαταστολή (ειδικά σε παιδιά με λευχαιμία, λέμφωμα ή λήψη υψηλών δόσεων κορτικοστεροειδών)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΝΕΜΟΒΛΟΓΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Απλός έρπης 
    • Έρπης ζωστήρας 
    • Μολυσματικό κηρίο
    • Φλεγμονή από Coxsackie
    • Βλατιδώδης κνίδωση
    • Ψώρα
    • Ερπητική δερματίτιδα
    • Φαρμακευτικό εξάνθημα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΝΕΜΟΒΛΟΓΙΑΣ

    • Τα λευκοκύτταρα μπορεί να είναι φυσιολογικά, ελαττωμένα ή μέτρια αυξημένα
    • Σεσημασμένη λευκοκυττάρωση υπόνοια για δευτερογενή λοίμωξη 
    • Πολυπύρηνα γιγαντοκύτταρα σε ξέσματα φυσαλίδων με χρώση Tzank
    • Απομόνωση του ιού σε καλλιέργεια ανθρώπινων ιστών 
    • Αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης ή PCR

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: 

    • Έρπητας ζωστήρας
    • Απλός έρπης 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ιστολογικά ταυτόσημες δερματικές βλάβες με αυτές του απλού έρπητα
    • Σε θανατηφόρες περιπτώσεις, ενδοπυρηνικά έγκλειστα βρίσκονται στο ενδοθήλιο των αγγείων και στα περισσότερα όργανα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΝΕΜΟΒΛΟΓΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Συνθήκες αντιμετώπισης: εξωτερικός ασθενής, εξαιρούνται επιλεγμένες περιπτώσεις 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Συμπτωματική/υποστηρικτική αγωγή
    • Καλή υγιεινή για την αποφυγή επιμολύνσεων 

    big 5f22ec1f44e76

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Όση ανέχεται ο ασθενής. Τα παιδιά επιστρέφουν στο σχολείο με την εξαφάνιση των βλαβών, την αποδρομή του πυρετού και γενικά όταν αισθάνονται καλύτερα

    ΔΙΑΙΤΑ

    Κανονική 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιπυρετικά για τον πυρετό
    • Αποφεύγουμε την ασπιρίνη διότι ενοχοποιείται για την εμφάνιση του συνδρόμου Reye
    • Τοπική ή συστηματική χορήγηση φαρμάκων για την αντιμετώπιση του κνησμού
    • Σε ανοσοκατασταλμένους ενδείκνυται η παθητική ανοσοποίηση με άνοση γ-σφαιρίνη. Η ειδική σφαιρίνη πρέπει να χορηγείται μέσα στις πρώτες 96 ώρες από την έκθεση. Ακυκλοβίρη χορηγείται 4 ημέρες μετά την έκθεση και όταν εξελιχθεί το εξάνθημα σε δόση 500 mg/ημέρα ΕΦ κάθε 8 ώρες για διάστημα 7 ημερών 
    • Ακυκλοβίρη 20 mg/Kgr 5 φορές ημερησίως ή κάθε 4 ώρες. Περιορίζει την διάρκεια του πυρετού και το χρόνο ζωής του ιού. Είναι αποτελεσματικότερη όταν χορηγείται μέσα στις πρώτες 48 ώρες από την εμφάνιση του εξανθήματος

    Προφυλάξεις: Πιθανή νεφρική ανεπάρκεια από την ακυκλοβίρη 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Ταυτόχρονη χορήγηση προβενεσίδης αυξάνει τον χρόνο ημιζωής  

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συνήθως δεν είναι απαραίτητη. Όταν εμφανισθούν επιπλοκές απαραίτητη είναι η πλήρης υποστηρικτική αγωγή

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Απομόνωση ενδονοσοκομειακών ασθενών
    • Παθητική ανοσοποίηση με VZIG σε ανοσοκατασταλμένους
    • Εμβόλιο από ζωντανούς εξασθενημένους ιούς 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Δευτερογενείς μικροβιακές λοιμώξεις - κυτταρίτιδα, απόστημα, ευρισίπελας, σηψαιμία, σηπτική αρθρίτιδα/οστεομυελίτιδα, σταφυλοκοκκική πυώδη μυοσίτιδα
    • Πνευμονία (20-30% των ενηλίκων)
    • Εγκεφαλίτιδα (η πιο συχνή επιπλοκή από το ΚΝΣ)
    • Σύνδρομο Reye
    • Κνίδωση 
    • Λεμφανιδενίτιδα
    • Νεφρίτιδα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Σε υγιή παιδιά η ανεμοβλογιά σπάνια αποτελεί σοβαρή νόσο και η ανάρρωση είναι πλήρης 
    • Θάνατος σπανιότατα επέρχεται σε επιπλοκές 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Νεογνά από μητέρες που νόσησαν τις τελευταίες μέρες πριν την γέννηση ή δύο μέρες μετά κινδυνεύουν να νοσήσουν σοβαρά. Δίδετε και VZIG
    • Πομφολυγώδης ανεμοβλογιά εκδηλώνεται σε παιδιά κάτω των δύο χρόνων. Οι βλάβες είναι πομφολυγώδεις αντί φυσαλιδώδεις. Η κλινική πορεία είναι η ίδια

    Γηριατρικό: Σε άτομα με λανθάνουσα νόσο μπορεί να αναζωπυρωθεί ο ιός και να εκδηλωθεί έρπητας ζωστήρας 

    ΚΥΗΣΗ

    Ο κίνδυνος διαπλακουντιακής μετάδοσης όταν νοσεί η μητέρα είναι 25%. Συγγενείς διαμαρτίες παρατηρούνται στο 5%. όταν το έμβρυο νοσήσει το πρώτο ή δεύτερο τρίμηνο της κυήσεως. Υπάρχει αυξημένη θνητότητα κατά τη διάρκεια της κυήσεως (όπως σε πνευμονία)

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις

    boy scratching me his chickenpox

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ιογενής εγκεφαλίτιδα

    Νευρίτιδα

    Απλός έρπητας

    Ερπητικές οφθαλμολογικές λοιμώξεις

    Επιπεφυκίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον έρπητα γεννητικών οργάνων

    Έρπης ζωστήρας

    Αντιεμβολιαστιακό κίνημα

    Θεραπεία του έρπητα ζωστήρα εναλλακτικά

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Τα μικρόβια των φιλιών

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα ζωστήρα

    Το σύνδρομο Ramsay Hunt

    Μηνιγγίτιδα

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία Χρήσιμες πληροφορίες για την αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

    Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

    Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία είναι η επίκτητη αναιμία προκαλούμενη από τη σύνδεση των αυτοαντισωμάτων και/ή του συμπληρώματος στα ερυθρά αιμοσφαίρια 

    Υπάρχουν τρεις κύριοι τύποι αυτοάνοσης αιμολυτικής αναιμίας:

    • Θερμά αντισώματα (80-90%)
    • Ψυχρώς δρώντα αντισώματα (10%)
    • Προκαλούμενη από φάρμακα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό

    Επικρατέστερη ηλικία: < 50 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ 

    • Αδυναμία
    • Κόπωση 
    • Δύσπνοια κόπωσης 
    • Ζάλη
    • Αίσθημα παλμών 
    • Κακουχία
    • Δύσπνοια
    • Ωχρότητα
    • Ίκτερος 
    • Σπληνομεγαλία
    • Ηπατομεγαλία
    • Ταχυκαρδία
    • Αναιμία (μπορεί να είναι αιφνίδια και να απειλεί τη ζωή)

    ΑΙΤΙΑ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    Θερμά αντισώματα

    • Ιδιοπαθής (50%)
    • Νεοπλασία (Λευχαιμία, Μυέλωμα, Λέμφωμα, Θύμωμα)

    Νόσοι κολλαγόνου αγγείων 

    • Ιογενείς λοιμώξεις π.χ. ηπατίτδα

    Ψυχρά αντισώματα

    • Ιδιοπαθής (50%)
    • Λοίμωξη (Μυκόπλασμα, Μονοπυνήρωση, ιογενής)
    • Νεοπλασία (Λέμφωμα)
    • Νόσος ψυχρών συγκολλητινών 

    Προκαλούμενη από φάρμακα

    • Μεθυλντόπα, κινιδίνη, πενικιλλίνη

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    Άλλες αιμολυτικές αναιμίες

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Άμεση δοκιμασία Coombs θετική
    • Αναιμία
    • Αυξημένος μέσος όγκος ερυθρών (MCV)
    • Αυξημένη μέση πυκνότητα αιμοσφαιρίνης (MCHC)
    • Σφαιροκυττάρωση
    • Ποικιλοκυττάρωση
    • Ανισοκυττάρωση 
    • Σχηματισμός στιβάδων δίκην κερμάτων 
    • Δικτυοερυθροκυττάρωση
    • Εμπύρηνα ερυθρά
    • Μεγάλα πολυχρωματόφιλα δικτυοερυθροκύτταρα
    • Υπερχολερυθριναιμία
    • Ελαττωμένη απτοσφαιρίνη
    • Αιμοσφαιριναιμία
    • Άμεση δοκιμασία αντισφαιρίνης (ιζηματίνης) 

    NEJMcp1900554 f2 post

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Υπερπλασία μυελού οστών 
    • Αυξημένη αιμοσιδηρίνη μυελού

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Αντισώματα IgG (θερμά)
    • Αντισώματα IgM (ψυχρά)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    Εάν έχετε μια ασθένεια όπως ο λύκος που προκαλεί την αναιμία σας, ο γιατρός σας θα αντιμετωπίσει πρώτα τη νόσο. Εάν η φαρμακευτική αγωγή είναι η αιτία, πιθανότατα θα πρέπει να σταματήσετε να παίρνετε αυτό το φάρμακο. Εάν η αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία είναι ήπια, μπορεί να μην χρειάζεστε θεραπεία.

    Οι γιατροί, συνήθως, συνταγογραφούν πρώτα στεροειδή, όπως υδροκορτιζόνη ή πρεδνιζόνη, για να σταματήσουν το ανοσοποιητικό σύστημα από την επίθεση στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Ένα φάρμακο που ονομάζεται rituximab μπορεί να κάνει τα στεροειδή να λειτουργούν ακόμη καλύτερα.

    Εάν δεν βελτιωθεί η νόσος, μπορεί να χρειαστείτε σπληνεκτομή, για να μετριαστεί η καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων.

    Άλλα φάρμακα, όπως η αζαθειοπρίνη (Imuran) και η κυκλοφωσφαμίδη (Cytoxan) μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος.

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ 

    Ενδονοσοκομειακός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Θερμά αντισώματα

    • Ήπια: συντηρητική θεραπεία 
    • Μέτρια: πρεδνιζόνη 
    • Σοβαρή: υψηλές δόσεις πρεδνιζόνης, σπληνεκτομή, ανοσοκατασταλτικά, μετάγγιση με συμπυκνωμένα ερυθρά αιμοσφαίρια

    Ψυχρά αντισώματα

    • Υποστηρικτική 
    • Αποφυγή ψύχους
    • Μετάγγιση ερυθρών αιμοσφαιρίων
    • Σκεφθείτε υψηλή δόση πρεδνιζόνης 

    Προκαλούμενη από φάρμακα

    • Σταματήστε το υπεύθυνο φάρμακο

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάπαυση έως ότου γίνει ασυμπτωματική

    ΔΙΑΙΤΑ 

    Όχι ειδική δίαιτα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Γλυκοκορτικοειδή - πρεδνιζόνη 1-2 mg/Kg κάθε μέρα σε διαιρεμένες δόσεις. Μπορεί να χρειαστεί να προσαρμοστεί προς τα κάτω, αν χρειαστεί για θεραπεία μεγάλου χρονικού διαστήματος

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα (εάν η πρεδνιζόνη και η σπληνεκτομή δεν θεραπεύσουν)

    • Αζαθειοπρίνη 25 mg/ημέρα για έως 6 μήνες 
    • γ-σφαιρίνη ενδοφλέβια (MG)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολουθείστε προσεκτικά εάν η μετάγγιση είναι αποτελεσματική 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Καταπληξία
    • Θρομβοεμβολισμός
    • Θρομβοκυττοπενική πορφύρα (σύνδρομο Evans)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    • Καλή με κατάλληλη θεραπεία
    • Εάν είναι δευτεροπαθής σε υποκείμενη διαταραχή, η πρόγνωση καθορίζεται από την πορεία της πρωτοπαθούς νόσου

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • ΣΕΛ
    • Χρόνια λεμφοκυτταρική αναιμία
    • Διάχυτο λέμφωμα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Μπορεί να εμφανιστεί στην παιδική ηλικία

    Γηριατρικό: Ασυνήθης σ' αυτή την ηλικία, αποκλείστε τη νεοπλασία

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής  για την αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

    maxresdefault 15

    Διαβάστε, επίσης,

    Ερυθροβλάστωση του εμβρύου

    Μήπως έχετε αναιμία;

    Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Νέο φάρμακο για τα αυτοάνοσα νοσήματα

    Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

    Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο

    Χολερυθρίνη αίματος

    Θρομβοπενία

    Λαπαροσκοπική σπληνεκτομή

    Εργαστηριακές εξετάσεις για την αιμολυτική αναιμία

    Αιμολυτική αναιμία

    Λοιμώδης μονοπυρήνωση

    www.emedi.gr