Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 2013 18:06

Λευχαιμία τριχωτών κυττάρων

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφοι)

Η λευχαιμία τριχωτών κυττάρων είναι μια ασυνήθιστη αιματολογική κακοήθεια

Γράφει η

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, PhD, MD

Η λευχαιμία τριχωτών κυττάρων, ICD-10 C91.4 χαρακτηρίζεται από μια ανώμαλη συσσώρευση Β λεμφοκυττάρων. Συνήθως, κατατάσσεται ως ένα υποείδος της χρόνιας λεμφοειδούς λευχαιμίας. Η λευχαιμία εκ τριχωτών κυττάρων αποτελεί περίπου το 2% του συνόλου των λευχαιμιών.

Η λευχαιμία εκ τριχωτών κυττάρων αρχικά περιγράφηκε  ως ιστιοκυτταρική  λευχαιμία, ή λεμφοειδής μυελοϊνωση. Είναι πιο συχνή στους άνδρες σε αναλογία 5:1. Η μέση ηλικία των ασθενών είναι τα 55 έτη και σε ασθενείς κάτω των 30 ετών είναι ασυνήθης.

Αυτή η ασθένεια είναι σπάνια, 1 στα 10.000 άτομα.


Αίτια

Όπως συμβαίνει με πολλούς καρκίνους, η αιτία της λευχαιμίας εκ τριχωτών κυττάρων είναι άγνωστη. Η  έκθεση στον καπνό, η  ιονίζουσα ακτινοβολία, ή τα  βιομηχανικά χημικά (με εξαίρεση το ντίζελ) δεν φαίνεται να αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης HCL- Hair Cell Leukemia. Η γεωργία και κηπουρική φαίνεται να αυξάνει τον κίνδυνο της HCL σε μερικές μελέτες.

Πρόσφατες μελέτες έχουν εντοπίσει σωματικές μεταλλάξεις BRAF V600E σε όλους τους ασθενείς με την κλασική μορφή της λευχαιμίας εκ τριχωτών κυττάρων.

Το αμερικανικό Ινστιτούτο Ιατρικής ανακοίνωσε «επαρκείς αποδείξεις» ότι υπάρχει συσχετισμός με την έκθεση σε φυτοφάρμακα και ζιζανιοκτόνα.

Ο Ανθρώπινος Τ-λεμφοτροπικός ιός 2 (HTLV-2) έχει απομονωθεί σε ένα μικρό αριθμό ασθενών.

Γενικά η  αιτιολογία είναι άγνωστη.


Παθογένεια της νόσου

Τα παθογνωμικά κύτταρα έχουν ανώμαλες κυτταροπλασματικές προσεκβολές  ''σαν τρίχες'' και αναγνωρίζονται στο περιφερικό αίμα, στο μυελό των οστών, στο συκώτι και το σπλήνα των προσβεβλημένων ατόμων. Τα τριχωτά κύτταρα είναι Β-λεμφοκύτταρα, αλλά σπάνια έχουν αναφερθεί και περιπτώσεις με Τ λεμφοκύτταρα.


Φυσική ιστορία της νόσου

Η φυσική ιστορία της νόσου ποικίλει, αλλά σε γενικές γραμμές έχει ήπια πορεία και οι περισσότεροι ασθενείς μπορούν να ζήσουν φυσιολογικά. Είναι μια χρόνια, χαμηλού βαθμού αιματολογική κακοήθεια Β λεμφοκυττάρων ανώμαλου σχήματος. Χαρακτηρίζεται από ουδετεροπενία. Οι ασθενείς μπορεί να έχουν απώλεια βάρους, υπερμεταβολισμό,  λοιμώδεις επιπλοκές και κοιλιακή δυσφορία εξαιτίας της σπληνομεγαλίας. Μερικές φορές οι ασθενείς αναπτύσσουν πανκυτταροπενία. Η πρόοδος της νόσου οδηγεί σε θρομβοκυττοπενία και αναιμία που απαιτούν μεταγγίσεις και υποτροπιάζουσες λοιμώξεις.


Σημεία και συμπτώματα

Αδυναμία και κόπωση υπάρχουν στο 40% των περιπτώσεων. Αιμορραγία, πρόσφατη λοίμωξη ή κοιλιακή δυσφορία είναι παρούσες σε 20% των ασθενών.

Η σπληνομεγαλία υπάρχει στο 95% των ασθενών, η ηπατομεγαλία στο 40% των ασθενών, ενώ η περιφερική λεμφαδενοπάθεια είναι σπάνια σε ασθενείς με λευχαιμία εκ τριχωτών κυττάτων, αν και η αξονική ή η μαγνητική κοιλίας μπορεί να δείξει οπισθοπεριτοναϊκή λεμφαδενοπάθεια.


Εργαστηριακά ευρήματα

Γενική αίματος: Αναιμία και θρομβοκυττοπενία σε 85% των ασθενών. Περίπου 60% των ασθενών έχουν ελαττωμένα κοκκιοκύτταρα και 20% έχουν αυξημένα τριχωτά κύτταρα με λευκοκυττάρωση και απόλυτη κοκκιοκυτταροπενία.

Βιοχημικά: Μόνο 10-20% των ασθενών έχουν παθολογικές ηπατικές ή νεφρικές εργαστηριακές εξετάσεις. Η πολυκλωνική υπεργαμμασφαιριναιμία ή μειωμένες συγκεντρώσεις φυσιολογικών ανοσοσφαιρινών παρατηρούνται σε 20% των ασθενών. Οι ασθενείς με υψηλό φορτίο όγκου μπορεί, επίσης, να έχουν μειωμένα επίπεδα χοληστερόλης, ιδίως οι ασθενείς με σπληνομεγαλία.


Παθολογοανατομία

Στη λευχαιμία εκ τριχωτών κυττάρων τα τριχωτά κύτταρα  φαίνονται στο μικροσκόπιο, λόγω των ακτινικών προβολών στην επιφάνεια τους. Το πιο σημαντικό εύρημα στο εργαστήριο είναι η παρουσία των τριχωτών κυττάρων στην κυκλοφορία του αίματος.

Τα τριχωτά κύτταρα είναι φυσιολογικά λευκά αιμοσφαίρια με προεξοχές του κυτταροπλάσματος σαν τρίχες. Αυτά μπορεί να φανούν εξετάζοντας ένα πλακάκι με  επίχρισμα αίματος ή με βιοψία του μυελού των οστών. Η εξέταση του αίματος γίνεται με χρώση των κυττάρων αίματος με χρωστική Wright. Τα τριχωτά κύτταρα είναι ορατά στη δοκιμή αυτή σε περίπου 85% των περιπτώσεων. Οι περισσότεροι ασθενείς χρειάζονται μια βιοψία μυελού των οστών για την τελική διάγνωση. Η βιοψία του μυελού των οστών χρησιμοποιείται τόσο για την επιβεβαίωση της παρουσίας της λευχαιμίας των τριχωτών κυττάρων, όσο και για τον αποκλεισμό επιπρόσθετων ασθενειών του αίματος. Η διάγνωση μπορεί να επιβεβαιωθεί από την προβολή των κυττάρων με μια ειδική χρώση γνωστή ως TRAP (Tatrate-resistant acid phoshatase).

Η λευχαιμία τριχωτών κυττάρων μπορεί να διαγνωστεί μέσω κυτταρομετρίας ροής για το αίμα ή τον μυελό των οστών. Τα τριχωτά κύτταρα είναι μεγαλύτερα από το κανονικό και θετικά για CD19, CD20, CD22, CD11c, CD25, CD103, και FMC7,  CD103, CD22, και CD11c.

Οι ασθενείς με CD25, και CD103, αρνητικότητα έχουν χειρότερη πρόγνωση.


Διαφορική διάγνωση

Μυελόφθιση, απλαστική αναιμία, και τα περισσότερα είδη των νεοπλασιών του αίματος, όπως το υποπλαστικό  μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο,  η άτυπη χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία Β-κυττάρων, ην προλεμφοκυτταρική λευχαιμία, ή η ιδιοπαθής μυελοσκλήρυνση.


Παθοφυσιολογία

Πανκυτταροπενία στην HCL προκαλείται κυρίως από ανεπάρκεια του μυελού και σπληνομεγαλία.

Ανεπάρκεια μυελού των οστών προκαλείται από την συσσώρευση των τριχωτών κυττάρων και ίνωση στο μυελό των οστών, καθώς και από τα επιβλαβή αποτελέσματα της παραγωγής κυτοκινών.

Η σπληνομεγαλία μειώνει το αίμα μέσω παγίδευσης, περιθωριοποίησης, και καταστροφής των υγιών κυττάρων του αίματος στο εσωτερικό του σπλήνα.


Πρόγνωση

Η μέση επιβίωση είναι 5-10 χρόνια, αλλά αυτό άλλαξε από τις νέες θεραπείες.

Πολλές θεραπείες είναι διαθέσιμες, και ο επιτυχής έλεγχος της ασθένειας είναι συχνός.

Η θεραπεία δίνεται, συνήθως, όταν τα συμπτώματα είναι έντονα ή όταν τα λευκά ή αιμοπετάλια μειώνονται σε επικίνδυνα χαμηλά επίπεδα. Περίπου 10% των ασθενών  δεν θα χρειαστεί ποτέ θεραπεία!


Η θεραπεία πρώτης γραμμής

Κλαδριβίνη και πεντοστατίνη είναι οι δύο πιο κοινές θεραπείες πρώτης γραμμής. Και οι δύο ανήκουν σε μια κατηγορία φαρμάκων που ονομάζεται ανάλογα πουρίνης, τα οποία έχουν ήπιες ανεπιθύμητες ενέργειες σε σύγκριση με τις παραδοσιακές αγωγές χημειοθεραπείας. Η Κλαδριβίνη μπορεί να χορηγηθεί με ένεση κάτω από το δέρμα, με έγχυση επί μερικές ώρες σε μια φλέβα, είτε με μία αντλία που τοποθετείται στον ασθενή και παρέχει μια βραδεία ενστάλαξη στη φλέβα, 24 ώρες την ημέρα για 7 ημέρες. Οι περισσότεροι ασθενείς λαμβάνουν κλαδριβίνη με ενδοφλέβια έγχυση μια φορά την ημέρα για πέντε έως επτά ημέρες, αλλά οι περισσότεροι ασθενείς έχουν τη δυνατότητα να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο μία φορά την εβδομάδα επί έξι εβδομάδες. Τα διαφορετικά δοσολογικά σχήματα που χρησιμοποιούνται για την κλαδριβίνη είναι περίπου εξίσου αποτελεσματικά. Σχετικά λίγοι ασθενείς έχουν σημαντικές παρενέργειες, εκτός από κόπωση και υψηλό πυρετό που προκαλείται από τα καρκινικά κύτταρα που πεθαίνουν, αν και επιπλοκές, όπως μόλυνση και οξεία νεφρική ανεπάρκεια έχουν παρατηρηθεί.

Η Πεντοστατίνη είναι χημικά παρόμοια με την κλαδριβίνη, και έχει ένα παρόμοιο ποσοστό επιτυχίας και προφίλ παρενεργειών, και δίνεται μια δόση με IV έγχυση κάθε δύο εβδομάδες για τρεις έως έξι μήνες.

Κατά τις εβδομάδες μετά την αγωγή το ανοσοποιητικό σύστημα του ασθενούς είναι σοβαρά εξασθενημένο, αλλά ο μυελός των οστών θα αρχίσει να παράγει φυσιολογικά κύτταρα του αίματος και πάλι.

Η θεραπεία συχνά οδηγεί σε μακροχρόνια ύφεση. Περίπου στο 85% των ασθενών επιτυγχάνεται πλήρης απάντηση από τη θεραπεία είτε με κλαδριβίνη ή πεντοστατίνη, και ένα άλλο 10% λαμβάνει κάποιο όφελος από αυτά τα φάρμακα. Σε υποτροπή, η θεραπεία μπορεί να επαναληφθεί και πάλι και θα πρέπει να οδηγήσει σε ύφεση, αν και οι πιθανότητες επιτυχίας  με την επαναλαμβανόμενη θεραπεία κυμαίονται πολύ από  ένα έτος σε περισσότερο από είκοσι χρόνια (μέσος όρος περίπου δέκα χρόνια).


Η δεύτερης γραμμής θεραπεία

Ανοσοθεραπεία

Εάν ένας ασθενής είναι ανθεκτικός είτε στην κλαδριβίνη ή στην πεντοστατίνη, τότε δεύτερης γραμμής θεραπεία επιδιώκεται.

Μονοκλωνικά αντισώματα

Η πιο συνηθισμένη θεραπεία για κλαδριβίνη-ανθεκτική ασθένεια είναι τα μονοκλωνικά αντισώματα που καταστρέφουν τα καρκινικά κύτταρα Β. Το rituximab είναι με διαφορά η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη θεραπεία. Οι περισσότεροι ασθενείς λαμβάνουν μία IV έγχυση επί αρκετές ώρες κάθε εβδομάδα για τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες. Σημαντική παρενέργεια του rituximab είναι η ορονοσία, δηλ. η "αλλεργική αντίδραση", η οποία μπορεί να είναι σοβαρή, ειδικά για την πρώτη έγχυση. Ορονοσία προκαλεί, κυρίως, η συσσώρευση αντισωμάτων κατά τη διάρκεια της έγχυσης και την ενεργοποίηση του καταρράκτη συμπληρώματος. Αν και οι περισσότεροι ασθενείς βρίσκουν ότι οι παρενέργειες ελέγχονται επαρκώς με αντιαλλεργικά φάρμακα,  σοβαρές, ακόμη και θανατηφόρες, αντιδράσεις έχουν συμβεί. Κατά συνέπεια, η πρώτη δόση δίνεται πάντα σε νοσοκομειακό περιβάλλον, αν και οι επακόλουθες εγχύσεις μπορεί να δοθούν στο γραφείο ενός ιατρού. Οι υφέσεις πιστεύεται ότι είναι συνήθως μικρότερες από ό, τι με τα φάρμακα πρώτης γραμμής, αλλά και υφέσεις αιματολογικές διάρκειας πολλών ετών, δεν είναι σπάνιες. Άλλα φάρμακα, όπως η alemtuzumab, η Ibritumomab tiuxetan και η I-131 Tositumomab χρησιμοποιούνται σε πολλές περιπτώσεις.

Η Ιντερφερόνη-άλφα  είναι πολύ χρήσιμη για ένα σχετικά μικρό αριθμό ασθενών. Σε περίπου 65% των ασθενών,  το φάρμακο βοηθά στη σταθεροποίηση της νόσου. Το τυπικό δοσολογικό σχήμα είναι 3 εκατομμύρια μονάδες (μη πεγκυλιωμένη) τρεις φορές την εβδομάδα, αν και το αρχικό πρωτόκολλο ξεκινά με καθημερινές ενέσεις για  έξι μήνες. Μερικοί ασθενείς ανέχονται την IFN-α πολύ καλά, ενώ άλλοι έχουν χαρακτηριστικά συμπτώματα γρίπης. Περίπου 10% των ασθενών αναπτύσσουν κατάθλιψη. Είναι πιθανό ότι, διατηρώντας ένα σταθερό επίπεδο ιντερφερόνης στο σώμα, με καθημερινές ενέσεις προκαλεί λιγότερες παρενέργειες σε επιλεγμένους ασθενείς. Δύο λίτρα νερό κάθε ημέρα απαιτούνται, αποφεύγοντας παράλληλα την καφεΐνη και το αλκοόλ, για να μειωθούν οι παρενέργειες. 

Παίρνει συνήθως έξι μήνες για να καταλάβουμε αν αυτή η θεραπεία είναι χρήσιμη.

Κοινά κριτήρια για την επιτυχία της θεραπείας είναι:

  • η ομαλοποίηση των επιπέδων αιμοσφαιρίνης (πάνω 12,0 g / dL),
  • ένας φυσιολογικός ή κάπως χαμηλός αριθμός αιμοπεταλίων (άνω των 100 Κ/μL), και
  • ένας φυσιολογικός ή κάπως χαμηλός απόλυτος αριθμός ουδετερόφιλων (πάνω από 1,5 Κ/μL)

Αν είναι καλά ανεκτή η θεραπεία, οι ασθενείς συνήθως λαμβάνουν την ιντερφερόνη για 12 έως 18 μήνες. Οι ασθενείς μπορεί να χρειαστεί να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο επ 'αόριστον, έως ότου είτε η νόσος γίνει ανθεκτική  ή το σώμα παράγει μια αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος που περιορίζει την ικανότητα του φαρμάκου να λειτουργήσει. Μερικοί ασθενείς είναι σε θέση να επιτύχουν μια διαρκή κλινική ύφεση μετά τη λήψη του φαρμάκου για έξι μήνες έως ένα έτος. Η Ιντερφερόνη-άλφα θεωρείται το φάρμακο επιλογής για τις εγκύους γυναίκες με ενεργή HCL.

Η ιντερφερόνη άλφα-λειτουργεί με την ευαισθητοποίηση των τριχωτών κυττάρων στην κυτταροτοξική δράση του ανοσοποιητικού συστήματος μέσω του TNF-α. Η IFN-α λειτουργεί καλύτερα στην  κλασική λευχαιμία τριχωτών κυττάρων με λιγότερο ινώδη ιστό σε βιοψίες οστών μυελού. 


Άλλες θεραπευτικές επιλογές

Η σπληνεκτομή μπορεί να παράγει μακροπρόθεσμες υφέσεις σε ασθενείς των οποίων ο σπλήνας φαίνεται να συμμετέχει σε μεγάλο βαθμό, αλλά το ποσοστό επιτυχίας της είναι αισθητά χαμηλότερο από την κλαδριβίνη ή την πεντοστατίνη. Σπληνεκτομές πραγματοποιούνται, επίσης, σε ασθενείς των οποίων ο σπλήνας, διαρκώς, διευρύνεται και προκαλεί σημαντική δυσφορία ή  χαμηλά επίπεδα αιμοπεταλίων και ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα.

Οι μεταμοσχεύσεις μυελού των οστών συνήθως απέφευγονται σε θεραπεύσιμη ασθένεια, λόγω των εγγενών κινδύνων κατά τη διαδικασία.

Οι ασθενείς με αναιμία ή θρομβοπενία μπορεί να λάβουν ερυθρά αιμοσφαίρια και αιμοπετάλια μέσω μεταγγίσεων αίματος. Οι μεταγγίσεις αίματος είναι πάντα ακτινοβολημένες προς απομάκρυνση των λευκών κυττάρων του αίματος και έτσι  μείωση του κινδύνου της νόσου μοσχεύματος έναντι ξενιστή. Οι ασθενείς μπορούν, επίσης, να λάβουν ερυθροποιητίνη που θα διεγείρει την παραγωγή των ερυθρών αιμοσφαιρίων.

Ασθενείς με χαμηλό αριθμό ουδετερόφιλων μπορεί να λάβουν φιλγραστίμη που θα διεγείρει την παραγωγή των λευκών αιμοσφαιρίων. Ωστόσο, μια μελέτη δείχνει ότι αυτό το ακριβό φάρμακο δεν έχει καμία πρακτική αξία για τους ασθενείς με λευχαιμία τριχωτών κυττάρων.

Η μεθοτρεξάτη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν ύστατη λύση.


Πρόγνωση

Η επιτυχία της θεραπείας

Περισσότερο από το 95% των νέων ασθενών που αντιμετωπίζονται καλά μπορούν να αναμένουν έναν ελεύθερο χρόνο ύφεσης διάρκειας δέκα περίπου ετών. Αν η επανάληψη της θεραπείας είναι αναγκαία στο μέλλον, τα φάρμακα αυτά είναι, συνήθως, αποτελεσματικά και πάλι, αν και η μέση διάρκεια της ύφεσης είναι κάπως μικρότερη στις επόμενες θεραπείες.

Όπως και με τη Β-χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία, οι μεταλλάξεις στο IGHV σε τριχωτά κύτταρα συνδέονται με καλύτερες απαντήσεις στις αρχικές θεραπείες και με παρατεταμένη επιβίωση.

Πόσο σύντομα μετά την αγωγή ο ασθενής θα αισθάνεται υγιής εξαρτάται από διάφορους παράγοντες:

  • πόσο προχωρημένη είναι η ασθένεια  κατά τη θεραπεία
  • την υποκείμενη κατάσταση της υγείας του ασθενούς
  • αν ο ασθενής είχε μια «πλήρη απόκριση» ή μόνο μερική ανταπόκριση στη θεραπεία
  • εάν ο ασθενής βιώσει σοβαρές παρενέργειες, όπως η νεφρική ανεπάρκεια
  • πόσο επιθετική είναι η ασθένεια του ατόμου
  • από την ψυχολογική κατάσταση και
  • πώς ο ασθενής αντιμετωπίζει τη νόσο

Με την κατάλληλη θεραπεία, η συνολική προβλεπόμενη διάρκεια ζωής για τους ασθενείς είναι φυσιολογική ή σχεδόν φυσιολογική. Σε όλους τους ασθενείς, τα δύο πρώτα χρόνια μετά τη διάγνωση υπάρχει ο μεγαλύτερος κίνδυνος. Για πέντε χρόνια πρέπει να παρακολουθούνται στενά. Μετά θεωρούνται θεραπευμένοι.


Παρακολούθηση και φροντίδα

Η λευχαιμία τριχωτών κυττάρων θεωρείται, επισήμως, μια ανίατη ασθένεια.  Υποτροπές της HCL μπορεί να συμβούν ακόμα και μετά από περισσότερα από είκοσι χρόνια συνεχούς ύφεσης. Οι ασθενείς απαιτούν  δια βίου παρακολούθηση και θα πρέπει να γνωρίζουν ότι η νόσος μπορεί να εμφανιστεί ακόμα και μετά από δεκαετίες.

Οι άνθρωποι σε ύφεση χρειάζονται τακτική παρακολούθηση. Οι περισσότεροι γιατροί επιμένουν να βλέπουν τους ασθενείς, τουλάχιστον μία φορά το χρόνο για το υπόλοιπο της ζωής του ασθενούς, και να κάνουν εξετάσεις αίματος περίπου δύο φορές το χρόνο. 

Οι ασθενείς με λευχαιμία τριχωτών κυττάρων παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο για ανάπτυξη δεύτερου πρωτοπαθούς καρκίνου, όπως ο καρκίνος του παχέος εντέρου ή ο καρκίνος του πνεύμονα.

Υπάρχει επίσης ένας υψηλότερος κίνδυνος ανάπτυξης μιας αυτοάνοσης νόσου.


Πρόληψη / Screening

Επειδή η αιτία είναι άγνωστη, δεν μπορούν προληπτικά μέτρα να ληφθούν. Επειδή η ασθένεια είναι σπάνια, ο έλεγχος ρουτίνας δεν είναι οικονομικά αποδοτικός.

Η θεραπεία για να είναι πιο αποτελεσματική καλύτερα να γίνεται με βάση το μοριακό προφίλ

www.emedi.gr

Γράφει η
Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD, PhD

Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

Πριν και μετά την θεραπεία πρέπει να γνωρίζετε την πρόγνωση!

Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ.

Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία της λευχαιμίας τριχωτών κυττάρων, πατώντας εδώ.


Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα συμπληρώματα διατροφής για τη λευχαιμία τριχωτών κυττάρων 

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη λευχαιμία τριχωτών κυττάρων 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

 

Διαβάστηκε 9537 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2018 12:35
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Ασκίτης Ασκίτης

    Ασκίτης είναι η παραγωγή και συσσώρρευση ορώδους υγρού στην περτοναϊκή κοιλότητα

    Ο ασκίτης μπορεί να εμφανισθεί σε οποιαδήποτε κατάσταση που προκαλεί γενικευμένο οίδημα.

    Στα παιδιά το νεφρωσικό σύνδρομο και οι κακοήθειες είναι οι κυρίαρχες αιτίες.

    Στους ενήλικες η κίρρωση, η καρδιακή ανεπάρκεια, το νεφρωσικό σύνδρομο και η χρόνια περιτονίτιδα είναι οι πιο κοινές αιτίες.

    Ασκίτης είναι η ανώμαλη συσσώρευση υγρού στην κοιλιακή χώρα (περισσότερα από 25 ml).

    Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν αυξημένο μέγεθος κοιλίας, αυξημένο βάρος, κοιλιακή δυσφορία και δύσπνοια.

    Οι επιπλοκές είναι η αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα.

    Στον αναπτυγμένο κόσμο, η πιο κοινή αιτία είναι η κίρρωση του ήπατος. Άλλες αιτίες είναι ο καρκίνος, η καρδιακή ανεπάρκεια, η φυματίωση, η παγκρεατίτιδα και η απόφραξη της ηπατικής φλέβας.

    Στην κίρρωση, ο βασικός μηχανισμός περιλαμβάνει υψηλή αρτηριακή πίεση στο σύστημα πύλης του ήπατος και δυσλειτουργία των αιμοφόρων αγγείων.

    Η διάγνωση γίνεται με υπερηχογράφημα, αξονική και μαγνητική τομογραφία.

    Η εξέταση του υγρού μπορεί να βοηθήσει στον προσδιορισμό της υποκείμενης αιτίας. 

    Η θεραπεία, συχνά, περιλαμβάνει δίαιτα χαμηλού αλατιού, φάρμακα, όπως, διουρητικά και αποστράγγιση του υγρού. Μπορεί να τοποθετηθεί μια συσκευή ηπατικής παράκαμψης (TIPS-transjugular intrahepatic portosystemic shunt), αλλά, αυτή σχετίζεται με επιπλοκές, όπως εγκεφαλοπάθεια. Μπορεί να γίνει θεραπεία της υποκείμενης αιτίας, όπως μεταμόσχευση ήπατος, για παράδειγμα. Όσοι έχουν κίρρωση, κατά 50% αναπτύσσουν ασκίτη δέκα χρόνια μετά τη διάγνωση.  Από αυτούς  που αναπτύσσουν ασκίτη, οι μισοί πεθάνουν μέσα σε τρία χρόνια.

    Επηρεάζονται το καρδιοαγγειακό, το αιμοποιητικό, το λεμφικό, το ανοσολογικό και το γαστρεντερικό σύστημα.

    ascites 1

    Σημεία και συμπτώματα ασκίτη

    Ο ήπιος ασκίτης είναι δύσκολο να παρατηρηθεί, αλλά ο σοβαρός ασκίτης οδηγεί σε κοιλιακή διάταση. Τα άτομα με ασκίτη, γενικά, διαμαρτύρονται για προοδευτική κοιλιακή βαρύτητα και πίεση, καθώς και για δυσκολία στην αναπνοή λόγω μηχανικής πίεσης του διαφράγματος.

    Ο ασκίτης ανιχνεύεται με φυσική εξέταση της κοιλιάς, όπου υπάρχει ορατή διόγκωση και πλευρική διόγκωση, διαφορά ήχου μετά από πλήξη στα πλευρικά τοιχώματα που μετατοπίζεται όταν το πρόσωπο είναι στραμμένο στο πλάι και ροή του υγρού. Όταν γίνει ώθηση στη μία πλευρά δημιουργείται ένα φαινόμενο που μοιάζει με κύμα που γίνεται αισθητό στην αντίθετη πλευρά της κοιλιάς.

    Μπορεί να υπάρχουν και άλλα σημεία ασκίτη λόγω της υποκείμενης αιτίας. Για παράδειγμα, στην πυλαία υπέρταση (λόγω κίρρωσης ή ίνωσης του ήπατος), υπάρχει οίδημα στα πόδια, μώλωπες, γυναικομαστία, αιματέμεση ή διανοητικές μεταβολές λόγω εγκεφαλοπάθειας. Εκείνοι με ασκίτη λόγω καρκίνου (περιτοναϊκή καρκινωμάτωση) μπορεί να διαμαρτύρονται για χρόνια κόπωση ή απώλεια βάρους. Εκείνοι με ασκίτη λόγω καρδιακής ανεπάρκειας μπορεί, επίσης, να διαμαρτύρονται για δύσπνοια, καθώς και συριγμό και δυσανεξία στη σωματική άσκηση.

    Κοιλιακός πόνος

    Κοιλιακή πληρότητα

    Κοιλιακή δυσφορία

    Κοιλιακή διάταση και διόγκωση

    Στένεμα ρούχων

    Κόντεμα αναπνοής

    Ανορεξία

    Ναυτία

    Πρώιμος κορεσμός

    Πύρωση

    Λαγόνιο άλγος

    Αύξηση βάρους

    Ορθόπνοια

    Λαγόνια διόγκωση

    Κοιλιακό κύμα υγρού και μετακινούμενη αμβλύτητα

    Οίδημα πέους

    Οίδημα οσχέου

    Πλευριτικό υγρό

    Ομφαλοκήλη

    Οίδημα ποδιών και σφυρών

    Μουσικοί ήχοι

    Ταχυκαρδία

    Επιπλοκές ασκίτη

    Αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα

    Ηπατονεφρικό σύνδρομο

    Θρόμβωση. Η θρόμβωση της ηπατικής και η θρόμβωση της σπληνικής φλέβας συνεπάγονται πήξη του αίματος που επηρεάζει την ηπατική πυλαία φλέβα ή κιρσούς που σχετίζονται με τη σπληνική φλέβα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πυλαία υπέρταση και μείωση της ροής αίματος. Όταν ένα άτομο με κίρρωση του ήπατος πάσχει από θρόμβωση, δεν είναι δυνατή η εκτέλεση μεταμόσχευσης ήπατος, εκτός εάν η θρόμβωση είναι πολύ μικρή. Σε περίπτωση ελάσσονος θρόμβωσης, υπάρχουν κάποιες πιθανότητες επιβίωσης χρησιμοποιώντας ηπατικά μοσχεύματα.

    ascites 3

    Αιτίες ασκίτη

    -Διίδρωμα: Υψηλός λόγος αλβουμίνης ορού/ασκιτικού υγρού

    Κίρρωση - 81% (αλκοολική 65%, ιική 10%, άγνωστη 6%)

    Καρδιακή ανεπάρκεια - 3%

    Ηπατική φλεβική απόφραξη: σύνδρομο Budd-Chiari ή φλεβοαποφρακτική νόσος

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Σύνδρομο Kwashiorkor (παιδικός υποσιτισμός με απώλεια πρωτεΐνης-ενέργειας)

    -Εξίδρωμα: Χαμηλός λόγος αλβουμίνης ορού/ασκιτικού υγρού

    Καρκίνος (μεταστατική και πρωτοπαθής περιτοναϊκή καρκινωμάτωση) - 10%

    Λοίμωξη: Φυματίωση - 2% ή αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα

    Παγκρεατίτιδα - 1%

    Ορογονίτιδα

    Νεφρωσικό σύνδρομο 

    Κληρονομικό αγγειοοίδημα 

    Σύνδρομο Meigs: Η τριάδα του ασκίτη, της υπεζωκοτικής συλλογής και καλοήθους όγκου των ωοθηκών. Το σύνδρομο Meigs θεραπεύεται μετά την εκτομή του όγκου. Επειδή τα διαδιαφραγματικά λεμφικά κανάλια έχουν μεγαλύτερη διάμετρο στα δεξιά, η υπεζωκοτική συλλογή είναι κλασικά στη δεξιά πλευρά. 

    Αγγειίτιδα

    Υποθυρεοειδισμός

    Αιμοκάθαρση

    Μεσοθηλίωμα περιτοναίου

    Κοιλιακή φυματίωση

    Μαστοκυττάρωση

    Περιτοναϊκή φλεγμονή και διαπύηση

    Φυματίωση

    Μυκητίαση

    Χρόνια βακτηριδίαση λόγω ξένου σώματος ή συριγγίου

    Ρήξη σπλάχνων

    Κοκκιωματώδης περιτονίτιδα

    Αγγειίτιδα

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Περιτοναϊκή διασπορά από καρκίνο

    Καρκίνος ωοθηκών

    Καρκίνος παγκρέατος

    Μεταβολική νόσος

    Υποθυρεοειδισμός

    Οικογενής μεσογειακός πυρετός

    Μεσεντέρια ή σπλαχνική λεμφαγγειεκτασία

    Εντεροπάθεια από απώλεια πρωτεϊνών

    Κίρρωση και πυλαία υπέρταση

    Κίρρωση

    Συγγενής ηπατική ίνωση

    Απόφραξη ηπατικής φλέβας ή σύνδρομο Budd-Chiari

    Τμηματική οζώδης μετατροπή

    Απόφραξη της κοίλης φλέβας

    Πολλαπλοί μεταστατικοί όζοι στο ήπαρ

    Τραυματικά αίτια

    Συρίγγιο παγκρέατος

    Πεπτικό συρίγγιο

    Λεμφικό συρίγγιο

    Αιμοπεριτόναιο από τραύμα, έκτοπη κύηση ή όγκο

    Καρδιακή και ηπατική συμφόρηση

    Καρδιακή ανεπάρκεια

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Στένωση ή ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Ούρα

    Κακοήθεια

    Απόφραξη λεμφικού

    Λευχαιμία

    Λέμφωμα

    Άμεση περιτοναϊκή διήθηση με διασπορά από τις ωοθήκες

    Κακή θρέψη με υποαλβουμιναιμία

    Φιλαρίαση

    Διαφορική διάγνωση ασκίτη

    Παχυσαρκία

    Αέρας και υγρό σε διατεταμένο πεπτικό

    ascites 4

    Διάγνωση ασκίτη

    Ασκιτικό υγρό

    Λευκά αιμοσφαίρια περισσότερα από 500 mm3

    Λευκοκυτταρικός τύπος περισσότερα από 250 πολυμορφοπύρηνα ουδετερόφιλα λευκοκύτταρα

    Ολική πρωτεϊνη μεγαλύτερη από 2 gr/dl

    Καλλιέργεια ασκιτικού υγρού σε 10 ml ασκιτικού υγρού

    Γαλακτική δεϋδρογενάση μεγαλύτερη από 200IU/L

    Αμυλάση ασκίτη μεγαλύτερη από την αμυλάση ορού

    Έλεγχος για οξεάντοχα ή μύκητες ή Gram θετικούς μικροργανισμούς ή σκώληκες

    Έλεγχος αν τα τριγλυκερίδια ασκίτη είναι περισσότερα από τα τριγλυκερίδια ορού

    Γίνεται διαγνωστική παρακέντηση, λαπαροσκόπηση, υπέρηχος, μαγνητική τομογραφία, αξονική τομογραφία

    Διίδρωμα

    Πρωτεϊνη μικρότερη από 2 gr/dl

    Γαλακτική αφυδρογονάση μικρότερη από 200 IU/L

    Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Απόφραξη κάτω κοίλης φλέβας

    Σύνδρομο Budd-Chiari

    Κίρρωση

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Υποαλβουμιναιμία

    Εξίδρωμα

    Πρωτεϊνη μεγαλύτερη από 2 gr/dl

    Γαλακτική δεϋδρογενάση μεγαλύτερη από 200 IU/L

    Πολυμορφοπύρηνα περισσότερα από 200 mm3

    Νεοπλάσματα

    Φυματίωση

    Παγκρεατίτιδα

    Μυξοίδημα

    Αγγειίτιδα

    Σε κίρρωση του ήπατος με ασκίτη

    Πρέπει να διεξάγεται γενική αίματος, βασικό μεταβολικό προφίλ, ηπατικά ένζυμα και πήξη. Οι περισσότεροι ειδικοί συστήνουν να γίνει μια διαγνωστική παρακέντηση εάν ο ασκίτης είναι νέος ή αν το άτομο με ασκίτη εισάγεται στο νοσοκομείο. Το υγρό στη συνέχεια εξετάζεται για τη συνολική εμφάνιση, το επίπεδο πρωτεΐνης, την αλβουμίνη και τον αριθμό των κυττάρων (ερυθρά και λευκά). Επιπρόσθετες δοκιμές θα πραγματοποιηθούν εάν υποδειχθεί, όπως μικροβιολογική καλλιέργεια, χρώση Gram και κυτταρολογική.

    Ο λόγος αλβουμίνης ορού-ασκίτη είναι καθοριστική για να βρεθούν οι αιτίες του ασκίτη. Μια υψηλή τιμή (> 1,1 g / dL) υποδεικνύει ότι ο ασκίτης οφείλεται σε πυλαία υπέρταση. Μία χαμηλή τιμή (<1,1 g / dL) υποδηλώνει ασκίτη μη πυλαίας υπέρτασης.

    Ταξινόμηση του ασκίτη

    Βαθμός 1: ήπιος, ορατός μόνο σε υπερήχους και CT

    Βαθμός 2: ανιχνεύσιμος με κλινική εξέταση

    Βαθμός 3: άμεσα ορατός, και επιβεβαιώνεται με τη δοκιμή υγρού κύματος

    Παθοφυσιολογία ασκίτη

    Το διίδρωμα είναι αποτέλεσμα αυξημένης πίεσης στην πυλαία φλέβα (> 8 mmHg, συνήθως, γύρω στα 20 mmHg), π.χ. λόγω  κίρρωσης, ενώ τα εξιδρώματα παρατηρούνται λόγω φλεγμονής ή κακοήθειας, είναι υψηλά σε πρωτεΐνη και γαλακτική αφυδρογονάση και έχουν χαμηλό pH (<7,30), χαμηλό επίπεδο γλυκόζης και περισσότερα λευκά αιμοσφαίρια. Τα διιδρώματα έχουν χαμηλή πρωτεΐνη (<30 g / L), χαμηλή LDH, υψηλό pΗ, φυσιολογική γλυκόζη και λιγότερα από 1 λευκά κύτταρα ανά 1000 mm3. Κλινικά, το πιο χρήσιμο μέτρο είναι η διαφορά μεταξύ των συγκεντρώσεων λευκωματίνης ορού και ασκιτικού υγρού. Μια διαφορά μικρότερη από 1 g / dl (10 g / L) συνεπάγεται εξίδρωμα.

    Η συλλογή του υγρού μέσα στην κοιλιακή χώρα οδηγεί σε επιπρόσθετη κατακράτηση υγρών από τα νεφρά λόγω διεγερτικής επίδρασης στις ορμόνες πίεσης του αίματος, κυρίως, στην αλδοστερόνη. Το συμπαθητικό νευρικό σύστημα ενεργοποιείται, επίσης και η παραγωγή ρενίνης αυξάνεται λόγω μειωμένης αιμάτωσης των νεφρών. Η ακραία διάσπαση της νεφρικής ροής αίματος μπορεί να οδηγήσει σε ηπατονεφρικό σύνδρομο. Άλλες επιπλοκές του ασκίτη είναι η αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα, λόγω μειωμένων αντιβακτηριακών παραγόντων στο ασκτικό υγρό, όπως το συμπλήρωμα.

    Θεραπεία ασκίτη

    Για ασκίτη με οίδημα

    Περιορισμός άλατος και διουρητικά, συνήθως, προκαλούν διούρηση.

    Περιορισμός νατρίου.

    Περιορισμός νερού όταν τα επίπεδα νατρίου του ορού πέσουν κάτω από 130 mEq/L.

    Η μέγιστη απώλεια νερού υπολογίζεται σε 2.5 Kg/ημέρα.

    Για ασκίτη χωρίς οίδημα

    Περιορισμός νατρίου και νερού και διουρητικά.

    Μέγιστη απώλεια 1 Kg/ημέρα.

    Ασκίτης που αυξάνεται ή δεν απαντά στη θεραπεία

    Λαμβάνεται δείγμα νατρίου ούρων για να αναγνωρισθεί η αντίδραση.

    Παρακέντηση έως 10 λίτρα εάν είναι αυξημένη η ουρία ή η κρεατινίνη, αντικατάσταση της αλβουμίνης ενδοφλέβια, για κάθε 10 gr/Lt που μετακινείται.

    Σε χρόνιες περιπτώσεις τοποθετείται φλεβοπεριτοναϊκή επικοινωνία ή σφαγιτιδο ενδοηπατική πυλαία επικοινωνία-TIPS. Η TIPS είναι πιο αποτελεσματική στην απομάκρυνση του ασκίτη σε σύγκριση με την παρακέντηση ... ωστόσο, τα άτομα με TIPS αναπτύσσουν ηπατική εγκεφαλοπάθεια σημαντικά πιο συχνά.

    Τα διουρητικά

    Σπιρονολακτόνη 100-300 mg/ημέρα από το στόμα σε μια δόση για την κίρρωση και φουροσεμίδη 40-120 mg/ημέρα για τις άλλες αιτιολογίες. Έτσι, γίνεται καθαρή απώλεια νατρίου στα ούρα.

    Κλάσμα νατρίου σε mEq/L x εκτιμώμενη αποβολή ούρων (1 L) πρέπει να ισούται με την εκτιμώμενη διαιτητική πρόσληψη νατρίου. Πρέπει να γίνεται μέτρηση ηλεκτρολυτών. Γίνεται έλεγχος για μεταβολές στο διανοητικό επίπεδο, ολιγουρία, αζωθαιμία και υπερκαλιαιμία, για σημεία εξάντλησης, εγκεφαλοπάθεια και νεφρική ανεπάρκεια. Όταν χορηγείται σπιρονολακτόνη δεν χορηγούνται συμπληρώματα καλίου.

    Η σπιρονολακτόνη  είναι το φάρμακο επιλογής, επειδή εμποδίζει τον υποδοχέα αλδοστερόνης στο σωληνάριο συλλογής. Το επίπεδο του καλίου στον ορό και η νεφρική λειτουργία θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά.

    Παρακολούθηση της διούρησης: Η διούρηση παρακολουθείται με ζύγισμα του ατόμου καθημερινά. Ο στόχος είναι η απώλεια βάρους όχι μεγαλύτερης από 1,0 kg / ημέρα για άτομα με ασκίτη και περιφερικό οίδημα και όχι περισσότερο από 0,5 kg / ημέρα για άτομα με ασκίτη μόνο. Ελέγχεται και η συγκέντρωση νατρίου στα ούρα. Η δοσολογία αυξάνεται έως ότου εμφανιστεί αρνητική ισορροπία νατρίου. Μια τυχαία αναλογία νατρίου προς κάλιο ούρων > 1 δείχνει 90% ευαισθησία στην πρόβλεψη του αρνητικού ισοζυγίου (> 78-mmol / ημέρα απέκκριση νατρίου).

    Διουρητική αντοχή: Η διουρητική αντίσταση μπορεί να προβλεφθεί με χορήγηση ενδοφλέβιας φουροσεμίδης 80 mg μετά από 3 ημέρες χωρίς διουρητικά και με δίαιτα νατρίου 80 mEq ημερησίως / ημέρα. Η απέκκριση νατρίου ούρων σε διάστημα 8 ωρών <50 mEq / 8 ώρες προβλέπει αντίσταση.

    Εάν το άτομο παρουσιάζει αντίσταση ή κακή ανταπόκριση στη θεραπεία με διουρητικά, μπορεί να χρειαστεί υπερδιήθηση ή υδραφαίρεση, για να επιτευχθεί επαρκής έλεγχος της κατακράτησης υγρών και της συμφόρησης. Η χρήση τέτοιων μηχανικών μεθόδων απομάκρυνσης υγρών μπορεί να παράγει σημαντικά κλινικά οφέλη σε άτομα με διουρητική αντοχή και μπορεί να αποκαταστήσει την ανταπόκριση σε συμβατικές δόσεις διουρητικών.

    Η υπερβολική διούρηση μπορεί να οδηγήσει σε υποκαλιαιμία χειρότερη της ηπατικής εγκεφαλοπάθειας, ενδοαγγειακή εξάντληση όγκου, αζωθαιμία και νεφρική ανεπάρκεια.

    ascites 2

    Παρακέντηση

    Σε εκείνους με σοβαρό ασκίτη, υπό τάση, μπορεί να χρειαστεί θεραπευτική παρακέντηση. Καθώς, αυτό μπορεί να καταστρέφει τα επίπεδα αλβουμίνης ορού στο αίμα, η αλβουμίνη γενικά χορηγείται ενδοφλέβια σε αναλογία με την ποσότητα του ασκίτη που έχει αφαιρεθεί.

    Χειρουργική επέμβαση

    Ο ασκίτης που είναι ανθεκτικός στην ιατρική θεραπεία θεωρείται μια ένδειξη για μεταμόσχευση ήπατος. 

    Ο εξιδρωτικός ασκίτης γενικά δεν αποκρίνεται στον χειρισμό της ισορροπίας του άλατος ή της διουρητικής θεραπείας. Η επαναλαμβανόμενη παρακέντηση και η θεραπεία της υποκείμενης αιτίας είναι ο βασικός άξονας της θεραπείας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ασκίτη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ασκίτη

    ascites 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σε τι χρησιμεύει το συκώτι

    Ο καρκίνος ωοθηκών θεραπεύεται

    Ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Στένωση τριγλώχινας

    Σύνδρομο Pickwick

    Τι είναι το μυξοίδημα

    Κίρρωση του ήπατος

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Μεσοθηλίωμα

    Ιογενείς ηπατίτιδες

    Φιλαρίαση

    Φυματιώδης περιτονίτιδα

    Ηπατονεφρικό σύνδρομο

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Ψευδοκύστη του παγκρέατος

    Χυλώδης ασκίτης

    Η ανάλυση του ασκιτικού υγρού

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Πότε επιβάλλεται αυστηρά δίαιτα στο αλάτι και πότε ελαστική

    Παρακέντηση ασκιτικού υγρού

    Παρακέντηση υπεζωκότα

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Καρκίνος ήπατος

    Καρκίνος παγκρέατος

    Καρκίνος ωοθηκών

    www.emedi.gr

     

  • Οι μηχανισμοί γήρανσης Οι μηχανισμοί γήρανσης

    Μειώστε την ταχύτητα που γερνάτε

    Η θεωρία ότι η γήρανση είναι προγραμματισμένη γενετικά δεν ισχύει!!!

    Οι κυτταρικές βλάβες είναι υπεύθυνες για τη γήρανση.

    Ο τρόπος ζωής επηρεάζει την ταχύτητα με την οποία γερνάτε!!!

    Όσο περισσότερα χρόνια ζει κάποιος, τόσο περισσότερες και μεγαλύτερες βλάβες υφίστανται τα κύτταρα του σώματος. Αυτές οι βλάβες είναι υπεύθυνες για τη μείωση της λειτουργίας των οργάνων και ιστών του σώματος.

    Η συντήρηση του σώματος με τον κατάλληλο τρόπο ζωής μπορεί να καθυστερήσει τις κυτταρικές βλάβες, τις απώλειες και τις μεταβολές της γήρανσης.

    antiaging 2

    Οι θεωρίες της γήρανσης:

    -Ο σχηματισμός γλυκοτοξινών

    Οι γλυκοτοξίνες είναι προϊόντα προχωρημένης γλυκοζυλίωσης και σχηματίζονται μέσα στο σώμα όταν τα σάκχαρα ενώνονται με τις πρωτεϊνες. Αυτές οι γλυκοτοξίνες προσκολλώνται σε άλλες πρωτεϊνες με σταυροειδείς δεσμούς κι εμποδίζουν τη φυσιολογική λειτουργία τους και προκαλούν βλάβες σε κύτταρα. Οι γλυκοτοξίνες μπορεί να προκαλέσουν ρυτίδες και πολλές χρόνιες εκφυλιστικές ασθένειες. Οι γλυκοτοξίνες βρίσκονται στην επεξεργασμένη ζάχαρη, στο επεξεργασμένοα κρέας και στα επεξεργασμένα και ανθυγιεινά τρόφιμα.

    -Οι ελεύθερες ρίζες

    Οι ελεύθερες ρίζες είναι ασταθή άτομα που δημιουργούνται από τις φυσιολογικές λειτουργίες του οργανισμού, όπως η αναπνοή και η πέψη. Οι ελεύθερες ρίζες εξουδετερώνονται από αντιοξειδωτικές ουσίες. Όσες ελεύθερες ρίζες δεν εξουδετερώνονται προκαλούν οξειδωτική βλάβη στο DNA, στις πρωτεϊνες και στα μιτοχόνδρια που είναι τα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας στα κύτταρα του σώματος. Ελεύθερες ρίζες δημιουργούνται, επίσης, από το κάπνισμα, την ατμοσφαιρική ρύπανση, το αλκοόλ, το άγχος και την κακή διατροφή.

    -Οι βλάβες του DNA

    Τα λάθη στην αντιγραφή του DNA, οι τοξίνες και οι ελεύθερες ρίζες προκαλούν βλάβη στο DNA. Βλάβες στο DNA συμβαίνουν σε κάθε κύτταρο του οργανισμού μας χιλιάδες φορές κάθε μέρα, αλλά κινητοποιούνται οι μηχανισμοί επιδιόρθωσης. Όμως, κάποιες φορές δεν διορθώνονται όλες οι βλάβες και προκαλούνται μεταλλάξεις, που συσσωρεύονται και τα κύτταρα δυσλειτουργούν και πεθαίνουν.

    -Η μείωση του μήκους των τελομερών

    Τα τελομερή είναι καλύμματα στις άκρες των χρωμοσωμάτων που είναι περιελιγμένα μόρια DNA κι εμποδίζουν το DNA να ξετυλιχθεί. Κάθε φορά που διαιρείται ένα κύτταρο τα τελομερή κονταίνουν και όταν γίνουν πολύ κοντά τα κύτταρα δεν μπορούν να αντιγραφούν και να επιδιορθωθούν και αυτό συμβάλλει στη γήρανση. Ο κακός τρόπος ζωής και η κακή διατροφή επιταχύνουν το κόντεμα των τελομερών.

    antiaging 3

    Διατηρήστε το σώμα και το μυαλό σας νεότερα

    Τα γονίδια καθορίζουν τη διαδικασία γήρανσης σε ένα ποσοστό μόνο 25%.

    Η διαδικασία της γήρανσης καθορίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό 75% από τον τρόπο ζωής και το περιβάλλον.

    Να κάνετε υγιεινή διατροφή

    Η κακή διατροφή είναι παράγοντας κινδύνου για καρκίνο, παχυσαρκία, καρδιοαγγειακά νοσήματα, διαβήτη τύπου 2, οστεοπόρωση και άνοια. Μερικές απλές διατροφικές αλλαγές αυξάνουν θεαματικά το προσδόκιμο ζωής.

    Διατηρήστε φυσιολογικό βάρος

    Η παχυσαρκία σε ηλικία 40 ετών μειώνει τη διάρκεια ζωής κατά 6,5 χρόνια. Το υπερβολικό βάρος αυξάνει την αρτηριακή πίεση και υπάρχει κίνδυνος για καρδιοπάθειες και εγκεφαλικά. Επίσης, αυξάνεται ο κίνδυνος για διαβήτη τύπου 2, μεταβολικό σύνδρομο, άσθμα, οστεοαρθρίτιδα, ασθένειες του ήπατος και νεφρών, υπνική άπνοια, κατάθλιψη και καρκίνο.

    Να κάνετε άσκηση

    Η άσκηση δυναμώνει την καρδιά, τους πνεύμονες, τα οστά, τις αρθρώσεις, τους μυς και το ανοσοποιητικό σύστημα. Η άσκηση μειώνει τον κίνδυνο ασθενειών, όπως διαβήτης τύπου 2, υπέρταση, εγκεφαλικό, καρκίνος κ.ά. Η άσκηση βοηθάει στην απελευθέρωση ενδορφινών που βελτιώνουν τη διάθεση και καταπολεμούν το άγχος και την κατάθλιψη. Η άσκηση βοηθά στη διατήρηση ενός φυσιολογικού βάρους του σώματος, βελτιώνει τον ύπνο, συμβάλλει στη σωστή στάση του σώματος, στην ισορροπία και στην ευλυγισία και μειώνεται έτσι ο κίνδυνος πτώσεων. Η άσκηση βοηθά στην συνέχιση της εκτέλεσης των καθημερινών δραστηριοτήτων κατά τη γήρανση.

     Να ασκείτε το μυαλό σας

    Διατηρώντας ενεργό το μυαλό επιβραδύνεται η μείωση των νοητικών λειτουργιών που παρατηρείται με το πέρασμα των χρόνων. Να διαβάζετε, να παίζετε παιχνίδια, να κάνετε κατασκευές και να ασχολείστε με το διαδίκτυο για να μην εμφανίσετε απώλεια μνήμης όταν γεράσετε.

    Να μην έχετε άγχος

    Το χρόνιο άγχος οδηγεί σε κακή διατροφή, υπερκατανάλωση αλκοόλ και καπνίσματος και προκαλεί ρυτίδες. Επίσης, αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα, διαταράσσει την πέψη, επηρεάζει την ποιότητα ύπνου, αυξάνει την αρτηριακή πίεση, τον κίνδυνο για καρδιοπάθειες κι εγκεφαλικά και καταστρέφει τα κύτταρα του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνα για τη μνήμη και προκαλεί νόσο Alzheimer. Ακόμη, μειώνει το μήκος των τελομερών κι επιταγχύνει τη γήρανση.

    Να μην στενοχωριέστε

    Όταν στενοχωριέστε αυξάνονται οι ρυτίδες, οι πόνοι, τα προβλήματα υγείας, αυξάνονται οι σφυγμοί και η αρτηριακή πίεση και ο κίνδυνος για καρδιοπάθειες και υποβαθμίζεται το ανοσοποιητικό σύστημα. Να γελάτε, να είστε χαρούμενοι και να έχετε θετικές σχέσεις με τους γύρω σας.

    Να κοιμάστε καλά

    Η κακή ποιότητα ύπνου συνδέεται με καρδιοπάθειες, εγκεφαλικά, διαβήτη τύπου 2 και νόσο Alzheimer. Όσοι κοιμούνται λιγότερο από 7 ώρες την ημέρα έχουν αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα, κακή διάθεση, μειωμένη συγκέντρωση, νοητικές ικανότητες και μνήμη, αλλά και κατάθλιψη. Η έλλειψη ύπνου μπορεί να οδηγήσει σε κακές διατροφικές συνήθειες, σε παχυσαρκία και κόπωση.

    Να πίνετε με μέτρο

    Το λίγο αλκοόλ βοηθάει. Το πολύ αλκοόλ προκαλεί ηπατικές νόσους, κίρρωση, παγκρεατίτιδα, διαβήτη τύπου 2, παχυσαρκία, υπέρταση, καρδιοπάθειες, εγκεφαλικά, καρκίνο, οστεοπόρωση, άνοια και κατάθλιψη και διαταράσσει τον ύπνο.

    Μειώστε το κάπνισμα

    Το υπερβολικό κάπνισμα προκαλεί άσθμα, εμφύσημα, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, καρδιοπάθειες, υπέρταση, εγκεφαλικά, οστεοπόρωση, άνοια, καρκίνο και λευχαιμία.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αντιγήρανση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αντιγήρανση

    antiaging 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα οφέλη στην υγεία από το εκχύλισμα προνύμφης κηφήνα

    Οι ιατρικές χρήσεις του βασιλικού πολτού

    Γύρη σε κάψουλες

    Πώς να κρατήσετε το μυαλό σας κοφτερό

    Πώς να διατηρήσετε τη μνήμη σας

    Η γήρανση είναι αναστρέψιμη

    Μήπως ξεχνάτε περισσότερο όσο μεγαλώνετε;

    Αντιγήρανση με μανιτάρια

    Έξυπνο πρόγραμμα αντιγήρανσης

    Αλλάξτε μόνο έναν βιοδείκτη και αναστρέψτε την γήρανση

    Αντιγήρανση χωρίς νυστέρι

    Κάντε αντιγήρανση με καρνοσίνη

    Εσείς τι ηλικία έχετε;

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

     

     

  • Η αιματολογική τοξικότητα από τις χημειοθεραπείες Η αιματολογική τοξικότητα από τις χημειοθεραπείες

    Είναι συχνή η μυελοκαταστολή από τις χημειοθεραπείες

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Η αιματολογική τοξικότητα των κυτταροστατικών έχει σαν αποτέλεσμα τη μυελοκαταστολή με αποτέλεσμα αναιμία, λευκοπενία και θρομβοπενία, δηλαδή κυτταροπενία και των τριών σειρών των έμμορφων στοιχείων του αίματος.

    Το είδος και ο βαθμός της κυτταροπενίας καθορίζονται από το είδος του φαρμάκου, τη δόση του, τη συχνότητα χορήγησης, τον αριθμό των κύκλων που έχουν χορηγηθεί, το συνδυασμό με άλλα φάρμακα, την ηλικία του ασθενούς, τις εφεδρείες του μυελού, τις διατροφικές συνθήκες, το μεταβολισμό, την απέκκριση του φαρμάκου και την ταυτόχρονη ή προηγηθείσα ακτινοβολία.

    Από τις κυτταροπενίες προηγείται η λευκοπενία, η οποία είναι η καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος και είναι η συχνότερη. Εμφανίζεται, συνήθως, μία έως δύο εβδομάδες μετά τη χορήγηση φαρμάκων. Η πιο καθυστερημένη εκδήλωση καταστολής γίνεται με τις νιτροζουρίες και συμβαίνει, περίπου 6 εβδομάδες μετά τη χορήγηση των φαρμάκων. Το χρονικό διάστημα της χαμηλότερης τιμής των λευκών αιμοσφαιρίων ονομάζεται ναδίρ και διαρκεί το ναδίρ έως και τέσσερις εβδομάδες, ενώ με τις νιτροζουρίες μπορεί να κρατήσει και μέχρι δέκα εβδομάδες. Για την αντιμετώπιση της κυτταροπενίας χρησιμοποιούνται αυξητικοί παράγοντες λευκών-GCSF που μειώνουν τις εφεδρείες και ξεπλένουν τον μυελό.

    Η μείωση των αιμοπεταλίων απαιτεί τακτική χορήγηση αιμοπεταλίω να και παράγοντες που προάγουν την παραγωγή τους από το μυελό. Δυστυχώς, η δημιουργία αντισωμάτων κάνει δύσκολη την αποκατάστασή τους και πολλές φορές οι ασθενείς καταλήγουν από αιμορραγία.

    Η καταστολή της ερυθράς σειράς συνεπάγεται αναιμία, η οποία επιδρά δυσμενώς στην ποιότητα ζωής των ασθενών με καρκίνο. Για την αντιμετώπισή της γίνονται μεταγγίσεις συμπυκνωμένων ερυθρών. Επίσης, χορηγείται αυξητικός παράγοντας της ερυθράς σειράς, η ανασυνδυασμένη ανθρώπινη ερυθροποιητίνη, η οποία όμως έχει καρκινογόνο δράση.

    Η αιματολογική τοξικότητα από τα κυτταροστατικά:

    -Busulfan: Καταστέλλει πολύ τα αιμοπετάλια και λιγότερο τα λευκά

    -Carboplatin: Καταστέλλει πολύ τα αιμοπετάλια και λιγότερo τα λευκά και την αιμοσφαιρίνη

    -Carmustine ή BCNU: Καταστέλλει πολύ τα αιμοπετάλια και τα λευκά και λιγότερο την αιμοσφαιρίνη

    -Chlorambucil: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Cisplatin: Καταστέλλει πολύ την αιμοσφαιρίνη και λιγότερο τα λευκά και τα αιμοπετάλια

    -Cyclophosphamide: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Cytarabine: Καταστέλλει πολύ τα λευκά, τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Dacarbazine: Καταστέλλει πολύ τα αιμοπετάλια και τα λευκά και λιγότερο την αιμοσφαιρίνη

    -Dactinomycin: Καταστέλλει πολύ τα λευκά, τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Daunorubicin: Καταστέλλει πολύ τα αιμοπετάλια και τα λευκά και λιγότερο την αιμοσφαιρίνη

    -Docetaxel: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Doxorubicin: Καταστέλλει πολύ τα αιμοπετάλια και τα λευκά και λιγότερο την αιμοσφαιρίνη

    -Epirubicin: Καταστέλλει πολύ τα αιμοπετάλια και τα λευκά και λιγότερο την αιμοσφαιρίνη

    -Etoposide: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -5-Fluorouracil: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Hydroxyurea: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Irinotecan: Καταστέλλει την αιμοσφαιρίνη και τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια

    -Lomustine ή CCNU: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και τα αιμοπετάλια

    -Melphalan: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -6-Mercaptopurine: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Methotrexate: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Mitomycin-C: Καταστέλλει πολύ τα αιμοπετάλια και λιγότερo τα λευκά και την αιμοσφαιρίνη

    -Mitoxantrone: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Mustargen: Καταστέλλει πολύ τα λευκά, τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Oxaliplatin: Καταστέλλει πολύ τα λευκά, τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Paclitaxel: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Pemetrexated: Καταστέλλει πάρα πολύ τα αιμοπετάλιο και πολύ τα λευκά και την αιμοσφαιρίνη

    -Procarbazine: Καταστέλλει τα αιμοπετάλια και τα λευκά

    -Streptozotocin: Καταστέλλει πολύ τα αιμοπετάλια και τα λευκά και λιγότερο την αιμοσφαιρίνη

    -Teniposide: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια

    -6-Thioguanine: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια

    -Thiotepa: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Topotecan: Καταστέλλει πολύ τα λευκά, τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Vinblastine: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Vincristine: Καταστέλλει τα λευκά

    -Vindesine: Καταστέλλει πολύ τα λευκά

    -Vinorelbine: Καταστέλλει πολύ τα λευκά

    -Vortezomib: Καταστέλλει τα λευκά, τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    Επίσης, συχνά από τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα προκαλείται αιμολυτικό-ουραιμικό σύνδρομο, κυρίως, στα παιδιά , αλλά και στους ενηλίκους, κυρίως, από Mytomycin C, αλλά και διαταραχές πηκτικότητας.

    aimatologiki toxikotita 2

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι παρενέργειες της χημειοθεραπείας στο πεπτικό σύστημα

    Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

    Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

    Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

    Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου, πατώντας εδώ.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο  

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο

    karkinos stomatos 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Γιατί η συμβατική ιατρική δεν είναι αποδοτική

    Σταματήστε να φαρμακώνεστε

    Οι δερματικές βλάβες από τις χημειοθεραπείες και τις ακτινοθεραπείες

    Η νευροτοξικότητα από τις χημειοθεραπείες

    Η Υγεία εκσυγχρονίζεται

    Τα εξωσώματα στη θεραπεία ασθενειών

    Το νόμπελ ιατρικής 2018 και η EMEDI

    Οι χημειοθεραπείες προκαλούν μεταστάσεις

    Ο καρκίνος δεν θεραπεύεται με χημειοθεραπείες - Emedi

    Πειραματικές χημειοθεραπείες με χρήματα ανά κεφάλι

    Ο κόσμος θα φέρει την αλλαγή στην Ογκολογία

    Η πικρή αλήθεια για τις χημειοθεραπείες

    Γιατί οι χημειοθεραπείες δεν είναι αποτελεσματικές

    Οι χημειοθεραπείες και οι ακτινοθεραπείες δεν είναι αποτελεσματικές για την θεραπεία του καρκίνου

    Οι οφθαλμικές ανεπιθύμητες ενέργειες από την χημειοθεραπεία

    Αντικαρκινικό φυτό για χημειοθεραπεία

    Η χημειοθεραπεία έχει μεγάλη καρδιοτοξικότητα

    Αν οι καρκινοπαθείς δεν κάνουν χημειοθεραπεία αυξάνεται η επιβίωση

    Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

    Τι να κάνετε σε εξαγγείωση των χημειοθεραπευτικών φαρμάκων

    Μην κάνετε προεγχειρητική χημειοθεραπεία για τις ηπατικές μεταστάσεις

    Ανορεξία και καχεξία στον καρκίνο

    Η θεραπεία του καρκίνου στα παιδιά πρέπει να είναι εξατομικευμένη

    Αρχές χημειοθεραπείας του καρκίνου

    Δερματικές αντιδράσεις σε στοχευμένες θεραπείες

    Διαταραχές γεύσης στη θεραπεία του καρκίνου

    Διατροφή σε στοματίτιδα

    Επανένταξη ενός καρκινοπαθούς στην κοινωνία

    Εξατομικευμένες θεραπείες για τους καρκινοπαθείς

    Πνευμονική ίνωση από την μπλεομυκίνη

    Ανταπόκριση στη χημειοθεραπεία

    Το πέρασμα στην εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου

    Οι καρκινοπαθείς πρέπει να διεκδικούν τα δικαιώματά τους

    Παράγοντες που καθορίζουν τη θεραπευτική απόφαση στην ογκολογία

    Νεφροτοξικότητα από τη χημειοθεραπεία

    Πειράματα σε καρκινοπαθείς, σκοπιμότητες, οικονομικά κίνητρα και αποτελέσματα

    Η θεραπεία του καρκίνου στα παιδιά πρέπει να είναι εξατομικευμένη

    Είναι απαραίτητο το Oncotype DX στον καρκίνο μαστού;

    Ο καρκίνος δε θεραπεύεται με χημειοθεραπείες

    Μαζική επίθεση των Ιατρικών Συλλόγων Ελλάδας κατά των ιατρών που εφαρμόζουν φυσικές θεραπείες

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Οι ιατρικές χρήσεις της πρόπολης Οι ιατρικές χρήσεις της πρόπολης

    Όλα τα οφέλη που έχει η πρόπολη στην υγεία

     

    Τι είναι η πρόπολη

    Η πρόπολη είναι μια ρητινώδης ουσία που μαζεύουν οι μέλισσες από τα μπουμπούκια και τους τρυφερούς βλαστούς των φυτών.

    Τα φυτά χρησιμοποιούν την πρόπολη για να προστατεύονται από τα έντομα και την ακτινοβολία.

    Η πρόπολη διαφέρει σε χρώμα και ιδιότητες ανάλογα με τα φυτά που προσεγγίζουν οι μέλισσες.

    Γιατί χρησιμοποιούν οι μέλισσες την πρόπολη στην κυψέλη:

    Προστασία από την ακτινοβολία

    Μόνωση

    Θεραπευτικά σαν φάρμακο

    Οι τύποι της πρόπολης

    Ευρωπαϊκή, Νότιας Αμερικής, Βόρειας Αμερικής κ.ά, ανάλογα με τη γεωγραφική προέλευση

    Βουνού, πεδιάδας, ερήμου κ.ά ανάλογα με το υψόμετρο

    Κόκκινη, πράσινη κ.ά ανάλογα με το χρώμα

    Το σημείο τήξης της πρόπολης είναι 65-100 o C. Είναι αδιάλυτη στο νερό και εν μέρει διαλυτή στην αλκοόλη, γι΄αυτό και κατασκευάζονται αλκοολικά διαλύματα πρόπολης.

    Τα δραστικά συστατικά της πρόπολης

    55% ρητινώδεις και βαλσαμικές ουσίες

    7,5-35% κερί

    10% πτητικά έλαια

    5% γύρη

    5% λιπαρά οξέα

    4.40-19% απόβλητα

    Τερπένια

    Ταννίνες

    Φλαβονοειδή

    Αλειφατικά οξέα

    Βιταμίνες

    Μεταλλικά στοιχεία

    propolis 4

    Οι ιατρικές χρήσεις της πρόπολης

    -Είναι χρήσιμη στην επούλωση πληγών. Χρησιμοποιήστε το αλκοολικό διάλυμα, όπως το ιώδιο στην πληγή, σε κοψίματα, χτυπήματα και άλλες πληγές. Η πρόπολη θα σταματήσει την αιμορραγία και θα βοηθήσει στην γρήγορη επούλωση.

    -Έχει ισχυρή αντικαρκινική δράση. Ενεργοποιεί τα μακροφάγα και αναστέλλει την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάτων. Είναι κατάλληλη για ορμονοεξαρτώμενους καρκίνους, όπως ο καρκίνος μαστού και ο καρκίνος του προστάτη, λόγω της υψηλής συγκέντρωσης φλαβονοειδών που έχει. Είναι κατάλληλη και για πολλά άλλα είδη καρκίνων. Η πράσινη πρόπολη περιέχει και artepilin C που έχει ισχυρή αντικαρκινική δράση.

    -Έχει αντιλευχαιμική δράση. Για τη λευχαιμία είναι κατάλληλη η πράσινη και κόκκινη πρόπολη.

    -Είναι θεραπευτική για τις αλλεργίες. Η κόκκινη και η πράσινη πρόπολη δεν περιέχουν την ουσία prenyl caffeate που προκαλεί αλλεργία στο 3% του πληθυσμού. Έχει αντιισταμινική δράση.

    -Είναι αντιοξειδωτική.

    -Προάγει την υγεία της στοματικής κοιλότητας. Υπάρχουν οδοντόκρεμες και στοματικά διαλύματα με πρόπολη.

    -Έχει αντιαιμορραγική δράση. Το κερί που περιέχει δουλεύει σα μεμβράνη που δεν αφήνει το αίμα να βγει.

    -Δίνει ενέργεια, αναζωογονεί και τονώνει.

    -Έχει αντιϊκή δράση. Εξουδετερώνει τον ιό του έρπητα. Λαμβάνεται συστηματικά και εφαρμόζεται τοπικά. Βοηθά στη γρίπη προληπτικά και θεραπευτικά.

    -Έχει ισχυρή αντιβιοτική δράση. Με την πρόπολη δεν δημιουργούνται ανθεκτικά στελέχει και παράλληλα τονώνεται και το ανοσοποιητικό σύστημα για να εξουδετερώσει τα μικρόβια. Επίσης, δεν καταστρέφει τη φιλική χλωρίδα του εντέρου.

    -Έχει ισχυρή δράση απέναντι σε μικρόβια, ιού, μύκητες, βακτηρίδια, μυκοβακτηρίδια, παράσιτα, τριχομονάδες κ.ά. Προστατεύει από τη φυματίωση. Το πλύσιμο σε χλιαρό νερό με πρόπλη εξαφανίζει τους μύκητες. Για τις τριχομονάδες υπάρχει σε κολπικά υπόθετα. Σε ωτίτιδες δρα προληπτικά και θεραπευτικά.

    -Είναι αποτοξινωτική. Ενεργοποιεί τους μηχανισμούς αποτοξίνωσης.

    -Είναι κατάλληλη για προβλήματα του αναπνευστικού συστήματος.

    -Έχει ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση. Η πρόπολη έχει διπλάσια δραστικότητα από την ασπιρίνη και τα μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη. Σε πονόδοντο βάλτε στο σημείο πόνου 20 σταγόνες κόκκινη ή πράσινη πρόπολη και θα ανακουφιστείτε, αμέσως.

    -Έχει ισχυρή αγχολυτική δράση. Μειώνει τα σωματικά συμπτώματα άγχους, όπως οι σπασμοί, η πίεση, η νευρικότητα κ.ά.

    -Έχει αναγεννητική δράση. Βοηθά στην αναγέννηση του επιθηλίου και του ενδοθηλίου.

    -Έχει στυπτική δράση. Χρησιμοποιείται εξωτερικά και είναι συστατικό πολλών καλλυντικών. Καθαρίζει και μαλακώνει το δέρμα.

    -Δρα θεραπευτικά στο ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού. Δρα κατά του Helicobacter Pylori και ταυτόχρονα προστατεύει από την οξύτητα του στομάχου.

    -Δρα θεραπευτικά στις παθήσεις του γαστρεντερικού συστήματος. Είναι θεραπευτική σε διάρροια, γαστρίτιδα, γαστροδωδεκαδακτυλικά έλκη, χρόνια κολίτιδα και βοηθάει στην πέψη.

    -Βοηθάει στις απεξαρτήσεις. Μειώνει την επιθυμία για κάπνισμα και αλκοόλ.

    -Μειώνει την πίεση του αίματος. Έχει αντιυπερτασική δράση.

    -Είναι θεραπευτική για το γλαύκωμα. Μειώνει την πίεση του ματιού.

    -Χρησιμοποιείται σε ευρυαγγείες. Μειώνει τη διαπερατότητα των τριχοειδών.

    -Έχει ακτινοπροστατευτική δράση. Πρέπει να τη λαμβάνουν προληπτικά οι πιλότοι, οι ακτινοδιαγνώστες, οι ακτινοθεραπευτές και όσοι λαμβάνουν ακτινοβολία από διαγνωστικές εξετάσεις.

    -Έχει ανοσορρυθμιστική δράση. Αυξάνει την αντίσταση στις μολυσματικές ασθένειες και δρα θεραευτικά σε αυτοάνοσα νοσήματα.

    -Είναι κατάλληλη για την υγεία του δέρματος και για πολλές δερματικές παθήσεις. Χρησιμοποιείται σε έκζεμα, πυοδερματίτιδα, δερματίτιδα από ακτινοβολία, αλωπεκία, τριχόπτωση. Προάγει τη δημιουργία του κολλαγόνου και της ελαστίνης.

    -Έχει δράση τοπικού αναισθητικού. Αν σας τσιμπήσουν έντομα ή μέλισσες ανακουφίζει αμέσως σε τοπική χρήση.

    -Μειώνει τη χοληστερόλη στο αίμα.

    -Έχει πολλά μεταλλικά στοιχεία.

    Όλοι πρέπει να έχουν την αγαπημένη τους πρόπολη στο σπίτι. Απαιτείται συστηματική προληπτική χρήση 6 μήνες λήψη κι 1 μήνας διακοπή.

    Συνδυάστε την πρόπολη με ρόφημα τίλιου ή χαμομηλιού με μέλι και γύρη, σαν πρωινό ρόφημα.

    Η πρόπολη πρέπει να διατηρείται σε σκοτεινό και δροσερό μέρος.

    Η καλύτερη πρόπολη για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε την καλύτερη πρόπολη για την υγεία σας

    propolis 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Τι να κάνετε αν έχετε πόνο στα δόντια

    Στοματικό διάλυμα με πράσινη πρόπολη

    Μπισκοτάκια πρόπολης

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πρόπολη

    Μελισσοθεραπεία για καλή υγεία

    Τα οφέλη από την κόκκινη πρόπολη στην υγεία

    Οι αντικαρκινικές ιδιότητες της πρόπολης

    Τσάι για τη στοματίτιδα

    Θεραπεία για τις μυκητιάσεις νυχιών

    Οι εναλλακτικές θεραπείες στο άσθμα

    Τραχηλίτιδα

    Στοματίτιδα

    Στοματικό διάλυμα για την στοματίτιδα

    Στοματική υγιεινή εγκύων

    Φτιάξτε μόνοι σας βάμμα εχινάκειας

    Προστατίτιδα από ουρεόπλασμα

    Πρόπολη

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα

    Έχετε κρύωμα και γρίπη;

    Κόπωση και φυτά

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κολχικό Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κολχικό

    Τα οφέλη στην υγεία από το κολχικό

     

    Το κολχικό ή κολχικό το φθινοπωρινό ή Colchicum autumnale L. ή κολχικό το τροόδιο ή Colchicum troodi ή κρόκος ο φθινοπωρινός ή κρόκος ο τροόδιος ανήκει στην οικογένεια των Λιλιίδων ή Λειριίδων.

    Ονομάζεται και αγριόκρινος ή χιονίστρα ή σπασόχορτο.

    Υπάρχει και το Colchicum pusillum Sieber.

    Είναι βολβώδη φυτά. Ανθίζουν από το Σεπτέμβριο μέχρι το Νοέμβριο. Τα άνθη τους είναι ρόδινα του πρώτου (Colchicum autumnale) και άσπρα του δεύτερου (Colchicum troodi), είναι μικρά χωνάκια σε μικρό μίσχο με 6 πέταλα. Τα φύλλα τους είναι μακρόστενα, σαρκώδη, πράσινα, γυαλιστερά και σχηματίζουν ροζέτα που αγκαλιάζει τον καρπό, που είναι κάψα με πολυάριθμους σπόρους.

    Τα άνθη είναι πολύ όμορφα, πολύ μεγάλα και πολύ ρόδινα. Το λουλούδι έχει και αρσενικά αναπαραγωγικά όργανα (6 στήμονες) και θηλυκά (3 ύπερους).

    Το συναντάμε σε βραχώδεις τοποθεσίες χαμηλού υψομέτρου.

    colchiko 1

    Χρήσιμα μέρη κολχικού

    Χρήσιμα μέρη είναι οι δηλητηριώδεις σπόροι του, οι ρίζες τα άνθη και οι βολβοί του.

    Δραστικές ουσίες κολχικού

    Περιέχει αλκαλοειδή, όπως η κολχικίνη, λιπαρές ουσίες, που αποτελούνται από γλυκερίδια ελαϊκού οξέος, άμυλο, γκόμμα, γαλλικό οξύ, ινουλίνη, ρητίνη, σάκχαρα και δεψικές ουσίες. Τα μικρότερα σπέρματα περιέχουν μεγαλύτερη ποσότητα κολχικίνης, φλαβονικές ουσίες και αλκαλοειδή. 'Εχει ισχυρή αντικαρκινική και αναλγητική δράση και χρησιμοποιείται και στην οδοντιατρική.

    Ιδιότητες κι ενδείξεις κολχικού

    Το κολχικό σε μικρές ποσότητες είναι κατάλληλο για την ουρική αρθρίτιδα, για το άσθμα, για την κατακράτηση υγρών και για τα προβλήματα των νεφρών.

    Είναι ένα πικρό, παυσίπονο και αντιφλεγμονώδες χόρτο.

    Είναι κατάλληλο για τη φλεβίτιδα.

    Είναι κατάλληλο για τη θεραπεία του καρκίνου του δέρματος.

    Σε μικρές δόσεις χρησιμοποιείται και στην οδοντιατρική.

    Ποσότητα 3 γραμμάρια είναι θανατηφόρα. Σε 3 ώρες εμφανίζεται κάψιμο στο στόμα και στο λαιμό, πυρετός, κοιλόπονος, έμετος, διάρροια και νεφρική ανεπάρκεια. Σε 72 ώρες, περίπου, εμφανίζεται πολλαπλή ανεπάρκεια, με υπογλυκαιμικό σοκ, λόγω της μεγάλης απώλειας νερού από τα κατεστραμμένα αγγεία και το πεπτικό σύστημα, λευκοπενία και αναιμία, από βλάβη του μυελού των οστών, μυϊκή αδυναμία και αναπνευστική ανεπάρκεια. Η θεραπεία είναι υποστηρικτική και η ανάρρωση ξεκινά σε 8 ημέρες και η πρόγνωση είναι κακή σε όσους έχουν προβλήματα με τα νεφρά και το ήπαρ. Δεν πρέπει να καταναλώνονται πάνω από 0,8 γραμμάρια σπόροι ανά ημέρα.

    Το εκχύλισμα των σπόρων έχει κυτταροστατικές ιδιότητες και χρησιμοποιείται στις λευχαιμίες και στον καρκίνο.

    Είναι κατάλληλο γι την ουραιμία, την ιλαρά, τη γρίπη, την ευλογιά, την ανεμοβλογιά, την ηπατίτιδα, το πολύμορφο ερύθημα και άλλες παθήσεις από ιούς.

    colchiko 2

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κολχικό

    Βάμμα σπόρων

    Βάζετε 10 γραμμάρια σπόρους σε 100 γραμμάρια οινόπνευμα καθαρό και τα αφήνετε να χωνευτούν για 10 ημέρες και σουρώνετε. Το χρησιμοποιείτε για εντριβές σε ρευματικά, αρθριτικά, ποδάγρα και νευραλγίες. Εσωτερικά για θεραπευτικούς σκοπούς βάζετε 3 σταγόνες σε ένα ποτήρι νερό, τρεις φορές την ημέρα. Σε τετραπλάσια δόση χρησιμοποιείται σε ρευματισμούς και πόνους στομάχου.

    Βολβοί

    Λιώνετε τους βολβούς να γίνουν πολτός, προσθέτετε γάλα και τους τοποθετείτε ως κατάπλασμα σε ρευματικούς πόνους.

    Τα καλύτερα βότανα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα βότανα για την υγεία σας

    colchiko 3

    www.emedi.gr