Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2013 23:24

Τι είναι τα ηωσινόφιλα;

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφοι)

Πότε ελαττώνονται και πότε αυξάνονται  τα ηωσινόφιλα αίματος;

 

Αξιολόγηση της γενικής αίματος.

Τα ηωσινόφιλα κοκκιοκύτταρα είναι μια κατηγορία πολυμορφοπύρηνων λευκών αιμοσφαιρίων, συστατικά του ανοσοποιητικού συστήματος, τα οποία είναι υπεύθυνα για την καταπολέμηση πολυκύτταρων παράσιτων και ορισμένων λοιμώξεων στα σπονδυλωτά. Όπως και τα μαστοκύτταρα, ελέγχουν μηχανισμούς που σχετίζονται με τις αλλεργίες και το άσθμα. Είναι κοκκιοκύτταρα που αναπτύσσονται κατά την διάρκεια της αιμοποίησης στον μυελό των οστών, πριν μετοικήσουν στο αίμα.

Τα ηωσινόφιλα φυσιολογικά είναι το 2-4% των λευκών αιμοσφαιρίων και πρέπει να είναι λιγότερα από 0,4/nl.

Ελάττωση των ηωσινόφιλων παρατηρείται στις εξής καταστάσεις:

-Τύφος

-Ιλαρά

-Σύνδρομο Cushing

-Θεραπεία με κορτικοειδή

Αύξηση των ηωσινόφιλων παρατηρείται στις εξής καταστάσεις:

-Αλλεργικές παθήσεις, όπως άσθμα, νευροδερματίτιδα, αλλεργική ρινίτιδα.

-Παρασιτώσεις

-Ηωσινοφιλική πνευμονική διήθηση

-Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα και κυστίτιδα

-Οστρακιά

-Λοίμωξη σε αποδρομή

-Κολλαγονώσεις

-Οξεία σαρκοείδωση

-Νόσος του Addison

-Κακοήθειες

-Χρόνια Μυελογενής Λευχαιμία

-Νόσος του Hodgkin

-Ινοελαστική ενδοκαρδίτιδα

Διαβάστε για την ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Διαβάστηκε 27223 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 26 Αυγούστου 2018 08:14
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το φαινόμενο του Raynaud Χρήσιμες πληροφορίες για το φαινόμενο του Raynaud

    Φαινόμενο του Raynaud

    Φαινόμενο του Raynaud είναι αγγειοσυσπαστική διαταραχή που εκδηλώνεται αμφοτερόπλευρα με περιοδικά επεισόδια έντονης ωχρότητας και μετά κυάνωσης των δακτύλων των χεριών (σπανίως των ποδιών) μετά από έκθεση στο κρύο.

    Με τη θερμότητα προκαλείται αγγειοδιαστολή και έντονη ερυθρότητα που ακολουθείται από οίδημα, αίσθημα σφύξεων και παραισθήσεις. Υποχωρεί με τη θερμότητα. Μπορεί να προκληθεί από συναισθηματική ένταση. Οι αντίχειρες, σπανίως, προσβάλλονται. Στο 13% των περιπτώσεων μπορεί να ατροφήσουν οι θηλές των δαχτύλων, και να εμφανισθούν ισχαιμικά έλκη στις άκρες των δακτύλων.

    50% ιδιοπαθής ή πρωτοπαθής νόσος του Raynaud, 50% δευτεροπαθής (φαινόμενο Raynaud)

    • Νόσος - προοδευτική, συμμετρική. Προσβάλλει τα δάxτυλα των χεριών, σπανίως των ποδιών. Η αναλογία γυναικών/ανδρών είναι 4:1. Ηλικίες μεταξύ 15-45. Με την πάροδο του χρόνου ο αγγειοσπασμός είναι συχνότερος και πιο έντονος. Δεν εμφανίζεται γάγγραινα, σπανίως, έλκη. Εφ' όσον δεν υπάρχει υποκείμενη νόσος η  διάγνωση τίθεται μόνο μετά από δύο χρόνια. Μπορεί να συνοδεύεται από σπασμό των στεφανιαίων αγγείων ή πρωτοπαθή πνευμονική υπέρταση. Στις αρτηρίες των δακτύλων δεν διαπιστώνονται βλάβες ιστολογικώς 
    • Το φαινόμενο - μπορεί να είναι ετερόπλευρο, ασύμμετρο, μπορεί να προσβάλλονται μόνο ένα ή δύο δάχτυλα. Συνήθως, με την πάροδο του χρόνου διαπιστώνονται συνυπάρχουσες υποκείμενες παθήσεις. Συνήθως, έχει χειρότερη πρόγνωση και μεγαλύτερη από ό,τι η πρωτοπαθής νόσος

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς, Μυοσκελετικό, Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Πάνω από 40 χρόνων

    Επικρατέστερο φύλο:

    • Γυναίκες > άνδρες (4:1 στην πρωτοπαθή νόσο)
    • Άνδρες = γυναίκες (δευτεροπαθής)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    • Με την έκθεση στο κρύο οι άκρες των δακτύλων παίρνουν χρώμα λευκό/ωχρό, μετά κυανό, ενώ με τη θερμότητα ερυθρό και με πόνο 
    • Οι ράγες των δακτύλων εμφανίζουν εξελκώσεις, ενώ σε βαρεία μακροχρόνια περιστατικά (10-13% των περιπτώσεων) καταλήγουν σε αυτόματους ακρωτηριασμούς 
    • Στην πρωτοπαθή νόσο η φυσική εξέταση είναι χωρίς παθολογικά ευρήματα, στη δευτεροπαθή μπορεί να διαπιστωθεί υποκείμενο αγγειακό ή αυτοάνοσο νόσημα

    ΑΙΤΙΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    Στην πρωτοπαθή μορφή μπορεί να ενέχεται ιδιοσυγκρασιακή ευαισθησία των αγγείων των δακτύλων στους β-αδρενεργικούς υποδοχείς. Στο δευτεροπαθές Raynaud μπορεί να ενέγχονται οι υποδοχείς της σεροτονίνης (5-HT2). Διαταραχές των αιμοπεταλίων και της γλοιότητας του αίματος μπορεί, επίσης, να ευθύνονται

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    • Κάπνισμα 
    • Προϋπάρχουσα αυτοάνοση νόσος ή νόσος του συνδετικού ιστού

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Αποφρακτική θρομβαγγειΐτιδα (Νόσος Buerger) στους άνδρες, προσβάλλει τα κάτω άκρα, μόνο σε ποσοστό μικρότερο του 5% υπάρχει προσβολή των άνω άκρων, 90% εμφανίζουν Raynaud το οποίο συσχετίζεται με το κάπνισμα 
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Προϊούσα συστηματική σκλήρυνση (σκληρόδερμα) - 90% εμφανίζουν Raynaud, το Raynaud μπορεί να προηγείται άλλων συμπτωμάτων κατά πολλά χρόνια
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα 
    • Σύνδρομο θωρακικής εξόδου 
    • Σύνδρομο CREST (ασβέστωση δέρματος, φαινόμενο Raynaud, δυσκινησία οισοφάγου, σκληροδακτυλία και τηλεαγγειεκτασία)
    • Κρυοσφαιριναιμίες 
    • Μακροσφαιριναιμία του Waldenstrom
    • Ακροκυάνωση
    • Πολυκυτταραιμία
    • Επαγγελματικά τραύματα (ιδιαίτερα από κρουστικά εργαλεία)
    • Φάρμακα (β-αναστολείς, κλονιδίνη, εργοταμίνη, μεθυσεργίδη, αμφεταμίνες, βρωμοκρυπτίνη, μπλεομυκίνη, βινβλαστίνη, σισπλατίνη, κυκλοσπορίνη)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Εξετάσεις για υποκείμενες παθήσεις (γενική αίματος, ΤΚΕ, RF, ANA, ανοσοηλεκτροφόρηση, έλεγχος κινητικότητας οισοφάγου)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Τα ιστολογικά ευρήματα των βιοψιών δέρματος έχουν μικρή συσχέτιση με την κλινική εικόνα. Μπορεί να διαπιστωθεί οίδημα, νεκρωτική ή μη νεκρωτική αγγειΐτιδα 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Δοκιμασία κρύου ώστε να αναδειχθούν οι χαρακτηριστικές αλλαγές του χρώματος στα χέρια
    • Τριχοειδοσκόπηση των παρωνυχίδων για να διαπιστωθούν διεύρυνση, ανώμαλη πορεία των τριχοειδών του συνδετικού ιστού

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να αναδείξει οστεολύσεις των άπω αποφύσεων των φαλαγγών, ρίκνωση και ασβέστωση των μαλακών ιστών 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ως επί το πλείστον η διάγνωση στηρίζεται στο ιστορικό και στην δοκιμασία του κρύου

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Η αντιμετώπιση του ασθενούς σε επίπεδο εξωτερικού ιατρείου, συνήθως, αρκεί

    027020bd 96e8 46b4 912b d19668ea130e16207266908178

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ζεστό ντύσιμο, γάντια, αποφυγή κρύου
    • Αποφυγή καπνίσματος
    • Αποφυγή β-blockers, αμφεταμινών, εργοταμίνης, αλκαλοειδών, σουματριπτάνης 
    • Ειδικές τεχνικές με τις οποίες οι ασθενείς μαθαίνουν να αυξάνουν την θερμοκρασία των χεριών τους 
    • Προστατευτικά δακτύλων τα οποία μπαίνουν πάνω από τις εξελκώσεις 
    • Η βοήθεια την οποία προσφέρει η αυχενική συμπαθεκτομή είναι παροδική - τα συμπτώματα επανέρχονται σε 1-2 χρόνια

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Αποφυγή κάθε δραστηριότητας η οποία συνεπάγεται έκθεση στο κρύο

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Υπογραμμίζεται η διακοπή του καπνίσματος. Αποφυγή επιβαρυντικών παραγόντων (τραυματισμός, κλυδωνισμοί, κρύο, κλπ.)

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Νιφεδιπίνη 30-90 mg την ημέρα (εμείνετε στη μορφή βραδείας αποδέσεμυσης). (Μπορεί να είναι απαραίτητη μόνο τον χειμώνα). Ποσοστό μέχρι και 75% παρουσιάζει βελτίωση
    • Η υποχώρηση των συμπτωμάτων δεν συσχετίζονται με αντικειμενικές ενδείξεις βελτίωσης 

    Αντενδείξεις: Αλλεργία στο φάρμακο, εγκυμοσύνη, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 

    Προφυλάξεις: Μπορεί να προκληθεί κεφαλαλγία, ζάλη, φωτοφοβία, υπόταση 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Αυξάνει τα επίπεδα της διγοξίνης στον ορό - όταν προστεθεί στην θεραπεία η νιφεδιπίνη θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά τα επίπεδα της διγοξίνης
    • Η σιμετιδίνη αυξάνει τα επίπεδα της νιφεδιπίνης - ίσως απαιτηθεί προσαρμογή της δόσης 
    • Σε ασθενείς που παίρνουν κουμαρινίκα μπορεί να αυξήσει τον χρόνο προθρομβίνης 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Η διλτιαζέμη, η βεραπαμίλη, η ρεζερπίνη, η μεθυλντόπα, η πραζοσίνη έχουν την ίδια αποτελεσματικότητα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Αντιμετώπιση των εξελκώσεων στις άκρες των δακτύλων, καθώς επίσης και άμεση αντιμετώπιση των λοιμώξεων 
    • Παρακολουθούμε συνεχώς για σημεία ή συμπτώματα που υποδηλώνουν συνυπάρχουσα νόσο, γιατί το φαινόμενο Raynaud μπορεί να προηγείται κατά μέσο όρο 11 χρόνια περίπου της εκδήλωσης τέτοιου είδους παθήσεων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή τραυματισμού των άκρων των δακτύλων 
    • Αποφυγή της έκθεσης στο κρύο 
    • Διακοπή καπνίσματος

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Γάγγραινα, αυτόματος ακρωτηριασμός των άκρων των δαχτύλων 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Μακροχρόνια πορεία με υποτροπιάζουσα ισχαιμικά επεισόδια και εξελκώσεις
    • Στις περιπτώσεις του δευτεροπαθούς φαινομένου, μπορεί τελικά να εκδηλωθούν τα συμπτώματα της υποκείμενης νόσου

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Λύκος
    • Ρευματοειδή αρθρίτιδα
    • Σκληρόδερμα 
    • Πολυμυοσίτιδα 
    • Σύνδρομο Sjogren
    • Αποφρακτική αγγειακή νόσος
    • Κρυοσφαιριναιμία
    • Χρήση κρουστικών εργαλείων 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Στα παιδιά συσχετίζεται με συστηματικό ερυθηματώδη λύκο και σκληρόδερμα

    Γηριατρικό: Η εμφάνιση του Raynaud μετά την ηλικία των 40 χρόνων σχεδόν πάντα υποδηλώνει την ύπαρξη υποκείμενης νόσου

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    6 Figure1 1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης

    Τα πεπτίδια για το σύνδρομο Raynaud

    Η θεραπεία του καρκίνου με πεπτίδια

    Τα τριπεπτίδια είναι το μέλλον

    Μοριακή διατροφή

    Τα πεπτίδια για την αθηροσκλήρωση

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Υγρά πεπτίδια

    Τα πεπτίδια στη θεραπεία του καρκίνου

    Θεραπεία ασθενειών με ζωικής προέλευσης προϊόντα

    Πεπτίδια για ανάρρωση από καρδιακή προσβολή και εγκεφαλικό

    Φαινόμενο Raynaud

    Ανταγωνιστές ασβεστίου

    Βιοανάδραση

    Νόσοι του συνδετικού ιστού

    Gingko biloba

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μία χρόνια συστηματική, φλεγμονώδης νόσος, άγνωστης αιτιολογίας, που προσβάλλει καθ' υπεροχής τις αρθρώσεις. Η αρθρική φλεγμονή μπορεί να παρουσιάσει ύφεση, αλλά αν συνεχιστεί, συνήθως, καταλήγει σε καταστροφή της αρθρώσεως και αναπηρία.

    Συγκεκριμένες εξωαρθρικές εκδηλώσεις είναι χαρακτηριστικές, συμπεριλαμβανομένων των ρευματοειδών οζιδίων, αρτηρίτιδας, νευροπάθειας, σκληρίτιδας, περικαρδίτιδας και σπληνομεγαλίας.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό, Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσοποιητικό, Πνευμονικό, Καρδιαγγειακό, Νευρικό

    Γενετική: Η οροθετική ρευματοειδής αρθρίτιδα αθροίζεται στις οικογένειες. Οι γενετικοί παράγοντες, ενάντια στις αλληλεπιδράσεις τους με περιβαλλοντικούς επιταχυντές δεν είναι ξεκάθαροι. Το HLA-DR4 εμφανίζεται στο 70% των Καυκασίων οροθετικών ασθενών σε σύγκριση με το 25% των μαρτύρων. Αυξημένος σχετικός κίνδυνος των 4-5 φορών για το DR4-θετικό άτομο, αν και μόνο μια μειονότητα επηρεάζεται.

    Επικρατέστερη ηλικία: 3η με 6η δεκαετία

    Επικρατέστερο φύλο: 

    • Γυναίκες > Άνδρες (ολική επίπτωση και επιπολασμός των αρθρικών εκδηλώσεων)
    • Άνδρες > Γυναίκες (εκδηλώνουν περισσότερο συστηματική νόσο)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Πρωινή δυσκαμψία
    • Οίδημα αρθρώσεων
    • Πόνος σε παθητική κίνηση
    • Θερμότητα στην άρθρωση 
    • Τυπική αρθρική παραμόρφωση 
    • Κόπωση 
    • Κατάθλιψη 
    • Κακουχία
    • Ανορεξία 
    • Ρευματοειδή οζίδια
    • Λεμφαδενοπάθεια 
    • Σπληνομεγαλία 
    • Οφθαλμική προσβολή
    • Νευροπάθειες από παγίδευση νεύρων (στις οστικές αλλοιώσεις ή στο οίδημα)

    ΑΙΤΙΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Αρθριτογενή ερεθίσματα ενεργοποιούν και το χυμικό και το κυτταρικό ανοσολογικό σύστημα σε ευπαθείς δείκτες. Αντισώματα (IgG, IgM, IgA αντιανοσοσφαιρίνες) που παράγονται από Β κύτταρα και πλασματτοκύτταρα είναι σε συμπλέγματα και καθηλώνουν το συμπλήρωμα, καταλήγοντας σε μια φλεγμονώδη διαδικασία. Διήθηση από λεμφοκύτταρα, κυρίως. βοηθητικά CD4 κύτταρα. Λοιμώδης αιτιολογία δεν έχει αποδειχθεί

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • HLA-DR4
    • Οικογενειακό ιστορικό
    • Γυναίκες φύλο, ηλικίας 20-50 χρόνων

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Σύνδρομο Sjogren
    • Σαρκοείδωση
    • Πολυμυοσίτιδα
    • Διαβρωτική οστεοαρθρίτιδα
    • Οροαρνητική πολυαρθρίτιδα
    • Αγγειΐτιδα
    • Ουρική αρθρίτιδα
    • Ψευδοουρική αρθρίτιδα
    • Φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου
    • Αντιδράσεις υπερευαισθησίας
    • Σύνδρομο Reiter
    • Σύνδρομο Αδαμαντιάδη
    • Ψωριασική αρθρίτιδα
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Νόσος του Lyme
    • Σκληρόδερμα
    • Χρόνια λοίμωξη 
    • Αποφρακτική κακοήθεια 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αιματοκρίτης - ήπια αναιμία είναι συνήθης
    • Ταχύτητα καθιζήσεως (ΤΚΕ) - συνήθως αυξημένη, βοηθητικός προσδιορισμός στην παρακολούθηση της ενεργότητας της νόσου
    • Ρευματοειδής παράγοντας - τίτλος > 1:80 ανιχνεύσιμος σε 70-80% των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα
    • ΑΝΑ - παρόν στο 20-30%
    • Συμπλήρωμα (CH50), C3, C4 - φυσιολογικό ή αυξημένο, πολύ χρησιμότερο να διακρίνονται άτομα με πρώιμη ρευματοειδή αρθρίτιδα από αυτούς με πρώιμο λύκο, στους οποίους τα επίπεδα είναι μειωμένα 
    • Άλλα: ηλεκτρολύτες, κρεατινίνη, ηπατική λειτουργία
    • Αρθριτικό υγρό
    1. Κιτρινωπό - λευκό, θολό, χαμηλής γλοιότητας 
    2. Ο "θρόμβος βλεννίνης" είναι χαλαρός ή εύθραστος λόγω της εκφύλισης του υαλουρονικού οξέος από λυσοσωμικά ένζυμα
    3. Λευκά αιμοσφαίρια αρθρικού υγρού, αυξημένα (3500-50000)
    4. Αρθρικό CH50 είναι χαμηλότερο από αυτό του ορού
    5. Πρωτεΐνη αρθρικού υγρού - περίπου 4,2 g/dL (42 g/L)
    6. Διαφορά γλυκόζης ορού - άρθρωσης ≥ 30 mg/dL (≥ 1,67 mmol/L)

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλουν τα ευρήματα: Προηγούμενη θεραπεία με ανοσοκατασταλτικά μπορεί να δείξει φυσιολογικά αποτελέσματα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Διήθηση του αρθρικού υγρού από λεμφοκύτταρα, πλασματοκύτταρα και μακροφάγα 
    • Υπερτροφία και υπερπλασία κυττάρων αρθρικού υμένα
    • Τοπική παραγωγή IgG με χαρακτήρα ρευματοειδή παράγοντα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Καμία, η βιοψία των οζιδίων δεν ενδείκνυνται στη διάγνωση 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Οι ακτινογραφίες σπάνια χρειάζονται στη διάγνωση, αλλά είναι χρήσιμες στην παρακολούθηση της εξέλιξης της νόσου 
    • Αρθρογραφία - για να καθοριστούν οι αρθρικές ανωμαλίες ή ο τραυματισμός σε μία υποστηρικτική δομή 
    • Σπινθηρογράφημα οστών - αν έχετε υποψία για άσηπτη νέκρωση (καλύτερα να μη γίνεται) 
    • Αξονική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία - χρήσιμα σε ειδικές περιπτώσεις όπως συμπτώματα από την αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    4 από 7 πρέπει να είναι παρόντα. Τα κριτήρια 1 ως 4 πρέπει να είναι παρόντα για τουλάχιστον 6 εβδομάδες:

    • Πρωινή δυσκαμψία > 1 ώρας διάρκεια
    • Αρθρίτιδα τουλάχιστον σε 3 ομάδες αρθρώσεων με οίδημα μαλακού ιστού ή υγρό 
    • Αρθρίτιδα που προσβάλλει τουλάχιστον μια από τις ακόλουθες ομάδες αρθρώσεων: κεντρικές ενδοφαλαγγικές, μετακαρπιοφαλαγγικές ή καρποί
    • Οίδημα συμμετρικών αρθρώσεων 
    • Υποδόρια οζίδια 
    • Θετική δοκιμασία ρευματοειδή παράγοντα
    • Ακτινογραφικές αλλοιώσεις σύμφωνες με το ρευματοειδή παράγοντα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής εκτός από επιλεγμένα επείγοντα περιστατικά ή ορθοπεδικές διεργασίες 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Έμφαση στην άσκηση και την κινητικότητα, γενική φροντίδα υγιεινής 
    • Ειδική έμφαση πρέπει να δίνεται στα εξής: μείωση του στρες στις αρθρώσεις, φυσιοθεραπεία και εργασιοθεραπεία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Ενθαρρύνετε πλήρη δραστηριότητα, αλλά αποφύγετε τις βαριές δουλειές και την έντονη άσκηση κατά τη διάρκεια των ενεργών φάσεων, λόγω του κινδύνου της επίτασης της φλεγμονής της άρθρωσης 
    • Υδροθεραπεία ή ασκήσεις στο νερό είναι αποτελεσματικά και ανακουφιστικά 

     14

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Υπάρχει αμφισβήτηση σχετικά με την "πυραμίδα της θεραπείας" (που ξεκινάει με τα αντιφλεγμονώδη και προχωράει σε φάρμακα τροποποιητικά της νόσου) και σχετικά με τη χρήση θεραπευτικών συνδυασμών 

    • Πρώιμη νόσος ή οξεία/χρόνια φλεγμονή: ασπιρίνη ή άλλο ΜΣΑΦ
    • Σοβαρή νόσος ή σαν ενδιάμεσα φάρμακα ύφεσης - έξαρσης: κορτικοστεροειδή (5-15 mg πρεδνιζόνης ή ισοδυνάμου κάθε μέρα). Για μικρής διάρκειας χρήσιμη μόνο
    • Εμμένουσα ενεργότητα νόσου (χρόνια αρθροθυλακίτιδα) - παράγοντες ύφεσης - έξαρσης:
    1. Αθελονοσιακά: υδροξυχλωροκίνη 400 mg κάθε ημέρα για 2-3 μήνες, μετά 200 mg την ημέρα, συνήθως δοκιμασία 6 μηνών για να φανούν τα πρώτα αποτελέσματα
    2. Χρυσός: δισκία από του στόματος 6-10 mg/ημέρα, επανεξέταση μετά από 4-6 μήνες ή 1 gr συνολική δόση. Ενέσιμος χρυσός δίνεται εβδομαδιαία μέχρι να δοθεί συνολική δόση 1 γραμμαρίου, μετά επανεξετάστε
    3. Σουλφασαλαζίνη: 50 mg/ημέρα, αυξάνοντας σε 2 g/ημέρα μέσα σε ένα μήνα, μέγιστη δοσολογία είναι 2-3 g/ημέρα, δοκιμασία 4-6 μηνών 
    4. D-πενικιλλαμίνη: 250 mg/ημέρα αρχικά, αυξάνοντας αργά μέχρι ένα μέγιστο των 750-1000 mg/ημέρα, δοκιμασία 6-9 μηνών με τουλάχιστον 8-12 εβδομάδων σε μέγιστη δοσολογία 
    5. Μεθοτρεξάτη: 5-15 mg/εβδομάδα από το στόμα, δοκιμασία 3-6 μηνών - για νόσο που εξαρτάται από στεροειδή ή εφόσον άλλα μέτρα είναι ανεπιτυχή ή ελάχιστα ανεκτά. Ο ρόλος της σε πρώιμη νόσο είναι υπό αμφισβήτηση

    Δεν υπάρχει θεραπεία για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Ωστόσο, οι κλινικές μελέτες δείχνουν ότι η ύφεση των συμπτωμάτων είναι πιο πιθανή όταν η θεραπεία ξεκινά νωρίς με φάρμακα γνωστά ως αντιρρευματικά φάρμακα που τροποποιούν τη νόσο (DMARDs).

    Φάρμακα

    Οι τύποι φαρμάκων που συνιστά ο γιατρός σας θα εξαρτηθούν από τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων σας και από πόσο καιρό είχατε ρευματοειδή αρθρίτιδα.

    • ΜΣΑΦ. Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) μπορούν να ανακουφίσουν τον πόνο και να μειώσουν τη φλεγμονή. Τα μη αντισταθμιστικά ΜΣΑΦ περιλαμβάνουν ιβουπροφαίνη και νατριούχο ναπροξένη. Ισχυρότερα ΜΣΑΦ διατίθενται με ιατρική συνταγή. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ερεθισμό του στομάχου, καρδιακά προβλήματα και νεφρική βλάβη.
    • Στεροειδή. Τα κορτικοστεροειδή φάρμακα, όπως η πρεδνιζόνη, μειώνουν τη φλεγμονή και τον πόνο και την αργή βλάβη των αρθρώσεων. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν αραίωση οστών, αύξηση βάρους και διαβήτη. Οι γιατροί συχνά συνταγογραφούν ένα κορτικοστεροειδές για την ανακούφιση των συμπτωμάτων γρήγορα, με στόχο τη σταδιακή μείωση του φαρμάκου.
    • DMARDs. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να επιβραδύνουν την εξέλιξη της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και να σώσουν τις αρθρώσεις και άλλους ιστούς από μόνιμη βλάβη. Τα συχνά DMARDs περιλαμβάνουν μεθοτρεξάτη, λεφλουνομίδη, υδροξυχλωροκίνη  και σουλφασαλαζίνη. Οι παρενέργειες ποικίλλουν, αλλά μπορεί να περιλαμβάνουν βλάβη στο ήπαρ και σοβαρές πνευμονικές λοιμώξεις.
    • Βιολογικοί παράγοντες. Επίσης γνωστοί ως τροποποιητές βιολογικής απόκρισης, αυτή η νεότερη κατηγορία DMARDs περιλαμβάνει: abatacept, adalimumab, anakinra, certolizumab, etanercept, golimumab, infliximab, rituximab, sarilumab και tocilizumab. Τα βιολογικά DMARDs είναι συνήθως πιο αποτελεσματικά όταν συνδυάζονται με συμβατικό DMARD, όπως μεθοτρεξάτη. Αυτός ο τύπος φαρμάκου αυξάνει, επίσης,τον κίνδυνο λοιμώξεων.
    • Στοχευμένα συνθετικά DMARDs. Το Baricitinib, το tofacitinib και το upadacitinib μπορούν να χρησιμοποιηθούν εάν τα συμβατικά DMARDs και τα βιολογικά δεν ήταν αποτελεσματικά. Υψηλότερες δόσεις τοφασιτινίμπης μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο θρόμβων αίματος στους πνεύμονες, σοβαρών καρδιακών επεισοδίων και καρκίνου.

    Ο γιατρός σας μπορεί να σας παραπέμψει σε έναν φυσιοθεραπευτή που μπορεί να σας διδάξει ασκήσεις για να διατηρήσετε τις αρθρώσεις σας ευέλικτες. Ο θεραπευτής μπορεί επίσης να προτείνει νέους τρόπους για να κάνετε καθημερινές εργασίες που θα είναι ευκολότερες στις αρθρώσεις σας. Για παράδειγμα, μπορεί να θέλετε να παραλάβετε ένα αντικείμενο χρησιμοποιώντας τα αντιβράχια σας. Οι βοηθητικές συσκευές μπορούν να διευκολύνουν την αποφυγή καταπόνησης στις αρθρώσεις σας. Για παράδειγμα, ένα μαχαίρι κουζίνας εξοπλισμένο με χειρολαβή βοηθά στην προστασία των αρθρώσεων των δακτύλων και του καρπού σας. Ορισμένα εργαλεία, όπως κουμπιά, μπορούν να διευκολύνουν το ντύσιμο. Οι κατάλογοι και τα καταστήματα ιατρικών ειδών είναι καλά μέρη για να αναζητήσετε ιδέες.

    Χειρουργική επέμβαση

    Εάν τα φάρμακα αποτυγχάνουν να αποτρέψουν ή να επιβραδύνουν τη βλάβη των αρθρώσεων, εσείς και ο γιατρός σας μπορεί να εξετάσετε το ενδεχόμενο χειρουργικής επέμβασης για την αποκατάσταση των κατεστραμμένων αρθρώσεων. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να βοηθήσει στην αποκατάσταση της ικανότητάς σας να χρησιμοποιείτε την άρθρωσή σας. Μπορεί επίσης να μειώσει τον πόνο και να βελτιώσει τη λειτουργία.

    Η χειρουργική επέμβαση ρευματοειδούς αρθρίτιδας μπορεί να περιλαμβάνει μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες διαδικασίες:

    • Συνοκτομή. Η χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση της φλεγμονώδους επένδυσης της άρθρωσης μπορεί να μειώσει τον πόνο και να βελτιώσει την ευελιξία της άρθρωσης.
    • Επισκευή τενόντων. Η φλεγμονή και η βλάβη των αρθρώσεων μπορεί να προκαλέσουν χαλάρωση ή ρήξη των τενόντων γύρω από την άρθρωση. Ο χειρουργός σας μπορεί να είναι σε θέση να επισκευάσει τους τένοντες γύρω από την άρθρωση σας.
    • Επιδιόρθωση άρθρωσης. Η χειρουργική επιδιόρθωση μιας άρθρωσης μπορεί να συνιστάται για τη σταθεροποίηση ή την ευθυγράμμιση της άρθρωσης και για την ανακούφιση του πόνου όταν η αντικατάσταση της άρθρωσης δεν είναι επιλογή.
    • Ολική αντικατάσταση αρθρώσεων. Κατά τη χειρουργική επέμβαση αντικατάστασης αρθρώσεων, ο χειρουργός σας αφαιρεί τα κατεστραμμένα μέρη της άρθρωσης σας και εισάγει μια πρόθεση από μέταλλο και πλαστικό. Η χειρουργική επέμβαση ενέχει κίνδυνο αιμορραγίας, λοίμωξης και πόνου. Συζητήστε τα οφέλη και τους κινδύνους με το γιατρό σας.

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    Αλληλεπιδράσεις φαρμάκων με ΜΣΑΦ:

    • Αντιόξινα: Μειώνουν το ρυθμό και την έκταση της απορρόφησης των ΜΣΑΦ, ποικίλο αποτέλεσμα
    • Αντιπηκτικά: Η φαινυλβουταζόνη και η οξυφαινυλβουταζόνη, επιταχύνουν τη δράση της βαρφαρίνης. Όλα τα ΜΣΑΦ αυξάνουν τον κίνδυνο αιμορραγίας σε ασθενή που υφίσταται αντιπηκτική θεραπεία 
    • Αντιδιαβητικά από το στόμα: Η ασπιρίνη, φαινυλβουταζόνη και οξυφαινυλβουταζόνη, μπορεί να ενισχύουν τη δράση των αντιδιαβητικών
    • Αντιϋπερτασικά/διουρητικά: Τα ΜΣΑΦ μπορεί να μετριάζουν τη δράση των διουρητικών β-αναστολέων, υδραλαζίνης, πραζοσίνης και αναστολείς ΜΕΑ
    • Λίθιο: Αύξηση των επιπέδων του λιθίου του πλάσματος μπορεί να συμβεί, ειδικά με την ινδομεθακίνη και τη δικλοφενάκη
    • Μεθοτρεξάτη: Το σαλικυλικό αναστέλλει τη νεφρική κάρθαση της μεθοτρεξάτης και μπορεί να εμφανιστούν τοξικά επίπεδα
    • Φαινυτοΐνη: Η φαινυλβουταζόνη αναστέλλει το μεταβολισμό της φαινυτοΐνης. Τα σαλικυλικά αποσυνδέουν τη φαινυτοΐνη από την αλβουμίνη και αυξάνουν τη συγκέντρωση του ελεύθερου φαρμάκου 
    • Προβενεσίδη: Αναστέλλει τη νεφρική κάθαρση πολλών ΜΣΑΦ
    • Συνδυασμός ΜΣΑΦ: Αποφύγετέ τον

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Διάρκεια πρωινής δυσκαμψίας 
    • Χρόνος έναρξης της κόπωσης 
    • Ανάγκη για ΜΣΑΦ/ημέρα
    • Δύναμη σφιξίματος χεριών 
    • Αριθμός αρθρώσεων που είναι ευαίσθητες ή επώδυνες σε παθητικό εύρος κίνησης 
    • Βαθμός οιδήματος των προσβεβλημένων αρθρώσεων 
    • Ταχύτητα καθίζησης - συχνά η καλύτερη εργαστηριακή δοκιμασία για την ενεργότητα της νόσου
    • Άλλοι εργαστηριακοί έλεγχοι, όπως υποδεικνύεται, που εξαρτώνται από τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται και το βαθμό της εξέλιξης της νόσου 
    • Υδροξυχλωροκίνη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι η αμφιβληστροειδοπάθεια - οφθαλμολογικός 'ελεγχος κάθε 6 μήνες 
    • Χρυσός από του στόματος - Η κυριότερη τοξικότητα είναι ερύθημα, διάρροια, θρομβοκυττοπενία, κοκκιοκυττοπενία, πρωτεϊνουρία (σπάνια), γενική αίματος, αριθμός αιμοπεταλίων, γενική ούρων κάθε μήνα
    • Χρυσός ενδομυϊκά: Η κύρια τοξικότητα είναι ερύθημα, διάρροια, θρομβοπενία, ουδετεροπενία, πρωτεϊνουρία - γενική αίματος, αιμοπετάλια, γενική ούρων κάθε 2 εβδομάδες για 6 μήνες, μετά κάθε μήνα 
    • D-πενικιλλαμίνη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι ερύθημα, δυσανεξία από το γαστρεντερικό, πρωτεϊνουρία, θρομβοπενία, ουδετεροπενία-γενική αίματος, αιμοπετάλια, γενική ούρων κάθε 2 εβδομάδες για 6 μήνες, μετά κάθε μήνα
    • Μεθοτρεξάτη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι η ηπατική δυσλειτουργία, πιθανή τοξικότητα μυελού των οστών - γενική αίματος, αιμοπετάλια, ηπατική λειτουργία κάθε 1-3 μήνες, που εξαρτάται από τη δόση και την εμπειρία με το φάρμακο
    • Κορτικοστεροειδή: Σύνδρομο Cushing, οστεοπόρωση 
    • ΜΣΑΦ: προβλήματα από το γαστρεντερικό, ρόλος της μεθοτρεξάτης σε ταυτόχρονη χορήγηση

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Πιθανή σχέση χρήσης αντισυλληπτικών από το στόμα με μειωμένο κίνδυνο ρευματοειδούς αρθρίτιδας 
    • Συγκεκριμένοι τύποι εμφανίζονται και συγκεκριμένοι τύποι ατόμων, που προσβάλλονται

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Εκφυλιστική αρθρίτιδα και καταστροφή αρθρώσεων 
    • Αγγειΐτιδα δέρματος
    • Περικαρδίτιδα
    • Ενδοκαρδιακά ρευματοειδή οζίδια, προκαλούν βαλβιδικές ανωμαλίες και ανωμαλίες αγωγιμότητας 
    • Πλευριτική συλλογή και πνευμονική συμμετοχή 
    • Διάμεση ίνωση
    • Πολλαπλή μονονευρίτιδα, παγίδευση μέσου νεύρου 
    • Σύνδρομο Sjogren, σκληρωτικά ρευματοειδικά οζίδια 
    • Σύνδρομο Felty (σπληνομεγαλία, αναιμία, θρομβοκυττοπενία, ουδετεροπενία) - σχεδόν τελείως περιορίζεται σε οροθετικούς ασθενείς με ενεργό αρθρίτιδα
    • Επιπλοκές που προκαλούνται από τη θεραπεία (π.χ. επιπλοκές από το γαστρεντερικό με ΜΣΑΦ, σύνδρομο Cushing με μακροχρόνια χρήση στεροειδών, ηπατικές ανωμαλίες με μεθοτρεξάτη, οφθαλμικές εκδηλώσεις με PLAQUENIL

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η συνήθης πορεία μέχρι τώρα είναι η προοδευτική επιδείνωση της λειτουργίας, αυτό μπορεί να αλλάξει σημαντικά με κατάλληλες ιατρικές, χειρουργικές και φυσιοθεραπευτικές παρεμβάσεις. Το σχέδιο ελέγχου πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλες τις πλευρές της ζωής του ασθενούς

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Sjogren
    • Felty

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Η έναρξη στο γηριατρικό πληθυσμό είναι λιγότερο συνήθης (20% των ατόμων πάνω από 60 χρονών έχουν τη νόσο)
    • Παρά τη βελτιωμένη θεραπεία, αναμείνετε αυξημένη συμβολή/αλληλεπίδραση άλλων συνοσηρών καταστάσεων που εξαρτώνται από την ηλικία. Συνηθέστερα στους ηλικιωμένους είναι η περικαρδίτιδα, η σηπτική αρθρίτιδα, το σύνδρομο Sjogren
    • Οι ηλικιωμένοι έχουν μικρότερη ανοχή στα φάρμακα, αυξημένη επίπτωση νόσου ωχράς κηλίδας, που σχετίζεται με την υδροξυχλωροκίνη ερυθήματος από D-πενικιλλαμίνη και έμετου και ναυτίας που προκαλούνται από σουλφασαλαζίνη. Η τοξικότητα του χρυσού παρεντερικά δεν σχετίζεται με την ηλικία 

    ΚΥΗΣΗ 

    • Η κύηση και ο τοκετός δεν εμφανίζουν σοβαρά προβλήματα, εκτός αν υπάρχει σοβαρή νόσος μηχανικών αρθρώσεων (π.χ. ισχία)
    • Πάνω από 75% των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα, που μένουν έγκυες βλέπουν βελτίωση, 50% κατά το πρώτο τρίμηνο, με τη μέγιστη βελτίωση να εμφανίζεται στο 3ο τρίμηνο, παρά τη διακοπή των φαρμάκων, όπως ο χρυσός και η μεθοτρεξάτη. Τυχαία τα πρώτα επεισόδια συμβαίνουν κατά την κύηση (αμφισβητούμενη σημασία). Δεν είναι ξεκάθαρη η αιτία της βελτίωσης. Υποτροπή μόνιμα εμφανίζεται μετά τον τοκετό (μέσα σε 6 μήνες)
    • Δεν έχει αναφερθεί αυξημένος αριθμός εμβρυϊκών ανωμαλιών λόγω αυτής καθαυτής της ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Η παρουσία του συνδρόμου Sjogren και του αντι-Ro αντισώματος, σχετίζεται με συγγενή, πλήρη κολποκοιλιακό αποκλεισμό (δεν επηρεάζονται όλοι ωστόσο, οι περισσότερες περιπτώσεις που αναφέρονται είναι για μητέρες με λύκο)

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Λειτουργική ικανότητα - γενική ταξινόμηση:

    • Τάξη Ι: όχι περιορισμός στην ικανότητα να γίνονται συνήθεις ασχολίες
    • Τάξη ΙΙ: Μέτριος περιορισμός, αλλά δυνατή η επιτέλεση των συνήθων ασχολιών
    • Τάξη ΙΙΙ: Σημαντικός περιορισμός, ανικανότητα να γίνουν οι περισσότερες συνήθεις ασχολίες ή αυτοεξυπηρέτηση ασθενούς
    • Τάξη IV: Ανικανότητα ή καθήλωση σε κρεβάτι ή αναπηρική πολυθρόνα

    Λειτουργική ικανότητα:

    • Να ντύνεται 
    • Να κάθεται και να σηκώνεται από το κρεβάτι 
    • Να τρώει και να πίνει με μαγειρικά σκεύη
    • Να περπατάει έξω σε επίπεδο χώμα
    • Να πλένει και να στεγνώνει όλο το σώμα
    • Να σκύβει και να μαζεύει ρούχα από το πάτωμα
    • Να ανοίγει και να κλείνει συνηθισμένες βρύσες 
    • Να μπαίνει και να βγαίνει σε αυτοκίνητο

    Τα  καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    PX0001CO PRESENTATION

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πνευμονική καρδία

    Ρευματικός πυρετός

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα

    Ρευματική πολυμυαλγία

    Περικαρδίτιδα

    Νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Σύνδρομο Felty

    Μειώστε τον πόνο της αρθρίτιδας με τη διατροφή

    Κάνναβη και ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Μήπως έχετε ρευματισμούς

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις αρθρώσεις σας

    Boswellia Serrata το ισχυρό φυσικό αντιφλεγμονώδες

    Πώς τα βακτήρια του στόματος προκαλούν ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Πώς να κάνετε σεξ αν έχετε αρθρίτιδα

    Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

    Βότανα για την αρθρίτιδα και τον πόνο των αρθρώσεων

    Τα καλύτερα βότανα για τους πόνους της φλεγμονής

    Αντιμετώπιση του πόνου με φυτικά αντιφλεγμονώδη

    Βιοανάδραση για την αρθρίτιδα

    Ο βελονισμός για την αρθρίτιδα

    Ομοιοπαθητική για τις αρθρίτιδες

    Όζοι σε ρευματολογικές παθήσεις

    Διάγνωση ασθενειών από τα χέρια

    Με τι ασχολείται ο ρευματολόγος

    Υποσχόμενη θεραπεία για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Τι να κάνετε αν σας πονάει μια άρθρωση

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    Βιταμίνες για την αρθρίτιδα

    Το νέο φάρμακο για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Διαβάστε για τις εξετάσεις στα ρευματολογικά νοσήματα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Πρωτοπαθή κακοήθη νεοπλάσματα του πνεύμονα Πρωτοπαθή κακοήθη νεοπλάσματα του πνεύμονα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο πνεύμονα

    Τα πρωτοπαθή κακοήθη νεοπλάσματα του πνεύμονα είναι πιο συχνοί καρκίνοι του πνεύμονα διαιρούνται σε δύο γενικές κατηγορίες:

    • Μη μικροκυτταρικός καρκίνος: περιλαμβάνονται το επιθηλιακό καρκίνωμα ή πλακώδες καρκίνωμα (το πιο συχνό), το αδενοκαρκίνωμα και το μεγαλοκυτταρικό καρκίνωμα 
    • Μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα

    Τα υπόλοιπα κακοήθη νεοπλάσματα του πνεύμονα είναι πολυάριθμα, αλλά σπάνια (λέμφωμα, βλάστωμα, σάρκωμα, κλπ.)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπνευστικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 50-70 χρόνων

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΟΣ

    Μπορεί να είναι ασυμπτωματικός

    • Υπερτροφική πνευμονική οστεοαρθροπάθεια 
    • Βήχας 
    • Δύσπνοια
    • Αιμόπτυση 
    • Περιορισμός άσκησης 
    • Θωρακικό άλγος 
    • Βράγχος φωνής 
    • Συριγμός 
    • Έντονη αδυναμία
    • Άλγος ώμου/χεριού 
    • Δυσφαγία
    • Οστικά άλγη
    • Απώλεια βάρους
    • Σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας 
    • Αναιμία

    ΑΙΤΙΑ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΟΣ

    • Κάπνισμα (πάνω από 90%)
    • Έκθεση σε άσβεστο ή αμίαντο
    • Χρόνια διάμεση πνευμονίτιδα
    • Αιθέρες αλογόνων 
    • Ανόργανο αρσενικό
    • Ραδιοϊσότοπα
    • Ατμοσφαιρική ρύπανση
    • Άλλα μέταλλα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Μεταστατικός καρκίνος
    • Κοκκίωμα 
    • Αμάρτωμα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γενική αίματος (αναιμία)
    • Βιοχημικός έλεγχος (διαταραχές Na, K, Ca και ηπατικών ενζύμων)
    • PT, PTT, αριθμός αιμοπεταλίων 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Τύπος καρκινικών κυττάρων σε θετική ιστολογική ή κυτταρολογική εξέταση 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Ηλεκτροκαρδιογράφημα
    • Δοκιμασίες αναπνευστικής λειτουργίας 
    • Δοκιμασία κοπώσεως 
    • Σπινθηρογράφημα με θάλλιο ή διπυριδαμόλη, καλύτερα να μη γίνεται

    lung cancer stages

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία θώρακα, αξονική τομογραφία θώρακα, σπινθηρογράφημα αιματώσεως πνευμόνων (καλύτερα να μη γίνεται):

    • Πνευμονικός όζος, μάζα ή διήθηση 
    • Διεύρυνση μεσοθωρακίου (μεσοθωρακοσκόπηση)
    • Ατελεκτασία
    • Διόγκωση πυλών 
    • Πλευριτική συλλογή

    Μαγνητική τομογραφία άλλων οργάνων:

    • Εγκεφάλου, αν γίνεται
    • Κοιλίας 

    Σπινθηρογράφημα οστών:

    • Καλύτερα να μη γίνεται

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Βρογχοσκόπηση με οπτικές ίνες 
    • Μεσοθωρακοσκόπηση, αν γίνεται
    • Βιοψία με λεπτή βελόνα 
    • Βιοψία σκαληνού αδένα, αν γίνεται

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εισαγωγή στο νοσοκομείο για χειρουργική αφαίρεση μη μικροκυτταρικού καρκίνου, αν είναι δυνατή
    • Εξωτερικός ασθενής για χημεία - ή ακτινοθεραπεία σε μικροκυτταρικό καρκίνο 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ακτινοθεραπεία 
    • Ανοσοθεραπεία 
    • Αναλγησία 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Γενική, προφορική ενημέρωση για τον καρκίνο του πνεύμονα

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Αναλγητικά 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Χειρουργήσιμος:

    • Τον πρώτο χρόνο κάθε 3 μήνες 
    • Τον δεύτερο χρόνο κάθε 6 μήνες 
    • Τον τρίτο μέχρι πέμπτο χρόνο μία φορά το χρόνο

    Ανεγχείρητος:

    • Ως ενδείκνυται για παρηγορητική θεραπεία 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Διακοπή καπνίσματος 
    • Αποφυγή άσβεστου 
    • Αποφυγή επαγγελματικής έκθεσης σε μέταλλα
    • Πιθανή προφύλαξη με ρετινοειδή όπως β-καροτένιο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Μεταστατική νόσος 
    • Τοπική υποτροπή

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Στάδιο Ι, μετά από χειρουργική αφαίρεση επιδερμικού/αδενο/μεγαλο-κυτταρικού καρκινώματος, 50% επιβίωση
    • Στάδιο ΙΙ, μετεγχειρητικά 33% επιβίωση σε επιδερμικό καρκίνο (στο στάδιο ΙΙ η μετεγχειρητική επιβίωση είναι 15% για επιδερμικό) και 20% σε αδενοκαρκίνωμα και μεγαλοκυτταρικό
    • Σημείωση: η προεγχειρητική σταδιοποίηση δεν είναι πολύ ακριβής, γι' αυτό τα ποσοστά επιβίωσης είναι χαμηλότερα
    • Αν ο καρκίνος είναι ανεγχείρητος η πρόγνωση είναι φτωχή με μέσο χρόνο επιβίωσης 8 με 14 μήνες 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Πιο συχνός στους ηλικιωμένους 

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες αν πάσχετε από καρκίνο του πνεύμονα, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    lung cancer

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πλευριτική συλλογή

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμιάντωση

    Η κάνναβη στη θεραπεία του καρκίνου του πνεύμονα

    Αν διαγνωσθείτε με καρκίνο ανακτήσετε την υγεία σας με τη φαρμακευτική κάνναβη

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν β καροτίνη

    Θεραπεία δευτεροπαθούς υπερτροφικής οστεοαρθροπάθειας

    Οι βλάβες που προκαλεί το κάπνισμα στο αναπνευστικό

    Ανακουφιστική θεραπεία σε καρκίνο του πνεύμονα

    Μικροκυτταρικός Καρκίνος Πνεύμονα

    Στάδιο IV μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα

    Στάδιο ΙΙΙ μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα

    Στάδιο 0 μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα 

    Στάδιο Ι και ΙΙ μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα 

    Διάγνωση και σταδιοποίηση του καρκίνου του πνεύμονα

    Σταδιοποίηση καρκίνου του πνεύμονα

    Προεγχειρητική εκτίμηση σε καρκίνο του πνεύμονα 

    Προγνωστικοί δείκτες στον καρκίνο του πνεύμονα

    Υπάρχει τρόπος για έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του πνεύμονα;

    Βιολογία του καρκίνου του πνεύμονα  

    Παθολογία του καρκίνου του πνεύμονα

    Οι βιταμίνες για τους βλεννογόνους 

    Για όσους έχουν κίνδυνο για καρκίνο από το κάπνισμα 

    Πρόληψη καρκίνου του πνεύμονα με διακοπή καπνίσματος 

    Πρόληψη καρκίνου πνεύμονος 

    Το μπρόκολο είναι φάρμακο για τους πνεύμονες

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καλάμι  

    Η ακετυλοκυστεϊνη είναι ασφαλής;  

    Διατροφή για τον καρκίνο του πνεύμονα 

    Προσυμπτωματικός έλεγχος καρκίνου του πνεύμονα

    Θεραπεία πρώιμου καρκίνου του πνεύμονα χωρίς χειρουργείο  

    Πώς μπορείτε να μολυνθείτε από ραδόνιο  

    Γενετική του Μη Μικροκυτταρικού Καρκίνου Πνεύμονα

    Χημειοπροφύλαξη στον καρκίνο του πνεύμονα

    Διαφοροδιάγνωση πλευριτικών συλλογών με PET/CT scan

    Υψηλές δόσεις βιταμινών για τη θεραπεία καρκίνου 

    Οι πνεύμονες μπορεί να αναγεννηθούν

    Διάγνωση του καρκίνου με σκύλους

    Ποτό για τον καρκίνο πνεύμονα 

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα 

    Η αμιάντωση 

    Ρομποτική ακτινοχειρουργική 

    Νευροενδοκρινείς όγκοι  

    Παράγοντες κινδύνου για καρκίνο που σχετίζονται με την εργασία

    Το ραδόνιο

    Επαγγελματικοί καρκίνοι  

    Όταν κάποιος φτύνει αίμα  

    Σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας 

    Νανοσωματίδια για τον καρκίνο του πνεύμονα 

    Ανάπτυξη κακοήθειας μετά από μεταμόσχευση οργάνων

    Έκφραση του κολλαγόνου σε καρκίνο του πνεύμονα 

    Διάγνωση ασθενειών από τα χέρια 

    Το εμβόλιο Vaxira για τον καρκίνο 

    Το εμβόλιο για τον καρκίνο EGF

    Η ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος εναντίον των όγκων 

    Οι αιτίες του καρκίνου του πνεύμονα

    Νευροενδοκρινείς όγκοι 

    Καρκινοειδείς όγκοι 

    Ειδική Νευρωνική Ενολάση

    Ο κόσμος θα φέρει την αλλαγή στην Ογκολογία

    Απεικονιστικός έλεγχος στην ογκολογία 

    Το PET-CT SCAN είναι σημαντικό διαγνωστικό εργαλείο

    Η παθολογία του καρκίνου

    Σταδιοποίηση στον καρκίνο 

    Πρώιμη διάγνωση καρκίνου με PET-CT  

    Πώς η βιοψία και το χειρουργείο βοηθούν στην εξάπλωση του καρκίνου

    Που μπορεί να εφαρμοστεί το μοριακό προφίλ

    Μοριακό προφίλ του όγκου

    Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

    Έκφραση του κολλαγόνου σε καρκίνο του πνεύμονα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα

    Ραγοειδίτιδα

    Ραγοειδίτιδα είναι μη ειδικός ορός που χρησιμοποιείται για να περιγράψει κάθε ενδοφθάλμια φλεγμονή.

    Τα συμπτώματα ποικίλλουν ανάλογα με το βάθος της εντόπισης και τις σχετιζόμενες καταστάσεις.

    • Πρόσθια ραγοειδίτιδα - οφθαλμική φλεγμονή που περιορίζεται στην ίριδα μόνο (ιρίτιδα) ή την ίριδα και το ακτινωτό σώμα (ιριδοκυκλίτιδα)
    • Διάμεση ραγοειδίτιδα - φλεγμονή των στοιχείων αμέσως πίσω από τον φακό (περιφερική ραγοειδίτιδα ή pars planitis)
    • Οπίσθια ραγοειδίτιδα - φλεγμονή του χοριοειδούς (χοριοειδίτιδα), αμφιβληστροειδούς (αμφιβληστροειδίτιδα) ή του υαλώδους κοντά στο οπτικό νεύρο και την ώχρα κηλίδα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Οφθαλμοί

    Γενετική: Δεν υπάρχει συγκεκριμένο γενετικό πρότυπο για την ραγοειδίτιδα, ιρίτιδα: 50-70% των ασθενών έχουν θετικό HLA-B27

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες (εκτός της HLA-B27 πρόσθιας ραγοειδίτιδας, άνδρες > γυναίκες 2,5:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    Πρόσθια ραγοειδίτιδα (περίπου το 80% του συνόλου των ραγοειδίτιδων):

    • Μειωμένη οπτική οξύτητα 
    • Συνήθως οξεία εισβολή 
    • Βαθύς πόνος οφθαλμού
    • Φωτοφοβία (συναινετική)
    • Υπεραιμία των επιπεφυκότων
    • Περικεράτεια διαστολή των αγγείων του επισκληρίου και του σκληρού 
    • Μικρή διάμετρος της κόρης στο προσβεβλημένο μάτι
    • Συνήθως ετερόπλευρη (95% των περιπτώσεων με HLA-B27)
    • Αμφοτερόπλευρη συμμετοχή και συστηματικά συμπτώματα (πυρετός, εξάντληση, κοιλιακός πόνος) μπορεί να σχετίζονται με διάμεση νεφρίτιδα
    • Συστηματικές νόσοι σχετίζονται συνήθως με την πρόσθια με την πρόσθια ραγοειδίτιδα (στο 53% των ασθενών βρέθηκε συστηματική νόσος κατά την πρώτη επίσκεψη στο γιατρό)

    Διάμεση και οπίσθια ραγοειδίτιδα:

    • Μειωμένη οπτική οξύτητα 
    • Συνήθως ύπουλη εισβολή
    • Πιο συχνά αμφοτερόπλευρη 
    • Η οπίσθια φλεγμονή κατά κανόνα προκαλεί ήπιο πόνο ή ερυθρότητα εκτός όταν συνυπάρχει ιρίτιδα

    ΑΙΤΙΑ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    • Φλεγμονώδης - από ιογενείς, μικροβιακούς, παρασιτικούς ή μυκητιασικούς παράγοντες 
    • Ανοσολογική - πιθανή ανάπτυξη αυτοάνοσων μηχανισμών και συσχέτιση με συστηματικά νοσήματα (ιδίως ρευματολογία)
    • Άλλες οφθαλμικές παθήσεις
    • Ιδιοπαθής (περίπου στο 25%)
    • Υποκείμενα σύνδρομα - παθήσεις όπως νεοπλασίες που διαγιγνώσκονται σαν φλεγμονές του οφθαλμού

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    Μεγαλύτερη επίπτωση όταν συνδυάζεται με ειδικές διαταραχές 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Επιπεφυκίτιδα 
    • Επισκληρίτιδα
    • Σκληρίτιδα
    • Κερατίτιδα 
    • Οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    • Μη ειδικά για την διάγνωση της ραγοειδίτιδας. Οι εξετάσεις σχετίζονται με τους αιτιολογικούς παράγοντες και τις συνοδές καταστάσεις και πρέπει να βασίζονται σε καλό ιστορικό και κλινική εξέταση 
    • Γενική αίματος, ουρία, κρεατινίνη (διάμεση νεφρίτιδα)
    • HLA-B27 (αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, σύνδρομο Reiter)
    • Αντιπυρηνικά αντισώματα, ΤΚΕ (ΣΕΛ, σύνδρομο Sjogren)
    • VDRL, FTA (σύφιλη)
    • PPD (φυματίωση)
    • Ορολογικές δοκιμασίες για τη νόσο του Lyme

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Ανοσοανεπάρκεια

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ιζήματα κερατοειδούς, φλεγμονώδη κύτταρα προσθίου θαλάμου ή υαλώδους, συνέχειες (συνδετικός ιστός μεταξύ ίριδας και φακού), οίδημα ωχράς κηλίδας, περιαγγεΐτιδα των κλάδων του αμφιβληστροειδούς

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Εξέταση με σχισμοειδή λυχνία και έμμεση οφθαλμοσκόπηση

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακα (σαρκοείδωση, ιστοπλάσμωση, φυματίωση, λέμφωμα)
    • Ακτινογραφία ιερολαγόνιας άρθρωσης (αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Εξέταση με σχισμοειδή λυχνία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής - επείγουσα αντιμετώπιση από οφθαλμίατρο

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η θεραπεία πρέπει να δίνεται μετά από πλήρη οφθαλμολογικό έλεγχο 
    • Θεραπεία υποκείμενων διαταραχών, όταν υπάρχουν 
    • Κυκλοπληγία
    • Αντιφλεγμονώδης αγωγή

    Uveitis

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Οδηγίες για την σωστή ενστάλλαξη των οφθαλμικών κολλυρίων 
    • Γυαλιά ηλίου, όταν υπάρχει φωτοφοβία
    • Προσοχή στις παρενέργειες των φαρμάκων 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Οματροπίνη μεθυλοβρωμιούχος 2% οφθαλμικό διάλυμα - 2 σταγόνες σε κάθε μάτι 2 φορές την ημέρα ή κάθε τρεις ώρες αν χρειαστεί, σε συνδυασμό με 
    • Οξεική πρεδνιζολόνη 1% οφθαλμικό εναιώρημα - 2 σταγόνες στο προσβεβλημένο μάτι, αρχικά κάθε ώρα, μειώνεται βαθμιαία σε 4 φορές την εβδομάδα όταν υπάρχει βελτίωση 

    Αντενδείξεις: 

    • Υπερευαισθησία στο φάρμακο ή σε κάποιο συστατικό του 
    • Κυκλοπληγία αντενδείκνυται σε ασθενείς με γνωστό γλαύκωμα ή με προδιάθεση για την νόσο
    • Η τοπική κορτιζονοθεραπεία αντενδείκνυται σε δευτεροπαθή ραγοειδίτιδα από φλεγμονώδη αίτια

    Προφυλάξεις:

    • Η μεθυλοβρωμιούχος οματροπίνη μπορεί να προκαλέσει συστηματικές αντιμουσκαρινικές επιδράσεις. Χορηγείται με εξαιρετική επιφύλαξη σε βρέφη και παιδιά εξαιτίας της μεγάλης τους ευαισθησίας σε συστηματικές εκδηλώσεις 
    • Τα τοπικά κορτικοστεροειδή μπορεί να αυξήσουν την ενδοφθάλμια πίεση. Παρατεταμένη χρήση πιθανά να οδηγήσει στο σχηματισμό καταρράκτη και την επιδείνωση υπάρχουσας ερπητικής κερατίτιδας που λαμβάνεται ως ιρίτιδα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Κυκλοπληγικά - υδροβρωμιούχος σκοπολαμίνη 0,25 έως 3 φορές την ημέρα ή υδροχλωρική κυκλοπεντολάτη 1%
    • Αντιφλεγμονώδη - νατριοφωσφορική πρεδνιζολόνη 1% νατριοφωσφορική δεξαμεθαζόνη 0,1% και εναιώρημα δεξαμεθαζόνης
    • Συστηματικοί μη στεροειδείς αντιφλεγμονώδεις παράγοντες μπορεί να φανούν χρήσιμοι

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Παρακολούθηση από οφθαλμίατρο
    • Καλή λήψη ιστορικού και φυσική εξέταση, για τον έλεγχο άλλων συνοδών παθήσεων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    Απώλεια οράσεως που οφείλεται σε:

    • Εναπόθεση ιζημάτων στον κερατοειδή ή το φακό 
    • Αυξημένη ενδοφθάλμιος πίεση, οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας 
    • Σχηματισμό συνεχειών 
    • Σχηματισμό καταρράκτη 
    • Αγγειΐτιδα με απόφραξη των αγγείων και αμφιβληστροειδικά έμφρακτα
    • Οίδημα ωχράς 
    • Βλάβη του οπτικού νεύρου

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Εξαρτάται από τα αίτια που προκαλούν τη νόσο ή τις συνοδές καταστάσεις 
    • Ραγοειδίτιδα που προκαλείται από φλεγμονώδη αίτια (συστηματικά ή τοπικά) έχει την τάση να υποχωρεί με την εκρίζωση της βασικής νόσου
    • Ραγοειδίτιδα που σχετίζεται με οροαρνητικές αρθροπάθειες έχει την τάση να εκδηλώνεται ως οξεία (που διαρκεί λιγότερο από 3 μήνες) και να υποτροπιάζει συχνά

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ιογενείς λοιμώξεις: HIV, απλός έρπης, έρπης ζωστήρας, κυτταρομεγαλοϊός 
    • Μικροβιακές λοιμώξεις: φυματίωση, λέπρα, προπιονινο-βακτηρίδιο, σύφιλη, λεπτοσπείρωση, βρουκέλλωση, νόσος του Lyme, νόσος του Whipple
    • Παρασιτικές λοιμώξεις: τοξοπλάσμωση, αμοιβάδωση, τοξοκαρίαση, κυστικέρκωση, ογκοκερκίαση 
    • Μυκητιασικές λοιμώξεις: ιστοπλάσμωση, κοκκιδιοειδομυκητίαση, καντιντίαση, ασπεργίλλωση, σποροτρίχωση βλαστομύκωση, κρυπτοκοκκίαση
    • Υποψία ανοσολογικού μηχανισμού: αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, σύνδρομο Behcet, νόσος του Crohn, φαρμακευτική αντίδραση ή αντίδραση υπερευαισθησίας, διάμεση νεφρίτιδα, νεανική ρευματοειδή αρθρίτιδα, νόσος Kawasaki, σκλήρυνση κατά πλάκας, ψωριασική αρθρίτιδα, σύνδρομο Reiter, υποτροπιάζουσα πολυχονδρίτιδα, σαρκοείδωση, σύνδρομο Sjogren, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, ελκώδης κολίτιδα, αγγειΐτιδα, λευκή, σύνδρομο Vogt-Koyanagi
    • Άλλες οφθαλμικές παθήσεις: οξεία πολυεστιακή υπερχρωστική επιθηλιοπάθεια, οξεία αμφιβληστροειδική νέκρωση, λοιμώδης, δια πτηνών μεταδιδόμενη χοριοειδοπάθεια, ετεροχρωματική κυκλίτιδα του Fuchs, κρίση γλαυκωματοκυκλίτιδας, ραγοειδίτιδα από το φακό, διάσπαρτη χοριοειδίτιδα, περιφερική ραγοειδίτιδα, ερπητική χοριοειδίτιδα συμπαθητική οφθαλμία, τραύμα
    • Υποκείμενα σύνδρομα: λευχαιμία, λέμφωμα, μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια, ρετινοβλάστωμα 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η αντιμετώπιση της φλεγμονής πρέπει να είναι το βασικό μέλημα. Αλλεργία και ψυχολογικοί παράγοντες (κατάθλιψη, άγχος) μπορεί να είναι ελκυστικοί παράγοντες 

    Γηριατρικό: Η φλεγμονώδης αντίδραση σε συστηματικά νοσήματα μπορεί να κατασταλεί

    ΚΥΗΣΗ

    Προσοχή στην επιλογή των φαρμάκων 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Τα συνώνυμα περιγράφουν ανατομικά την εστία φλεγμονής του ραγοειδούς
    • Βαριά χοριοειδίτιδα ή χοριοειδίτιδα που δεν ανταποκρίνεται στην θεραπεία αντιμετωπίζεται με έγχυση κορτικοστεροειδών στον οφθαλμικό κόγχο, συστηματικά κορτικοστεροειδή, κυττοτοξικούς παράγοντες (αζαθειοπρίνη, κυκλοφωσφαμίδη, χλωραμβουκίλη και μεθοτρεξάτη) ή ανοσοκατασταλτικούς παράγοντες (κυκλοσπορίνη)

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τα μάτια σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τα μάτια σας

    uveitis service

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για την ψωρίαση

    Οφθαλμικά χημικά εγκαύματα

    Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αποκόλληση αμφιβληστροειδούς

    Γλαύκωμα κλειστής γωνίας

    Σύφιλη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Crohn

    Νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Ερπητικές οφθαλμολογικές λοιμώξεις

    Επιπεφυκίτιδα

    Νόσος Αδαμαντιάδη-Behcet

    Τραύματα ματιών

    Οι οφθαλμικές ανεπιθύμητες ενέργειες από τη χημειοθεραπεία

    Ύφαιμα

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Η μοριακή ανίχνευση του αλληλόμορφου HLA-B27

    Βιταμίνες για τα μάτια

    Υγεία των ματιών

    Τοξοπλάσμωση στην εγκυμοσύνη

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Νόσος Kawasaki

    Kροταφική αρτηρίτιδα

    Ραγοειδίτιδα

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    Απλός έρπητας

    Ιστοπλάσμωση

    www.emedi.gr

     

  • Χλωραμφενικόλη Χλωραμφενικόλη

    Η χλωραμφενικόλη είναι ένα αντιβιοτικό χρήσιμο για τη θεραπεία ορισμένων βακτηριακών λοιμώξεων

     

    Η χλωραμφενικόλη είναι ένα αντιβιοτικό για τη θεραπεία ορισμένων βακτηριακών λοιμώξεων. Υπάρχει και αλοιφή ματιών για τη θεραπεία της επιπεφυκίτιδας. Από το στόμα ή με ένεση σε φλέβα, χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της μηνιγγίτιδας, της πανώλης, της χολέρας και του τυφοειδούς πυρετού. Η χρήση του από το στόμα ή με ένεση συνιστάται μόνο όταν δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ασφαλέστερα αντιβιοτικά. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας συνιστάται η παρακολούθηση τόσο των επιπέδων του φαρμάκου στο αίμα όσο και των επιπέδων των κυττάρων στο αίμα. 

    Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι η καταστολή του μυελού των οστών, η ναυτία και η διάρροια. Η καταστολή του μυελού των οστών μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο. Για τη μείωση του κινδύνου ανεπιθύμητων ενεργειών, η διάρκεια της θεραπείας πρέπει να είναι όσο το δυνατόν συντομότερη. Άτομα με προβλήματα στο ήπαρ ή στα νεφρά χρειάζονται χαμηλότερες δόσεις. Σε μικρά παιδιά μπορεί να εμφανιστεί μια κατάσταση γνωστή ως σύνδρομο γκρίζου μωρού που οδηγεί σε πρησμένο στομάχι και χαμηλή αρτηριακή πίεση. Η χλωραμφενικόλη είναι ένα αντιβιοτικό ευρέος φάσματος που συνήθως σταματά την ανάπτυξη των βακτηρίων σταματώντας την παραγωγή πρωτεϊνών.

    chloramphenicol 4

     

    Ιατρικές χρήσεις χλωραμφενικόλης

    Η αρχική ένδειξη της χλωραμφενικόλης ήταν στη θεραπεία του τυφοειδούς πυρετού, αλλά η πλέον σχεδόν καθολική παρουσία πολλαπλών ανθεκτικών στα φάρμακα  της Salmonella typhi σημαίνει ότι χρησιμοποιείται μόνο εάν ο οργανισμός είναι γνωστό ότι είναι ευαίσθητος. Ο ΠΟΥ δεν συνιστά πλέον μόνο τη χλωραμφενικόλη ως πρώτη γραμμή για τη θεραπεία της μηνιγγίτιδας, αλλά αναγνωρίζει ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί με προσοχή εάν δεν υπάρχουν διαθέσιμες εναλλακτικές λύσεις. Στο πλαίσιο της πρόληψης της ενδοφθαλμίτιδας, μιας επιπλοκής της χειρουργικής επέμβασης καταρράκτη, η χρήση χλωραμφενικόλης οφθαλμικών σταγόνων εκτός από μια ένεση αντιβιοτικού (κεφουροξίμη ή πενικιλλίνη) μειώνει τον κίνδυνο ενδοφθαλμίτιδας, σε σύγκριση με οφθαλμικές σταγόνες μόνο ή αντιβιοτικά ενδοφλέβια μόνο. 

    Η χλωραμφενικόλη έχει ένα ευρύ φάσμα δραστηριότητας και ήταν αποτελεσματική στη θεραπεία οφθαλμικών λοιμώξεων όπως επιπεφυκίτιδα, βλεφαρίτιδα κ.λπ. που προκαλούνται από έναν αριθμό βακτηρίων, συμπεριλαμβανομένων των Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae και Escherichia coli. Δεν είναι αποτελεσματικό κατά της Pseudomonas aeruginosa.

    Τα ακόλουθα δεδομένα ευαισθησίας αντιπροσωπεύουν την ελάχιστη ανασταλτική συγκέντρωση για μερικούς ιατρικά σημαντικούς οργανισμούς. 

    Escherichia coli: 0,015 - 10.000 μg / mL
    Staphylococcus aureus: 0,06 - 128 μg / mL
    Streptococcus pneumoniae: 2 - 16 μg / mL

    Κάθε μία από αυτές τις συγκεντρώσεις εξαρτάται από το βακτηριακό στέλεχος που στοχεύεται. Μερικά στελέχη του E.coli, για παράδειγμα, δείχνουν αυτόματη εμφάνιση αντοχής στη χλωραμφενικόλη. 

    Αντίσταση στη χλωραμφενικόλη

    Είναι γνωστοί τρεις μηχανισμοί αντοχής στη χλωραμφενικόλη: μειωμένη διαπερατότητα μεμβράνης, μετάλλαξη της ριβοσωματικής υπομονάδας 50S και επεξεργασία της ακετυλοτρανσφεράσης χλωραμφενικόλης. 

    Η αντοχή στη χλωραμφενικόλη μπορεί να φέρεται σε πλασμίδιο που, επίσης, κωδικοποιεί αντοχή σε άλλα φάρμακα.

    Chloramphenicol 1

    Παρενέργειες χλωραμφενικόλης

    -Απλαστική αναιμία

    Η πιο σοβαρή παρενέργεια της θεραπείας με χλωραμφενικόλη είναι η απλαστική αναιμία. Ο κίνδυνος απλαστικής αναιμίας είναι αρκετά υψηλός ώστε εναλλακτικές λύσεις πρέπει να εξεταστούν. Η επίδραση εμφανίζεται, συνήθως, εβδομάδες ή μήνες μετά τη διακοπή της θεραπείας και μπορεί να εμπλέκεται μια γενετική προδιάθεση. Δεν είναι γνωστό εάν η παρακολούθηση του αριθμού των κυττάρων αίματος των ασθενών μπορεί να αποτρέψει την ανάπτυξη απλαστικής αναιμίας, αλλά συνιστάται στους ασθενείς να κάνουν γενική αίματος κάθε λίγες ημέρες κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Η χλωραμφενικόλη θα πρέπει να διακόπτεται εάν μειωθεί ο πλήρης αριθμός αίματος. Ο υψηλότερος κίνδυνος είναι με την από του στόματος χλωραμφενικόλη (επηρεάζει 1 στους 24.000-40.000) αι ο χαμηλότερος κίνδυνος εμφανίζεται με τις οφθαλμικές σταγόνες (επηρεάζουν λιγότερες από μία στις 224.716 περιπτώσεις). 

    -Καταστολή μυελού των οστών

    Η χλωραμφενικόλη μπορεί να προκαλέσει καταστολή του μυελού των οστών κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Αυτή είναι μια άμεση τοξική επίδραση του φαρμάκου στα ανθρώπινα μιτοχόνδρια. Αυτό το φαινόμενο εκδηλώνεται πρώτα ως πτώση των επιπέδων της αιμοσφαιρίνης, η οποία εμφανίζεται αρκετά προβλέψιμα μόλις δοθεί μια δόση 20 g. Η αναιμία είναι πλήρως αναστρέψιμη μόλις σταματήσει το φάρμακο και δεν προβλέπει μελλοντική ανάπτυξη απλαστικής αναιμίας. 

    -Λευχαιμία

    Η λευχαιμία είναι καρκίνος του αίματος ή του μυελού των οστών και χαρακτηρίζεται από μια ανώμαλη αύξηση των ανώριμων λευκών αιμοσφαιρίων. Ο κίνδυνος παιδικής λευχαιμίας αυξάνεται με τη χρήση χλωραμφενικόλης και ο κίνδυνος αυξάνεται με τη διάρκεια της θεραπείας.

    -Σύνδρομο γκρι μωρού

    Η ενδοφλέβια χρήση χλωραμφενικόλης έχει συσχετιστεί με το λεγόμενο σύνδρομο γκρίζου μωρού.  Αυτό το φαινόμενο εμφανίζεται σε νεογέννητα βρέφη επειδή δεν έχουν ακόμη πλήρως λειτουργικά ένζυμα του ήπατος (δηλαδή UDP-γλυκουρονυλο τρανσφεράση), επομένως η χλωραμφενικόλη παραμένει μη μεταβολισμένη στο σώμα. Αυτό προκαλεί πολλές ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως υπόταση και κυάνωση. Η κατάσταση μπορεί να προληφθεί χρησιμοποιώντας το φάρμακο στις συνιστώμενες δόσεις και παρακολουθώντας τα επίπεδα στο αίμα. 

    -Αντιδράσεις υπερευαισθησίας

    Μπορεί να εμφανιστούν πυρετός, εξανθήματα και φυσαλίδες, αγγειοοίδημα, κνίδωση και αναφυλαξία. Οι αντιδράσεις Herxheimer συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της θεραπείας για τυφοειδή πυρετό.

    -Νευροτοξικές αντιδράσεις

    Πονοκέφαλος, ήπια κατάθλιψη, διανοητική σύγχυση και παραλήρημα έχουν περιγραφεί σε ασθενείς που λαμβάνουν χλωραμφενικόλη. Έχουν αναφερθεί οπτική και περιφερική νευρίτιδα, συνήθως, μετά από μακροχρόνια θεραπεία. Εάν συμβεί αυτό, το φάρμακο πρέπει να αποσυρθεί αμέσως. 

    -Ανεπάρκεια βιταμίνης Κ

    Η χλωραμφενικόλη παρεμποδίζει το σχηματισμό βιταμίνης Κ από τα εντερικά βακτηρίδια.

    Φαρμακοκινητική χλωραμφενικόλης

    Η χλωραμφενικόλη είναι εξαιρετικά διαλυτή στα λιπίδια, παραμένει σχετικά μη δεσμευμένη σε πρωτεΐνες και είναι ένα μικρό μόριο. Έχει μεγάλο φαινομενικό όγκο κατανομής και διεισδύει αποτελεσματικά σε όλους τους ιστούς του σώματος, συμπεριλαμβανομένου του εγκεφάλου. Η κατανομή δεν είναι ομοιόμορφη, με τις υψηλότερες συγκεντρώσεις να βρίσκονται στο ήπαρ και στα νεφρά, με τη χαμηλότερη στον εγκέφαλο και το εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Η συγκέντρωση που επιτυγχάνεται στον εγκέφαλο και το εγκεφαλονωτιαίο υγρό είναι περίπου 30 έως 50% της συνολικής μέσης συγκέντρωσης του σώματος, ακόμη και όταν οι μήνιγγες δεν είναι φλεγμονώδεις. Αυτό αυξάνεται στο 89% όταν υπάρχει φλεγμονή των μηνίγγων.

    Η χλωραμφενικόλη αυξάνει την απορρόφηση του σιδήρου.

    Η χλωραμφενικόλη μεταβολίζεται από το ήπαρ σε γλυκουρονική χλωραμφενικόλη (η οποία είναι ανενεργή). Σε ηπατική δυσλειτουργία, η δόση της χλωραμφενικόλης πρέπει επομένως να μειωθεί. Δεν υπάρχει τυπική μείωση της δόσης για τη χλωραμφενικόλη σε ηπατική δυσλειτουργία και η δόση πρέπει να προσαρμόζεται σύμφωνα με τις μετρηθείσες συγκεντρώσεις στο πλάσμα.

    Η πλειονότητα της δόσης χλωραμφενικόλης εκκρίνεται από τα νεφρά ως ανενεργός μεταβολίτης, τη γλυκουρονική χλωραμφενικόλη. Μόνο ένα μικρό κλάσμα της χλωραμφενικόλης απεκκρίνεται από τα νεφρά αμετάβλητο. Τα επίπεδα στο πλάσμα πρέπει να παρακολουθούνται σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, αλλά αυτό δεν είναι υποχρεωτικό. Ο ηλεκτρικός εστέρας της χλωραμφενικόλης (μια ενδοφλέβια μορφή προφαρμάκου) απεκκρίνεται εύκολα αμετάβλητος από τα νεφρά, περισσότερο από τη βάση της χλωραμφενικόλης και αυτός είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο τα επίπεδα χλωραμφενικόλης στο αίμα είναι πολύ χαμηλότερα όταν χορηγείτε ενδοφλεβίως.

    Η χλωραμφενικόλη περνά στο μητρικό γάλα, επομένως θα πρέπει να αποφεύγεται κατά τη διάρκεια του θηλασμού, εάν είναι δυνατόν. 

    Τα επίπεδα της χλωραμφενικόλης στο πλάσμα πρέπει να παρακολουθούνται σε νεογνά και σε ασθενείς με ανώμαλη ηπατική λειτουργία. Τα επίπεδα στο πλάσμα πρέπει να παρακολουθούνται σε όλα τα παιδιά κάτω των 4 ετών, τους ηλικιωμένους και τους ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια. Επειδή η αποτελεσματικότητα και η τοξικότητα της χλωραμφενικόλης σχετίζονται με τη μέγιστη συγκέντρωση στον ορό, τα επίπεδα αιχμής (μία ώρα μετά την ενδοφλέβια δόση) πρέπει να είναι 10-20 μg / ml με τοξικότητα> 40 μg / ml. Τα χαμηλά επίπεδα (που λαμβάνονται αμέσως πριν από τη δόση) πρέπει να είναι 5-10 μg / ml. 

    Αλληλεπιδράσεις της χλωραμφενικόλης με άλλα φάρμακα

    Η χορήγηση χλωραμφενικόλης ταυτόχρονα με κατασταλτικά του μυελού των οστών αντενδείκνυται, αν και οι ανησυχίες σχετικά με την απλαστική αναιμία που σχετίζεται με την οφθαλμική χλωραμφενικόλη έχουν μειωθεί σε μεγάλο βαθμό. 

    Η χλωραμφενικόλη είναι ένας ισχυρός αναστολέας των ισομορφών του κυτοχρώματος P450 CYP2C19 και του CYP3A4 στο ήπαρ. Η αναστολή του CYP2C19 προκαλεί μειωμένο μεταβολισμό και συνεπώς αυξημένα επίπεδα, για παράδειγμα, αντικαταθλιπτικών, αντιεπιληπτικών, αναστολέων αντλίας πρωτονίων και αντιπηκτικών, εάν χορηγούνται ταυτόχρονα. Η αναστολή του CYP3A4 προκαλεί αυξημένα επίπεδα, για παράδειγμα, σε αναστολείς διαύλων ασβεστίου, σε ανοσοκατασταλτικά, σε χημειοθεραπευτικά φάρμακα, σε βενζοδιαζεπίνες, σε αντιμυκητιασικά αζόλης, σε τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, σε αντιβιοτικά μακρολιδίων, σε SSRIs, σε στατίνες, σε καρδιακά αντιαρρυθμικά, σε αντιιικά, σε αντιπηκτικά και σε αναστολείς PDE5.

    Ανταγωνιστικά φάρμακα της χλωραμφενικόλης

    Η χλωραμφενικόλη είναι ανταγωνιστική με τις περισσότερες κεφαλοσπορίνες και η χρήση και των δύο μαζί πρέπει να αποφεύγεται στη θεραπεία λοιμώξεων. 

    Μηχανισμός δράσης χλωραμφενικόλης

    Η χλωραμφενικόλη είναι βακτηριοστατική αναστέλλοντας τη σύνθεση πρωτεϊνών. Αποτρέπει την επιμήκυνση της πρωτεϊνικής αλυσίδας αναστέλλοντας τη δράση της πεπτιδυλ τρανσφεράσης του βακτηριακού ριβοσώματος. Συνδέεται ειδικά με τα υπολείμματα Α2451 και Α2452 στο 23S rRNA της ριβοσωμικής υπομονάδας 50S, αποτρέποντας το σχηματισμό πεπτιδικού δεσμού. Η χλωραμφενικόλη παρεμβαίνει άμεσα στη δέσμευση του υποστρώματος στο ριβόσωμα, σε σύγκριση με τα μακρολίδια, τα οποία αναστέλλουν στερικά την εξέλιξη του αναπτυσσόμενου πεπτιδίου.

    Η χλωραμφενικόλη διατίθεται ως κάψουλες ή ως υγρό. Σε ορισμένες χώρες, πωλείται ως παλμιτικός εστέρας χλωραμφενικόλης (CPE). Το CPE είναι ανενεργό και υδρολύεται σε ενεργή χλωραμφενικόλη στο λεπτό έντερο. Δεν παρατηρείται διαφορά στη βιοδιαθεσιμότητα μεταξύ της χλωραμφενικόλης και του CPE.

    Στη μοριακή βιολογία, η χλωραμφενικόλη παρασκευάζεται σε αιθανόλη.

    chloramphenicol 2

    Το ενδοφλέβιο (IV) παρασκεύασμα της χλωραμφενικόλης είναι ο ηλεκτρικός εστέρας. Αυτό δημιουργεί ένα πρόβλημα: ο ηλεκτρικός εστέρας της χλωραμφενικόλης είναι ένα ανενεργό προφάρμακο και πρέπει πρώτα να υδρολυθεί σε χλωραμφενικόλη. Ωστόσο, η διαδικασία υδρόλυσης είναι συχνά ατελής και το 30% της δόσης χάνεται και αφαιρείται στα ούρα. Οι συγκεντρώσεις της χλωραμφενικόλης στον ορό είναι μόνο το 70% εκείνων που επιτυγχάνονται όταν η χλωραμφενικόλη χορηγείται από το στόμα.  Για το λόγο αυτό, η δόση πρέπει να αυξηθεί στα 75 mg / kg / ημέρα όταν χορηγείται IV για να επιτευχθούν επίπεδα ισοδύναμα με τη στοματική δόση. 

    Η ελαιώδες χλωραμφενικόλη (ή εναιώρημα ελαίου χλωραμφενικόλης) είναι ένα παρασκεύασμα μακράς δράσης χλωραμφενικόλης. Έχει το μεγάλο πλεονέκτημα ότι απαιτεί μόνο μία ένεση, ενώ η κεφτριαξόνη χορηγείται παραδοσιακά καθημερινά για πέντε ημέρες. 

    Η χλωραμφενικόλη χρησιμοποιείται ακόμη περιστασιακά σε τοπικά παρασκευάσματα (αλοιφές και οφθαλμικές σταγόνες) για τη θεραπεία της βακτηριακής επιπεφυκίτιδας. Υπάρχουν μεμονωμένες αναφορές περιπτώσεων απλαστικής αναιμίας μετά τη χρήση των σταγονιδίων χλωραμφενικόλης.

    Αν και η χρήση του στην κτηνιατρική είναι πολύ περιορισμένη, η χλωραμφενικόλη εξακολουθεί να έχει ορισμένες σημαντικές κτηνιατρικές χρήσεις. Αυτή τη στιγμή θεωρείται η πιο χρήσιμη θεραπεία των χλαμυδίων στα κοάλα. Επίσης, χρησιμοποιείται για τη μυκητίαση στα αμφίβια (βάτραχοι). 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    chloramphenicol 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα

    Αναερόβιες λοιμώξεις

    Λοιμώδης βακτηριακή αρθρίτιδα

    Επιπεφυκίτιδα

    Τα φάρμακα προκαλούν ανεπάρκεια βιταμινών

    Η θεραπεία για όλες τις κυτταρίτιδες

    Μηνιγγίτιδα

    Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα

    www.emedi.gr