Σάββατο, 16 Νοεμβρίου 2013 11:09

Αιμορροφιλία

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφοι)
H κληρονομική έλλειψη παραγόντων του αίματος που προκαλεί αιμορραγίες
Αιμορροφιλία, ICD-10 D66-D68, είναι η κληρονομική έλλειψη παραγόντων του αίματος.
Οι καταστάσεις κληρονομικής έλλειψης των παραγόντων VIII (αιμορροφιλία Α) και IX (αιμορροφιλία Β) είναι Χ φυλοσύνδετες διαταραχές με παρόμοια κλινική εικόνα.
Οι ασθενείς με βαριά νόσο, στους οποίους, στους οποίους η δραστηριότητα των παραγόντων VII και IX είναι μικρότερη από 1% της φυσιολογικής παρουσιάζουν συχνά αυτόματους αιμάρθρους και άλλα αιμορραγικά επεισόδια.
Στη μέτρια βαρύτητας αιμορροφιλία (δραστηριότητα 1-5% της φυσιολογικής) η αιμορραγία οφείλεται συνήθως σε γνωστό τραυματισμό, αλλά μερικές φορές είναι και αυτόματη.
Οι ασθενείς με ελαφρά αιμορροφιλία (δραστηριότητα 5-40% της φυσιολογικής), σπάνια, παρουσιάζουν αιμορραγίες, χωρίς βαρύ τραυματισμό ή χειρουργική επέμβαση και η πάθησή τους μπορεί να παραμείνει αδιάγνωστη μέχρι την ενήλικη ζωή τους.
Στους ασθενείς με αιμορροφιλία παρατηρούνται χαρακτηριστικά παράταση του aPTT, φυσιολογικός PT και φυσιολογικός χρόνος ροής και πήξεως.
Τα αιμορραγικά επεισόδια αντιμετωπίζονται, γενικά, με θεραπεία αναπλήρωσης του παράγοντα που λείπει και η θεραπεία πρέπει να αρχίζει όσο το δυνατόν πιο έγκαιρα, ώστε να μειωθούν οι μακροπρόθεσμες επιπλοκές.
Ακόμη, χρησιμοποιούνται ανάλογα δεσμοπρεσίνης-βαζοπρεσίνης, αντι-ινωδολυτικά, ενώ μελετάται και η πιθανότητα γονιδιακής θεραπείας.
Πολλές φορές η αντιμετώπιση της αιμορροφιλίας μπορεί να είναι περίπλοκη.
Στους αιμορροφιλικούς απαγορεύεται η χορήγηση ασπιρίνης και τα μη στερινοειδή αντιφλεγμονώδη.
Οι αιμορραγίες στην αιμορροφιλία εντοπίζονται σε πολλές εστίες, π.χ. με τη μορφή ρινορραγίας, ουλορραγίας, αιματουρίας, γαστρορραγίες, εκχυμώσεις, πετέχειες, καθώς,οπισθοπε επίσης και αιμορραγίες που εντοπίζονται μέσα στις αρθρώσεις (αίμαρθρα), μέσα στους μυς (με τη μορφή μεσομύϊων αιματωμάτων, οπισθοπεριτοναϊκών αιμορραγιών, αλλά και ενδοκράνιων αιμορραγιών.

Haemophilia

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,
 
Διαβάστηκε 3996 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 05 Μαρτίου 2021 19:40
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Γαγγραινώδες Πυόδερμα Γαγγραινώδες Πυόδερμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το γαγγραινώδες πυόδερμα

    Το γαγγραινώδες πυόδερμα είναι μια σπάνια πάθηση που προκαλεί την ανάπτυξη μεγάλων, επώδυνων πληγών (έλκη) στο δέρμα σας, πιο συχνά στα πόδια σας.

    Τα ακριβή αίτια του γαγγραινώδους πυόδερμα είναι άγνωστα, αλλά φαίνεται ότι πρόκειται για διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος.

    Τα άτομα που έχουν ορισμένες υποκείμενες παθήσεις, όπως η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου ή η αρθρίτιδα, διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο για γαγγραινώδες πυόδερμα. Τα έλκη του γαγγραινώδους πυοδέρματος μπορούν να αναπτυχθούν γρήγορα. Συνήθως υποχωρούν με τη θεραπεία, αλλά οι ουλές και οι υποτροπές είναι συχνές. Το γαγγραινώδες πυόδερμα συνήθως ξεκινά με ένα μικρό, κόκκινο εξόγκωμα στο δέρμα σας, το οποίο μπορεί να μοιάζει με δάγκωμα αράχνης. Μέσα σε λίγες μέρες, αυτό το εξόγκωμα μπορεί να εξελιχθεί σε μια μεγάλη, επώδυνη ανοιχτή πληγή. Το έλκος εμφανίζεται συνήθως στα πόδια σας, αλλά μπορεί να αναπτυχθεί οπουδήποτε στο σώμα σας. Μερικές φορές εμφανίζεται γύρω από τα χειρουργικά σημεία. Εάν έχετε πολλά έλκη, μπορεί να αναπτυχθούν και να συγχωνευθούν σε ένα μεγαλύτερο έλκος. Μιλήστε με το γιατρό σας εάν αναπτύξετε μια επώδυνη, ταχέως αναπτυσσόμενη πληγή του δέρματος.

    ΑΙΤΙΑ ΓΑΓΓΡΑΙΝΩΔΟΥΣ ΠΥΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    Η ακριβής αιτία του γαγγραινώδους πυοδέρματος είναι άγνωστη. Η πάθηση δεν είναι μολυσματική ή μεταδοτική. Συχνά σχετίζεται με αυτοάνοσα νοσήματα όπως η ελκώδης κολίτιδα, η νόσος του Crohn και η αρθρίτιδα. Και μπορεί να έχει ένα γενετικό υπόβαθρο. Εάν έχετε γαγγραινώδες πυόδερμα με ένα νέο τραύμα του δέρματος μπορεί να προκαλέσει νέα έλκη.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΑΓΓΡΑΙΝΩΔΟΥΣ ΠΥΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    Ορισμένοι παράγοντες μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο για γαγγραινώδες πυόδερμα, όπως:

    • Η ηλικία και το φύλο σου. Η πάθηση μπορεί να επηρεάσει οποιονδήποτε σε οποιαδήποτε ηλικία, αν και είναι πιο συχνή μεταξύ 20 και 50 ετών.
    • Η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου. Τα άτομα με ασθένεια του πεπτικού συστήματος, όπως η ελκώδης κολίτιδα ή η νόσος του Crohn, διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για γαγγραινώδες πυόδερμα.
    • Η αρθρίτιδα. Τα άτομα με ρευματοειδή αρθρίτιδα διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο γαγγραινώδους πυοδέρματος.
    • Διαταραχές του αίματος. Άτομα με οξεία μυελογενή λευχαιμία, μυελοδυσπλασία ή μυελοϋπερπλαστική διαταραχή διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο γαγγραινώδους πυοδέρματος.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΓΑΓΓΡΑΙΝΩΔΟΥΣ ΠΥΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    Οι πιθανές επιπλοκές του γαγγραινώδους πυοδέρματος περιλαμβάνουν μόλυνση, ουλές, ανεξέλεγκτο πόνο, κατάθλιψη και απώλεια κινητικότητας.

    189170

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΓΑΓΓΡΑΙΝΩΔΟΥΣ ΠΥΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    Δε μπορείτε να αποτρέψετε πλήρως το γαγγραινώδες πυόδερμα. Εάν έχετε την πάθηση, προσπαθήστε να αποφύγετε να τραυματίσετε το δέρμα σας. Τραυματισμός στο δέρμα σας, συμπεριλαμβανομένης της χειρουργικής επέμβασης, μπορεί να προκαλέσει τη δημιουργία νέων ελκών. Μπορεί επίσης να βοηθήσει στον έλεγχο οποιασδήποτε υποκείμενης πάθησης που μπορεί να προκαλεί τα έλκη.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΑΓΓΡΑΙΝΩΔΟΥΣ ΠΥΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    Ο γιατρός σας θα μιλήσει μαζί σας για το ιατρικό σας ιστορικό και θα πραγματοποιήσει φυσική εξέταση. Καμία εξέταση δε μπορεί να επιβεβαιώσει τη διάγνωση του γαγγραινώδους πυοδέρματος. Αλλά ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει μια ποικιλία εξετάσεων για να αποκλείσει άλλες καταστάσεις που μπορεί να έχουν παρόμοια σημεία ή συμπτώματα. Αυτές μπορεί να περιλαμβάνουν εξετάσεις αίματος, βιοψία δέρματος και άλλες εξετάσεις. Ο γιατρός σας μπορεί να σας παραπέμψει σε έναν ειδικό σε δερματικές παθήσεις (δερματολόγο). 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΓΑΓΓΡΑΙΝΩΔΟΥΣ ΠΥΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    Η θεραπεία του γαγγραινώδους πυοδέρματος στοχεύει στη μείωση της φλεγμονής, στον έλεγχο του πόνου, στην προώθηση της επούλωσης των πληγών και στον έλεγχο οποιασδήποτε υποκείμενης νόσου. Η θεραπεία σας θα εξαρτηθεί από διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της υγείας σας και του αριθμού, του μεγέθους, του βάθους και του ρυθμού ανάπτυξης των ελκών του δέρματός σας. Μερικοί άνθρωποι ανταποκρίνονται καλά στη θεραπεία με συνδυασμό χαπιών, κρεμών ή ενέσεων. Άλλοι μπορεί να χρειαστούν παραμονή στο νοσοκομείο ή στο κέντρο θεραπείας εγκαυμάτων για εξειδικευμένη φροντίδα τραυμάτων. Ακόμη και μετά από επιτυχή θεραπεία, είναι σύνηθες να δημιουργούνται νέες πληγές.

    ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Κορτικοστεροειδή. Η πιο συχνή θεραπεία είναι οι ημερήσιες δόσεις κορτικοστεροειδών. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να εφαρμοστούν στο δέρμα, να ενεθούν στο τραύμα ή να ληφθούν από το στόμα (πρεδνιζόνη). Η χρήση κορτικοστεροειδών για μεγάλο χρονικό διάστημα ή σε υψηλές δόσεις μπορεί να προκαλέσει σοβαρές παρενέργειες. 
    • Φάρμακα που συντηρούν τα στεροειδή. Ένα αποτελεσματικό μη στεροειδές φάρμακο είναι η κυκλοσπορίνη. Άλλες επιλογές περιλαμβάνουν το mycophenolate, τις ανοσοσφαιρίνες, τη δαψόνη, το infliximab και το tacrolimus, το οποίο είναι αναστολέας της καλσινευρίνης. Ανάλογα με τον τύπο του φαρμάκου που χρησιμοποιείται, μπορεί να εφαρμοστεί στα τραύματα, να ενεθεί ή να ληφθεί από το στόμα.
    • Φάρμακο για τον πόνο. Ανάλογα με την έκταση των πληγών σας, μπορεί να ωφεληθείτε από τα παυσίπονα, ειδικά όταν αλλάζετε επιδέσμους.
    • Εκτός από την εφαρμογή του φαρμάκου απευθείας στις πληγές σας, ο γιατρός σας ή ο ειδικός φροντίδας τραυμάτων θα τα καλύψει με έναν μη προσκολλημένο, υγρό επίδεσμο και, ίσως, με ένα ελαστικό περιτύλιγμα. Μπορεί να σας ζητηθεί να κρατήσετε την πληγείσα περιοχή ανυψωμένη. Ακολουθήστε τις οδηγίες του γιατρού σας σχετικά με τη φροντίδα του τραύματος. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό επειδή πολλά από τα από του στόματος φάρμακα που συνταγογραφούνται για το γαγγραινώδες πυόδερμα καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σας σύστημα, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο μόλυνσης.
    • Χειρουργική επέμβαση. Επειδή το γαγγραινώδες πυόδερμα μπορεί να επιδεινωθεί από κοψίματα στο δέρμα, η χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση νεκρού ιστού δε θεωρείται συνήθως καλή επιλογή θεραπείας. Το τραύμα στο δέρμα μπορεί να επιδεινώσει τα υπάρχοντα έλκη ή να προκαλέσει νέα. Εάν τα έλκη στο δέρμα σας είναι μεγάλα και χρειάζονται βοήθεια για την επούλωση, ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει μόσχευμα δέρματος. Σε αυτή τη διαδικασία, ο χειρουργός προσαρτά ένα κομμάτι δέρματος ή συνθετικό δέρμα πάνω από τις ανοιχτές πληγές. Αυτό επιχειρείται μόνο αφού η φλεγμονή του τραύματος έχει φύγει και το έλκος έχει αρχίσει να επουλώνεται. Με τη θεραπεία είναι πιθανό να αναρρώσετε από το γαγγραινώδες πυόδερμα.

    Τα κατάλληλα προϊόντα για το γαγγραινώδες πυόδερμα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για το γαγγραινώδες πυόδερμα

    pyoderma gangrenosum.width 800.jpegquality 80

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης, 

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Crohn

    Σύνδρομο Sweet

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Γλωσσοφαρυγγική νευραλγία Γλωσσοφαρυγγική νευραλγία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γλωσσοφαρυγγική νευραλγία

    Η γλωσσοφαρυγγική νευραλγία είναι ακραίος πόνος στο πίσω μέρος του λαιμού, της γλώσσας ή του αυτιού. Επιθέσεις έντονου πόνου που μοιάζει με ηλεκτροσόκ μπορεί να συμβεί χωρίς προειδοποίηση ή μπορεί να προκληθεί με την κατάποση. Αν και η ακριβής αιτία δεν είναι γνωστή, συχνά βρίσκεται ένα αιμοφόρο αγγείο που συμπιέζει το νεύρο μέσα στο κρανίο. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε άτομα με καρκίνο κεφαλής και τραχήλου. Τα φάρμακα μπορεί αρχικά να ανακουφίσουν τον πόνο, αλλά συχνά απαιτείται χειρουργική επέμβαση για μακροχρόνια ανακούφιση. Η νευραλγία είναι έντονος πόνος που προκαλείται από τραυματισμό ή βλάβη σε ένα νεύρο. Το γλωσσοφαρυγγικό νεύρο είναι το ένατο (IX) κρανιακό νεύρο, το οποίο προκύπτει από το εγκεφαλικό στέλεχος μέσα στο κρανίο. Προσφέρει αίσθηση στο πίσω μέρος του λαιμού και της γλώσσας και σε τμήματα του αυτιού. Όταν το γλωσσοφαρυγγικό νεύρο ερεθίζεται, γίνεται αισθητή μια επίθεση έντονου πόνου που μοιάζει με ηλεκτροσόκ στο πίσω μέρος του λαιμού, της γλώσσας, των αμυγδαλών ή του αυτιού. Μπορεί αρχικά να αντιμετωπίσετε σύντομες, ήπιες κρίσεις, με περιόδους ύφεσης. Αλλά η νευραλγία μπορεί να προχωρήσει, προκαλώντας μεγαλύτερες, συχνές κρίσεις έντονου πόνου. Ο γλωσσοφαρυγγικός πόνος μπορεί να είναι παρόμοιος με τη νευραλγία του τριδύμου και να έχει λανθασμένη διάγνωση. Φροντίστε να επισκεφτείτε έναν νευροχειρουργό που ειδικεύεται στον πόνο στο πρόσωπο που μπορεί να κάνει τη διάκριση. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Οι ασθενείς περιγράφουν μια επίθεση ως πόνο με κάψιμο ή τρύπημα ή ως ηλεκτροπληξία που μπορεί να διαρκέσει μερικά δευτερόλεπτα ή λεπτά. Η κατάποση, το μάσημα, η ομιλία, ο βήχας, το χασμουρητό ή το γέλιο μπορεί να πυροδοτήσουν μια επίθεση. Μερικοί άνθρωποι περιγράφουν την αίσθηση ενός αιχμηρού αντικειμένου στο λαιμό. Ο πόνος συνήθως έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

    • Επηρεάζει τη μία πλευρά του λαιμού
    • Μπορεί να διαρκέσει αρκετές ημέρες ή εβδομάδες, ακολουθούμενη από ύφεση για μήνες ή χρόνια
    • Εμφανίζεται πιο συχνά με την πάροδο του χρόνου και μπορεί να απενεργοποιηθεί

    Περίπου το 10% των ασθενών έχουν επίσης δυνητικά απειλητικά για τη ζωή επεισόδια καρδιακών ανωμαλιών που προκαλούνται από τη συμμετοχή του κοντινού πνευμονογαστρικού νεύρου, όπως:

    • Αργός παλμός
    • Ξαφνική πτώση της αρτηριακής πίεσης
    • Λιποθυμία (συγκοπή)
    • Επιληπτικές κρίσεις

    ΑΙΤΙΑ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Πολλοί πιστεύουν ότι το προστατευτικό περίβλημα του νεύρου επιδεινώνεται, στέλνοντας μη φυσιολογικά μηνύματα. Αυτές οι ανωμαλίες διαταράσσουν το φυσιολογικό σήμα του νεύρου και προκαλούν πόνο. Τις περισσότερες φορές η βλάβη οφείλεται από ένα αιμοφόρο αγγείο που συμπιέζει το νεύρο. Άλλες αιτίες περιλαμβάνουν τη γήρανση, τη σκλήρυνση κατά πλάκας και τους κοντινούς όγκους. Η γλωσσοφαρυγγική νευραλγία είναι σπάνια σε σύγκριση με άλλα σύνδρομα πόνου του προσώπου. Εμφανίζεται ελαφρώς περισσότερο στις γυναίκες παρά στους άνδρες. συνήθως μέσης ηλικίας και άνω.

    glosso 2

     

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Όταν ένα άτομο αισθάνεται για πρώτη φορά πόνο στο λαιμό, ζητείται συχνά η συμβουλή γιατρού πρωτοβάθμιας φροντίδας ή οδοντίατρου. Εάν ο πόνος απαιτεί περαιτέρω αξιολόγηση, μπορεί να συστηθεί νευρολόγος ή νευροχειρουργός. Η διάγνωση της νευραλγίας γίνεται μετά από προσεκτική αξιολόγηση των συμπτωμάτων του ασθενούς. Εάν υπάρχει υποψία γλωσσοφαρυγγικής νευραλγίας, ο γιατρός θα προσπαθήσει να πυροδοτήσει ένα επεισόδιο αγγίζοντας το πίσω μέρος του λαιμού με ένα στυλεό. Εάν αυτό προκαλεί πόνο, εφαρμόζεται τοπικό αναισθητικό στο πίσω μέρος του λαιμού και ο γιατρός θα δοκιμάσει ξανά το ερέθισμα του πόνου. Εάν ο πόνος δεν προκαλείται ενώ η περιοχή είναι μουδιασμένη, διαγιγνώσκεται γλωσσοφαρυγγική νευραλγία. Άλλες εξετάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν μαγνητική τομογραφία για την αναζήτηση όγκων ή αιμοφόρου αγγείου που συμπιέζει το νεύρο.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Διατίθενται ποικίλες θεραπείες, όπως φαρμακευτική αγωγή, χειρουργική επέμβαση, επεμβάσεις με βελόνα και ακτινοβολία. Η θεραπεία πρώτης γραμμής είναι συνήθως η φαρμακευτική αγωγή. Όταν τα φάρμακα αποτυγχάνουν να ελέγξουν τον πόνο ή προκαλούν ανυπόφορες παρενέργειες, μπορεί να ζητηθεί η γνώμη νευροχειρουργού για να συζητηθούν άλλες διαδικασίες.

    Φαρμακευτική αγωγή

    Η ασπιρίνη και η ιβουπροφαίνη δεν είναι αποτελεσματικά κατά του νευραλγικού πόνου.

    Τα αντισπασμωδικά, όπως η καρβαμαζεπίνη, η γκαμπαπεντίνη, χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο του πόνου. Εάν το φάρμακο αρχίσει να χάνει την αποτελεσματικότητά του, ο γιατρός μπορεί να αυξήσει τη δόση ή να αλλάξει σε άλλο τύπο. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν υπνηλία, αστάθεια, ναυτία, δερματικό εξάνθημα και διαταραχές του αίματος. Ως εκ τούτου, οι ασθενείς παρακολουθούνται με περιοδικές εξετάσεις αίματος για να διασφαλιστεί ότι τα επίπεδα του φαρμάκου παραμένουν ασφαλή. Μπορεί να είναι απαραίτητη πολλαπλή φαρμακευτική θεραπεία για τον έλεγχο του πόνου.

    Μερικοί άνθρωποι διαχειρίζονται την πυροδότηση του πόνου εφαρμόζοντας μια υγρή ξυλοκαΐνη στην περιοχή των αμυγδαλών και μουδιάζοντάς την προσωρινά, ώστε να μπορούν να φάνε και να καταπιούν.

    Χειρουργική επέμβαση

    Η μικροαγγειακή αποσυμπίεση είναι μια χειρουργική επέμβαση για την ήπια επαναδρομολόγηση του αιμοφόρου αγγείου από τη συμπίεση του νεύρου, γεμίζοντας την αρτηρία με ένα σφουγγάρι. Η χειρουργική επέμβαση πραγματοποιείται με γενική αναισθησία και απαιτεί νοσηλεία 1 έως 2 ημερών. Κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, δημιουργείται ένα άνοιγμα 2,5 εκατοστών, που ονομάζεται κρανιοτομή, στο κρανίο πίσω από το αυτί. Αυτό εκθέτει το νεύρο στη σύνδεσή του με το εγκεφαλικό στέλεχος. Συχνά εντοπίζεται το αιμοφόρο αγγείο (ενίοτε ο όγκος) που συμπιέζει το νεύρο. Αφού το νεύρο απελευθερωθεί από τη συμπίεση, προστατεύεται με ένα μικρό σφουγγάρι από τεφλόν. Το σφουγγάρι παραμένει μόνιμα στον εγκέφαλο. Η μικροαγγειακή αποσυμπίεση παρέχει ανακούφιση από τον πόνο στο 85% των ασθενών. Το κύριο πλεονέκτημα της μικροαγγειακής αποσυμπίεσηςείναι ότι προκαλεί ελάχιστες ή καθόλου παρενέργειες κατάποσης ή φωνής. Ωστόσο, υπάρχει 5% κίνδυνος θανάτου λόγω χειραγώγησης του κοντινού πνευμονογαστρικού νεύρου, το οποίο μπορεί να προκαλέσει προβλήματα με τον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή πίεση.

    Η μικροαγγειακή αποσυμπίεση+ επιλεκτική οπίσθια ριζοτομή νεύρου είναι μια χειρουργική επέμβαση για την κίνηση της αρτηρίας (αν βρεθεί) και την κοπή της ρίζας του νεύρου στη σύνδεσή της με το εγκεφαλικό στέλεχος. Παρόμοια με τη χειρουργική επέμβαση μικροαγγειακής αποσυμπίεσης, γίνεται ένα μικρό άνοιγμα στο πίσω μέρος του κρανίου. Εάν δεν βρεθεί το αιμοφόρο αγγείο που συμπιέζει το νεύρο ή αν δεν μπορεί να μετακινηθεί εύκολα, ο χειρουργός μπορεί να επιλέξει να κόψει το νεύρο. Το γλωσσοφαρυγγικό νεύρο αναγνωρίζεται και κόβεται. Στη συνέχεια, ένας ανιχνευτής διέγερσης χρησιμοποιείται για τον εντοπισμό μόνο των αισθητήριων ριζών του πνευμονογαστρικού νεύρου. Οι αισθητήριες ρίζες, οι οποίες μεταδίδουν τα σήματα πόνου στον εγκέφαλο, κόβονται. Δεν κόβεται ολόκληρο το πνευμονογαστρικό νεύρο. Η ριζοτομία + μικροαγγειακή αποσυμπίεση παρέχει 96% μακροχρόνια ανακούφιση από τον πόνο. Οι πιθανές παρενέργειες της ριζοτομής είναι η βραχνάδα της φωνής, η δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία) και η απώλεια της αίσθησης της γεύσης.

    Η διαδερμική στερεοτακτική ριζοτομία ραδιοσυχνοτήτων (PSR) είναι μια ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση που φτάνει στο νεύρο μέσω της παρειάς χωρίς τομή του δέρματος ή άνοιγμα του κρανίου. Η επέμβαση γίνεται με τοπική αναισθησία και ελαφριά καταστολή. Οι ασθενείς πηγαίνουν σπίτι την ίδια μέρα. Μια κοίλη βελόνα εισάγεται μέσω του δέρματος της παρειάς στο γλωσσοφαρυγγικό νεύρο στη βάση του κρανίου. Ένα ηλεκτρόδιο περνάει ένα θερμαντικό ρεύμα για να καταστρέψει μερικές από τις γλωσσοφαρυγγικές νευρικές ίνες που προκαλούν πόνο. Αυτή η διαδικασία συνήθως συνιστάται για άτομα με πόνο που προκαλείται από καρκίνο κεφαλής και τραχήλου.

    Ακτινοβολία

    Ο στόχος της θεραπείας με ακτινοβολία είναι να βλάψει τη νευρική ρίζα για να διακόψει τα σήματα πόνου που φθάνουν στον εγκέφαλο. Η στερεοτακτική ακτινοχειρουργική είναι μια μη επεμβατική διαδικασία εξωτερικών ασθενών που χρησιμοποιεί δέσμες υψηλής ενέργειας για να καταστρέψει ορισμένες από τις γλωσσοφαρυγγικές νευρικές ίνες. Μια στερεοτακτική μάσκα ή πλαίσιο είναι προσαρτημένη στο κεφάλι του ασθενούς για να εντοπίσει με ακρίβεια το νεύρο σε μια μαγνητική τομογραφία και να κρατήσει το κεφάλι τέλεια ακίνητο κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Υψηλά εστιασμένες δέσμες ακτινοβολίας παραδίδονται στη νευρική ρίζα. Τις εβδομάδες μετά τη θεραπεία, αναπτύσσεται σταδιακά μια βλάβη (τραυματισμός) στο σημείο που εφαρμόσθηκε η ακτινοβολία. Η ανακούφιση από τον πόνο μπορεί να μην συμβεί αμέσως αλλά μάλλον σταδιακά με την πάροδο του χρόνου. Οι ασθενείς παραμένουν υπό φαρμακευτική αγωγή για ένα χρονικό διάστημα μετά τη θεραπεία για τον έλεγχο του πόνου, μέχρι η ακτινοβολία να έχει αποτέλεσμα.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    glosso 3

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νευραλγία τριδύμου

    Σύνδρομο καυσαλγίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Η φαινυτοΐνη

    Νευρίτιδα

    Το φυτό Cannabis Sativa

    Η βιταμίνη που θεραπεύει τη νευραλγία του τριδύμου

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Σύνδρομο κροταφογναθικής άρθρωσης

    Τα καλύτερα κέντρα πόνου

    Νευροεμβιομηχανική

    Θειαμίνη

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Υγεία του νευρικού συστήματος

    Tramadol

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Χειροπρακτική

    Νευροπαθητικός πόνος

    Νευροτροποποίηση για το χρόνιο πόνο

    Ενδείξεις βελονισμού

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    Τι είναι ο βελονισμός;

    www.emedi.gr

     

     

  • Σύνδρομο Bartter Σύνδρομο Bartter

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Bartter

    Σύνδρομο Bartter είναι η υπερτροφία και υπερπλασία των παρασπειραματικών κυττάρων, η οποία προκαλεί υποκαλαιμική αλκάλωση και υπεραλδοστερονισμός.

    Χαρακτηριστικά: απουσία υπέρτασης, παρά την αυξημένη συγκέντρωση ρενίνης στο πλάσμα και απώλεια της συσπαστικής επίδρασης της αγγειοτενσίνης. Προσβάλλει συνήθως παιδιά, είναι πιθανά, κληρονομούμενο και μπορεί να σχετίζεται με άλλες συγγενείς διαταραχές, όπως χαμηλό ανάστημα και διανοητική καθυστέρηση. Συνήθης πορεία, χρόνια.

    Το σύνδρομο Bartter είναι μια σπάνια κληρονομική ασθένεια που χαρακτηρίζεται από ένα ελάττωμα στο παχύ ανιόν σκέλος της αγκύλης του Henle, το οποίο έχει ως αποτέλεσμα χαμηλά επίπεδα καλίου (υποκαλιαιμία), αυξημένο pH αίματος (αλκάλωση) και φυσιολογική έως χαμηλή πίεση αίματος.

    Υπάρχουν δύο τύποι συνδρόμου Bartter: νεογνικό και κλασσικό. Μια στενά συνδεδεμένη διαταραχή, το σύνδρομο Gitelman, είναι πιο ήπια και από τους δύο υποτύπους του συνδρόμου Bartter.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    Στο 90% των περιπτώσεων, το νεογνικό σύνδρομο Bartter εμφανίζεται μεταξύ 24 και 30 εβδομάδων κύησης με περίσσεια αμνιακού υγρού. Μετά τη γέννηση, το βρέφος φαίνεται να ουρεί και να πίνει υπερβολικά, πολυουρία και πολυδιψία, αντίστοιχα. Μπορεί να προκληθεί απειλητική για τη ζωή αφυδάτωση εάν το βρέφος δεν λάβει επαρκή υγρά. Περίπου το 85% των βρεφών απορρίπτει υπερβολικές ποσότητες ασβεστίου στα ούρα και στα νεφρά, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε πέτρες στα νεφρά. Σε σπάνιες περιπτώσεις, το βρέφος μπορεί να πάθει νεφρική ανεπάρκεια.

    Οι ασθενείς με κλασικό σύνδρομο Bartter μπορεί να έχουν συμπτώματα τα δύο πρώτα χρόνια της ζωής τους, αλλά συνήθως διαγιγνώσκονται στη σχολική ηλικία ή αργότερα. Όπως τα βρέφη με τον νεογνικό υπότυπο, οι ασθενείς με κλασικό σύνδρομο Bartter έχουν επίσης πολυουρία, πολυδιψία και τάση για αφυδάτωση, αλλά φυσιολογική ή ελαφρώς αυξημένη απέκκριση ασβεστίου στα ούρα χωρίς την τάση να αναπτύξουν πέτρες στα νεφρά. Αυτοί οι ασθενείς έχουν επίσης έμετο και καθυστέρηση ανάπτυξης. Η νεφρική λειτουργία είναι επίσης φυσιολογική εάν η νόσος αντιμετωπίζεται, όμως περιστασιακά οι ασθενείς προχωρούν σε νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου. Το σύνδρομο Bartter χαρακτηρίζεται από χαμηλά επίπεδα καλίου στο αίμα, αλκάλωση, φυσιολογική έως χαμηλή αρτηριακή πίεση και αυξημένη ρενίνη και αλδοστερόνη του πλάσματος. Πιθανώς υπάρχουν πολυάριθμες αιτίες αυτού του συνδρόμου. Οι διαγνωστικοί δείκτες περιλαμβάνουν υψηλό κάλιο και χλωριδίων στα ούρα παρά τις χαμηλές τιμές ορού, αυξημένη ρενίνη πλάσματος, υπερπλασία της παρασπειραματικής συσκευής στη βιοψία νεφρού (καλύτερα να μη γίνεται) και προσεκτική εξαίρεση της κατάχρησης διουρητικών. Συχνά εντοπίζεται υπερβολική παραγωγή προσταγλανδινών από τα νεφρά. Μπορεί επίσης να συμβεί σπατάλη μαγνησίου. Οι ομόζυγοι ασθενείς πάσχουν από σοβαρή υπερασβεστιουρία και νεφροασβέστωση.

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    • Άγνωστα 
    • Πρωτοπαθής νεφρική απώλεια καλίου
    • Ελαττωματική νεφροσωληνιαριακή μεταφορά καλίου
    • Ελαττωματική νεφροσωληναριακή μεταφορά χλωριούχων 

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    Το σύνδρομο Bartter προκαλείται από μεταλλάξεις γονιδίων που κωδικοποιούν πρωτεΐνες που μεταφέρουν ιόντα στα νεφρικά κύτταρα στο παχύ ανιόν άκρο του νεφρώνα που ονομάζεται επίσης ανιόν σκέλος της αγκύλης του Henle. Συγκεκριμένα, οι μεταλλάξεις που εμπλέκουν άμεσα ή έμμεσα τον συμμεταφορέα Na-K-2Cl είναι βασικές. Ο συμμεταφορέας Na-K-2Cl εμπλέκεται στην ηλεκτροουδέτερη μεταφορά ενός ιόντος νατρίου, ενός καλίου και δύο ιόντων χλωρίου κατά μήκος της κορυφαίας μεμβράνης του σωληναρίου. Ο βασεοπλευρικός υποδοχέας που ανιχνεύει το ασβέστιο έχει την ικανότητα να ρυθμίζει προς τα κάτω τη δραστηριότητα αυτού του μεταφορέα κατά την ενεργοποίηση. Μόλις μεταφερθούν στα κύτταρα του σωληναρίου, τα ιόντα νατρίου μεταφέρονται ενεργά κατά μήκος της βασεοπλευρικής μεμβράνης μέσω Na+/K+-ATPases και τα ιόντα χλωρίου περνούν μέσω διευκολυνόμενης διάχυσης μέσω των βασοπλευρικών καναλιών χλωρίου. Το κάλιο, ωστόσο, είναι σε θέση να διαχέεται πίσω στον αυλό των σωληναρίων μέσω των κορυφαίων καναλιών καλίου, επιστρέφοντας ένα καθαρό θετικό φορτίο στον αυλό και καθιερώνοντας μια θετική τάση μεταξύ του αυλού και του ενδιάμεσου χώρου. Αυτή η βαθμίδα φόρτισης είναι υποχρεωτική για την παρακυτταρική επαναρρόφηση τόσο των ιόντων ασβεστίου όσο και των ιόντων μαγνησίου. Η σωστή λειτουργία όλων αυτών των μεταφορέων είναι απαραίτητη για την κανονική επαναρρόφηση ιόντων κατά μήκος του παχύ ανιόντος της αγκύλης και η απώλεια οποιουδήποτε συστατικού μπορεί να οδηγήσει σε λειτουργική αδρανοποίηση του συστήματος στο σύνολό του και να οδηγήσει στην εμφάνιση του συνδρόμου Bartter. Η απώλεια της λειτουργίας αυτού του συστήματος επαναρρόφησης έχει ως αποτέλεσμα μειωμένη επαναρρόφηση νατρίου, καλίου και χλωρίου στο παχύ ανιόν άκρο, καθώς και κατάργηση της θετικής τάσης στον αυλό, με αποτέλεσμα μειωμένη επαναρρόφηση ασβεστίου και μαγνησίου. Η απώλεια επαναρρόφησης νατρίου εδώ έχει επίσης το ανεπιθύμητο αποτέλεσμα της κατάργησης της υπερτονικότητας του νεφρικού μυελού, μειώνοντας σοβαρά την ικανότητα επαναρρόφησης νερού αργότερα στον άπω νεφρώνα και το σύστημα συλλεκτικών αγωγών, οδηγώντας σε σημαντική διούρηση και πιθανότητα μείωσης όγκου. Τέλος, το αυξημένο φορτίο νατρίου στον περιφερικό νεφρώνα προκαλεί αντισταθμιστικούς μηχανισμούς επαναρρόφησης, αν και σε βάρος του καλίου με απέκκριση από τα κύρια κύτταρα και προκύπτει υποκαλιαιμία. Αυτή η αυξημένη απέκκριση καλίου αντισταθμίζεται εν μέρει από α-παρενθετικά κύτταρα σε βάρος των ιόντων υδρογόνου, οδηγώντας σε μεταβολική αλκάλωση. 

    ijnrd 155397 F003

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    Τα άτομα που πάσχουν από σύνδρομο Bartter παρουσιάζουν συμπτώματα που είναι πανομοιότυπα με εκείνα των ασθενών που λαμβάνουν διουρητικά αγκύλης όπως η φουροσεμίδη, δεδομένου ότι τα διουρητικά αγκύλης στοχεύουν στην ακριβή πρωτεΐνη μεταφοράς που είναι ελαττωματική στο σύνδρομο, τουλάχιστον για το σύνδρομο Bartter τύπου 1. Οι άλλοι υπότυποι του συνδρόμου περιλαμβάνουν μεταλλάξεις σε άλλους μεταφορείς που οδηγούν σε λειτουργική απώλεια του μεταφορέα-στόχου. Οι ασθενείς συχνά παραδέχονται ότι προτιμούν τα αλμυρά τρόφιμα. Τα κλινικά ευρήματα που χαρακτηρίζουν το σύνδρομο Bartter είναι η υποκαλιαιμία, η μεταβολική αλκάλωση και η φυσιολογική έως χαμηλή αρτηριακή πίεση. Αυτά τα ευρήματα μπορεί επίσης να προκληθούν από άλλες καταστάσεις, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση.

    Κατά τη διάγνωση του συνδρόμου Bartter, οι ακόλουθες καταστάσεις πρέπει να αποκλειστούν ως πιθανές αιτίες της συμπτωματολογίας:

    • Χρόνιος έμετος: Αυτοί οι ασθενείς θα έχουν χαμηλά επίπεδα χλωρίου στo αίμα. Έχουν σχετικά υψηλότερα επίπεδα χλωρίου στα ούρα.
    • Κατάχρηση διουρητικών φαρμάκων: Ο γιατρός πρέπει να ελέγξει τα ούρα για πολλαπλά διουρητικά πριν τεθεί η διάγνωση.
    • Ανεπάρκεια μαγνησίου και ανεπάρκεια ασβεστίου: Αυτοί οι ασθενείς θα έχουν επίσης χαμηλό επίπεδο μαγνησίου και ασβεστίου στον ορό και στα ούρα.
    • Οι ασθενείς με σύνδρομο Bartter μπορεί επίσης να έχουν αυξημένα επίπεδα ρενίνης και αλδοστερόνης.
    • Το προγεννητικό σύνδρομο Bartter μπορεί να συσχετιστεί με πολυϋδράμνιο.

    Τα σύνδρομα Bartter και Gitelman χαρακτηρίζονται και τα δύο από χαμηλά επίπεδα καλίου και μαγνησίου στο αίμα, φυσιολογική έως χαμηλή αρτηριακή πίεση και υποχλωραιμική μεταβολική αλκάλωση. Ωστόσο, το σύνδρομο Bartter χαρακτηρίζεται επίσης από υψηλή ρενίνη, υψηλή αλδοστερόνη, υπερασβεστιουρία και μη φυσιολογικό μεταφορέα Na+-K+-2Cl− στο παχύ ανιόν σκέλος της αγκύλης του Henle, ενώ το σύνδρομο Gitelman προκαλεί υπασβεστιουρία και οφείλεται σε ανώμαλη θειαζιδική ευαισθησία του μεταφορέα στο άπω τμήμα. Το σύνδρομο Pseudo-Bartter είναι ένα σύνδρομο παρόμοιας εμφάνισης με το σύνδρομο Bartter αλλά χωρίς κανένα από τα χαρακτηριστικά γενετικά του ελλείμματα. Το σύνδρομο ψευδο-Bartter έχει παρατηρηθεί στην κυστική ίνωση, καθώς και στην υπερβολική χρήση καθαρτικών.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    • Υψηλό διαιτητικό κάλιο
    • Υψηλό διαιτητικό χλωριούχο νάτριο 
    • Συμπληρωματικό κάλιο 
    • Σπιρονολακτόνη
    • Ινδομεθακίνη
    • Ιβουπροφαίνη
    • Ασπιρίνη
    • Καπτοπρίλη 
    • Προπρανολόλη

    Η λήψη συμπληρωμάτων νατρίου, χλωρίου και καλίου υπό ιατρική επίβλεψη είναι απαραίτητη και η σπειρονολακτόνη μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη μείωση της απώλειας καλίου. Η δωρεάν και ανεπιφύλακτη πρόσβαση στο νερό είναι απαραίτητη για την πρόληψη της αφυδάτωσης, καθώς οι ασθενείς διατηρούν την κατάλληλη ανταπόκριση στη δίψα. Σε σοβαρές περιπτώσεις όπου το συμπλήρωμα από μόνο του δε μπορεί να διατηρήσει τη βιοχημική ομοιόσταση, τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μείωση της σπειραματικής διήθησης και μπορεί να είναι πολύ χρήσιμα, αν και μπορεί να προκαλέσουν γαστρικό ερεθισμό και θα πρέπει να χορηγούνται παράλληλα με θεραπείες καταστολής του στομαχικού οξέος. Οι αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τη μείωση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης. Σε μικρά μωρά και παιδιά, είναι απαραίτητο ένα χαμηλό όριο ελέγχου των ηλεκτρολυτών του ορού κατά τη διάρκεια περιόδων ασθένειας που θέτει σε κίνδυνο την πρόσληψη υγρών. Το υπερηχογράφημα νεφρών θα πρέπει να χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση της ανάπτυξης νεφροασβέστωσης, μιας συχνής επιπλοκής που αυξάνει περαιτέρω τη δυσκολία συγκέντρωσης των ούρων.

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    Οι περιορισμένες διαθέσιμες προγνωστικές πληροφορίες υποδηλώνουν ότι η έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη θεραπεία βρεφών και μικρών παιδιών με κλασικό σύνδρομο Bartter μπορεί να βελτιώσει την ανάπτυξη και ίσως τη διανοητική ανάπτυξη. Από την άλλη πλευρά, η παρατεταμένη υποκαλιαιμία και η υπερρενιναιμία μπορεί να προκαλέσουν προοδευτική σωληναριακή διάμεση νεφρίτιδα, με αποτέλεσμα νεφρική νόσο τελικού σταδίου. Με την έγκαιρη θεραπεία των ηλεκτρολυτικών ανισορροπιών, η πρόγνωση για ασθενείς με κλασικό σύνδρομο Bartter είναι καλή.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία των νεφρών

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία των νεφρών

    doctor

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υποκαλιαιμία

    Σπιρονολακτόνη

    Πότε πρέπει να κάνετε εξέταση αίματος για ρενίνη

    www.emedi.gr

     

  • Μετάθεση των μεγάλων αγγείων Μετάθεση των μεγάλων αγγείων

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη μετάθεση των μεγάλων αγγείων

    Η μετάθεση των μεγάλων αγγείων είναι συγγενής καρδιοπάθεια, κατά την οποία οι μεγάλες αρτηρίες έχουν μετατεθεί αντίστροφα, η αορτή εκφύεται από τη δεξιά κοιλία και η πνευμονική αρτηρία από την αριστερή κοιλία. Αυτό προκαλεί τη δημιουργία δύο κυκλοφοριών που δεν επικοινωνούν μεταξύ τους, πνευμονική και συστηματική. Συχνά συνυπάρχει με άλλες συγγενείς ανωμαλίες και εμφανίζεται στα αγόρια 2 έως 3 φορές συχνότερα από ότι στα κορίτσια. Συνήθης πορεία, οξεία.

    Η μετάθεση των μεγάλων αρτηριών είναι ένα σοβαρό αλλά σπάνιο καρδιακό ελάττωμα που υπάρχει κατά τη γέννηση, στο οποίο οι δύο κύριες αρτηρίες που βγαίνουν από την καρδιά αντιστρέφονται.

    Η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών αλλάζει τον τρόπο που το αίμα κυκλοφορεί στο σώμα, αφήνοντας έλλειψη οξυγόνου στο αίμα που ρέει από την καρδιά στο υπόλοιπο σώμα. Χωρίς επαρκή παροχή αίματος πλούσιου σε οξυγόνο, το σώμα δε μπορεί να λειτουργήσει σωστά και το παιδί σας αντιμετωπίζει σοβαρές επιπλοκές ή θάνατο χωρίς θεραπεία. 

    Η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών συνήθως ανιχνεύεται είτε προγεννητικά είτε μέσα στις πρώτες ώρες έως τις εβδομάδες της ζωής. 

    Η διορθωτική χειρουργική επέμβαση αμέσως μετά τη γέννηση είναι η συνήθης θεραπεία για τη μετάθεση των μεγάλων αρτηριών.

    Η απόκτηση ενός μωρού με μετάθεση των μεγάλων αρτηριών μπορεί να είναι ανησυχητική, αλλά με την κατάλληλη θεραπεία, η προοπτική είναι πολλά υποσχόμενη.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ

    Τα συμπτώματα της μετάθεσης των μεγάλων αρτηριών περιλαμβάνουν:

    • Μπλε χρώμα του δέρματος (κυάνωση)
    • Δυσκολία στην αναπνοή
    • Έλλειψη όρεξης
    • Κακή αύξηση βάρους

    Η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών συχνά ανιχνεύεται αμέσως μόλις γεννηθεί το μωρό σας ή κατά την πρώτη εβδομάδα της ζωής του. Εάν τα σημεία και τα συμπτώματα δεν εμφανίστηκαν στο νοσοκομείο, αναζητήστε επείγουσα ιατρική βοήθεια εάν παρατηρήσετε ότι το μωρό σας εμφανίζει γαλαζωπό αποχρωματισμό του δέρματος, ιδιαίτερα που αφορά το πρόσωπο και το σώμα.

    ΑΙΤΙΑ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ

    • Ανώμαλη εμβρυογένεση

    Η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών συμβαίνει κατά την ανάπτυξη του εμβρύου όταν η καρδιά του μωρού σας αναπτύσσεται. Το γιατί εμφανίζεται αυτό το ελάττωμα είναι άγνωστο στις περισσότερες περιπτώσεις. Κανονικά, η πνευμονική αρτηρία, η οποία μεταφέρει αίμα από την καρδιά σας στους πνεύμονές σας για να λάβει οξυγόνο, είναι προσαρτημένη στον κάτω δεξιό θάλαμο. Από τους πνεύμονές σας, το πλούσιο σε οξυγόνο αίμα πηγαίνει στον άνω αριστερό θάλαμο της καρδιάς σας, μέσω της μιτροειδούς βαλβίδας στον κάτω αριστερό θάλαμο. Η αορτή είναι συνήθως προσκολλημένη στην αριστερή κοιλία. Μεταφέρει αίμα πλούσιο σε οξυγόνο από την καρδιά σας πίσω στο υπόλοιπο σώμα σας. Κατά τη μετάθεση των μεγάλων αρτηριών, οι θέσεις της πνευμονικής αρτηρίας και της αορτής αλλάζουν. Η πνευμονική αρτηρία συνδέεται με την αριστερή κοιλία και η αορτή με τη δεξιά κοιλία. Το φτωχό σε οξυγόνο αίμα κυκλοφορεί μέσω της δεξιάς πλευράς της καρδιάς και πίσω στο σώμα χωρίς να περάσει από τους πνεύμονες. Το πλούσιο σε οξυγόνο αίμα κυκλοφορεί μέσω της αριστερής πλευράς της καρδιάς και κατευθείαν πίσω στους πνεύμονες χωρίς να κυκλοφορεί στο υπόλοιπο σώμα. Η κυκλοφορία του φτωχού σε οξυγόνο αίματος μέσω του σώματος προκαλεί στο δέρμα μια μπλε απόχρωση. Εξαιτίας αυτού, η μετάθεση των μεγάλων αρτηριών ονομάζεται κυανωτικό συγγενές καρδιακό ελάττωμα. Αν και ορισμένοι παράγοντες, όπως η ερυθρά ή άλλες ιογενείς ασθένειες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η ηλικία της μητέρας άνω των 40 ετών ή ο διαβήτης της μητέρας, μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο αυτής της πάθησης, στις περισσότερες περιπτώσεις η αιτία είναι άγνωστη.

    Υπάρχει κι ένας σπάνιος τύπος μετάθεσης των μεγάλων αρτηριών, η εκ γενετής διορθωμένη μετάθεση των μεγάλων αγγείων, κατά την οποία οι δύο κοιλίες αλλάζουν έτσι ώστε η αριστερή κοιλία να βρίσκεται στη δεξιά πλευρά της καρδιάς και να λαμβάνει αίμα από τη δεξιά κόλπο, και η δεξιά κοιλία βρίσκεται στην αριστερή πλευρά της καρδιάς και λαμβάνει αίμα από τον αριστερό κόλπο.  Ωστόσο, το αίμα συνήθως κυκλοφορεί σωστά μέσω της καρδιάς και του σώματος. Η αριστερή κοιλία συνδέεται με την πνευμονική αρτηρία, η οποία παρέχει αίμα φτωχό σε οξυγόνο στους πνεύμονες, ενώ η  δεξιά κοιλία συνδέεται με την αορτή, η οποία μεταφέρει αίμα πλούσιο σε οξυγόνο στο σώμα. Επειδή η κυκλοφορία διορθώνεται εκ γενετής, ορισμένα άτομα με αυτή τη σπάνια πάθηση μπορεί να μην εμφανίσουν συμπτώματα για πολλά χρόνια και να μείνουν αδιάγνωστα μέχρι την ενηλικίωση. Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι με αυτή την πάθηση έχουν άλλα συγγενή καρδιακά ελαττώματα που μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα και αυτά τα άτομα συνήθως διαπιστώνεται ότι έχουν καρδιακή νόσο ως παιδιά. Ανάλογα με την κατάστασή τους και τα ελαττώματα της καρδιάς τους, οι άνθρωποι μπορεί να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση για να επιδιορθώσουν τα ελαττώματα. Η δεξιά κοιλία μπορεί να μη λειτουργεί καλά ως ο κύριος θάλαμος άντλησης με την πάροδο του χρόνου, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια στους ενήλικες. Οι ενήλικες συχνά έχουν επίσης μη φυσιολογική λειτουργία της βαλβίδας που προστατεύει τη δεξιά κοιλία, της τριγλώχινας βαλβίδας. Η μη φυσιολογική λειτουργία της βαλβίδας και των κοιλιών μπορεί να προκαλέσει καρδιακή ανεπάρκεια. Μπορεί τελικά να χρειαστεί θεραπεία όπως αντικατάσταση βαλβίδας, συσκευές κοιλιακής υποβοήθησης ή μεταμόσχευση καρδιάς.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ

    Αν και η ακριβής αιτία της μετάθεσης των μεγάλων αρτηριών είναι άγνωστη, αρκετοί παράγοντες μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο να γεννηθεί ένα μωρό με αυτήν την πάθηση, όπως:

    • Ιστορικό ερυθράς ή άλλης ιογενούς ασθένειας στη μητέρα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης
    • Κατανάλωση αλκοόλ κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης
    • Κάπνισμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης
    • Μια μητέρα που έχει κακώς ελεγχόμενο διαβήτη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ

    Οι πιθανές επιπλοκές της μετάθεσης των μεγάλων αρτηριών περιλαμβάνουν:

    • Έλλειψη οξυγόνου στους ιστούς. Οι ιστοί του μωρού σας θα λαμβάνουν πολύ λίγο οξυγόνο (υποξία). Αν δεν υπάρξει κάποια ανάμειξη αίματος πλούσιου σε οξυγόνο και αίματος φτωχού σε οξυγόνο στο σώμα του μωρού σας, δεν θα μπορέσει να επιβιώσει.
    • Συγκοπή. Καρδιακή ανεπάρκεια, μια κατάσταση κατά την οποία η καρδιά δε μπορεί να αντλήσει αρκετό αίμα για να καλύψει τις ανάγκες του σώματος, μπορεί να αναπτυχθεί με την πάροδο του χρόνου επειδή η δεξιά κοιλία αντλεί υπό υψηλότερη πίεση από το συνηθισμένο. Αυτή η πρόσθετη πίεση μπορεί να κάνει τον μυ της δεξιάς κοιλίας δύσκαμπτο ή αδύναμο.
    • Βλάβη στους πνεύμονες. Πάρα πολύ πλούσιο σε οξυγόνο αίμα μπορεί να προκαλέσει βλάβη στους πνεύμονες, δυσκολεύοντας την αναπνοή.

    Απαιτείται χειρουργική επέμβαση για όλα τα μωρά με μετάθεση των μεγάλων αρτηριών νωρίς στη ζωή, συνήθως μέσα στην πρώτη εβδομάδα. Κατά τη διάρκεια αυτής της επέμβασης, ο χειρουργός μετακινεί τις μεγάλες αρτηρίες έτσι ώστε να συνδέονται με τον σωστό θάλαμο άντλησης. Οι αρτηρίες που τροφοδοτούν την καρδιά, στεφανιαίες αρτηρίες, πρέπει επίσης να μετακινηθούν.

    Αν και αυτή η επέμβαση είναι σωτήρια, μπορεί να παρουσιαστούν προβλήματα αργότερα στη ζωή, όπως:

    • Στένωση των αρτηριών που παρέχουν αίμα στην καρδιά, στεφανιαίες αρτηρίες
    • Διαταραχές του καρδιακού ρυθμού, αρρυθμίες
    • Αδυναμία ή ακαμψία του καρδιακού μυός που οδηγεί σε καρδιακή ανεπάρκεια
    • Στενώσεις όπου συνδέονται τα μεγάλα αγγεία
    • Διαρροές καρδιακών βαλβίδων

    3850378299001 5537524896001 5537520047001 vs

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ

    Στις περισσότερες περιπτώσεις, η μετάθεση των μεγάλων αρτηριών δε μπορεί να αποτραπεί. Εάν έχετε οικογενειακό ιστορικό καρδιακών ελαττωμάτων ή εάν έχετε ήδη ένα παιδί με συγγενές καρδιακό ελάττωμα, εξετάστε το ενδεχόμενο να μιλήσετε με έναν γενετικό σύμβουλο και έναν καρδιολόγο με εμπειρία σε συγγενείς καρδιακές ανωμαλίες πριν μείνετε έγκυος. Επιπλέον, είναι σημαντικό να λάβετε μέτρα για να έχετε μια υγιή εγκυμοσύνη. Για παράδειγμα, πριν μείνετε έγκυος, αρχίστε να παίρνετε μια πολυβιταμίνη ή 400 μικρογραμμάρια φυλλικού οξέος.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ

    Αν και είναι πιθανό η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών από το μωρό σας να διαγνωστεί πριν από τη γέννηση, μπορεί να είναι δύσκολο να διαγνωστεί. Οι προγεννητικές εξετάσεις για τη μεταφορά των μεγάλων αρτηριών συνήθως δε γίνονται εκτός εάν ο γιατρός σας υποψιαστεί ότι το μωρό σας μπορεί να έχει συγγενή καρδιακή νόσο. Μετά τη γέννηση του μωρού σας, ο γιατρός του/της θα υποψιαστεί αμέσως ένα καρδιακό ελάττωμα, όπως η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών, εάν το μωρό σας έχει κυάνωση ή εάν το μωρό σας έχει δυσκολία στην αναπνοή. Μερικές φορές, το μπλε χρώμα του δέρματος δεν είναι τόσο αισθητό εάν το μωρό σας έχει άλλο καρδιακό ελάττωμα, όπως μια τρύπα στον τοίχο που χωρίζει την αριστερή και τη δεξιά κοιλότητα της καρδιάς, το διάφραγμα, που επιτρέπει σε λίγο αίμα πλούσιο σε οξυγόνο να ταξιδέψει μέσα από σώμα. Εάν η τρύπα βρίσκεται στους άνω θαλάμους της καρδιάς, ονομάζεται ελάττωμα του κολπικού διαφράγματος. Στους κάτω θαλάμους της καρδιάς, το ελάττωμα ονομάζεται κοιλιακό διαφραγματικό ελάττωμα. Είναι επίσης πιθανό το μωρό σας να έχει έναν ανοιχτό αρτηριακό πόρο, ένα άνοιγμα μεταξύ των δύο μεγάλων αιμοφόρων αγγείων της καρδιάς, της αορτής και της πνευμονικής αρτηρίας, που επιτρέπει την ανάμιξη αίματος πλούσιου σε οξυγόνο και φτωχού σε οξυγόνο. Καθώς το μωρό σας γίνεται πιο δραστήριο, τα καρδιακά ελαττώματα δε θα αφήσουν αρκετό αίμα να περάσει και τελικά η κυάνωση θα γίνει εμφανής. Ο γιατρός του μωρού σας μπορεί επίσης να υποψιαστεί ένα καρδιακό ελάττωμα εάν ακούσει ένα καρδιακό φύσημα, έναν μη φυσιολογικό ήχο που προκαλείται από τη ροή αίματος. Μια φυσική εξέταση από μόνη της δεν είναι αρκετή για να διαγνώσει με ακρίβεια τη μετάθεση των μεγάλων αρτηριών.

    Μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες εξετάσεις είναι απαραίτητες για ακριβή διάγνωση:

    • Ηχοκαρδιογράφημα. Το ηχοκαρδιογράφημα είναι ένα υπερηχογράφημα της καρδιάς, χρησιμοποιεί ηχητικά κύματα που αναπηδούν από την καρδιά του μωρού σας και παράγουν κινούμενες εικόνες που μπορούν να προβληθούν σε μια οθόνη βίντεο. Οι γιατροί χρησιμοποιούν αυτό το τεστ για να διαγνώσουν τη μετάθεση των μεγάλων αρτηριών εξετάζοντας τη θέση της αορτής και της πνευμονικής αρτηρίας. Το ηχοκαρδιογράφημα μπορεί επίσης να εντοπίσει σχετιζόμενες καρδιακές ανωμαλίες, όπως ελάττωμα κοιλιακού διαφράγματος, ελάττωμα κολπικού διαφράγματος ή ανοιχτό αρτηριακό πόρο.
    • Καρδιακός καθετηριασμός. Αυτή η διαδικασία συνήθως γίνεται μόνο όταν άλλες εξετάσεις, όπως το ηχοκαρδιογράφημα, δε δείχνουν αρκετές πληροφορίες για τη διάγνωση. Κατά τη διάρκεια ενός καρδιακού καθετηριασμού, ο γιατρός εισάγει έναν λεπτό εύκαμπτο σωλήνα, καθετήρα, σε μια αρτηρία ή φλέβα στη βουβωνική χώρα του μωρού σας και τον κατευθύνει προς την καρδιά του/της. Μια χρωστική ουσία εγχέεται μέσω του καθετήρα για να κάνει τις δομές της καρδιάς του μωρού σας ορατές σε εικόνες ακτίνων Χ. Ο καθετήρας μετρά επίσης την πίεση στους θαλάμους της καρδιάς του μωρού σας και στα αιμοφόρα αγγεία και μπορεί να μετρήσει την ποσότητα οξυγόνου στο αίμα. Ο καρδιακός καθετηριασμός μπορεί να γίνει επειγόντως για την εκτέλεση μιας προσωρινής θεραπείας για τη μετάθεση των μεγάλων αρτηριών, κολπική διαφραγματοστομία με μπαλόνι.
    • Ακτινογραφία θώρακος. Αν και η ακτινογραφία θώρακος δεν παρέχει οριστική διάγνωση της μετάθεσης των μεγάλων αρτηριών, επιτρέπει στον γιατρό να δει το μέγεθος της καρδιάς του μωρού σας και τη θέση της αορτής και της πνευμονικής αρτηρίας.
    • Ηλεκτροκαρδιογράφημα. Ένα ηλεκτροκαρδιογράφημα καταγράφει την ηλεκτρική δραστηριότητα στην καρδιά κάθε φορά που συστέλλεται. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας ηλεκτρόδια, τοποθετούνται στο στήθος, τους καρπούς και τους αστραγάλους του μωρού σας. Τα ηλεκτρόδια μετρούν την ηλεκτρική δραστηριότητα, η οποία καταγράφεται σε χαρτί.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ

    Όλα τα βρέφη με μετάθεση των μεγάλων αρτηριών χρειάζονται χειρουργική επέμβαση για να διορθωθεί το ελάττωμα. Ο γιατρός του μωρού σας μπορεί να συστήσει διάφορες επιλογές για να βοηθήσει στη διαχείριση της κατάστασης πριν από τη διορθωτική χειρουργική επέμβαση.

    Περιλαμβάνουν:

    • Φαρμακευτική αγωγή. Το φάρμακο προσταγλανδίνη Ε1, αλπροσταδίλη, βοηθά στη διατήρηση της σύνδεσης μεταξύ της αορτής και της πνευμονικής αρτηρίας (αρτηριακός πόρος), αυξάνοντας τη ροή του αίματος και βελτιώνοντας την ανάμειξη του φτωχού σε οξυγόνο και του πλούσιου σε οξυγόνο αίματος μέχρι να γίνει η επέμβαση.
    • Κολπική διαφραγματοστομία. Αυτή η διαδικασία - που συνήθως γίνεται με καρδιακό καθετηριασμό και όχι χειρουργική επέμβαση, διευρύνει μια φυσική σύνδεση μεταξύ των άνω κοιλοτήτων της καρδιάς. Επιτρέπει την ανάμιξη του πλούσιου σε οξυγόνο και του φτωχού σε οξυγόνο αίματος και έχει ως αποτέλεσμα τη βελτιωμένη παροχή οξυγόνου στο σώμα του μωρού σας.
    • Χειρουργική επέμβαση. Οι χειρουργοί συνήθως κάνουν αυτή τη χειρουργική επέμβαση μέσα στον πρώτο μήνα της ζωής τους. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης  η πνευμονική αρτηρία και η αορτή μετακινούνται στις φυσιολογικές τους θέσεις: Η πνευμονική αρτηρία συνδέεται με τη δεξιά κοιλία και η αορτή συνδέεται με την αριστερή κοιλία. Οι στεφανιαίες αρτηρίες επανασυνδέονται επίσης στην αορτή. Εάν το μωρό σας έχει κοιλιακό διαφραγματικό ελάττωμα ή ελάττωμα κολπικού διαφράγματος, αυτές οι τρύπες συνήθως κλείνουν κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ωστόσο, ο γιατρός μπορεί να αφήσει μικρά ελαττώματα του κοιλιακού διαφράγματος να κλείσουν μόνα τους. Σε άλλη χειρουργική επέμβαση, ο χειρουργός κάνει μια σήραγγα, διάφραγμα μεταξύ των δύο άνω κοιλοτήτων της καρδιάς. Αυτό εκτρέπει το φτωχό σε οξυγόνο αίμα προς την αριστερή κοιλία και την πνευμονική αρτηρία και το πλούσιο σε οξυγόνο αίμα προς τη δεξιά κοιλία και την αορτή. Με αυτή τη διαδικασία, η δεξιά κοιλία πρέπει να αντλεί αίμα στο σώμα, αντί μόνο στους πνεύμονες όπως θα έκανε σε μια φυσιολογική καρδιά. Πιθανές επιπλοκές της επέμβασης αυτής είναι οι ακανόνιστοι καρδιακοί παλμοί,οι στενώσεις ή διαρροές διαφραγμάτων και η καρδιακή ανεπάρκεια λόγω μακροχρόνιων προβλημάτων στη λειτουργία της δεξιάς κοιλίας.

    Μετά από διορθωτική χειρουργική επέμβαση, το μωρό σας θα χρειαστεί δια βίου παρακολούθηση από έναν καρδιολόγο που ειδικεύεται σε συγγενείς καρδιοπάθειες για να παρακολουθεί την υγεία της καρδιάς του. Ο καρδιολόγος μπορεί να συστήσει στο παιδί σας να αποφεύγει ορισμένες δραστηριότητες, όπως η άρση βαρών ή τα ανταγωνιστικά αθλήματα, επειδή αυξάνουν την αρτηριακή πίεση και μπορεί να στρεσάρουν την καρδιά. Μιλήστε με τον γιατρό σας ή τον γιατρό του παιδιού σας σχετικά με το είδος των σωματικών δραστηριοτήτων που μπορείτε να κάνετε εσείς ή το παιδί σας και πόσο και πόσο συχνά. Πολλοί άνθρωποι που υποβάλλονται σε επέμβαση δε χρειάζονται επιπλέον χειρουργική επέμβαση. Ωστόσο, ορισμένες επιπλοκές, όπως αρρυθμίες, διαρροές καρδιακής βαλβίδας ή προβλήματα με την άντληση της καρδιάς, μπορεί να απαιτήσουν πρόσθετη θεραπεία. Το παιδί σας θα πρέπει να παρακολουθείται και να θεραπεύεται καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής του. Το παιδί σας θα παρακολουθείται και θα έχει τακτικά ραντεβού παρακολούθησης με παιδοκαρδιολόγο. Καθώς το παιδί σας μεγαλώνει, η φροντίδα του/της θα μεταβεί σε έναν καρδιολόγο ενηλίκων, ο οποίος μπορεί να παρακολουθεί την κατάστασή του/της με την πάροδο του χρόνου. Η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών μπορεί να επηρεάσει την ενήλικη ζωή του παιδιού σας, καθώς μπορεί να συμβάλει σε άλλα προβλήματα υγείας. Οι ενήλικες που έχουν συγγενή καρδιακά ελαττώματα μπορεί να χρειαστούν άλλες θεραπείες για την κατάστασή τους.

    Εάν διορθώσατε τη μεταφορά των μεγάλων αρτηριών στη βρεφική σας ηλικία, είναι πιθανό να έχετε μια υγιή εγκυμοσύνη, αλλά μπορεί να χρειαστεί εξειδικευμένη φροντίδα. Εάν σκέφτεστε να μείνετε έγκυος, μιλήστε με τον καρδιολόγο και τον μαιευτήρα σας πριν συλλάβετε. Εάν έχετε επιπλοκές, όπως αρρυθμίες ή σοβαρά προβλήματα με τον καρδιακό μυ, η εγκυμοσύνη μπορεί να εγκυμονεί κινδύνους τόσο για εσάς όσο και για το έμβρυό σας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως για τις γυναίκες που έχουν σοβαρές επιπλοκές από την καρδιά, η εγκυμοσύνη δε συνιστάται ακόμη και σε εκείνες με επισκευασμένη μετάθεση.

    ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ

    Η φροντίδα ενός μωρού με σοβαρό καρδιακό πρόβλημα, όπως η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών, μπορεί να είναι προκλητική και τρομακτική.

    Ακολουθούν ορισμένες στρατηγικές που μπορεί να σας βοηθήσουν να το κάνετε πιο εύκολο:

    • Αναζητήστε υποστήριξη. Ζητήστε βοήθεια από μέλη της οικογένειας και φίλους. Μιλήστε με τον καρδιολόγο του παιδιού σας σχετικά με τις ομάδες υποστήριξης και άλλα είδη βοήθειας που είναι διαθέσιμα κοντά σας.
    • Καταγράψτε το ιστορικό υγείας σας ή του μωρού σας. Μπορεί να θέλετε να γράψετε τη διάγνωση του μωρού σας, τα φάρμακα, τις χειρουργικές επεμβάσεις και άλλες διαδικασίες και τις ημερομηνίες που πραγματοποιήθηκαν, το όνομα και τον αριθμό τηλεφώνου του καρδιολόγου του παιδιού σας και οποιεσδήποτε άλλες σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τη φροντίδα του μωρού σας. Αυτό το αρχείο θα σας βοηθήσει να θυμηθείτε τη φροντίδα που έλαβε το παιδί σας και θα είναι χρήσιμο για τους γιατρούς που δεν είναι εξοικειωμένοι με το μωρό σας να κατανοήσουν το ιστορικό της υγείας του.
    • Μιλήστε για τις ανησυχίες σας. Μπορεί να ανησυχείτε για τους κινδύνους της έντονης δραστηριότητας, ακόμη και αφού το παιδί σας έχει υποβληθεί σε διορθωτική χειρουργική επέμβαση. Μιλήστε με τον καρδιολόγο για το ποιες δραστηριότητες είναι ασφαλείς για το παιδί σας. Εάν ορισμένα είναι εκτός ορίων, ενθαρρύνετε το παιδί σας σε άλλες επιδιώξεις αντί να εστιάζετε σε αυτά που δεν μπορεί να κάνει.

    Εάν έχετε άλλες ανησυχίες για την υγεία του παιδιού σας, συζητήστε τις και με τον καρδιολόγο του παιδιού σας. Αν και κάθε περίσταση είναι διαφορετική, να θυμάστε ότι λόγω της προόδου στη χειρουργική θεραπεία, τα περισσότερα μωρά με μετατόπιση των μεγάλων αρτηριών μεγαλώνουν για να ζήσουν ενεργή ζωή.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    congenital heart disease levo transposition of great arteries baby checkup

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τετραλογία Fallot

    Έλλειμμα μεσοκολπικού διαφράγματος

    Σύνδρομο αιφνίδιου παιδικού θανάτου

    Ανοιχτός αρτηριακός πόρος

    Ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Τρίχωρος καρδιά εκ δύο κόλπων και μίας κοιλίας

    Τι είναι το εμβρυϊκό υπερηχογράφημα

    Τσιρότα κλείνουν τρύπες στην καρδιά

    Ανοικτός κολποκοιλιακός πόρος

    Προγεννητικός έλεγχος

    Νόσος Ebstein

    Κυάνωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Τι είναι το φύσημα στα παιδιά

    Το Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου

    Σύνδρομο Noonan

    Πότε γίνεται μηχανική στήριξη καρδιάς

    Στένωση της αορτικής βαλβίδας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις συγγενείς καρδιοπάθειες

    Σύνδρομο Di George

    Τετραλογία του Fallot

    Παιδιά με καρδιοπάθειες

    Χημειοπροφύλαξη ενδοκαρδίτιδας

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία ιγμορίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία ιγμορίτιδα

    Ιγμορίτιδα

    Η οξεία ιγμορίτιδα προκαλεί φλεγμονή και πρήξιμο των χώρων στο εσωτερικό της μύτης σας. Αυτό παρεμβαίνει στην αποστράγγιση και προκαλεί τη συσσώρευση βλέννας. Με την οξεία ιγμορίτιδα, μπορεί να είναι δύσκολο να αναπνεύσετε από τη μύτη σας. Η περιοχή γύρω από τα μάτια και το πρόσωπό σας μπορεί να είναι πρησμένη και μπορεί να έχετε παλλόμενο πόνο στο πρόσωπο ή πονοκέφαλο. Η οξεία ιγμορίτιδα προκαλείται κυρίως από το κοινό κρυολόγημα. Εκτός εάν αναπτυχθεί βακτηριακή λοίμωξη, οι περισσότερες περιπτώσεις υποχωρούν μέσα σε μια εβδομάδα έως 10 ημέρες. Οι οικιακές θεραπείες μπορεί να είναι το μόνο που χρειάζεστε για τη θεραπεία της οξείας ιγμορίτιδας. Η ιγμορίτιδα που διαρκεί περισσότερο από 12 εβδομάδες παρά την ιατρική θεραπεία ονομάζεται χρόνια ιγμορίτιδα. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΞΕΙΑΣ ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΑΣ

    Τα σημεία και συμπτώματα της οξείας ιγμορίτιδας συχνά περιλαμβάνουν:

    • Παχιά, κίτρινη ή πρασινωπή βλέννα από τη μύτη ή κάτω από το πίσω μέρος του λαιμού
    • Φραγμένη ή βουλωμένη μύτη που προκαλεί δυσκολία στην αναπνοή από τη μύτη σας
    • Πόνος, ευαισθησία, πρήξιμο και πίεση γύρω από τα μάτια, τα μάγουλα, τη μύτη ή το μέτωπό σας που επιδεινώνεται όταν σκύβετε

    Άλλα σημεία και συμπτώματα περιλαμβάνουν:

    • Πίεση αυτιών
    • Πονοκέφαλος
    • Πόνος στα δόντια
    • Αλλαγή της όσφρησης
    • Βήχας
    • Κακή αναπνοή
    • Κούραση
    • Πυρετός 

    Τα περισσότερα άτομα με οξεία ιγμορίτιδα δεν χρειάζεται να επισκεφτούν γιατρό.

    Επικοινωνήστε με το γιατρό σας εάν έχετε κάποιο από τα ακόλουθα:

    • Συμπτώματα που διαρκούν περισσότερο από μία εβδομάδα περίπου
    • Συμπτώματα που επιδεινώνονται αφού φαίνεται να βελτιώνονται
    • Επίμονος πυρετός
    • Ιστορικό υποτροπιάζουσας ή χρόνιας ιγμορίτιδας

    Επισκεφθείτε αμέσως έναν γιατρό εάν έχετε σημεία ή συμπτώματα που μπορεί να υποδεικνύουν μια σοβαρή λοίμωξη:

    • Πόνος, πρήξιμο ή ερυθρότητα γύρω από τα μάτια σας
    • Υψηλός πυρετός
    • Σύγχυση
    • Διπλή όραση ή άλλες αλλαγές όρασης
    • Στραβολαίμιασμα

    ΑΙΤΙΑ ΟΞΕΙΑΣ ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΑΣ

    Η οξεία ιγμορίτιδα προκαλείται συχνότερα από το κοινό κρυολόγημα, το οποίο είναι μια μόλυνση από έναν ιό. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αναπτύσσεται μόλυνση με βακτήρια.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΞΕΙΑΣ ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΑΣ

    Μπορεί να διατρέχετε αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσετε ιγμορίτιδα εάν έχετε:

    • Πυρετός εκ χόρτου ή άλλη αλλεργική πάθηση που επηρεάζει τα ιγμόρειά σας
    • Ένα κοινό κρυολόγημα που επηρεάζει τα ιγμόρειά σας
    • Μια ανωμαλία της ρινικής οδού, όπως μια απόκλιση ρινικού διαφράγματος, ρινικοί πολύποδες ή όγκοι
    • Μια ιατρική κατάσταση όπως η κυστική ίνωση ή μια διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος όπως ο HIV/AIDS
    • Έκθεση στον καπνό, είτε από το κάπνισμα είτε από την έκθεση στο παθητικό κάπνισμα

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΟΞΕΙΑΣ ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΑΣ

    Οι επιπλοκές της οξείας ιγμορίτιδας είναι ασυνήθιστες και οι σοβαρές επιπλοκές είναι σπάνιες.

    Εάν εμφανιστούν, οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Χρόνια ιγμορίτιδα. Η οξεία ιγμορίτιδα μπορεί να είναι μια έξαρση ενός μακροπρόθεσμου προβλήματος που είναι γνωστό ως χρόνια ιγμορίτιδα. Η χρόνια ιγμορίτιδα διαρκεί περισσότερο από 12 εβδομάδες.
    • Μηνιγγίτιδα. Αυτή η μόλυνση προκαλεί φλεγμονή των μεμβρανών και του υγρού που περιβάλλουν τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό.
    • Άλλες λοιμώξεις. Ασυνήθιστα, μια λοίμωξη μπορεί να εξαπλωθεί στα οστά, οστεομυελίτιδα ή στο δέρμα, κυτταρίτιδα.
    • Προβλήματα όρασης. Εάν η μόλυνση εξαπλωθεί στην κόγχη του ματιού σας, μπορεί να προκαλέσει μειωμένη όραση ή ακόμα και τύφλωση που μπορεί να είναι μόνιμη.

    sinus infection 2 1024x596

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΟΞΕΙΑΣ ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΑΣ

    Λάβετε αυτά τα βήματα για να μειώσετε τον κίνδυνο εμφάνισης οξείας ιγμορίτιδας:

    • Αποφύγετε τις λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού.
    • Προσπαθήστε να μείνετε μακριά από άτομα που έχουν κρυολόγημα ή που είναι άρρωστα με άλλες λοιμώξεις.
    • Πλένετε συχνά τα χέρια σας με σαπούνι και νερό, ειδικά πριν από τα γεύματά σας.
    • Διαχειριστείτε τις αλλεργίες σας. Συνεργαστείτε με το γιατρό σας για να διατηρήσετε τα συμπτώματα υπό έλεγχο.
    • Αποφύγετε τον καπνό του τσιγάρου και τον μολυσμένο αέρα. Ο καπνός του τσιγάρου και άλλοι ρύποι μπορεί να ερεθίσουν και να προκαλέσουν φλεγμονή στους πνεύμονές σας και τις ρινικές οδούς.
    • Χρησιμοποιήστε έναν υγραντήρα. Εάν ο αέρας στο σπίτι σας είναι ξηρός, όπως εάν έχετε θερμότητα με αέρα, η προσθήκη υγρασίας στον αέρα μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της ιγμορίτιδας. Βεβαιωθείτε ότι ο υγραντήρας παραμένει καθαρός και απαλλαγμένος από μούχλα με τακτικό, ενδελεχή καθαρισμό.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΞΕΙΑΣ ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΑΣ

    Ο γιατρός σας μπορεί να ρωτήσει για τα συμπτώματά σας. Αυτός ή αυτή μπορεί να αισθάνεται ευαισθησία στη μύτη και το πρόσωπο και ο γιατρός θα εξετάσει τη μύτη σας. Ο γιατρός σας μπορεί συνήθως να κάνει τη διάγνωση με βάση τη φυσική εξέταση.

    Άλλες μέθοδοι που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη διάγνωση της οξείας ιγμορίτιδας και τον αποκλεισμό άλλων καταστάσεων περιλαμβάνουν:

    • Ρινική ενδοσκόπηση. Ένας λεπτός, εύκαμπτος σωλήνας με φως οπτικών ινών που εισάγεται μέσω της μύτης σας επιτρέπει στον γιατρό σας να επιθεωρήσει οπτικά το εσωτερικό των ιγμορείων σας.
    • Μελέτες απεικόνισης. Μια αξονική τομογραφία δείχνει λεπτομέρειες των ιγμορείων και της ρινικής σας περιοχής. Συνήθως δεν συνιστάται για μη επιπλεγμένη οξεία ιγμορίτιδα, αλλά οι απεικονιστικές μελέτες μπορεί να βοηθήσουν στην εύρεση ανωμαλιών ή ύποπτων επιπλοκών.
    • Καλλιέργειες ρινικών εκκρίσεων και ιγμορείων. Οι εργαστηριακές εξετάσεις δεν είναι γενικά απαραίτητες για τη διάγνωση της οξείας ιγμορίτιδας. Ωστόσο, όταν η κατάσταση δεν ανταποκρίνεται στη θεραπεία ή επιδεινώνεται, δείγματα ιστών από τη μύτη ή τα ιγμόρειά σας μπορεί να βοηθήσουν στην εύρεση της αιτίας, όπως μια βακτηριακή λοίμωξη.
    • Αλλεργικά τεστ. Εάν ο γιατρός σας υποψιάζεται ότι οι αλλεργίες έχουν προκαλέσει την οξεία ιγμορίτιδα σας, θα σας συστήσει ένα αλλεργικό δερματικό τεστ. Το τεστ δέρματος είναι ασφαλές και γρήγορο και μπορεί να σας βοηθήσει να εντοπίσετε το αλλεργιογόνο που προκαλεί τις ρινικές εξάρσεις.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΞΕΙΑΣ ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΑΣ

    Οι περισσότερες περιπτώσεις οξείας ιγμορίτιδας βελτιώνονται από μόνες τους. Οι τεχνικές αυτοφροντίδας είναι συνήθως το μόνο που χρειάζεστε για να ανακουφίσετε τα συμπτώματα. 

    Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει θεραπείες για την ανακούφιση των συμπτωμάτων της ιγμορίτιδας, όπως:

    • Αλατούχο ρινικό σπρέι, το οποίο ψεκάζετε στη μύτη σας πολλές φορές την ημέρα για να ξεπλύνετε τις ρινικές οδούς σας.
    • Ρινικά κορτικοστεροειδή. Αυτά τα ρινικά σπρέι βοηθούν στην πρόληψη και τη θεραπεία της φλεγμονής. Παραδείγματα περιλαμβάνουν φλουτικαζόνη, βουδεσονίδη, μομεταζόνη και μπεκλομεθαζόνη.
    • Αποσυμφορητικά. Αυτά τα φάρμακα είναι διαθέσιμα σε υγρά, δισκία και ρινικά σπρέι. Χρησιμοποιήστε ρινικά αποσυμφορητικά μόνο για λίγες ημέρες. Διαφορετικά μπορεί να προκαλέσουν την επιστροφή πιο σοβαρής συμφόρησης.
    • Αντιαλλεργικά φάρμακα. Εάν η ιγμορίτιδα σας οφείλεται σε αλλεργίες, η χρήση αντιαλλεργικών φαρμάκων μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των συμπτωμάτων αλλεργίας. Αναλγητικά, όπως ακεταμινοφαίνη, ιβουπροφαίνη ή ασπιρίνη. Να είστε προσεκτικοί όταν δίνετε ασπιρίνη σε παιδιά ή εφήβους. Αν και η ασπιρίνη έχει εγκριθεί για χρήση σε παιδιά άνω των 3 ετών, τα παιδιά και οι έφηβοι που αναρρώνουν από ανεμοβλογιά ή συμπτώματα που μοιάζουν με γρίπη δεν πρέπει ποτέ να λαμβάνουν ασπιρίνη. Αυτό συμβαίνει επειδή η ασπιρίνη έχει συνδεθεί με το σύνδρομο Reye, μια σπάνια αλλά δυνητικά απειλητική για τη ζωή κατάσταση, σε τέτοια παιδιά.
    • Αντιβιοτικά. Τα αντιβιοτικά συνήθως δεν χρειάζονται για τη θεραπεία της οξείας ιγμορίτιδας, επειδή συνήθως προκαλείται από ιό και όχι από βακτήρια. Ακόμα κι αν η οξεία ιγμορίτιδα σας είναι βακτηριακή, μπορεί να υποχωρήσει χωρίς θεραπεία. Ο γιατρός σας μπορεί να περιμένει και να παρακολουθεί για να δει εάν η οξεία ιγμορίτιδα σας επιδεινώνεται πριν συνταγογραφήσει αντιβιοτικά. Ωστόσο, σοβαρά, προοδευτικά ή επίμονα συμπτώματα μπορεί να απαιτούν αντιβιοτικά. Εάν ο γιατρός σας συνταγογραφήσει ένα αντιβιοτικό, φροντίστε να λάβετε ολόκληρη τη θεραπεία, ακόμη και όταν τα συμπτώματά σας βελτιωθούν. Εάν σταματήσετε να τα παίρνετε νωρίς, τα συμπτώματά σας μπορεί να επανεμφανιστούν.
    • Ανοσοθεραπεία. Εάν οι αλλεργίες συμβάλλουν στην ιγμορίτιδα σας, οι αλλεργικές απευαισθητοποιήσεις που βοηθούν στη μείωση της αντίδρασης του σώματος σε συγκεκριμένα αλλεργιογόνα μπορεί να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων σας.

    Αυτά τα βήματα αυτοβοήθειας μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων της ιγμορίτιδας:

    • Ανάρρωση. Αυτό θα βοηθήσει το σώμα σας να καταπολεμήσει τη μόλυνση και να επιταχύνει την ανάρρωση.
    • Πίνετε υγρά. Συνεχίστε να πίνετε πολλά υγρά.
    • Χρησιμοποιήστε μια ζεστή κομπρέσα. Μια ζεστή κομπρέσα στη μύτη και το μέτωπό σας μπορεί να σας βοηθήσει να ανακουφίσετε την πίεση στα ιγμόρειά σας.
    • Βρέξτε τις κοιλότητες των κόλπων σας. Περάστε μια πετσέτα πάνω από το κεφάλι σας καθώς αναπνέετε τον ατμό από ένα μπολ με ζεστό νερό. Κρατήστε τον ατμό στραμμένο προς το πρόσωπό σας. Ή κάντε ένα ζεστό ντους, αναπνέοντας τον ζεστό, υγρό αέρα. Αυτό θα βοηθήσει στην ανακούφιση του πόνου και θα βοηθήσει στην αποστράγγιση της βλέννας.
    • Ξεπλύνετε τις ρινικές σας οδούς. Χρησιμοποιήστε ένα ειδικά σχεδιασμένο μπουκάλι συμπίεσης. Αυτή η σπιτική θεραπεία, που ονομάζεται ρινική πλύση, μπορεί να σας βοηθήσει να καθαρίσετε τα ιγμόρειά σας.
    • Τα προϊόντα που περιέχουν ορισμένους συνδυασμούς βοτάνων μπορεί να είναι χρήσιμα. Αυτές οι συνδυαστικές θεραπείες περιέχουν ρίζα γεντιανής, ζαμπούκο και οξαλίδα. 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ιγμορίτιδα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ιγμορίτιδα

    canstockphoto35848585

    Διαβάστε, επίσης,

    Παραρρινοκολπίτιδα

    Ρινική αλοιφή

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Η ιγμορίτιδα θεραπεύεται με πεπτικά ένζυμα

    Ιγμορίτιδα - Emedi

    Φτιάξτε χαλαρωτικές βόμβες για το μπάνιο σας

    Οζονοθεραπεία

    Καθαρίστε τους πνεύμονες και τα ιγμόρεια

    Διατροφή για όσους έχουν χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

    Αν έχετε άσθμα να τρώτε πολλές φυτικές ίνες

    Το μπρόκολο είναι φάρμακο για τους πνεύμονες

    www.emedi.gr

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ακοκκιοκυτταραιμία Αλλογενής μετάγγιση αίματος »