Σάββατο, 16 Νοεμβρίου 2013 11:09

Αιμορροφιλία

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφοι)
H κληρονομική έλλειψη παραγόντων του αίματος που προκαλεί αιμορραγίες
Αιμορροφιλία, ICD-10 D66-D68, είναι η κληρονομική έλλειψη παραγόντων του αίματος.
Οι καταστάσεις κληρονομικής έλλειψης των παραγόντων VIII (αιμορροφιλία Α) και IX (αιμορροφιλία Β) είναι Χ φυλοσύνδετες διαταραχές με παρόμοια κλινική εικόνα.
Οι ασθενείς με βαριά νόσο, στους οποίους, στους οποίους η δραστηριότητα των παραγόντων VII και IX είναι μικρότερη από 1% της φυσιολογικής παρουσιάζουν συχνά αυτόματους αιμάρθρους και άλλα αιμορραγικά επεισόδια.
Στη μέτρια βαρύτητας αιμορροφιλία (δραστηριότητα 1-5% της φυσιολογικής) η αιμορραγία οφείλεται συνήθως σε γνωστό τραυματισμό, αλλά μερικές φορές είναι και αυτόματη.
Οι ασθενείς με ελαφρά αιμορροφιλία (δραστηριότητα 5-40% της φυσιολογικής), σπάνια, παρουσιάζουν αιμορραγίες, χωρίς βαρύ τραυματισμό ή χειρουργική επέμβαση και η πάθησή τους μπορεί να παραμείνει αδιάγνωστη μέχρι την ενήλικη ζωή τους.
Στους ασθενείς με αιμορροφιλία παρατηρούνται χαρακτηριστικά παράταση του aPTT, φυσιολογικός PT και φυσιολογικός χρόνος ροής και πήξεως.
Τα αιμορραγικά επεισόδια αντιμετωπίζονται, γενικά, με θεραπεία αναπλήρωσης του παράγοντα που λείπει και η θεραπεία πρέπει να αρχίζει όσο το δυνατόν πιο έγκαιρα, ώστε να μειωθούν οι μακροπρόθεσμες επιπλοκές.
Ακόμη, χρησιμοποιούνται ανάλογα δεσμοπρεσίνης-βαζοπρεσίνης, αντι-ινωδολυτικά, ενώ μελετάται και η πιθανότητα γονιδιακής θεραπείας.
Πολλές φορές η αντιμετώπιση της αιμορροφιλίας μπορεί να είναι περίπλοκη.
Στους αιμορροφιλικούς απαγορεύεται η χορήγηση ασπιρίνης και τα μη στερινοειδή αντιφλεγμονώδη.
Οι αιμορραγίες στην αιμορροφιλία εντοπίζονται σε πολλές εστίες, π.χ. με τη μορφή ρινορραγίας, ουλορραγίας, αιματουρίας, γαστρορραγίες, εκχυμώσεις, πετέχειες, καθώς,οπισθοπε επίσης και αιμορραγίες που εντοπίζονται μέσα στις αρθρώσεις (αίμαρθρα), μέσα στους μυς (με τη μορφή μεσομύϊων αιματωμάτων, οπισθοπεριτοναϊκών αιμορραγιών, αλλά και ενδοκράνιων αιμορραγιών.

Haemophilia

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,
 
Διαβάστηκε 3793 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 05 Μαρτίου 2021 19:40
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μία χρόνια συστηματική, φλεγμονώδης νόσος, άγνωστης αιτιολογίας, που προσβάλλει καθ' υπεροχής τις αρθρώσεις. Η αρθρική φλεγμονή μπορεί να παρουσιάσει ύφεση, αλλά αν συνεχιστεί, συνήθως, καταλήγει σε καταστροφή της αρθρώσεως και αναπηρία.

    Συγκεκριμένες εξωαρθρικές εκδηλώσεις είναι χαρακτηριστικές, συμπεριλαμβανομένων των ρευματοειδών οζιδίων, αρτηρίτιδας, νευροπάθειας, σκληρίτιδας, περικαρδίτιδας και σπληνομεγαλίας.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό, Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσοποιητικό, Πνευμονικό, Καρδιαγγειακό, Νευρικό

    Γενετική: Η οροθετική ρευματοειδής αρθρίτιδα αθροίζεται στις οικογένειες. Οι γενετικοί παράγοντες, ενάντια στις αλληλεπιδράσεις τους με περιβαλλοντικούς επιταχυντές δεν είναι ξεκάθαροι. Το HLA-DR4 εμφανίζεται στο 70% των Καυκασίων οροθετικών ασθενών σε σύγκριση με το 25% των μαρτύρων. Αυξημένος σχετικός κίνδυνος των 4-5 φορών για το DR4-θετικό άτομο, αν και μόνο μια μειονότητα επηρεάζεται.

    Επικρατέστερη ηλικία: 3η με 6η δεκαετία

    Επικρατέστερο φύλο: 

    • Γυναίκες > Άνδρες (ολική επίπτωση και επιπολασμός των αρθρικών εκδηλώσεων)
    • Άνδρες > Γυναίκες (εκδηλώνουν περισσότερο συστηματική νόσο)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Πρωινή δυσκαμψία
    • Οίδημα αρθρώσεων
    • Πόνος σε παθητική κίνηση
    • Θερμότητα στην άρθρωση 
    • Τυπική αρθρική παραμόρφωση 
    • Κόπωση 
    • Κατάθλιψη 
    • Κακουχία
    • Ανορεξία 
    • Ρευματοειδή οζίδια
    • Λεμφαδενοπάθεια 
    • Σπληνομεγαλία 
    • Οφθαλμική προσβολή
    • Νευροπάθειες από παγίδευση νεύρων (στις οστικές αλλοιώσεις ή στο οίδημα)

    ΑΙΤΙΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Αρθριτογενή ερεθίσματα ενεργοποιούν και το χυμικό και το κυτταρικό ανοσολογικό σύστημα σε ευπαθείς δείκτες. Αντισώματα (IgG, IgM, IgA αντιανοσοσφαιρίνες) που παράγονται από Β κύτταρα και πλασματτοκύτταρα είναι σε συμπλέγματα και καθηλώνουν το συμπλήρωμα, καταλήγοντας σε μια φλεγμονώδη διαδικασία. Διήθηση από λεμφοκύτταρα, κυρίως. βοηθητικά CD4 κύτταρα. Λοιμώδης αιτιολογία δεν έχει αποδειχθεί

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • HLA-DR4
    • Οικογενειακό ιστορικό
    • Γυναίκες φύλο, ηλικίας 20-50 χρόνων

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Σύνδρομο Sjogren
    • Σαρκοείδωση
    • Πολυμυοσίτιδα
    • Διαβρωτική οστεοαρθρίτιδα
    • Οροαρνητική πολυαρθρίτιδα
    • Αγγειΐτιδα
    • Ουρική αρθρίτιδα
    • Ψευδοουρική αρθρίτιδα
    • Φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου
    • Αντιδράσεις υπερευαισθησίας
    • Σύνδρομο Reiter
    • Σύνδρομο Αδαμαντιάδη
    • Ψωριασική αρθρίτιδα
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Νόσος του Lyme
    • Σκληρόδερμα
    • Χρόνια λοίμωξη 
    • Αποφρακτική κακοήθεια 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αιματοκρίτης - ήπια αναιμία είναι συνήθης
    • Ταχύτητα καθιζήσεως (ΤΚΕ) - συνήθως αυξημένη, βοηθητικός προσδιορισμός στην παρακολούθηση της ενεργότητας της νόσου
    • Ρευματοειδής παράγοντας - τίτλος > 1:80 ανιχνεύσιμος σε 70-80% των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα
    • ΑΝΑ - παρόν στο 20-30%
    • Συμπλήρωμα (CH50), C3, C4 - φυσιολογικό ή αυξημένο, πολύ χρησιμότερο να διακρίνονται άτομα με πρώιμη ρευματοειδή αρθρίτιδα από αυτούς με πρώιμο λύκο, στους οποίους τα επίπεδα είναι μειωμένα 
    • Άλλα: ηλεκτρολύτες, κρεατινίνη, ηπατική λειτουργία
    • Αρθριτικό υγρό
    1. Κιτρινωπό - λευκό, θολό, χαμηλής γλοιότητας 
    2. Ο "θρόμβος βλεννίνης" είναι χαλαρός ή εύθραστος λόγω της εκφύλισης του υαλουρονικού οξέος από λυσοσωμικά ένζυμα
    3. Λευκά αιμοσφαίρια αρθρικού υγρού, αυξημένα (3500-50000)
    4. Αρθρικό CH50 είναι χαμηλότερο από αυτό του ορού
    5. Πρωτεΐνη αρθρικού υγρού - περίπου 4,2 g/dL (42 g/L)
    6. Διαφορά γλυκόζης ορού - άρθρωσης ≥ 30 mg/dL (≥ 1,67 mmol/L)

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλουν τα ευρήματα: Προηγούμενη θεραπεία με ανοσοκατασταλτικά μπορεί να δείξει φυσιολογικά αποτελέσματα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Διήθηση του αρθρικού υγρού από λεμφοκύτταρα, πλασματοκύτταρα και μακροφάγα 
    • Υπερτροφία και υπερπλασία κυττάρων αρθρικού υμένα
    • Τοπική παραγωγή IgG με χαρακτήρα ρευματοειδή παράγοντα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Καμία, η βιοψία των οζιδίων δεν ενδείκνυνται στη διάγνωση 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Οι ακτινογραφίες σπάνια χρειάζονται στη διάγνωση, αλλά είναι χρήσιμες στην παρακολούθηση της εξέλιξης της νόσου 
    • Αρθρογραφία - για να καθοριστούν οι αρθρικές ανωμαλίες ή ο τραυματισμός σε μία υποστηρικτική δομή 
    • Σπινθηρογράφημα οστών - αν έχετε υποψία για άσηπτη νέκρωση (καλύτερα να μη γίνεται) 
    • Αξονική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία - χρήσιμα σε ειδικές περιπτώσεις όπως συμπτώματα από την αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    4 από 7 πρέπει να είναι παρόντα. Τα κριτήρια 1 ως 4 πρέπει να είναι παρόντα για τουλάχιστον 6 εβδομάδες:

    • Πρωινή δυσκαμψία > 1 ώρας διάρκεια
    • Αρθρίτιδα τουλάχιστον σε 3 ομάδες αρθρώσεων με οίδημα μαλακού ιστού ή υγρό 
    • Αρθρίτιδα που προσβάλλει τουλάχιστον μια από τις ακόλουθες ομάδες αρθρώσεων: κεντρικές ενδοφαλαγγικές, μετακαρπιοφαλαγγικές ή καρποί
    • Οίδημα συμμετρικών αρθρώσεων 
    • Υποδόρια οζίδια 
    • Θετική δοκιμασία ρευματοειδή παράγοντα
    • Ακτινογραφικές αλλοιώσεις σύμφωνες με το ρευματοειδή παράγοντα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής εκτός από επιλεγμένα επείγοντα περιστατικά ή ορθοπεδικές διεργασίες 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Έμφαση στην άσκηση και την κινητικότητα, γενική φροντίδα υγιεινής 
    • Ειδική έμφαση πρέπει να δίνεται στα εξής: μείωση του στρες στις αρθρώσεις, φυσιοθεραπεία και εργασιοθεραπεία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Ενθαρρύνετε πλήρη δραστηριότητα, αλλά αποφύγετε τις βαριές δουλειές και την έντονη άσκηση κατά τη διάρκεια των ενεργών φάσεων, λόγω του κινδύνου της επίτασης της φλεγμονής της άρθρωσης 
    • Υδροθεραπεία ή ασκήσεις στο νερό είναι αποτελεσματικά και ανακουφιστικά 

     14

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Υπάρχει αμφισβήτηση σχετικά με την "πυραμίδα της θεραπείας" (που ξεκινάει με τα αντιφλεγμονώδη και προχωράει σε φάρμακα τροποποιητικά της νόσου) και σχετικά με τη χρήση θεραπευτικών συνδυασμών 

    • Πρώιμη νόσος ή οξεία/χρόνια φλεγμονή: ασπιρίνη ή άλλο ΜΣΑΦ
    • Σοβαρή νόσος ή σαν ενδιάμεσα φάρμακα ύφεσης - έξαρσης: κορτικοστεροειδή (5-15 mg πρεδνιζόνης ή ισοδυνάμου κάθε μέρα). Για μικρής διάρκειας χρήσιμη μόνο
    • Εμμένουσα ενεργότητα νόσου (χρόνια αρθροθυλακίτιδα) - παράγοντες ύφεσης - έξαρσης:
    1. Αθελονοσιακά: υδροξυχλωροκίνη 400 mg κάθε ημέρα για 2-3 μήνες, μετά 200 mg την ημέρα, συνήθως δοκιμασία 6 μηνών για να φανούν τα πρώτα αποτελέσματα
    2. Χρυσός: δισκία από του στόματος 6-10 mg/ημέρα, επανεξέταση μετά από 4-6 μήνες ή 1 gr συνολική δόση. Ενέσιμος χρυσός δίνεται εβδομαδιαία μέχρι να δοθεί συνολική δόση 1 γραμμαρίου, μετά επανεξετάστε
    3. Σουλφασαλαζίνη: 50 mg/ημέρα, αυξάνοντας σε 2 g/ημέρα μέσα σε ένα μήνα, μέγιστη δοσολογία είναι 2-3 g/ημέρα, δοκιμασία 4-6 μηνών 
    4. D-πενικιλλαμίνη: 250 mg/ημέρα αρχικά, αυξάνοντας αργά μέχρι ένα μέγιστο των 750-1000 mg/ημέρα, δοκιμασία 6-9 μηνών με τουλάχιστον 8-12 εβδομάδων σε μέγιστη δοσολογία 
    5. Μεθοτρεξάτη: 5-15 mg/εβδομάδα από το στόμα, δοκιμασία 3-6 μηνών - για νόσο που εξαρτάται από στεροειδή ή εφόσον άλλα μέτρα είναι ανεπιτυχή ή ελάχιστα ανεκτά. Ο ρόλος της σε πρώιμη νόσο είναι υπό αμφισβήτηση

    Δεν υπάρχει θεραπεία για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Ωστόσο, οι κλινικές μελέτες δείχνουν ότι η ύφεση των συμπτωμάτων είναι πιο πιθανή όταν η θεραπεία ξεκινά νωρίς με φάρμακα γνωστά ως αντιρρευματικά φάρμακα που τροποποιούν τη νόσο (DMARDs).

    Φάρμακα

    Οι τύποι φαρμάκων που συνιστά ο γιατρός σας θα εξαρτηθούν από τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων σας και από πόσο καιρό είχατε ρευματοειδή αρθρίτιδα.

    • ΜΣΑΦ. Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) μπορούν να ανακουφίσουν τον πόνο και να μειώσουν τη φλεγμονή. Τα μη αντισταθμιστικά ΜΣΑΦ περιλαμβάνουν ιβουπροφαίνη και νατριούχο ναπροξένη. Ισχυρότερα ΜΣΑΦ διατίθενται με ιατρική συνταγή. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ερεθισμό του στομάχου, καρδιακά προβλήματα και νεφρική βλάβη.
    • Στεροειδή. Τα κορτικοστεροειδή φάρμακα, όπως η πρεδνιζόνη, μειώνουν τη φλεγμονή και τον πόνο και την αργή βλάβη των αρθρώσεων. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν αραίωση οστών, αύξηση βάρους και διαβήτη. Οι γιατροί συχνά συνταγογραφούν ένα κορτικοστεροειδές για την ανακούφιση των συμπτωμάτων γρήγορα, με στόχο τη σταδιακή μείωση του φαρμάκου.
    • DMARDs. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να επιβραδύνουν την εξέλιξη της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και να σώσουν τις αρθρώσεις και άλλους ιστούς από μόνιμη βλάβη. Τα συχνά DMARDs περιλαμβάνουν μεθοτρεξάτη, λεφλουνομίδη, υδροξυχλωροκίνη  και σουλφασαλαζίνη. Οι παρενέργειες ποικίλλουν, αλλά μπορεί να περιλαμβάνουν βλάβη στο ήπαρ και σοβαρές πνευμονικές λοιμώξεις.
    • Βιολογικοί παράγοντες. Επίσης γνωστοί ως τροποποιητές βιολογικής απόκρισης, αυτή η νεότερη κατηγορία DMARDs περιλαμβάνει: abatacept, adalimumab, anakinra, certolizumab, etanercept, golimumab, infliximab, rituximab, sarilumab και tocilizumab. Τα βιολογικά DMARDs είναι συνήθως πιο αποτελεσματικά όταν συνδυάζονται με συμβατικό DMARD, όπως μεθοτρεξάτη. Αυτός ο τύπος φαρμάκου αυξάνει, επίσης,τον κίνδυνο λοιμώξεων.
    • Στοχευμένα συνθετικά DMARDs. Το Baricitinib, το tofacitinib και το upadacitinib μπορούν να χρησιμοποιηθούν εάν τα συμβατικά DMARDs και τα βιολογικά δεν ήταν αποτελεσματικά. Υψηλότερες δόσεις τοφασιτινίμπης μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο θρόμβων αίματος στους πνεύμονες, σοβαρών καρδιακών επεισοδίων και καρκίνου.

    Ο γιατρός σας μπορεί να σας παραπέμψει σε έναν φυσιοθεραπευτή που μπορεί να σας διδάξει ασκήσεις για να διατηρήσετε τις αρθρώσεις σας ευέλικτες. Ο θεραπευτής μπορεί επίσης να προτείνει νέους τρόπους για να κάνετε καθημερινές εργασίες που θα είναι ευκολότερες στις αρθρώσεις σας. Για παράδειγμα, μπορεί να θέλετε να παραλάβετε ένα αντικείμενο χρησιμοποιώντας τα αντιβράχια σας. Οι βοηθητικές συσκευές μπορούν να διευκολύνουν την αποφυγή καταπόνησης στις αρθρώσεις σας. Για παράδειγμα, ένα μαχαίρι κουζίνας εξοπλισμένο με χειρολαβή βοηθά στην προστασία των αρθρώσεων των δακτύλων και του καρπού σας. Ορισμένα εργαλεία, όπως κουμπιά, μπορούν να διευκολύνουν το ντύσιμο. Οι κατάλογοι και τα καταστήματα ιατρικών ειδών είναι καλά μέρη για να αναζητήσετε ιδέες.

    Χειρουργική επέμβαση

    Εάν τα φάρμακα αποτυγχάνουν να αποτρέψουν ή να επιβραδύνουν τη βλάβη των αρθρώσεων, εσείς και ο γιατρός σας μπορεί να εξετάσετε το ενδεχόμενο χειρουργικής επέμβασης για την αποκατάσταση των κατεστραμμένων αρθρώσεων. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να βοηθήσει στην αποκατάσταση της ικανότητάς σας να χρησιμοποιείτε την άρθρωσή σας. Μπορεί επίσης να μειώσει τον πόνο και να βελτιώσει τη λειτουργία.

    Η χειρουργική επέμβαση ρευματοειδούς αρθρίτιδας μπορεί να περιλαμβάνει μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες διαδικασίες:

    • Συνοκτομή. Η χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση της φλεγμονώδους επένδυσης της άρθρωσης μπορεί να μειώσει τον πόνο και να βελτιώσει την ευελιξία της άρθρωσης.
    • Επισκευή τενόντων. Η φλεγμονή και η βλάβη των αρθρώσεων μπορεί να προκαλέσουν χαλάρωση ή ρήξη των τενόντων γύρω από την άρθρωση. Ο χειρουργός σας μπορεί να είναι σε θέση να επισκευάσει τους τένοντες γύρω από την άρθρωση σας.
    • Επιδιόρθωση άρθρωσης. Η χειρουργική επιδιόρθωση μιας άρθρωσης μπορεί να συνιστάται για τη σταθεροποίηση ή την ευθυγράμμιση της άρθρωσης και για την ανακούφιση του πόνου όταν η αντικατάσταση της άρθρωσης δεν είναι επιλογή.
    • Ολική αντικατάσταση αρθρώσεων. Κατά τη χειρουργική επέμβαση αντικατάστασης αρθρώσεων, ο χειρουργός σας αφαιρεί τα κατεστραμμένα μέρη της άρθρωσης σας και εισάγει μια πρόθεση από μέταλλο και πλαστικό. Η χειρουργική επέμβαση ενέχει κίνδυνο αιμορραγίας, λοίμωξης και πόνου. Συζητήστε τα οφέλη και τους κινδύνους με το γιατρό σας.

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    Αλληλεπιδράσεις φαρμάκων με ΜΣΑΦ:

    • Αντιόξινα: Μειώνουν το ρυθμό και την έκταση της απορρόφησης των ΜΣΑΦ, ποικίλο αποτέλεσμα
    • Αντιπηκτικά: Η φαινυλβουταζόνη και η οξυφαινυλβουταζόνη, επιταχύνουν τη δράση της βαρφαρίνης. Όλα τα ΜΣΑΦ αυξάνουν τον κίνδυνο αιμορραγίας σε ασθενή που υφίσταται αντιπηκτική θεραπεία 
    • Αντιδιαβητικά από το στόμα: Η ασπιρίνη, φαινυλβουταζόνη και οξυφαινυλβουταζόνη, μπορεί να ενισχύουν τη δράση των αντιδιαβητικών
    • Αντιϋπερτασικά/διουρητικά: Τα ΜΣΑΦ μπορεί να μετριάζουν τη δράση των διουρητικών β-αναστολέων, υδραλαζίνης, πραζοσίνης και αναστολείς ΜΕΑ
    • Λίθιο: Αύξηση των επιπέδων του λιθίου του πλάσματος μπορεί να συμβεί, ειδικά με την ινδομεθακίνη και τη δικλοφενάκη
    • Μεθοτρεξάτη: Το σαλικυλικό αναστέλλει τη νεφρική κάρθαση της μεθοτρεξάτης και μπορεί να εμφανιστούν τοξικά επίπεδα
    • Φαινυτοΐνη: Η φαινυλβουταζόνη αναστέλλει το μεταβολισμό της φαινυτοΐνης. Τα σαλικυλικά αποσυνδέουν τη φαινυτοΐνη από την αλβουμίνη και αυξάνουν τη συγκέντρωση του ελεύθερου φαρμάκου 
    • Προβενεσίδη: Αναστέλλει τη νεφρική κάθαρση πολλών ΜΣΑΦ
    • Συνδυασμός ΜΣΑΦ: Αποφύγετέ τον

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Διάρκεια πρωινής δυσκαμψίας 
    • Χρόνος έναρξης της κόπωσης 
    • Ανάγκη για ΜΣΑΦ/ημέρα
    • Δύναμη σφιξίματος χεριών 
    • Αριθμός αρθρώσεων που είναι ευαίσθητες ή επώδυνες σε παθητικό εύρος κίνησης 
    • Βαθμός οιδήματος των προσβεβλημένων αρθρώσεων 
    • Ταχύτητα καθίζησης - συχνά η καλύτερη εργαστηριακή δοκιμασία για την ενεργότητα της νόσου
    • Άλλοι εργαστηριακοί έλεγχοι, όπως υποδεικνύεται, που εξαρτώνται από τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται και το βαθμό της εξέλιξης της νόσου 
    • Υδροξυχλωροκίνη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι η αμφιβληστροειδοπάθεια - οφθαλμολογικός 'ελεγχος κάθε 6 μήνες 
    • Χρυσός από του στόματος - Η κυριότερη τοξικότητα είναι ερύθημα, διάρροια, θρομβοκυττοπενία, κοκκιοκυττοπενία, πρωτεϊνουρία (σπάνια), γενική αίματος, αριθμός αιμοπεταλίων, γενική ούρων κάθε μήνα
    • Χρυσός ενδομυϊκά: Η κύρια τοξικότητα είναι ερύθημα, διάρροια, θρομβοπενία, ουδετεροπενία, πρωτεϊνουρία - γενική αίματος, αιμοπετάλια, γενική ούρων κάθε 2 εβδομάδες για 6 μήνες, μετά κάθε μήνα 
    • D-πενικιλλαμίνη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι ερύθημα, δυσανεξία από το γαστρεντερικό, πρωτεϊνουρία, θρομβοπενία, ουδετεροπενία-γενική αίματος, αιμοπετάλια, γενική ούρων κάθε 2 εβδομάδες για 6 μήνες, μετά κάθε μήνα
    • Μεθοτρεξάτη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι η ηπατική δυσλειτουργία, πιθανή τοξικότητα μυελού των οστών - γενική αίματος, αιμοπετάλια, ηπατική λειτουργία κάθε 1-3 μήνες, που εξαρτάται από τη δόση και την εμπειρία με το φάρμακο
    • Κορτικοστεροειδή: Σύνδρομο Cushing, οστεοπόρωση 
    • ΜΣΑΦ: προβλήματα από το γαστρεντερικό, ρόλος της μεθοτρεξάτης σε ταυτόχρονη χορήγηση

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Πιθανή σχέση χρήσης αντισυλληπτικών από το στόμα με μειωμένο κίνδυνο ρευματοειδούς αρθρίτιδας 
    • Συγκεκριμένοι τύποι εμφανίζονται και συγκεκριμένοι τύποι ατόμων, που προσβάλλονται

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Εκφυλιστική αρθρίτιδα και καταστροφή αρθρώσεων 
    • Αγγειΐτιδα δέρματος
    • Περικαρδίτιδα
    • Ενδοκαρδιακά ρευματοειδή οζίδια, προκαλούν βαλβιδικές ανωμαλίες και ανωμαλίες αγωγιμότητας 
    • Πλευριτική συλλογή και πνευμονική συμμετοχή 
    • Διάμεση ίνωση
    • Πολλαπλή μονονευρίτιδα, παγίδευση μέσου νεύρου 
    • Σύνδρομο Sjogren, σκληρωτικά ρευματοειδικά οζίδια 
    • Σύνδρομο Felty (σπληνομεγαλία, αναιμία, θρομβοκυττοπενία, ουδετεροπενία) - σχεδόν τελείως περιορίζεται σε οροθετικούς ασθενείς με ενεργό αρθρίτιδα
    • Επιπλοκές που προκαλούνται από τη θεραπεία (π.χ. επιπλοκές από το γαστρεντερικό με ΜΣΑΦ, σύνδρομο Cushing με μακροχρόνια χρήση στεροειδών, ηπατικές ανωμαλίες με μεθοτρεξάτη, οφθαλμικές εκδηλώσεις με PLAQUENIL

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η συνήθης πορεία μέχρι τώρα είναι η προοδευτική επιδείνωση της λειτουργίας, αυτό μπορεί να αλλάξει σημαντικά με κατάλληλες ιατρικές, χειρουργικές και φυσιοθεραπευτικές παρεμβάσεις. Το σχέδιο ελέγχου πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλες τις πλευρές της ζωής του ασθενούς

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Sjogren
    • Felty

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Η έναρξη στο γηριατρικό πληθυσμό είναι λιγότερο συνήθης (20% των ατόμων πάνω από 60 χρονών έχουν τη νόσο)
    • Παρά τη βελτιωμένη θεραπεία, αναμείνετε αυξημένη συμβολή/αλληλεπίδραση άλλων συνοσηρών καταστάσεων που εξαρτώνται από την ηλικία. Συνηθέστερα στους ηλικιωμένους είναι η περικαρδίτιδα, η σηπτική αρθρίτιδα, το σύνδρομο Sjogren
    • Οι ηλικιωμένοι έχουν μικρότερη ανοχή στα φάρμακα, αυξημένη επίπτωση νόσου ωχράς κηλίδας, που σχετίζεται με την υδροξυχλωροκίνη ερυθήματος από D-πενικιλλαμίνη και έμετου και ναυτίας που προκαλούνται από σουλφασαλαζίνη. Η τοξικότητα του χρυσού παρεντερικά δεν σχετίζεται με την ηλικία 

    ΚΥΗΣΗ 

    • Η κύηση και ο τοκετός δεν εμφανίζουν σοβαρά προβλήματα, εκτός αν υπάρχει σοβαρή νόσος μηχανικών αρθρώσεων (π.χ. ισχία)
    • Πάνω από 75% των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα, που μένουν έγκυες βλέπουν βελτίωση, 50% κατά το πρώτο τρίμηνο, με τη μέγιστη βελτίωση να εμφανίζεται στο 3ο τρίμηνο, παρά τη διακοπή των φαρμάκων, όπως ο χρυσός και η μεθοτρεξάτη. Τυχαία τα πρώτα επεισόδια συμβαίνουν κατά την κύηση (αμφισβητούμενη σημασία). Δεν είναι ξεκάθαρη η αιτία της βελτίωσης. Υποτροπή μόνιμα εμφανίζεται μετά τον τοκετό (μέσα σε 6 μήνες)
    • Δεν έχει αναφερθεί αυξημένος αριθμός εμβρυϊκών ανωμαλιών λόγω αυτής καθαυτής της ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Η παρουσία του συνδρόμου Sjogren και του αντι-Ro αντισώματος, σχετίζεται με συγγενή, πλήρη κολποκοιλιακό αποκλεισμό (δεν επηρεάζονται όλοι ωστόσο, οι περισσότερες περιπτώσεις που αναφέρονται είναι για μητέρες με λύκο)

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Λειτουργική ικανότητα - γενική ταξινόμηση:

    • Τάξη Ι: όχι περιορισμός στην ικανότητα να γίνονται συνήθεις ασχολίες
    • Τάξη ΙΙ: Μέτριος περιορισμός, αλλά δυνατή η επιτέλεση των συνήθων ασχολιών
    • Τάξη ΙΙΙ: Σημαντικός περιορισμός, ανικανότητα να γίνουν οι περισσότερες συνήθεις ασχολίες ή αυτοεξυπηρέτηση ασθενούς
    • Τάξη IV: Ανικανότητα ή καθήλωση σε κρεβάτι ή αναπηρική πολυθρόνα

    Λειτουργική ικανότητα:

    • Να ντύνεται 
    • Να κάθεται και να σηκώνεται από το κρεβάτι 
    • Να τρώει και να πίνει με μαγειρικά σκεύη
    • Να περπατάει έξω σε επίπεδο χώμα
    • Να πλένει και να στεγνώνει όλο το σώμα
    • Να σκύβει και να μαζεύει ρούχα από το πάτωμα
    • Να ανοίγει και να κλείνει συνηθισμένες βρύσες 
    • Να μπαίνει και να βγαίνει σε αυτοκίνητο

    Τα  καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    PX0001CO PRESENTATION

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πνευμονική καρδία

    Ρευματικός πυρετός

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα

    Ρευματική πολυμυαλγία

    Περικαρδίτιδα

    Νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Σύνδρομο Felty

    Μειώστε τον πόνο της αρθρίτιδας με τη διατροφή

    Κάνναβη και ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Μήπως έχετε ρευματισμούς

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις αρθρώσεις σας

    Boswellia Serrata το ισχυρό φυσικό αντιφλεγμονώδες

    Πώς τα βακτήρια του στόματος προκαλούν ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Πώς να κάνετε σεξ αν έχετε αρθρίτιδα

    Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

    Βότανα για την αρθρίτιδα και τον πόνο των αρθρώσεων

    Τα καλύτερα βότανα για τους πόνους της φλεγμονής

    Αντιμετώπιση του πόνου με φυτικά αντιφλεγμονώδη

    Βιοανάδραση για την αρθρίτιδα

    Ο βελονισμός για την αρθρίτιδα

    Ομοιοπαθητική για τις αρθρίτιδες

    Όζοι σε ρευματολογικές παθήσεις

    Διάγνωση ασθενειών από τα χέρια

    Με τι ασχολείται ο ρευματολόγος

    Υποσχόμενη θεραπεία για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Τι να κάνετε αν σας πονάει μια άρθρωση

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    Βιταμίνες για την αρθρίτιδα

    Το νέο φάρμακο για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Διαβάστε για τις εξετάσεις στα ρευματολογικά νοσήματα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Ραιβόκρανο Ραιβόκρανο

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ραιβόκρανο

    Ραιβόκρανο για την περιστροφή και κλίση της κεφαλής που προκαλείται από πρωτοπαθείς διαταραχές των αυχενικών μυών ή δευτεροπαθώς σε διαταραχές της κεφαλής και του τραχήλου. Η κατάσταση μπορεί να είναι συγγενής ή επίκτητη

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό, Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Συγγενές - νεογνά
    • Επίκτητο - κάτω από την ηλικία των 10 ετών και ενήλικες 30-60 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΡΑΙΒΟΚΡΑΝΟΥ

    Περιστροφή και κλίση της κεφαλής προς την προσβεβλημένη πλευρά, στροφή της κάτω γνάθου προς την αντίθετη πλευρά

    • Διαλείποντες επώδυνοι σπασμοί του στερνοκλειδομαστοειδούς, τους τραπεζοειδούς και άλλων αυχενικών μυών 
    • Στη συγγενή μορφή, το πρώτο σημείο μπορεί να είναι μία καθηλωμένη ψηλαφητή διόγκωση του στερνοκλειδομαστοειδούς μυός, που είναι ορατή από τη γέννηση 
    • Πρώιμο στάδιο της επίκτητης μορφής είναι η ακαμψία των αυχενικών μυών

    ΑΙΤΙΑ ΡΑΙΒΟΚΡΑΝΟΥ

    Συγγενές:

    • Τραυματισμός του στερνοκλειδομαστοειδούς μυός της μίας πλευράς, στη γέννηση
    • Πιθανή παθολογική ενδομήτρια θέση της κεφαλής 
    • Προγεννητικός τραυματισμός
    • Ίνωμα 

    Επίκτητο:

    • Μυϊκή βλάβη από φλεγμονώδη πάθηση (μυοσίτιδα, λεμφαδενίτιδα, φυματίωση)
    • Τραυματισμοί της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης που προκαλούν σύσπαση των επουλωμένων ιστών 
    • Παράλυση οφθαλμικών μυών 
    • Οργανικές διαταραχές του κεντρικού νευρικού συστήματος που προκαλούν σύσπαση των επουλωμένων ιστών
    • Οργανικές διαταραχές του κεντρικού νευρικού συστήματος που προκαλούν ρυθμικούς μυϊκούς σπασμούς 
    • Ψυχογενής ανικανότητα ελέγχου των αυχενικών μυών
    • Όγκος 
    • Αυχενική σπονδύλωση 
    • Τραύμα 
    • Φάρμακα 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΡΑΙΒΟΚΡΑΝΟΥ

    • Τραυματικός τοκετός, συμπεριλαμβανομένης της οπίσθιας προβολής 
    • Ψυχιατρική νόσος, νεύρωση, άγχος, υποχόνδριοι ασθενείς
    • Φάρμακα: φαινοθειαζίνες και βουτυροφαινόνες 

    Επίκτητη:

    • Φλεγμονή 
    • Νευρολογική διαταραχή 
    • Οπτική διαταραχή 
    • Τραύμα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΡΑΙΒΟΚΡΑΝΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Λοιμώξεις του κεντρικού νευρικού συστήματος 
    • Όγκοι των μαλακών μορίων ή των οστών 
    • Νόσος των βασικών γαγγλίων 
    • Απόστημα αυχενικών αδένων 
    • Μυοσίτιδα αυχενικών μυών 
    • Εξεργασίες σε αυχενικό σπονδυλικό δίσκο 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία (κατά προτίμηση μαλακή), αξονική ή μαγνητική τομογραφία της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, βοηθούν στη διαφορική διάγνωση, ιδιαίτερα του επίκτητου ραιβόκρανου

    congenital muscular torticollis

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ιστορικό και κλινική εξέταση 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΡΑΙΒΟΚΡΑΝΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικοί ασθενείς

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Φυσιοθεραπεία
    • Μαλάξεις
    • Τοπική εφαρμογή θερμότητας
    • Αναλγητικά
    • Βιοεπανατροφοδότηση αισθητηρίων
    • Στο συγγενές: εγχειρητική διατομή του προσβεβλημένου μυός, αν η φυσιοθεραπεία δεν έχει δώσει αποτέλεσμα έως την ηλικία του ενός έτους
    • Ψυχιατρική θεραπεία, αν υπάρχει συναισθηματική διαταραχή

    Στο επίκτητο:

    • Σε διάρκεια μικρότερη της 1 εβδομάδας: μαλακό κολάρο και ανάπαυση 
    • Σε διάρκεια μικρότερη του 1 μήνα: Εφαρμογή έλξης 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Στο συγγενές ραιβόκρανο, εκπαίδευση των γονέων στην εφαρμογή μαλάξεων και ασκήσεων αύξησης του εύρους της κίνησης

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΡΑΙΒΟΚΡΑΝΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αναλγητικά για τον πόνο. Αν το ραιβόκρανο είναι φαρμακογενές, η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει διφαινυδραμίνη ή διαζεπάμη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Για υποστήριξη στη διάρκεια της φυσιοθεραπείας και της βιοεπανατροφοδότησης και συμβουλευτικά

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Διαταραχές κίνησης 
    • Διαταραχές στάσης 
    • Μπορεί να υποτροπιάζει ή να επιμένει εφ' όρου ζωής 
    • Προσωπική ασυμμετρία στο συγγενές ραιβόκρανο

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Καλή πρόγνωση σε αντιμετωπίσιμες καταστάσεις 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Εργώδης τοκετός

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η συγγενής μορφή, που σχετίζεται με περιγεννητικό τραυματισμό, χωρίς θεραπεία θα καταλήξει σε ινώδη χορδή 

    ΚΥΗΣΗ

    Σχετίζεται με οπίσθια προβολή

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    wry neck

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Κρανιοϊερή Θεραπεία

    Σύνδρομο Meige

    Χειροπρακτική

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Κακοήθης υπέρταση Κακοήθης υπέρταση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την καακοήθη υπέρταση

    Κακοήθης υπέρταση είναι βαριά υπέρταση που χαρακτηρίζεται από αμφιβληστροειδοπάθεια, με ή χωρίς οίδημα της θηλής και σχετίζεται με νέκρωση μικρών αρτηριών και αρτηριολίων. Γενικά η διαστολική πίεση είναι υψηλότερη από 130 mm Hg

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό, Νεφροί

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία τα 40 χρόνια

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΚΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    • Κεφαλαλγία 40%
    • Θόλωση της όρασης 40%
    • Καρδιακά συμπτώματα (θωρακικό άλγος, δύσπνοια) 25%
    • Ναυτία και έμετοι 15%
    • Εστιακά νευρολογικά σημεία < 5%
    • Υπέρταση > 90%
    • Αμφιβληστροειδοπάθεια, βαθμού ΙΙΙ ή IV (εξιδρώματα, αιμορραγίες) με ή χωρίς οίδημα της θηλής  > 90%
    • Πνευμονικό οίδημα 50-90%
    • Stupor ή κώμα 50-90%
    • Ανησυχία 50-90%
    • Σπασμοί 50-90%

    ΑΙΤΙΑ ΚΑΚΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    • Υπέρταση - 10 φορές συχνότερη σε δευτεροπαθή παρά σε ιδιοπαθή υπέρταση 
    • Μη συμμόρφωση του ασθενούς με την αντιϋπερτασική αγωγή 
    • Η παθοφυσιολογία σχετίζεται με αδυναμία αυτορρύθμισης της αρτηριακής πίεσης όταν αυτή είναι πολύ υψηλή

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΚΑΚΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    • Αφρικανοί - Αμερικανοί
    • Κάπνισμα
    • Δευτεροπαθής υπέρταση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΚΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Βαριά υπέρταση χωρίς αμφιβληστροειδοπάθεια - σκεφτείτε φαιοχρωμοκύττωμα, διακοπή κλονιδίνης, βρώση τυραμίνης σε συνδυασμό με χρήση αναστολέων της μονοαμινοξειδάσης 
    • Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ερυθροκυτταρικοί κύλινδροι (90%)
    • Αιματουρία (90%)
    • Πρωτεϊνουρία (90%)
    • Αζωθαιμία (90%)
    • Μείωση της κάθαρσης κρεατινίνης (90%)
    • Υποκαλιαιμική αλκάλωση (90%)
    • Μικροαγγειοπαθητική αιμολυτική αναιμία (50-90%)
    • Θρομβοκυτταροπενία (50-90%)
    • Διάχυτη ενδαγγειακή πήξη (50-90%)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ινιδοειδής νέκρωση των αρτηριολίων (> 90%)
    • Αλλοιώσεις των σπειραμάτων σαν "φλοιός κρεμμυδιού" (50-90%)
    • Αποδόμηση των νεφρικών σωληναρίων (50-90%)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Υπερηχογράφημα νεφρών: μικροί νεφροί
    • Σπινθηρογράφημα νεφρών: ελάττωση της πρόσληψης του ιστοτόπου (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΚΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή στο νοσοκομείο, εντατική θεραπεία κάτω από συνεχή αιμοδυναμική παρακολούθηση, όπως ορίζεται από την κλινική κατάσταση

    High Blood Pressure Reasons And Prevention

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Σκοπός είναι η ύφεση των συμπτωμάτων, η μείωση της διαστολικής αρτηριακής πίεσης στα 100 mm Hg (ή της μέσης αρτηριακής πίεσης < 120 mm Hg) και η διατήρηση διούρησης άνω των 20 mL/ώρα. Απότομη πτώση της αρτηριακής πίεσης μπορεί να οδηγήσει σε ισχαιμία του εγκεφάλου 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινοστατισμός

    ΔΙΑΙΤΑ

    Φτωχή σε νάτριο

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Να δοθεί έμφαση στην ανάγκη συμμόρφωσης του ασθενούς με τη θεραπευτική αγωγή

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΚΑΚΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Νιτροπρωσσικό νάτριο: 0,3 mcg/Kg/λεπτό  (25-50 mcg/λεπτό) ΕΦ έγχυση και τιτλοποίηση, μέσα σε πολύ λίγα λεπτά, μέχρι ένα μέγιστο 10 mcg/Kg/λεπτό. Άμεση δράση, ιδανικό για ασθενείς με ισχαιμία, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, διαχωρισμό της αορτής (σε συνδυασμό με ένα β-αποκλειστή) ή ενδοκρανιακή αιμορραγία. Αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια της κύησης 
    • Τριμεθαφάνη: 0,5-1 mg/λεπτό (500 mg/500mL D5W) και τιτλοποίηση. Άμεση δράση, φάρμακα δεύτερης σειράς, όταν δεν μπορεί να χορηγηθεί το νιτροπρωσσικό νάτριο
    • Λαβηταλόλη: αρχικά 20 mg ΕΦ μέσα σε 2 λεπτά, στη συνέχεια συνεχώς αυξανόμενες δόσεις (40-80 mg) σε μεσοδιάστημα 10 λεπτών, μέχρι να φτάσει η αρτηριακή πίεση στα επιθυμητά επίπεδα ή να έχουν χορηγηθεί συνολικά 300 mg. Η εμπειρία με το φάρμακο στην κακοήθη υπέρταση είναι μικρή, φαίνεται όμως, ότι ωφελεί λόγω συνδυασμού α- και β-ανασταλτικής δράσης. Να αποφεύγεται σε συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, άσθμα και κολποκοιλιακό αποκλεισμό
    • Διαζοξείδη: 1-3 mg υπογλώσσια, ενδιάμεση έναρξη δράσης, φάρμακο εκλογής όταν δεν απαιτείται επεμβατικός αιμοδυναμικός έλεγχος. Αντενδείκυται σε διαχωρισμό της αορτής 
    • Υδραλαζίνη: 5-15 mg ΕΦ. Επαναλάβετε τις ίδιες δόσεις ανάλογα με την ανάγκη. Η θεραπεία εκλογής για τις εγκύους 
    • Φαιντολαμίνη: 2-5 mg ΕΦ. Φάρμακο εκλογής σε υποψία φαιοχρωμοκυττώματος, διακοπής κλονιδίνης, τραύμα του ΚΝΣ ή κρίση αναστολέων της ΜΑΟ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης, της νεφρικής λειτουργίας και της γενικής εξέτασης ούρων

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Σωστή ρύθμιση της υπέρτασης 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Εγκεφαλοπάθεια 
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
    • Αμφιβληστροειδοπάθεια 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Με θεραπεία 5ετής επιβίωση > 70%, νεφρική ανεπάρκεια στο 50%
    • Χωρίς θεραπεία, θνητότητα > 90%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια 
    • Νεφραγγειακή υπέρταση 
    • Οξεία σπειραματονεφρίτιδα
    • Αγγειΐτιδα, νεφρική προσβολή
    • Φαιοχρωμοκύττωμα
    • Προεκλαμψία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η εγκεφαλοπάθεια μπορεί να προκληθεί από χαμηλότερα επίπεδα αρτηριακής πίεσης, σε σύγκριση με τους ενήλικες

    Γηριατρικό: Υψηλότερη θνητότητα

    ΚΥΗΣΗ

    Η υδραλαζίνη είναι το φάρμακο εκλογής. Αντιμετωπίστε την εκλαμψία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    iStock 859833110

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αποκόλληση αμφιβληστροειδούς

    Υπερτασική κρίση

    Τι είναι η αρτηριακή υπέρταση;

    Αλδοστερόνη

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονική εμβολή Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονική εμβολή

    Πνευμονική εμβολή

    Πνευμονική εμβολή συμβαίνει όταν αποσπάται θρόμβος από το εν τω βάθει φλεβικό σύστημα των κάτω άκρων και εισέρχεται στο αρτηριακό δίκτυο των πνευμόνων. 

    Η πνευμονική εμβολή εκδηλώνεται σαν τρία διαφορετικά σύνδρομα:

    • Οξεία πνευμονική καρδιά - λόγω μαζικής πνευμονικής εμβολής, αποφράσσοντας > 60-75% της πνευμονικής κυκλοφορίας
    • Πνευμονικό έμφρακτο - εμφανίζεται σε ασθενείς με πνευμονική εμβολή κατά την οποία αποφράσσεται πλήρως ένας περιφερικός κλάδος της πνευμονικής κυκλοφορίας 
    • Οξεία δύσπνοια άγνωστης αιτιολογίας - εμφανίζεται σε ασθενείς οι οποίοι δεν αναπτύσσουν οξεία πνευμονική καρδιά ή πνευμονικό έμφρακτο 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπνευστικό, Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: Πολύ σπάνια σε παιδιά, η συχνότητα αυξάνει με την πρόοδο της ηλικίας 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΕΜΒΟΛΗΣ

    Οξεία πνευμονική καρδιά:

    • Συγκοπτικό επεισόδιο 
    • Υπόταση ή καρδιακή ανακοπή
    • Δύσπνοια 
    • Αγωνία 
    • Ταχύπνοια
    • Ταχυκαρδία
    • Διάταση φλεβών τραχήλου
    • S3 καλπαστικός ρυθμός
    • Χωρίς ακροαστικά ευρήματα από το θώρακα
    • +- σημεία εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης
    • ΗΚΓ εικόνα S1,Q3,T3 ή ατελούς δεξιού ημισκελικού αποκλεισμού
    • Ακτινογραφία θώρακος - συνήθως φυσιολογική
    • Αέρια αίματος (χωρίς Ο2) - χαμηλό ΡΟ2, χαμηλό PCO2

    Πνευμονικό έμφρακτο:

    • Άλγος πλευριτικού τύπου
    • Δύσπνοια 
    • +- Αιμόπτυση 
    • Ταχύπνοια 
    • Πνεύμονες - υγροί ρόγχοι, συρρίτοντες ή/και σημεία πλευριτικής συλλογής
    • +- σημεία εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης
    • ΗΚΓ - φυσιολογικό
    • Ακτινογραφία θώρακος - ανύψωση του ημιδιαφράγματος, διήθημα ή μικρή πλευριτική συλλογή 
    • Αέρια αίματος (χωρίς Ο2) - φυσιολογικά ή χαμηλό ΡΟ2, χαμηλό PCO2, αλκάλωση

    Οξεία δύσπνοια άγνωστης αιτιολογίας:

    • Δύσπνοια 
    • +- αγωνία
    • +- ταχυκαρδία
    • Ταχύπνοια 
    • Χωρίς ακροαστικά ευρήματα από το θώρακα 
    • +- σημεία εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης
    • ΗΚΓ - συνήθως φυσιολογικό
    • Ακτινογραφία θώρακος - φυσιολογική

    ΑΙΤΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΕΜΒΟΛΗΣ 

    Υπερπηκτικότητα (δύσκολο να τεκμηριωθεί)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΕΜΒΟΛΗΣ

    • Παρατεταμένη κατάκλιση 
    • Υπερήλικες 
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Καρκίνος 
    • Καταπληξία
    • Εγκυμοσύνη 
    • Αντισυλληπτικά 
    • Μετά από χειρουργική επέμβαση
    • Τραύμα στα κάτω άκρα
    • Παχυσαρκία

    pneymonic embolism

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΕΜΒΟΛΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Πνευμονία 
    • Έμφραγμα μυοκαρδίου 
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Ιογενής πλευρίτιδα
    • Περικαρδίτιδα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Πνευμονικό έμφρακτο

    Pulmonary Embolism

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Η διάγνωση επιβεβαιώνεται με σπινθηρογράφημα αερισμού/αιματώσεως των πνευμόνων (πολλαπλές τμηματικές ή λοβιαίες διαταραχές σκιαγράφησης σε συνδυασμό με φυσιολογικό αερισμό) ή με αγγειογραφία πνευμόνων (διαταραχές σκιαγράφησης σε κάποιο σημείο του αυλού των αγγείων και/ή διακοπή της πορείας της αρτηρίας)
    • Στην ακτινογραφία θώρακος μπορεί να αναδειχθεί παρεγχυματική διήθηση ή πλευριτική συλλογή 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Σπινθηρογράφημα πνευμόνων
    • Αγγειογραφία πνευμόνων
    • Υποψιαζόμαστε τη νόσο εάν σε ασθενή με εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση ή με κάποιο από τους παράγοντες κινδύνου για εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση υπάρχουν σημεία και συμπτώματα που αντιστοιχούν σε ένα από τα τρία ανωτέρω σύνδρομα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΕΜΒΟΛΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή στο νοσοκομείο ή σε ΜΕΘ εάν ο ασθενής είναι αιμοδυναμικά ασταθής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Στοχεύουμε στο να διατηρήσουμε την καρδιακή και αναπνευστική λειτουργία σε ικανοποιητικά επίπεδα και να προλάβουμε τυχόν επανάληψη εμβολής 
    • Χορήγηση οξυγόνου εφ' όσον απαιτείται

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Κλινήρης, να κινεί τα πόδια συχνά
    • Όταν η εικόνα του ασθενούς σταθεροποιηθεί, πρόγραμμα κινησιοθεραπείας 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Πρέπει να εξασφαλίζεται επαρκής πρόσληψη τροφής και υγρών

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΟΥ ΟΙΔΗΜΑΤΟΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Στάγδην ενδοφλέβια έγχυση ηπαρίνης για 5-10 ημέρες, σε δόση, ώστε να παρατείνεται ο χρόνος μερικής θρομβοπλαστίνης κατά 1,5 - 2 φορές του χρόνου του μάρτυρα. Τα συνήθη δοσολογικά σχήματα αρχίζουν με δόση εφόδου 50-75 μονάδες /Kg και στη συνέχεια 20-30 μονάδες/Kg/ώρα. Ελέγξτε το χρόνο μερικής θρομβοπλαστίνης (ΡΤΤ) 6 ώρες μετά την ένατξη της εγχύσεως και μετά μία φορά την ημέρα
    • Warfarin για τουλάχιστον 3 μήνες αρχίζοντας από την 1η ή 2η ημέρα νοσηλείας. Η δόση προσαρμόζεται ώστε να παρατείνεται ο χρόνος προθρομβίνης κατά 2 έως 3 INR 
    • Σε περίπτωση υποτασικού επεισοδίου κατά το οποίο απαιτείται η χορήγηση αγγειοσυσπαστικών παραγόντων σε ασθενή στον οποίο έχει διαπιστωθεί πνευμονική εμβολή με αγγειογραφία, μπορεί να πρέπει να γίνει εμβολεκτομή ή να χορηγηθούν θρομβολυτικοί παράγοντες ενδοφλεβίως

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Σε ασθενείς με υποτροπιάζουσες εμβολές ή σε αυτούς που δεν μπορούν να πάρουν αντιπηκτικά, εάν είναι αναγκαίο μπορεί να γίνει χειρουργική παρακώληση της ελεύθερης ροής του αίματος στην κάτω κοίλη φλέβα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Μετά την έξοδο από το νοσοκομείο, ο χρόνος προθρομβίνης θα πρέπει να είναι παρατεταμένος κατά 2,0 έως 3,0 INR. Η χορήγηση Warfarin θα πρέπει να συνεχιστεί για τουλάχιστον 3 μήνες. Σε ασθενείς με προδιάθεση στην ανάπτυξη εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης, η Warfarin θα πρέπει να χορηγείται εφ' όρου ζωής 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αναγνώριση των νοσηλευόμενων ασθενών οι οποίοι έχουν πολλούς παράγοντες κινδύνου για ανάπτυξη εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης και εφαρμογή σε αυτούς προφυλακτικώς αγωγής με μικρές δόσεις ηπαρίνης, Warfarin ή περίδεση των κάτω άκρων με ελαστικούς επιδέσμους 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Πνευμονικό έμφρακτο
    • Πνευμονική καρδιά
    • Υποτροπιάζουσες εν τω βάθει φλεβικές θρομβώσεις ή πνευμονικές εμβολές, μεταφλεβιτιδικό σύνδρομο
    • Αποτυχία της συντηρητικής αγωγής με αποτέλεσμα να απαιτείται χειρουργική παρακώληση της ελεύθερης ροής του αίματος στο φλεβικό δίκτυο

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Με την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή η θνησιμότητα στους νοσηλευόμενους ασθενείς είναι μικρότερη από 10% ή μακροχρόνια επιβίωση εξαρτάται από την υποκείμενη νόσο

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Λανθάνων καρκίνος (πνεύμονα, γαστρεντερικό, μαστού, μήτρας, προστάτη)
    • Εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Πολύ σπάνια

    Γηριατρικό: Πιο συνήθης, συχνότερα θανατηφόρος

    ΚΥΗΣΗ 

    Μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανιστεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή της λοχείας 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    pulmonary embolism 910824652

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ιογενής πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πλευριτική συλλογή

    Πνευμονικό οίδημα

    Πνευμοθώρακας

    Περικαρδίτιδα

    Αρτηριακή εμβολή αέρα

    Ατελεκτασίες πνευμόνων

    Δρεπανοκυτταρική αναιμία

    Θρόμβωση νεφρικής φλέβας

    Διαφοροδιάγνωση λεμφαγγειακής καρκινωμάτωσης

    Θρόμβωση των εν τω βάθει φλεβών

    Οι αγγειακές βλάβες που προκαλούνται από τις χημειοθεραπείες

    Θρομβοκυττάρωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Κολπική μαρμαρυγή σε ηλικιωμένους

    Οξεία απόφραξη μιας αρτηρίας άκρου

    Ειδικές διαγνωστικές εξετάσεις για τη θρομβοφιλία

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    D-dimers

    Όταν κάποιος φτύνει αίμα

    Προσοχή όταν υπάρχει μεγάλη υπεζωκοτική συλλογή

    Διαφορική διάγνωση πλευρίτιδας

    Aντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο

    Πνευμονική εμβολή

    Πώς θα καταλάβετε ότι κάποιος έχει θρόμβωση στο πόδι

    Πλευρίτιδα

    Παραμονή ασθενούς στο κρεβάτι

    Γαλακτική αφυδρογονάση

    Πνευμονική Υπέρταση

    Καρκίνος παγκρέατος

    Αρθροπλαστική ισχίου

    Κολπική μαρμαρυγή

    Rivaroxaban σε επεμβάσεις ισχίου και γόνατος

    Επικίνδυνοι πόνοι

    Άσκηση και εγκυμοσύνη

    Γιατί πρέπει να κινητοποιούνται γρήγορα οι χειρουργημένοι;

    Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

    Μηχανάκι για παρακολούθηση του INR

    Διαιτολόγιο για τα αντιπηκτικά

    Αιμορραγία από τη μύτη

    Τι πρέπει να προσέχετε με τα αντιπηκτικά;

    Εγκεφαλική αιμορραγία

    Ασπιρίνη

    Η τροφή επηρεάζει τα φάρμακα

    Η λίστα των φαρμάκων που αλληλεπιδρούν με το γκρέιπφρουτ

    Έλεγχος πηκτικότητας αίματος

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό

    Ο υπερπαραθυρεοειδισμός αντιπροσωπεύει μία απώλεια των φυσιολογικών ρυθμιστικών λειτουργιών του σώματος που αφορούν τη λειτουργία των παραθυρεοειδών αδένων με αποτέλεσμα απώλεια της ικανότητας τους να διατηρούν ένα φυσιολογικό επίπεδο ασβεστίου του ορού

    • Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός - άμεση υπερλειτουργία των παραθυρεοειδών αδένων είτε λόγω υπερπλασίας, είτε λόγω αδενώματος των παραθυρεοειδών 
    • Δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός - συνήθως παρατηρείται σε χρόνια νεφρική νόσο ή σε καταστάσεις ένδειας βιταμίνης D οι οποίες οδηγούν σε υπερπλασία και των τεσσάρων αδένων και συνακόλουθη αυξημένη δραστηριότητα 
    • Πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία (σύνδρομα πολλαπλής ενδοκρινικής νεοπλασίας) - νοσολογικές καταστάσεις με πολλαπλές ενδοκρινικές δυσλειτουργίες, εκ των οποίων η υπερπλασία των παραθυρεοειδών αδένων οδηγεί σε κλινικό υπερπαραθυρεοειδισμό 
    • Καρκίνωμα παραθυρεοειδών - εξαιρετικά σπάνιο 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινικό/Μεταβολικό 

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικία μεγαλύτερη από 50 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (4:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΕΡΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    "Επώδυνα οστά, νεφρικοί λίθοι, βογκητά της κοιλιάς και στεναγμός της ψυχής". Πρέπει να το σκεφτείτε για να το διαγνώσετε

    Νεφροί:

    • Νεφρολιθίαση 
    • Νεφρασβέστωση
    • Ελαττωμένη σπειραματική κάθαρση 
    • Δίψα 
    • Πολυδιψία 
    • Πολυουρία 

    Γαστρεντερικό:

    • Δυσφορία στην κοιλιά
    • Γαστροδωδεκαδακτυλικό έλκος 
    • Παγκρεατίτιδα 
    • Παγκρεατικές ασβεστώσεις 
    • Δυσκοιλιότητα 
    • Έμετος 
    • Ανορεξία
    • Απώλεια βάρους 

    Σκελετικό:

    • Πόνοι και ευαισθησία οστών 
    • Κυστικές βλάβες οστών 
    • Αφαλάτωση σκελετού 
    • Αυτόματα κατάγματα 
    • Καθιζήσεις σπονδύλων 
    • Οστεοπόρωση 

    Διανοητικές λειτουργίες:

    • Αδιαθεσία
    • Απάθεια 
    • Ανησυχία
    • Κατάθλιψη 
    • Ψύχωση

    Νευρολογικό:

    • Υπνηλία
    • Κώμα
    • Διάχυτες ΗΕΓφικές ανωμαλίες 

    Νευρομυϊκό:

    • Μυϊκή αδυναμία 
    • Αδυναμία 
    • Υποτονία

    Καρδιαγγειακό:

    • Υπέρταση 
    • Βραχύ QT διάστημα 

    Αρθρώσεις/περιαρθρικοί ιστοί:

    • Αρθραλγίες 
    • Ουρική αρθρίτιδα
    • Ψευδοουρική αρθρίτιδα
    • Περιαρθρικές ασβεστώσεις

    Οφθαλμός:

    • Ινώδης κερατοπάθεια 
    • Επιπεφυκίτιδα
    • Εναποθέσεις ασβεστίου στον επιπεφυκότα 

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΕΡΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός:

    • Οφείλονται σε υπερπλασία συνήθως ενός, αλλά μερικές φορές πολλαπλών παραθυρεοειδών αδένων ή αδενωματώδεις αλλοιώσεις που οδηγούν σε μία ανεξέλεγκτη αύξηση παραγωγής και απελευθέρωσης παραθορμόνης που ακολούθως οδηγεί σε αύξηση του ασβεστίου ορού

    Δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός:

    • Παρατηρείται πιο συχνά στη χρόνια νεφρική ανεπάρκεια λόγω επίκτητης υπερπλασίας και υπερλειτουργίας των παραθυρεοειδών αδένων
    • Απώλεια νεφρικού παρεγχύματος που οδηγεί σε υπερφωσφαταιμία 
    • Επιδείνωση παραγωγής καλσιτριόλης που οδηγεί σε υπασβεστιαιμία 
    • Γενική σκελετική και νεφρική αντίσταση στη δράση της παραθορμόνης για λόγους άγνωστους

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

    • Ηλικία πάνω από τα 50
    • Γυναίκες φύλο
    • Πιο συχνή εμφάνιση σε εύκρατα παρά σε τροπικά κλίματα 
    • Υψηλότερη συχνότητα σε άτομα εκτεθέντα σε θεραπευτική ακτινοβολία χαμηλής δόσης 

    Hyperparathyroidism

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΕΡΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Πρέπει να αποκλεισθούν άλλες αιτίες αυξημένου ασβεστίου ορού

    Οφειλόμενος σε αυξημένη PTH:

    • Έκτοπος υπερπαραθυρεοειδισμός 
    • Βρογχογενές καρκίνωμα 
    • Καρκίνος του νεφρού

    Μη παραθυρεοειδικές αιτίες:

    • Κακοήθεια - καρκίνωμα μαστού, πολλαπλούν μυέλωμα, λέμφωμα, λευχαιμία, καρκίνος προστάτη, νόσος του Paget
    • Κοκκιωματώδης νόσος - σαρκοείδωση, φυματίωση, βηρυλλίωση, ιστοπλάσμωση, κοκκιδιοειδομύκωση
    • Φάρμακα - θειαζιδικά διουρητικά, φουρσεμίδη, τοξικότητα από βιταμίνη D, περίσσεια βιταμίνης Α, λίθιο σύνδρομο λήψεως αντιόνων, χορήγηση εξωγενούς ασβεστίου
    • Ενδοκρινικά - υπερθυρεοειδισμός, οξεία επινεφριδιακή ανεπάρκεια, βίπωμα, φαιοχρωμοκύττωμα
    • Οικογενής υποασβεστιουρική υπερασβεστιαιμία
    • Ακινητοποίηση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένο ασβέστιο ορού, πάνω από 10,2 mg/dL (2,55 mmol/l) σε τρεις επιτυχείς μετρήσεις
    • Αυξημένα επίπεδα ανοσοδραστικής παραθορμόνης ορού 
    • Χαμηλά επίπεδα φωσφορικών του ορού, κάτω από 2,5 mg/dL (0,81 mmol/L)
    • Αυξημένα επίπεδα χλωρίου του ορού
    • Ελαττωμένο επίπεδο CO2 του ορού 
    • Υπερχλωραιμική μεταβολική οξέωση 
    • Αύξηση κυκλικού ΑΜΡ ούρων

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Υπερπλασία παραθυρεοειδών - άλλοι παραθυρεοειδείς με κυτταρικές αλλαγές 
    • Αδένωμα παραθυρεοειδών - μόνο ένας αδένας συνήθως με κυτταρικές αλλοιώσεις 
    • Καρκίνωμα παραθυρεοειδών - κυτταρικές αλλοιώσεις συμβατές με κακοήθεια, π.χ. κυτταρική ατυπία, αλλοιώσεις στους λεμφαδένες 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ανοσολογική μέθοδος με αντισώματα κατά ΡΤΗ (παραθορμόνης)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Υπερηχοτομογραφία αυχένος 
    • Σπινθηρογράφημα θαλλίου, τεχνητίου (καλύτερα να μη γίνεται)
    • Αξονική τομογραφία 
    • Καλύτερα μαγνητική τομογραφία παραθυρεοειδών αδένων 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Διαδερμική δια βελόνης αναρρόφηση υλικού και προσδιορισμός παραθορμόνης
    • Ανοικτή χειρουργική αφαίρεση με διάγνωση μέσω ταχείας βιοψίας σε τομές ψυκτικού

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΕΡΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής συνήθως. Νοσηλεία στο νοσοκομείο μόνο για χειρουργική αφαίρεση αδένων ή θεραπεία υποκείμενης νόσου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Χειρουργική αφαίρεση του νοσούντος αδένος είναι η μόνη αποδεδειγμένη θεραπεία για υπερπαραθυρεοειδισμό (υφολική αφαίρεση)
    • Λίγοι ασθενείς με ασυμπτωματική υπερασβεστιαιμία λόγω υπερπαραθυρεοειδισμού μπορεί να μην είναι υποψήφιοι για χειρουργική αφαίρεση αλλά να αντιμετωπίζονται συντηρητικά. Αποφυγή αφυδάτωσης είναι το πιο σημαντικό τμήμα θεραπείας

    Χειρουργική θεραπεία:

    • Σε προεγχειρητικούς και αμέσως μετά την εγχείρηση ασθενείς, επιβάλλεται καλή ενυδάτωση για να αποφευχθεί η παραγωγή λίθων 
    • Η ενδεικνυόμενη μέθοδος είναι η χειρουργική διερεύνηση με ανοιχτό τράχηλο
    • Αφαίρεση του προφανώς νοσούντος αδένος με βιοψίες και των άλλων αδένων για να βεβαιωθείτε για τη βιωσιμότητα τους από φυσιολογικής (λειτουργικής) πλευράς (καλύτερα να μη γίνονται βιοψίες)
    • Ολική αφαίρεση και των τεσσάρων αδένων και μεταμόσχευση στο βραχίονα ενός υγιούς αδένος, συνιστάται από μερικούς ειδικούς 
    • Σοβαρή προσοχή κατά τη διερεύνηση του τραχήλου και την αφαίρεση των παραθυρεοειδών για την ύπαρξη έκτοπου αδένος στην περιοχή του αυχένα 
    • Η μετεγχειρητική πορεία απαιτεί ειδική φροντίδα για τη διατήρηση ανοικτών αεραγωγών και υπάρχει κίνδυνος για απόφραξη αεραγωγών 
    • Παρακολούθηση νεφρικής λειτουργίας πολύ στενά 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εκπαιδεύστε τον σχετικά με τα φάρμακα
    • Σημαντική η περιοδική κλινική και εργαστηριακή εκτίμηση

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Διουρητικά του τύπου της φουροσεμίδης σε υπερασβεστιαιμικούς, αλλά καλά ενυδατωμένους ασθενείς 
    • Οιστρογόνα ενδείκνυνται σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με υπερπαραθυρεοειδισμό

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Παρακολούθησε στενά τη νεφρική λειτουργία
    • Πιθανή πτώση των επιπέδων ασβεστίου του ορού μπορεί να οδηγήσει σε παροδική τετανία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σκελετική βλάβη (παθολογικά κατάγματα)
    • Νεφρική βλάβη
    • Λοιμώξεις ουροποιητικού 
    • "Παραθυρεοειδική δηλητηρίαση"
    • Υπέρταση

    Από την εγχείρηση:

    • Υπερπαραθυρεοειδισμός
    • Υποτροπιάζουσα βλάβη λαρυγγικού νεύρου
    • Αιμορραγία
    • Λοίμωξη 
    • Ανεπιτυχής θεραπεία (χειρουργική) (5%)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η μετεγχειρητική πορεία απαιτεί παρακολούθηση ασβεστίου ορού για επιβεβαίωση ότι η υπερπαραθυρεοειδική κατάσταση δεν θα ξαναναπτυχθεί
    • Η πρόγνωση είναι άριστη στον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό, με εξαφάνιση πολλών από τα προεγχειρητικά συμπτώματα 
    • Ο δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός έχει φτωχή πρόγνωση λόγω της πρωτοπαθούς νόσου που έχει εγκαταστήσει χρόνια νεφρική ανεπάρκεια 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Συχνό στο γήρας 
    • Πιο συχνό να υπάρχει υποκείμενη νόσος 
    • Μπορεί να προκαλεί σύγχυση και να εκλαμβάνεται και γεροντική άνοια

    ΚΥΗΣΗ 

    Σπάνια κατά την εγκυμοσύνη

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις διαταραχές των παραθυρεοειδών αδένων

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους παραθυρεοειδείς αδένες

    primary hyperparathyroidism thumb

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεοπόρωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ουρική αρθρίτιδα

    Υπερασβεστιαιμία

    Πρωτοπαθείς κακοήθεις οστικοί όγκοι

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φαιοχρωμοκύττωμα

    Ουρολιθίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοουρική αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παραθορμόνη

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Καλσιτονίνη

    Υπερπαραθυρεοειδισμός

    Νεφρολιθίαση

    Καρκίνος θυρεοειδούς

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ακοκκιοκυτταραιμία Αλλογενής μετάγγιση αίματος »