Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2013 13:49

Αλλογενής μετάγγιση αίματος

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφοι)
Το ξέρατε ότι η αλλογενής μετάγγιση αίματος είναι μια μορφή προσωρινής μεταμόσχευσης;
Η μετάγγιση αίματος εισάγει ένα πλήθος ξένων αντιγόνων και ζωντανών κυττάρων στο δέκτη, που εξακολουθούν να υπάρχουν για ένα μεταβλητό χρονικό διάστημα.
Ένας αποδέκτης ανοσολογικά αποκτά, συχνά, μια ανοσολογική απόκριση στα αντιγόνα του δότη, με αποτέλεσμα  διάφορες κλινικές συνέπειες, ανάλογα με τα κύτταρα που εμπλέκονται στο αίμα και τα ειδικά αντιγόνα.
Τα αντιγόνα που εμπλέκονται συνηθέστερα είναι τα ανθρώπινα αντιγόνα λευκοκυττάρων (HLAs) τάξης Ι σε αιμοπετάλια και λευκοκύτταρα και τάξης  II παρόντα σε ορισμένα λευκοκύτταρα,  ειδικά αντιγόνα κοκκιοκυττάρων,  ειδικά αντιγόνα αιμοπεταλίων ΗΡΑs και  ειδικά αντιγόνα ερυθρών αιμοσφαιρίων.

Οι συνέπειες της αλλοανοσοποίησης σε αίμα περιλαμβάνει τις ακόλουθες κλινικές εκδηλώσεις:
  • -Αλλοανοσοποίηση εναντίον των ερυθρών αιμοσφαιρίων
  • -Οξεία ενδοαγγειακή αιμολυτική αντίδραση μετάγγισης (μια σπάνια συνέπεια της αλλοανοσοποίησης που προκαλείται από τα αντισώματα ομάδας ΑΒΟ)
  • -Καθυστερημένη  αιμολυτική αντίδραση  μετάγγισης  (αιμόλυση που προκαλείται από αλλοαντισωμάτα ερυθρών τουλάχιστον 24 ώρες μετά από μετάγγιση)
  • -Αιμολυτική νόσο στα νεογνά (αλλοανοσοποίηση μητέρας από τα εμβρυϊκά αντιγόνα, τις περισσότερες φορές προέρχονται από προηγούμενες εγκυμοσύνες)
  • -Αλλοανοσοποίηση κατά των αιμοπεταλίων (αντιγόνα αιμοπεταλίων HLA τάξης Ι )
  • -Ανθεκτικότητα σε μετάγγιση αιμοπεταλίων (αύξηση στον αριθμό των αιμοπεταλίων μετά τη μετάγγιση αιμοπεταλίων η οποία είναι σημαντικά χαμηλότερη από την αναμενόμενη [π.χ., <30% της προβλεπόμενης μετά από 10-60 λεπτά ή <20% σε 18-24 ώρες μετά από μετάγγιση)
  • -Μετά από μετάγγιση πορφύρα (θρομβοκυτταροπενία μετά από μετάγγιση ερυθροκυττάρων ή αιμοπεταλίων  που περιέχουν αλλοαντισώματα αιμοπεταλίων)
  • -Αλλοάνοση θρομβοπενία νεογνών (αλλοανοσοποίηση μητέρας από τα εμβρυϊκά αντιγόνα, τις περισσότερες φορές προέρχονται από προηγούμενες εγκυμοσύνες)
  • -Αλλοανοσοποίηση κατά κοκκιοκυττάρων (αντιγόνα κοκκιοκυττάρων  HLA)
  • -Ανθεκτικότητα σε μετάγγιση κοκκιοκυττάρων
  • -Εμπύρετη μη αιμολυτική αντίδραση  μετάγγισης
  • -Μετάγγιση με οξεία πνευμονική βλάβη (δηλαδή, μια αντίδραση από μετάγγιση στην οποία τα HLA αντισώματα του δότη  αντιδρούν εναντίον αντιγόνων του παραλήπτη)
  • -Απόρριψη μοσχεύματος
  • -Αλλοανοσοποίηση έναντι HLA αντιγόνων
  • -Αλλοανοσοποίηση έναντι αντιγόνων κυττάρων του αίματος (σε μεταμόσχευση μυελού των οστών)
Οι αιμολυτικές αντιδράσεις μετάγγισης, η πορφύρα μετά από μετάγγιση, η εμπύρετη μη αιμολυτική αντιδράση μετάγγισης και η μετάγγιση που σχετίζεται με οξεία πνευμονική βλάβη είναι αντιδράσεις μετάγγισης
Η αιμολυτική νόσος σε νεογέννητα και η νεογνική αλλοάνοση θρομβοπενία αλλοάνοση και η απόρριψη μοσχεύματος ανήλουν σε άλλες κατηγορίες

Αίτια
Αλλοανοσοποίηση σε αντιγόνα του αίματος παρουσιάζεται σε:
  • -μετάγγιση
  • -εγκυμοσύνη
  • -μεταμόσχευση
  • -ενδοφλέβιες βελόνες (σπάνια)

Θεραπεία
  • -Στους περισσότερους ασθενείς απαιτείται  παρακολούθηση και υποστηρικτική θεραπεία.
  • -Καλή επικοινωνία με την τράπεζα αίματος είναι απαραίτητη, για υποστήριξη μιας μετάγγιση με ερυθροκυττάρα χωρίς αντιγόνα. Εάν αυτά ερυθρά αιμοσφαίρια δεν είναι διαθέσιμα, πρέπει να υπολογίζεται ο κίνδυνος αιμόλυσης από μετάγγιση.
  • -Εάν το φορτίο του των αντιγόνων των ερυθρών είναι μεγάλο (> 5 U), γίνεται αφαιξομετάγγιση. Χορηγείται ενδοφλέβια ανθρώπινη ανοσοσφαιρίνη (IVIG) για να εμποδίσει την περαιτέρω αιμόλυση. Η δόση IVIG είναι 400 mg/kg, εγχύεται αργά μέσα σε 24 μετά από μετάγγιση.

Ανθεκτικότητα σε μεταγγίσεις αιμοπεταλίων
  • -Η αποφυγή μεταγγίσεων αιμοπεταλίων όσο το δυνατόν περισσότερο είναι σημαντική. Η προληπτική μετάγγιση δεν συνιστάται.
  • -Μέτρα για την ελαχιστοποίηση της πιθανότητας και έκτασης της αιμορραγίας (π.χ., η ταχεία θεραπεία της λοίμωξης, αποφυγή επεμβατικών διαδικασιών, διόρθωσης των ελλείψεων παραγόντων πήξης, της  αναιμίας και της νεφρικής ανεπάρκειας,  χρήση αντιϊνωδολυτικών παραγόντων θα πρέπει να χρησιμοποιούνται εκτενώς.
  • -Μετά τη διάγνωση  αλλοάνοσης ανθεκτικότητας  αιμοπεταλίων γίνεται αποκλεισμός αυτοάνοσων νόισων, και αιτιών που σχετίζονται με φάρμακα.
  • -Εξετάζονται εναλλακτικές λύσεις για τον έλεγχο της αιμορραγίας, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης αντιινωδολυτικών παραγόντων, όπως α-αμινοκαπροϊκό οξύ, ή ενεργοποιημένος ανασυνδυασμένος παράγοντας VIIa.
  • -Μετάγγιση ΑΒΟ συμβατών νωπών (ηλικίας <48 ωρών) συμπυκνωμένων αιμοπεταλίων.
  • -Μετάγγιση με αιμοπετάλια από συγγενείς εξ αίματος. Η λήψη αιμοπεταλίων από συγγενείς εξ αίματος είναι χρήσιμη, διότι η πιθανότητα να ταιριάζουν 2 ή περισσότερα HLA αντιγόνα των αιμοπεταλίων είναι υψηλή. Η ακτινοβόληση των προϊόντων αίματος από συγγενείς είναι υποχρεωτική για την πρόληψη της νόσου μοσχεύματος έναντι ξενιστή.
  • -Πρέπει να επιλέγονται HLA-συμβατά αιμοπετάλια. Γίνεται τυποποίηση HLA των ασθενών που λαμβάνουν πολλαπλές μεταγγίσεις (δηλαδή, HLA-A, HLA-B).
  • -Επιλέγονται διασταυρούμενα αιμοπετάλια. Η χρήση διασταυρούμενων συμβατών αιμοπεταλίων μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την ανάκτηση αιμοπεταλίων σε περίπου 50% των ασθενών οι οποίοι είναι ανθεκτικοί σε αιμοπετάλια τυχαίου δότη. 
  • -Η χρήση των αιμοπεταλίων HPA1a/5b-αρνητικά υπήρξε επιτυχής σε περιπτώσεις πορφύρας μετά από μετάγγιση αιμοπεταλίων και νεογνική αλλοανοσοποίηση.
  • -Η πρώιμη χρήση ανοσοσφαιρίνης IVIG πριν από τη μετάγγιση μπορεί να οδηγήσει σε επιτυχή αποκατάσταση μετά από μετάγγιση αιμοπεταλίων. Η IVIG δεν μειώνει τον αριθμό των αλλοαντισωμάτων και είναι πιο αποτελεσματική στη βελτίωση της βραχυπρόθεσμης (1-6 ώρες) ανάκτησης των αιμοπεταλίων.
  • -Χρησιμοποιήστε υψηλή δόση μετάγγισης αιμοπεταλίων. Εμπειρική χρήση υψηλών δόσεων των αιμοπεταλίων τυχαίων μονάδων (π.χ., 1 unit/10 tid kg ή 2-3 μονάδες/10 kg) μπορεί να οδηγήσει σε  αυξημένη επιβίωση των μετάγγιση αιμοπεταλίων.
  • -Προσπάθεια  πλασμαφαίρεσης. Η πλασμαφαίρεση πριν την μεταμόσχευση μυελού των οστών οδηγεί σε ευεργετικές αποκρίσεις στους περισσότερους ασθενείς οι οποίοι έχουν αλλοανοσοποίηση  στα αιμοπετάλια. 
  • -Τέλος, η χορήγηση ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων μπορεί να είναι ευεργετική. Ενώ τα στεροειδή δεν είναι αποτελεσματικά, μεμονωμένες αναφορές δείχνουν ότι ανοσοκατασταλτική θεραπεία είναι αποτελεσματική για την αντοχή των αιμοπεταλίων. Η χρήση της vincristine και της κυκλοσπορίνη Α είναι, σε κάποιες περιπτώσεις επιτυχείς, αλλά απαιτούνται 2-3 εβδομάδες εφαρμογής τους, πριν.
Βιβλιογραφία
emedicine.medscape.com

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Διαβάστηκε 2966 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 26 Αυγούστου 2018 08:09
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Tοξιναιμία της κυήσεως Tοξιναιμία της κυήσεως

    Χρήσιμες πληροφορίες για την εκλαμψία

    Τοξιναιμία της κυήσεως ή εκλαμψία είναι η παρουσία σπασμών σε μία έγκυο ασθενή με σύνδρομο υπερτάσεως, οιδήματος και πρωτεϊνουρίας (προεκλαμψία), υπό την προϋπόθεση ότι η ασθενής δεν έχει υποκείμενη νευρολογική νόσο. Σχεδόν, όλες οι μετά τον τοκετό περιπτώσεις εμφανίζονται στις πρώτες 24 ώρες.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό, Νευρικό, Αίμα, Λεμφοποιητικό, Ανοσολογικό

    Γενετική: Φαίνεται ότι υπάρχει κάποια γενετική προδιάθεση. Το πρότυπο του ενός γονιδίου εξηγεί καλύτερα την εμφάνιση στο 25% των ατόμων με οικογενειακό ιστορικό, ωστόσο είναι πιθανή και πολυπαραγοντική κληρονομικότητα

    Επικρατέστερη ηλικία: Οι περισσότερες περιπτώσεις αφορούν νέες γυναίκες, επειδή η υψηλότερη επίπτωση προεκλαμψίας απαντάται μεταξύ πρωτοτόκων γυναικών. Εν τούτοις, ηλικιωμένες (> 40 ετών) γυναίκες με προεκλαμψία έχουν 4 φορές υψηλότερη πιθανότητα ανάπτυξης σπασμών σε σχέση με τις γυναίκες 20 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • Τονικοκλωνικοί σπασμοί (εστιακοί ή γενικευμένοι)
    • Πονοκέφαλος, οπτικές διαταραχές και επιγαστρικός ή πόνος δεξιού άνω τεταρτημορίου της κοιλιάς, συχνά, προηγείται των σπασμών
    • Σπασμοί μπορεί να εμφανίζονται άπαξ ή καθ' υποτροπή
    • Κώμα μετά τη γέννηση, κυάνωση (ποικίλλουσα)
    • Θερμοκρασίες > 39 βαθμούς κελσίου συμβατές με αιμορραγία ΚΝΣ
    • Διάχυτη ενδαγγειακή πήξη (ΔΕΠ), θρομβοπενία, δυσλειτουργία ήπατος, νεφρική ανεπάρκεια
    • Πρωτεϊνουρία
    • Πάνω από 30% μπορεί να μην έχουν οίδημα, 20% μπορεί να μην έχουν πρωτεϊνουρία
    • Φυσιολογική αρτηριακή πίεση, ακόμη και ως απόκριση στη θεραπεία, δεν μπορεί να αποκλείσει την πιθανότητα σπασμών
    • Αιμοσυμπύκνωση - προδιάθεση για πνευμονικό και εγκεφαλικό οίδημα μετά χορήγηση υγρών. Πρόκειται στην πραγματικότητα για περίσσεια εξωκυττάριου υγρού, το οποίο είναι δυσανάλογα κατανεμημένο στους εξωκυττάριους χώρους

    ΑΙΤΙΑ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • Η ακριβής αιτία των σπασμών είναι άγνωστη
    • Φαίνεται απαραίτητη η συμμετοχή τροφοβλαστικού ιστού, που σε κάποιο τρόπο οδηγεί σε γενικευμένο αγγειόσπασμο
    • Έντονος σπασμός εγκεφαλικών αγγείων. Οι αιμορραγίες οφείλονται στην ανεπάρκεια του σπασμού να περιορίσει την πίεση διάχυσης στα τριχοειδή. Έτσι, υπάρχει αύξηση πιέσεως και σχάση αγγείων και κατ' ακολουθία αγγειογενές εγκεφαλικό οίδημα και δακτυλοειδείς αιμορραγίες

    eclampsia

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • Νέες πρωτότοκες γυναίκες
    • Ηλικία πρώτου τοκετού > 35
    • Μαιευτικές καταστάσεις που σχετίζονται με πληθώρα χοριονικών λαχνών (πολύδυμη κύηση, τροφοβλαστική νόσος, ερυθροβλάστωση)
    • Προϋπάρχουσα υπέρταση ή νεφρική νόσος
    • Ισχυρό οικογενειακό ιστορικό προεκλαμψίας/εκλαμψίας
    • Φτωχή προγεννητική φροντίδα έχει σαν αποτέλεσμα να αγνοηθεί σε πρώιμη φάση και να μη θεραπευθεί η προεκλαμψία, οδηγώντας τελικώς σε αυξημένο κίνδυνο εκλαμψίας

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • Επιληψία
    • Εγκεφαλικοί όγκοι
    • Ρήξη εγκεφαλικού ανευρύσματος
    • Μέχρι την απόδειξη άλλων αιτίων, όλες οι έγκυοι με σπασμούς πρέπει να θεωρούνται ότι έχουν εκλαμψία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • Γενική αίματος/αιμοπετάλια
    • Λεύκωμα/κρεατινίνη ούρων 24ώρου
    • Έλεγχος λειτουργίας ήπατος (LDH, AST)
    • Ουρικό οξύ
    • Ηλεκτρολύτες
    • Άζωτο ουρίας αίματος

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    Εγκεφαλικό οίδημα, υπεραιμία, εστιακή ισχαιμία, θρόμβωση αγγείων, αιμορραγία. Οι εγκεφαλικές βλάβες ενέχονται στο 40% των θανάτων από εκλαμψία

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα, οσφυονωτιαία παρακέντηση και ανάλυση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού - σπάνια, όμως, είναι χρήσιμα στην αντιμετώπιση

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    Υπολογιστική Τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία είναι χρήσιμη για την εκτίμηση όγκων, εμφράκτων, αιμορραγιών, αλλά σπάνια απαιτείται επί παρουσίας των συνήθως κλινικών ευρημάτων. Πρέπει να συνιστάται όταν υπάρχουν εστιακά νευρολογικά σημεία ή όταν επιμένουν σημεία/συμπτώματα που δεν είναι χαρακτηριστικά

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • Δεν υπάρχουν επιπρόσθετες μέθοδοι που να είναι γενικά εφαρμόσιμες
    • Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα μπορεί να ποικίλει από οπίσθια βραδέα κύματα μέχρι επιληπτική κατάσταση, αλλά, σπανιότατα είναι χρήσιμο
    • Η μελέτη του εγκεφαλονωτιαίου υγρού είναι χωρίς αξία εκτός αν άλλες σοβαρές καταστάσεις (π.χ. μηνιγγίτιδα) τίθενται στη διαφορική διάγνωση

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • Νοσηλεία στο νοσοκομείο με παρεντερική πρόσβαση για τη χορήγηση φαρμάκων και ετοιμότητα για περισσότερο επεμβατική παρακολούθηση αν αυτό κρίνεται αναγκαίο
    • Επαρκείς υπηρεσίες φροντίδας του νεογνού και προγραμματισμός/ετοιμότητα μεταφοράς του σε άλλο κέντρο αν αυτό είναι αναγκαίο

    580px Abdominal Quadrant Regions

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • Έλεγχος των σπασμών, διόρθωση της υποξίας και της οξέωσης, μείωση της αρτηριακής πίεσης, ενέργειες για περάτωση του τοκετού μόλις ελεγχθούν οι σπασμοί

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    Κατάκλιση

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτε από το στόμα μέχρι να σταθεροποιηθεί η κατάσταση. Ακολούθως τις συνήθεις προφυλάξεις για τους σπασμούς. Συνήθως, συνιστάται δίαιτα φτωχή σε αλάτι

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΚΛΑΜΨΙΑ

    • Εξηγείστε στην άρρωστη και στο σύντροφο/οικογένεια τι συνέβη και την ανάγκη των κατάλληλων ενεργειών που επιβάλλονται για να εξασφαλισθεί ασφάλεια για τη μητέρα και το νεογνό

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    Οι σπασμοί αποτρέπονται και υποβάλλονται σε επεξεργασία χρησιμοποιώντας θειικό μαγνήσιο. Οι συγκεντρώσεις μαγνησίου στον ορό που σχετίζονται με τη μητρική τοξικότητα, καθώς και η αναπνευστική καταστολή του νεογνού, ο χαμηλός μυϊκός τόνος και οι χαμηλές βαθμολογίες Apgar είναι:

    • 7.0–10.0 mEq / L: απώλεια επιγονατιδικού αντανακλαστικού
    • 10.0–13.0 mEq / L: αναπνευστική καταστολή
    • 15.0–25.0 mEq / L: αλλοιωμένη κολποκοιλιακή αγωγή και (περαιτέρω) πλήρης καρδιακός αποκλεισμός
    • > 25,0 mEq / L: καρδιακή ανακοπή

    Με ενδοφλέβια χορήγηση, η έναρξη της αντισπασμωδικής δράσης είναι γρήγορη και διαρκεί περίπου 30 λεπτά. Μετά την ενδομυϊκή χορήγηση, η έναρξη της δράσης είναι περίπου μία ώρα και διαρκεί τρεις έως τέσσερις ώρες. Τα αποτελεσματικά επίπεδα αντισπασμωδικού ορού κυμαίνονται από 2,5 έως 7,5 mEq/λίτρο. Το μαγνήσιο απεκκρίνεται αποκλειστικά από τα νεφρά με ρυθμό ανάλογο προς τη συγκέντρωση στο πλάσμα και τη σπειραματική διήθηση. Ακόμη και με θεραπευτικές συγκεντρώσεις μαγνησίου στον ορό, ενδέχεται να εμφανιστούν επαναλαμβανόμενοι σπασμοί και μπορεί να χρειαστεί επιπλέον μαγνήσιο, αλλά με στενή παρακολούθηση για αναπνευστική, καρδιακή και νευρολογική κατάθλιψη. Εάν η χορήγηση μαγνησίου με επακόλουθες υψηλές συγκεντρώσεις στον ορό δεν καταφέρει να ελέγξει τους σπασμούς, μπορεί να χρησιμοποιηθεί η προσθήκη άλλων ενδοφλέβιων αντισπασμωδικών, διευκολύνοντας τη διασωλήνωση και τον μηχανικό αερισμό και για να αποφευχθεί η τοξικότητα του μαγνησίου συμπεριλαμβανομένης της παράλυσης του μητρικού θωρακικού μυός. Το θειικό μαγνήσιο έχει καλύτερα αποτελέσματα από τη διαζεπάμη, τη φαινυτοΐνη ή έναν συνδυασμό χλωροπρομαζίνης, προμεθαζίνης και πεθιδίνης. 

    Ο έλεγχος της αρτηριακής πίεσης χρησιμοποιείται για την πρόληψη εγκεφαλικού επεισοδίου, το οποίο αντιπροσωπεύει το 15 έως 20 τοις εκατό των θανάτων σε γυναίκες με εκλαμψία. Οι παράγοντες επιλογής για τον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης κατά την εκλαμψία είναι η υδραλαζίνη ή η λαμπεταλόλη. Αυτό οφείλεται στην αποτελεσματικότητά τους, στην έλλειψη αρνητικών επιπτώσεων στο έμβρυο και στον μηχανισμό δράσης. Η διαχείριση της αρτηριακής πίεσης ενδείκνυται με διαστολική αρτηριακή πίεση άνω των 105-110 mm Hg.

    Εάν το μωρό δεν έχει παραδοθεί ακόμη, πρέπει να ληφθούν μέτρα για τη σταθεροποίηση της γυναίκας και την παράδοσή της γρήγορα. Αυτό πρέπει να γίνει ακόμα και αν το μωρό είναι ανώριμο, καθώς η εκλαμπτική κατάσταση δεν είναι ασφαλής τόσο για το μωρό όσο και για τη μητέρα. Δεδομένου ότι η εκλαμψία είναι μια εκδήλωση ενός τύπου μη μολυσματικής πολυοργανικής δυσλειτουργίας ή αποτυχίας, άλλα όργανα (ήπαρ, νεφροί, πνεύμονες, καρδιαγγειακό σύστημα και σύστημα πήξης) πρέπει να αξιολογηθούν κατά την προετοιμασία για τον τοκετό (συχνά καισαρική τομή), εκτός εάν η γυναίκα είναι ήδη σε προχωρημένη εργασία. Η τοπική αναισθησία για καισαρική τομή αντενδείκνυται όταν έχει αναπτυχθεί πήξη. Δεν περιορίζεται σε κανένα αποδεικτικό στοιχείο υπέρ μιας συγκεκριμένης μεθόδου παράδοσης για γυναίκες με εκλαμψία. Επομένως, η μέθοδος επιλογής παράδοσης είναι μια εξατομικευμένη απόφαση. 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΚΛΑΜΨΙΑ

    Πίεση αρτηριακού αίματος, νευρολογική εξέταση, κατάσταση εμβρύου

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Επαρκής προγεννητική φροντίδα
    • Καλός έλεγχος προϋπάρχουσας υπέρτασης
    • Αναγνώριση και θεραπεία προεκλαμψίας

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • 56% έχουν παροδικά ελαττώματα, περιλαμβανομένης και φλοιϊκής τύφλωσης
    • Οι περισσότερες γυναίκες δεν έχουν μακροχρόνιες επιπτώσεις από την εκλαμψία
    • Θάνατος από την τοξιναιμία ή τις επιπλοκές της
    • Θάνατος του εμβρύου

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • 25% των γυναικών με εκλαμψία θα έχουν υπέρταση και σε επόμενες κυήσεις, αλλά μόνο στο 5% αυτών θα είναι σοβαρή, και μόνο το 2% αυτών θα έχουν πάλι εκλαμψία
    • Πολύτοκες γυναίκες με εκλαμψία έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για ανάπτυξη ιδιοπαθούς υπερτάσεως αργότερα
    • Πολύτοκες γυναίκες με εκλαμψία έχουν υψηλότερη θνησιμότητα σε επόμενες εγκυμοσύνες απ' ότι οι πρωτότοκες γυναίκες
    • Φυλετικοί παράγοντες είναι ασαφείς

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Νεότεροι ασθενείς έχουν υψηλότερη συχνότητα, αλλά αυτό σχετίζεται με το ότι οι νεότερες ασθενείς αντιπροσωπεύουν και τους μεγαλύτερους αριθμούς πρωτοτόκων γυναικών 

    Κύηση: Εξ ορισμού, πρόκειται για επιπλοκή της εγκυμοσύνης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    image 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Επιληπτικές κρίσεις

    Ερυθροβλάστωση του εμβρύου

    Επιληπτική κατάσταση

    Σύνδρομο Sheehan

    Σύνδρομο ανεπάρκειας μαγνησίου

    Διαγνωστικές εξετάσεις και Θεραπείες που βλάπτουν την Υγεία

    Σύνδρομο πλακουντιακής ανεπάρκειας

    Ο πρόωρος τοκετός χρειάζεται ψυχολογική υποστήριξη

    Προγεννητικός έλεγχος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

    Τι να κάνετε αν κάποιος κάνει σπασμούς

    Φάρμακα κατά την εγκυμοσύνη

    Υπερτασική κρίση

    Τι είναι η αρτηριακή υπέρταση;

    Aντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο

    Τι είναι η εκλαμψία

    Πρόωρος τοκετός

    Ουρικό οξύ αίματος

    Λευχαιμοειδής αντίδραση

    Ουρολοίμωξη

    Πότε η κύηση είναι υψηλού κινδύνου

    Γιατί ματώνουν τα ούλα;

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    Η θεραπευτική αγκαλιά

    Πολλές πρόωρες γεννήσεις στην Ελλάδα

    Βρογχοπνευμονική δυσπλασία

    Γάλα γαϊδούρας

    www.emedi.gr

     

     

  • Όλα όσα πρέπει να γνωρίζεται για τα θρεπτικά συστατικά Όλα όσα πρέπει να γνωρίζεται για τα θρεπτικά συστατικά

    Οι θρεπτικές ουσίες είναι όλες απαραίτητες για τη διατήρηση της υγείας σας

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζεται για τα θρεπτικά συστατικά

    Τι είναι οι θρεπτικές ουσίες;

    Έξι είναι οι σημαντικές θρεπτικές ουσίες

    Είναι οι υδατάνθρακες, οι πρωτεΐνες, τα λίπη, τα μέταλλα, οι βιταμίνες και το νερό και είναι όλα θρεπτικά συστατικά  (απορροφήσιμα συστατικά τροφών) και απαραίτητα για την καλή μας υγεία. Χρειαζόμαστε τις θρεπτικές ουσίες για την ενέργεια, τη λειτουργία των οργάνων, την αξιοποίηση των τροφών και για την ανάπτυξη των κυττάρων.

    Η διαφορά ανάμεσα στις μικρομοριακές και στις μακρομοριακές θρεπτικές ουσίες  

    Οι μικρομοριακές θρεπτικές ουσίες, όπως οι βιταμίνες και τα μέταλλα και δεν παρέχουν ενέργεια από μόνες τους. Οι μακρομοριακές (υδατάνθρακες, λίπος και πρωτεΐνη) παρέχουν ενέργεια, αλλά μόνο όταν υπάρχουν αρκετές μικρομοριακές θρεπτικές ουσίες για να τις αποδεσμεύσουν.

    Οι ποσότητες μικρομοριακών και μακρομοριακών θρεπτικών ουσιών που απαιτούνται για να είστε υγιείς, διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό, αλλά η καθεμιά ποσότητα είναι ιδιαίτερα σημαντική.

    Πώς λειτουργούν οι θρεπτικές ουσίες

    Το σώμα απλοποιεί τις θρεπτικές ουσίες για να τις αξιοποιήσει

    Οι θρεπτικές ουσίες λειτουργούν, βασικά, μέσω της πέψης. Η πέψη είναι μια διαδικασία συνεχούς χημικής απλοποίησης των υλικών που εισέρχονται στο σώμα μας από το στόμα. Η ενζυματική δράση διασπά την ύλη σε μικρότερα και απλούστερα κομμάτια, που μπορούν να απορροφηθούν από τα τοιχώματα του πεπτικού συστήματος (ενός ανοιχτού, μυϊκού σωλήνα, μήκους άνω των δέκα μέτρων, ο οποίος διασχίζει το σώμα) και να εισέλθουν τελικά στο αίμα.

    unnamed 6

    Το πεπτικό μας σύστημα

    Το πεπτικό μας σύστημα πρέπει να λειτουργεί, σωστά, για να βοηθούν οι θρεπτικές ουσίες στη διατήρηση της Υγείας μας.

    Στόμα και Οισοφάγος

    Η πέψη ξεκινά από το στόμα, με το άλεσμα της τροφής και την ανάμειξη του σάλιου. Ένα ένζυμο του σάλιου, η πτυελίνη ή αμυλάση, αρχίζει να διασπά το άμυλο σε σάκχαρα. Στη συνέχεια, η τροφή σπρώχνεται προς το πίσω μέρος του στόματος και καταλήγει στον οισοφάγο. Στο σημείο αυτό, αρχίζει ο περισταλτισμός (σύσφιξη και χαλάρωση των μυών του πεπτικού σωλήνα), η οποία προωθεί την τροφή μέσω του πεπτικού συστήματος. Προκειμένου να εμποδιστεί η αντίστροφη ροή της τροφής και να ρυθμιστεί η αποδέσμευση των κατάλληλων ενζύμων, αφού κανένα ένζυμο δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη λειτουργία κάποιου άλλου, το πεπτικό σύστημα είναι εφοδιασμένο με βαλβίδες σε καίρια συνδετικά σημεία.

    Στομάχι

    Το στομάχι βρίσκεται πίσω από τα χαμηλότερα πλευρά και είναι μια εύκαμπτη σακούλα που περιβάλλεται από δραστήριους μυς και αλλάζει, συνεχώς, σχήμα.

    Ένα συνηθισμένο γεύμα αποβάλλεται από το στομάχι μέσα σε τρεις εώς πέντε ώρες.

    Ουσιαστικά, τίποτα δεν απορροφάται από τα τοιχώματα του στομάχου, εκτός από το αλκοόλ. Υγρές τροφές, όπως οι σούπες, φεύγουν από το στομάχι αρκετά γρήγορα, αλλά τα λίπη παραμένουν πολύ περισσότερο. Ένα συνηθισμένο γεύμα από υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και λίπη εγκαταλείπει το μέσο στομάχι μέσα σε τρεις εώς πέντε ώρες. 

    unnamed 7

    Στομαχικοί αδένες και εξειδικευμένα κύτταρα παράγουν βλέννες, ένζυμα, υδροχλωρικό οξύ κι έναν παράγοντα ο οποίος επιτρέπει στη βιταμίνη Β12 να περάσει, από τα εντερικά τοιχώματα, στην κυκλοφορία του αίματος.

    Σε ένα φυσιολογικό στομάχι πλεονεκτούν τα οξέα, και τα γαστρικά υγρά, αποτελούνται από πολλές ουσίες:

    • Πεψίνη

    Το επικρατέστερο ένζυμο του στομάχου, ένα δραστικό πεπτικό κρεάτων και άλλων πρωτεϊνών. Ενεργοποιείται μόνο σε όξινο περιβάλλον.

    • Ρενίνη 

    Πήζει το γάλα.

    • HCL (Υδροχλωρικό οξύ)

    Παράγεται από τα κύτταρα του στομάχου και δημιουργεί όξινη κατάσταση. Το στομάχι δεν είναι απολύτως απαραίτητο για την πέψη. Το μεγαλύτερο μέρος της διαδικασίας, γίνεται έξω από αυτό.

    Λεπτό έντερο

    Όλη σχεδόν η αφομοίωση των θρεπτικών ουσιών, γίνεται ουσιαστικά στο λεπτό έντερο

    Με εξίμιση μέτρα μήκος, είναι το σημείο όπου ολοκληρώνεται η πέψη και γίνεται ουσιαστικά η αφομοίωση όλων των θρεπτικών ουσιών. Διαθέτει ένα αλκαλικό περιβάλλον, αποτέλεσμα χολής -υψηλής σε αλκαλικά- παγκρεατικό υγρό και εκκρίσεις των εντερικών τοιχωμάτων. Το αλκαλικό περιβάλλον είναι απαραίτητο για την πολύ σημαντική λειτουργία της πέψης και της απορρόφησης. Το δωδεκαδάκτυλο, που αρχίζει από την έξοδο του στομάχου, είναι το πρώτο τμήμα του λεπτού εντέρου. Συνδέεται με τη νήστιδα (περίπου τρία μέτρα μήκος) που και αυτή, με τη σειρά της, ενώνεται με τον ειλεό (τρία έως τριάμιση μέτρα μήκος). Όταν η περισταλτική δράση ωθεί τα ημίρρευστα περιεχόμενα του λεπτού εντέρου, ακούμε το στομάχι μας να γουργουρίζει κι εμφανίζονται βορβορυγμοί.

    Χρειάζονται δώδεκα με δεκατέσσερις ώρες για να καλύψουν οι τροφές τον κύκλο του παχέος εντέρου

    Όσα υλικά εγκαταλείπουν τον ειλεό και εισέρχονται στο τυφλό έντερο (το σημείο όπου ενώνεται το λεπτό και το παχύ έντερο), είναι σε αρκετά υγρή μορφή. Η ανάδρομη ροή των τροφών εμποδίζεται σε αυτήν την ένωση, από μία μυϊκή βαλβίδα. Με εξαίρεση το νερό, ελάχιστα άλλα υλικά απορροφώνται από το παχύ έντερο. Το κόλον είναι πρωταρχικά όργανο αποθήκευσης και αφυδάτωσης. Καθώς, το νερό απορροφάται, οι ουσίες που εισέρχονται σε υγρή κατάσταση γίνονται ημιστερεές. Χρειάζονται δώδεκα έως δεκατέσσερις ώρες για να καλύψουν οι ουσίες τον κύκλο του εντέρου. Μέσα στο κόλον, σε αντίθεση με το στομάχι που δεν υπάρχουν μικρόβια, υπάρχουν άφθονα βακτηρίδια, η φυσιολογική εντερική χλωρίδα. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, τα κόπρανα αποτελούνται από βακτηρίδια, από δύσπεπτα υλικά, κυρίως, κυτταρίνη, καθώς και από ουσίες που έχουν αποβληθεί από το αίμα και τα τοιχώματα του εντέρου.

    1Τοήπαρκάτωαπόδεξιόθόλοδιαφράγματος

    Συκώτι

    Το κύριο αποθηκευτικό όργανο για τις λιποδιαλυτές βιταμίνες

    Το συκώτι είναι το μεγαλύτερο συμπαγές όργανο του σώματος και ζυγίζει περίπου δύο κιλά. Είναι ένα ασύγκριτο χημικό εργοστάσιο το οποίο μπορεί να τροποποιήσει οποιαδήποτε χημική δομή, ένα ισχυρό αποτοξινοποιητικό όργανο, που διαλύει μια ποικιλία τοξικών μορίων και τα καθιστά αβλαβή. Λειτουργεί, επίσης, ως δεξαμενή αίματος, ως όργανο αποθήκευσης βιταμινών όπως η A και η D, καθώς και υδατάνθρακα διασπασμένου από την διεργασία της πέψης (γλυκογόνου), που απελευθερώνεται για να διατηρηθούν τα επίπεδα σακχάρου του αίματος. Παράγει ένζυμα, χοληστερόλη, πρωτεΐνες, Βιταμίνη Α (από την καροτίνη), και τους συντελεστές πηκτικότητας του αίματος. Μια από τις σημαντικότερες λειτουργίες του συκωτιού, είναι η παραγωγή χολής. Η χολή περιέχει άλατα τα οποία, με την απορρυπαντική δράση τους, ενισχύουν την αποτελεσματική πέψη των λιπών, γαλακτοποιώντας τις λιπαρές ουσίες.

    Χοληδόχος κύστη 

    Η τροφή αδειάζει τη χοληδόχο κύστη

    Είναι ένα αποθηκευτικό όργανο με μορφή κύστης, που το μήκος του φτάνει, περίπου τα 7,5 εκατοστά. Συγκρατεί τη χολή, τη μετατρέπει χημικά και τη συμπυκνώνει στο δεκαπλάσιο. Η γεύση ή καμιά φορά και η θέα ακόμα της τροφής, είναι αρκετή για να αδειάσει η χοληδόχος κύστη. Ορισμένες φορές, συστατικά των υγρών της χοληδόχου κύστης κρυσταλλοποιούνται και σχηματίζουν πέτρες στη χολή.

    Πάγκρεας 

    Το πάγκρεας παρέχει τα σημαντικότερα ένζυμα του σώματος

    Ο αδένας αυτός, που έχει μήκος περίπου είκοσι εκατοστά, κουρνιάζει μέσα στην καμπύλη του δωδεκαδακτύλου. Τα κύτταρά του εκκρίνουν ινσουλίνη, η οποία επιταχύνει την καύση του σακχάρου στο σώμα. Η ινσουλίνη εκκρίνεται στο αίμα, όχι στο πεπτικό σύστημα. Το μεγαλύτερο μέρος του παγκρεατικού αδένα παράγει και εκκρίνει παγκρεατικό υγρό, το οποίο περιέχει μερικά από τα σημαντικότερα ένζυμα του σώματος, λιπάσες που διασπούν τα λίπη, πρωτεάσες, οι οποίες διασπούν τις πρωτεΐνες και αμυλάσες, που διασπούν το άμυλο.

    Να μασάτε καλά τις τροφές σας για να γίνεται Σωστή Πέψη και να απορροφώνται όλα τα θρεπτικά συστατικά!!!

    BB14HfK1

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την πέψη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την πέψη

    pepsi 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερφαινολικό ελαιόλαδο

    Φρούτα για πρωινό

    Οι παρενέργειες της χημειοθεραπείας στο πεπτικό σύστημα

    Το ταξίδι της τροφής

    Κάνναβη και γαστρεντερικές διαταραχές

    Το ρολόι του σώματος πρέπει να λειτουργεί καλά

    Πρόληψη χολολιθίασης

    Σταματήστε να κάνετε χολοκυστεκτομή

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη grappa

    Να χρησιμοποιείτε ριγανέλαιο σαν αντιβακτηριακό

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φυτικά ένζυμα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

      

  • Ερυθροβλάστωση του εμβρύου Ερυθροβλάστωση του εμβρύου

    Η αιμολυτική νόσος του νεογέννητου

    Η αιμολυτική νόσος του νεογέννητου, επίσης, γνωστή ως αιμολυτική νόσος του εμβρύου και του νεογέννητου, ή ερυθροβλάστωση του εμβρύου,  είναι μια αλλοανοσολογική κατάσταση που αναπτύσσεται σε ένα έμβρυο κατά ή γύρω από τη γέννηση, όταν τα μόρια IgG (ένα από τους πέντε βασικούς τύπους αντισωμάτων) που παράγονται από τη μητέρα διέρχονται από τον πλακούντα. Μεταξύ αυτών των αντισωμάτων είναι μερικά που προσβάλλουν αντιγόνα στα ερυθρά αιμοσφαίρια στην κυκλοφορία του εμβρύου, καταστρέφοντας  τα κύτταρα (αιμόλυση). Το έμβρυο μπορεί να αναπτύξει δικτυοκυττάρωση και αναιμία. Αυτή η εμβρυϊκή νόσος κυμαίνεται από ήπια έως πολύ σοβαρή και μπορεί να συμβεί εμβρυϊκός θάνατος από καρδιακή ανεπάρκεια. Όταν η ασθένεια είναι μέτρια ή σοβαρή, πολλοί ερυθροβλάστες (ανώριμα ερυθρά αιμοσφαίρια) υπάρχουν στο εμβρυϊκό αίμα, και γι' αυτό ονομάζεται ερυθροβλάστωση του εμβρύου.

    Igiene del moncone ombelicale 950x545

    Η εμβρυϊκή ερυθροβλάστωση είναι η αιμολυτική αναιμία του εμβρύου ή του νεογνού που οφείλεται σε μητρικό αντίσωμα, το οποίο διέρχεται τον πλακούντα. Όταν είναι βαριά, η αναιμία προκαλεί εξωμυελική αιμοποίηση, δευτεροπαθή δυσλειτουργία οργάνων, καρδιακή ανεπάρκεια, ύδρωπα και θάνατο.

    Το όνομα ερυθροβλάστωση αναφέρεται στην παρουσία άωρων ερυθροκυττάρων στο περιφερικό αίμα από την υπερβολική ερυθροποίηση.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό, Καρδιαγγειακό, Νευρικό

    Γενετική: Συμβαίνει όταν το έμβρυο έχει κληρονομήσει ένα πατρικό αντιγόνο των ερυθροκυττάρων που λείπει στη μητέρα. Το αντιγόνο D του παράγοντα Ρέζους (Rh) είναι αυτό που συμμετέχει πιο συχνά.

    H συχνότητα ευαισθητοποίησης Rh (D) είναι 6,8 ανά 1000 γεννήσεις. 0,27% των γυναικών με μη συμβατό με το Rh έμβρυο εμφανίζουν αλλοανοσοποίηση. 

    Η αιμολυτική νόσος του νεογέννητου παρατηρείται συχνότερα στα γατάκια και στα πουλάρια. Έχει, επίσης, αναφερθεί σε κουτάβια. 

    Περίπου 9% των κυήσεων με ερυθροβλάστωση εμβρύου, συμβαίνουν από μία Rh-αρνητική μητέρα που κυοφορεί ένα Rh-θετικό έμβρυο.

    Με την ανοσοπροφύλαξη με χρήση ανοσοσφαιρίνης κατά Rho-D αντιγόνου, ο κίνδυνος ευαισθητοποίησης ελαττώνεται σε λιγότερο από 1% των κυήσεων αυτών.

    Επικρατέστερη ηλικία: Έμβρυο και νεογνό

    Επικρατέστερο φύλο: Αγόρια = Κορίτσια

    erythrovlas 8

    Παθοφυσιολογία ερυθροβλάστωσης εμβρύου

    Τα αντισώματα παράγονται όταν το σώμα εκτίθεται σε αντιγόνο που είναι ξένο στη σύνθεση του σώματος. Εάν μια μητέρα εκτίθεται σε ξένο αντιγόνο και παράγει IgG (σε αντίθεση με τα IgM που δεν διασχίζουν τον πλακούντα), τα IgG αντισώματα θα στοχεύσουν το αντιγόνο, εάν υπάρχει στο έμβρυο, και μπορεί να το επηρεάσει στη μήτρα και να παραμείνει και μετά τον τοκετό. Τα τρία πιο συνηθισμένα μοντέλα στα οποία μια γυναίκα ευαισθητοποιείται (δηλ. παράγει IgG αντισώματα κατά ενός συγκεκριμένου αντιγόνου) είναι η αιμορραγία, η μετάγγιση αίματος και η ασυμβατότητα του ABO (σύστημα ομάδων αίματος). 

    Η αιμορραγία του εμβρύου-μητέρας, η οποία είναι η κίνηση εμβρυϊκών αιμοσφαιρίων κατά μήκος του πλακούντα, μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια της άμβλωσης, σε έκτοπη εγκυμοσύνη, σε τοκετό, σε ρήξη του πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης (συχνά προκαλείται από τραύμα) ή ιατρικές διαδικασίες που πραγματοποιούνται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης που παραβιάζουν το μητρικό τείχος. Σε επακόλουθες κυήσεις, εάν υπάρχει παρόμοια ασυμβατότητα στο έμβρυο, αυτά τα αντισώματα μπορούν στη συνέχεια να διασχίσουν τον πλακούντα στην εμβρυϊκή κυκλοφορία του αίματος για να προσκολληθούν στα ερυθρά αιμοσφαίρια και να προκαλέσουν την καταστροφή τους (αιμόλυση). Αυτή είναι μια σημαντική αιτία της αιμολυτικής αναιμίας νεογέννητου, επειδή το 75% των εγκυμοσύνης οδηγεί σε κάποια επαφή μεταξύ εμβρυϊκού και μητρικού αίματος, και το 15-50% των γυναικών με εγκυμοσύνη έχουν αιμορραγίες με πιθανότητα ανοσοποίησης. Η ποσότητα του εμβρυϊκού αίματος που απαιτείται για να προκαλέσει ευαισθητοποίηση στη μητέρα εξαρτάται από το ανοσοποιητικό σύστημα του ατόμου και κυμαίνεται από 0,1 mL έως 30 mL.

    Η γυναίκα μπορεί να έχει λάβει θεραπευτική μετάγγιση αίματος. Το σύστημα ομάδας αίματος ABO και το αντιγόνο D  του συστήματος αίματος Rhesus (Rh) είναι ρουτίνα πριν από τη μετάγγιση. Έχουν γίνει προτάσεις ότι σε γυναίκες σε ηλικία τεκνοποίησης ή σε νεαρά κορίτσια δεν θα πρέπει να χορηγείται μετάγγιση με αίμα θετικό σε Rhc ή θετικό αίμα Kell1 για να αποφευχθεί πιθανή ευαισθητοποίηση. Η ερυθροβλάστωση εμβρύου μπορεί, επίσης, να προκληθεί από αντισώματα σε μια ποικιλία άλλων αντιγόνων του συστήματος ομάδων αίματος, αλλά τα Kell και Rh είναι τα πιο συχνά απαντώμενα. 

    Το τρίτο μοντέλο ευαισθητοποίησης μπορεί να συμβεί σε γυναίκες τύπου αίματος Ο. Η ανοσοαπόκριση στα αντιγόνα Α και Β, τα οποία είναι ευρέως διαδεδομένα, συνήθως οδηγεί στην παραγωγή αντισωμάτων IgM ή IgG αντι-Α και αντι-Β νωρίς στη ζωή. Οι γυναίκες τύπου αίματος Ο είναι πιο επιρρεπείς από τις γυναίκες των τύπων Α και Β στην παραγωγή αντισωμάτων IgG αντι-Α και αντι-Β, και αυτά τα αντισώματα IgG είναι ικανά να διασχίσουν τον πλακούντα. Για άγνωστους λόγους, η συχνότητα εμφάνισης μητρικών αντισωμάτων έναντι αντιγόνων τύπου Α και Β του τύπου IgG που θα μπορούσαν ενδεχομένως να προκαλέσουν αιμολυτική νόσο του νεογέννητου είναι μεγαλύτερη από την παρατηρούμενη συχνότητα εμφάνισης της «νόσου ΑΒΟ». Περίπου το 15%, όσων εγκυμονούν περιλαμβάνει μητέρα τύπου Ο και παιδί τύπου Α ή τύπου Β. Μόνο το 3% αυτών των κυήσεων οδηγεί σε αιμολυτική ασθένεια λόγω ασυμβατότητας A / B / O. Σε αντίθεση με τα αντισώματα έναντι των αντιγόνων Α και Β, τα αντισώματα Rhesus γενικά δεν παράγονται από την έκθεση σε περιβαλλοντικά αντιγόνα. Σε περιπτώσεις όπου υπάρχει ασυμβατότητα ABO και ασυμβατότητα Rh, ο κίνδυνος αλλοανοσοποίησης μειώνεται επειδή τα ερυθρά αιμοσφαίρια του εμβρύου απομακρύνονται από τη μητρική κυκλοφορία λόγω αντισωμάτων αντι-ΑΒΟ προτού μπορέσουν να προκαλέσουν αντίδραση κατά του Rh. 

    Ειδικά αντισώματα

    Η ερυθροβλάστωση του εμβρύου αντιπροσωπεύει διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος για το έμβρυο ή κάποια άλλη μορφή εξασθένησης της ανοσοποιητικής αντοχής της εγκυμοσύνης. Διάφοροι τύποι ερυθροβλάστωσης του εμβρύου ταξινομούνται ανάλογα με το αλλοαντιγόνο που προκαλεί την απόκριση. Οι τύποι περιλαμβάνουν τους συνδυασμούς ABO, anti-RhD, anti-RhE, anti-Rhc, anti-Rhe, anti-RhC, multiantigen και anti-Kell.

    erythrovlas 4

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    Τα σημεία της αιμολυτικής νόσου του νεογέννητου περιλαμβάνουν μια θετική άμεση δοκιμή Coombs (που ονομάζεται, επίσης, δοκιμή άμεσης συγκόλλησης), τα αυξημένα επίπεδα χολερυθρίνης του ομφάλιου λώρου και την αιμολυτική αναιμία. Είναι πιθανό για ένα νεογέννητο με αυτήν την ασθένεια να έχει ουδετεροπενία και νεογνική αλλοάνοσο θρομβοπενία, επίσης. Η αιμόλυση οδηγεί σε αυξημένα επίπεδα χολερυθρίνης. Μετά τον τοκετό η χολερυθρίνη δεν καθαρίζεται πλέον (μέσω του πλακούντα) από το αίμα του νεογνού και τα συμπτώματα του ίκτερου (κιτρινωπό δέρμα και κίτρινος αποχρωματισμός του λευκού των ματιών ή ίκτερος) αυξάνονται εντός 24 ωρών μετά τη γέννηση.  

    • Ωχρότητα
    • Αναπνευστική δυσχέρεια 
    • Ηπατομεγαλία
    • Σπληνομεγαλία
    • Ασκίτης
    • Υπόταση - Καταπληξία
    • Οίδημα ανά σάρκα/ύδρωπας
    • Ίκτερος νεογνού 
    • Πορφύρα/αιμορραγική διάθεση
    • Ενδομήτριος θάνατος του νεογνού

    ΑΙΤΙΑ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    • Μητρική ισοανοσοποίηση στο Rh αντιγόνο από μετάγγιση Rh θετικού αίματος
    • Μητρική ισοανοποίηση από την έκθεση σε Rh αντιγόνα του εμβρύου σε προηγούμενη, ή στην παρούσα κύηση
    • Μητρική ισοανοποίηση σε άλλα ερυθροκυτταρικά αντιγόνα (Kell, Duffy, Kidd, M, S, Diego, κλπ) συμβαίνει, σπανίως, αλλά μπορεί να προκαλέσει βαρειά νόσο

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    • Προηγούμενη μετάγγιση με ασύμβατο αίμα 
    • Κάθε προηγούμενη Rh-θετική εγκυμοσύνη (έμβρυο) σε Rh-αρνητική μητέρα
    • Χωρίς προφυλακτική ανοσοθεραπεία (Rh ανοσοσφαιρίνη), ο κίνδυνος ευαισθητοποίησης στον παράγοντα Rh είναι 16% κατά τη διάρκεια ή μετά τελειόμηνη εγκυμοσύνη, 3% σε περίπτωση αυτόματης έκτρωσης και 5-6% σε προκλητή έκτρωση
    • Ευαισθητοποίηση μετά από έκθεση στο αίμα του εμβρύου μπορεί να συμβεί, επίσης, με έκτοπη εγκυμοσύνη, αμνιοκέντηση, δειγματοληψία χοριονικών λαχνών, τραυματισμό ή άλλους χειρισμούς του πλακούντα, πρόπτωση πλακούντα
    • Προφύλαξη με ανοσοσφαιρίνη κατά του παράγοντα Rh μειώνει πάρα πολύ, αλλά δεν εξαφανίζει τον κίνδυνο

    erythrovlas 1

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    • Αναιμία από απώλεια αίματος του εμβρύου
    • Μετάγγιση διδύμου σε δίδυμο
    • Αρτηριοφλεβώδεις ή καρδιακές ανωμαλίες 
    • Κληρονομικές αιμολυτικές αναιμίες 
    • Αιμολυτική αναιμία φαρμακευτικής αιτιολογίας
    • Μη ανοσολογικής αιτιολογίας εμβρυϊκός ύδρωπας

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Θετική έμμεση δοκιμασία Coombs (καθορισμός αντισώματος) κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης 
    • Άμεση δοκιμασία Coombs στο έμβρυο ή στο νεογνό 
    • Αναιμία εμβρύου ή νεογνού
    • Δικτυοερυθροκυττάρωση
    • Εμπύρηνα ερυθρά στο επίχρισμα περιφερικού αίματος 
    • Υπερχολεθριναιμία (έμμεσου τύπου)
    • Θρομβοπενία

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Προηγούμενη χορήγηση Rh (D) ανοσοσφαιρίνης μπορεί να οδηγήσει σε (ψευδώς) ασθενώς θετική έμμεση δοκιμασία Coombs στη μητέρα και άμεση δοκιμασία Coombs στο νεογνό/βρέφος

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ερυθροκυτταρική υπερπλασία του μυελού των οστών
    • Εξωμυελική αιμοποίηση
    • Ηπατομεγαλία 
    • Σπληνομεγαλία
    • Καρδιομεγαλία
    • Πνευμονικές αιμορραγίες
    • Διόγκωση, οίδημα του πλακούντα

    erythrovlas6

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Αύξηση χολερυθρίνης αμνιακού υγρού 
    • Ταυτοποίηση του πατρικού αίματος μπορεί να αποκλείσει εγκυμοσύνη υψηλού κινδύνου

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Υπερηχοτομογραφία μπορεί να καταδείξει ηπατομεγαλία, διόγκωση κοιλίας με ασκίτη ή σημεία ύδρωπα
    • Μελέτες αιματικής ροής του εμβρύου με Doppler είναι ακόμη πειραματικές στην αξιολόγηση του βαθμού αναιμίας του εμβρύου
    • Το έμβρυο μπορεί να έχει σοβαρή νόσο ακόμη και αν δεν έχει ύδρωπα, η υπερηχοτομογραφία δεν αρκεί για την λήψη αποφάσεων για ιατρική παρέμβαση

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Αμνιοκέντηση
    • Δειγματοληψία αίματος ομφαλίου λώρου

    326995326b65bbf2238430f2d9996e90 666x399

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Οι εγκυμοσύνες αυτές αντιμετωπίζονται σε τριτοβάθμιο κέντρο νοσηλείας, κυρίως, εξαιτίας της ειδικής και μερικές φορές επικίνδυνης θεραπείας που πρέπει να λάβουν
    • Ο τοκετός πρέπει να γίνει σε κέντρο που μπορεί να χορηγήσει μεταγγίσεις ακόμη και αν δεν αναμένεται σοβαρή προσβολή του νεογνού 
    • Νεογνά με μέτρια ή βαριά νόσο χρειάζονται νοσηλεία σε εντατική μονάδα νεογνών

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Ανάλογα με τη βαρύτητα της προσβολής η θεραπέια του νεογνού περιλαμβάνει:

    • Φωτοθεραπεία. Συνιστάται έκθεση σε υπεριώδες φως (φωτοθεραπεία) όταν η χολερυθρίνη του ομφάλιου λώρου είναι 3 ή μεγαλύτερη. Μερικοί γιατροί τη χρησιμοποιούν σε χαμηλότερα επίπεδα. Αυτό μετατρέπει τη μη συζευγμένη χολερυθρίνη σε συζευγμένη μορφή που είναι ευκολότερο για το βρέφος να καθαρίσει.
    • Μετάγγιση μετά τον τοκετό. Οι οξείες αντιδράσεις αιμολυτικής μετάγγισης μπορεί να είναι είτε ανοσομεσολαβούμενες είτε όχι. Ενδοαγγειακή αιμόλυση που προκαλείται από συμπλήρωμα. Αιμολυτικές αντιδράσεις που προκαλούνται από το ανοσοποιητικό που προκαλούνται από IgG, Rh, Kell, Duffy ή άλλα αντισώματα εκτός ΑΒΟ, συνήθως, οδηγούν σε εξωαγγειακή δέσμευση, μειωμένη επιβίωση μεταγγισμένων ερυθρών κυττάρων και σχετικά ήπιες κλινικές αντιδράσεις. λόγω ανοσοαιμόλυσης. Μπορεί να συμβεί σε ασθενείς που δεν έχουν ανιχνεύσιμα αντισώματα με συνήθεις εργαστηριακές διαδικασίες. 
    • Αφαιμαξομετάγγιση. Χρησιμοποιείται όταν η χολερυθρίνη φτάνει είτε στις γραμμές υψηλού είτε μεσαίου κινδύνου. Η χολερυθρίνη του ομφάλιου λώρου είναι > 4 και είναι, επίσης, ενδεικτική της ανάγκης για μετάγγιση ανταλλαγής.
    • Διουρητικά και διγοξίνη για τον ύδρωπα 
    • Πρόωρος τοκετός 
    • Ενδομητρική μετάγγιση. Ενδοαγγειακή προπέλαση μέσω της ομφαλικής φλέβας προτιμάται από την ενδοπεριτοναϊκή προσπέλαση και φαίνεται ότι είναι αποτελεσματικότερη
    • Διουρητικά, ινότροπα κλπ., μπορούν να χρησιμοποιούνται μαζί με τις μεταγγίσεις στην αντιμετώπιση της καρδιακής ανεπάρκειας του νεογνού
    • Προμεθαζίνη, ανοσοσφαιρίνη, κορτικοστεροειδή και πλασμαφαίρεση έχουν δοκιμασθεί σαν εναλλακτικοί τρόποι θεραπείας, αλλά δεν έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικοί
    • IVIG - Η ανοσοσφαιρίνη IVIG έχει χρησιμοποιηθεί για την επιτυχή αντιμετώπιση πολλών περιπτώσεων ερυθροβλάστωσης εμβρύου. Χρησιμοποιήθηκε όχι μόνο στο anti-D, αλλά και στο anti-E. Η IVIG μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μείωση της ανάγκης για μετάγγιση και για τη μείωση της διάρκειας της φωτοθεραπείας. Σε ισοανοσο αιμολυτική νόσο, συνιστάται η χορήγηση ενδοφλέβιας γ-σφαιρίνης (0,5-1 g / kg σε διάστημα 2 ωρών) εάν η ολική χολερυθρίνη αυξάνεται παρά την εντατική φωτοθεραπεία ή το επίπεδο επίπεδο ολικής χολερυθρίνης είναι εντός 2 έως 3 mg / dL (34- 51 μmol / L) του επιπέδου ανταλλαγής. Εάν είναι απαραίτητο, αυτή η δόση μπορεί να επαναληφθεί σε 12 ώρες και τα οφέλη υπερβαίνουν τις βλάβες. Η ενδοφλέβια γ-σφαιρίνη έχει αποδειχθεί ότι μειώνει την ανάγκη για μεταγγίσεις σε αιμολυτικό Rh και ABO ασθένεια. 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ 

    • Τίτλοι αντισώματος πρέπει να μετρώνται κάθε λίγες βδομάδες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ένας τίτλος >1:16 δείχνει την ανάγκη για παραπέρα έλεγχο
    • Περιοδική αμνιοκέντηση για φωτομετρικό προσδιορισμό επιπέδων χολερυθρίνης αμνιακού υγρού σε εγκυμονούσες με αυξημένα επίπεδα αντι-Rh αντισώματος. Το αποτέλεσμα αντικατροπτίζει την έκταση της βρεφικής αιμόλυσης και την ανάγκη για δειγματοληψία από τον ομφάλιο λώρο
    • Διαδερμική αιμοληψία από τον ομφάλιο λώρο (ομφαλοκέντηση) για την ταυτοποίηση της ομάδας αίματος του εμβρύου και εκτίμηση αιματοκρίτη, δικτυοερυθροκυττάρων και παρουσία ερυθροβλαστών
    • Έλεγχος του καρδιακού ρυθμού του εμβρύου/υπερηχοτομογραφία για την εκτίμηση του εμβρύου
    • Αμνιοκέντηση για την αξιολόγηση της ωρίμανσης του εμβρυϊκού πνεύμονα

    erythrovlas 2

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    Σε περιπτώσεις ασυμβατότητας Rho (D), η ανοσοσφαιρίνη Rho (D) χορηγείται για την πρόληψη της ευαισθητοποίησης. Ωστόσο, δεν υπάρχει συγκρίσιμη ανοσοθεραπεία για άλλες ασυμβατότητες ομάδων αίματος. 

    IVIG - Η ενδοφλέβια γ σφαιρίνη IVIG σημαίνει ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη. Χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις προηγούμενης απώλειας, υψηλών μητρικών τίτλων, γνωστών επιθετικών αντισωμάτων και σε περιπτώσεις όπου η θρησκεία εμποδίζει τη μετάγγιση αίματος.  Η εμβρυϊκή θνησιμότητα μειώνεται κατά 36% στην ομάδα IVIG. Η IVIG και η πλασμαφαίρεση μαζί έχουν καλύτερα αποτελέσματα. Η πλασμαφαίρεση στοχεύει στη μείωση του τίτλου της μητέρας με άμεση αντικατάσταση πλάσματος και φυσική αφαίρεση αντισώματος. Η πλασμαφαίρεση και το IVIG μαζί μπορούν ακόμη και να χρησιμοποιηθούν σε γυναίκες με προηγούμενα ωοσούντα έμβρυα και απώλειες εμβρύων.

    Η ενδομήτρια μετάγγιση (IUT) γίνεται είτε με ενδοπεριτοναϊκή μετάγγιση (IPT) είτε με ενδοφλέβια μετάγγιση (IVT). Η IVT προτιμάται από την IPT. Η IUT γίνΕται μόνο έως 35 εβδομάδες. Μετά από αυτό, ο κίνδυνος IUT είναι μεγαλύτερος από τον κίνδυνο μετάγγισης μετά τη γέννηση. 

    Στεροειδή - Τα στεροειδή μερικές φορές χορηγούνται στη μητέρα πριν από τη IUT και τον πρόωρο τοκετό για να ωριμάσουν τους πνεύμονες του εμβρύου. 

    Φαινοβαρβιτάλη - Η φαινοβαρβιτάλη χορηγείται μερικές φορές στη μητέρα για να βοηθήσει στην ωρίμανση του εμβρυϊκού ήπατος και στη μείωση της υπερχολερυθριναιμίας. 

    Πρόωρος τοκετός - Η παράδοση μπορεί να πραγματοποιηθεί οποτεδήποτε μετά την ηλικία της βιωσιμότητας. Είναι δυνατός ο τοκετός έκτακτης ανάγκης λόγω αποτυχημένου IUT.

    Μητέρες με αρνητικό ρέζους που είναι έγκυες με ένα βρέφος θετικό, λαμβάνουν ανοσοσφαιρίνη Rho (D) (RhIG ή RhoGam) σε 28 εβδομάδες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, στις 34 εβδομάδες και εντός 48 ωρών μετά τον τοκετό για την αποφυγή ευαισθητοποίησης στο αντιγόνο D. . Λειτουργεί δεσμεύοντας τυχόν ερυθρά αιμοσφαίρια του εμβρύου με το αντιγόνο D, προτού η μητέρα μπορέσει να προκαλέσει ανοσοαπόκριση και να σχηματίσει αντι-D IgG. Ένα μειονέκτημα στη χορήγηση πριν από τον τοκετό του RhIG είναι ότι προκαλεί μια θετική εξέταση αντισώματος κατά τη δοκιμή της μητέρας, η οποία μπορεί να είναι δύσκολο να διακριθεί από τις φυσικές ανοσολογικές αποκρίσεις που έχουν ως αποτέλεσμα την παραγωγή αντισωμάτων. Ο κίνδυνος ισοανοσοποίησης είναι περίπου 17%. με σωστή χορήγηση, ο κίνδυνος μειώνεται σε λιγότερο από 0,1-0,2%. 

    • Αντι- Rh(D) ανοσοσφαιρίνη δίνεται προφυλακτικά για απευαισθητοποίηση των Rh-αρνητικών εγκύων γυναικών που βρίσκονται σε κίνδυνο
    • Τεχνητή σπερματέγχυση από δότη Rh-αρνητικό σε γυναίκα που έχει σύζυγο Rh-θετικό, περιμένει παιδί Rh-θετικό, είναι, δηλαδή, ισοανοσοποιημένη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    • Δυσχέρεια του εμβρύου που απαιτεί επείγοντα προκλητό τοκετό
    • Ενδομήτριος θάνατος του εμβρύου
    • Διάχυτη ενδαγγειακή πήξη (ΔΕΠ)
    • Απώλεια εμβρύου μετά αιμοληψία από τον ομφάλιο λώρο
    • Απώλεια εμβρύου μετά ενδομητρική μετάγγιση 
    • Ασφυξία 
    • Νεογνική αιμολυτική αναιμία ήπια ή βαριά
    • Νεογνική αναιμία από καταστολή του μυελού μετά ενδομητρική μετάγγιση
    • Πνευμονικό οίδημα
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια
    • Καταπληξία
    • Νεογνικός ίκτερος ήπιος ή σοβαρός
    • Πυρηνικός ίκτερος

    erythrovlas 3

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    • Το 50% των νεογνών που προσβάλλονται έχουν ήπια νόσο και δεν απαιτούν ειδική θεραπεία (ή θεραπεία της αναιμίας και του ίκτερου μόνο μετά τον τοκετό) και συνήθως, γεννώνται σχεδόν τελειόμηνα
    • Το 30% έχει μέτριας βαρύτητας νόσο με αναιμία και ηπατομεγαλία. Αυτά απαιτούν στενή παρακολούθηση της εγκυμοσύνης για σημεία επιδείνωσης που ίσως επιβάλλουν πρόκληση πρόωρου τοκετού (μετά 32-34 εβδομάδες) ή ενδομητρική μετάγγιση πριν απ' αυτή την ηλικία κύησης. Μετά τον τοκετό αφαιμαξομεταγγίσεις είναι δυνατό να θεραπεύσουν την αναιμία και τον ίκτερο
    • Το 20% έχει βρεφικό ύδρωπα, απαιτείται ενδομήτρια μετάγγιση και πρόκληση τοκετού μεταξύ 32ης και 3ης εβδομάδας
    • Η βαρύτητα της νόσου τείνει να χειροτερεύει μελλοντικές εγκυμοσύνης όταν υπάρχει ασυμβατότητα Rh
    • Ύδρωπας του εμβρύου σημαίνει χειρότερη πρόγνωση 
    • Χωρίς θεραπεία η συνολική περιγεννητική θνησιμότητα του εμβρύου αγγίζει το 30%
    • Με κατάλληλη παρακολούθηση και θεραπεία τα πιο πολλά νεογνά αναρρώνουν πλήρως ακόμη και αυτά που απαιτούν ενδομήτρια μετάγγιση

    Παιδιατρικό: Προσβάλει αποκλειστικά έμβρυα και νεογνά 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    img 9466

    Διαβάστε, επίσης,

    Θαλασσαιμία

    Μήπως έχετε αναιμία;

    Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

    Τι είναι η εκλαμψία

    Χολερυθρίνη αίματος

    Θρομβοπενία

    Εργαστηριακές εξετάσεις για την αιμολυτική αναιμία

    Αιμολυτική αναιμία

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Καθυστερήστε τα γηρατειά Καθυστερήστε τα γηρατειά

    Πώς να διατηρηθείτε Νέοι, Δραστήριοι και Ελκυστικοί

    Καθυστερήστε τα γηρατειά...

    Η γήρανση οφείλεται στον εκφυλισμό των κυττάρων μας. Το σώμα μας είναι φτιαγμένο από εκατομμύρια τέτοιων κυττάρων που το καθένα έχει ζωή δύο ετών, ή και λιγότερο. Όμως, πριν πεθάνει ένα κύτταρο αναπαράγεται. Τότε λοιπόν, μπορεί κάποιος να αναρωτηθεί, γιατί δεν είμαι σήμερα, όπως ήμουν πριν δέκα χρόνια; Ο λόγος είναι ότι με κάθε αναπαραγωγή, το κύτταρο υφίσταται κάποιες αλλαγές και εκφυλίζεται.

    Έτσι, καθώς τα κύτταρα μας αλλάζουν, εκφυλίζονται, εμείς γερνάμε.

     την γήρανση με 5 βότανα 1

    Μπορείτε να δείχνετε και να νιώθετε έως δεκαπέντε χρόνια νεότεροι

    Τα εκφυλισμένα κύτταρα μπορούν να αναζωογονηθούν, αν τροφοδοτηθούν με ουσίες που τα τρέφουν άμεσα, όπως τα νουκλεϊνικά οξέα. Το DNA (δεσοξυριβονουκλεϊνικό οξύ) και το RNA (ριβονουκλεϊνικό οξύ) είναι τα νουκλεϊνικά οξέα μας. Το DNA αποτελεί, βασικά, τροφή για τα νέα κύτταρα: στέλνει μόρια RNA, για να κατασκευάσουν. Όταν το DNA πάψει να δίνει εντολές στο RNA, σταματά η δημιουργία νέων κυττάρων, καθώς και η ζωή. Βοηθώντας, απλώς, το σώμα σας να παίρνει τις σωστές δόσεις νουκλεϊνικών οξέων, μπορείτε να νιώθετε και να δείχνετε 15 χρόνια νεότεροι από την πραγματική σας ηλικία.

    χρειαζόμαστε 1 εώς 1 1/2g νουκλεϊνικών οξέων ημερησίως. Αν και το σώμα μπορεί να παράγει τα δικά του νουκλεϊνικά οξέα, αυτά διασπώνται γρήγορα σε λιγότερο χρήσιμες ενώσεις και πρέπει να υποστηρίζονται από εξωτερικές πηγές, αν θέλουμε να αναχαιτιστεί, ή ακόμα και να αντιστραφεί η διαδικασία της γήρανσης. 

    Τροφές πλούσιες σε νουκλεϊνικά οξέα είναι το φύτρο σιταριού, τα δημητριακά, το σπανάκι, τα σπαράγγια, τα μανιτάρια, τα ψάρια (σαρδέλες, σολομός και αντζούγιες), το συκώτι του κοτόπουλου, η βρώμη και τα κρεμμύδια. Θα πρέπει να καταναλώνονται εφτά φορές την εβδομάδα θαλασσινά, με δυο ποτήρια βιολογικό γάλα, ένα ποτήρι χυμό φρούτων ή λαχανικών και τέσσερα ποτήρια νερό ημερησίως.

    Μετά από δύο μόνο μήνες συμπληρωμάτων και διατροφής με RNA, DNA, οι ασθενείς αποκτούν μεγαλύτερη ζωτικότητα και οι ρυτίδες μειώνονται και αποκτάτε πιο ροδαλή και νεανική επιδερμίδα.

    Ένας από τους πιο νέους συμμάχους στη μάχη κατά του γήρατος, είναι το SOD (Super Oxide Dismutase - Υπεροξείδιο Δισμουτάσης). Το ένζυμο αυτό οχυρώνει το σώμα απέναντι στις καταστροφές που προκαλούν οι ελεύθερες ρίζες, τα βλαβερά μόρια που επιταχύνουν τη γήρανση καταστρέφοντας υγιή κύτταρα και πραγματοποιώντας επιθέσεις στο κολλαγόνο που κρατά τα κύτταρα ενωμένα.

    Καθώς γερνάμε, τα σώματα μας παράγουν λιγότερο SOD, κι έτσι τα συμπληρώματα, μαζί με κάποια φυσική δίαιτα, που παρεμποδίζει το σχηματισμό των ελεύθερων ριζών, μπορούν να μας βοηθήσουν να αυξήσουμε τα ενεργητικά και παραγωγικά μας χρόνια. Όμως, εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε κάτι πολύ σημαντικό: το SOD μπορεί να χάσει πολύ γρήγορα την αποτελεσματικότητα του, αν δεν υπάρχουν στις σωστές δόσεις τα απαραίτητα μέταλλα, όπως ο ψευδάργυρος, ο χαλκός και το μαγγάνιο.

    ghrateia 1

    Τελευταία, διατίθεται στην αγορά ένα νέο προϊόν που ονομάζεται πυκνογενόλη και φτιάχνεται από ένα πρωτότυπο μίγμα θρεπτικών συστατικών που υπάρχουν στα φρούτα, στα λαχανικά και σε άλλα φυτά, και το οποίο θεωρείται ως δυναμικός αντίπαλος των ελεύθερων ριζών και αντιγηραντικό συμπλήρωμα. Βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος , βοηθώντας κάθε κύτταρο να πάρει την τροφή που χρειάζεται. Διασχίζει και τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό για να προστατεύσει τους ιστούς του εγκεφάλου και των νεύρων από οξείδωση. Έχει, επίσης, διαπιστωθεί ότι ενώνει τις ίνες κολλαγόνου και βοηθά στην αντιστροφή κάποιων φθορών που προκαλούν οι ελεύθερες ρίζες με την πάροδο του χρόνου.

    Το συνένζυμο Q-10, μια ουσία την οποία συνθέτει το σώμα, αν και μπορεί κανείς να την πάρει από τις τροφές, χρησιμοποιείται από τα κύτταρά μας κατά την διάρκεια της αναπνοής, και η ανεπάρκειά του είναι συχνό φαινόμενο κατά τη διάρκεια της ομαλής γήρανσης. Στην πραγματικότητα, μελέτες έχουν αποδείξει ότι μειωμένα επίπεδα του συνενζύμου Q-10 μπορεί να έχουν ως άμεσο αποτέλεσμα τη γήρανση, καθώς και ότι τα υψηλά επίπεδά του καθυστερούν τη διαδικασία.

    Επιπλέον, σε υψηλά επίπεδα, το συνένζυμο Q-10:

    • μειώνει τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής, βοηθά στην οξυγόνωση του μυοκαρδίου, φαίνεται ότι παρέχει αποτελεσματική προστασία απέναντι στις καρδιακές λοιμώξεις που οφείλονται σε ιούς. Τέλος βοηθά στην πρόληψη της καρδιακής αρρυθμίας
    • τονώνει το ανοσοποιητικό σύστημα
    • βοηθά στη θεραπεία περιοδοντικών νόσων
    • μειώνει την πίεση αίματος
    • βοηθά στον έλεγχο της τοξικότητας φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην αγωγή πολλών ασθενειών, οι οποίες συνδέονται με τη γήρανση

    Ως συμπλήρωμα, η συνιστώμενη δόση είναι 10mg. τρεις φορές την ημέρα.

    Η DHEA (δεϋδροεπιανδροστερόνη), μια φυσική ορμόνη που παράγεται από τα επινεφρίδια χρησιμοποιείται στις αντιγηραντικές αγωγές, γιατί μπορεί να κατευνάσει τις διαδικασίες του σώματος και να μειώσει τη δημιουργία λιπών, ορμονών και οξέων που συμβάλλουν στη γήρανση.  Επίσης, έχει αντικαρκινικές ιδιότητες και συντελεί και στη μείωση βάρους.

    ghrateia 3

    Βασικό Πρόγραμμα για να Διατηρηθείτε Νέοι

    Για να πετύχετε στην προσπάθεια σας να δείχνετε, να νιώθετε και να διατηρηθείτε νέοι, εκτός από τη σωστή διατροφή, χρειάζονται επίσης και τα κατάλληλα συμπληρώματα.

    Υψηλής απόδοσης πολυβιταμίνη με χηλικά μέταλλα (κατά προτίμηση βραδείας απορρόφησης), πρωί και βράδυ

    Βιταμίνη C, 1000mg με βιοφλαβονοειδή, πρωί και βράδυ

    Βιταμίνη Ε (ξηρή μορφή), 400 ΔΜ με αντιοξειδωτικά, πρωί και βράδυ

    Πυκνογενόλη, 100mg για 7-10 ημέρες, μετά μειώνετε στα 50mg ημερησίως 

    RNA-DNA, δισκία των 100mg, 1 ημερησίως επί ένα μήνα, μετά 2 ημερησίως για τον επόμενο μήνα, ύστερα 3 ημερησίως, επί 6 ημέρες την εβδομάδα

    Ενισχυμένη φόρμουλα συμπλέγματος Β, πρωί και βράδυ 

    SOD, 125mcg ημερησίως, 6 μέρες την εβδομάδα.

    Το μοριακό εξατομικευμένο τεστ αντιγήρανσης είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για την εκτίμηση της υγείας ενός ατόμου

    Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

    Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό εξατομικευμένο τεστ αντιγήρανσης.

    Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την αντιγήρανση, πατώντας εδώ.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αντιγήρανση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αντιγήρανση

    ghrateia 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ποιος δε θέλει να νιώθει και να είναι όμορφος

    Μοριακό εξατομικευμένο τεστ αντιγήρανσης

    Υψηλής ποιότητας καλλυντικά για το δέρμα σας

    Οι μηχανισμοί γήρανσης

    Τα οφέλη στην υγεία από το εκχύλισμα προνύμφης κηφήνα

    Οι ιατρικές χρήσεις του βασιλικού πολτού

    Γύρη σε κάψουλες

    Πώς να κρατήσετε το μυαλό σας κοφτερό

    Πώς να διατηρήσετε τη μνήμη σας

    Η γήρανση είναι αναστρέψιμη

    Μήπως ξεχνάτε περισσότερο όσο μεγαλώνετε;

    Αντιγήρανση με μανιτάρια

    Έξυπνο πρόγραμμα αντιγήρανσης

    Αλλάξτε μόνο έναν βιοδείκτη και αναστρέψτε την γήρανση

    Αντιγήρανση χωρίς νυστέρι

    Κάντε αντιγήρανση με καρνοσίνη

    Εσείς τι ηλικία έχετε;

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

     

     

     

     

  • Τάρτα με μαραθόριζες και γραβιέρα Τάρτα με μαραθόριζες και γραβιέρα

    Υγιεινή και νόστιμη τάρτα

     

    • Η μαραθόριζα είναι γνωστή και ως φινόκιο και μπορεί να αναβαθμίσει τη διατροφή και το πιάτο μας πολύ εύκολα. Το φινόκιο είναι η ρίζα του μάραθου και είναι ένα τραγανό και αρωματικό λαχανικό. Είναι ιδανικό για σαλάτες, ενώ ταιριάζει και σε διάφορα ελληνικά πιάτα, σε ζυμαρικά, φαγητά κατσαρόλας, πίτες, θαλασσινά, ψητά κρέατα κ.ά. Όπως τα περισσότερα λαχανικά, είναι πλούσιο σε βιταμίνη C, ασβέστιο, κάλιο και φυτικές ίνες, οι οποίες λειτουργούν ευεργετικά για το έντερο και τη σιλουέτα και αποτρεπτικά για τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Μπορείτε, μάλιστα, να το καταναλώσετε μετά το κυρίως γεύμα για να σας βοηθήσει με την πέψη και να σας καθαρίζει την αναπνοή, ενώ, πολλές φορές χρησιμοποιούνται και οι σπόροι του στο φαγητό, για να χαρίσουν άρωμα που θυμίζει γλυκάνισο. Επίσης, έχει ενυδατικές ιδιότητες, καθώς, παρουσιάζει υψηλή περιεκτικότητα σε νερό και ταυτόχρονα μας παρέχει φυλλικό οξύ, το οποίο συμβάλλει στην εκτέλεση πολλών από τις βασικές λειτουργίες του σώματος, συμπεριλαμβανομένης της σύνθεσης και επιδιόρθωσης του DNA, της δημιουργίας ερυθρών αιμοσφαιρίων και επίσης, βοηθά στην πρόληψη της αναιμίας.
    • Η γραβιέρα αποτελεί ένα από τα πιο πλούσια σε ασβέστιο τρόφιμα που μπορεί να καταναλώσει ο άνθρωπος. Η κατανάλωση ασβεστίου σε επαρκή ποσότητα είναι ιδιαίτερα σημαντική για την υγεία μας, καθώς, είναι κύριο συστατικό των οστών και των δοντιών μας όπως γνωρίζουν όλοι. Αυτό που δεν γνωρίζουν οι περισσότεροι είναι ότι βοηθάει στην καλή λειτουργία του νευρικού συστήματος, στην ορμονική λειτουργία και συντελεί στην πήξη του αίματος. Επίσης, η γραβιέρα αποτελεί πολύ καλή πηγή πρωτεΐνης και άριστη πηγή φωσφόρου, μαγνησίου και σιδήρου.

    20190329 2851 marathos tarta garida 600x400 600x400

    Τάρτα με ζύμη μπριός, μαραθόριζες και γραβιέρα

    ΥΛΙΚΑ

    • 1 βιολογικό πράσο (το λευκό μέρος), ψιλοκομμένο
    • 20 γραμμάρια χλιαρό νερό
    • 300 γραμμάρια αλεύρι ολικής αλέσεως
    • 130 γραμμάρια βιολογικό ζωικό βούτυρο (και λιγο επιπλέον για το άνοιγμα)
    • 1 κ.γ. αλάτι ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό
    • 4 βιολογικά αυγά
    • 25 γραμμάρια ζάχαρη μαύρη ακατέργαστη (προαιρετικά)
    • 15 γραμμάρια νωπή μαγιά
    • 2 βιολογικές μαραθόριζες, καθαρισμένες και κομμένες σε λεπτά φετάκια
    • 2 σκελίδες βιολογικό σκόρδο λιωμένες
    • 2 κ.σ. βαλσάμικο ξίδι
    • 300 γραμμάρια βιολογική κρέμα γάλακτος
    • 300 γραμμάρια βιολογική ή κατσικίσια γραβιέρα τριμμένη
    • φρεσκοτριμμένο πιπέρι
    • 1 κ.γ. μαραθόσπορους
    • αντικολλητικό χαρτί
    • οποιοδήποτε ρύζι

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    Ζύμη: Σε ένα μπολ διαλύουμε τη μαγιά στο χλιαρό νερό, μαζί με 2 κ.σ. από το αλεύρι. Αφήνουμε το μίγμα να αφρίσει. Στον κάδο του μίξερ χτυπάμε με το φτερό το βούτυρο (100 γραμμάρια) και τη ζάχαρη, μέχρι το μείγμα να ασπρίσει και να αφρατέψει. Προσθέτουμε ένα-ένα τα αυγά (2 αυγά) και χτυπάμε καλά. Ρίχνουμε και το μείγμα της μαγιάς, χτυπάμε για λίγο και προσαρμόζουμε στο μίξερ το γάντζο για ζύμες. Προσθέτουμε σταδιακά το υπόλοιπο αλεύρι και το αλάτι και ζυμώνουμε με το γάντζο μέχρι να φτιάξουμε ελαστική ζύμη. Την ξεκολλάμε από το γάντζο, την πλάθουμε σε μπάλα και τη βάζουμε σε μπολ που σκεπάζουμε καλά με διάφανη μεμβράνη. Την αφήνουμε σε χλιαρό μέρος για 40 λεπτά, μέχρι να φουσκώσει.

    Γέμιση: Λιώνουμε το βούτυρο (30 γραμμάρια) σε ένα μεγάλο τηγάνι και σοτάρουμε τις μαραθόριζες και το πράσο για 10-12 λεπτά, ανακατεύοντας. Προσθέτουμε το σκόρδο και μετά από 1/2 λεπτό σβήνουμε με το βαλσάμικο. Αλατοπιπερώνουμε, ανακατεύουμε και αποσύρουμε από τη φωτιά.

    Τάρτα: Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς. Ανοίγουμε τη ζύμη σε φύλλο με πάχος περίπου 1/2 εκατοστό και με διάμετρο τόση, ώστε να φτάσει να ντύσει μια φόρμα για τάρτα ή ένα ταψάκι με διάμετρο 30 εκατοστά, καλύπτοντας και τα τοιχώματα. Στρώνουμε αντικολλητικό χαρτί στη ζύμη, γεμίζουμε με ρύζι και ψήνουμε για 25 λεπτά. Βγάζουμε χαρτί και ρύζι και ψήνουμε για άλλα 10 λεπτά. Χτυπάμε σε ένα μπολ την κρέμα γάλακτος με τα άλλα 2 αυγά και αλατοπιπερώνουμε. Γεμίζουμε την τάρτα με το μείγμα της γέμισης και από πάνω σκορπίζουμε το μαραθόσπορο και τη γραβιέρα. Περιχύνουμε με το μείγμα των αυγών και συνεχίζουμε το ψήσιμο για άλλα 40 λεπτά.

    Αφήνουμε την τάρτα να κρυώσει ελαφρώς και σερβίρουμε.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Ispanaklı kiş tarifi

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    beetroot 2

    Διαβάστε, επίσης,

    Μήπως έχετε λιγούρες;

    Διατροφή για να διατηρήσετε την οξεοβασική ισορροπία στο σώμα σας

    Η μόδα στη διατροφή

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Αιμορροφιλία Χρόνια μυελογενής λευχαιμία »