Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2013 14:03

Χρόνια μυελογενής λευχαιμία

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφοι)

Η χρόνια μυελογενής λευχαιμία αποτελεί τη συχνότερη μορφή μυελοϋπερπλαστικής διαταραχής

Γράφει η

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Η χρόνια μυελογενής λευχαιμία, ICD-10 C92.1, έχει  ετήσια επίπτωση 1,5/100.000 κατοίκους.  Αποτελεί την πρώτη νεοπλασία για την οποία βρέθηκε αποτελεσματική στοχευμένη θεραπεία (Gleevec). H θεραπεία αυτή βελτίωσε την επιβίωση των ασθενών και αποτέλεσε το πρώτο από μια σειρά μοριακών φαρμάκων.

Η χρόνια μυελογενής λευχαιμία (ΧΜΛ) είναι μια αργά εξελισσόμενη νόσος του αίματος και του μυελού των οστών.

Συνήθως εμφανίζεται μετά τη μέση ηλικία (20% των λευχαιμιών ενηλίκων) και παρατηρείται σπάνια σε παιδιά.

Η αιτιολογία της είναι άγνωστη αν και η έκθεση στην ακτινοβολία και σε ορισμένα χημειοθεραπευτικά φάρμακα είναι γνωστοί αιτιολογικοί παράγοντες.

Φυσιολογικά ο μυελός των οστών παράγει τα βλαστικά κύτταρα (ανώριμα κύτταρα) που αναπτύσσονται σε ώριμα κύτταρα με την πάροδο του χρόνου. Τα βλαστικά κύτταρα του αίματος εξελίσσονται σε  μυελοειδή βλαστοκύτταρα και λεμφοειδή βλαστοκυττάρα. Τα λεμφοειδή βλαστοκύτταρα εξελίσσονται σε  λεμφοβλάστες και στη συνέχεια σε λεμφοκύτταρα, τα  Β-λεμφοκύτταρα, σε Τ- λεμφοκύτταρα και σε κύτταρα φυσικούς φονείς. 

Τα μυελοειδή αρχέγονα κύτταρα εξελίσσονται σε έναν από τους τρεις τύπους ώριμων κυττάρων του αίματος:

•          Τα ερυθρά αιμοσφαίρια που μεταφέρουν οξυγόνο και άλλα υλικά σε όλους τους ιστούς του σώματος.

•          Τα αιμοπετάλια που βοηθούν στην πρόληψη της αιμορραγίας με την πρόκληση σχηματισμού θρόμβων.

•          Τα Κοκκιοκύτταρα (λευκά αιμοσφαίρια) τα ουδετερόφιλα, τα ηωσινόφιλα και τα βασεόφιλα που κυρίως καταπολεμούν λοιμώξεις και τις ασθένειες.

Στην ΧΜΛ, πάρα πολλά  βλαστικά κύτταρα του αίματος εξελίσσονται σε  κοκκιοκύτταρα. Αυτά τα κοκκιοκύτταρα είναι ανώμαλα και δεν θα γίνουν υγιή λευκά αιμοσφαίρια και ονομάζονται λευχαιμικά κύτταρα. Τα λευχαιμικά κύτταρα μπορούν να συσσωρεύονται στο μυελό των οστών στο αίμα και έτσι υπάρχει λιγότερος χώρος για τα υγιή λευκά αιμοσφαίρια, ερυθρά αιμοσφαίρια και αιμοπετάλια. Αυτό οδηγεί σε, μόλυνση, αναιμία ή αιμορραγία.

Πιθανά συμπτώματα της χρόνιας μυελογενούς λευχαιμίας περιλαμβάνουν την κόπωση, τις νυχτερινές εφιδρώσεις και τον πυρετό.

Οι περισσότεροι άνθρωποι με χρόνια μυελογενή λευχαιμία έχουν μια γονιδιακή μετάλλαξη (αλλαγή) που ονομάζεται χρωμόσωμα Φιλαδέλφεια. Κάθε κύτταρο στο σώμα περιέχει DNA ( γενετικό υλικό) που καθορίζει το πώς το κύτταρο μοιάζει και συμπεριφέρεται. Το DNA περιέχεται μέσα σε χρωμοσώματα. Στη ΧΜΛ, μέρος του DNA  από ένα χρωμόσωμα μετακινείται σε άλλο χρωμόσωμα t(9;22). Το παραγώμενο γονίδιο κωδικοποιεί μια χιμαιρική πρωτεΐνη  ιδιότητα τυροσινικής κινάσης. Η  BCR-ABL πρωτεΐνη διεγείρει τον πολλαπλασσιασμό και αυξάνει την επιβίωση των κυττάρων της λευχαιμίας.  Η αλλαγή αυτή ονομάζεται χρωμόσωμα Φιλαδέλφειας. Σε 1-2% των ΧΜΛ το χρωμόσωμα Φιλαδέλφειας είναι αρνητικό και είναι άτυπη η ΧΜΛ.  Το χρωμόσωμα Φιλαδέλφειας δεν περνά από το γονέα στο παιδί.


Οι ακόλουθες δοκιμές και οι διαδικασίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διάγνωση της χρόνιας μυελογενούς λευχαιμίας:

-Φυσική εξέταση και ιατρικό ιστορικό.

- Γενική εξέταση αίματος (CBC): Ο αριθμός των ερυθρών αιμοσφαιρίων, λευκών αιμοσφαιρίων και αιμοπεταλίων, ποσό της αιμοσφαιρίνης, ερυθρά αιμοσφαίρια.

-Βιοχημικά αίματος.

-Κυτταρογενετική ανάλυση: Αλλαγές στα χρωμοσώματα, χρωμόσωμα Φιλαδέλφειας.

-Οστεομυελική βιοψία και έλεγχος στο  μικροσκόπιο για μη φυσιολογικά κύτταρα.


Η πρόγνωση και οι επιλογές θεραπείας εξαρτώνται από τα ακόλουθα:

•          Την ηλικία του ασθενούς.

•          Τη φάση της ΧΜΛ.

•          Το ποσό των βλαστοκυττάρων στο αίμα ή το μυελό των οστών.

•          Το μέγεθος του σπλήνα κατά τη διάγνωση.

•          Τη γενική υγεία του ασθενούς.


Σύντομη αναφορά στη θεραπεία της ΧΜΛ  (BCR-ABL–θετικό ή/και Ph+)

Παρακολούθηση ασθενών με ΧΜΛ σύμφωνα με το European Leukemia Net (ELN Guidelines, 2009)

  • Αιματολογικός έλεγχος

Κάθε 15 ημέρες μέχρι CHR  Κάθε 3 μήνες στη συνέχεια

  • Κυτταρογενετικός έλεγχος

Στους 3 μήνες Στους 6 μήνες

Κάθε 6 μήνες μέχρι CCyR Κάθε 12 μήνες στη συνέχεια

  • Μοριακός έλεγχος
  • Κάθε 3 μήνες μέχρι επιβεβαιώσεως MMR  Τουλάχιστον κάθε 6 μήνες στη συνέχεια
  • Έλεγχος μεταλλάξεων

Σε περιπτώσεις υποβέλτιστης ανταπόκρισης ή αστοχίας

CHR: Πλήρης Αιματολογική Ανταπόκριση; CCyR: Πλήρης Κυτταρογενετική Ανταπόκριση; MMR: Μείζων Μοριακή Ανταπόκριση.


Χρόνια φάση

Χορηγούνται αναστολείς τυροσινικής κινάσης (Tyrosine Kinase Inhibitors, TKI):

Imatinib ή Nilotinib ή Dasatinib

Στις σπάνιες περιπτώσεις μη-ανοχής όλων των ΤΚΙs 

Χορήγηση IFN/Peg-IFN  και αλλογενής μεταμόσχευση αιμοποιητικών προγονικών κυττάρων (Allogeneic Haemopoietic Stem Cell Transplantation, Allo-HSCT).

Allo-HSCT  προτείνεται και στις παρακάτω περιπτώσεις:

a) Διάγνωση σε Επιταχυνόμενη φάση ή Βλαστική εκτροπή,  αφού προηγηθεί χορήγηση TKI.

b) Ανάπτυξη της μετάλλαξης T315Ι υπό TKIs.

c) Εξέλιξη σε Επιταχυνόμενη φάση ή Βλαστική εκτροπή υπό TKIs.

d) Αποτυχία της θεραπείας με 1ης και 2ης γενιάς ΤΚΙs.  

Στις παρακάτω περιπτώσεις,  βάσει των οποίων ορίζεται η αποτυχία της θεραπείας  1ης γραμμής με imatinib, συνιστάται αλλαγή σε nilotinib ή dasatinib. 

  • Μη-επίτευξη πλήρους αιματολογικής ανταπόκρισης στους 3 μήνες.
  • Μη-επίτευξη κυτταρογενετικής ανταπόκρισης στους 6 μήνες
  • Ελάσσων ή μη-επίτευξη    μερικής κυτταρογενετικής ανταπόκρισης στους 12  μήνες (ph+>35%)
  • Μη-επίτευξη πλήρους κυτταρογενετικής ανταπόκρισης στους 18 μήνες.
  • Κυτταρογεννητική ή αιματολογική υποτροπή οποτεδήποτε/ ή κλωνική εξέλιξη.

Επιταχυνόμενη φάση

  • Επί διάγνωσης σε Επιταχυνόμενη Φάση, imatinib ή nilotinib ή dasatinib
  • Μετά από χορήγηση imatinib, Dasatinib ή Nilotinib 
  • Επί μη-ικανοποιητικής ανταποκρίσεως/ αποτυχίας  Allo-HSCT

Βλαστική κρίση

a)  Εκτροπή σε οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία (ΟΛΛ).

Θεραπεία ΟΛΛ + ΤΚΙs (η επιλογή στηρίζεται στον έλεγχο μεταλλάξεων) Allo-HSCT (εφόσον υπάρχει δυνατότητα) 

b)  Εκτροπή σε οξεία μυελογενή λευχαιμία (ΟΜΛ).

Θεραπεία ΟΜΛ + ΤΚΙs (η επιλογή στηρίζεται στον έλεγχο μεταλλάξεων) Allo-HSCT (εφόσον υπάρχει δυνατότητα)


1.         Πρώιμη χρόνια φάση με διάγνωση μικρότερη των 12 μηνών. Χωρίς προηγούμενη λήψη INF-a. Imatinib mesylate (Gleevec) με δόση έναρξης 400mg/ημέρα

2.         Όψιμη χρόνια φάση με διάγνωση μεγαλύτερη των 12 μηνών. Με ή χωρίς προηγούμενη λήψη INF-a. Imatinib mesylate (Gleevec) με δόση έναρξης 400mg/ημέρα

3.         Επί αποτυχίας του Gleevec nilotinib ή dasatinib


Η χρόνια μυελογενής λευχαιμία έχει 3 φάσεις.

-Χρόνια φάση

-Επιταχυνόμενη φάση

-Βλαστική φάση

Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε τη φάση, προκειμένου να σχεδιαστεί η θεραπεία.

Οι ακόλουθες δοκιμές και οι διαδικασίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να ανακαλύψει τη φάση:

Χρόνια φάση

Στη χρόνια φάση ΧΜΛ, λιγότερο από το 10% των κυττάρων του αίματος και του μυελού των οστών είναι βλαστικά κύτταρα.

Επιταχυνόμενη φάση

Σε  επιταχυνόμενη φάση, το 10%-19% των κυττάρων του αίματος και του μυελού των οστών είναι βλαστικά κύτταρα.

Βλαστική φάση

Στην βλαστική φάση της ΧΜΛ περισσότερο από 20% είναι βλαστικά κύτταρα.

Η κόπωση, ο πυρετός και η διόγκωση σπληνός συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της βλαστικής φάσης και ονομάζεται βλαστική κρίση.


Διάφοροι τύποι θεραπείας είναι διαθέσιμες για ασθενείς με χρόνια μυελογενή λευχαιμία (ΧΜΛ).

Στοχευμένη θεραπεία

Στοχευμένη θεραπεία είναι ένα είδος θεραπείας που χρησιμοποιεί φάρμακα ή άλλες ουσίες για τον εντοπισμό και την επίθεση ειδικά των καρκινικών κυττάρα χωρίς να βλάπτουν τα φυσιολογικά κύτταρα. Οι αναστολείς τυροσινικής κινάσης είναι στοχευμένη θεραπεία με φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της χρόνιας μυελογενούς λευχαιμίας.

Το imatinib mesylate, nilotinib  και dasatinib είναι αναστολείς τυροσίνης κινάσης που μπορεί να χρησιμοποιηθούν ως αρχική θεραπεία για τους πρόσφατα διαγνωσθέντες ασθενείς με χρόνια φάση ΧΜΛ.

Χημειοθεραπεία

Η χημειοθεραπεία είναι μια αντικαρκινική θεραπεία που χρησιμοποιεί φάρμακα για να σταματήσει την ανάπτυξη των καρκινικών  κυττάρων.  Η χημειοθεραπεία λαμβάνεται από το στόμα ή με ένεση σε μία φλέβα ή μυ, τα φάρμακα εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος και μπορεί να φθάσει στα καρκινικά κύτταρα σε όλο το σώμα (συστηματική χημειοθεραπεία). Όταν η χημειοθεραπεία τοποθετείται απευθείας στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό, σε ένα όργανο ή σε μια κοιλότητα  όπως η κοιλιά, τα φάρμακα επηρεάζουν, κυρίως τα καρκινικά κύτταρα (περιφερική χημειοθεραπεία). Ο τρόπος που η χημειοθεραπεία δίνεται εξαρτάται από τον τύπο και το στάδιο του καρκίνου που αντιμετωπίζεται.

Χρησιμοποιείται ο συνδυασμός των παρακάτω φαρμάκων:

A= Cytarabine (Ara-C), D= Daunorubicin Hydrochloride, E= Etoposide

Βιολογική θεραπεία

Βιολογική θεραπεία είναι μια θεραπεία που χρησιμοποιείται το ανοσοποιητικό σύστημα για να καταπολεμήσει τον καρκίνο. Οι ουσίες παράγονται από τον οργανισμό ή γίνονται σε ένα εργαστήριο και χρησιμοποιούνται για την ενίσχυση. Αυτό το είδος της θεραπείας του καρκίνου ονομάζεται ανοσοθεραπεία (ιντερφερόνη).

Γενικά τα φάρμακα που έχουν έγκριση για τη ΧΜΛ είναι τα ακόλουθα:

  • Cyclophosphamide
  • Cytarabine
  • Dasatinib
  • Imatinib Mesylate
  • Nilotinib
  • Etoposide

Χημειοθεραπεία υψηλών δόσεων με μεταμόσχευση αρχέγονων κυττάρων

Χημειοθεραπεία υψηλών δόσεων με μεταμόσχευση αρχέγονων κυττάρων είναι μια μέθοδος με υψηλές δόσεις χημειοθεραπείας και αντικατάσταση των αιμοποιητικών κυττάρων  που καταστράφηκαν από τη θεραπεία του καρκίνου. Τα βλαστικά κύτταρα  απομακρύνονται από το αίμα ή το μυελό των οστών του ασθενούς ή του δότη και καταψύχονται και αποθηκεύονται. Μετά αφού η χημειοθεραπεία έχει ολοκληρωθεί, τα αποθηκευμένα βλαστικά κύτταρα αποψύχονται και να δίνονται πίσω στον ασθενή μέσω έγχυσης και εξελίσσονται σε κύτταρα του αίματος του σώματος.

Χειρουργική

Σπληνεκτομή για αφαίρεση σπλήνα.

Οι ασθενείς μπορεί να θελήσουν  να πάρουν μέρος σε μια κλινική δοκιμή.


Χρόνια Φάση Χρόνιας Μυελογενούς Λευχαιμίας

Η θεραπεία της χρόνιας φάσης της χρόνιας μυελογενούς λευχαιμίας μπορεί να περιλαμβάνει τα ακόλουθα:

•          Στοχευμένη θεραπεία με έναν αναστολέα της τυροσινικής κινάσης.

•          Χημειοθεραπεία υψηλών δόσεων με δότη μεταμόσχευσης αρχέγονων κυττάρων.

•          Βιολογική θεραπεία (ιντερφερόνη) με ή χωρίς χημειοθεραπεία.

•          Χημειοθεραπεία.

•          Σπληνεκτομή.

•          Κλινική δοκιμή με χαμηλότερη δόσης χημειοθεραπείας με μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων δότη.

•          Κλινική δοκιμή μιας νέας θεραπείας.


Επιταχυνόμενη φάση Χρόνιας Μυελογενούς Λευχαιμίας

Η θεραπεία επιταχυνόμενης φάσης της χρόνιας μυελογενούς λευχαιμίας μπορεί να περιλαμβάνει τα ακόλουθα:

•          Μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων.

•          Στοχευμένη θεραπεία με έναν αναστολέα της τυροσινικής κινάσης.

•          Βιολογική θεραπεία (ιντερφερόνη) με ή χωρίς χημειοθεραπεία.

•          Χημειοθεραπεία υψηλών δόσεων.

•          Χημειοθεραπεία.

•          Μετάγγιση  που είναι θεραπεία για να αντικαταστήσει τα ερυθρά αιμοσφαίρια, αιμοπετάλια, και μερικές φορές τα λευκά αιμοσφαίρια, για να ανακουφίσει τα συμπτώματα και να βελτιώσει την ποιότητας ζωής.

•          Κλινική δοκιμή μιας νέας θεραπείας.


Βλαστική φάση Χρόνια Μυελογενούς Λευχαιμίας

Η θεραπεία βλαστικής φάσης της χρόνιας μυελογενούς λευχαιμίας μπορεί να περιλαμβάνει τα ακόλουθα:

•          Στοχευμένη θεραπεία με έναν αναστολέα της τυροσινικής κινάσης.

•          Χημειοθεραπεία με ένα ή περισσότερα φάρμακα.

•          Χημειοθεραπεία υψηλών δόσεων.

•          Δότη μεταμόσχευσης αρχέγονων κυττάρων.

•          Χημειοθεραπεία ως παρηγορητική θεραπεία για την ανακούφιση από τα συμπτώματα και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής.

•          Μια κλινική δοκιμή μιας νέας θεραπείας.


Υποτροπιάζουσα Χρόνια Μυελογενής Λευχαιμία

Η θεραπεία της υποτροπής χρόνιας μυελογενούς λευχαιμίας μπορεί να περιλαμβάνει τα ακόλουθα:

•          Στοχευμένη θεραπεία με έναν αναστολέα της τυροσινικής κινάσης.

•          Δότη μεταμόσχευσης αρχέγονων κυττάρων.

•          Δωρητή έγχυσης λεμφοκυττάρων.

•          Βιολογική θεραπεία (ιντερφερόνη).

•          Μια κλινική δοκιμή των νέων τύπων ή υψηλότερες δόσεις της στοχευμένης θεραπείας και δότη μεταμόσχευσης βλαστικών κυττάρων.

Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

Πριν και μετά την θεραπεία πρέπει να γνωρίζετε την πρόγνωση!

Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ.

Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία της χρόνιας μυελογενούς λευχαιμίας, πατώντας εδώ.


Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα συμπληρώματα διατροφής για τη χρόνια μυελογενή λευχαιμία

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την οξεία μυελογενή λευχαιμία

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Dasatinib

Nilotinib για την χρόνια μυελογενή λευχαιμία

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

•          European Leukemia Net, JCO, 2009, http://www.leukemia-net.org/content/leukemias/cml-/recommendations/

•          NCCN MDS Guidelines Version 2.2011 (http://www.nccn.org/professionals/physician_gls-/PDF/cml.pdf) 10

www.emedi.gr
Γράφει η
Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD, PhD

Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου

 

         

 

Διαβάστηκε 7280 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2018 11:23
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Η άνοση θρομβοπενική πορφύρα


    Η αυτοάνοση θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή ιδιοπαθής θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή ιδιοπαθής άνοση θρομβοκυτταροπενία ή πρωτοπαθής άνοση θρομβοκυτταροπενία ή ιδιοπαθής θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή πρωτοπαθής άνοση θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή αυτοάνοση θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή μεταλοιμώδης θρομβοπενία ή νόσος του Werlhof είναι η ελάττωση του αριθμού των αιμοπεταλίων της κυκλοφορίας (< από 100.000 ανά μικρόλιτρο)  σε απουσία τοξικού παράγοντα ή νόσου που μπορεί να σχετίζεται με χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων,  με φυσιολογικό μυελό των οστών. Η ελάττωση αυτή είναι αποτέλεσμα της καταστροφής των αιμοπεταλίων στην περιφέρεια, καθώς και της ελαττωμένης παραγωγής τους.

    Η διάγνωση της Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας γίνεται εξ΄αποκλεισμού.

    Ο φυσιολογικός αριθμός αιμοπεταλίων κυμαίνεται μεταξύ 150.000-450.000 ανά μικρολίτρο (μl) αίματος για τα περισσότερα υγιή άτομα.

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Νόσος της παιδικής ηλικίας που εμφανίζεται, συνήθως, μετά από οξεία λοίμωξη και ύφίεται αυτόματα μετά από 2 μήνες. Ο αριθμός των αιμοπεταλίων είναι < από 20.000. Πρόκειται για κοινή διαταραχή κι έχει καλύτερη πρόγνωση απ΄ότι στους ενήλικες.

    Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Νόσος που επιμένει μετά την πάροδο 6 μηνών, χωρίς σαφή λόγο. Συνήθως, εμφανίζεται στους ενήλικες και επιμένει για μήνες μέχρι και χρόνια. Ο αριθμός των αιμοπεταλίων κυμαίνεται μεταξύ 30.000-80.000

    Τα συστήματα που επηρεάζονται είναι το αιμοποιητικό, το λεμφικό και το ανοσοποιητικό.

    Επίπτωση 1 ανά 10.000.

    Η Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα εμφανίζεται σε παιδιά ηλικίας 2-9 ετών με επίπτωση ίδια στους άνδρες και στους γυναίκες και η Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα σε άτομα ηλικίας 20-50 ετών με επίπτωση μεγαλύτερη στις γυναίκες από ότι στους άνδρες (άνδρες:γυναίκες 1: 1,2 έως 1,7 στις περισσότερες ηλικιακές ομάδες). 

    Η Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα είναι σπάνια στους ηλικιωμένους και θα πρέπει να αναζητείται άλλη αιτία που προκαλεί χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων.

    Η επίπτωση της ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας εκτιμάται σε 50-100 νέες περιπτώσεις ανά εκατομμύριο ετησίως, ενώ τα παιδιά αντιπροσωπεύουν το ήμισυ αυτού του ποσού. Τουλάχιστον το 70% των περιπτώσεων παιδικής ηλικίας θα καταλήξουν σε ύφεση εντός έξι μηνών, ακόμη και χωρίς θεραπεία. Επιπλέον, το ένα τρίτο των υπολειπόμενων χρόνιων κρουσμάτων, συνήθως, θα παρακολουθούνται και ένα άλλο τρίτο θα καταλήξει μόνο σε ήπια θρομβοκυτταροπενία (που ορίζεται ως αριθμός αιμοπεταλίων άνω των 50.000).

    Ένας αριθμός γονιδίων και πολυμορφισμών που σχετίζονται με το ανοσοποιητικό σύστημα έχουν αναγνωριστεί για την προδιάθεση για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα, όπως το αλληλόμορφο FCGR3a-V158 και η αύξηση της ευαισθησίας KIRDS2 / DL2 και το KIR2DS5 που φαίνεται να είναι προστατευτική.

    Η ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα είναι, συνήθως, χρόνια στους ενήλικες και η πιθανότητα διαρκούς ύφεσης είναι 20-40 τοις εκατό. Η αναλογία αρσενικού προς θηλυκό στην ομάδα ενηλίκων κυμαίνεται από 1: 1,2 έως 1,7 στις περισσότερες ηλικιακές κλίμακες (οι περιπτώσεις παιδικής ηλικίας είναι περίπου ίσες και για τα δύο φύλα) και η μέση ηλικία των ενηλίκων στη διάγνωση είναι 56-60. Η αναλογία αρσενικών και γυναικείων ενήλικων περιπτώσεων τείνει να διευρύνεται με την ηλικία. 

    Το ποσοστό θνησιμότητας λόγω χρόνιας ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας ποικίλλει, αλλά είναι πιο αυξημένος στους μεσήλικες και τους ηλικιωμένους. Ενενήντα έξι τοις εκατό των αναφερόμενων θανάτων είναι άτομα 45 ετών και άνω. Δεν παρατηρείται σημαντική διαφορά στο ποσοστό επιβίωσης μεταξύ ανδρών και γυναικών.

    Σημεία και συμπτώματα Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Εύκολη αιμορραγία κατόπιν τραυματισμού, όταν ο αριθμός των αιμοπεταλίων κυμαίνεται μεταξύ 40.000-60.000

    Αιμορραγικές πετέχειες

    Πορφύρα

    Εύκολος μωλωπισμός

    Αιμορραγία από τα ούλα

    Αιμορραγίες από το γαστρεντερικό

    Αιμορραγίες του δέρματος και των βλεννογόνων

    Μηνορραγία και μητρορραγία

    Επαναλαμβανόμενη επίσταξη

    Νευρολογικά συμπτώματα λόγω ενδοκρανιακής αιμορραγίας, υπαραχνοειδούς αιμορραγίας κι ενδοεγκεφαλικής αιμορραγίας

    Σπλήνας αψηλάφητος ή απουσία σπληνομεγαλίας

    Αυτόματη αιμορραγία όταν ο αριθμός αιμοπεταλίων είναι < από 20.000

    Αίτια Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    IgG αυτοαντισώματα στην επιφάνεια των αιμοπεταλίων

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Ανεμοβλογιά

    Άλλες Ιογενείς Λοιμώξεις

    idiopathis thrombopeniki porfira 2

    Παθογένεση Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Σε περίπου 60% των περιπτώσεων, ανιχνεύονται αντισώματα κατά των αιμοπεταλίων. Τα πιο συχνά από τα αντισώματα είναι έναντι των γλυκοπρωτεϊνών μεμβράνης αιμοπεταλίων IIb-ΙΙΙα ή Ib-IX και είναι τύπου ανοσοσφαιρίνης G (IgG).

    Η επικάλυψη των αιμοπεταλίων με IgG τα καθιστά επιρρεπή σε οψωνισμό και φαγοκυττάρωση από μακροφάγα σπληνός, καθώς και από τα κύτταρα Kupffer στο ήπαρ. Τα IgG αυτοαντισώματα πιστεύεται, επίσης, ότι βλάπτουν τα μεγακαρυοκύτταρα, τα πρόδρομα κύτταρα των αιμοπεταλίων, αν και πιστεύεται ότι αυτό συντελεί μόνο ελαφρώς στη μείωση των αριθμών των αιμοπεταλίων. Η μειωμένη παραγωγή της ορμόνης γλυκοπρωτεΐνης θρομβοποιητίνης, η οποία είναι διεγερτική για την παραγωγή αιμοπεταλίων, μπορεί να συνεισφέρει στην μείωση των κυκλοφορούντων αιμοπεταλίων και χρησιμοποιούνται θεραπευτικά αγωνιστές των υποδοχέων θρομβοποιητίνης.

    Το ερέθισμα για την παραγωγή αυτοαντισωμάτων στην Ιδιπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα είναι πιθανώς η ανώμαλη δραστηριότητα Τ κυττάρων. Τα Τ κύτταρα μπορούν να επηρεαστούν από φάρμακα που στοχεύουν τα Β κύτταρα, όπως το rituximab.

    Παράγοντες κινδύνου Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Οξεία λοίμωξη

    Ηλικία

    Εξωσωματική κυκλοφορία

    Υπερσπληνισμός

    Σύνδρομο αντισωμάτων και φωσφολιπιδίων

    Προεκλαμψία. Η προεκλαμψία μπορεί να προκαλέσει θρομβοπενία που δεν έχει σχέση με την Ιδιοπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα

    Λοίμωξη από HIV

    Νόσος Graves

    Θυρεοειδίτιδα Hashimoto

    Σαρκοείδωση

    Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος

    Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία ή σύνδρομο Evans

    Διαφορική διάγνωση Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Φαρμακευτική άνοση θρομβοπενία. Ενοχοποιούνται πολλά φάρμακα!!!

    Λοιμώξεις

    Οξεία λευχαιμία

    Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα

    Αιμολυτικό, ουραιμικό σύνδρομο

    Τεχνητή συγκόλληση των αιμοπεταλίων στο πλακάκι του περιφερικού αίματος

    Δευτεροπαθής θρομβοπενία λόγω σηψαιμίας

    Μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους ασθενείς

    Ελάττωση της παραγωγής από το μυελό των οστών, κακοήθεια, φάρμακα, ιοί, μεγαλοβλαστική αναιμία

    Μετά από μετάγγιση

    Ισοάνοση νεογνική πορφύρα

    Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

    idiopathis thrombopeniki porfira 4

    Διάγνωση Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Χαμηλός αριθμός αιμοπεταλίων: 5.000-75.000

    Σχετική λεμφοκυττάρωση κι ελαφρά ηωσινοφιλία

    Παράταση του χρόνου ροής (δε χρησιμεύει όταν υπάρχει θρομβοπενία)

    Αναιμία

    Ο χρόνος προθρομβίνης (PT) και ο χρόνος μερικής θρομβοπλαστίνης (PTT) είναι φυσιολογικοί

    Το πλακάκι περιφερικού αίματος δείχνει φυσιολογικά ερυθρά και λευκά αιμοσφαίρια και λίγα, αλλά μεγάλα αιμοπετάλια

    Η εξέταση του μυελού των οστών αποκαλύπτει την ύπαρξη άφθονων μεγακαρυοκυττάρων, ενώ η ερυθρά και η μυελοειδής σειρά είναι φυσιολογικές

    Υπάρχουν αντισώματα κατά των αιμοπεταλίων

    Πρέπει να γίνει μαγνητική εγκεφάλου για τον αποκλεισμό ενδοκρανιακής αιμορραγίας

    Μπορεί να γίνει οστεομυελική βιοψία

    Η διάγνωση της Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας είναι μια διαδικασία αποκλεισμού.

    Πρώτον, πρέπει να διαπιστωθεί ότι δεν υπάρχουν ανωμαλίες του αίματος εκτός από το χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων και φυσικά σημεία εκτός από την αιμορραγία.

    Στη συνέχεια, θα πρέπει να αποκλειστούν δευτεροπαθείς αιτίες (5-10% των περιπτώσεων ITP), όπως, λευχαιμία, φάρμακα (π.χ. κινίνη, ηπαρίνη), ερυθηματώδης λύκος, κίρρωση, HIV, ηπατίτιδα C, συγγενείς αιτίες, αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο, ανεπάρκεια παράγοντα von Willebrand, ονυαλάι κ.ά. Σε περίπου 2,7 έως 5 τοις εκατό των περιπτώσεων, αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία και Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα συνυπάρχουν, στο σύνδρομο Evans. 

    Παρά την καταστροφή των αιμοπεταλίων από τα μακροφάγα του σπλήνα, ο σπλήνας δεν διευρύνεται. Στην πραγματικότητα, ένας διογκωμένος σπλήνας πρέπει να οδηγήσει σε αναζήτηση άλλων πιθανών αιτιών για τη θρομβοπενία.

    Η εξέταση του μυελού των οστών μπορεί να πραγματοποιηθεί σε ασθενείς ηλικίας άνω των 60 ετών και σε ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία ή όταν αμφισβητείται η διάγνωση. Κατά την εξέταση του μυελού μπορεί να παρατηρηθεί αύξηση στην παραγωγή μεγακαρυοκυττάρων.

    Θεραπευτική αγωγή Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Σπληνεκτομή γίνεται σε ασθενείς που έχει αποτύχει η φαρμακευτική αγωγή. Χορηγείται αντιπνευμονιοκοκκικό εμβόλιο 1 μήνα πριν της σπληνεκτομής.

    Γίνεται πρόληψη τραυματισμού ή μωλωπισμού και αποφυγή αθλημάτων με σωματική επαφή.

    Αποφυγή ακετυλοσαλικυλικού οξέος και άλλων αντιαιμοπεταλιακών φαρμάκων.

    Με σπάνιες εξαιρέσεις, συνήθως δεν υπάρχει ανάγκη θεραπείας με βάση τον αριθμό αιμοπεταλίων. 

    Οι τρέχουσες οδηγίες συνιστούν θεραπεία μόνο σε περιπτώσεις σημαντικής αιμορραγίας. 

    Στεροειδή

    Η αρχική θεραπεία, συνήθως, συνίσταται στη χορήγηση κορτικοστεροειδών, μια ομάδα φαρμάκων που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Η δόση και ο τρόπος χορήγησης καθορίζονται από τον αριθμό των αιμοπεταλίων και από το εάν υπάρχει ενεργή αιμορραγία: σε επείγουσες καταστάσεις, μπορούν να χρησιμοποιηθούν εγχύσεις δεξαμεθαζόνης ή μεθυλπρεδνιζολόνης, ενώ η στοματική πρεδνιζόνη ή πρεδνιζολόνη μπορεί να επαρκεί σε λιγότερο σοβαρές περιπτώσεις. Μόλις βελτιωθεί ο αριθμός των αιμοπεταλίων, η δόση του στεροειδούς μειώνεται σταδιακά ενώ παρακολουθείται η πιθανότητα υποτροπής. Το 60-90% θα παρουσιάσει υποτροπή κατά τη διάρκεια της μείωσης ή διακοπής της δόσης. Τα μακροχρόνια στεροειδή αποφεύγονται εάν είναι δυνατόν λόγω των σοβαρών παρενεργειών που περιλαμβάνουν οστεοπόρωση, διαβήτη και καταρράκτη.

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Πρεδνιζόνη 1-2 mg/Kg/ημέρα για 4 εβδομάδες και κατόπιν βαθμιαία διακοπή του φαρμάκου. Μερικοί προτείνουν σπληνεκτομή αν υπάρχουν πολλές υποτροπές. Καλύτερα να την αποφύγετε.

    Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Πρεδνιζόνη 60 mg/ημέρα για 4-6 εβδομάδες και κατόπιν βαθμιαία διακοπή. Μπορεί να χρειασθεί επανάληψη. Μερικοί προτείνουν σπληνεκτομή αν υπάρχουν πολλές υποτροπές. Καλύτερα να την αποφύγετε.

    Anti-D ανοσοσφαιρίνη

    Μια άλλη επιλογή, κατάλληλη για Rh-θετικούς ασθενείς με λειτουργικούς σπλήνες είναι η ενδοφλέβια χορήγηση Rho (D) ανοσοσφαιρίνης (Human; Anti-D). Μετά από τη χορήγηση, τα επικαλυμμένα με την ανοσοσφαιρίνη συμπλέγματα ερυθρών αιμοσφαιρίων δεσμεύουν τους υποδοχείς στα μακροφάγα, με αποτέλεσμα την καταστροφή ερυθρών αιμοσφαιρίων, προστατεύοντας τα επιμολυσμένα με το αντίσωμα αιμοπετάλια. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι η κεφαλαλγία (15%), η ναυτία και ο έμετος (12%), τα ρίγη (<2%) και ο πυρετός (1%).

    Άλλοι παράγοντες

    Μερικοί χρησιμοποιούν ανοσοκατασταλτικά, όπως μυκοφαινολάτη ή μοφετίλ ή αζαθειοπρίνη. Σε μερικές περιπτώσεις χορηγείται το αλκαλοειδές βίνκα και οι χημειοθεραπευτικοί παράγοντες βινκριστίνη και κυκλοφωσφαμίδη, αλλά έχουν σημαντικές παρενέργειες. Επίσης και η rituximab που είναι ένα χιμαιρικό μονοκλωνικό αντίσωμα έναντι του επιφανειακού αντιγόνου CD20 του Β κυττάρου χρησιμοποιείται, αλλά έχει παρενέργειες. Χορηγείται και δαναζόλη 200-400 mg δύο φορές την ημέρα. Η δραστικότητά της είναι μικρή σε νεαρούς ασθενείς που δεν έχουν υποστεί σπληνεκτομή. Επίσης, κάποιοι χορηγούν Ιντερφερόνη άλφα 2b και σε κάποιες περιπτώσεις γίνεται πλασμαφαίρεση. Η δαψόνη ή διφαινυλοσουλφόνη, DDS ή αλοσουλφόνη είναι ένα αντιμολυσματικό φάρμακο σουλφόνης. Η δαψόνη είναι χρήσιμη στη θεραπεία του λύκου, της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και ως θεραπεία δεύτερης γραμμής για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα. Παρατηρείται αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων στο 40-60% των ασθενών που τη λαμβάνουν.
    Η μη-επισημασμένη χρήση του rituximab, ενός χιμαιρικού μονοκλωνικού αντισώματος έναντι του επιφανειακού αντιγόνου CD20 του Β κυττάρου, μπορεί μερικές φορές να είναι μια αποτελεσματική εναλλακτική λύση στην σπληνεκτομή. Εντούτοις, μπορεί να εμφανιστούν σημαντικές παρενέργειες και τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές είναι ασαφείς.

    Ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη

    Η ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη (IVIg) μπορεί να εγχυθεί σε μερικές περιπτώσεις προκειμένου να μειωθεί ο ρυθμός με τον οποίο τα μακροφάγα καταναλώνουν τα αιμοπετάλια με τα επισημανθέντα αντισώματα. Ωστόσο, ενώ είναι μερικές φορές αποτελεσματική, είναι δαπανηρή και παράγει βελτίωση που γενικά διαρκεί λιγότερο από ένα μήνα. Παρόλα αυτά, στην περίπτωση ασθενούς με ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα που έχει ήδη προγραμματιστεί για χειρουργική επέμβαση, ο οποίος έχει επικίνδυνα χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων και έχει κακή ανταπόκριση σε άλλες θεραπείες, η ανοσοσφαιρίνη μπορεί να αυξήσει ταχέως τον αριθμό αιμοπεταλίων και μπορεί, επίσης, να συμβάλει στη μείωση του κινδύνου μεγάλης αιμορραγίας με την προσωρινή αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων. Η γ σφαιρίνη δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς που έχουν ανεπάρκεια IgA. Αναφυλακτική αντίδραση παρατηρείται σε ασθενείς με ανεπάρκεια IgA.

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Ενδοφλέβια χορήγηση γ σφαιρίνης 1-2 gr/Kg εφ'απαξ ή 400 mg/Kg/ημέρα για 5 ημέρες. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ρίγη, ναυτία, κεφαλαλγία και αρθραλγίες σε ποσοστό 7% και πρέπει να ελαττωθεί ο ρυθμός έγχυσής της. Η γ σφαιρίνη χρησιμοποιείται ως μόνη αγωγή ή ως προετοιμασία για την μετάγγιση αιμοπεταλίων.

    Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Γίνονται υψηλές δόσεις γ σφαιρίνης ενδοφλεβίως σε επείγουσες περιπτώσεις.

    Αγωνιστές των υποδοχέων θρομβοποιητίνης

    Θρομβοποιητικοί παράγοντες

    Οι αγωνιστές υποδοχέων θρομβοποιητίνης είναι φαρμακευτικοί παράγοντες που διεγείρουν την παραγωγή αιμοπεταλίων στον μυελό των οστών. Σε αυτό, διαφέρουν από τους προηγούμενους παράγοντες που δρουν προσπαθώντας να περιορίσουν την καταστροφή των αιμοπεταλίων]. Δύο τέτοια προϊόντα είναι σήμερα διαθέσιμα:

    Η Romiplostim (εμπορική ονομασία Nplate) είναι μία πρωτεΐνη σύντηξης Fc-πεπτιδίου που διεγείρει τη θρομβοποίηση (πεπτίδιο) που χορηγείται με υποδόρια ένεση.  Η romiplostim είναι εγκεκριμένη στη θεραπεία της χρόνιας ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας, ειδικά σε υποτροπιάζοντες ασθενείς μετά από σπληνεκτομή. 

    Το Eltrombopag (Promacta ή Revolade) είναι ένας από του στόματος χορηγούμενος παράγοντας με αποτέλεσμα παρόμοιο με εκείνο της romiplostim. Αυξάνει τον αριθμό των αιμοπεταλίων και μειώνει την αιμορραγία με τρόπο εξαρτώμενο από τη δόση.

    Οι παρενέργειες των αγωνιστών υποδοχέων θρομβοποιητίνης περιλαμβάνουν τον πονοκέφαλο, τον πόνο στις αρθρώσεις ή στους μυς, ζάλη, ναυτία ή έμετο και αυξημένο κίνδυνο θρόμβων αίματος.

    Χειρουργική επέμβαση

    Η σπληνεκτομή (απομάκρυνση της σπλήνας) μπορεί να ληφθεί υπόψη σε ασθενείς που είτε δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία με στεροειδή κι έχουν συχνές υποτροπές, είτε δεν μπορούν να αποκοπούν από τα στεροειδή μετά από μερικούς μήνες. Τα αιμοπετάλια τα οποία έχουν δεσμευθεί με αντισώματα παραλαμβάνονται από τα μακροφάγα στην σπλήνα (τα οποία έχουν υποδοχείς Fc) και έτσι η απομάκρυνση του σπλήνα μειώνει την καταστροφή των αιμοπεταλίων. Η διαδικασία είναι δυνητικά επικίνδυνη σε περιπτώσεις Ιδιοπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα λόγω της αυξημένης πιθανότητας σημαντικής αιμορραγίας κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης. 

    Η χρήση της σπληνεκτομής για τη θεραπεία της Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας δεν συνιστάται πια.

    Μετάγγιση αιμοπεταλίων

    Η μετάγγιση αιμοπεταλίων δεν συνιστάται, εκτός από την περίπτωση έκτακτης ανάγκης, και συνήθως δεν επιτυγχάνει μακροπρόθεσμη αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων. Αυτό συμβαίνει επειδή ο υποκείμενος αυτοάνοσος μηχανισμός που καταστρέφει τα αιμοπετάλια του ασθενούς θα καταστρέψει, επίσης, τα αιμοπετάλια του δότη και έτσι οι μεταγγίσεις των αιμοπεταλίων δεν θεωρούνται  επιλογή θεραπείας.

    Η εξάλειψη του H. pylori

    Στους ενήλικες, ιδιαίτερα εκείνους που ζουν σε περιοχές με υψηλό επιπολασμό του Helicobacter pylori (ο οποίος συνήθως κατοικεί στο τοίχωμα του στομάχου και σχετίζεται με πεπτικά έλκη), η ταυτοποίηση και η θεραπεία αυτής της μόλυνσης έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει τον αριθμό των αιμοπεταλίων στο ένα τρίτο των ασθενών. Σε ένα πέμπτο, ο αριθμός αιμοπεταλίων ομαλοποιείται πλήρως. Το τεστ για ελικοβακτηρίδιο μπορεί να είναι ψευδώς θετικό μετά από θεραπεία με ανοσοσφαιρίνη.

    idiopathis thrombopeniki porfira 3

    Πρόγνωση Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Είναι ασυνήθιστο οι ασθενείς με ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα να εμφανίζουν σοβαρή αιμορραγία (μόνο το 5% των ατόμων που έχουν προσβληθεί). Ωστόσο, εντός πέντε ετών από τη διάγνωση, το 15% των προσβεβλημένων ατόμων νοσηλεύονται με αιμορραγικές επιπλοκές.

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Το 80-85% αναλαμβάνει πλήρως σε 2 μήνες

    Το 15% μεταπίπτει σε χρόνια Ιδιοπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα

    Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Στο 10-20% υπάρχει αυτόματη ύφεση

    Στο υπόλοιπο, ο αριθμός των αιμοπεταλίων παραμένει χαμηλός για μήνες ή χρόνια

    Μπορεί να ακολουθηθεί πορεία με εξάρσεις και υφέσεις

    Εγκυμοσύνη και ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Τα αντισώματα κατά των αιμοπεταλίων σε μια έγκυο γυναίκα με ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα θα επιτεθούν στα αιμοπετάλια του ασθενούς και επίσης, θα περάσουν τον πλακούντα και θα αντιδράσουν έναντι των εμβρυϊκών αιμοπεταλίων. Επομένως, η ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα είναι μια σημαντική αιτία της εμβρυϊκής και νεογνικής αυτοάνοσης θρομβοκυτοπενίας. Περίπου το 10% των νεογνών που έχουν προσβληθεί από ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα θα έχουν αριθμό αιμοπεταλίων <50,000 / uL και 1% έως 2% θα παρουσιάσουν κίνδυνο ενδοεγκεφαλικής αιμορραγίας κατά τη γέννα και μετά.

    Κανένας εργαστηριακός έλεγχος δεν μπορεί να προβλέψει αξιόπιστα εάν θα εμφανιστεί νεογνική θρομβοπενία.

    Ο κίνδυνος νεογνικής θρομβοκυτταροπενίας αυξάνεται:

    Σε μητέρες με ιστορικό σπληνεκτομής για ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα
    Οι μητέρες που είχαν προηγούμενο βρέφος και επηρεάστηκαν από την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα
    Σε μητέρες που ο αριθμός των αιμοπεταλίων είναι μικρότερος από 100.000 / uL
    Συνιστάται οι έγκυες γυναίκες με θρομβοκυτοπενία ή προηγούμενη διάγνωση ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας να υποβάλλονται σε δοκιμασία για αντισώματα έναντι των αιμοπεταλίων. Μια γυναίκα με συμπτωματική θρομβοκυτταροπενία και ένα αναγνωρίσιμο αντίσωμα κατά των αιμοπεταλίων θα πρέπει να ξεκινήσει θεραπεία για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει ενδοφλέβια σφαιρίνη. Η ανάλυση του εμβρυϊκού αίματος για τον προσδιορισμό του αριθμού αιμοπεταλίων δεν εκτελείται γενικά, καθώ,ς η θρομβοκυτταροπενία που προκαλείται από την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα στο έμβρυο δεν είναι σοβαρή. Μεταγγίσεις αιμοπεταλίων μπορούν να πραγματοποιηθούν σε νεογέννητα, ανάλογα με τον βαθμό θρομβοκυτοπενίας, αλλά καλύτερα να αποφεύγονται και συνιστάται να παρακολουθούνται τα νεογνά με μικρούς αριθμούς αιμοπεταλίων για τις πρώτες ημέρες μετά τη γέννηση. 

    Παρακολούθηση των ασθενών κε Ιδιοπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα

    Συχνή μέτρηση του αριθμού των αιμοπεταλίων κάθε εβδομάδα, ανάλογα με τη βαρύτητα της νόσου και την αγωγή.

    Κλινική παρακολούθηση του επιπέδου της αιμόστασης.

    Αποφυγή των χημικών φαρμάκων που αναστέλλουν τη λειτουργικότητα των αιμοπεταλίων, όπως η ασπιρίνη ή που καταστέλλουν το μυελό των οστών, όως τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα και αποφυγή ακτινοθεραπείας.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα

    idiopathis thrombopeniki porfira 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σουλφασαλαζίνη

    Η αιματολογική τοξικότητα από τις χημειοθεραπείες

    Οι βιταμίνες για τους μώλωπες

    Σύνδρομο συγγενούς ερυθράς

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Θρομβοκυττάρωση

    Οξεία αιμορραγία κατώτερου πεπτικού

    Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καλάμι

    Εξαγωγή δοντιού

    Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα

    Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο

    Ο ιός του Έμπολα

    Θρομβοπενία

    Θεραπεία θρομβοφιλίας και πρόληψη θρόμβωσης

    Αποφύγετε την θρόμβωση

    www.emedi.gr

     

  • Ασκίτης Ασκίτης

    Ασκίτης είναι η παραγωγή και συσσώρρευση ορώδους υγρού στην περτοναϊκή κοιλότητα

    Ο ασκίτης μπορεί να εμφανισθεί σε οποιαδήποτε κατάσταση που προκαλεί γενικευμένο οίδημα.

    Στα παιδιά το νεφρωσικό σύνδρομο και οι κακοήθειες είναι οι κυρίαρχες αιτίες.

    Στους ενήλικες η κίρρωση, η καρδιακή ανεπάρκεια, το νεφρωσικό σύνδρομο και η χρόνια περιτονίτιδα είναι οι πιο κοινές αιτίες.

    Ασκίτης είναι η ανώμαλη συσσώρευση υγρού στην κοιλιακή χώρα (περισσότερα από 25 ml).

    Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν αυξημένο μέγεθος κοιλίας, αυξημένο βάρος, κοιλιακή δυσφορία και δύσπνοια.

    Οι επιπλοκές είναι η αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα.

    Στον αναπτυγμένο κόσμο, η πιο κοινή αιτία είναι η κίρρωση του ήπατος. Άλλες αιτίες είναι ο καρκίνος, η καρδιακή ανεπάρκεια, η φυματίωση, η παγκρεατίτιδα και η απόφραξη της ηπατικής φλέβας.

    Στην κίρρωση, ο βασικός μηχανισμός περιλαμβάνει υψηλή αρτηριακή πίεση στο σύστημα πύλης του ήπατος και δυσλειτουργία των αιμοφόρων αγγείων.

    Η διάγνωση γίνεται με υπερηχογράφημα, αξονική και μαγνητική τομογραφία.

    Η εξέταση του υγρού μπορεί να βοηθήσει στον προσδιορισμό της υποκείμενης αιτίας. 

    Η θεραπεία, συχνά, περιλαμβάνει δίαιτα χαμηλού αλατιού, φάρμακα, όπως, διουρητικά και αποστράγγιση του υγρού. Μπορεί να τοποθετηθεί μια συσκευή ηπατικής παράκαμψης (TIPS-transjugular intrahepatic portosystemic shunt), αλλά, αυτή σχετίζεται με επιπλοκές, όπως εγκεφαλοπάθεια. Μπορεί να γίνει θεραπεία της υποκείμενης αιτίας, όπως μεταμόσχευση ήπατος, για παράδειγμα. Όσοι έχουν κίρρωση, κατά 50% αναπτύσσουν ασκίτη δέκα χρόνια μετά τη διάγνωση.  Από αυτούς  που αναπτύσσουν ασκίτη, οι μισοί πεθάνουν μέσα σε τρία χρόνια.

    Επηρεάζονται το καρδιοαγγειακό, το αιμοποιητικό, το λεμφικό, το ανοσολογικό και το γαστρεντερικό σύστημα.

    ascites 1

    Σημεία και συμπτώματα ασκίτη

    Ο ήπιος ασκίτης είναι δύσκολο να παρατηρηθεί, αλλά ο σοβαρός ασκίτης οδηγεί σε κοιλιακή διάταση. Τα άτομα με ασκίτη, γενικά, διαμαρτύρονται για προοδευτική κοιλιακή βαρύτητα και πίεση, καθώς και για δυσκολία στην αναπνοή λόγω μηχανικής πίεσης του διαφράγματος.

    Ο ασκίτης ανιχνεύεται με φυσική εξέταση της κοιλιάς, όπου υπάρχει ορατή διόγκωση και πλευρική διόγκωση, διαφορά ήχου μετά από πλήξη στα πλευρικά τοιχώματα που μετατοπίζεται όταν το πρόσωπο είναι στραμμένο στο πλάι και ροή του υγρού. Όταν γίνει ώθηση στη μία πλευρά δημιουργείται ένα φαινόμενο που μοιάζει με κύμα που γίνεται αισθητό στην αντίθετη πλευρά της κοιλιάς.

    Μπορεί να υπάρχουν και άλλα σημεία ασκίτη λόγω της υποκείμενης αιτίας. Για παράδειγμα, στην πυλαία υπέρταση (λόγω κίρρωσης ή ίνωσης του ήπατος), υπάρχει οίδημα στα πόδια, μώλωπες, γυναικομαστία, αιματέμεση ή διανοητικές μεταβολές λόγω εγκεφαλοπάθειας. Εκείνοι με ασκίτη λόγω καρκίνου (περιτοναϊκή καρκινωμάτωση) μπορεί να διαμαρτύρονται για χρόνια κόπωση ή απώλεια βάρους. Εκείνοι με ασκίτη λόγω καρδιακής ανεπάρκειας μπορεί, επίσης, να διαμαρτύρονται για δύσπνοια, καθώς και συριγμό και δυσανεξία στη σωματική άσκηση.

    Κοιλιακός πόνος

    Κοιλιακή πληρότητα

    Κοιλιακή δυσφορία

    Κοιλιακή διάταση και διόγκωση

    Στένεμα ρούχων

    Κόντεμα αναπνοής

    Ανορεξία

    Ναυτία

    Πρώιμος κορεσμός

    Πύρωση

    Λαγόνιο άλγος

    Αύξηση βάρους

    Ορθόπνοια

    Λαγόνια διόγκωση

    Κοιλιακό κύμα υγρού και μετακινούμενη αμβλύτητα

    Οίδημα πέους

    Οίδημα οσχέου

    Πλευριτικό υγρό

    Ομφαλοκήλη

    Οίδημα ποδιών και σφυρών

    Μουσικοί ήχοι

    Ταχυκαρδία

    Επιπλοκές ασκίτη

    Αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα

    Ηπατονεφρικό σύνδρομο

    Θρόμβωση. Η θρόμβωση της ηπατικής και η θρόμβωση της σπληνικής φλέβας συνεπάγονται πήξη του αίματος που επηρεάζει την ηπατική πυλαία φλέβα ή κιρσούς που σχετίζονται με τη σπληνική φλέβα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πυλαία υπέρταση και μείωση της ροής αίματος. Όταν ένα άτομο με κίρρωση του ήπατος πάσχει από θρόμβωση, δεν είναι δυνατή η εκτέλεση μεταμόσχευσης ήπατος, εκτός εάν η θρόμβωση είναι πολύ μικρή. Σε περίπτωση ελάσσονος θρόμβωσης, υπάρχουν κάποιες πιθανότητες επιβίωσης χρησιμοποιώντας ηπατικά μοσχεύματα.

    ascites 3

    Αιτίες ασκίτη

    -Διίδρωμα: Υψηλός λόγος αλβουμίνης ορού/ασκιτικού υγρού

    Κίρρωση - 81% (αλκοολική 65%, ιική 10%, άγνωστη 6%)

    Καρδιακή ανεπάρκεια - 3%

    Ηπατική φλεβική απόφραξη: σύνδρομο Budd-Chiari ή φλεβοαποφρακτική νόσος

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Σύνδρομο Kwashiorkor (παιδικός υποσιτισμός με απώλεια πρωτεΐνης-ενέργειας)

    -Εξίδρωμα: Χαμηλός λόγος αλβουμίνης ορού/ασκιτικού υγρού

    Καρκίνος (μεταστατική και πρωτοπαθής περιτοναϊκή καρκινωμάτωση) - 10%

    Λοίμωξη: Φυματίωση - 2% ή αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα

    Παγκρεατίτιδα - 1%

    Ορογονίτιδα

    Νεφρωσικό σύνδρομο 

    Κληρονομικό αγγειοοίδημα 

    Σύνδρομο Meigs: Η τριάδα του ασκίτη, της υπεζωκοτικής συλλογής και καλοήθους όγκου των ωοθηκών. Το σύνδρομο Meigs θεραπεύεται μετά την εκτομή του όγκου. Επειδή τα διαδιαφραγματικά λεμφικά κανάλια έχουν μεγαλύτερη διάμετρο στα δεξιά, η υπεζωκοτική συλλογή είναι κλασικά στη δεξιά πλευρά. 

    Αγγειίτιδα

    Υποθυρεοειδισμός

    Αιμοκάθαρση

    Μεσοθηλίωμα περιτοναίου

    Κοιλιακή φυματίωση

    Μαστοκυττάρωση

    Περιτοναϊκή φλεγμονή και διαπύηση

    Φυματίωση

    Μυκητίαση

    Χρόνια βακτηριδίαση λόγω ξένου σώματος ή συριγγίου

    Ρήξη σπλάχνων

    Κοκκιωματώδης περιτονίτιδα

    Αγγειίτιδα

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Περιτοναϊκή διασπορά από καρκίνο

    Καρκίνος ωοθηκών

    Καρκίνος παγκρέατος

    Μεταβολική νόσος

    Υποθυρεοειδισμός

    Οικογενής μεσογειακός πυρετός

    Μεσεντέρια ή σπλαχνική λεμφαγγειεκτασία

    Εντεροπάθεια από απώλεια πρωτεϊνών

    Κίρρωση και πυλαία υπέρταση

    Κίρρωση

    Συγγενής ηπατική ίνωση

    Απόφραξη ηπατικής φλέβας ή σύνδρομο Budd-Chiari

    Τμηματική οζώδης μετατροπή

    Απόφραξη της κοίλης φλέβας

    Πολλαπλοί μεταστατικοί όζοι στο ήπαρ

    Τραυματικά αίτια

    Συρίγγιο παγκρέατος

    Πεπτικό συρίγγιο

    Λεμφικό συρίγγιο

    Αιμοπεριτόναιο από τραύμα, έκτοπη κύηση ή όγκο

    Καρδιακή και ηπατική συμφόρηση

    Καρδιακή ανεπάρκεια

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Στένωση ή ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Ούρα

    Κακοήθεια

    Απόφραξη λεμφικού

    Λευχαιμία

    Λέμφωμα

    Άμεση περιτοναϊκή διήθηση με διασπορά από τις ωοθήκες

    Κακή θρέψη με υποαλβουμιναιμία

    Φιλαρίαση

    Διαφορική διάγνωση ασκίτη

    Παχυσαρκία

    Αέρας και υγρό σε διατεταμένο πεπτικό

    ascites 4

    Διάγνωση ασκίτη

    Ασκιτικό υγρό

    Λευκά αιμοσφαίρια περισσότερα από 500 mm3

    Λευκοκυτταρικός τύπος περισσότερα από 250 πολυμορφοπύρηνα ουδετερόφιλα λευκοκύτταρα

    Ολική πρωτεϊνη μεγαλύτερη από 2 gr/dl

    Καλλιέργεια ασκιτικού υγρού σε 10 ml ασκιτικού υγρού

    Γαλακτική δεϋδρογενάση μεγαλύτερη από 200IU/L

    Αμυλάση ασκίτη μεγαλύτερη από την αμυλάση ορού

    Έλεγχος για οξεάντοχα ή μύκητες ή Gram θετικούς μικροργανισμούς ή σκώληκες

    Έλεγχος αν τα τριγλυκερίδια ασκίτη είναι περισσότερα από τα τριγλυκερίδια ορού

    Γίνεται διαγνωστική παρακέντηση, λαπαροσκόπηση, υπέρηχος, μαγνητική τομογραφία, αξονική τομογραφία

    Διίδρωμα

    Πρωτεϊνη μικρότερη από 2 gr/dl

    Γαλακτική αφυδρογονάση μικρότερη από 200 IU/L

    Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Απόφραξη κάτω κοίλης φλέβας

    Σύνδρομο Budd-Chiari

    Κίρρωση

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Υποαλβουμιναιμία

    Εξίδρωμα

    Πρωτεϊνη μεγαλύτερη από 2 gr/dl

    Γαλακτική δεϋδρογενάση μεγαλύτερη από 200 IU/L

    Πολυμορφοπύρηνα περισσότερα από 200 mm3

    Νεοπλάσματα

    Φυματίωση

    Παγκρεατίτιδα

    Μυξοίδημα

    Αγγειίτιδα

    Σε κίρρωση του ήπατος με ασκίτη

    Πρέπει να διεξάγεται γενική αίματος, βασικό μεταβολικό προφίλ, ηπατικά ένζυμα και πήξη. Οι περισσότεροι ειδικοί συστήνουν να γίνει μια διαγνωστική παρακέντηση εάν ο ασκίτης είναι νέος ή αν το άτομο με ασκίτη εισάγεται στο νοσοκομείο. Το υγρό στη συνέχεια εξετάζεται για τη συνολική εμφάνιση, το επίπεδο πρωτεΐνης, την αλβουμίνη και τον αριθμό των κυττάρων (ερυθρά και λευκά). Επιπρόσθετες δοκιμές θα πραγματοποιηθούν εάν υποδειχθεί, όπως μικροβιολογική καλλιέργεια, χρώση Gram και κυτταρολογική.

    Ο λόγος αλβουμίνης ορού-ασκίτη είναι καθοριστική για να βρεθούν οι αιτίες του ασκίτη. Μια υψηλή τιμή (> 1,1 g / dL) υποδεικνύει ότι ο ασκίτης οφείλεται σε πυλαία υπέρταση. Μία χαμηλή τιμή (<1,1 g / dL) υποδηλώνει ασκίτη μη πυλαίας υπέρτασης.

    Ταξινόμηση του ασκίτη

    Βαθμός 1: ήπιος, ορατός μόνο σε υπερήχους και CT

    Βαθμός 2: ανιχνεύσιμος με κλινική εξέταση

    Βαθμός 3: άμεσα ορατός, και επιβεβαιώνεται με τη δοκιμή υγρού κύματος

    Παθοφυσιολογία ασκίτη

    Το διίδρωμα είναι αποτέλεσμα αυξημένης πίεσης στην πυλαία φλέβα (> 8 mmHg, συνήθως, γύρω στα 20 mmHg), π.χ. λόγω  κίρρωσης, ενώ τα εξιδρώματα παρατηρούνται λόγω φλεγμονής ή κακοήθειας, είναι υψηλά σε πρωτεΐνη και γαλακτική αφυδρογονάση και έχουν χαμηλό pH (<7,30), χαμηλό επίπεδο γλυκόζης και περισσότερα λευκά αιμοσφαίρια. Τα διιδρώματα έχουν χαμηλή πρωτεΐνη (<30 g / L), χαμηλή LDH, υψηλό pΗ, φυσιολογική γλυκόζη και λιγότερα από 1 λευκά κύτταρα ανά 1000 mm3. Κλινικά, το πιο χρήσιμο μέτρο είναι η διαφορά μεταξύ των συγκεντρώσεων λευκωματίνης ορού και ασκιτικού υγρού. Μια διαφορά μικρότερη από 1 g / dl (10 g / L) συνεπάγεται εξίδρωμα.

    Η συλλογή του υγρού μέσα στην κοιλιακή χώρα οδηγεί σε επιπρόσθετη κατακράτηση υγρών από τα νεφρά λόγω διεγερτικής επίδρασης στις ορμόνες πίεσης του αίματος, κυρίως, στην αλδοστερόνη. Το συμπαθητικό νευρικό σύστημα ενεργοποιείται, επίσης και η παραγωγή ρενίνης αυξάνεται λόγω μειωμένης αιμάτωσης των νεφρών. Η ακραία διάσπαση της νεφρικής ροής αίματος μπορεί να οδηγήσει σε ηπατονεφρικό σύνδρομο. Άλλες επιπλοκές του ασκίτη είναι η αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα, λόγω μειωμένων αντιβακτηριακών παραγόντων στο ασκτικό υγρό, όπως το συμπλήρωμα.

    Θεραπεία ασκίτη

    Για ασκίτη με οίδημα

    Περιορισμός άλατος και διουρητικά, συνήθως, προκαλούν διούρηση.

    Περιορισμός νατρίου.

    Περιορισμός νερού όταν τα επίπεδα νατρίου του ορού πέσουν κάτω από 130 mEq/L.

    Η μέγιστη απώλεια νερού υπολογίζεται σε 2.5 Kg/ημέρα.

    Για ασκίτη χωρίς οίδημα

    Περιορισμός νατρίου και νερού και διουρητικά.

    Μέγιστη απώλεια 1 Kg/ημέρα.

    Ασκίτης που αυξάνεται ή δεν απαντά στη θεραπεία

    Λαμβάνεται δείγμα νατρίου ούρων για να αναγνωρισθεί η αντίδραση.

    Παρακέντηση έως 10 λίτρα εάν είναι αυξημένη η ουρία ή η κρεατινίνη, αντικατάσταση της αλβουμίνης ενδοφλέβια, για κάθε 10 gr/Lt που μετακινείται.

    Σε χρόνιες περιπτώσεις τοποθετείται φλεβοπεριτοναϊκή επικοινωνία ή σφαγιτιδο ενδοηπατική πυλαία επικοινωνία-TIPS. Η TIPS είναι πιο αποτελεσματική στην απομάκρυνση του ασκίτη σε σύγκριση με την παρακέντηση ... ωστόσο, τα άτομα με TIPS αναπτύσσουν ηπατική εγκεφαλοπάθεια σημαντικά πιο συχνά.

    Τα διουρητικά

    Σπιρονολακτόνη 100-300 mg/ημέρα από το στόμα σε μια δόση για την κίρρωση και φουροσεμίδη 40-120 mg/ημέρα για τις άλλες αιτιολογίες. Έτσι, γίνεται καθαρή απώλεια νατρίου στα ούρα.

    Κλάσμα νατρίου σε mEq/L x εκτιμώμενη αποβολή ούρων (1 L) πρέπει να ισούται με την εκτιμώμενη διαιτητική πρόσληψη νατρίου. Πρέπει να γίνεται μέτρηση ηλεκτρολυτών. Γίνεται έλεγχος για μεταβολές στο διανοητικό επίπεδο, ολιγουρία, αζωθαιμία και υπερκαλιαιμία, για σημεία εξάντλησης, εγκεφαλοπάθεια και νεφρική ανεπάρκεια. Όταν χορηγείται σπιρονολακτόνη δεν χορηγούνται συμπληρώματα καλίου.

    Η σπιρονολακτόνη  είναι το φάρμακο επιλογής, επειδή εμποδίζει τον υποδοχέα αλδοστερόνης στο σωληνάριο συλλογής. Το επίπεδο του καλίου στον ορό και η νεφρική λειτουργία θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά.

    Παρακολούθηση της διούρησης: Η διούρηση παρακολουθείται με ζύγισμα του ατόμου καθημερινά. Ο στόχος είναι η απώλεια βάρους όχι μεγαλύτερης από 1,0 kg / ημέρα για άτομα με ασκίτη και περιφερικό οίδημα και όχι περισσότερο από 0,5 kg / ημέρα για άτομα με ασκίτη μόνο. Ελέγχεται και η συγκέντρωση νατρίου στα ούρα. Η δοσολογία αυξάνεται έως ότου εμφανιστεί αρνητική ισορροπία νατρίου. Μια τυχαία αναλογία νατρίου προς κάλιο ούρων > 1 δείχνει 90% ευαισθησία στην πρόβλεψη του αρνητικού ισοζυγίου (> 78-mmol / ημέρα απέκκριση νατρίου).

    Διουρητική αντοχή: Η διουρητική αντίσταση μπορεί να προβλεφθεί με χορήγηση ενδοφλέβιας φουροσεμίδης 80 mg μετά από 3 ημέρες χωρίς διουρητικά και με δίαιτα νατρίου 80 mEq ημερησίως / ημέρα. Η απέκκριση νατρίου ούρων σε διάστημα 8 ωρών <50 mEq / 8 ώρες προβλέπει αντίσταση.

    Εάν το άτομο παρουσιάζει αντίσταση ή κακή ανταπόκριση στη θεραπεία με διουρητικά, μπορεί να χρειαστεί υπερδιήθηση ή υδραφαίρεση, για να επιτευχθεί επαρκής έλεγχος της κατακράτησης υγρών και της συμφόρησης. Η χρήση τέτοιων μηχανικών μεθόδων απομάκρυνσης υγρών μπορεί να παράγει σημαντικά κλινικά οφέλη σε άτομα με διουρητική αντοχή και μπορεί να αποκαταστήσει την ανταπόκριση σε συμβατικές δόσεις διουρητικών.

    Η υπερβολική διούρηση μπορεί να οδηγήσει σε υποκαλιαιμία χειρότερη της ηπατικής εγκεφαλοπάθειας, ενδοαγγειακή εξάντληση όγκου, αζωθαιμία και νεφρική ανεπάρκεια.

    ascites 2

    Παρακέντηση

    Σε εκείνους με σοβαρό ασκίτη, υπό τάση, μπορεί να χρειαστεί θεραπευτική παρακέντηση. Καθώς, αυτό μπορεί να καταστρέφει τα επίπεδα αλβουμίνης ορού στο αίμα, η αλβουμίνη γενικά χορηγείται ενδοφλέβια σε αναλογία με την ποσότητα του ασκίτη που έχει αφαιρεθεί.

    Χειρουργική επέμβαση

    Ο ασκίτης που είναι ανθεκτικός στην ιατρική θεραπεία θεωρείται μια ένδειξη για μεταμόσχευση ήπατος. 

    Ο εξιδρωτικός ασκίτης γενικά δεν αποκρίνεται στον χειρισμό της ισορροπίας του άλατος ή της διουρητικής θεραπείας. Η επαναλαμβανόμενη παρακέντηση και η θεραπεία της υποκείμενης αιτίας είναι ο βασικός άξονας της θεραπείας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ασκίτη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ασκίτη

    ascites 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σε τι χρησιμεύει το συκώτι

    Ο καρκίνος ωοθηκών θεραπεύεται

    Ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Στένωση τριγλώχινας

    Σύνδρομο Pickwick

    Τι είναι το μυξοίδημα

    Κίρρωση του ήπατος

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Μεσοθηλίωμα

    Ιογενείς ηπατίτιδες

    Φιλαρίαση

    Φυματιώδης περιτονίτιδα

    Ηπατονεφρικό σύνδρομο

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Ψευδοκύστη του παγκρέατος

    Χυλώδης ασκίτης

    Η ανάλυση του ασκιτικού υγρού

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Πότε επιβάλλεται αυστηρά δίαιτα στο αλάτι και πότε ελαστική

    Παρακέντηση ασκιτικού υγρού

    Παρακέντηση υπεζωκότα

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Καρκίνος ήπατος

    Καρκίνος παγκρέατος

    Καρκίνος ωοθηκών

    www.emedi.gr

     

  • Οι μηχανισμοί γήρανσης Οι μηχανισμοί γήρανσης

    Μειώστε την ταχύτητα που γερνάτε

    Η θεωρία ότι η γήρανση είναι προγραμματισμένη γενετικά δεν ισχύει!!!

    Οι κυτταρικές βλάβες είναι υπεύθυνες για τη γήρανση.

    Ο τρόπος ζωής επηρεάζει την ταχύτητα με την οποία γερνάτε!!!

    Όσο περισσότερα χρόνια ζει κάποιος, τόσο περισσότερες και μεγαλύτερες βλάβες υφίστανται τα κύτταρα του σώματος. Αυτές οι βλάβες είναι υπεύθυνες για τη μείωση της λειτουργίας των οργάνων και ιστών του σώματος.

    Η συντήρηση του σώματος με τον κατάλληλο τρόπο ζωής μπορεί να καθυστερήσει τις κυτταρικές βλάβες, τις απώλειες και τις μεταβολές της γήρανσης.

    antiaging 2

    Οι θεωρίες της γήρανσης:

    -Ο σχηματισμός γλυκοτοξινών

    Οι γλυκοτοξίνες είναι προϊόντα προχωρημένης γλυκοζυλίωσης και σχηματίζονται μέσα στο σώμα όταν τα σάκχαρα ενώνονται με τις πρωτεϊνες. Αυτές οι γλυκοτοξίνες προσκολλώνται σε άλλες πρωτεϊνες με σταυροειδείς δεσμούς κι εμποδίζουν τη φυσιολογική λειτουργία τους και προκαλούν βλάβες σε κύτταρα. Οι γλυκοτοξίνες μπορεί να προκαλέσουν ρυτίδες και πολλές χρόνιες εκφυλιστικές ασθένειες. Οι γλυκοτοξίνες βρίσκονται στην επεξεργασμένη ζάχαρη, στο επεξεργασμένοα κρέας και στα επεξεργασμένα και ανθυγιεινά τρόφιμα.

    -Οι ελεύθερες ρίζες

    Οι ελεύθερες ρίζες είναι ασταθή άτομα που δημιουργούνται από τις φυσιολογικές λειτουργίες του οργανισμού, όπως η αναπνοή και η πέψη. Οι ελεύθερες ρίζες εξουδετερώνονται από αντιοξειδωτικές ουσίες. Όσες ελεύθερες ρίζες δεν εξουδετερώνονται προκαλούν οξειδωτική βλάβη στο DNA, στις πρωτεϊνες και στα μιτοχόνδρια που είναι τα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας στα κύτταρα του σώματος. Ελεύθερες ρίζες δημιουργούνται, επίσης, από το κάπνισμα, την ατμοσφαιρική ρύπανση, το αλκοόλ, το άγχος και την κακή διατροφή.

    -Οι βλάβες του DNA

    Τα λάθη στην αντιγραφή του DNA, οι τοξίνες και οι ελεύθερες ρίζες προκαλούν βλάβη στο DNA. Βλάβες στο DNA συμβαίνουν σε κάθε κύτταρο του οργανισμού μας χιλιάδες φορές κάθε μέρα, αλλά κινητοποιούνται οι μηχανισμοί επιδιόρθωσης. Όμως, κάποιες φορές δεν διορθώνονται όλες οι βλάβες και προκαλούνται μεταλλάξεις, που συσσωρεύονται και τα κύτταρα δυσλειτουργούν και πεθαίνουν.

    -Η μείωση του μήκους των τελομερών

    Τα τελομερή είναι καλύμματα στις άκρες των χρωμοσωμάτων που είναι περιελιγμένα μόρια DNA κι εμποδίζουν το DNA να ξετυλιχθεί. Κάθε φορά που διαιρείται ένα κύτταρο τα τελομερή κονταίνουν και όταν γίνουν πολύ κοντά τα κύτταρα δεν μπορούν να αντιγραφούν και να επιδιορθωθούν και αυτό συμβάλλει στη γήρανση. Ο κακός τρόπος ζωής και η κακή διατροφή επιταχύνουν το κόντεμα των τελομερών.

    antiaging 3

    Διατηρήστε το σώμα και το μυαλό σας νεότερα

    Τα γονίδια καθορίζουν τη διαδικασία γήρανσης σε ένα ποσοστό μόνο 25%.

    Η διαδικασία της γήρανσης καθορίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό 75% από τον τρόπο ζωής και το περιβάλλον.

    Να κάνετε υγιεινή διατροφή

    Η κακή διατροφή είναι παράγοντας κινδύνου για καρκίνο, παχυσαρκία, καρδιοαγγειακά νοσήματα, διαβήτη τύπου 2, οστεοπόρωση και άνοια. Μερικές απλές διατροφικές αλλαγές αυξάνουν θεαματικά το προσδόκιμο ζωής.

    Διατηρήστε φυσιολογικό βάρος

    Η παχυσαρκία σε ηλικία 40 ετών μειώνει τη διάρκεια ζωής κατά 6,5 χρόνια. Το υπερβολικό βάρος αυξάνει την αρτηριακή πίεση και υπάρχει κίνδυνος για καρδιοπάθειες και εγκεφαλικά. Επίσης, αυξάνεται ο κίνδυνος για διαβήτη τύπου 2, μεταβολικό σύνδρομο, άσθμα, οστεοαρθρίτιδα, ασθένειες του ήπατος και νεφρών, υπνική άπνοια, κατάθλιψη και καρκίνο.

    Να κάνετε άσκηση

    Η άσκηση δυναμώνει την καρδιά, τους πνεύμονες, τα οστά, τις αρθρώσεις, τους μυς και το ανοσοποιητικό σύστημα. Η άσκηση μειώνει τον κίνδυνο ασθενειών, όπως διαβήτης τύπου 2, υπέρταση, εγκεφαλικό, καρκίνος κ.ά. Η άσκηση βοηθάει στην απελευθέρωση ενδορφινών που βελτιώνουν τη διάθεση και καταπολεμούν το άγχος και την κατάθλιψη. Η άσκηση βοηθά στη διατήρηση ενός φυσιολογικού βάρους του σώματος, βελτιώνει τον ύπνο, συμβάλλει στη σωστή στάση του σώματος, στην ισορροπία και στην ευλυγισία και μειώνεται έτσι ο κίνδυνος πτώσεων. Η άσκηση βοηθά στην συνέχιση της εκτέλεσης των καθημερινών δραστηριοτήτων κατά τη γήρανση.

     Να ασκείτε το μυαλό σας

    Διατηρώντας ενεργό το μυαλό επιβραδύνεται η μείωση των νοητικών λειτουργιών που παρατηρείται με το πέρασμα των χρόνων. Να διαβάζετε, να παίζετε παιχνίδια, να κάνετε κατασκευές και να ασχολείστε με το διαδίκτυο για να μην εμφανίσετε απώλεια μνήμης όταν γεράσετε.

    Να μην έχετε άγχος

    Το χρόνιο άγχος οδηγεί σε κακή διατροφή, υπερκατανάλωση αλκοόλ και καπνίσματος και προκαλεί ρυτίδες. Επίσης, αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα, διαταράσσει την πέψη, επηρεάζει την ποιότητα ύπνου, αυξάνει την αρτηριακή πίεση, τον κίνδυνο για καρδιοπάθειες κι εγκεφαλικά και καταστρέφει τα κύτταρα του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνα για τη μνήμη και προκαλεί νόσο Alzheimer. Ακόμη, μειώνει το μήκος των τελομερών κι επιταγχύνει τη γήρανση.

    Να μην στενοχωριέστε

    Όταν στενοχωριέστε αυξάνονται οι ρυτίδες, οι πόνοι, τα προβλήματα υγείας, αυξάνονται οι σφυγμοί και η αρτηριακή πίεση και ο κίνδυνος για καρδιοπάθειες και υποβαθμίζεται το ανοσοποιητικό σύστημα. Να γελάτε, να είστε χαρούμενοι και να έχετε θετικές σχέσεις με τους γύρω σας.

    Να κοιμάστε καλά

    Η κακή ποιότητα ύπνου συνδέεται με καρδιοπάθειες, εγκεφαλικά, διαβήτη τύπου 2 και νόσο Alzheimer. Όσοι κοιμούνται λιγότερο από 7 ώρες την ημέρα έχουν αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα, κακή διάθεση, μειωμένη συγκέντρωση, νοητικές ικανότητες και μνήμη, αλλά και κατάθλιψη. Η έλλειψη ύπνου μπορεί να οδηγήσει σε κακές διατροφικές συνήθειες, σε παχυσαρκία και κόπωση.

    Να πίνετε με μέτρο

    Το λίγο αλκοόλ βοηθάει. Το πολύ αλκοόλ προκαλεί ηπατικές νόσους, κίρρωση, παγκρεατίτιδα, διαβήτη τύπου 2, παχυσαρκία, υπέρταση, καρδιοπάθειες, εγκεφαλικά, καρκίνο, οστεοπόρωση, άνοια και κατάθλιψη και διαταράσσει τον ύπνο.

    Μειώστε το κάπνισμα

    Το υπερβολικό κάπνισμα προκαλεί άσθμα, εμφύσημα, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, καρδιοπάθειες, υπέρταση, εγκεφαλικά, οστεοπόρωση, άνοια, καρκίνο και λευχαιμία.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αντιγήρανση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αντιγήρανση

    antiaging 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα οφέλη στην υγεία από το εκχύλισμα προνύμφης κηφήνα

    Οι ιατρικές χρήσεις του βασιλικού πολτού

    Γύρη σε κάψουλες

    Πώς να κρατήσετε το μυαλό σας κοφτερό

    Πώς να διατηρήσετε τη μνήμη σας

    Η γήρανση είναι αναστρέψιμη

    Μήπως ξεχνάτε περισσότερο όσο μεγαλώνετε;

    Αντιγήρανση με μανιτάρια

    Έξυπνο πρόγραμμα αντιγήρανσης

    Αλλάξτε μόνο έναν βιοδείκτη και αναστρέψτε την γήρανση

    Αντιγήρανση χωρίς νυστέρι

    Κάντε αντιγήρανση με καρνοσίνη

    Εσείς τι ηλικία έχετε;

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

     

     

  • Η αιματολογική τοξικότητα από τις χημειοθεραπείες Η αιματολογική τοξικότητα από τις χημειοθεραπείες

    Είναι συχνή η μυελοκαταστολή από τις χημειοθεραπείες

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Η αιματολογική τοξικότητα των κυτταροστατικών έχει σαν αποτέλεσμα τη μυελοκαταστολή με αποτέλεσμα αναιμία, λευκοπενία και θρομβοπενία, δηλαδή κυτταροπενία και των τριών σειρών των έμμορφων στοιχείων του αίματος.

    Το είδος και ο βαθμός της κυτταροπενίας καθορίζονται από το είδος του φαρμάκου, τη δόση του, τη συχνότητα χορήγησης, τον αριθμό των κύκλων που έχουν χορηγηθεί, το συνδυασμό με άλλα φάρμακα, την ηλικία του ασθενούς, τις εφεδρείες του μυελού, τις διατροφικές συνθήκες, το μεταβολισμό, την απέκκριση του φαρμάκου και την ταυτόχρονη ή προηγηθείσα ακτινοβολία.

    Από τις κυτταροπενίες προηγείται η λευκοπενία, η οποία είναι η καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος και είναι η συχνότερη. Εμφανίζεται, συνήθως, μία έως δύο εβδομάδες μετά τη χορήγηση φαρμάκων. Η πιο καθυστερημένη εκδήλωση καταστολής γίνεται με τις νιτροζουρίες και συμβαίνει, περίπου 6 εβδομάδες μετά τη χορήγηση των φαρμάκων. Το χρονικό διάστημα της χαμηλότερης τιμής των λευκών αιμοσφαιρίων ονομάζεται ναδίρ και διαρκεί το ναδίρ έως και τέσσερις εβδομάδες, ενώ με τις νιτροζουρίες μπορεί να κρατήσει και μέχρι δέκα εβδομάδες. Για την αντιμετώπιση της κυτταροπενίας χρησιμοποιούνται αυξητικοί παράγοντες λευκών-GCSF που μειώνουν τις εφεδρείες και ξεπλένουν τον μυελό.

    Η μείωση των αιμοπεταλίων απαιτεί τακτική χορήγηση αιμοπεταλίω να και παράγοντες που προάγουν την παραγωγή τους από το μυελό. Δυστυχώς, η δημιουργία αντισωμάτων κάνει δύσκολη την αποκατάστασή τους και πολλές φορές οι ασθενείς καταλήγουν από αιμορραγία.

    Η καταστολή της ερυθράς σειράς συνεπάγεται αναιμία, η οποία επιδρά δυσμενώς στην ποιότητα ζωής των ασθενών με καρκίνο. Για την αντιμετώπισή της γίνονται μεταγγίσεις συμπυκνωμένων ερυθρών. Επίσης, χορηγείται αυξητικός παράγοντας της ερυθράς σειράς, η ανασυνδυασμένη ανθρώπινη ερυθροποιητίνη, η οποία όμως έχει καρκινογόνο δράση.

    Η αιματολογική τοξικότητα από τα κυτταροστατικά:

    -Busulfan: Καταστέλλει πολύ τα αιμοπετάλια και λιγότερο τα λευκά

    -Carboplatin: Καταστέλλει πολύ τα αιμοπετάλια και λιγότερo τα λευκά και την αιμοσφαιρίνη

    -Carmustine ή BCNU: Καταστέλλει πολύ τα αιμοπετάλια και τα λευκά και λιγότερο την αιμοσφαιρίνη

    -Chlorambucil: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Cisplatin: Καταστέλλει πολύ την αιμοσφαιρίνη και λιγότερο τα λευκά και τα αιμοπετάλια

    -Cyclophosphamide: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Cytarabine: Καταστέλλει πολύ τα λευκά, τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Dacarbazine: Καταστέλλει πολύ τα αιμοπετάλια και τα λευκά και λιγότερο την αιμοσφαιρίνη

    -Dactinomycin: Καταστέλλει πολύ τα λευκά, τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Daunorubicin: Καταστέλλει πολύ τα αιμοπετάλια και τα λευκά και λιγότερο την αιμοσφαιρίνη

    -Docetaxel: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Doxorubicin: Καταστέλλει πολύ τα αιμοπετάλια και τα λευκά και λιγότερο την αιμοσφαιρίνη

    -Epirubicin: Καταστέλλει πολύ τα αιμοπετάλια και τα λευκά και λιγότερο την αιμοσφαιρίνη

    -Etoposide: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -5-Fluorouracil: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Hydroxyurea: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Irinotecan: Καταστέλλει την αιμοσφαιρίνη και τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια

    -Lomustine ή CCNU: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και τα αιμοπετάλια

    -Melphalan: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -6-Mercaptopurine: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Methotrexate: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Mitomycin-C: Καταστέλλει πολύ τα αιμοπετάλια και λιγότερo τα λευκά και την αιμοσφαιρίνη

    -Mitoxantrone: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Mustargen: Καταστέλλει πολύ τα λευκά, τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Oxaliplatin: Καταστέλλει πολύ τα λευκά, τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Paclitaxel: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Pemetrexated: Καταστέλλει πάρα πολύ τα αιμοπετάλιο και πολύ τα λευκά και την αιμοσφαιρίνη

    -Procarbazine: Καταστέλλει τα αιμοπετάλια και τα λευκά

    -Streptozotocin: Καταστέλλει πολύ τα αιμοπετάλια και τα λευκά και λιγότερο την αιμοσφαιρίνη

    -Teniposide: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια

    -6-Thioguanine: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια

    -Thiotepa: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Topotecan: Καταστέλλει πολύ τα λευκά, τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Vinblastine: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Vincristine: Καταστέλλει τα λευκά

    -Vindesine: Καταστέλλει πολύ τα λευκά

    -Vinorelbine: Καταστέλλει πολύ τα λευκά

    -Vortezomib: Καταστέλλει τα λευκά, τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    Επίσης, συχνά από τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα προκαλείται αιμολυτικό-ουραιμικό σύνδρομο, κυρίως, στα παιδιά , αλλά και στους ενηλίκους, κυρίως, από Mytomycin C, αλλά και διαταραχές πηκτικότητας.

    aimatologiki toxikotita 2

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι παρενέργειες της χημειοθεραπείας στο πεπτικό σύστημα

    Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

    Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

    Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

    Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου, πατώντας εδώ.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο  

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο

    karkinos stomatos 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Γιατί η συμβατική ιατρική δεν είναι αποδοτική

    Σταματήστε να φαρμακώνεστε

    Οι δερματικές βλάβες από τις χημειοθεραπείες και τις ακτινοθεραπείες

    Η νευροτοξικότητα από τις χημειοθεραπείες

    Η Υγεία εκσυγχρονίζεται

    Τα εξωσώματα στη θεραπεία ασθενειών

    Το νόμπελ ιατρικής 2018 και η EMEDI

    Οι χημειοθεραπείες προκαλούν μεταστάσεις

    Ο καρκίνος δεν θεραπεύεται με χημειοθεραπείες - Emedi

    Πειραματικές χημειοθεραπείες με χρήματα ανά κεφάλι

    Ο κόσμος θα φέρει την αλλαγή στην Ογκολογία

    Η πικρή αλήθεια για τις χημειοθεραπείες

    Γιατί οι χημειοθεραπείες δεν είναι αποτελεσματικές

    Οι χημειοθεραπείες και οι ακτινοθεραπείες δεν είναι αποτελεσματικές για την θεραπεία του καρκίνου

    Οι οφθαλμικές ανεπιθύμητες ενέργειες από την χημειοθεραπεία

    Αντικαρκινικό φυτό για χημειοθεραπεία

    Η χημειοθεραπεία έχει μεγάλη καρδιοτοξικότητα

    Αν οι καρκινοπαθείς δεν κάνουν χημειοθεραπεία αυξάνεται η επιβίωση

    Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

    Τι να κάνετε σε εξαγγείωση των χημειοθεραπευτικών φαρμάκων

    Μην κάνετε προεγχειρητική χημειοθεραπεία για τις ηπατικές μεταστάσεις

    Ανορεξία και καχεξία στον καρκίνο

    Η θεραπεία του καρκίνου στα παιδιά πρέπει να είναι εξατομικευμένη

    Αρχές χημειοθεραπείας του καρκίνου

    Δερματικές αντιδράσεις σε στοχευμένες θεραπείες

    Διαταραχές γεύσης στη θεραπεία του καρκίνου

    Διατροφή σε στοματίτιδα

    Επανένταξη ενός καρκινοπαθούς στην κοινωνία

    Εξατομικευμένες θεραπείες για τους καρκινοπαθείς

    Πνευμονική ίνωση από την μπλεομυκίνη

    Ανταπόκριση στη χημειοθεραπεία

    Το πέρασμα στην εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου

    Οι καρκινοπαθείς πρέπει να διεκδικούν τα δικαιώματά τους

    Παράγοντες που καθορίζουν τη θεραπευτική απόφαση στην ογκολογία

    Νεφροτοξικότητα από τη χημειοθεραπεία

    Πειράματα σε καρκινοπαθείς, σκοπιμότητες, οικονομικά κίνητρα και αποτελέσματα

    Η θεραπεία του καρκίνου στα παιδιά πρέπει να είναι εξατομικευμένη

    Είναι απαραίτητο το Oncotype DX στον καρκίνο μαστού;

    Ο καρκίνος δε θεραπεύεται με χημειοθεραπείες

    Μαζική επίθεση των Ιατρικών Συλλόγων Ελλάδας κατά των ιατρών που εφαρμόζουν φυσικές θεραπείες

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Οι ιατρικές χρήσεις της πρόπολης Οι ιατρικές χρήσεις της πρόπολης

    Όλα τα οφέλη που έχει η πρόπολη στην υγεία

     

    Τι είναι η πρόπολη

    Η πρόπολη είναι μια ρητινώδης ουσία που μαζεύουν οι μέλισσες από τα μπουμπούκια και τους τρυφερούς βλαστούς των φυτών.

    Τα φυτά χρησιμοποιούν την πρόπολη για να προστατεύονται από τα έντομα και την ακτινοβολία.

    Η πρόπολη διαφέρει σε χρώμα και ιδιότητες ανάλογα με τα φυτά που προσεγγίζουν οι μέλισσες.

    Γιατί χρησιμοποιούν οι μέλισσες την πρόπολη στην κυψέλη:

    Προστασία από την ακτινοβολία

    Μόνωση

    Θεραπευτικά σαν φάρμακο

    Οι τύποι της πρόπολης

    Ευρωπαϊκή, Νότιας Αμερικής, Βόρειας Αμερικής κ.ά, ανάλογα με τη γεωγραφική προέλευση

    Βουνού, πεδιάδας, ερήμου κ.ά ανάλογα με το υψόμετρο

    Κόκκινη, πράσινη κ.ά ανάλογα με το χρώμα

    Το σημείο τήξης της πρόπολης είναι 65-100 o C. Είναι αδιάλυτη στο νερό και εν μέρει διαλυτή στην αλκοόλη, γι΄αυτό και κατασκευάζονται αλκοολικά διαλύματα πρόπολης.

    Τα δραστικά συστατικά της πρόπολης

    55% ρητινώδεις και βαλσαμικές ουσίες

    7,5-35% κερί

    10% πτητικά έλαια

    5% γύρη

    5% λιπαρά οξέα

    4.40-19% απόβλητα

    Τερπένια

    Ταννίνες

    Φλαβονοειδή

    Αλειφατικά οξέα

    Βιταμίνες

    Μεταλλικά στοιχεία

    propolis 4

    Οι ιατρικές χρήσεις της πρόπολης

    -Είναι χρήσιμη στην επούλωση πληγών. Χρησιμοποιήστε το αλκοολικό διάλυμα, όπως το ιώδιο στην πληγή, σε κοψίματα, χτυπήματα και άλλες πληγές. Η πρόπολη θα σταματήσει την αιμορραγία και θα βοηθήσει στην γρήγορη επούλωση.

    -Έχει ισχυρή αντικαρκινική δράση. Ενεργοποιεί τα μακροφάγα και αναστέλλει την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάτων. Είναι κατάλληλη για ορμονοεξαρτώμενους καρκίνους, όπως ο καρκίνος μαστού και ο καρκίνος του προστάτη, λόγω της υψηλής συγκέντρωσης φλαβονοειδών που έχει. Είναι κατάλληλη και για πολλά άλλα είδη καρκίνων. Η πράσινη πρόπολη περιέχει και artepilin C που έχει ισχυρή αντικαρκινική δράση.

    -Έχει αντιλευχαιμική δράση. Για τη λευχαιμία είναι κατάλληλη η πράσινη και κόκκινη πρόπολη.

    -Είναι θεραπευτική για τις αλλεργίες. Η κόκκινη και η πράσινη πρόπολη δεν περιέχουν την ουσία prenyl caffeate που προκαλεί αλλεργία στο 3% του πληθυσμού. Έχει αντιισταμινική δράση.

    -Είναι αντιοξειδωτική.

    -Προάγει την υγεία της στοματικής κοιλότητας. Υπάρχουν οδοντόκρεμες και στοματικά διαλύματα με πρόπολη.

    -Έχει αντιαιμορραγική δράση. Το κερί που περιέχει δουλεύει σα μεμβράνη που δεν αφήνει το αίμα να βγει.

    -Δίνει ενέργεια, αναζωογονεί και τονώνει.

    -Έχει αντιϊκή δράση. Εξουδετερώνει τον ιό του έρπητα. Λαμβάνεται συστηματικά και εφαρμόζεται τοπικά. Βοηθά στη γρίπη προληπτικά και θεραπευτικά.

    -Έχει ισχυρή αντιβιοτική δράση. Με την πρόπολη δεν δημιουργούνται ανθεκτικά στελέχει και παράλληλα τονώνεται και το ανοσοποιητικό σύστημα για να εξουδετερώσει τα μικρόβια. Επίσης, δεν καταστρέφει τη φιλική χλωρίδα του εντέρου.

    -Έχει ισχυρή δράση απέναντι σε μικρόβια, ιού, μύκητες, βακτηρίδια, μυκοβακτηρίδια, παράσιτα, τριχομονάδες κ.ά. Προστατεύει από τη φυματίωση. Το πλύσιμο σε χλιαρό νερό με πρόπλη εξαφανίζει τους μύκητες. Για τις τριχομονάδες υπάρχει σε κολπικά υπόθετα. Σε ωτίτιδες δρα προληπτικά και θεραπευτικά.

    -Είναι αποτοξινωτική. Ενεργοποιεί τους μηχανισμούς αποτοξίνωσης.

    -Είναι κατάλληλη για προβλήματα του αναπνευστικού συστήματος.

    -Έχει ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση. Η πρόπολη έχει διπλάσια δραστικότητα από την ασπιρίνη και τα μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη. Σε πονόδοντο βάλτε στο σημείο πόνου 20 σταγόνες κόκκινη ή πράσινη πρόπολη και θα ανακουφιστείτε, αμέσως.

    -Έχει ισχυρή αγχολυτική δράση. Μειώνει τα σωματικά συμπτώματα άγχους, όπως οι σπασμοί, η πίεση, η νευρικότητα κ.ά.

    -Έχει αναγεννητική δράση. Βοηθά στην αναγέννηση του επιθηλίου και του ενδοθηλίου.

    -Έχει στυπτική δράση. Χρησιμοποιείται εξωτερικά και είναι συστατικό πολλών καλλυντικών. Καθαρίζει και μαλακώνει το δέρμα.

    -Δρα θεραπευτικά στο ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού. Δρα κατά του Helicobacter Pylori και ταυτόχρονα προστατεύει από την οξύτητα του στομάχου.

    -Δρα θεραπευτικά στις παθήσεις του γαστρεντερικού συστήματος. Είναι θεραπευτική σε διάρροια, γαστρίτιδα, γαστροδωδεκαδακτυλικά έλκη, χρόνια κολίτιδα και βοηθάει στην πέψη.

    -Βοηθάει στις απεξαρτήσεις. Μειώνει την επιθυμία για κάπνισμα και αλκοόλ.

    -Μειώνει την πίεση του αίματος. Έχει αντιυπερτασική δράση.

    -Είναι θεραπευτική για το γλαύκωμα. Μειώνει την πίεση του ματιού.

    -Χρησιμοποιείται σε ευρυαγγείες. Μειώνει τη διαπερατότητα των τριχοειδών.

    -Έχει ακτινοπροστατευτική δράση. Πρέπει να τη λαμβάνουν προληπτικά οι πιλότοι, οι ακτινοδιαγνώστες, οι ακτινοθεραπευτές και όσοι λαμβάνουν ακτινοβολία από διαγνωστικές εξετάσεις.

    -Έχει ανοσορρυθμιστική δράση. Αυξάνει την αντίσταση στις μολυσματικές ασθένειες και δρα θεραευτικά σε αυτοάνοσα νοσήματα.

    -Είναι κατάλληλη για την υγεία του δέρματος και για πολλές δερματικές παθήσεις. Χρησιμοποιείται σε έκζεμα, πυοδερματίτιδα, δερματίτιδα από ακτινοβολία, αλωπεκία, τριχόπτωση. Προάγει τη δημιουργία του κολλαγόνου και της ελαστίνης.

    -Έχει δράση τοπικού αναισθητικού. Αν σας τσιμπήσουν έντομα ή μέλισσες ανακουφίζει αμέσως σε τοπική χρήση.

    -Μειώνει τη χοληστερόλη στο αίμα.

    -Έχει πολλά μεταλλικά στοιχεία.

    Όλοι πρέπει να έχουν την αγαπημένη τους πρόπολη στο σπίτι. Απαιτείται συστηματική προληπτική χρήση 6 μήνες λήψη κι 1 μήνας διακοπή.

    Συνδυάστε την πρόπολη με ρόφημα τίλιου ή χαμομηλιού με μέλι και γύρη, σαν πρωινό ρόφημα.

    Η πρόπολη πρέπει να διατηρείται σε σκοτεινό και δροσερό μέρος.

    Η καλύτερη πρόπολη για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε την καλύτερη πρόπολη για την υγεία σας

    propolis 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Τι να κάνετε αν έχετε πόνο στα δόντια

    Στοματικό διάλυμα με πράσινη πρόπολη

    Μπισκοτάκια πρόπολης

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πρόπολη

    Μελισσοθεραπεία για καλή υγεία

    Τα οφέλη από την κόκκινη πρόπολη στην υγεία

    Οι αντικαρκινικές ιδιότητες της πρόπολης

    Τσάι για τη στοματίτιδα

    Θεραπεία για τις μυκητιάσεις νυχιών

    Οι εναλλακτικές θεραπείες στο άσθμα

    Τραχηλίτιδα

    Στοματίτιδα

    Στοματικό διάλυμα για την στοματίτιδα

    Στοματική υγιεινή εγκύων

    Φτιάξτε μόνοι σας βάμμα εχινάκειας

    Προστατίτιδα από ουρεόπλασμα

    Πρόπολη

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα

    Έχετε κρύωμα και γρίπη;

    Κόπωση και φυτά

    www.emedi.gr

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Αλλογενής μετάγγιση αίματος Πώς παράγεται το αίμα »