Τρίτη, 10 Δεκεμβρίου 2013 08:57

Ανεπάρκεια σιδήρου

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(6 ψήφοι)
Μήπως σας λείπει σίδηρος απ' τον οργανισμό σας;

Η έλλειψη σιδήρου είναι η συνηθέστερη μορφή αναιμίας παγκοσμίως.
Η ελάττωση των επιπέδων της αιμοσφαιρίνης του αίματος ονομάζεται αναιμία. Αναιμία μπορεί να προκληθεί από έλλειψη διαφόρων διατροφικών παραγόντων, απαραίτητων για την ερυθροποίηση, όπως ο σίδηρος, η βιταμίνη Β12 και το φυλλικό οξύ, αλλά και από κληρονομικούς παράγοντες όπως το στίγμα μεσογειακής αναιμίας, οι χρόνιες φλεγμονές ή απώλεια αίματος ή ακόμα και λόγω χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας ή γαστρεκτομής.
Η ανεπάρκεια σιδήρου, ICD-10 E61.1, είναι μία από τις πιο κοινές διατροφικές ελλείψεις.
Ο σίδηρος είναι παρόν σε όλα τα κύτταρα στο ανθρώπινο σώμα και έχει πολλές ζωτικές λειτουργίες.
Παραδείγματα των λειτουργιών του σιδήρου είναι η μεταφορά του οξυγόνου στους ιστούς από τους πνεύμονες με τη μορφή αιμοσφαιρίνης, η μεταφορά των ηλεκτρονίων εντός των κυττάρων με τη μορφή των κυτοχρωμάτων και οι ενζυμικές αντιδράσεις σε διάφορους ιστούς.
Η ανεπάρκεια του σιδήρου μπορεί να επηρεάσει αυτές τις ζωτικές λειτουργίες και να οδηγήσει σε νοσηρότητα και θάνατο.
Το αποτέλεσμα της έλλειψης σιδήρου είναι η σιδηροπενική αναιμία, όπου τα αποθέματα του σώματος σε σίδηρο έχουν εξαντληθεί και το σώμα δεν είναι σε θέση να διατηρήσει τα επίπεδα της αιμοσφαιρίνης στο αίμα.
Τα παιδιά και οι προ-εμμηνοπαυσιακές γυναίκες είναι οι ομάδες που είναι πιο επιρρεπείς στην ασθένεια.
Το σύνολο σιδήρου ενός μέσου σώματος είναι περίπου 3,8 g σε άνδρες και 2,3 g σε γυναίκες.
Στο πλάσμα του αίματος, ο σίδηρος φέρεται σφικτά συνδεδεμένος με την πρωτεΐνη τρανσφερίνη. Υπάρχουν διάφοροι μηχανισμοί που ελέγχουν τον ανθρώπινο μεταβολισμό του σιδήρου και τη διασφάλιση από έλλειψη σιδήρου. Ο κύριος ρυθμιστικός μηχανισμός βρίσκεται στην γαστρεντερική οδό. Όταν η απώλεια του σιδήρου δεν αντισταθμίζεται επαρκώς από την επαρκή πρόσληψη σιδήρου από τη διατροφή, μια κατάσταση ανεπάρκειας σιδήρου αναπτύσσεται με την πάροδο του χρόνου.

Οι αιτίες της σιδηροπενικής αναιμίας είναι πολλές:
-Απώλεια αίματος με την έμμηνο ρύση ή από τον πεπτικό σωλήνα ή από άλλες αιτίες, όπως επιστάξεις, αιματουρία, διαταραχές του μηχανισμού πήξεως, χρόνια αιμοκάθαρση και συχνή αιμοδοσία.
-Δυσαπορρόφηση όπως σε ολική γαστρεκτομή, αχλωρυδρία, εκτομή στομάχου και δωδεκαδακτύλου, κοιλιοκάκη, αλλοτριοφαγία και άλλα σύνδρομα δυσαπορρόφησης.
-Ανεπαρκής πρόσληψη ή αυξημένες απαιτήσεις σε σίδηρο όπως παρατεταμένη δίαιτα, χορτοφάγοι, αλκοολικοί,  κύηση και θηλασμός και ταχεία σωματική ανάπτυξη.
-Φλεγμονές, όπου η σιδηροπενική αναιμία είναι προσαρμοστική για να περιορίσει την ανάπτυξη των βακτηρίων.
-Άλλα πιο σπάνια αίτια, όπως το σύνδρομο Goodpasture και η αιμοσιδηρινουρία.

Συμπτώματα σιδηροπενικής αναιμίας
Τα συμπτώματα της ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να υπάρχουν ακόμα και πριν την εγκατάσταση της σιδηροπενικής αναιμίας.
Τα συμπτώματα της ανεπάρκειας σιδήρου δεν είναι παθογνωμονικά. Ένα ευρύ φάσμα συμπτωμάτων μπορεί να προκύψει τελικά, είτε ως δευτερεύον αποτέλεσμα της αναιμίας  ή από άλλα πρωτογενή αποτελέσματα της ανεπάρκειας σιδήρου.

Τα συμπτώματα της ανεπάρκειας σιδήρου περιλαμβάνουν:
•      κούραση
•      ζάλη
•      χλωμάδα
•      τριχόπτωση
•      ευερεθιστότητα
•      αδυναμία
•      εύθραυστα νύχια ή με ραβδώσεις
•      Plummer-Vinson σύνδρομο: επώδυνη ατροφία του βλεννογόνου μεμβράνης που καλύπτει την γλώσσα, τον φάρυγγα και τον οισοφάγο
•      μειωμένη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος
•      κατανάλωση πάγου
•      σύνδρομο ανήσυχων ποδιών

Εργαστηριακές εξετάσεις  σε άτομα με ανεπάρκεια σιδήρου
•      Μια γενική εξέταση αίματος πιθανόν να αποκαλύψει μικροκυτταρική αναιμία
•      Χαμηλή φερριτίνη ορού
•      Χαμηλός σίδηρος του ορού
•      Υψηλή TIBC (ολική σιδηρδεσμευτική ικανότητα)
•      Πιθανό η εξέταση αίματος στα κόπρανα να είναι θετική, αν η ανεπάρκεια σιδήρου είναι το αποτέλεσμα μιας γαστρεντερικής αιμορραγίας.
•      Η φερριτίνη ορού μπορεί να ανυψωθεί σε φλεγμονώδεις καταστάσεις και έτσι μια φυσιολογική  φερριτίνη ορού δεν μπορεί να αποκλείσει πάντοτε την έλλειψη σιδήρου και γι' αυτό πρέπει ταυτόχρονα να εξετάζεται η C αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP).

Συνέπειες της σιδηροπενικής αναιμίας
Η συνεχιζόμενη έλλειψη σιδήρου μπορεί να εξελιχθεί σε αναιμία και επιδείνωση της κόπωσης. Επίσης, προκαλείται θρομβοκυττάρωση ή σημαντική αύξηση των αιμοπεταλίων. Η έλλειψη επαρκών επιπέδων σιδήρου στο αίμα είναι ένας λόγος που μερικοί άνθρωποι δεν μπορούν να γίνουν δωρητές αίματος.

Θεραπεία σιδηροπενικής αναιμίας
Πριν την έναρξη της θεραπείας, θα πρέπει να υπάρχει οριστική διάγνωση της υποκείμενης αιτίας για την ανεπάρκεια σιδήρου. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε ηλικιωμένους ασθενείς, οι οποίοι είναι πιο επιρρεπείς σε καρκίνο του παχέος εντέρου. Στους ενήλικες, 60% των ασθενών με αναιμία από ανεπάρκεια σιδήρου μπορεί να έχουν υποκείμενες γαστρεντερικές διαταραχές που οδηγούν σε χρόνια απώλεια αίματος.
Μετά τη διάγνωση, η κατάσταση μπορεί να αντιμετωπιστεί με συμπληρώματα σιδήρου. Η επιλογή του συμπληρώματος  εξαρτάται τόσο από τη σοβαρότητα της κατάστασης, την απαιτούμενη ταχύτητα της βελτίωσης (π.χ. εάν αναμονή χειρουργική επέμβαση) και της πιθανότητας της θεραπείας να είναι αποτελεσματική (π.χ. ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση).
Παραδείγματα από του στόματος σιδήρου που χρησιμοποιούνται συχνά είναι ο θειικός δισθενής σίδηρος, ο γλυκονικός σίδηρος, ή αμινοδισκία χηλικού οξέος.
Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι η δόση αντικατάστασης του σιδήρου, τουλάχιστον σε ηλικιωμένους με ανεπάρκεια σιδήρου, μπορεί να είναι τόσο 15 mg ανά ημέρα.
Πηγές σιδήρου από τα τρόφιμα
Ο σίδηρος είναι ένα μέταλλο που εντοπίζεται σε αρκετά τρόφιμα, αλλά με δύο χημικές μορφές, δισθενής ή οργανικός σίδηρος και τρισθενής ή  μη οργανικός σίδηρος.
Τα τρόφιμα ζωικής προέλευσης (κόκκινο κρέας, εντόσθια, πουλερικά και ψάρι) περιέχουν και τις δύο μορφές, ενώ τα τρόφιμα φυτικής προέλευσης (δημητριακά, σπόροι, φρούτα και λαχανικά) περιέχουν μη οργανικό σίδηρο.
Η απορρόφηση του σιδήρου από τον οργανισμό καθορίζεται από τη χημική του μορφή, αλλά και από διατροφικούς παράγοντες που άλλοτε ενισχύουν ή περιορίζουν την απορρόφησή του.
Σε γενικές γραμμές, ο οργανικός σίδηρος απορροφάται σε μεγαλύτερα ποσοστά από τον μη οργανικό σίδηρο, αλλά η απορρόφησή του μπορεί να ενισχυθεί διατροφικά με την παράλληλη κατανάλωση τροφίμων πλούσιων σε βιταμίνη C και Α ή σε συνδυασμό με πρωτεϊνούχα τρόφιμα. Σαν αναστολείς της απορρόφησης του σιδήρου σημειώνονται οι φυτικές ίνες, η καφεΐνη, το ασβέστιο, τα φυτικά και φωσφορικά άλατα, αλλά και τα αντιόξινα σκευάσματα.
Ήπια ανεπάρκεια σιδήρου μπορεί να προληφθεί ή να διορθωθεί με την κατανάλωση τροφίμων πλούσιων σε σίδηρο.
Καλές πηγές οργανικού σιδήρου, καθώς αυτός πιο εύκολα απορροφάται και δεν αναστέλλεται από φάρμακα ή άλλα διατροφικά συστατικά είναι το κόκκινο κρέας, τα πουλερικά και τα όστρακα.
Ο μη οργανικός σίδηρος έχει περιορισμένη βιοδιαθεσιμότητα. Πηγές μη οργανικού σιδήρου είναι είναι οι φακές, τα φασόλια, τα φυλλώδη λαχανικά, τα φιστίκια, το tofu, το εμπλουτισμένο ψωμί και τα εμπλουτισμένα δημητριακά.
Ο σίδηρος  από διαφορετικές τροφές απορροφάται και επεξεργάζεται  με διαφορετικό τρόπο από το σώμα. Για παράδειγμα, ο σίδηρος από το κρέας  απορροφάται πιο εύκολα από το σίδηρο στα λαχανικά, αλλά ο σίδηρος από το κόκκινο κρέας ενδέχεται να αυξήσει την πιθανότητα καρκίνου του παχέος εντέρου. Επίσης, μέταλλα και χημικά σε ένα είδος των τροφίμων μπορεί, επίσης, να αναστέλλουν την απορρόφηση του σιδήρου. Για παράδειγμα, τα οξαλικά και οι φυτικές ίνες σχηματίζουν αδιάλυτα σύμπλοκα τα οποία δεσμεύουν το σίδηρο στο έντερο και δεν μπορεί να απορροφηθεί.
Επειδή ο σίδηρος από τις φυτικές πηγές απορροφάται πιο δύσκολα από το σίδηρο από τις ζωικές πηγές, οι χορτοφάγοι πρέπει να έχουν μια κάπως υψηλότερη συνολική ημερήσια πρόσληψη σιδήρου σε σύγκριση με όσους τρώνε κρέας, ψάρι ή πουλερικά. Τα όσπρια και τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, όπως το μπρόκολο, το λάχανο και τα χόρτα είναι ιδιαίτερα καλές πηγές σιδήρου για χορτοφάγους. Ωστόσο, το σπανάκι και τα σέσκουλα περιέχουν οξαλικά που δεσμεύουν το σίδηρο και τον καθιστούν σχεδόν εξ ολοκλήρου μη διαθέσιμο για απορρόφηση. Ο μη οργανικός σίδηρος απορροφάται πιο εύκολα, εάν καταναλώνεται με τροφές που περιέχουν οργανικό σίδηρο ή βιταμίνη C.
Οι πλουσιότερες τροφές σε οργανικό σίδηρο είναι οι αχιβάδες, το χοιρινό συκώτι, τα νεφρά του αρνιού, τα μαγειρεμένα στρείδια, οι σουπιές, το συκώτι αρνιού, το χταπόδι, τα μύδια, το βοδινό συκώτι και η βόεια καρδιά.
Οι πλουσιότερες τροφές σε μη οργανικό σίδηρο είναι η σόγια, τα φασόλια οι φακές, το ψημένο σουσάμι, η σπιρουλίνα, το τζίντζερ και το σπανάκι.
Η έλλειψη σιδήρου μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες για την υγεία και η διατροφή μπορεί να μην είναι σε θέση να τη διορθώσει γρήγορα, συνεπώς ένα συμπλήρωμα σιδήρου είναι συχνά απαραίτητο εάν η ανεπάρκεια σιδήρου έχει γίνει συμπτωματική.

Σίδηρος και βακτηριακές λοιμώξεις
Ο σίδηρος είναι απαραίτητος για την ανάπτυξη βακτηριδίων καθιστώντας την βιοδιαθεσιμότητά του, ένα σημαντικό παράγοντα στον έλεγχο της λοίμωξης.  15 και 20 τοις εκατό των πρωτεϊνών  στο ανθρώπινο γάλα αποτελείται από λακτοφερρίνη η οποία δεσμεύει το σίδηρο, ενώ στο αγελαδινό γάλα, αυτή είναι μόνο το 2 τοις εκατό. Ως αποτέλεσμα, τα βρέφη που θηλάζουν έχουν λιγότερες λοιμώξεις. Η λακτοφερίνη, επίσης, είναι συγκεντρωμένη στα δάκρυα, το σάλιο και στις πληγές και δεσμεύει σίδηρο για  να περιορίσει την ανάπτυξη των βακτηρίων. Το ασπράδι του αυγού περιέχει 12% κοναλβουμίνη και μπορεί να παρακρατήσει τα βακτήρια που παίρνουν μέσα από το κέλυφος του αυγού (για το λόγο αυτό πριν από τα αντιβιοτικά, το ασπράδι αυγού χρησιμοποιήθηκε για τη θεραπεία λοιμώξεων).
Για να μειωθεί η βακτηριακή ανάπτυξη, οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα του σιδήρου μειώνονται σε φλεγμονώδεις καταστάσεις στο σώμα, όπως μετά από πυρετό και μετά από χειρουργική επέμβαση και όταν υπάρχουν ανοικτές πληγές και ενεργεί ως προστασία έναντι μολύνσεως.
Αυτή η σχέση μεταξύ βιοδιαθεσιμότητας του σιδήρου και της ανάπτυξη βακτηριδίων, σημαίνει ότι η λήψη συμπληρωμάτων σιδήρου μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο της μόλυνσης. Μια μέτρια ανεπάρκεια σιδήρου, αντίθετα, μπορεί να προσφέρει προστασία εναντίον της οξείας λοίμωξης. Αυτό οφείλεται στην απελευθέρωση  εψιδίνης από το ήπαρ.

Διατροφικές συμβουλές για την ανεπάρκεια σιδήρου
-Οι έρευνες δείχνουν ότι τα λαχανικά που είναι πλούσια σε βιταμίνη C ενισχύουν την απορρόφηση του σιδήρου από τα γεύματα που περιέχουν ζωική πρωτεΐνη (κρέας, αυγό). Συγκεκριμένα πλούσια σε βιταμίνη C τα εξής λαχανικά: μπρόκολο, λαχανάκια Βρυξελλών, κουνουπίδι, πιπεριές (πράσινες, κόκκινες, κίτρινες), ξυνολάχανο, καρότο, ντομάτες.
-Στα φαγητά που περιέχουν σπανάκι (π.χ. σπανακόρυζο) ή κόκκινο κρέας (π.χ. μοσχάρι) προσθέστε πολύ λεμόνι, το οποίο, λόγω της βιταμίνης C που περιέχει, ενισχύει την απορρόφηση του σιδήρου.
-Συνδυάστε τα τρόφιμα φυτικής προέλευσης που είναι πλούσια σε σίδηρο με πρωτεϊνούχα τροφή ζωικής προέλευσης. Για παράδειγμα, συνδυάστε ένα πιάτο φακές με μια μερίδα τόνο ή 3-4 σαρδελίτσες και όχι με τυρί (τα γαλακτοκομικά προϊόντα εμποδίζουν την απορρόφηση σιδήρου).
-Όταν για γεύμα τρώτε κρέας και αυγό, προσπαθήστε να αποφύγετε την κατανάλωση πράσινων λαχανικών π.χ. χόρτα, μαρούλι, ρόκα, διότι οι φυτικές ίνες περιορίζουν την απορρόφηση του σιδήρου από τον οργανισμό.
-Μην καταναλώνετε καφέ ή μαύρο τσάι αμέσως μετά τα γεύματα, διότι οι τανίνες που περιέχουν περιορίζουν την απορρόφηση του σιδήρου.
-Μην καταναλώνετε τυρί σε συνδυασμό με κρέας ή με φυτικά τρόφιμα πλούσια σε σίδηρο, διότι περιορίζεται η απορρόφηση όχι μόνο του σιδήρου, αλλά και του ασβεστίου.
-Περιορίστε την κατανάλωση τροφίμων που περιέχουν φυσικές τανίνες, όπως η αγκινάρα, το σταφύλι και το αγριοκάστανο, διότι περιορίζουν την απορρόφηση του σιδήρου (αλλά και του ασβεστίου και του μαγνησίου).
Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.
Διαβάστε, επίσης,
Βιβλιογραφία
•      Wintergerst, E. S.; Maggini, S.; Hornig, D. H. (2007). "Contribution of Selected Vitamins and Trace Elements to Immune Function". Annals of Nutrition and Metabolism 51 (4): 301–323.
•      Rangarajan, Sunad; D'Souza, George Albert. (April 2007). "Restless legs syndrome in Indian patients having iron deficiency anemia in a tertiary care hospital". Sleep Medicine. 8 (3): 247–51.
•      Glei M, Klenow S, Sauer J, Wegewitz U, Richter K, Pool-Zobel BL (2006). "Hemoglobin and hemin induce DNA damage in human colon tumor cells HT29 clone 19A and in primary human colonocytes". Mutat. Res. 594 (1–2): 162–71.
•      Wander, K.; Shell-Duncan, B.; McDade, T. W. (2009). "Evaluation of iron deficiency as a nutritional adaptation to infectious disease: An evolutionary medicine perspective". American Journal of Human Biology 21 (2): 172–179.
Διαβάστηκε 6433 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 26 Αυγούστου 2018 08:04
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη σπιρουλίνα Χρήσιμες πληροφορίες για τη σπιρουλίνα

    Η σπιρουλίνα είναι ένα γαλαζοπράσινο φύκι της θάλασσας και είναι πολύ χρήσιμη για την υγεία μας

     

    Η σπιρουλίνα είναι ένα γαλαζοπράσινο φύκι της θάλασσας που χρησιμοποιείται σαν κύρια τροφή από τους Ατζέκους του Μεξικού και καλλιεργείται σαν διατροφικό συμπλήρωμα υψηλής πρωτεϊνης που είναι πλούσιο σε βιταμίνες και μέταλλα.

    Οι βιταμίνες που υπάρχουν στη σπιρουλίνα (χλγρ ανά 100 γρ):

    Καροτίνη 250

    Βιταμίνη Ε 19

    Θειαμίνη 5,5

    Ριβοφλαβίνη 4

    Νικοτινικό οξύ 11,8

    Πυριδοξίνη 0,3

    Παντοθενικό οξύ 1,1

    Ινοζιτόλη 35

    Φυλλικό οξύ 0,05

    Βιοτίνη 0,04

    Βιταμίνη Β12 0,2

    Τα μέταλλα που υπάρχουν στη σπιρουλίνα (χλγρ ανά 100 γρ):

    Ασβέστιο 104,5-131,5

    Μαγνήσιο 141-191,5

    Φώσφορος 761,7-894,2

    Σίδηρος 47,5-58

    Νάτριο 27,5-41,2

    Κάλιο 1331-1540

    Χλώριο 400-440

    Μαγγάνιο 1,8-2,5

    Ψευδάργυρος 2,7-3,9

    Ίχνη βισμουθίου

    'Ιχνη χρωμίου

    Ίχνη χρωμίου

    Ίχνη κοβαλτίου

    Ίχνη σεληνίου

    spirulina3

    Τα οφέλη στην υγεία από τη σπιρουλίνα

    Η σπιρουλίνα έχει πολλά θρεπτικά συστατικά και αντιοξειδωτικά που μπορούν να ωφελήσουν το σώμα και τον εγκέφαλο.

    -Η σπιρουλίνα έχει πολλά θρεπτικά συστατικά

    Η σπιρουλίνα είναι ένας οργανισμός που αναπτύσσεται τόσο σε γλυκό ​​όσο και σε αλμυρό νερό. Πρόκειται για ένα είδος κυανοβακτηρίων, που είναι μια οικογένεια μονοκυτταρικών μικροβίων, η μπλε-πράσινη άλγη. Ακριβώς όπως τα φυτά, τα κυανοβακτήρια μπορούν να παράγουν ενέργεια από το φως του ήλιου μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται φωτοσύνθεση. Η σπιρουλίνα καταναλώθηκε από τους αρχαίους Αζτέκους, αλλά έγινε και πάλι δημοφιλής όταν η NASA πρότεινε να αναπτυχθεί στο διάστημα για χρήση από τους αστροναύτες. Μια τυπική ημερήσια δόση σπιρουλίνας είναι 1-3 γραμμάρια, αλλά έχουν χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά δόσεις μέχρι 10 γραμμάρια ημερησίως.

    Μια απλή κουταλιά της σούπας (7 γραμμάρια) ξηρής σκόνης σπιρουλίνας περιέχει:

    Πρωτεΐνη: 4 γραμμάρια

    Βιταμίνη Β1 (θειαμίνη): 11% RDA

    Βιταμίνη Β2 (ριβοφλαβίνη): 15% RDA

    Βιταμίνη Β3 (νιασίνη): 4% RDA

    Χαλκός: 21% RDA

    Σίδηρος: 11%  RDA

    Περιέχει επίσης αξιοπρεπείς ποσότητες μαγνησίου, καλίου και μαγγανίου και μικρές ποσότητες σχεδόν όλων των άλλων θρεπτικών ουσιών που χρειάζεται ο άνθρωπος.

    Επιπλέον, περιέχει μόνο 20 θερμίδες και 1,7 γραμμάρια αφομοιώσιμων υδατανθράκων.

    Μια κουταλιά της σπιρουλίνας (7 γραμμάρια) παρέχει μια μικρή ποσότητα λίπους - περίπου 1 γραμμάριο - συμπεριλαμβανομένων και των ωμέγα-6 και των ω-3 λιπαρών οξέων σε αναλογία περίπου 1,5-1,0.

    Η ποιότητα της πρωτεΐνης στην σπιρουλίνα θεωρείται εξαιρετική - συγκρίσιμη με τα αυγά. Παρέχει όλα τα απαραίτητα αμινοξέα που χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός.

    Η σπιρουλίνα δεν περιέχει βιταμίνη Β12, αλλά ψευδοβιταμίνη Β12, η ​​οποία δεν είναι αποτελεσματική στον άνθρωπο.

    -Η σπιρουλίνα έχει ισχυρές αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες

    Η οξειδωτική βλάβη μπορεί να βλάψει το DNA και τα κύτταρα. Αυτή η βλάβη μπορεί να οδηγήσει σε χρόνια φλεγμονή, η οποία προκαλεί καρκίνο και άλλες ασθένειες. Η σπιρουλίνα είναι μια καλή πηγή αντιοξειδωτικών και προστατεύει από την οξειδωτική βλάβη. Το κύριο ενεργό συστατικό της ονομάζεται φυκοκυανίνη. Αυτή η αντιοξειδωτική ουσία δίνει, επίσης, στη σπιρουλίνα στο μοναδικό μπλε-πράσινο χρώμα της. Η φυκοκυανίνη μπορεί να καταπολεμήσει τις ελεύθερες ρίζες και να εμποδίσει την παραγωγή φλεγμονωδών σηματοδοτικών μορίων, παρέχοντας εντυπωσιακά αντιοξειδωτικά και αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα.

    -Η σπιρουλίνα ελαττώνει την κακή χοληστερίνη LDL και τα τριγλυκερίδια

    Οι καρδιακές παθήσεις είναι η κύρια αιτία θανάτου στον κόσμο. Πολλοί παράγοντες κινδύνου συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο καρδιακών παθήσεων. Όπως αποδεικνύεται, η σπιρουλίνα μπορεί να μειώσει την ολική χοληστερόλη, την "κακή" LDL χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια, ενώ αυξάνει την "καλή" HDL χοληστερόλη. Σε μια μελέτη σε  άτομα με διαβήτη τύπου 2, 2 γραμμάρια σπιρουλίνας ημερησίως βελτίωσαν σημαντικά αυτούς τους δείκτες. Μια άλλη μελέτη σε άτομα με υψηλή χοληστερόλη αποδεικνύει ότι 1 γραμμάριο σπιρουλίνας ανά ημέρα μειώνει τα τριγλυκερίδια κατά 16,3% και την «κακή» LDL κατά 10,1%. Αρκετές άλλες μελέτες έχουν δείξει τις ευνοϊκές επιδράσεις και με υψηλότερες δόσεις 4,5-8 γραμμάρια ημερησίως.

    -Η σπιρουλίνα προστατεύει την «κακή» χοληστερόλη LDL από την οξείδωση

    Οι λιπαρές δομές στο σώμα είναι επιρρεπείς στην οξειδωτική βλάβη. Αυτό είναι γνωστό ως υπεροξείδωση λιπιδίων και είναι ένας βασικός παράγοντας πολλών σοβαρών ασθενειών. Για παράδειγμα, ένα από τα βασικά βήματα στην ανάπτυξη καρδιακών παθήσεων είναι η οξείδωση της «κακής» LDL χοληστερόλης. Είναι ενδιαφέρον ότι τα αντιοξειδωτικά της σπιρουλίνας φαίνεται να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά στη μείωση της υπεροξείδωσης των λιπιδίων σε ανθρώπους και ζώα. Σε μια μελέτη σε άτομα με διαβήτη τύπου 2, 8 γραμμάρια σπιρουλίνας ημερησίως μειώνουν σημαντικά τους δείκτες οξειδωτικής βλάβης. Επίσης, αυξάνονται τα επίπεδα των αντιοξειδωτικών ενζύμων στο αίμα.

    -Η σπιρουλίνα έχει αντικαρκινικές ιδιότητες

    Η σπιρουλίνα έχει αντικαρκινικές ιδιότητες και μπορεί να μειώσει την εμφάνιση του καρκίνου και το μέγεθος του όγκου. Οι επιδράσεις της σπιρουλίνας στον καρκίνο του στόματος έχουν μελετηθεί ιδιαίτερα πολύ. Μια μελέτη σε ανθρώπους με προκαρκινικές αλλοιώσεις (στοματική υποβλεννογόνια ίνωση) που έλαβαν 1 γραμμάριο σπιρουλίνας ανά ημέρα για ένα έτος, κατά  45% είδε τις αλλοιώσεις τους να εξαφανίζονται - σε σύγκριση με μόνο το 7% στην ομάδα ελέγχου. Όταν αυτοί οι άνθρωποι σταμάτησαν να λαμβάνουν σπιρουλίνα, σχεδόν οι μισοί από αυτούς ξαναείχαν αλλοιώσεις το επόμενο έτος. Σε άλλη μελέτη μεστοματική υποβλεννογόνια ίνωση, 1 γραμμάριο σπιρουλίνας ημερησίως βελτιώνει τα συμπτώματα σε σχέση με το φάρμακο πεντοξυφυλλίνη.

    -Η σπιρουλίνα μειώνει την αρτηριακή πίεση

    Η υψηλή αρτηριακή πίεση αποτελεί κύριο παράγοντα πολλών σοβαρών ασθενειών, συμπεριλαμβανομένων των καρδιακών προσβολών, των εγκεφαλικών επεισοδίων και της χρόνιας νεφροπάθειας. Ενώ το 1 γραμμάριο σπιρουλίνας είναι αναποτελεσματικό, έχει αποδειχθεί ότι η δόση των 4,5 γραμμαρίων ημερησίως μειώνει την αρτηριακή πίεση. Αυτή η μείωση πιστεύεται ότι προκαλείται από μια αυξημένη παραγωγή του μονοξειδίου του αζώτου, ένα σηματοδοτικό μόριο που βοηθά τα αιμοφόρα αγγεία σας να χαλαρώνουν και να διαστέλλονται.

    -Η σπιρουλίνα βελτιώνει τα συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας

    Η αλλεργική ρινίτιδα χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στις ρινικές οδούς και προκαλείται από περιβαλλοντικά αλλεργιογόνα, όπως γύρη, τρίχες ζώων ή ακόμη και σκόνη σίτου. Η σπιρουλίνα είναι μια δημοφιλής εναλλακτική θεραπεία για τα συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας, Σε μία μελέτη άτομα με αλλεργική ρινίτιδα, που ελάμβαναν 2 γραμμάρια ημερησίως μείωσαν δραματικά τα συμπτώματα, όπως τη ρινική έκκριση, φτέρνισμα, ρινική συμφόρηση και φαγούρα.

    -Η σπιρουλίνα είναι αποτελεσματική κατά της αναιμίας

    Υπάρχουν πολλές διαφορετικές μορφές αναιμίας. Η πιο συχνή είναι η υπόχρωμη μικροκυτταρική αναιμία που χαρακτηρίζεται από μείωση της αιμοσφαιρίνης ή των ερυθρών αιμοσφαιρίων στο αίμα. Η αναιμία είναι αρκετά συχνή στους ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας, με αποτέλεσμα τα παρατεταμένα συναισθήματα αδυναμίας και κόπωσης. Σε μια μελέτη σε ηλικιωμένους με ιστορικό αναιμίας, τα συμπληρώματα σπιρουλίνας αύξησαν την περιεκτικότητα σε αιμοσφαιρίνη των ερυθρών αιμοσφαιρίων και βελτίωσαν την ανοσολογική λειτουργία.

    -Η σπιρουλίνα βελτιώνει τη μυϊκή δύναμη και την αντοχή

    Η επαγόμενη από την άσκηση οξειδωτική βλάβη αποτελεί μείζονα παράγοντα κόπωσης των μυών. Ορισμένες φυτικές τροφές έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες που μπορούν να βοηθήσουν τους αθλητές και τα σωματικά ενεργά άτομα να ελαχιστοποιήσουν αυτή τη βλάβη. Η σπιρουλίνα βελτιώνει τη μυϊκή δύναμη και την αντοχή. Σε μελέτες, η spirulina ενίσχυσε την αντοχή, αυξάνοντας σημαντικά το χρόνο μέχρι να εμφανιστεί η κούραση.

    -Η σπιρουλίνα βοηθά στον έλεγχο του σακχάρου αίματος
    Μελέτες σε ζώα συνδέουν τη σπιρουλίνα με σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Σε άτομα με διαβήτη τύπου 2, 2 γραμμάρια σπιρουλίνας ημερησίως οδηγούν σε εντυπωσιακή μείωση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη HbA1c, ένας δείκτης για τα μακροπρόθεσμα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, μειώθηκε από 9% σε 8%, γεγονός που είναι σημαντικό. Μελέτες εκτιμούν ότι η μείωση κατά 1% αυτού του δείκτη μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο θανάτου που σχετίζεται με το διαβήτη κατά 21%.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής με σπιρουλίνα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής με σπιρουλίνα για την υγεία σας

    spirulina2

    Διαβάστε, επίσης,

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν σπιρουλίνα

    Διατροφή για όσους έχουν Αλτσχάιμερ

    Ότι πρέπει να κάνετε αν είσαστε στην εμμηνόπαυση

    Εξαιρετικές φυτικές πηγές πρωτεϊνών

    Σούπα για να πάρετε σίδηρο

    Μήπως είσαστε αγχωμένοι και κουρασμένοι;

    Θαλασσοθεραπεία με φύκια

    Κόπωση και φυτά

    Ανεπάρκεια σιδήρου

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με λάπαθο Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με λάπαθο

    Τα οφέλη στην υγεία από το λάπαθο

     

    Το λάπαθο το ουλόν ή αγριολάπαθο ή Rumex crispus ή σιδερολάπαθο ή νερολάπαθο ή ολοπαθιά ή ξινήθρα ή λάπατο ή λάμπαθο ή ρούμεξ κοινό ή ρούμεξ σγουρό το συναντάμε στις άκρες των δρόμων και σαν αγριόχορτο στους κήπους και σε θαμνώδεις και χέρσες εκτάσεις.

    Υπάρχει και το Rumex cyprius ή ρούμεξ το κύπριο και το Rumex pulcher ή ρούμεξ πούλσιερ που είναι γνωστά σαν αλαπαθκιά ή αγριολαπαθκιά ή ξινιάτος.

    Όλα ανήκουν στην οικογένεια των Πολυγωνίδων.

    Το αγριολάπαθο είναι αποτοξινωτικό και ήπιο καθαρτικό.

    Χρησιμοποιείται σε χρόνιες δερματικές παθήσεις με άλλα βότανα, όπως η ρίζα κολλιτσίδας.

    rumex 2

    Είναι όρθιο πολυετές φυτό, που φτάνει το 1,5 μέτρα ύψος και απλώνεται έως 90 εκατοστά. Το καλοκαίρι εμφανίζονται διακριτικά πράσινα ανθάκια και μετά ακολουθούν κόκκινοι καρποί. Πολλαπλασιάζεται εύκολα μόνο του. Μπορείτε να συλλέξετε σπόρους από θαμνότοπους το καλοκαίρι και να τους ρίξετε εκεί που θέλετε να φυτρώσουν. Το φυτό έχει ανθεκτική ρίζα και είναι δύσκολο να ξεριζωθεί. Αντέχει σε οποιοδήποτε έδαφος και αναπτύσσεται στον ήλιο ή τη σκιά.

    rumex 3

    Το ρούμεξ το κύπριο είναι μονοετές, μικρό, απλωτό στη γη ή ημιόρθιο, διακλαδισμένο από τη βάση της ρίζας, με σαρκώδη, δελτοειδή, έμμισχα φύλλα. Έχει άνθη σε αραιές ακραίες ταξιανθίες κοκκινοκιτρινωπά και ο καρπός είναι τρίχωρη μεμβρανώδης κάψα. Ανθίζει από Μάρτιο μέχρι Μάιο.

    rumex 4

    Το ρούμεξ πούλσιερ είναι κι αυτό μονοετές, έχει χοντρή, σαρκώδη ρίζα και όρθιο, χοντρό, βλαστό με ή χωρίς διακλαδώσεις. Τα φύλλα του είναι έμμισχα, μεγάλα, προμήκη, οξύκορφα ή με στρογγυλεμένη άκρη, τα πρώτα του σε ροζέττα γύρω από τη βάση του φυτού, ενώ αυτά του βλαστού είναι μικρότερα. Τα άνθη του είναι κιτρινωπά και βρίσκονται σε ακραίες, αραιές ταξιανθίες, κατά μήκος του ανθοφόρου βλαστού. Ανθίζει από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούλιο.

    rumex 5

    Το Rumex conglomeratus Murray ή αγριολάπαθο είναι πολυετές φυτό, πολλαπλασιαζόμενο με μάτια που πετάει ο υπόγειος βλαστός. Βλαστός 30-100 εκατοστά, όρθιος, διακλαδιζόμενος, φύλλα κυματιστά στις άκρες, άνθη πρασινωπά ή κοκκινωπά σε δέσμες, τα περισσότερα στη μασχάλη ενός φύλλου, πάνω σε αρθρωτό ποδίσκο. Το βρίσκετε σε δροσερά και υγρά εδάφη. Μαγειρεύεται, όπως το σπανάκι με άλλα χόρτα. Με τα φύλλα τυλίγετε ντολμάδες. Τα φύλλα περιέχουν θείο και όταν κοπανιστούν χρησιμοποιούνται για αιμορροϊδες και αποστήματα. Πριν την ανθοφορία είναι ευχάριστο για τα χορτοφάγα ζώα.

    rumex 6

    Το Rumex acetosella L. ή λάπαθο είναι πολυετές φυτό 10-30 εκατοστά, με φύλλα λογχοειδή ή βελοειδή, με τις κάτω άκρες τους απλωτές ή ανορθωμένες. Είναι στάχυς αρσενικών ανθέων σε ένα φυτό και θηλυκών σε άλλο με γεύση όξινη και το βρίσκετε σε άκρες δρόμων, σε ξηρά λιβάδια, σε αμμώδεις αγρούς κι εκεί που δεν υπάρχει ασβέστιο.

    rumex 7

    Υπάρχει και το Rumex obtusifolius L.

    Οι ρίζες είναι μακριές και ξεριζώνονται δύσκολα, αν το έδαφος δεν είναι καλά ποτισμένο. Συλλέγονται το φθινόπωρο, τις πλένετε καλά, τις ψιλοκόβετε και αποξηραίνετε. Τα ξεραίνετε στον ήλιο και τα φυλάτε σε γυάλινο βάζο, ολόκληραή κομμένα σε κομμάτια.

    Χρήσιμα μέρη λάπαθου

    Η ρίζα και οι καρποί, αλλά και όλα τα μέρη.

    Δραστικές ουσίες λάπαθου

    Ανθρακινόνες, όπως η εμοδίνη, ταννίνες, οξαλικά, βιταμίνη C, καροτίνη, σίδηρος, οξαλοξικό οξύ, θείο, ρητίνη, ρουμενικίνη, ρουμικίνη, λαπαθικό οξύ, άμυλο φώσφορος, λευκωματούχες ενώσεις κι αιθέριο έλαιο.

    Η παρουσία οξαλικού οξέος μπορεί να προκαλέσει πέτρες στα νεφρά και τη χολή και ουρική αρθρίτιδα, όταν γίνεται υπερκατανάλωση.

    Ιδιότητες κι ενδείξεις λάπαθου

    Τα λάπαθα, γενικά, καταπολεμούν την αναιμία.

    Τα λάπαθα ανοίγουν την όρεξη, τονώνουν το συκώτι, δυναμώνουν την καρδιά και είναι αντισκορβουτικά.

    Είναι κατάλληλα για μόλυνση, πυρετό, σκορβούτο και δηλητηριάσεις.

    Τα λάπαθα κάνουν καλό σε όλες τις αρρώστιες που προκαλούν πυρετό, σε αδυναμία, ξεδιψάνε, προφυλάσσουν από τη σήψη του αίματος, σκοτώνουν υτα σκουλήκια στον οργανισμό, είναι καρδιοτονωτικά και όλο το φυτό είναι αντίδοτο στο δηλητήριο του σκορπιού.

    Είναι κατάλληλα για τον ίκτερο.

    Είναι καθαριστικό του αίματος και της λέμφου, πικρό τονωτικό, χολαγωγό και καθαρτικό.

    Οι καρποί είναι κατάλληλοι για τη διάρροια (σε μικρές δόσεις) και τις στομαχικές διαταραχές.

    Ακόμη χρησιμοποιείται και για την περιστασιακή και χρόνια δυσκοιλιότητα (σε μεγάλες δόσεις).

    Τα αγριολάπαθα ή αγριολαχανίδες είναι τονωτικές για τον οργανισμό και συστήνονται σε αναιμίες και καχεξίες.

    Είναι διουρητικά και συστήνονται σε νεφροπάθειες και ανωμαλίες στην ούρηση. Να αποφεύγεται η συνεχής χρήση τους από όσους έχουν πέτρες στα νεφρά.

    Είναι μαλακτικά για το στομάχι και συστήνονται σε ηπατικές ανωμαλίες και σε ανορεξίες.

    Σε μικρές δόσεις βοηθούν στην έκκριση της χολής και χαμηλώνουν την πίεση.

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με λάπαθο

    Αφέψημα

    Πιείτε 1/2-1 φλιτζάνι αφέψημα που θα φτιάξετε με 15 γραμμάρια ρίζας και 550 ml νερό. Σιγοβράστε για 10 λεπτά και πιείτε 3 φορές ημερησίως για ήπια δυσκοιλιότητα ή για να ενεργοποιήσετε τη ροή της χολής, να βελτιώσετε την πέψη και να απομακρύνετε τις τοξίνες. Με πλύσεις το αφέψημα βοηθά σε ελκώδεις πληγές και σε λευκόρροια. Αν προστεθεί θείο θεραπεύει την ψώρα και με γαργάρες τις άφθες στο στόμα. Για εξωτερική χρήση βράζετε 2 χούφτες φύλλα και ρίζα ψιλοκομμένα σε νερό και τα βράζετε μέχρι να γίνουν πολτός. Τα χρησιμοποιείτε σε επιθέματα, όπως έχουν ή δουλεμένα με ελαιόλαδο. Το αφέψημα μπορεί να καθαρίσει τα ασημικά και τα έπιπλα μπαμπού και τα είδη καλαθοπλεκτικής. Τα τρίβeτε με ένα ρούχο που τα έχετε βρέξει με το αφέψημα.

    Έκχυμα

    Αφήνετε 30 γραμμάρια ψιλοκoμμένη ρίζα σε 1 λίτρο καυτό νερό για 10 λεπτά, σουρώνετε πίνετε 3 ποτήρια την ημέρα. Αφήνετε μια χούφτα φύλλα σε 1 λίτρο καυτό νερό, για δέκα λεπτά, σουρώνετε και πίνετε 3 ποτήρια την ημέρα. Για εξωτερική χρήση αφήνετε 2 χούφτες ψιλοκομμένα φύλλα σε 1 λίτρο καυτό νερό για δέκα λeπτά, σουρώνετε και χρησιμοποιείτε με πλύσεις, επαλείψεις και κλίσματα.

    Βάμμα

    Πιείτε 40 σταγόνες 3 φορές ημερησίως για καθαρισμό σε εξανθήματα, εκζέματα, ακμή, έρπη ζωστήρα, ρευματισμούς και οστεοαρθρίτιδα.

    Στοματικό διάλυμα

    Χρησιμοποιήστε 1/2 φλιτζάνι αφέψημα που θα αναμείξετε με ίση ποσότητα ζεστού νερού 3 φορές ημερησίως μετά το φαγητό. Είναι κατάλληλο για τα στοματικά έλκη.

    Ομοιοπαθητικά σκευάσματα

    Η ρίζα του αγριολάπαθου χρησιμοποιείται για βήχα, πονόλαιμο ή βραχνάδα, που επιδεινώνεται από το κρύο και την υγρασία. Λαμβάνεται 3 φορές ημερησίως.

    Επιθέματα λιωμένων φύλλων

    Βοηθούν στη διάνοιξη σπυριών με πύο και αιματάδες, σε έκζεμα, για την ανακούφιση του έρπητα ζωστήρα, σε αιμορροϊδες, λειχήνες και σκασίματα του δέρματος. Λειώνετε τα φύλλα καλά, τα απλώνετε σε λινό ύφασμα και τα επιθέτετε τοπικά σε πυώδεις πληγές, σε αιμορροϊδες, αιματάδες και πυώδη σπυριά. Μπορείτε να τα ενισχύσετε δουλεύοντας με ελαιόλαδο.

    Χυμός

    Λειώνουμε τα φύλλα της αγριολαχανίδας καλά, τα περνάτε από τουλουπάνι και παίρνετε το χυμό τους. Δίνετε ένα ποτήρι σε περιπτώσεις πυρετού που δεν υποχωρεί.

    Καθαρισμός στις μπουκάλες λαδιού

    Ρίξτε τα κομματάκια μίσχων των φύλλων και ζεστό νερό και κουνήστε με δύναμη. 

    Επίσης, αφαιρούνται οι λεκέδες από μελάνι στα ασπρόρουχα, αν τους τρίψουμε με φρεσκοκομμένο φυτό.

    Τα κατάλληλα βότανα για να έχετε την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    rumex 8

    Διαβάστε, επίσης,

    Να τρώτε άγρια χόρτα

    Σουπιές με χόρτα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Η αιματολογική τοξικότητα από τις χημειοθεραπείες Η αιματολογική τοξικότητα από τις χημειοθεραπείες

    Είναι συχνή η μυελοκαταστολή από τις χημειοθεραπείες

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Η αιματολογική τοξικότητα των κυτταροστατικών έχει σαν αποτέλεσμα τη μυελοκαταστολή με αποτέλεσμα αναιμία, λευκοπενία και θρομβοπενία, δηλαδή κυτταροπενία και των τριών σειρών των έμμορφων στοιχείων του αίματος.

    Το είδος και ο βαθμός της κυτταροπενίας καθορίζονται από το είδος του φαρμάκου, τη δόση του, τη συχνότητα χορήγησης, τον αριθμό των κύκλων που έχουν χορηγηθεί, το συνδυασμό με άλλα φάρμακα, την ηλικία του ασθενούς, τις εφεδρείες του μυελού, τις διατροφικές συνθήκες, το μεταβολισμό, την απέκκριση του φαρμάκου και την ταυτόχρονη ή προηγηθείσα ακτινοβολία.

    Από τις κυτταροπενίες προηγείται η λευκοπενία, η οποία είναι η καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος και είναι η συχνότερη. Εμφανίζεται, συνήθως, μία έως δύο εβδομάδες μετά τη χορήγηση φαρμάκων. Η πιο καθυστερημένη εκδήλωση καταστολής γίνεται με τις νιτροζουρίες και συμβαίνει, περίπου 6 εβδομάδες μετά τη χορήγηση των φαρμάκων. Το χρονικό διάστημα της χαμηλότερης τιμής των λευκών αιμοσφαιρίων ονομάζεται ναδίρ και διαρκεί το ναδίρ έως και τέσσερις εβδομάδες, ενώ με τις νιτροζουρίες μπορεί να κρατήσει και μέχρι δέκα εβδομάδες. Για την αντιμετώπιση της κυτταροπενίας χρησιμοποιούνται αυξητικοί παράγοντες λευκών-GCSF που μειώνουν τις εφεδρείες και ξεπλένουν τον μυελό.

    Η μείωση των αιμοπεταλίων απαιτεί τακτική χορήγηση αιμοπεταλίω να και παράγοντες που προάγουν την παραγωγή τους από το μυελό. Δυστυχώς, η δημιουργία αντισωμάτων κάνει δύσκολη την αποκατάστασή τους και πολλές φορές οι ασθενείς καταλήγουν από αιμορραγία.

    Η καταστολή της ερυθράς σειράς συνεπάγεται αναιμία, η οποία επιδρά δυσμενώς στην ποιότητα ζωής των ασθενών με καρκίνο. Για την αντιμετώπισή της γίνονται μεταγγίσεις συμπυκνωμένων ερυθρών. Επίσης, χορηγείται αυξητικός παράγοντας της ερυθράς σειράς, η ανασυνδυασμένη ανθρώπινη ερυθροποιητίνη, η οποία όμως έχει καρκινογόνο δράση.

    Η αιματολογική τοξικότητα από τα κυτταροστατικά:

    -Busulfan: Καταστέλλει πολύ τα αιμοπετάλια και λιγότερο τα λευκά

    -Carboplatin: Καταστέλλει πολύ τα αιμοπετάλια και λιγότερo τα λευκά και την αιμοσφαιρίνη

    -Carmustine ή BCNU: Καταστέλλει πολύ τα αιμοπετάλια και τα λευκά και λιγότερο την αιμοσφαιρίνη

    -Chlorambucil: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Cisplatin: Καταστέλλει πολύ την αιμοσφαιρίνη και λιγότερο τα λευκά και τα αιμοπετάλια

    -Cyclophosphamide: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Cytarabine: Καταστέλλει πολύ τα λευκά, τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Dacarbazine: Καταστέλλει πολύ τα αιμοπετάλια και τα λευκά και λιγότερο την αιμοσφαιρίνη

    -Dactinomycin: Καταστέλλει πολύ τα λευκά, τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Daunorubicin: Καταστέλλει πολύ τα αιμοπετάλια και τα λευκά και λιγότερο την αιμοσφαιρίνη

    -Docetaxel: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Doxorubicin: Καταστέλλει πολύ τα αιμοπετάλια και τα λευκά και λιγότερο την αιμοσφαιρίνη

    -Epirubicin: Καταστέλλει πολύ τα αιμοπετάλια και τα λευκά και λιγότερο την αιμοσφαιρίνη

    -Etoposide: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -5-Fluorouracil: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Hydroxyurea: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Irinotecan: Καταστέλλει την αιμοσφαιρίνη και τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια

    -Lomustine ή CCNU: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και τα αιμοπετάλια

    -Melphalan: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -6-Mercaptopurine: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Methotrexate: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Mitomycin-C: Καταστέλλει πολύ τα αιμοπετάλια και λιγότερo τα λευκά και την αιμοσφαιρίνη

    -Mitoxantrone: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Mustargen: Καταστέλλει πολύ τα λευκά, τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Oxaliplatin: Καταστέλλει πολύ τα λευκά, τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Paclitaxel: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Pemetrexated: Καταστέλλει πάρα πολύ τα αιμοπετάλιο και πολύ τα λευκά και την αιμοσφαιρίνη

    -Procarbazine: Καταστέλλει τα αιμοπετάλια και τα λευκά

    -Streptozotocin: Καταστέλλει πολύ τα αιμοπετάλια και τα λευκά και λιγότερο την αιμοσφαιρίνη

    -Teniposide: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια

    -6-Thioguanine: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια

    -Thiotepa: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Topotecan: Καταστέλλει πολύ τα λευκά, τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Vinblastine: Καταστέλλει πολύ τα λευκά και λιγότερο τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    -Vincristine: Καταστέλλει τα λευκά

    -Vindesine: Καταστέλλει πολύ τα λευκά

    -Vinorelbine: Καταστέλλει πολύ τα λευκά

    -Vortezomib: Καταστέλλει τα λευκά, τα αιμοπετάλια και την αιμοσφαιρίνη

    Επίσης, συχνά από τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα προκαλείται αιμολυτικό-ουραιμικό σύνδρομο, κυρίως, στα παιδιά , αλλά και στους ενηλίκους, κυρίως, από Mytomycin C, αλλά και διαταραχές πηκτικότητας.

    aimatologiki toxikotita 2

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι παρενέργειες της χημειοθεραπείας στο πεπτικό σύστημα

    Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

    Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

    Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

    Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου, πατώντας εδώ.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο  

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο

    karkinos stomatos 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Γιατί η συμβατική ιατρική δεν είναι αποδοτική

    Σταματήστε να φαρμακώνεστε

    Οι δερματικές βλάβες από τις χημειοθεραπείες και τις ακτινοθεραπείες

    Η νευροτοξικότητα από τις χημειοθεραπείες

    Η Υγεία εκσυγχρονίζεται

    Τα εξωσώματα στη θεραπεία ασθενειών

    Το νόμπελ ιατρικής 2018 και η EMEDI

    Οι χημειοθεραπείες προκαλούν μεταστάσεις

    Ο καρκίνος δεν θεραπεύεται με χημειοθεραπείες - Emedi

    Πειραματικές χημειοθεραπείες με χρήματα ανά κεφάλι

    Ο κόσμος θα φέρει την αλλαγή στην Ογκολογία

    Η πικρή αλήθεια για τις χημειοθεραπείες

    Γιατί οι χημειοθεραπείες δεν είναι αποτελεσματικές

    Οι χημειοθεραπείες και οι ακτινοθεραπείες δεν είναι αποτελεσματικές για την θεραπεία του καρκίνου

    Οι οφθαλμικές ανεπιθύμητες ενέργειες από την χημειοθεραπεία

    Αντικαρκινικό φυτό για χημειοθεραπεία

    Η χημειοθεραπεία έχει μεγάλη καρδιοτοξικότητα

    Αν οι καρκινοπαθείς δεν κάνουν χημειοθεραπεία αυξάνεται η επιβίωση

    Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

    Τι να κάνετε σε εξαγγείωση των χημειοθεραπευτικών φαρμάκων

    Μην κάνετε προεγχειρητική χημειοθεραπεία για τις ηπατικές μεταστάσεις

    Ανορεξία και καχεξία στον καρκίνο

    Η θεραπεία του καρκίνου στα παιδιά πρέπει να είναι εξατομικευμένη

    Αρχές χημειοθεραπείας του καρκίνου

    Δερματικές αντιδράσεις σε στοχευμένες θεραπείες

    Διαταραχές γεύσης στη θεραπεία του καρκίνου

    Διατροφή σε στοματίτιδα

    Επανένταξη ενός καρκινοπαθούς στην κοινωνία

    Εξατομικευμένες θεραπείες για τους καρκινοπαθείς

    Πνευμονική ίνωση από την μπλεομυκίνη

    Ανταπόκριση στη χημειοθεραπεία

    Το πέρασμα στην εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου

    Οι καρκινοπαθείς πρέπει να διεκδικούν τα δικαιώματά τους

    Παράγοντες που καθορίζουν τη θεραπευτική απόφαση στην ογκολογία

    Νεφροτοξικότητα από τη χημειοθεραπεία

    Πειράματα σε καρκινοπαθείς, σκοπιμότητες, οικονομικά κίνητρα και αποτελέσματα

    Η θεραπεία του καρκίνου στα παιδιά πρέπει να είναι εξατομικευμένη

    Είναι απαραίτητο το Oncotype DX στον καρκίνο μαστού;

    Ο καρκίνος δε θεραπεύεται με χημειοθεραπείες

    Μαζική επίθεση των Ιατρικών Συλλόγων Ελλάδας κατά των ιατρών που εφαρμόζουν φυσικές θεραπείες

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Η τσουκνίδα είναι φάρμακο για την αναιμία Η τσουκνίδα είναι φάρμακο για την αναιμία

    Αν έχετε σιδηροπενική αναιμία να καταναλώνετε τσουκνίδα

     

    Η κνίδη η δίοικος ή τσουκνίδα ή Urtica dioica φύεται στις εύκρατες περιοχές.

    Υπάρχουν πάνω από 500 είδη σε όλο τον κόσμο.

    Στην Ελλάδα η τσουκνίδα ευδοκιμεί ιδιαίτερα λόγω του κλίματος και της χλωρίδας της χώρας μας.

    Ολόκληρο το φυτό της τσουκνίδας καλύπτεται από αδενώδεις τρίχες, που κατά την επαφή τους με το δέρμα προκαλούν φαγούρα, τσούξιμο και κοκκινίλα, που οφείλεται σε ένα δηλητηριώδες υγρό, που περιέχουν οι λεπτές βελόνες του φυτού, το οποίο περιέχει μυρμηκικό οξύ, ακετυλοχολίνες και ισταμίνες.

    Η τσουκνίδα είναι αυτοφυής, μονοετής ή πολυετής πόα, που απλώνεται απεριόριστα. Φύεται σε θαμνώδεις και άγονες περιοχές. Φτάνει το 1,5 μέτρο ύψος.

    Συλλέξτε τα υπέργεια μέρη κατά την ανθοφορία.

    Ξεθάψτε τις ρίζες το φθινόπωρο και μαζέψτε τα νεαρά φύλλα την άνοιξη.

    Να φοράτε γάντια όταν έρχεστε σε επαφή με το φυτό.

    Μέρη της τσουκνίδας που χρησιμοποιούνται

    Τα υπέργεια μέρη και η ρίζα

    Δραστικές ουσίες τσουκνίδας

    Αμίνες (ισταμίνη, ακετυλοχολίνη, χολίνη, σεροτονίνη), φλαβονοειδή, φορμικό οξύ, γλυκοκινόνες, ιχνοστοιχεία (πυρίτιο και σίδηρος), βιταμίνες Α, Β και C, τανίνες.

    Ιδιότητες και ενδείξεις τσουκνίδας

    Η τσουκνίδα είναι στυπτικό, διουρητικό, τονωτικό, θρεπτικό, αιμοστατικό, διεγείρει την κυκλοφορία, γαλακταγωγό, υποτασικό, αντισκορβουτικό και αντιισταμινικό.

    Τα λογχοειδή φύλλα του είναι πλούσια σε ιχνοστοιχεία και καθιστούν την τσουκνίδα ιδανικό τονωτικό για περιπτώσεις αναιμίας από ανεπάρκεια σιδήρου.

    Τα νεαρά φύλλα την άνοιξη είναι απίθανα σε σούπες και σαλάτες. Μαγειρεύονται, ακόμη, όπως το σπανάκι.

    tsoyknida 1

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με τσουκνίδα

    Χυμός: Πολτοποιήστε ολόκληρο το φυτό για να πάρετε το χυμό του. Πιείτε δόσεις των 10 ml 3 φορές ημερησίως. ως τονωτικό, σε περιπτώσεις αδυναμίας και αναιμίας.

    Έγχυμα: Πιείτε 1 φλιτζάνι έγχυμα φύλλων 3 φορές ημερησίως στα πλαίσια ενός αποτοξινωτικού προγράμματος για αρθρίτιδα, ρευματισμούς, ποδάγρα και έκζεμα ή χρησιμοποιήστε το έγχυμα στο τελευταίο ξέβγαλμα των μαλλιών για πιτυρίδα.

    Κρέμα ή αλοιφή: Εφαρμόστε σε μικρά κοψίματα και εκδορές, δερματικά εξανθήματα, έκζεμα και αιμορραϊδες.

    Φρέσκα φύλλα και μίσχοι: Όταν τοποθετούνται στο δέρμα και ιδιαίτερα στην περιοχή των νεφρών, προκαλούν τσούξιμο και κάψιμο, αλλά επιδρούν στη βαθιά χαλάρωση από ρευματικούς πόνους.

    Κομπρέσες: Κάντε κομπρέσες με δυνατό έγχυμα για να ανακουφιστείτε από τον πόνο της αρθρίτιδας, της ποδάγρας, της νευραλγίας, του διαστρέμματος, της τενοντίτιδας και της ισχιαλγίας.

    Βάμμα: Πιείτε 4 ml (80 σταγόνες) βάμμα ρίζας 3 φορές ημερησίως για καλοήθη υπερπλασία του προστάτη

    Τα καλύτερα βότανα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    tsoyknida 2

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αλλεργίες

    Να πίνετε τσάι

    Διατροφή για την καλοήθη υπερπλασία του προστάτη

    Τα κρητικά βότανα είναι αναγνωρισμένα παγκοσμίως

    Οι καλύτερες βιταμίνες για το έκζεμα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με τσουκνίδα

    Τσάι για φυσική αποτοξίνωση

    Τι να κάνετε αν έχετε αλλεργίες

    Τσουκνίδα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κολλιτσίδα

    Αφέψημα για αδυνάτισμα

    Τα πικρά θεραπεύουν τον καρκίνο

    Σούπα για να πάρετε σίδηρο

    Τα βότανα για το έκζεμα

    Ποιοι πρέπει να καταναλώνουν τσουκνίδα

    www.emedi.gr

  • Τι είναι το μυξοίδημα Τι είναι το μυξοίδημα

    Το μυξοίδημα είναι γνωστό και σαν υποθυρεοειδισμός

    Το μυξοίδημα, ICD-10 E03.9, είναι συνώνυμο με τον σοβαρό υποθυρεοειδισμό και χρησιμοποιείται για τις δερματολογικές αλλαγές που μπορεί να συμβούν σε υποθυρεοειδισμό και ορισμένες μορφές υπερθυρεοειδισμού.

    Το μυξοίδημα αναφέρεται στην εναπόθεση βλεννοπολυσακχαριτών στο δέρμα, η οποία οδηγεί σε διόγκωση της πληγείσας περιοχή.

    Το pretibial ή προκνημιαίο μυξοίδημα, είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα της νόσου του Graves που είναι αυτοάνοση μορφή υπερθυρεοειδισμού. Το pretibial myxedema, ή δερματοπάθεια του θυρεοειδή, σε αντίθεση με το κλασικό μυξοίδημα, δεν συμβαίνει στην μειωμένη, αλλά στην υπερβολικά αυξημένη λειτουργία του θυρεοειδούς,, που ονομάζεται θυρεοτοξίκωση. Η αιτία του υπερθυρεοειδισμού είναι πιο συχνά η διάχυτη τοξική βρογχοκήλη, γνωστή ως νόσος του Graves. Το pretibial μυξοίδημα έχει τοπικές εκδηλώσεις, σε αντίθεση με το κλασσικό μυξοίδημα που εκδηλώνεται διάχυτα. Στην κάτω πλευρά στο μπροστινό μέρος του κάτου άκρου, στην κνήμη, το δέρμα γίνεται τραχύ, πεπαχυσμένο, κόκκινο ή μοβ και χωρίς τρίχες και συνοδεύεται από έντονο κνησμό. Το «προκνημιαίο μυξοίδημα», δηλαδή, είναι μια κατάσταση εντοπισμένου, αμφοτερόπλευρου, σκληρού και συμμετρικού οιδήματος στην κνήμη και στην ραχιαία επιφάνεια του άκρου ποδός, η οποία συνήθως συνδυάζεται με κακοήθη εξόφθαλμο. Η θεραπεία του προκνημιαίου μυξοιδήματος, γίνεται με διόρθωση των διαταραχών του θυρεοειδούς αδένα. Τοπική θεραπεία γίνεται όταν η νόσος συνοδεύεται από φαγούρα, και εφαρμόζονται αλοιφές που περιέχουν στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα.

    Το μυξοίδημα μπορεί, επίσης, να εμφανιστεί σε θυρεοειδίτιδα του Hashimoto και άλλες μορφές του υποθυρεοειδισμού.

    Όποιος έχει μυξοίδημα ή σοβαρό υποθυρεοειδισμό έχει ένα ανέκφραστο πρόσωπο, πρήξιμο γύρω από τα μάτια και ωχρότητα. Επιπλέον, υπάρχει πρήξιμο των χεριών και των ποδιών και ασκίτης.

    Όταν υπάρχει προκνημιαίο μυξοίδημα συνυπάρχει και εξόφθαλμος, συνήθως.

    Στο μυξοίδημα, χαρακτηριστικά, η έκφραση του προσώπου είναι βλακώδης, υπάρχουν φουσκώματα και οίδημα γύρω από τα μάτια, τα βλέφαρα είναι πεσμένα, τα μαλλιά αραιώνουν, αγριεύουν και ξηραίνονται και η επιδερμίδα παχύνεται, αγριεύει, ξηραίνεται και εμφανίζει φολιδωτή μορφή.

    Η μνήμη εξασθενεί και παρατηρείται διανοητική ανεπάρκεια, με αλλαγή στην προσωπικότητα και εμφάνιση καθαρής ψύχωσης (τρέλα μυξοιδήματος). 

    Συχνά, η καροτίνη εναποτίθεται στις παλάμες και τις πατούσες των ποδιώνμ προκαλώντας κιτρινωπό χρωματισμό.

    Η γλώσσα διογκώνεται.

    Ο ρυθμός των χτύπων της καρδιάς είναι αργός και η καρδιά διευρύνεται. και παρουσιάζεται τσουχτερή φαγούρα στα χέρια και στα πόδια..

    Τα αντανακλαστικά είναι γρήγορα στη σύσπαση, αλλά αργούν να χαλαρώσουν.

    Στις γυναίκες υπάρχει υπερβολική αιμορραγία στην έμμηνο ρύση.

    Συνυπάρχει και αναιμία, γιατί η απορρόφηση της βιταμίνης Β12 επηρεάζεται δυσμενών, λόγω της μειωμένης σύνθεσης του ενδογενούς παράγοντα.


    Αίτια του μυξοιδήματος

    Το μυξοίδημα είναι γνωστό ότι υπάρχει σε διάφορες μορφές υποθυρεοειδισμού, και επίσης στη νόσο του Graves, ως προκνημιαίο μυξοίδημα.

    Το μυξοίδημα είναι πιο συχνό στις γυναίκες παρά στους άνδρες. 

    Το μυξοίδημα μπορεί να εμφανιστεί σε:

    -Υπερθυρεοειδισμό με προκνημιαίο μυξοίδημα και εξόφθαλμο σε 1-4% των ασθενών με νόσο του Graves

    -Υποθυρεοειδισμό

    -Θυρεοειδίτιδα Hashimoto


    Παθοφυσιολογία μυξοιδήματος

    Το μυξοίδημα είναι μια συγκεκριμένη μορφή δερματικού δευτεροπαθούς οιδήματος, με αυξημένη απόθεση των συστατικών του συνδετικού ιστού. Οι συνδετικός ίνες διαχωρίζονται από μία αυξημένη ποσότητα πρωτεΐνης και βλεννοπολυσακχαριτών (γλυκοζαμινογλυκάνες, υαλουρονικό οξύ, θειική χονδροϊτίνη και άλλοι βλεννοπολυσακχαρίτες). Αυτό το σύμπλοκο πρωτεΐνης-βλεννοπολυσακχαριτών δεσμεύει το νερό, παράγοντας  οίδημα, ιδίως, γύρω από τα μάτια, τα χέρια, τα πόδια και στις υπερκλείδιες κοιλότητες. Το μυξοίδημα είναι υπεύθυνο για την πύκνωση της γλώσσας και του λάρυγγα και του φαρυγγικού βλεννογόνου, η οποία καταλήγει σε παχιά ομιλία και βραχνάδα.

    Η αυξημένη εναπόθεση γλυκοζαμινογλυκάνης οφείλεται σε:

    -Διέγερση των ινοβλαστών.

    Γίνεται διέγερση των ινοβλαστών από τον υποδοχέα της ορμόνης διέγερσης του θυρεοειδούς (TSH) και αυτό αυξάνει την απόθεση του γλυκοζαμινογλυκάνης, η οποία οδηγεί σε ένα οσμωτικό οίδημα και κατακράτηση υγρών. Πιστεύεται ότι πολλά κύτταρα υπεύθυνα για το σχηματισμό του συνδετικού ιστού αντιδρούν στις αυξήσεις στα επίπεδα της TSH. 

    -Διέγερση των λεμφοκυττάρων.

    Στη νόσο του θυρεοειδούς Graves, τα λεμφοκύτταρα αντιδρούν έναντι του υποδοχέα της TSH. Τα λεμφοκύτταρα αντιδρούν όχι μόνον έναντι των υποδοχέων θυρεοειδούς, αλλά και οποιοσδήποτε ιστός που έχει κύτταρα που εκφράζουν τον υποδοχέα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε βλάβη των ιστών και  σχηματισμό ουλώδους ιστού, εξηγώντας, έτσι την εναπόθεση γλυκοζαμινογλυκανών. 


    Θεραπεία μυξοιδήματος

    Γίνεται θεραπεία αντικατάστασης με θυρεοειδική ορμόνη. Τα παρασκευάσματα θυρεοειδικής ορμόνης περιέχουν συνθετική πυριδοξίνη, συνθετική τριϊωδοθυρονίνη, συνδυασμού και των δύο και αποξηραμένο θυρεοειδή ζώων. Η μέση δόση συντήρησης είναι 150-200 μγρ L-θυροξίνης την ημέρα. Το 60% από αυτή την θυροξίνη απορροφάται.

    Στα βρέφη και τα μικρά παιδιά η δόση συντήρησης είναι 2,5 μγρ ανά κιλό βάρους σώματος, κάθε ημέρα.

    Η τριϊωδοθυρονίνη χρησιμοποιείται, οπωσδήποτε στην έναρξη της θεραπείας, επειδή έχει γρήγορη δράση και μετατροπή, αλλά για την μακροπρόθεσμη θεραπεία προτιμάται η θυροξίνη.

    Τα ιωδίδια δεν χρησιμοποιούνται γιατί ο θυρεοειδής δεν έχει την ικανότητα να τα μετατρέπει σε θυρεοειδικές ορμόνες.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

    Διαβάστε, επίσης,

    Κρανιοφαρυγγίωμα

    Ιώδιο

    Φλεβοκομβική βραδυκαρδία

    Ουρικό οξύ αίματος

    Αλκαλική φωσφατάση

    Τι είναι τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

    Διάγνωση μιας νόσου από το τριχωτό της κεφαλής

    Κρετινισμός

    Υποφυσιακός υποθυρεοειδισμός

    Πώς η κακή υγεία του εντέρου προκαλεί υποθυρεοειδισμό

    Γιατί όσοι έχουν υποθυρεοειδισμό δεν μπορούν να χάσουν βάρος

    Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και θυρεοειδίτιδα Hashimoto

    Χυμός για να ενισχύσετε τον θυρεοειδή σας

    Αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα

    Λεβοθυροξίνη σε ηλικιωμένους

    Θυρεοειδίτιδες

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Οδηγίες για τη λήψη θυροξίνης

    Τι είναι τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

    Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

    Ιωδιούχο αλάτι

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σελήνιο

    Τεστ για να ελέγξετε το θυρεοειδή σας στο σπίτι

    Το ιώδιο στην εγκυμοσύνη είναι απαραίτητο

    Η βρογχοκήλη μπορεί να οφείλεται στη διατροφή

    Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

    Το αλάτι είναι αντιμικροβιακό

    Υποκατάστατα αλατιού

    Αλάτι Ιμαλαΐων

    Οι καλύτερες συμβουλές διατροφής από την EMEDI

    Αλάτι αρωματισμένο με λεμόνι και δεντρολίβανο

    Ποιο είναι το καλύτερο αλάτι

    Θαλασσινό αλάτι

    Το θαλασσινό αλάτι στην ομοιοπαθητική

    Υποκατάστατα αλατιού

    Αλάτι Ιμαλαΐων

    Τι είναι τα ιχνοστοιχεία

    Κόλπα για την υπόταση

    Δυσανεξία στο αλάτι

    Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σελήνιο

    Οι βιταμίνες για την εγκυμοσύνη

    Σημεία έλλειψης βιταμινών και μετάλλων

    Τα οφέλη από τα φύκια στην υγεία

    Ιώδιο

    Τι είναι τα ιχνοστοιχεία

    www.emedi.gr