Τρίτη, 10 Δεκεμβρίου 2013 09:10

Διάγνωση της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(10 ψήφοι)
Ποια είναι η καλύτερη μέθοδος για την διάγνωση της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12;
Ανεπάρκεια βιταμίνης Β12
Αιτιολογική διερεύνηση της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12.
Το Schilling test, αν και έπαψε να χρησιμοποιείται από το 2003, θεωρείται η «χρυσή σταθερά» (gold standard) ως λειτουργική δοκιμασία απορρόφησης της Β12,  καθώς έχει πολύ υψηλή ειδικότητα στη διάγνωση της κακοήθους αναιμίας αφενός και αφετέρου εξετάζει και το εντερικό σκέλος της απορρόφησης της βιταμίνης Β12.

Η βιταμίνη Β12 (κυανοκοβαλαμίνη) δεν παράγεται στον ανθρώπινο οργανισμό και μοναδική πηγή της είναι η διατροφή (κρέας, ψάρι, αυγό γαλακτοκομικά).
Αποθηκεύεται στο ήπαρ όπου τα αποθέματα της στους ενήλικες φτάνουν τα 3-5mg, ενώ οι ημερήσιες ανάγκες είναι μόλις 1μg.
Η βιταμίνη Β12 είναι αναγκαίο συνένζυμο σε σημαντικές μεταβολικές αντιδράσεις και πιο συγκεκριμένα στη μετατροπή της ομοκυστεΐνης σε μεθειονίνη, του μεθυλτετραϋδροφυλλικού οξέος σε τετραϋδροφυλλικό οξύ και του μεθυλμαλονυλ-CoA σε σουκινυλ-CoA.
Η ανεπάρκεια της βιταμίνης Β12 έχει ως αποτέλεσμα να αναστέλλονται οι ανωτέρω αντιδράσεις και να αθροίζονται οι πρόδρομες ουσίες με συνέπεια την εμφάνιση κλινικής συμπτωματολογίας από το αιμοποιητικό σύστημα (αναιμία, μακροκυττάρωση, υπερκατάτμηση του πυρήνα των ουδετερόφιλων), το νευρικό (παραισθησίες, αταξία) και τη ψυχική σφαίρα (αλλαγή της προσωπικότητας, κατάθλιψη, ψύχωση).

Η απορρόφηση της βιταμίνης Β12
Η απορρόφηση της βιταμίνης Β12 γίνεται ως εξής: αρχικά η βιταμίνη Β12  που βρίσκεται στην τροφή ενωμένη με πρωτεΐνες μεταφοράς εισέρχεται στο στόμαχο όπου υπό την επίδραση του όξινου γαστρικού pH αποδεσμεύεται από αυτές και ενώνεται με τις λεγόμενες R-δεσμεύουσες πρωτεΐνες. Στο δωδεκαδάκτυλο πρωτεολυτικά ένζυμα που εκκρίνονται από το πάγκρεας αποδομούν τις R-δεσμεύουσες πρωτεΐνες και η βιταμίνη Β12 συνδέεται κατόπιν με τον ενδογενή παράγοντα ο οποίος παράγεται από τα τοιχωματικά κύτταρα του στομάχου.
Το σύμπλεγμα ενδογενής παράγοντας-βιταμίνη Β12 φτάνει μέχρι τον τελικό ειλεό, όπου δεσμεύεται από ειδικούς υποδοχείς των κυττάρων του εντερικού επιθηλίου. Ακολούθως, εντός των εντερικών κυττάρων η Β12 συνδέεται με την τρανσκοβαλαμίνη ΙΙ και εξέρχεται με αυτήν τη μορφή στην αιματική κυκλοφορία. Ένα μικρό ποσοστό, περίπου 1% από μεγάλες δόσεις βιταμίνης Β12, πού παίρνουμε από το στόμα, απορροφάται με ένα μηχανισμό ανεξάρτητο από τον ενδογενή παράγοντα και από την ακεραιότητα του τελικού ειλεού.
Ανεπάρκεια της βιταμίνης Β12 στον οργανισμό μπορεί να συμβεί επομένως είτε λόγω μειωμένης πρόσληψης είτε λόγω διαταραχής σε κάποιο από τα προαναφερθέντα στάδια που οδηγούν στην απορρόφησή της.

Η αιτιολογική διερεύνηση της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12
Η γνώση των αιτίων της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12 είναι πολύ σημαντική στην κλινική πράξη για τον καθορισμό της αναγκαιότητας χορήγησης θεραπείας υποκατάστασης σε περίπτωση υποκλινικής ανεπάρκειας, καθώς και για τη χρονική διάρκεια της θεραπείας αυτής.

Αίτια ανεπάρκειας βιταμίνης Β12
1. Μειωμένη πρόσληψη: υποσιτισμός, χορτοφαγική δίαιτα
2. Διαταραχές της απορρόφησης:
α) Στόμαχος: ανεπαρκής αποδέσμευση της βιταμίνης Β12  της διατροφής από τις πρωτεΐνες μεταφοράς λόγω μειωμένης γαστρικής οξύτητας, ανεπαρκής έκκριση του ενδογενούς παράγοντα (κακοήθης αναιμία, γαστρίτιδα, λοίμωξη από H. pylori, γαστρεκτομή, συγγενής έλλειψη ενδογενούς παράγοντα)
β) Παγκρεατική ανεπάρκεια
γ) Λεπτό έντερο: φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου (ν. Crohn), σύνδρομο δυσαπορρόφησης (κοιλιοκάκη), λέμφωμα, αμυλοείδωση, βακτηριακή υπερανάπτυξη, σύνδρομο τυφλής έλικας, εκτομή ειλεού, παρασιτικές λοιμώξεις (λάμβλιες, βοθριοκέφαλος ο πλατύς)
3. Ενδογενείς διαταραχές μεταφοράς και μεταβολισμού της Β12: έλλειψη ή ανωμαλία της τρανσκοβαλαμίνης ΙΙ, σύνδρομο Imerslund-Grasbeck, διαταραχή σύνθεσης μεθυλκοβαλαμίνης
4. Φάρμακα: αναστολείς αντλίας πρωτονίων και ανταγωνιστές των Η2 υποδοχέων ισταμίνης, μετφορμίνη, Ν2Ο, ασπιρίνη, χολεστυραμίνη, νεομυκίνη, ζιδοβουδίνη.

Δοκιμασίες αιτιολογικής διερεύνησης της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12
-Δοκιμασία Schilling test
α) Υψηλή ειδικότητα σε περίπτωση που η ανεπάρκεια της βιταμίνης Β12 οφείλεται σε έλλειψη του ενδογενούς παράγοντα
β) Είναι λειτουργική δοκιμασία και εξετάζει τόσο το γαστρικό όσο και το εντερικό σκέλος της απορρόφησης της Β12
α) Απαιτεί συλλογή ούρων 24ώρου
β) Απαιτεί τη χρησιμοποίηση ενδογενούς παράγοντα
γ) Ψευδώς θετικά αποτελέσματα σε νεφρική ανεπάρκεια, σε ατελή συλλογή ούρων 24 ώρου, ή σε πρόσφατη λήψη βιταμίνης Β12 από το στόμα
δ) Χορήγηση έστω και μικρής δόσης ραδιενεργού βιταμίνης Β12
-Αντισώματα έναντι ενδογενούς παράγοντα (μέθοδος ELISA)
Φυσιολογικά αρνητικά
α) Παθογνωμονικά για κακοήθη αναιμία.
β) Υψηλή ειδικότητα που πλησιάζει το 100%
Σχετικά χαμηλή ευαισθησία (~70%)
-Πεψινογόνο Ι και λόγος Πεψινογόνο Ι προς Πεψινογόνο ΙΙ (μέθοδος RIA)
φ.τ: Πεψινογόνο Ι: 110-150 ng/ml, Πεψινογόνο ΙΙ: 2-20 ng/ml
α)  Απεικονίζει τη γαστρική λειτουργία και αυξάνεται σε γαστρική ατροφία
β) Υψηλή ευαισθησία, Χαμηλή ειδικότητα
Μπορεί να βρεθεί αυξημένο και σε:
  • δωδεκαδακτυλικό έλκος,
  • σύνδρομο
  • Zöllinger-Ellison,
  • οξεία γαστρίτιδα,
  • νεφρική ανεπάρκεια
-Γαστρίνη (μέθοδος RIA)
φ.τ (ενήλικες): <100pg/ml
α)  Αυξάνεται σε περίπτωση υποχλωρυδρίας και γαστρικής ατροφίας
β) Σχετικά υψηλή ευαισθησία, Χαμηλή ειδικότητα
Μπορεί να βρεθούν υψηλές τιμές και σε:
  • γαστρίνωμα,
  • σύνδρομο Zöllinger-Ellison,
  • υπερπλασία C-κυττάρων του άντρου,
  • πεπτικό έλκος,
  • καρκίνο μαστού
-Αντισώματα έναντι των γαστρικών  τοιχωματικών κυττάρων (μέθοδος εμμέσου ανοσοφθορισμού)
Φυσιολογικά αρνητικά
Είναι δυνατόν να ανευρεθούν σε κακοήθη αναιμία
Πολύ χαμηλή ειδικότητα
Ανιχνεύονται και σε: 
  • γαστρικό έλκος,
  • καρκίνο στομάχου, 
  • αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα,
  • σακχαρώδη διαβήτη, 
  • σιδηροπενική αναιμία,
  • σύνδρομο Sjögren, 
  • υπερήλικες
-Holo-τρανσκοβαλαμίνη (CobaSorb)
Μέτρηση των επιπέδων της βιταμίνης Β12 που είναι ενωμένη με την τρανσκοβαλαμίνη ΙΙ πριν και μετά τη χορήγηση ενδογενούς παράγοντα
α) Αναμένεται να έχει πολύ υψηλή ειδικότητα σε περίπτωση κακοήθους αναιμίας
β) Όπως και το Schilling test είναι λειτουργική δοκιμασία της απορρόφησης της βιταμίνης Β12
γ) Χρειάζεται κατάλληλη υποδομή για τη μέτρηση της
δ) Είναι απαραίτητη η χορήγηση ενδογενούς παράγοντα
ε) Βρίσκεται ακόμα σε ερευνητικό στάδιο
-Γαστροσκόπηση
α) Υψηλή ειδικότητα για ατροφική γαστρίτιδα
β) Λήψη βιοψιών
α) Επεμβατική μέθοδος
β) Απαιτείται η συνεργασία του ασθενούς
-RIA: radioimmunoassay – ραδιοανοσολογική εξέταση
Τα άτομα με υποκλινική ανεπάρκεια βιταμίνης Β12  σε έδαφος δυσαπορρόφησης είναι ίσως τα μόνα που χρειάζονται αναμφισβήτητα θεραπεία. Η θεραπευτική αγωγή μπορεί να απαιτείται δια βίου ή για σύντομο χρονικό διάστημα. Στα πλαίσια αιτιολογικής διερεύνησης της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12 χρησιμοποιούνται διάφορες δοκιμασίες, όπως διαβάσατε παραπάνω.
Η μελέτη της απορρόφησης της ραδιενεργού βιταμίνης Β12 σχεδιάστηκε το 1953 από τον ερευνητή Robert F. Schilling, προς τιμήν του οποίου έλαβε και την διεθνή ονομασία Schilling test. Διενεργείται προκειμένου να διαφοροδιαγνωσθεί αν η ανεπάρκεια της βιταμίνης Β12 οφείλεται σε έλλειψη του ενδογενούς παράγοντα ή σε βλάβες του εντερικού επιθηλίου και ιδιαίτερα του ειλεού. 

Το Schilling test πραγματοποιείται σε δύο στάδια. 
Στο πρώτο στάδιο της δοκιμασίας χορηγείται αρχικά από του στόματος βιταμίνη Β12 σημασμένη με Co και μέσα σε μία ώρα δίνεται παρεντερικά και μία δόση σταθερής βιταμίνης Β12 (συνήθως 1mg) έτσι ώστε, λόγω περίσσειας μη ραδιενεργού βιταμίνης Β12, η ραδιενεργός βιταμίνη που θα απορροφηθεί, να μην αποθηκευτεί στο ήπαρ, αλλά να αποβληθεί στα ούρα του 24ώρου και εκεί να μετρηθεί. Φυσιολογικά το ποσοστό που απορροφάται από το έντερο και αποβάλλεται στα ούρα 24ώρου είναι μεγαλύτερο του 7% της χορηγηθείσας δόσης.
Τιμές κάτω από 5% είναι ενδεικτικές δυσαπορρόφησης της Β12, ενώ οι μεγαλύτερες από 10% είναι σαφώς φυσιολογικές.
Στο δεύτερο στάδιο της δοκιμασίας, στο οποίο προχωράμε εφόσον το αποτέλεσμα του πρώτου σταδίου είναι παθολογικό, μαζί με τη ραδιενεργό βιταμίνη Β12 χορηγούμε και ενδογενή παράγοντα. Εάν η αιτία των χαμηλών τιμών της βιταμίνης Β12 είναι η κακοήθης αναιμία, η σύγχρονη χορήγηση και των δύο θα πρέπει να δώσει φυσιολογικές τιμές. Αν η αιτία της διαταραχής είναι βλάβη του εντερικού επιθηλίου η δοκιμασία αποβαίνει και στο στάδιο αυτό παθολογική. Το Schilling test σταμάτησε να χρησιμοποιείται το 2003 κυρίως λόγω της απόσυρσης του ενδογενούς παράγοντα από την παρασκευάστρια εταιρία.
Οι δοκιμασίες που χρησιμοποιούνται μετά την κατάργηση του Schilling test χαρακτηρίζονται άλλες από χαμηλή ευαισθησία και άλλες από χαμηλή ειδικότητα. Υψηλές τιμές πεψινογόνου, γαστρίνης και αντισωμάτων έναντι των γαστρικών τοιχωματικών κυττάρων ανευρίσκονται και σε άλλες παθήσεις του πεπτικού όπως δωδεκαδακτυλικό έλκος, σύνδρομο Zöllinger-Ellison, οξεία γαστρίτιδα ή και σε νεφρική ανεπάρκεια, αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα, κ.α., γεγονός που περιορίζει την ειδικότητα των προσδιορισμών αυτών για την ακριβή αιτιολογική ανίχνευση ανεπάρκειας της Β12. Γι’ αυτό το λόγο εξάλλου δεν υφίσταται ομοφωνία στη διεθνή επιστημονική κοινότητα ως προς την υιοθέτηση κάποιας εξ’ αυτών. Ένα επιπλέον ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι οι παραπάνω δοκιμασίες με εξαίρεση το Schilling test και τη μέτρηση της όλο–τρανσκοβαλαμίνης, η οποία όμως ακόμα δεν έχει καθιερωθεί μέσα από κλινικές μελέτες, εστιάζουν μόνο στο σκέλος της απορρόφησης που αφορά το στόμαχο και δε λαμβάνουν υπ’όψιν τους τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα πέραν αυτού.

Από τα παραπάνω μπορούμε να συμπεράνουμε ότι τουλάχιστον μέχρι την καθιέρωση κάποιας νέας, εξίσου αξιόπιστης μεθόδου, η επαναφορά του Schilling test στην κλινική πράξη είναι επιβεβλημένη.
Διαβάστε, επίσης,
www.emedi.gr
Βιβλιογραφία
1. Carmel R, Melnyk S, James I. Cobalamin deficiency with and without neurologic abnormalities; difference in homocysteine and methionine metabolism. Blood 2003; 101: 3302-3308.
2. Antony AC. Megaloblastic anaemias. In: Hoffman R, Benz EJ Jr, Shattil SJ et al, eds. Hematology. Basic principles and practice. 3rd ed New York Churchill-Livingstone, 2000:446–485.
3. Hvas AM, Nexo E. Diagnosis and treatment of vitamin B12 deficiency. An update. Haematologica 2006; 91: 1506-1512.
4. Oh R, Brown DL. Vitamin B12 deficiency. Am Fam Physician 2003; 67: 979-986.
5. Elia M. Oral or parenteral therapy for B12 deficiency. Lancet 1998; 352: 1721-1722.
6. Carmel R. The disappearence of cobalamin absorption testing: a critical diagnostic loss. J Nutr 2007; 137: 2481-2484.
7. Carmel R, Sarrai M. Diagnosis and management of clinical and subclinical cobalamin deficiency: Advances and controversies. Curr Hematol Rep. 2006; 5: 23-33.
8. Schilling RF. Intrinsic factor studies II. The effects of gastric juice on the urinary excretion of radioactivity after the oral administration of radioactive vitamin B12. J Lab Clin Med 1953; 42: 860-866.
9. Snow CF. Laboratory diagnosis of vitamin B12 deficiency. A guide for the primary care physician. Arch Intern Med 1999; 159: 1289-1298.
10. Hvas AM, Morkbak AL, Nexo E. Plasma holotranscobalamin compared with plasma cobalamins for assessment of vitamin B12 absorption; optimization of an non-radioactive vitamin B12 absorption test (CobaSorb). Clin Chim Acta 2007; 376: 150-154.
Διαβάστηκε 17771 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2018 10:49
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Τροπικό sprue Τροπικό sprue

    Xρήσιμες πληροφορίες για το τροπικό sprue

    Το τροπικό sprue είναι μια ασθένεια δυσαπορρόφησης που, συνήθως, συναντάται σε τροπικές περιοχές, χαρακτηριζόμενη από ανώμαλη ισοπέδωση των νυχιών και φλεγμονή της επένδυσης του λεπτού εντέρου.

    Διαφέρει σημαντικά από την κοιλιοκάκη. Φαίνεται να είναι μια πιο σοβαρή μορφή περιβαλλοντικής εντεροπάθειας. 

    Το τροπικό sprue είναι σύνδρομο δυσαπορρόφησης άγνωστης αιτιολογίας που εμφανίζεται, κυρίως, σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές.

    Χαρακτηρίζεται από μειωμένη πρόσληψη πρωτεϊνών και αναιμία από έλλειψη φυλλικού οξέος.

    Η ασθένεια, συνήθως, ξεκινά με μια επίθεση οξείας διάρροιας, πυρετού και κακουχίας, μετά από την οποία, μετά από μια μεταβλητή περίοδο, ο ασθενής καταλήγει σε χρόνια φάση διάρροιας, σε στεατόρροια, σε απώλεια βάρους, σε ανορεξία, σε κακουχία και σε έλλειψη των θρεπτικών ανεπαρκειών.

    Η πορεία, συνήθως, είναι υποτροπιάζουσα, χωρίς θεραπεία.

    Τα συμπτώματα μπορούν να εμφανισθούν χρόνια μετά την αναχώρηση από την ενδημική περιοχή. Οι ενδημικές περιοχές είναι ή Άπω Ανατολή, η Ινδία και η Καραϊβική.

    Η φυσιολογική βιοψία της νήστιδας αποκλείει τη διάγνωση.

    Προσβάλλει το γαστρεντερικό, το αιμοποιητικό, το λεμφικό και το ανοσολογικό σύστημα.

    Προσβάλλει εξίσου άντρες και γυναίκες.

    tropical sprue 2

    Τα συμπτώματα και σημεία του τροπικού sprue είναι:

    Διάρροια

    Στεατόρροια ή λιπαρά κόπρανα (συχνά μυρίζουν κι έχουν λευκό χρώμα)

    Δυσπεψία

    Κράμπες

    Απώλεια βάρους και υποσιτισμός

    Κούραση

    Αδυναμία

    Καταβολή δυνάμεων

    Κοιλιακά άλγη

    Βορβορυγμοί

    Νυχτερινή τύφλωση

    Στοματίτιδα

    Γλωσσίτιδα

    Γωνιακή χειλίτιδα

    Ανορεξία

    Οίδημα

    Μετεωρισμός

    Κοιλονυχία

    Μελάγχρωση

    Οι ανεπιθύμητες θρεπτικές και βιταμινούχες ανεπάρκειες:

    Ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 και ανεπάρκεια φυλλικού οξέος: αναιμία

    Ανεπάρκεια βιταμίνης D και έλλειψη ασβεστίου: σπασμός, πόνος στα οστά, μούδιασμα και τσούξιμο

    Ανεπάρκεια βιταμίνης Κ: μώλωπες

    tropical sprue 5

    Αίτια τροπικού sprue

    Πιθανή διαιτητική ανεπάρκεια

    Πιθανοί λοιμώδεις παράγοντες

    Ανεπάρκεια φυλλικού οξέος

    Τοξίνες τροφών

    Μπορεί να προκληθεί από επίμονες βακτηριακές, ιογενείς, αμοιβαδικές ή παρασιτικές μολύνσεις. 

    Παράγοντες κινδύνου τροπικού sprue

    Μόλυνση από παράσιτα

    Διαφορική διάγνωση τροπικού sprue

    Άλλα αίτια μεγαλοβλαστικής αναιμίας

    Άλλα σύνδρομα δυσαπορρόφησης

    Κοιλιοκάκη

    Φλεγμονώδεις παθήσεις εντέρου

    Λαμβλίαση

    Στρογγυλίαση

    Διάγνωση τροπικού sprue

    Μεγαλοβλαστική αναιμία στο 60% των περιπτώσεων

    Στεατόρροια

    Μειωμένη D ξυλόζη

    Μειωμένος σίδηρος ορού

    Μειωμένο ασβέστιο

    Μειωμένο φυλλικό οξύ

    Μειωμένη βιταμίνη Β12 ορού

    Μη φυσιολογική ευθυγράμμιση των κυττάρων και φλεγμονή της επένδυσης του λεπτού εντέρου, κατά την ενδοσκόπηση

    Παρουσία φλεγμονωδών κυττάρων (συνηθέστερα λεμφοκυττάρων) στη βιοψία ιστού λεπτού εντέρου. Η βιοψία νήστιδας δείχνει ήπια ατροφία των λαχνών, αύξηση των κρυπτών των λαχνών και διήθηση από μονοπύρηνα

    Χαμηλά επίπεδα βιταμινών Α, Β12, Ε, D και Κ, καθώς και αλβουμίνης ορού, ασβεστίου και φυλλικού οξέος, που αποκαλύφθηκαν με εξέταση αίματος

    Υπερβολικό λίπος στα κόπρανα 

    Πάχυνση των λαχνωτών πτυχών και ήπια διάταση της νήστιδας

    Γίνεται και μικροσκοπική εξέταση κοπράνων

    Το τροπικό sprue περιορίζεται σε μεγάλο βαθμό σε περίπου 30 μοίρες βόρεια και νότια του ισημερινού. Τα πρόσφατα ταξίδια στην περιοχή αυτή αποτελούν βασικό παράγοντα για τη διάγνωση της ασθένειας αυτής σε κατοίκους χωρών εκτός αυτής της γεωγραφικής περιοχής.

    Η κοιλιοκάκη έχει, επίσης, παρόμοια συμπτώματα με αιμορραγία, με ισοπέδωση των φλεβών και φλεγμονές του λεπτού εντέρου και προκαλείται από μια αυτοάνοση διαταραχή στα γενετικά ευαίσθητα άτομα που προκαλείται από την κατάποση γλουτένης. Η κακή απορρόφηση μπορεί, επίσης, να προκληθεί από λοιμώξεις από πρωτόζωα, φυματίωση, HIV / AIDS, ανοσοανεπάρκεια, χρόνια παγκρεατίτιδα και φλεγμονώδη νόσο του εντέρου  Η περιβαλλοντική εντεροπάθεια είναι μια λιγότερο σοβαρή, υποκλινική κατάσταση παρόμοια με το τροπικό sprue. 

    Πρόληψη τροπικού sprue

    Προληπτικά μέτρα για τους επισκέπτες σε τροπικές περιοχές είναι αυτά που έχουν σχέση με τη μείωση της πιθανότητας γαστρεντερίτιδας. Αυτά περιλαμβάνουν τη χρήση μόνο εμφιαλωμένου νερού, το βούρτσισμα των δοντιών και το πλύσιμο των τροφίμων και την αποφυγή των φρούτων που πλένονται με νερό της βρύσης (ή καταναλώνονται μόνο αποφλοιωμένα φρούτα, όπως μπανάνες και πορτοκάλια). Η βασική υγιεινή είναι απαραίτητη για τη μείωση της μόλυνσης από το στόμα και των επιπτώσεων της περιβαλλοντικής εντεροπάθειας στον αναπτυσσόμενο κόσμο. 

    tropical sprue 1

    Θεραπεία τροπικού sprue

    Αντικατάσταση σε ανεπάρκεια βιταμινών, όπως βιταμίνης Β12 και φυλλικού οξέος.

    Αντιμετώπιση της διάρροιας.

    Αντικατάσταση υγρών και αίματος.

    Διατροφή χωρίς γλουτένη.

    Βιταμίνη Β12 1000mg 2 φορές την ημέρα υψηλής βιοδιαθεσιμότητας.

    Τετρακυκλίνη 250 mg 4φορές την ημέρα για 2 μήνες, στη συνέχεια τη μισή δόση για 6 μήνες ή σουλφαμεθοξαζόλη / τριμεθοπρίμη, αλλά όχι στα παιδιά., σε κύηση, σε λύκο, σε βαριά μυασθένεια, σε νεφρική ανεπάρκεια και σε ηπατική ανεπάρκεια και σε όσους λαμβάνουν αντιόξινα, αντιπηκτικά, υποσαλικυλικό βισμούθιο, αντισυλληπτικά χάπια και λίθιο. Εναλλακτικά δίνονται οξυτετρακυκλίνη και μη απορροφήσιμες σουλφοναμίδες. Καλύτερα να προτιμάτεφυσικά αντιβιοτικά, όπως ριγανέλαιο. 

    Το τροπικό sprue είναι κοινό στην Καραϊβική, την Κεντρική και Νότια Αμερική, και την Ινδία και τη νοτιοανατολική Ασία. 

    Μπορεί να συμβεί δυσαπορρόφηση και υποτροπή, αλλά η πρόγνωση είναι καλή με την κατάλληλη θεραπεία.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    tropical sprue 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Πόσο οι βιταμίνες απορροφούνται από τον οργανισμό μας

    Η δυσανεξία στη λακτόζη

    Η κοιλιοκάκη

    Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

    Λαμβλίαση

    Καρκινοειδείς όγκοι

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη σπιρουλίνα Χρήσιμες πληροφορίες για τη σπιρουλίνα

    Η σπιρουλίνα είναι ένα γαλαζοπράσινο φύκι της θάλασσας και είναι πολύ χρήσιμη για την υγεία μας

     

    Η σπιρουλίνα είναι ένα γαλαζοπράσινο φύκι της θάλασσας που χρησιμοποιείται σαν κύρια τροφή από τους Ατζέκους του Μεξικού και καλλιεργείται σαν διατροφικό συμπλήρωμα υψηλής πρωτεϊνης που είναι πλούσιο σε βιταμίνες και μέταλλα.

    Οι βιταμίνες που υπάρχουν στη σπιρουλίνα (χλγρ ανά 100 γρ):

    Καροτίνη 250

    Βιταμίνη Ε 19

    Θειαμίνη 5,5

    Ριβοφλαβίνη 4

    Νικοτινικό οξύ 11,8

    Πυριδοξίνη 0,3

    Παντοθενικό οξύ 1,1

    Ινοζιτόλη 35

    Φυλλικό οξύ 0,05

    Βιοτίνη 0,04

    Βιταμίνη Β12 0,2

    Τα μέταλλα που υπάρχουν στη σπιρουλίνα (χλγρ ανά 100 γρ):

    Ασβέστιο 104,5-131,5

    Μαγνήσιο 141-191,5

    Φώσφορος 761,7-894,2

    Σίδηρος 47,5-58

    Νάτριο 27,5-41,2

    Κάλιο 1331-1540

    Χλώριο 400-440

    Μαγγάνιο 1,8-2,5

    Ψευδάργυρος 2,7-3,9

    Ίχνη βισμουθίου

    'Ιχνη χρωμίου

    Ίχνη χρωμίου

    Ίχνη κοβαλτίου

    Ίχνη σεληνίου

    spirulina3

    Τα οφέλη στην υγεία από τη σπιρουλίνα

    Η σπιρουλίνα έχει πολλά θρεπτικά συστατικά και αντιοξειδωτικά που μπορούν να ωφελήσουν το σώμα και τον εγκέφαλο.

    -Η σπιρουλίνα έχει πολλά θρεπτικά συστατικά

    Η σπιρουλίνα είναι ένας οργανισμός που αναπτύσσεται τόσο σε γλυκό ​​όσο και σε αλμυρό νερό. Πρόκειται για ένα είδος κυανοβακτηρίων, που είναι μια οικογένεια μονοκυτταρικών μικροβίων, η μπλε-πράσινη άλγη. Ακριβώς όπως τα φυτά, τα κυανοβακτήρια μπορούν να παράγουν ενέργεια από το φως του ήλιου μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται φωτοσύνθεση. Η σπιρουλίνα καταναλώθηκε από τους αρχαίους Αζτέκους, αλλά έγινε και πάλι δημοφιλής όταν η NASA πρότεινε να αναπτυχθεί στο διάστημα για χρήση από τους αστροναύτες. Μια τυπική ημερήσια δόση σπιρουλίνας είναι 1-3 γραμμάρια, αλλά έχουν χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά δόσεις μέχρι 10 γραμμάρια ημερησίως.

    Μια απλή κουταλιά της σούπας (7 γραμμάρια) ξηρής σκόνης σπιρουλίνας περιέχει:

    Πρωτεΐνη: 4 γραμμάρια

    Βιταμίνη Β1 (θειαμίνη): 11% RDA

    Βιταμίνη Β2 (ριβοφλαβίνη): 15% RDA

    Βιταμίνη Β3 (νιασίνη): 4% RDA

    Χαλκός: 21% RDA

    Σίδηρος: 11%  RDA

    Περιέχει επίσης αξιοπρεπείς ποσότητες μαγνησίου, καλίου και μαγγανίου και μικρές ποσότητες σχεδόν όλων των άλλων θρεπτικών ουσιών που χρειάζεται ο άνθρωπος.

    Επιπλέον, περιέχει μόνο 20 θερμίδες και 1,7 γραμμάρια αφομοιώσιμων υδατανθράκων.

    Μια κουταλιά της σπιρουλίνας (7 γραμμάρια) παρέχει μια μικρή ποσότητα λίπους - περίπου 1 γραμμάριο - συμπεριλαμβανομένων και των ωμέγα-6 και των ω-3 λιπαρών οξέων σε αναλογία περίπου 1,5-1,0.

    Η ποιότητα της πρωτεΐνης στην σπιρουλίνα θεωρείται εξαιρετική - συγκρίσιμη με τα αυγά. Παρέχει όλα τα απαραίτητα αμινοξέα που χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός.

    Η σπιρουλίνα δεν περιέχει βιταμίνη Β12, αλλά ψευδοβιταμίνη Β12, η ​​οποία δεν είναι αποτελεσματική στον άνθρωπο.

    -Η σπιρουλίνα έχει ισχυρές αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες

    Η οξειδωτική βλάβη μπορεί να βλάψει το DNA και τα κύτταρα. Αυτή η βλάβη μπορεί να οδηγήσει σε χρόνια φλεγμονή, η οποία προκαλεί καρκίνο και άλλες ασθένειες. Η σπιρουλίνα είναι μια καλή πηγή αντιοξειδωτικών και προστατεύει από την οξειδωτική βλάβη. Το κύριο ενεργό συστατικό της ονομάζεται φυκοκυανίνη. Αυτή η αντιοξειδωτική ουσία δίνει, επίσης, στη σπιρουλίνα στο μοναδικό μπλε-πράσινο χρώμα της. Η φυκοκυανίνη μπορεί να καταπολεμήσει τις ελεύθερες ρίζες και να εμποδίσει την παραγωγή φλεγμονωδών σηματοδοτικών μορίων, παρέχοντας εντυπωσιακά αντιοξειδωτικά και αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα.

    -Η σπιρουλίνα ελαττώνει την κακή χοληστερίνη LDL και τα τριγλυκερίδια

    Οι καρδιακές παθήσεις είναι η κύρια αιτία θανάτου στον κόσμο. Πολλοί παράγοντες κινδύνου συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο καρδιακών παθήσεων. Όπως αποδεικνύεται, η σπιρουλίνα μπορεί να μειώσει την ολική χοληστερόλη, την "κακή" LDL χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια, ενώ αυξάνει την "καλή" HDL χοληστερόλη. Σε μια μελέτη σε  άτομα με διαβήτη τύπου 2, 2 γραμμάρια σπιρουλίνας ημερησίως βελτίωσαν σημαντικά αυτούς τους δείκτες. Μια άλλη μελέτη σε άτομα με υψηλή χοληστερόλη αποδεικνύει ότι 1 γραμμάριο σπιρουλίνας ανά ημέρα μειώνει τα τριγλυκερίδια κατά 16,3% και την «κακή» LDL κατά 10,1%. Αρκετές άλλες μελέτες έχουν δείξει τις ευνοϊκές επιδράσεις και με υψηλότερες δόσεις 4,5-8 γραμμάρια ημερησίως.

    -Η σπιρουλίνα προστατεύει την «κακή» χοληστερόλη LDL από την οξείδωση

    Οι λιπαρές δομές στο σώμα είναι επιρρεπείς στην οξειδωτική βλάβη. Αυτό είναι γνωστό ως υπεροξείδωση λιπιδίων και είναι ένας βασικός παράγοντας πολλών σοβαρών ασθενειών. Για παράδειγμα, ένα από τα βασικά βήματα στην ανάπτυξη καρδιακών παθήσεων είναι η οξείδωση της «κακής» LDL χοληστερόλης. Είναι ενδιαφέρον ότι τα αντιοξειδωτικά της σπιρουλίνας φαίνεται να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά στη μείωση της υπεροξείδωσης των λιπιδίων σε ανθρώπους και ζώα. Σε μια μελέτη σε άτομα με διαβήτη τύπου 2, 8 γραμμάρια σπιρουλίνας ημερησίως μειώνουν σημαντικά τους δείκτες οξειδωτικής βλάβης. Επίσης, αυξάνονται τα επίπεδα των αντιοξειδωτικών ενζύμων στο αίμα.

    -Η σπιρουλίνα έχει αντικαρκινικές ιδιότητες

    Η σπιρουλίνα έχει αντικαρκινικές ιδιότητες και μπορεί να μειώσει την εμφάνιση του καρκίνου και το μέγεθος του όγκου. Οι επιδράσεις της σπιρουλίνας στον καρκίνο του στόματος έχουν μελετηθεί ιδιαίτερα πολύ. Μια μελέτη σε ανθρώπους με προκαρκινικές αλλοιώσεις (στοματική υποβλεννογόνια ίνωση) που έλαβαν 1 γραμμάριο σπιρουλίνας ανά ημέρα για ένα έτος, κατά  45% είδε τις αλλοιώσεις τους να εξαφανίζονται - σε σύγκριση με μόνο το 7% στην ομάδα ελέγχου. Όταν αυτοί οι άνθρωποι σταμάτησαν να λαμβάνουν σπιρουλίνα, σχεδόν οι μισοί από αυτούς ξαναείχαν αλλοιώσεις το επόμενο έτος. Σε άλλη μελέτη μεστοματική υποβλεννογόνια ίνωση, 1 γραμμάριο σπιρουλίνας ημερησίως βελτιώνει τα συμπτώματα σε σχέση με το φάρμακο πεντοξυφυλλίνη.

    -Η σπιρουλίνα μειώνει την αρτηριακή πίεση

    Η υψηλή αρτηριακή πίεση αποτελεί κύριο παράγοντα πολλών σοβαρών ασθενειών, συμπεριλαμβανομένων των καρδιακών προσβολών, των εγκεφαλικών επεισοδίων και της χρόνιας νεφροπάθειας. Ενώ το 1 γραμμάριο σπιρουλίνας είναι αναποτελεσματικό, έχει αποδειχθεί ότι η δόση των 4,5 γραμμαρίων ημερησίως μειώνει την αρτηριακή πίεση. Αυτή η μείωση πιστεύεται ότι προκαλείται από μια αυξημένη παραγωγή του μονοξειδίου του αζώτου, ένα σηματοδοτικό μόριο που βοηθά τα αιμοφόρα αγγεία σας να χαλαρώνουν και να διαστέλλονται.

    -Η σπιρουλίνα βελτιώνει τα συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας

    Η αλλεργική ρινίτιδα χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στις ρινικές οδούς και προκαλείται από περιβαλλοντικά αλλεργιογόνα, όπως γύρη, τρίχες ζώων ή ακόμη και σκόνη σίτου. Η σπιρουλίνα είναι μια δημοφιλής εναλλακτική θεραπεία για τα συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας, Σε μία μελέτη άτομα με αλλεργική ρινίτιδα, που ελάμβαναν 2 γραμμάρια ημερησίως μείωσαν δραματικά τα συμπτώματα, όπως τη ρινική έκκριση, φτέρνισμα, ρινική συμφόρηση και φαγούρα.

    -Η σπιρουλίνα είναι αποτελεσματική κατά της αναιμίας

    Υπάρχουν πολλές διαφορετικές μορφές αναιμίας. Η πιο συχνή είναι η υπόχρωμη μικροκυτταρική αναιμία που χαρακτηρίζεται από μείωση της αιμοσφαιρίνης ή των ερυθρών αιμοσφαιρίων στο αίμα. Η αναιμία είναι αρκετά συχνή στους ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας, με αποτέλεσμα τα παρατεταμένα συναισθήματα αδυναμίας και κόπωσης. Σε μια μελέτη σε ηλικιωμένους με ιστορικό αναιμίας, τα συμπληρώματα σπιρουλίνας αύξησαν την περιεκτικότητα σε αιμοσφαιρίνη των ερυθρών αιμοσφαιρίων και βελτίωσαν την ανοσολογική λειτουργία.

    -Η σπιρουλίνα βελτιώνει τη μυϊκή δύναμη και την αντοχή

    Η επαγόμενη από την άσκηση οξειδωτική βλάβη αποτελεί μείζονα παράγοντα κόπωσης των μυών. Ορισμένες φυτικές τροφές έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες που μπορούν να βοηθήσουν τους αθλητές και τα σωματικά ενεργά άτομα να ελαχιστοποιήσουν αυτή τη βλάβη. Η σπιρουλίνα βελτιώνει τη μυϊκή δύναμη και την αντοχή. Σε μελέτες, η spirulina ενίσχυσε την αντοχή, αυξάνοντας σημαντικά το χρόνο μέχρι να εμφανιστεί η κούραση.

    -Η σπιρουλίνα βοηθά στον έλεγχο του σακχάρου αίματος
    Μελέτες σε ζώα συνδέουν τη σπιρουλίνα με σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Σε άτομα με διαβήτη τύπου 2, 2 γραμμάρια σπιρουλίνας ημερησίως οδηγούν σε εντυπωσιακή μείωση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη HbA1c, ένας δείκτης για τα μακροπρόθεσμα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, μειώθηκε από 9% σε 8%, γεγονός που είναι σημαντικό. Μελέτες εκτιμούν ότι η μείωση κατά 1% αυτού του δείκτη μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο θανάτου που σχετίζεται με το διαβήτη κατά 21%.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής με σπιρουλίνα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής με σπιρουλίνα για την υγεία σας

    spirulina2

    Διαβάστε, επίσης,

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν σπιρουλίνα

    Διατροφή για όσους έχουν Αλτσχάιμερ

    Ότι πρέπει να κάνετε αν είσαστε στην εμμηνόπαυση

    Εξαιρετικές φυτικές πηγές πρωτεϊνών

    Σούπα για να πάρετε σίδηρο

    Μήπως είσαστε αγχωμένοι και κουρασμένοι;

    Θαλασσοθεραπεία με φύκια

    Κόπωση και φυτά

    Ανεπάρκεια σιδήρου

    www.emedi.gr

     

  • Σύνδρομο Lesch-Nyhan Σύνδρομο Lesch-Nyhan

    Το σύνδρομο ανεπάρκειας υποξανθινο-γουανίνης φωσφοριβοσυλο-τρανσφεράσης ή σύνδρομο ανεπάρκειας HG-PRT

    Η νεανική ουρική αρθρίτιδα ή σύνδρομο Lesch-Nyhan (LNS) ή σύνδρομο ανεπάρκειας υποξανθινο-γουανίνης φωσφοριβοσυλο-τρανσφεράσης ή σύνδρομο ανεπάρκειας HG-PRT είναι μια σπάνια κληρονομική διαταραχή που προκαλείται από ανεπάρκεια του ενζύμου υποξανθινο-γουανίνης φωσφοριβοσυλο-τρανσφεράσης (HGPRT), που παράγεται από μεταλλάξεις στο γονίδιο HPRT που βρίσκεται στο χρωμόσωμα Χ.

    Είναι φυλοσύνδετη νόσος που προκαλείται από ανεπάρκεια ενός ενζύμου του μεταβολισμού των πουρινών, της υποξανθινο-γουανίνης φωσφοριβοσυλο-τρανσφεράσης και η οποία χαρακτηρίζεται από σωματική και διανοητική καθυστέρηση, υπεριρουχαιμία, αυτοακρωτηρίαση και χορειοαθέτωση.

    Το σύνδρoμο LNS επηρεάζει περίπου μία στις 380.000 ζωντανές γεννήσεις. 

    Η ανεπάρκεια HGPRT προκαλεί συσσώρευση ουρικού οξέος σε όλα τα υγρά του σώματος. Ο συνδυασμός της αυξημένης σύνθεσης και της μειωμένης χρήσης των πουρινών οδηγεί σε υψηλά επίπεδα παραγωγής ουρικού οξέος. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τόσο την υπερουριχαιμία όσο και την υπερουρικοζουρία, που σχετίζονται με σοβαρά προβλήματα ουρικής αρθρίτιδας και νεφρών.

    Τα νευρολογικά συμπτώματα περιλαμβάνουν κακή μυϊκή ρύθμιση και μέτρια πνευματική αναπηρία. Αυτές οι επιπλοκές εμφανίζονται, συνήθως, κατά το πρώτο έτος της ζωής. Αρχίζοντας από το δεύτερο έτος της ζωής, ένα ιδιαίτερα εντυπωσιακό χαρακτηριστικό του LNS είναι ΟΙ αυτο-ακρωτηριαστικές συμπεριφορές, που χαρακτηρίζονται από δάγκωμα των δαχτύλων.

    Τα νευρολογικά συμπτώματα περιλαμβάνουν γκριμάτσες του προσώπου, ακούσια συστροφή και επαναλαμβανόμενες κινήσεις των άκρων παρόμοιες με αυτές που παρατηρούνται στη νόσο του Huntington. Η αιτιολογία των νευρολογικών ανωμαλιών παραμένει άγνωστη.

    Επειδή η έλλειψη HGPRT προκαλεί στο σώμα την ανεπαρκή χρήση βιταμίνης Β12, μερικά τα αγόρια εμφανίζουν μεγαλοβλαστική αναιμία.

    Το LNS είναι μια υπολειπόμενη ασθένεια που συνδέεται με το Χ χρωμόσωμα. Η γονιδιακή μετάλλαξη μεταφέρεται, συνήθως, από τη μητέρα στον γιο, αν και το ένα τρίτο όλων των περιπτώσεων εμφανίζεται de novo (από νέες μεταλλάξεις) και δεν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό.

    Το LNS είναι παρόν στη γέννηση σε αγόρια. Τα περισσότερα, αλλά όχι όλα, τα άτομα με αυτή την ανεπάρκεια έχουν σοβαρά ψυχικά και σωματικά προβλήματα καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Υπάρχουν μερικές σπάνιες περιπτώσεις με νοσούντα κορίτσια.

    Τα συμπτώματα που προκαλούνται από τη συσσώρευση ουρικού οξέος (ουρική αρθρίτιδα και νεφρικά συμπτώματα) ανταποκρίνονται καλά στη θεραπεία με φάρμακα, όπως η αλλοπουρινόλη που μειώνουν τα επίπεδα ουρικού οξέος στο αίμα. Τα διανοητικά ελλείμματα και η αυτοτραυματική συμπεριφορά δεν ανταποκρίνονται καλά στη θεραπεία. Δεν υπάρχει θεραπεία, αλλά πολλοί ασθενείς γίνονται ενήλικες. 

    oyriko oxi 7

    Σημεία και συμπτώματα συνδρόμου Lesch-Nyhan

    Το LNS χαρακτηρίζεται από τρία σημαντικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα: νευρολογική δυσλειτουργία, γνωστικές διαταραχές και διαταραχές της συμπεριφοράς, συμπεριλαμβανομένου του αυτο-ακρωτηριασμού, και την υπερπαραγωγή του ουρικού οξέος (υπερουριχαιμία). Υπάρχει βλάβη στα βασικά γάγγλια.

    Ορισμένοι μπορεί, επίσης, να υποφέρουν από μακροκυτταρική αναιμία.

    Σχεδόν όλοι οι ασθενείς είναι αγόρια και υποφέρουν από καθυστερημένη ανάπτυξη και εφηβεία και οι περισσότεροι έχουν ατροφία των όρχεων.

    Τα κορίτσια διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για ουρική αρθρίτιδα, αλλά συνήθως δεν έχουν άλλες επιδράσεις.

    Υπερπαραγωγή ουρικού οξέος

    Ένα από τα πρώτα συμπτώματα της νόσου είναι η παρουσία κρυστάλλων ουρικού οξέος που μοιάζουν με άμμο στις πάνες του προσβεβλημένου βρέφους. Η υπερπαραγωγή ουρικού οξέος μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη κρυστάλλων ουρικού οξέος ή σε πέτρες στους νεφρούς, τους ουρητήρες ή την ουροδόχο κύστη. Τέτοιοι κρύσταλλοι που αποτίθενται σε αρθρώσεις αργότερα στην ασθένεια μπορεί να προκαλέσουν αρθρίτιδα, όπως οίδημα κι ευερεθιστότητα.

    Η υπερπαραγωγή του ουρικού οξέος είναι παρούσα κατά τη γέννηση, αλλά δεν μπορεί να αναγνωριστεί από τις συνήθεις κλινικές εργαστηριακές μεθόδους ελέγχου. Η συγκέντρωση ουρικού οξέος στον ορό είναι συχνά φυσιολογική, καθώς οι υπερβολικές πουρίνες φεύγουν, αμέσως, στα ούρα. Οι κρύσταλλοι, συνήθως, εμφανίζονται ως πορτοκαλί κόκκινο υλικό ή μπορούν να συνενωθούν για να σχηματίσουν είτε πολλαπλές μικροσκοπικές πέτρες είτε ευδιάκριτες μεγάλες πέτρες που είναι δύσκολο να περάσουν. Οι πέτρες ή οι λίθοι συνήθως προκαλούν αιματουρία (αίμα στα ούρα) και αυξάνουν τον κίνδυνο μόλυνσης του ουροποιητικού συστήματος. Ορισμένα παιδιά υποφέρουν από νεφρική βλάβη λόγω των λίθων στα νεφρά. Οι πέτρες μπορεί να είναι το χαρακτηριστικό της νόσου, αλλά μπορεί να μην εντοπιστούν για μήνες ή και χρόνια.

    Διαταραχή του νευρικού συστήματος

    Τα παιδιά παρουσιάζουν ασυνήθιστα μειωμένο μυϊκό τόνο (υποτονία) και καθυστέρηση στην ανάπτυξη, τα οποία είναι εμφανή στην ηλικία τριών έως έξι μηνών. Τα άτομα που έχουν προσβληθεί καθυστερούν να καθίσουν, ενώ τα περισσότερα δεν περπατούν. Η έλλειψη ομιλίας είναι, επίσης, ένα πολύ κοινό χαρακτηριστικό που συνδέεται με το LNS.

    Η ευερεθιστότητα παρατηρείται συχνότερα μαζί με τα πρώτα σημεία εξασθένησης του νευρικού συστήματος. Μέσα στα πρώτα χρόνια της ζωής, η εξωπυραμιδική εμπλοκή προκαλεί μη φυσιολογικές ακούσιες μυϊκές συσπάσεις, όπως απώλεια ελέγχου του κινητήρα (δυστονία), κινήσεις στριψίματος (χορειοαθέτωση) και οπισθότονο. Κατά τον οπισθότονο η σπονδυλική στήλη κάμπτεται προς τα πάνω, ενώ ο ασθενής στηρίζεται στις πτέρνες και την κεφαλή του. Στον οπισθότονο υπάρχει γενικευμένη σύσπαση των μυών του σώματος και ιδίως των εκτεινόντων, κατά την οποία η κεφαλή και ο κορμός αναστρέφονται προς τα οπίσω, τα δε άκρα βρίσκονται σε υπερέκταση. Συμπτώματα εμπλοκής του πυραμιδοειδούς συστήματος, συμπεριλαμβανομένης της σπαστικότητας, υπερδραστήριων αντανακλαστικών και εκτεινομένων πελματικών αντανακλαστικών, επίσης, υπάρχουν. Η ομοιότητα με την εγκεφαλική παράλυση είναι εμφανής στις νευρολογικές εκδηλώσεις του LNS. Ως αποτέλεσμα, τα περισσότερα άτομα αρχικά διαγιγνώσκονται ότι έχουν εγκεφαλική παράλυση. Η κινητική αναπηρία είναι τόσο εκτεταμένη που τα περισσότερα άτομα δεν περπατούν ποτέ και χρησιμοποιούν αναπηρική καρέκλα καθ 'όλη τη διάρκεια ζωής τους.

    Αυτοτραυματική συμπεριφορά

    Το ακραίο δάγκωμα των νυχιών προκαλείται μερικές φορές στο σύνδρομο Lesch-Nyhan.

    Τα άτομα που έχουν προσβληθεί έχουν γνωστικές διαταραχές και διαταραχές της συμπεριφοράς που εμφανίζονται μεταξύ δύο και τριών ετών. Ο ανεξέλεγκτος αυτοτραυματισμός που σχετίζεται με το LNS αρχίζει, επίσης, συνήθως, σε ηλικία τριών ετών. Ο αυτοτραυματισμός αρχίζει με δάγκωμα των χειλιών και της γλώσσας. Καθώς η νόσος εξελίσσεται, τα προσβεβλημένα άτομα συχνά προκαλούν δαγκώματα δάχτυλων και χτυπούν το κεφάλι. Ο αυτοτραυματισμός μπορεί να αυξηθεί σε περιόδους πίεσης. Ο αυτοτραυματισμός είναι ένα χαρακτηριστικό της νόσου και είναι εμφανής στο 85% των προσβεβλημένων αγοριών.

    Η πλειονότητα των ατόμων είναι γνωστικώς εξασθενημένα. Με πολλούς τρόπους, οι συμπεριφορές μπορούν να θεωρηθούν ως μια ψυχολογική επέκταση του καταναγκασμού που προκαλεί αυτοτραυματισμό. Μπορεί, ακόνη, να υπάρχει επιθετικότητα και να προκαλούνται έμετοι. 

    Σύνδρομο Lesch-Nyhan στις γυναίκες

    Τα κορίτσια είναι γενικά ασυμπτωματικά κι εμφανίζουν μια αύξηση στην απέκκριση του ουρικού οξέος και μερικά μπορεί να αναπτύξουν συμπτώματα υπερουριχαιμίας και να υποφέρουν από ουρική αρθρίτιδα στα επόμενα έτη.  Οι γυναίκες πρέπει να κάνουν έλεγχο εάν ένα αρσενικό  παιδί αναπτύξει LNS. Σε αυτή την περίπτωση, ένας αρνητικός έλεγχος σημαίνει ότι η νόσος του γιου είναι το αποτέλεσμα μιας νέας μετάλλαξης και ο κίνδυνος στα αδέλφια δεν αυξάνεται.

    Τα θηλυκά που φέρουν ένα αντίγραφο του ελαττωματικού γονιδίου είναι φορείς με 50% πιθανότητα να περάσουν τη νόσο στους γιους. Για να επηρεαστεί μια γυναίκα, θα χρειαστεί να έχει δύο αντίγραφα του μεταλλαγμένου γονιδίου, ένα από τα οποίο θα κληρονομηθεί από τον πατέρα της. Τα αρσενικά που έχουν προσβληθεί από LNS, συνήθως δεν κάνουν παιδιά λόγω των εξουθενωτικών επιδράσεων της νόσου. Είναι πιθανό για μια γυναίκα να κληρονομήσει ένα χρωμόσωμα X από τον μη προσβεβλημένο πατέρα της, ο οποίος φέρει μια νέα μετάλλαξη του γονιδίου HGPRT. Υπό αυτές τις συνθήκες, ένα κορίτσι θα μπορούσε να γεννηθεί με LNS, αλλά, είναι πολύ σπάνιο. Η συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών με LNS είναι άνδρες.

    Μία λιγότερο σοβαρή σχετιζόμενη ασθένεια, είναι η μερική ανεπάρκεια HPRT, είναι γνωστή ως σύνδρομο Kelley-Seegmiller (το σύνδρομο Lesch-Nyhan περιλαμβάνει συνολική έλλειψη HPRT). Τα συμπτώματα γενικά συνεπάγονται μικρότερη νευρολογική εμπλοκή, αλλά η ασθένεια εξακολουθεί να προκαλεί ουρική αρθρίτιδα και πέτρες στα νεφρά.

    oyriko oxi 4

    Γενετική συνδρόμου Lesch-Nyhan 

    Το LNS οφείλεται σε μεταλλάξεις στο γονίδιο HPRT1,  που ονομάστηκε έτσι, επειδή, κωδικοποιεί το ένζυμο υποξανθινο-γουανίνη φωσφοριβοσυλο-τρανσφεράση (HPRT ή HGPRT). Αυτό το ένζυμο εμπλέκεται στις βιοχημικές οδούς που χρησιμοποιεί το σώμα για να παράγει πουρίνες, ένα από τα συστατικά του DNA και του RNA. Τα ελαττώματα αυτού του ενζύμου οδηγούν σε αυξημένη παραγωγή ουρικού οξέος. Δεδομένου ότι το γονίδιο HPRT βρίσκεται στο χρωμόσωμα Χ, το LNS είναι μια κληρονομική νόσος που συνδέεται με το Χ.

    Ο πατέρας ενός προσβεβλημένου αγοριού δεν θα είναι ο φορέας του μεταλλαγμένου αλληλόμορφου και δεν θα έχει την ασθένεια. Ένας υποχρεωτικός μεταφορέας θα είναι μια γυναίκα που έχει έναν ασθενή γιο και έναν άλλο πληγέντα συγγενή.

    Αν μια γυναίκα είναι η πρώτη στην οικογένειά της με έναν ασθενή γιο, ο κανόνας του Haldane προβλέπει μια πιθανότητα 2/3 ότι είναι φορέας και μια πιθανότητα 1/3 ότι ο γιος έχει μια νέα γενετική μετάλλαξη.

    Ο κίνδυνος για τα αδέλφια ενός προσβεβλημένου ατόμου εξαρτάται από το καθεστώς του μεταφορέα της ίδιας της μητέρας. Μια πιθανότητα 50% δίνεται σε κάθε γυναίκα που είναι φορέας για τη μετάδοση της μετάλλαξης HPRT1 σε κάθε κύηση. Οι γιοι που κληρονομούν τη μετάλλαξη θα επηρεαστούν, ενώ οι κόρες που κληρονομούν τη μετάλλαξη είναι φορείς. Επομένως, με κάθε εγκυμοσύνη, ένα θηλυκό έχει 25% πιθανότητα να έχει ένα αρσενικό που έχει προσβληθεί, 25% πιθανότητα να έχει θηλυκό που είναι φορέας και 50% πιθανότητα να έχει φυσιολογικό αρσενικό ή θηλυκό παιδί.

    Τα αρσενικά με LNS δεν αναπαράγονται λόγω των χαρακτηριστικών της νόσου. Ωστόσο, αν αναπαράγεται ένας άνδρας με λιγότερο σοβαρό φαινότυπο, όλες οι κόρες του είναι φορείς και κανένας από τους γιους δεν θα επηρεαστεί.

    Παθοφυσιολογία συνδρόμου Lesch-Nyhan 

    Μεταβολισμός πουρινών

    Όπως και σε άλλες ασθένειες που συνδέονται με το Χ, τα αρσενικά επηρεάζονται επειδή έχουν μόνο ένα αντίγραφο του χρωμοσώματος Χ. Στο σύνδρομο Lesch-Nyhan, το ελαττωματικό γονίδιο είναι αυτό για την υποξανθινο-γουανίνη φωσφοριβοσυλο-τρανσφεράση (HPRT), συμμετέχοντας στην «ανακύκλωση» των νουκλεοτιδίων πουρίνης. Οι θηλυκοί φορείς έχουν ένα δεύτερο χρωμόσωμα X, το οποίο περιέχει ένα φυσιολογικό αντίγραφο του HPRT, αποτρέποντας την ανάπτυξη της νόσου, αν και μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο υπερουριρουχαιμίας.

    Ένας μεγάλος αριθμός μεταλλάξεων του HPRT είναι γνωστοί. Οι μεταλλάξεις που μειώνουν μόνο ελαφρά τη λειτουργία του ενζύμου δεν προκαλούν κανονικά τη σοβαρή μορφή του LNS αλλά παράγουν μια ηπιότερη μορφή της νόσου η οποία εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από υπερπαραγωγή πουρίνης συνοδευόμενη από ευαισθησία στην ουρική αρθρίτιδα και τη νεφρολιθίαση από ουρικό οξύ.

    Ο σχηματισμός του DNA (κατά τη διάρκεια της κυτταρικής διαίρεσης) απαιτεί νουκλεοτίδια, μόρια που αποτελούν τα δομικά στοιχεία του DNA. Οι βάσεις πουρίνης (αδενίνη και γουανίνη) και πυριμιδίνης (θυμίνη και κυτοσίνη) συνδέονται με δεοξυριβόζη και φωσφορικό άλας και ενσωματώνονται. Κανονικά, τα νουκλεοτίδια συντίθενται εκ νέου από αμινοξέα και άλλους προδρόμους. Ένα μικρό κομμάτι, ωστόσο, «ανακυκλώνεται» από το υποβαθμισμένο DNA των κατεστραμμένων κυττάρων. Αυτό ονομάζεται "οδός διάσωσης".

    Το HGPRT είναι το "ένζυμο διάσωσης" για τα πουρίνες: διοχετεύει ξανά την υποξανθίνη και την γουανίνη σε σύνθεση DNA.

    Η αποτυχία αυτού του ενζύμου έχει δύο αποτελέσματα:

    Τα προϊόντα διάσπασης κυττάρων δεν μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν και ως εκ τούτου υποβαθμίζονται. Αυτό προκαλεί αύξηση του ουρικού οξέος, ενός προϊόντος διάσπασης πουρίνης. Η οδός de novo διεγείρεται λόγω μιας περίσσειας PRPP (φωσφοριβοζυλο-πυροφωσφορικό).

    Το ουρικό οξύ είναι η πιο πιθανή αιτία νευροτοξικότητας. Μία ή περισσότερες βλάβες στα ντοπαμινεργικά μονοπάτια είναι υπεύθυνα για τη δυσκινησία και τον αυτοακρωτισμό. Η σύνδεση μεταξύ της σύνθεσης της ντοπαμίνης και της πουρίνης είναι ένα νουκλεοτίδιο που ονομάζεται τριφωσφορική γουανοσίνη ή «GTP». Το πρώτο στάδιο της σύνθεσης της ντοπαμίνης είναι η GTP κυκλοϋδρολάση και σημαντικά μια ανεπάρκεια αυτού του σταδίου παράγει ένα σύνδρομο που έχει νευροπαθολογία παρόμοια με το LNS. Έτσι, η έλλειψη HGPRT μπορεί να προκαλέσει ανεπάρκεια νουκλεοτιδίων (συγκεκριμένα: έλλειψη GTP), με αποτέλεσμα ανεπάρκεια ντοπαμίνης.

    Η υπεριρουχαιμία προκαλεί οξειδωτική βλάβη. Το ουρικό οξύ είναι ένας ισχυρός αναγωγικός παράγοντας και ένα σημαντικό οξειδωτικό, σε υψηλή συγκέντρωση στο αίμα. Έτσι, έχει προταθεί ότι οι ελεύθερες ρίζες, το οξειδωτικό στρες και τα αντιδραστικά είδη οξυγόνου παίζουν ρόλο στη νευροπαθολογία του LNS. 

    Η υπουρουχαιμία εμφανίζεται σε πολλές διαταραχές πουρίνης, ιδιαίτερα σε ξανθινουρία. Παρά την πλήρη απουσία ουρικού οξέος στο αίμα, οι ασθενείς με ξανθινουρία δεν έχουν καμία νευροπαθολογία, ούτε άλλες καταστάσεις ασθενειών, εκτός από τις πέτρες στα νεφρά, που προκαλούνται από τη συσσώρευση αδιάλυτης ξανθίνης αντί του ουρικού οξέος.

    Ομοίως, το ουρικό οξύ δεν διεισδύει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Ωστόσο, το οξειδωτικό στρες που οφείλεται στο ουρικό οξύ θεωρείται πλέον ότι συσχετίζεται με το μεταβολικό σύνδρομο, την αθηροσκλήρωση και το εγκεφαλικό επεισόδιο, όλα τα σύνδρομα που σχετίζονται με υψηλά επίπεδα ουρικού οξέος. Ομοίως, η υπεροξειδική δισμουτάση ("SOD") και τα SOD-μιμητικά όπως το TEMPOL βελτιώνουν τα αποτελέσματα της υπερουριχαιμίας. Παρομοίως, η 6-υδροξυ ντοπαμίνη δρα ως νευροτοξίνη με δημιουργία αντιδραστικών ειδών οξυγόνου. Μπορεί το οξειδωτικό στρες που προκαλείται από κάποια άλλη οξυπουρίνη, όπως η ξανθίνη να προκαλεί την ασθένεια. 

    Διάγνωση συνδρόμου Lesch-Nyhan 

    Όταν ένα άτομο αναπτύξει πλήρως τα τρία κλινικά στοιχεία της υπερπαραγωγής του ουρικού οξέος, της νευρολογικής δυσλειτουργίας και των γνωστικών και συμπεριφορικών διαταραχών, η διάγνωση του LNS γίνεται εύκολα.

    Η διάγνωση είναι λιγότερο εύκολη στα πρώτα στάδια, όταν τα τρία χαρακτηριστικά δεν είναι ακόμη προφανή.

    Τα σημάδια της αυτοτραυματικής συμπεριφοράς, τα αποτελέσματα της γενετικής ανάλυσης και το μοριακό προφίλ με τη γενετική εξέταση (που ονομάζεται Διαγνωστική τριάδα για LNS) επιβεβαιώνουν συχνά τη διάγνωση. Η υποψία, συχνά, συμβαίνει όταν η αναπτυξιακή καθυστέρηση του ατόμου σχετίζεται με υπερουριχαιμία.

    Διαφορετικά, η διάγνωση γίνεται όταν η αναπτυξιακή καθυστέρηση σχετίζεται με πέτρες στα νεφρά (νεφρολιθίαση) ή αίμα στα ούρα (αιματουρία), που προκαλούνται από πέτρες ουρικού οξέος. Ως επί το πλείστον, το σύνδρομο Lesch-Nyhan διαγιγνώσκεται για πρώτη φορά όταν αναπτύσσεται αυτοτραυματική συμπεριφορά. Ωστόσο, οι αυτοτραυματισμοί παρατηρούνται και σε άλλες καταστάσεις, όπως η μη ειδική διανοητική αναπηρία, ο αυτισμός, το σύνδρομο Rett, το σύνδρομο Cornelia de Lange, το σύνδρομο Tourette, η οικογενειακή δυσουνονομία, η αισθητηριακή νευροπάθεια, η κληρονομική αισθητήριας νευροπάθεια τύπου 1 και αρκετές ψυχιατρικές καταστάσεις. Από αυτά, μόνο τα άτομα με σύνδρομο Lesch-Nyhan, σύνδρομο de Lange και οικογενειακή δυσαυτονομία εμφανίζουν επανειλημμένα απώλεια ιστού, ως επακόλουθο. Το δάγκωμα των δακτύλων και των χειλιών είναι ένα χαρακτηριστικό του συνδρόμου Lesch-Nyhan. Σε άλλα σύνδρομα που σχετίζονται με  αυτοτραυματισμό, οι συμπεριφορές, συνήθως, συνίστανται σε αιμορραγία του κεφαλιού και μη ειδικό ακρωτηριασμό, χωρίς όμως να δαγκώνουν τα μάγουλα, τα χείλη και τα δάχτυλα. Το σύνδρομο Lesch-Nyhan θα πρέπει να διαγιγνώσκεται, σαφώς, μόνο όταν η αυτοκαταστροφική συμπεριφορά λαμβάνει χώρα σε συνδυασμό με υπερουριχαιμία και νευρολογική δυσλειτουργία.

    Διαγνωστική προσέγγιση συνδρόμου Lesch-Nyhan 

    Η αναλογία ουρίας προς κρεατινίνη (προϊόν διάσπασης της φωσφορικής κρεατίνης στα μυς) στα ούρα είναι αυξημένη. Αυτός είναι ένας καλός δείκτης της υπερπαραγωγής οξέος. Για τα παιδιά ηλικίας κάτω των δέκα ετών με LNS, συνήθως παρατηρείται λόγος ουρίας προς κρεατινίνη άνω των δύο. Η εικοσιτετράωρη απέκκριση ουρίας μεγαλύτερη από 20 mg / kg είναι, επίσης, τυπική αλλά δεν είναι διαγνωστική. Υπερουριρουχαιμία (συγκέντρωση ουρικού οξέος στον ορό> 8 mg / dL) είναι συχνά παρούσα, αλλά όχι αρκετά αξιόπιστη για τη διάγνωση. Η δραστικότητα του ενζύμου HGPRT σε κύτταρα από οποιοδήποτε τύπο ιστού (π.χ. αίμα, καλλιεργημένους ινοβλάστες ή λεμφοβλάστες) που είναι μικρότερη από 1,5% της κανονικής ενζυματικής δραστηριότητας επιβεβαιώνει τη διάγνωση του συνδρόμου Lesch-Nyhan. Μοριακές γενετικές μελέτες των μεταλλάξεων του γονιδίου HPRT μπορεί να επιβεβαιώσουν τη διάγνωση και είναι ιδιαίτερα χρήσιμες για την επακόλουθη «δοκιμή φορέα» σε γυναίκες που βρίσκονται σε κίνδυνο, όπως συγγενείς στενής οικογένειας από τη πλευρά της γυναίκας.

    Η χρήση βιοχημικών δοκιμών για την ανίχνευση φορέων είναι τεχνικά απαιτητική και δεν χρησιμοποιείται συχνά. Οι βιοχημικές αναλύσεις σε τρίχες από γυναίκες που διατρέχουν κίνδυνο είχαν μικρό αριθμό τόσο ψευδών θετικών όσο και ψευδών αρνητικών αποτελεσμάτων. Εάν υπάρχει υποψία φορέα θηλυκού για έλεγχο μετάλλαξης, είναι σκόπιμο να αναπτυχθούν τα λεμφοκύτταρά της σε 6-θειογουανίνη (ένα ανάλογο πουρίνης), η οποία επιτρέπει μόνο επιβίωση των κυττάρων με έλλειψη HGPRT. Μια συχνότητα μετάλλαξης 0,5-5,0 × 10-2 βρίσκεται στα θήλεα φορείς, ενώ ένα θηλυκό μη φορέας έχει συχνότητα 1-20 × 10-6. Αυτή η συχνότητα είναι, συνήθως, διαγνωστική από μόνη της.

    Η μοριακή γενετική εξέταση είναι η πιο αποτελεσματική μέθοδος ελέγχου, καθώς το HPRT1 είναι το μόνο γονίδιο που είναι γνωστό ότι σχετίζεται με LNS. Τα άτομα που εμφανίζουν τον πλήρη φαινότυπο Lesch-Nyhan έχουν όλες μεταλλάξεις στο γονίδιο HPRT1. Η ανάλυση αλληλουχίας του mRNA είναι διαθέσιμη κλινικά και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανίχνευση μεταλλάξεων HPRT1 σε αρσενικά που έχουν προσβληθεί από σύνδρομο Lesch-Nyhan. Τεχνικές όπως η RT-PCR, η πολυπεπτιδική γονιδιωματική PCR και η ανάλυση αλληλουχίας (cDNA και γονιδιωματικό DNA), που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση γενετικών ασθενειών, εκτελούνται. Εάν οι δοκιμές RT-PCR καταλήγουν σε cDNA που δείχνει την απουσία ολόκληρου εξονίου ή εξονίων, τότε πραγματοποιείται πολλαπλή εξέταση γονιδιωματικού PCR. Η δοκιμή πολλαπλών γονιδιωματικών PCR ενισχύει τα εννέα εξόνια του γονιδίου HPRT1 ως οκτώ προϊόντα PCR. Εάν το εν λόγω εξόνιο διαγραφεί, η αντίστοιχη ζώνη θα λείπει από την πολυπλεκτική PCR. Εντούτοις, εάν υπάρχει το εξόνιο, το εξόνιο αναλύεται ως προς την αλληλουχία ώστε να αναγνωριστεί η μετάλλαξη, προκαλώντας έτσι τον αποκλεισμό του εξονίου από το cDNA. Εάν δεν δημιουργείται cDNA με RT-PCR, τότε πραγματοποιείται πολλαπλή PCR με την αντίληψη ότι το μεγαλύτερο μέρος ή το σύνολο του γονιδίου έχει εξαλειφθεί.

    Θεραπευτική αγωγή συνδρόμου Lesch-Nyhan

    Η θεραπεία για LNS είναι συμπτωματική. Η ουρική αρθρίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί με αλλοπουρινόλη για τον έλεγχο των αυξημένων ποσοτήτων ουρικού οξέος.

    Οι πέτρες των νεφρών μπορούν να υποβληθούν σε θεραπεία με λιθοτριψία, μια τεχνική για τη διάσπαση πετρών στα νεφρά χρησιμοποιώντας κρουστικά κύματα ή ακτίνες λέιζερ.

    Δεν υπάρχει τυποποιημένη θεραπεία για τα νευρολογικά συμπτώματα του LNS. Μερικοί μπορεί να ανακουφιστούν με τα φάρμακα καρβιντόπα / λεβοντόπα, διαζεπάμη, φαινοβαρβιτάλη ή αλοπεριδόλη. 

    Είναι απαραίτητο να ελέγχεται η υπερπαραγωγή ουρικού οξέος προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος νεφροπάθειας, νεφρολιθίασης και ουρικής αρθρίτιδας.

    Το φάρμακο αλλοπουρινόλη χρησιμοποιείται για να σταματήσει τη μετατροπή των οξυπουρινών σε ουρικό οξύ και να αποτρέψει την ανάπτυξη μετέπειτα αρθριτικών τόφων (που παράγονται μετά από χρόνια ουρική αρθρίτιδα), πέτρες στα νεφρά και νεφροπάθεια. Η αλλοπουρινόλη λαμβάνεται από το στόμα, σε τυπική δόση 3-20 mg / kg ημερησίως. Η δόση ρυθμίζεται στη συνέχεια ώστε να μειωθεί το επίπεδο ουρικού οξέος στο φυσιολογικό εύρος (<3 mg / dL). Τα περισσότερα προσβεβλημένα άτομα μπορούν να υποβληθούν σε αγωγή με αλλοπουρινόλη καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής τους.

    Κανένα φάρμακο δεν είναι αποτελεσματικό για τον έλεγχο των εξωπυραμιδικών κινητικών χαρακτηριστικών της νόσου. Η σπαστικότητα, ωστόσο, μπορεί να μειωθεί με τη χορήγηση βακλοφενίου ή βενζοδιαζεπινών (καταστολή).

    Επειδή το στρες αυξάνει τον αυτοτραυματισμό, η συμπεριφορική θεραπεία μέσω τεχνικών απόσπασης της προσοχής, συνήθως, μειώνουν τον αυτοκατασχηματισμό. Σχεδόν όλα τα άτομα που πάσχουν από αναπηρία χρειάζονται συστήματα συγκράτησης για να αποτρέψουν τον τραυματισμό τους και περιορίζονται σε αυτά περισσότερο από το 75% του χρόνου τους. Αυτό συχνά γίνεται με δικό του αίτημα και ενίοτε συνεπάγεται περιορισμούς που φαίνεται να είναι αναποτελεσματικοί, καθώς δεν παρεμποδίζουν φυσικά το δάγκωμα. 

    Η θεραπεία για τους ασθενείς με LNS πρέπει να περιλαμβάνει:

    1) την ορθολογική χρήση προστατευτικών συσκευών,

    2) Τεχνικές συμπεριφοράς  με ανακατεύθυνση των δραστηριοτήτων,

    3) Περιστασιακή χρήση φαρμάκων, μόνο όταν είναι πολύ απαραίτητο

    Η «εγκεφαλική διέγερση» είναι πιθανή θεραπεία.

    Η θεραπεία περιλαμβάνει επεμβατική χειρουργική επέμβαση για την τοποθέτηση συρμάτων που δίνουν ένα συνεχές ηλεκτρικό ρεύμα σε μια συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου.

    Η S-αδενοσυλ-μεθειονίνη (SAMe) είναι ένας πρόδρομος νουκλεοτιδίου που παρέχει μια εύκολα απορροφημένη πουρίνη, η οποία είναι γνωστό ότι μεταφέρεται διαμέσου του αιματοεγκεφαλικού φραγμού. Η χορήγηση του SAMe σε ενήλικες ασθενείς με LNS βελτιώνει τα νευροχημικά και άλλα νευρολογικά χαρακτηριστικά. Χρησιμοποιείται και στην κατάθλιψη.

    Το SAMe χρησιμοποιείται και για τη θεραπεία μιας άλλης νουκλεοτιδικής ασθένειας πουρινών, το «σύνδρομο Art» (που είναι μια διαταραχή PRPP κοινό με την LNS).

    Η πρόγνωση για άτομα με σοβαρή LNS είναι κακή. Ο θάνατος, συνήθως, οφείλεται σε νεφρική ανεπάρκεια ή επιπλοκές από την υποτονία, κατά την πρώτη ή τη δεύτερη δεκαετία της ζωής. Οι λιγότερο σοβαρές μορφές έχουν καλύτερες προγνώσεις.

    Τα κατάλληλα συπληρώματα διατροφής για την υπεριρουχαιμία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπεριρουχαιμία

    oyriko oxi 3

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    oyriko oxi 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο υποτονικού βρέφους

    Ουρικό οξύ αίματος

    Ουρική αρθρίτιδα

    Αν έχετε αυξημένο ουρικό οξύ

    Κρεατίνη

    Ντοπαμίνη

    Κάνναβη και Κανναβινοειδή

    Αδενοσυλομεθειονίνη

    Θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας με φυσικά μέσα

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Τα πεπτίδια για την ουρική αρθρίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Γύρη σε κάψουλες Γύρη σε κάψουλες

    Τα οφέλη της γύρης στην υγεία

     

    Να χρησιμοποιείτε φρέσκια γύρη είναι καλύτερη.

    Αν δεν σας αρέσει, όμως, η γεύση της αγοράστε αποξηραμένη γύρη και βάλτε τη σε κάψουλες.

    Γύρη σε κάψουλες

    Κάντε σκόνη την αποξηραμένη γύρη σε ένα μύλο καφέ, ανακατέψτε τη με σκόνη ρυζιού για να απορροφάει την υγρασία, προσθέστε βιταμίνη C και σκόνη ginger και βάλτε το μείγμα σε άδειες κάψουλες και κάντε καψουλοποίηση.

    Η γύρη βρίσκεται στους ανθήρες που είναι μικροί σάκοι στους στήμονες των λουλουδιών.

    Η γύρη για το φυτό είναι ότι το σπερματοζωάριο για τον άνθρωπο.

    Οι μέλισσες μεταφέρουν τη γύρη από φυτό σε φυτό κι επιτυγχάνεται η επικονίαση και η αναπαραγωγή των φυτών.

    Η γύρη είναι η μοναδική πηγή πρωτεϊνης της μέλισσας. Η γύρη βοηθάει την ωοτοκία της βασίλισσας και οι μέλισσες ταϊζουν τις προνύμφες. Μια αποικία μελισσών καταναλώνει 40 gr γύρη το χρόνο.

    Η γύρη είναι μονοανθική, δηλαδή γύρη από ένα φυτό και σε πολυανθική, δηλαδή από διάφορα φυτά.

    Η μονοανθική και η πολυανθική γύρη είναι θεραπευτικές.

    Η σύνθεση της γύρης:

    Η γύρη περιέχει και τα 28 μεταλλικά στοιχεία που βρίσκονται στο ανθρώπινο σώμα.

    Πρωτεϊνες 24%

    Γλυκόζη και φρουκτόζη, κυρίως 27%

    H2O 18,5%

    Κυτταρικές ουσίες 18%

    Μεταλλικά στοιχεία 5% (ασβέστιο, μαγνήσιο, κάλιο, φώσφορος, θείο, σίδηρος, χαλκός, μαγγάνιο, πυρίτιο, τιτάνιο, ψευδάργυρος, βόριο, μολυβδένιο, σελήνιο και άλλα ιχνοστοιχεία

    Λιπίδια 5%

    Βιταμίνες του συμπλέγματος Β 

    Περιέχει προβιταμίνη Α, δηλαδή καροτινοειδή, Β1, Β2, Β3, Β5, Β6, Β12, C, E, βιοτίνη, χολίνη, ινοσιτόλη, φυλλικό οξύ και ρουτίνη

    Ένζυμα

    3 κουταλιές σούπας γύρη την ημέρα χαρίζουν αμινοξέα και βιταμίνη Β12 και είναι πολύ καλή πηγή πρωτεϊνης για χορτοφάγους.

    Η γύρη είναι πολύ καλό συμπλήρωμα διατροφής για αθλητές. Χαρίζει ενέργεια.

     pollen 1

    Τα οφέλη στην υγεία από τη γύρη

    Είναι αφροδισιακή

    Χαρίζει ενέργεια

    Βοηθάει στην όρεξη

    Προστατεύει από την αθηροσκλήρωση

    Έχει αντιβακτηριακές, αντιπαρασιτικές και αντιβιοτικές ιδιότητες

    Προστατεύει από την τερηδόνα

    Είναι αντικαταθλιπτική

    Έχει αντιφλεγμονώδη δράση

    Είναι αντιοξειδωτική

    Έχει αντιπυρετική δράση

    Μειώνει το οίδημα

    Μειώνει την αιμορραγία

    Δρα θεραπευτικά στην υπέρταση

    Μειώνει τη χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια

    Μειώνει το άγχος και το στρες

    Έχει διουρητική δράση

    Βελτιώνει τις εγκεφαλικές λειτουργίες

    Αυξάνει την αιμοσφαιρίνη και την παραγωγή των ερυθρών αιμοσφαιρίων

    Βελτιώνει την εντερική χλωρίδα και τη λειτουργία του εντέρου

    Βοηθάει τη μυϊκή λειτουργία

    Είναι θεραπευτική για τις παθήσεις του προστάτη

    Βελτιώνει τις λειτουργίες του στομάχου

    Βελτιώνει τη ροή του αίματος

    Βελτιώνει τη λειτουργία του ήπατος

    Είναι χρήσιμη στην παραγωγή κολλαγόνου

    Βοηθάει στην αποθήκευση της βιταμίνης C

    Είναι κατάλληλη για τις παθήσεις του θυρεοειδή

    Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα

    Έχει ισχυρή αντικαρκινική δράση

    Βοηθάει στη ρύθμιση του σωματικού βάρους

    Ενισχύει τα τριχοειδή αγγεία

    Χρήσιμες συμβουλές για τη γύρη

    Η γύρη που λαμβάνετε να είναι βιολογική

    Καλύτερα να λαμβάνετε φρέσκια γύρη

    Να βάζετε τη φρέσκια γύρη στην κατάψυξη

    H πολυανθική γύρη σας χαρίζει περισσότερα συστατικά

    Να διαλύετε τη γύρη σε νερό, χαμομήλι ή γιαούρτι

    Να βάζετε τη γύρη σε αφέψημα, όταν κρυώσει σε θερμοκρασία μικρότερη από 37 oC

    Να δίνετε γύρη και στα παιδιά. Να βάζετε 1 κουταλιά της σούπας σε κατσικίσιο γάλα κάθε μέρα για πνευματική και σωματική υγεία και ανάπτυξη. Μπορείτε να τους δίνεται και βασιλικό πολτό και πρόπολη.

    Η γύρη είναι κατάλληλη και για ηλικιωμένους και για χειρουργημένους και για ανάρρωση μετά από ασθένειες.

    Τα καλύτερα προϊόντα μελισσών

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα μελισσών

    pollen 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Ενεργειακό ρόφημα με γύρη

    Το μέλι έχει ισχυρές θεραπευτικές ιδιότητες

    Το κερί της μέλισσας

    Μάσκα αντιγήρανσης με γύρη

    Φτιάξτε μόνοι σας ψωμί της μέλισσας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πρόπολη

    Μελισσοθεραπεία για καλή υγεία

    Τα οφέλη από την κόκκινη πρόπολη στην υγεία

    Διατροφή για την καλοήθη υπερπλασία του προστάτη

    Ανορεξία και καχεξία στον καρκίνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα προϊόντα μελισσών

    Eλληνικό Μέλι

    Τι είναι η γύρη ανθέων

    Βασιλικός πολτός

    Πρόπολη

    Θεραπεία ασθενειών με ζωικής προέλευσης προϊόντα

    Πώς θα καταλάβετε το νοθευμένο μέλι

    Είναι απαραίτητες οι μέλισσες για την υγεία μας;

    Οι αντικαρκινικές ιδιότητες της πρόπολης

    Γύρη

    www.emedi.gr

     

     

  • Όλα τα κόλπα για να δυναμώσετε τα κόκαλά σας Όλα τα κόλπα για να δυναμώσετε τα κόκαλά σας

    Δυναμώστε τα οστά σας

     

    Πριν διαβάσετε τα κόλπα για να δυναμώσετε τα κόκαλά σας ελέγξτε την ισορροπία σας

    Σταθείτε στο ένα πόδι, βάλτε τα χέρια σας ανοιχτά στο πλάι και κρατήστε την ισορροπία σας. 

    Κλείστε τα μάτια και σταθείτε, έτσι, όση ώρα μπορείτε.

    Αν δεν ξεπεράσετε τα 15 δευτερόλεπτα, τότε υπάρχει έλλειψη ισορροπίας και υπάρχει κίνδυνος να πέσετε και μπορεί να πάθετε κάταγμα, αν είσαστε άνω των 50 ετών.

    Όταν δεν κινούμαστε χάνουμε 1% απώλεια οστικής μάζας κάθε μήνα.

    Με την αύξηση της ηλικίας τα κόκαλα χάνουν ένα μέρος της μάζας τους, γιατί υπάρχει ατροφία λόγω αχρησίας.

    Η απώλεια των οιστρογόνων στις γυναίκες και η απώλεια τεστοστερόνης στους άνδρες, οδηγούν σε απώλεια οστικής μάζας.

    Βέβαια, υπάρχει και γενετική προδιάθεση στην οστική απώλεια.

    Η οστική απώλεια συνδέεται και με την απώλεια μυϊκής μάζας, λόγω αχρησίας, γιατί και οι μυς παίζουν ρόλο στη διατήρηση της δύναμης των οστών. Η επαύξηση και η διατήρηση της άπαχης μυϊκής μάζας επιβάλλει στα οστά το είδος της πίεσης που τα ενισχύει.

    Τα οστά ανακατασκευάζονται κάθε 10 χρόνια. Αν δεν τους παρέχετε θρεπτικά συστατικά, τότε το σώμα θα χαραμίσει ενέργεια για να τα διατηρήσει αυτά, αλλά και τους μυς που τα δυναμώνουν. Όσο αυξάνεται η ηλικία υπάρχει κίνδυνος πτώσης και κατάγματος, γι΄αυτό πρέπει να να προσέχετε την υγεία των οστών σας.

    Οι οστεοβλάστες βοηθούν στο σχηματισμό νέου οστού και οι οστεοκλάστες απορροφούν τα γερασμένα οστά. Η μεσοκυττάρια ουσία από κολλαγόνο και ασβέστιο προσφέρει ενίσχυση.

    Ο οστικός φλοιός προσφέρει σκληρότητα και ενότητα και αποτελεί το εξωτερικό μέρος του οστού και το σπογγώδες οστό στο εσωτερικό προσδίδει ελαστικότητα και συμπιεστική δύναμη στο σκελετό. Το οστικό υλικό διαθέτει μια μεσοκυττάρια ουσία από κολλαγόνο και μια μεσοκυττάρια ουσία από ασβέστιο και η δομή του οστού είναι δυναμική, γιατί το οστό έχει την ικανότητα να αναπλάθεται ανάλογα με τις ανάγκες, όπως σε επανένωση μετά από κάταγμα.

    Τα οστά χρειάζονται μια σταθερή παροχή από πρωτεϊνες, βιταμίνες, ορμόνες και ασβέστιο. Το ασβέστιο είναι απαραίτητο για την σκλήρυνση των πρωτεϊνών κολλαγόνου για τη δόμηση των οστών. Το μειονέκτημα  είναι πως η ενίσχυση σε ασβέστιο σταθεροποιεί τις πλάκες μέσα στα αιμοφόρα αγγεία και προκαλείται σκλήρυνση και αυξάνεται η αρτηριακή πίεση και η καρδιά εργάζεται σκληρότερα. Για να μετακινηθεί το ασβέστιο από το αίμα προς τα κόκαλα, απαιτείται βιταμίνη Κ2.

    Ένας άνθρωπος μπορεί να χάσει μέχρι 18 εκατοστά ύψος από κατάγματα στους σπονδύλους.

    Η οστεοπόρωση δεν οφείλεται μόνο σε έλλειψη ασβεστίου, αλλά και σε υπερβολική απώλεια ασβεστίου. Αν πίνετε πολλά ανθρακούχα ποτά με καφεϊνη και φωσφορικά άλατα ή λαμβάνετε πολλές πρωτεϊνες και δεν γυμνάζεστε ή έχετε έλλειψη βιταμίνης D ή αν παίρνετε στερεοειδή φάρμακα θα έχετε έλλειψη ασβεστίου. Τα φυσιολογικά επίπεδα ασβεστίου στο αίμα είναι απαραίτητα για τη σωστή λειτουργία των μυών και των νεύρων. Για να εξασφαλιστούν τα φυσιολογικά επίπεδα μειώνεται η αποβολή ασβεστίου μέσω ούρων, αυξάνεται η απορρόφηση από τον πεπτικό σωλήνα αλλά και η επαναρρόφηση από τα οστά.

    Το βόριο σε δόση 3 mg μειώνει την ποσότητα ασβεστίου και μαγνησίου που αποβάλλεται με τα ούρα.

    Η βιταμίνη Β12 βοηθά τη λειτουργία των οστεοβλαστών και γι΄αυτό όσοι έχουν έλλειψη βιταμίνης Β12 έχουν οστεοπόρωση.

    Η ενεργή βιταμίνη D, που παράγεται όταν το δέρμα εκτίθεται στο φως του ήλιου, επιτρέπει στο ασβέστιο να φύγει από το έντερο και να εισέλθει στο αίμα. Η βιταμίνη D εργάζεται, επίσης, στα νεφρά, για να προληφθεί η απώλεια ασβεστίου. που διαφορετικά θα αποβαλλόταν. Όσο μεγαλώνει κάποιος η ικανότητα να κατασκευάζει βιταμίνη D μέσω του δέρματος μειώνεται. Επίσης, όσο κάποιος μεγαλώνει μένει σε κλειστούς χώρους και εκτίθεται λιγότερο στον ήλιο.

    Η ανάπλαση των οστών

    -Επαναρρόφηση

    Τα κύτταρα που ονομάζονται οστεοκλάστες διαλύουν το παλιό οστό και δημιουργούν μικρές κοιλότητες.

    -Ανάπλαση

    Τα κύτταρα που ονομάζονται οστεοβλάστες κατασκευάζουν νέο οστό, γεμίζοντας τις κοιλότητες με ασβέστιο.

    Η οστική επαναρρόφηση και ο σχηματισμός οστού συμβαίνουν ταυτόχρονα και υπάρχει ισορροπία. Όταν δεν υπάρχει ισορροπία, υπάρχει απώλεια οστικής μάζας.

    Η οστική ανάπλαση συμβαίνει μέσω ηλεκτρισμού, με τη μορφή χαμηλών ενεργειακών κυμάτων, που δημιουργούν πίεση στο οστό. Για το σχηματισμό οστού, χρειάζεται η φόρτιση που γίνεται με γυμναστικές ασκήσεις, με άρση βαρών και με τη δόμηση των μυών που προκαλούν πίεση στα οστά. Η γυμναστική με αντιστάσεις διεγείρει το ηλεκτρικό φορτίο και ασκεί μεγαλύτερη δύναμη στο οστό, προκαλώντας την ανάπλασή του, χτίζει τους μυς και αυξάνει την αίσθηση της ισορροπίας και δεν υπάρχει κίνδυνος πτώσης. Η άσκηση με αντιστάσεις ενεργοποιεί ένα γονίδιο που κατασκευάζει μια πρωτεϊνη που ενεργοποιεί τους οστεοβλάστες να εργαστούν για τη δόμηση των οστών, που διαφορετικά θα εξελίσσονταν σε λιποκύτταρα.

    Στα πρώτα χρόνια της εμμηνόπαυσης, η οστική απώλεια αυξάνεται κατά 2-4% για το δοκιδωτό οστό και 1-2% για τον οστικό φλοιό και μετά η μείωση επανέρχεται στη 1/2 εκατοστιαία μονάδα ανά έτος. Μην παίρνετε συνθετικά οιστρογόνα. Αυτά ενισχύουν τα οστά, αλλά αυξάνουν τις εξάψεις και την αϋπνία.

    Η οστεοπόρωση προκαλείται από μείωση της οστικής μάζας ή της οστικής πυκνότητας. Η οστεοπενία είναι πρόδρομος της οστεοπόρωσης.

    Οι παράγοντες κινδύνου είναι τα γονίδια, ο χαμηλός μεταβολισμός της βιταμίνης D, η καθυστερημένη εφηβεία (λιγότερα χρόνια διεγειρόμενης οστικής ανάπτυξης), η εμμηνόπαυση, η απώλεια οιστρογόνων, ο υπερθυρεοειδισμός, η νεφροπάθεια, η φλεγμονή, το κάπνισμα, τα φάρμακα, οι αρθρίτιδες και η έλλειψη άσκησης με αντιστάσεις που διεγείρει την ανάπλαση των οστών.

    Αποτέλεσμα της οστεοπόρωσης είναι οι πόνοι στη μέση, η απώλεια ύψους, οι ρήξεις των οστών της σπονδυλικής στήλης και τα κατάγματα από πτώσεις. Οι μικροσκοπικοί λίθοι μέσα στους ημικύκλιους σωλήνες κινούνται μέσα σε ένα παχύρρευστο υγρό, ανάλογα με τις κινήσεις μας. Με τον καιρό οι λίθοι παθαίνουν οστεοπόρωση και δεν κινούνται και προκαλούν ιλίγγους, απώλεια ισορροπίας και πτώσεις.

    Για την πρόληψη άρα της οστεοπόρωσης απαραίτητο είναι να αναπλάθετε τα οστά, να δομείτε τους μυς και να μάθετε να πέφτετε.

    Ένα συμπλήρωμα διατροφής D3 & K2 αρκεί αν η λήψη ασβεστίου και μαγνησίου είναι ικανοποιητική από τη διατροφή σας. Αν δεν λαμβάνετε τροφές που περιέχουν ασβέστιο και μαγνήσιο επιλέξτε ένα συμπλήρωμα διατροφής που τα περιλαβάνει όλα (ασβέστιο, μαγνήσιο, D3 και Κ2).

    Να τρώτε αναποφλοίωτα δημητριακά, φυλλώδη πράσινα λαχανικά και ξηρούς καρπούς. Τα αμύγδαλα είναι πλούσια σε μαγνήσιο κι ασβέστιο. Να πίνετε και κάτι όξινο, όπως ένα φυσικό χυμό πορτοκαλιού που αυξάνει την απορρόφηση. Να πίνετε βιολογικό γάλα ή να τρώτε 1 γιαούρτι ή βιολογικό γάλα σόγιας, να τρώτε σγουρό λάχανο, σπανάκι και τόφου, αλλά και νάττο, τυρί κότατζ, κοτόπουλο βιολογικό και κάποια τυριά.

    Αν έχετε οστεοπόρωση πρέπει να αποφεύγετε τη δίαιτα με πρωτεϊνες και ανθρακούχα ποτά. Τα οξέα απορροφούν το ασβέστιο από τα οστά.

    Το πολύ αλάτι, δηλαδή το νάτριο αυξάνει, επίσης, την αποβολή του ασβεστίου.

    Ακόμη, το υπερβολικό αλκοόλ, η υπερκατανάλωση καφεϊνης, το κάπνισμα και η βιταμίνη Α σε ποσότητα μεγαλύτερη από 2.500 mg, αυξάνουν την αποβολή ασβεστίου.

    Το κεφίρ και το νάττο αυξάνουν τη βιταμίνη Κ2 και αποτρέπουν το θάνατο των οστεοβλαστών.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για να δυναμώσετε τα οστά σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για να δυναμώσετε τα οστά σας

    bones 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ραχίτιδα

    Σύνδρομο ανεπάρκειας μαγνησίου

    Ασβέστιο κοραλλιών

    Ο ήλιος είναι τροφή για το σώμα

    Εναλλακτικές λύσεις γάλακτος

    Οι κίνδυνοι από το XGEVA

    Τα προβιοτικά θεραπεύουν την οστεοπόρωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παραθορμόνη

    Φώσφορος

    Βρώσιμη φωσφατάση οστών

    Οι βιταμίνες για την οστεοπόρωση

    Οστεομαλακία

    Μεταβολική Θεραπεία Ασθενειών του Hans Nieper

    Οστεάλευρο

    Οι καλύτερες βιταμίνες για τα οστά

    Διατροφικά σφάλματα που πρέπει να διορθώσετε

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Το ασβέστιο από μόνο του δεν μπορεί να διατηρήσει την υγεία των οστών

    Το έντερο υπεύθυνο για όλες τις ασθένειες

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν ασβέστιο

    Ψευδάργυρος

    Γιατί πρέπει καθημερινά να παίρνετε βιταμίνη D

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ασβέστιο

    Το ασβέστιο και το μαγνήσιο μαζί κάνουν θαύματα

    Να αποφεύγετε το γάλα στον καφέ

    Αδυνατίστε με ασβέστιο

    Αντιμετώπιση υπερασβεστιαιμίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον δολομίτη

    Όταν κάποιος δεν μπορεί να καταναλώσει γαλακτοκομικά

    Ασβέστιο

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εμμηνόπαυση

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Πλήρες check up για οστεοπόρωση

    Τα καλύτερα για την οστεοπόρωση

    Γιατί πρέπει καθημερινά να παίρνετε βιταμίνη D

    Πώς πρέπει να παίρνετε τα διφωσφονικά από το στόμα;

    Ότι πρέπει να κάνετε αν είσαστε στην εμμηνόπαυση

    Οστεοπόρωση στους άνδρες

    Νεανική οστεοπόρωση

    Οστεοπόρωση

    Υγεία των οστών

    Το ελαιόλαδο προστατεύει τα κόκκαλα

    Ήλιος και βιταμίνη D

    Τι είναι η εμμηνόπαυση;

    Οι γυναικείες ορμόνες

    Bιταμίνες για την εμμηνόπαυση

    Τροφές φάρμακα

    Το Φαρμακείο του Θεού

    Τα γηριατρικά σύνδρομα

    Πρόληψη και θεραπεία ασθενειών με την άσκηση

    Γιατί πρέπει να ξεκινήσετε από αύριο το περπάτημα

    Οστεοπόρωση

    Άσκηση για όσους πάσχουν από οστεοπόρωση

    Έλεγχος οστεοπόρωσης

    Έλεγχος οστεοπόρωσης με το κινητό σας

    Το τεστ ενός λεπτού για την οστεοπόρωση

    Η οστεοπόρωση χτυπάει και τους άντρες

    Εμφυτεύσιμη συσκευή για την οστεοπόρωση

    Ο ρόλος των οστών στον διαβήτη

    Βότανα για τα οστά και τις αρθρώσεις

    Denosumab σε οστικές μεταστάσεις

    www.emedi.gr

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ανεπάρκεια σιδήρου Αιμολυτική αναιμία »