Τρίτη, 11 Φεβρουαρίου 2014 08:34

Θρομβοπενία

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(7 ψήφοι)

Όταν τα αιμοπετάλια είναι χαμηλά

Οι όροι θρομβοπενία και θρομβοκυττοπενία αναφέρονται στην μείωση των αιμοπεταλίων στο αίμα.

Ο φυσιολογικός αριθμός αιμοπεταλίων ανθρώπου κυμαίνεται από 150.000 έως 450.000 αιμοπετάλια ανά μικρολίτρο αίματος.

Θρομβοπενία είναι όταν τα αιμοπετάλια είναι κάτω από 50.000 ανά μικρόλιτρο.


Σημεία και συμπτώματα

Συχνά, τα χαμηλά επίπεδα αιμοπεταλίων δεν οδηγούν σε κλινικά προβλήματα.

Περιστασιακά, μπορεί να υπάρχουν μώλωπες, πορφύρα ιδιαίτερα στους βραχίονες, πετέχειες (εντοπισμένες αιμορραγίες στο δέρμα και τους βλεννογόνους), ρινορραγίες, ή/και αιμορραγία των ούλων.

Ένα πλήρες ιατρικό ιστορικό είναι ζωτικής σημασίας για να βρεθεί η αιτία των χαμηλών αιμοπεταλίων. Είναι, επίσης, σημαντικό να ελεγχθεί ότι οι άλλοι τύποι κυττάρων του αίματος, όπως τα ερυθρά αιμοσφαίρια και τα λευκά αιμοσφαίρια, δεν είναι, επίσης, χαμηλά.

Ένα άτομο με χαμηλά αιμοπετάλια μπορεί να παραπονείται  για ένα αίσθημα κακουχίας, για κόπωση και γενική αδυναμία (με ή χωρίς συνοδό απώλεια αίματος). Σε θρομβοπενία που δεν προϋπήρχε, θα πρέπει να διερευνηθεί το ενδεχόμενο να είναι υπεύθυνα κάποια φάρμακα που παίρνει ο ασθενής (θρομβοπενία προκαλούμενη από φάρμακα).

Μπορεί να υπάρχουν πετέχειες ή εκχυμώσεις και αργή, συνεχής αιμορραγία από τυχόν τραυματισμούς ή πληγές και μπορεί να υπάρχουν  μεγάλες, γεμάτες αίμα πομφόλυγες στο στόμα.

Εάν ο αριθμός των αιμοπεταλίων του ατόμου είναι μεταξύ 30.000 και 50.000 / mm3, μώλωπες σε μικροτραυματισμούς είναι πιθανόν να συμβαίνουν. Αν είναι μεταξύ 15.000 και 30.000 / mm3, αυτόματοι μώλωπες εμφανίζονται (κυρίως στα χέρια και τα πόδια).


Αιτίες θρομβοπενίας

-Μειωμένη παραγωγή αιμοπεταλίων

  • Έλλειψη βιταμίνης Β12 ή φυλλικού οξέος
  • Λευχαιμία ή μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο
  • Μειωμένη παραγωγή θρομβοποιητίνης από το ήπαρ σε ηπατική ανεπάρκεια
  • Σήψη από ιογενή ή βακτηριακή λοίμωξη
  • Ο Δάγγειος πυρετός μπορεί να προκαλέσει θρομβοκυτταροπενία με άμεση μόλυνση των μεγακαρυοκυττάρων του μυελού των οστών, καθώς και ανοσολογική μικρή επιβίωση των αιμοπεταλίων

-Κληρονομικά σύνδρομα

  •         Συγγενής αμεγακαρυωτική θρομβοπενία
  •         Σύνδρομο θρομβοπενίας από απουσία της κερκίδας (σύνδροµο TAR)
  •         Αναιμία Fanconi
  •         Σύνδρομο Bernard- Soulier, με μεγάλα αιμοπετάλια
  •         Ανωμαλία May-Hegglin, ο συνδυασμός της θρομβοπενίας, με ωχρά μπλε εγκλείσματα λευκοκυττάρων, και γιγαντιαία αιμοπετάλια
  •         Σύνδρομο Grey αιμοπεταλίων, γκρι αιμοπετάλια, επειδή στερούνται κόκκους άλφα
  •         Σύνδρομο Alport, είναι μια γενετική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από σπειραματονεφρίτιδα, νεφρική νόσο τελικού σταδίου, και της απώλειας ακοής και προβλήματα στα μάτια.
  •         Σύνδρομο Wiskott - Aldrich, πουείναι μια σπάνια φυλοσύνδετη υπολειπόμενη ασθένεια που χαρακτηρίζεται από έκζεμα, θρομβοκυτταροπενία (χαμηλά επίπεδα αιμοπεταλίων), ανεπάρκεια του ανοσοποιητικού συστήματος, και αιματηρή διάρροια.

-Αυξημένη καταστροφή

  • Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα
  • Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα
  • Αιμολυτικό-ουραιμικό σύνδρομο
  • Διάχυτη ενδαγγειακή πήξη
  • Παροξυσμική νυχτερινή αιμοσφαιρινουρία
  • Αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο
  • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος
  • Πορφύρα μετά τη μετάγγιση
  • Νεογνική αλλοάνοσος θρομβοπενία
  • Σπληνική παγίδευση των αιμοπεταλίων που οφείλεται σε υπερσπληνισμό
  • Ο Δάγγειος πυρετός έχει δειχθεί ότι προκαλεί συντομευμένη επιβίωση των αιμοπεταλίων και ανοσολογική καταστροφή των αιμοπεταλίων
  • Θρομβοπενία που σχετίζεται με τον HIV

-Φάρμακα που προκαλούν θρομβοπενία

Άμεση μυελοκαταστολή

  •         βαλπροϊκό οξύ
  •         μεθοτρεξάτη
  •         καρβοπλατίνη
  •         ιντερφερόνη
  •         ισοτρετινοΐνη
  •         panobinostat
  •         πολλά φάρμακα χημειοθεραπείας
  •         Singulair (νατριούχος μοντελουκάστη)
  •         Αναστολείς Η2 και αναστολείς της αντλίας πρωτονίων έχουν δείξει αυξημένα συμπτώματα θρομβοπενίας, όπως κόκκινες πετέχειες στο κάτω μέρος των ποδιών

Ανοσολογική καταστροφή των αιμοπεταλίων

  • Ένα μόριο φάρμακο συνδέεται με το τμήμα Fab ενός αντισώματος: Ένα κλασικό παράδειγμα είναι η κινιδίνη. Το τμήμα Fc του μορίου του αντισώματος δεν εμπλέκεται στη διαδικασία πρόσδεσης.
  • Ένα μόριο φαρμάκου δεσμεύεται με το τμήμα Fc του αντισώματος, με το σύμπλοκο φαρμάκου/αντισώματος στη συνέχεια δεσμεύει και ενεργοποιεί τα  αιμοπετάλια: θρομβοκυτοπενία οφειλόμενη στην ηπαρίνη είναι ένα κλασικό παράδειγμα, όπου το σύμπλοκο ηπαρίνη -αντίσωμα- παράγοντας αιμοπεταλίων 4 (PF4) δεσμεύεται με τους υποδοχείς Fc των κυττάρων των κυττάρων του δικτυοενδοθηλιακού συστήματος, και η καταστροφή των αιμοπεταλίων παρεμποδίζεται. Αυτό μπορεί να εξηγήσει δεν υπάρχει σοβαρή θρομβοπενία από την ηπαρίνη.
  • Η αμπσιξιμάμπη προκαλεί θρομβοπενία

Άλλα φάρμακα που προκαλούν θρομβοπενία

  • Συχνά: κινίνη, κινιδίνη, σουλφοναμίδες, σουλφονυλουρίες, θειαζιδικά διουρητικά (σε μακροχρόνια χορήγηση), άλατα χρυσού.
  • Περιστασιακά: Ακεταζολαμίδη, ακετυλοσαλικυκικό οξύ, βαρβιτουρικά, καρβαμαζεπίνη, ινδομεθακίνη, p-αμινοσαλικυλικό οξύ, φαινυντοϊνη, παράγωγα πυραζολόνης, πενικιλλίνες, κεφαλοσπορίνες.
  • Σπάνια: Πορφύρα μετά από μετάγγιση λόγω αλλοαντισωμάτων έναντι του αντιγόνου PI1A των αιμοπεταλίων. Πτώση των αιμοπεταλίων , συνήθως 5-10 ημέρες μετά τη μετάγγιση

-Άλλες αιτίες που προκαλούν θρομβοπενία

  • Δάγκωμα φιδιού (κυρίως οχιά)
  • Onyalai, μια νόσος άγνωστης αιτιολογίας που εμφανίζεται μόνο σε ορισμένα μέρη της Αφρικής, από την κακή διατροφή ή την κατανάλωση μολυσμένων τροφίμων
  • Η υπερβολική κατανάλωση ελαίων που περιέχουν ερουκικό οξύ, όπως του σιναπιού του Lorenzo
  • Τοξικότητα από νιασίνη - Αναστρέψιμη θρομβοκυτταροπενία έχει παρατηρηθεί σε ασθενείς με τοξικότηταστη νιασίνη, ιδιαίτερα όταν έχουν καταναλωθεί μεγάλες δόσεις (3000mg/ημέρα) σε ασθενείς με διαταραγμένη νεφρική λειτουργία
  • Ψευδοθρομβοκυτοπενία

Συγκρίνοντας τις δοκιμασίες της πήξεως

Εργαστηριακά ευρήματα σε διάφορες αιμοπεταλίων και διαταραχές της πήξης

Εργαστηριακά ευρήματα σε διάφορες αιμοπεταλίων και διαταραχές της πήξης

Κατάσταση

Χρόνος προθρομβίνης

Χρόνος μερικής θρομβλοπλαστίνης

Χρόνος ροής πήξεως

Αριθμός αιμοπεταλίων

Έλλειψη βιταμίνης Κ ή βαρφαρίνη

Παρατεταμένος

Κανονική ή ήπια παρατεταμένος

Ανεπηρέαστος

Ανεπηρέαστος

Διάχυτη ενδαγγειακή πήξη

Παρατεταμένος

Παρατεταμένος

Παρατεταμένος

Ελαττωμένος

Νόσος Von Willebrand

Ανεπηρέαστος

Παρατεταμένος ή Ανεπηρέαστος

Παρατεταμένος

Ανεπηρέαστος

Αιμορροφιλία

Ανεπηρέαστος

Παρατεταμένος

Ανεπηρέαστος

Ανεπηρέαστος

Ασπιρίνη

Ανεπηρέαστος

Ανεπηρέαστος

Παρατεταμένος

Ανεπηρέαστος

Θρομβοκυττοπενία

Ανεπηρέαστος

Ανεπηρέαστος

Παρατεταμένος

Ελαττωμένος

Ηπατική ανεπάρκεια, πρώιμο στάδιο

Παρατεταμένος

Ανεπηρέαστος

Ανεπηρέαστος

Ανεπηρέαστος

Ηπατική ανεπάρκεια, όψιμο στάδιο

Παρατεταμένος

Παρατεταμένος

Παρατεταμένος

Decreased

Ουραιμία

Ανεπηρέαστος

Ανεπηρέαστος

Παρατεταμένος

Ανεπηρέαστος

Συγγενής ανιδωγιναιμία

Παρατεταμένος

Παρατεταμένος

Παρατεταμένος

Ανεπηρέαστος

Ανεπάρκεια παράγοντα V

Παρατεταμένος

Παρατεταμένος

Ανεπηρέαστος

Ανεπηρέαστος

Ανεπάρκεια παράγοντα X ή αμυλοειδής πορφύρα

Παρατεταμένος

Παρατεταμένος

Ανεπηρέαστος

Ανεπηρέαστος

Θρομβασθένεια Glanzmann's

Ανεπηρέαστος

Ανεπηρέαστος

Παρατεταμένος

Ανεπηρέαστος

Σύνδρομο Bernard-Soulier

Ανεπηρέαστος

Ανεπηρέαστος

Παρατεταμένος

Ελαττωμένος ή Ανεπηρέαστος

Ανεπάρκεια παράγοντα XII

Ανεπηρέαστος

Παρατεταμένος

Ανεπηρέαστος

Ανεπηρέαστος

Ανεπάρκεια C1INH

Ανεπηρέαστος

Μειωμένος

Ανεπηρέαστος

Ανεπηρέαστος

Διάγνωση θρομβοπενίας

Οι εργαστηριακές εξετάσεις: γενική αίματος, ηπατικά ένζυμα, νεφρική λειτουργία, επίπεδα της βιταμίνης Β12, επίπεδα φυλλικού οξέος , ταχύτητα καθίζησης ερυθρών αιμοσφαιρίων, και επίχρισμα περιφερικού αίματος.

Εάν η αιτία για το χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων παραμένει ασαφής, μια βιοψία του μυελού των οστών συνήθως συνιστάται, για να διευκρινιστεί κατά πόσον ο χαμηλός αριθμός αιμοπεταλίων οφείλεται σε μειωμένη παραγωγή ή περιφερειακή καταστροφή.

Η θρομβοπενία σε νοσηλευόμενους αλκοολικούς μπορεί να προκληθεί από σπληνομεγαλία, έλλειψη φυλλικού οξέος, και στις περισσότερες φορές άμεση τοξική επίδραση του αλκοόλ στην παραγωγή αιμοπεταλίων, στο χρόνο επιβίωση, και τη λειτουργία των αιμοπεταλίων. Ο αριθμός αιμοπεταλίων αρχίζει να αυξάνεται μετά από 2 έως 5 ημέρες αποχής από το αλκοόλ.

Εργαστηριακές εξετάσεις για τον προσδιορισμό του αριθμού των αιμοπεταλίων και τη θρόμβωση γίνονται, επίσης.

Σε σοβαρή θρομβοπενία, μια μελέτη του μυελού των οστών μπορεί να καθορίσει τον αριθμό, το μέγεθος και την ωριμότητα των μεγακαρυωκυττάρων (τα κύτταρα του μυελού των οστών που απελευθερώνουν ώριμα αιμοπετάλια).

Αιμοπεταλιακά αυτοαντισώματα ανευρίσκονται σε > από 80%, δεν είναι όμως, ειδικά.


Θεραπεία θρομβοπενίας

Η θεραπεία καθοδηγείται από την αιτιολογία και την σοβαρότητα της νόσου.

Η κύρια ιδέα στη θεραπεία της θρομβοκυτοπενίας είναι να εξαλείψει το υποκείμενο πρόβλημα.

Τα κορτικοστεροειδή μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αύξηση της παραγωγής αιμοπεταλίων.

Ανθρακικό λίθιο ή φυλλικό οξύ μπορούν, επίσης, να χρησιμοποιηθούν για να διεγείρουν την παραγωγή του μυελού των οστών των αιμοπεταλίων.

Μεταγγίσεις αιμοπεταλίων μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να σταματήσει επεισοδιακή ανώμαλη αιμορραγία που προκαλείται από χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων. Ωστόσο, εάν η καταστροφή των αιμοπεταλίων προέρχεται από μια διαταραχή του ανοσοποιητικού, οι εγχύσεις αιμοπεταλίων μπορεί να μην είναι αποτελεσματικές και η αιμορραγία να μην σταματά.


Ειδικά σχέδια θεραπείας ανάλογα με την υποκείμενη αιτιολογία της θρομβοπενίας

-Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα

Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα είναι μια επείγουσα ιατρική κατάσταση, δεδομένου ότι η αιμολυτική αναιμία και η ενεργοποίηση των αιμοπεταλίων μπορεί να οδηγήσει σε νεφρική ανεπάρκεια και αλλαγές στο επίπεδο της συνείδησης. Θεραπεία στη δεκαετία του 1980 γινόταν με πλασμαφαίρεση και γίνεται ακόμα.

-Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

Πολλές περιπτώσεις της ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας μπορεί να αφεθούν χωρίς θεραπεία, και αυτόματη ύφεση (ειδικά στα παιδιά) δεν είναι ασυνήθιστη. Σε αιμοπετάλια κάτω από 50.000, γίνεται παρακολούθηση με τακτικές εξετάσεις αίματος και αν και τα αιμοπετάλια είναι κάτω από 10.000 γίνεται θεραπεία και στενή παρακολούθηση γιατί ο κίνδυνος αιμορραγίας είναι μεγάλος.

Θεραπείες για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρας:

  • Πρεδνιζόνη και άλλα κορτικοστεροειδή (έως 2mg/kg από το στόμα ημερησίως για 2-4 εβδομάδες και μετά σταδιακή μείωση)
  • Ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη (σε σοβαρή ιδιοπαθή θρομβοκυτταρική πορφύρα, σε αντένδειξη για λλυκοκορτικοειδή ή αιμορραγία, πριν την εγχείρηση ή την εξαγωγή δοντιού)
  • Σπληνεκτομή σε άτομα < των 50 ετών
  • Αζαθειοπρίνη (50-100mg από το στόμα ημερησίως για 4-8 εβδομάδες)
  • Danazol
  • Eltrombopag
  • Rituximab
  • Romiplostim
  • Μεταγγίσεις αιμοπεταλίων γίνονται μόνο σε επαπειλούμενη έκδηλη αιμορραγία

Τα ανάλογα θρομβοποιητίνης έχουν δοκιμαστεί εκτενώς για τη θεραπεία της ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας. Οι παράγοντες αυτοί, όμως διεγείρουν τα αντισώματα εναντίον της ενδογενούς θρομβοποιητίνης ή προκαλούν θρόμβωση.

Το romiplostim (εμπορική ονομασία Nplate) χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας σε ανθεκτικούς ασθενείς, ιδιαίτερα σε αυτούς που υποτροπιάζουν μετά από σπληνεκτομή. Η ρομιπλοστίμη (romiplostim) είναι μία πρωτεΐνη σύντηξης του Fc-πεπτιδίου (πεπτιδικό σωμάτιο) που μεταβιβάζει σήματα και ενεργοποιεί τα ενδοκυττάρια μεταγραφικά μονοπάτια μέσω του υποδοχέα της θρομβοποιητίνης (TPO) (επίσης γνωστού ως cMpl) ώστε να αυξηθεί η παραγωγή αιμοπεταλίων.

ρομβοκυττοπενία μετά από διακοπή της ηπαρίνης

Οι κλινικοί γιατροί για να αποφευχθεί η θρόμβωση, αρχίζουν άμεσα βαρφαρίνη και αυξάνεται ο κίνδυνος φλεβικής γάγγραινας των άκρων. Για το λόγο αυτό, οι ασθενείς αντιμετωπίζονται με άμεσο αναστολέα της θρομβίνης, όπως τη λεπιρουδίνη. Άλλα αντιπηκτικά χρησιμοποιούνται μερικές φορές, όπως η μπιβαλιρουδίνη και fondaparinux . Μεταγγίσεις αιμοπεταλίων δεν γίνονται δεδομένου ότι η θρόμβωση είναι πρόβλημα σε αυτή την ασθένεια.

-Συγγενής αμεγακαρυωτική αναιμία

Η μεταμόσχευση Μυελού των Οστών/Stem Cell μεταμόσχευση θεραπεύει αυτή τη γενετική ασθένεια. Συχνές μεταγγίσεις αιμοπεταλίων απαιτούνται μέχρι να γίνει η μεταμόσχευση.

-Νεογνική θρομβοπενία

Η θρομβοπενία επηρεάζει ένα μικρό ποσοστό των νεογέννητων, και ο επιπολασμός της σε μονάδες εντατικής θεραπείας νεογνών είναι υψηλή. Οι περισσότερες από τις περιπτώσεις θρομβοπενίας επηρεάζουν πρόωρα βρέφη και είναι αποτέλεσμα ανεπάρκειας του πλακούντα ή εμβρυϊκής υποξίας. Άλλες αιτίες λιγότερο συχνές είναι αλλοάνοσες, γενετικές, αυτοάνοσες, λοιμώξεις και η διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη. Η θρομβοπενία ξεκινά μετά τις πρώτες 72 ώρες από τη γέννηση είναι συχνά αποτέλεσμα σήψης ή νεκρωτικής εντεροκολίτιδας Σε περίπτωση μόλυνσης, γίνεται PCR για τον  εντοπισμό του παθογόνου και την ανίχνευση γονιδίων αντοχής στα αντιβιοτικά. Οι πιθανοί παθογόνοι οργανισμοί μπορεί να είναι μύκητες, βακτήρια και ιοί, όπως κυτταρομεγαλοϊός, ιός της ερυθράς, ιός HIV, Staphylococcus sp, Enterococcus sp, Streptococcus agalactiae, Streptococcus viridans, Listeria monocytogenes, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, Pseudomonas aeruginosa, Yersinia enterocolitica, Borrelia burgdorferi, Candida sp, Toxoplasma gondii. Η σοβαρότητα της θρομβοπενίας μπορεί να συσχετίζεται με το είδος του παθογόνου. Οι πιο σοβαρές καταστάσεις σχετίζονται με μύκητες ή gram - αρνητικά βακτήρια. Το παθογόνο μπορεί να μεταδοθεί κατά τη διάρκεια της γέννησης ή πριν από αυτήν, αλλά επίσης και από το θηλασμό ή κατά τη διάρκεια της μετάγγισης.

Η ιντερλευκίνη- 11 ερευνάται ως ένα φάρμακο για την διαχείριση της θρομβοπενίας, ιδίως σε περιπτώσεις σήψης ή νεκρωτικής εντεροκολίτιδας.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη θρομβοπενία

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη θρομβοπενία

Διαβάστε, επίσης,

Αλλογενής μετάγγιση αίματος

Υπότυποι Μυελοδυσπλαστικών Συνδρόμων

Νόσος Kawasaki

Μεθοτρεξάτη

Everolimus

Καλά-Αζάρ

Προσοχή το Revlimid έχει πολλές παρενέργειες

Νόσος Gaucher

Λοιμώδης μονοπυρήνωση

Mitomycin-C

Λευχαιμία τριχωτών κυττάρων

Εμβόλιο ιλαράς-παρωτίτιδας-ερυθράς

Xρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία

Γιατί κάποιος παθαίνει λευχαιμία

Κλοπιδιγρέλη και ασπιρίνη

Αιμόπτυση

Μήπως τρέχει συχνά η μύτη σας αίμα;

Διάγνωση της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12

Οι απαραίτητες βιταμίνες για την θρόμβωση

Αιμορροφιλία

Κλοπιδογρέλη

Rivaroxaban σε επεμβάσεις ισχίου και γόνατος

Αιμορραγία στον καρκίνο

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 19126 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 10 Νοεμβρίου 2018 09:22
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Να αποφεύγετε τα τσιμπήματα κουνουπιών Να αποφεύγετε τα τσιμπήματα κουνουπιών

    Τι μπορείτε να πάθετε από τα τσιμπήματα κουνουπιών

     

    Το καλοκαίρι φέρνει πάντα μαζί του και τους ανεπιθύμητους επισκέπτες του, που δεν είναι άλλοι από τα κουνούπια.

    Τα κουνούπια είναι ενοχλητικά τόσο για τα σημάδια που αφήνουν στο δέρμα μας όσο και για τη φαγούρα που νιώθουμε όταν μας τσιμπήσουν.

    Τα τσιμπήματα των κουνουπιών προκαλούν τοπικά φαγούρα και κοκκινίλα στο δέρμα.

    Το σημαντικότερο όμως από όλα είναι ότι μπορούν να μεταφέρουν σοβαρές ασθένειες με το τσίμπημά τους.

    Μία από αυτές είναι και η ελονοσία. 

    Ακόμη μία ασθένεια που μπορεί να μεταδοθεί μέσω του τσιμπήματος των κουνουπιών είναι ο Δάγγειος πυρετός, ο οποίος δύναται να προκαλέσει αιμορραγία, ο ιός Chikungunya, που προέρχεται από τον Ινδικό Ωκεανό και προκαλεί έντονες αρθραλγίες και η εγκεφαλίτιδα που προκαλεί ο ιός του Δυτικού Νείλου.

    Ο κίτρινος πυρετός προκαλείται, επίσης, από τα τσιμπήματα κουνουπιών, όπως και ο ιός Ζίκα πoυ μπορεί, εκτός των άλλων να προκαλέσει και σοβαρές γενετικές ανωμαλίες στα έμβρυα.

    Επίσης, τα κουνούπια μπορούν να προκαλέσουν και λεϊσμανίαση.

    Τέλος, μπορεί να συμβεί επιμόλυνση της πληγής, αν κάποιος ξύνει το εξάνθημα.

    Τα κύρια συμπτώματα των πιο σοβαρών ασθενειών που προκαλούν τα τσιμπήματά των κουνουπιών είναι: ο έντονος πονοκέφαλος, οι πόνοι στις αρθρώσεις και στους μύες, τα εξανθήματα, ο πόνος στη μέση, η ανορεξία, η ναυτία και ο έμετος. Σε πιο σοβαρά περιστατικά μπορεί να προκληθεί και αιμορραγικό εξάνθημα.

    Ένα τσίμπημα κουνουπιού στην πλειοψηφία των περιπτώσεων δεν είναι επικίνδυνο. Συνήθως, δημιουργεί απλώς κνησμό, ερυθρότητα και ελαφρύ οίδημα. Είναι μάλλον περισσότερο ενοχλητικό παρά επικίνδυνο, αφού σε λίγη ώρα τα συμπτώματα υποχωρούν, ειδικά αν δεν ξύσεις το εξάνθημα. Χρειάζεται όμως προσοχή για να μην ματώσεις το σημείο και προκαλέσεις επιμόλυνση της πληγής.

    koynoypia 5

    Απομακρύνετε τα κουνούπια με φυσικούς τρόπους

    Μη χρησιμοποιείτε χημικά εντομοαπωθητικά

    Αν θέλεις να αποφύγεις τα τσιμπήματα κουνουπιών, μπορείς να το κάνεις φτιάχνοντας φυσικά εντομοαπωθητικά. 

    -Αιθέριο έλαιο λεβάντας: Τα κουνούπια δεν αντέχουν τη λεβάντα. Ρίξτε λίγο έλαιο λεβάντας σε μερικές κορδέλες, κρεμάστε τις γύρω από εκεί που κάθεστε ή κοιμάστε. Αν θέλετε μπορείτε να εφαρμόσετε λίγες σταγόνες ακόμη και στο σώμα σας για να τα απωθήσετε.

    -Φτιάξε μόνοι σας φυσικό εντομοαπωθητικό σώματος:  Χρησιμοποιήστε αιθέριο έλαιο cintronella, λεμονόχορτο και ευκάλυπτο. Φτιάξε το μείγμα και ρίξε μερικές σταγόνες στο σώμα σας. Η μυρωδιά θα απωθήσει τα κουνούπια.

    -Ανάψτε κεριά citronella: Η μυρωδιά τους τα κρατά μακριά. Αν σας αρέσει να κάθεστε στο μπαλκόνι με φίλους, ανάψτε μερικά κεράκια από citronella.

    -Δεντρολίβανο: Αν το καλοκαίρι σας αρέσει να κάνετε barbeque στον κήπο ή στο μπαλκόνι και θέλετε να διώξετε τα κουνούπια που μαζεύονται, ρίξτε μερικά κλωνάρια δεντρολίβανου μέσα για να καούν. Με αυτό τον τρόπο και το φαγητό θα νοστιμίσει και τα κουνούπια θα εξαφανιστούν.

    -Τοποθέτηση πάγου. H φλεγμονή μπορεί να αντιμετωπιστεί με εφαρμογή πάγου. Η εφαρμογή πάγου σε ένα δάγκωμα κουνουπιών θα προκαλέσει επίσης μούδιασμα, μειώνοντας περαιτέρω την επιθυμία σας να ξυστείτε. Εφαρμόστε πάγο για έως και 20 λεπτά κάθε φορά. Τυλίξτε τον πάγο με μια πετσέτα. 

    -Τοποθετήστε βιολογική σόδα. Ανακατέψτε μια κουταλιά της σούπας σόδα με μια κουταλιά της σούπας νερό για να φτιάξετε μια πάστα. Εφαρμόστε αυτήν την πάστα σε οποιοδήποτε δάγκωμα κουνουπιών. Η μαγειρική σόδα θα καταπραΰνει το δέρμα σας, θα ηρεμήσει τη φαγούρα και σύντομα δεν θα θέλετε να γρατσουνιστείτε.

    -Χρησιμοποιήστε μια σταγόνα μελιού. Μια άλλη προσέγγιση είναι η εφαρμογή μελιού σε ένα δάγκωμα κουνουπιών. Το μέλι λειτουργεί σαν ένα φυσικό αντιισταμινικό. Απλώς τρίψτε μια μικρή κουταλιά γλυκού ωμό μέλι σε τυχόν τσιμπήματα κουνουπιών στο σώμα σας. Το καλύτερο μέλι που θα χρησιμοποιήσετε θα είναι τοπικό στην περιοχή σας και ωμό. 

    -Χρησιμοποιήστε αιθέριο έλαιο λάδι δέντρου τσαγιού. Οι αντισηπτικές ιδιότητες του λαδιού τσαγιού είναι εξαιρετικές για τη θεραπεία μιας ποικιλίας δερματικών παθήσεων, συμπεριλαμβανομένων των δαγκωμάτων κουνουπιών. Τοποθετήστε λίγο αιθέριο έλαιο τσαγιού πάνω σε ένα βαμβάκι και απλώστε το στην πληγείσα περιοχή. Τα έλαια λεβάντας και μέντας είναι επίσης εξαιρετικές επιλογές. Εάν έχετε πολύ ευαίσθητο δέρμα, μπορείτε να αναμίξετε λίγη σταγόνα αιθέριο έλαιο με λάδι καρύδας και μετά να το εφαρμόσετε.
    Αυτό θα αραιώσει το λάδι αρκετά ώστε να το κάνει απαλό στο δέρμα σας.

    -Χρησιμοποιήστε λοσιόν καλαμίνης. Η λοσιόν καλαμίνης είναι διάσημη για τη θεραπεία των πληγών της ανεμοβλογιάς, αλλά μπορεί να έχει παρόμοια καταπραϋντική δράση για τα τσιμπήματα κουνουπιών. Χρησιμοποιήστε μια μπάλα από βαμβάκι για να εφαρμόσετε το ροζ υγρό σε οποιοδήποτε δάγκωμα κουνουπιών.  Η λοσιόν καλαμίνης είναι ασφαλής για μωρά.

    -Εφαρμόστε αλκοόλ τρίψιμο. Το αλκοόλ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να σταματήσει ο κνησμός των δαγκωμάτων κουνουπιών. Το τρίψιμο με αλκοόλ βοηθά στην ανακούφιση της φλεγμονής και στην ηρεμία της φαγούρας. Επιπλέον, το τρίψιμο αλκοόλ μπορεί να απολυμάνει το δάγκωμα, μειώνοντας κάθε κίνδυνο μόλυνσης. Χρησιμοποιήστε ένα βαμβάκι για να εφαρμόσετε λίγο αλκοόλ με τρίψιμο σε οποιαδήποτε πληγείσα περιοχή.

    -Τοποθετήστε γλάστρες με αρωματικά φυτά: Είναι γνωστό ότι υπάρχουν κάποια φυτά που χρησιμοποιούνται και ως εντομοαπωθητικά, καθώς η μυρωδιά τους δεν αρέσει καθόλου στα κουνούπια. Μπορείτε, λοιπόν, να βάλετε περιμετρικά του μπαλκονιού σας γλαστράκια με βάλσαμο, δυόσμο, λεβάντα, δεντρολίβανο, μελισσόχορτο, κατιφέ ή καλέντουλα ή βασιλικό.

    -Μην αφήνετε λιμνάζοντα νερά: Τα κουνούπια αγαπούν πολύ τις παραθαλάσσιες περιοχές, αλλά και τις υγρές επιφάνειες. Γι’ αυτό, να αποφεύγετε να αφήνεις νερά στο μπαλκόνι ή στον κήπο, να αδειάζετε τα πιατάκια από τις γλάστρες και να αναποδογυρίζετε τους κουβάδες για να αδειάσουν καλά πριν τους αποθηκεύσετε.

    -Φτιάξτε φυσικές «ταμπλέτες» για να απομακρύνετε τα κουνούπια! Βάλτε σε μικρά τούλινα πουγκάκια μερικά φύλλα δάφνης και κρεμάστε τα, στη συνέχεια, σε παράθυρα ή στην πόρτα του δωματίου σας.

    koynoypia 2

    Μυστικά για να κρατήσετε τα κουνούπια μακριά από το χώρο σας

    Τοποθέτησε σίτες στα παράθυρα, στους φεγγίτες και στους αεραγωγούς.

    Αν έχετε μωρό, βάλτε κουνουπιέρα πάνω από το κρεβατάκι του, ώστε να κρατήσεις μακριά από εκεί τα κουνούπια.

    Αν στο σπίτι σας υπάρχει γρασίδι θα πρέπει να το κουρεύετε τακτικά, διότι διαφορετικά θα αποτελέσει εστία συγκέντρωσης κουνουπιών.

    Εξωτερικά του σπιτιού, στα μπαλκόνια και στον κήπο χρησιμοποίησε λάμπες κίτρινου χρώματος.

    Κάνε συχνά ντους, διότι τα κουνούπια έλκονται από τον ιδρώτα του σώματος.

    Να φοράτε φαρδιά και μακρυμάνικα ρούχα, ειδικά το βράδυ.

    Να ποτίζετε τα λουλούδια ή τον κήπο τις πρωινές ώρες.

    Άνοιξε το κλιματιστικό ή τον ανεμιστήρα οροφής, καθώς δεν είναι εύκολο να δράσουν τα κουνούπια.

    Τα καλύτερα προϊόντα για τα τσιμπήματα από κουνούπια

    Πρόληψη και θεραπεία των τσιμπημάτων κουνουπιών

    koynoypia 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Το κυπαρίσσι

    Ιογενής εγκεφαλίτιδα

    Δήγματα και κεντρίσματα εντόμων

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο δεντρολίβανου

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού

    Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

    Η αρωματοθεραπεία στη σύγχρονη θεραπεία ασθενειών

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιείται η αρωματοθεραπεία

    Φυσικό σπρέι για τα κατοικίδιά σας

    Τσικουνγκούνια

    Προστατευτείτε από τα κουνούπια

    Λάδι για τα κουνούπια για μεικτές και λιπαρές επιδερμίδες

    Λάδι για τα κουνούπια για ξηρές επιδερμίδες

    Λεμονόχορτο

    Οικολογικά εντομοκτόνα

    Το μασάζ για τους μυϊκούς πόνους

    Λεμονόχορτο

    Οικολογικά εντομοκτόνα

    Ιός του δυτικού Νείλου

    Μελισσόχορτο

    Όταν ταξιδεύετε σε προορισμούς υψηλού κινδύνου

    Ένα σπρέι για όλα τα τσιμπήματα

    Καθαρίστε τον κήπο σας από τα έντομα χωρίς φυτοφάρμακα

    Ελονοσία

    Η αλλαγή του κλίματος και η επίπτωση στην υγεία μας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον ιό Ζίκα

    Πώς να αποστάξετε αιθέρια έλαια

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ευκάλυπτο

    Η λεβάντα

    Ο βασιλικός

    Αντιμετωπίστε τα τσιμπήματα το καλοκαίρι

    Λάδι για τα κουνούπια για ξηρές επιδερμίδες

    Ιός του δυτικού Νείλου

    Ελονοσία

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το φαινόμενο του Raynaud Χρήσιμες πληροφορίες για το φαινόμενο του Raynaud

    Φαινόμενο του Raynaud

    Φαινόμενο του Raynaud είναι αγγειοσυσπαστική διαταραχή που εκδηλώνεται αμφοτερόπλευρα με περιοδικά επεισόδια έντονης ωχρότητας και μετά κυάνωσης των δακτύλων των χεριών (σπανίως των ποδιών) μετά από έκθεση στο κρύο.

    Με τη θερμότητα προκαλείται αγγειοδιαστολή και έντονη ερυθρότητα που ακολουθείται από οίδημα, αίσθημα σφύξεων και παραισθήσεις. Υποχωρεί με τη θερμότητα. Μπορεί να προκληθεί από συναισθηματική ένταση. Οι αντίχειρες, σπανίως, προσβάλλονται. Στο 13% των περιπτώσεων μπορεί να ατροφήσουν οι θηλές των δαχτύλων, και να εμφανισθούν ισχαιμικά έλκη στις άκρες των δακτύλων.

    50% ιδιοπαθής ή πρωτοπαθής νόσος του Raynaud, 50% δευτεροπαθής (φαινόμενο Raynaud)

    • Νόσος - προοδευτική, συμμετρική. Προσβάλλει τα δάχτυλα των χεριών, σπανίως των ποδιών. Η αναλογία γυναικών/ανδρών είναι 4:1. Ηλικίες μεταξύ 15-45. Με την πάροδο του χρόνου ο αγγειοσπασμός είναι συχνότερος και πιο έντονος. Δεν εμφανίζεται γάγγραινα, σπανίως, έλκη. Εφ' όσον δεν υπάρχει υποκείμενη νόσος η  διάγνωση τίθεται μόνο μετά από δύο χρόνια. Μπορεί να συνοδεύεται από σπασμό των στεφανιαίων αγγείων ή πρωτοπαθή πνευμονική υπέρταση. Στις αρτηρίες των δακτύλων δεν διαπιστώνονται βλάβες ιστολογικώς 
    • Το φαινόμενο - μπορεί να είναι ετερόπλευρο, ασύμμετρο, μπορεί να προσβάλλονται μόνο ένα ή δύο δάχτυλα. Συνήθως, με την πάροδο του χρόνου διαπιστώνονται συνυπάρχουσες υποκείμενες παθήσεις. Συνήθως, έχει χειρότερη πρόγνωση και μεγαλύτερη από ό,τι η πρωτοπαθής νόσος

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς, Μυοσκελετικό, Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Πάνω από 40 χρόνων

    Επικρατέστερο φύλο:

    • Γυναίκες > άνδρες (4:1 στην πρωτοπαθή νόσο)
    • Άνδρες = γυναίκες (δευτεροπαθής)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    • Με την έκθεση στο κρύο οι άκρες των δακτύλων παίρνουν χρώμα λευκό/ωχρό, μετά κυανό, ενώ με τη θερμότητα ερυθρό και με πόνο 
    • Οι ράγες των δακτύλων εμφανίζουν εξελκώσεις, ενώ σε βαρεία μακροχρόνια περιστατικά (10-13% των περιπτώσεων) καταλήγουν σε αυτόματους ακρωτηριασμούς 
    • Στην πρωτοπαθή νόσο η φυσική εξέταση είναι χωρίς παθολογικά ευρήματα, στη δευτεροπαθή μπορεί να διαπιστωθεί υποκείμενο αγγειακό ή αυτοάνοσο νόσημα

    ΑΙΤΙΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    Στην πρωτοπαθή μορφή μπορεί να ενέχεται ιδιοσυγκρασιακή ευαισθησία των αγγείων των δακτύλων στους β-αδρενεργικούς υποδοχείς. Στο δευτεροπαθές Raynaud μπορεί να ενέγχονται οι υποδοχείς της σεροτονίνης (5-HT2). Διαταραχές των αιμοπεταλίων και της γλοιότητας του αίματος μπορεί, επίσης, να ευθύνονται

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    • Κάπνισμα 
    • Προϋπάρχουσα αυτοάνοση νόσος ή νόσος του συνδετικού ιστού

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Αποφρακτική θρομβαγγειΐτιδα (Νόσος Buerger) στους άνδρες, προσβάλλει τα κάτω άκρα, μόνο σε ποσοστό μικρότερο του 5% υπάρχει προσβολή των άνω άκρων, 90% εμφανίζουν Raynaud το οποίο συσχετίζεται με το κάπνισμα 
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Προϊούσα συστηματική σκλήρυνση (σκληρόδερμα) - 90% εμφανίζουν Raynaud, το Raynaud μπορεί να προηγείται άλλων συμπτωμάτων κατά πολλά χρόνια
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα 
    • Σύνδρομο θωρακικής εξόδου 
    • Σύνδρομο CREST (ασβέστωση δέρματος, φαινόμενο Raynaud, δυσκινησία οισοφάγου, σκληροδακτυλία και τηλεαγγειεκτασία)
    • Κρυοσφαιριναιμίες 
    • Μακροσφαιριναιμία του Waldenstrom
    • Ακροκυάνωση
    • Πολυκυτταραιμία
    • Επαγγελματικά τραύματα (ιδιαίτερα από κρουστικά εργαλεία)
    • Φάρμακα (β-αναστολείς, κλονιδίνη, εργοταμίνη, μεθυσεργίδη, αμφεταμίνες, βρωμοκρυπτίνη, μπλεομυκίνη, βινβλαστίνη, σισπλατίνη, κυκλοσπορίνη)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Εξετάσεις για υποκείμενες παθήσεις (γενική αίματος, ΤΚΕ, RF, ANA, ανοσοηλεκτροφόρηση, έλεγχος κινητικότητας οισοφάγου)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Τα ιστολογικά ευρήματα των βιοψιών δέρματος έχουν μικρή συσχέτιση με την κλινική εικόνα. Μπορεί να διαπιστωθεί οίδημα, νεκρωτική ή μη νεκρωτική αγγειΐτιδα 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Δοκιμασία κρύου ώστε να αναδειχθούν οι χαρακτηριστικές αλλαγές του χρώματος στα χέρια
    • Τριχοειδοσκόπηση των παρωνυχίδων για να διαπιστωθούν διεύρυνση, ανώμαλη πορεία των τριχοειδών του συνδετικού ιστού

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να αναδείξει οστεολύσεις των άπω αποφύσεων των φαλάγγων, ρίκνωση και ασβέστωση των μαλακών ιστών 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ως επί το πλείστον η διάγνωση στηρίζεται στο ιστορικό και στην δοκιμασία του κρύου

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Η αντιμετώπιση του ασθενούς σε επίπεδο εξωτερικού ιατρείου, συνήθως, αρκεί

    027020bd 96e8 46b4 912b d19668ea130e16207266908178

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ζεστό ντύσιμο, γάντια, αποφυγή κρύου
    • Αποφυγή καπνίσματος
    • Αποφυγή β-blockers, αμφεταμινών, εργοταμίνης, αλκαλοειδών, σουματριπτάνης 
    • Ειδικές τεχνικές με τις οποίες οι ασθενείς μαθαίνουν να αυξάνουν την θερμοκρασία των χεριών τους 
    • Προστατευτικά δακτύλων τα οποία μπαίνουν πάνω από τις εξελκώσεις 
    • Η βοήθεια την οποία προσφέρει η αυχενική συμπαθεκτομή είναι παροδική - τα συμπτώματα επανέρχονται σε 1-2 χρόνια

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Αποφυγή κάθε δραστηριότητας η οποία συνεπάγεται έκθεση στο κρύο

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Υπογραμμίζεται η διακοπή του καπνίσματος. Αποφυγή επιβαρυντικών παραγόντων (τραυματισμός, κλυδωνισμοί, κρύο, κλπ.)

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Νιφεδιπίνη 30-90 mg την ημέρα (εμείνετε στη μορφή βραδείας αποδέσεμυσης). (Μπορεί να είναι απαραίτητη μόνο τον χειμώνα). Ποσοστό μέχρι και 75% παρουσιάζει βελτίωση
    • Η υποχώρηση των συμπτωμάτων δεν συσχετίζονται με αντικειμενικές ενδείξεις βελτίωσης 

    Αντενδείξεις: Αλλεργία στο φάρμακο, εγκυμοσύνη, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 

    Προφυλάξεις: Μπορεί να προκληθεί κεφαλαλγία, ζάλη, φωτοφοβία, υπόταση 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Αυξάνει τα επίπεδα της διγοξίνης στον ορό - όταν προστεθεί στην θεραπεία η νιφεδιπίνη θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά τα επίπεδα της διγοξίνης
    • Η σιμετιδίνη αυξάνει τα επίπεδα της νιφεδιπίνης - ίσως απαιτηθεί προσαρμογή της δόσης 
    • Σε ασθενείς που παίρνουν κουμαρινίκα μπορεί να αυξήσει τον χρόνο προθρομβίνης 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Η διλτιαζέμη, η βεραπαμίλη, η ρεζερπίνη, η μεθυλντόπα, η πραζοσίνη έχουν την ίδια αποτελεσματικότητα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Αντιμετώπιση των εξελκώσεων στις άκρες των δακτύλων, καθώς επίσης και άμεση αντιμετώπιση των λοιμώξεων 
    • Παρακολουθούμε συνεχώς για σημεία ή συμπτώματα που υποδηλώνουν συνυπάρχουσα νόσο, γιατί το φαινόμενο Raynaud μπορεί να προηγείται κατά μέσο όρο 11 χρόνια περίπου της εκδήλωσης τέτοιου είδους παθήσεων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή τραυματισμού των άκρων των δακτύλων 
    • Αποφυγή της έκθεσης στο κρύο 
    • Διακοπή καπνίσματος

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Γάγγραινα, αυτόματος ακρωτηριασμός των άκρων των δαχτύλων 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Μακροχρόνια πορεία με υποτροπιάζουσα ισχαιμικά επεισόδια και εξελκώσεις
    • Στις περιπτώσεις του δευτεροπαθούς φαινομένου, μπορεί τελικά να εκδηλωθούν τα συμπτώματα της υποκείμενης νόσου

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Λύκος
    • Ρευματοειδή αρθρίτιδα
    • Σκληρόδερμα 
    • Πολυμυοσίτιδα 
    • Σύνδρομο Sjogren
    • Αποφρακτική αγγειακή νόσος
    • Κρυοσφαιριναιμία
    • Χρήση κρουστικών εργαλείων 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Στα παιδιά συσχετίζεται με συστηματικό ερυθηματώδη λύκο και σκληρόδερμα

    Γηριατρικό: Η εμφάνιση του Raynaud μετά την ηλικία των 40 χρόνων σχεδόν πάντα υποδηλώνει την ύπαρξη υποκείμενης νόσου

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    6 Figure1 1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης

    Τα πεπτίδια για το σύνδρομο Raynaud

    Η θεραπεία του καρκίνου με πεπτίδια

    Τα τριπεπτίδια είναι το μέλλον

    Μοριακή διατροφή

    Τα πεπτίδια για την αθηροσκλήρωση

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Υγρά πεπτίδια

    Τα πεπτίδια στη θεραπεία του καρκίνου

    Θεραπεία ασθενειών με ζωικής προέλευσης προϊόντα

    Πεπτίδια για ανάρρωση από καρδιακή προσβολή και εγκεφαλικό

    Φαινόμενο Raynaud

    Ανταγωνιστές ασβεστίου

    Βιοανάδραση

    Νόσοι του συνδετικού ιστού

    Gingko biloba

    www.emedi.gr

     

     

  • Προδρομικός πλακούντας Προδρομικός πλακούντας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον προδρομικό πλακούντα

    Προδρομικός πλακούντας είναι η τοποθέτηση του πλακούντα κοντά, μερικώς ή εντελώς πάνω από το τραχηλικό στόμιο 

    • Επιχείλιος προδρομικός πλακούντας: Τοποθέτηση, αρκετά κοντά στο τραχηλικό στόμιο, ώστε να προκαλείται κίνδυνος αιμορραγίας κατά την αφόδευση και διάταση του τραχήλου κατά τη διάρκεια του τοκετού
    • Παραχείλιος προδρομικός πλακούντας: Τοποθέτηση, που προκαλεί μερική κάλυψη του τραχηλικού στομίου
    • Επιπωματικός προδρομικός πλακούντας: Τοποθέτηση, που προκαλεί την κάλυψη ολόκληρου του στομίου από τον πλακούντα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό, Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: Αναπαραγωγικές ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    • Τυπική ανοιχτού κόκκινου χρώματος αιμορραγία, χωρίς πόνο 2ου ή 3ου τριμήνου 
    • Μέσος χρόνος πρώτης αιμορραγίας: 27η-32η εβδομάδα 
    • Συσπάσεις εμφανίζονται περιοδικά 
    • Η πρώτη αιμορραγία, συνήθως, είναι αυτοπεριοριζόμενη 
    • Το αιμοδυναμικό επίπεδο της μητέρας συμφωνεί με την κλινική εκτίμηση της απώλειας αίματος 
    • Οι επιπωματικοί προδρομικοί πλακούντες μπορεί να αιμορραγούν νωρίτερα και να μη "μετακινούνται"

    ΑΙΤΙΑ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    Προηγούμενη προσβολή ή τραυματισμός της μήτρας ή άλλοι μητριαίοι παράγοντες 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    • Ιστορικό προδρομικού πλακούντα (4-8%)
    • Πρώτη κύηση που ακολουθεί τοκετό με καισαρική τομή
    • Πολυτοκία (5% σε ασθενείς με μεγάλη πολυτοκία) 
    • Προχωρημένη ηλικία της μητέρας 
    • Πολλαπλή κύηση 
    • Προηγούμενες τεχνητές (προκλητές) εκτρώσεις
    • Κάπνισμα  

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Πρόωρη αποκόλληση πλακούντα, πρόδρομα αγγεία, κολπικά και τραχηλικά αίτια, που περιλαμβάνουν έντονη κολπική αιμορραγία και λοιμώξεις 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μητρική ομάδα αίματος και Rh
    • Αιμοσφαιρίνη και αιματοκρίτης 
    • Αριθμός αιμοπεταλίων 
    • PT, PTT, ινωδογόνο 

    Τύπος και διασταύρωση ερυθρών αιμοσφαιρίων (τουλάχιστον τρεις μονάδες)

    • Apt test: για να καθορισθεί η εμβρυϊκή προέλευση του αίματος (όπως στα πρόδρομα αγγεία). Αναμείξτε κολπικό αίμα με μικρή ποσότητα νερού βρύσης για να προκαλέσετε αιμόλυση, φυγοκεντρείστε για μερικά λεπτά, αναμείξτε 1 cc 1% NaOH με κάθε 5 cc του υπερκείμενου που περιέχει ρόδινη αιμοσφαιρίνη, παρατηρώντας ρόδινο υγρό αν υπάρχει εμβρυϊκή αιμοσφαιρίνη και καφεκίτρινο αν προέρχεται από ενήλικα
    • Χρώση Wright που εφαρμόζεται σε αντικειμενοφόρο πλάκα μικροσκοπίου με σταγόνα αίματος ψάχνοντας για εμπύρηνα ερυθρά αιμοσφαίρια, που συνήθως προέρχονται από αίμα του ομφάλιου λώρου και όχι αίμα ενηλίκου
    • Λόγος λεκιθίνης/σφιγγομυελίνης (L/S) για την ωριμότητα του εμβρύου αν χρειάζεται 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλουν τα ευρήματα: Φάρμακα που αλλάζουν το ποσό των κυττάρων ή τις μελέτες του πήγματος 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλουν τα ευρήματα: 

    • Διαταραχές της πήξης από άλλες αιτίες
    • Διαταραχές ερυθροκυττάρων και αιμοσφαιρίνης από άλλες αιτίες 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ορθοκυτταρική, ορθόχρωμη αναιμία, σε οξεία αιμορραγία
    • Διαταραχές πήξης είναι σπάνιες, αλλά μπορεί να συμβούν 
    • Θετική δοκιμασία Kleihauer-Betke, αν υπάρχει εμβρυομητρική μετάγγιση

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Δοκιμασία Kleihauer-Betke, αν υπάρχει ανησυχία για εμβρυομητρική μετάγγιση
    • Δοκιμασία χρόνου πήξεως: μεταγγίστε μητρικό αίμα στο σωληνάριο με το κόκκινο πώμα και παρατηρείστε την ποιότητα θρόμβου στα 7-10 λεπτά. Αν δεν υπάρχει πήγμα, ή αν το πήγμα είναι εύθρυπτο, μπορεί να υποδεικνύει διάχυτη ενδαγγειακή πήξη 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ηχογράφηση εξωτερικής λήψης με ελαφρά γεμάτη και άδεια κύστη
    • Ενδοκολπικό υπερηχογράφημα, μπορεί να γίνει αν δεν υπάρχει ενεργός αιμορραγία. Τοποθετείστε τον καθετήρα μόλις μέσα στο στόμιο και χρησιμοποιήστε επαγωγείς ήχου 5 ή 6,5 mHz
    • Απεικόνιση με μαγνητικό συντονισμό είναι ακριβής, αλλά πιο ακριβή, λιγότερο διαθέσιμη και χρονοβόρα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Αν η θέση του πλακούντα είναι άγνωστη και το ηχογράφημα δεν είναι διαθέσιμο, μπορεί να γίνει αμφίχειρη κολπική εξέταση σε αίθουσα χειρουργείου, σε πλήρη ετοιμότητα για καισαρική τομή 
    • Προσεκτική κολπική εξέταση με μικροσκόπιο δεν αντενδείκνυται και επιτρέπει τον έλεγχο για τραχηλική ή κολπική εστία της αιμορραγίας, δοκιμασία σχηματισμού πτέρης και δοκιμασία χάρτου νιτραζίνης, καλλιέργειες και υγρό για καθορισμό της εστίας της αιμορραγίας 
    • Εφ' όσον τα προϊόντα αποδόμησης του ινώδους αυξάνουν στην κύηση, αυτά τα επίπεδα είναι λιγότερο βοηθητικά 

    placenta

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Ενδονοσοκομειακή παρακολούθηση, αρχικά κλινήρης, εφ' όσον σταθεροποιηθεί και η κύηση είναι ανώριμη, μπορεί να συνεχίζει σαν εξωνοσοκομειακός ασθενής
    • Μπορεί να τεθεί υπόψη μεταφορά σε κέντρο υψηλού κινδύνου ανάλογα με την κατάσταση και τις τοπικές υπηρεσίες υγείας

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Καθώς καθυστερείτε τον τοκετό, βελτιώστε τη μητρική σταθερότητα, αν είναι δυνατό ή αν είναι ανώριμη η κύηση για να βελτιώσετε το περιγεννητικό αποτέλεσμα 
    • Η καισαρική τομή ενδείκνυται για παραχείλιο ή επιπωματικό πλακούντα, αν το έμβρυο είναι ώριμο ή αν η κατάσταση είναι επείγουσα και το έμβρυο δεν είναι ώριμο
    • Μία δοκιμή τοκετού μπορεί να ληφθεί υπόψη σε πρόσθιο επιχείλιο προδρομικό πλακούντα, περιλαμβάνοντας αύξηση της ωκυτοκίνης ενδοφλεβίως
    • Αμνιοκέντηση για το λόγο L/S αναλογίας λεκιθίνης-σφιγγομυελίνης, για ωριμότητα εφ' όσον χρειάζεται 
    • Ενδοφλέβια υποστήριξη με υγρά, οξυγόνο, μεταγγίσεις συμπυκνωμένων ερυθρών αιμοσφαιρίων, αιμοπεταλίων και φρέσκου κρύου πλάσματος αν χρειάζεται 
    • Εξωτερική παρακολούθηση του εμβρύου και του τοκετού
    • Άλλη παρέμβαση ή παρατήρηση, βασιζόμενη στην κατάσταση της μητέρας
    • Χαμηλός κίνδυνος διάχυτης ενδοαγγειακής πήξεως, εκτός αν υπάρχει μαζική αιμορραγία. Ακολουθείστε τις δικιμασίες πήξης και δώστε φρέσκο παγωμένο πλάσμα, αιμοπετάλια, όπως χρειάζεται ή κρυοϊζήματα, αν το ιωνοδογόνο είναι < 100-150 mg/dL
    • Μεταγγίστε αιμοπετάλια σε < 20.000 ή < 50.000 αν χρειάζεται χειρουργείο
    • Χαμηλή πρόσφυση οπίσθιου επιχείλιου προδρομικού πλακούντα σχετίζεται με δυστοκία ιστού και μεγαλύτερη ανάγκη για καισαρική τομή 
    • Ο όγκος του αίματος αυξάνεται στην κύηση, μπορεί να χαθεί > 30% του όγκου του μητρικού αίματος πριν εμφανισθούν σημείο καταπληξίας (shock)
    • Τοποθέτηση κεντρικής γραμμής μόνο μετά τον έλεγχο των δοκιμασιών πήξης 
    • Μπορεί να χρησιμοποιηθεί καθετήρας υπερήχων εξωτερικής λήψεως καλυμμένος με προφυλακτικό που τοποθετείται στην είσοδο του κόλπου αν δεν είναι διαθέσιμος κολπικός καθετήρας   

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Κλινήρης 
    • Σεξουαλική αποχή 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτε από το στόμα αρχικά, μετά βασιζόμενη στις αποφάσεις για τον τοκετό 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η πρώτη αιμορραγία σπάνια είναι μοιραία 
    • Κίνδυνος για επανάληψη της αιμορραγίας με δραστηριότητα ή ερεθισμό του τραχήλου 
    • Η μεγαλύτερη αιτία περιγεννητικής θνησιμότητας είναι η πρωιμότητα 
    • Οι κίνδυνοι και οι συνθήκες σχετίζονται με το είδος του προδρομικού πλακούντα 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Για ενδοφλέβια υγρά: Ringer's Lactated ή φυσιολογικός ορός 
    • Οξυγόνο για όλους, εφ' όσον η κατανάλωση O2 αυξάνει κατά 20% στην κύηση και το έμβρυο είναι περισσότερο επιρρεπές στην υποξία 
    • Φρέσκο κρύο πλάσμα και αιμοπετάλια όταν χρειάζονται
    • Κρυοϊζήματα και ινωδογόνο, αν τα παραπάνω είναι ανεπιτυχή
    • Τα ωκυτόκια φάρμακα μπορεί να παίξουν κάποιο ρόλο σε μερικές ασθενείς με ανώριμη κύηση, αλλά η ταχυκαρδία των β-αγωνιστών (τερβουταλίνη) και ο κίνδυνος μειωμένης αιματώσεως του πλακούντα με αναστολείς των καναλιών Ca++, μπορεί να κάνουν το MgSO4 (θειικό μαγνήσιο), το φάρμακο εκλογής. Για το χορηγείστε 4 gr ενδοφλέβια φόρτιση και 1-4 gr/ώρα, όπως ενδείκνυται

    Προφυλάξεις:

    • β-αγωνιστές και αναστολείς των καναλιών Ca++, μπορεί να επιπλέξουν την κλινική εικόνα 
    • Το κρυοϊζημα και το ινωδογόνο μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο μετάδοσης μολύνσεων 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Ριτοδρίνη ΕΦ, μπορεί να είναι ένας εναλλακτικός β-αγωνιστής, αλλά μπορεί να προκαλεί τις ίδιες ανησυχίες με την τερβουταλίνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ενδονοσκομειακή παρακολούθηση
    • Εξωνοσκομειακή φροντίδα με συχνές επισκέψεις 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Μειώστε τη δραστηριότητα, για να αποφύγετε επανάληψη της αιμορραγίας 
    • Όλες οι κολπικές εξετάσεις, σεξουαλική επαφή, πλύσεις ή άλλος κολπικός χειρισμός, μπορεί να προκαλέσουν πάλι αιμορραγία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η μητρική θνησιμότητα είναι σπάνια, εφ' όσον είναι διαθέσιμη καισαρική τομή. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το έμβρυο είναι ο πρόωρος τοκετός 
    • Αποπειρώμενη τοκόλυση μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την κατάσταση της μητέρας 
    • Η πιθανότητα επανάληψης της αιμορραγίας μπορεί να είναι πιο επικίνδυνη από τον τοκετό και τους χειρισμούς 
    • Αν υπάρχει προδρομικός πλακούντας μετά από 30 εβδομάδες, υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος εμμένοντα προδρομικού πλακούντα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Αν η κύηση είναι ώριμη και ο πλακούντας επιπωματικός ή παραχείλιος: τοκετός με καισαρική τομή
    • Αν η κύηση είναι ώριμη και ο πλακούντας πρόσθιος επιχείλιος: δοκιμή τοκετού μπορεί να είναι εντάξει 
    • Αν η κύηση είναι πρόωρη και η κατάσταση μητέρας και εμβρύου σταθερή: μπορείτε να επιβλέπετε και να καθυστερήσετε τον τοκετό

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Μη φυσιολογικές προβολές, όπως λοξό και/ή εγκάρσιο σχήμα
    • Εμμένουσα υψηλή εμβρυϊκή στάση 
    • Αν υπάρχει προδρομικός πλακούντας, τότε υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ενδομήτριας καθυστέρησης της ανάπτυξης 
    • Στιφρός πλακούντας (μη ομαλή εμφύτευση του πλακούντα στο μυομήτριο
    • Αυξημένη επίπτωση για προδρομικούς πλακούντες σε κυήσεις παιδιών μικρών για την ηλικία κυήσεως

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Άλλα: Η μεγάλη ηλικία της μητέρας αυξάνει τον κίνδυνο

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    12ac5f9cd9a36778268af59027f19f9e L

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ισχιακή προβολή

    Αιμορραγία από τον κόλπο κατά την κύηση

    Πρόωρος τοκετός

    Πότε η κύηση είναι υψηλού κινδύνου

    Τι να διαλέξετε καισαρική ή φυσιολογικό τοκετό;

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μία χρόνια συστηματική, φλεγμονώδης νόσος, άγνωστης αιτιολογίας, που προσβάλλει καθ' υπεροχής τις αρθρώσεις. Η αρθρική φλεγμονή μπορεί να παρουσιάσει ύφεση, αλλά αν συνεχιστεί, συνήθως, καταλήγει σε καταστροφή της αρθρώσεως και αναπηρία.

    Συγκεκριμένες εξωαρθρικές εκδηλώσεις είναι χαρακτηριστικές, συμπεριλαμβανομένων των ρευματοειδών οζιδίων, αρτηρίτιδας, νευροπάθειας, σκληρίτιδας, περικαρδίτιδας και σπληνομεγαλίας.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό, Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσοποιητικό, Πνευμονικό, Καρδιαγγειακό, Νευρικό

    Γενετική: Η οροθετική ρευματοειδής αρθρίτιδα αθροίζεται στις οικογένειες. Οι γενετικοί παράγοντες, ενάντια στις αλληλεπιδράσεις τους με περιβαλλοντικούς επιταχυντές δεν είναι ξεκάθαροι. Το HLA-DR4 εμφανίζεται στο 70% των Καυκασίων οροθετικών ασθενών σε σύγκριση με το 25% των μαρτύρων. Αυξημένος σχετικός κίνδυνος των 4-5 φορών για το DR4-θετικό άτομο, αν και μόνο μια μειονότητα επηρεάζεται.

    Επικρατέστερη ηλικία: 3η με 6η δεκαετία

    Επικρατέστερο φύλο: 

    • Γυναίκες > Άνδρες (ολική επίπτωση και επιπολασμός των αρθρικών εκδηλώσεων)
    • Άνδρες > Γυναίκες (εκδηλώνουν περισσότερο συστηματική νόσο)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Πρωινή δυσκαμψία
    • Οίδημα αρθρώσεων
    • Πόνος σε παθητική κίνηση
    • Θερμότητα στην άρθρωση 
    • Τυπική αρθρική παραμόρφωση 
    • Κόπωση 
    • Κατάθλιψη 
    • Κακουχία
    • Ανορεξία 
    • Ρευματοειδή οζίδια
    • Λεμφαδενοπάθεια 
    • Σπληνομεγαλία 
    • Οφθαλμική προσβολή
    • Νευροπάθειες από παγίδευση νεύρων (στις οστικές αλλοιώσεις ή στο οίδημα)

    ΑΙΤΙΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Αρθριτογενή ερεθίσματα ενεργοποιούν και το χυμικό και το κυτταρικό ανοσολογικό σύστημα σε ευπαθείς δείκτες. Αντισώματα (IgG, IgM, IgA αντιανοσοσφαιρίνες) που παράγονται από Β κύτταρα και πλασματτοκύτταρα είναι σε συμπλέγματα και καθηλώνουν το συμπλήρωμα, καταλήγοντας σε μια φλεγμονώδη διαδικασία. Διήθηση από λεμφοκύτταρα, κυρίως. βοηθητικά CD4 κύτταρα. Λοιμώδης αιτιολογία δεν έχει αποδειχθεί

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • HLA-DR4
    • Οικογενειακό ιστορικό
    • Γυναίκες φύλο, ηλικίας 20-50 χρόνων

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Σύνδρομο Sjogren
    • Σαρκοείδωση
    • Πολυμυοσίτιδα
    • Διαβρωτική οστεοαρθρίτιδα
    • Οροαρνητική πολυαρθρίτιδα
    • Αγγειΐτιδα
    • Ουρική αρθρίτιδα
    • Ψευδοουρική αρθρίτιδα
    • Φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου
    • Αντιδράσεις υπερευαισθησίας
    • Σύνδρομο Reiter
    • Σύνδρομο Αδαμαντιάδη
    • Ψωριασική αρθρίτιδα
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Νόσος του Lyme
    • Σκληρόδερμα
    • Χρόνια λοίμωξη 
    • Αποφρακτική κακοήθεια 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αιματοκρίτης - ήπια αναιμία είναι συνήθης
    • Ταχύτητα καθιζήσεως (ΤΚΕ) - συνήθως αυξημένη, βοηθητικός προσδιορισμός στην παρακολούθηση της ενεργότητας της νόσου
    • Ρευματοειδής παράγοντας - τίτλος > 1:80 ανιχνεύσιμος σε 70-80% των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα
    • ΑΝΑ - παρόν στο 20-30%
    • Συμπλήρωμα (CH50), C3, C4 - φυσιολογικό ή αυξημένο, πολύ χρησιμότερο να διακρίνονται άτομα με πρώιμη ρευματοειδή αρθρίτιδα από αυτούς με πρώιμο λύκο, στους οποίους τα επίπεδα είναι μειωμένα 
    • Άλλα: ηλεκτρολύτες, κρεατινίνη, ηπατική λειτουργία
    • Αρθριτικό υγρό
    1. Κιτρινωπό - λευκό, θολό, χαμηλής γλοιότητας 
    2. Ο "θρόμβος βλεννίνης" είναι χαλαρός ή εύθραστος λόγω της εκφύλισης του υαλουρονικού οξέος από λυσοσωμικά ένζυμα
    3. Λευκά αιμοσφαίρια αρθρικού υγρού, αυξημένα (3500-50000)
    4. Αρθρικό CH50 είναι χαμηλότερο από αυτό του ορού
    5. Πρωτεΐνη αρθρικού υγρού - περίπου 4,2 g/dL (42 g/L)
    6. Διαφορά γλυκόζης ορού - άρθρωσης ≥ 30 mg/dL (≥ 1,67 mmol/L)

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλουν τα ευρήματα: Προηγούμενη θεραπεία με ανοσοκατασταλτικά μπορεί να δείξει φυσιολογικά αποτελέσματα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Διήθηση του αρθρικού υγρού από λεμφοκύτταρα, πλασματοκύτταρα και μακροφάγα 
    • Υπερτροφία και υπερπλασία κυττάρων αρθρικού υμένα
    • Τοπική παραγωγή IgG με χαρακτήρα ρευματοειδή παράγοντα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Καμία, η βιοψία των οζιδίων δεν ενδείκνυνται στη διάγνωση 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Οι ακτινογραφίες σπάνια χρειάζονται στη διάγνωση, αλλά είναι χρήσιμες στην παρακολούθηση της εξέλιξης της νόσου 
    • Αρθρογραφία - για να καθοριστούν οι αρθρικές ανωμαλίες ή ο τραυματισμός σε μία υποστηρικτική δομή 
    • Σπινθηρογράφημα οστών - αν έχετε υποψία για άσηπτη νέκρωση (καλύτερα να μη γίνεται) 
    • Αξονική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία - χρήσιμα σε ειδικές περιπτώσεις όπως συμπτώματα από την αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    4 από 7 πρέπει να είναι παρόντα. Τα κριτήρια 1 ως 4 πρέπει να είναι παρόντα για τουλάχιστον 6 εβδομάδες:

    • Πρωινή δυσκαμψία > 1 ώρας διάρκεια
    • Αρθρίτιδα τουλάχιστον σε 3 ομάδες αρθρώσεων με οίδημα μαλακού ιστού ή υγρό 
    • Αρθρίτιδα που προσβάλλει τουλάχιστον μια από τις ακόλουθες ομάδες αρθρώσεων: κεντρικές ενδοφαλαγγικές, μετακαρπιοφαλαγγικές ή καρποί
    • Οίδημα συμμετρικών αρθρώσεων 
    • Υποδόρια οζίδια 
    • Θετική δοκιμασία ρευματοειδή παράγοντα
    • Ακτινογραφικές αλλοιώσεις σύμφωνες με το ρευματοειδή παράγοντα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής εκτός από επιλεγμένα επείγοντα περιστατικά ή ορθοπεδικές διεργασίες 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Έμφαση στην άσκηση και την κινητικότητα, γενική φροντίδα υγιεινής 
    • Ειδική έμφαση πρέπει να δίνεται στα εξής: μείωση του στρες στις αρθρώσεις, φυσιοθεραπεία και εργασιοθεραπεία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Ενθαρρύνετε πλήρη δραστηριότητα, αλλά αποφύγετε τις βαριές δουλειές και την έντονη άσκηση κατά τη διάρκεια των ενεργών φάσεων, λόγω του κινδύνου της επίτασης της φλεγμονής της άρθρωσης 
    • Υδροθεραπεία ή ασκήσεις στο νερό είναι αποτελεσματικά και ανακουφιστικά 

     14

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Υπάρχει αμφισβήτηση σχετικά με την "πυραμίδα της θεραπείας" (που ξεκινάει με τα αντιφλεγμονώδη και προχωράει σε φάρμακα τροποποιητικά της νόσου) και σχετικά με τη χρήση θεραπευτικών συνδυασμών 

    • Πρώιμη νόσος ή οξεία/χρόνια φλεγμονή: ασπιρίνη ή άλλο ΜΣΑΦ
    • Σοβαρή νόσος ή σαν ενδιάμεσα φάρμακα ύφεσης - έξαρσης: κορτικοστεροειδή (5-15 mg πρεδνιζόνης ή ισοδυνάμου κάθε μέρα). Για μικρής διάρκειας χρήσιμη μόνο
    • Εμμένουσα ενεργότητα νόσου (χρόνια αρθροθυλακίτιδα) - παράγοντες ύφεσης - έξαρσης:
    1. Αθελονοσιακά: υδροξυχλωροκίνη 400 mg κάθε ημέρα για 2-3 μήνες, μετά 200 mg την ημέρα, συνήθως δοκιμασία 6 μηνών για να φανούν τα πρώτα αποτελέσματα
    2. Χρυσός: δισκία από του στόματος 6-10 mg/ημέρα, επανεξέταση μετά από 4-6 μήνες ή 1 gr συνολική δόση. Ενέσιμος χρυσός δίνεται εβδομαδιαία μέχρι να δοθεί συνολική δόση 1 γραμμαρίου, μετά επανεξετάστε
    3. Σουλφασαλαζίνη: 50 mg/ημέρα, αυξάνοντας σε 2 g/ημέρα μέσα σε ένα μήνα, μέγιστη δοσολογία είναι 2-3 g/ημέρα, δοκιμασία 4-6 μηνών 
    4. D-πενικιλλαμίνη: 250 mg/ημέρα αρχικά, αυξάνοντας αργά μέχρι ένα μέγιστο των 750-1000 mg/ημέρα, δοκιμασία 6-9 μηνών με τουλάχιστον 8-12 εβδομάδων σε μέγιστη δοσολογία 
    5. Μεθοτρεξάτη: 5-15 mg/εβδομάδα από το στόμα, δοκιμασία 3-6 μηνών - για νόσο που εξαρτάται από στεροειδή ή εφόσον άλλα μέτρα είναι ανεπιτυχή ή ελάχιστα ανεκτά. Ο ρόλος της σε πρώιμη νόσο είναι υπό αμφισβήτηση

    Δεν υπάρχει θεραπεία για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Ωστόσο, οι κλινικές μελέτες δείχνουν ότι η ύφεση των συμπτωμάτων είναι πιο πιθανή όταν η θεραπεία ξεκινά νωρίς με φάρμακα γνωστά ως αντιρρευματικά φάρμακα που τροποποιούν τη νόσο (DMARDs).

    Φάρμακα

    Οι τύποι φαρμάκων που συνιστά ο γιατρός σας θα εξαρτηθούν από τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων σας και από πόσο καιρό είχατε ρευματοειδή αρθρίτιδα.

    • ΜΣΑΦ. Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) μπορούν να ανακουφίσουν τον πόνο και να μειώσουν τη φλεγμονή. Τα μη αντισταθμιστικά ΜΣΑΦ περιλαμβάνουν ιβουπροφαίνη και νατριούχο ναπροξένη. Ισχυρότερα ΜΣΑΦ διατίθενται με ιατρική συνταγή. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ερεθισμό του στομάχου, καρδιακά προβλήματα και νεφρική βλάβη.
    • Στεροειδή. Τα κορτικοστεροειδή φάρμακα, όπως η πρεδνιζόνη, μειώνουν τη φλεγμονή και τον πόνο και την αργή βλάβη των αρθρώσεων. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν αραίωση οστών, αύξηση βάρους και διαβήτη. Οι γιατροί συχνά συνταγογραφούν ένα κορτικοστεροειδές για την ανακούφιση των συμπτωμάτων γρήγορα, με στόχο τη σταδιακή μείωση του φαρμάκου.
    • DMARDs. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να επιβραδύνουν την εξέλιξη της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και να σώσουν τις αρθρώσεις και άλλους ιστούς από μόνιμη βλάβη. Τα συχνά DMARDs περιλαμβάνουν μεθοτρεξάτη, λεφλουνομίδη, υδροξυχλωροκίνη  και σουλφασαλαζίνη. Οι παρενέργειες ποικίλλουν, αλλά μπορεί να περιλαμβάνουν βλάβη στο ήπαρ και σοβαρές πνευμονικές λοιμώξεις.
    • Βιολογικοί παράγοντες. Επίσης γνωστοί ως τροποποιητές βιολογικής απόκρισης, αυτή η νεότερη κατηγορία DMARDs περιλαμβάνει: abatacept, adalimumab, anakinra, certolizumab, etanercept, golimumab, infliximab, rituximab, sarilumab και tocilizumab. Τα βιολογικά DMARDs είναι συνήθως πιο αποτελεσματικά όταν συνδυάζονται με συμβατικό DMARD, όπως μεθοτρεξάτη. Αυτός ο τύπος φαρμάκου αυξάνει, επίσης,τον κίνδυνο λοιμώξεων.
    • Στοχευμένα συνθετικά DMARDs. Το Baricitinib, το tofacitinib και το upadacitinib μπορούν να χρησιμοποιηθούν εάν τα συμβατικά DMARDs και τα βιολογικά δεν ήταν αποτελεσματικά. Υψηλότερες δόσεις τοφασιτινίμπης μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο θρόμβων αίματος στους πνεύμονες, σοβαρών καρδιακών επεισοδίων και καρκίνου.

    Ο γιατρός σας μπορεί να σας παραπέμψει σε έναν φυσιοθεραπευτή που μπορεί να σας διδάξει ασκήσεις για να διατηρήσετε τις αρθρώσεις σας ευέλικτες. Ο θεραπευτής μπορεί επίσης να προτείνει νέους τρόπους για να κάνετε καθημερινές εργασίες που θα είναι ευκολότερες στις αρθρώσεις σας. Για παράδειγμα, μπορεί να θέλετε να παραλάβετε ένα αντικείμενο χρησιμοποιώντας τα αντιβράχια σας. Οι βοηθητικές συσκευές μπορούν να διευκολύνουν την αποφυγή καταπόνησης στις αρθρώσεις σας. Για παράδειγμα, ένα μαχαίρι κουζίνας εξοπλισμένο με χειρολαβή βοηθά στην προστασία των αρθρώσεων των δακτύλων και του καρπού σας. Ορισμένα εργαλεία, όπως κουμπιά, μπορούν να διευκολύνουν το ντύσιμο. Οι κατάλογοι και τα καταστήματα ιατρικών ειδών είναι καλά μέρη για να αναζητήσετε ιδέες.

    Χειρουργική επέμβαση

    Εάν τα φάρμακα αποτυγχάνουν να αποτρέψουν ή να επιβραδύνουν τη βλάβη των αρθρώσεων, εσείς και ο γιατρός σας μπορεί να εξετάσετε το ενδεχόμενο χειρουργικής επέμβασης για την αποκατάσταση των κατεστραμμένων αρθρώσεων. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να βοηθήσει στην αποκατάσταση της ικανότητάς σας να χρησιμοποιείτε την άρθρωσή σας. Μπορεί επίσης να μειώσει τον πόνο και να βελτιώσει τη λειτουργία.

    Η χειρουργική επέμβαση ρευματοειδούς αρθρίτιδας μπορεί να περιλαμβάνει μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες διαδικασίες:

    • Συνοκτομή. Η χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση της φλεγμονώδους επένδυσης της άρθρωσης μπορεί να μειώσει τον πόνο και να βελτιώσει την ευελιξία της άρθρωσης.
    • Επισκευή τενόντων. Η φλεγμονή και η βλάβη των αρθρώσεων μπορεί να προκαλέσουν χαλάρωση ή ρήξη των τενόντων γύρω από την άρθρωση. Ο χειρουργός σας μπορεί να είναι σε θέση να επισκευάσει τους τένοντες γύρω από την άρθρωση σας.
    • Επιδιόρθωση άρθρωσης. Η χειρουργική επιδιόρθωση μιας άρθρωσης μπορεί να συνιστάται για τη σταθεροποίηση ή την ευθυγράμμιση της άρθρωσης και για την ανακούφιση του πόνου όταν η αντικατάσταση της άρθρωσης δεν είναι επιλογή.
    • Ολική αντικατάσταση αρθρώσεων. Κατά τη χειρουργική επέμβαση αντικατάστασης αρθρώσεων, ο χειρουργός σας αφαιρεί τα κατεστραμμένα μέρη της άρθρωσης σας και εισάγει μια πρόθεση από μέταλλο και πλαστικό. Η χειρουργική επέμβαση ενέχει κίνδυνο αιμορραγίας, λοίμωξης και πόνου. Συζητήστε τα οφέλη και τους κινδύνους με το γιατρό σας.

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    Αλληλεπιδράσεις φαρμάκων με ΜΣΑΦ:

    • Αντιόξινα: Μειώνουν το ρυθμό και την έκταση της απορρόφησης των ΜΣΑΦ, ποικίλο αποτέλεσμα
    • Αντιπηκτικά: Η φαινυλβουταζόνη και η οξυφαινυλβουταζόνη, επιταχύνουν τη δράση της βαρφαρίνης. Όλα τα ΜΣΑΦ αυξάνουν τον κίνδυνο αιμορραγίας σε ασθενή που υφίσταται αντιπηκτική θεραπεία 
    • Αντιδιαβητικά από το στόμα: Η ασπιρίνη, φαινυλβουταζόνη και οξυφαινυλβουταζόνη, μπορεί να ενισχύουν τη δράση των αντιδιαβητικών
    • Αντιϋπερτασικά/διουρητικά: Τα ΜΣΑΦ μπορεί να μετριάζουν τη δράση των διουρητικών β-αναστολέων, υδραλαζίνης, πραζοσίνης και αναστολείς ΜΕΑ
    • Λίθιο: Αύξηση των επιπέδων του λιθίου του πλάσματος μπορεί να συμβεί, ειδικά με την ινδομεθακίνη και τη δικλοφενάκη
    • Μεθοτρεξάτη: Το σαλικυλικό αναστέλλει τη νεφρική κάρθαση της μεθοτρεξάτης και μπορεί να εμφανιστούν τοξικά επίπεδα
    • Φαινυτοΐνη: Η φαινυλβουταζόνη αναστέλλει το μεταβολισμό της φαινυτοΐνης. Τα σαλικυλικά αποσυνδέουν τη φαινυτοΐνη από την αλβουμίνη και αυξάνουν τη συγκέντρωση του ελεύθερου φαρμάκου 
    • Προβενεσίδη: Αναστέλλει τη νεφρική κάθαρση πολλών ΜΣΑΦ
    • Συνδυασμός ΜΣΑΦ: Αποφύγετέ τον

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Διάρκεια πρωινής δυσκαμψίας 
    • Χρόνος έναρξης της κόπωσης 
    • Ανάγκη για ΜΣΑΦ/ημέρα
    • Δύναμη σφιξίματος χεριών 
    • Αριθμός αρθρώσεων που είναι ευαίσθητες ή επώδυνες σε παθητικό εύρος κίνησης 
    • Βαθμός οιδήματος των προσβεβλημένων αρθρώσεων 
    • Ταχύτητα καθίζησης - συχνά η καλύτερη εργαστηριακή δοκιμασία για την ενεργότητα της νόσου
    • Άλλοι εργαστηριακοί έλεγχοι, όπως υποδεικνύεται, που εξαρτώνται από τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται και το βαθμό της εξέλιξης της νόσου 
    • Υδροξυχλωροκίνη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι η αμφιβληστροειδοπάθεια - οφθαλμολογικός 'ελεγχος κάθε 6 μήνες 
    • Χρυσός από του στόματος - Η κυριότερη τοξικότητα είναι ερύθημα, διάρροια, θρομβοκυττοπενία, κοκκιοκυττοπενία, πρωτεϊνουρία (σπάνια), γενική αίματος, αριθμός αιμοπεταλίων, γενική ούρων κάθε μήνα
    • Χρυσός ενδομυϊκά: Η κύρια τοξικότητα είναι ερύθημα, διάρροια, θρομβοπενία, ουδετεροπενία, πρωτεϊνουρία - γενική αίματος, αιμοπετάλια, γενική ούρων κάθε 2 εβδομάδες για 6 μήνες, μετά κάθε μήνα 
    • D-πενικιλλαμίνη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι ερύθημα, δυσανεξία από το γαστρεντερικό, πρωτεϊνουρία, θρομβοπενία, ουδετεροπενία-γενική αίματος, αιμοπετάλια, γενική ούρων κάθε 2 εβδομάδες για 6 μήνες, μετά κάθε μήνα
    • Μεθοτρεξάτη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι η ηπατική δυσλειτουργία, πιθανή τοξικότητα μυελού των οστών - γενική αίματος, αιμοπετάλια, ηπατική λειτουργία κάθε 1-3 μήνες, που εξαρτάται από τη δόση και την εμπειρία με το φάρμακο
    • Κορτικοστεροειδή: Σύνδρομο Cushing, οστεοπόρωση 
    • ΜΣΑΦ: προβλήματα από το γαστρεντερικό, ρόλος της μεθοτρεξάτης σε ταυτόχρονη χορήγηση

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Πιθανή σχέση χρήσης αντισυλληπτικών από το στόμα με μειωμένο κίνδυνο ρευματοειδούς αρθρίτιδας 
    • Συγκεκριμένοι τύποι εμφανίζονται και συγκεκριμένοι τύποι ατόμων, που προσβάλλονται

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Εκφυλιστική αρθρίτιδα και καταστροφή αρθρώσεων 
    • Αγγειΐτιδα δέρματος
    • Περικαρδίτιδα
    • Ενδοκαρδιακά ρευματοειδή οζίδια, προκαλούν βαλβιδικές ανωμαλίες και ανωμαλίες αγωγιμότητας 
    • Πλευριτική συλλογή και πνευμονική συμμετοχή 
    • Διάμεση ίνωση
    • Πολλαπλή μονονευρίτιδα, παγίδευση μέσου νεύρου 
    • Σύνδρομο Sjogren, σκληρωτικά ρευματοειδικά οζίδια 
    • Σύνδρομο Felty (σπληνομεγαλία, αναιμία, θρομβοκυττοπενία, ουδετεροπενία) - σχεδόν τελείως περιορίζεται σε οροθετικούς ασθενείς με ενεργό αρθρίτιδα
    • Επιπλοκές που προκαλούνται από τη θεραπεία (π.χ. επιπλοκές από το γαστρεντερικό με ΜΣΑΦ, σύνδρομο Cushing με μακροχρόνια χρήση στεροειδών, ηπατικές ανωμαλίες με μεθοτρεξάτη, οφθαλμικές εκδηλώσεις με PLAQUENIL

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η συνήθης πορεία μέχρι τώρα είναι η προοδευτική επιδείνωση της λειτουργίας, αυτό μπορεί να αλλάξει σημαντικά με κατάλληλες ιατρικές, χειρουργικές και φυσιοθεραπευτικές παρεμβάσεις. Το σχέδιο ελέγχου πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλες τις πλευρές της ζωής του ασθενούς

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Sjogren
    • Felty

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Η έναρξη στο γηριατρικό πληθυσμό είναι λιγότερο συνήθης (20% των ατόμων πάνω από 60 χρονών έχουν τη νόσο)
    • Παρά τη βελτιωμένη θεραπεία, αναμείνετε αυξημένη συμβολή/αλληλεπίδραση άλλων συνοσηρών καταστάσεων που εξαρτώνται από την ηλικία. Συνηθέστερα στους ηλικιωμένους είναι η περικαρδίτιδα, η σηπτική αρθρίτιδα, το σύνδρομο Sjogren
    • Οι ηλικιωμένοι έχουν μικρότερη ανοχή στα φάρμακα, αυξημένη επίπτωση νόσου ωχράς κηλίδας, που σχετίζεται με την υδροξυχλωροκίνη ερυθήματος από D-πενικιλλαμίνη και έμετου και ναυτίας που προκαλούνται από σουλφασαλαζίνη. Η τοξικότητα του χρυσού παρεντερικά δεν σχετίζεται με την ηλικία 

    ΚΥΗΣΗ 

    • Η κύηση και ο τοκετός δεν εμφανίζουν σοβαρά προβλήματα, εκτός αν υπάρχει σοβαρή νόσος μηχανικών αρθρώσεων (π.χ. ισχία)
    • Πάνω από 75% των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα, που μένουν έγκυες βλέπουν βελτίωση, 50% κατά το πρώτο τρίμηνο, με τη μέγιστη βελτίωση να εμφανίζεται στο 3ο τρίμηνο, παρά τη διακοπή των φαρμάκων, όπως ο χρυσός και η μεθοτρεξάτη. Τυχαία τα πρώτα επεισόδια συμβαίνουν κατά την κύηση (αμφισβητούμενη σημασία). Δεν είναι ξεκάθαρη η αιτία της βελτίωσης. Υποτροπή μόνιμα εμφανίζεται μετά τον τοκετό (μέσα σε 6 μήνες)
    • Δεν έχει αναφερθεί αυξημένος αριθμός εμβρυϊκών ανωμαλιών λόγω αυτής καθαυτής της ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Η παρουσία του συνδρόμου Sjogren και του αντι-Ro αντισώματος, σχετίζεται με συγγενή, πλήρη κολποκοιλιακό αποκλεισμό (δεν επηρεάζονται όλοι ωστόσο, οι περισσότερες περιπτώσεις που αναφέρονται είναι για μητέρες με λύκο)

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Λειτουργική ικανότητα - γενική ταξινόμηση:

    • Τάξη Ι: όχι περιορισμός στην ικανότητα να γίνονται συνήθεις ασχολίες
    • Τάξη ΙΙ: Μέτριος περιορισμός, αλλά δυνατή η επιτέλεση των συνήθων ασχολιών
    • Τάξη ΙΙΙ: Σημαντικός περιορισμός, ανικανότητα να γίνουν οι περισσότερες συνήθεις ασχολίες ή αυτοεξυπηρέτηση ασθενούς
    • Τάξη IV: Ανικανότητα ή καθήλωση σε κρεβάτι ή αναπηρική πολυθρόνα

    Λειτουργική ικανότητα:

    • Να ντύνεται 
    • Να κάθεται και να σηκώνεται από το κρεβάτι 
    • Να τρώει και να πίνει με μαγειρικά σκεύη
    • Να περπατάει έξω σε επίπεδο χώμα
    • Να πλένει και να στεγνώνει όλο το σώμα
    • Να σκύβει και να μαζεύει ρούχα από το πάτωμα
    • Να ανοίγει και να κλείνει συνηθισμένες βρύσες 
    • Να μπαίνει και να βγαίνει σε αυτοκίνητο

    Τα  καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    PX0001CO PRESENTATION

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πνευμονική καρδία

    Ρευματικός πυρετός

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα

    Ρευματική πολυμυαλγία

    Περικαρδίτιδα

    Νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Σύνδρομο Felty

    Μειώστε τον πόνο της αρθρίτιδας με τη διατροφή

    Κάνναβη και ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Μήπως έχετε ρευματισμούς

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις αρθρώσεις σας

    Boswellia Serrata το ισχυρό φυσικό αντιφλεγμονώδες

    Πώς τα βακτήρια του στόματος προκαλούν ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Πώς να κάνετε σεξ αν έχετε αρθρίτιδα

    Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

    Βότανα για την αρθρίτιδα και τον πόνο των αρθρώσεων

    Τα καλύτερα βότανα για τους πόνους της φλεγμονής

    Αντιμετώπιση του πόνου με φυτικά αντιφλεγμονώδη

    Βιοανάδραση για την αρθρίτιδα

    Ο βελονισμός για την αρθρίτιδα

    Ομοιοπαθητική για τις αρθρίτιδες

    Όζοι σε ρευματολογικές παθήσεις

    Διάγνωση ασθενειών από τα χέρια

    Με τι ασχολείται ο ρευματολόγος

    Υποσχόμενη θεραπεία για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Τι να κάνετε αν σας πονάει μια άρθρωση

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    Βιταμίνες για την αρθρίτιδα

    Το νέο φάρμακο για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Διαβάστε για τις εξετάσεις στα ρευματολογικά νοσήματα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό

    Ο υπερπαραθυρεοειδισμός αντιπροσωπεύει μία απώλεια των φυσιολογικών ρυθμιστικών λειτουργιών του σώματος που αφορούν τη λειτουργία των παραθυρεοειδών αδένων με αποτέλεσμα απώλεια της ικανότητας τους να διατηρούν ένα φυσιολογικό επίπεδο ασβεστίου του ορού

    • Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός - άμεση υπερλειτουργία των παραθυρεοειδών αδένων είτε λόγω υπερπλασίας, είτε λόγω αδενώματος των παραθυρεοειδών 
    • Δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός - συνήθως παρατηρείται σε χρόνια νεφρική νόσο ή σε καταστάσεις ένδειας βιταμίνης D οι οποίες οδηγούν σε υπερπλασία και των τεσσάρων αδένων και συνακόλουθη αυξημένη δραστηριότητα 
    • Πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία (σύνδρομα πολλαπλής ενδοκρινικής νεοπλασίας) - νοσολογικές καταστάσεις με πολλαπλές ενδοκρινικές δυσλειτουργίες, εκ των οποίων η υπερπλασία των παραθυρεοειδών αδένων οδηγεί σε κλινικό υπερπαραθυρεοειδισμό 
    • Καρκίνωμα παραθυρεοειδών - εξαιρετικά σπάνιο 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινικό/Μεταβολικό 

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικία μεγαλύτερη από 50 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (4:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΕΡΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    "Επώδυνα οστά, νεφρικοί λίθοι, βογκητά της κοιλιάς και στεναγμός της ψυχής". Πρέπει να το σκεφτείτε για να το διαγνώσετε

    Νεφροί:

    • Νεφρολιθίαση 
    • Νεφρασβέστωση
    • Ελαττωμένη σπειραματική κάθαρση 
    • Δίψα 
    • Πολυδιψία 
    • Πολυουρία 

    Γαστρεντερικό:

    • Δυσφορία στην κοιλιά
    • Γαστροδωδεκαδακτυλικό έλκος 
    • Παγκρεατίτιδα 
    • Παγκρεατικές ασβεστώσεις 
    • Δυσκοιλιότητα 
    • Έμετος 
    • Ανορεξία
    • Απώλεια βάρους 

    Σκελετικό:

    • Πόνοι και ευαισθησία οστών 
    • Κυστικές βλάβες οστών 
    • Αφαλάτωση σκελετού 
    • Αυτόματα κατάγματα 
    • Καθιζήσεις σπονδύλων 
    • Οστεοπόρωση 

    Διανοητικές λειτουργίες:

    • Αδιαθεσία
    • Απάθεια 
    • Ανησυχία
    • Κατάθλιψη 
    • Ψύχωση

    Νευρολογικό:

    • Υπνηλία
    • Κώμα
    • Διάχυτες ΗΕΓφικές ανωμαλίες 

    Νευρομυϊκό:

    • Μυϊκή αδυναμία 
    • Αδυναμία 
    • Υποτονία

    Καρδιαγγειακό:

    • Υπέρταση 
    • Βραχύ QT διάστημα 

    Αρθρώσεις/περιαρθρικοί ιστοί:

    • Αρθραλγίες 
    • Ουρική αρθρίτιδα
    • Ψευδοουρική αρθρίτιδα
    • Περιαρθρικές ασβεστώσεις

    Οφθαλμός:

    • Ινώδης κερατοπάθεια 
    • Επιπεφυκίτιδα
    • Εναποθέσεις ασβεστίου στον επιπεφυκότα 

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΕΡΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός:

    • Οφείλονται σε υπερπλασία συνήθως ενός, αλλά μερικές φορές πολλαπλών παραθυρεοειδών αδένων ή αδενωματώδεις αλλοιώσεις που οδηγούν σε μία ανεξέλεγκτη αύξηση παραγωγής και απελευθέρωσης παραθορμόνης που ακολούθως οδηγεί σε αύξηση του ασβεστίου ορού

    Δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός:

    • Παρατηρείται πιο συχνά στη χρόνια νεφρική ανεπάρκεια λόγω επίκτητης υπερπλασίας και υπερλειτουργίας των παραθυρεοειδών αδένων
    • Απώλεια νεφρικού παρεγχύματος που οδηγεί σε υπερφωσφαταιμία 
    • Επιδείνωση παραγωγής καλσιτριόλης που οδηγεί σε υπασβεστιαιμία 
    • Γενική σκελετική και νεφρική αντίσταση στη δράση της παραθορμόνης για λόγους άγνωστους

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

    • Ηλικία πάνω από τα 50
    • Γυναίκες φύλο
    • Πιο συχνή εμφάνιση σε εύκρατα παρά σε τροπικά κλίματα 
    • Υψηλότερη συχνότητα σε άτομα εκτεθέντα σε θεραπευτική ακτινοβολία χαμηλής δόσης 

    Hyperparathyroidism

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΕΡΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Πρέπει να αποκλεισθούν άλλες αιτίες αυξημένου ασβεστίου ορού

    Οφειλόμενος σε αυξημένη PTH:

    • Έκτοπος υπερπαραθυρεοειδισμός 
    • Βρογχογενές καρκίνωμα 
    • Καρκίνος του νεφρού

    Μη παραθυρεοειδικές αιτίες:

    • Κακοήθεια - καρκίνωμα μαστού, πολλαπλούν μυέλωμα, λέμφωμα, λευχαιμία, καρκίνος προστάτη, νόσος του Paget
    • Κοκκιωματώδης νόσος - σαρκοείδωση, φυματίωση, βηρυλλίωση, ιστοπλάσμωση, κοκκιδιοειδομύκωση
    • Φάρμακα - θειαζιδικά διουρητικά, φουρσεμίδη, τοξικότητα από βιταμίνη D, περίσσεια βιταμίνης Α, λίθιο σύνδρομο λήψεως αντιόνων, χορήγηση εξωγενούς ασβεστίου
    • Ενδοκρινικά - υπερθυρεοειδισμός, οξεία επινεφριδιακή ανεπάρκεια, βίπωμα, φαιοχρωμοκύττωμα
    • Οικογενής υποασβεστιουρική υπερασβεστιαιμία
    • Ακινητοποίηση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένο ασβέστιο ορού, πάνω από 10,2 mg/dL (2,55 mmol/l) σε τρεις επιτυχείς μετρήσεις
    • Αυξημένα επίπεδα ανοσοδραστικής παραθορμόνης ορού 
    • Χαμηλά επίπεδα φωσφορικών του ορού, κάτω από 2,5 mg/dL (0,81 mmol/L)
    • Αυξημένα επίπεδα χλωρίου του ορού
    • Ελαττωμένο επίπεδο CO2 του ορού 
    • Υπερχλωραιμική μεταβολική οξέωση 
    • Αύξηση κυκλικού ΑΜΡ ούρων

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Υπερπλασία παραθυρεοειδών - άλλοι παραθυρεοειδείς με κυτταρικές αλλαγές 
    • Αδένωμα παραθυρεοειδών - μόνο ένας αδένας συνήθως με κυτταρικές αλλοιώσεις 
    • Καρκίνωμα παραθυρεοειδών - κυτταρικές αλλοιώσεις συμβατές με κακοήθεια, π.χ. κυτταρική ατυπία, αλλοιώσεις στους λεμφαδένες 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ανοσολογική μέθοδος με αντισώματα κατά ΡΤΗ (παραθορμόνης)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Υπερηχοτομογραφία αυχένος 
    • Σπινθηρογράφημα θαλλίου, τεχνητίου (καλύτερα να μη γίνεται)
    • Αξονική τομογραφία 
    • Καλύτερα μαγνητική τομογραφία παραθυρεοειδών αδένων 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Διαδερμική δια βελόνης αναρρόφηση υλικού και προσδιορισμός παραθορμόνης
    • Ανοικτή χειρουργική αφαίρεση με διάγνωση μέσω ταχείας βιοψίας σε τομές ψυκτικού

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΕΡΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής συνήθως. Νοσηλεία στο νοσοκομείο μόνο για χειρουργική αφαίρεση αδένων ή θεραπεία υποκείμενης νόσου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Χειρουργική αφαίρεση του νοσούντος αδένος είναι η μόνη αποδεδειγμένη θεραπεία για υπερπαραθυρεοειδισμό (υφολική αφαίρεση)
    • Λίγοι ασθενείς με ασυμπτωματική υπερασβεστιαιμία λόγω υπερπαραθυρεοειδισμού μπορεί να μην είναι υποψήφιοι για χειρουργική αφαίρεση αλλά να αντιμετωπίζονται συντηρητικά. Αποφυγή αφυδάτωσης είναι το πιο σημαντικό τμήμα θεραπείας

    Χειρουργική θεραπεία:

    • Σε προεγχειρητικούς και αμέσως μετά την εγχείρηση ασθενείς, επιβάλλεται καλή ενυδάτωση για να αποφευχθεί η παραγωγή λίθων 
    • Η ενδεικνυόμενη μέθοδος είναι η χειρουργική διερεύνηση με ανοιχτό τράχηλο
    • Αφαίρεση του προφανώς νοσούντος αδένος με βιοψίες και των άλλων αδένων για να βεβαιωθείτε για τη βιωσιμότητα τους από φυσιολογικής (λειτουργικής) πλευράς (καλύτερα να μη γίνονται βιοψίες)
    • Ολική αφαίρεση και των τεσσάρων αδένων και μεταμόσχευση στο βραχίονα ενός υγιούς αδένος, συνιστάται από μερικούς ειδικούς 
    • Σοβαρή προσοχή κατά τη διερεύνηση του τραχήλου και την αφαίρεση των παραθυρεοειδών για την ύπαρξη έκτοπου αδένος στην περιοχή του αυχένα 
    • Η μετεγχειρητική πορεία απαιτεί ειδική φροντίδα για τη διατήρηση ανοικτών αεραγωγών και υπάρχει κίνδυνος για απόφραξη αεραγωγών 
    • Παρακολούθηση νεφρικής λειτουργίας πολύ στενά 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εκπαιδεύστε τον σχετικά με τα φάρμακα
    • Σημαντική η περιοδική κλινική και εργαστηριακή εκτίμηση

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Διουρητικά του τύπου της φουροσεμίδης σε υπερασβεστιαιμικούς, αλλά καλά ενυδατωμένους ασθενείς 
    • Οιστρογόνα ενδείκνυνται σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με υπερπαραθυρεοειδισμό

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Παρακολούθησε στενά τη νεφρική λειτουργία
    • Πιθανή πτώση των επιπέδων ασβεστίου του ορού μπορεί να οδηγήσει σε παροδική τετανία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σκελετική βλάβη (παθολογικά κατάγματα)
    • Νεφρική βλάβη
    • Λοιμώξεις ουροποιητικού 
    • "Παραθυρεοειδική δηλητηρίαση"
    • Υπέρταση

    Από την εγχείρηση:

    • Υπερπαραθυρεοειδισμός
    • Υποτροπιάζουσα βλάβη λαρυγγικού νεύρου
    • Αιμορραγία
    • Λοίμωξη 
    • Ανεπιτυχής θεραπεία (χειρουργική) (5%)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η μετεγχειρητική πορεία απαιτεί παρακολούθηση ασβεστίου ορού για επιβεβαίωση ότι η υπερπαραθυρεοειδική κατάσταση δεν θα ξαναναπτυχθεί
    • Η πρόγνωση είναι άριστη στον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό, με εξαφάνιση πολλών από τα προεγχειρητικά συμπτώματα 
    • Ο δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός έχει φτωχή πρόγνωση λόγω της πρωτοπαθούς νόσου που έχει εγκαταστήσει χρόνια νεφρική ανεπάρκεια 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Συχνό στο γήρας 
    • Πιο συχνό να υπάρχει υποκείμενη νόσος 
    • Μπορεί να προκαλεί σύγχυση και να εκλαμβάνεται και γεροντική άνοια

    ΚΥΗΣΗ 

    Σπάνια κατά την εγκυμοσύνη

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις διαταραχές των παραθυρεοειδών αδένων

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους παραθυρεοειδείς αδένες

    primary hyperparathyroidism thumb

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεοπόρωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ουρική αρθρίτιδα

    Υπερασβεστιαιμία

    Πρωτοπαθείς κακοήθεις οστικοί όγκοι

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φαιοχρωμοκύττωμα

    Ουρολιθίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοουρική αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παραθορμόνη

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Καλσιτονίνη

    Υπερπαραθυρεοειδισμός

    Νεφρολιθίαση

    Καρκίνος θυρεοειδούς

    www.emedi.gr