Σάββατο, 31 Αυγούστου 2013 15:50

Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(6 ψήφοι)
Τα δρεπανοκυτταρικά σύνδρομα χαρακτηρίζονται από την παρουσία παθολογικής αιμοσφαιρίνης S.

Ως Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα, ICD-10 D57, χαρακτηρίζονται μια ομάδα διαταραχών του Αίματος, όπως η ομόζυγος Δρεπανοκυτταρική Αναιμία, η Μικροδρεπανοκυτταρική Αναιμία κ.α.
Η Δρεπανοκυτταρική Αναιμία και Μικροδρεπανοκυτταρική Αναιμία χαρακτηρίζονται από την παρουσία της παθολογικής αιμοσφαιρίνης S. Τα ερυθροκύτταρα με αιμοσφαιρίνη S γίνονται δύσκαμπτα και παίρνουν το σχήμα δρέπανου προκαλώντας απόφραξη των μικρών αγγείων, ελλιπή οξυγόνωση του αίματος και βλάβη στους ιστούς. 

Η μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία είναι η μεικτή ετεροζυγωτία δρεπανοκυτταρικού και β θαλασσαναιμικού γονυλλίου.
Στην Ιταλία, στην Ελλάδα και στην Αφρική  παρατηρείται μια μορφή συγγενούς αιμολυτικής αναιμίας που μοιάζει με την δρεπανοκυτταρική στις επώδυνες και αναιμικές κρίσεις, αλλά έχει διαφορετικά αιματολογικά χαρακτηριστικά.

Μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία είναι, συνήθως, μία ’ήπια’ μορφή δρεπανοκυτταρικής αναιμίας.

Βέβαια, το πόσο ήπια είναι εξαρτάται από το αν τα άτομα έχουν κάποιο γονίδιο της μεσογειακής που στην ομόζυγη κατάσταση οδηγεί σε ελάσσονα ή μέτρια μεσογειακή νόσο. Αυτού του είδους η μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία ονομάζεται μικροδρεπανοκυτταρική τύπου +, και χαρακτηρίζεται από την παρουσία αιμοσφαιρίνης Α.

Τα άτομα που φέρουν κάποιο γονίδιο της μεσογειακής που οδηγεί σε μείζονα μεσογειακή, δηλαδή μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία τύπου 0, δεν έχουν στο προφίλ της αιμοσφαιρίνης τους καθόλου φυσιολογική αιμοσφαιρίνη Α, έχουν μόνο περίπου 60-70% δρεπανοκυτταρική αιμοσφαιρίνη S, εμβρυική αιμοσφαιρίνη F και τη χαρακτηριστική για την μεσογειακή αναιμία αιμοσφαιρίνη A2. Τα άτομα αυτά υποφέρουν από χρόνια και οξεία αιμολυτική νόσο, ακριβώς, όπως τα άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία, και δεν έχουν «ήπια» αναιμία, και μπορεί να χρειάζονται συχνές μεταγγίσειςμεταγγίσεις. Συνεπώς τα άτομα με μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία τύπου 0, όχι μόνο δεν έχουν «ήπια μορφή», αλλά νοσούν, όπως, τα άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία, η έχουν βαρύτερη νόσο από τη δρεπανοκυτταρική αναιμία, όπως στην περίπτωση της β,δ – μικροδρεπανοκυτταρικής αναιμίας τύπου 0.


Τα εργαστηριακά ευρήματα της μικροδρεπανοκυτταρικής αναιμίας:
  • Από το οικογενειακό ιστορικό ο ένας γονέας έχει δρρεπανοκυτταρικό γονύλλιο και ο άλλος θαλασσαναιμικό.
  • Υπάρχουν οι θαλασαναιμικές μορφολογικές αλλοιώσεις των ερυθροκυττάρων, που λείπουν από την ομόζυγη δρεπανοκυτταρική αναιμία.
  • Η δοκιμασία δρεπανώσεως είναι θετική
  • Στην ηλεκτροφόρηση υπάρχει 70% HbS, λίγη Hb F και αυξημένη HbA2 χαρακτηριστική του θαλασσαναιμικού γονυλλίου. Ως προς την HbA, αν το θαλασσαναιμικό γονύλλιο είναι β+, τότε αυτή υπάρχει σε ποσοστό 10-25%, εάν όμως το θαλασσαναιμικό γονύλλιο είναι β0, τότε η HbA λείπει τελείως, οπότε η διάκριση από την δρεπανοκυτταρική αναιμία γίνεται δυσχερώς και θα στηριχθεί στις θαλασσαναιμικές μορφολογικές αλλοιώσεις και την αυξημένη HbA2.

Δρεπανοκύτταρο

Στο περιφερικό αίμα υπάρχει μικροκυττάρωση, υποχρωμία, στοχοκύτταρα και στις βαριές περιπτώσεις δρεπανοκύτταρα.
Η σπληνομεγαλία είναι σταθερό εύρημα.
Η νόσος, αν και διατρέχει γενικά ηπιότερα από την δρεπανοκυτταρική αναιμία, ποικίλλει από βαριά αναιμία που απαιτεί μεταγγίσεις και μοιάζει με την δρεπανοκυτταρική αναιμία μέχρι ήπια χρόνια αιμολυτική αναιμία, μπορεί και ασυμπτωματική.
Η ήπια διαδρομή της μικροδρεπανοκυτταρικής αναιμίας συνδέεται κατά κανόνα, με υψηλά ποσοστά HbF, γιατί η Hb F ασκεί προστατευτική δράση έναντι της δρεπανώσεως.
Γενικά η HbS/Hbβ0 είναι σοβαρότερη από την HbS/Hbβ+

Κλινική Εικόνα της μικροδρεπανοκυτταρικής αναιμίας
Οι ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν επώδυνες κρίσεις, πόνο στην κοιλιά, οξύ σύνδρομο του θώρακα, επεισόδια από το κεντρικό νευρικό σύστημα (Κ.Ν.Σ.), πριαπισμό, σπληνικό εγκλωβισμό, απλαστική κρίση, λοιμώξεις (π.χ. από πνευμονιόκοκκο). Στις χρόνιες οργανικές βλάβες ανήκουν: οι καρδιαγγειακές (καρδιομεγαλία), νεφρικές, δερματικές (άτονα έλκη), οφθαλμολογικές, ηπατικές (χολοκυστίτιδα), σκελετικές (π.χ. άσηπτη νέκρωση κεφαλής μηριαίου), καθώς και προβλήματα ανάπτυξης.
Συμπτώματα - Επιπλοκές
  • Απλαστική κρίση: ο μυελός των οστών σταματά να παράγει ερυθρά αιμοσφαίρια με αποτέλεσμα ο ασθενής να παρουσιάζει έντονη αναιμία.  Τα συμπτώματα είναι ωχρότητα, ταχυκαρδία και κόπωση. Μπορεί να συμβεί από τον παρβοϊό B19, που επηρεάζει άμεσα την ερυθροποίηση (παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων) για δύο έως τρεις ημέρες. Σε φυσιολογικά άτομα, αυτό έχει μικρή σημασία, αλλά σε άτομα με μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία μπορεί να είναι μια  απειλητική για τη ζωή κατάσταση. Τα Δικτυοερυθροκύτταρα μειώνονται  σημαντικά κατά τη διάρκεια της ασθένειας και υπάρχει πτώση της αιμοσφαιρίνης. Οι περισσότεροι ασθενείς μπορούν να αντιμετωπιστούν με μετάγγιση αίματος 
  • Έντονος πόνος στο στήθος: ο πόνος είναι αποτέλεσμα εγκλωβισμού των ερυθρών αιμοσφαιρίων στους πνεύμονες (θωρακικό σύνδρομο). Το οξύ θωρακικό σύνδρομο χαρακτηρίζεται από πυρετό, πόνο στο στήθος, δυσκολία στην αναπνοή, και πνευμονική διήθηση στην ακτινογραφία θώρακος. Δεδομένου, ότι η πνευμονία και η δρεπάνωση στον πνεύμονα μπορεί  να έχουν αυτά τα συμπτώματα, ο ασθενής αντιμετωπίζεται και για τις δύο συνθήκες. 
  • Πόνος σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος. Οι επώδυνες κρίσεις αντιμετωπίζονται με ενυδάτωση και αναλγητικά. Διαχείριση του πόνου απαιτείται χορήγηση οπιοειδών. Για ηπιότερη  κρίση χρησιμοποιούνται μη στερινοειδή αντιφλεγμονώδη ΜΣΑΦ. Η διφαινυδραμίνη είναι μερικές φορές αποτελεσματική για τη φαγούρα που σχετίζεται με τη χρήση οπιοειδών. Ενθαρρύνονται οι ασθενείς να κάνουν αναπνευστικές ασκήσεις με βαθιές αναπνοές για την ελαχιστοποίηση της ανάπτυξης ατελεκτασίας.
  • Κρίσεις εγκλωβισμού: τα ερυθρά μπορεί να παγιδευτούν στο σπλήνα ή το ήπαρ.
  • Εγκεφαλικό επεισόδιο: μπορεί να αποφραχθεί μερικώς κάποιο αγγείο στον εγκέφαλο και να προκληθεί εγκεφαλικό επεισόδιο. Εγκεφαλικό επεισόδιο,  μπορεί να προκύψει από μια προοδευτική αγγειακή στένωση των αιμοφόρων αγγείων, αποτρέποντας το οξυγόνο να φτάσει στον εγκέφαλο. Στα παιδιά εμφανίζεται εγκεφαλικό έμφρακτο και εγκεφαλική αιμορραγία σε ενήλικες.
  • Λοιμώξεις: οι ασθενείς προσβάλλονται εύκολα από συγκεκριμένα μικρόβια (πνευμονιόκοκκος, μηνιγγιτιδόκοκκος, στρεπτόκοκκος, σταφυλόκοκκος, κλπ.). Εμβόλια γίνονται κατά της Η. influenzae, S. pneumoniae και Neisseria meningitidis.
  • Αιμολυτικές κρίσεις.  Είναι ιδιαίτερα συχνές σε ασθενείς με συνυπάρχουσα ανεπάρκεια του ενζύμου G6PD. Αντιμετωπίζεται με μεταγγίσεις αίματος.
  • Οστικές αλλοιώσεις (άσηπτη νέκρωση ισχύου, δακτυλίτιδες) κλπ.
  • Οφθαλμολογικές αλλοιώσεις.
  • Χολολιθίαση (πέτρες στη χολή) και χολοκυστίτιδα: Μπορεί να προκύψουν από την υπερβολική παραγωγή της χολερυθρίνης,  λόγω της παρατεταμένης αιμόλυση.
  • Ίκτερος: Κιτρίνισμα του δέρματος, μπορεί να συμβεί λόγω της αδυναμίας του ήπατος να απομακρύνει αποτελεσματικά τη χολερυθρίνη.
  • Άσηπτη νέκρωση (άσηπτη νέκρωση οστού) στο ισχίο και άλλων μεγάλων αρθρώσεων: Μπορεί να προκύψει ως αποτέλεσμα της ισχαιμίας.
  • Μειωμένη ανοσία: Λόγω δυσλειτουργίας του σπλήνα.
  • Πριαπισμός: Μόνιμη στύση από έφρακτο του πέους.
  • Οστεομυελίτιδα (βακτηριακή λοίμωξη των οστών): Συχνά προκαλείται από τη Salmonella σε άτομα με μικροδρεπανοκυτταρική νόσο, ενώ ο Staphylococcus είναι ο πιο κοινός αιτιολογικός οργανισμός στο γενικό πληθυσμό.
  • Οξεία θηλώδης νέκρωση στα νεφρά.
  • Έλκη ποδιών.
  • Αμφιβληστροειδοπάθεια: Παραγωγική αμφιβληστροειδοπάθεια, αιμορραγίες υαλοειδούς και αποκολλήσεις αμφιβληστροειδή, με αποτέλεσμα την τύφλωση. Συνιστάται ο τακτικός ετήσιος ελέγχος ματιών.
  • Κατά τη διάρκεια της κύησης: Ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης, αυτόματες αποβολές και προεκλαμψία.
  • Χρόνιος πόνος: Ακόμη και σε απουσία οξέος αγγειοαποφρακτικού  πόνου, πολλοί ασθενείς  έχουν χρόνιο πόνο.
  • Πνευμονική υπέρταση (αυξημένη πίεση της πνευμονικής αρτηρίας): Έχει ως αποτέλεσμα πίεση στη δεξιά κοιλία και κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας, Τυπικά συμπτώματα είναι η δύσπνοια, η μειωμένη αντοχή στην άσκηση και τα επεισόδια συγκοπής.
  • Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια: Εκδηλώνεται με υπέρταση (υψηλή αρτηριακή πίεση), πρωτεϊνουρία (απώλεια πρωτεϊνών στα ούρα), αιματουρία (απώλεια των ερυθρών αιμοσφαιρίων στα ούρα) και επιδεινώμενη  αναιμία. Σε περίπτωση που εξελίσσεται σε τελικού σταδίου νεφρική ανεπάρκεια, έχει φτωχή πρόγνωση.
  • Άτονα έλκη.
  • Ηπατίτιδα B και C, λόγω μεταγγίσεων (το 70% των ενήλικων ασθενών άνω των 30 ετών).
  • Σπληνική κρίση: Η αυτοσπληνεκτομή αυξάνει τον κίνδυνο μόλυνσης. Χορηγούνται  προληπτικά αντιβιοτικά και τα εμβόλια που συνιστώνται για άτομα με ασπληνία. Η οξεία, επώδυνη διευρύνση του σπλήνα αντιμετωπίζεται  με τη μετάγγιση αίματος.

Παράγοντες που επιδρούν στην εμφάνιση των συμπτωμάτων:

  • Περιβαλλοντικοί (αφυδάτωση, κρύο, ζέστη, απότομη αλλαγή θερμοκρασίας, λοιμώξεις, διατροφή, υποξία, κ.ά.)
  • Ψυχολογικοί (άγχος, στενοχώρια)
  • Κοινωνικοοικονομικοί
  • Γενετικοί

Η αντιμετώπιση είναι καταρχήν προληπτική, με αποφυγή των παραγόντων κινδύνου και θεραπευτική τόσο στις εκδηλώσεις της νόσου (π.χ. επώδυνες κρίσεις) όσο και στις απώτερες επιπτώσεις τους στα διάφορα όργανα.

Σήμερα υπάρχει η δυνατότητα προγεννητικού ελέγχου. Πριν τεκνοποιήσουν οι γονείς πρέπει να υποβάλλονται σε ειδικό αιματολογικό έλεγχο, ώστε να διαπιστωθεί αν είναι φορείς του παθολογικού γονιδίου. Σε περίπτωση που και οι δυο είναι φορείς, πρέπει να απευθυνθούν σε κατάλληλο ιατρικό κέντρο προκειμένου να αντιμετωπιστεί το ενδεχόμενο γέννησης παιδιού με τη νόσο.
 
Η θεραπεία των Δρεπανοκυτταρικών Διαταραχών στοχεύει κυρίως στην:
1. Αντιμετώπιση των οξέων προβλημάτων.
2. Αποκατάσταση ή πρόληψη των επιπλοκών και των κρίσεων.
Οι Μεταγγίσεις εφαρμόζονται και στις δύο παραπάνω περιπτώσεις και είναι ιδιαίτερα σημαντικές σε καταστάσεις απλαστικών κρίσεων, στον σπληνικό εγκλωβισμό που είναι συχνότερος στην παιδική ηλικία, σε οξεία φάση, σε επεισόδια του Κ.Ν.Σ, κ.α.
Η μετάγγιση μπορεί να είναι απλή ή αφαιμαξομετάγγιση ανάλογα με την περίπτωση.
Η χρόνια θεραπεία με μεταγγίσεις, μπορεί ωστόσο να προκαλέσει υπερφόρτωση του οργανισμού με σίδηρο, όπου η θεραπεία της αποσιδήρωσης σε αυτή την περίπτωση είναι αναγκαία.
Κατά τη διάρκεια των κρίσεων εφαρμόζεται ενυδάτωση (ορός), χορηγούνται παυσίπονα για την ανακούφιση του ασθενή, ενώ χορηγείται αντιβίωση σε περίπτωση πιθανής λοίμωξης.
Προληπτικά, δίνεται πενικιλίνη, τουλάχιστον για τα πρώτα πέντε χρόνια, αρχής γενομένης από τους δύο πρώτους μήνες, φυλικό οξύ, ενώ συνιστάται εμβολιασμός για την ηπατίτιδα Β, τον πνευμονιόκοκκο, αιμόφιλο της ινφλουέντσας, το μηνιγγιτιδόκοκκο.
Στα πλαίσια της θεραπευτικής αγωγής χορηγούνται και ορισμένα σκευάσματα όπως η υδροξυουρία, η ερυθροποιητίνη, ή ακόμα ο συνδυασμός και των δύο με συχνά ικανοποιητικά αποτελέσματα.
Διαβάστηκε 8501 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2020 20:04
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Γλωσσοφαρυγγική νευραλγία Γλωσσοφαρυγγική νευραλγία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γλωσσοφαρυγγική νευραλγία

    Η γλωσσοφαρυγγική νευραλγία είναι ακραίος πόνος στο πίσω μέρος του λαιμού, της γλώσσας ή του αυτιού. Επιθέσεις έντονου πόνου που μοιάζει με ηλεκτροσόκ μπορεί να συμβεί χωρίς προειδοποίηση ή μπορεί να προκληθεί με την κατάποση. Αν και η ακριβής αιτία δεν είναι γνωστή, συχνά βρίσκεται ένα αιμοφόρο αγγείο που συμπιέζει το νεύρο μέσα στο κρανίο. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε άτομα με καρκίνο κεφαλής και τραχήλου. Τα φάρμακα μπορεί αρχικά να ανακουφίσουν τον πόνο, αλλά συχνά απαιτείται χειρουργική επέμβαση για μακροχρόνια ανακούφιση. Η νευραλγία είναι έντονος πόνος που προκαλείται από τραυματισμό ή βλάβη σε ένα νεύρο. Το γλωσσοφαρυγγικό νεύρο είναι το ένατο (IX) κρανιακό νεύρο, το οποίο προκύπτει από το εγκεφαλικό στέλεχος μέσα στο κρανίο. Προσφέρει αίσθηση στο πίσω μέρος του λαιμού και της γλώσσας και σε τμήματα του αυτιού. Όταν το γλωσσοφαρυγγικό νεύρο ερεθίζεται, γίνεται αισθητή μια επίθεση έντονου πόνου που μοιάζει με ηλεκτροσόκ στο πίσω μέρος του λαιμού, της γλώσσας, των αμυγδαλών ή του αυτιού. Μπορεί αρχικά να αντιμετωπίσετε σύντομες, ήπιες κρίσεις, με περιόδους ύφεσης. Αλλά η νευραλγία μπορεί να προχωρήσει, προκαλώντας μεγαλύτερες, συχνές κρίσεις έντονου πόνου. Ο γλωσσοφαρυγγικός πόνος μπορεί να είναι παρόμοιος με τη νευραλγία του τριδύμου και να έχει λανθασμένη διάγνωση. Φροντίστε να επισκεφτείτε έναν νευροχειρουργό που ειδικεύεται στον πόνο στο πρόσωπο που μπορεί να κάνει τη διάκριση. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Οι ασθενείς περιγράφουν μια επίθεση ως πόνο με κάψιμο ή τρύπημα ή ως ηλεκτροπληξία που μπορεί να διαρκέσει μερικά δευτερόλεπτα ή λεπτά. Η κατάποση, το μάσημα, η ομιλία, ο βήχας, το χασμουρητό ή το γέλιο μπορεί να πυροδοτήσουν μια επίθεση. Μερικοί άνθρωποι περιγράφουν την αίσθηση ενός αιχμηρού αντικειμένου στο λαιμό. Ο πόνος συνήθως έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

    • Επηρεάζει τη μία πλευρά του λαιμού
    • Μπορεί να διαρκέσει αρκετές ημέρες ή εβδομάδες, ακολουθούμενη από ύφεση για μήνες ή χρόνια
    • Εμφανίζεται πιο συχνά με την πάροδο του χρόνου και μπορεί να απενεργοποιηθεί

    Περίπου το 10% των ασθενών έχουν επίσης δυνητικά απειλητικά για τη ζωή επεισόδια καρδιακών ανωμαλιών που προκαλούνται από τη συμμετοχή του κοντινού πνευμονογαστρικού νεύρου, όπως:

    • Αργός παλμός
    • Ξαφνική πτώση της αρτηριακής πίεσης
    • Λιποθυμία (συγκοπή)
    • Επιληπτικές κρίσεις

    ΑΙΤΙΑ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Πολλοί πιστεύουν ότι το προστατευτικό περίβλημα του νεύρου επιδεινώνεται, στέλνοντας μη φυσιολογικά μηνύματα. Αυτές οι ανωμαλίες διαταράσσουν το φυσιολογικό σήμα του νεύρου και προκαλούν πόνο. Τις περισσότερες φορές η βλάβη οφείλεται από ένα αιμοφόρο αγγείο που συμπιέζει το νεύρο. Άλλες αιτίες περιλαμβάνουν τη γήρανση, τη σκλήρυνση κατά πλάκας και τους κοντινούς όγκους. Η γλωσσοφαρυγγική νευραλγία είναι σπάνια σε σύγκριση με άλλα σύνδρομα πόνου του προσώπου. Εμφανίζεται ελαφρώς περισσότερο στις γυναίκες παρά στους άνδρες. συνήθως μέσης ηλικίας και άνω.

    glosso 2

     

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Όταν ένα άτομο αισθάνεται για πρώτη φορά πόνο στο λαιμό, ζητείται συχνά η συμβουλή γιατρού πρωτοβάθμιας φροντίδας ή οδοντίατρου. Εάν ο πόνος απαιτεί περαιτέρω αξιολόγηση, μπορεί να συστηθεί νευρολόγος ή νευροχειρουργός. Η διάγνωση της νευραλγίας γίνεται μετά από προσεκτική αξιολόγηση των συμπτωμάτων του ασθενούς. Εάν υπάρχει υποψία γλωσσοφαρυγγικής νευραλγίας, ο γιατρός θα προσπαθήσει να πυροδοτήσει ένα επεισόδιο αγγίζοντας το πίσω μέρος του λαιμού με ένα στυλεό. Εάν αυτό προκαλεί πόνο, εφαρμόζεται τοπικό αναισθητικό στο πίσω μέρος του λαιμού και ο γιατρός θα δοκιμάσει ξανά το ερέθισμα του πόνου. Εάν ο πόνος δεν προκαλείται ενώ η περιοχή είναι μουδιασμένη, διαγιγνώσκεται γλωσσοφαρυγγική νευραλγία. Άλλες εξετάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν μαγνητική τομογραφία για την αναζήτηση όγκων ή αιμοφόρου αγγείου που συμπιέζει το νεύρο.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Διατίθενται ποικίλες θεραπείες, όπως φαρμακευτική αγωγή, χειρουργική επέμβαση, επεμβάσεις με βελόνα και ακτινοβολία. Η θεραπεία πρώτης γραμμής είναι συνήθως η φαρμακευτική αγωγή. Όταν τα φάρμακα αποτυγχάνουν να ελέγξουν τον πόνο ή προκαλούν ανυπόφορες παρενέργειες, μπορεί να ζητηθεί η γνώμη νευροχειρουργού για να συζητηθούν άλλες διαδικασίες.

    Φαρμακευτική αγωγή

    Η ασπιρίνη και η ιβουπροφαίνη δεν είναι αποτελεσματικά κατά του νευραλγικού πόνου.

    Τα αντισπασμωδικά, όπως η καρβαμαζεπίνη, η γκαμπαπεντίνη, χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο του πόνου. Εάν το φάρμακο αρχίσει να χάνει την αποτελεσματικότητά του, ο γιατρός μπορεί να αυξήσει τη δόση ή να αλλάξει σε άλλο τύπο. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν υπνηλία, αστάθεια, ναυτία, δερματικό εξάνθημα και διαταραχές του αίματος. Ως εκ τούτου, οι ασθενείς παρακολουθούνται με περιοδικές εξετάσεις αίματος για να διασφαλιστεί ότι τα επίπεδα του φαρμάκου παραμένουν ασφαλή. Μπορεί να είναι απαραίτητη πολλαπλή φαρμακευτική θεραπεία για τον έλεγχο του πόνου.

    Μερικοί άνθρωποι διαχειρίζονται την πυροδότηση του πόνου εφαρμόζοντας μια υγρή ξυλοκαΐνη στην περιοχή των αμυγδαλών και μουδιάζοντάς την προσωρινά, ώστε να μπορούν να φάνε και να καταπιούν.

    Χειρουργική επέμβαση

    Η μικροαγγειακή αποσυμπίεση είναι μια χειρουργική επέμβαση για την ήπια επαναδρομολόγηση του αιμοφόρου αγγείου από τη συμπίεση του νεύρου, γεμίζοντας την αρτηρία με ένα σφουγγάρι. Η χειρουργική επέμβαση πραγματοποιείται με γενική αναισθησία και απαιτεί νοσηλεία 1 έως 2 ημερών. Κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, δημιουργείται ένα άνοιγμα 2,5 εκατοστών, που ονομάζεται κρανιοτομή, στο κρανίο πίσω από το αυτί. Αυτό εκθέτει το νεύρο στη σύνδεσή του με το εγκεφαλικό στέλεχος. Συχνά εντοπίζεται το αιμοφόρο αγγείο (ενίοτε ο όγκος) που συμπιέζει το νεύρο. Αφού το νεύρο απελευθερωθεί από τη συμπίεση, προστατεύεται με ένα μικρό σφουγγάρι από τεφλόν. Το σφουγγάρι παραμένει μόνιμα στον εγκέφαλο. Η μικροαγγειακή αποσυμπίεση παρέχει ανακούφιση από τον πόνο στο 85% των ασθενών. Το κύριο πλεονέκτημα της μικροαγγειακής αποσυμπίεσηςείναι ότι προκαλεί ελάχιστες ή καθόλου παρενέργειες κατάποσης ή φωνής. Ωστόσο, υπάρχει 5% κίνδυνος θανάτου λόγω χειραγώγησης του κοντινού πνευμονογαστρικού νεύρου, το οποίο μπορεί να προκαλέσει προβλήματα με τον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή πίεση.

    Η μικροαγγειακή αποσυμπίεση+ επιλεκτική οπίσθια ριζοτομή νεύρου είναι μια χειρουργική επέμβαση για την κίνηση της αρτηρίας (αν βρεθεί) και την κοπή της ρίζας του νεύρου στη σύνδεσή της με το εγκεφαλικό στέλεχος. Παρόμοια με τη χειρουργική επέμβαση μικροαγγειακής αποσυμπίεσης, γίνεται ένα μικρό άνοιγμα στο πίσω μέρος του κρανίου. Εάν δεν βρεθεί το αιμοφόρο αγγείο που συμπιέζει το νεύρο ή αν δεν μπορεί να μετακινηθεί εύκολα, ο χειρουργός μπορεί να επιλέξει να κόψει το νεύρο. Το γλωσσοφαρυγγικό νεύρο αναγνωρίζεται και κόβεται. Στη συνέχεια, ένας ανιχνευτής διέγερσης χρησιμοποιείται για τον εντοπισμό μόνο των αισθητήριων ριζών του πνευμονογαστρικού νεύρου. Οι αισθητήριες ρίζες, οι οποίες μεταδίδουν τα σήματα πόνου στον εγκέφαλο, κόβονται. Δεν κόβεται ολόκληρο το πνευμονογαστρικό νεύρο. Η ριζοτομία + μικροαγγειακή αποσυμπίεση παρέχει 96% μακροχρόνια ανακούφιση από τον πόνο. Οι πιθανές παρενέργειες της ριζοτομής είναι η βραχνάδα της φωνής, η δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία) και η απώλεια της αίσθησης της γεύσης.

    Η διαδερμική στερεοτακτική ριζοτομία ραδιοσυχνοτήτων (PSR) είναι μια ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση που φτάνει στο νεύρο μέσω της παρειάς χωρίς τομή του δέρματος ή άνοιγμα του κρανίου. Η επέμβαση γίνεται με τοπική αναισθησία και ελαφριά καταστολή. Οι ασθενείς πηγαίνουν σπίτι την ίδια μέρα. Μια κοίλη βελόνα εισάγεται μέσω του δέρματος της παρειάς στο γλωσσοφαρυγγικό νεύρο στη βάση του κρανίου. Ένα ηλεκτρόδιο περνάει ένα θερμαντικό ρεύμα για να καταστρέψει μερικές από τις γλωσσοφαρυγγικές νευρικές ίνες που προκαλούν πόνο. Αυτή η διαδικασία συνήθως συνιστάται για άτομα με πόνο που προκαλείται από καρκίνο κεφαλής και τραχήλου.

    Ακτινοβολία

    Ο στόχος της θεραπείας με ακτινοβολία είναι να βλάψει τη νευρική ρίζα για να διακόψει τα σήματα πόνου που φθάνουν στον εγκέφαλο. Η στερεοτακτική ακτινοχειρουργική είναι μια μη επεμβατική διαδικασία εξωτερικών ασθενών που χρησιμοποιεί δέσμες υψηλής ενέργειας για να καταστρέψει ορισμένες από τις γλωσσοφαρυγγικές νευρικές ίνες. Μια στερεοτακτική μάσκα ή πλαίσιο είναι προσαρτημένη στο κεφάλι του ασθενούς για να εντοπίσει με ακρίβεια το νεύρο σε μια μαγνητική τομογραφία και να κρατήσει το κεφάλι τέλεια ακίνητο κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Υψηλά εστιασμένες δέσμες ακτινοβολίας παραδίδονται στη νευρική ρίζα. Τις εβδομάδες μετά τη θεραπεία, αναπτύσσεται σταδιακά μια βλάβη (τραυματισμός) στο σημείο που εφαρμόσθηκε η ακτινοβολία. Η ανακούφιση από τον πόνο μπορεί να μην συμβεί αμέσως αλλά μάλλον σταδιακά με την πάροδο του χρόνου. Οι ασθενείς παραμένουν υπό φαρμακευτική αγωγή για ένα χρονικό διάστημα μετά τη θεραπεία για τον έλεγχο του πόνου, μέχρι η ακτινοβολία να έχει αποτέλεσμα.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    glosso 3

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νευραλγία τριδύμου

    Σύνδρομο καυσαλγίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Η φαινυτοΐνη

    Νευρίτιδα

    Το φυτό Cannabis Sativa

    Η βιταμίνη που θεραπεύει τη νευραλγία του τριδύμου

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Σύνδρομο κροταφογναθικής άρθρωσης

    Τα καλύτερα κέντρα πόνου

    Νευροεμβιομηχανική

    Θειαμίνη

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Υγεία του νευρικού συστήματος

    Tramadol

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Χειροπρακτική

    Νευροπαθητικός πόνος

    Νευροτροποποίηση για το χρόνιο πόνο

    Ενδείξεις βελονισμού

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    Τι είναι ο βελονισμός;

    www.emedi.gr

     

     

  • Γωνιακή χειλίτιδα Γωνιακή χειλίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γωνιακή χειλίτιδα

    Η γωνιακή χειλίτιδα είναι φλεγμονή της μίας ή και των δύο γωνιών του στόματος. Συχνά οι γωνίες είναι κόκκινες με διάσπαση του δέρματος και κρούστα. Μπορεί επίσης να υπάρχει φαγούρα επώδυνη. Η κατάσταση μπορεί να διαρκέσει από μέρες έως χρόνια. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι ένας τύπος χειλίτιδας, φλεγμονή των χειλιών. Η γωνιακή χειλίτιδα μπορεί να προκληθεί από μόλυνση, ερεθισμό ή αλλεργίες. Οι λοιμώξεις περιλαμβάνουν μύκητες όπως η Candida albicans και βακτήρια όπως ο σταφυλόκοκκος. Οι ερεθιστικοί παράγοντες περιλαμβάνουν οδοντοστοιχίες που δεν εφαρμόζουν σωστά, γλείψιμο των χειλιών ή σιελόρροια, αναπνοή από το στόμα που οδηγεί σε ξηροστομία, έκθεση στον ήλιο, υπερβολικό κλείσιμο του στόματος, κάπνισμα και ελαφρύ τραύμα. Οι αλλεργίες μπορεί να περιλαμβάνουν ουσίες όπως οδοντόκρεμα, μακιγιάζ και φαγητό. Συχνά εμπλέκονται διάφοροι παράγοντες. Άλλοι παράγοντες μπορεί να περιλαμβάνουν την κακή διατροφή ή την κακή λειτουργία του ανοσοποιητικού. Η διάγνωση μπορεί να βοηθηθεί με καλλιέργειες για λοιμώξεις και τεστ επιθέματος για αλλεργίες. Η θεραπεία για τη γωνιακή χειλίτιδα βασίζεται συνήθως στα υποκείμενα αίτια μαζί με τη χρήση μιας κρέμας φραγμού. Συχνά δοκιμάζεται επίσης μια αντιμυκητιασική και αντιβακτηριδιακή κρέμα. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι ένα αρκετά συχνό πρόβλημα, με εκτιμήσεις ότι επηρεάζει το 0,7% του πληθυσμού. Εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα ηλικίας 30 έως 60 ετών και είναι επίσης σχετικά συχνή στα παιδιά. Στον αναπτυσσόμενο κόσμο, οι ανεπάρκειες σιδήρου και βιταμινών είναι οι πιο συχνές αιτίες.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Η γωνιακή χειλίτιδα είναι ένας αρκετά μη ειδικός όρος που περιγράφει την παρουσία μιας φλεγμονώδους βλάβης σε μια συγκεκριμένη ανατομική περιοχή, δηλαδή στη γωνία του στόματος. Καθώς υπάρχουν διαφορετικές πιθανές αιτίες και παράγοντες που συμβάλλουν από το ένα άτομο στο άλλο, η εμφάνιση της βλάβης είναι κάπως μεταβλητή. Οι βλάβες είναι πιο συχνά συμμετρικές και στις δύο πλευρές του στόματος, αλλά μερικές φορές μόνο η μία πλευρά μπορεί να επηρεαστεί. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η βλάβη μπορεί να περιορίζεται στον βλεννογόνο των χειλιών και σε άλλες περιπτώσεις η βλάβη μπορεί να εκτείνεται πέρα ​​από το όριο του ερυθρού, την άκρη όπου η επένδυση στα χείλη γίνεται δέρμα στο πρόσωπο. Αρχικά, οι γωνίες του στόματος αναπτύσσουν γκρι-λευκή πάχυνση και παρακείμενο ερύθημα. Αργότερα, η συνήθης εμφάνιση είναι μια περίπου τριγωνική περιοχή με ερύθημα, οίδημα και διάσπαση του δέρματος σε κάθε γωνία του στόματος. Ο βλεννογόνος του χείλους μπορεί να ραγίσει, να σχηματίσει κρούστα, να εξελκωθεί ή να ατροφήσει. Συνήθως δεν υπάρχει αιμορραγία. Όπου εμπλέκεται το δέρμα, μπορεί να υπάρχουν ραγάδες ακτινωτές από τη γωνία του στόματος. Σπάνια, η δερματίτιδα, που μπορεί να μοιάζει με έκζεμα μπορεί να εκτείνεται από τη γωνία του στόματος μέχρι το δέρμα της παρειάς ή του πηγουνιού. Εάν εμπλέκεται Staphylococcus aureus, η βλάβη μπορεί να εμφανίσει χρυσοκίτρινες κρούστες. Στη χρόνια γωνιακή χειλίτιδα, μπορεί να υπάρξει εξόγκωση, απολέπιση και σχηματισμός κοκκιώδους ιστού. Μερικές φορές μπορούν εύκολα να διαπιστωθούν παράγοντες που συμβάλλουν, όπως η απώλεια του ύψους του κάτω μέρους του προσώπου από κακώς κατασκευασμένες ή φθαρμένες οδοντοστοιχίες, που έχει ως αποτέλεσμα την υπερβολική σύγκλειση της κάτω γνάθου. Εάν υπάρχει διατροφική ανεπάρκεια στην οποία βασίζεται η πάθηση, μπορεί να υπάρχουν διάφορα άλλα σημεία και συμπτώματα όπως η γλωσσίτιδα. Σε άτομα με γωνιακή χειλίτιδα που φορούν οδοντοστοιχίες, συχνά μπορεί να υπάρχει ερυθηματώδης βλεννογόνος κάτω από την οδοντοστοιχία, συνήθως η άνω οδοντοστοιχία, μια εμφάνιση σύμφωνη με στοματίτιδα που σχετίζεται με την οδοντοστοιχία. Συνήθως οι βλάβες δίνουν συμπτώματα πόνου, κνησμού ή καύσου.

    goniaki 2

    ΑΙΤΙΑ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Η γωνιακή χειλίτιδα θεωρείται ότι είναι πολυπαραγοντική διαταραχή λοιμώδους προέλευσης, με πολλούς τοπικούς και συστημικούς προδιαθεσικούς παράγοντες. Οι πληγές στη γωνιακή χειλίτιδα συχνά μολύνονται με μύκητες, βακτήρια ή συνδυασμό αυτών. Αυτό μπορεί να αντιπροσωπεύει μια δευτερογενή, ευκαιριακή μόλυνση από αυτά τα παθογόνα. Ορισμένες μελέτες έχουν συνδέσει την αρχική εμφάνιση της γωνιακής χειλίτιδας με διατροφικές ελλείψεις, ιδιαίτερα των βιταμινών Β, Β2-ριβοφλαβίνης και του σιδήρου, που προκαλεί σιδηροπενική αναιμία, που με τη σειρά τους μπορεί να αποτελούν ένδειξη υποσιτισμού ή δυσαπορρόφησης. Η γωνιακή χειλίτιδα μπορεί να είναι μια εκδήλωση δερματίτιδας εξ επαφής, η οποία χωρίζεται σε δύο ομάδες. Ερεθιστική και αλλεργική. Οι εμπλεκόμενοι οργανισμοί είναι: το είδος Candida, συνήθως Candida albicans, το οποίο αντιπροσωπεύει περίπου το 20% των περιπτώσεων. Βακτηριακά είδη: ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος, ο οποίος αποτελεί περίπου το 20% των περιπτώσεων και οι β-αιμολυτικοί στρεπτόκοκκοι. Αυτοί οι τύποι βακτηρίων έχουν ανιχνευθεί στο 8-15% των περιπτώσεων γωνιακής χειλίτιδας, αλλά λιγότερο συχνά υπάρχουν μεμονωμένα ή συνδυασμός των παραπάνω οργανισμών, πολυμικροβιακή λοίμωξη με περίπου 60% των περιπτώσεων να αφορούν τόσο το C. albicans όσο και το S. aureus. Η Candida μπορεί να ανιχνευθεί στο 93% των βλαβών της γωνιακής χειλίτιδας. Αυτός ο οργανισμός βρίσκεται στο στόμα περίπου 40% των υγιών ατόμων και θεωρείται από ορισμένους ως φυσιολογικό συστατικό της στοματικής μικροχλωρίδας. Ωστόσο, η Candida εμφανίζει διμορφισμό, δηλαδή μια μορφή ζυμομύκητα που πιστεύεται ότι είναι σχετικά αβλαβής και μια παθογόνος υφική ​​μορφή που σχετίζεται με εισβολή στους ιστούς του ξενιστή. Το παρασκεύασμα υδροξειδίου του καλίου συνιστάται από ορισμένους για να βοηθήσει στη διάκριση μεταξύ των αβλαβών και παθογόνων μορφών, και έτσι να τονίσει ποιες περιπτώσεις γωνιακής χειλίτιδας προκαλούνται πραγματικά από την Candida. Το στόμα μπορεί να λειτουργήσει ως δεξαμενή Candida που μολύνει ξανά τις πληγές στις γωνίες του στόματος και εμποδίζει την επούλωση των πληγών.

    Μια βλάβη που προκαλείται από υποτροπή μιας λανθάνουσας λοίμωξης από απλό έρπητα μπορεί να εμφανιστεί στη γωνία του στόματος. Αυτός είναι ο επιχείλιος έρπης και μερικές φορές ονομάζεται "γωνιακός απλός έρπης". Ένα κρύο έλκος στη γωνία του στόματος συμπεριφέρεται παρόμοια με αλλού στα χείλη και ακολουθεί ένα μοτίβο σχηματισμού κυστιδίων, φλυκταινών, που ακολουθείται από ρήξη αφήνοντας μια πληγή με κρούστα που υποχωρεί σε περίπου 7-10 ημέρες και υποτροπιάζει στο ίδιο σημείο περιοδικά , ειδικά σε περιόδους στρες. Αντί να χρησιμοποιεί αντιμυκητιασικές κρέμες, ο γωνιακός απλός έρπης αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο όπως ο έρπης, με τοπικά αντιιικά φάρμακα όπως η ασικλοβίρη.

    Ερεθιστική δερματίτιδα εξ επαφής

    Το 22% των περιπτώσεων γωνιακής χειλίτιδας οφείλονται σε ερεθιστικά. Το σάλιο περιέχει πεπτικά ένζυμα, τα οποία μπορεί να έχουν έναν βαθμό πεπτικής δράσης στους ιστούς, εάν αφεθούν σε επαφή. Η γωνία του στόματος συνήθως εκτίθεται στο σάλιο περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο μέρος των χειλιών. Το μειωμένο κατώτερο ύψος του προσώπου προκαλείται συνήθως από απώλεια δοντιών ή από φθαρμένες, παλιές οδοντοστοιχίες ή οδοντοστοιχίες που δεν έχουν σχεδιαστεί σωστά. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την υπερβολική σύγκλειση της κάτω γνάθου, που εξαλείφει τις γωνιακές πτυχές του δέρματος στις γωνίες του στόματος, δημιουργώντας ουσιαστικά μια ενδοτριβική πτυχή του δέρματος. Η τάση του σάλιου να συσσωρεύεται σε αυτές τις περιοχές είναι αυξημένη, διαβρέχοντας συνεχώς την περιοχή, που μπορεί να προκαλέσει διαβροχή των ιστών και ευνοεί την ανάπτυξη μόλυνσης από ζυμομύκητες. Ως εκ τούτου, η γωνιακή χειλίτιδα παρατηρείται συχνότερα σε άτομα χωρίς δόντια. Αντίθετα, είναι ασυνήθιστο σε άτομα που διατηρούν τα φυσικά τους δόντια. Η γωνιακή χειλίτιδα παρατηρείται επίσης συχνά σε χρήστες οδοντοστοιχιών. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι παρούσα στο 30% περίπου των ατόμων με στοματίτιδα που σχετίζεται με την οδοντοστοιχία. Θεωρείται ότι η μειωμένη κατακόρυφη διάσταση του κάτω προσώπου μπορεί να είναι ένας παράγοντας που συμβάλλει σε έως και 11% των ηλικιωμένων με γωνιακή χειλίτιδα και σε έως και 18% των φορέων οδοντοστοιχίας που έχουν γωνιακή χειλίτιδα. Η μειωμένη κατακόρυφη διάσταση μπορεί επίσης να προκληθεί από τη μετανάστευση των δοντιών, τη χρήση ορθοδοντικών συσκευών και τη βλάβη του ελαστικού ιστού που προκαλείται από την έκθεση στο υπεριώδες φως και το κάπνισμα. Καταστάσεις που διατηρούν τις γωνίες του στόματος υγρές μπορεί να περιλαμβάνουν το χρόνιο γλείψιμο των χειλιών, το πιπίλισμα του αντίχειρα ή το πιπίλισμα άλλων αντικειμένων όπως στυλό, σωλήνες, γλειφιτζούρια, τον οδοντικό καθαρισμό π.χ. χρήση οδοντικού νήματος, μάσημα τσίχλας, υπερσιελόρροια και αναπνοή από το στόμα. Μερικοί θεωρούν ότι το συνηθισμένο γλείψιμο ή το μάζεμα των χειλιών είναι μια μορφή νευρικού τικ και δεν το θεωρούν αληθινή γωνιακή χειλίτιδα, αντίθετα το αποκαλούν perlèche, προέρχεται από τη γαλλική λέξη pourlècher που σημαίνει «γλείφω τα χείλη κάποιου» ή «πλασματική χειλίτιδα». Ο όρος «χειλοκαντιντίαση» περιγράφει απολεπιστικές, ξεφλουδιστικές βλάβες των χειλιών και του δέρματος γύρω από τα χείλη και προκαλείται από επιφανειακή καντιντίαση λόγω χρόνιου γλείψιμο των χειλιών. Λιγότερο σοβαρές περιπτώσεις συμβαίνουν κατά τη διάρκεια κρύου, ξηρού καιρού και είναι μια μορφή σκασμένων χειλιών. Τα άτομα μπορεί να γλείφουν τα χείλη τους σε μια προσπάθεια να προσφέρουν μια προσωρινή στιγμή ανακούφισης, η οποία θα επιδεινώσει μόνο την κατάσταση. Το αντηλιακό σε ορισμένους τύπους lip balm αποδομείται με την πάροδο του χρόνου σε ερεθιστικό. Η χρήση ληγμένου lipbalm μπορεί να προκαλέσει ήπια γωνιακή χειλίτιδα, και όταν το άτομο εφαρμόζει περισσότερο lipbalm για να ανακουφίσει το σκάσιμο, απλώς το επιδεινώνει. Λόγω της καθυστερημένης έναρξης της δερματίτιδας εξ επαφής και της περιόδου ανάρρωσης που διαρκεί ημέρες έως εβδομάδες, οι άνθρωποι συνήθως δεν κάνουν τη σύνδεση μεταξύ του αιτιολογικού παράγοντα και των συμπτωμάτων.

    Διατροφικές ελλείψεις

    Αρκετές διαφορετικές καταστάσεις διατροφικής ανεπάρκειας βιταμινών ή μετάλλων έχουν συνδεθεί με γωνιακή χειλίτιδα. Θεωρείται ότι σε περίπου 25% των ατόμων με γωνιακή χειλίτιδα εμπλέκεται ανεπάρκεια σιδήρου ή ανεπάρκεια βιταμινών Β. Οι διατροφικές ελλείψεις μπορεί να είναι μια πιο κοινή αιτία γωνιακής χειλίτιδας σε χώρες του Τρίτου Κόσμου. Η χρόνια ανεπάρκεια σιδήρου μπορεί επίσης να προκαλέσει κοιλονυχία (παραμόρφωση σε σχήμα κουταλιού των νυχιών) και γλωσσίτιδα. Δεν είναι πλήρως κατανοητό πώς η ανεπάρκεια σιδήρου προκαλεί γωνιακή χειλίτιδα, αλλά είναι γνωστό ότι προκαλεί έναν βαθμό ανοσοκαταστολής που μπορεί με τη σειρά του να επιτρέψει μια ευκαιριακή μόλυνση από candida. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β2 μπορεί επίσης να προκαλέσει γωνιακή χειλίτιδα και άλλες καταστάσεις όπως ερυθρότητα των βλεννογόνων, γλωσσίτιδα και ροζ φλεγμονή της γλώσσας. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β5 μπορεί επίσης να προκαλέσει γωνιακή χειλίτιδα, μαζί με γλωσσίτιδα, και δερματικές αλλαγές παρόμοιες με τη σμηγματορροϊκή δερματίτιδα γύρω από τα μάτια, τη μύτη και το στόμα. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 είναι μερικές φορές υπεύθυνη για τη γωνιακή χειλίτιδα και συνήθως εμφανίζεται μαζί με ανεπάρκεια φυλλικού οξέος, έλλειψη φυλλικού οξέος, η οποία προκαλεί επίσης γλωσσίτιδα και μεγαλοβλαστική αναιμία. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β3 είναι μια άλλη πιθανή αιτία και στην οποία μπορεί να εμφανιστούν άλλες παθήσεις όπως η δερματίτιδα, η διάρροια, η άνοια και η γλωσσίτιδα. Η ανεπάρκεια βιοτίνης έχει επίσης αναφερθεί ότι προκαλεί γωνιακή χειλίτιδα, μαζί με απώλεια μαλλιών και ξηροφθαλμία. Η ανεπάρκεια ψευδαργύρου είναι γνωστό ότι προκαλεί γωνιακή χειλίτιδα. Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν διάρροια, αλωπεκία και δερματίτιδα. Η εντεροπαθητική ακροδερματίτιδα είναι μια αυτοσωμική υπολειπόμενη γενετική διαταραχή που προκαλεί διαταραχή της απορρόφησης ψευδαργύρου και σχετίζεται με γωνιακή χειλίτιδα. Γενικά, αυτές οι διατροφικές διαταραχές μπορεί να προκληθούν από υποσιτισμό, όπως μπορεί να εμφανιστούν στον αλκοολισμό ή σε δίαιτες που δεν έχουν μελετηθεί σωστά, ή από δυσαπορρόφηση δευτερογενή σε γαστρεντερικές διαταραχές π.χ. κοιλιοκάκη ή χρόνια παγκρεατίτιδα ή γαστρεντερικές επεμβάσεις π.χ. κακοήθη αναιμία που προκαλείται από εκτομή ειλεού στη νόσο του Crohn.

    angular chilitis 2 638

    Συστημικές διαταραχές

    Ορισμένες συστηματικές διαταραχές εμπλέκονται στη γωνιακή χειλίτιδα λόγω της συσχέτισής τους με τη δυσαπορρόφηση και τη δημιουργία διατροφικών ελλείψεων που περιγράφονται παραπάνω. Τέτοια παραδείγματα περιλαμβάνουν άτομα με νευρική ανορεξία. Άλλες διαταραχές μπορεί να προκαλέσουν διεύρυνση των χειλιών π.χ. στοματοπροσωπική κοκκιωμάτωση, που αλλοιώνει την τοπική ανατομία και λειαίνει τις πτυχές του δέρματος στις γωνίες του στόματος. Μπορεί να εμπλέκονται ακόμη περισσότερα νοσήματα επηρεάζουν το ανοσοποιητικό σύστημα, επιτρέποντας σε φυσιολογικά αβλαβείς οργανισμούς όπως η Candida να γίνουν παθογόνοι και να προκαλέσουν μόλυνση. Η ξηροστομία πιστεύεται ότι ευθύνεται για το 5% περίπου των περιπτώσεων με γωνιακή χειλίτιδα. Η ίδια η ξηροστομία έχει πολλές πιθανές αιτίες, αλλά συνήθως η αιτία μπορεί να είναι παρενέργειες φαρμάκων ή καταστάσεις όπως το σύνδρομο Sjögren. Αντίθετα, καταστάσεις που προκαλούν σιελόρροια μπορεί να προκαλέσουν γωνιακή χειλίτιδα δημιουργώντας ένα σταθερό υγρό περιβάλλον στις γωνίες του στόματος. Περίπου το 25% των ατόμων με σύνδρομο Down φαίνεται να έχουν γωνιακή χειλίτιδα. Αυτό οφείλεται στη σχετική μακρογλωσσία, μια φαινομενικά μεγάλη γλώσσα σε ένα μικρό στόμα, η οποία μπορεί να βγαίνει συνεχώς έξω από το στόμα προκαλώντας διαβροχή των γωνιών του στόματος με σάλιο. Οι φλεγμονώδεις ασθένειες του εντέρου, όπως η νόσος του Crohn ή η ελκώδης κολίτιδα μπορεί να σχετίζονται με τη γωνιακή χειλίτιδα. Στη νόσο του Crohn, είναι πιθανό το αποτέλεσμα δυσαπορρόφησης και ανοσοκατασταλτικής θεραπείας που προκαλεί τις πληγές στη γωνία του στόματος. Τα γλυκαγονώματα είναι σπάνιοι ενδοκρινικοί όγκοι του παγκρέατος που εκκρίνουν γλυκαγόνη και προκαλούν σύνδρομο δερματίτιδας, δυσανεξίας στη γλυκόζη, απώλεια βάρους και αναιμία. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι ένα κοινό χαρακτηριστικό του συνδρόμου γλυκαγονώματος. Σπάνια, η γωνιώδης χειλίτιδα μπορεί να είναι μία από τις εκδηλώσεις χρόνιας βλεννογονοδερματικής καντιντίασης, και μερικές φορές περιπτώσεις στοματοφαρυγγικής ή οισοφαγικής καντιντίασης μπορεί να συνοδεύουν τη γωνιώδη χειλίτιδα. Η γωνιακή χειλίτιδα μπορεί να υπάρχει σε λοίμωξη από τον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας, ουδετεροπενία ή διαβήτη. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι πιο συχνή σε άτομα με έκζεμα επειδή το δέρμα τους είναι πιο ευαίσθητο σε ερεθιστικούς παράγοντες. Άλλες καταστάσεις που πιθανώς συνδέονται περιλαμβάνουν ουλίτιδα από πλασματοκύτταρα, σύνδρομο Melkersson-Rosenthal (Το Σύνδρομο Melkersson-Rosenthal (SMR) είναι μια σπάνια νευρολογική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από την παρουσία επαναλαμβανόμενων κρουσμάτων παράλυσης προσώπου και οίδημα), ή σιδεροπενική δυσφαγία που ονομάζεται επίσης σύνδρομο Plummer–Vinson ή σύνδρομο Paterson–Brown–Kelly.

    ΦΑΡΜΑΚΑ

    Αρκετά φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν γωνιακή χειλίτιδα ως παρενέργεια, με διάφορους μηχανισμούς, όπως η δημιουργία ξηροστομίας που προκαλείται από φάρμακα. Διάφορα παραδείγματα περιλαμβάνουν ισοτρετινοΐνη, ινδιναβίρη και σοραφενίμπη. Η ισοτρετινοΐνη, ένα ανάλογο της βιταμίνης Α, είναι ένα φάρμακο που ξηραίνει το δέρμα. Λιγότερο συχνά, η γωνιακή χειλίτιδα σχετίζεται με πρωτοπαθή υπερβιταμίνωση Α, η οποία μπορεί να συμβεί όταν μεγάλες ποσότητες συκωτιού, συμπεριλαμβανομένου ΤΟΥ μουρουνέλαιου και άλλων ιχθυελαίων, καταναλώνονται τακτικά ή ως αποτέλεσμα υπερβολικής πρόσληψης βιταμίνης Α με τη μορφή συμπληρωμάτων βιταμινών. Οι χρήστες ναρκωτικών μπορεί να αναπτύξουν γωνιακή χειλίτιδα. Παραδείγματα περιλαμβάνουν κοκαΐνη, μεθαμφεταμίνη, ηρωίνη και παραισθησιογόνα.

    Αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής

    Οι αλλεργικές αντιδράσεις μπορεί να ευθύνονται για το 25-34% περίπου των περιπτώσεων γενικευμένης χειλίτιδας, δηλαδή, φλεγμονή που δεν περιορίζεται στις γωνίες του στόματος. Είναι άγνωστο πόσο συχνά ευθύνονται οι αλλεργικές αντιδράσεις για περιπτώσεις γωνιακής χειλίτιδας, αλλά οποιαδήποτε ουσία που μπορεί να προκαλέσει γενικευμένη αλλεργική χειλίτιδα μπορεί να εμφανιστεί μόνο στις γωνίες του στόματος. Παραδείγματα πιθανών αλλεργιογόνων περιλαμβάνουν ουσίες που μπορεί να υπάρχουν σε ορισμένους τύπους κραγιόν, οδοντόκρεμες, προϊόντα ακμής, καλλυντικά, τσίχλες, στοματικά διαλύματα, τρόφιμα, οδοντιατρικές συσκευές και υλικά από οδοντοστοιχίες ή σφραγίσματα αμαλγάματος που περιέχουν υδράργυρο. Είναι συνήθως αδύνατο να διακρίνει κανείς τη διαφορά μεταξύ της ερεθιστικής δερματίτιδας εξ επαφής και της αλλεργικής δερματίτιδας εξ επαφής χωρίς ένα δερματικό τεστ ευαισθησίας.

    Απώλεια  ύψους προσώπου

    Η σοβαρή φθορά των δοντιών ή η κακή εφαρμογή οδοντοστοιχιών μπορεί να προκαλέσει ζάρες στις γωνίες του χείλους που δημιουργεί ένα ευνοϊκό περιβάλλον για την πάθηση. Αυτό μπορεί να διορθωθεί με επιθέματα ή στεφάνες στα φθαρμένα δόντια για αποκατάσταση ύψους ή νέες οδοντοστοιχίες με «ψηλότερα» δόντια. Η απώλεια της κάθετης διάστασης έχει συσχετιστεί με γωνιακή χειλίτιδα σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας με αύξηση της χαλάρωσης του προσώπου.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Η γωνιακή χειλίτιδα είναι συνήθως μια διάγνωση που τίθεται κλινικά. Εάν η πληγή είναι μονόπλευρη και όχι αμφοτερόπλευρη, αυτό υποδηλώνει έναν τοπικό παράγοντα π.χ. τραύμα ή μια διάσπαση συφιλιδικής βλατίδας. Η γωνιακή χειλίτιδα που προκαλείται από υπερβολική σύγκλειση της κάτω γνάθου, σιελόρροια και άλλους ερεθιστικούς παράγοντες είναι συνήθως αμφοτερόπλευρη. Οι βλάβες κανονικά υποβάλλονται σε καλλιέργεια για να ανιχνευθεί εάν μπορεί να υπάρχει Candida ή παθογόνα βακτηριακά είδη. Άτομα με γωνιακή χειλίτιδα που φορούν συχνά οδοντοστοιχίες θα υποβληθούν επίσης σε καλλιέργεια στην οδοντοστοιχία τους. Μπορεί να ενδείκνυται πλήρης εξέταση αίματος, συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης των επιπέδων σιδήρου, φερριτίνης, βιταμίνης Β12, και πιθανώς άλλων βιταμινών Β και φυλλικού οξέος. Η γωνιακή χειλίτιδα θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι είναι ένας τύπος χειλίτιδας ή στοματίτιδας. Όπου εμπλέκονται είδη Candida, η γωνιακή χειλίτιδα ταξινομείται ως τύπος στοματικής καντιντίασης, συγκεκριμένα ως πρωτοπαθής (ομάδα Ι) βλάβη που σχετίζεται με την Candida. Αυτή η μορφή γωνιακής χειλίτιδας που προκαλείται από Candida ονομάζεται μερικές φορές "σχετιζόμενη με την Candida γωνιακή χειλίτιδα", ή λιγότερο συχνά, "monilial perlèche". Η γωνιακή χειλίτιδα μπορεί επίσης να ταξινομηθεί ως οξεία ή χρόνια ή ανθεκτική.

    ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Υπάρχουν τέσσερις πτυχές στη θεραπεία της γωνιακής χειλίτιδας. Πρώτον, εντοπίζονται και αντιμετωπίζονται πιθανές δεξαμενές μόλυνσης στο εσωτερικό του στόματος. Η στοματική καντιντίαση, ειδικά η στοματίτιδα που σχετίζεται με την οδοντοστοιχία, συχνά βρίσκεται σε σημεία όπου υπάρχει γωνιακή χειλίτιδα, και εάν δεν αντιμετωπιστεί, οι πληγές στις γωνίες του στόματος μπορεί συχνά να υποτροπιάσουν. Αυτό περιλαμβάνει την κατάλληλη τοποθέτηση και απολύμανση οδοντοστοιχιών. Εμπορικά παρασκευάσματα διατίθενται στο εμπόριο για το σκοπό αυτό, αν και οι οδοντοστοιχίες μπορούν να αφεθούν σε αραιή οικιακή χλωρίνη όλη τη νύχτα, αλλά μόνο εάν είναι εξ ολοκλήρου πλαστικά και δεν περιέχουν μεταλλικά μέρη και με έκπλυση με καθαρό νερό πριν από τη χρήση. Στη συνέχεια απαιτείται συχνά βελτιωμένη υγιεινή της οδοντοστοιχίας, συμπεριλαμβανομένης της μη χρήσης της οδοντοστοιχίας κατά τη διάρκεια του ύπνου και του καθημερινού καθαρισμού της. Δεύτερον, μπορεί να χρειαστεί να αυξηθεί η κατακόρυφη διάσταση του κάτω προσώπου για να αποφευχθεί το υπερβολικό κλείσιμο του στόματος και ο σχηματισμός βαθιών πτυχών του δέρματος. Αυτό μπορεί να απαιτεί την κατασκευή νέας οδοντοστοιχίας με προσαρμοσμένο δάγκωμα. Σπάνια, σε περιπτώσεις ανθεκτικές στις κανονικές θεραπείες, χρησιμοποιούνται χειρουργικές επεμβάσεις όπως ενέσεις κολλαγόνου ή άλλα πληρωτικά προσώπου όπως αυτόλογο λίπος ή διασυνδεδεμένο υαλουρονικό οξύ, σε μια προσπάθεια αποκατάστασης του φυσιολογικού περιγράμματος του προσώπου. Άλλα μέτρα που επιδιώκουν να ανατρέψουν τους τοπικούς παράγοντες που μπορεί να συμβάλλουν στην πάθηση περιλαμβάνουν τη βελτίωση της στοματικής υγιεινής, τη διακοπή του καπνίσματος ή άλλες συνήθειες καπνού και τη χρήση κρέμας φραγμού π.χ. πάστα οξειδίου του ψευδαργύρου τη νύχτα. Τρίτον, αντιμετωπίζεται η θεραπεία της μόλυνσης και της φλεγμονής των ίδιων των βλαβών. Αυτό συμβαίνει συνήθως με τοπικά αντιμυκητιακά φάρμακα, όπως κλοτριμαζόλη, αμφοτερικίνη Β, κετοκοναζόλη ή κρέμα νυστατίνης. Ορισμένες αντιμυκητιακές κρέμες συνδυάζονται με κορτικοστεροειδή όπως η υδροκορτιζόνη ή η τριαμκινολόνη για τη μείωση της φλεγμονής και ορισμένα αντιμυκητιακά όπως η μικοναζόλη έχουν επίσης κάποια αντιβακτηριακή δράση. Η διιωδοϋδροξυκινολίνη είναι μια άλλη τοπική θεραπεία για τη γωνιακή χειλίτιδα. Εάν η λοίμωξη από Staphylococcus aureus αποδειχθεί με μικροβιολογική καλλιέργεια ότι είναι υπεύθυνη ή υπάρχει υποψία, η θεραπεία μπορεί να αλλάξει σε κρέμα φουσιδικού οξέος, ένα αντιβιοτικό που είναι αποτελεσματικό έναντι αυτού του τύπου βακτηρίων. Εκτός από το φουσιδικό οξύ, η νεομυκίνη, μουπιροκίνη, μετρονιδαζόλη και χλωρεξιδίνη είναι εναλλακτικές επιλογές. Τέλος, εάν η πάθηση φαίνεται ανθεκτική στη θεραπεία, διενεργούνται έρευνες για τις υποκείμενες αιτίες όπως η αναιμία ή οι ελλείψεις θρεπτικών συστατικών ή η μόλυνση από τον ιό HIV. Η αναγνώριση της υποκείμενης αιτίας είναι απαραίτητη για τη θεραπεία χρόνιων περιπτώσεων. Οι βλάβες μπορεί να υποχωρήσουν όταν αντιμετωπιστεί η υποκείμενη νόσος, π.χ. με μια σειρά από από του στόματος συμπληρώματα σιδήρου ή βιταμινών Β. Τα δερματικά τεστ αλλεργίας συνιστώνται από ορισμένους σε περιπτώσεις που είναι ανθεκτικές στη θεραπεία και όπου υπάρχει υποψία αλλεργικής δερματίτιδας εξ επαφής.

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Οι περισσότερες περιπτώσεις γωνιακής χειλίτιδας ανταποκρίνονται γρήγορα όταν χρησιμοποιείται αντιμυκητιασική θεραπεία. Σε πιο μακροχρόνιες περιπτώσεις, η σοβαρότητα της πάθησης συχνά ακολουθεί μια υποτροπιάζουσα και υποχωρούσα πορεία με την πάροδο του χρόνου. Η κατάσταση μπορεί να είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί και μπορεί να παραταθεί.

    Η γωνιακή χειλίτιδα είναι μια σχετικά συχνή πάθηση, που αντιπροσωπεύει μεταξύ 0,7-3,8% των βλαβών του στοματικού βλεννογόνου στους ενήλικες και μεταξύ 0,2-15,1% στα παιδιά, αν και συνολικά εμφανίζεται πιο συχνά σε ενήλικες στην τρίτη έως την έκτη δεκαετία της ζωής. Εμφανίζεται παγκοσμίως και επηρεάζονται τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι η πιο συχνή εμφάνιση μυκητιασικών και βακτηριακών λοιμώξεων των χειλιών.

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τα χείλη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τα χείλη

    causes symptoms of angular cheilitis feat

    Διαβάστε, επίσης,

    Σιδηροπενική αναιμία

    Τροπικό sprue

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Η βλεννογονίτιδα

    Στοματίτιδα

    Νευρογενής ανορεξία

    www.emedi.gr

     

  • Καρκίνος Ορθού Καρκίνος Ορθού

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο ορθού

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Ο καρκίνος του ορθού είναι καρκίνος που ξεκινά από το ορθό. Το ορθό είναι τα τελευταία αρκετά εκατοστά του παχέος εντέρου. Ξεκινά στο τέλος του τελευταίου τμήματος του παχέος εντέρου και τελειώνει όταν φτάσει στο σύντομο, στενό πέρασμα που οδηγεί στον πρωκτό. Ο καρκίνος στο εσωτερικό του ορθού (καρκίνος του ορθού) και ο καρκίνος στο εσωτερικό του παχέος εντέρου (καρκίνος του παχέος εντέρου) συχνά αναφέρονται μαζί ως "καρκίνος του παχέος εντέρου". Ενώ οι καρκίνοι του ορθού και του παχέος εντέρου είναι παρόμοιοι από πολλές απόψεις, οι θεραπείες τους είναι αρκετά διαφορετικές. Αυτό οφείλεται κυρίως στο ότι το ορθό κάθεται σε στενό χώρο, ελάχιστα διαχωρισμένο από άλλα όργανα και δομές. Γίνεται χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του καρκίνου του ορθού. Στο παρελθόν, η μακροχρόνια επιβίωση ήταν ασυνήθιστη για άτομα με καρκίνο του ορθού, ακόμη και μετά από εκτεταμένη θεραπεία. Χάρη στην πρόοδο της θεραπείας τις τελευταίες δεκαετίες, τα ποσοστά επιβίωσης από καρκίνο του ορθού έχουν βελτιωθεί σημαντικά.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΟΡΘΟΥ

    Τα σημεία και συμπτώματα του καρκίνου του ορθού περιλαμβάνουν:

    • Αλλαγή στις συνήθειες του εντέρου, όπως διάρροια, δυσκοιλιότητα ή πιο συχνές κενώσεις
    • Σκούρο καφέ ή έντονο κόκκινο αίμα στα κόπρανα
    • Στενά κόπρανα
    • Μια αίσθηση ότι το έντερό δεν αδειάζει εντελώς
    • Κοιλιακό άλγος
    • Ανεξήγητη απώλεια βάρους
    • Αδυναμία ή κόπωση

    ΑΙΤΙΑ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΟΡΘΟΥ

    Ο καρκίνος του ορθού ξεκινά όταν τα υγιή κύτταρα στο ορθό αναπτύσσουν αλλαγές (μεταλλάξεις) στο DNA τους. Το DNA ενός κυττάρου περιέχει τις οδηγίες που λένε σε ένα κύτταρο τι να κάνει. Οι αλλαγές λένε στα κύτταρα να αναπτύσσονται ανεξέλεγκτα και να συνεχίσουν να ζουν μετά τον θάνατο των υγιών κυττάρων. Τα κύτταρα που συσσωρεύονται μπορούν να σχηματίσουν όγκο. Με τον καιρό, τα καρκινικά κύτταρα μπορούν να αναπτυχθούν για να εισβάλουν και να καταστρέψουν τον υγιή ιστό κοντά. Και τα καρκινικά κύτταρα μπορούν να αποκολληθούν και να ταξιδέψουν (μετάσταση) σε άλλα μέρη του σώματος. Για τους περισσότερους καρκίνους του ορθού, δεν είναι σαφές τι προκαλεί τις μεταλλάξεις που προκαλούν το σχηματισμό του καρκίνου.

    "Κληρονομικές γονιδιακές μεταλλάξεις που αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου και του ορθού"

    Σε ορισμένες οικογένειες, οι γονιδιακές μεταλλάξεις που μεταβιβάζονται από τους γονείς στα παιδιά αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου. Αυτές οι μεταλλάξεις εμπλέκονται μόνο σε ένα μικρό ποσοστό καρκίνων του ορθού. Ορισμένα γονίδια που συνδέονται με τον καρκίνο του παχέος εντέρου αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου, αλλά δεν την καθιστούν αναπόφευκτη.

    Δύο καλά καθορισμένα γενετικά σύνδρομα καρκίνου του παχέος εντέρου είναι:

    • Σύνδρομο Lynch. Το σύνδρομο Lynch, γνωστό και ως κληρονομικός μη πολυποδικός καρκίνος του παχέος εντέρου, αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου και άλλων μορφών καρκίνου. Τα άτομα με σύνδρομο Lynch τείνουν να αναπτύξουν καρκίνο του παχέος εντέρου πριν από την ηλικία των 50 ετών.
    • Οικογενής αδενωματώδης πολυποδίαση. Είναι μια σπάνια διαταραχή που προκαλεί χιλιάδες πολύποδες στην επένδυση του παχέος εντέρου και του ορθού. Τα άτομα με οικογενή αδενωματώδη πολυποδίασηχωρίς θεραπεία έχουν σημαντικά αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν καρκίνο του παχέος εντέρου ή του ορθού πριν από την ηλικία των 40 ετών.

    Ο γενετικός έλεγχος μπορεί να ανιχνεύσει αυτά και άλλα, πιο σπάνια κληρονομικά σύνδρομα καρκίνου του παχέος εντέρου. Εάν ανησυχείτε για το οικογενειακό σας ιστορικό καρκίνου του παχέος εντέρου, μιλήστε με το γιατρό σας για το εάν το οικογενειακό ιστορικό σας υποδηλώνει ότι έχετε κίνδυνο εμφάνισης αυτών των καταστάσεων.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΟΡΘΟΥ

    Οι παράγοντες που μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο καρκίνου του ορθού είναι οι ίδιοι με εκείνους που αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.

    Οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο του παχέος εντέρου περιλαμβάνουν:

    • Μεγαλύτερη ηλικία. Ο καρκίνος του παχέος εντέρου μπορεί να διαγνωστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι με αυτόν τον τύπο καρκίνου είναι άνω των 50 ετών. Τα ποσοστά καρκίνου του παχέος εντέρου σε άτομα κάτω των 50 ετών έχουν αυξηθεί.
    • Αφροαμερικανική καταγωγή. Οι άνθρωποι αφρικανικής καταγωγής που γεννήθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου από ό,τι οι άνθρωποι με ευρωπαϊκή καταγωγή.
    • Προσωπικό ιστορικό καρκίνου του παχέος εντέρου ή πολύποδων. Ο κίνδυνος καρκίνου του παχέος εντέρου είναι υψηλότερος εάν είχατε ήδη καρκίνο του ορθού, καρκίνο του παχέος εντέρου ή αδενωματώδεις πολύποδες.
    • Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου. Οι χρόνιες φλεγμονώδεις ασθένειες του παχέος εντέρου και του ορθού, όπως η ελκώδης κολίτιδα και η νόσος του Crohn, αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.
    • Κληρονομικά σύνδρομα που αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του ορθού. Τα γενετικά σύνδρομα της οικογένειας μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο για καρκίνο του παχέος εντέρου και του ορθού, συμπεριλαμβανομένου του συνδρόμου FAP και Lynch.
    • Οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του παχέος εντέρου. Έχετε περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξετε καρκίνο του παχέος εντέρου εάν έχετε έναν γονέα, αδερφό ή παιδί με καρκίνο του παχέος εντέρου ή του ορθού.
    • Δίαιτα φτωχή σε λαχανικά. Ο καρκίνος του παχέος εντέρου μπορεί να σχετίζεται με μια δίαιτα χαμηλή σε λαχανικά και υψηλή σε κόκκινο κρέας, ιδιαίτερα όταν το κρέας είναι καπνισμένο ή καλοψημένο.
    • Πολύ λίγη άσκηση. Εάν είστε ανενεργοί, έχετε περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξετε καρκίνο του παχέος εντέρου. Η τακτική σωματική δραστηριότητα μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο καρκίνου.
    • Διαβήτης. Τα άτομα με κακώς ελεγχόμενο διαβήτη τύπου 2 μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.
    • Παχυσαρκία. Τα παχύσαρκα άτομα έχουν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου σε σύγκριση με άτομα με υγιές βάρος.
    • Κάπνισμα. Τα άτομα που καπνίζουν μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου, αν και υπάρχουν μελέτες και για προστατευτική δράση.
    • Αλκοόλ. Η τακτική κατανάλωση περισσότερων από τρία αλκοολούχα ποτά την εβδομάδα μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.
    • Ακτινοθεραπεία για προηγούμενο καρκίνο. Η ακτινοθεραπεία στην κοιλιά για τη θεραπεία προηγούμενων καρκίνων μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΟΡΘΟΥ

    Για να μειώσετε τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου, σκεφτείτε να προσπαθήσετε:

    • Μιλήστε με το γιατρό σας σχετικά με τον προσυμπτωματικό έλεγχο του καρκίνου. Ο προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο του παχέος εντέρου μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου εντοπίζοντας προκαρκινικούς πολύποδες στο κόλον και το ορθό που θα μπορούσαν να εξελιχθούν σε καρκίνο. Ρωτήστε το γιατρό σας πότε πρέπει να ξεκινήσετε τον προσυμπτωματικό έλεγχο. Οι περισσότεροι ιατρικοί οργανισμοί συνιστούν την έναρξη του προσυμπτωματικού ελέγχου γύρω στην ηλικία των 50 ετών ή νωρίτερα εάν έχετε παράγοντες κινδύνου για καρκίνο του παχέος εντέρου. Υπάρχουν πολλές επιλογές διαλογής, καθεμία με τα δικά της πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Μιλήστε για τις επιλογές σας με το γιατρό σας και μαζί μπορείτε να αποφασίσετε ποιες εξετάσεις είναι κατάλληλες για εσάς.
    • Ασκηθείτε τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας. Προσπαθήστε να κάνετε τουλάχιστον 30 λεπτά άσκησης τις περισσότερες ημέρες. Εάν έχετε μείνει αδρανής, ξεκινήστε αργά και αυξήστε σταδιακά στα 30 λεπτά. Επίσης, μιλήστε με το γιατρό σας πριν ξεκινήσετε οποιοδήποτε πρόγραμμα άσκησης.
    • Τρώτε μια ποικιλία από φρούτα, λαχανικά και δημητριακά ολικής αλέσεως. Τα φρούτα, τα λαχανικά και τα δημητριακά ολικής αλέσεως περιέχουν βιταμίνες, μέταλλα, φυτικές ίνες και αντιοξειδωτικά, τα οποία μπορεί να παίζουν ρόλο στην πρόληψη του καρκίνου. Επιλέξτε μια ποικιλία φρούτων και λαχανικών, ώστε να λαμβάνετε μια σειρά από βιταμίνες και θρεπτικά συστατικά.
    • Διατηρήστε ένα υγιές βάρος. Εάν έχετε ένα υγιές βάρος, διατηρήστε το ασκώντας τακτικά και επιλέγοντας μια υγιεινή διατροφή. Εάν είστε υπέρβαροι, εργαστείτε για να χάσετε βάρος αργά αυξάνοντας την άσκηση και μειώνοντας τον αριθμό των θερμίδων που καταναλώνετε.
    • Σταμάτα το κάπνισμα. Εάν καπνίζετε, σταματήστε. Εάν αντιμετωπίζετε προβλήματα διακοπής, μιλήστε με το γιατρό σας σχετικά με τις επιλογές. Τα φάρμακα και η συμβουλευτική μπορεί να βοηθήσουν.
    • Πίνετε αλκοόλ με μέτρο, αν όχι καθόλου. Εάν επιλέξετε να πίνετε αλκοόλ, κάντε το με μέτρο. Για υγιείς ενήλικες, αυτό σημαίνει έως ένα ποτό την ημέρα για τις γυναίκες και έως δύο ποτά την ημέρα για τους άνδρες.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΟΡΘΟΥ

    Ο καρκίνος του ορθού μπορεί να εντοπιστεί κατά τη διάρκεια μιας εξέτασης προσυμπτωματικού ελέγχου για καρκίνο του παχέος εντέρου. Ή μπορεί να υπάρχει υποψία με βάση τα συμπτώματά σας.

    Οι εξετάσεις και οι διαδικασίες που χρησιμοποιούνται για την επιβεβαίωση της διάγνωσης περιλαμβάνουν:

    • Κολονοσκόπηση. Η κολονοσκόπηση χρησιμοποιεί έναν μακρύ, εύκαμπτο σωλήνα (κολονοσκόπιο) συνδεδεμένο σε βιντεοκάμερα και οθόνη για να προβάλει το κόλον και το ορθό σας. Εάν εντοπιστεί καρκίνος στο ορθό σας, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει την εξέταση του παχέος εντέρου σας προκειμένου να αναζητηθούν επιπλέον ύποπτες περιοχές.
    • Αφαίρεση δείγματος ιστού για εξέταση (βιοψία). Εάν εντοπιστούν ύποπτες περιοχές, ο γιατρός σας μπορεί να περάσει χειρουργικά εργαλεία από το κολονοσκόπιο για να λάβει δείγματα ιστού (βιοψίες) για ανάλυση και να αφαιρέσει πολύποδες. Το δείγμα ιστού αποστέλλεται σε εργαστήριο για να εξεταστεί από γιατρούς που ειδικεύονται στην ανάλυση αίματος και ιστών του σώματος (παθολογοανατόμοι).

    Οι εξετάσεις μπορούν να καθορίσουν εάν τα κύτταρα είναι καρκινικά, εάν είναι επιθετικά και ποια γονίδια στα καρκινικά κύτταρα είναι παθολογικά. Ο γιατρός σας χρησιμοποιεί αυτές τις πληροφορίες για να κατανοήσει την πρόγνωσή σας και να καθορίσει τις θεραπευτικές επιλογές σας.

    OL 06 06 1573 g00 1

     

    "Δοκιμές για την εξάπλωση του καρκίνου του ορθού"

    Μόλις διαγνωστείτε με καρκίνο του ορθού, το επόμενο βήμα είναι να προσδιορίσετε την έκταση (στάδιο) του καρκίνου.

    Το στάδιο του καρκίνου βοηθά στον καθορισμό της πρόγνωσής και των επιλογών θεραπείας σας.

    Οι δοκιμές σταδιοποίησης περιλαμβάνουν:

    • Γενική εξέταση αίματος. Αυτή η εξέταση αναφέρει τον αριθμό των διαφορετικών τύπων κυττάρων στο αίμα σας. Μια πλήρης εξέταση αίματοςδείχνει εάν ο αριθμός των ερυθρών αιμοσφαιρίων σας είναι χαμηλός (αναιμία), γεγονός που υποδηλώνει ότι ένας όγκος προκαλεί απώλεια αίματος. Τα υψηλά επίπεδα λευκών αιμοσφαιρίων είναι σημάδι μόλυνσης, κάτι που αποτελεί κίνδυνο εάν ένας όγκος του ορθού αναπτυχθεί μέσω του τοιχώματος του ορθού.
    • Βιοχημικές εξετάσεις αίματος για τη μέτρηση της λειτουργίας των οργάνων. Τα μη φυσιολογικά επίπεδα ορισμένων από αυτές τις χημικές ουσίες μπορεί να υποδηλώνουν ότι ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί στο ήπαρ. Τα υψηλά επίπεδα άλλων χημικών ουσιών μπορεί να υποδηλώνουν προβλήματα με άλλα όργανα, όπως τα νεφρά.
    • Καρκινοεμβρυϊκό αντιγόνο. Οι καρκίνοι μερικές φορές παράγουν ουσίες που ονομάζονται καρκινικοί δείκτες που μπορούν να ανιχνευθούν στο αίμα. Ένας τέτοιος δείκτης, το καρκινοεμβρυϊκό αντιγόνο, μπορεί να είναι υψηλότερος από το συνηθισμένο σε άτομα με καρκίνο του παχέος εντέρου. Η δοκιμή είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για την παρακολούθηση της ανταπόκρισής σας στη θεραπεία.
    • Αξονική τομογραφία θώρακα. Αυτή η απεικονιστική εξέταση βοηθά να προσδιοριστεί εάν ο καρκίνος του ορθού έχει εξαπλωθεί σε άλλα όργανα, όπως το ήπαρ και οι πνεύμονες.
    • MRI κοιλιάς και λεκάνης. Η μαγνητική τομογραφία παρέχει μια λεπτομερή εικόνα των μυών, των οργάνων και άλλων ιστών που περιβάλλουν έναν όγκο στο ορθό. Μια μαγνητική τομογραφία δείχνει επίσης τους λεμφαδένες κοντά στο ορθό και διάφορα στρώματα ιστού στο τοίχωμα του ορθού.

    Ο γιατρός σας χρησιμοποιεί πληροφορίες από αυτές τις εξετάσεις για να ορίσει το στάδιο του καρκίνου. Τα στάδια του καρκίνου του ορθού υποδεικνύονται με λατινικούς αριθμούς που κυμαίνονται από 0 έως IV. Το χαμηλότερο στάδιο υποδηλώνει καρκίνο που περιορίζεται στην επένδυση του εσωτερικού του ορθού. Στο στάδιο IV, ο καρκίνος θεωρείται προχωρημένος και έχει εξαπλωθεί (μεταστάσεις) σε άλλες περιοχές του σώματος.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΟΡΘΟΥ

    Η θεραπεία του καρκίνου του ορθού συχνά περιλαμβάνει συνδυασμό θεραπειών. Όταν είναι δυνατόν, χρησιμοποιείται χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση των καρκινικών κυττάρων. Άλλες θεραπείες, όπως η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία, μπορούν να χρησιμοποιηθούν μετά από χειρουργική επέμβαση για να σκοτωθούν τυχόν καρκινικά κύτταρα που έχουν απομείνει και να μειωθεί ο κίνδυνος επανεμφάνισης του καρκίνου. Εάν οι χειρουργοί ανησυχούν ότι ο καρκίνος δε μπορεί να αφαιρεθεί εντελώς χωρίς να τραυματιστούν κοντινά όργανα και δομές, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει έναν συνδυασμό χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας ως αρχική θεραπεία. Αυτές οι συνδυασμένες θεραπείες μπορεί να συρρικνώσουν τον καρκίνο και να τον κάνουν πιο εύκολη την αφαίρεσή του κατά τη διάρκεια μιας επέμβασης (καλύτερα να μη γίνεται).

    "Χειρουργική επέμβαση"

    Ο καρκίνος του ορθού συχνά αντιμετωπίζεται με χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση των καρκινικών κυττάρων. Ποια επέμβαση είναι καλύτερη για εσάς εξαρτάται από την ιδιαίτερη κατάστασή σας, όπως τη θέση και το στάδιο του καρκίνου σας, το πόσο επιθετικά είναι τα καρκινικά κύτταρα, τη γενική υγεία σας και τις προτιμήσεις σας.

    Οι επεμβάσεις που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του καρκίνου του ορθού περιλαμβάνουν:

    • Αφαίρεση πολύ μικρών καρκίνων από το εσωτερικό του ορθού. Πολύ μικροί καρκίνοι του ορθού μπορούν να αφαιρεθούν χρησιμοποιώντας κολονοσκόπιο ή άλλο εξειδικευμένο τύπο ενδοσκοπίου που εισάγεται μέσω του πρωκτού (τοπική εκτομή μέσω πρωκτού). Χειρουργικά εργαλεία μπορούν να περάσουν μέσα από το πεδίο για να αποκόψουν τον καρκίνο και ορισμένους από τους υγιείς ιστούς γύρω από αυτόν. Αυτή η διαδικασία μπορεί να είναι μια επιλογή εάν ο καρκίνος σας είναι μικρός και είναι απίθανο να εξαπλωθεί σε κοντινούς λεμφαδένες. Εάν μια εργαστηριακή ανάλυση διαπιστώσει ότι τα καρκινικά σας κύτταρα είναι επιθετικά ή είναι πιο πιθανό να εξαπλωθούν στους λεμφαδένες, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει πρόσθετη χειρουργική επέμβαση.
    • Αφαίρεση ολόκληρου ή μέρους του ορθού. Μεγαλύτεροι καρκίνοι του ορθού που βρίσκονται αρκετά μακριά από τον πρωκτικό σωλήνα μπορεί να αφαιρεθούν με μια διαδικασία (χαμηλή πρόσθια εκτομή) που αφαιρεί ολόκληρο ή μέρος του ορθού. Οι κοντινοί ιστοί και οι λεμφαδένες αφαιρούνται επίσης. Αυτή η διαδικασία διατηρεί τον πρωκτό έτσι ώστε τα απόβλητα να μπορούν να φεύγουν κανονικά από το σώμα. Ο τρόπος με τον οποίο γίνεται η διαδικασία εξαρτάται από τη θέση του καρκίνου. Εάν ο καρκίνος επηρεάσει το άνω τμήμα του ορθού, αυτό το τμήμα του ορθού αφαιρείται και στη συνέχεια το κόλον προσκολλάται στο υπόλοιπο ορθό (κολοορθική αναστόμωση). Όλο το ορθό μπορεί να αφαιρεθεί εάν ο καρκίνος βρίσκεται στο κατώτερο τμήμα του ορθού. Στη συνέχεια, το παχύ έντερο διαμορφώνεται σε θύλακα και συνδέεται με τον πρωκτό (κολοπρωκτική αναστόμωση).
    • Αφαίρεση του ορθού και του πρωκτού. Για καρκίνους του ορθού που βρίσκονται κοντά στον πρωκτό, μπορεί να μην είναι δυνατή η πλήρης αφαίρεση του καρκίνου χωρίς να καταστραφούν οι μυς που ελέγχουν τις κινήσεις του εντέρου. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι χειρουργοί μπορεί να συστήσουν μια επέμβαση που ονομάζεται κοιλιοπερινεϊκή εκτομή για την αφαίρεση του ορθού, του πρωκτού και μέρους του παχέος εντέρου, καθώς και του κοντινού ιστού και των λεμφαδένων. Ο χειρουργός δημιουργεί ένα άνοιγμα στην κοιλιά και προσαρτά το υπόλοιπο κόλον (κολοστομία). Τα απόβλητα βγαίνουν από το σώμα σας μέσα από το άνοιγμα και συγκεντρώνονται σε μια σακούλα που προσκολλάται στην κοιλιά σας.

    "Χημειοθεραπεία"

    Η χημειοθεραπεία χρησιμοποιεί φάρμακα για την καταστροφή των καρκινικών κυττάρων. Για τον καρκίνο του ορθού, μπορεί να συνιστάται χημειοθεραπεία μετά από χειρουργική επέμβαση για να σκοτωθούν τυχόν καρκινικά κύτταρα που μπορεί να απομείνουν. Η χημειοθεραπεία σε συνδυασμό με ακτινοθεραπεία μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί πριν από μια επέμβαση για τη συρρίκνωση ενός μεγάλου καρκίνου, ώστε να είναι ευκολότερη η αφαίρεσή του με χειρουργική επέμβαση. Η χημειοθεραπεία μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του καρκίνου του ορθού που δεν μπορεί να αφαιρεθεί με χειρουργική επέμβαση ή που έχει εξαπλωθεί σε άλλες περιοχές του σώματος.

    "Ακτινοθεραπεία"

    Η ακτινοθεραπεία χρησιμοποιεί ισχυρές πηγές ενέργειας, όπως ακτίνες Χ και πρωτόνια, για να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα. Σε άτομα με καρκίνο του ορθού, η ακτινοθεραπεία συχνά συνδυάζεται με χημειοθεραπεία που κάνει τα καρκινικά κύτταρα πιο πιθανό να καταστραφούν από την ακτινοβολία. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί μετά από χειρουργική επέμβαση για να σκοτώσει τυχόν καρκινικά κύτταρα που μπορεί να απομείνουν. Ή μπορεί να χρησιμοποιηθεί πριν από τη χειρουργική επέμβαση για τη συρρίκνωση ενός καρκίνου και την ευκολότερη αφαίρεσή του. Όταν η χειρουργική επέμβαση δεν είναι επιλογή, η ακτινοθεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανακούφιση συμπτωμάτων, όπως ο πόνος.

    "Συνδυασμένη χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία"

    Ο συνδυασμός χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας (χημειοακτινοθεραπεία) καθιστά τα καρκινικά κύτταρα πιο ευάλωτα στην ακτινοβολία. Ο συνδυασμός χρησιμοποιείται συχνά για μεγαλύτερους καρκίνους του ορθού και για εκείνους που έχουν υψηλότερο κίνδυνο επανεμφάνισης μετά την επέμβαση.

    • Πριν την επέμβαση. Η χημειοακτινοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει στη συρρίκνωση του καρκίνου αρκετά ώστε να είναι δυνατή μια λιγότερο επεμβατική χειρουργική επέμβαση. Η συνδυασμένη θεραπεία μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα η εγχείρησή σας να αφήσει ανέπαφη την περιοχή του πρωκτού, ώστε τα απόβλητα να φύγουν κανονικά από το σώμα μετά την επέμβαση.
    • Μετά την επέμβαση. Εάν η χειρουργική επέμβαση ήταν η πρώτη σας θεραπεία, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει χημειοακτινοθεραπεία μετά, εάν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος επανεμφάνισης του καρκίνου σας.
    • Ως κύρια θεραπεία. Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει χημειοακτινοθεραπεία για τον έλεγχο της ανάπτυξης του καρκίνου εάν ο καρκίνος του ορθού σας είναι προχωρημένος ή εάν η χειρουργική επέμβαση δεν αποτελεί επιλογή.

    "Στοχευμένη φαρμακευτική θεραπεία"

    Οι στοχευμένες φαρμακευτικές θεραπείες επικεντρώνονται σε συγκεκριμένες ανωμαλίες που υπάρχουν στα καρκινικά κύτταρα. Μπλοκάροντας αυτές τις ανωμαλίες, οι στοχευμένες φαρμακευτικές θεραπείες μπορούν να προκαλέσουν θάνατο των καρκινικών κυττάρων. Τα στοχευμένα φάρμακα συνήθως συνδυάζονται με χημειοθεραπεία. Τα στοχευμένα φάρμακα προορίζονται συνήθως για άτομα με προχωρημένο καρκίνο του ορθού.

    "Ανοσοθεραπεία"

    Η ανοσοθεραπεία είναι μια φαρμακευτική θεραπεία που χρησιμοποιεί το ανοσοποιητικό σας σύστημα για την καταπολέμηση του καρκίνου. Το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματός σας που καταπολεμά τις ασθένειες μπορεί να μην επιτεθεί στον καρκίνο σας επειδή τα καρκινικά κύτταρα παράγουν πρωτεΐνες που τα βοηθούν να κρύβονται από τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος. Η ανοσοθεραπεία λειτουργεί παρεμβαίνοντας σε αυτή τη διαδικασία. Η ανοσοθεραπεία συνήθως προορίζεται για προχωρημένο καρκίνο του ορθού.

    Δυστυχώς, οι συμβατικές θεραπείες καρκίνου του ορθού έχουν πολλές παρενέργειες

    Πρέπει να αλλάξει η θεραπεία του καρκίνου του ορθού

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τον καρκίνο του ορθού, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

     

    415508

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό. 

    Διαβάστε, επίσης,

    Καρκίνος παχέος εντέρου

    Ο καρκίνος παχέος και ορθού είναι μία νόσος

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη μηνορραγία Χρήσιμες πληροφορίες για τη μηνορραγία

    Μηνορραγία

    Η μηνορραγία είναι ο ιατρικός όρος για τις εμμηνορροϊκές περιόδους με ασυνήθιστα βαριά ή παρατεταμένη αιμορραγία. Αν και η έντονη εμμηνορροϊκή αιμορραγία είναι συχνή, οι περισσότερες γυναίκες δεν παρουσιάζουν απώλεια αίματος αρκετά σοβαρή για να οριστεί ως μηνορραγία. Με την μηνορραγία, δε μπορείτε να διατηρήσετε τις συνήθεις δραστηριότητές σας όταν έχετε περίοδο, επειδή έχετε τόσο μεγάλη απώλεια αίματος και κράμπες. Εάν φοβάστε την περίοδό σας επειδή έχετε τόσο βαριά εμμηνορροϊκή αιμορραγία, μιλήστε με το γιατρό σας. Υπάρχουν πολλές αποτελεσματικές θεραπείες για τη μηνορραγία.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΗΝΟΡΡΑΓΙΑΣ

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της μηνορραγίας μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Διαβροχή σε μία ή περισσότερες σερβιέτες ή ταμπόν κάθε ώρα για αρκετές συνεχόμενες ώρες
    • Χρειάζεται να χρησιμοποιήσετε διπλή υγειονομική προστασία για τον έλεγχο της εμμηνορροϊκής ροής σας
    • Ανάγκη ξυπνήματος για αλλαγή υγειονομικής προστασίας κατά τη διάρκεια της νύχτας
    • Αιμορραγία για περισσότερο από μία εβδομάδα
    • Τα έμμηνα έχουν μεγάλους θρόμβους αίματος 
    • Περιορισμός καθημερινών δραστηριοτήτων λόγω έντονης εμμηνορροϊκής ροής
    • Συμπτώματα αναιμίας, όπως κόπωση ή δύσπνοια

    Ζητήστε ιατρική βοήθεια πριν από την επόμενη προγραμματισμένη εξέταση εάν αντιμετωπίζετε:

    • Κολπική αιμορραγία τόσο βαριά που μουλιάζει τουλάχιστον ένα επίθεμα ή ταμπόν την ώρα για περισσότερες από δύο ώρες
    • Αιμορραγία μεταξύ των περιόδων ή ακανόνιστη κολπική αιμορραγία
    • Οποιαδήποτε κολπική αιμορραγία μετά την εμμηνόπαυση

    ΑΙΤΙΑ ΜΗΝΟΡΡΑΓΙΑΣ

    Σε ορισμένες περιπτώσεις, η αιτία της έντονης εμμηνορροϊκής αιμορραγίας είναι άγνωστη, αλλά μια σειρά από καταστάσεις μπορεί να προκαλέσουν μηνορραγία.

    Οι συχνές αιτίες περιλαμβάνουν:

    • Ανισορροπία ορμονών. Σε έναν φυσιολογικό έμμηνο κύκλο, μια ισορροπία μεταξύ των ορμονών οιστρογόνων και προγεστερόνης ρυθμίζει τη συσσώρευση της επένδυσης της μήτρας (ενδομήτριο), η οποία αποβάλλεται κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως. Εάν παρουσιαστεί ορμονική ανισορροπία, το ενδομήτριο αναπτύσσεται υπερβολικά και τελικά απορρίπτεται μέσω βαριάς εμμηνορροϊκής αιμορραγίας. Μια σειρά από καταστάσεις μπορεί να προκαλέσουν ορμονικές ανισορροπίες, όπως το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, η παχυσαρκία, η αντίσταση στην ινσουλίνη και τα προβλήματα του θυρεοειδούς.
    • Δυσλειτουργία των ωοθηκών. Εάν οι ωοθήκες σας δεν απελευθερώνουν ωάρια (ωορρηξία) κατά τη διάρκεια ενός εμμηνορροϊκού κύκλου (ανωορρηξία), το σώμα σας δεν παράγει την ορμόνη προγεστερόνη, όπως θα έκανε κατά τη διάρκεια ενός φυσιολογικού εμμηνορροϊκού κύκλου. Αυτό οδηγεί σε ορμονική ανισορροπία και μπορεί να οδηγήσει σε μηνορραγία.
    • Ινομυώματα της μήτρας. Αυτοί οι μη καρκινικοί (καλοήθεις) όγκοι της μήτρας εμφανίζονται κατά την αναπαραγωγική ηλικία σας. Τα ινομυώματα της μήτρας μπορεί να προκαλέσουν βαρύτερη από το κανονικό ή παρατεταμένη έμμηνο ρύση.
    • Πολύποδες. Μικρές, καλοήθεις αναπτύξεις στην επένδυση της μήτρας (πολύποδες της μήτρας) μπορεί να προκαλέσουν βαριά ή παρατεταμένη έμμηνο ρύση.
    • Αδενομύωση. Αυτή η κατάσταση εμφανίζεται όταν αδένες από το ενδομήτριο ενσωματώνονται στο μυ της μήτρας, προκαλώντας συχνά έντονη αιμορραγία και επώδυνες περιόδους.
    • Ενδομήτρια συσκευή. Η μηνορραγία είναι μια πολύ γνωστή παρενέργεια της χρήσης μιας μη ορμονικής ενδομήτριας συσκευής για τον έλεγχο των γεννήσεων. Ο γιατρός σας θα σας βοηθήσει να σχεδιάσετε εναλλακτικές επιλογές διαχείρισης.
    • Επιπλοκές εγκυμοσύνης. Μια μεμονωμένη, βαριά, καθυστερημένη περίοδος μπορεί να οφείλεται σε αποβολή. Μια άλλη αιτία βαριάς αιμορραγίας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης περιλαμβάνει μια ασυνήθιστη θέση του πλακούντα, όπως ένας χαμηλός πλακούντας ή ο προδρομικός πλακούντας.
    • Καρκίνος. Ο καρκίνος της μήτρας και ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας μπορεί να προκαλέσουν υπερβολική εμμηνορροϊκή αιμορραγία, ειδικά εάν είστε μετεμμηνοπαυσιακή ή είχατε παθολογικό τεστ Παπανικολάου στο παρελθόν.
    • Κληρονομικές αιμορραγικές διαταραχές. Ορισμένες αιμορραγικές διαταραχές, όπως η νόσος του von Willebrand, μια κατάσταση στην οποία ένας σημαντικός παράγοντας πήξης του αίματος είναι ανεπαρκής ή εξασθενημένος - μπορεί να προκαλέσουν μη φυσιολογική εμμηνορροϊκή αιμορραγία.
    • Φάρμακα. Ορισμένα φάρμακα, συμπεριλαμβανομένων των αντιφλεγμονωδών φαρμάκων, των ορμονικών φαρμάκων όπως τα οιστρογόνα και οι προγεστίνες και αντιπηκτικά όπως η βαρφαρίνη ή η ενοξαπαρίνη, μπορούν να συμβάλουν σε βαριά ή παρατεταμένη έμμηνο ρύση.
    • Άλλες ιατρικές καταστάσεις. Μια σειρά από άλλες ιατρικές καταστάσεις, συμπεριλαμβανομένης της ηπατικής ή νεφρικής νόσου, μπορεί να σχετίζονται με μηνορραγία.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΜΗΝΟΡΡΑΓΙΑΣ

    Οι παράγοντες κινδύνου ποικίλλουν ανάλογα με την ηλικία και το εάν έχετε άλλες ιατρικές καταστάσεις που μπορεί να εξηγήσουν την μηνορραγία σας. Σε έναν φυσιολογικό κύκλο, η απελευθέρωση ενός ωαρίου από τις ωοθήκες διεγείρει την παραγωγή προγεστερόνης από το σώμα, τη γυναικεία ορμόνη που είναι πιο υπεύθυνη για τη διατήρηση της περιόδου τακτικά. Όταν δεν απελευθερώνεται ωάριο, η ανεπαρκής προγεστερόνη μπορεί να προκαλέσει βαριά εμμηνορροϊκή αιμορραγία. Η μηνορραγία στα έφηβα κορίτσια συνήθως οφείλεται σε ανωορρηξία. Τα έφηβα κορίτσια είναι ιδιαίτερα επιρρεπή σε κύκλους ανωορρηξίας τον πρώτο χρόνο μετά την πρώτη τους έμμηνο ρύση (εμμηναρχή). Η μηνορραγία σε γυναίκες μεγαλύτερης αναπαραγωγικής ηλικίας συνήθως οφείλεται σε παθολογία της μήτρας, συμπεριλαμβανομένων των ινομυωμάτων, των πολύποδων και της αδενομύωσης. Ωστόσο, άλλα προβλήματα, όπως ο καρκίνος της μήτρας, οι αιμορραγικές διαταραχές, οι παρενέργειες της φαρμακευτικής αγωγής και η ηπατική ή νεφρική νόσος θα μπορούσαν να είναι παράγοντες που συμβάλλουν.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΜΗΝΟΡΡΑΓΙΑΣ

    Η υπερβολική ή παρατεταμένη εμμηνορροϊκή αιμορραγία μπορεί να οδηγήσει σε άλλες ιατρικές καταστάσεις, όπως:

    • Αναιμία. Η μηνορραγία μπορεί να προκαλέσει αναιμία απώλειας αίματος μειώνοντας τον αριθμό των κυκλοφορούντων ερυθρών αιμοσφαιρίων. Ο αριθμός των κυκλοφορούντων ερυθρών αιμοσφαιρίων μετριέται από την αιμοσφαιρίνη, μια πρωτεΐνη που επιτρέπει στα ερυθρά αιμοσφαίρια να μεταφέρουν οξυγόνο στους ιστούς. Η σιδηροπενική αναιμία εμφανίζεται καθώς το σώμα σας προσπαθεί να αναπληρώσει τα χαμένα ερυθρά αιμοσφαίρια χρησιμοποιώντας τις αποθήκες σιδήρου σας για να δημιουργήσει περισσότερη αιμοσφαιρίνη, η οποία μπορεί στη συνέχεια να μεταφέρει οξυγόνο στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Η μηνορραγία μπορεί να μειώσει τα επίπεδα σιδήρου αρκετά ώστε να αυξήσει τον κίνδυνο σιδηροπενικής αναιμίας. Τα σημεία και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν χλωμό δέρμα, αδυναμία και κόπωση. Αν και η διατροφή παίζει ρόλο στην αναιμία λόγω έλλειψης σιδήρου, το πρόβλημα περιπλέκεται από τις βαριές εμμηνορροϊκές περιόδους.
    • Έντονος πόνος. Μαζί με τη βαριά εμμηνορροϊκή αιμορραγία, μπορεί να έχετε επώδυνες εμμηνορροϊκές κράμπες (δυσμηνόρροια). Μερικές φορές οι κράμπες που σχετίζονται με τη μηνορραγία είναι αρκετά σοβαρές ώστε να απαιτούν ιατρική αξιολόγηση.

    a453b99f fb74 490d 94d3 18b7b7957c51

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΗΝΟΡΡΑΓΙΑΣ

    Ο γιατρός σας πιθανότατα θα σας ρωτήσει για το ιατρικό ιστορικό και τους εμμηνορροϊκούς κύκλους σας. Μπορεί να σας ζητηθεί να κρατήσετε ένα ημερολόγιο αιμορραγικών και μη αιμορραγικών ημερών, συμπεριλαμβανομένων σημειώσεων σχετικά με το πόσο βαριά ήταν η ροή σας και πόση υγειονομική προστασία χρειαζόσασταν για να την ελέγξετε.

    Ο γιατρός σας θα κάνει μια φυσική εξέταση και μπορεί να συστήσει μία ή περισσότερες εξετάσεις ή διαδικασίες όπως:

    • Εξετάσεις αίματος. Ένα δείγμα του αίματός σας μπορεί να αξιολογηθεί για ανεπάρκεια σιδήρου (αναιμία) και άλλες καταστάσεις, όπως διαταραχές του θυρεοειδούς ή ανωμαλίες της πήξης του αίματος.
    • Τεστ ΠΑΠ. Σε αυτή τη δοκιμή, τα κύτταρα από τον τράχηλό σας συλλέγονται και ελέγχονται για μόλυνση, φλεγμονή ή αλλαγές που μπορεί να είναι καρκινικές ή μπορεί να οδηγήσουν σε καρκίνο. Βιοψία ενδομητρίου. Ο γιατρός σας μπορεί να πάρει ένα δείγμα ιστού από το εσωτερικό της μήτρας σας για εξέταση από παθολόγο.
    • Υπέρηχος. Αυτή η μέθοδος απεικόνισης χρησιμοποιεί ηχητικά κύματα για να παράγει εικόνες της μήτρας, των ωοθηκών και της λεκάνης σας.

    Με βάση τα αποτελέσματα των αρχικών σας εξετάσεων, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει περαιτέρω εξετάσεις, συμπεριλαμβανομένων:

    • Ηχοϋστερογραφία. Κατά τη διάρκεια αυτής της εξέτασης, ένα υγρό εγχέεται μέσω ενός σωλήνα στη μήτρα σας μέσω του κόλπου και του τραχήλου σας. Στη συνέχεια, ο γιατρός σας χρησιμοποιεί υπερήχους για να αναζητήσει προβλήματα στην επένδυση της μήτρας σας.
    • Υστεροσκόπηση. Αυτή η εξέταση περιλαμβάνει την εισαγωγή ενός λεπτού, φωτισμένου οργάνου μέσω του κόλπου και του τραχήλου σας στη μήτρα σας, το οποίο επιτρέπει στον γιατρό σας να δει το εσωτερικό της μήτρας σας.

    Οι γιατροί μπορούν να είναι σίγουροι για τη διάγνωση της μηνορραγίας μόνο αφού αποκλείσουν άλλες διαταραχές της εμμήνου ρύσεως, ιατρικές καταστάσεις ή φάρμακα ως πιθανές αιτίες ή επιδείνωση αυτής της κατάστασης.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΗΝΟΡΡΑΓΙΑΣ

    Η ειδική θεραπεία για τη μηνορραγία βασίζεται σε διάφορους παράγοντες, όπως:

    • Το συνολικό σας ιστορικό υγείας και το ιατρικό ιστορικό
    • Η αιτία και η σοβαρότητα της κατάστασης
    • Η ανοχή σας για συγκεκριμένα φάρμακα, διαδικασίες ή θεραπείες
    • Η πιθανότητα η περίοδός σας να γίνει λιγότερο βαριά σύντομα
    • Τα μελλοντικά σας σχέδια τεκνοποίησης
    • Επιπτώσεις της πάθησης στον τρόπο ζωής σας
    • Η γνώμη σας ή η προσωπική σας προτίμηση

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΜΗΝΟΡΡΑΓΙΑΣ

    Η ιατρική θεραπεία για τη μηνορραγία μπορεί να περιλαμβάνει:

    • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ). Τα ΜΣΑΦ, όπως η ιβουπροφαίνη ή η νατριούχος ναπροξένη, βοηθούν στη μείωση της απώλειας αίματος κατά την περίοδο. Τα ΜΣΑΦ έχουν το πρόσθετο πλεονέκτημα της ανακούφισης των επώδυνων κράμπες της περιόδου (δυσμηνόρροια).
    • Τρανεξαμικό οξύ. Το τρανεξαμικό οξύ βοηθά στη μείωση της απώλειας αίματος κατά την περίοδο και πρέπει να λαμβάνεται μόνο τη στιγμή της αιμορραγίας.
    • Από του στόματος αντισυλληπτικά. Εκτός από την παροχή ελέγχου των γεννήσεων, τα από του στόματος αντισυλληπτικά μπορούν να βοηθήσουν στη ρύθμιση των εμμηνορροϊκών κύκλων και στη μείωση των επεισοδίων υπερβολικής ή παρατεταμένης εμμηνορροϊκής αιμορραγίας.
    • Προγεστερόνη από το στόμα. Η ορμόνη προγεστερόνη μπορεί να βοηθήσει στη διόρθωση της ορμονικής ανισορροπίας και στη μείωση της μηνορραγίας.
    • Ορμονικό σπιράλ. Αυτή η ενδομήτρια συσκευή απελευθερώνει έναν τύπο προγεστίνης που ονομάζεται λεβονοργεστρέλη, η οποία κάνει την επένδυση της μήτρας λεπτή και μειώνει τη ροή του αίματος της περιόδου και τις κράμπες.

    Εάν έχετε μηνορραγία από τη λήψη ορμονικών φαρμάκων, εσείς και ο γιατρός σας μπορεί να μπορέσετε να αντιμετωπίσετε την πάθηση αλλάζοντας ή διακόπτοντας τη φαρμακευτική αγωγή σας. Εάν έχετε επίσης αναιμία λόγω της μηνορραγίας σας, ο γιατρός σας μπορεί να σας συστήσει να λαμβάνετε τακτικά συμπληρώματα σιδήρου. Εάν τα επίπεδα σιδήρου σας είναι χαμηλά αλλά δεν είστε ακόμη αναιμικός, μπορεί να ξεκινήσετε να παίρνετε συμπληρώματα σιδήρου αντί να περιμένετε μέχρι να γίνετε αναιμικοί.

    Μπορεί να χρειαστείτε χειρουργική θεραπεία για την μηνορραγία εάν η ιατρική θεραπεία είναι ανεπιτυχής.

    Οι επιλογές θεραπείας περιλαμβάνουν:

    • Διαστολή και απόξεση. Σε αυτή τη διαδικασία, ο γιατρός σας ανοίγει (διαστέλλει) τον τράχηλό σας και στη συνέχεια ξύνει ή αναρροφεί ιστό από την επένδυση της μήτρας σας για να μειώσει την εμμηνορροϊκή αιμορραγία. Αν και αυτή η διαδικασία είναι κοινή και συχνά αντιμετωπίζει με επιτυχία την οξεία ή ενεργό αιμορραγία, μπορεί να χρειαστείτε πρόσθετες διαδικασίες διαστολής και απόξεσηςεάν η μηνορραγία υποτροπιάσει.
    • Εμβολισμός μητριαίας αρτηρίας. Για τις γυναίκες των οποίων η μηνορραγία προκαλείται από ινομυώματα, ο στόχος αυτής της διαδικασίας είναι να συρρικνωθούν τυχόν ινομυώματα στη μήτρα φράζοντας τις μητρικές αρτηρίες και κόβοντας την παροχή αίματος. Κατά τον εμβολισμό της μητριαίας αρτηρίας, ο χειρουργός περνά έναν καθετήρα μέσω της μεγάλης αρτηρίας του μηρού (μηριαία αρτηρία) και τον οδηγεί στις μητριαίες αρτηρίες, όπου το αιμοφόρο αγγείο εγχέεται με υλικά που μειώνουν τη ροή του αίματος στο ινομύωμα.
    • Εστιασμένη χειρουργική υπερήχων. Παρόμοια με τον εμβολισμό της μητριαίας αρτηρίας, η εστιασμένη χειρουργική με υπερήχους αντιμετωπίζει την αιμορραγία που προκαλείται από ινομυώματα συρρικνώνοντας τα ινομυώματα. Αυτή η διαδικασία χρησιμοποιεί υπερηχητικά κύματα για την καταστροφή του ινομυώματος. Δεν απαιτούνται τομές για αυτή τη διαδικασία.
    • Μυομεκτομή. Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει χειρουργική αφαίρεση των ινομυωμάτων της μήτρας. Ανάλογα με το μέγεθος, τον αριθμό και τη θέση των ινομυωμάτων, ο χειρουργός σας μπορεί να επιλέξει να πραγματοποιήσει τη μυομεκτομή χρησιμοποιώντας ανοιχτή χειρουργική επέμβαση στην κοιλιά, μέσω πολλών μικρών τομών (λαπαροσκοπικά) ή μέσω του κόλπου και του τραχήλου της μήτρας (υστεροσκοπικά).
    • Αφαίρεση ενδομητρίου. Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει την καταστροφή (αφαίρεση) της επένδυσης της μήτρας (ενδομήτριο). Η διαδικασία χρησιμοποιεί λέιζερ, ραδιοσυχνότητες ή θερμότητα που εφαρμόζεται στο ενδομήτριο για να καταστρέψει τον ιστό. Μετά την αφαίρεση του ενδομητρίου, οι περισσότερες γυναίκες έχουν πολύ πιο ελαφριές περιόδους. Η εγκυμοσύνη μετά από αφαίρεση του ενδομητρίου έχει πολλές σχετικές επιπλοκές. Εάν έχετε αφαίρεση ενδομητρίου, συνιστάται η χρήση αξιόπιστης ή μόνιμης αντισύλληψης μέχρι την εμμηνόπαυση.
    • Εκτομή ενδομητρίου με βρόγχο. Αυτή η χειρουργική επέμβαση χρησιμοποιεί έναν ηλεκτροχειρουργικό συρμάτινο βρόχο για την αφαίρεση της επένδυσης της μήτρας. Τόσο η αφαίρεση του ενδομητρίου όσο και η εκτομή του ενδομητρίου ωφελούν τις γυναίκες που έχουν πολύ βαριά εμμηνορροϊκή αιμορραγία. Δεν συνιστάται εγκυμοσύνη μετά από αυτή τη διαδικασία.
    • Υστεροτομία. Η υστερεκτομή - χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση της μήτρας και του τραχήλου της μήτρας - είναι μια μόνιμη διαδικασία που προκαλεί στειρότητα και τερματίζει την εμμηνόρροια. Η υστερεκτομή γίνεται με αναισθησία και απαιτεί νοσηλεία. Η πρόσθετη αφαίρεση των ωοθηκών (αμφίπλευρη ωοθηκεκτομή) μπορεί να προκαλέσει πρόωρη εμμηνόπαυση.

    Πολλές από αυτές τις χειρουργικές επεμβάσεις γίνονται σε εξωτερικά ιατρεία. Αν και μπορεί να χρειαστείτε γενική αναισθησία, είναι πιθανό να μπορείτε να πάτε σπίτι αργότερα την ίδια μέρα. Μια κοιλιακή μυομεκτομή ή μια υστερεκτομή συνήθως απαιτεί παραμονή στο νοσοκομείο. Όταν η μηνορραγία είναι σημάδι μιας άλλης πάθησης, όπως η νόσος του θυρεοειδούς, η θεραπεία αυτής της πάθησης συνήθως οδηγεί σε ελαφρύτερες περιόδους.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις γυναίκες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις γυναίκες

    Screen Shot 2020 11 29 at 9.59.15 PM

    Διαβάστε, επίσης,

    Μηνορραγία

    Καρκίνος του τραχήλου της μήτρας

    Λυγαριά

    Λειτουργική αιμορραγία από τη μήτρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πολυκυστική νόσο ωοθηκών

    Πολυκυστική νόσος ωοθηκών

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα ινομυώματα της μήτρας

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την κοιλιοκάκη Χρήσιμες πληροφορίες για την κοιλιοκάκη

    Κοιλιοκάκη

    Κοιλιοκάκη

    Πρόκειται για νόσο που χαρακτηρίζεται από εντερική δυσαπορρόφηση και προκαλείται από τρόφιμα που περιέχουν γλουτένη. Ο εντερικός βλεννογόνος εμφανίζει απώλεια της λαχνωτής του υφής. Η βρεφική μορφή της κοιλιοκάκης μπορεί να εμφανισθεί από ηλικία μέχρι και τριών μηνών. Υπάρχει πιθανή γενετική προδιάθεση. Η κοιλιοκάκη, ή εντεροπάθεια από τη γλουτένη, είναι μια ανοσολογική αντίδραση στην κατανάλωση γλουτένης, μιας πρωτεΐνης που βρίσκεται στο σιτάρι, το κριθάρι και τη σίκαλη. Εάν έχετε κοιλιοκάκη, η κατανάλωση γλουτένης πυροδοτεί μια ανοσολογική απόκριση στο λεπτό έντερο σας. Με την πάροδο του χρόνου, αυτή η αντίδραση καταστρέφει την επένδυση του λεπτού εντέρου σας και το εμποδίζει να απορροφήσει ορισμένα θρεπτικά συστατικά (δυσαπορρόφηση). Η εντερική βλάβη προκαλεί συχνά διάρροια, κόπωση, απώλεια βάρους, φούσκωμα και αναιμία και μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές. Στα παιδιά, η δυσαπορρόφηση μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη, εκτός από τα συμπτώματα που εμφανίζονται στους ενήλικες. Δεν υπάρχει θεραπεία για την κοιλιοκάκη, αλλά για τους περισσότερους ανθρώπους, η αυστηρή δίαιτα χωρίς γλουτένη μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση των συμπτωμάτων και στην προώθηση της εντερικής επούλωσης.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΟΙΛΙΟΚΑΚΗΣ

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της κοιλιοκάκης μπορεί να ποικίλλουν πολύ και να διαφέρουν σε παιδιά και ενήλικες.

    Τα πεπτικά σημεία και συμπτώματα για ενήλικες περιλαμβάνουν:

    • Διάρροια
    • Κούραση
    • Απώλεια βάρους
    • Φούσκωμα και αέρια
    • Κοιλιακό άλγος
    • Ναυτία και έμετος
    • Δυσκοιλιότητα

    Ωστόσο, περισσότεροι από τους μισούς ενήλικες με κοιλιοκάκη έχουν σημεία και συμπτώματα που δε σχετίζονται με το πεπτικό σύστημα, όπως:

    • Αναιμία, συνήθως από έλλειψη σιδήρου
    • Απώλεια οστικής πυκνότητας (οστεοπόρωση) ή μαλάκωμα των οστών (οστεομαλακία)
    • Δερματικό εξάνθημα με φαγούρα και φουσκάλες (ερπητοειδής δερματίτιδα)
    • Στοματικά έλκη
    • Πονοκέφαλοι και κόπωση
    • Τραυματισμός του νευρικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένου μούδιασμα και μυρμήγκιασμα στα πόδια και τα χέρια, πιθανά προβλήματα ισορροπίας και γνωστική εξασθένηση
    • Πόνος στις αρθρώσεις
    • Μειωμένη λειτουργία του σπλήνα 

    Παιδιά

    Τα παιδιά με κοιλιοκάκη είναι πιο πιθανό από τους ενήλικες να έχουν πεπτικά προβλήματα, όπως:

    • Ναυτία και έμετος
    • Χρόνια διάρροια
    • Πρησμένη κοιλιά
    • Δυσκοιλιότητα
    • Αέρια
    • Χλωμά, δύσοσμα κόπρανα

    Η αδυναμία απορρόφησης θρεπτικών συστατικών μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα:

    • Αποτυχία ανάπτυξης για τα βρέφη
    • Βλάβη στο σμάλτο των δοντιών
    • Απώλεια βάρους
    • Αναιμία
    • Ευερέθιστο
    • Κοντό ανάστημα
    • Καθυστερημένη εφηβεία
    • Νευρολογικά συμπτώματα, συμπεριλαμβανομένης της διαταραχής ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητας (ADHD), μαθησιακές δυσκολίες, πονοκεφάλους, έλλειψη μυϊκού συντονισμού και επιληπτικές κρίσεις

    Ερπητοειδής δερματίτιδα

    Η δυσανεξία στη γλουτένη μπορεί να προκαλέσει αυτή τη φαγούρα και φουσκάλες του δέρματος. Το εξάνθημα εμφανίζεται συνήθως στους αγκώνες, τα γόνατα, τον κορμό, το τριχωτό της κεφαλής και τους γλουτούς. Αυτή η κατάσταση συχνά σχετίζεται με αλλαγές στην επένδυση του λεπτού εντέρου πανομοιότυπες με αυτές της κοιλιοκάκης, αλλά η πάθηση του δέρματος μπορεί να μην προκαλεί πεπτικά συμπτώματα. Οι γιατροί αντιμετωπίζουν την ερπητοειδή δερματίτιδα με δίαιτα ή φάρμακα χωρίς γλουτένη, ή και τα δύο, για τον έλεγχο του εξανθήματος. 

    ΑΙΤΙΑ ΚΟΙΛΙΟΚΑΚΗΣ

    • Δυσανεξία στη γλουτένη 

    Τα γονίδιά σας σε συνδυασμό με την κατανάλωση τροφών με γλουτένη και άλλους παράγοντες μπορεί να συμβάλλουν στην κοιλιοκάκη, αλλά η ακριβής αιτία δεν είναι γνωστή. Οι πρακτικές σίτισης των βρεφών, οι γαστρεντερικές λοιμώξεις και τα βακτήρια του εντέρου μπορεί επίσης να συμβάλλουν. Μερικές φορές η κοιλιοκάκη ενεργοποιείται μετά από χειρουργική επέμβαση, εγκυμοσύνη, τοκετό, ιογενή λοίμωξη ή έντονο συναισθηματικό στρες. Όταν το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος αντιδρά υπερβολικά στη γλουτένη στα τρόφιμα, η αντίδραση καταστρέφει τις μικροσκοπικές προεξοχές που μοιάζουν με τρίχες (λάχνες) που καλύπτουν το λεπτό έντερο. Οι λάχνες απορροφούν βιταμίνες, μέταλλα και άλλα θρεπτικά συστατικά από τα τρόφιμα που τρώτε. Εάν οι λάχνες σας είναι κατεστραμμένες, δεν μπορείτε να λάβετε αρκετά θρεπτικά συστατικά, ανεξάρτητα από το πόσο τρώτε.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΚΟΙΛΙΟΚΑΚΗΣ

    Η κοιλιοκάκη τείνει να είναι πιο συχνή σε άτομα που έχουν:

    • Μέλος της οικογένειας με κοιλιοκάκη ή ερπητοειδή δερματίτιδα
    • Διαβήτης τύπου 1
    • Σύνδρομο Down ή σύνδρομο Turner
    • Αυτοάνοση νόσο του θυρεοειδούς
    • Μικροσκοπική κολίτιδα (λεμφοκυτταρική ή κολλαγονώδης κολίτιδα)
    • Νόσος του Addison

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΚΟΙΛΙΟΚΑΚΗΣ

    Χωρίς θεραπεία, η κοιλιοκάκη μπορεί να προκαλέσει:

    • Υποσιτισμός. Αυτό συμβαίνει εάν το λεπτό έντερο σας δε μπορεί να απορροφήσει αρκετά θρεπτικά συστατικά. Ο υποσιτισμός μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία και απώλεια βάρους. Στα παιδιά, ο υποσιτισμός μπορεί να προκαλέσει αργή ανάπτυξη και χαμηλό ανάστημα.
    • Εξασθένηση των οστών. Η δυσαπορρόφηση ασβεστίου και βιταμίνης D μπορεί να οδηγήσει σε μαλάκυνση των οστών (οστεομαλακία ή ραχίτιδα) στα παιδιά και απώλεια οστικής πυκνότητας (οστεοπενία ή οστεοπόρωση) στους ενήλικες.
    • Υπογονιμότητα και αποβολή. Η δυσαπορρόφηση ασβεστίου και βιταμίνης D μπορεί να συμβάλει σε αναπαραγωγικά προβλήματα.
    • Δυσανεξία στη λακτόζη. Η βλάβη στο λεπτό έντερο σας μπορεί να σας προκαλέσει κοιλιακό άλγος και διάρροια μετά το φαγητό ή την κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων που περιέχουν λακτόζη. Μόλις επουλωθεί το έντερο σας, μπορεί να είστε σε θέση να ανεχτείτε ξανά τα γαλακτοκομικά προϊόντα.
    • Καρκίνος. Τα άτομα με κοιλιοκάκη που δε διατηρούν δίαιτα χωρίς γλουτένη έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν διάφορες μορφές καρκίνου, συμπεριλαμβανομένου του εντερικού λεμφώματος και του καρκίνου του λεπτού εντέρου.
    • Προβλήματα νευρικού συστήματος. Μερικά άτομα με κοιλιοκάκη μπορεί να αναπτύξουν προβλήματα όπως επιληπτικές κρίσεις ή ασθένεια των νεύρων στα χέρια και τα πόδια (περιφερική νευροπάθεια).

    Μη ανταποκρινόμενη κοιλιοκάκη

    Μερικοί άνθρωποι με κοιλιοκάκη δεν ανταποκρίνονται σε αυτό που θεωρούν ότι είναι μια δίαιτα χωρίς γλουτένη. Η μη ανταποκρινόμενη κοιλιοκάκη συχνά οφείλεται σε μόλυνση της διατροφής με γλουτένη. Η συνεργασία με έναν διαιτολόγο μπορεί να σας βοηθήσει να μάθετε πώς να αποφεύγετε όλη τη γλουτένη.

    Τα άτομα με κοιλιοκάκη που δεν ανταποκρίνεται μπορεί να έχουν:

    • Βακτήρια στο λεπτό έντερο (βακτηριακή υπερανάπτυξη)
    • Μικροσκοπική κολίτιδα
    • Κακή λειτουργία του παγκρέατος (παγκρεατική ανεπάρκεια)
    • Σύνδρομο Ευερέθιστου Εντέρου
    • Δυσκολία στην πέψη της ζάχαρης που βρίσκεται στα γαλακτοκομικά προϊόντα (λακτόζη), στην επιτραπέζια ζάχαρη (σακχαρόζη) ή σε ένα είδος ζάχαρης που βρίσκεται στο μέλι και τα φρούτα (φρουκτόζη)

    Ανθεκτική κοιλιοκάκη

    Σε σπάνιες περιπτώσεις, ο εντερικός τραυματισμός της κοιλιοκάκης δεν ανταποκρίνεται σε μια αυστηρή δίαιτα χωρίς γλουτένη. Αυτό είναι γνωστό ως ανθεκτική κοιλιοκάκη. Εάν εξακολουθείτε να έχετε σημεία και συμπτώματα αφού ακολουθήσετε μια δίαιτα χωρίς γλουτένη για έξι μήνες έως ένα χρόνο, μπορεί να χρειαστείτε περαιτέρω εξετάσεις για να αναζητήσετε άλλες εξηγήσεις για τα συμπτώματά σας.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΟΙΛΙΟΚΑΚΗΣ

    Πολλοί άνθρωποι με κοιλιοκάκη δεν γνωρίζουν ότι την έχουν. Δύο εξετάσεις αίματος μπορούν να βοηθήσουν στη διάγνωση:

    • Ο ορολογικός έλεγχος αναζητά αντισώματα στο αίμα σας. Τα αυξημένα επίπεδα ορισμένων πρωτεϊνών αντισωμάτων υποδεικνύουν ανοσολογική αντίδραση στη γλουτένη.
    • Ο γενετικός έλεγχος για αντιγόνα ανθρώπινων λευκοκυττάρων (HLA-DQ2 και HLA-DQ8) μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποκλειστεί η κοιλιοκάκη.

    Είναι σημαντικό να ελέγχεστε για κοιλιοκάκη πριν δοκιμάσετε μια δίαιτα χωρίς γλουτένη. Η εξάλειψη της γλουτένης από τη διατροφή σας μπορεί να κάνει τα αποτελέσματα των εξετάσεων αίματος να φαίνονται φυσιολογικά. Εάν τα αποτελέσματα αυτών των εξετάσεων υποδεικνύουν κοιλιοκάκη, ο γιατρός σας πιθανότατα θα ζητήσει μία από τις ακόλουθες εξετάσεις:

    • Ενδοσκόπηση. Αυτή η δοκιμή χρησιμοποιεί ένα μακρύ σωλήνα με μια μικροσκοπική κάμερα που τοποθετείται στο στόμα σας και περνάει στο λαιμό σας (άνω ενδοσκόπηση). Η κάμερα επιτρέπει στον γιατρό σας να δει το λεπτό έντερο σας και να λάβει ένα μικρό δείγμα ιστού (βιοψία) για να αναλύσει για βλάβη στις λάχνες.
    • Ενδοσκόπηση με κάψουλα. Αυτή η δοκιμή χρησιμοποιεί μια μικροσκοπική ασύρματη κάμερα για τη λήψη φωτογραφιών ολόκληρου του λεπτού εντέρου σας. Η κάμερα βρίσκεται μέσα σε μια κάψουλα μεγέθους βιταμίνης, την οποία καταπίνετε. Καθώς η κάψουλα ταξιδεύει μέσω του πεπτικού σας συστήματος, η κάμερα τραβάει χιλιάδες φωτογραφίες που μεταδίδονται σε συσκευή εγγραφής. Εάν ο γιατρός σας υποψιάζεται ότι έχετε ερπητοειδή δερματίτιδα, μπορεί να λάβει ένα μικρό δείγμα ιστού δέρματος για να το εξετάσει στο μικροσκόπιο (βιοψία δέρματος).

    celiac disease symptoms information infographic vector 33786018

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΟΙΛΙΟΚΑΚΗΣ

    Μια αυστηρή, δια βίου δίαιτα χωρίς γλουτένη είναι ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης της κοιλιοκάκης.

    Εκτός από το σιτάρι, τα τρόφιμα που περιέχουν γλουτένη περιλαμβάνουν:

    • Κριθάρι
    • Πλιγούρι
    • Σκληρό σιτάρι
    • Αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
    • Αλεύρι
    • Graham
    • Βύνη
    • Σίκαλη
    • Σιμιγδάλι
    • Όλυρο σιτάρι (μια μορφή σιταριού)
    • Τριτικάλε

    Ένας διαιτολόγος που εργάζεται με άτομα με κοιλιοκάκη μπορεί να σας βοηθήσει να σχεδιάσετε μια υγιεινή δίαιτα χωρίς γλουτένη. Ακόμη και ελάχιστες ποσότητες γλουτένης στη διατροφή σας μπορεί να είναι επιβλαβείς, ακόμα κι αν δεν προκαλούν σημεία ή συμπτώματα.

    Η γλουτένη μπορεί να κρύβεται σε τρόφιμα, φάρμακα και μη εδώδιμα προϊόντα, όπως:

    • Τροποποιημένο άμυλο τροφίμων, συντηρητικά και σταθεροποιητές τροφίμων
    • Συνταγογραφούμενα και μη συνταγογραφούμενα φάρμακα
    • Συμπληρώματα βιταμινών και μετάλλων
    • Φυτικά συμπληρώματα διατροφής
    • Προϊόντα κραγιόν
    • Οδοντόκρεμες και στοματικά διαλύματα

    Η αφαίρεση της γλουτένης από τη διατροφή σας θα μειώσει σταδιακά τη φλεγμονή στο λεπτό έντερο, με αποτέλεσμα να αισθάνεστε καλύτερα και τελικά να θεραπεύεστε. Τα παιδιά τείνουν να θεραπεύονται πιο γρήγορα από τους ενήλικες.

    Συμπληρώματα βιταμινών και μετάλλων

    Εάν η αναιμία ή οι διατροφικές σας ελλείψεις είναι σοβαρές, ο γιατρός ή ο διαιτολόγος σας μπορεί να σας συστήσει να λαμβάνετε συμπληρώματα, όπως:

    • Χαλκός
    • Φυλλικό οξύ
    • Σίδηρος
    • Βιταμίνη Β12
    • Βιταμίνη D
    • Βιταμίνη Κ
    • Ψευδάργυρος

    Οι βιταμίνες και τα συμπληρώματα λαμβάνονται συνήθως σε μορφή χαπιού. Εάν το πεπτικό σας σύστημα έχει πρόβλημα με την απορρόφηση βιταμινών, ο γιατρός σας μπορεί να τις χορηγήσει με ένεση.

    Φροντίδα παρακολούθησης

    Η ιατρική παρακολούθηση σε τακτά χρονικά διαστήματα μπορεί να διασφαλίσει ότι τα συμπτώματά σας έχουν ανταποκριθεί σε μια δίαιτα χωρίς γλουτένη. Ο γιατρός σας θα παρακολουθεί την ανταπόκρισή σας με εξετάσεις αίματος. Για τα περισσότερα άτομα με κοιλιοκάκη, μια δίαιτα χωρίς γλουτένη θα επιτρέψει στο λεπτό έντερο να επουλωθεί. Για τα παιδιά, αυτό διαρκεί συνήθως τρεις έως έξι μήνες. Για τους ενήλικες, η πλήρης επούλωση μπορεί να διαρκέσει αρκετά χρόνια. Εάν συνεχίσετε να έχετε συμπτώματα ή εάν τα συμπτώματα επανεμφανιστούν, μπορεί να χρειαστείτε ενδοσκόπηση με βιοψίες για να διαπιστωθεί εάν το έντερο σας έχει επουλωθεί.

    Φάρμακα για τον έλεγχο της φλεγμονής του εντέρου

    Εάν το λεπτό έντερο σας έχει υποστεί σοβαρή βλάβη ή έχετε ανθεκτική κοιλιοκάκη, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει στεροειδή για τον έλεγχο της φλεγμονής. Τα στεροειδή μπορούν να ανακουφίσουν τα σοβαρά σημεία και συμπτώματα της κοιλιοκάκης ενώ το έντερο επουλώνεται. Μπορεί να χρησιμοποιηθούν άλλα φάρμακα, όπως η αζαθειοπρίνη ή η βουδεσονίδη.

    Αντιμετώπιση της ερπητοειδούς δερματίτιδας

    Εάν έχετε αυτό το δερματικό εξάνθημα, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει ένα φάρμακο όπως η δαψόνη, που λαμβάνεται από το στόμα, καθώς και μια δίαιτα χωρίς γλουτένη. Εάν παίρνετε δαψόνη, θα χρειαστείτε τακτικές εξετάσεις αίματος για να ελέγξετε για παρενέργειες.

    Ανθεκτική κοιλιοκάκη

    Εάν έχετε ανθεκτική κοιλιοκάκη, το λεπτό έντερο σας δεν θα επουλωθεί. Τότε πιθανότατα θα χρειαστεί να αξιολογηθείτε σε ένα εξειδικευμένο κέντρο. Η ανθεκτική κοιλιοκάκη μπορεί να είναι αρκετά σοβαρή και προς το παρόν δεν υπάρχει αποδεδειγμένη θεραπεία.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Εάν έχετε διαγνωστεί με κοιλιοκάκη, θα πρέπει να αποφύγετε όλα τα τρόφιμα που περιέχουν γλουτένη. Ζητήστε από το γιατρό σας μια παραπομπή σε έναν διαιτολόγο, ο οποίος μπορεί να σας βοηθήσει να σχεδιάσετε μια υγιεινή δίαιτα χωρίς γλουτένη. 

    Αποφύγετε τα συσκευασμένα τρόφιμα, εκτός εάν επισημαίνονται ως χωρίς γλουτένη ή δεν περιέχουν συστατικά που περιέχουν γλουτένη, συμπεριλαμβανομένων γαλακτωματοποιητών και σταθεροποιητών που μπορεί να περιέχουν γλουτένη.

    Εκτός από τα δημητριακά, τα ζυμαρικά και τα αρτοσκευάσματα, άλλα συσκευασμένα τρόφιμα που μπορεί να περιέχουν γλουτένη περιλαμβάνουν:

    • Μπύρες και ξύδια βύνης
    • Καραμέλες
    • Σάλτσες
    • Απομιμήσεις κρεάτων ή θαλασσινών
    • Επεξεργασμένα κρέατα
    • Μίγματα ρυζιού
    • Ντρέσινγκ και σάλτσες για σαλάτες, συμπεριλαμβανομένης της σάλτσας σόγιας
    • Καρυκευμένα σνακ, όπως τορτίγιες και πατατάκια
    • Σεϊτάν
    • Λουκάνικα πουλερικών
    • Σούπες

    Η καθαρή βρώμη δεν είναι επιβλαβής για τα περισσότερα άτομα με κοιλιοκάκη, αλλά η βρώμη μπορεί να μολυνθεί από το σιτάρι κατά την ανάπτυξη και την επεξεργασία. Ρωτήστε το γιατρό σας εάν μπορείτε να δοκιμάσετε να τρώτε μικρές ποσότητες καθαρών προϊόντων βρώμης.

    Επιτρεπόμενα τρόφιμα

    Πολλά βασικά τρόφιμα επιτρέπονται σε μια δίαιτα χωρίς γλουτένη, όπως:

    • Αυγά
    • Φρέσκα κρέατα, ψάρια και πουλερικά που δεν είναι παναρισμένα, επικαλυμμένα με κουρκούτι ή μαριναρισμένα
    • Φρούτα
    • Φακές
    • Τα περισσότερα γαλακτοκομικά προϊόντα, εκτός και αν χειροτερεύουν τα συμπτώματά σας
    • Ξηροί καρποί
    • Πατάτες
    • Λαχανικά
    • Κρασί και αποσταγμένα λικέρ, μηλίτες και οινοπνευματώδη ποτά

    Τα δημητριακά και τα άμυλα που επιτρέπονται σε μια δίαιτα χωρίς γλουτένη περιλαμβάνουν:

    • Αμάραντος
    • Είδος σίκαλης
    • Καλαμπόκι
    • Καλαμποκάλευρο
    • Αλεύρια χωρίς γλουτένη (ρύζι, σόγια, καλαμπόκι, πατάτα, φασόλια)
    • Καθαρές τορτίγιες καλαμποκιού
    • Κινόα
    • Ρύζι
    • Ταπιόκα
    • Άγριο ρύζι

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    nutrients 12 00500 g001

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Μήπως τα κόπρανά σας έχουν δυσάρεστη οσμή;

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

    Χρόνια διάρροια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλόη

    Σύνδρομο Dumping

    Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Τροπικό sprue

    Συμπληρώματα διατροφής για την τροφική δυσανεξία

    Να μην καταναλώνετε τρόφιμα με μαλτοδεξτρίνη

    Τεστ για να ελέγξετε τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος

    Δε φταίει μόνο η γλουτένη για τα φουσκώματα στο έντερο

    Το έντερο υπεύθυνο για όλες τις ασθένειες

    Σύνδρομο βραχέος εντέρου

    Για όσους έχουν εντερικές παθήσεις

    Διάγνωση κοιλιοκάκης

    Η παθολογία είναι η μητέρα της ιατρικής

    Ακτινολογικές εξετάσεις για έλεγχο του λεπτού εντέρου

    Όλα τα κόλπα για να σταματήσετε τη διάρροια

    Όλες οι ασθένειες ξεκινούν από το έντερο

    Η δυσανεξία στις τροφές

    Καλπροτεκτίνη κοπράνων

    Η κοιλιοκάκη

    Σύνδρομο διαρροής εντέρου

    Γαστρεντερίτιδα

    Στοματίτιδα

    Σωμάτια Howell-Jolly

    Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

    Σύνδρομο ανήσυχων ποδιών

    Παιδί χαμηλού αναστήματος

    Οστεοπόρωση

    Ολικά λευκώματα αίματος

    Νευρογενής ανορεξία

    Μικροσκοπική κολίτιδα

    Κατάταξη μη-Hodgkin λεμφωμάτων

    Διάγνωση της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12

    Ανεπάρκεια σιδήρου

    Ήλιος και βιταμίνη D

    Πότε γίνεται εξέταση αίματος για βιταμίνη Α

    Ανεξήγητη απώλεια βάρους

    Εμβόλιο για τη δυσανεξία στη γλουτένη

    Το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης

    Υγεία του πεπτικού συστήματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα σιτηρά

    Όταν έχετε διάρροια

    Η ευαισθησία στις τροφές

    Πάσχετε από δυσανεξία στη λακτόζη;

    Αν έχετε σπαστική κολίτιδα

    Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

    www.emedi.gr