Κυριακή, 04 Μαΐου 2014 09:37

Σύνδρομο λύσης του όγκου

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφοι)

To σύνδρομο λύσης του όγκου είναι μια επιπλοκή του καρκίνου

Γράφει η

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Το σύνδρομο λύσης του όγκου είναι μια  επιπλοκή που εμφανίζεται, κυρίως, σε ασθενείς με αιματολογικές νεοπλασίες.

Το σύνδρομο λύσης του όγκου παρατηρείται σε οξείες λευχαιμίες  και  λέμφωμα Burkitt, και σπάνια σε συμπαγείς όγκους όπως είναι ο καρκίνος του μαστού, το  σεμίνωμα, το βρογχογενές καρκίνωμα, το μικροκυτταρικό καρκίνωμα του πνεύμονα, το νευροβλάστωμα σταδίου IV, το μελάνωμα, το χοριοκαρκίνωμα, ο καρκίνος των όρχεων κ.ά..

Συνήθως, είναι το αποτέλεσμα της έναρξης επιθετικής χημειοθεραπείας για την αντιμετώπιση της νεοπλασίας, όμως σε αρκετές περιπτώσεις μπορεί να οφείλεται και στην ίδια τη νόσο.

Άρα,  πρόσθετοι παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση του συνδρόμου που σχετίζονται με τη νεοπλασία είναι η ικανότητα των καρκινικών κυττάρων να πολλαπλασιάζονται ταχέως, το μέγεθος του όγκου, οι υψηλές συγκεντρώσεις LDH στον ορό και η ευαισθησία του νεοπλάσματος στη χημειοθεραπεία. Ειδικά οι ασθενείς με υψηλές συγκεντρώσεις LDH στον ορό παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης σημαντικού κλινικά συνδρόμου λύσης του όγκου.

Η χημειοθεραπεία επιφέρει ταχύτατη καταστροφή των καρκινικών κυττάρων με αποτέλεσμα την απελευθέρωση των ενδοκυττάριων ουσιών τους στη συστηματική κυκλοφορία. Οι εν λόγω ουσίες, καθώς και τα υποπροϊόντα τους απομακρύνονται από τους νεφρούς.


Μεταβολικές διαταραχές του συνδρόμου λύσης του όγκου

Το σύνδρομο είναι αποτέλεσμα της ταχύτατης απελευθέρωσης ενδοκυττάριων ιόντων και μεταβολιτών από τα κακοήθη κύτταρα μετά από την έναρξη της κυτταροτοξικής  θεραπείας. Τα κακοήθη κύτταρα περιέχουν 4−5 φορές μεγαλύτερη συγκέντρωση πουρινών από τα φυσιολογικά κύτταρα που καταβολίζονται και μετατρέπονται σε ουρικό οξύ. Όταν ο οργανισμός δεν είναι προετοιμασμένος να αντεπεξέλθει στις αυξημένες συγκεντρώσεις των εν λόγω ιόντων και μεταβολιτών, που αποβάλλονται κυρίως μέσω του ουροποιητικού συστήματος, εμφανίζονται οι ηλεκτρολυτικές διαταραχές.

Οι μεταβολικές διαταραχές που προκαλούνται από το Σύνδρομο Λύσεως  του Όγκου είναι η υπερουριχαιμία, η υπερκαλιαιμία, η υπερφωσφαταιμία και η υπασβεστιαιμία. Η καταστροφή των καρκινικών κυττάρων και η απελευθέρωση του περιεχομένου τους στη συστηματική κυκλοφορία μετά από την έναρξη της χημειοθεραπείας, που ορισμένες φορές είναι πολύ επιθετική, επιφέρει παθολογική αύξηση των επιπέδων καλίου, φωσφόρου και νουκλεϊκών οξέων.

Από την υπερουριχαιμία οι κρύσταλλοι ουρικού οξέος εναποτίθενται στα νεφρικά σωληνάρια και προκαλούν την απόφραξή τους.

Το ασβέστιο δεσμεύεται από τον απελευθερωμένο φωσφόρο, με αποτέλεσμα το φωσφορικό ασβέστιο που σχηματίζεται να δημιουργεί ίζημα στα νεφρικά σωληνάρια επιδεινώνοντας τη νεφρική λειτουργία. Τα ελαττωμένα επίπεδα ασβεστίου στον ορό μπορεί να προκαλέσουν καρδιακές αρρυθμίες.

Οι ηλεκτρολυτικές αυτές διαταραχές αν δεν αντιμετωπιστούν  μπορεί να προκαλέσουν καρδιακή δυσλειτουργία, νεφροπάθεια και νεφρική ανεπάρκεια.


Αντιμετώπιση του συνδρόμου λύσεως του όγκου

-Αναγνώριση των ατόμων υψηλού κινδύνου για το σύνδρομο λύσεως του όγκου

-Καθημερινά γίνεται εργαστηριακός έλεγχος αίματος και ούρων. Ο έλεγχος των ηλεκτρολυτών σε ασθενείς υψηλού κινδύνου πρέπει να διενεργείται κάθε 12 ώρες κατά τη διάρκεια των πρώτων 48−72 ωρών και μία φορά την ημέρα στη συνέχεια, έτσι ώστε οι ηλεκτρολυτικές διαταραχές να αντιμετωπίζονται ταχέως και αποτελεσματικά. Τα επίπεδα της LDH, του ουρικού οξέος, του νατρίου, του καλίου, της κρεατινίνης, της ουρίας, του φωσφόρου και του ασβεστίου πρέπει να εκτιμώνται κάθε 4−6 ώρες κατά το πρώτο 24ωρο και σε καθημερινή βάση στη συνέχεια σε ασθενείς που έχουν εμφανίσει σύνδρομο λύσης.

-Επαρκής ενυδάτωση,  με N/S και D/W 2 L/m2/ημέρα (2.500−3.000 mL/m2/ημέρα ή περίπου 100−125 mL/m2/ώρα).

-Συνεχής ηλεκτροκαρδιογραφική παρακολούθηση. Η ηλεκτροκαρδιογραφική παρακολούθηση της καρδιακής λειτουργίας πρέπει να είναι συνεχής, τουλάχιστον για τις πρώτες 72 ώρες από την έναρξη της θεραπείας σε ασθενείς που έχουν εμφανίσει την επιπλοκή.

Η κυριότερη συνέπεια της υπερκαλιαιμίας είναι η εμφάνιση καρδιακής αρρυθμίας. Ουσίες που δεσμεύουν το κάλιο πρέπει να χορηγούνται σε κάθε περίπτωση που υπάρχει υπόνοια και κίνδυνος υπερκαλιαιμίας, με εναλλακτική επιλογή την αιμοδιάλυση, όταν δεν αναστρέφεται η αρρυθμία ή όταν πρόκειται για κακοήθη αρρυθμία. Για τους ασθενείς που εμφανίζουν σοβαρή υπερκαλιαιμία και κακοήθη αρρυθμία, η θεραπεία εκλογής είναι η χορήγηση γλυκονικού ασβεστίου.

-Η ουραιμία μπορεί να προκαλέσει περικαρδίτιδα και δυσλειτουργία των θρομβοκυττάρων,  χωρίς όμως να αποτελεί απειλητική για τη ζωή κατάσταση, ενώ το ουραιμικό σύνδρομο και η δυσλειτουργία των αιμοπεταλίων πιθανόν να επηρεάσουν σημαντικά την κατάσταση του ασθενούς, ειδικά σε περιόδους μυελοτοξικότητας. Στις περιπτώσεις που εμφανιστεί σοβαρή ουραιμία ή η συγκέντρωση της ουρίας στο αίμα είναι >80 mg/dL διενεργείται αιμοδιάλυση.

-Η υπασβεστιαιμία είναι αποτέλεσμα της δέσμευσης του ασβεστίου από το φωσφόρο που απελευθερώνεται από τα καρκινικά κύτταρα και μπορεί να προκαλέσει σοβαρές καρδιακές αρρυθμίες και νευρολογικές διαταραχές, όπως σπασμούς.

Η πρόσθετη χορήγηση ασβεστίου με τη μορφή ανθρακικού ασβεστίου μπορεί να προκαλέσει μεγαλύτερη δέσμευση από το φωσφόρο με αποτέλεσμα να καταστούν περισσότερο έντονα τα συμπτώματα και η κατάσταση να γίνει μη αναστρέψιμη. Η αντιμετώπιση μιας τέτοιας σοβαρής κατάστασης απαιτεί τη χορήγηση αντιαρρυθμικών φαρμάκων και αιμοδιάλυση, ειδικά αν η συγκέντρωση φωσφόρου υπερβεί τα 10 mg/dL ή ο ασθενής εμφανίσει νεφρική ανεπάρκεια.

Επιπλέον, ο σχηματισμός φωσφορικού ασβεστίου σε περιβάλλον όπου το pH των ούρων είναι αλκαλικό, μπορεί να προκαλέσει νεφρική βλάβη επειδή εναποτίθεται ως ίζημα στα νεφρικά σωληνάρια.


Πρόληψη του συνδρόμου λύσεως του όγκου

Στόχος των προληπτικών μέτρων είναι

(α) η ελάττωση της παραγωγής ουρικού οξέος

(β) η αύξηση της διαλυτότητας του ουρικού οξέος

(γ) η ελάττωση της συγκέντρωσης του ουρικού οξέος στα ούρα

(δ) η εξασφάλιση φλεβικής γραμμής

(ε) η έναρξη επαρκούς ενυδάτωσης

(στ) η αναστολή της αντινεοπλασματικής θεραπείας μέχρι τη σταθεροποίηση του ασθενούς

Η επαρκής ενυδάτωση και η συνακόλουθη αυξημένη διούρηση βελτιώνουν τον ενδαγγειακό όγκο υγρών, ενισχύουν τη ροή του αίματος στα νεφρικά σωληνάρια και τη σπειραματική διήθηση με αποτέλεσμα να προάγεται η αποβολή του ουρικού οξέος και του φωσφόρου από τους νεφρούς.

Σε αρκετές περιπτώσεις, η εξασφάλιση επαρκούς διούρησης μπορεί να επιτευχθεί με τη χορήγηση διουρητικών της αγκύλης (φουροσεμίδη κ.λ.π.) ή ωσμωτικών διουρητικών (μαννιτόλη).

Η χορήγηση διττανθρακικού νατρίου αυξάνει το pH των ούρων, με αποτέλεσμα να αποφεύγεται ο σχηματισμός κρυστάλλων ουρικού οξέος στα νεφρικά σωληνάρια. Σε αρκετές βιβλιογραφικές αναφορές, η αλκαλοποίηση των ούρων αποτελεί αμφιλεγόμενη μέθοδο, γιατί οδηγεί στο σχηματισμό ιζήματος φωσφορικού ασβεστίου στα νεφρικά σωληνάρια που μπορεί να προκαλέσει νεφρική βλάβη ή άλλες παθολογικές καταστάσεις σε διάφορα όργανα. Ιδιαίτερα η εναπόθεση του συγκεκριμένου άλατος στην καρδιά αποδεικνύεται εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση. Επιπλέον η αλκαλοποίηση των ούρων δεν επαρκεί για τη διάλυση της ξανθίνης. Η μέγιστη διαλυτότητα του ουρικού οξέος επιτυγχάνεται σε pH 7,5 ενώ σε pH 6,5 η διαλυτότητα της υποξανθίνης και της ξανθίνης ελαττώνεται σημαντικά.

Φαρμακευτικές ουσίες που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση του ουρικού οξέος είναι η αλλοπουρινόλη και η ρασβουρικάση (ανασυνδυασμένη ουρική οξειδάση). Τόσο η αλλοπουρινόλη όσο και η ρασβουρικάση πρέπει να χορηγούνται για 5−7 ημέρες, αρχίζοντας 24 ώρες πριν από την έναρξη της αντινεοπλασματικής θεραπείας. Όμως, επειδή σε αρκετές περιπτώσεις υπάρχει επιτακτική ανάγκη άμεσης χορήγησης χημειοθεραπείας στους ασθενείς, η χορήγηση αλλοπουρινόλης ή ρασβουρικάσης αρχίζει ταυτόχρονα με την αντινεοπλασματική θεραπεία.

Μετά το τέλος της θεραπείας με ρασβουρικάση, οι ασθενείς αυτοί πρέπει να συνεχίζουν τη λήψη αλλοπουρινόλης από το στόμα.



Πηγή: www.galinos.gr

Η θεραπεία με αλλοπουρινόλη ελαττώνει την παραγωγή ουρικού οξέος, αυξάνει όμως τα επίπεδα των πρόδρομων μορφών του, της ξανθίνης και της υποξανθίνης. Η ξανθίνη είναι λιγότερο διαλυτή από το ουρικό οξύ ακόμη και σε αλκαλικά ούρα με αποτέλεσμα να έχουν καταγραφεί πολλά περιστατικά νεφροπαθειών ή νεφρικών λίθων από εναπόθεση ξανθίνης.

Για το λόγο αυτό, η δόση της αλλοπουρινόλης πρέπει να προσαρμόζεται προσεκτικά στις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες κάθε ασθενούς με σύνδρομο λύσης του όγκου.

Η αλλοπουρινόλη σε συνδυασμό με την αλκαλοποίηση των ούρων αποτελούσε τη θεραπεία εκλογής για την αντιμετώπιση της υπερουριχαιμίας μέχρι πρόσφατα. Συνήθως, χορηγούνται 300 mg/m2 ημερησίως σε τρεις δόσεις στα παιδιά, ενώ στους ενήλικες η ημερήσια δόση κυμαίνεται από 300−600 mg. Τα εξανθήματα του δέρματος, η ναυτία, ο έμετος και η νεφρική ανεπάρκεια αποτελούν ανεπιθύμητες ενέργειες της αλλοπουρινόλης που εμφανίζονται με χαμηλή συχνότητα. Αν εμφανιστεί κάποια αλλεργική αντίδραση, η θεραπεία με αλλοπουρινόλη πρέπει να διακοπεί άμεσα.

Σε περιπτώσεις ασθενών με αυξημένα επίπεδα ουρικού οξέος πριν από την έναρξη της θεραπείας με αλλοπουρινόλη, θα χρειαστούν 2−3 ημέρες για να ελαττωθούν τα επίπεδά του.

Τέλος, αν κατά τη διάρκεια της θεραπείας με αλλοπουρινόλη αναπτυχθεί νεφρολιθίαση από εναπόθεση κρυστάλλων ξανθίνης, η δόση αλλοπουρινόλης ελαττώνεται ή διακόπτεται η συγκεκριμένη αγωγή και χορηγείται ρασβουρικάση.

Η ρασβουρικάση είναι περισσότερο αποτελεσματική και δρα ταχύτερα από την αλλοπουρινόλη στη μείωση των συγκεντρώσεων ουρικού οξέος γιατί μετατρέπει το ουρικό οξύ σε αλαντοΐνη που είναι 5−10 φορές περισσότερο διαλυτή από το ουρικό οξύ. Αρκετές ερευνητικές μελέτες αναφέρουν την ανωτερότητα της ρασβουρικάσης στη θεραπεία της υπερουριχαιμίας που προκαλείται από το σύνδρομο λύσης του όγκου συγκριτικά με την αλλοπουρινόλη, παρά το αυξημένο κόστος της, ενώ η χρήση της έχει αποδειχθεί ασφαλής και σε παιδιατρικούς ασθενείς.

Η ρασβουρικάση μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις υπερευαισθησίας, όπως κνίδωση, βρογχόσπασμο και υποθερμία, ωστόσο, η ουρολυτική δράση της επιφέρει καλύτερη αποβολή του φωσφόρου και σημαντική βελτίωση της νεφρικής λειτουργίας.

Η φεβουξοστάτη (febuxostat) αναστέλλει το ένζυμο «ξανθίνη οξειδάση», το οποίο είναι απαραίτητο για τον σχηματισμό του ουρικού οξέος στον οργανισμό. Η φεβουξοστάτη μειώνοντας την παραγωγή ουρικού οξέος, μπορεί να μειώσει το ουρικό οξύ στο αίμα και να το διατηρήσει σε χαμηλά επίπεδα, διακόπτοντας τον σχηματισμό κρυστάλλων. Αυτό μπορεί να μειώσει τα επεισόδια ουρικής αρθρίτιδας. Διατηρώντας, επίσης, χαμηλά τα επίπεδα του ουρικού οξέος για μεγάλο χρονικό διάστημα, περιορίζονται και τα επεισόδια τόφων. Δεν συνιστάται θεραπεία με φεβουξοστάτη σε ασθενείς με ισχαιμική καρδιοπάθεια ή συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια.

Η έγκαιρη αναγνώριση των ασθενών υψηλού κινδύνου και η αποτελεσματική αντιμετώπιση με την παροχή ολοκληρωμένης φροντίδας συμβάλλει σημαντικά στην ελαχιστοποίηση των σοβαρών μεταβολικών επιπλοκών και στην επιτυχία της αντινεοπλασματικής θεραπείας.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το σύνδρομο λύσης του όγκου 

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το σύνδρομο λύσης του όγκου 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Οξεία Μυελογενής Λευχαιμία

Ουρικό οξύ αίματος

Λευχαιμοειδής αντίδραση

Χρόνια μυελογενής λευχαιμία

Ουρική αρθρίτιδα

Μήπως έχετε αυξημένο ουρικό οξύ;

Αντιμετώπιση υπερασβεστιαιμίας

www.emedi.gr

Γράφει η
Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD, PhD

Διαβάστηκε 6974 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 02 Νοεμβρίου 2018 22:20
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Νόσος μεγαλοκυτταρικών εγκλείστων Νόσος μεγαλοκυτταρικών εγκλείστων

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο μεγαλοκυτταρικών εγκλείστων

    Νόσος μεγαλοκυτταρικών εγκλείστων είναι λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό, έναν DNA ιό που ανήκει στην οικογένεια των ερπητοϊών. Όλα τα είδη κυτταρομεγαλοϊού έχουν την τάση να μην προκαλούν κλινικά έκδηλη νόσο στον άνθρωπο. Δεν αναπαράγονται σε πειραματόζωα αλλά ούτε και στις περισσότερες κυτταροκαλλιέργειες

    • Η νόσος είναι παγκοσμίως διαδεδομένη και μπορεί να μεταδοθεί με ποικίλους τρόπους, συμπεριλαμβανομένης και της καθημερινής ανθρώπινης επαφής. Περίπου 4 στους 5 ενήλικες άνω των 35 ετών έχουν μολυνθεί από κυτταρομεγαλϊό, συνήθως κατά την παιδική ηλικία ή την εφηβεία. Στους περισσότερους η νόσος διαδράμει ήπια και υποκλινικά 
    • Η μόλυνση με CMV κατά την κύηση μπορεί να αποβεί επικίνδυνη για το έμβρυο και μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο του εμβρύου, εγκεφαλική βλάβη, ανωμαλίες τοκετού ή σε σοβαρή νεογνική νόσο
    • Το όνομα της νόσου προέρχεται από τα προσβεβλημένα κύτταρα τα οποία είναι μεγάλα και εμφανίζουν ενδοπυρηνικά έγκλειστα
    • Μπορεί να προσβληθεί οποιοδήποτε όργανο, αλλά συνηθέστερα οι σιελογόνοι αδένες στα παιδιά και οι πνεύμονες στους ενήλικες.
    • Η λοίμωξη μπορεί να είναι συγγενής, νεογνική ή να γίνει σε οποιαδήποτε ηλικία 

    Η λοίμωξη με CMV διακρίνεται σε:

    • Συγγενή: η μορφή αυτή μπορεί να έχει ποικίλες εκδηλώσεις: από απλή ιαιμία σε φυσιολογικό βρέφος έως πρόκληση αυτόματης έκτρωσης, θνησιγένειας, μεταγεννητικού θανάτου από αιμορραγία, αναιμίας, βλάβης του ήπατος ή του ΚΝΣ
    • Οξεία λοίμωξη σε φυσιολογικό ξενιστή 
    • Λοίμωξη - συνήθως, πνευμονία - σε ασθενείς που έχουν υποστεί μεταμόσχευση μυελού οστών 
    • Λοίμωξη σε ασθενείς με AIDS - συνήθως αμφιβληστροειδίτιδα
    • Λοίμωξη σε άλλες κατηγορίες ανοσοκατασταλμένων ασθενών - πνευμονική, γαστρεντερική ή νεφρική εντόπιση

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπνευστικό, Δέρμα/Εξωκρινείς, Νευρικό

    Γενετική: Μπορεί να μεταδοθεί από τη μητέρα στο έμβρυο

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες. Μεγαλύτερη συχνότητα < μηνών, 16-40 ετών και 40-75 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    Συγγενής:

    • Αποβολή 
    • Ασυμπτωματική ιαιμία
    • Αιμορραγία 
    • Αναιμία 
    • Ίκτερος 
    • Σημεία βλάβης ΚΝΣ 

    Επίκτητη: (οξεία λοίμωξη σε φυσιολογικό ή ανοσοκατασταλμένο ξενιστή)

    • Μπορεί να είναι ασυμπτωματική 
    • Καταβολή
    • Ναυτία
    • Έμετοι
    • Οστικά άλγη 
    • Ρίγη 
    • Πυρετός 
    • Ίκτερος 
    • Διάρροια 
    • Ηπατομεγαλία 
    • Σπληνομεγαλία
    • Δύσπνοια

    Λοίμωξη σε ασθενείς που έχουν υποστεί μεταμόσχευση μυελού:

    • Πνευμονίτιδα με βήχα, πυρετό, ρίγη, θωρακικό άλγος 

    Λοίμωξη σε ασθενείς με AIDS:

    • Αμφιβληστροειδίτιδα
    • Οισοφαγικά, γαστρικά, εντερικά έλκη
    • Πνευμονίτιδα

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    • Λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό 
    • Επανενεργοποίηση λανθάνουσας λοίμωξης σε ασθενείς που είναι ανοσοκατασταλμένοι

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    • Λοίμωξη με HIV
    • AIDS
    • Μεταμόσχευση οργάνων (50% προσβολή, εξαρτάται από την ανοσολογική κατάσταση)
    • Μετάγγιση αίματος. Σύνδρομο μετά τη μετάγγιση μπορεί να αναπτυχθεί σε 2 ή 4 εβδομάδες σε ασθενείς που έχουν δεχτεί μετάγγιση φρέσκου αίματος. Χαρακτηρίζεται από πυρετό που διαρκεί 2 με 3 εβδομάδες, ηπατίτιδα με ή χωρίς ίκτερο, άτυπη λεμφοκυττάρωση παρόμοια με αυτή της λοιμώδους μοπυρήνωσης και δερματικό εξάνθημα
    • Ανοσοκατασταλμένος ξενιστής
    • Συγχρωτισμός
    • Θεραπεία με κορτικοστεροειδή 
    • Βρεφονηπιακοί σταθμοί ή γηροκομεία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Συγγενής: βακτηριακή, ιογενής ή πρωτοζωϊκή λοίμωξη, όπως τοξοπλάσμωση, ερυθρά, σύφιλη
    • Επίκτητη, ιογενής ηπατίτιδα, λοιμώδης μονοπυρήνωση 

     25

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μπορεί να απομονωθεί ο ιός από τα ούρα, το αίμα, άλλα σωματικά υγρά ή ιστούς με ενοφθαλμισμό σε καλλιέργεια ανθρώπινων ινοβλαστών 
    • Λευκοπενία 
    • Θρομβοκυττοπενία 
    • Αύξηση λεμφοκυττάρων 
    • Ανίχνευση του CMV στις εκκρίσεις ή τους ιστούς με ανοσοφθορισμό με μονοκλωνικά αντισώματα διαθέσιμα στο εμπόριο ή με in situ υβριδισμό

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Γιγαντοκύτταρα με βασεόφιλα έγκλειστα σωμάτια

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Καλλιέργεια ανθρώπινων ινοβλαστών για την απομόνωση του ιού 
    • Τεχνικές ανοσοφθορισμού για την ανίχνευση του ιού 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία κρανίου - ενδοκράνιες αποτιτανώσεις 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Βρογχοσκόπηση σε ασθενείς που έχουν υποστεί μεταμόσχευση μυελού των οστών σε υποψία πνευμονίας από CMV
    • Καλλιέργεια φλεγμονώδους πλακούντα
    • Ενδοσκοπική βιοψία πεπτικού σωλήνα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακή περίθαλψη για εκτεταμένες λοιμώξεις ή για σύνδρομο επανενεργοποίησης CMV

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Απομόνωση 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατάκλιση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • CMV ανοσοσφαιρίνη
    • Αντιϊκά φάρμακα όπως γκανσικλοβίρη (ο CMV είναι σχετικά ανθεκτικός στην ασυκλοβίρη)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Στενή παρακολούθηση σε ΜΕΘ (απομόνωση) κατά τη διάρκεια της διάχυτης λοίμωξης

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφυγή ανοσοκαταστολής (όταν είναι δυνατό)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Χοριοαμφιβληστροειδίτιδα
    • Εγκεφαλίτιδα
    • Μονοπυρήνωση 
    • Κολίτιδα
    • Κώφωση 
    • Διανοητική καθυστέρηση

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η συστηματική λοίμωξη είναι συχνά θανατηφόρα

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • AIDS
    • Θεραπεία με κορτικοστεροειδή 
    • Λευχαιμία 
    • Λέμφωμα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η λοίμωξη μπορεί να είναι συγγενής ή επίκτητη

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    citomegalovirus 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νόσοι από μεγαλοκυτταροϊό

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

    Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

    Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα είναι το πιο κοινό αίτιο συμπίεσης περιφερικού νεύρου. Το μέσο νεύρο συμπιέζεται καθώς διασχίζει τον καρπιαίο σωλήνα, κατά τον καρπό και την άκρα χείρα. Ο καρπιαίος σωλήνας αποτελείται από τα οστά του καρπού παλαμιαία, και τον εγκάρσιο σύνδεσμο του καρπού ραχιαία. Περιέχει τένοντες καμπτήρων μυών και το μέσο νεύρο. Τα συμπτώματα τείνουν να εμφανίζονται στο κυρίαρχο χέρι, πάνω όμως, από το ήμισυ των ασθενών παραπονείται για αμφοτερόπλευρα ενοχλήματα

    Επικρατέστερη ηλικία: 40-60 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (3-6:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΚΑΡΠΙΑΟΥ ΣΩΛΗΝΑ

    • Αίσθημα μυρμηγκιάσματος ή τρυπήματος στα δάκτυλα
    • Καυστικό άλγος των δακτύλων ιδιαίτερα τη νύχτα (ακροπαραισθησίες)
    • Τα συμπτώματα, χαρακτηριστικά, υφίενται με κινήσεις ή τρίψιμο των χεριών 
    • Βραχιόνιο άλγος 
    • Απώλεια της αισθητικότητας των δακτύλων 
    • Σημείο του Tinel (εμφανίζεται μετά από επίκρουση του μέσου νεύρου στην περιοχή του καρπού και μια αίσθηση ηλεκτρισμού μετά από αυτό, και το σημείο περιχειρίδος, δηλαδή μ' ένα πιεσόμετρο αύξηση της πίεσης στην περιοχή του βραχιονίου και αναπαραγωγή των συμπτωμάτων)
    • Σημείο του Phalen (κάμψη του καρπού για 60 δευτερόλεπτα)
    • Κατά τις πρωϊνές ώρες, τα συμπτώματα εμφανίζονται με την οδήγηση αυτοκινήτου, το διάβασμα εφημερίδας ή, μερικές φορές, κατόπιν επαναλαμβανόμενων κινήσεων των χεριών 
    • Χαρακτηριστικά, προσβάλλονται ο αντίχειρας, ο δείκτης και ο μέσος δάκτυλος, πολλοί όμως, ασθενείς δεν μπορούν να διακρίνουν εντόπιση και νιώθουν ότι προσβάλλεται ολόκληρο το χέρι
    • Η ατροφία των μυών του θέναρος αποτελεί όψιμο σημείο
    • Η αδυναμία του χεριού σε κινήσεις ρουτίνας, όπως το άνοιγμα βάζου, συχνά επισημαίνεται από τους ασθενείς νωρίς κατά την πορεία της νόσου 

    carpal 1

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΚΑΡΠΙΑΟΥ ΣΩΛΗΝΑ

    • Τα αίτια περιλαμβάνουν διαταραχές που προσβάλλουν το μυοσκελετικό σύστημα της περιοχής του καρπού, όπως τραύμα ή κάταγμα Colles', εκφυλιστικές αρθροπάθειες, ρευματοειδής αρθρίτιδα, γάγγλιο καρπού, σκληρόδερμα
    • Ο υποθυρεοειδισμός και ο σακχαρώδης διαβήτης συχνά σχετίζονται με το σύνδρομο, το οποίο εμφανίζεται με αυξημένη συχνότητα και κατά την κύηση
    • Άλλα αίτια περιλαμβάνουν την ακρομεγαλία, το συστηματικό ερυθηματώδη λύκο, τη λευχαιμία, τις πυογόνους λοιμώξεις, τη σαρκοείδωση, την πρωτοπαθή αμυλοείδωση και τη νόσο του Paget
    • Υπερπαραθυρεοειδισμός, υπασβεστιαιμία

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΚΑΡΠΙΑΟΥ ΣΩΛΗΝΑ

    Επαναλαμβανόμενες κινήσεις του καρπού, όπως αυτές που κάνουν οι μοδίστρες, οι κομμώτριες ή οι χειριστές ηλεκτρονικών υπολογιστών, καθώς και επαγγέλματα που σχετίζονται με συχνό τραυματισμό του καρπού, όπως ο χειρισμός αεροτρυπάνου

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΚΑΡΠΙΑΟΥ ΣΩΛΗΝΑ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Αυχενική σπονδύλωση 
    • Γενικευμένη περιφερική νευροπάθεια 
    • Τραυματική βλάβη του βραχιόνιου πλέγματος 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Καμία εργαστηριακή δοκιμασία δεν είναι διαγνωστική 
    • Οι φυσιολογικές δοκιμασίες λειτουργικότητας του θυρεοειδούς και μεταβολισμού της γλυκόζης μπορούν να βοηθήσουν στον αποκλεισμό καταστάσεων που σχετίζονται με το σύνδρομο

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Το ηλεκτρομυογράφημα είναι παθολογικό σε ποσοστό μεγαλύτερο από το 85% των περιπτώσεων, παράταση της ανερέθιστης περιόδου της κινητικής μοίρας του μέσου νεύρου: ο πιο ευαίσθητος δείκτης είναι παράταση της ανερέθιστης περιόδου της αισθητικής μοίρας του μέσου νεύρου. Επιπρόσθετα, το δυναμικό ενεργείας της αισθητικής μοίρας μπορεί να είναι ελαττωμένο ή μη ανιχνεύσιμο
    • Θα πρέπει να γίνεται διέγερση του ωλενίου νεύρου ώστε να αποκλεισθεί γενικευμένη πολυνευροπάθεια 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Μπορούν να πραγματοποιηθούν ειδικές ακτινολογικές λήψεις του καρπιαίου σωλήνα. Είναι περιορισμένης αξίας, εκτός αν αναγνωρισθεί έκτοπη ασβέστωση

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Σημείο του Tinel - επίκρουση του καρπού, κοντά στον καρπιαίο σωλήνα, μπορεί να προκαλέσει ηλεκτρικό αίσθημα στον ασθενή, σημείο συμπίεσης του νεύρου
    • Σημείο του Phalen - κρατώντας τον καρπό σε κάμψη, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, επαναλαμβάνονται τα συμπτώματα παραισθησίας του ασθενούς
    • Η διακοπή της κυκλοφορίας του αίματος με την περιχειρίδα ενός πιεσομέτρου, στο βραχίονα, μπορεί να δώσει γένεση στα συμπτώματα

    image 20160816 13017 1pqzs30

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΚΑΡΠΙΑΟΥ ΣΩΛΗΝΑ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακός ασθενής 
    • Χειρουργική επέμβαση σε εξωνοσοκομειακό ασθενή

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Μη επεμβατικά:

    • Η ακινητοποίησητης πηχεοκαρπικής σε έκταση, με νάρθηκα, μπορεί να προκαλέσει σημαντική ύφεση των συμπτωμάτων. Παρατεταμένη χρήση του νάρθηκα, αν είναι δυνατή, μπορεί να προκαλέσει πλήρη υποστροφή μερικών συμπτωμάτων 
    • Διήθηση του καρπιαίου σωλήνα με υδροκορτιζόνη. 1 cc μπορεί να προσφέρει σημαντική παροδική ανακούφιση. Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο κατά την κύηση

    Επεμβατικά:

    • Με μερικές εξαιρέσεις, η χειρουργική αποσυμπίεση του καρπιαίου σωλήνα με πλήρη διατομή του εγκαρσίου συνδέσμου προκαλεί σχεδόν ολική ανακούφιση των συμπτωμάτων στη μεγάλη πλειοψηφία των ασθενών (πάνω από 95%)
    • Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, η επέμβαση μπορεί να γίνει με τοπική αναισθησία σε εξωνοσοκομειακούς ασθενείς
    • Η επούλωση της τομής συνήθως επιτυγχάνεται μέσα σε δύο εβδομάδες, χρειάζεται η πάροδος άλλων δυο εβδομάδων ανάρρωσης πριν μπορέσει το χέρι να χρησιμοποιηθεί σε εργασίες που απαιτούν δύναμη

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΚΑΡΠΙΑΟΥ ΣΩΛΗΝΑ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, όπως η ιβουπροφένη 400 mg, 3-4 φορές την ημέρα, ή η νατριούχος ναπροξένη 500 mg 2 φορές την ημέρα, προκαλούν σημαντική ανακούφιση από τα συμπτώματα σε πολλούς ασθενείς 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ασθενείς που αντιμετωπίζονται με επίδεση της πηχεοκαρπικής ή με άλλα παρηγορητικά μέτρα, όπως οι εγχύσεις κορτιζόνης, χρειάζονται παρακολούθηση για 4 έως 12 εβδομάδες, ώστε να εκτιμηθεί η αποτελεσματικότητα της αντιμετώπισης 
    • Οι ασθενείς που αντιμετωπίζονται χειρουργικά σπάνια επανεμφανίζουν το σύνδρομο. Από τη στιγμή που επουλώνεται η τομή, δε χρειάζονται παρακολούθηση

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Διάλειμμα κάθε μία ώρα, όταν η εργασία περιλαμβάνει επαναλαμβανόμενη καταπόνηση των χεριών

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Μετεγχειρητική μόλυνση (σπάνια)
    • Τραυματισμός του παλίνδρομου κλάδου του νεύρου

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Χωρίς αντιμετώπιση, η κατάσταση οδηγεί σε αιμωδίες και αδυναμία του χεριού με ατροφία των μυών του και, τελικά, μόνιμη απώλεια της λειτουργικότητας του μέλους

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    ΚΥΗΣΗ

    Μπορεί να εμφανισθεί κατά την κύηση

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

    image 20160816 12998 joqdi4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φαινόμενο του Raynaud

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ουρική αρθρίτιδα

    Υποθυρεοειδισμός ενηλίκων

    Σημαντικές πληροφορίες για την αμυλοείδωση

    Λοιμώδης, κοκκιωματώδης αρθρίτιδα

    Λοιμώδης βακτηριακή αρθρίτιδα

    Σύνδρομο θωρακικής εξόδου

    Απαλλαγείτε από τον πόνο

    Οι κίνδυνοι υγείας στα κομμωτήρια

    Μήπως έχετε πόνο σε τένοντα;

    Οι ορμόνες είναι το σημαντικότερο σύστημα στο σώμα

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Η καλύτερη βιταμίνη για τα μουδιάσματα

    Σύνδρομο αντανακλαστικής συμπαθητικής δυστροφίας

    Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Πλαστική, Επανορθωτική, Χειρουργική, Μικροχειρουργική και Ογκολογία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

    Θεραπεία για τα μουδιάσματα στα άκρα

    Μασάζ με λάδι για το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις των αρθρώσεων

    Λινάρι

    Τα καλύτερα κέντρα πόνου

    Τα φυσικά διουρητικά αποβάλλουν τις τοξίνες από το σώμα σας

    Νευροεμβιομηχανική

    Νευροεμβιομηχανική

    Η οικογενής αμυλοειδική νευροπάθεια

    Η διαβητική νευροπάθεια

    Χειρουργική χεριού

    Φαινόμενο Raynaud

    Ψευδοουρική αρθρίτιδα

    Τεχνική ρεφλεξολογίας για κουρασμένα πόδια

    Τενοντίτιδα

    Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

    Πολλαπλούν μυέλωμα

    Νοσήματα γυναικών

    Μυρμήγκιασμα

    Kροταφική αρτηρίτιδα

    Χειροπρακτική

    Διατηρήστε με ένα βιοενεργειακό βραχιόλι την υγεία σας

    Δια χειρός θεραπεία

    Ρεφλεξολογία

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Μεγαλακρία

    Papimi

    Αποκαταστάσεις αθλητικών κακώσεων

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Υπερασβεστιαιμία και κακοήθεια Υπερασβεστιαιμία και κακοήθεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υπερασβεστιαιμία και την κακοήθεια

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Το πιο συχνό αίτιο υπερασβεστιαιμίας όταν αυτή διαγιγνώσκεται σε νοσοκομειακό περιβάλλον, είναι η κακοήθεια και αποτελεί τις περισσότερες φορές προάγγελο κατάληξης του ασθενούς.

    Λόγω της εξαιρετικά φτωχής πρόγνωσης πρέπει να διαφοροδιαγιγνώσκεται από άλλες, ιάσιμες καταστάσεις 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός, Μυοσκελετικό, Νευρικό, Πεπτικό 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΕΡΑΣΒΕΣΤΙΑΙΜΙΑΣ ΑΠΌ ΚΑΚΟΗΘΕΙΑ

    • Η βαρύτητα των συμπτωμάτων εξαρτάται από τα επίπεδα ασβεστίου, την ταχύτητα εγκατάστασης της υπερασβεστιαιμίας, την κατάσταση ενυδάτωσης και την υποκείμενη κακοήθεια 
    • Ανορεξία, ναυτία
    • Πολυουρία, αφυδάτωση
    • Ληθαργικότητα, εμβροντησία, κώμα

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΕΡΑΣΒΕΣΤΙΑΙΜΙΑΣ ΑΠΟ ΚΑΚΟΗΘΕΙΑ

    Συμπαγείς όγκοι:

    • 80% εμφανίζουν αυξημένα επίπεδα νεφρογενούς κυκλικού ΑΜΡ, που υποδηλώνει έκτοπη παραγωγή πεπτιδίων με δράση παραθορμόνης (ΡΤΗ). Η έκτοπη παραγωγή ΡΤΗ είναι εξαιρετικά σπάνια
    • Καρκίνος πνεύμονα (στο 25% των περιπτώσεων είναι επιδερμοειδής, λιγότερο συχνά αδενοκαρκίνωμα και μεγαλοκυτταρικός, σπάνια μικροκυτταρικός)
    • Επιδερμοειδές καρκίνωμα κεφαλής και τραχήλου, οισοφάγου, γεννητικών οργάνων γυναίκας (20% των περιπτώσεων)
    • Καρκίνωμα νεφρού (8% των περιπτώσεων)

    Μυέλωμα, λέμφωμα, καρκίνος μαστού με οστικές μεταστάσεις και άλλοι:

    • Το νεφρογενές κυκλικό ΑΜΡ είναι ελαττωμένο, γεγονός που υποδηλώνει καταστολή της παραθορμόνης από υπερασβεστιαιμία μη παραθυρεοειδικής αιτιολογίας 
    • Παράγοντες που ενοχοποιούνται είναι η ιντερλευκίνη-1, προσταγλανδίνες (Ε), μετατρεπτικοί αυξητικοί παράγοντες άλφα και βήτα, παράγοντας νέκρωσης όγκου, λεμφοτοξίνη, παράγοντας ερεθισμού αποικιών κυττάρων 
    • Άμεση απορρόφηση από τα οστά σε μεταστατικούς όγκους 
    • Η δράση της α-1-υδροξυλάσης σε μερικά λεμφώματα προκαλεί παραγωγή 1,25-διϋδροξυβιταμίνη D από τον όγκο

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΕΡΑΣΒΕΣΤΙΑΙΜΙΑΣ ΑΠΟ ΚΑΚΟΗΘΕΙΑ

    • Αφυδάτωση
    • Ακινησία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΕΡΑΣΒΕΣΤΙΑΙΜΙΑΣ ΑΠΟ ΚΑΚΟΗΘΕΙΑ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Βιταμίνη A και D
    • Ακινησία 
    • Θυρεοτοξίκωση 
    • Νόσος Addison
    • Σύνδρομο γάλακτος - αλκάλεως 
    • Φλεγμονώδεις παθήσεις 
    • Διαταραχές που σχετίζονται με νεοπλασίες 
    • Σαρκοείδωση, φυματίωση και άλλες κοκκιωματώδεις παθήσεις 
    • Θειαζίδες, λίθιο, τοξικότητα θεοφυλλίνης και ασπιρίνης 
    • Ραβδομυόλυση 
    • AIDS
    • Νόσος Paget, παρεντερική διατροφή, παθήσεις παραθυρεοειδών αδένων 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ασβέστιο ορού: Τα επίπεδα ολικού ασβεστίου εξαρτώνται από τις πρωτεΐνες μεταφοράς. Το δραστικό ασβέστιο μπορεί να υπολογιστεί ως εξής: Ca (δρ.) = Ca (ολ.) - 0,8 x  (αλβουμίνη - 4)
    • Ιοντισμένο ασβέστιο: από πλευράς φυσιολογίας είναι το πιο σημαντικό και επηρεάζεται από το pH. Μπορεί να μετρηθεί άμεσα, εάν το δείγμα έχει ληφθεί υπό αναερόβιες συνθήκες και αναλυθεί αμέσως 
    • Μέτρηση ΡΤΗ: οι μέθοδοι "άθικτου" μορίου (ειδικά δύο πλευρών, μη ανταγωνιστικές) έχουν τη μεγαλύτερη ειδικότητα, η ΡΤΗ ανευρίσκεται σχεδόν πάντα κατασταλμένη σε κακοήθεις νεοπλασίες. Αν βρεθεί αυξημένη σε έναν καρκινοπαθή, υπάρχει υποψία συνυπάρχοντος υπερπαραθυρεοειδισμού 
    • Πεπτίδια με δράση ΡΤΗ: σήμερα, μπορούν να μετρηθούν, συχνά, ανευρίσκονται αυξημένα στην υπερασβεστιαιμίατης κακοήθειας 
    • 25-υδροξυβιταμίνη D: μπορεί να βρεθεί αυξημένη σε υπερβιταμίνωση - D
    • 1,25-διϋδροξυβιταμίνη D: αυξημένη σε έως και 50% των ασθενών με υπερασβεστιαιμία από λέμφωμα 

    ecg hypercalcemia

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Τεχνικές σταδιοποίησης, ως ενδείκνυται για να καθοριστεί το στάδιο της κακοήθειας 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Αν υπάρχει εργαστηριακή ένδειξη πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού, ο απεικονιστικός έλεγχος (όπως υπέρηχοι, αξονική τομογραφία, μαγνητική τομογραφία ή σπινθηρογράφημα με πυρηνικό θάλλιο - τεχνήτιο-καλύτερα να μη γίνεται) μπορεί να κριθεί απαραίτητος σε ασθενείς με προηγούμενη χειρουργική επέμβαση στον τράχηλο, πριν αρχίσει η περαιτέρω διερεύνηση 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΕΡΑΣΒΕΣΤΙΑΙΜΙΑΣ ΑΠΟ ΚΑΚΟΗΘΕΙΑ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Νοσοκομειακή φροντίδα

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αντιμετώπιση υποκείμενης κακοήθειας
    • Ενυδάτωση, λήψη υγρών από το στόμα, ενδοφλέβια αλατούχος διούρηση

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Αποφυγή, όσο το δυνατόν περισσότερο, κλινοστατισμού και ακινησίας

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΠΕΡΑΣΒΕΣΤΙΑΙΜΙΑΣ ΑΠΟ ΚΑΚΟΗΘΕΙΑ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Διουρητικά της αγκύλης - χορήγηση μόνο μετά από επαρκή ενυδάτωση 
    • Καλσιτονίνη - 4-8 IU/Kg υποδόρια ή ενδομυϊκά κάθε 8-12 ώρες. Προτιμάται ή ενδομυϊκή οδός χορήγησης σε αφυδατωμένους ασθενείς. Δεν είναι τοξική, ενεργεί σε 12-24 ώρες, εμφανίζει μικρές αλλά δυσάρεστες παρενέργειες όπως ναυτία, ερυθρότητα, κράμπες. Τα στεροειδή μπορεί να ανταγωνίζονται το φαινόμενο "διαφυγής"
    • Μιθραμυκίνη - 25 mg/Kg ΕΦ σε διάστημα αρκετών ωρών. Πολύ δραστική. Έναρξη δράσης < 12 ώρες, μέγιστη δράση 48-72 ώρες, διάρκεια 3-9 ημέρες. Τοξικότητα - ναυτία, θρομβοπενία, ηπατο- και νεφροτοξικότητα
    • Διφωσφονικά - 7,5 mg/Kg ΕΦ ημερησίως για 3-7 ημέρες. Η αποτελεσματικότητα είναι παρόμοια με της μιθραμυκίνης, αλλά με μικρότερη τοξικότητα. Η μακροπρόθεσμη χρήση τους για αρκετούς μήνες μπορεί να προκαλέσει οστεοπενία και κατάγματα. Νεότεροι παράγοντες έχουν ανακαλυφθεί και δοκιμάζονται. Παμιδρονάτη: 60 mg ενδοφλεβίως
    • Γλυκοκορτικοειδή - (4060 mg/ημέρα πρεδνιζόνη ή ισοδύναμα). Μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα σε δηλητηρίαση με βιταμίνη D, πιθανά χρήσιμα σε μυέλωμα, λέμφωμα και άλλες κοκκιωματώδεις παθήσεις. Συνήθως αποτελεσματικά σε συμπαγείς όγκους 
    • Φωσφορικά από το στόμα - 1-2 gm/ημέρα ορθοφωσφορικά σε 4 διαιρεμένες δόσεις. Μέτρια υπασβεστιαιμική δράση, αλλά σημαντική δυσφορία γαστρεντερικού συστήματος
    • Ενδοφλέβια φωσφορικά - θε πρέπει να αποφεύγονται λόγω της καθίζησης ασβεστίου-φωσφόρου στους ιστούς, κίνδυνος βαριάς υπότασης 
    • Gallium nitrate - 100-200 mg/m2/ημέρα για 5-7 ημέρες. Διαλύεται σε 1.000 ml 5% δεξτρόζη και χορηγείται σε συνεχή έγχυση στη διάρκεια ενός 24ωρου 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Τακτικές μετρήσεις ασβεστίου ορού και ηλεκτρολυτών, αναμένεται υποτροπή 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Επαρκής ενυδάτωση και δραστηριότητα, ειδικά σε πολλαπλό μυέλωμα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η μέση επιβίωση μετά τη διάγνωση της κακοήθους υπερασβεστιαιμίας είναι 30 ημέρες

     αυξημένο ασβέστιο. Προκαλεί ναυτίες κούραση αρρυθμίες κατάθλιψη. Ποιες οι αιτίες της 1280x720

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το πολλαπλό μυέλωμα

    Ραβδομυόλυση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σαρκοείδωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεοπόρωση

    Υπερθυρεοειδισμός

    Υπερασβεστιαιμία

    Θυρεοτοξική κρίση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παραθορμόνη

    Προσέξτε πώς λαμβάνετε τα συμπληρώματα ασβεστίου

    Το ασβέστιο από μόνο του δε μπορεί να διατηρήσει την υγεία των οστών

    Η καθημερινή διατροφή των καρκινοπαθών

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Υποφωσφατασία

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ασβέστιο

    Άποιος διαβήτης

    Κλινική εικόνα του καρκίνου του πνεύμονα

    Μεταστατικός καρκίνος μαστού

    Δυσκοιλιότητα σε ογκολογικούς ασθενείς

    Καλσιτονίνη

    Πότε θα ανησυχήσετε αν έχετε δυσκοιλιότητα

    Ασβέστιο

    Σύνδρομο λύσης του όγκου

    Πολλαπλούν μυέλωμα

    Καρκίνος νεφρού

    Ο κίνδυνος από την καλσιτονίνη

    Αντιμετώπιση υπερασβεστιαιμίας και υπασβεστιαιμίας

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Αληθής πολυερυθραιμία Αληθής πολυερυθραιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αληθή πολυερυθραιμία

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Αληθής πολυερυθραιμία ή αληθής πολυκυτταραιμία ή ερυθροκυττάρωση είναι μία αιματολογική κακοήθης διαταραχή ενός κυτταρικού κλώνου με υπερβολική αύξηση της παραγωγής της ερυθράς, της μυελώδους και της μεγακαρυωτικής σειράς στο μυελό των οστών.

    Είναι μια μυελοϋπερπλαστική διαταραχή 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσοποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία και μετά, μέσο όρος είναι τα 60 χρόνια (εύρος 15-90)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (ελαφρά)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    • Τα πρώιμα στάδια μπορεί να μην παράγουν συμπτώματα
    • Κεφαλαλγίες
    • Εμβοές 
    • Ίλιγγος
    • Θαμπή όραση
    • Επίσταξη 
    • Αυξημένη γλοιότητα αίματος 
    • Αυτόματοι μώλωπες 
    • Αιμορραγία ανώτερου γαστρεντερικού σωλήνα 
    • Νόσος πεπτικού έλκους 
    • Θρομβωτικά επεισόδια αρτηριών και φλεβών 
    • Κνησμός
    • Εφίδρωση 
    • Απώλεια βάρους 
    • "Πληθώρα" (κόκκινο βαθύ μπλε χρώμα σε πρόσωπο, χέρια, πόδια)
    • Σπληνομεγαλία
    • Υπεραιμία
    • Άλγος στα οστά (πλευρές και στέρνο)
    • Ευαισθησία στα οστά (πλευρές και στέρνο)

    ΑΙΤΙΑ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    Άγνωστα, η καταγωγή και των τριών σειρών αιμοποιητικών κυττάρων είναι μονοκλωνική 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    • Εβραϊκή καταγωγή (μπορεί να έχει αυξημένη συχνότητα)
    • Οικογενειακό ιστορικό (σπάνια)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Δευτεροπαθείς πολυερυθραιμίες 
    • Αιμοσφαιρινοπάθειες 
    • Σχετική πολυερυθραιμία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Δοκιμασίες που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση της ιδιοπαθούς πολυερυθραιμίας:

    • Α1: αυξημένη ολική μάζα ερυθρών - γυναίκες ≥ 32 mL/kg, άνδρες ≥ 36 mL/kg
    • A2: φυσιολογικός κορεσμός Ο2 (≥ 92%)
    • Α3: σπληνομεγαλία
    • Β1: αιμοπετάλια > 400.000 μL
    • B2: Λευκοκυττάρωση > 12.000 μL
    • B3: Αυξημένη αλκαλική φωσφατάση λευκοκυττάρων 
    • Β4: Αυξημένη Β12 ορού ή αυξημένη ικανότητα δέσμευσης ακόρεστης Β12 (UB12CB)

    Η διάγνωση είναι αποδεκτή με τους ακόλουθους συνδυασμούς:

    • Α1 + Α2 + Α3
    • Α1 + Α2 + οποιαδήποτε 2 από την κατηγορία Β (η σπληνομεγαλία είναι απούσα σε περίπου 25% των ασθενών)

    Άλλα εργαστηριακά ευρήματα:

    • Υπερουριχαιμία 
    • Υπερχοληστερολαιμία
    • Αυξημένο επίπεδο ισταμίνης του αίματος

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα διουρητικά μπορεί να προκαλέσουν σχετική πολυερυθραιμία 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Υπερβολική χρήση αλκοόλ ή καπνού

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Πληθωρική υπεραιμία σε όλα τα όργανα και τους ιστούς 
    • Τα μεγαλύτερα αγγεία περιέχουν παχύρρευστο, αυξημένης γλοιότητας αίμα 
    • Τα κολποειδή του σπλήνα είναι γεμάτα ερυθρά αιμοσφαίρια 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Αναρρόφηση μυελού των οστών (υπερπλασία ερυθροκυττάρων, κενές αποθήκες σιδήρου), και βιοψία (ίνωση κατά τη "φάση εξάντλησης" της νόσου)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Υπολογιστική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία - σπληνομεγαλία 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία μυελού των οστών - υπερπλασία και πολλαπλασιασμός όλων των κυτταρικών σειρών του μυελού

     21

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Εξατομικευμένος χειρισμός είναι απαραίτητος. Εξαρτάται από πολλούς παράγοντες - ηλικία, διάρκεια της νόσου, φαινότυπος της νόσου, επιπλοκές, δραστηριότητα της νόσου
    • Σήμερα η αφαίμαξη είναι το στήριγμα της θεραπείας. Πέρα απ' αυτό, διαφορές υπάρχουν, ανάμεσα στις αυθεντίες στο θέμα, σχετικά με τη χρήση και την αποτελεσματικότητα της μυελοκαταστολής 

    Αφαίμαξη:

    • Για να μειωθεί ο αιματοκρίτης περίπου στο 45%
    • Γίνεται με συχνότητα 2 ή 3 ημερών, μέχρι να επιτευχθεί φυσιολογικός αιματοκρίτης. Αφαιμάξεις των 250-500 m/L. Μείωση σε 250-350 m/L σε ηλικιωμένους ασθενείς ή ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο
    • Πιθανότητες σύγχρονης θεραπείας π.χ. κάποια μορφή καταστολής μυελού, ραδιενεργός φωσφόρος (σε ηλικιωμένους ασθενείς). Καλύτερα να μη γίνονται
    • Η αφαίμαξη επαναλαμβάνεται, όπως χρειάζεται για συντήρηση
    • Αν ο ασθενής δεν μπορεί να ανεχθεί την αφαίμαξη - χημειοθεραπεία (η υδροξυουρία είναι ο λιγότερο μεταλλαξιογόνος παράγοντας) ή θεραπεία με ακτινοβολίες. Καλύτερα να μη γίνονται

    Άλλη θεραπεία:

    • Ενυδάτωση 
    • Θεραπεία κνησμού 
    • Χειριστείτε τις θρομβωτικές ή αιμορραγικές επιπλοκές, το ίδιο όπως σε μη πολυερυθραιμικό ασθενή 
    • Θεραπεία μείωσης ουρικού οξέος 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Η δίαιτα για αφαίμαξη θα προκαλέσει παράλογη όρεξη, που θα οδηγήσει σε λαχτάρα για τραγανιστά πράσινα λαχανικά (μαρούλι, σέλινο) και πάγο.

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Συντήρηση εφ' όρου ζωής 
    • Προσέξτε για επιπλοκές 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Βοηθητικά:

    • Αλλοπουρινόλη 300 mg/ημέρα για μείωση του ουρικού οξέως 
    • Κυπροεπταδίνη για τον κνησμό, 4-16 mg όπως χρειάζεται 
    • Αναστολείς Η2-υποδοχέων ή αντιόξινα για υπεροξύτητα γαστρεντερικού

    Καταστολή μυελού:

    • Ραδιενεργός φωσφόρος
    • Χλωραμβουκίλη ή βουσουλφάνη ή υδροξυουρία (αλκυλιωτικοί παράγοντες)
    • Η χρήση μικρής δόσης ασπιρίνης είναι αμφισβητούμενη λόγω του κινδύνου αιμορραγίας 
    • Ιντερφερόνη άλφα-2β 
    • Ruxolitinib 

    Καλύτερα να μη γίνεται καταστολή μυελού

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Συχνή κατά την αρχή της θεραπείας μέχρι να επιτευχθεί ικανοποιητικός αιματοκρίτης
    • Παρακολουθείτε συχνά τον αιματοκρίτη και κάντε αφαίμαξη, όταν χρειάζεται 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Κανένα γνωστό προληπτικό μέτρο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Λίθοι ουρικού οξέος 
    • Δευτεροπαθής ουρική αρθρίτιδα
    • Αγγειακές θρομβώσεις (κύρια αιτία θανάτου)
    • Μετάπτωση σε λευχαιμία
    • Αιμορραγία
    • Πεπτικό έλκος 
    • Αυξημένος κίνδυνος για επιπλοκές και θνησιμότητα σε χειρουργικές διαδικασίες. Εκτιμήστε τους κινδύνους - οφέλη και βεβαιώστε τον πλέον ευνοϊκό έλεγχο της διαταραχής πριν οποιαδήποτε προαιρετική χειρουργική διαδικασία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Μέση επιβίωση χωρίς θεραπεία 6-18 μήνες μετά τη διάγνωση 
    • Επιβίωση ως 10 χρόνια με θεραπεία 
    • Μερικοί ασθενείς ζουν χωρίς συμπτώματα, για 20 ή περισσότερα χρόνια 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Budd-Chiari
    • Θρόμβωση μεσεντέριας αρτηρίας 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνιο σ' αυτή την ηλικιακή ομάδα

    Γηριατρικό: Αφαιμάξεις και άλλες θεραπείες πρέπει να προσαρμοστούν σε ασθενείς πάνω από 70 χρονών

    ΚΥΗΣΗ

    Θεραπεύστε μόνο με αφαίμαξη 

    Απαιτούνται νέες θεραπευτικές επεμβάσεις στα μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα με σεβασμό στην ποιότητα ζωής του ασθενούς.

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τα μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    Polycythemia Vera

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Θρομβοκυττάρωση

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Μυελοσκλήρυνση

    Χολερυθρίνη αίματος

    Ουρικό οξύ αίματος

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας Χρήσιμες πληροφορίες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Σκλήρυνση κατά πλάκας

    Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια φλεγμονώδης προοδευτική απομυελινωτική νόσος της λευκής ουσίας του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού, που έχει ως αποτέλεσμα πολλαπλά και ποικίλα νευρολογικά σημεία και συμπτώματα.

    Συνήθης πορεία - διαλείπουσα, προοδευτική, υποτροπιάζουσα.

    Μπορεί να ακολουθήσει οξεία πορεία.

    Είναι το κύριο αίτιο αναπηρίας σε νεαρούς ενήλικες.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Νεαροί ενήλικες (16-40 ετών) 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ

    • Αταξία
    • Σημείο Babinski
    • Διπλωπία ή απώλεια όρασης ή θάμβος μονόπλευρα, συχνά προκαλούνται από οπισθοβολβική νευρίτιδα και τα οπτικά της επακόλουθα
    • Κλόνος
    • Αδεξιότητα
    • Δυσαρθρία
    • Αστάθεια 
    • Ευσυγκινησία
    • Κόπωση 
    • Μη ερεθισιμότητα των γεννητικών οργάνων 
    • Παράλυση χεριού 
    • Ημιπάρεση 
    • Υπερδραστήρια εν τω βάθει τενόντια αντανακλαστικά
    • Ασυνεργία
    • Υπερευαισθησία
    • Απώλεια της αίσθησης της θέσης 
    • Απώλεια της αίσθησης της δόνησης 
    • Πάρεση ενός τμήματος ή μέρους
    • Οφθαλμική παράλυση 
    • Παραισθησία 
    • Σεξουαλική ανικανότητα στους άνδρες 
    • Ακράτεια ούρων, συχνουρία, δυσκολία στην έναρξη της ούρησης 
    • Νευραλγία τριδύμου

    ΑΙΤΙΑ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ

    • Άγνωστα
    • Αυτοάνοση θεωρία  - υποστηρίζεται από το συσχετισμό με το HLA, το κληρονομικό πρότυπο, τα ανοσοκύτταρα στις πλάκες, τις αλλαγές των ανοσοκυττάρων στο περιφερικό αίμα
    • Ιογενής θεραπεία - υποστηρίζεται από την αυξημένη επίπτωση της νόσου στα μεγαλύτερα γεωγραφικά πλάτη, τη κατανομή των περιστατικών στις οικογένειες, γεωγραφική κατανομή των περιστατικών, μελέτες των λοιμωδών νόσων μυελίνης στα ζώα
    • Συνδυαστική θεωρία - αυτοάνοση διαταραχή εκλυόμενη από την περιβαλλοντική έκθεση σε τοξίνες ή σε ιούς νωρίς κατά τη διάρκεια της ζωής 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ

    • Διαμονή στην εύκρατη ζώνη
    • Καταγωγή από τη Βόρεια Ευρώπη
    • Οικογενειακό ιστορικό της νόσου

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ετερόπλευρη μυατροφική σκλήρυνση 
    • Νόσος Αδαμαντιάδη - Behcet
    • Όγκοι του στελέχους 
    • Λοιμώξεις κεντρικού νευρικού συστήματος 
    • Όγκοι παρεγκεφαλίδας 
    • Αταξία του Friedreich
    • Κληρονομική αταξία 
    • Λευκοδυστροφίες 
    • Νευροϊνωμάτωση
    • Κακοήθης αναιμία
    • Ρήξη μεσοσπονδύλιου δίσκου 
    • Μικρά έμφρακτα παρεγκεφαλίδας 
    • Σαρκοείδωση 
    • Όγκοι σπονδυλικής στήλης 
    • Σύφιλη 
    • Συριγγομυελία
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Εγκεφαλονωτιαίο υγρό:

    • Μη φυσιολογική καμπύλη του κολλοειδούς χρυσού 
    • Αυξημένη γ-σφαιρίνη IgG
    • Ήπια μονοπυρηνική λεμφοκυττάρωση (λιγότερα από 40 κύτταρα/ml)
    • Συντρίμματα μυελίνης (βασική πρωτεΐνη μυελίνης)
    • Αρνητική ορολογική εξέταση για σύφιλη 
    • Φυσιολογική ή ελαφρά αυξημένη πρωτεΐνη (50-100 mg/100 ml)

    Δοκιμασίες για τον αποκλεισμό άλλων διαταραχών:

    • Δοκιμασία φθοριζόντων αντισωμάτων κατά του τρεπονήματος της σύφιλης (FTA-ABS)
    • ΤΚΕ
    • Δοκιμασίες για τις κλινικά υποπτευόμενες αγγειΐτιδες 
    • Ορολογία HTLV-I (ως ανθρώπινου λεμφώματος/λευχαιμίας Τ-κυττάρων)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Καταστροφή των ελύτρων μυελίνης των νευρικών ινών και των αξονικών κυλίνδρων ακέραιοι άξονες, γλοία και άλλες δομές 
    • Ατροφία των οπτικών νεύρων και των εγκεφαλικών ημισφαιρίων 
    • Τ-λεμφοκύτταρα κοντά στα τριχοειδή φλεβίδια 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Οπτικά προκλητά δυναμικά - μη φυσιολογικά στο 75-97% των διαγνωστικών περιπτώσεων σκλήρυνσης κατά πλάκας 
    • Προκλητά σωματοαισθητικά δυναμικά - μη φυσιολογικά στο 72-96% των περιπτώσεων 
    • Ακουστικά προκλητά δυναμικά στελέχους - μη φυσιολογικά στο 57-65% των περιπτώσεων 

    MS diagram symptoms full size

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Μαγνητική τομογραφία - (πιο ευαίσθητη από την αξονική τομογραφία) μπορεί να δείξει πολλές πλάκες 
    • Αξονική τομογραφία (διπλής δόσης, καθυστερημένη) - πλάκες

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Μη ειδικές δοκιμασίες για τη διάγνωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας 
    • Ιστορικό, φυσική εξέταση, ανάλυση ΕΝΥ, μαγνητική τομογραφία, δοκιμασίες προκλητών δυναμικών, επαναλαμβανόμενες παρατηρήσεις για μια χρονική διάρκεια 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακός ασθενής, το περισσότερο δυνατό
    • Μακροχρόνια φροντίδα για φυσιοθεραπεία ή επιπλοκές, όπως η πυελονεφρίτιδα 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Μη ειδική θεραπεία. Οι υποτροπές εμφανίζονται απότομα και δυσχεραίνουν τη θεραπεία 
    • Συναισθηματική υποστήριξη, ενθάρρυνση και διαβεβαιώσεις  είναι απαραίτητα για να βοηθήσουν να ξεπεραστεί η έλλειψη ελπίδας
    • Απασχολησιοθεραπεία 
    • Εκτίμηση του ουροποιητικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων των σεξουαλικών προβλημάτων (ανικανότητα συχνά σε άνδρες ασθενείς)
    • Αυτοκαθετηριασμοί για ανεπαρκή κένωση της κύστης (μόνιμος καθετήρας μπορεί να είναι απαραίτητος σε μερικούς ασθενείς)
    • Φυσιοθεραπεία για τη διατήρηση του εύρους των κινήσεων και της δύναμης και την αποφυγή μόνιμου σπασμού των μυών

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Διατήρηση της δραστηριότητας, αποφυγή υπερβολικής εργασίας και κόπωσης 
    • Ξεκούραση κατά τη διάρκεια περιόδων οξέων υποτροπών 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Εάν υπάρχει πρόβλημα δυσκοιλιότητας, λήψη πολλών υγρών, επιπλέον δίαιτα πλούσια σε φυτικές ίνες

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Η φαρμακευτική θεραπεία κατευθύνεται προς την ανακούφιση των συμπτωμάτων 
    • Πρεδνιζόνη 60 mg/ημέρα ή μεθυλοπρεδνιζόνη ΕΦ 500 mg για 5-7 ημέρες στις οξείες προσβολές κυρίως σε οπισθοβολβική νευρίτιδα 
    • Χρόνια κόπωση: αμανταδίνη 200-300 mg/ημέρα 
    • Σπαστικότητα: βαλκοφαίνη (χαμηλή δοσολογία για ξεκίνημα 5 mg 1-3 φορές την ημέρα, αυξήστε όπως χρειάζεται) ή διαζεπάμη 2-5 mg το βράδυ
    • Δυσκοιλιότητα: υπακτικά, παράγοντες που διογκώνουν τα κόπρανα, καθαρτικά υπόθετα
    • Προβλήματα από το ουροποιητικό: propantheline 7,5 mg κάθε 3-4 ώρες για ξεκίνημα, αυξήστε σε 15 , 3-4 φορές την ημέρα συν 15-30 mg, την ώρα του ύπνου ή oxybutilin chloride 5 mg 3-4 φορές την ημέρα
    • Μπορεί να ενδείκνυται προφυλακτική αντιβιοτική θεραπεία για λοιμώξεις του ουροποιητικού 
    • Ασυνέργεια ή τρόμος: δεν υπάρχει ιδανική θεραπεία. Μπορείτε να δοκιμάσετε β-αναστολείς πριμιδόνη ή κλοναζεπάμη
    • Κατάθλιψη και συναισθηματική ευματαβλητότητα: αμιτριπτυλίνη 10-25 mg πριν τον ύπνο αρχικά, στη συνέχεια αυξήστε όσο είναι ανεκτό
    • Παράνοια ή μανία: αλοπεριδόλη ή λίθιο
    • Μυοσκελετικός πόνος ή δυσχέρεια: μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη 
    • Συμπτώματα από το ένα ημιμόριο του προσώπου και δυσαισθησίες: καρβαμαζεπίνη 100-200 mg 1 ή 2 φορές την ημέρα. Να παρακολουθήσουν τα επίπεδα στον ορό
    • Ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες (π.χ. αζαθειοπρίνη, ACTH, μεθυλοπρεδνιζόνη, κυκλοφωσφαμίδη, ιντερφερόνες, κυκλοσπορίνη) 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Βακλοφαίνη 40-80 mg/ημέρα σε διαιρεμένες δόσεις για μείωση της σπαστικότητας 
    • Ιντερφερόνη 

    Θεραπείες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας
    Ενδοφλέβια στεροειδή
    Γλυκοκορτικοειδή
    Φάρμακα τροποποιητικά της ασθένειας
    Συμπληρώματα διατροφής
    Εν τω βάθει διέγερση εγκεφάλου
    Πλασμαφαίρεση
    Φυσικές θεραπείες πολλαπλής σκλήρυνσης
    Τοξίνη Botulinum
    Εργοθεραπεία
    Εναλλακτικές και συμπληρωματικές θεραπείες
    Ερευνητικές θεραπείες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας
    Δεν υπάρχει θεραπεία για σκλήρυνση κατά πλάκας (MS), αλλά τα φάρμακα και οι αλλαγές στον τρόπο ζωής μπορούν να σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε την ασθένεια. Συνεργαστείτε στενά με το γιατρό σας για να βρείτε τη θεραπεία που είναι καλύτερη για εσάς και προκαλεί τις λιγότερες παρενέργειες.

    Φάρμακα τροποποιητικά της σκλήρυνσης κατά πλάκας

    Εάν έχετε έναν τύπο σκλήρυνσης κατά πλάκας που ονομάζεται υποτροπιάζουσα ή διαλείπουσα σκλήρυνση κατά πλάκας, ο γιατρός σας μπορεί πρώτα να σας προτείνει ένα φάρμακο τροποποίησης της νόσου. Αυτά τα φάρμακα επιβραδύνουν την πρόοδο της νόσου και αποτρέπουν τα συμπτώματα.

    Τα φάρμακα λειτουργούν περιορίζοντας το ανοσοποιητικό σύστημα - την κύρια άμυνα του οργανισμού σας κατά των μικροβίων - έτσι ώστε να μην επιτίθεται στην προστατευτική επικάλυψη που ονομάζεται μυελίνη που περιβάλλει τα νεύρα.

    Μερικά φάρμακα χρησιμοποιούνται ως ενέσεις κάτω από το δέρμα ή γίνονται ενδομυϊκά. 

    -Βήτα ιντερφερόνες: Διευκολύνουν τη σοβαρότητα και τη συχνότητα των εκρήξεων. Μπορούν να προκαλέσουν συμπτώματα που μοιάζουν με γρίπη, όπως πόνο, κόπωση, πυρετό και ρίγη. Μπορεί να σας κάνουν επιρρεπείς σε λοιμώξεις. Αυτό συμβαίνει επειδή μειώνουν τον αριθμό των λευκών αιμοσφαιρίων, τα οποία βοηθούν το ανοσοποιητικό σας σύστημα να καταπολεμήσει τις ασθένειες.

    Περιλαμβάνουν:

    ιντερφερόνη βήτα-1α 
    ιντερφερόνη βήτα-1b 
    peginterferon beta-1a 

    -Glatiramer: Αυτό το φάρμακο σταματά το ανοσοποιητικό σας σύστημα από το να επιτεθεί στη μυελίνη που περιβάλλει και προστατεύει τα νεύρα σας.

    Μπορείτε να πάρετε άλλα φάρμακα ως χάπια:

    -Cladribine: Είναι ένα χάπι που λαμβάνεται μία φορά την ημέρα για πέντε ημέρες για ένα μήνα και μία φορά την ημέρα και πάλι για τον δεύτερο μήνα. Μπορεί να χρειαστείτε επανάληψη σε ένα χρόνο. Δεν προορίζεται για τη θεραπεία της υποτροπιάζουσας μορφής σκλήρυνσης κατά πλάκας, συμπεριλαμβανομένης της υποτροπιάζουσας-απομακρυσμένης νόσου και της ενεργού δευτερογενούς προοδευτικής νόσου. Μπορεί να επηρεάσει το ανοσοποιητικό σας σύστημα και να σας κάνει ευπαθή σε άλλες λοιμώξεις. Επίσης, προκαλεί τριχόπτωση και κάποια εξανθήματα.

    -Φουμαρικό διμεθύλιο: είναι ένα δισκίο που παίρνετε δύο φορές την ημέρα. Μπορεί να μειώσει τα ανοσοκύτταρά σας. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου είναι έξαψη, πόνος στο στομάχι, διάρροια, ναυτία και έμετος. 

    -Diroximel: Λαμβάνετε ένα δισκίο δύο φορές την ημέρα. Το φάρμακο χρησιμοποιείται για τη θεραπεία υποτροπιάζουσων μορφών ΣΚΠ. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειές του είναι έξαψη, ερυθρότητα, κνησμός ή εξάνθημα, ναυτία, έμετος, διάρροια, στομαχικός πόνος ή δυσπεψία. 

    -Fingolimod: Λαμβάνετε ένα δισκίο μία φορά την ημέρα. Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ο πονοκέφαλος, η διάρροια, ο πόνος στην πλάτη, ο βήχα; και οι μη φυσιολογικές εξετάσεις ήπατος και η βραδυκαρδία. Το φάρμακο συνδέεται επίσης με προοδευτική πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια.

    -Φουμαρικό μονομεθύλιο: Είναι ένα χάπι που λαμβάνεται δύο φορές την ημέρα και είναι παρόμοιο με το φουμαρικό διμεθύλιο. Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι η έξαψη, το κοιλιακό άλγος, η διάρροια και η ναυτία. Τα ηπατικά ένζυμα, επίσης, παρακολουθούνται.

    -Ozanimod: Είναι ένα χάπι που λαμβάνεται μία φορά την ημέρα. Ξεκινά με μια χαμηλή δόση και στη συνέχεια αυξάνεται κατά την πρώτη εβδομάδα. Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι η ζάλη, οι πονοκέφαλοι, οι αναπνευστικές λοιμώξεις και τα συμπτώματα κρυολογήματος. Δεν πρέπει να το πάρετε εάν έχετε προβλήματα με το ήπαρ ή την καρδιά.

    -Siponimod: Το λαμβάνετε σε μορφή δισκίου. Μπορεί να επηρεάσει το ανοσοποιητικό σας σύστημα και έχει συνδεθεί με θρόμβωση στα άκρα. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι διάρροια, ζάλη, οίδημα στα άκρα, υψηλή αρτηριακή πίεση, πονοκέφαλοι και επιβραδυνόμενος καρδιακός παλμός. Δεν πρέπει να παίρνετε το siponimod εάν είστε έγκυος.

    -Teriflunomide: Ένα δισκίο παίρνετε μία φορά την ημέρα. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι η διάρροια, τα μη φυσιολογικά ηπατικά τεστ, η ναυτία και η τριχόπτωση. Μπορεί να οδηγήσει σε ηπατικά προβλήματα και γενετικές ανωμαλίες. Μην το πάρετε εάν είστε έγκυος.

    - Το Alemtuzumab και η μιτοξαντρόνη: Είναι φάρμακα χημειοθεραπείας που έχουν σχεδιαστεί για τη θεραπεία του καρκίνου. Είναι μια επιλογή αν δεν απαντήσετε σε άλλες θεραπείες. Περιορίζουν το ανοσοποιητικό σας σύστημα και αποτρέπουν από την επίθεση στη μυελίνη. Μπορεί να οδηγήσουν σε καρδιακή βλάβη και  λευχαιμία.

    -Το Natalizumab και το ocrelizumab: Είναι επιλογές εάν άλλα φάρμακα δεν λειτουργούν. Το Natalizumab εμποδίζει τα κύτταρα του ανοσοποιητικού να φτάσουν στον εγκέφαλο και στον νωτιαίο μυελό, όπου μπορούν να βλάψουν τα νεύρα. Το Ocrelizumab επιτίθεται σε ορισμένα Β κύτταρα και σταματά το ανοσοποιητικό σας σύστημα από το να επιτεθεί στο σώμα σας. Τα φάρμακα συνδέονται με λευχαιμία.

    Αντιμετώπιση φλεγμονών

    Στεροειδή: 

    Μεθυλπρεδνιζολόνη 
    Πρεδνιζόνη 
    ACTH 

    Πλασμαφαίρεση:

    Αυτό μπορεί να βοηθήσει όταν μια φλεγμονή δεν ανταποκρίνεται στα στεροειδή. Ο γιατρός σας θα αφαιρέσει λίγο από το αίμα σας και θα διαχωρίσει το υγρό τμήμα (που ονομάζεται πλάσμα) από τα κύτταρα του αίματός σας. Τα κύτταρα αναμιγνύονται με ένα διάλυμα πρωτεΐνης και επιστρέφουν στο σώμα σας.

    Έλεγχος συμπτωμάτων

    Μυϊκή δυσκαμψία και σπασμοί: Χαλαρωτικά μυών όπως το baclofen και η tizanidine ή ηρεμιστικά όπως η clonazepam  και η diazepam 

    Κόπωση: Amantadine, armodafinil, modafinil 

    Κατάθλιψη: Αντικαταθλιπτικά, όπως βουπροπιόνη, φλουοξετίνη και σερτραλίνη

    Προβλήματα της ουροδόχου κύστης: Οξυβουτυνίνη  ή τολτεροδίνη 

    Φυσικοθεραπεία

    Εναλλακτικές θεραπείες

    Βιταμίνη D: Τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D στο αίμα σας μπορούν να αυξήσουν τις πιθανότητες εμφάνισης σκλήρυνσης κατά πλάκας. 

    Βελονισμός: Αυτή η παραδοσιακή κινεζική θεραπεία υποστηρίζει ότι η ενέργεια που ονομάζεται chi ρέει κατά μήκος του σώματός σας σε γραμμές που ονομάζονται μεσημβρινοί. Όταν το chi σας είναι άσχημο, η ασθένεια ή ο πόνος είναι αποτέλεσμα. Ο βελονιστής σύρει λεπτές βελόνες σε σημεία κατά μήκος των μεσημβρινών για να αλλάξει τη ροή της ενέργειάς σας. Μελέτες δείχνουν ότι μπορεί να βοηθήσει τα συμπτώματα της σκλήρυνσης κατά πλάκας, όπως κόπωση, πόνο, διάθεση, σπαστικότητα, μούδιασμα, μυρμήγκιασμα και προβλήματα στην ουροδόχο κύστη.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Απαιτείται παρακολούθηση

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Μη γνωστά προληπτικά μέτρα. Αποφύγετε παράγοντες που επισπεύδουν μια προσβολή, κυρίως stess από ζεστό καιρό 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Κώμα
    • Οξύ οργανικό ψυχοσύνδρομο (παραλήρημα)
    • Συναισθηματική ευμεταβλητότητα 
    • Νυσταγμός 
    • Ατροφία οπτικού νεύρου
    • Παραπληγία 
    • Σεξουαλική ανικανότητα (άνδρες)
    • Λοιμώξεις ουροποιητικού σωλήνα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ιδιαίτερα ποικίλλουσα και απρόβλεπτη. Περίπου 70% των ασθενών ενεργώς δραστήριοι, δημιουργικοί στη ζωή τους με μακρές υφέσεις 
    • Μπορεί να καταστήσει ανάπηρο στην πρώιμη ενήλικη ζωή ή να προκαλέσει το θάνατο μέσα σε μήνες από την έναρξή της
    • Ο μέσος όρος διάρκειας της νόσου ξεπερνά τα 25 χρόνια, υποτροπή σε ένα χρόνο σε 30%, σε 5-9 χρόνια 20%, σε 10-30 χρόνια 10%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια πριν την εφηβεία

    Γηριατρικό: Υποτροπές λιγότερο συχνές σε αυτή την ηλικιακή ομάδα

    ΚΥΗΣΗ

    Μερικές φορές είναι εκλυτικός παράγοντας για την πολλαπλή σκλήρυνση 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Επειδή η πορεία είναι πολυποίκιλη και απρόβλεπτη, αποφύγετε την απαισιόδοξη πρόβλεψη 
    • 30-40% των ασθενών με οπτική νευρίτιδα μόνο, τελικά αναπτύσσουν άλλα σημεία

    Συμπληρώματα διατροφής για όσους έχουν σκλήρυνση κατά πλάκας

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για όσους έχουν πολλαπλή σκλήρυνση

    Signs and Symptoms of Multiple Sclerosis

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νευρίτιδα

    Αμυοτροφική Πλευρική Σκλήρυνση και Κάνναβη

    Θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας με ιατρική κάνναβη

    Η καλύτερη θεραπεία για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι συχνότερη στις γυναίκες

    Τα βλαστοκύτταρα θεραπεύουν την σκλήρυνση κατά πλάκας

    Alemtuzumab για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Ποιοι πρέπει να πίνουν φρέσκο χυμό μαριχουάνας

    Η κανναβιδιόλη βοηθάει στην ανακούφιση του πόνου

    Η χαμηλή χοληστερόλη μειώνει τη διάρκεια ζωής

    Μυστικά για την καλύτερη θεραπεία στη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Αιματοεγκεφαλικός φραγμός

    Medorrhinum στην ομοιοπαθητική

    Νευροεμβιομηχανική

    Ρόφημα κουρκουμίνης για τον καρκίνο

    Ιντερφερόνες

    Φουμαρικός μεθυλεστέρας για την σκλήρυνση κατά πλάκας

    Το τέλος των αυτοάνοσων νοσημάτων

    Φαμπριδίνη στη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Χρήσιμες συμβουλές για την σκλήρυνση κατά πλάκας

    Έχετε σκλήρυνση κατά πλάκας;

    Οπτική νευρίτιδα

    Κάνναβη και Κανναβινοειδή

    Θεραπεία με εκχύλισμα θύμου αδένα

    Μήπως έχετε ακράτεια κοπράνων;

    Δυσκοιλιότητα

    Hand Tutor

    Εγέρθητι

    Νέα φάρμακα για τις αυτοάνοσες παθήσεις

    Το χάπι για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Υπάρχει θεραπεία για τη σκλήρυνση κατά πλάκας;

    Δαντρολένιο

    Σκλήρυνση κατά πλάκας

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Σπογγοειδής μυκητίαση Σωμάτια Howell-Jolly »