Σάββατο, 24 Μαΐου 2014 12:49

Λέμφωμα Hodgkin

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφοι)

Χρήσιμες πληροφορίες για το λέμφωμα Hodgkin

Γράφει η

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD,PhD

Τα κακοήθη λεμφώματα ταξινομούνται κατά WHO

•Σε λεμφώματα Hodgkin

•Σε λεμφώματα Νo Hodgkin

Τα λεμφώματα Hodgkin, ICD-10 C81 έχουν επίπτωση 3/100.000 κατ’ έτος, με διάμεση ηλικία εμφάνισης τα 30 έτη. Υπάρχει βέβαια δικόρυφη κατανομή ηλικίας στα 20-30 και σε ασθενείς μεγαλύτερους των 50 ετών. Προσβάλλονται περισσότερο οι άνδρες σε αναλογία προς τις γυναίκες 1.3:1.

Το Hodgkin λέμφωμα είναι ένας καρκίνος που προέρχεται από τα λεμφοκύτταρα. Πήρε το όνομά του Thomas Hodgkin, απόφοιτο της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, που πρώτος περιέγραψε ανωμαλίες στο λεμφικό σύστημα το 1832.

Τα λεμφώματα Hodgkin χαρακτηρίζονται από νεοπλασματικά κύτταρα διπύρηνα Reed-Sternberg ή μονοπύρηνα Hodgkin. Προέρχονται από τα  Β-λεμφοκύτταρα και είναι πολύμορφος αντιδραστικός κυτταρικός πληθυσμός που μπορεί να παρουσιάζει πιθανή ίνωση. Οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ νεοπλασματικών και αντιδραστικών κυττάρων γίνονται μέσω κυτταροκινών και ανιχνεύεται ο ιός EBV στο 20-30% των ασθενών.

Το Hodgkin λέμφωμα μπορεί να  θεραπευθεί με ακτινοβολία, χημειοθεραπεία ή μεταμόσχευση αιμοποιητικών βλαστικών κυττάρων, ανάλογα με την ηλικία και το φύλο του ασθενούς και το στάδιο και τον ιστολογικό υπότυπο της νόσου.

Η εξατομικευμένη θεραπεία είναι σε κάθε περίπτωση προτιμητέα, ανάλογα με την μοριακή ανάλυση του όγκου.

Η ακτινοβολία και μερικά φάρμακα χημειοθεραπείας, ενέχουν κίνδυνο να προκαλέσουν δυνητικά θανατηφόρες δευτερεύουσες μορφές καρκίνου, καρδιακές παθήσεις, και πνευμονική νόσο 40 ή περισσότερα χρόνια αργότερα.

Οι σύγχρονες θεραπείες ελαχιστοποιούν τις πιθανότητες αυτές...


Παράγοντες κινδύνου για λέμφωμα Hodgkin

  • Υψηλή κοινωνική τάξη
  • Υψηλή μόρφωση
  • Ολιγομελής οικογένεια
  • EBV μόλυνση
  • HIV μόλυνση
  • Παρατεταμένη χρήση της ανθρώπινης αυξητικής ορμόνης
  • Έκθεση σε τοξίνες, όπως Agent Orange

Ιστολογική Ταξινόμηση του λεμφώματος  Hodgkin

Ταξινόμηση WHO, 1998

-Οζώδης λεμφοκυτταρική επικράτηση (5%)

-Κλασσικό λέμφωμα Hodgkin (95%)

•Πλούσιο σε λεμφοκύτταρα (5%)

•Οζώδης Σκλήρυνση (70%)

•Μεικτή Κυτταροβρίθεια (20%)

•Λεμφοκυτταρική Απογύμνωση (<1%)

Όνομα Περιγραφή
Οζώδες Σκληρυντικό Ο πιο συχνός υπότυπος. Χαρακτηρίζεται από μεγάλα οζίδια  που εμφανίζουν διασκορπισμένα κλασικά κύτταρα RS σε ένα υπόβαθρο αντιδραστικών λεμφοκυττάρων, ηωσινόφιλων και πλασμοκυττάρων με ποικίλους βαθμούς ίνωσης/σκλήρυνσης κολλαγόνου.
Υπότυπος Μικτής Κυτταρικότητας Ένας συχνός υπότυπος που χαρακτηρίζεται από πολυάριθμα κλασικά κύτταρα RS αναμειγμένα με πολυάριθμα φλεγμονώδη κύτταρα, όπως λεμφοκύτταρα, ιστιοκύτταρα ηωσινόφιλα και πλασμοκύτταρα χωρίς σκλήρυνση. Ο τύπος αυτό συχνά σχετίζεται με μόλυνση από τον ιό Epstein-Barr και μπορεί να συγχέεται με την πρώιμη, γνωστή και ως «κυτταρική», φάση του Οζώδους Σκληρυντικού Τύπου.
Υπότυπος πλούσιος σε λεμφοκύτταρα Ένας σπάνιος υπότυπος που εμφανίζει πολλά γνωρίσματα που μπορεί να προκαλέσουν διαγνωστική σύγχυση με το οζώδες λεμφοκυτταρικό με κυριάρχα β-κύτταρα μη-Hodgkin λέμφωμα. Η μορφή αυτή έχει την πιο ευνοϊκή πρόγνωση.
Υπότυπος με εξάντληση λεμφοκυττάρων Ένας σπάνιος υπότυπος που χαρακτηρίζεται από μεγάλο αριθμό συχνά πλειόμορφων κυττάρων RS με λίγα μόνο αντιδραστικά λεμφοκύτταρα. Συγχέεται εύκολα με το διάχυτο λέμφωμα από μεγαλοκύτταρα. Πολλές περιπτώσεις που είχαν ταξινομηθεί σε αυτήν την κατηγορία θα μπορούσαν τώρα να επαναταξινομηθούν ως αναπλαστικό λέμφωμα μεγαλοκυττάρων.

Σημεία και συμπτώματα λεμφώματος Hodgkin

Το λέμφωμα Hodgkin εκδηλώνεται ως

•Ασυμπτωματική διόγκωση επιπολής λεμφαδένων 60%

•Διόγκωση επιπολής λεμφαδένων με Β-συμπτώματα 35%

•Παρατεινόμενο εμπύρετο ή άλλα Β-συμπτώματα 3%

•Βήχας, δύσπνοια στην κόπωση ή σύνδρομο άνω κοίλης <2%

•Διεύρυνση μεσοθωρακίου σε τυχαία ακτινογραφία θώρακος

Β Συμπτώματα είναι ο πυρετός, η απώλεια βάρους και οι εφιδρώσεις

Άλλα Συμπτώματα

•Κνησμός στο 15-25% των ασθενών κατά τη διάγνωση

•Εντοπισμένο οστικό άλγος

•Συμπτωματολογία πίεσης νευρικών ριζών

•Παρανεοπλασματικές εκδηλώσεις

Νυχτερινές εφιδρώσεις

Ανεξήγητη απώλεια βάρους

Σπληνομεγαλία: διεύρυνση της σπλήνας εμφανίζεται σε περίπου 30 % των ατόμων με λέμφωμα Hodgkin. Η διεύρυνση, όμως, είναι σπάνια μαζική και το μέγεθος του σπλήνα μπορεί να μεταβάλλεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

Ηπατομεγαλία: διόγκωση του ήπατος, λόγω της συμμετοχής του ήπατος, είναι παρούσα σε περίπου 5 % των περιπτώσεων.

Ηπατοσπληνομεγαλία: η διεύρυνση τόσο του ήπατος και της σπλήνας που προκαλείται από την ίδια ασθένεια.

Πόνος μετά την κατανάλωση αλκοόλ: κλασικά, οι λεμφαδένες είναι επώδυνοι μετά την κατανάλωση αλκοόλ, αν και αυτό το φαινόμενο είναι πολύ ασυνήθιστο και συμβαίνει μόνο σε δύο έως τρία τοις εκατό των ατόμων με λέμφωμα Hodgkin. Ο πόνος, συνήθως, έχει έναρξη μέσα σε λεπτά μετά την κατάποση αλκοόλης.

Πόνος στην πλάτη: μη ειδική οσφυαλγία

Κόκκινου χρώματος κηλίδες στο δέρμα, εύκολη αιμορραγία και πετέχειες ποθ οφείλεται σε χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων (ως αποτέλεσμα της διείσδυσης του μυελού των οστών, αυξημένη παγίδευση στη σπλήνα κλπ. - δηλαδή μειωμένη παραγωγή, αυξημένη απομάκρυνση).

Κυκλικός πυρετός: οι ασθενείς μπορεί να έχουν κυκλικό υψηλό πυρετό γνωστό ως πυρετό Pel - Ebstein.

Νεφρωσικό σύνδρομο μπορεί να εμφανιστεί σε άτομα με λέμφωμα Hodgkin.


Παθολογοανατομική εξέταση

Η μικροσκοπική εξέταση της βιοψίας λεμφαδένων αποκαλύπτει ολική ή μερική εξάλειψη της αρχιτεκτονικής του λεμφαδένα από διασκορπισμένα μεγάλα κακοήθη κύτταρα γνωστά ως κύτταρα Reed-Sternberg (κύτταρα RS) (τυπικά και παραλλαγές τους) αναμειγμένα σε ένα αντιδραστικό κυτταρικό διήθημα αποτελούμενο από μεταβλητές αναλογίες λεμφοκυττάρων, ιστιοκυττάρων, ηωσινόφιλων και πλασμοκυττάρων. Τα κύτταρα RS αναγνωρίζονται ως μεγάλα, συχνά διπύρηνα, κύτταρα με εμφανείς πυρηνίσκους και έναν ασυνήθιστο CD45-, CD30+, CD15+/- ανοσοφαινότυπο. Περίπου στο 50% των περιπτώσεων, τα κύτταρα RS προσβάλλονται από τον ιό Epstein-Barr.

Τα χαρακτηριστικά των κλασικών κυττάρων RS περιλαμβάνουν το μεγάλο μέγεθος (20-50 μικρόμετρα), ένα άφθονο, αμφιφιλικό, λεπτό κοκκώδες/ομοιογενές κυτταρόπλασμα, δύο κατοπτρικούς πυρήνες (μάτια της κουκουβάγιας) καθένας με έναν ηωσινόφιλο πυρηνίσκο και παχιά πυρηνική μεμβράνη (η χρωματίνη κατανέμεται κοντά στην πυρηνική μεμβράνη).

Παραλλαγές:

  • Το κύτταρο Hodgkin (άτυπο μονοπύρηνο κύτταρο RS) είναι μια μεταβλητή του κυττάρου RS που έχει τα ίδια χαρακτηριστικά αλλά είναι μονοπύρηνο.
  • Το βοθριώδες κύτταρο RS είναι μεγάλο, με έναν υπερλοβωτό πυρήνα, πολλούς μικρούς πυρηνίσκους και ηωσινόφιλο κυτταρόπλασμα που συστέλλεται γύρω από τον πυρήνα, δημιουργώντας έναν κενό χώρο (βοθρίο)
  • Το πλειομορφικό κύτταρο RS έχει πολλαπλούς, ακανόνιστους πυρήνες
  • Το «ποπ κορν» κύτταρο RS (λεμφο-ιστιοκυτταρική παραλλαγή) είναι ένα μικρό κύτταρο με έναν πολύ λοβοειδή πυρήνα και μικρούς πηρυνίσκους
  • Το κύτταρο RS «μαμά» έχει έναν συμπαγή πυρήνα χωρίς πυρηνίσκους, και βασεόφιλο κυτταρόπλασμα

Το Λέμφωμα Hodgkin μπορεί να υπο-ταξινομηθεί βάσει ιστολογικού τύπου. Η κυτταρική ιστολογία στο Λέμφωμα Hodgkin δεν είναι τόσο σημαντική όσο στο μη Hodgkin’s λέμφωμα: η θεραπεία και η πρόγνωση στο κλασικό ΝL συνήθως εξαρτάται από το στάδιο της ασθένειας παρά τον ιστότυπο.


Τα ανοσοϊστοχημικά ευρήματα Hodgkin

Κλασσικό Λέμφωμα CD30+, CD15+/-, CD45 (LCA)-, CD20-/+, EBV-/+

Οζώδης λεμφοκυτταρική επικράτηση CD30-, CD15-, CD45 (LCA)+, CD20+, +EBV


Διάγνωση λεμφώματος Hodgkin

-Το λέμφωμα Hodgkin  εντοπίζεται στους τραχηλικούς υπερκλείδιους λεμφαδένες 80-85%, στο μεσοθωράκιο 50-60%, στους μασχαλιαίους 25%, στους βουβωνικούς 12% και στους επιτροχίλιους και υποκλείδιους <1%. Στον σπλήνα 9%, στους πνεύμονες 7%, μυελό των οστών 6%, ήπαρ 5%, οστά 2%, δακτύλιος Waldeyer 1-2% και θωρακικό τοίχωμα < 1%. (χειρουργική σταδιοποίηση)

-Τα αιματολογικά Ευρήματα είναι αναιμία 35%, λευκοκυττάρωση 45% (≥15x109/lσε 15%), λεμφοπενία 35%, ηωσινοφιλία 8%, θρομβοκυττάρωση 25% και ΤΚΕ ≥50 45% (≥100 σε 15%)

-Τα βιοχημικά Ευρήματα

•↑CRP 75%

•↑LDH30%

•↑Αλκαλική Φωσφατάση/γGT 20%

•↑β2-μικροσφαιρίνη 30%

•↑α2-σφαιρίνες

•↑Ινωδογόνο

•↑Φερριτίνη

•↑Απτοσφαιρίνες

Η ιστολογική διάγνωση, η κλινική εξέταση, οι εξετάσεις αίματος, η ακτινογραφία θώρακα, η αξονική τομογραφία (CT), η τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (PET), η μαγνητική τομογραφία (MRI) του θώρακα, κοιλίας  και λεκάνης, και η βιοψία του μυελού των οστών χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση. Στο παρελθόν, η λεμφαγγειογραφία ή η χειρουργική λαπαροτομία πραγματοποιούνταν, αλλά έχουν αντικατασταθεί από την αξονική τομογραφία και το PET.


Σταδιοποίηση λεμφώματος

Η σταδιοποίηση γίνεται με βάση τα εξής:

•Σύστημα Ann-Arbor

•Κλινική εξέταση

•Παθολογονατομική (χειρουργική) εξέταση

•Β-συμπτώματα (πυρετός >38ο C χωρίς λοίμωξη, νυχτερινές εφιδρώσεις, απώλεια βάρους > 10% σε 6 μήνες)

Σύστημα Ann Arbor

I :Προσβολή μίας λεμφαδενικής ομάδας

ΙΙ: Προσβολή ≥2λεμφαδενικών ομάδων στην ίδια πλευρά του διαφράγματος

ΙΙΙ: Προσβολή ≥2λεμφαδενικών ομάδων εκατέρωθεν του διαφράγματος

ΙΙΙ1: Με εμπλοκή των σπληνικών πυλαίων, κοιλιακών ή πυλαίων λεμφαδένων

ΙΙΙ2: Με εμπλοκή των παραορτικών, λαγόνιων και μεσεντέριων λεμφαδένων

IV: Διάχυτη προσβολή εξωλεμφαδενικού (ών) οργάνου (ων)

Β-συμπτώματα

-Πυρετός >38οC χωρίς λοίμωξη

-Νυκτερινές εφιδρώσεις

-Απώλεια βάρους >10% σε 6 μήνες

Η σταδιοποίηση γενικά περιλαμβάνει:

•Ιστορικό

•Αντικειμενική Εξέταση

•Α/α θώρακος

•Αξονική τομογραφία θώρακος, άνω και κάτω κοιλίας

•Οστεομυελική βιοψία

•Προαιρετικά

-Σπινθηρογράφημα λεμφαδένων με 67Ga

-Λεμφαγγειογραφία

-PET-scan

•Επί ενδείξεως

-Σπινθηρογράφημα οστών, τοπικές α/ες

-Βιοψία ήπατος, U/S ήπατος

Σταδιοποίηση

Κλινικό Στάδιο      

Α                   Β          Σύνολο

Ι     20%     1%       21%

ΙΙ    30%     15%     45%

ΙΙΙ   10%     10%     20%

ΙV    2%      12%     14%


Θεραπεία λεμφωμάτων Hodgkin

Θεραπεία Αρχικών Σταδίων (ΙΑ, ΙΙΑ)

Τρέχουσα θεραπεία εκλογής είναι συνδυασμός

•Χημειoθεραπείας (ABVD), -4-6 μηνιαίοι κύκλοι, πιθανώς λιγότεροι κύκλοι επαρκούν

•Ακτινοθεραπείας, προσβεβλημένου πεδίου, χαμηλής δόσης (2800-3000cGy)

Ο Συνδυασμός ΑBVD

                      Οδός

Φάρμακο       Χορήγησης   Ημέρα-Δόση(mg/m2)

A driamycin       i.v.             1 και 15-25

B leomycin        i.v.             1 και 15-10 (max 15mg)

V inblastine      i.v.              1 και 15-6 (max 10 mg)

D acarbazine     i.v.             1 και 15- (375mg)


Θεραπεία Προχωρημένων Σταδίων

(ΙΒ, ΙΙΒ, ΙΙΙ, ΙV)- Ίαση

•MOPP 55%

•ABVD 65-70%

•MOPP/ABVD, MOPP/ABV 65-70%

•BEACOPP-escalated 80-85% (Adriamycine, Etoposide, Procarbazine, Vincristine, Bleomycin, Prednisone), CSF ανά 21 ημέρες

Η ακτινοβολία έχει θέση επί περιορισμένης υπολειμματικής νόσου στους λεμφαδένες

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η θεραπεία που είναι συχνή για το  μη - Hodgkin λέμφωμα, το rituximab (το οποίο είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα έναντι του CD20) δεν χρησιμοποιείται, συνήθως, για τη θεραπεία του λεμφώματος του Hodgkin, λόγω της έλλειψης των επιφανειακών αντιγόνων CD20 στις περισσότερες περιπτώσεις. Η χρήση του rituximab σε λέμφωμα Hodgkin,  έχει αναθεωρηθεί πρόσφατα.

Για τα λεμφώματα Hodgkin, υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι ακτινοβολίας που στοχεύουν τα καρκινικά κύτταρα.

Η εστιακή ακτινοβολία δίνει ακτινοβολία μόνο στα σημεία που υπάρχουν καρκινικά κύτταρα. Πολύ συχνά, αυτή συνδυάζεται με χημειοθεραπεία.

Θεραπεία με ακτινοβολία που κατευθύνεται πάνω από το διάφραγμα προς το λαιμό, το στήθος και/ή τις μασχάλες ονομάζεται ακτινοβολία μανδύα.

Ακτινοβολία κάτω από το διάφραγμα προς την κοιλιά, τον σπλήνα ή/και τη λεκάνη ονομάζεται ανεστραμμένη -Υ ακτινοβολία πεδίου.

Ολική ακτινοβόληση είναι όταν ο θεραπευτής δίνει ακτινοβολία σε όλους τις λεμφαδένες στο σώμα για να καταστρέψει τα κύτταρα που μπορεί να έχουν εξαπλωθεί.


Ανεπιθύμητες ενέργειες θεραπείας λεμφώματος Hodgkin

Τα υψηλά ποσοστά θεραπείας και η μακροχρόνια επιβίωση πολλών ασθενών με λέμφωμα Hodgkin έχει οδηγήσει σε μεγάλη ανησυχία για τις καθυστερημένες δυσμενείς επιδράσεις της θεραπείας, συμπεριλαμβανομένων των καρδιαγγειακών παθήσεων και δευτεροπαθών κακοηθειών, όπως οξείες λευχαιμίες, άλλα λεμφώματα, και συμπαγείς όγκοι εντός του πεδίου της ακτινοθεραπείας. Οι κλινικές ερευνητικές στρατηγικές οδηγούνται σε  μείωση της διάρκειας της χημειοθεραπείας και της δόσης της θεραπείας με ακτινοβολία σε μια προσπάθεια να μειωθεί η νοσηρότητα και θνησιμότητα από τη θεραπεία.

Σε περιπτώσεις παιδικής ηλικίας του Hodgkin λεμφώματος η δυσλειτουργία γονάδων και η καθυστέρηση της ανάπτυξης είναι σημαντικά προβλήματα.

Η εξατομικευμένη θεραπεία είναι σε κάθε περίπτωση προτιμητέα, ανάλογα με την μοριακή ανάλυση του όγκου.


Μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων σε λέμφωμα Hodgkin

Αν το Hodgkin λέμφωμα υποτροπιάσει μετά από τη θεραπεία, ενδέχεται ο ασθενής να λάβει μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων. Η μεταμόσχευση των  αιμοποιητικών βλαστικών κύτταρων του ίδιου του ασθενούς (αυτόλογη μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων) γίνεται με υψηλές δόσεις χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπεία. Οι υψηλές δόσεις καταστρέφουν τόσο τα κύτταρα λεμφώματος Hodgkin όσο και τα υγιή κύτταρα του αίματος στο μυελό των οστών.

Τα βλαστικά κύτταρα απομακρύνονται και μπορεί να υποστούν επεξεργασία για να θανατωθούν τα κύτταρα λεμφώματος που μπορεί να υπάρχουν. Τα βλαστικά κύτταρα καταψύχονται και αποθηκεύονται. Ο ασθενής θα λάβει υψηλής δόσης θεραπεία για να θανατωθούν τα κύτταρα του λεμφώματος Hodgkin. Τα αποθηκευμένα βλαστικά κύτταρα θα αποψυχθούν και θα δοθούν πίσω μέσα από μια μεγάλη φλέβα. Νέα κύτταρα του αίματος αναπτύσσονται από τα μεταμοσχευμένα βλαστικά κύτταρα.


Διατροφή κατά τη διάρκεια της θεραπείας του λεμφώματος Hodgkin

Διατροφή και σωματική άσκηση στο λέμφωμα Hodgkin

Είναι σημαντικό για τον ασθενή να φροντίζει τον εαυτό του.

Χρειάζεται η σωστή ποσότητα θερμίδων για να διατηρήσει ένα καλό βάρος.

Θα πρέπει, επίσης, να λαμβάνει αρκετή πρωτεΐνη για να διατηρήσει τη δύναμή του για να έχει περισσότερη ενέργεια.

Πολλοί ασθενείς με λέμφωμα Hodgkin βρίσκουν ότι αισθάνονται καλύτερα όταν παραμένουν ενεργοί. Ο περίπατος, η γιόγκα, το κολύμπι, και άλλες δραστηριότητες  μπορεί να σας κρατήσουν ισχυρούς και να αυξήσουν την ενέργειά σας. Η άσκηση μπορεί να μειώσει τη ναυτία και τον πόνο και να κάνουν τη θεραπεία πιο εύκολη. Επίσης, μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση του άγχους. 


Πρόγνωση σε λέμφωμα Hodgkin

Κακοί Προγνωστικοί Παράγοντες

-Ηλικία ≥45 ετών

-Άρρεν φύλο

-Στάδιο IV

-Αιμοσφαιρίνη 10.5g/dl

-Λευκά ≥15x109/l

-Λεμφοκύτταρα<0.6x109/l ή<8%

-Λευκωματίνη<4g/dl

Βιολογικοί Προγνωστικοί Παράγοντες

•Διαλυτό CD30 ορού

•Επίπεδα IL-10 ορού

•Έκφραση bcl-2 (ανοσοϊστοχημεία)

•Έκφραση ενεργού κασπάσης-3 (ανοσοϊστοχημεία)

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το λέμφωμα  Hodgkin

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το λέμφωμα Hodgkin

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Η ακτινοβολία προκαλεί νευροπάθεια σε επιζώντες καρκίνου

Scrophularia nodosa

Σύνδρομο Guillain Barre

Τι είναι τα ηωσινόφιλα;

Λοιμώδης μονοπυρήνωση

Ποιοι πρέπει να κάνουν το εμβόλιο πνευμονιόκοκκου

Ανοσοανεπάρκεια

Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

Θεραπεία του καρκίνου εξατομικευμένα

Φαρμακογενομική

Γιατί οι χημειοθεραπείες δεν είναι αποτελεσματικές

Πρόβλεψη ανεπιθύμητων ενεργειών των φαρμάκων

Που μπορεί να εφαρμοστεί το μοριακό προφίλ

Μοριακό προφίλ του όγκου

Η μεγάλη υπόθεση για τη θεραπεία του καρκίνου

Οι θυμωμένοι επιζήσαντες από καρκίνο

www.emedi.gr

Γράφει η
Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD, PhD

 

 

 

 

 

 

 

Διαβάστηκε 9758 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2018 07:38
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μία χρόνια συστηματική, φλεγμονώδης νόσος, άγνωστης αιτιολογίας, που προσβάλλει καθ' υπεροχής τις αρθρώσεις. Η αρθρική φλεγμονή μπορεί να παρουσιάσει ύφεση, αλλά αν συνεχιστεί, συνήθως, καταλήγει σε καταστροφή της αρθρώσεως και αναπηρία.

    Συγκεκριμένες εξωαρθρικές εκδηλώσεις είναι χαρακτηριστικές, συμπεριλαμβανομένων των ρευματοειδών οζιδίων, αρτηρίτιδας, νευροπάθειας, σκληρίτιδας, περικαρδίτιδας και σπληνομεγαλίας.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό, Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσοποιητικό, Πνευμονικό, Καρδιαγγειακό, Νευρικό

    Γενετική: Η οροθετική ρευματοειδής αρθρίτιδα αθροίζεται στις οικογένειες. Οι γενετικοί παράγοντες, ενάντια στις αλληλεπιδράσεις τους με περιβαλλοντικούς επιταχυντές δεν είναι ξεκάθαροι. Το HLA-DR4 εμφανίζεται στο 70% των Καυκασίων οροθετικών ασθενών σε σύγκριση με το 25% των μαρτύρων. Αυξημένος σχετικός κίνδυνος των 4-5 φορών για το DR4-θετικό άτομο, αν και μόνο μια μειονότητα επηρεάζεται.

    Επικρατέστερη ηλικία: 3η με 6η δεκαετία

    Επικρατέστερο φύλο: 

    • Γυναίκες > Άνδρες (ολική επίπτωση και επιπολασμός των αρθρικών εκδηλώσεων)
    • Άνδρες > Γυναίκες (εκδηλώνουν περισσότερο συστηματική νόσο)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Πρωινή δυσκαμψία
    • Οίδημα αρθρώσεων
    • Πόνος σε παθητική κίνηση
    • Θερμότητα στην άρθρωση 
    • Τυπική αρθρική παραμόρφωση 
    • Κόπωση 
    • Κατάθλιψη 
    • Κακουχία
    • Ανορεξία 
    • Ρευματοειδή οζίδια
    • Λεμφαδενοπάθεια 
    • Σπληνομεγαλία 
    • Οφθαλμική προσβολή
    • Νευροπάθειες από παγίδευση νεύρων (στις οστικές αλλοιώσεις ή στο οίδημα)

    ΑΙΤΙΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Αρθριτογενή ερεθίσματα ενεργοποιούν και το χυμικό και το κυτταρικό ανοσολογικό σύστημα σε ευπαθείς δείκτες. Αντισώματα (IgG, IgM, IgA αντιανοσοσφαιρίνες) που παράγονται από Β κύτταρα και πλασματτοκύτταρα είναι σε συμπλέγματα και καθηλώνουν το συμπλήρωμα, καταλήγοντας σε μια φλεγμονώδη διαδικασία. Διήθηση από λεμφοκύτταρα, κυρίως. βοηθητικά CD4 κύτταρα. Λοιμώδης αιτιολογία δεν έχει αποδειχθεί

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • HLA-DR4
    • Οικογενειακό ιστορικό
    • Γυναίκες φύλο, ηλικίας 20-50 χρόνων

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Σύνδρομο Sjogren
    • Σαρκοείδωση
    • Πολυμυοσίτιδα
    • Διαβρωτική οστεοαρθρίτιδα
    • Οροαρνητική πολυαρθρίτιδα
    • Αγγειΐτιδα
    • Ουρική αρθρίτιδα
    • Ψευδοουρική αρθρίτιδα
    • Φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου
    • Αντιδράσεις υπερευαισθησίας
    • Σύνδρομο Reiter
    • Σύνδρομο Αδαμαντιάδη
    • Ψωριασική αρθρίτιδα
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Νόσος του Lyme
    • Σκληρόδερμα
    • Χρόνια λοίμωξη 
    • Αποφρακτική κακοήθεια 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αιματοκρίτης - ήπια αναιμία είναι συνήθης
    • Ταχύτητα καθιζήσεως (ΤΚΕ) - συνήθως αυξημένη, βοηθητικός προσδιορισμός στην παρακολούθηση της ενεργότητας της νόσου
    • Ρευματοειδής παράγοντας - τίτλος > 1:80 ανιχνεύσιμος σε 70-80% των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα
    • ΑΝΑ - παρόν στο 20-30%
    • Συμπλήρωμα (CH50), C3, C4 - φυσιολογικό ή αυξημένο, πολύ χρησιμότερο να διακρίνονται άτομα με πρώιμη ρευματοειδή αρθρίτιδα από αυτούς με πρώιμο λύκο, στους οποίους τα επίπεδα είναι μειωμένα 
    • Άλλα: ηλεκτρολύτες, κρεατινίνη, ηπατική λειτουργία
    • Αρθριτικό υγρό
    1. Κιτρινωπό - λευκό, θολό, χαμηλής γλοιότητας 
    2. Ο "θρόμβος βλεννίνης" είναι χαλαρός ή εύθραστος λόγω της εκφύλισης του υαλουρονικού οξέος από λυσοσωμικά ένζυμα
    3. Λευκά αιμοσφαίρια αρθρικού υγρού, αυξημένα (3500-50000)
    4. Αρθρικό CH50 είναι χαμηλότερο από αυτό του ορού
    5. Πρωτεΐνη αρθρικού υγρού - περίπου 4,2 g/dL (42 g/L)
    6. Διαφορά γλυκόζης ορού - άρθρωσης ≥ 30 mg/dL (≥ 1,67 mmol/L)

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλουν τα ευρήματα: Προηγούμενη θεραπεία με ανοσοκατασταλτικά μπορεί να δείξει φυσιολογικά αποτελέσματα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Διήθηση του αρθρικού υγρού από λεμφοκύτταρα, πλασματοκύτταρα και μακροφάγα 
    • Υπερτροφία και υπερπλασία κυττάρων αρθρικού υμένα
    • Τοπική παραγωγή IgG με χαρακτήρα ρευματοειδή παράγοντα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Καμία, η βιοψία των οζιδίων δεν ενδείκνυνται στη διάγνωση 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Οι ακτινογραφίες σπάνια χρειάζονται στη διάγνωση, αλλά είναι χρήσιμες στην παρακολούθηση της εξέλιξης της νόσου 
    • Αρθρογραφία - για να καθοριστούν οι αρθρικές ανωμαλίες ή ο τραυματισμός σε μία υποστηρικτική δομή 
    • Σπινθηρογράφημα οστών - αν έχετε υποψία για άσηπτη νέκρωση (καλύτερα να μη γίνεται) 
    • Αξονική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία - χρήσιμα σε ειδικές περιπτώσεις όπως συμπτώματα από την αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    4 από 7 πρέπει να είναι παρόντα. Τα κριτήρια 1 ως 4 πρέπει να είναι παρόντα για τουλάχιστον 6 εβδομάδες:

    • Πρωινή δυσκαμψία > 1 ώρας διάρκεια
    • Αρθρίτιδα τουλάχιστον σε 3 ομάδες αρθρώσεων με οίδημα μαλακού ιστού ή υγρό 
    • Αρθρίτιδα που προσβάλλει τουλάχιστον μια από τις ακόλουθες ομάδες αρθρώσεων: κεντρικές ενδοφαλαγγικές, μετακαρπιοφαλαγγικές ή καρποί
    • Οίδημα συμμετρικών αρθρώσεων 
    • Υποδόρια οζίδια 
    • Θετική δοκιμασία ρευματοειδή παράγοντα
    • Ακτινογραφικές αλλοιώσεις σύμφωνες με το ρευματοειδή παράγοντα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής εκτός από επιλεγμένα επείγοντα περιστατικά ή ορθοπεδικές διεργασίες 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Έμφαση στην άσκηση και την κινητικότητα, γενική φροντίδα υγιεινής 
    • Ειδική έμφαση πρέπει να δίνεται στα εξής: μείωση του στρες στις αρθρώσεις, φυσιοθεραπεία και εργασιοθεραπεία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Ενθαρρύνετε πλήρη δραστηριότητα, αλλά αποφύγετε τις βαριές δουλειές και την έντονη άσκηση κατά τη διάρκεια των ενεργών φάσεων, λόγω του κινδύνου της επίτασης της φλεγμονής της άρθρωσης 
    • Υδροθεραπεία ή ασκήσεις στο νερό είναι αποτελεσματικά και ανακουφιστικά 

     14

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Υπάρχει αμφισβήτηση σχετικά με την "πυραμίδα της θεραπείας" (που ξεκινάει με τα αντιφλεγμονώδη και προχωράει σε φάρμακα τροποποιητικά της νόσου) και σχετικά με τη χρήση θεραπευτικών συνδυασμών 

    • Πρώιμη νόσος ή οξεία/χρόνια φλεγμονή: ασπιρίνη ή άλλο ΜΣΑΦ
    • Σοβαρή νόσος ή σαν ενδιάμεσα φάρμακα ύφεσης - έξαρσης: κορτικοστεροειδή (5-15 mg πρεδνιζόνης ή ισοδυνάμου κάθε μέρα). Για μικρής διάρκειας χρήσιμη μόνο
    • Εμμένουσα ενεργότητα νόσου (χρόνια αρθροθυλακίτιδα) - παράγοντες ύφεσης - έξαρσης:
    1. Αθελονοσιακά: υδροξυχλωροκίνη 400 mg κάθε ημέρα για 2-3 μήνες, μετά 200 mg την ημέρα, συνήθως δοκιμασία 6 μηνών για να φανούν τα πρώτα αποτελέσματα
    2. Χρυσός: δισκία από του στόματος 6-10 mg/ημέρα, επανεξέταση μετά από 4-6 μήνες ή 1 gr συνολική δόση. Ενέσιμος χρυσός δίνεται εβδομαδιαία μέχρι να δοθεί συνολική δόση 1 γραμμαρίου, μετά επανεξετάστε
    3. Σουλφασαλαζίνη: 50 mg/ημέρα, αυξάνοντας σε 2 g/ημέρα μέσα σε ένα μήνα, μέγιστη δοσολογία είναι 2-3 g/ημέρα, δοκιμασία 4-6 μηνών 
    4. D-πενικιλλαμίνη: 250 mg/ημέρα αρχικά, αυξάνοντας αργά μέχρι ένα μέγιστο των 750-1000 mg/ημέρα, δοκιμασία 6-9 μηνών με τουλάχιστον 8-12 εβδομάδων σε μέγιστη δοσολογία 
    5. Μεθοτρεξάτη: 5-15 mg/εβδομάδα από το στόμα, δοκιμασία 3-6 μηνών - για νόσο που εξαρτάται από στεροειδή ή εφόσον άλλα μέτρα είναι ανεπιτυχή ή ελάχιστα ανεκτά. Ο ρόλος της σε πρώιμη νόσο είναι υπό αμφισβήτηση

    Δεν υπάρχει θεραπεία για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Ωστόσο, οι κλινικές μελέτες δείχνουν ότι η ύφεση των συμπτωμάτων είναι πιο πιθανή όταν η θεραπεία ξεκινά νωρίς με φάρμακα γνωστά ως αντιρρευματικά φάρμακα που τροποποιούν τη νόσο (DMARDs).

    Φάρμακα

    Οι τύποι φαρμάκων που συνιστά ο γιατρός σας θα εξαρτηθούν από τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων σας και από πόσο καιρό είχατε ρευματοειδή αρθρίτιδα.

    • ΜΣΑΦ. Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) μπορούν να ανακουφίσουν τον πόνο και να μειώσουν τη φλεγμονή. Τα μη αντισταθμιστικά ΜΣΑΦ περιλαμβάνουν ιβουπροφαίνη και νατριούχο ναπροξένη. Ισχυρότερα ΜΣΑΦ διατίθενται με ιατρική συνταγή. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ερεθισμό του στομάχου, καρδιακά προβλήματα και νεφρική βλάβη.
    • Στεροειδή. Τα κορτικοστεροειδή φάρμακα, όπως η πρεδνιζόνη, μειώνουν τη φλεγμονή και τον πόνο και την αργή βλάβη των αρθρώσεων. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν αραίωση οστών, αύξηση βάρους και διαβήτη. Οι γιατροί συχνά συνταγογραφούν ένα κορτικοστεροειδές για την ανακούφιση των συμπτωμάτων γρήγορα, με στόχο τη σταδιακή μείωση του φαρμάκου.
    • DMARDs. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να επιβραδύνουν την εξέλιξη της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και να σώσουν τις αρθρώσεις και άλλους ιστούς από μόνιμη βλάβη. Τα συχνά DMARDs περιλαμβάνουν μεθοτρεξάτη, λεφλουνομίδη, υδροξυχλωροκίνη  και σουλφασαλαζίνη. Οι παρενέργειες ποικίλλουν, αλλά μπορεί να περιλαμβάνουν βλάβη στο ήπαρ και σοβαρές πνευμονικές λοιμώξεις.
    • Βιολογικοί παράγοντες. Επίσης γνωστοί ως τροποποιητές βιολογικής απόκρισης, αυτή η νεότερη κατηγορία DMARDs περιλαμβάνει: abatacept, adalimumab, anakinra, certolizumab, etanercept, golimumab, infliximab, rituximab, sarilumab και tocilizumab. Τα βιολογικά DMARDs είναι συνήθως πιο αποτελεσματικά όταν συνδυάζονται με συμβατικό DMARD, όπως μεθοτρεξάτη. Αυτός ο τύπος φαρμάκου αυξάνει, επίσης,τον κίνδυνο λοιμώξεων.
    • Στοχευμένα συνθετικά DMARDs. Το Baricitinib, το tofacitinib και το upadacitinib μπορούν να χρησιμοποιηθούν εάν τα συμβατικά DMARDs και τα βιολογικά δεν ήταν αποτελεσματικά. Υψηλότερες δόσεις τοφασιτινίμπης μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο θρόμβων αίματος στους πνεύμονες, σοβαρών καρδιακών επεισοδίων και καρκίνου.

    Ο γιατρός σας μπορεί να σας παραπέμψει σε έναν φυσιοθεραπευτή που μπορεί να σας διδάξει ασκήσεις για να διατηρήσετε τις αρθρώσεις σας ευέλικτες. Ο θεραπευτής μπορεί επίσης να προτείνει νέους τρόπους για να κάνετε καθημερινές εργασίες που θα είναι ευκολότερες στις αρθρώσεις σας. Για παράδειγμα, μπορεί να θέλετε να παραλάβετε ένα αντικείμενο χρησιμοποιώντας τα αντιβράχια σας. Οι βοηθητικές συσκευές μπορούν να διευκολύνουν την αποφυγή καταπόνησης στις αρθρώσεις σας. Για παράδειγμα, ένα μαχαίρι κουζίνας εξοπλισμένο με χειρολαβή βοηθά στην προστασία των αρθρώσεων των δακτύλων και του καρπού σας. Ορισμένα εργαλεία, όπως κουμπιά, μπορούν να διευκολύνουν το ντύσιμο. Οι κατάλογοι και τα καταστήματα ιατρικών ειδών είναι καλά μέρη για να αναζητήσετε ιδέες.

    Χειρουργική επέμβαση

    Εάν τα φάρμακα αποτυγχάνουν να αποτρέψουν ή να επιβραδύνουν τη βλάβη των αρθρώσεων, εσείς και ο γιατρός σας μπορεί να εξετάσετε το ενδεχόμενο χειρουργικής επέμβασης για την αποκατάσταση των κατεστραμμένων αρθρώσεων. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να βοηθήσει στην αποκατάσταση της ικανότητάς σας να χρησιμοποιείτε την άρθρωσή σας. Μπορεί επίσης να μειώσει τον πόνο και να βελτιώσει τη λειτουργία.

    Η χειρουργική επέμβαση ρευματοειδούς αρθρίτιδας μπορεί να περιλαμβάνει μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες διαδικασίες:

    • Συνοκτομή. Η χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση της φλεγμονώδους επένδυσης της άρθρωσης μπορεί να μειώσει τον πόνο και να βελτιώσει την ευελιξία της άρθρωσης.
    • Επισκευή τενόντων. Η φλεγμονή και η βλάβη των αρθρώσεων μπορεί να προκαλέσουν χαλάρωση ή ρήξη των τενόντων γύρω από την άρθρωση. Ο χειρουργός σας μπορεί να είναι σε θέση να επισκευάσει τους τένοντες γύρω από την άρθρωση σας.
    • Επιδιόρθωση άρθρωσης. Η χειρουργική επιδιόρθωση μιας άρθρωσης μπορεί να συνιστάται για τη σταθεροποίηση ή την ευθυγράμμιση της άρθρωσης και για την ανακούφιση του πόνου όταν η αντικατάσταση της άρθρωσης δεν είναι επιλογή.
    • Ολική αντικατάσταση αρθρώσεων. Κατά τη χειρουργική επέμβαση αντικατάστασης αρθρώσεων, ο χειρουργός σας αφαιρεί τα κατεστραμμένα μέρη της άρθρωσης σας και εισάγει μια πρόθεση από μέταλλο και πλαστικό. Η χειρουργική επέμβαση ενέχει κίνδυνο αιμορραγίας, λοίμωξης και πόνου. Συζητήστε τα οφέλη και τους κινδύνους με το γιατρό σας.

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    Αλληλεπιδράσεις φαρμάκων με ΜΣΑΦ:

    • Αντιόξινα: Μειώνουν το ρυθμό και την έκταση της απορρόφησης των ΜΣΑΦ, ποικίλο αποτέλεσμα
    • Αντιπηκτικά: Η φαινυλβουταζόνη και η οξυφαινυλβουταζόνη, επιταχύνουν τη δράση της βαρφαρίνης. Όλα τα ΜΣΑΦ αυξάνουν τον κίνδυνο αιμορραγίας σε ασθενή που υφίσταται αντιπηκτική θεραπεία 
    • Αντιδιαβητικά από το στόμα: Η ασπιρίνη, φαινυλβουταζόνη και οξυφαινυλβουταζόνη, μπορεί να ενισχύουν τη δράση των αντιδιαβητικών
    • Αντιϋπερτασικά/διουρητικά: Τα ΜΣΑΦ μπορεί να μετριάζουν τη δράση των διουρητικών β-αναστολέων, υδραλαζίνης, πραζοσίνης και αναστολείς ΜΕΑ
    • Λίθιο: Αύξηση των επιπέδων του λιθίου του πλάσματος μπορεί να συμβεί, ειδικά με την ινδομεθακίνη και τη δικλοφενάκη
    • Μεθοτρεξάτη: Το σαλικυλικό αναστέλλει τη νεφρική κάρθαση της μεθοτρεξάτης και μπορεί να εμφανιστούν τοξικά επίπεδα
    • Φαινυτοΐνη: Η φαινυλβουταζόνη αναστέλλει το μεταβολισμό της φαινυτοΐνης. Τα σαλικυλικά αποσυνδέουν τη φαινυτοΐνη από την αλβουμίνη και αυξάνουν τη συγκέντρωση του ελεύθερου φαρμάκου 
    • Προβενεσίδη: Αναστέλλει τη νεφρική κάθαρση πολλών ΜΣΑΦ
    • Συνδυασμός ΜΣΑΦ: Αποφύγετέ τον

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Διάρκεια πρωινής δυσκαμψίας 
    • Χρόνος έναρξης της κόπωσης 
    • Ανάγκη για ΜΣΑΦ/ημέρα
    • Δύναμη σφιξίματος χεριών 
    • Αριθμός αρθρώσεων που είναι ευαίσθητες ή επώδυνες σε παθητικό εύρος κίνησης 
    • Βαθμός οιδήματος των προσβεβλημένων αρθρώσεων 
    • Ταχύτητα καθίζησης - συχνά η καλύτερη εργαστηριακή δοκιμασία για την ενεργότητα της νόσου
    • Άλλοι εργαστηριακοί έλεγχοι, όπως υποδεικνύεται, που εξαρτώνται από τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται και το βαθμό της εξέλιξης της νόσου 
    • Υδροξυχλωροκίνη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι η αμφιβληστροειδοπάθεια - οφθαλμολογικός 'ελεγχος κάθε 6 μήνες 
    • Χρυσός από του στόματος - Η κυριότερη τοξικότητα είναι ερύθημα, διάρροια, θρομβοκυττοπενία, κοκκιοκυττοπενία, πρωτεϊνουρία (σπάνια), γενική αίματος, αριθμός αιμοπεταλίων, γενική ούρων κάθε μήνα
    • Χρυσός ενδομυϊκά: Η κύρια τοξικότητα είναι ερύθημα, διάρροια, θρομβοπενία, ουδετεροπενία, πρωτεϊνουρία - γενική αίματος, αιμοπετάλια, γενική ούρων κάθε 2 εβδομάδες για 6 μήνες, μετά κάθε μήνα 
    • D-πενικιλλαμίνη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι ερύθημα, δυσανεξία από το γαστρεντερικό, πρωτεϊνουρία, θρομβοπενία, ουδετεροπενία-γενική αίματος, αιμοπετάλια, γενική ούρων κάθε 2 εβδομάδες για 6 μήνες, μετά κάθε μήνα
    • Μεθοτρεξάτη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι η ηπατική δυσλειτουργία, πιθανή τοξικότητα μυελού των οστών - γενική αίματος, αιμοπετάλια, ηπατική λειτουργία κάθε 1-3 μήνες, που εξαρτάται από τη δόση και την εμπειρία με το φάρμακο
    • Κορτικοστεροειδή: Σύνδρομο Cushing, οστεοπόρωση 
    • ΜΣΑΦ: προβλήματα από το γαστρεντερικό, ρόλος της μεθοτρεξάτης σε ταυτόχρονη χορήγηση

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Πιθανή σχέση χρήσης αντισυλληπτικών από το στόμα με μειωμένο κίνδυνο ρευματοειδούς αρθρίτιδας 
    • Συγκεκριμένοι τύποι εμφανίζονται και συγκεκριμένοι τύποι ατόμων, που προσβάλλονται

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Εκφυλιστική αρθρίτιδα και καταστροφή αρθρώσεων 
    • Αγγειΐτιδα δέρματος
    • Περικαρδίτιδα
    • Ενδοκαρδιακά ρευματοειδή οζίδια, προκαλούν βαλβιδικές ανωμαλίες και ανωμαλίες αγωγιμότητας 
    • Πλευριτική συλλογή και πνευμονική συμμετοχή 
    • Διάμεση ίνωση
    • Πολλαπλή μονονευρίτιδα, παγίδευση μέσου νεύρου 
    • Σύνδρομο Sjogren, σκληρωτικά ρευματοειδικά οζίδια 
    • Σύνδρομο Felty (σπληνομεγαλία, αναιμία, θρομβοκυττοπενία, ουδετεροπενία) - σχεδόν τελείως περιορίζεται σε οροθετικούς ασθενείς με ενεργό αρθρίτιδα
    • Επιπλοκές που προκαλούνται από τη θεραπεία (π.χ. επιπλοκές από το γαστρεντερικό με ΜΣΑΦ, σύνδρομο Cushing με μακροχρόνια χρήση στεροειδών, ηπατικές ανωμαλίες με μεθοτρεξάτη, οφθαλμικές εκδηλώσεις με PLAQUENIL

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η συνήθης πορεία μέχρι τώρα είναι η προοδευτική επιδείνωση της λειτουργίας, αυτό μπορεί να αλλάξει σημαντικά με κατάλληλες ιατρικές, χειρουργικές και φυσιοθεραπευτικές παρεμβάσεις. Το σχέδιο ελέγχου πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλες τις πλευρές της ζωής του ασθενούς

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Sjogren
    • Felty

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Η έναρξη στο γηριατρικό πληθυσμό είναι λιγότερο συνήθης (20% των ατόμων πάνω από 60 χρονών έχουν τη νόσο)
    • Παρά τη βελτιωμένη θεραπεία, αναμείνετε αυξημένη συμβολή/αλληλεπίδραση άλλων συνοσηρών καταστάσεων που εξαρτώνται από την ηλικία. Συνηθέστερα στους ηλικιωμένους είναι η περικαρδίτιδα, η σηπτική αρθρίτιδα, το σύνδρομο Sjogren
    • Οι ηλικιωμένοι έχουν μικρότερη ανοχή στα φάρμακα, αυξημένη επίπτωση νόσου ωχράς κηλίδας, που σχετίζεται με την υδροξυχλωροκίνη ερυθήματος από D-πενικιλλαμίνη και έμετου και ναυτίας που προκαλούνται από σουλφασαλαζίνη. Η τοξικότητα του χρυσού παρεντερικά δεν σχετίζεται με την ηλικία 

    ΚΥΗΣΗ 

    • Η κύηση και ο τοκετός δεν εμφανίζουν σοβαρά προβλήματα, εκτός αν υπάρχει σοβαρή νόσος μηχανικών αρθρώσεων (π.χ. ισχία)
    • Πάνω από 75% των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα, που μένουν έγκυες βλέπουν βελτίωση, 50% κατά το πρώτο τρίμηνο, με τη μέγιστη βελτίωση να εμφανίζεται στο 3ο τρίμηνο, παρά τη διακοπή των φαρμάκων, όπως ο χρυσός και η μεθοτρεξάτη. Τυχαία τα πρώτα επεισόδια συμβαίνουν κατά την κύηση (αμφισβητούμενη σημασία). Δεν είναι ξεκάθαρη η αιτία της βελτίωσης. Υποτροπή μόνιμα εμφανίζεται μετά τον τοκετό (μέσα σε 6 μήνες)
    • Δεν έχει αναφερθεί αυξημένος αριθμός εμβρυϊκών ανωμαλιών λόγω αυτής καθαυτής της ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Η παρουσία του συνδρόμου Sjogren και του αντι-Ro αντισώματος, σχετίζεται με συγγενή, πλήρη κολποκοιλιακό αποκλεισμό (δεν επηρεάζονται όλοι ωστόσο, οι περισσότερες περιπτώσεις που αναφέρονται είναι για μητέρες με λύκο)

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Λειτουργική ικανότητα - γενική ταξινόμηση:

    • Τάξη Ι: όχι περιορισμός στην ικανότητα να γίνονται συνήθεις ασχολίες
    • Τάξη ΙΙ: Μέτριος περιορισμός, αλλά δυνατή η επιτέλεση των συνήθων ασχολιών
    • Τάξη ΙΙΙ: Σημαντικός περιορισμός, ανικανότητα να γίνουν οι περισσότερες συνήθεις ασχολίες ή αυτοεξυπηρέτηση ασθενούς
    • Τάξη IV: Ανικανότητα ή καθήλωση σε κρεβάτι ή αναπηρική πολυθρόνα

    Λειτουργική ικανότητα:

    • Να ντύνεται 
    • Να κάθεται και να σηκώνεται από το κρεβάτι 
    • Να τρώει και να πίνει με μαγειρικά σκεύη
    • Να περπατάει έξω σε επίπεδο χώμα
    • Να πλένει και να στεγνώνει όλο το σώμα
    • Να σκύβει και να μαζεύει ρούχα από το πάτωμα
    • Να ανοίγει και να κλείνει συνηθισμένες βρύσες 
    • Να μπαίνει και να βγαίνει σε αυτοκίνητο

    Τα  καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    PX0001CO PRESENTATION

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πνευμονική καρδία

    Ρευματικός πυρετός

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα

    Ρευματική πολυμυαλγία

    Περικαρδίτιδα

    Νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Σύνδρομο Felty

    Μειώστε τον πόνο της αρθρίτιδας με τη διατροφή

    Κάνναβη και ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Μήπως έχετε ρευματισμούς

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις αρθρώσεις σας

    Boswellia Serrata το ισχυρό φυσικό αντιφλεγμονώδες

    Πώς τα βακτήρια του στόματος προκαλούν ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Πώς να κάνετε σεξ αν έχετε αρθρίτιδα

    Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

    Βότανα για την αρθρίτιδα και τον πόνο των αρθρώσεων

    Τα καλύτερα βότανα για τους πόνους της φλεγμονής

    Αντιμετώπιση του πόνου με φυτικά αντιφλεγμονώδη

    Βιοανάδραση για την αρθρίτιδα

    Ο βελονισμός για την αρθρίτιδα

    Ομοιοπαθητική για τις αρθρίτιδες

    Όζοι σε ρευματολογικές παθήσεις

    Διάγνωση ασθενειών από τα χέρια

    Με τι ασχολείται ο ρευματολόγος

    Υποσχόμενη θεραπεία για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Τι να κάνετε αν σας πονάει μια άρθρωση

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    Βιταμίνες για την αρθρίτιδα

    Το νέο φάρμακο για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Διαβάστε για τις εξετάσεις στα ρευματολογικά νοσήματα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Πρωτοπαθή κακοήθη νεοπλάσματα του πνεύμονα Πρωτοπαθή κακοήθη νεοπλάσματα του πνεύμονα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο πνεύμονα

    Τα πρωτοπαθή κακοήθη νεοπλάσματα του πνεύμονα είναι πιο συχνοί καρκίνοι του πνεύμονα διαιρούνται σε δύο γενικές κατηγορίες:

    • Μη μικροκυτταρικός καρκίνος: περιλαμβάνονται το επιθηλιακό καρκίνωμα ή πλακώδες καρκίνωμα (το πιο συχνό), το αδενοκαρκίνωμα και το μεγαλοκυτταρικό καρκίνωμα 
    • Μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα

    Τα υπόλοιπα κακοήθη νεοπλάσματα του πνεύμονα είναι πολυάριθμα, αλλά σπάνια (λέμφωμα, βλάστωμα, σάρκωμα, κλπ.)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπνευστικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 50-70 χρόνων

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΟΣ

    Μπορεί να είναι ασυμπτωματικός

    • Υπερτροφική πνευμονική οστεοαρθροπάθεια 
    • Βήχας 
    • Δύσπνοια
    • Αιμόπτυση 
    • Περιορισμός άσκησης 
    • Θωρακικό άλγος 
    • Βράγχος φωνής 
    • Συριγμός 
    • Έντονη αδυναμία
    • Άλγος ώμου/χεριού 
    • Δυσφαγία
    • Οστικά άλγη
    • Απώλεια βάρους
    • Σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας 
    • Αναιμία

    ΑΙΤΙΑ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΟΣ

    • Κάπνισμα (πάνω από 90%)
    • Έκθεση σε άσβεστο ή αμίαντο
    • Χρόνια διάμεση πνευμονίτιδα
    • Αιθέρες αλογόνων 
    • Ανόργανο αρσενικό
    • Ραδιοϊσότοπα
    • Ατμοσφαιρική ρύπανση
    • Άλλα μέταλλα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Μεταστατικός καρκίνος
    • Κοκκίωμα 
    • Αμάρτωμα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γενική αίματος (αναιμία)
    • Βιοχημικός έλεγχος (διαταραχές Na, K, Ca και ηπατικών ενζύμων)
    • PT, PTT, αριθμός αιμοπεταλίων 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Τύπος καρκινικών κυττάρων σε θετική ιστολογική ή κυτταρολογική εξέταση 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Ηλεκτροκαρδιογράφημα
    • Δοκιμασίες αναπνευστικής λειτουργίας 
    • Δοκιμασία κοπώσεως 
    • Σπινθηρογράφημα με θάλλιο ή διπυριδαμόλη, καλύτερα να μη γίνεται

    lung cancer stages

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία θώρακα, αξονική τομογραφία θώρακα, σπινθηρογράφημα αιματώσεως πνευμόνων (καλύτερα να μη γίνεται):

    • Πνευμονικός όζος, μάζα ή διήθηση 
    • Διεύρυνση μεσοθωρακίου (μεσοθωρακοσκόπηση)
    • Ατελεκτασία
    • Διόγκωση πυλών 
    • Πλευριτική συλλογή

    Μαγνητική τομογραφία άλλων οργάνων:

    • Εγκεφάλου, αν γίνεται
    • Κοιλίας 

    Σπινθηρογράφημα οστών:

    • Καλύτερα να μη γίνεται

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Βρογχοσκόπηση με οπτικές ίνες 
    • Μεσοθωρακοσκόπηση, αν γίνεται
    • Βιοψία με λεπτή βελόνα 
    • Βιοψία σκαληνού αδένα, αν γίνεται

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εισαγωγή στο νοσοκομείο για χειρουργική αφαίρεση μη μικροκυτταρικού καρκίνου, αν είναι δυνατή
    • Εξωτερικός ασθενής για χημεία - ή ακτινοθεραπεία σε μικροκυτταρικό καρκίνο 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ακτινοθεραπεία 
    • Ανοσοθεραπεία 
    • Αναλγησία 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Γενική, προφορική ενημέρωση για τον καρκίνο του πνεύμονα

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Αναλγητικά 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Χειρουργήσιμος:

    • Τον πρώτο χρόνο κάθε 3 μήνες 
    • Τον δεύτερο χρόνο κάθε 6 μήνες 
    • Τον τρίτο μέχρι πέμπτο χρόνο μία φορά το χρόνο

    Ανεγχείρητος:

    • Ως ενδείκνυται για παρηγορητική θεραπεία 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Διακοπή καπνίσματος 
    • Αποφυγή άσβεστου 
    • Αποφυγή επαγγελματικής έκθεσης σε μέταλλα
    • Πιθανή προφύλαξη με ρετινοειδή όπως β-καροτένιο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Μεταστατική νόσος 
    • Τοπική υποτροπή

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Στάδιο Ι, μετά από χειρουργική αφαίρεση επιδερμικού/αδενο/μεγαλο-κυτταρικού καρκινώματος, 50% επιβίωση
    • Στάδιο ΙΙ, μετεγχειρητικά 33% επιβίωση σε επιδερμικό καρκίνο (στο στάδιο ΙΙ η μετεγχειρητική επιβίωση είναι 15% για επιδερμικό) και 20% σε αδενοκαρκίνωμα και μεγαλοκυτταρικό
    • Σημείωση: η προεγχειρητική σταδιοποίηση δεν είναι πολύ ακριβής, γι' αυτό τα ποσοστά επιβίωσης είναι χαμηλότερα
    • Αν ο καρκίνος είναι ανεγχείρητος η πρόγνωση είναι φτωχή με μέσο χρόνο επιβίωσης 8 με 14 μήνες 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Πιο συχνός στους ηλικιωμένους 

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες αν πάσχετε από καρκίνο του πνεύμονα, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    lung cancer

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πλευριτική συλλογή

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμιάντωση

    Η κάνναβη στη θεραπεία του καρκίνου του πνεύμονα

    Αν διαγνωσθείτε με καρκίνο ανακτήσετε την υγεία σας με τη φαρμακευτική κάνναβη

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν β καροτίνη

    Θεραπεία δευτεροπαθούς υπερτροφικής οστεοαρθροπάθειας

    Οι βλάβες που προκαλεί το κάπνισμα στο αναπνευστικό

    Ανακουφιστική θεραπεία σε καρκίνο του πνεύμονα

    Μικροκυτταρικός Καρκίνος Πνεύμονα

    Στάδιο IV μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα

    Στάδιο ΙΙΙ μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα

    Στάδιο 0 μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα 

    Στάδιο Ι και ΙΙ μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα 

    Διάγνωση και σταδιοποίηση του καρκίνου του πνεύμονα

    Σταδιοποίηση καρκίνου του πνεύμονα

    Προεγχειρητική εκτίμηση σε καρκίνο του πνεύμονα 

    Προγνωστικοί δείκτες στον καρκίνο του πνεύμονα

    Υπάρχει τρόπος για έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του πνεύμονα;

    Βιολογία του καρκίνου του πνεύμονα  

    Παθολογία του καρκίνου του πνεύμονα

    Οι βιταμίνες για τους βλεννογόνους 

    Για όσους έχουν κίνδυνο για καρκίνο από το κάπνισμα 

    Πρόληψη καρκίνου του πνεύμονα με διακοπή καπνίσματος 

    Πρόληψη καρκίνου πνεύμονος 

    Το μπρόκολο είναι φάρμακο για τους πνεύμονες

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καλάμι  

    Η ακετυλοκυστεϊνη είναι ασφαλής;  

    Διατροφή για τον καρκίνο του πνεύμονα 

    Προσυμπτωματικός έλεγχος καρκίνου του πνεύμονα

    Θεραπεία πρώιμου καρκίνου του πνεύμονα χωρίς χειρουργείο  

    Πώς μπορείτε να μολυνθείτε από ραδόνιο  

    Γενετική του Μη Μικροκυτταρικού Καρκίνου Πνεύμονα

    Χημειοπροφύλαξη στον καρκίνο του πνεύμονα

    Διαφοροδιάγνωση πλευριτικών συλλογών με PET/CT scan

    Υψηλές δόσεις βιταμινών για τη θεραπεία καρκίνου 

    Οι πνεύμονες μπορεί να αναγεννηθούν

    Διάγνωση του καρκίνου με σκύλους

    Ποτό για τον καρκίνο πνεύμονα 

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα 

    Η αμιάντωση 

    Ρομποτική ακτινοχειρουργική 

    Νευροενδοκρινείς όγκοι  

    Παράγοντες κινδύνου για καρκίνο που σχετίζονται με την εργασία

    Το ραδόνιο

    Επαγγελματικοί καρκίνοι  

    Όταν κάποιος φτύνει αίμα  

    Σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας 

    Νανοσωματίδια για τον καρκίνο του πνεύμονα 

    Ανάπτυξη κακοήθειας μετά από μεταμόσχευση οργάνων

    Έκφραση του κολλαγόνου σε καρκίνο του πνεύμονα 

    Διάγνωση ασθενειών από τα χέρια 

    Το εμβόλιο Vaxira για τον καρκίνο 

    Το εμβόλιο για τον καρκίνο EGF

    Η ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος εναντίον των όγκων 

    Οι αιτίες του καρκίνου του πνεύμονα

    Νευροενδοκρινείς όγκοι 

    Καρκινοειδείς όγκοι 

    Ειδική Νευρωνική Ενολάση

    Ο κόσμος θα φέρει την αλλαγή στην Ογκολογία

    Απεικονιστικός έλεγχος στην ογκολογία 

    Το PET-CT SCAN είναι σημαντικό διαγνωστικό εργαλείο

    Η παθολογία του καρκίνου

    Σταδιοποίηση στον καρκίνο 

    Πρώιμη διάγνωση καρκίνου με PET-CT  

    Πώς η βιοψία και το χειρουργείο βοηθούν στην εξάπλωση του καρκίνου

    Που μπορεί να εφαρμοστεί το μοριακό προφίλ

    Μοριακό προφίλ του όγκου

    Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

    Έκφραση του κολλαγόνου σε καρκίνο του πνεύμονα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την πλευριτική συλλογή Χρήσιμες πληροφορίες για την πλευριτική συλλογή

    Πλευριτική συλλογή

    Πλευριτική συλλογή είναι η πρόσθετη συγκέντρωση υγρού στην υπεζωκοτική κοιλότητα, σχεδόν πάντα προκαλούμενη από υποκείμενη νόσο. Τα υγρά μπορεί να είναι διϊδρώματα (υγρά λόγω μη ισορροπίας μεταξύ υδροστατικής και κολλοειδωσμωτικής πίεσης, όπως αυτά που εμφανίζεται στη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια ή υπολευκωματιναιμία ή εξιδρώματα (υγρά που μπορεί να σχετίζονται με πολλές νόσους).

    Τα φυσιολογικά άτομα θα έχουν ένα μικρό ποσό εξωκυττάριου υγρού, που λιπαίνει τα πέταλα του υπεζωκότα. Οι περισσότεροι ασθενείς με υγρό θα παρουσιάζουν συμπτώματα που σχετίζονται με την υποκείμενη παθολογία

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες 

    pleyritiki 5

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    • Κανένα σε μικρές ποσότητες υγρού
    • Πλευριτικός πόνος στο θώρακα 
    • Βήχας 
    • Ακινητοποίηση του θωρακικού τοιχώματος 
    • Ελαττωμένες φωνητικές δονήσεις 
    • Αμβλύτητα στην επίκρουση
    • Μειωμένοι ή απόντες αναπνευστικοί ήχοι πάνω από το υγρό
    • Μετατόπιση της τραχείας και της καρδιακής κορυφής προς την αντίθετη πλευρά 
    • Ήχος τριβής σε μικρής ποσότητα υγρού
    • Απώλεια βάρους 
    • Ρίγη
    • Αιμόπτυση
    • Νυχτερινή εφίδρωση

    ΑΙΤΙΑ ΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    • Παραπνευμονική πλευρίτιδα
    • Εμπύημα: συχνά σχετίζεται με εξίδρωμα πνευμονίας, προκαλούμενο από πνευμονοκοκκικούς ή Gram (-) οργανισμούς σε ενήλικες, σε παιδιά, πνευμονιόκοκκος, αιμόφιλος ινφλουέντζας, χρυσίζων σταφυλόκοκκος και μυκόπλασμα. Μερικές φορές σε όλες τις ηλικιακές ομάδες, μπορεί να είναι υπεύθυνα μυκοβακτηρίδιο ή μύκητας
    • Κακοήθεια: εξιδρώματα, πρωτοπαθής κακοήθεια υπεζωκότα σε αντίθεση με μεταστατική κακοήθεια. Κλίμακα συχνότητας - πνεύμονας > μαστός > λέμφωμα > άλλα
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια: διϊδρωμα συχνά αμφοτερόπλευρο 
    • Νεφρικά: νεφρωσικό σύνδρομο, νεφρική ανεπάρκεια, διϊδρώματα συχνά αμφοτερόπλευρα 
    • Κίρρωση: διϊδρωμα, συνήθως, στη δεξιά πλευρά 
    • Ρευματική νόσος: εξίδρωμα (μικρό)
    • Πλευριτικό υγρό προκαλούμενο από φάρμακα: εξίδρωμα συχνά με ηωσινοφιλία 
    • Σύνδρομο Dressler (σύνδρομο μετά από εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς, καρδιοτομή ή έμφραγμα του μυοκαρδίου): πλευριτική συλλογή συχνά σχετιζόμενη με περικαρδίτιδα
    • Ενδοκοιλιακό απόστημα: εξίδρωμα, υδραερικό επίπεδο, αυξημένη αμυλάση, ετερόπλευρο, τοξικό
    • Παγκρεατίτιδα: εξίδρωμα με αυξημένη αμυλάση, συχνά στην αριστερή πλευρά

    pleyritiki 1

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Λευκοκυττάρωση 
    • Αναιμία

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ανάλυση πλευριτικού υγρού που αποκτήθηκε από παρακέντηση θώρακος:

    • Αριθμός κυττάρων και διαφοροδιάγνωση 
    • Γλυκόζη, συνήθως < 60 mg/dl σε εμπύημα και ρευματοειδή αρθρίτιδα. Μπορεί επίσης να είναι τόσο χαμηλή σε φυματίωση και παραπνευμονικές πλευρίτιδες 
    • Πρωτεΐνη > 3 gr/dl με λόγο πλευριτικού ορού > 0,5 σε εξίδρωμα 
    • Γαλακτική αφυδρογονάση πλευριτικού υγρού (LDH) >  200 IU, με λόγο πλευριτικού υγρού 0,6 σε εξίδρωμα 
    • pH < 7,2 σε εμπύημα 
    • Αμυλάση, αυξημένη σε πλευριτική συλλογή, δευτεροπαθή σε παγκρεατίτιδα ή οισοφαγική διάτρηση 
    • Ερυθρά αιμοσφαίρια σε κακοήθεις τραυματικές ή πλευρίτιδες από πνευμονική εμβολή. Μεγάλος αριθμός ερυθρών αιμοσφαιρίων (> 100.000) ορίζει αιμορραγική πλευριτική συλλογή και μπορεί, επίσης, να εμφανιστεί σε άλλες αιτίες 
    • Κυτταρολογία (καρκινικά κύτταρα)
    • Καλλιέργειες, χρώση Gram μικροβίων, μυκητιασικές, μυκοβακτηριδιακές

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος, προσθιοπίσθια (όρθια θέση) σε πλάγια κατακεκλιμένη θέση 
    • Υπερηχοτομογραφία θώρακος: υπερηχοϊκός χώρος λόγω εγκυστωμένου υγρού
    • Υπολογιστική τομογραφία, σπάνια απαιτείται  

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Βιοψία υπεζωκότα σε επιλεγμένες περιπτώσεις (χρήσιμη σε διάγνωση καρκίνου ή φυματίωσης) 
    • Ενδοσκόπηση υπεζωκοτικής κοιλότητας σε επιλεγμένες περιπτώσεις 
    • Παρακέντηση θώρακος 

    pleyritiki 2

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Υποστηρικτικά, οξυγόνο, ενυδάτωση, φυσιοθεραπεία θώρακα
    • Θεραπεύστε την κύρια διαταραχή 

    Εμπύημα:

    • Μόνο αντιβιοτικά με ενδοθωρακικό σωλήνα (αρχική θεραπεία σε ενήλικες) 
    • Αφαίρεση πλευράς σε περιπτώσεις "παγιδευμένου πνεύμονα"

    Κακόηθες πλευριτικό υγρό:

    • Θεραπεία της κύριας κακοήθειας 
    • Παρακέντηση θώρακα, παροχέτευση με ενδοθωρακικό σωλήνα για συμπτωματικό χειρισμό 
    • Χημική πλευρόδεση (σχηματισμός συνδέσμων μεταξύ τοιχωματικού και σπλαχνικού υπεζωκότα) σε μερικούς ασθενείς 

    Χυλοθώρακας:

    • Θεραπεία με ακτινοβολίες σε κακοήθη χυλοθώρακα
    • Χειρουργική απολίνωση του θωρακικού πόρου σε τραυματικό χυλοθώρακα

    Αιμοθώρακας:

    • Ο αιματοκρίτης του υγρού είναι ίδιος ή παρόμοιος με τον αιματοκρίτη του αίματος - σχεδόν πάντα προκαλείται μόνο από τραύμα 
    • Παροχέτευση με εισαγωγή ενδοθωρακικού σωλήνα διαμέσου θωρακοτομής 

    Αιμορραγική έγχυση:

    • Θεραπεία της κύριας νόσου (συνήθως, κακοήθεια)

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όσο είναι ανεκτή 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιμικροβιακή θεραπεία αν είναι κατάλληλη
    • Χημική πλευρόδεση (χημική απόφραξη με συμφύσεις που δημιουργούνται) με δοξυκυκλίνη 500 mg ή μπλεομυκίνη 60 μονάδες σε μερικούς ασθενείς

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ακτινογραφία θώρακος κάθε 3 μήνες μέχρι την επάνοδο στη φυσιολογική κατάσταση 
    • Δοκιμασίες πνευμονικής λειτουργίας κάθε 3 μήνες μέχρι την επάνοδο στο φυσιολογικό 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Χρόνιο εμπύημα 
    • Παροχέτευση διαμέσου του θωρακικού τοιχώματος - υπεζωκοδερματικό συρίγγιο 
    • Βρογχοϋπεζωκοτικό συρίγγιο
    • Σύνδρομο τοξικού shock

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ποσοστό θνησιμότητας περίπου 20% σε εξιδρωματικές υπεζωκοτικές συλλογές υγρού σοβαρότερο σε ηλικιωμένους ασθενείς ή σε αυτούς με σοβαρές υποκείμενες καταστάσεις 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    pleyritiki 3

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πνευμονικό οίδημα

    Υποδιαφραγματικό απόστημα

    Περικαρδίτιδα

    Πνευμονικό απόστημα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Σκληρυντικοί παράγοντες για πλευροδεσία

    Διαφοροδιάγνωση λεμφαγγειακής καρκινωμάτωσης

    Μάθετε να αξιολογείτε την ακτινογραφία θώρακος

    Σύνδρομο Meigs

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Μεσοθηλίωμα

    Ανακουφιστική θεραπεία σε καρκίνο του πνεύμονα

    Στάδιο IV μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα

    Στάδιο ΙΙΙ μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα

    Κλινική εικόνα του καρκίνου του πνεύμονα

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Διαφορική διάγνωση πλευρίτιδας

    Σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Παρακέντηση υπεζωκότα

    Πλευρίτιδα

    Σταδιοποίηση καρκίνου του πνεύμονα

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα

    Ραγοειδίτιδα

    Ραγοειδίτιδα είναι μη ειδικός ορός που χρησιμοποιείται για να περιγράψει κάθε ενδοφθάλμια φλεγμονή.

    Τα συμπτώματα ποικίλλουν ανάλογα με το βάθος της εντόπισης και τις σχετιζόμενες καταστάσεις.

    • Πρόσθια ραγοειδίτιδα - οφθαλμική φλεγμονή που περιορίζεται στην ίριδα μόνο (ιρίτιδα) ή την ίριδα και το ακτινωτό σώμα (ιριδοκυκλίτιδα)
    • Διάμεση ραγοειδίτιδα - φλεγμονή των στοιχείων αμέσως πίσω από τον φακό (περιφερική ραγοειδίτιδα ή pars planitis)
    • Οπίσθια ραγοειδίτιδα - φλεγμονή του χοριοειδούς (χοριοειδίτιδα), αμφιβληστροειδούς (αμφιβληστροειδίτιδα) ή του υαλώδους κοντά στο οπτικό νεύρο και την ώχρα κηλίδα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Οφθαλμοί

    Γενετική: Δεν υπάρχει συγκεκριμένο γενετικό πρότυπο για την ραγοειδίτιδα, ιρίτιδα: 50-70% των ασθενών έχουν θετικό HLA-B27

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες (εκτός της HLA-B27 πρόσθιας ραγοειδίτιδας, άνδρες > γυναίκες 2,5:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    Πρόσθια ραγοειδίτιδα (περίπου το 80% του συνόλου των ραγοειδίτιδων):

    • Μειωμένη οπτική οξύτητα 
    • Συνήθως οξεία εισβολή 
    • Βαθύς πόνος οφθαλμού
    • Φωτοφοβία (συναινετική)
    • Υπεραιμία των επιπεφυκότων
    • Περικεράτεια διαστολή των αγγείων του επισκληρίου και του σκληρού 
    • Μικρή διάμετρος της κόρης στο προσβεβλημένο μάτι
    • Συνήθως ετερόπλευρη (95% των περιπτώσεων με HLA-B27)
    • Αμφοτερόπλευρη συμμετοχή και συστηματικά συμπτώματα (πυρετός, εξάντληση, κοιλιακός πόνος) μπορεί να σχετίζονται με διάμεση νεφρίτιδα
    • Συστηματικές νόσοι σχετίζονται συνήθως με την πρόσθια με την πρόσθια ραγοειδίτιδα (στο 53% των ασθενών βρέθηκε συστηματική νόσος κατά την πρώτη επίσκεψη στο γιατρό)

    Διάμεση και οπίσθια ραγοειδίτιδα:

    • Μειωμένη οπτική οξύτητα 
    • Συνήθως ύπουλη εισβολή
    • Πιο συχνά αμφοτερόπλευρη 
    • Η οπίσθια φλεγμονή κατά κανόνα προκαλεί ήπιο πόνο ή ερυθρότητα εκτός όταν συνυπάρχει ιρίτιδα

    ΑΙΤΙΑ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    • Φλεγμονώδης - από ιογενείς, μικροβιακούς, παρασιτικούς ή μυκητιασικούς παράγοντες 
    • Ανοσολογική - πιθανή ανάπτυξη αυτοάνοσων μηχανισμών και συσχέτιση με συστηματικά νοσήματα (ιδίως ρευματολογία)
    • Άλλες οφθαλμικές παθήσεις
    • Ιδιοπαθής (περίπου στο 25%)
    • Υποκείμενα σύνδρομα - παθήσεις όπως νεοπλασίες που διαγιγνώσκονται σαν φλεγμονές του οφθαλμού

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    Μεγαλύτερη επίπτωση όταν συνδυάζεται με ειδικές διαταραχές 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Επιπεφυκίτιδα 
    • Επισκληρίτιδα
    • Σκληρίτιδα
    • Κερατίτιδα 
    • Οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    • Μη ειδικά για την διάγνωση της ραγοειδίτιδας. Οι εξετάσεις σχετίζονται με τους αιτιολογικούς παράγοντες και τις συνοδές καταστάσεις και πρέπει να βασίζονται σε καλό ιστορικό και κλινική εξέταση 
    • Γενική αίματος, ουρία, κρεατινίνη (διάμεση νεφρίτιδα)
    • HLA-B27 (αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, σύνδρομο Reiter)
    • Αντιπυρηνικά αντισώματα, ΤΚΕ (ΣΕΛ, σύνδρομο Sjogren)
    • VDRL, FTA (σύφιλη)
    • PPD (φυματίωση)
    • Ορολογικές δοκιμασίες για τη νόσο του Lyme

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Ανοσοανεπάρκεια

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ιζήματα κερατοειδούς, φλεγμονώδη κύτταρα προσθίου θαλάμου ή υαλώδους, συνέχειες (συνδετικός ιστός μεταξύ ίριδας και φακού), οίδημα ωχράς κηλίδας, περιαγγεΐτιδα των κλάδων του αμφιβληστροειδούς

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Εξέταση με σχισμοειδή λυχνία και έμμεση οφθαλμοσκόπηση

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακα (σαρκοείδωση, ιστοπλάσμωση, φυματίωση, λέμφωμα)
    • Ακτινογραφία ιερολαγόνιας άρθρωσης (αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Εξέταση με σχισμοειδή λυχνία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής - επείγουσα αντιμετώπιση από οφθαλμίατρο

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η θεραπεία πρέπει να δίνεται μετά από πλήρη οφθαλμολογικό έλεγχο 
    • Θεραπεία υποκείμενων διαταραχών, όταν υπάρχουν 
    • Κυκλοπληγία
    • Αντιφλεγμονώδης αγωγή

    Uveitis

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Οδηγίες για την σωστή ενστάλλαξη των οφθαλμικών κολλυρίων 
    • Γυαλιά ηλίου, όταν υπάρχει φωτοφοβία
    • Προσοχή στις παρενέργειες των φαρμάκων 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Οματροπίνη μεθυλοβρωμιούχος 2% οφθαλμικό διάλυμα - 2 σταγόνες σε κάθε μάτι 2 φορές την ημέρα ή κάθε τρεις ώρες αν χρειαστεί, σε συνδυασμό με 
    • Οξεική πρεδνιζολόνη 1% οφθαλμικό εναιώρημα - 2 σταγόνες στο προσβεβλημένο μάτι, αρχικά κάθε ώρα, μειώνεται βαθμιαία σε 4 φορές την εβδομάδα όταν υπάρχει βελτίωση 

    Αντενδείξεις: 

    • Υπερευαισθησία στο φάρμακο ή σε κάποιο συστατικό του 
    • Κυκλοπληγία αντενδείκνυται σε ασθενείς με γνωστό γλαύκωμα ή με προδιάθεση για την νόσο
    • Η τοπική κορτιζονοθεραπεία αντενδείκνυται σε δευτεροπαθή ραγοειδίτιδα από φλεγμονώδη αίτια

    Προφυλάξεις:

    • Η μεθυλοβρωμιούχος οματροπίνη μπορεί να προκαλέσει συστηματικές αντιμουσκαρινικές επιδράσεις. Χορηγείται με εξαιρετική επιφύλαξη σε βρέφη και παιδιά εξαιτίας της μεγάλης τους ευαισθησίας σε συστηματικές εκδηλώσεις 
    • Τα τοπικά κορτικοστεροειδή μπορεί να αυξήσουν την ενδοφθάλμια πίεση. Παρατεταμένη χρήση πιθανά να οδηγήσει στο σχηματισμό καταρράκτη και την επιδείνωση υπάρχουσας ερπητικής κερατίτιδας που λαμβάνεται ως ιρίτιδα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Κυκλοπληγικά - υδροβρωμιούχος σκοπολαμίνη 0,25 έως 3 φορές την ημέρα ή υδροχλωρική κυκλοπεντολάτη 1%
    • Αντιφλεγμονώδη - νατριοφωσφορική πρεδνιζολόνη 1% νατριοφωσφορική δεξαμεθαζόνη 0,1% και εναιώρημα δεξαμεθαζόνης
    • Συστηματικοί μη στεροειδείς αντιφλεγμονώδεις παράγοντες μπορεί να φανούν χρήσιμοι

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Παρακολούθηση από οφθαλμίατρο
    • Καλή λήψη ιστορικού και φυσική εξέταση, για τον έλεγχο άλλων συνοδών παθήσεων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    Απώλεια οράσεως που οφείλεται σε:

    • Εναπόθεση ιζημάτων στον κερατοειδή ή το φακό 
    • Αυξημένη ενδοφθάλμιος πίεση, οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας 
    • Σχηματισμό συνεχειών 
    • Σχηματισμό καταρράκτη 
    • Αγγειΐτιδα με απόφραξη των αγγείων και αμφιβληστροειδικά έμφρακτα
    • Οίδημα ωχράς 
    • Βλάβη του οπτικού νεύρου

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Εξαρτάται από τα αίτια που προκαλούν τη νόσο ή τις συνοδές καταστάσεις 
    • Ραγοειδίτιδα που προκαλείται από φλεγμονώδη αίτια (συστηματικά ή τοπικά) έχει την τάση να υποχωρεί με την εκρίζωση της βασικής νόσου
    • Ραγοειδίτιδα που σχετίζεται με οροαρνητικές αρθροπάθειες έχει την τάση να εκδηλώνεται ως οξεία (που διαρκεί λιγότερο από 3 μήνες) και να υποτροπιάζει συχνά

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ιογενείς λοιμώξεις: HIV, απλός έρπης, έρπης ζωστήρας, κυτταρομεγαλοϊός 
    • Μικροβιακές λοιμώξεις: φυματίωση, λέπρα, προπιονινο-βακτηρίδιο, σύφιλη, λεπτοσπείρωση, βρουκέλλωση, νόσος του Lyme, νόσος του Whipple
    • Παρασιτικές λοιμώξεις: τοξοπλάσμωση, αμοιβάδωση, τοξοκαρίαση, κυστικέρκωση, ογκοκερκίαση 
    • Μυκητιασικές λοιμώξεις: ιστοπλάσμωση, κοκκιδιοειδομυκητίαση, καντιντίαση, ασπεργίλλωση, σποροτρίχωση βλαστομύκωση, κρυπτοκοκκίαση
    • Υποψία ανοσολογικού μηχανισμού: αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, σύνδρομο Behcet, νόσος του Crohn, φαρμακευτική αντίδραση ή αντίδραση υπερευαισθησίας, διάμεση νεφρίτιδα, νεανική ρευματοειδή αρθρίτιδα, νόσος Kawasaki, σκλήρυνση κατά πλάκας, ψωριασική αρθρίτιδα, σύνδρομο Reiter, υποτροπιάζουσα πολυχονδρίτιδα, σαρκοείδωση, σύνδρομο Sjogren, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, ελκώδης κολίτιδα, αγγειΐτιδα, λευκή, σύνδρομο Vogt-Koyanagi
    • Άλλες οφθαλμικές παθήσεις: οξεία πολυεστιακή υπερχρωστική επιθηλιοπάθεια, οξεία αμφιβληστροειδική νέκρωση, λοιμώδης, δια πτηνών μεταδιδόμενη χοριοειδοπάθεια, ετεροχρωματική κυκλίτιδα του Fuchs, κρίση γλαυκωματοκυκλίτιδας, ραγοειδίτιδα από το φακό, διάσπαρτη χοριοειδίτιδα, περιφερική ραγοειδίτιδα, ερπητική χοριοειδίτιδα συμπαθητική οφθαλμία, τραύμα
    • Υποκείμενα σύνδρομα: λευχαιμία, λέμφωμα, μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια, ρετινοβλάστωμα 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η αντιμετώπιση της φλεγμονής πρέπει να είναι το βασικό μέλημα. Αλλεργία και ψυχολογικοί παράγοντες (κατάθλιψη, άγχος) μπορεί να είναι ελκυστικοί παράγοντες 

    Γηριατρικό: Η φλεγμονώδης αντίδραση σε συστηματικά νοσήματα μπορεί να κατασταλεί

    ΚΥΗΣΗ

    Προσοχή στην επιλογή των φαρμάκων 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Τα συνώνυμα περιγράφουν ανατομικά την εστία φλεγμονής του ραγοειδούς
    • Βαριά χοριοειδίτιδα ή χοριοειδίτιδα που δεν ανταποκρίνεται στην θεραπεία αντιμετωπίζεται με έγχυση κορτικοστεροειδών στον οφθαλμικό κόγχο, συστηματικά κορτικοστεροειδή, κυττοτοξικούς παράγοντες (αζαθειοπρίνη, κυκλοφωσφαμίδη, χλωραμβουκίλη και μεθοτρεξάτη) ή ανοσοκατασταλτικούς παράγοντες (κυκλοσπορίνη)

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τα μάτια σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τα μάτια σας

    uveitis service

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για την ψωρίαση

    Οφθαλμικά χημικά εγκαύματα

    Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αποκόλληση αμφιβληστροειδούς

    Γλαύκωμα κλειστής γωνίας

    Σύφιλη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Crohn

    Νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Ερπητικές οφθαλμολογικές λοιμώξεις

    Επιπεφυκίτιδα

    Νόσος Αδαμαντιάδη-Behcet

    Τραύματα ματιών

    Οι οφθαλμικές ανεπιθύμητες ενέργειες από τη χημειοθεραπεία

    Ύφαιμα

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Η μοριακή ανίχνευση του αλληλόμορφου HLA-B27

    Βιταμίνες για τα μάτια

    Υγεία των ματιών

    Τοξοπλάσμωση στην εγκυμοσύνη

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Νόσος Kawasaki

    Kροταφική αρτηρίτιδα

    Ραγοειδίτιδα

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    Απλός έρπητας

    Ιστοπλάσμωση

    www.emedi.gr

     

  • Περικαρδίτιδα Περικαρδίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την περικαρδίτιδα

    Οι κλινικές εκδηλώσεις της πορείας της νόσου του περικαρδίου 

    Οξεία περικαρδίτιδα - μία φλεγμονώδης διαδικασία με ευρύ φάσμα αιτίων από το περικάρδιο, με ή χωρίς σχετιζόμενη συλλογή υγρού. Η πιο συνηθισμένη αιτιολογία είναι ιδιοπαθής ή μη ειδική περικαρδίτιδα 

    Περικαρδιακός επιπωματισμός - καρδιακή συμπίεση από περικαρδιακή συλλογή υγρού, που προκαλεί αιμοδυναμική καταστολή και αποδιοργάνωση των αντισταθμιστικών μηχανισμών 

    Περιοριστική περικαρδίτιδα - πάχυνση και συγκόλληση του περικαρδίου στην καρδιά μετά από χρόνια φλεγμονή

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: Έφηβοι και νεαροί ενήλικες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΕΡΙΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Οξεία περικαρδίτιδα:

    • Θωρακικό άλγος, τυπικά οξύ, οπισθοστερνικό με αντανάκλαση στην ακρολοφία τραπεζοειδούς 
    • Άλγος, συχνά αιφνίδιας έναρξης 
    • Άλγος, μειούμενο αν ο ασθενής γέρνει μπροστά σε καθιστή θέση 
    • Περιορισμός της αναπνοής 
    • Οδυνοφαγία
    • Πυρετός 
    • Μυαλγία
    • Ανορεξία 
    • Άγχος 
    • Περικαρδιακός ήχος τριβής 
    • Καρδιακές αρρυθμίες συχνά διαλείπουσα υπερκοιλιακή ταχυκαρδία
    • Ταχύπνοια 
    • Εντοπισμένοι ρόγχοι 

    Περικαρδιακός επιπωματισμός:

    • Δύσπνοια 
    • Ταχυκαρδία 
    • Διατεταμένες σφραγίτιδες φλέβες τραχήλου 
    • Κυάνωση 
    • Σχετική ή απόλυτη υπόταση 
    • Σιωπηρό προκάρδιο με μικρή ψηλαφητή καρδιακή ώση
    • Περικαρδιακός ήχος τριβής 
    • Καθαροί πνεύμονες
    • Σημείο Ewart - αμβλύτητα και βρογχική αναπνοή μεταξύ της άκρης της αριστερής ωμοπλάτης και της σπονδυλικής στήλης 
    • Ταχύς νηματοειδής σφυγμός 
    • Ποικίλοι βαθμοί επιπέδου συνείδησης 
    • Παράδοξος σφυγμός > 10 mm Hg μείωση της συστολικής πίεσης κατά την εισπνοή

    Περιοριστική περικαρδίτιδα:

    • Ασυμπτωματική, πρώιμη 
    • Δύσπνοια, πνευμονική συμφόρηση
    • Κόπωση, πολύ συχνή 
    • Περιφερικό οίδημα 
    • Ηπατομεγαλία 
    • Ασκίτης 
    • Διάταση σφαγίτιδων φλεβών - αυξημένη βαθειά κάθοδος Υ (δεν εμφανίζεται στον επιπωματισμό)
    • Σημείο Kussmaul - εισπνευστική αύξηση της σφαγιτιδικής πίεσης 
    • Περικαρδιακός τόνος - ακολουθεί το S2 σε απόσταση 0,06-0,12 δευτερόλεπτα, αυξάνει με το κάθισμα σε θέση οκλαδόν
    • Η υποογακιμία μπορεί να κρύψει τα σημεία του περιορισμού 

    ΑΙΤΙΑ ΠΕΡΙΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Ιδιοπαθής 
    • Ιοί: Coxsackie, αδενοϊός, Epstein-Barr, παρωτίτιδας 
    • Βακτήρια: Αιμόφιλος (ειδικά σε παιδιά), σταφυλόκοκκος, πνευμονιόκοκκος, σαλμονέλα
    • Μύκητες: Candida, ιστοπλάσμωση, ασπέργιλλος, νοκάρδια
    • Μυκοβακτηρίδια: μυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης 
    • Νεοπλάσματα: μαστού, πνεύμονα, λέμφωμα, μεσοθηλίωμα 
    • Επαγόμενη από φάρμακα: προκαϊναμίδη, υδραλαζίνη, μπλεομυκίνη, φαινυτοΐνη, μινοξιδίλη και ίσως άλλα
    • Νόσοι συνδετικού ιστού: συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, ρευματοειδής αρθρίτιδα, σκληρόδερμα, οξύς ρευματικός πυρετός 
    • Ακτινοβολία 
    • Έμφραγμα του μυοκαρδίου, σύνδρομο Dressler
    • Σύνδρομο μετά περικαρδιεκτομή 
    • Τραυματισμός στο θώρακα
    • Ουραιμία
    • Μυξοίδημα 
    • Περικαρδίτιδα χοληστερόλης 
    • Αορτικός διαχωρισμός 
    • Σαρκοείδωση 
    • Παγκρεατίτιδα 
    • Φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου
    • AIDS
    • Χυλοπερικάρδιο 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΕΡΙΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Οξύ έμφραγμα μυοκαρδίου 
    • Πνευμονία με πλευρίτιδα
    • Πνευμονική εμβολή 
    • Αορτικός διαχωρισμός 
    • Πνευμοθώρακας 
    • Εμφύσημα μεσοθωρακίου
    • Χολοκυστίτιδα
    • Παγκρεατίτιδα 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Λευκοκυττάρωση και αυξημένη ΤΚΕ 
    • Μπορεί να εμφανίζεται αυξημένη CPK, γαλακτική δεϋδρογενάση (LDH), SGOT

    pericarditis e1424864831206 1200x783

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Μικροσκοπικά: οξεία φλεγμονή

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Ηλεκτροκαρδιογράφημα
    • Ηχοκαρδιογράφημα
    • Καθετηριασμός των δεξιών κοιλοτήτων 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος - μικρή πλευριτική συλλογή, παροδικά διηθήματα, σε μεγάλη περικαρδιακή συλλογή υγρού, σχήμα "φιάλης νερού" (γιαουρτοσακούλα)
    • Αξονική ή μαγνητική τομογραφία θώρακος σε υποψιαζόμενη περιοριστική περικαρδίτιδα μπορεί να αποκαλύψει αποτιτανωμένο ή πεπαχυσμένο περικάρδιο, σκιαγράφηση συλλογής υγρού

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Περικαρδιοκέντηση 
    • Βιοψία περικαρδίου

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΕΡΙΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακός ασθενής εκτός αν υπάρχουν επιπλοκές
    • Ενδονοσοκομειακός ασθενής σε επιπλοκές (παρουσία αιμοδυναμικής καταστολής ή ύπαρξη υγρού)

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Περικαρδιεκτομή μπορεί να απαιτηθεί αν τα φάρμακα δεν είναι αποτελεσματικά 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Χωρίς περιορισμούς, οι οποίοι περιορισμοί επιβάλλονται από τα συμπτώματα του ασθενούς και μόνο αυτά 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Δεν υπάρχουν περιορισμοί: αν ο ασθενής είναι υπέρβαρος, συστήστε κάποιο πρόγραμμα απώλειας βάρους

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εφ'όσον το 15% των ασθενών παρουσιάζουν υποτροπή, πρέπει να εκπαιδευτούν για υποτροπή των συμπτωμάτων και την παρακολούθηση

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΕΡΙΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Μη επιπλεγμένη: ασπιρίνη 650 mg κάθε 4 ώρες. Εάν είναι αποτελεσματική, συνεχίστε για 2 εβδομάδες 

    Αντενδείξεις: Υπερευαισθησία στην ασπιρίνη, γνωστή διαταραχή πήξης αίματος 

    Προφυλάξεις: Χρήση με προσοχή σε ασθενείς με άσθμα, ρινικούς πολύποδες, σοβαρή καρδίτιδα, κύηση 3ου τριμήνου, ιστορικό διαταραχών από το πεπτικό, διαταραχές πήξης ή αιμορραγική διάθεση, τηλεαγγειεκτασία, αντιπηκτική αγωγή, νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Ακεταμινοφαίνη, ακεταζολαμίδη, χλωριούχο αμμώνιο, αντιόξινα, aurothioglucose, χλωροπροπαμίδη, σιμετιδίνη, κορτικοστεροειδή, δικλοφενάκη, δικουμαρόλη, διλτιαζέμη, διπυριδαμόλη, etodolac, flurbiprofen, ιβουπροφένη, ινδομεθακίνη, ινσουλίνη, Ketorolac, meclofenamate, μεφαιναμικό οξύ, μεθοτρεξάτη, μετοκλοπραμίδη, ναπροξένη, νιτρογλυκερίνη, nizatidine, πενικιλλίνη G, φαινπροκουμόνη, φαινυλοβουταζόνη, φαινυτοΐνη, πυροξικάμη, προσβενεσίδη, profirelin, κινιδίνη, σπιρονολακτόνη, σουλφινπυραζόνη, tolmetin, βαλπροϊκό οξύ, βαρφαρίνη 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Ιβουπροφένη 400-600 mg κάθε 6 ώρες για 2 εβδομάδες 
    • Ινδομεθακίνη 25-50 mg κάθε 6 ώρες για 2 εβδομάδες 
    • Κολχικίνη 1 mg κάθε ημέρα
    • Αζαθειοπρίνη, φαινυλοβουταζόνη, πρεδνιζόνη 50 mg κάθε ημέρα x 2-3 ημέρες και γρήγορη σταδιακή ελάττωση 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Παρακολουθείστε τους ασθενείς στο ιατρείο σε 2 εβδομάδες και επανεκτιμήστε την καρδιακή κατάσταση και τη συμπτωματολογία 
    • Επανάληψη της ακτινογραφίας θώρακος και του ηλεκτροκαρδιογραφήματος, πρέπει να τεθεί υπ'όψιν σε 4 εβδομάδες 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Περικαρδιακός επιπωματισμός 
    • Υποτροπή της περικαρδίτιδας 
    • Μη συμπιεστική συλλογή υγρού 
    • Χρόνια περιοριστική περικαρδίτιδα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η πλειοψηφία των ασθενών έχει πλήρη λύση του πόνου και των συμπτωμάτων μέσα στις 2 εβδομάδες της θεραπείας 
    • 15% θα έχουν τουλάχιστον μία υποτροπή στους πρώτους μήνες 
    • Σπάνια ο ασθενής μπορεί να ανθίσταται στη θεραπεία και να χρειαστεί κορτικοστεροειδή ή περικαρδιεκτομή 
    • Τα αιμοδυναμικά αποτελέσματα της συλλογής περικαρδιακού υγρού, εξαρτώνται από την ένταση και την ταχύτητα ανάπτυξης του 
    • Ένα πολύ μικρό ποσοστό των ασθενών μπορεί να αναπτύξει σημεία δεξιάς καρδιακής ανεπάρκειας, δευτεροπαθούς στον περιορισμό. Αυτοί οι ασθενείς είναι καλύτερα να αντιμετωπιστούν με περικαρδιεκτομή  

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Εξαρτώνται από την αιτιολογία
    • Περικαρδίτιδα, περιοριστική
    • Περικαρδίτιδα, οξεία πυώδης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το καρδιοαγγειακό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το καρδιοαγγειακό σύστημα

    HDHeartspericarditiscrop

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πανώλη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη φυματίωση

    Χλαμύδια της πνευμονίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Διαχωριστικό ανεύρυσμα αορτής

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γρίπη

    Νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα

    Ελμινθίαση

    Έμφραγμα του μυοκαρδίου

    Λοίμωξη από τον Ιό Epstein-Barr

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Ασκίτης

    Ιστοπλάσμωση

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Η καρδιοτοξικότητα από τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα

    Μεσοθηλίωμα

    Σε ποιους ασθενείς πρέπει να γίνεται έλεγχος για φυματίωση

    Τι σημαίνουν οι νυχτερινές εφιδρώσεις

    Φυματιώδης περικαρδίτιδα

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Νόσοι του συνδετικού ιστού

    Ψιττάκωση

    Καντιντίαση

    Λοίμωξη από σαλμονέλα

    Τα κριτήρια του συστηματικού ερυθηματώδους λύκου

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Το TIPI τεστ για το έμφραγμα του μυοκαρδίου

    Νόσος Kawasaki

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Κολπική μαρμαρυγή

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Χημειοπροφύλαξη ενδοκαρδίτιδας

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    Μυοκαρδίτιδα

    www.emedi.gr