Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2015 08:06

Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(10 ψήφοι)

Πότε πρέπει να κάνετε έλεγχο για θρομβοφιλία

Η θρομβοφιλία ή υπερπηκτικότητα ή προθρομβωτική κατάσταση αποτελεί ανωμαλία στην πήξη του αίματος, η οποία αυξάνει τον κίνδυνο θρόμβωσης που είναι η δημιουργία θρόμβου μέσα σε ένα αγγείο. 

Τέτοιου είδους ανωμαλίες πιστοποιούνται στο 50% των ατόμων που εμφανίζουν θρομβωτικό επεισόδιο (π.χ. θρόμβωση στις εν τω βάθει φλέβες του κάτω άκρου) το οποίο δεν προκλήθηκε από άλλο αίτιο.

Ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού έχει ανιχνεύσιμες ανωμαλίες, οι περισσότερες από τις οποίες, όμως οδηγούν σε θρόμβωση μόνο υπό την παρουσία κάποιου επιπρόσθετου παράγοντα κινδύνου.

Οι μεγάλες, τύπου 1 θρομβοφιλίες είναι σπάνιες. Η ανεπάρκεια της αντιθρομβίνης παρατηρείται στο 0,2% του γενικού πληθυσμού και στο 0,5 έως 7,5% των ατόμων με φλεβική θρόμβωση. Η ανεπάρκεια της πρωτεΐνης C, επίσης, παρατηρείται σε 0,2% του πληθυσμού, και μπορεί να βρεθεί σε 2,5-6% των ατόμων με θρόμβωση. Η ανεπάρκεια πρωτεΐνης S παρατηρείται σε 1,3 έως 5% των ατόμων με θρόμβωση.

Η τύπου 2 θρομβοφιλία είναι πολύ πιο συχνή. Ο παράγοντας Leiden παρατηρείται στο 5% του πληθυσμού της Βόρειας Ευρώπης. Σε άτομα με θρόμβωση, το 10% έχουν παράγοντα V Leiden. Σε όσους παραπέμπονται για εξετάσεις θρομβοφιλίας το 30-50% έχουν την βλάβη. Η μετάλλαξη της προθρομβίνης εμφανίζεται σε ποσοστά 1-4% στο γενικό πληθυσμό, 5-10% των ατόμων με θρόμβωση, και το 15% των ατόμων που κάνουν έλεγχο θρομβοφιλίας.  Τα αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα ανιχνεύονται στο 24% εκείνων που κάνουν εξετάσεις θρομβοφιλίας. 

Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη θεραπεία για τις περισσότερες περιπτώσεις, αλλά τα υποτροπιάζοντα επεισόδια θρόμβωσης αποτελούν ένδειξη για μακροπρόθεσμη προληπτική αντιπηκτική αγωγή.


Συμπτώματα θρομβοφιλίας

Η θρομβοφιλία, ICD-10 D68.5-D68.6 σχετίζεται με παθήσεις, όπως η εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση (DVT) και η πνευμονική εμβολή (ΡΕ). Η εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση συμβαίνει συνήθως στα πόδια, και χαρακτηρίζεται από πόνο, πρήξιμο και ερυθρότητα του άκρου. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μακροχρόνιο οίδημα και αίσθημα βάρους λόγω βλάβης στις βαλβίδες στις φλέβες. Ο θρόμβος μπορεί, επίσης, να αποφράξει τις αρτηρίες των πνευμόνων. Ανάλογα με το μέγεθος και τη θέση του θρόμβου, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ξαφνική εμφάνιση δύσπνοιας, πόνο στο στήθος, αίσθημα παλμών και σοκ και καρδιακή ανακοπή. 

Η φλεβική θρόμβωση μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε  ασυνήθιστα μέρη: Στις φλέβες του εγκεφάλου, του ήπατος (θρόμβωση της πυλαίας φλέβας και ηπατική φλεβική θρόμβωση), στη μεσεντέριο φλέβα, στις φλέβες των νεφρών (νεφρική φλεβική θρόμβωση) και στις βραχιόνιες φλέβες. Η θρομβοφιλία, επίσης, αυξάνει τον κίνδυνο αρτηριακής θρόμβωσης, η οποία είναι η βασική αιτία  καρδιακής προσβολής και εγκεφαλικού επεισοδίου.

Η θρομβοφιλία έχει συνδεθεί με το σύνδρομο των καθ 'έξιν αποβολών και, ενδεχομένως, με διάφορες επιπλοκές της εγκυμοσύνης, όπως η ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης, η σοβαρή προεκλαμψία και η αποκόλληση του πλακούντα.

Η ανεπάρκεια της πρωτεϊνης C μπορεί να προκαλέσει κεραυνοβόλο πορφύρα, μια σοβαρή διαταραχή της πήξης στο νεογέννητο που οδηγεί σε αιμορραγία στο δέρμα και σε άλλα όργανα.

Οι ανεπάρκειες της πρωτεΐνης C και πρωτεΐνης S έχουν επίσης συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο νέκρωσης δέρματος σε αντιπηκτική αγωγή με βαρφαρίνη ή άλλα φάρμακα.


Αιτίες θρομβοφιλίας

Η θρομβοφιλία μπορεί να είναι συγγενής ή επίκτητη.

Η συγγενής θρομβοφιλία είναι η κληρονομική θρομβοφιλία που αυξάνει την τάση ανάπτυξης θρόμβωσης, ενώ, η επίκτητη θρομβοφιλία αναφέρεται σε συνθήκες που προκύπτουν αργότερα στη ζωή.

-Συγγενής θρομβοφιλία

  • Οι πιο συχνοί τύποι συγγενούς θρομβοφιλίας είναι αυτοί που προκύπτουν ως αποτέλεσμα της υπερδραστηριότητας των παραγόντων πήξης. Είναι σχετικά ήπιοι, και ως εκ τούτου ταξινομούνται ως τύπου ΙΙ. Οι πιο συνηθισμένοι είναι ο παράγοντας V Leiden (μια μετάλλαξη στο γονίδιο F5 στη θέση 1691) και της προθρομβίνης G20210A, μια μετάλλαξη στη προθρομβίνη (στη θέση 20210 στη μη μεταφραζόμενη περιοχή 3 του γονιδίου). 
  • Οι σπάνιες μορφές συγγενούς θρομβοφιλίας, συνήθως, προκαλούνται από μια ανεπάρκεια των φυσικών αντιπηκτικών. Αυτοί οι τύποι ταξινομούνται ως "τύπου Ι" και προκαλούν πιο σοβαρή θρόμβωση.  Οι κυριότεροι είναι η ανεπάρκεια της αντιθρομβίνης ΙΙΙ, η ανεπάρκεια πρωτεΐνης C και η ανεπάρκεια πρωτεΐνης S. Οι ηπιότερες μορφές σπάνιας συγγενούς θρομβοφιλίας είναι η μετάλλαξη του παράγοντα XIII  και η οικογενειακή δυσινωδογοναιμία με ανώμαλο ινωδογόνο. Δεν είναι σαφές εάν οι συγγενείς διαταραχές της ινωδόλυσης (το σύστημα που καταστρέφει τους θρόμβους) συμβάλλουν σε σημαντικό βαθμό στον κίνδυνο θρόμβωσης.  Η συγγενής ανεπάρκεια του πλασμινογόνου, για παράδειγμα, κυρίως, προκαλεί συμπτώματα από τα μάτια και μερικές φορές προβλήματα σε άλλα όργανα, αλλά η σύνδεση με τη θρόμβωση δεν είναι ξεκάθαρη.
  • Η ομάδα αίματος καθορίζει τον ποσοστό κινδύνου για θρόμβωση σε μεγάλο βαθμό. Τα άτομα τα οποία που δεν έχουν ομάδα αίματος 0 έχουν διπλάσιο με τετραπλάσιο σχετικό κίνδυνο, ενώ αυτοί που εμφανίζουν χαμηλότερα επίπεδα 2 πρωτεϊνών του αίματος, του παράγοντα Von Willebrand και του παράγοντα VIII, λόγω αυξημένης κάθαρσης, έχουν προστασία απέναντι στη θρόμβωση.

-Επίκτητη θρομβοφιλία

  • Εδώ ταξινομείται το αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο που προκαλείται από αντισώματα έναντι των συστατικών της κυτταρικής μεμβράνης, ιδίως στο αντιπηκτικό λύκου (παρατηρείται στο συστηματικό ερυθηματώδη λύκο, αλλά συχνά ανιχνεύεται και σε άτομα, χωρίς τη νόσο), στα αντικαρδιολιπινικά αντισώματα και στα αντισώματα έναντι της β2-γλυκοπρωτεΐνης 1 και θεωρείται αυτοάνοση νόσος. Σε ορισμένες περιπτώσεις, το αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο μπορεί να προκαλέσει αρτηριακές, καθώς και φλεβικές θρομβώσεις. Επίσης, συνδέεται  με αποβολές και μπορεί να προκαλέσει μια σειρά από άλλα συμπτώματα, όπως δικτυωτή πελίωση του δέρματος και ημικρανίες.
  • Η θρομβοκυτταροπενία από ηπαρίνη (ΗΙΤ) οφείλεται σε μία ανοσολογική αντίδραση κατά του αντιπηκτικού ηπαρίνης ή των παραγώγων της. Συνδέεται με χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων, αλλά και με κίνδυνο φλεβικής και αρτηριακής θρόμβωσης.
  • Η παροξυσμική νυκτερινή αιμοσφαιρινουρία είναι μια σπάνια κατάσταση που προκύπτει από επίκτητες αλλοιώσεις στο γονίδιο PIGA που παίζει ρόλο στην προστασία των κυττάρων του αίματος από το σύστημα συμπληρώματος. Η παροξυσμική νυκτερινή αιμοσφαιρινουρία αυξάνει τον κίνδυνο φλεβικής θρόμβωσης, αλλά συνδέεται, επίσης, με αιμολυτική αναιμία (αναιμία που προκύπτει από την καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων). 
  • Αιματολογικές καταστάσεις που συνδέονται με  αργή ροή του αίματος μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο για θρόμβωση. Για παράδειγμα, η δρεπανοκυτταρική αναιμία (που προκαλείται από μεταλλάξεις της αιμοσφαιρίνης) θεωρείται μια ήπια προθρομβωτική κατάσταση που προκαλείται από διαταραχή της ροής του αίματος. Οι μυελουπερπλασιαστικές διαταραχές, στις οποίες ο μυελός των οστών παράγει πάρα πολλά κύτταρα του αίματος, προδιαθέτουν για θρόμβωση, ιδιαίτερα σε αληθή πολυκυτταραιμία (περίσσεια ερυθρών αιμοσφαιρίων) και κακοήθη θρομβοκυττάρωση (περίσσεια αιμοπεταλίων).
  • Ο καρκίνος, ιδιαίτερα όταν είναι μεταστατικός και εξαπλώνεται σε άλλα μέρη του σώματος και είναι ένας παράγοντας κινδύνου για θρόμβωση. Η ενεργοποίηση του συστήματος πήξης από τα καρκινικά κύτταρα ή η έκκριση προπηκτικών ουσιών είναι οι αιτίες. Επιπλέον, οι διάφορες θεραπείες για τον καρκίνο (όπως η χρήση κεντρικών φλεβικών καθετήρων για χημειοθεραπεία) μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο θρόμβωσης, περαιτέρω. 
  • Το νεφρωσικό σύνδρομο που είναι η κατάσταση κατά την οποία πρωτεΐνη από την κυκλοφορία του αίματος απελευθερώνεται στα ούρα λόγω νεφρικών παθήσεων, μπορεί να προδιαθέτει σε θρόμβωση ιδίως, σε  επίπεδα στο αίμα  αλβουμίνης κάτω από 25 g / l και εάν το σύνδρομο προκαλείται από  μεμβρανώδη νεφροπάθεια.  
  • Η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου (ελκώδης κολίτιδα και νόσος του Crohn) προδιαθέτουν σε θρόμβωση, ιδιαίτερα όταν η ασθένεια είναι ενεργή. 
  • Η εγκυμοσύνη σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο θρόμβωσης. Αυτό πιθανώς προκύπτει από μια φυσιολογική υπερπηκτικότητα κατά την εγκυμοσύνη που προστατεύει από αιμορραγία μετά τον τοκετό. 
  • Τα οιστρογόνα, όταν χρησιμοποιούνται σε αντισυλληπτικά χάπια από το στόμα και σε  θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης στην εγκυμοσύνη, έχουν συσχετιστεί με διπλάσιο έως εξαπλάσιο κίνδυνο φλεβικής θρόμβωσης. Ο κίνδυνος εξαρτάται από τον τύπο των ορμονών που χρησιμοποιούνται, από τη δόση των οιστρογόνων και την παρουσία άλλων παραγόντων κινδύνου θρομβοφιλίας. Διάφοροι μηχανισμοί, όπως η ανεπάρκεια της πρωτεΐνης S και το πολυπεπτίδιο αναστολέας του ιστικού παράγοντα (TFPI) είναι υπεύθυνοι.
  • Η παχυσαρκία είναι παράγοντας κινδύνου για φλεβική θρόμβωση. Υπερδιπλασιάζει τον κίνδυνο σε πολυάριθμες μελέτες, ιδιαίτερα σε συνδυασμό με την χρήση αντισυλληπτικών από του στόματος ή μετά από μια χειρουργική επέμβαση. Διάφορες ανωμαλίες πήξης έχουν περιγραφεί στην παχυσαρκία. Ο αναστολέας ενεργοποίησης του πλασμινογόνου-1, είναι ένας αναστολέας της ινωδόλυσης και είναι παρών σε υψηλότερα επίπεδα σε ανθρώπους με  παχυσαρκία. Τα παχύσαρκα άτομα έχουν, επίσης, μεγαλύτερο αριθμό  κυκλοφορούντων μικροκυστιδίων (θραύσματα  κατεστραμμένων κυττάρων) που φέρουν τον ιστικό παράγοντα. Η συσσωμάτωση των αιμοπεταλίων μπορεί να αυξηθεί, και υπάρχουν υψηλότερα επίπεδα  πρωτεϊνών πήξης, όπως ο παράγοντας νοη Willebrand, το ινωδογόνο, ο παράγοντας VII και ο παράγοντας VIII. Η παχυσαρκία αυξάνει, επίσης, τον κίνδυνο υποτροπής μετά από ένα πρώτο επεισόδιο θρόμβωσης. 

-Συγγενείς και επίκτητες μορφές θρομβοφιλίας

Είναι: Αυξημένα επίπεδα του παράγοντα VIII, του παράγοντα IX, του παράγοντα XI, του ινωδογόνου και του αναστολέα της ινωδόλυσης μέσω ενεργοποίησης της θρομβίνης, αλλά και μειωμένα επίπεδα του αναστολέα του ιστικού παράγοντα. Η αντίσταση στην ενεργοποιημένη πρωτεϊνη C που δεν οφείλεται σε μεταλλάξεις του παράγοντα V προκαλείται προφανώς από άλλους παράγοντες και εγκυμονεί κίνδυνο θρόμβωσης.

Υπάρχει μια σχέση μεταξύ των επιπέδων της ομοκυστεΐνης στο αίμα και της θρόμβωσης. Τα επίπεδα ομοκυστεΐνης προσδιορίζονται με μεταλλάξεις στα γονίδια MTHFR και CBS, αλλά επίσης και από τα επίπεδα του φυλλικού οξέος, της βιταμίνη Β6 και της βιταμίνη Β12, οι οποίες εξαρτώνται από τη διατροφή.


Μηχανισμός θρομβοφιλίας

Το σύστημα πήξης, που συχνά περιγράφεται ως «καταρράκτης πήξης», αποτελείται από μια ομάδα πρωτεϊνών που αλληλεπιδρούν για το σχηματισμό του ινώδους πλούσιου σε θρόμβο.

Η θρόμβωση είναι μια πολυπαραγοντική διαδικασία. Οι παράγοντες κινδύνου για θρόμβωση μπορούν να περιλαμβάνουν οποιοδήποτε συνδυασμό ανωμαλιών στο τοίχωμα των αιμοφόρων αγγείων, ανωμαλιών της ροής του αίματος (όπως στην ακινητοποίηση), και ανωμαλιών στην συνοχή του αίματος. Η θρομβοφιλία προκαλείται από ανωμαλίες στην συνοχή του αίματος, η οποία καθορίζεται από τα επίπεδα των παραγόντων πήξης και άλλες πρωτεΐνες του αίματος που κυκλοφορούν και που συμμετέχουν στο "καταρράκτη πήξης».

Η φυσιολογική πήξη εκκινείται με την απελευθέρωση του ιστικού παράγοντα από τον κατεστραμμένο ιστό. Ο ιστικός παράγοντας συνδέεται με τον κυκλοφορούντα παράγοντα VIIa. Ο συνδυασμός ενεργοποιεί τον παράγοντα Χ σε παράγοντα Χα και τον παράγοντα IX σε παράγοντα IXa. Ο παράγοντας Xa (παρουσία του παράγοντα V) ενεργοποιεί την προθρομβίνη σε θρομβίνη. Η θρομβίνη είναι ένα κεντρικό ένζυμο στη διαδικασία της πήξης: Δημιουργεί το ινώδες από το ινωδογόνο, και ενεργοποιεί έναν αριθμό από άλλα ένζυμα και συμπαράγοντες (παράγοντας XIII, παράγοντας XI, παράγοντας V και  παράγοντας VIII, TAFI) που ενισχύουν το θρόμβο ινικής. Η διαδικασία αναστέλλεται από τον TFPI (που αδρανοποιεί το πρώτο βήμα που καταλύεται από τον παράγοντα VIIa / ιστικό παράγοντα ), την αντιθρομβίνη (που αδρανοποιεί τη  θρομβίνη, τον παράγοντα IXa, Xa και ΧΙα), την πρωτεΐνη C (η οποία αναστέλλει τους παράγοντες Va και VIIIa παρουσία πρωτεΐνης S) και την πρωτεΐνη Ζ (η οποία αναστέλλει τον παράγοντα Χα).

Σε θρομβοφιλία, η ισορροπία μεταξύ πηκτικότητας και αντιπηκτικών έχει διαταραχθεί. Η σοβαρότητα της ανισορροπίας καθορίζει την πιθανότητα ότι κάποιος θα αναπτύξει θρόμβωση. Ακόμη και η μείωση της αντιθρομβίνης σε 70-80% των φυσιολογικών επιπέδων, μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο θρόμβωσης. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την αιμοφιλία, η οποία προκύπτει μόνο εάν τα επίπεδα των παραγόντων πήξης είναι αισθητά μειωμένα. 

Εκτός από τις επιδράσεις στην θρόμβωση, οι καταστάσεις υπερπηκτικότητας μπορεί να επιταχύνουν την ανάπτυξη της αθηροσκλήρωσης, της αρτηριακής νόσου που κρύβεται πίσω από το έμφραγμα του μυοκαρδίου και άλλες  καρδιαγγειακές νόσους.


Διάγνωση θρομβοφιλίας

  • Γενική αίματος και αιμοπετάλια
  • Ομοκυστεϊνη, βιταμίνη Β12 και φυλλικό οξύ
  • Αντιθρομβίνη ΙΙΙ (συγκέντρωση στο αίμα)
  • Πωτεϊνη C
  • Αντίσταση στην ενεργοποιημένη πρωτεϊνη C
  • Πρωτεϊνη S
  • ANA
  • Αντικαρδιολιπινικά αντισώματα (IgG, IgM)
  • Αντισώματα έναντι έναντι της γλυκοπρωτεϊνης β2GP-I (IgA, IgG, IgM)
  • Αντιπηκτικό λύκου
  • Μεταλλάξεις γονιδίου ομοκυστεϊνης (MTHFR C677T, A1298C)
  • Μεταλλάξεις GPIa και GPIIIa
  • Πολυμορφισμοί του PAI-1 {4G/5G, G/A(-844bp)}
  • Πήξη: aPTT, PT-INR, ινωδογόνο, V. Willebrand, D-Dimers
  • Λειτουργική μελέτη αιμοπεταλίων (επί αντοχής στα αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα)
  • PTA-1 (συγκέντρωση στο πλάσμα)
  • Συγκέντρωση παραγόντων πήξης (ΙΙ, VΙΙΙ, ΙΧ, Χ, ΧΙΙ)
  • Αντιηπαρινικά αντισώματa για HIT
  • Υποδοχείς CD55, CD59 για NPH
  • PAI-2 (επί κύησης)
  • Μεταλλάξεις παράγοντα V (Leiden G169a, R2H1299A)
  • Μεταλλάξεις προθρομβίνης (G20210A)
  • Μετάλλαξη παράγοντα XII (V34L)
  • Μετάλλαξη ινωδογόνου (-455 G>A)
  • Μετάλλαξη JAK2 και BCR-ABL (μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα ή το JAK2 και σε πρώιμο, χωρίς εμφανείς άλλους παράγοντες κινδύνου, όπως έμφραγμα του μυοκαρδίου)
  • Πολυμορφισμός στο CYPC19, CYP3A4 (αντοχή στην κλοπιδογρέλη)
  • Μεταλλάξεις CYP2C9 και πολυμορφισμός VKORC1 (αυξημένη ευαισθησία στα κουμαρινικά, κίνδυνος αιμορραγίας)
  • Πολυμορφισμοί του υποδοχέα στα ενδοθήλια της πρωτεϊνης C EPCR (A4600G A3, G4678C A1)

Screening για θρομβοβιλία

  • Επαναλαμβανόμενες θρομβοεμβολές ή θρόμβωση σε ασυνήθεις θέσεις (π.χ. ηπατική φλέβα στο σύνδρομο Budd-Chiari), είναι ένδειξη για τον προσυμπτωματικό έλεγχο.
  • Επίσης, ένδειξη για προσυμπτωματικό έλεγχο είναι το ατομικό ή οικογενειακό ιστορικό θρόμβωσης.  
  • Ο συνδυασμός της θρομβοφιλίας με άλλους παράγοντες κινδύνου είναι ένδειξη για προληπτική θεραπεία. Για παράδειγμα, αν η θρόμβωση οφείλεται σε ακινητοποίηση μετά από πρόσφατη ορθοπεδική χειρουργική αυτό δεν είναι ένδειξη για έλεγχο θρομβοφιλίας. Σε παρατεταμένη ακινησία, χειρουργική επέμβαση ή τραύμα, ο έλεγχος για θρομβοφιλία δεν είναι κατάλληλος, διότι τα αποτελέσματα των εξετάσεων δεν θα αλλάξουν την ενδεδειγμένη θεραπεία του ασθενούς. Παρόλα αυτά όταν υπάρχει θρομβοφιλία αυξάνεται ο κίνδυνος θρόμβωσης. Επίσης, σε ειδικές περιπτώσεις, όπως σε θρόμβωση αμφιβληστροειδικής φλέβας, δεν απαιτείται έλεγχος, επειδή η θρομβοφιλία δεν θεωρείται ως ένας σημαντικός παράγοντας κινδύνου. Παρόλα αυτά όταν υπάρχει θρομβοφιλία αυξάνεται ο κίνδυνος θρόμβωσης, σε περιπτώσεις όπως το χειρουργείο και η ακινητοποίηση.
  • Σε άλλες σπάνιες συνθήκες που συνδέονται με υπερπηκτικότητα, όπως η εγκεφαλική φλεβική θρόμβωση και η θρόμβωση της πυλαίας φλέβας, ο έλεγχος για θρομβοφιλία μπορεί να γίνεται εξατομικευμένα, μετά από τη λήψη καλού ιστορικού, εάν η σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας λαμβάνεται ως οδηγός.
  • Το σύνδρομο των καθ' έξιν αποβολών είναι ένδειξη για έλεγχο θρομβοφιλίας. Γίνεται έλεγχος για αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα (αντι-καρδιολιπίνης IgG και IgM, καθώς και  αντιπηκτικό λύκου), του παράγοντα V Leiden και για μετάλλαξη της προθρομβίνης, και αντίσταση της ενεργοποιημένης πρωτεΐνης C και και γενικά γίνεται αξιολόγηση της πήξης μέσω με  θρομβολεστογραφία.
  • Οι γυναίκες που σχεδιάζουν να χρησιμοποιήσουν αντισυλληπτικά χάπια δεν επωφελούνται από τον έλεγχο ρουτίνας για θρομβοφιλία, όταν ο απόλυτος κίνδυνος για επεισόδια θρόμβωσης είναι χαμηλή. Εάν η γυναίκα ή ένας συγγενής πρώτου βαθμού έχουν πάθει θρόμβωση, ο κίνδυνος θρόμβωσης αυξάνεται και το Screening σε αυτή την ομάδα ομάδα μπορεί να είναι ευεργετικό, αλλά ακόμη και όταν είναι αρνητικός ο έλεγχος εξακολουθεί να υπάρχει κίνδυνος για θρόμβωση με τα αντισυλληπτικά.
  • Ο έλεγχος θρομβοφιλίας σε άτομα με αρτηριακή θρόμβωση, γίνεται σε νεαρούς ασθενείς, ιδίως σε κάπνισμα ή χρήση  οιστρογόνων και αντισυλληπτικών) και σε εκείνους με επαναγγείωση, όπως σε στεφανιαία αρτηριακή παράκαμψη με ταχεία απόφραξη του μοσχεύματος.

Θεραπεία θρομβοφιλίας

  • Οι άνθρωποι που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο να επαναληφθεί η θρόμβωση λόγω θρομβοφιλίας συχνά συνιστάται να λαμβάνουν βαρφαρίνη για παρατεταμένες χρονικές περιόδους ή ακόμη και επ 'αόριστον.
  • Δεν υπάρχει ειδική θεραπεία για τη θρομβοφιλία, εκτός αν προκαλείται από μια υποκείμενη ιατρική ασθένεια (όπως νεφρωσικό σύνδρομο), στην οποία είναι αναγκαία η θεραπεία της υποκείμενης νόσου. Σε άτομα με απρόκλητη και / ή υποτροπιάζουσα θρόμβωση, ή εκείνοι με μια μορφή κινδύνου υψηλού κινδύνου θρομβοφιλίας, θα πρέπει να πάρουν αντιπηκτική αγωγή, όπως βαρφαρίνη, σε μακροπρόθεσμη βάση για να μειώσουντον κίνδυνο περαιτέρω. Ο κίνδυνος αυτός θα πρέπει να σταθμίζεται έναντι του κινδύνου σημαντικής αιμορραγίας, γιατί ο αναφερόμενος κίνδυνος σοβαρής αιμορραγίας είναι πάνω από 3% ετησίως και από αυτούς το 11% μπορεί να πεθάνουν από σοβαρή αιμορραγία.
  • Ο κίνδυνος υποτροπής μετά από ένα επεισόδιο θρόμβωσης καθορίζεται από παράγοντες, όπως τον βαθμό και τη σοβαρότητα της αρχικής θρόμβωσης, αν προκλήθηκε από ακινητοποίηση ή εγκυμοσύνη, τον αριθμό των προηγούμενων θρομβώσεων, το αρσενικό φύλο, την παρουσία  φίλτρου της κοίλης φλέβας, την παρουσία καρκίνου, τα συμπτώματα του μεταθρομβωτικού συνδρόμου, και την παχυσαρκίας. 
  • Εκείνοι με αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο μπορεί να χρειαστούν μακροχρόνια αντιπηκτική αγωγή μετά από ένα επεισόδιο θρόμβωσης. Ο κίνδυνος καθορίζεται από τον υπότυπο του αντισώματος που ανιχνεύεται από τον τίτλο αντισωμάτων (ποσό των αντισωμάτων), από το αν ανιχνεύονται πολλαπλά αντισώματα, και εάν ανιχνεύονται αυτά τα αντισώματα επανειλημμένα.
  • Οι γυναίκες με θρομβοφιλία που σχεδιάζουν εγκυμοσύνη, συνήθως, απαιτούν εναλλακτικές λύσεις αντί για βαρφαρίνη κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, ιδιαίτερα κατά τις πρώτες 13 εβδομάδες, γιατί αυτή μπορεί να προκαλέσει ανωμαλίες στο έμβρυο. Η ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους (LMWH, όπως ενοξαπαρίνη) χρησιμοποιείται γενικά ως εναλλακτική λύση. Η βαρφαρίνη και η ηπαρίνη LMWH μπορεί να χρησιμοποιείται με ασφάλεια στον θηλασμό.

Πρόγνωση της θρομβοφιλίας
Σε ασθενείς χωρίς ανιχνεύσιμη θρομβοφιλία, ο  κίνδυνος ανάπτυξης θρόμβωσης από την ηλικία των 60 ετών είναι περίπου 12%. Περίπου το 60% των ανθρώπων που έχουν έλλειψη αντιθρομβίνης θα πάθουν θρόμβωση τουλάχιστον μία φορά μετά την ηλικία των 60, όπως και περίπου το 50% των ατόμων με ανεπάρκεια σε πρωτεΐνη C και περίπου το ένα τρίτο των ατόμων με έλλειψη πρωτεΐνης S. Άτομα με αντίσταση στην ενεργοποιημένη πρωτεΐνη C (από τον παράγοντα V Leiden), σε αντίθεση, έχουν ένα ελαφρώς αυξημένο απόλυτο κίνδυνο θρόμβωσης, με το 15% να έχει τουλάχιστον ένα θρομβωτικό επεισόδιο μέχρι την ηλικία των εξήντα ετών. Σε γενικές γραμμές, οι άνδρες έχουν περισσότερες πιθανότητες από τις γυναίκες να παρουσιάσουν επαναλαμβανόμενα επεισόδια φλεβικής θρόμβωσης. 

Άτομα με παράγοντα V Leiden βρίσκονται σε σχετικά χαμηλό κίνδυνο θρόμβωσης, αλλά μπορεί να αναπτυχθεί θρόμβωση με παρουσία ενός επιπλέον παράγοντα κινδύνου, όπως σε ακινητοποίηση.

Οι περισσότεροι άνθρωποι με μετάλλαξη της προθρομβίνης (G20210A) δεν αναπτύσσουν ποτέ θρόμβωση. 

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη θρομβοφιλία

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα συμπληρώματα διατροφής για τη θρομβοφιλία


 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συννενόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Ο προληπτικός διαγνωστικός έλεγχος 

Ειδικές διαγνωστικές εξετάσεις για τη θρομβοφιλία

D-dimers

Ανεπάρκεια της προθρομβίνης του αίματος

Aντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο

Πνευμονική εμβολή

Αντενδείξεις λήψης αντισυλληπτικών χαπιών

Tεστ DNA

Έλεγχος θρομβοφιλίας

Σύνδρομο των καθ' έξιν αποβολών

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 12412 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2018 05:57
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Ορχικές κακοήθειες Ορχικές κακοήθειες

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις ορχικές κακοήθειες

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Τα πρωτοπαθή νεοπλάσματα των όρχεων μπορούν να προέλθουν από οποιοδήποτε κύτταρο των όρχεων ή των εξαρτημάτων. Χωρίζονται στους βλαστικούς (90-95%) και τους μη βλαστικούς όγκους. Οι βλαστικοί όγκοι, που συζητούνται εδώ, χωρίζονται περαιτέρω σε σπερμογονιώματα (σεμινώματα) και μη σεμινωματώδεις όγκους (εμβρυονικούς, τερατώματα, χοριοκαρκινώματα, όγκους του λεκιθικού σάκου).

    Κλινική σταδιοποιήση:

    • Α - ο όγκος περιορίζεται στους όρχεις και το σπερματικό τόνο 
    • Β - ο όγκος εντοπίζεται στους όρχεις και τους οπισθοπεριτοναϊκούς αδένες 
    • Β1 - αδένες μικρότεροι των 2 cm
    • B2 - προσβεβλημένοι οπισθοπεριτοναϊκοί αδένες 2-6 cm στη διάμετρο (ορατοί στις απεικονιστικές μεθόδους)
    • Β3 - προσβεβλημένοι οπισθοπεριτοναϊκοί αδένες, διαμέτρου μεγαλύτερης των 6 cm
    • C - μεταστάσεις πάνω από το διάφραγμα ή διήθηση συμπαγών κοιλιακών οργάνων

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Κύρια επίπτωση σε ηλικία 20-40 ετών. Λιγότερο κύρια επίπτωση στις ηλικίες 0-10 ετών και άνω των 60 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο στους άνδρες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΡΧΙΚΩΝ ΚΑΚΟΗΘΕΙΩΝ

    Σε ενήλικες:

    • Πιο συχνό σημείο είναι ένα οσχεϊκό οζίδιο ή η οσχεϊκή διόγκωση
    • Αίσθημα πληρότητας ή βάρους στο όσχεο, που μπορεί και να γίνει αντιληπτό ως "πόνος"
    • Ο "μικρότερος" ως τότε όρχις, μεγαλώνει στο μέγεθος του αντίθετου "φυσιολογικού"
    • Σκληρή, όχι ευαίσθητη μάζα μέσα στα όρια του ινώδους χιτώνα, που συνήθως γίνεται διακριτή ψηλαφητά από τους άλλους σχηματισμούς του σπερματικού τόνου
    • Οξεία ή χρόνια επιδιδυμίτιδα/ορχεοεπιδιδυμίτιδα που έχει σαν αποτέλεσμα καθυστέρηση της διάγνωσης (10%)
    • Εκδηλώσεις από τη μετάσταση, π.χ. τραχηλική μάζα (υπερκλείδιος αδένας), αναπνευστικά συμπτώματα (μετάσταση στον πνεύμονα), οσφυαλγία (ερεθισμός νευρικών ριζών ή του ψοΐτη), μόνο-ή αμφιτερόπλευρο οίδημα άκρων (θρόμβωση ή απόφραξη της λαγόνιας ή της κάτω κοίλης φλέβας), ψηλαφητή κοιλιακή μάζα
    • Υδροκήλη (10-20%)
    • Γυναικομαστία (μπορεί να οφείλεται σε αυξημένες ορμόνες ή όχι) (5%)
    • Ταχεία αύξηση του όγκου που οδηγεί σε αιμορραγία και νέκρωση

    Σε παιδιά:

    • Σκληρή μη αλγεινή οσχέϊνη μάζα
    • Αδιαπέραστος στο φως, ευμεγέθης σκληρός όρχις
    • Υδροκήλη (15-20%)
    • Σε ορμονικά ενεργούς όγκους, η εξέταση του οσχέου μπορεί να μην αποκαλύψει κάτι

    ΑΙΤΙΑ ΟΡΧΙΚΩΝ ΚΑΚΟΗΘΕΙΩΝ

    Κανείς σαφής αιτιολογικός παράγοντας και καμία σχετική επίδραση δεν έχουν προσδιοριστεί 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΡΧΙΚΩΝ ΚΑΚΟΗΘΕΙΩΝ

    • Λευκή φυλή, ιδιαίτερα Σκανδιναβική καταγωγή
    • Υψηλή κοινωνική τάξη
    • Άντρες που δεν έχουν παντρευτεί 
    • Αγροτικός πληθυσμός
    • Ιστορικό κρυψορχίας (ακόμη και διορθωμένης) - ο μόνος αδιαφιλονίκητος παράγοντας κινδύνου
    • Ασθενής συσχέτιση με: χρήση ορμονών από τη μητέρα στο 1ο τρίμηνο, διαταραχές του φύλου σε αρσενικό γονότυπο με δυσγενεσία γονάδων, τραύμα (δεν υπάρχει σοβαρή απόδειξη ιδιαίτερων παραγόντων κινδύνου)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΡΧΙΚΩΝ ΚΑΚΟΗΘΕΙΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Κήλη 
    • Υδροκήλη 
    • Αιμάτωμα 
    • Σπερματοκήλη 
    • Συφιλιδικό κομμίωμα 
    • Κιρσοκήλη 
    • Στα παιδιά - επιδερμοειδής/δερμοειδής κύστη, παραορχικό ραβδομυοσάρκωμα, μακρορχία, συστροφή όρχεως ή συστροφή κύστης Morgagni

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Άλφα εμβρυϊκή πρωτεΐνη (AFP): τα επίπεδα αυξάνονται σε αμιγές εμβρυονικό καρκίνωμα, τερατοκαρκίνωμα, όγκο του λεθικικού σάκου ή σε συνδυασμό αυτών των τριών, αλλά όχι σε αμιγές χοριοκαρκίνωμα ή σεμίνωμα
    • Βήτα ανθρώπινη χοριονική γοναδοτροπίνη (β-HCG): αυξημένη πάντα στο χοριοκαρκίνωμα, στο 40-60% του εμβρυονικού καρκινώματος, 5-10% των αμιγών σεμινωμάτων έχουν προσδιορίσιμα επίπεδα β-HCG (συνήθως κάτω από 500 ng/ml)
    • Πλακουντιανική αλκαλική φωσφατάση (PLAP): ίσως είναι δείκτης εκλογής στο σεμίνωμα, 70-90% των ασθενών με υποτροπιάσαντα ή διάχυτα σεμινώματα έχουν αυξημένη τιμή PLAP
    • Δεϋδρογενάση του γαλακτικού (LDH): Υπερβολικά ευρύς δείκτης για να είναι ειδικός. Ίσως υπάρχει σχέση μεταξύ τιμής της LDH και του μεγέθους του όγκου. Αυξημένη LDH μπορεί να είναι η μόνη βιοχημική ανωμαλία στο 10% των ασθενών με επίμονους ή υποτροπιάσαντες μη σεμινωματώδεις όγκους

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Διαταραχές της AFP μπορεί να προκληθούν από καλοήθη ηπατική νόσο, τηλαγγειεκτασία και τυροσιναιμία, κακοήθειες ήπατος, παγκρέατος, στομάχου και πνεύμονα, κατάχρηση μαριχουάνας 
    • Η PLAP μπορεί να αυξηθεί σε βαρείς καπνιστές 
    • Η β-HCG μπορεί να παραχθεί επίσης από ηπατικές, πνευμονικές, παγκρεατικές και στομαχικές κακοήθειες και από νεφρικούς όγκους, όγκους του μαστού ή της ουροδόχου κύστης 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Βασικά, δύο διαφορετικές ομάδες, οι βλαστικοί και οι μη βλαστικοί τύποι και τα σεμινώματα και οι μη βλαστικοί τύποι και τα σεμινώματα και οι μη σεμινωματώδεις όγκοι

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Οσχεϊκός υπέρηχος - βλέπουμε τη μάζα που σαφώς ξεκινά από τους όρχεις με ηχητικό προφίλ διαφορετικό από τον περιβάλλοντα φυσιολογικό ορχικό ιστό (υποηχητική)

    testicular cancer causes1 5b219133a474be0038b81bd9

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος - καλό είναι να γίνεται και πλάγια
    • Αξονική τομογραφία - πολύ ακριβής, ικανή να προσδιορίσει πυελική, οπισθοπεριτοναϊκή και μεσοθωρακική λεμφαδενοπάθεια καθώς και να εντοπίσει κοιλιακές, σπλαχνικές και πνευμονικές μεταστάσεις 
    • Λεμφαγγειογραφία κάτω άκρων - ευαίσθητη στο να εντοπίζει τους ενδοκοιλιακούς προσβεβλημένους λεμφαδένες, αλλά όχι τόσο ακριβής όσο η αξονική τομογραφία στο να εντοπίζει ανώτερους παραορτικούς προσβεβλημένους αδένες ή σπλαχνική συμμετοχή 
    • Μαγνητική τομογραφία κοιλίας (καλύτερα)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Διαβουβωνική εξέταση του οσχέου με βιοψία και/ή ριζική ορχεκτομή (εξαιρούνται ο όρχις και ο σπερματικός τόνος), δίνει τη βέβαιη διάγνωση (καλύτερα να μη γίνεται βιοψία όρχεως)
    • Διαοσχεϊκή ανοιχτή ή διαδερμική βιοψία ή διαοσχεϊκή ορχεκτομή αντενδείκνυται αν υπάρχει ανατομική πρόπτωση της κακοήθειας σε περιοχή διαφορετικής λεμφικής παροχέτευσης

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΡΧΙΚΩΝ ΚΑΚΟΗΘΕΙΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή στο νοσοκομείο για εγχείρηση

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Τόσο τα σεμινώματα όσο και οι μη σεμινωματώδεις όγκοι είναι χημειοευαίσθητοι και απαντούν καλά στη χημειοθεραπεία. Τα σεμινώματα είναι ιδιαίτερα ακτινοευαίσθητα, περισσότερο από ότι οι μη σεμινωματώδεις όγκοι 
    • Σε όλους τους ασθενείς γίνεται ριζική ορχεκτομή για τη διάγνωση και τον άριστο τοπικό έλεγχο 
    • Αντιμετώπιση των σταδίων του σεμινώματος:
    1. Α - ακτινοβολία, 2.500 R στις σύστοιχες βουβωνικές και λαγόνιες λεμφαδενικές αλυσίδες και στους περιαορτικούς/πέρι την κάτω κοίλη φλέβα λεμφαδένες αμφοτερόπλευρα, έως το επίπεδο του διαφράγματος 
    2. Β2 - όπως στο Α, με χρήση ακτινοβολίας 600-1.000 R στους θετικούς λεμφαδένες 
    3. Β3 - χημειοθεραπεία - αν μετά τη χημειοθεραπεία υπάρχουν ακόμη λεμφαδένες διαμέτρου μεγαλύτερης των 3 cm, τότε γίνεται και αφαίρεση των οπισθοπεριτοναϊκών λεμφαδένων (43% των περιπτώσεων έχουν βιώσιμο όγκο)
    4. C - πρωτογενής χημειοθεραπεία
    • Αντιμετώπιση των σταδίων σε μη σεμινωματώδεις βλαστικούς όγκους 
    1. Α - αφαίρεση των οπισθοπεριτοναϊκών λεμφαδένων, θεραπευτική και σταδιοποιητική χωρίς να πειράζονται τα νεύρα (καλύτερα να μη γίνεται)
    2. Β1 - (μικροσκοπικές μεταστάσεις σε 1-6 αδένες < 2 cm): παρακολούθηση και έλεγχος 
    3. Β2 - (μικροσκοπικές μεταστάσεις σε περισσότερους από 6 αδένες ή μακροσκοπικά θετικοί αδένες 2-6 cm): έλεγχος και παρακολούθηση ή δύο συνεδρίες χημειοθεραπείας 
    4. Β3 - (αδένες > 6 cm ή επέκταση του όγκου έξω από τους αδένες): αρχικά 4 συνεδρίες χημειοθεραπείας. Αν έχουμε πλήρη απάντηση, βασιζόμενοι στην αξονική τομογραφία, τους ορολογικούς δείκτες και την απουσία τερατώματος στο αρχικό παρασκεύασμα, τότε απλώς παρακολουθούμε. Αν έχουμε μερική απάντηση, αφαιρούμε τους οπισθοπεριτοναϊκούς λεμφαδένες και τον όγκο και κάνουμε ακόμη 2 συνεδρίες χημειοθεραπείας. Αν ο όγκος δεν μπορεί να αφαιρεθεί πλήρως, παρηγορητική χημειοθεραπεία 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Συζήτηση των ανησυχιών του ασθενούς για τη στειρότητα, την ανικανότητα, τις ορχικές προσθέσεις, τα ορμονικά παρασκευάσματα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΡΧΙΚΩΝ ΚΑΚΟΗΘΕΙΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Συνήθεις χημειοθεραπευτικοί παράγοντες, περιλαμβάνοντας σισπλατίνη + ετοποσίδη + βλεομυκίνη 
    • Η παρηγορητική χημειοθεραπεία περιλαμβάνει πρωτόκολλα που βασίζονται στην κυκλοφωσφαμίδη ή την ιφωσφαμίδη 

    Προφυλάξεις: 

    • Σισπλατίνη: νεφροτοξικότητα, νευροτοξικότητα
    • Ετοποσίδη: θρομβοπενία 
    • Κυκλοφωσφαμίδη/ιφωσφαμίδη: αιμορραγική κυστίτιδα (οι ασθενείς πρέπει να ενυδατώνονται καλά ώστε να ελαχιστοποιείται ή αιμορραγική κυστίτιδα). Ασθενείς που λαμβάνουν ιφωσφαμίδη, θα πρέπει να λαμβάνουν επίσης mesna για να ελαχιστοποείται ο κίνδυνος 
    • Βλεομυκίνη: πνευμονική ίνωση 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Καρμποπλατίνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Στον πρώτο χρόνο: δείκτες και ακτινογραφία θώρακος κάθε μήνα, κλινική εξέταση (με έμφαση στους λεμφαδένες) κάθε 2 μήνες 
    • Μετά από ένα χρόνο: δείκτες και ακτινογραφία θώρακος κάθε 2 μήνες, κλινική εξέταση κάθε 4 μήνες 
    • Μετά από 2 χρόνια: δείκτες, ακτινογραφία θώρακος και κλινική εξέταση κάθε 6-12 μήνες 
    • Αν ο ασθενής είχε τεράτωμα στη διάγνωση, ανάγκη για παρακολούθηση επί 5 τουλάχιστον χρόνια και αξονική τομογραφία κάθε χρόνο για 3 χρόνια

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Από την αφαίρεση των οπισθοπεριτοναϊκών λεμφαδένων: αδυναμία εκσπερμάτωσης (προλαμβάνεται με τεχνική που προφυλάσσει τα νεύρα στην επέμβαση), ατελεκτασία, υπολευκωματιναιμία
    • Από την ακτινοθεραπεία: ακτινική νεφρίτιδα, εντερίτιδα
    • Οι μη σεμινωματώδεις όγκοι είναι πιο επιρρεπείς στη μεταστατική νόσο απ'ότι τα σεμινώματα (50-70% έναντι 25%, αντίστοιχα)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Συνήθως πλήρης ίαση σε ασθενείς με περιορισμένη νόσο, 70-80% ίαση σε ασθενείς με προχωρημένη νόσο 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια στα παιδιά (μόνο το 2% όλων των συμπαγών όγκων της παιδικής ηλικίας)

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τις ορχικές κακοήθειες, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    testicular cancer

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χοριοκαρκίνωμα όρχεως

    Θεραπεία του καρκίνου όρχεως με μια ματιά

    Σεμίνωμα

    Θεραπεία των μη σεμινωματωδών όγκων εκ γεννητικών κυττάρων

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους εκ γεννητικών κυττάρων

    Προγνωστικοί παράγοντες στον καρκίνο

    Συστροφή όρχεως

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την τετραλογία Fallot Χρήσιμες πληροφορίες για την τετραλογία Fallot

    Tετραλογία Fallot

    Tετραλογία Fallot είναι μεγάλο μεσοκοιλιακό διαφραγματικό έλλειμμα που συνοδεύεται από παρεμπόδιση της εκροής της δεξιάς κοιλίας (στη χοάνη και/ή με βαλβιδική πνευμονική στένωση) υπερτροφία της δεξιάς κοιλίας και εφιππεύουσα αορτή

    • Η παθοφυσιολογία εξαρτάται κυρίως από τη βαρύτητα της απόφραξης στην οδό εκροής της δεξιάς κοιλίας 
    • Οι πιέσεις στη δεξιά και αριστερή κοιλία είναι γενικά ίσες (το έλλειμμα βρίσκεται κεντρικά του επιπέδου απόφραξης της δεξιάς κοιλίας, οπότε αυξάνονται οι πιέσεις στη δεξιά κοιλία)
    • Τυπική είναι η παλινδρόμηση από τα δεξιά προς τα αριστερά

    Γενετική: Οικογενής επίπτωση, με πιθανή επικρατή κληρονομικότητα

    Επικρατέστερη ηλικία: Νεογνά

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (ελαφρώς)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΕΤΡΑΛΟΓΙΑΣ FALLOT

    • Σε ήπια παρεμπόδιση στην οδό εκροής της δεξιάς κοιλίας, κυριαρχεί παλινδρόμηση αίματος από τα αριστερά στα δεξιά και ο άρρωστος δεν είναι κυανωτικός 
    • Κυάνωση σε σοβαρή απόφραξη της οδού εκροής της δεξιάς κοιλίας (συνήθως αναγνωρίζεται νωρίς)
    • Δύσπνοια στην προσπάθεια, ελαττωμένη αντοχή στην άσκηση
    • Χαμηλό βάρος γέννησης, καθυστερημένη ανάπτυξη 
    • Πληκτροδακτυλία και πολυκυτταραιμία, συχνά στα παιδιά
    • Θέση οκλαδόν, ιδιαίτερα μετά από προσπάθεια (επιτρέπει αυξημένη συστηματική αγγειακή αντίσταση, ελαττώνοντας την παλινδρόμηση από τα δεξιά προς τα αριστερά)
    • Δεν υπάρχει τυπικό προσωπείο
    • Σκολίωση είναι συχνή
    • Φυσιολογικοί αρτηριακοί και σφαγιτιδικοί παλμοί
    • Συστολικό φύσημα κατά μήκος του αριστερού στερνικού χείλους
    • Πρώιμος συστολικός ήχος εξώθησης (αορτικός) 
    • Απλός S2 (ελαττωμένος P2)
    • Συστολικό φύσημα εξώθησης λόγω της ροής κατά μήκος του στενωμένου χώρου εκροής της δεξιάς κοιλίας 
    • Μπορεί να γίνει ακουστό με το στηθοσκόπιο το συνεχές ελαττωμένο φύσημα των παράλληλων βρογχικών αγγείων 
    • Δεξιό αορτικό τόξο στο 30%
    • Μεσοκολπικό έλλειμμα στο 15% 
    • Ανώμαλες στεφανιαίες αρτηρίες στο 2-10%
    • Αμφιβληστροειδική συμφορητική διόγκωση 
    • Αιμόπτυση 
    • Αορτικό κλικ εξώθησης 

    ΑΙΤΙΑ ΤΕΤΡΑΛΟΓΙΑΣ FALLOT

    Άγνωστα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΤΕΤΡΑΛΟΓΙΑΣ FALLOT

    • Τεκμηριωμένη αυξημένη επίπτωση με την αύξηση της ηλικίας της μητέρας
    • Ενίοτε οικογενής επίπτωση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΕΤΡΑΛΟΓΙΑΣ FALLOT

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Τετραλογία Fallot με απουσία πνευμονικής βαλβίδας
    • Τετραλογία Fallot με απουσία πνευμονικής αρτηρίας 
    • Ψευδοαρτηριακός κορμός

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Πρόσθια παρέκκλιση του χοανικού διαφράγματος που οδηγεί σε δυσαρμονία με το μυϊκό διάφραγμα, προκαλώντας μεσοκοιλιακό έλλειμμα
    • Διαταραγμένη θέση του χοανικού διαφράγματος που παρεισδύει στην οδό εκροής της δεξιάς κοιλίας, με αποτέλεσμα το αυξημένο εύρος της αορτικής ρίζας
    • Η αορτική ρίζα περιστρέφεται σε εφιππεύουσα θέση 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Ηλεκτροκαρδιογράφημα 

    • Δεξιά απόκλιση του άξονα, δεξιά κοιλιακή υπερτροφία, επακόλουθη διαταραχή στην αγωγιμότητα της δεξιάς κοιλίας 
    • Φλεβοκομβικός ρυθμός, συνήθως, μερικοί όμως μπορεί να εμφανίσουν κολπική μαρμαρυγή ή πτερυγισμό 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία θώρακος

    • Σε παιδιά, τυπική μικρή καρδιά σε σχήμα μπότας με ελαττωμένη πνευμονική αγγείωση 
    • Διογκωμένη δεξιά κοιλία
    • Πιθανώς δεξιό αορτικό τόξο και κόμβος
    • Φυσιολογική (ή ίσως ελαττωμένη) πνευμονική αγγειοβρίθεια στο 50% περίπου των ενηλίκων
    • 3D Ηχοκαρδιογράφημα/Doppler ηχοκαρδιογράφημα
    • Στις εικόνες του 3D φαίνεται το έλλειμμα, η εφιππεύουσα αορτή, η έκταση και η εντόπιση  της χοανικής απόφραξης, εκτίμηση της πνευμονικής βαλβίδας, δεξιά κοιλιακή υπερτροφία και η ανατομία των στεφανιαίων, επιπλέον μεσοκοιλιακά ελλείμματα και οι περιφερικοί κλάδοι των πνευμονικών αρτηριών 
    • To Doppler ηχοκαρδιογράφημα επιτρέπει ποσοτική εκτίμηση του βαθμού εκροής
    • Το έγχρωμο Doppler παρέχει εκτίμηση του μεσοκοιλιακού ελλείμματος
    • Ανατομία των στεφανιαίων

    3850378299001 5537498641001 5537498720001 vs

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Καρδιακός καθετηριασμός

    • Εκτίμηση του μεγέθους του πνευμονικού δακτυλίου και των πνευμονικών αρτηριών 
    • Εκτίμηση του βαθμού απόφραξης της εκροής της δεξιάς κοιλίας 
    • Εντοπίζει τη θέση του μεσοκοιλιακού ελλείμματος και το μέγεθος του
    • Αποκλείει πιθανή ανωμαλία των στεφανιαίων αρτηριών

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΕΤΡΑΛΟΓΙΑΣ FALLOT

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακή για τη διάγνωση και εγχείρηση

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Καλή οδοντική υγιεινή 
    • Προφύλαξη από ενδοκαρδίτιδα

    Παρηγορητική χειρουργική θεραπεία

    • Είναι σημαντικό να τονισθεί ότι η πλήρης διόρθωση είναι η θεραπεία εκλογής
    • Παράκαμψη Blalock-Taussig ή τροποποιημένη παράκαμψη (υποκλείδια στην πνευμονική αρτηρία)
    • Παράκαμψη Pott (κατιούσα αορτή στην πνευμονική αρτηρία)
    • Παράκαμψη Waterson (ανιούσα αορτή στην πνευμονική αρτηρία)

    Χειρουργική θεραπεία πλήρους διόρθωσης 

    • Περιλαμβάνει σύγκλειση με μόσχευμα του μεσοκοιλιακού ελλείμματος και ανακούφιση της παρεμποδιζόμενης εκροής από τη δεξιά κοιλία 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όπως γίνεται ανεκτή 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Περιορισμός του άλατος

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΤΕΤΡΑΛΟΓΙΑΣ FALLOT

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Κανένα ειδικό φάρμακο, αν δεν υπάρχει καρδιακή ανεπάρκεια 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Μετεγχειρητικά (ή μετά τη βαλβιδοτομή με "μπαλονάκι") συνίσταται Doppler ηχοκαρδιογράφημα περίπου 1 χρόνο αργότερα
    • Μετά τη βαλβιδοτομή, εξακολουθεί να απαιτείται προφύλαξη από υποξεία βακτηριακή ενδοκαρδίτιδα
    • Συχνή κλινική εκτίμηση για τους ασθενείς που δεν έχουν υποστεί χειρουργική διόρθωση 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Ερυθροκυττάρωση μπορεί να αναπτυχθεί δευτεροπαθώς, λόγω της χρόνιας υποξαιμίας (κίνδυνος για θρόμβωση, θρομβωτικά επεισόδια και παράδοξες εμβολές)
    • Αυξημένος κίνδυνος για εγκεφαλικό απόστημα, οξεία ουρική αρθρίτιδα
    • Βακτηριακή ενδοκαρδίτιδα
    • Θρόμβωση αγγείων του εγκεφάλου 
    • Καθυστέρηση εφηβείας 

    Μετεγχειρητικά: 

    • Υπολειπόμενη απόφραξη στη ροή της δεξιάς κοιλίας 
    • Υπολειπόμενο μεσοκοιλιακό έλλειμμα
    • Ανεπάρκεια πνευμονικής
    • Κοιλιακές αρρυθμίες
    • Αποκλεισμός του δεξιού δεματίου, συχνός
    • Αριστερός πρόσθιος ημιαποκλεισμός
    • Βακτηριακή ενδοκαρδίτιδα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Μοιραία αν δεν διορθωθεί χειρουργικά

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Στένωση πνευμονικής αρτηρίας
    • Ανοικτός αρτηριακός πόρος 
    • Μεσοκολπικό έλλειμμα
    • Σιδηροπενική αναιμία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συγγενής διαταραχή

    ΚΥΗΣΗ

    Καλά ανεκτή μετά από πλήρη χειρουργική διόρθωση

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    tetrology 1280

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Στένωση πνευμονικής βαλβίδας

    Ανοικτός κολποκοιλιακός πόρος

    Κυάνωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις συγγενείς καρδιοπάθειες

    Σύνδρομο Di George

    Τετραλογία του Fallot

    Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το νεφρωσικό σύνδρομο Χρήσιμες πληροφορίες για το νεφρωσικό σύνδρομο

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Νεφρωσικό σύνδρομο είναι ένα σύνδρομο που αποτλείται από σπειραματική πρωτεϊνουρία (> 3 gr/ημέρα), υποπρωτεϊναιμία, λιπιδουρία, υπερχοληστερολαιμία και οίδημα

    Ταξινόμηση - πρωτοπαθής ή ιδιοπαθής και δευτεροπαθής 

    Πρωτοπαθής νεφρική νόσος:

    • Εστιακή σπειραματονεφρίτιδα 
    • Εστιακή σπειραματοσκλήρυνση 
    • IgA νεφροπάθεια 
    • Μεμβρανοϋπερπλαστική σπειραματονεφρίτιδα
    • Μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα
    • Νόσος ελάχιστων αλλοιώσεων 
    • Ταχέως εξελισσόμενη σπειραματονεφρίτιδα
    • Συγγενές νεφρωσικό σύνδρομο

    Δευτεροπαθής νεφροπάθεια:

    • Αλλεργιογόνα (δηλητήρια φιδιών, αντιτοξίνες, δηλητηριώδης κισσός, δήγματα εντόμων)
    • Αμυλοείδωση 
    • Καρκίνωμα (βρογχογενές, μαστού, κόλου, στομάχου, νεφρών)
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Πολύμορφο ερύθημα 
    • Πορφύρα Henoch-Schonlein
    • Κληρονομικά - οικογενή (σύνδρομο Alport, Νόσος του Fabry)
    • Λοίμωξη με HIV
    • Λέμφωμα Hodgkin
    • Λοιμώξεις: λοιμώξεις κολποκοιλιακής επικοινωνίας, βακτηριακή ενδοκαρδίτιδα, ιογενείς (ηπατίτιδα Β, Μεμβρανοϋπερπλαστική σπειραματονεφρίτιδα, μεσαγγειακή μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα), άλλες ιογενείς (ηπατίτιδα C), πρωτόζωα και έλμινθες
    • Λευχαιμίες 
    • Λεμφώματα - Μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα
    • Μη - Hodgkin
    • Εστιακή σπειραματοσκλήρυνση: νεφροπάθεια από παλινδρόμηση, κατάχρηση ηρωΐνης, εκτομή νεφρώνα (αφαίρεση νεφρού), εκτεταμένη σπειραματική ουλή σε οξεία σπειραματονεφρίτιδα, χρόνια νεφρική απόρριψη αλλομοσχεύματος, νεφρός τελικού σταδίου, παθολογική παχυσαρκία
    • Κακοήθης υπέρταση 
    • Μελάνωμα 
    • Πολλαπλό μυέλωμα - αμυλοειδές 
    • Νεφροτοξίνες και φάρμακα (χρυσός, πενικιλλαμίνη, υδράργυρος, Μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα)
    • Νεφρωσικό σύνδρομο και διάμεση νεφρίτιδα από μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα
    • Οζώδης πολυαρτηρίτιδα
    • Μεταστρεπτοκοκκικές σπειραματονεφρίτιδες. 20% είναι νεφρωσικές
    • Σαρκωματώδης όγκος
    • Ορονοσία
    • Σύνδρομο Sjogren
    • Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος, Μεμβρανώδης Σπειραματονεφρίτιδα, Εστιακή Σπειραματοσκλήρυνση, εστιακή μεσαγγειακή διάχυτη υπερπλαστική σπειραματονεφρίτιδα
    • Τοξιναιμία της κύησης

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφρικό/Ουροποιητικό - Πρωτοπαθής, γενικευμένο οίδημα

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Παιδιά - 1,5 - 6 ετών
    • Ενήλικες - όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΕΦΡΩΣΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    • Κοιλιακή διάταση 
    • Ανορεξία
    • Ασκίτης
    • Οίδημα
    • Υπέρταση 
    • Ολιγουρία
    • Ορθοστατική υπόταση 
    • Οίδημα βλεφάρων 
    • Γυαλάδα αμφιβληστροειδούς 
    • Οίδημα όρχεων
    • Βράχυνση αναπνοής
    • Γραμμώσεις δέρματος
    • Αύξηση βάρους

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΕΦΡΩΣΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    • Εξάρτηση από φάρμακα, HIV, ηπατίτιδα B-C, ηρωίνη
    • Ανοσοκαταστολή
    • Νεφροτοξικά φάρμακα
    • Λοιμώξεις
    • Ομοφυλοφιλία και HIV
    • Ουρητηροκυστική παλινδρόμηση
    • Καρκίνος

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Πρωτεϊνουρία (> 3 gr/ημέρα)
    • Υποπρωτεϊναιμία
    • Υπερλιπιδαιμία 
    • Λιπιδουρία
    • Κάποιες νόσοι - Χαμηλό συμπλήρωμα 
    • Αζωθαιμία
    • Υπερχοληστερολαιμία
    • Γλυκοζουρία
    • Αιματουρία
    • Αμινοξυουρία 
    • Αυξημένη β-σφαιρίνη ορού
    • Αυξημένο IgG ορού

    Ούρα:

    • Κύλινδροι ερυθρών 
    • Κοκκώδεις κύλινδροι 
    • Πρωτεϊνουρία
    • Κύλινδροι υαλίνης
    • Λιπώδεις κύλινδροι
    • Αφρώδης εμφάνιση

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Οπτικό μικροσκόπιο 
    • Τίποτε (Νόσος ελαχίστων αλλοιώσεων, λιποειδική νέφρωση νόσος τεσσάρων σταδίων, χωρίς βλάβες)
    • Άλλες ειδικές για τις νόσους (σκλήρυνση, Εστιακή σπειραματοσκλήρυνση, διαβήτης κλπ.)
    • Ανοσοφθορισμός: μεσαγγειακή IgA (Henoch, Schonlein, νεφροπάθεια IgA). Άλλες ειδικές για νόσους 
    • Ηλεκτρονικό μικροσκόπιο (εξειδικευμένα για τη νόσο π.χ. υποεπιθηλιακές εναποθέσεις IgG, MGN) 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Επίπεδα συμπληρώματος 
    • Αντιπυρηνικά αντισώματα
    • Ηλεκτροφόρηση πρωτεϊνών ορού
    • Ανοσοηλεκτροφόρηση ούρων 
    • Καλλιέργειες αίματος
    • Νεφρική φλεβογραφία για θρόμβωση

     36

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία
    • Υπέρηχοι 
    • Αξονική τομογραφία
    • Μαγνητική τομογραφία ή φλεβογραφία για θρόμβωση νεφρικής φλέβας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ιστορικό, φυσική εξέταση, βασική εργαστηριακή συμπεριλαμβανομένων των ηλετρολυτών, νεφρική βιοψία με πολωμένο φως, ανοσοφθορισμός, ηλεκτρονικό μικροσκόπιο για οριστική διάγνωση 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΦΡΩΣΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Περιορισμός άλατος 
    • Περιορισμός υγρών εάν είναι υπονατριαιμικός 
    • Θεραπεύστε τις λοιμώξεις άμεσα (ειδικά σε βακτηριουρία, ενδοκαρδίτιδα, περιτονίτιδα)
    • Αντιπηκτικά (ηπαρίνη και βαρφαρίνη) εάν εμφανιστεί θρόμβωση
    • Εμβόλια πνευμονιοκόκκου, αντιγριπικό
    • Αποφύγετε την υπερβολική έκθεση στον ήλιο
    • Αποφύγετε νεφροτοξικά φάρμακα
    • Συνετή χρήση διουρητικών 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινήρης όσο είναι ανεκτό

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Φυσιολογική πρωτεΐνη (1 gr/Kg/ημέρα)
    • Χαμηλή σε λίπη
    • Μειωμένο νάτριο
    • Κάλιο χωρίς περιορισμό (εκτός αν είναι υπερκαλιαιμικός)
    • Συμπλήρωμα πολυβιταμινών και ιχνοστοιχείων, ειδικά βιταμίνη D και σίδηρος
    • Περιορισμός υγρών εάν είναι υπονατριαιμικός 
    • Περιορισμός θερμίδων εάν είναι παχύσαρκος ή διαβητικός

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΕΦΡΩΣΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Θεραπεύστε την υποκείμενη διαταραχή

    Για νόσο που ανταποκρίνεται στα στεροειδή: MCD-Ελάχιστη Μεταβολική Νόσος, MGN-Μεμβρανώδης Σπειραματονεφρίτιδα(μερικές φορές):

    • Ενήλικες - πρεδνιζόνη 1,0-1,5 mg/kg/ημέρα για 4-6 εβδομάδες. Μετά την ανταπόκριση, συνεχίστε τα στεροειδή για 2 επιπλέον εβδομάδες, μετά αλλάξτε σε δόση συντήρησης των 2,3 mg/kg/ημέρα παρά ημέρα για 4 εβδομάδες. Ελαττώστε σταδιακά στο μηδέν μέσα στους 4-6 επόμενους μήνες ή 120 mg per os παρά ημέρα ημερησίως ίδιας διάρκειας και στην ίδια περίοδο με το τελείωμα
    • Παιδιά - πρεδνιζόνη 60 mg/m2 υποδορίως μηριαία ή 2 mg/kg/ημέρα από το στόμα για 4 εβδομάδες. Μετά την ανταπόκριση συνεχίστε τα στεροειδή για 2 επιπλέον εβδομάδες, στη συνέχεια αλλάξτε σε δόση συντήρησης των 2-3 mg/kg/ημέρα παρά ημέρα για 4 εβδομάδες. Ελαττώστε σταδιακά στο μηδέν μέσα στους 4 επόμενους μήνες

    Για οίδημα:

    • Πιο σημαντικός είναι ο περιορισμός του άλατος, στη συνέχεια διουρητικά αγκύλης και θειαζιδικά με σύνεση 
    • Εάν είναι ανθεκτικός, ένας συνδυασμός διουρητικών αγκύλης και διουρητικών άπω μοίρας αραίωσης του νεφρού (π.χ. metolazone) είναι συνεργικά
    • Είναι πιθανό ότι η φουροσεμίδη και η αλβουμίνη αναμεμιγμένες και δοσμένες ενδοφλέβια μπορεί να δυναμώσουν τη διούρηση. Να είστε σε επιφύλαξη για πιθανές θρομβώσεις (ειδικά θρόμβωση της νεφρικής φλέβας)

    Άλλες νεφρωσικές καταστάσεις: ταχέως υποτροπιάζουσες Νόσος ελάχιστων αλλοιώσεων, Ταχέως εξελισσόμενη σπειραματονεφρίτιδα, Μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα, ΣΕΛ

    • Θεραπεύονται με στεροειδή ενδοφλέβια και/ή ανοσοκαταστολή (κυκλοφωσφαμίδη, χλωραμβουκίλη, κυκλοσπορίνη)
    • Συχνά απαιτείται συμβουλή

    Υπερχοληστερολαιμία:

    • Πρέπει να αντιμετωπίζεται με δίαιτα 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Στενή παρακολούθηση για αζωθαιμία, υπόταση, οίδημα, νεφροτοξικότητα, χοληστερόλη ορού, βάρος

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφύγετε τους αιτιολογικούς παράγοντες όποτε είναι δυνατόν
    • Ανιχνεύστε και θεραπεύστε τις λοιμώξεις άμεσα, οι λοιμώξεις μπορεί να περιλαμβάνουν τις συνήθεις (πνευμονιόκοκκος) έως και τις μη συνήθεις (στρογγυλοειδής) ειδικά σε ανοσοκαταστολή

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Χαμηλά επίπεδα των 25-ΟΗ-χοληκαλσιφερόλης, ασβεστίου ορού, αδρενοκορτικοειδών ορμονών, ορμονών θυρεοειδούς
    • Υπερπηκτικότητα, θρόμβωση 
    • Πνευμονική εμβολή
    • Υπερλιπιδαιμία/επιταχυνόμενη καρδιοπάθεια
    • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια 
    • Εξελισσόμενη νεφρική ανεπάρκεια θρόμβωση νεφρικής φλέβας
    • Μη σωστή πρόσληψη πρωτεϊνών με την τροφή
    • Λοίμωξη 
    • Υπεζωκοτικό διΐδρωμα (συλλογή)
    • Ασκίτης

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ποικίλη ανάλογα με τα αίτια
    • Πλήρης ύφεση αναμένεται εάν η βασική νόσος είναι ιάσιμη (λοίμωξη, κακοήθεια, προκαλούμενη από φάρμακα)

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Καρκίνος 
    • Φάρμακα 
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Νόσοι συνδετικού ιστού (ΣΕΛ)
    • Πολλαπλό μυέλωμα
    • Συγγενείς

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σχετικά συχνό σε παιδιά ηλικίας 1,5-4 ετών (ΝΕΑ)

    Γηριατρικό: Συμβαίνει σε αυτή την ηλικιακή ομάδα, η πρόγνωση είναι χειρότερη

    ΚΥΗΣΗ

    Η τοξιναιμία της κύησης μπορεί να είναι νεφρωσική 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία των νεφρών

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία των νεφρών

    Nephrotic syndrome

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης

    Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια

    Οξεία νεφρική ανεπάρκεια

    Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για το πολλαπλό μυέλωμα

    Υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση

    Σημαντικές πληροφορίες για την αμυλοείδωση

    Απρόσφορη έκκριση αντιδιουρητικής ορμόνης

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Το σύνδρομο Fanconi

    Θρόμβωση νεφρικής φλέβας

    Θρόμβωση των εν τω βάθει φλεβών

    Σπιρονολακτόνη

    Ασκίτης

    Η αφυδάτωση προκαλεί πολλές ασθένειες

    Α1 αντιθρυψίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Η θεραπεία για όλες τις κυτταρίτιδες

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Βαζοπρεσσίνη

    Καροτιναιμία

    Μήπως έχετε κατακράτηση υγρών;

    Η οικογενής αμυλοειδική νευροπάθεια

    Σύφιλη

    Μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα

    Ασβέστιο

    Πνευμονική εμβολή

    Λέμφωμα Hodgkin

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Παρακέντηση υπεζωκότα

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική ούρων

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Ολικά λευκώματα αίματος

    Αλδοστερόνη

    Πότε επιβάλλεται αυστηρά δίαιτα στο αλάτι και πότε ελαστική

    α2- μακροσφαιρίνη

    Νόσος του Crohn

    Ποιοι πρέπει να κάνουν το εμβόλιο πνευμονιόκοκκου

    Εμβόλιο για τον πνευμονιόκοκκο στα παιδιά

    Ανοσοανεπάρκεια

    Δηλητηρίαση από υδράργυρο

    www.emedi.gr

     

     

  • Όμορφα μαλλιά, νύχια και δέρμα Όμορφα μαλλιά, νύχια και δέρμα

    Διατροφή για υγιή μαλλιά, νύχια και δέρμα

     

    Υγιές δέρμα, μαλλιά και νύχια

    Τα γυαλιστερά μαλλιά, τα δυνατά νύχια και το λαμπερό δέρμα χαρίζουν ομορφιά.

    Τι πρέπει να κάνετε για να μην έχετε θαμπά μαλλιά, να μη σπάνε τα νύχια σας και να μη φαίνεται ταλαιπωρημένο το δέρμα σας;

    Ο ρόλος της διατροφής είναι σπουδαίος για την υγεία και την ομορφιά και η σημασία μιας εξαιρετικής διατροφής δεν πρέπει να υποτιμάται.

    Τα τρόφιμα περιέχουν πολλά θρεπτικά συστατικά ομορφιάς.

    Οι βιταμίνες, τα μέταλλα, οι πρωτεϊνες κ.ά συστατικά που περιέχονται στα τρόφιμα και στα συμπληρώματα διατροφής βοηθούν πολύ στην υγιή εμφάνιση των μαλλιών, των νυχιών και του δέρματος.

    Σήμερα μπορούμε να πλύνουμε τα μαλλιά μας και να ενυδατώσουμε το δέρμα μας με μέλι, δεντρολίβανο, τριαντάφυλλο, αβοκάντο ή ελαιόλαδο κ.ά. 

    Τα μαλλιά είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ομορφιάς, αλλά η χρήση προϊόντων styling, οι βαφές και η διατροφή επηρεάζουν την εμφάνισή τους.

    Μια ισορροπημένη διατροφή εμπλουτισμένη με θρεπτικά συστατικά ειδικά θα ενδυναμώσει τα μαλλιά σας και τα νύχια σας και θα κάνει το δέρμα σας να λάμπει.

    beauty 2

    Διατροφή για υγιές δέρμα, μαλλιά και νύχια

    1. Πρωτεΐνες - τα δομικά στοιχεία

    Το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια αποτελούνται, κυρίως, από πρωτεΐνες. Αυτές οι πρωτεΐνες - κερατίνη, κολλαγόνο και ελαστίνη - απομακρύνουν τις ρυτίδες και παρέχουν δύναμη και ελαστικότητα. Οι περισσότεροι από εμάς τρώμε άφθονη πρωτεΐνη από κρέας, κοτόπουλο, ψάρι, όσπρια, αυγά και γαλακτοκομικά. Όποιος έχει σοβαρά εγκαύματα ή πληγές, το σώμα χρειάζεται επιπλέον πρωτεΐνη για να αποκαταστήσει τη βλάβη. Και οι αθλητές σε βαριά προπόνηση έχουν υψηλότερες απαιτήσεις σε πρωτεΐνη. Αλλά οι τεράστιες μπριζόλες και τα πρωτεϊνικά ροφήματα δε χτίζουν μεγαλύτερους μυς ή καλύτερο δέρμα. Εάν τρώμε περισσότερη πρωτεΐνη από ό, τι χρειαζόμαστε, το σώμα μας τη μετατρέπει σε λίπος και την αποθηκεύει - συνήθως εκεί που δε θέλουμε. Πάρτε την πρωτεΐνη που ενισχύει το δέρμα σας συμπεριλαμβάνοντας τουλάχιστον μία μερίδα (κρέας, κοτόπουλο, θαλασσινά, όσπρια ή αυγά) και δύο μερίδες καθημερινά γαλακτοκομικά προϊόντα με πλήρη λιπαρά. Για να μην έχετε ξηρά, εύθραυστα και αδύναμα μαλλιά πρέπει να καταναλώνετε καθημερινά πρωτεϊνες. Τα νύχια και τα μαλλιά αποτελούνται από σκληρά, νεκρά κύτταρα του δέρματος, που αποτελούνται, κυρίως, από κερατίνη που είναι μια ινώδης πρωτεϊνη. Αυτή την λαμβάνετε από τη διατροφή αν τρώτε καθημερινά κρέας ή ψάρια ή αυγά ή γαλακτοκομικά προϊόντα. Έτσι υποστηρίζεται η ανάπτυξη, ο σχηματισμός και η αντοχή των νέων κυττάρων των νυχιών.

    2. Θαλασσινά - απαραίτητα λιπαρά οξέα

    Το σώμα χρειάζεται λίπος, τα απαραίτητα ω-3 και ω-6 λιπαρά. Εάν έχετε ξηρό δέρμα, φαγούρα στο τριχωτό της κεφαλής ή στο δέρμα, μπορεί να μην τρώτε αρκετά από αυτά. Ονομάζονται «απαραίτητα» λίπη επειδή το σώμα δεν μπορεί να τα σχηματίσει, αλλά πρέπει να τα λάβετε μέσω της τροφής. Τόσο τα ωμέγα-3 όσο και τα ω-6 λιπαρά παράγουν ορμονικές ουσίες που ονομάζονται προσταγλανδίνες, οι οποίες στη συνέχεια μετατρέπονται σε άλλες ουσίες που επηρεάζουν την ανοσία και τη φλεγμονή στο σώμα. Τα ωμέγα-3 λιπαρά καταστέλλουν τη φλεγμονή, τις ανοσολογικές αντιδράσεις και την πήξη του αίματος. Τα ωμέγα-6 είναι επίσης απαραίτητα για υγιές δέρμα, αλλά  μπορεί να προκαλέσουν φλεγμονή και αλλεργικές αντιδράσεις. Για υγιές δέρμα χρειαζόμαστε ισορροπία και των δύο τύπων λίπους. Η δυτική διατροφή τείνει να έχει υψηλότερη αναλογία ωμέγα-6 προς ωμέγα-3 από την ιδανική. Η κατανάλωση μερικών ψαριών κάθε εβδομάδα, ειδικά λιπαρά ψάρια όπως ο σολομός, οι σαρδέλες και ο τόνος, αυξάνει τα ω-3 λιπαρά οξέα για καλύτερη ισορροπία. Τα λιπαρά ψάρια παρέχουν τα μακράς αλυσίδας ωμέγα-3, EPA, DHA και DPA. Εάν δεν μπορείτε να φάτε ψάρι, δοκιμάστε λιναρόσπορο. Ο λιναρόσπορος είναι η πλουσιότερη πηγή α-λινολενικού οξέος (ALA)-ένα άλλο ωμέγα-3 λιπαρό οξύ. Κάποια ALA μπορεί να μετατραπούν σε ωμέγα-3 μακράς αλυσίδας, αλλά παρέχονται λιγότερα από ότι από τα ψάρια. Μελέτες που χρησιμοποίησαν μεγάλες δόσεις (3-4g) ιχθυελαίου διαπίστωσαν ότι βελτιώθηκε η δερματίτιδα και η ψωρίαση. Τα ωμέγα 3 λιπαρά οξέα είναι έλαια σημαντικά για το σμήγμα που παράγεται από τους αδένες των τριχοθυλακίων για να διατηρεί καλά ενυδατωμένο το δέρμα του κρανίου και τα μαλλιά. Τέλος, τα ωμέγα 3 λιπαρά οξέα προστατεύουν το δέρμα από φλεγμονές και του χαρίζουν υγιή όψη.

    3. Σίδηρος - ζωντάνια και λάμψη

    Έχετε κουραστεί και δεν έχετε ενέργεια; Αυτό μπορεί να είναι σύμπτωμα χαμηλής περιεκτικότητας σε σίδηρο. Τα μαλλιά, τα νύχια και το δέρμα μπορεί επίσης να υποφέρουν εάν έχετε έλλειψη σιδήρου. Το δέρμα μπορεί να είναι πολύ χλωμό, να έχει φαγούρα ή να υπάρχει ρωγμή στο πλάι του στόματος. Τα νύχια μπορούν να γίνουν εύθραυστα και να αναπτύξουν κάθετες λωρίδες, ή ακόμη και να έχουν σχήμα κουταλιού. Θα μπορούσατε να χάσετε περισσότερα μαλλιά και να είναι αισθητά πιο ξηρά, εύθραυστα και θαμπά. Το κρέας είναι η καλύτερη πηγή σιδήρου: όσο πιο κόκκινο είναι το κρέας, τόσο περισσότερο σίδηρο περιέχει. Εάν δεν τρώτε κρέας, μπορείτε να πάρετε σίδηρο από τα όσπρια και τα δημητριακά ολικής αλέσεως, αλλά απορροφάται λιγότερο εύκολα, οπότε προσθέστε βιταμίνη C (από χυμό φρούτων, φρούτα και πιπεριά) στα γεύματα για να αυξήσετε την απορρόφηση. Η έλλειψη σιδήρου είναι κύρια αιτία τριχόπτωσης, γιατί προκαλεί αναιμία και διαταράσσει την παροχή θρεπτικών συστατικών στα τριχοθυλάκια κι επομένως, εμποδίζει τον κύκλο ανάπτυξης των τριχών.

    4. Μούσλι - δημητριακά ολικής αλέσεως

    Η βρώμη και το μούσλι θα αυξήσει την πρόσληψη απαραίτητων λιπαρών οξέων, βιταμινών του συμπλέγματος Β και του ισχυρού αντιοξειδωτικού της βιταμίνης Ε. Οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β θα μπορούσαν εύκολα να ονομαστούν «βιταμίνες του δέρματος» επειδή μια ανεπάρκεια συχνά εμφανίζεται ως φαγούρα και ξηρό δέρμα. Τα δημητριακά ολικής αλέσεως έχουν και τα τρία μέρη του κόκκου - το πίτουρο, το ενδοσπέρμιο και το φύτρο. Τα εκλεπτυσμένα τρόφιμα με βάση το λευκό αλεύρι χάνουν το πίτουρο και το φύτρο, όπου βρίσκονται όλα αυτά τα καλά συστατικά. Φτιάξτε ένα νόστιμο μούσλι συνδυάζοντας βρώμη ολικής αλέσεως, αμύγδαλα και αποξηραμένα φρούτα. Μουλιάστε όλη τη νύχτα σε γάλα πλήρους λιπαρών και απολαύστε τα με επιπλέον φρούτα και γιαούρτι.

    5. Ξηροί καρποί - διατροφικές πηγές

    Οι ξηροί καρποί είναι μικρές θρεπτικές πηγές - γεμάτες με απαραίτητα λιπαρά οξέα, βιταμίνη Ε και βιταμίνες του συμπλέγματος Β.  Οι ξηροί καρποί είναι ένα καλό σνακ: μια μικρή χούφτα καθημερινά θα σας δώσει ενέργεια και θα διατηρήσει τα μαλλιά και τα νύχια σας σε καλή κατάσταση.

    6. Ακτινίδια και εσπεριδοειδή - βιταμίνη C

    Η βιταμίνη C είναι απαραίτητη για την παραγωγή κολλαγόνου, το δομικό τσιμέντο του σώματος. Κάτω από το δέρμα, το κολλαγόνο είναι ο ινώδης ιστός που το συσσωρεύει δίνοντας στήριξη και σχήμα. Καθώς το δέρμα αυξάνει σε ηλικία χάνει το κολλαγόνο. Όταν αναπνέουμε αναθυμιάσεις αυτοκινήτων, καπνό τσιγάρου και ξαπλώνουμε στον ήλιο, συμβαίνουν επιβλαβείς αντιδράσεις οξείδωσης στο δέρμα και το σώμα μας. Η βιταμίνη C, η βιταμίνη Ε και η β-καροτίνη είναι ισχυρά αντιοξειδωτικά που σκουπίζουν τα επιβλαβή υποπροϊόντα της οξείδωσης και επιβραδύνουν τη βλάβη στο δέρμα. Μεγάλες δόσεις βιταμινών C, E και βήτα-καροτίνης βοηθούν στην προστασία του δέρματος από τα ηλιακά εγκαύματα και βελτιώνουν την ανθεκτικότητά του σε παράγοντες που θα μπορούσαν να το ερεθίσουν. Η κατανάλωση πολλών ακτινιδίων, πορτοκαλιών, λεμονιών και γκρέιπφρουτ μπορεί έχει το ίδιο άμεσο αποτέλεσμα με το εμφύτευμα κολλαγόνου και είναι η καλύτερη φυσική θεραπεία ομορφιάς. Η βιταμίνη C είναι απαραίτητη και για την καλή λειτουργία των αιμοφόρων αγγείων, την υγεία των αρθρώσεων και την αντιμετώπιση της δερματικής φλεγμονής. Βοηθά, επίσης, να μειωθεί το βάθος των ουλών της ακμής, γιατί ενισχύει την παραγωγή κολλαγόνου.

    7. Πορτοκαλί, κίτρινα, κόκκινα και πράσινα λαχανικά-βήτα-καροτίνη και βιταμίνη Α

    Το βήτα-καροτένιο μετατρέπεται σε βιταμίνη Α (καρότα, κολοκύθα, μάνγκο και σπανάκι) και βελτιώνουν την υγεία του δέρματος. Εάν έχετε ξηρά μαλλιά και δέρμα, ρίξτε μια ματιά στο πόσα χρωματιστά φρούτα και λαχανικά και άλλες τροφές πλούσιες σε βιταμίνη Α τρώτε. Καταναλώστε συκώτι, λιπαρά ψάρια και αυγά. Οι μεγάλες δόσεις θα κάνουν τις παλάμες και το άσπρο των ματιών σας να κιτρινίζουν από όλη αυτή τη β-καροτίνη! Οι δερματολόγοι συχνά χρησιμοποιούν υψηλές δόσεις βιταμίνης Α για τη θεραπεία της ακμής, αλλά αυτό χρειάζεται ιατρική παρακολούθηση καθώς μπορεί να βλάψει το συκώτι και να προκαλέσει γενετικές ανωμαλίες. Για πραγματική ενίσχυση της βιταμίνης Α, δοκιμάστε μια ομελέτα με σπανάκι και φρέσκο ​​σολομό. Η βιταμίνη Α και η πρόδρομη προβιταμίνη Α εμπλέκονται στη διέγερση του μεταβολισμού και στην προώθηση της κυτταρικής ανάπτυξης, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης των νυχιών. Ειδικά για τη διαίρεση των κυττάρων, η βιταμίνη έχει μεγάλη σημασία και γι΄αυτό είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη για την αντιμετώπιση της ακμής.

    8. Νερό και τσάι - υγρά και φλαβονοειδή

    Τόσο τα καροτενοειδή όσο και τα φλαβονοειδή βοηθούν στην προστασία του δέρματος από βλάβες από την υπεριώδη ακτινοβολία και μπορούν να βελτιώσουν την ενυδάτωση και την κατάσταση του δέρματος. Για καλά ενυδατωμένο δέρμα, μαλλιά και νύχια, πιείτε άφθονο νερό. Τα υγρά και τα φλαβονοειδή βοηθούν την κυκλοφορία του αίματος και την παροχή θρεπτικών συστατικών, οπότε δώστε στον εαυτό σας μια ημερήσια δόση φλαβονοειδών με μερικά φλιτζάνια μαύρο, πράσινο ή λευκό τσάι και, ανάλογα με τη διάθεσή σας, ένα ποτήρι κόκκινο κρασί, ένα φλιτζάνι ζεστό κακάο ή λίγη μαύρη σοκολάτα. Το κόκκινο κρασί περιέχει φλαβονοειδή.

    9. Ήλιος και βιταμίνη D

    Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι ακτίνες UV από τον ήλιο είναι επιβλαβείς για το δέρμα, αλλά το δέρμα μας χρειάζεται λίγο ηλιακό φως, ώστε να παράγει βιταμίνη D, η οποία είναι απαραίτητη για υγιή οστά λόγω του ρόλου της στην απορρόφηση ασβεστίου. Εξισορροπήστε λοιπόν τις ανάγκες των οστών και του δέρματός σας μη εκθέτοντας το δέρμα στον ήλιο όταν είναι πιο έντονος. δηλαδή μεταξύ 10πμ και 4μμ το καλοκαίρι. Ο χειμωνιάτικος ήλιος είναι πολύ πιο αδύναμος και δε βλάπτει το δέρμα σας. Και θυμηθείτε, όσο πιο σκούρο είναι το δέρμα σας, τόσο μεγαλύτερη έκθεση χρειάζεται για να παράγει βιταμίνη D.

    10. Ψευδάργυρος και σελήνιο

    Η προστασία των τριχοθυλακίων απαιτεί επαρκή κατανάλωση σημαντικών ιχνοστοιχείων, κυρίως, ψευδαργύρου και σεληνίου. Η έλλειψη ψευδαργύρου μπορεί να οδηγήσει σε τριχόπτωση και ξηροδερμία. Επίσης, ο ψευδάργυρος εμπλέκεται στην κυτταρική διαίρεση και κατά συνέπεια στην ανάπτυξη και τη σωματική εξέλιξη. Αν νιώθετε τα νύχια σας μαλακά ή έχουν λευκές κηλίδες, αυτό υποδηλώνει ότι έχετε έλλειψη ψευδαργύρου. Ο ψευδάργυρος προωθεί την ανανέωση των δερματικών κυττάρων, προστατεύει τη μεμβράνη των κυττάρων και ελέγχει τη δραστηριότητα των σμηγματογόνων αδένων. Το σελήνιο είναι ένα μεταλλικό στοιχείο με αντιοξειδωτική δράση, το οποίο προστατεύει το δέρμα από φλεγμονές και από βλάβες που προκαλεί ο ήλιος, ενώ παράλληλα διατηρεί τα αποθέματα ελαστίνης, της πρωτεϊνης που δίνει στο δέρμα σφριγηλή όψη.

    11. Βιταμίνη Ε

    Είναι απαραίτητη για την προστασία των μαλλιών από τον ήλιο. Η βιταμίνη Ε έχει ισχυρή αντιοξειδωτική δράση. Προλαμβάνει τα σημάδια γήρανσης και βοηθά το δέρμα να παραμείνει απαλό και σφριγηλό.

    12. Βιοτίνη

    Η βιοτίνη ανήκει στο σύμπλεγμα βιταμινών Β. Είναι μια υδατοδιαλυτή βιταμίνη (Β7 ή Η). Η ανεπάρκειά της κάνει τα μαλλιά εύθραυστα και προκαλεί τριχόπτωση. Η βιοτίνη εμπλέκεται στην κυτταρική ανάπτυξη και διαδραματίζει έτσι σημαντικό ρόλο στο υγιές δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια. Γι΄αυτό η έλλειψη βιοτίνης μπορεί να παρατηρηθεί και μέσω δερματικών διαταραχών, τριχόπτωσης ή εύθραυστων νυχιών. Η βιοτίνη περιλαμβάνεται στα τρόφιμα, αλλά σε πολύ χαμηλή συγκέντρωση.

    13. Πυρίτιο

    Το πυρίτιο ενισχύει τα νύχια, το συνδετικό ιστό και τα οστά. Η έλλειψη πυριτίου προκαλεί εύθραυστα νύχια.

    14. Βιταμίνη Β3 ή Νιασίνη

    Η βιταμίνη Β3 δρα κατά της ακμής, γιατί καταπολεμά τις φλεγμονές κι ενισχύει τις άμυνες του δέρματος.

    15. Λυκοπένιο

    Το λυκοπένιο είναι ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό που προλαμβάνει τις βλάβες που προκαλούν οι ελεύθερες ρίζες στο δέρμα, λόγω ακμής ή υπεριώδους ακτινοβολίας.

    beauty neo 5

    Τι δεν κάνει καλό στο δέρμα

    Κάπνισμα - 

    Άγχος - 

    Τι κάνει καλό στο δέρμα

    Ύπνος - 

    Ηλιοφάνεια - περιορίστε την έκθεση όταν είναι πιο ισχυρή

    Απαραίτητα λιπαρά οξέα

    Ωμέγα-6 λιπαρά (λινολεϊκό οξύ)

    Βρίσκονται σε: ηλιέλαιο, λάδι σόγιας, καλαμποκέλαιο, λιναρόσπορο, ελαιόλαδο, λάδι μποράγκο, έλαιο από σπόρους μαύρου φραγκοστάφυλου, καρύδια, καρύδια Βραζιλίας, φιστίκια, αμύγδαλα, βρώμη.

    Ωμέγα-3 λιπαρά (ALA, EPA, DHA, DPA)

    Το ALA βρίσκεται σε: λιναρόσπορο, έλαιο κανόλας, λάδι σόγιας, καρύδια, φιστίκια

    EPA, DHA, DPA βρίσκονται σε: λιπαρά ψάρια όπως σολομός, σαρδέλες, τόνος, σκουμπρί 

    Η διατροφή επηρεάζει την ακμή;

    Υπάρχει βελτίωση στην ακμή με δίαιτα χαμηλού γλυκαιμικού φορτίου. Η δίαιτα χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη περιλαμβάνει περισσότερα δημητριακά και ζυμαρικά ολικής αλέσεως και φρούτα. Η κατανάλωση άσπρου ψωμιού, κέικ, εξευγενισμένων δημητριακών και άλλων τροφών με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη αυξάνει τα επίπεδα ινσουλίνης, η οποία αυξάνει τη διαθεσιμότητα ανδρογόνων, η οποία διεγείρει την παραγωγή σμήγματος. Έτσι, αν θέλετε καλύτερο δέρμα εγκαταλείψτε τα εκλεπτυσμένα δημητριακά και επιλέξτε περισσότερα δημητριακά ολικής αλέσεως και χορτάστε με λαχανικά και φρούτα και όχι με κέικ.

    beauty neo 4

    Ενδεικτικό μενού ομορφιάς

    ΠΡΩΙΝΟ ΓΕΥΜΑ

    Βρώμη ή μούσλι, αμύγδαλα, φιστίκια Βραζιλίας, καρύδια, σπόρους, αλεσμένο λιναρόσπορο, φύτρα σιταριού και αποξηραμένα βερίκοκα με γιαούρτι ή γάλα.

    ΜΕΣΗΜΕΡΙΑΝΟ ΓΕΥΜΑ

    Σάντουιτς με ψωμί ολικής αλέσεως γεμάτο με τόνο ή σολομό, ντομάτα και αγγούρι και ένα ακτινίδιο.

    ΣΝΑΚ

    Μικρές χούφτες ωμοί ξηροί καρποί.

    ΒΡΑΔΙΝΟ ΓΕΥΜΑ

    Μικρό κομμάτι κρέας ή κοτόπουλο με 2 φλιτζάνια λαχανικά ή σούπα με αποξηραμένα φασόλια, σέλινο, καρότο και κολοκύθα.

    Φρουτοσαλάτα - πορτοκάλι, ακτινίδιο, μάνγκο, πεπόνι, καρπούζι.

    1 ποτήρι κόκκινο κρασί ή χυμός κόκκινων σταφυλιών.

    ΠΟΤΑ

    Τσάι και νερό κατά τη διάρκεια της ημέρας

    beauty neo 3

    Διαβάζοντας τα σημεία διατροφικών ελλείψεων στο πρόσωπό σας

    Ανεπάρκεια ψευδαργύρου: αργή επούλωση πληγών, εύθραυστα μαλλιά, τριχόπτωση. Τρόφιμα: Κρέας, αυγά, θαλασσινά, στρείδια.

    Ανεπάρκεια σιδήρου: νύχια με βαθουλώματα ή νύχια σε σχήμα κουταλιού ή κοιλονυχία, ρωγμές στη γωνία του στόματος. Τρόφιμα: Μοσχάρι, αρνί, συκώτι

    Ανεπάρκεια βιταμίνης C: σκορβούτο, αιμορραγία των ούλων, πληγές που δεν επουλώνονται, μώλωπες, αδυναμία. Τρόφιμα: Ακτινίδια, εσπεριδοειδή, φρούτα, λαχανικά.

    Ανεπάρκεια βιταμίνης Β2 (ριβοφλαβίνη): ρωγμές στη γωνία του στόματος, κηρώδης δερματίτιδα γύρω από τις πτυχώσεις της μύτης, λιπαρό δέρμα με ξηρά ξεφλουδισμένα μπαλώματα. Τρόφιμα: Λάβετε βιταμίνες του συμπλέγματος Β από δημητριακά ολικής αλέσεως, ξηρούς καρπούς, κρέας, συκώτι, κοτόπουλο, ψάρι, αυγά, γαλακτοκομικά, φρούτα, λαχανικά.

    Ανεπάρκεια βιταμίνης Β3 (νιασίνη): κοκκινωπό, ηλιοκαμένο δέρμα. Τρόφιμα: Λάβετε βιταμίνες του συμπλέγματος Β από δημητριακά ολικής αλέσεως, ξηρούς καρπούς, κρέας, συκώτι, κοτόπουλο, ψάρι, αυγά, γαλακτοκομικά, φρούτα, λαχανικά.

    Ανεπάρκεια βιταμίνης Β6 (πυριδοξίνη): δερματικά εξανθήματα, δερματίτιδα. Τρόφιμα: Λάβετε βιταμίνες του συμπλέγματος Β από δημητριακά ολικής αλέσεως, ξηρούς καρπούς, κρέας, συκώτι, κοτόπουλο, ψάρι, αυγά, γαλακτοκομικά, φρούτα, λαχανικά.

    Ανεπάρκεια απαραίτητων λιπών, ωμέγα-3 και ωμέγα-6: ξηρότητα, φαγούρα στο τριχωτό της κεφαλής και στο δέρμα. Τρόφιμα: Ψάρια, ξηροί καρποί, λιναρόσπορος, δημητριακά ολικής αλέσεως.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    beauty neo 1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χηλοειδή

    Λιποειδική νεκροβίωση

    Είναι και αυτή μια θεραπεία για τα γκρίζα μαλλιά

    Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

    Το δερματικό σύστημα

    Λαμπερό δέρμα στις δύσκολες μέρες

    www.emedi.gr

     

     

  • Αληθής πολυερυθραιμία Αληθής πολυερυθραιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αληθή πολυερυθραιμία

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Αληθής πολυερυθραιμία ή αληθής πολυκυτταραιμία ή ερυθροκυττάρωση είναι μία αιματολογική κακοήθης διαταραχή ενός κυτταρικού κλώνου με υπερβολική αύξηση της παραγωγής της ερυθράς, της μυελώδους και της μεγακαρυωτικής σειράς στο μυελό των οστών.

    Είναι μια μυελοϋπερπλαστική διαταραχή 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσοποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία και μετά, μέσο όρος είναι τα 60 χρόνια (εύρος 15-90)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (ελαφρά)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    • Τα πρώιμα στάδια μπορεί να μην παράγουν συμπτώματα
    • Κεφαλαλγίες
    • Εμβοές 
    • Ίλιγγος
    • Θαμπή όραση
    • Επίσταξη 
    • Αυξημένη γλοιότητα αίματος 
    • Αυτόματοι μώλωπες 
    • Αιμορραγία ανώτερου γαστρεντερικού σωλήνα 
    • Νόσος πεπτικού έλκους 
    • Θρομβωτικά επεισόδια αρτηριών και φλεβών 
    • Κνησμός
    • Εφίδρωση 
    • Απώλεια βάρους 
    • "Πληθώρα" (κόκκινο βαθύ μπλε χρώμα σε πρόσωπο, χέρια, πόδια)
    • Σπληνομεγαλία
    • Υπεραιμία
    • Άλγος στα οστά (πλευρές και στέρνο)
    • Ευαισθησία στα οστά (πλευρές και στέρνο)

    ΑΙΤΙΑ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    Άγνωστα, η καταγωγή και των τριών σειρών αιμοποιητικών κυττάρων είναι μονοκλωνική 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    • Εβραϊκή καταγωγή (μπορεί να έχει αυξημένη συχνότητα)
    • Οικογενειακό ιστορικό (σπάνια)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Δευτεροπαθείς πολυερυθραιμίες 
    • Αιμοσφαιρινοπάθειες 
    • Σχετική πολυερυθραιμία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Δοκιμασίες που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση της ιδιοπαθούς πολυερυθραιμίας:

    • Α1: αυξημένη ολική μάζα ερυθρών - γυναίκες ≥ 32 mL/kg, άνδρες ≥ 36 mL/kg
    • A2: φυσιολογικός κορεσμός Ο2 (≥ 92%)
    • Α3: σπληνομεγαλία
    • Β1: αιμοπετάλια > 400.000 μL
    • B2: Λευκοκυττάρωση > 12.000 μL
    • B3: Αυξημένη αλκαλική φωσφατάση λευκοκυττάρων 
    • Β4: Αυξημένη Β12 ορού ή αυξημένη ικανότητα δέσμευσης ακόρεστης Β12 (UB12CB)

    Η διάγνωση είναι αποδεκτή με τους ακόλουθους συνδυασμούς:

    • Α1 + Α2 + Α3
    • Α1 + Α2 + οποιαδήποτε 2 από την κατηγορία Β (η σπληνομεγαλία είναι απούσα σε περίπου 25% των ασθενών)

    Άλλα εργαστηριακά ευρήματα:

    • Υπερουριχαιμία 
    • Υπερχοληστερολαιμία
    • Αυξημένο επίπεδο ισταμίνης του αίματος

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα διουρητικά μπορεί να προκαλέσουν σχετική πολυερυθραιμία 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Υπερβολική χρήση αλκοόλ ή καπνού

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Πληθωρική υπεραιμία σε όλα τα όργανα και τους ιστούς 
    • Τα μεγαλύτερα αγγεία περιέχουν παχύρρευστο, αυξημένης γλοιότητας αίμα 
    • Τα κολποειδή του σπλήνα είναι γεμάτα ερυθρά αιμοσφαίρια 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Αναρρόφηση μυελού των οστών (υπερπλασία ερυθροκυττάρων, κενές αποθήκες σιδήρου), και βιοψία (ίνωση κατά τη "φάση εξάντλησης" της νόσου)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Υπολογιστική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία - σπληνομεγαλία 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία μυελού των οστών - υπερπλασία και πολλαπλασιασμός όλων των κυτταρικών σειρών του μυελού

     21

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Εξατομικευμένος χειρισμός είναι απαραίτητος. Εξαρτάται από πολλούς παράγοντες - ηλικία, διάρκεια της νόσου, φαινότυπος της νόσου, επιπλοκές, δραστηριότητα της νόσου
    • Σήμερα η αφαίμαξη είναι το στήριγμα της θεραπείας. Πέρα απ' αυτό, διαφορές υπάρχουν, ανάμεσα στις αυθεντίες στο θέμα, σχετικά με τη χρήση και την αποτελεσματικότητα της μυελοκαταστολής 

    Αφαίμαξη:

    • Για να μειωθεί ο αιματοκρίτης περίπου στο 45%
    • Γίνεται με συχνότητα 2 ή 3 ημερών, μέχρι να επιτευχθεί φυσιολογικός αιματοκρίτης. Αφαιμάξεις των 250-500 m/L. Μείωση σε 250-350 m/L σε ηλικιωμένους ασθενείς ή ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο
    • Πιθανότητες σύγχρονης θεραπείας π.χ. κάποια μορφή καταστολής μυελού, ραδιενεργός φωσφόρος (σε ηλικιωμένους ασθενείς). Καλύτερα να μη γίνονται
    • Η αφαίμαξη επαναλαμβάνεται, όπως χρειάζεται για συντήρηση
    • Αν ο ασθενής δεν μπορεί να ανεχθεί την αφαίμαξη - χημειοθεραπεία (η υδροξυουρία είναι ο λιγότερο μεταλλαξιογόνος παράγοντας) ή θεραπεία με ακτινοβολίες. Καλύτερα να μη γίνονται

    Άλλη θεραπεία:

    • Ενυδάτωση 
    • Θεραπεία κνησμού 
    • Χειριστείτε τις θρομβωτικές ή αιμορραγικές επιπλοκές, το ίδιο όπως σε μη πολυερυθραιμικό ασθενή 
    • Θεραπεία μείωσης ουρικού οξέος 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Η δίαιτα για αφαίμαξη θα προκαλέσει παράλογη όρεξη, που θα οδηγήσει σε λαχτάρα για τραγανιστά πράσινα λαχανικά (μαρούλι, σέλινο) και πάγο.

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Συντήρηση εφ' όρου ζωής 
    • Προσέξτε για επιπλοκές 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Βοηθητικά:

    • Αλλοπουρινόλη 300 mg/ημέρα για μείωση του ουρικού οξέως 
    • Κυπροεπταδίνη για τον κνησμό, 4-16 mg όπως χρειάζεται 
    • Αναστολείς Η2-υποδοχέων ή αντιόξινα για υπεροξύτητα γαστρεντερικού

    Καταστολή μυελού:

    • Ραδιενεργός φωσφόρος
    • Χλωραμβουκίλη ή βουσουλφάνη ή υδροξυουρία (αλκυλιωτικοί παράγοντες)
    • Η χρήση μικρής δόσης ασπιρίνης είναι αμφισβητούμενη λόγω του κινδύνου αιμορραγίας 
    • Ιντερφερόνη άλφα-2β 
    • Ruxolitinib 

    Καλύτερα να μη γίνεται καταστολή μυελού

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Συχνή κατά την αρχή της θεραπείας μέχρι να επιτευχθεί ικανοποιητικός αιματοκρίτης
    • Παρακολουθείτε συχνά τον αιματοκρίτη και κάντε αφαίμαξη, όταν χρειάζεται 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Κανένα γνωστό προληπτικό μέτρο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Λίθοι ουρικού οξέος 
    • Δευτεροπαθής ουρική αρθρίτιδα
    • Αγγειακές θρομβώσεις (κύρια αιτία θανάτου)
    • Μετάπτωση σε λευχαιμία
    • Αιμορραγία
    • Πεπτικό έλκος 
    • Αυξημένος κίνδυνος για επιπλοκές και θνησιμότητα σε χειρουργικές διαδικασίες. Εκτιμήστε τους κινδύνους - οφέλη και βεβαιώστε τον πλέον ευνοϊκό έλεγχο της διαταραχής πριν οποιαδήποτε προαιρετική χειρουργική διαδικασία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Μέση επιβίωση χωρίς θεραπεία 6-18 μήνες μετά τη διάγνωση 
    • Επιβίωση ως 10 χρόνια με θεραπεία 
    • Μερικοί ασθενείς ζουν χωρίς συμπτώματα, για 20 ή περισσότερα χρόνια 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Budd-Chiari
    • Θρόμβωση μεσεντέριας αρτηρίας 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνιο σ' αυτή την ηλικιακή ομάδα

    Γηριατρικό: Αφαιμάξεις και άλλες θεραπείες πρέπει να προσαρμοστούν σε ασθενείς πάνω από 70 χρονών

    ΚΥΗΣΗ

    Θεραπεύστε μόνο με αφαίμαξη 

    Απαιτούνται νέες θεραπευτικές επεμβάσεις στα μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα με σεβασμό στην ποιότητα ζωής του ασθενούς.

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τα μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    Polycythemia Vera

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Θρομβοκυττάρωση

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Μυελοσκλήρυνση

    Χολερυθρίνη αίματος

    Ουρικό οξύ αίματος

    www.emedi.gr