Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2016 09:00

Οξείες λευχαιμίες

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(7 ψήφοι)

Βιολογία, κυτταρογενετική, μοριακό προφίλ και κλινική εικόνα στις οξείες λευχαιμίες

Γράφει η

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD, PhD

Η οξεία λευχαιμία είναι το αποτέλεσμα μιας κακοήθους διαδικασίας που συμβαίνει σε έναν πρόδρομο αιμοποιητικό κύτταρο.

Το προσβεβλημένο κύτταρο αναπτύσσει τα κύτταρα απογόνους, αλλά αποτυγχάνει η διαφοροποίηση και συνεχίζει να πολλαπλασιάζεται ανεξέλεγκτα και τα κύτταρα αυτά αντικαθιστούν τον φυσιολογικό μυελό των οστών με έναν κλωνικό πληθυσμό από ανώριμα μυελοειδή ή λεμφοειδή κύτταρα. Η προκύπτουσα απώλεια της φυσιολογικής λειτουργίας του μυελού έχει σαν αποτέλεσμα να εμφανισθούν τα κλινικά σημεία των οξείων λευχαιμιών, όπως αναιμία, μόλυνση και αιμορραγία. Αν μείνει χωρίς θεραπεία η λευχαιμία οδηγεί σε θάνατο σε λίγους μήνες, αλλά με την κατάλληλη θεραπεία, μερικοί άνθρωποι θα θεραπευθούν.

Η οξεία λευχαιμία μπορεί να κατηγοριοποιηθεί με βάση την μορφολογία, την ιστοχημεία, τους καρκινικούς δείκτες της επιφάνειας των κυττάρων, την κυτταρογενετική και την έκφραση των ογκογονιδίων.

Κατάταξη οξείων λευχαιμιών

Η πιο σημαντική μορφολογική διάκριση στις οξείες λευχαιμίες είναι η οξεία μυελοκυτταρική λευχαιμία και η οξεία λεμφοκυτταρική λευχαιμία.

Οι τύποι της Οξείας Μυελοκυτταρικής Λευχαιμίας:

Στην οξεία μυελοκυτταρική λευχαιμία τα κύτταρα είναι τυπικά 12-20 mm σε διάμετρο, με ευδιάκριτη πυρηνική χρωματίνη, πολλά πυρηνίδια και αζουρόφιλα κοκκία στο κυτταρόπλασμα.

Οι τύποι της Οξείας Μυελοκυτταρικής Λευχαιμίας:

FAB French-American-British Classification of Acute Leukemias

Ιστοχημεία

M0

Undifferentiated acute myeloblastic leukemia-Αδιαφοροποίητη οξεία μυελοβλαστική λευχαιμία, με μορφολογία ομοιόμορφη, αλλά τα κύτταρα είναι πολύ αδιαφοροποίητα, με αντίδραση στα μονοκλωνικά αντισώματα Anti-CD13, Anti-CD14, Anti-CD33, Anti-CD34, με ποικίλες κυτταρογενετικές ανωμαλίες

M1

Acute myeloblastic leukemia with minimal maturation-Οξεία μυελοβλαστική λευχαιμία με ελάχιστη ωρίμανση, τα κύτταρα είναι πολύ αδιαφοροποίητα, υπάρχουν μερικά αζουρόφιλα κοκκία,  μπορεί να είναι θετικά στη μυελουπεροξειδάση και στη μη ειδική εστεράση, με αντίδραση στα μονοκλωνικά αντισώματα Anti-CD13, Anti-CD14, Anti-CD33, Anti-CD34, με ποικίλες κυτταρογενετικές ανωμαλίες

M2

Acute myeloblastic leukemia with maturation-Οξεία μυελοβλαστική λευχαιμία με ωρίμανση, επικρατούν οι κοκκιώδεις βλάστες, άωρα ραβδία μπορεί να υπάρχουν, είναι πολύ θετικά στην μυελουπεροξειδάση και μπορεί να είναι θετικά στη μη ειδική εστεράση και στην PAS, με αντίδραση στα μονοκλωνικά αντισώματα Anti-CD13, Anti-CD14, Anti-CD33, Anti-CD34, με ποικίλες κυτταρογενετικές ανωμαλίες t(8;21)(q22;q22)

M3

Acute promyelocytic leukemia (APL)-Οξεία προμυελοκυτταρική λευχαιμία, με υπερκοκκιώδη προμυελοκύτταρα να επικρατούν, είναι πολύ θετικά στην μυελουπεροξειδάση και είναι θετικά στη μη ειδική εστεράση και στην PAS, με αντίδραση στα μονοκλωνικά αντισώματα Anti-CD13, Anti-CD14, Anti-CD33, Anti-CD34, και και t(15;17)(q22;q11-12)

M4

Acute myelomonocytic leukemia-Οξεία μυελομονοκυτταρική λευχαιμία, με μυελοβλάστες και μονοβλάστες παρόντες, είναι αρκετά θετικά στην μυελουπεροξειδάση και είναι πολύ θετικά στη μη ειδική εστεράση και αρκετά θετικά στην PAS, με αντίδραση στα μονοκλωνικά αντισώματα Anti-CD13, Anti-CD14, Anti-CD33, Anti-CD34, και με ποικίλες κυτταρογενετικές ανωμαλίες inv/del(16) 

M4 eos

Acute myelomonocytic leukemia with eosinophilia-Οξεία μυελομονοκυτταρική λευχαιμία, με ηωσινόφιλα. Είναι, όπως η Μ4, αλλά με ηωσινόφιλα

M5

Acute monocytic leukemia-Οξεία μονοκυτταρική λευχαιμία, με μονοβλάστες να επικρατούν, μπορεί να είναι θετικά στη μυελουπεροξειδάση και είναι πολύ θετικά στη μη ειδική εστεράση, και αρκετά θετικά στην PAS, με αντίδραση στα μονοκλωνικά αντισώματα Anti-CD13, Anti-CD14, Anti-CD33, Anti-CD34, με t(9;11), t(11q23).

M5a

Περισσότεροι από 80% μονοβλάστες

Μ5b

Περισσότερο από 20% προμονοκύτταρα

M6

Acute erythroid leukemia-Οξεία ερυθρολευχαιμία, με ερυθροβλάστες και μεγαλοβλάστες και πρόδρομα ερυθρά διαφαίνονται,  είναι αρνητικά στη μυελουπεροξειδάση και στη μη ειδική εστεράση, και αρκετά θετικά στην PAS, με έκφραση CD36, CD71, και το αντιγόνο της ομάδας αίματος Η, αντιδρούν με αντιγλυκοφορίνη, αντισπεκτρίνη, με -5del(5q), -7/del(7q)

M7

Acute megakaryoblastic leukemia-Οξεία μεγακαρυοβλαστική λευχαιμία, με αδιαφοροποίητους βλάστες, είναι αρνητικά στη μυελουπεροξειδάση και μπορεί να είναι θετικά στη μη ειδική εστεράση, και είναι θετικά στην PAS, με έκφραση CD41a, CD61,  αντιδρούν με  αντιαιμοπεταλιακά GpIIb/IIIa, με  t(1;22) και άλλες ποικίλες κυτταρογενετικές ανωμαλίες

Όσον αφορά την κυτταρογενετική στην ΟΜΛ οι πιο συχνές αλλαγές είναι η πρόσθεση στο χρωμόσωμα 8 ή η απώλεια μέρους ή ολόκληρων χρωμοσωμάτων 5 ή 7.

FAB classification of AML 

FAB subtype Name Adult AML patients (%)

  • M0 Undifferentiated acute myeloblastic leukemia 5%
  • M1 Acute myeloblastic leukemia with minimal maturation 15%
  • M2 Acute myeloblastic leukemia with maturation 25%
  • M3 Acute promyelocytic leukemia 10%
  • M4 Acute myelomonocytic leukemia 20%
  • M4eos Acute myelomonocytic leukemia with eosinophilia 5%
  • M5 Acute monocytic leukemia 10%
  • M6 Acute erythroid leukemia 5%
  • M7 Acute megakaryocytic leukemia 5%

WHO classification of AML and related neoplasms
-AML with recurrent genetic abnormalities:

  • AML with t(8;21)(q22;q22); RUNX1-RUNX1T1
  • AML with inv(16)(p13.1q22) or t(16;16)(p13.1;q22); CBEB-MYH11
  • Acute promyelocytic leukemia (APL) with t(15;17)(q22;q12); PML-RARA
  • AML with t(9;11)(p22;q23); MLLT3-MLL
  • AML with t(6;9)(p23;q34); DEK-NUP214
  • AML with inv(3)(q21q26.2) or t(3;3)(q21;q26.2); RPN1-EVI1
  • AML (megakaryoblastic) with t(1;22)(p13;q13); RBM15-MKL1
  • Provisional entity: AML with mutated NPM1
  • Provisional entity: AML with mutated CEBPA

-AML with myelodysplasia-related change

-Therapy-related myeloid neoplasms

-AML, not otherwise specified:

  • Undifferentiated AML (M0)
  • AML with minimal differentiation (M1)
  • AML without maturation (M2)
  • AML with maturation (M2)
  • Acute myelomonocytic leukemia (M3)
  • Acute monoblastic/monocytic leukemia (M4)
  • Acute erythroid leukemia (M5)
  • Pure erythroid leukemia (M6)
  • Erythroleukemia, erythroid/myeloid (M6)
  • Acute megakaryoblastic leukemia (M7)
  • Acute basophilic leukemia
  • Acute panmyelosis with myelofibrosis
  • Myeloid sarcoma

-Myeloid proliferations related to Down syndrome:

  • Transient abnormal myelopoiesis
  • Myeloid leukemia associated with Down syndrome

-Blastic plasmacytoid dendritic cell neoplasm

Οι τύποι της Οξείας Λεμφοκυτταρικής Λευχαιμίας:

Η κατάταξη (FAB) κατά την οποία η οξεία λεμφοκυτταρική λευχαιμία χωρίζεται  σε 3 υποτύπους (L1, L2, και L3), με βάση τον τρόπο που τα κύτταρα της λευχαιμίας φαίνονται κάτω από το μικροσκόπιο μετά από χρώση, έχει  αντικατασταθεί, και η κατάταξη γίνεται με βάση τον ανοσοφαινότυπο.

Ταξινόμηση της ΟΛΛ με βάση ανοσοφαινότυπο

-ΟΛΛ Β-κυττάρων 

  • Πρόωρη προ-Β ΟΛΛ, περίπου 10% των περιπτώσεων
  • Κοινή ΟΛΛ, περίπου το 50% των περιπτώσεων
  • Προ-Β ΟΛΛ - περίπου το 10% των περιπτώσεων, t(12;21) σε 25% στα παιδιά με καλή πρόγνωση
  • Burkitt λευχαιμία - περίπου 4% των περιπτώσεων

-ΟΛΛ, Τ-κυττάρων 

  • Προ-Τ ΟΛΛ, περίπου 5% έως 10% των περιπτώσεων
  • Ώριμη Τ-κυττάρων ΟΛΛ - περίπου 15% έως 20% των περιπτώσεων

60% των περιπτώσεων οξείας λεμφοκυτταρικής λευχαιμίας εκφράζουν πιο συχνά τα αντιγόνα CALLA-CommonALLantigen ή CD10 που είναι μια γλυκοπρωτεϊνη που βρίσκεται στα πρώιμα Β λεμφοκύτταρα και σε άλλους ιστούς. Οι περισσότερες περιπτώσεις που είναι CALLA θετικές αντιπροσωπεύουν την Πρόωρη προ-Β ΟΛΛ. Περίπου 20% των CALLA θετικών έχουν ενδοκυτταροπλασματικά ανοσοσφαιρίνη και γι΄αυτό ονομάζονται Προ-Β ΟΛΛ και 5% εκφράζουν την ανοσοσφαιρίνη στην επιφάνεια-Κοινή ΟΛΛ. Αντιγόνα για τα Τ-κύτταρα βρίσκονται στο 20% των περιπτώσεων ΟΛΛ και 20% δεν εκφράζουν ούτε το CALLA ούτε άλλα αντιγόνα Τ-κυττάρων, αλλά εκφράζουν τον δείκτη Β-κυττάρων (CD19). Σε 25% των περιπτώσεων ΟΛΛ ανιχνεύονται μυελοειδή αντιγόνα και οι λευχαιμίες αυτές έχουν χειρότερη πρόγνωση.

Χρωμοσωμικές ανωμαλίες

Ποικίλλες και στη Burkitt λευχαιμία t(8;14). 20-30% των ενηλίκων με ΟΛΛ έχουν το χρωμόσωμα Philadelphia, Προ-Β ΟΛΛ t(12;21) σε 25% στα παιδιά με καλή πρόγνωση, t(4;11) σε νεογνά με ΟΛΛ. Οι υπερδιπλοϊδικές λευχαιμίες που κερδίζουν χρωμοσώματα και φθάνουν τα 50-60 ανά κύτταρο έχουν καλή πρόγνωση.

Classification for Acute Lymphoblastic Leukemia

WHO classification of acute lymphoblastic leukemia

-B lymphoblastic leukemia/lymphoma:

B lymphoblastic leukemia/lymphoma, NOS

B lymphoblastic leukemia/lymphoma with recurrent genetic abnormalities

  • B lymphoblastic leukemia/lymphoma with t(9;22)(q34;q11.2), BCR-ABL1
  • B lymphoblastic leukemia/lymphoma with t(v;11q23); MLL rearranged
  • B lymphoblastic leukemia/lymphoma with t(12;21)(p13;q22) TEL-AML1 (ETV6-RUNX1)
  • B lymphoblastic leukemia/lymphoma with hyperdiploidy
  • B lymphoblastic leukemia/lymphoma with hypodiploidy
  • B lymphoblastic leukemia/lymphoma with t(5;14)(q31;q32) IL3-IGH
  • B lymphoblastic leukemia/lymphoma with t(1;19)(q23;p13.3) TCF3-PBX1

-T lymphoblastic leukemia/lymphoma:

FAB classification of acute lymphoblastic leukemia (for historical purposes)

ALL-L1: Small cells with homogeneous nuclear chromatin, a regular nuclear shape, small or no nucleoli, scanty cytoplasm, and mild to moderate basophilia
ALL-L2: Large, heterogeneous cells with variable nuclear chromatin, an irregular nuclear shape, 1 or more nucleoli, a variable amount of cytoplasm, and variable basophilia
ALL-L3: Large, homogeneous cells with fine, stippled chromatin; regular nuclei; prominent nucleoli; and abundant, deeply basophilic cytoplasm. The most distinguishing feature is prominent cytoplasmic vacuolation


Έκφραση ογκογονιδίων στις οξείες λευχαιμίες

ABL πρωτοογκογονίδιο στην t(9;22)

MYC πρωτοογκογονίδιο στην t(8;14)

N-RAS 25% ΟΜΛ και 10% ΟΛΛ

Σημεία και συμπτώματα στις οξείες λευχαιμίες

Τα σημεία και συμπτώματα στις οξείες λευχαιμίες προέρχονται από την ελάττωση της φυσιολογικής αιμοποίησης και την διήθηση των φυσιολογικών οργάνων από τους λευχαιμικούς βλάστες.

Έτσι, η αναιμία εμφανίζεται στους περισσότερους ασθενείς, όπως και η θρομβοκυττοπενία. Ο αριθμός των λευκών αιμοσφαιρίων μπορεί να είναι αυξημένος, φυσιολογικός ή ελαττωμένος, αλλά οι περισσότεροι ασθενείς θα έχουν κοκκιοκυτταροπενία και το 1/3 των ασθενών θα έχει υποκείμενη ή απειλητική για τη ζωή λοίμωξη.

Εκτός από την καταστολή της λειτουργίας του μυελού των οστών διηθούνται τα φυσιολογικά όργανα από τα λευχαιμικά κύτταρα. Αυτό συμβαίνει πιο συχνά στην ΟΛΛ, παρά στην ΟΜΛ. Στην ΟΛΛ 50% των ασθενών θα έχουν διογκωμένους λεμφαδένες, ηπατομεγαλία και σπληνομεγαλία. Πόνος στα οστά παρατηρείται, κυρίως, σε νεότερους ασθενείς με ΟΛΛ. Τα λευχαιμικά κύτταρα μπορεί να προσβάλλουν το δέρμα και να προκαλέσουν ένα εξάνθημα που δεν έχει φαγούρα και είναι υπεργερμένο. Τέλος 5% των ασθενών θα έχει διήθηση του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος κατά τη στιγμή της διάγνωσης.

 


Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα συμπληρώματα διατροφής για τις λευχαιμίες

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λευχαιμίες 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Λευχαιμία τριχωτών κυττάρων

Όλες οι αιτίες των λευχαιμιών

Οι λευχαιμίες

Τα καρκινικά μονοπάτια της οξείας λευχαιμίας

Οξεία προμυελοκυτταρική λευχαιμία

Ανορεξία και καχεξία στον καρκίνο

Η θεραπεία του καρκίνου στα παιδιά πρέπει να είναι εξατομικευμένη

Στοχευμένες θεραπείες στον καρκίνο

Είναι πολύ επικίνδυνες οι χημικές βαφές μαλλιών

Σοβαρά συμπτώματα και σημεία που πρέπει να σας ανησυχήσουν

Θεραπεία του καρκίνου με βιταμίνη C

Βότανα για την πρόληψη και τη θεραπεία του καρκίνου

Τα αιθέρια έλαια για τον καρκίνο

Τα καλύτερα τρόφιμα κατά του καρκίνου

Οι αντικαρκινικές ιδιότητες που έχει το μέλι

Η βιταμίνη C μειώνει τον κίνδυνο στις καρδιοαγγειακές παθήσεις

Οι παρενέργειες της θεραπείας του καρκίνου του μαστού

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κεράσια

Τι σημαίνουν οι νυχτερινές εφιδρώσεις

Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

Ασπεργίλλωση

Φυτικές βαφές μαλλιών

Θεραπεία ασθενειών με τα άλατα ιστών

Ελπιδοφόρα στοχευμένη θεραπεία για τον καρκίνο

Τα μονοκλωνικά αντισώματα στη θεραπεία του καρκίνου

Το μαστιχόδενδρο

Αρσενικό

Protocel για τον καρκίνο

Αφιέρωμα για την Παγκόσμια ημέρα κατά του παιδικού καρκίνου

Η παθολογία του καρκίνου

Ρόφημα κουρκουμίνης για τον καρκίνο

Γλυκοπατάτες για τον καρκίνο

Λειτουργική αιμορραγία από τη μήτρα

Μυελοσκλήρυνση

Παράγοντες κινδύνου για καρκίνο που σχετίζονται με την εργασία

Μονοκλωνικά αντισώματα

Γιατί η γονιδιακή θεραπεία είναι η απόλυτη θεραπεία του καρκίνου

Παγκοσμιοποίηση και καρκίνος

Αυξητικοί παράγοντες λευκών

Σε μόνιμη στύση

Xρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία

Υπότυποι Μυελοδυσπλαστικών Συνδρόμων

Ανοσοανεπάρκεια

Επαγγελματικοί καρκίνοι

Αιμορραγία από τη μύτη

Οι ψηλότεροι κινδυνεύουν από καρκίνο

Λευχαιμία τριχωτών κυττάρων

Λοιμώδης μονοπυρήνωση

Τι είναι τα ηωσινόφιλα;

Η πραγματική αιτία της παιδικής λευχαιμίας

Προσοχή το Revlimid έχει πολλές παρενέργειες

Γονιδιακή θεραπεία

Αιμορραγία στον καρκίνο

Οι χρησιμότερες πληροφορίες για τα λεμόνια

Βιογραφία του Καρκίνου

Πώς αντιμετωπίζεται ο κνησμός στον καρκίνο

Γονιδιακή θεραπεία και εμβόλια για τις αιματολογικές κακοήθειες

Androcymbium rechingeri

Λαπαροσκοπική σπληνεκτομή

Υποσχόμενη θεραπεία για την λεμφοκυτταρική λευχαιμία

Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

Γιατί κάποιος παθαίνει λευχαιμία

Λευχαιμοειδής αντίδραση

Μόλυνση του περιβάλλοντος και διατροφή

Μονοκυττάρωση

Ανάπτυξη κακοήθειας μετά από μεταμόσχευση οργάνων

Νόσοι από μεγαλοκυτταροϊό

emedi.gr

Γράφει η

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD, PhD

Διαβάστε περισσότερα για τη Σάββη Μάλλιου Κριαρά

 

 

 
Διαβάστηκε 2924 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2018 13:13
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα

    Ραγοειδίτιδα

    Ραγοειδίτιδα είναι μη ειδικός ορός που χρησιμοποιείται για να περιγράψει κάθε ενδοφθάλμια φλεγμονή.

    Τα συμπτώματα ποικίλλουν ανάλογα με το βάθος της εντόπισης και τις σχετιζόμενες καταστάσεις.

    • Πρόσθια ραγοειδίτιδα - οφθαλμική φλεγμονή που περιορίζεται στην ίριδα μόνο (ιρίτιδα) ή την ίριδα και το ακτινωτό σώμα (ιριδοκυκλίτιδα)
    • Διάμεση ραγοειδίτιδα - φλεγμονή των στοιχείων αμέσως πίσω από τον φακό (περιφερική ραγοειδίτιδα ή pars planitis)
    • Οπίσθια ραγοειδίτιδα - φλεγμονή του χοριοειδούς (χοριοειδίτιδα), αμφιβληστροειδούς (αμφιβληστροειδίτιδα) ή του υαλώδους κοντά στο οπτικό νεύρο και την ώχρα κηλίδα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Οφθαλμοί

    Γενετική: Δεν υπάρχει συγκεκριμένο γενετικό πρότυπο για την ραγοειδίτιδα, ιρίτιδα: 50-70% των ασθενών έχουν θετικό HLA-B27

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες (εκτός της HLA-B27 πρόσθιας ραγοειδίτιδας, άνδρες > γυναίκες 2,5:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    Πρόσθια ραγοειδίτιδα (περίπου το 80% του συνόλου των ραγοειδίτιδων):

    • Μειωμένη οπτική οξύτητα 
    • Συνήθως οξεία εισβολή 
    • Βαθύς πόνος οφθαλμού
    • Φωτοφοβία (συναινετική)
    • Υπεραιμία των επιπεφυκότων
    • Περικεράτεια διαστολή των αγγείων του επισκληρίου και του σκληρού 
    • Μικρή διάμετρος της κόρης στο προσβεβλημένο μάτι
    • Συνήθως ετερόπλευρη (95% των περιπτώσεων με HLA-B27)
    • Αμφοτερόπλευρη συμμετοχή και συστηματικά συμπτώματα (πυρετός, εξάντληση, κοιλιακός πόνος) μπορεί να σχετίζονται με διάμεση νεφρίτιδα
    • Συστηματικές νόσοι σχετίζονται συνήθως με την πρόσθια με την πρόσθια ραγοειδίτιδα (στο 53% των ασθενών βρέθηκε συστηματική νόσος κατά την πρώτη επίσκεψη στο γιατρό)

    Διάμεση και οπίσθια ραγοειδίτιδα:

    • Μειωμένη οπτική οξύτητα 
    • Συνήθως ύπουλη εισβολή
    • Πιο συχνά αμφοτερόπλευρη 
    • Η οπίσθια φλεγμονή κατά κανόνα προκαλεί ήπιο πόνο ή ερυθρότητα εκτός όταν συνυπάρχει ιρίτιδα

    ΑΙΤΙΑ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    • Φλεγμονώδης - από ιογενείς, μικροβιακούς, παρασιτικούς ή μυκητιασικούς παράγοντες 
    • Ανοσολογική - πιθανή ανάπτυξη αυτοάνοσων μηχανισμών και συσχέτιση με συστηματικά νοσήματα (ιδίως ρευματολογία)
    • Άλλες οφθαλμικές παθήσεις
    • Ιδιοπαθής (περίπου στο 25%)
    • Υποκείμενα σύνδρομα - παθήσεις όπως νεοπλασίες που διαγιγνώσκονται σαν φλεγμονές του οφθαλμού

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    Μεγαλύτερη επίπτωση όταν συνδυάζεται με ειδικές διαταραχές 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Επιπεφυκίτιδα 
    • Επισκληρίτιδα
    • Σκληρίτιδα
    • Κερατίτιδα 
    • Οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    • Μη ειδικά για την διάγνωση της ραγοειδίτιδας. Οι εξετάσεις σχετίζονται με τους αιτιολογικούς παράγοντες και τις συνοδές καταστάσεις και πρέπει να βασίζονται σε καλό ιστορικό και κλινική εξέταση 
    • Γενική αίματος, ουρία, κρεατινίνη (διάμεση νεφρίτιδα)
    • HLA-B27 (αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, σύνδρομο Reiter)
    • Αντιπυρηνικά αντισώματα, ΤΚΕ (ΣΕΛ, σύνδρομο Sjogren)
    • VDRL, FTA (σύφιλη)
    • PPD (φυματίωση)
    • Ορολογικές δοκιμασίες για τη νόσο του Lyme

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Ανοσοανεπάρκεια

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ιζήματα κερατοειδούς, φλεγμονώδη κύτταρα προσθίου θαλάμου ή υαλώδους, συνέχειες (συνδετικός ιστός μεταξύ ίριδας και φακού), οίδημα ωχράς κηλίδας, περιαγγεΐτιδα των κλάδων του αμφιβληστροειδούς

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Εξέταση με σχισμοειδή λυχνία και έμμεση οφθαλμοσκόπηση

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακα (σαρκοείδωση, ιστοπλάσμωση, φυματίωση, λέμφωμα)
    • Ακτινογραφία ιερολαγόνιας άρθρωσης (αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Εξέταση με σχισμοειδή λυχνία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής - επείγουσα αντιμετώπιση από οφθαλμίατρο

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η θεραπεία πρέπει να δίνεται μετά από πλήρη οφθαλμολογικό έλεγχο 
    • Θεραπεία υποκείμενων διαταραχών, όταν υπάρχουν 
    • Κυκλοπληγία
    • Αντιφλεγμονώδης αγωγή

    Uveitis

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Οδηγίες για την σωστή ενστάλλαξη των οφθαλμικών κολλυρίων 
    • Γυαλιά ηλίου, όταν υπάρχει φωτοφοβία
    • Προσοχή στις παρενέργειες των φαρμάκων 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Οματροπίνη μεθυλοβρωμιούχος 2% οφθαλμικό διάλυμα - 2 σταγόνες σε κάθε μάτι 2 φορές την ημέρα ή κάθε τρεις ώρες αν χρειαστεί, σε συνδυασμό με 
    • Οξεική πρεδνιζολόνη 1% οφθαλμικό εναιώρημα - 2 σταγόνες στο προσβεβλημένο μάτι, αρχικά κάθε ώρα, μειώνεται βαθμιαία σε 4 φορές την εβδομάδα όταν υπάρχει βελτίωση 

    Αντενδείξεις: 

    • Υπερευαισθησία στο φάρμακο ή σε κάποιο συστατικό του 
    • Κυκλοπληγία αντενδείκνυται σε ασθενείς με γνωστό γλαύκωμα ή με προδιάθεση για την νόσο
    • Η τοπική κορτιζονοθεραπεία αντενδείκνυται σε δευτεροπαθή ραγοειδίτιδα από φλεγμονώδη αίτια

    Προφυλάξεις:

    • Η μεθυλοβρωμιούχος οματροπίνη μπορεί να προκαλέσει συστηματικές αντιμουσκαρινικές επιδράσεις. Χορηγείται με εξαιρετική επιφύλαξη σε βρέφη και παιδιά εξαιτίας της μεγάλης τους ευαισθησίας σε συστηματικές εκδηλώσεις 
    • Τα τοπικά κορτικοστεροειδή μπορεί να αυξήσουν την ενδοφθάλμια πίεση. Παρατεταμένη χρήση πιθανά να οδηγήσει στο σχηματισμό καταρράκτη και την επιδείνωση υπάρχουσας ερπητικής κερατίτιδας που λαμβάνεται ως ιρίτιδα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Κυκλοπληγικά - υδροβρωμιούχος σκοπολαμίνη 0,25 έως 3 φορές την ημέρα ή υδροχλωρική κυκλοπεντολάτη 1%
    • Αντιφλεγμονώδη - νατριοφωσφορική πρεδνιζολόνη 1% νατριοφωσφορική δεξαμεθαζόνη 0,1% και εναιώρημα δεξαμεθαζόνης
    • Συστηματικοί μη στεροειδείς αντιφλεγμονώδεις παράγοντες μπορεί να φανούν χρήσιμοι

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Παρακολούθηση από οφθαλμίατρο
    • Καλή λήψη ιστορικού και φυσική εξέταση, για τον έλεγχο άλλων συνοδών παθήσεων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    Απώλεια οράσεως που οφείλεται σε:

    • Εναπόθεση ιζημάτων στον κερατοειδή ή το φακό 
    • Αυξημένη ενδοφθάλμιος πίεση, οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας 
    • Σχηματισμό συνεχειών 
    • Σχηματισμό καταρράκτη 
    • Αγγειΐτιδα με απόφραξη των αγγείων και αμφιβληστροειδικά έμφρακτα
    • Οίδημα ωχράς 
    • Βλάβη του οπτικού νεύρου

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Εξαρτάται από τα αίτια που προκαλούν τη νόσο ή τις συνοδές καταστάσεις 
    • Ραγοειδίτιδα που προκαλείται από φλεγμονώδη αίτια (συστηματικά ή τοπικά) έχει την τάση να υποχωρεί με την εκρίζωση της βασικής νόσου
    • Ραγοειδίτιδα που σχετίζεται με οροαρνητικές αρθροπάθειες έχει την τάση να εκδηλώνεται ως οξεία (που διαρκεί λιγότερο από 3 μήνες) και να υποτροπιάζει συχνά

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ιογενείς λοιμώξεις: HIV, απλός έρπης, έρπης ζωστήρας, κυτταρομεγαλοϊός 
    • Μικροβιακές λοιμώξεις: φυματίωση, λέπρα, προπιονινο-βακτηρίδιο, σύφιλη, λεπτοσπείρωση, βρουκέλλωση, νόσος του Lyme, νόσος του Whipple
    • Παρασιτικές λοιμώξεις: τοξοπλάσμωση, αμοιβάδωση, τοξοκαρίαση, κυστικέρκωση, ογκοκερκίαση 
    • Μυκητιασικές λοιμώξεις: ιστοπλάσμωση, κοκκιδιοειδομυκητίαση, καντιντίαση, ασπεργίλλωση, σποροτρίχωση βλαστομύκωση, κρυπτοκοκκίαση
    • Υποψία ανοσολογικού μηχανισμού: αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, σύνδρομο Behcet, νόσος του Crohn, φαρμακευτική αντίδραση ή αντίδραση υπερευαισθησίας, διάμεση νεφρίτιδα, νεανική ρευματοειδή αρθρίτιδα, νόσος Kawasaki, σκλήρυνση κατά πλάκας, ψωριασική αρθρίτιδα, σύνδρομο Reiter, υποτροπιάζουσα πολυχονδρίτιδα, σαρκοείδωση, σύνδρομο Sjogren, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, ελκώδης κολίτιδα, αγγειΐτιδα, λευκή, σύνδρομο Vogt-Koyanagi
    • Άλλες οφθαλμικές παθήσεις: οξεία πολυεστιακή υπερχρωστική επιθηλιοπάθεια, οξεία αμφιβληστροειδική νέκρωση, λοιμώδης, δια πτηνών μεταδιδόμενη χοριοειδοπάθεια, ετεροχρωματική κυκλίτιδα του Fuchs, κρίση γλαυκωματοκυκλίτιδας, ραγοειδίτιδα από το φακό, διάσπαρτη χοριοειδίτιδα, περιφερική ραγοειδίτιδα, ερπητική χοριοειδίτιδα συμπαθητική οφθαλμία, τραύμα
    • Υποκείμενα σύνδρομα: λευχαιμία, λέμφωμα, μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια, ρετινοβλάστωμα 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η αντιμετώπιση της φλεγμονής πρέπει να είναι το βασικό μέλημα. Αλλεργία και ψυχολογικοί παράγοντες (κατάθλιψη, άγχος) μπορεί να είναι ελκυστικοί παράγοντες 

    Γηριατρικό: Η φλεγμονώδης αντίδραση σε συστηματικά νοσήματα μπορεί να κατασταλεί

    ΚΥΗΣΗ

    Προσοχή στην επιλογή των φαρμάκων 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Τα συνώνυμα περιγράφουν ανατομικά την εστία φλεγμονής του ραγοειδούς
    • Βαριά χοριοειδίτιδα ή χοριοειδίτιδα που δεν ανταποκρίνεται στην θεραπεία αντιμετωπίζεται με έγχυση κορτικοστεροειδών στον οφθαλμικό κόγχο, συστηματικά κορτικοστεροειδή, κυττοτοξικούς παράγοντες (αζαθειοπρίνη, κυκλοφωσφαμίδη, χλωραμβουκίλη και μεθοτρεξάτη) ή ανοσοκατασταλτικούς παράγοντες (κυκλοσπορίνη)

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τα μάτια σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τα μάτια σας

    uveitis service

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για την ψωρίαση

    Οφθαλμικά χημικά εγκαύματα

    Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αποκόλληση αμφιβληστροειδούς

    Γλαύκωμα κλειστής γωνίας

    Σύφιλη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Crohn

    Νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Ερπητικές οφθαλμολογικές λοιμώξεις

    Επιπεφυκίτιδα

    Νόσος Αδαμαντιάδη-Behcet

    Τραύματα ματιών

    Οι οφθαλμικές ανεπιθύμητες ενέργειες από τη χημειοθεραπεία

    Ύφαιμα

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Η μοριακή ανίχνευση του αλληλόμορφου HLA-B27

    Βιταμίνες για τα μάτια

    Υγεία των ματιών

    Τοξοπλάσμωση στην εγκυμοσύνη

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Νόσος Kawasaki

    Kροταφική αρτηρίτιδα

    Ραγοειδίτιδα

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    Απλός έρπητας

    Ιστοπλάσμωση

    www.emedi.gr

     

  • Mανιτάρια Agaricus Mανιτάρια Agaricus

    Εδώδιμα μανιτάρια Agaricus

    Agaricus sp.

    Τα γνωστά μας εδώδιμα μανιτάρια, ανήκουν στην οικογένεια των Πολυπορίδων. Είναι μύκητες που αναπτύσσονται υπόγεια στο χώμα, το οποίο ανυψώνεται ή σκάει μαρτυρώντας την ύπαρξή τους, συνήθως σε τόπους όπου συγκεντρώνεται μπόλικο βρόχινο νερό. Είναι από τα πρώτα είδη μανιταριών που τα έχουν καλλιεργήσει και τα βρίσκουμε στην αγορά σχεδόν ολόχρονα.

    Το γένος των αγαρικών περιλαμβάνει πάνω από 100 είδη μανιταριών, από τα οποία τα πιο πολλά είναι βρώσιμα, υπάρχουν όμως και λίγα τοξικά, καρποφορούν, κυρίως, σε πλούσια εδάφη που είναι κοπρισμένα από ζώα. Σε αυτό το γένος περιλαμβάνονται τα γνωστά με τις λαϊκές ονομασίες πρόβια ή ασπρομανίταρα.

    Τα μανιτάρια θεωρούνται σαν μια θαυμάσια διαιτητική τροφή επειδή 100 γραμμάρια περιέχουν μόλις 30 θερμίδες. Όμως ανάλογα με το τρόπο προετοιμασίας τους η ποσότητα των θερμίδων αυξάνεται.

    Πέραν όμως της διαιτητικής τους αξίας, τα μανιτάρια είναι και βότανα, παρ' όλο που λίγοι πλέον γνωρίζουν την ιδιότητα τους αυτή.

    Συστατικά μανιταριών Agaricus

    Περιέχουν αγαρικό οξύ, ασβέστιο, νάτριο, μαγνήσιο, κοβάλτιο,  λίθιο, βισμούθιο, κυτταρίνη και νιασίνη, τη βιταμίνη Β3 που τους δίνει και αντικαταθλιπτικές ιδιότητες.

    Με τη σύνθεσή τους αυτή αποτελούν μια θαυμάσια και τονωτική τροφή, που συστήνεται σε περιπτώσεις αναιμίας.

    5739873412 67cd5c875f b

    Το αγαρικό οξύ, που περιέχουν, έχει αποδειχθεί πειραματικά ότι επενεργεί στο νευρικό σύστημα των αδένων του ιδρώτα και περιορίζει τον ιδρώτα αισθητά, γι΄αυτό και συστήνονται για τη νυχτερινή εφίδρωση των φυματικών και σε άλλες παθολογικές εφιδρώσεις.

    Η κυτταρίνη που περιέχουν ενεργοποιεί τα έντερα και βοηθά τις κενώσεις, όμως συστήνεται να αποφεύγονται οι μεγάλες ποσότητες μανιταριών για ένα γεύμα, γιατί το αγαρικό οξύ που περιέχουν ερεθίζει το στομάχι. Είναι, επίσης, βαρυστόμαχα σε μεγάλες ποσότητες, λόγω της κυτταρίνης, που περιέχουν σε μεγάλη ποσότητα και που δεν είναι εύπεπτη.

    Υπάρχουν καταγραφές ότι με τη σκόνη των μανιταριών ή με το αγαρικό οξύ που περιέχουν σε καθαρή μορφή έχουν θεραπευτεί διάφορες μορφές καταρράκτη.

    Για να αναπτυχθούν τα μανιτάρια χρειάζονται αρκετή υγρασία. 

    Τα οφέλη για την υγεία από τα μανιτάρια Agaricus 

    Τα μανιτάρια αυτά είναι κατάλληλα στη διατροφή για όσους έχουν τα εξής προβλήματα υγείας

    Άσθμα

    Αθηροσκλήρωση

    Καρκίνος

    Δερματίτιδα

    Διαβήτης

    Ηπατίτιδα

    Υψηλή πίεση του αίματος

    Υψηλή χοληστερόλη

    Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου

    Παχυσαρκία

    Τα μανιτάρια Agaricus είναι χρήσιμα στη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2. Τα Agaricus περιέχουν β-γλυκάνες (έναν τύπο διαιτητικών ινών) και ολιγοσακχαρίτες (ένας τύπος υδατανθράκων). Και τα δύο είναι γνωστό ότι βελτιώνουν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα μειώνοντας το φλεγμονώδες στρες στο πάγκρεας, την κύρια πηγή ινσουλίνης του σώματος. Τα Agaricus ελέγχουν το διαβήτη και αποτρέπουν την εμφάνιση διαβήτη σε άτομα με προδιαβήτη.

    Ακόμη τα μανιτάρια Agaricus ασκούν ισχυρά αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα που μπορεί να ωφελήσουν τα άτομα με φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου, συμπεριλαμβανομένης της ελκώδους κολίτιδας και της νόσου του Crohn. Επίσης, είναι ιδανικά για το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου.

    Με τον ίδιο τρόπο που το Agaricus βοηθά στη μείωση της φλεγμονής στο πάγκρεας και στα έντερα, μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση της φλεγμονής που οδηγεί σε χρόνιες λοιμώξεις από ηπατίτιδα. Οι ενήλικες με χρόνια ηπατίτιδα Β εμφανίζουν απότομη πτώση των ηπατικών ενζύμων (ενδεικτικά της βελτιωμένης ηπατικής λειτουργίας) μετά από λήψη ημερήσιας δόσης 1.500 mg Agaricus. Μετά από 12 μήνες, εμφανίζεται τριπλάσια έως τετραπλάσια πτώση στα επίπεδα αμινοτρανσφεράσης αλανίνης (ALT) και ασπαρτικής αμινοτρανσφεράσης (AST) αντίστοιχα. Αυτό υποδηλώνει σημαντική επιβράδυνση της εξέλιξης της νόσου.

    Τα εδώδιμα μανιτάρια Agaricus blazei έχουν αντικαρκινικές ιδιότητες. Τα μανιτάρια Agaricus φαίνεται να "ενεργοποιούν" την απόπτωση (προγραμματισμένος κυτταρικός θάνατος) σε ορισμένα καρκινικά κύτταρα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εμπλέκονται σε πολλαπλό μυέλωμα, λευχαιμία, ινοσάρκωμα, καρκίνο του προστάτη, καρκίνο των ωοθηκών και καρκίνο του πνεύμονα. Τα μανιτάρια Agaricus μπορούν  να αποτρέψουν την εξάπλωση (μετάσταση) καρκίνου των ωοθηκών και των πνευμόνων, να αναστέλλει την ανάπτυξη των όγκων του ινοσαρκώματος και του μυελώματος και να μειώσουν το μέγεθος των όγκων του προστάτη.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    5524577035 b0745ca65c b

    Διαβάστε, επίσης,

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Δίαιτες Υψηλής Ενέργειας για Αδυνάτισμα

    Οι καλύτερες ουσίες για την κατάθλιψη, το άγχος και την ανησυχία

    Βιγκανισμός

    Τροφές για να αδυνατίσετε γρήγορα

    Τα οφέλη στην υγεία από τα μανιτάρια

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Εστιατόρια που σερβίρουν βιολογικά πιάτα

    Αυξήστε το προσδόκιμο επιβίωσής σας

    Η ψιλοκυβίνη βοηθάει στην απεξάρτηση από την κοκαϊνη

    Τρόφιμα που κάνουν καλό στην υγεία

    Η γήρανση είναι αναστρέψιμη

    Βότανα και βιταμίνες για το άγχος και την κατάθλιψη

    Σαλάτα Marijuana με σάλτσα ροδιού

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κατάθλιψη

    Είναι κατάλληλη η ψυχεδελική θεραπεία για εσάς;

    Αντιγήρανση με μανιτάρια

    Τι πρέπει να προσέχετε με τα συμπληρώματα διατροφής από μανιτάρια Reishi

    Τα μαγικά μανιτάρια στη θεραπεία του καρκίνου

    Η καθημερινή διατροφή των καρκινοπαθών

    Τροφές φάρμακα για τον καρκίνο

    Σαλάτα με λάχανο και μανιτάρια και σάλτσα σύκων

    Να τρώτε μανιτάρια

    Να τρώτε μανιτάρια για να προστατεύετε τις αρτηρίες σας

    Νουντλς με μανιτάρια

    Τα μανιτάρια Γρεβενών είναι πηγή ζωής

    Να τρώτε μανιτάρια αν πάσχετε από κατάθλιψη

    Πώς θα φορτίζουμε τα κινητά μας με μανιτάρια

    Διατροφή για όσους έχουν Αλτσχάιμερ

    Ταλιατέλες με μανιτάρια

    Συνταγές για αλκαλοποίηση του οργανισμού

    Τροφές που δεν πρέπει να ξαναζεσταίνετε

    Διατροφή για ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα

    Πρόγραμμα διατροφής για τη διακοπή καπνίσματος

    Γιατί σε όλο τον κόσμο προτιμούν την ελληνική κουζίνα

    Οι καλύτερες αντιοξειδωτικές τροφές

    Η μόδα στη διατροφή

    Αδυνατίστε με μανιτάρια

    Θεραπεία της κατάθλιψης με μανιτάρια

    Tα μανιτάρια κατά του καρκίνου

    Πολύ νόστιμη μανιταρόσουπα

    Γανοθεραπεία

    www.emedi.gr

     

     

  • Χλωραμφενικόλη Χλωραμφενικόλη

    Η χλωραμφενικόλη είναι ένα αντιβιοτικό χρήσιμο για τη θεραπεία ορισμένων βακτηριακών λοιμώξεων

     

    Η χλωραμφενικόλη είναι ένα αντιβιοτικό για τη θεραπεία ορισμένων βακτηριακών λοιμώξεων. Υπάρχει και αλοιφή ματιών για τη θεραπεία της επιπεφυκίτιδας. Από το στόμα ή με ένεση σε φλέβα, χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της μηνιγγίτιδας, της πανώλης, της χολέρας και του τυφοειδούς πυρετού. Η χρήση του από το στόμα ή με ένεση συνιστάται μόνο όταν δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ασφαλέστερα αντιβιοτικά. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας συνιστάται η παρακολούθηση τόσο των επιπέδων του φαρμάκου στο αίμα όσο και των επιπέδων των κυττάρων στο αίμα. 

    Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι η καταστολή του μυελού των οστών, η ναυτία και η διάρροια. Η καταστολή του μυελού των οστών μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο. Για τη μείωση του κινδύνου ανεπιθύμητων ενεργειών, η διάρκεια της θεραπείας πρέπει να είναι όσο το δυνατόν συντομότερη. Άτομα με προβλήματα στο ήπαρ ή στα νεφρά χρειάζονται χαμηλότερες δόσεις. Σε μικρά παιδιά μπορεί να εμφανιστεί μια κατάσταση γνωστή ως σύνδρομο γκρίζου μωρού που οδηγεί σε πρησμένο στομάχι και χαμηλή αρτηριακή πίεση. Η χλωραμφενικόλη είναι ένα αντιβιοτικό ευρέος φάσματος που συνήθως σταματά την ανάπτυξη των βακτηρίων σταματώντας την παραγωγή πρωτεϊνών.

    chloramphenicol 4

     

    Ιατρικές χρήσεις χλωραμφενικόλης

    Η αρχική ένδειξη της χλωραμφενικόλης ήταν στη θεραπεία του τυφοειδούς πυρετού, αλλά η πλέον σχεδόν καθολική παρουσία πολλαπλών ανθεκτικών στα φάρμακα  της Salmonella typhi σημαίνει ότι χρησιμοποιείται μόνο εάν ο οργανισμός είναι γνωστό ότι είναι ευαίσθητος. Ο ΠΟΥ δεν συνιστά πλέον μόνο τη χλωραμφενικόλη ως πρώτη γραμμή για τη θεραπεία της μηνιγγίτιδας, αλλά αναγνωρίζει ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί με προσοχή εάν δεν υπάρχουν διαθέσιμες εναλλακτικές λύσεις. Στο πλαίσιο της πρόληψης της ενδοφθαλμίτιδας, μιας επιπλοκής της χειρουργικής επέμβασης καταρράκτη, η χρήση χλωραμφενικόλης οφθαλμικών σταγόνων εκτός από μια ένεση αντιβιοτικού (κεφουροξίμη ή πενικιλλίνη) μειώνει τον κίνδυνο ενδοφθαλμίτιδας, σε σύγκριση με οφθαλμικές σταγόνες μόνο ή αντιβιοτικά ενδοφλέβια μόνο. 

    Η χλωραμφενικόλη έχει ένα ευρύ φάσμα δραστηριότητας και ήταν αποτελεσματική στη θεραπεία οφθαλμικών λοιμώξεων όπως επιπεφυκίτιδα, βλεφαρίτιδα κ.λπ. που προκαλούνται από έναν αριθμό βακτηρίων, συμπεριλαμβανομένων των Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae και Escherichia coli. Δεν είναι αποτελεσματικό κατά της Pseudomonas aeruginosa.

    Τα ακόλουθα δεδομένα ευαισθησίας αντιπροσωπεύουν την ελάχιστη ανασταλτική συγκέντρωση για μερικούς ιατρικά σημαντικούς οργανισμούς. 

    Escherichia coli: 0,015 - 10.000 μg / mL
    Staphylococcus aureus: 0,06 - 128 μg / mL
    Streptococcus pneumoniae: 2 - 16 μg / mL

    Κάθε μία από αυτές τις συγκεντρώσεις εξαρτάται από το βακτηριακό στέλεχος που στοχεύεται. Μερικά στελέχη του E.coli, για παράδειγμα, δείχνουν αυτόματη εμφάνιση αντοχής στη χλωραμφενικόλη. 

    Αντίσταση στη χλωραμφενικόλη

    Είναι γνωστοί τρεις μηχανισμοί αντοχής στη χλωραμφενικόλη: μειωμένη διαπερατότητα μεμβράνης, μετάλλαξη της ριβοσωματικής υπομονάδας 50S και επεξεργασία της ακετυλοτρανσφεράσης χλωραμφενικόλης. 

    Η αντοχή στη χλωραμφενικόλη μπορεί να φέρεται σε πλασμίδιο που, επίσης, κωδικοποιεί αντοχή σε άλλα φάρμακα.

    Chloramphenicol 1

    Παρενέργειες χλωραμφενικόλης

    -Απλαστική αναιμία

    Η πιο σοβαρή παρενέργεια της θεραπείας με χλωραμφενικόλη είναι η απλαστική αναιμία. Ο κίνδυνος απλαστικής αναιμίας είναι αρκετά υψηλός ώστε εναλλακτικές λύσεις πρέπει να εξεταστούν. Η επίδραση εμφανίζεται, συνήθως, εβδομάδες ή μήνες μετά τη διακοπή της θεραπείας και μπορεί να εμπλέκεται μια γενετική προδιάθεση. Δεν είναι γνωστό εάν η παρακολούθηση του αριθμού των κυττάρων αίματος των ασθενών μπορεί να αποτρέψει την ανάπτυξη απλαστικής αναιμίας, αλλά συνιστάται στους ασθενείς να κάνουν γενική αίματος κάθε λίγες ημέρες κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Η χλωραμφενικόλη θα πρέπει να διακόπτεται εάν μειωθεί ο πλήρης αριθμός αίματος. Ο υψηλότερος κίνδυνος είναι με την από του στόματος χλωραμφενικόλη (επηρεάζει 1 στους 24.000-40.000) αι ο χαμηλότερος κίνδυνος εμφανίζεται με τις οφθαλμικές σταγόνες (επηρεάζουν λιγότερες από μία στις 224.716 περιπτώσεις). 

    -Καταστολή μυελού των οστών

    Η χλωραμφενικόλη μπορεί να προκαλέσει καταστολή του μυελού των οστών κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Αυτή είναι μια άμεση τοξική επίδραση του φαρμάκου στα ανθρώπινα μιτοχόνδρια. Αυτό το φαινόμενο εκδηλώνεται πρώτα ως πτώση των επιπέδων της αιμοσφαιρίνης, η οποία εμφανίζεται αρκετά προβλέψιμα μόλις δοθεί μια δόση 20 g. Η αναιμία είναι πλήρως αναστρέψιμη μόλις σταματήσει το φάρμακο και δεν προβλέπει μελλοντική ανάπτυξη απλαστικής αναιμίας. 

    -Λευχαιμία

    Η λευχαιμία είναι καρκίνος του αίματος ή του μυελού των οστών και χαρακτηρίζεται από μια ανώμαλη αύξηση των ανώριμων λευκών αιμοσφαιρίων. Ο κίνδυνος παιδικής λευχαιμίας αυξάνεται με τη χρήση χλωραμφενικόλης και ο κίνδυνος αυξάνεται με τη διάρκεια της θεραπείας.

    -Σύνδρομο γκρι μωρού

    Η ενδοφλέβια χρήση χλωραμφενικόλης έχει συσχετιστεί με το λεγόμενο σύνδρομο γκρίζου μωρού.  Αυτό το φαινόμενο εμφανίζεται σε νεογέννητα βρέφη επειδή δεν έχουν ακόμη πλήρως λειτουργικά ένζυμα του ήπατος (δηλαδή UDP-γλυκουρονυλο τρανσφεράση), επομένως η χλωραμφενικόλη παραμένει μη μεταβολισμένη στο σώμα. Αυτό προκαλεί πολλές ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως υπόταση και κυάνωση. Η κατάσταση μπορεί να προληφθεί χρησιμοποιώντας το φάρμακο στις συνιστώμενες δόσεις και παρακολουθώντας τα επίπεδα στο αίμα. 

    -Αντιδράσεις υπερευαισθησίας

    Μπορεί να εμφανιστούν πυρετός, εξανθήματα και φυσαλίδες, αγγειοοίδημα, κνίδωση και αναφυλαξία. Οι αντιδράσεις Herxheimer συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της θεραπείας για τυφοειδή πυρετό.

    -Νευροτοξικές αντιδράσεις

    Πονοκέφαλος, ήπια κατάθλιψη, διανοητική σύγχυση και παραλήρημα έχουν περιγραφεί σε ασθενείς που λαμβάνουν χλωραμφενικόλη. Έχουν αναφερθεί οπτική και περιφερική νευρίτιδα, συνήθως, μετά από μακροχρόνια θεραπεία. Εάν συμβεί αυτό, το φάρμακο πρέπει να αποσυρθεί αμέσως. 

    -Ανεπάρκεια βιταμίνης Κ

    Η χλωραμφενικόλη παρεμποδίζει το σχηματισμό βιταμίνης Κ από τα εντερικά βακτηρίδια.

    Φαρμακοκινητική χλωραμφενικόλης

    Η χλωραμφενικόλη είναι εξαιρετικά διαλυτή στα λιπίδια, παραμένει σχετικά μη δεσμευμένη σε πρωτεΐνες και είναι ένα μικρό μόριο. Έχει μεγάλο φαινομενικό όγκο κατανομής και διεισδύει αποτελεσματικά σε όλους τους ιστούς του σώματος, συμπεριλαμβανομένου του εγκεφάλου. Η κατανομή δεν είναι ομοιόμορφη, με τις υψηλότερες συγκεντρώσεις να βρίσκονται στο ήπαρ και στα νεφρά, με τη χαμηλότερη στον εγκέφαλο και το εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Η συγκέντρωση που επιτυγχάνεται στον εγκέφαλο και το εγκεφαλονωτιαίο υγρό είναι περίπου 30 έως 50% της συνολικής μέσης συγκέντρωσης του σώματος, ακόμη και όταν οι μήνιγγες δεν είναι φλεγμονώδεις. Αυτό αυξάνεται στο 89% όταν υπάρχει φλεγμονή των μηνίγγων.

    Η χλωραμφενικόλη αυξάνει την απορρόφηση του σιδήρου.

    Η χλωραμφενικόλη μεταβολίζεται από το ήπαρ σε γλυκουρονική χλωραμφενικόλη (η οποία είναι ανενεργή). Σε ηπατική δυσλειτουργία, η δόση της χλωραμφενικόλης πρέπει επομένως να μειωθεί. Δεν υπάρχει τυπική μείωση της δόσης για τη χλωραμφενικόλη σε ηπατική δυσλειτουργία και η δόση πρέπει να προσαρμόζεται σύμφωνα με τις μετρηθείσες συγκεντρώσεις στο πλάσμα.

    Η πλειονότητα της δόσης χλωραμφενικόλης εκκρίνεται από τα νεφρά ως ανενεργός μεταβολίτης, τη γλυκουρονική χλωραμφενικόλη. Μόνο ένα μικρό κλάσμα της χλωραμφενικόλης απεκκρίνεται από τα νεφρά αμετάβλητο. Τα επίπεδα στο πλάσμα πρέπει να παρακολουθούνται σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, αλλά αυτό δεν είναι υποχρεωτικό. Ο ηλεκτρικός εστέρας της χλωραμφενικόλης (μια ενδοφλέβια μορφή προφαρμάκου) απεκκρίνεται εύκολα αμετάβλητος από τα νεφρά, περισσότερο από τη βάση της χλωραμφενικόλης και αυτός είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο τα επίπεδα χλωραμφενικόλης στο αίμα είναι πολύ χαμηλότερα όταν χορηγείτε ενδοφλεβίως.

    Η χλωραμφενικόλη περνά στο μητρικό γάλα, επομένως θα πρέπει να αποφεύγεται κατά τη διάρκεια του θηλασμού, εάν είναι δυνατόν. 

    Τα επίπεδα της χλωραμφενικόλης στο πλάσμα πρέπει να παρακολουθούνται σε νεογνά και σε ασθενείς με ανώμαλη ηπατική λειτουργία. Τα επίπεδα στο πλάσμα πρέπει να παρακολουθούνται σε όλα τα παιδιά κάτω των 4 ετών, τους ηλικιωμένους και τους ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια. Επειδή η αποτελεσματικότητα και η τοξικότητα της χλωραμφενικόλης σχετίζονται με τη μέγιστη συγκέντρωση στον ορό, τα επίπεδα αιχμής (μία ώρα μετά την ενδοφλέβια δόση) πρέπει να είναι 10-20 μg / ml με τοξικότητα> 40 μg / ml. Τα χαμηλά επίπεδα (που λαμβάνονται αμέσως πριν από τη δόση) πρέπει να είναι 5-10 μg / ml. 

    Αλληλεπιδράσεις της χλωραμφενικόλης με άλλα φάρμακα

    Η χορήγηση χλωραμφενικόλης ταυτόχρονα με κατασταλτικά του μυελού των οστών αντενδείκνυται, αν και οι ανησυχίες σχετικά με την απλαστική αναιμία που σχετίζεται με την οφθαλμική χλωραμφενικόλη έχουν μειωθεί σε μεγάλο βαθμό. 

    Η χλωραμφενικόλη είναι ένας ισχυρός αναστολέας των ισομορφών του κυτοχρώματος P450 CYP2C19 και του CYP3A4 στο ήπαρ. Η αναστολή του CYP2C19 προκαλεί μειωμένο μεταβολισμό και συνεπώς αυξημένα επίπεδα, για παράδειγμα, αντικαταθλιπτικών, αντιεπιληπτικών, αναστολέων αντλίας πρωτονίων και αντιπηκτικών, εάν χορηγούνται ταυτόχρονα. Η αναστολή του CYP3A4 προκαλεί αυξημένα επίπεδα, για παράδειγμα, σε αναστολείς διαύλων ασβεστίου, σε ανοσοκατασταλτικά, σε χημειοθεραπευτικά φάρμακα, σε βενζοδιαζεπίνες, σε αντιμυκητιασικά αζόλης, σε τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, σε αντιβιοτικά μακρολιδίων, σε SSRIs, σε στατίνες, σε καρδιακά αντιαρρυθμικά, σε αντιιικά, σε αντιπηκτικά και σε αναστολείς PDE5.

    Ανταγωνιστικά φάρμακα της χλωραμφενικόλης

    Η χλωραμφενικόλη είναι ανταγωνιστική με τις περισσότερες κεφαλοσπορίνες και η χρήση και των δύο μαζί πρέπει να αποφεύγεται στη θεραπεία λοιμώξεων. 

    Μηχανισμός δράσης χλωραμφενικόλης

    Η χλωραμφενικόλη είναι βακτηριοστατική αναστέλλοντας τη σύνθεση πρωτεϊνών. Αποτρέπει την επιμήκυνση της πρωτεϊνικής αλυσίδας αναστέλλοντας τη δράση της πεπτιδυλ τρανσφεράσης του βακτηριακού ριβοσώματος. Συνδέεται ειδικά με τα υπολείμματα Α2451 και Α2452 στο 23S rRNA της ριβοσωμικής υπομονάδας 50S, αποτρέποντας το σχηματισμό πεπτιδικού δεσμού. Η χλωραμφενικόλη παρεμβαίνει άμεσα στη δέσμευση του υποστρώματος στο ριβόσωμα, σε σύγκριση με τα μακρολίδια, τα οποία αναστέλλουν στερικά την εξέλιξη του αναπτυσσόμενου πεπτιδίου.

    Η χλωραμφενικόλη διατίθεται ως κάψουλες ή ως υγρό. Σε ορισμένες χώρες, πωλείται ως παλμιτικός εστέρας χλωραμφενικόλης (CPE). Το CPE είναι ανενεργό και υδρολύεται σε ενεργή χλωραμφενικόλη στο λεπτό έντερο. Δεν παρατηρείται διαφορά στη βιοδιαθεσιμότητα μεταξύ της χλωραμφενικόλης και του CPE.

    Στη μοριακή βιολογία, η χλωραμφενικόλη παρασκευάζεται σε αιθανόλη.

    chloramphenicol 2

    Το ενδοφλέβιο (IV) παρασκεύασμα της χλωραμφενικόλης είναι ο ηλεκτρικός εστέρας. Αυτό δημιουργεί ένα πρόβλημα: ο ηλεκτρικός εστέρας της χλωραμφενικόλης είναι ένα ανενεργό προφάρμακο και πρέπει πρώτα να υδρολυθεί σε χλωραμφενικόλη. Ωστόσο, η διαδικασία υδρόλυσης είναι συχνά ατελής και το 30% της δόσης χάνεται και αφαιρείται στα ούρα. Οι συγκεντρώσεις της χλωραμφενικόλης στον ορό είναι μόνο το 70% εκείνων που επιτυγχάνονται όταν η χλωραμφενικόλη χορηγείται από το στόμα.  Για το λόγο αυτό, η δόση πρέπει να αυξηθεί στα 75 mg / kg / ημέρα όταν χορηγείται IV για να επιτευχθούν επίπεδα ισοδύναμα με τη στοματική δόση. 

    Η ελαιώδες χλωραμφενικόλη (ή εναιώρημα ελαίου χλωραμφενικόλης) είναι ένα παρασκεύασμα μακράς δράσης χλωραμφενικόλης. Έχει το μεγάλο πλεονέκτημα ότι απαιτεί μόνο μία ένεση, ενώ η κεφτριαξόνη χορηγείται παραδοσιακά καθημερινά για πέντε ημέρες. 

    Η χλωραμφενικόλη χρησιμοποιείται ακόμη περιστασιακά σε τοπικά παρασκευάσματα (αλοιφές και οφθαλμικές σταγόνες) για τη θεραπεία της βακτηριακής επιπεφυκίτιδας. Υπάρχουν μεμονωμένες αναφορές περιπτώσεων απλαστικής αναιμίας μετά τη χρήση των σταγονιδίων χλωραμφενικόλης.

    Αν και η χρήση του στην κτηνιατρική είναι πολύ περιορισμένη, η χλωραμφενικόλη εξακολουθεί να έχει ορισμένες σημαντικές κτηνιατρικές χρήσεις. Αυτή τη στιγμή θεωρείται η πιο χρήσιμη θεραπεία των χλαμυδίων στα κοάλα. Επίσης, χρησιμοποιείται για τη μυκητίαση στα αμφίβια (βάτραχοι). 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    chloramphenicol 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα

    Αναερόβιες λοιμώξεις

    Λοιμώδης βακτηριακή αρθρίτιδα

    Επιπεφυκίτιδα

    Τα φάρμακα προκαλούν ανεπάρκεια βιταμινών

    Η θεραπεία για όλες τις κυτταρίτιδες

    Μηνιγγίτιδα

    Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Υποκαλιαιμία Υποκαλιαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υποκαλιαιμία

    Ως υποκαλιαιμία ορίζεται η κατάσταση κατά την οποία η συγκέντρωση του καλίου στον ορό είναι μικρότερη από τα φυσιολογικά όρια (3,5-5,0 mEq/L). Μπορεί να είναι αποτέλεσμα εξάντλησης του αποθηκευμένου στον οργανισμό καλίου, όταν σχετίζεται με μειωμένη πρόσληψη, ή μεγάλης απώλειας από το γαστρεντερικό ή τους νεφρούς. Παρ' όλα αυτά, μόνο το 2% του ολικού Κ είναι εξωκυττάριο. Επομένως, υποκαλιαιμία μπορεί να συμβεί όταν το ολικό Κ του σώματος είναι φυσιολογικό και υπάρχουν καταστάσεις που ευνοούν τη μετακίνηση του Κ από τον εξωκυττάριο στον ενδοκυττάριο χώρο

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός, Νευρικό, Μυοσκελετικό, Νεφροί/Ουροποιητικό

    Γενετική: Υπάρχουν οικογενείς διαταραχές που αποτελούν σπάνια αίτια υποκαλιαιμίας 

    • Οικογενής υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση
    • Συγγενή επινεφριδιογεννητικά σύνδρομα
    • Σύνδρομο Liddle (Το σύνδρομο Liddle είναι μια γενετική διαταραχή που κληρονομείται με αυτοσωμικό κυρίαρχο τρόπο που χαρακτηρίζεται από πρώιμη και συχνά σοβαρή, υψηλή αρτηριακή πίεση που σχετίζεται με χαμηλή δραστηριότητα ρενίνης στο πλάσμα, μεταβολική αλκάλωση, χαμηλό κάλιο στο αίμα και χαμηλά επίπεδα αλδοστερόνης. 
    • Οικογενής διάμεση νεφρίτιδα

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    hypokaliaimia 1

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΟΚΑΛΙΑΙΜΙΑΣ

    • Νευρομυϊκά - μυϊκή αδυναμία (ποικίλει από ελαφρά αδυναμία μέχρι πλήρη παράλυση, συμπεριλαμβανομένων και των αναπνευστικών μυών): σε βαριές περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει σε ραβδομυόλυση. Η συμμετοχή των λείων μυϊκών ινών μπορεί να οδηγήσει σε υποκινητικότητα του γαστρεντερικού, προκαλώντας ειλεό και δυσκοιλιότητα
    • Καρδιαγγειακά - κοιλιακές αρρυθμίες, υπόταση, καρδιακή ανακοπή
    • Νεφρικά - πολυουρία, νυκτουρία λόγω επιδείνωσης της ικανότητας συμπύκνωσης των ούρων 
    • Μεταβολικά - υπεργλυκαιμία

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΟΚΑΛΙΑΙΜΙΑΣ

    Γενικά αίτια:

    • Ελαττωμένη πρόσληψη (ασύνηθες) - ψυχογενής ανορεξία, ελλιπής δίαιτα σε αλκοολικούς
    • Απώλεια Κ από το γαστρεντερικό - έμετοι, διάρροια, κατάχρηση καθαρτικών, συρίγγια λαχνωτό αδένωμα, ουρητηροσιγμοειδοστομία
    • Ενδοκυττάρια μετατόπιση του Κ - μεταβολική αλκάλωση, περίσσεια ινσουλίνης, β-αδρενεργική περίσσεια κατεχολαμινών (οξύ στρες, πρόσληψη β2-αγωνιστών), υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση, δηλητηριάσεις (θεοφυλλίνη, βάριο, τολουένιο)

    Νεφρική απώλεια:

    • Φάρμακα - διουρητικά, πενικιλλινούχα αντιβιοτικά, αμινογλυκοσίδες 
    • Καταστάσεις περίσσειας αλατοκορτικοειδών - πρωτοπαθής υπεραλδοστερονισμός, δευτεροπαθής υπεραλδοστερονισμός (συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, κίρρωση, νεφρωσικό σύνδρομο, κακοήθης υπέρταση, όγκοι που παράγουν ρενίνη), σύνδρομο Bartter (Σαν σύνδρομο Bartter ορίζεται η υπερπλασία των παρασπειραματικών κυττάρων του νεφρού, η οποία συνοδεύεται από ελάττωση του καλίου του αίματος (υποκαλιαιμία) αλκάλωση, και αύξηση της αλδοστερόνης, χωρίς αύξηση της αρτηριακής πίεσης), συγγενή επινεφριδιογεννητικά σύνδρομα, εξωγενής χορήγηση αλατοκορτικοειδών (γλυκυριζικό οξύ από γλυκόριζα, καρβενοξολόνη, στεροειδή σε ρινικό εκνέφωμα), σύνδρομο Liddle
    • Καταστάσεις περίσσειας γλυκοκορτικοειδών, Σύνδρομο Cushing, εξωγενής χορήγηση στεροειδών, έκτοπος παραγωγή ACTH
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση (ΝΣΟ)
    • Λευχαιμία
    • Έλλειψη μαγνησίου

    hypokaliaimia 3

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΟΚΑΛΙΑΙΜΙΑΣ

    Κάθε κατάσταση ή φαρμακευτική αγωγή που χρήζει συμπληρώματος σε Κ

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΟΚΑΛΙΑΙΜΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Ψευδής υποκαλιαιμία που συμβαίνει όταν αίμα με μεγάλο αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων (> 100.000/mm3) αφεθεί σε θερμοκρασία δωματίου (τα λευκοκύτταρα προσροφούν το Κ του πλάσματος)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Κάλιο ορού < 3,5 mEq/L

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Λευχαιμία και άλλες διαταραχές με υψηλό αριθμό λευκοκυττάρων 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Κενοτοπιώδης εκφύλιση των κυττάρων των εγγύς και των άπω νεφρικών σωληναρίων 
    • Σε βαριά υποκαλιαιμία, νέκρωση γραμμωτών μυών και του καρδιακού μυός

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • ΗΚΓ (ηλεκτροκαρδιογράφημα) - επιπέδωση ή αναστροφή των Τ κυμάτων, επίταση των U κυμάτων, πτώση του ST διαστήματος, κοιλιακή εκτοπία
    • Διερεύνηση της αιτιολογίας - υπερβολική απώλεια Κ από τους νεφρούς υπάρχει όταν το Κ των ούρων είναι υψηλότερο από 20 mEq/ημέρα, παρά την παρουσία υποκαλιαιμίας. Στους ασθενείς με αυξημένη νεφρική απέκκριση Κ και υπέρταση θα πρέπει να καθορίζονται τα επίπεδα ρενίνης και αλδοστερόνης του πλάσματος, ώστε να γίνει διαφοροδιάγνωση μεταξύ επινεφριδιακών και μη επινεφριδιακών αιτίων υπεραλδοστερονισμού. Αν δεν υπάρχει υπέρταση και ο ασθενής έχει οξέωση, θα πρέπει να πιθανολογείται η ύπαρξη νεφρικής σωληναριακής οξέωσης. Αν δεν υπάρχει υπέρταση και το pH του ορού είναι φυσιολογικό, προς αλκαλικό θα πρέπει να μετρώνται τα επίπεδα των χλωριούχων στα ούρα, αν είναι υψηλά (> 10 mEq/ημέρα) υποδηλώνουν δευτεροπαθή υποκαλιαιμία από σύνδρομο Bartter ή από χρήση διουρητικών, ενώ αν είναι χαμηλά (< 10 mEq/ημέρα) υπάρχει η υποψία ότι η υποκαλιαιμία οφείλεται σε εμετούς 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Αν υπάρχουν ενδείξεις περίσσειας αλατοκορτικοειδών να γίνεται αξονική τομογραφία των επινεφριδίων ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία

    hypokaliaimia 5

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΟΚΑΛΙΑΙΜΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Η υποκαλιαιμία, συνήθως, δεν είναι επείγουσα κατάσταση. Για τους ασυμπτωματικούς ασθενείς που αντιμετωπίζονται με συμπλήρωμα Κ από του στόματος, αρκεί η πρακολούθηση τους ως εξωτερικοί ασθενείς
    • Οι ασθενείς που έχουν καρδιακά συμπτώματα χρειάζονται ενδοφλέβια αγωγή και συνεχή παρακολούθηση σε μονάδα εντατικής θεραπείας 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αντιμετώπιση της υποκείμενης αιτίας σε ήπια υποκαλιαιμία 
    • Όταν η υποκαλιαιμία είναι βαριά, προέχει η αποκατάσταση του Κ

    ΔΙΑΙΤΑ

    Σε ήπια υποκαλιαιμία (Κ = 3,0 -3,5 mEq/ημέρα) που δεν οφείλεται σε απώλειες από το γαστρεντερικό, η διαιτητική αναπλήρωση του Κ μπορεί να επαρκέσει. Τρόφιμα πλούσια, σε Κ είναι τα πορτοκάλια, οι μπανάνες, τα δαμάσκηνα, οι σταφίδες, τα ξερά φασόλια, τα ξερά βερίκοκα και τα κολοκυθάκια 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Διαιτητικές οδηγίες 
    • Αν χρειάζεται συμπλήρωμα καλίου, τονίστε την ανάγκη συνεργασίας του ασθενούς 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΠΟΚΑΛΙΑΙΜΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Η θεραπεία περιλαμβάνει την αντιμετώπιση της αιτίας, όπως βελτίωση της διατροφής, θεραπεία της διάρροιας ή τη διακοπή ενός υπεύθυνου φαρμάκου.

    Άτομα χωρίς σημαντική πηγή απώλειας καλίου και που δεν εμφανίζουν συμπτώματα υποκαλιαιμίας μπορεί να μη χρειάζονται θεραπεία. Η χορήγηση 10 mEq καλίου, συνήθως, αναμένεται να αυξήσει το κάλιο στον ορό κατά 0,1 mEq / L αμέσως μετά τη χορήγηση. Ωστόσο, για όσους έχουν χρόνια υποκαλιαιμία, η αύξηση παίρνει χρόνο λόγω της ανακατανομής του καλίου στους ιστούς. Για παράδειγμα, η διόρθωση κατά 1 mEq / L μπορεί να απαιτήσει περισσότερα από 1000 mEq καλίου για πολλές ημέρες.

    • Συμπλήρωμα καλίου: Η ήπια υποκαλιαιμία (> 3,0 mEq / l) μπορεί να αντιμετωπιστεί τρώγοντας τρόφιμα που περιέχουν κάλιο ή λαμβάνοντας συμπληρώματα χλωριούχου καλίου σε μορφή δισκίων ή σιροπιού (συμπληρώματα στόματος). Τρόφιμα πλούσια σε κάλιο περιλαμβάνουν τα αποξηραμένα φρούτα (ιδιαίτερα αποξηραμένα σύκα), τους ξηρούς καρπούς, τα δημητριακά πίτουρου, τα  φύτρα σίτου και τα φασόλια. Επίσης, κάλιο παρέχουν και η μελάσα, τα φυλλώδη πράσινα λαχανικά, το μπρόκολο, τα παντζάρια, τα καρότα, το κουνουπίδι, οι πατάτες, το αβοκάντο, η ντομάτα, το νερό καρύδας, τα εσπεριδοειδή (ιδιαίτερα τα πορτοκάλια), το πεπόνι, τα ακτινίδια, το μάνγκο, οι μπανάνες και τα κόκκινα κρέατα. Η κατανάλωση τροφών πλούσιων σε κάλιο μπορεί να μην επαρκεί για τη διόρθωση του χαμηλού καλίου. Μπορεί να συνιστώνται και συμπληρώματα καλίου. Το κάλιο που περιέχεται σε τρόφιμα συνδυάζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου με φωσφορικό άλας και ως εκ τούτου είναι αναποτελεσματικό στη διόρθωση της υποκαλιαιμίας που σχετίζεται με την υποχλωριαιμία που μπορεί να συμβεί λόγω έμετου, διουρητικών ή ρινογαστρικής παροχέτευσης. Επιπλέον, η αντικατάσταση καλίου αποκλειστικά μέσω διατροφής μπορεί οδηγήσει σε αύξηση βάρους λόγω πιθανώς μεγάλων ποσοτήτων τροφής που απαιτούνται. Πρέπει, επίσης, να καταβληθεί προσπάθεια για τον περιορισμό της διατροφικής πρόσληψης νατρίου λόγω μιας αντίστροφης σχέσης με το κάλιο του ορού. Η αύξηση της πρόσληψης μαγνησίου μπορεί, επίσης, να είναι ευεργετική για παρόμοιους λόγους. Τα συμπληρώματα χλωριούχου καλίου από το στόμα έχουν το πλεονέκτημα ότι περιέχουν ακριβείς ποσότητες καλίου, αλλά τα μειονεκτήματα είναι η δυσάρεστη γεύση και η πιθανότητα παρενεργειών, όπως ναυτία και κοιλιακή δυσφορία. Το όξινο ανθρακικό κάλιο προτιμάται κατά τη διόρθωση της υποκαλιαιμίας που σχετίζεται με τη μεταβολική οξέωση. 
    • Ενδοφλέβια αντικατάσταση καλίου: Η σοβαρή υποκαλιαιμία (<3,0 mEq / l) μπορεί να απαιτεί ενδοφλέβια χορήγηση καλίου. Συνήθως, χρησιμοποιείται αλατούχο διάλυμα, με 20–40 meq / l KCl ανά λίτρο για 3-4 ώρες. Η χορήγηση IV καλίου με ταχύτερους ρυθμούς (20-25 meq / hr) μπορεί να εκθέσει ακούσια την καρδιά σε μια ξαφνική αύξηση του καλίου, προκαλώντας δυνητικά επικίνδυνους μη φυσιολογικούς καρδιακούς ρυθμούς όπως καρδιακό αποκλεισμό ή ασυστολία. Επομένως, οι ταχύτεροι ρυθμοί έγχυσης εκτελούνται γενικά μόνο σε σημεία, όπου ο καρδιακός ρυθμός μπορεί να παρακολουθείται συνεχώς, όπως σε μια μονάδα αυξημένης φροντίδας. Κατά την αντικατάσταση του καλίου ενδοφλεβίως, ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιούνται υψηλότερες συγκεντρώσεις καλίου, ενθαρρύνεται η έγχυση από μια κεντρική γραμμή για να αποφευχθεί η εμφάνιση αίσθησης καψίματος στο σημείο της έγχυσης ή η σπάνια εμφάνιση βλάβης στη φλέβα. Όταν είναι απαραίτητες περιφερειακές εγχύσεις, ο καύσος μπορεί να μειωθεί αραιώνοντας το κάλιο σε μεγαλύτερες ποσότητες υγρού ή προσθέτοντας μια μικρή δόση λιδοκαΐνης στο ενδοφλέβιο υγρό, αν και η προσθήκη λιδοκαΐνης μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα ιατρικών σφαλμάτων. Ακόμη και σε σοβαρή υποκαλιαιμία, προτιμάται η από του στόματος χορήγηση συμπληρωμάτων διατροφής, δεδομένου του προφίλ ασφάλειας. Τα σκευάσματα παρατεταμένης απελευθέρωσης πρέπει να αποφεύγονται σε οξείες συνθήκες.
    • Διουρητικά καλίου: Η υποκαλιαιμία που είναι υποτροπιάζουσα ή ανθεκτική στη θεραπεία μπορεί να απαιτήσει ένα διουρητικό που δεν απεκκρίνει το κάλιο (καλιοσυντηρητικά διουρητικά), όπως αμιλορίδη, τριαμτερένιο, σπιρονολακτόνη ή επλερενόνη. Η ταυτόχρονη υπομαγνησιαιμία θα αναστέλλει την αντικατάσταση καλίου, καθώς το μαγνήσιο είναι συμπαράγοντας για την πρόσληψη καλίου. 

    Προφυλάξεις:

    • Κάθε τρόπος χορήγησης Κ εμπεριέχει τον κίνδυνο πρόκλησης υπερκαλιαιμίας
    • Το κάλιο του ορού θα πρέπει να ελέγχεται συχνότερα στις ομάδες υψηλού κινδύνου: ηλικιωμένους, διαβητικούς και ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια
    • Οι ασθενείς που λαμβάνουν δακτυλίτιδα, καθώς και αυτοί με διαβητική κετοξέωση, στους οποίους αναμένεται ενδοκυττάρια μετατόπιση καλίου μετά την έναρξη θεραπείας με ινσουλίνη, θα πρέπει να αντιμετωπίζονται πιο επιθετικά

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Σύγχρονη χορήγηση καλιοσυντηρητικών διουρητικών (σπιρονολακτόνη, τριαμτερένη, αμιλορίδη) επιτείνει τον κίνδυνο υπερκαλιαιμίας

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Στους ασθενείς που λαμβάνουν ενδοφλέβια αγωγή θα πρέπει να ελέγχεται συχνά το επίπεδο του καλίου στον ορό (κάθε 4-6 ώρες) 
    • Στους ασθενείς που πρέπει να λαμβάνουν συμπληρώματα καλίου, το κάλιο του ορού θα πρέπει να ελέγχεται από τακτά χρονικά διαστήματα, που καθορίζονται από τη συμμόρφωση του ασθενούς

    hypokaliaimia 4

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Οι ασθενείς που ξεκινούν αγωγή με διουρητικά θα πρέπει να συμβουλεύονται να αυξήσουν τη διαιτητική πρόσληψη καλίου 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Υπερκαλιαιμία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η πορεία της διόρθωσης της υποκαλιαιμίας και η ανάγκη παρατεταμένης αγωγής εξαρτώνται άμεσα από την πρωτοπαθή αιτία. Αν αυτή αντιμετωπιστεί (π.χ. υποστροφή της διάρροιας, διακοπή των διουρητικών, αφαίρεση όγκου των επινεφριδίων) αναμένεται υποστροφή της υποκαλιαιμίας χωρίς περαιτέρω θεραπευτική αντιμετώπιση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Ασυνήθης σε αυτή την ηλικία, μπορεί να εμφανιστεί λόγω χρόνιας απώλειας από το γαστρεντερικό ή δευτεροπαθώς, λόγω υπεραλδοστερονισμού 

    Γηριατρικό:

    • Η θεραπεία με διουρητικά, η διάρροια και η χρόνια κατάχρηση υπακτικών είναι τα πιο συχνά αίτια υποκαλιαιμίας σε αυτή την ηλικιακή ομάδα 
    • Μπορεί να χρειαστεί διόρθωση της ένδειας μαγνησίου

    ΚΥΗΣΗ

    Η αγωγή είναι η ίδια 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υποκαλιαιμία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υποκαλιαιμία

    hypokaliaimia 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερασβεστιαιμία

    Υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση

    Νόσος και σύνδρομο Cushing

    Τοξικότητα δακτυλίτιδας

    Σύνδρομο Dumping

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Κοιλιακή ταχυκαρδία

    Σπιρονολακτόνη

    Νεφρωνόφθιση

    Ανορεξία και καχεξία στον καρκίνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα διουρητικά

    Αν έχετε συχνά ταχυκαρδία

    Συρίγγια γαστρεντερικού συστήματος

    Κολπική μαρμαρυγή

    Αλδοστερόνη

    Mεταβολική αλκάλωση

    Σύνδρομο ανεπάρκειας μαγνησίου

    Διαβητική κετοξέωση

    www.emedi.gr

     

     

  • Υπερθυρεοειδισμός Υπερθυρεοειδισμός

    Η υπερλειτουργία του θυρεοειδούς αδένα

     

    Ο υπερθυρεοειδισμός ή θυρεοτοξίκωση ή νόσος του Graves ή νόσος του Basedow ή νόσος του Plummer ή τοξική διάχυτη βρογχοκήλη ή τοξική τμηματική βρογχοκήλη χαρακτηρίζεται από υπερβολική έκκριση των ορμονών του θυρεοειδούς αδένα κι έτσι αυξάνεται ο ρυθμός μεταβολισμού.

    hyperthyro 1

    Όλες οι μορφές υπερθυρεοειδισμού προκαλούν τα ακόλουθα σημεία και συμπτώματα:

    Βρογχοκήλη

    Γρήγορο καρδιακό ρυθμό

    Ζεστή, λεπτή και υγρή επιδερμίδα

    Τρεμούλιασμα

    Σημεία από τα μάτια: καθήλωση βλέμματος, καθυστέρηση και υποχώρηση των βλεφάρων, πόνοι στα μάτια, υπερβολικά δάκρυα, ερεθισμός ματιών, ευαισθησία στο φως

    Νευρικότητα

    Αυξημένη δραστηριότητα

    Αυξημένη εφίδρωση

    Ευαισθησία στην καρδιά

    Ταχυπαλμίες

    Κόπωση

    Αυξημένη όρεξη

    Απώλεια βάρους

    Αϋπνίες

    Αδυναμία

    Υπερβολική κινητικότητα εντέρου

    Διάρροια

    Στη νόσο του Graves υπάρχει επίσης διόγκωση των βολβών των ματιών (εξώφθαλμος) και μια αγριεμένη κι ερυθρωπή επιδερμίδα, με τραχιά υφή κι αυξημένο πάχος

    hyperthyro 2

    Θεραπεία υπερθυρεοειδισμού

    -Ιώδιο σε πολύ υψηλές δόσεις με τη μορφή ιωδιούχου καλίου ή ιωδιούχου νατρίου από το στόμα ή ενδοφλέβια. Η δράση του διαρκεί μία εβδομάδα και λειτουργεί με το να αναχαιτίζει την ενσωμάτωση του ιωδίου στις ορμόνες του θυρεοειδούς

    -Αντιθυρεοειδικά φάρμακα που αποτρέπουν την ενσωμάτωση του ιωδίου στις ορμόνες του θυρεοειδούς

    -Ραδιενεργό ιώδιο που χρησιμοποιείται σε γυναίκες ασθενείς που έχουν περάσει την ηλικία της τεκνογονίας (όπου μπορούν να κάνουν παιδιά) και σε άντρες. Καλύτερα να μη γίνεται γιατί υπάρχει κίνδυνος ανάπτυξης όγκων, λευχαιμίας, καρκίνου θυρεοειδούς. Είναι θεραπεία επιλογής σε άτομα άνω των 40 ετών που έχουν το νόσο Graves

    -Χειρουργική επέμβαση, για να αφαιρεθεί ολόκληρος ο θυρεοειδής ή τμήμα αυτού. Καλύτερα να μη γίνεται αφαίρεση θυρεοειδούς, γιατί προκαλείται υποθυρεοειδισμός και απαιτεί θεραπεία με θυροξίνη για μια ολόκληρη ζωή

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

     HT ok

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερασβεστιαιμία

    Υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Graves'

    Nόσος Graves

    Θυρεοτοξική κρίση

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη θυρεοειδίτιδα

    Καρκίνος θυρεοειδούς και κάνναβη

    Τεστ για να ελέγξετε το θυρεοειδή σας στο σπίτι

    Η βρογχοκήλη μπορεί να οφείλεται στη διατροφή

    Φλεβοκομβική ταχυκαρδία

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Κολπική μαρμαρυγή σε ηλικιωμένους

    Αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα

    Συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού

    Υπερθυρεοειδισμός στην εγκυμοσύνη

    Αν έχετε συχνά ταχυκαρδία

    Θυρεοειδίτιδες

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Έκτακτες συστολές

    Η τριχόπτωση στις γυναίκες

    Οι β αδρενεργικοί αναστολείς

    Κολπική μαρμαρυγή

    Τι είναι τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

    Τα πιο ευαίσθητα σημεία της γυναίκας

    Κάνετε πλήρη έλεγχο θυρεοειδούς

    Οι ενδοκρινολογικές αιτίες πυρετού

    Ψυχολογικοί παράγοντες που επηρεάζουν ιατρικές καταστάσεις

    Αλκαλική φωσφατάση

    www.emedi.gr