Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2020 11:16

Μήπως έχετε αναιμία;

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε αναιμία

 

Υπάρχουν πολλοί τύποι αναιµίας (σιδηροπενική αναιμία, αιμολυτική αναιμία, μεσογειακή αναιμία, απλαστική αναιμία, αναιμία Fanconi, δρεπανοκυτταρική αναιµία, μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία, μεγαλοβλαστική αναιμία, κακοήθης αναιμία σιδηροβλαστική αναιμία κ.ά.)

Οι πιο συνηθισμένοι τύποι αναιμίας

-Σιδηροπενική αναιμία

Είναι η πιο συχνή µορφή αναιµίας και συνήθως, οφείλεται σε κακή διατροφή ή σε χρόνια απώλεια αίµατος, που προκαλείται από την υπερβολική εµµηνόρροια, αιμορροϊδες, έλκος στομάχου, έλκος δωδεκαδακτύλου, γαστρίτιδα,  κ.ά. Επίσης, μπορεί να οφείλεται σε αυξηµένες ανάγκες του οργανισμού για σίδηρο, όπως κατά την  ανάπτυξη του εµβρύου κατά την εγκυµοσύνη και στα παιδιά. 

Η έλλειψη σιδήρου εµφανίζεται όταν ο ρυθµός απώλειας ή χρήσης του σιδήρου είναι μεγαλύτερος από τον ρυθµό απορρόφησης και χρήσης του. 

Η θεραπεία της σιδηροπενικής αναιμίας εξαρτάται από την αιτία και τη σοβαρότητα της κατάστασης. 

Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου είναι μια κατάσταση στην οποία το αίμα στερείται επαρκών υγιών ερυθρών αιμοσφαιρίων. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια μεταφέρουν οξυγόνο στους ιστούς του σώματος.

Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου οφείλεται σε ανεπαρκή σίδηρο. Χωρίς αρκετό σίδηρο, το σώμα δεν μπορεί να παράγει αρκετά ερυθρά αιμοσφαίρια που θα μεταφέρουν οξυγόνο (αιμοσφαιρίνη). Ως αποτέλεσμα, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να προκαλέσει κούραση και δύσπνοια.

Αρχικά, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να είναι τόσο ήπια που δεν γίνεται αντιληπτή. Αλλά, καθώς, το σώμα γίνεται πιο ανεπαρκές σε σίδηρο και η αναιμία επιδεινώνεται, τα σημεία και τα συμπτώματα εντείνονται.

Σημεία και συμπτώματα αναιμίας με ανεπάρκεια σιδήρου:

Κόπωση

Αδυναμία

Ωχρότητα δέρματος

Πόνος στο στήθος, γρήγορος καρδιακός παλμός ή δύσπνοια

Πονοκέφαλος ή ζάλη

Κρύα χέρια και πόδια

Φλεγμονή ή πόνος στη γλώσσα

Εύθραυστα νύχια

Ασυνήθιστη λαχτάρα για μη θρεπτικές ουσίες, όπως πάγο ή άμυλο

Κακή όρεξη, ειδικά σε βρέφη και παιδιά με αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου

Από την άλλη μεριά η υπερφόρτωση του σώματος με σίδηρο μπορεί να είναι επικίνδυνη επειδή η υπερβολική συσσώρευση σιδήρου μπορεί να βλάψει το συκώτι και να προκαλέσει άλλες επιπλοκές.

Αιτίες σιδηροπενικής αναιμίας

Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου εμφανίζεται όταν το σώμα δεν έχει αρκετό σίδηρο για να παράγει αιμοσφαιρίνη. Η αιμοσφαιρίνη είναι το μέρος των ερυθρών αιμοσφαιρίων που δίνει στο αίμα το κόκκινο χρώμα του και επιτρέπει στα ερυθρά αιμοσφαίρια να μεταφέρουν οξυγονωμένο αίμα σε όλο το σώμα σας.

Εάν δεν καταναλώνετε αρκετό σίδηρο ή εάν χάνετε πάρα πολύ σίδηρο, το σώμα σας δεν μπορεί να παράγει αρκετή αιμοσφαιρίνη και τελικά θα αναπτυχθεί αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου.

Οι αιτίες της αναιμίας ανεπάρκειας σιδήρου:

Απώλεια αίματος

Το αίμα παρέχει σίδηρο στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Έτσι, εάν χάνετε αίμα, χάνετε και σίδηρο. Οι γυναίκες με βαριές περιόδους διατρέχουν κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου, επειδή, χάνουν αίμα κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως. Αργή, χρόνια απώλεια αίματος μέσα στο σώμα, όπως σε πεπτικό έλκος,  διαφραγματοκήλη, πολύποδες παχέος εντέρου ή καρκίνο του παχέος εντέρου κ.ά μπορεί να προκαλέσουν αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου. Η γαστρεντερική αιμορραγία μπορεί να προκύψει από την τακτική χρήση ορισμένων παυσίπονων, όπως η ασπιρίνη.

Έλλειψη σιδήρου στη διατροφή

Το σώμα παίρνει τακτικά σίδηρο από τα τρόφιμα που τρώτε. Εάν λαμβάνετε πολύ λίγο σίδηρο με τη διατροφή, με την πάροδο του χρόνου το σώμα μπορεί να αποκτήσει έλλειψη σιδήρου. Παραδείγματα τροφών πλούσιων σε σίδηρο είναι το κρέας, τα αυγά, τα φυλλώδη πράσινα λαχανικά και τα τρόφιμα που είναι εμπλουτισμένα με σίδηρο. Για τη σωστή ανάπτυξη τα βρέφη και τα παιδιά χρειάζονται, επίσης, σίδηρο στη διατροφή τους.

Αδυναμία απορρόφησης σιδήρου

Ο σίδηρος από τα τρόφιμα απορροφάται στην κυκλοφορία του αίματος στο λεπτό έντερο. Μια εντερική διαταραχή, όπως η κοιλιοκάκη, η οποία επηρεάζει την ικανότητα του εντέρου να απορροφά θρεπτικά συστατικά από την πέψη των τροφίμων, μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου. Εάν μέρος του λεπτού εντέρου έχει παρακαμφθεί ή αφαιρεθεί χειρουργικά, αυτό μπορεί να επηρεάσει την ικανότητά να απορροφάτε σίδηρο και άλλα θρεπτικά συστατικά.

Εγκυμοσύνη

Χωρίς συμπληρώματα σιδήρου, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου εμφανίζεται σε πολλές έγκυες γυναίκες, επειδή, τα αποθέματα σιδήρου πρέπει να εξυπηρετούν τον δικό τους αυξημένο όγκο αίματος, καθώς και να αποτελούν πηγή αιμοσφαιρίνης για το αναπτυσσόμενο έμβρυο.

Παράγοντες κινδύνου για σιδηροπενική αναιμία

Οι ομάδες που έχουν αυξημένο κίνδυνο αναιμίας ανεπάρκειας σιδήρου:

Γυναίκες

Επειδή οι γυναίκες χάνουν αίμα κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως, γενικά, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου.

Βρέφη και παιδιά

Τα βρέφη, ειδικά εκείνα που είχαν χαμηλό βάρος γέννησης ή γεννήθηκαν πρόωρα, που δεν λαμβάνουν αρκετό σίδηρο από το μητρικό γάλα ή άλλο γάλα διατρέχουν κίνδυνο ανεπάρκειας σιδήρου. Τα παιδιά χρειάζονται επιπλέον σίδηρο κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης. Εάν το παιδί δεν ακολουθεί μια υγιεινή, ισορροπημένη διατροφή κινδυνεύει από αναιμία.

Χορτοφάγοι

Τα άτομα που δεν τρώνε κρέας έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου εάν δεν τρώνε άλλες τροφές πλούσιες σε σίδηρο.

Αιμοδότες

Τα άτομα που δίνουν τακτικά αίμα έχουν αυξημένο κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου, καθώς, η αιμοδοσία μπορεί να καταστρέψει τα αποθέματα σιδήρου. Η χαμηλή αιμοσφαιρίνη που σχετίζεται με την αιμοδοσία είναι ένα προσωρινό πρόβλημα που αντιμετωπίζεται με την κατανάλωση περισσότερων τροφών πλούσιων σε σίδηρο. Μην δωρίζετε αίμα εάν έχετε χαμηλή αιμοσφαιρίνη.

Η αναιμία με ήπια ανεπάρκεια σιδήρου, συνήθως, δεν προκαλεί επιπλοκές.

Ωστόσο, εάν δεν αντιμετωπιστεί, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να γίνει σοβαρή και να οδηγήσει σε προβλήματα υγείας, όπως τα ακόλουθα:

Καρδιακά προβλήματα

Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να οδηγήσει σε γρήγορο ή ακανόνιστο καρδιακό παλμό. Η καρδιά πρέπει να αντλεί περισσότερο αίμα για να αντισταθμίσει την έλλειψη οξυγόνου που μεταφέρεται στο αίμα όταν έχετε σιδηροπενική αναιμία. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη καρδιακή συχνότητα ή καρδιακή ανεπάρκεια.

Προβλήματα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

Σε έγκυες γυναίκες, η σοβαρή ανεπάρκεια σιδήρου συνδέεται με πρόωρο τοκετό και γέννηση μωρών με χαμηλό βάρος γέννησης. Αλλά, η κατάσταση μπορεί να αποφευχθεί σε έγκυες γυναίκες που λαμβάνουν συμπληρώματα σιδήρου ως μέρος της προγεννητικής τους φροντίδας.

Προβλήματα ανάπτυξης

Σε βρέφη και παιδιά, η σοβαρή ανεπάρκεια σιδήρου μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία, καθώς και σε καθυστερημένη ανάπτυξη. Επιπλέον, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου σχετίζεται με αυξημένη ευαισθησία σε λοιμώξεις.

Πρόληψη σιδηροπενικής αναιμίας

Επιλέξτε τροφές πλούσιες σε σίδηρο:

Κόκκινο κρέας, χοιρινό και πουλερικά

Θαλασσινά

Φασόλια

Σκούρα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, όπως το σπανάκι

Αποξηραμένα φρούτα, όπως σταφίδες και βερίκοκα

Δημητριακά, ψωμιά και ζυμαρικά ενισχυμένα με σίδηρο

Αρακάς

Το σώμα απορροφά περισσότερο σίδηρο από το κρέας. Εάν επιλέξετε να μην τρώτε κρέας, ίσως χρειαστεί να αυξήσετε την πρόσληψη πλούσιων σε σίδηρο φυτικών τροφών.

Επιλέξτε τρόφιμα που περιέχουν βιταμίνη C για ενίσχυση της απορρόφησης σιδήρου.

Μπορείτε να βελτιώσετε την απορρόφηση σιδήρου από το σώμα σας πίνοντας χυμό εσπεριδοειδών ή τρώγοντας άλλα τρόφιμα πλούσια σε βιταμίνη C την ίδια στιγμή που τρώτε τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο. Η βιταμίνη C σε χυμούς εσπεριδοειδών, όπως ο χυμός πορτοκαλιού, βοηθά το σώμα σας να απορροφήσει καλύτερα τον διαιτητικό σίδηρο.

Η βιταμίνη C βρίσκεται, επίσης, σε:

Μπρόκολο

Φράπα

Ακτινίδια

Φυλλώδη λαχανικά

Πεπόνια

Πορτοκάλια

Πιπεριές

Φράουλες

Μανταρίνια

Ντομάτες

Πρόληψη αναιμίας από ανεπάρκεια σιδήρου σε βρέφη

Για να αποφευχθεί η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου στα βρέφη, ταΐστε το μωρό σας με μητρικό γάλα ή με γάλα ενισχυμένο με σίδηρο για το πρώτο έτος. Το αγελαδινό γάλα δεν είναι καλή πηγή σιδήρου για μωρά και δεν συνιστάται για βρέφη κάτω του 1 έτους. Μετά την ηλικία των 6 μηνών, ξεκινήστε να ταΐζετε το μωρό σας με δημητριακά εμπλουτισμένα με σίδηρο ή κρέατα, τουλάχιστον, δύο φορές την ημέρα για να ενισχύσετε την πρόσληψη σιδήρου. Μετά από ένα χρόνο, βεβαιωθείτε ότι τα παιδιά δεν πίνουν περισσότερο από 600 ml γάλα την ημέρα. Το πολύ γάλα αντικαθιστά συχνά άλλα τρόφιμα, που είναι πλούσια σε σίδηρο.

Διαβάστε, επίσης,

Η τσουκνίδα είναι φάρμακο για την αναιμία

Σούπα για να πάρετε σίδηρο

Για όσους τρώνε κιμωλία

Η κοιλιοκάκη

Αν θέλετε να θεραπεύσετε τη σιδηροπενική αναιμία με τη διατροφή

Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

Σούπα για να πάρετε σίδηρο

Συμπληρώματα σιδήρου

Τι λείπει απ΄τον οργανισμό αν έχετε φαγούρα

Υποχρωμία

Στοματίτιδα

Οι βιταμίνες για την κόπωση

Στροφή αριστερά ή δεξιά

Ποικιλοκυττάρωση σε πλακάκι αίματος

Μικροκυττάρωση στο πλακάκι αίματος

Ανεπάρκεια σιδήρου

anemia 1

-Απλαστική αναιµία

Η απλαστική αναιµία είναι µια διαταραχή του αίµατος, στην οποία ο µυελός των οστών του οργανισµού δεν παράγει αρκετά νέα αιµοσφαίρια. Αυτό µπορεί να οδηγήσει σε µια σειρά από προβλήµατα υγείας, όπως αρρυθµίες, διόγκωση της καρδιάς, καρδιακή ανεπάρκεια, λοιµώξεις και αιµορραγία. Η απλαστική αναιµία είναι µία σπάνια, αλλά σοβαρή κατάσταση. Μπορεί να αναπτυχθεί είτε ξαφνικά είτε αργά και τείνει να επιδεινώνεται µε το χρόνο, εκτός αν η αιτία αναγνωριστεί και αντιµετωπιστεί έγκαιρα.

Η βλάβη στα βλαστικά κύτταρα του µυελού των οστών προκαλεί απλαστική αναιµία. Σε περισσότερους από τους µισούς ανθρώπους που έχουν απλαστική αναιµία η αιτία της διαταραχής είναι άγνωστη. Ένας αριθµός από επίκτητες ασθένειες, καταστάσεις και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν απλαστική αναιµία, όπως, τοξίνες, φυτοφάρµακα, αρσενικό και βενζόλιο, οι ακτινοβολίες και χηµειοθεραπείες, φάρµακα, όπως η χλωραµφαινικόλη, λοιµώδη νοσήµατα, όπως, η ηπατίτιδα, ο ιός Epstein-Barr, ο κυτταροµεγαλοϊός, ο παρβοϊός B19 και ο HIV, αυτοάνοσες διαταραχές, όπως ο λύκος, η ρευµατοειδής αρθρίτιδα και κληρονοµικές αιτίες.

Η θεραπεία για την απλαστική αναιµία περιλαµβάνει µεταγγίσεις αίµατος, µεταµοσχεύσεις κυττάρων του αίµατος, χορήγηση βλαστοκυττάρων αίματος και φαρµακευτική αγωγή. Αυτές οι θεραπείες έχουν σα σκοπό να αποτρέψουν είτε να περιορίσουν τις επιπλοκές, να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συµπτωµάτων και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Η αποφυγή της αιτίας της απλαστικής αναιµίας, όπως η αποφυγή έκθεσης σε τοξίνες µπορεί, επίσης, να θεραπεύσει την κατάσταση.

Η απλαστική αναιμία είναι μια κατάσταση που εμφανίζεται όταν το σώμα σταματά να παράγει αρκετά νέα κύτταρα αίματος. Η κατάσταση προκαλεί κόπωση, λοιμώξεις και ανεξέλεγκτη αιμορραγία.

Η απλαστική αναιμία μπορεί να αναπτυχθεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Μπορεί να συμβεί ξαφνικά ή μπορεί να εμφανιστεί αργά και να επιδεινωθεί με την πάροδο του χρόνου. Μπορεί να είναι ήπια ή σοβαρή.

Η θεραπεία για την απλαστική αναιμία περιλαμβάνει φάρμακα, μεταγγίσεις αίματος ή μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων, δηλαδή, μεταμόσχευση μυελού των οστών.

Τα σημεία και συμπτώματα της απλαστικής αναιμίας:

Κούραση

Δυσκολία στην αναπνοή

Γρήγορος ή ακανόνιστος καρδιακός ρυθμός

Ωχρότητα δέρματος

Συχνές ή παρατεταμένες λοιμώξεις

Ανεξήγητοι ή εύκολοι μώλωπες

Ρινορραγίες και αιμορραγικά ούλα

Παρατεταμένη αιμορραγία από κοψίματα

Εξάνθημα

Ζάλη

Πονοκέφαλος

Πυρετός

Η απλαστική αναιμία μπορεί να είναι βραχύβια ή μπορεί να γίνει χρόνια. Μπορεί να είναι σοβαρή και ακόμη και θανατηφόρος.

Τα βλαστοκύτταρα στο μυελό των οστών παράγουν κύτταρα αίματος: ερυθρά κύτταρα, λευκά κύτταρα και αιμοπετάλια. Στην απλαστική αναιμία, τα βλαστικά κύτταρα καταστρέφονται. Ως αποτέλεσμα, ο μυελός των οστών είναι είτε άδειος (απλαστικός) είτε περιέχει λίγα κύτταρα αίματος (υποπλαστικά).

Η πιο συχνή αιτία της απλαστικής αναιμίας είναι όταν το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στα βλαστικά κύτταρα του μυελού των οστών.

Άλλοι παράγοντες που μπορούν να τραυματίσουν τον μυελό των οστών και να επηρεάσουν την παραγωγή αιμοσφαιρίων:

Ακτινοθεραπείες και χημειοθεραπείες

Ενώ αυτές οι θεραπείες καταπολέμησης του καρκίνου σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα, μπορούν, επίσης, να βλάψουν τα υγιή κύτταρα, συμπεριλαμβανομένων των βλαστικών κυττάρων στο μυελό των οστών. Η απλαστική αναιμία μπορεί να είναι μια προσωρινή ή μια μόνιμη παρενέργεια παρενέργεια αυτών των θεραπειών.

Έκθεση σε τοξικές χημικές ουσίες

Τοξικές χημικές ουσίες, όπως, ορισμένες που χρησιμοποιούνται σε φυτοφάρμακα και εντομοκτόνα, και το βενζόλιο, ένα συστατικό στη βενζίνη, συνδέονται με την απλαστική αναιμία. Αυτός ο τύπος αναιμίας μπορεί να βελτιωθεί εάν αποφεύγετε την επανειλημμένη έκθεση στις χημικές ουσίες που προκαλούν αυτήν την ασθένεια.

Χρήση ορισμένων φαρμάκων

Ορισμένα φάρμακα, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και ορισμένα αντιβιοτικά, μπορούν να προκαλέσουν απλαστική αναιμία.

Αυτοάνοσες διαταραχές

Μια αυτοάνοση διαταραχή, στην οποία το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται σε υγιή κύτταρα, κτυπάει τα βλαστικά κύτταρα στο μυελό των οστών.

Ιογενείς λοιμώξεις

Οι ιογενείς λοιμώξεις που επηρεάζουν τον μυελό των οστών μπορούν να παίξουν ρόλο στην ανάπτυξη της απλαστικής αναιμίας. Οι ιοί που συνδέονται με την απλαστική αναιμία περιλαμβάνουν την ηπατίτιδα, τη λοίμωξη με τον ιό Epstein-Barr, τον κυτταρομεγαλοϊό, τον παρβοϊό Β19 και τον ιό  HIV.

Εγκυμοσύνη

Το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να προσβάλει τον μυελό των οστών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Άγνωστοι παράγοντες

Σε πολλές περιπτώσεις, οι γιατροί δεν είναι σε θέση να εντοπίσουν την αιτία της απλαστικής αναιμίας (ιδιοπαθής απλαστική αναιμία).

Συνδέσεις με άλλες σπάνιες διαταραχές

Μερικά άτομα με απλαστική αναιμία έχουν, επίσης, μια σπάνια διαταραχή γνωστή ως παροξυσμική νυκτερινή αιμοσφαιρινουρία, η οποία προκαλεί ελάττωση των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Αυτή η κατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε απλαστική αναιμία ή η απλαστική αναιμία μπορεί να εξελιχθεί σε παροξυσμική νυκτερινή αιμοσφαιρινουρία.

Διαβάστε, επίσης,

Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

Χλωροκίνη

Πενικιλλαμίνη

Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

Όλες οι αιτίες των λευχαιμιών

Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

Καροτιναιμία

Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία

Ακοκκιοκυτταραιμία

anemia 2

-Αναιμία Fanconi 

Η αναιμία του Fanconi είναι μια σπάνια, κληρονομική ασθένεια που οδηγεί σε απλαστική αναιμία. Τα παιδιά που γεννιούνται με αυτό τείνουν να είναι μικρότερα από το μέσο όρο και έχουν γενετικές ανωμαλίες, όπως υπανάπτυκτα άκρα.

Η ασθένεια διαγιγνώσκεται με τη βοήθεια εξετάσεων αίματος.

Μέσα στα οστά υπάρχει ένα σπογγώδες δίκτυο συνδετικού ιστού που ονομάζεται μυελός των οστών. O μυελός των οστών κατασκευάζει ερυθρά αιμοσφαίρια που μεταφέρουν οξυγόνο, λευκά αιμοσφαίρια που καταπολεμούν τις ασθένειες και αιμοπετάλια που πήζουν το αίμα. 

Η αναιμία αυτή εμποδίζει το μυελό των οστών να λειτουργεί σωστά και να παράγει υγιή κύτταρα αίματος, μια κατάσταση που είναι γνωστή ως απλαστική αναιμία.

Η αναιμία Fanconi είναι υπεύθυνη για μια ποικιλία σωματικών και ψυχικών γενετικών ανωμαλιών, όπως σκελετικά προβλήματα και ασυνήθιστος χρωματισμός του δέρματος.

Όποιος έχει αναιμία Fanconi έχει αυξημένο κίνδυνο για ανάπτυξη ορισμένων καρκίνων, όπως, οξεία μυελογενής λευχαιμία. 

Η απλαστική αναιμία  είναι μια υπολειπόμενη γενετική διαταραχή, που σημαίνει ότι πρέπει κάποιος να κληρονομήσει το μη φυσιολογικό γονίδιο και από τους δύο γονείς. Τουλάχιστον 13 ελαττωματικά γονίδια μπορούν να το προκαλέσουν, επομένως, μπορεί κάποιος  να κληρονομήσει οποιοδήποτε από αυτά τα μεταλλαγμένα γονίδια για να έχει αυτή την αναιμία.

Για να είστε φορέας της αναιμίας Fanconi, πρέπει να κληρονομήσετε ένα φυσιολογικό γονίδιο και ένα μη φυσιολογικό γονίδιο από τους γονείς σας. Για να αποκτήσει το παιδί σας αναιμία Fanconi τόσο εσείς όσο και ο άλλος γονέας πρέπει να μεταβιβάσετε ένα ελαττωματικό γονίδιο.

Η ασθένεια είναι σπάνια και συνήθως, διαγιγνώσκεται αρχικά σε παιδιά ηλικίας 2 έως 15 ετών. Μόνο το 10% των ατόμων διαγιγνώσκονται κατά την ενηλικίωση.

Παράγοντες που μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο για αναιμία Fanconi:

Θεραπεία με ακτινοβολία υψηλής δόσης ή χημειοθεραπεία για καρκίνο

Έκθεση σε τοξικές χημικές ουσίες

Xρήση ορισμένων συνταγογραφούμενων φαρμάκων, όπως η χλωραμφενικόλη, η οποία χρησιμοποιείται για τη θεραπεία βακτηριακών λοιμώξεων και ενώσεις που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας

Ορισμένες ασθένειες του αίματος, αυτοάνοσες διαταραχές και σοβαρές λοιμώξεις

Εγκυμοσύνη, σπάνια

Δεν υπάρχει πρόληψη για τις περισσότερες περιπτώσεις απλαστικής αναιμίας. Η αποφυγή έκθεσης σε εντομοκτόνα, ζιζανιοκτόνα, οργανικούς διαλύτες, χρώματα και άλλες τοξικές χημικές ουσίες μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο της νόσου.

Συμπτώματα και σημεία αναιμίας Fanconi

Μη φυσιολογικά γεννητικά όργανα

Κοντοί αντίχειρες ή αντιβράχια

Κοντό ανάστημα

Μικρά, ή παραμορφωμένα μάτια

Σκελετικά προβλήματα

Μικρότερο από το κανονικό κεφάλι, που ονομάζεται μικροκεφαλία

Μπαλώματα ανοιχτόχρωμου δέρματος

Τα καρδιακά προβλήματα και τα μη φυσιολογικά νεφρά είναι, επίσης, συχνά σε παιδιά με αναιμία Fanconi. Οι ενήλικες με αναιμία Fanconi μπορεί να παρουσιάσουν καρκίνο κεφαλής και τραχήλου, καρκίνο στο γαστρεντερικό σύστημα και γυναικολογικό καρκίνο σε πολύ πρωιμότερη ηλικία από ό, τι οι περισσότεροι άνθρωποι.

Ανεξάρτητα από την ηλικία, σχεδόν όλοι όσοι πάσχουν από αναιμία Fanconi θα παρουσιάσουν ανεπάρκεια μυελού των οστών, αν και η εξέλιξή της μπορεί να διαφέρει από άτομο σε άτομο.

Η ασθένεια αφήνει, επίσης, τα περισσότερα ενήλικα αρσενικά και τα μισά από τα θηλυκά στείρα.

Τα άτομα με αναιμία Fanconi είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν υδροκεφαλία.

Οι περισσότερες θεραπείες για την αναιμία Fanconi εξαρτώνται από τη σοβαρότητα της νόσου, το ιατρικό ιστορικό, την ηλικία και τη γενική υγεία. Παιδίατροι, χειρουργοί, καρδιολόγοι, ογκολόγοι, ουρολόγοι, νεφρολόγοι και άλλοι συμμετέχουν στη θεραπεία.

Μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων μυελού των οστών

Ένας τρόπος αντιμετώπισης της αναιμίας Fanconi είναι η αντικατάσταση των κατεστραμμένων κυττάρων του μυελού των οστών με υγιή κύτταρα μέσω μεταμόσχευσης μυελού των οστών. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, ο ελαττωματικός μυελός των οστών καταστρέφεται με ακτινοθεραπείες και χημειοθεραπείες. Στη συνέχεια αντικαθίσταται με μυελό των οστών από έναν υγιή δότη.

Θεραπεία ανδρογόνων

Αυτές οι ορμόνες μπορεί να βοηθήσουν το σώμα σας να παράγει περισσότερα κύτταρα αίματος. Η ορμονική θεραπεία μπορεί, επίσης, να προκαλέσει ηπατική νόσο κι έχει πολλές παρενέργειες.

Αυξητικοί παράγοντες

Οι γιατροί χρησιμοποιούν συνθετικούς αυξητικούς παράγοντες που διεγείρουν την ανάπτυξη των αιμοσφαιρίων.

Χειρουργική επέμβαση

Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να βοηθήσει στη διόρθωση ορισμένων φυσικών ανωμαλιών, πεπτικών προβλημάτων και άλλων ελαττωμάτων.

Γονιδιακή θεραπεία

Μπορεί να γίνει αντικατάσταση του μεταλλαγμένου γονιδίου Fanconi με ένα φυσιολογικό αντίγραφο. Τα νέα γονίδια είναι σε θέση να παράγουν πρωτεΐνες που μπορούν να επιδιορθώσουν τον μυελό των οστών.

Επειδή η αναιμία Fanconi είναι κληρονομική ασθένεια, δεν υπάρχει τρόπος να την αποτρέψουμε πλήρως. Ωστόσο, οι γενετικές εξετάσεις διαλογής μπορούν να προσδιορίσουν αν είστε φορέας ενός μεταλλαγμένου γονιδίου Fanconi. Με αυτόν τον τρόπο μπορείτε να ενημερωθείτε πλήρως προτού αποφασίσετε να αποκτήσετε παιδιά.

Διαβάστε, επίσης,

Σφάλματα μεταβολισμού

Όλες οι αιτίες των λευχαιμιών

Οι λευχαιμίες

Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία

Έτσι προκαλείται ο καρκίνος

Θρομβοπενία

Μολυβδίαση

Γιατί κάποιος παθαίνει λευχαιμία

anemia 4

-Αιµολυτική αναιµία

Η αιµολυτική αναιµία είναι µια κατάσταση στην οποία τα ερυθρά αιµοσφαίρια καταστρέφονται και αποµακρύνονται από την κυκλοφορία του αίµατος πριν από την κανονική διάρκεια ζωής τους. Μια σειρά από ασθένειες, συνθήκες και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν την καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων στο αίµα. Η αιµολυτική αναιµία µπορεί να οδηγήσει σε διάφορα προβλήµατα υγείας, όπως κόπωση, πόνος, αρρυθµίες, διόγκωση καρδιάς και καρδιακή ανεπάρκεια.

Υπάρχουν πολλοί τύποι αιµολυτικών αναιµιών, µερικοί από τους οποίους κληρονοµούνται και άλλοι που εκδηλώνονται από διαφορές αίτιες.

Η άµεση αιτία της αιµολυτικής αναιµίας είναι η πρόωρη καταστροφή των ερυθρών αιµοσφαιρίων. Μια σειρά από ασθένειες, συνθήκες και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν τον οργανισµό να καταστρέψει τα ερυθρά αιµοσφαίριά του. Αυτές οι αιτίες µπορούν είτε να κληρονοµηθούν είτε να αποκτηθούν. Μερικές φορές, η αιτία της αιµολυτικής αναιµίας δεν είναι γνωστή.

Σε κληρονοµικές αιµολυτικές αναιµίες, τα γονίδια που ελέγχουν πώς παράγονται τα ερυθρά αιµοσφαίρια είναι ελαττωµατικά. ∆ιαφορετικά είδη ελαττωµατικών γονίδιων καθορίζουν τις διάφορες µορφές κληρονοµικής αιµολυτικής αναιµίας. Σε κάθε τύπο κληρονοµικής αιµολυτικής αναιµίας, ο οργανισµός δηµιουργεί µη φυσιολογικά ερυθρά αιµοσφαίρια. Το πρόβληµα µε τα ερυθρά αιµοσφαίρια µπορεί να επηρεάζουν την αιµοσφαιρίνη, την κυτταρική µεµβράνη ή τα ένζυµα (G-6PD) που διατηρούν υγιή ερυθρά αιµοσφαίρια.

Στην επίκτητη αιµολυτική αναιµία, ο οργανισµός παράγει φυσιολογικά ερυθρά αιµοσφαίρια, ωστόσο κάποια ασθένεια, νόσηµα ή παράγοντας καταστρέφει τα κύτταρα πολύ νωρίς. Παραδείγµατα περιλαµβάνουν διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήµατος, λοιµώξεις και αντιδράσεις σε φάρµακα ή µεταγγίσεις αίµατος.

Οι θεραπείες για την αιµολυτική αναιµία περιλαµβάνουν µεταγγίσεις αίµατος, φάρµακα, πλασµαφαίρεση, χειρουργική επέµβαση, µεταµοσχεύσεις βλαστικών κυττάρων αίµατος και µυελού και αλλαγές στον τρόπο ζωής.

Άτοµα που έχουν ήπια αιµολυτική αναιµία µπορεί να µη χρειάζονται θεραπεία, εφόσον η κατάσταση δεν επιδεινώνεται.

Άτοµα µε σοβαρή αιµολυτική αναιµία, συνήθως, χρειάζονται συνεχή θεραπεία.

Η αιμολυτική αναιμία είναι μια διαταραχή στην οποία τα ερυθρά αιμοσφαίρια καταστρέφονται γρηγορότερα από αυτά που μπορούν να δημιουργηθούν. Η καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων ονομάζεται αιμόλυση.

Τα ερυθρά αιμοσφαίρια μεταφέρουν οξυγόνο σε όλα τα μέρη του σώματός σας. Εάν έχετε χαμηλότερη από την κανονική ποσότητα ερυθρών αιμοσφαιρίων, έχετε αναιμία. Όταν έχετε αναιμία, το αίμα σας δεν μπορεί να φέρει αρκετό οξυγόνο σε όλους τους ιστούς και τα όργανα σας. Χωρίς αρκετό οξυγόνο, το σώμα σας δεν μπορεί να λειτουργήσει όσο θα έπρεπε.

Η αιμολυτική αναιμία μπορεί να κληρονομηθεί ή να αποκτηθεί:

Η κληρονομική αιμολυτική αναιμία συμβαίνει όταν οι γονείς μεταβιβάζουν το γονίδιο για την πάθηση στα παιδιά τους.

Η επίκτητη αιμολυτική αναιμία αναπτύσσεται αργότερα.

Με τον κληρονομικό τύπο, οι γονείς μεταβιβάζουν τα γονίδια για την πάθηση στα παιδιά τους. Δύο κοινές αιτίες αυτού του τύπου αναιμίας είναι η δρεπανοκυτταρική αναιμία και η θαλασσαιμία. Αυτές οι καταστάσεις παράγουν ερυθρά αιμοσφαίρια που δεν ζουν όσο τα κανονικά ερυθρά αιμοσφαίρια.

Επίκτητη αιμολυτική αναιμία

Το σώμα δημιουργεί φυσιολογικά ερυθρά αιμοσφαίρια, αλλά αργότερα καταστρέφονται.

Αιτίες επίκτητης αιμολυτικής αναιμίας

Ορισμένες λοιμώξεις, οι οποίες μπορεί να είναι ιογενείς ή βακτηριακές

Φάρμακα, όπως η πενικιλλίνη, η ακεταμινοφαίνη κ. ά

Καρκίνοι αίματος

Αυτοάνοσες διαταραχές, όπως λύκος, ρευματοειδής αρθρίτιδα ή ελκώδης κολίτιδα

Ορισμένοι όγκοι

Υπερδραστήριος σπλήνας (υπερπλασία)

Μηχανικές καρδιακές βαλβίδες που μπορεί να βλάψουν τα ερυθρά αιμοσφαίρια, καθώς, φεύγουν από την καρδιά

Μια σοβαρή αντίδραση σε μετάγγιση αίματος

Ορισμένοι τύποι επίκτητης αιμολυτικής αναιμίας είναι βραχυπρόθεσμες (προσωρινές) και εξαφανίζονται για αρκετούς μήνες. Άλλοι τύποι μπορούν να μείνουν δια βίου (χρόνιοι). Μπορεί να φύγουν και να επιστρέψουν ξανά με την πάροδο του χρόνου.

Συμπτώματα και σημεία αιμολυτικής αναιμίας

Ωχρότητα δέρματος

Κίτρινο δέρμα, μάτια και στόμα (ίκτερος)

Σκούρα χρωματισμένα ούρα

Πυρετός

Αδυναμία

Ζάλη

Σύγχυση

Διογκωμένος σπλήνας και ήπαρ

Αυξημένος καρδιακός ρυθμός (ταχυκαρδία)

Καρδιακό φύσημα

Διάγνωση αιμολυτικής αναιμίας

Γενική αίματος

Άλλες εξετάσεις αίματος (χολερυθρίνη, άμεση κι έμμεση Coombs, LDH κ.ά)

Γενική ούρων. Έλεγχος για αιμοσφαιρίνη (μια πρωτεΐνη στα ερυθρά αιμοσφαίρια) και σίδηρο.

Αναρρόφηση μυελού των οστών ή βιοψία. Αυτό περιλαμβάνει τη λήψη ενός μικρού δείγματος υγρού μυελού των οστών (αναρρόφηση) ή στερεού ιστού μυελού των οστών (που ονομάζεται οστεομυελική βιοψία). Το δείγμα λαμβάνεται, συνήθως, από τα οστά του ισχίου. Ελέγχεται για τον αριθμό, το μέγεθος και την ωριμότητα των κυττάρων του αίματος ή των ανώμαλων κυττάρων.

Θεραπεία αιμολυτικής αναιμίας

Μεταγγίσεις αίματος

Κορτικοστεροειδή φάρμακα

Θεραπεία για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού σας συστήματος (χρησιμοποιώντας ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη)

Ριτουξιμάμπη

Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, ενδέχεται να απαιτούνται οι ακόλουθες θεραπείες:

Χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του σπλήνα

Μείωση της δύναμης του ανοσοποιητικού σας συστήματος (ανοσοκατασταλτική θεραπεία)

Πρόληψη μολύνσεων

Μένοντας μακριά από άτομα που είναι άρρωστα

Αποφεύγοντας τα μεγάλα πλήθη

Πλένοντας συχνά τα χέρια σας

Αποφεύγοντας τα άψητα τρόφιμα

Βουρτσίζοντας τα δόντια σας τακτικά

Διαβάστε, επίσης,

Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

Σουλφασαλαζίνη

Τα φάρμακα που προκαλούν χολολιθίαση

Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα

Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο

Πορφυρία

Αντιπυρηνικά αντισώματα

Κυαμισμός

Υπερχρωμία

Τεχνητός σπλήνας που καθαρίζει το αίμα

Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

Χολερυθρίνη αίματος

Εργαστηριακές εξετάσεις για την αιμολυτική αναιμία

Αιμολυτική αναιμία

Αιμορραγία στον καρκίνο

Λοιμώδης μονοπυρήνωση

Λαπαροσκοπική σπληνεκτομή

anemia 6

-Θαλασσαιµία (µεσογειακή αναιµία)

Οι θαλασσαιµίες είναι κληρονοµικές διαταραχές και ο οργανισμός παράγει λιγότερα υγιή ερυθρά αιµοσφαίρια και λιγότερη αιµοσφαιρίνη (µια πλούσια σε σίδηρο πρωτεΐνη στα ερυθρά αιµοσφαίρια).

Οι δύο κύριοι τύποι θαλασσαιµίας είναι η α- και β-θαλασσαιµία.

Οι θαλασσαιµίες επηρεάζουν τόσο τους άνδρες όσο και τις γυναίκες και εµφανίζονται πιο συχνά σε ανθρώπους Iταλικής, Eλληνικής, και Μέσης Ανατολής (µεσογειακή αναιµία), ασιατικής και αφρικανικής καταγωγής.

Στις σοβαρές µορφές γίνεται διάγνωση σε πρώιµη παιδική ηλικία και είναι διά βίου παθήσεις.

Υπάρχουν διάφοροι τύποι θαλασσαιμίας. Τα σημεία και τα συμπτώματα που έχετε εξαρτάται από τον τύπο και τη σοβαρότητα της κατάστασής σας.

Τα σημεία και τα συμπτώματα της θαλασσαιμίας:

Κούραση

Αδυναμία

Ωχρότητα δέρματος

Παραμορφώσεις των οστών του προσώπου

Αργή ανάπτυξη

Κοιλιακό πρήξιμο

Σκούρα ούρα

Μερικά μωρά εμφανίζουν σημεία και συμπτώματα θαλασσαιμίας κατά τη γέννηση. Άλλοι τα αναπτύσσουν κατά τα πρώτα δύο χρόνια της ζωής. Μερικοί άνθρωποι που έχουν μόνο ένα γονίδιο αιμοσφαιρίνης που επηρεάζεται δεν έχουν συμπτώματα θαλασσαιμίας.

Αιτίες θαλασσαιμίας

Η θαλασσαιμία προκαλείται από μεταλλάξεις στο DNA των κυττάρων που παράγουν αιμοσφαιρίνη, την ουσία στα ερυθρά αιμοσφαίρια, που μεταφέρει οξυγόνο σε όλο το σώμα. Οι μεταλλάξεις που σχετίζονται με τη θαλασσαιμία μεταδίδονται από τους γονείς στα παιδιά.

Τα μόρια αιμοσφαιρίνης αποτελούνται από αλυσίδες που ονομάζονται άλφα και βήτα αλυσίδες που μπορούν να επηρεαστούν από μεταλλάξεις. Στη θαλασσαιμία, η παραγωγή των αλυσίδων άλφα ή βήτα μειώνεται, με αποτέλεσμα είτε την άλφα-θαλασσαιμία είτε τη βήτα-θαλασσαιμία.

Στην άλφα-θαλασσαιμία, η σοβαρότητα της θαλασσαιμίας  εξαρτάται από τον αριθμό των γονιδιακών μεταλλάξεων που κληρονομείτε από τους γονείς. Όσο πιο μεταλλαγμένα γονίδια έχετε, τόσο πιο σοβαρή είναι η θαλασσαιμία.

Στην βήτα-θαλασσαιμία, η σοβαρότητα της θαλασσαιμίας εξαρτάται από το ποιο μέρος του μορίου της αιμοσφαιρίνης επηρεάζεται.

Άλφα-θαλασσαιμία

Τέσσερα γονίδια εμπλέκονται στην κατασκευή της αλυσίδας άλφα αιμοσφαιρίνης. Παίρνετε δύο από κάθε έναν από τους γονείς σας.

Εάν κληρονομήσετε:

Ένα μεταλλαγμένο γονίδιο, δεν θα έχετε σημεία ή συμπτώματα θαλασσαιμίας. Αλλά είστε φορέας της νόσου και μπορείτε να την μεταδώσετε στα παιδιά σας.

Δύο μεταλλαγμένα γονίδια, τα σημεία και τα συμπτώματα της θαλασσαιμίας σας θα είναι ήπια. Αυτή η κατάσταση μπορεί να ονομαστεί στίγμα άλφα-θαλασσαιμίας.

Τρία μεταλλαγμένα γονίδια, τα σημεία και τα συμπτώματα θα είναι μέτρια έως σοβαρά.

Η κληρονομικότητα τεσσάρων μεταλλαγμένων γονιδίων είναι σπάνια και συνήθως, οδηγεί σε θνησιμότητα. Τα μωρά που γεννιούνται με αυτή την πάθηση συχνά πεθαίνουν λίγο μετά τη γέννηση ή χρειάζονται θεραπεία δια βίου μετάγγισης.

Σε σπάνιες περιπτώσεις, ένα παιδί που γεννιέται με αυτή την πάθηση μπορεί να υποβληθεί σε θεραπεία με μεταγγίσεις και μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων.

Βήτα θαλασσαιμία

Δύο γονίδια εμπλέκονται στην παραγωγή της αλυσίδας βήτα αιμοσφαιρίνης. Παίρνετε ένα από κάθε έναν από τους γονείς σας. Ε

Eάν κληρονομήσετε:

Ένα μεταλλαγμένο γονίδιο, θα έχετε ήπια σημεία και συμπτώματα. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται δευτεροπαθής θαλασσαιμία ή στίγμα βήτα-θαλασσαιμίας.

Δύο μεταλλαγμένα γονίδια, τα σημεία και τα συμπτώματά  θα είναι μέτρια έως σοβαρά. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται μείζον θαλασσαιμία ή αναιμία Cooley.

Τα μωρά που γεννιούνται με δύο ελαττωματικά γονίδια βήτα αιμοσφαιρίνης είναι συνήθως υγιή κατά τη γέννηση, αλλά αναπτύσσουν σημεία και συμπτώματα εντός των δύο πρώτων ετών της ζωής.

Μια ηπιότερη μορφή, που ονομάζεται ενδιάμεση θαλασσαιμία, μπορεί επίσης να προκύψει από δύο μεταλλαγμένα γονίδια.

Παράγοντες κινδύνου

Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο θαλασσαιμίας περιλαμβάνουν:

Οικογενειακό ιστορικό θαλασσαιμίας. Η θαλασσαιμία μεταδίδεται από γονείς σε παιδιά μέσω μεταλλαγμένων γονιδίων αιμοσφαιρίνης.

Η καταγωγή. Η θαλασσαιμία εμφανίζεται συχνότερα σε Αφρικανούς Αμερικανούς και σε άτομα Μεσογειακής και Νοτιοανατολικής Ασίας.

Επιπλοκές

Οι επιπλοκές μέτριας έως σοβαρής θαλασσαιμίας περιλαμβάνουν:

Υπερφόρτωση σιδήρου. Τα άτομα με θαλασσαιμία μπορούν να πάρουν πάρα πολύ σίδηρο στο σώμα τους, είτε από την ασθένεια είτε από συχνές μεταγγίσεις αίματος. Η υπερβολική ποσότητα σιδήρου μπορεί να προκαλέσει βλάβη στην καρδιά, το συκώτι και το ενδοκρινικό σύστημα, το οποίο περιλαμβάνει αδένες που παράγουν ορμόνες που ρυθμίζουν τις διαδικασίες σε όλο το σώμα.

Μόλυνση. Τα άτομα με θαλασσαιμία έχουν αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα εάν έχετε αφαιρέσει τον σπλήνα.

Σε περιπτώσεις σοβαρής θαλασσαιμίας, μπορεί να εμφανιστούν οι ακόλουθες επιπλοκές:

Παραμορφώσεις των οστών. Η θαλασσαιμία μπορεί να διευρύνει το μυελό των οστών, γεγονός που προκαλεί τη διεύρυνση των οστών. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ανώμαλη δομή των οστών, ειδικά στο πρόσωπο και το κρανίο. Η επέκταση του μυελού των οστών κάνει, επίσης, τα οστά λεπτά και εύθραυστα, αυξάνοντας την πιθανότητα καταγμάτων.

Διόγκωση σπλήνα. Η σπλήνα βοηθά το σώμα να καταπολεμά τη μόλυνση και να φιλτράρει ανεπιθύμητα υλικά, όπως παλιά ή κατεστραμμένα κύτταρα αίματος. Η θαλασσαιμία συνοδεύεται συχνά από την καταστροφή μεγάλου αριθμού ερυθρών αιμοσφαιρίων. Αυτό αναγκάζει τη σπλήνα να μεγεθύνεται και να εργάζεται σκληρότερα από το κανονικό. Μια διευρυμένη σπλήνα μπορεί να επιδεινώσει την αναιμία και μπορεί να μειώσει τη ζωή των μεταγγιζόμενων ερυθρών αιμοσφαιρίων. Εάν η σπλήνα σας μεγαλώσει πολύ,  μπορεί να προταθεί χειρουργική επέμβαση (σπληνεκτομή).

Χαμηλοί ρυθμοί ανάπτυξης. Η αναιμία μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη ενός παιδιού και να καθυστερήσει την εφηβεία.

Καρδιακά προβλήματα. Η συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια και οι μη φυσιολογικοί καρδιακοί ρυθμοί μπορεί να σχετίζονται με τη σοβαρή θαλασσαιμία.

Πρόληψη

Εάν έχετε θαλασσαιμία ή εάν έχετε γονίδιο θαλασσαιμίας, εξετάστε το ενδεχόμενο να μιλήσετε με έναν γενετικό σύμβουλο για καθοδήγηση εάν θέλετε να αποκτήσετε παιδιά.

Υπάρχει μια μορφή υποβοηθούμενης διάγνωσης αναπαραγωγικής τεχνολογίας, η οποία εξετάζει ένα έμβρυο στα αρχικά του στάδια για γενετικές μεταλλάξεις σε συνδυασμό με γονιμοποίηση in vitro. Αυτό μπορεί να βοηθήσει τους γονείς που έχουν θαλασσαιμία ή που είναι φορείς ελαττωματικού γονιδίου αιμοσφαιρίνης να έχουν υγιή μωρά.

Η διαδικασία περιλαμβάνει την ανάκτηση ώριμων ωαρίων και τη γονιμοποίησή τους με σπέρμα  στο εργαστήριο. Τα έμβρυα ελέγχονται για τα ελαττωματικά γονίδια, και μόνο εκείνα χωρίς γενετικά ελαττώματα εμφυτεύονται στη μήτρα.

Η αιµοσφαιρίνη στα ερυθρά αιµοσφαίρια έχει δύο είδη πρωτεϊνικών αλυσίδων: α-σφαιρίνη και β-σφαιρίνη. Αν ο οργανισµός δεν παράγει αρκετές από αυτές τις πρωτεϊνικές αλυσίδες, τα ερυθρά αιµοσφαίρια δεν σχηµατίζονται σωστά και δεν µπορούν να µεταφέρουν αρκετό οξυγόνο. Τα γονίδια είναι αυτά που ελέγχουν πώς ο οργανισµός δηµιουργεί τις αλυσίδες πρωτεϊνών αιµοσφαιρίνης. Όταν αυτά τα γονίδια αλλοιώνονται, εµφανίζονται οι θαλασσαιµίες. Οι θαλασσαιµίες είναι κληρονοµικές διαταραχές, που µεταδίδονται από τους γονείς στα παιδιά τους µέσω γονιδίων. Οι άνθρωποι που κληρονοµούν ελαττωµατικά γονίδια αιµοσφαιρίνης από τον ένα γονέα αλλά φυσιολογικά γονίδια από τον άλλο είναι φορείς. Οι φορείς συχνά δεν έχουν ενδείξεις της νόσου, εκτός από την ήπια αναιµία. Ωστόσο, µπορούν να µεταδώσουν τα αλλοιωµένα γονίδια στα παιδιά τους.

Θεραπεία

Η θεραπεία για τις θαλασσαιµίες εξαρτάται από τον τύπο και τη σοβαρότητα της νόσου. Τα άτοµα που είναι φορείς ή έχουν ήπια µορφή θαλασσαιµίας άλφα ή βήτα χρειάζονται ελάχιστη ή καθόλου θεραπεία. Τρεις θεραπείας που γίνονται για σοβαρές µορφές θαλασσαιµίας περιλαµβάνουν τις µεταγγίσεις αίµατος, τη θεραπεία αποσιδήρωσης και τα συµπληρώµατα φυλλικού οξέος.

Διαβάστε, επίσης,

Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

Δεφερασιρόξη για την μεσογειακή αναιμία

Η νέα θεραπεία

Τι είναι η αποσιδήρωση

Αιμοχρωμάτωση

anemia 3

-∆ρεπανοκυτταρική αναιµία

Η δρεπανοκυτταρική αναιµία είναι µια σοβαρή ασθένεια, στην οποία ο οργανισµός παράγει ερυθρά αιµοσφαίρια σε σχήµα δρεπανιού «C».

Τα φυσιολογικά ερυθρά αιµοσφαίρια έχουν σχήµα δίσκου και κινούνται εύκολα µέσω των αιµοφόρων αγγείων. Τα ερυθρά αιµοσφαίρια περιέχουν την αιµοσφαιρίνη (µια πρωτεΐνη πλούσια σε σίδηρο που δίνει στο αίµα το κόκκινο χρώµα του και µεταφέρει το οξυγόνο από τους πνεύµονες στο υπόλοιπο σώµα).

Τα δρεπανοκύτταρα περιέχουν µη φυσιολογική αιµοσφαιρίνη που προκαλεί τα κύτταρα να έχουν ένα σχήµα δρεπανιού, το οποίο δεν τους επιτρέπει να µετακινιούνται εύκολα µέσα από τα αιµοφόρα αγγεία, µε αποτέλεσµα να δηµιουργούν µάζες που κολλούν στα αιµοφόρα αγγεία. Οι µάζες των δρεπανοκύτταρων µπλοκάρουν τη ροή του αίµατος στα αιµοφόρα αγγεία που οδηγούν στα άκρα και τα όργανα.

Μπλοκαρισµένα αιµοφόρα αγγεία µπορεί να προκαλέσουν πόνο, σοβαρές λοιµώξεις και βλάβη των οργάνων.

Στη δρεπανοκυτταρική αναιµία εµφανίζεται ένας χαµηλότερος από τον φυσιολογικό αριθµό ερυθρών αιµοσφαιρίων, επειδή τα δρεπανοκύτταρα δεν διαρκούν πολύ, συνήθως πεθαίνουν έπειτα από περίπου 10 έως 20 ηµέρες, και ο οργανισµός δεν µπορεί να αναπαράγει ερυθρά αιµοσφαίρια αρκετά γρήγορα για να τα αντικαταστήσει.

Η δρεπανοκυτταρική αναιµία είναι µια κληρονοµική, διά βίου ασθένεια. Οι άνθρωποι που έχουν την ασθένεια κληρονοµούν δύο αντίγραφα του δρεπανοκυτταρικού γονιδίου, ένα από κάθε γονέα.

Η δρεπανοκυτταρική αναιµία δεν έχει ευρέως διαθέσιµη θεραπεία. Ωστόσο, θεραπείες µπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συµπτωµάτων και τη θεραπεία επιπλοκών. Οι στόχοι της θεραπείας είναι να ανακουφίσει τον πόνο, την πρόληψη λοιµώξεων, τις οφθαλµικές βλάβες, τα εγκεφαλικά επεισόδια και άλλες επιπλοκές. Οι µεταµοσχεύσεις µυελού των οστών µπορεί να προσφέρουν θεραπεία σε µικρό αριθµό περιπτώσεων δρεπανοκυτταρικής αναιµίας.

Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων είναι μία από τις ομάδες διαταραχών γνωστών ως δρεπανοκυτταρική νόσος. Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων είναι μια κληρονομική διαταραχή των ερυθρών αιμοσφαιρίων στην οποία δεν υπάρχουν αρκετά υγιή ερυθρά αιμοσφαίρια για τη μεταφορά οξυγόνου σε όλο το σώμα σας.

Κανονικά, τα εύκαμπτα, στρογγυλά ερυθρά αιμοσφαίρια κινούνται εύκολα μέσω των αιμοφόρων αγγείων. Στη δρεπανοκυτταρική αναιμία, το ερυθρό αίμα έχει σχήμα δρεπανιού ή ημισελήνου. Αυτά τα άκαμπτα, κολλώδη κύτταρα μπορούν να κολλήσουν σε μικρά αιμοφόρα αγγεία, τα οποία μπορούν να επιβραδύνουν ή να εμποδίσουν τη ροή του αίματος και το οξυγόνο σε μέρη του σώματος.

Δεν υπάρχει θεραπεία για τα περισσότερα άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία.

Αλλά οι θεραπείες μπορούν να ανακουφίσουν τον πόνο και να βοηθήσουν στην πρόληψη επιπλοκών που σχετίζονται με την ασθένεια.

Συμπτώματα και σημεία δρεπανοκυτταρικής αναιμίας

Τα σημεία και τα συμπτώματα της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας εμφανίζονται, συνήθως, σε ηλικία περίπου 5 μηνών. Διαφέρουν από άτομο σε άτομο και αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου. 

Αναιμία. Τα δρεπανοκύτταρα διαλύονται εύκολα και πεθαίνουν, αφήνοντάς σας με πολύ λίγα ερυθρά αιμοσφαίρια. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια, συνήθως, ζουν για περίπου 120 ημέρες πριν πρέπει να αντικατασταθούν. Αλλά τα δρεπανοκυτταρικά κύτταρα, συνήθως, πεθαίνουν σε 10 έως 20 ημέρες, αφήνοντας έλλειψη ερυθρών αιμοσφαιρίων (αναιμία). Χωρίς αρκετά ερυθρά αιμοσφαίρια, το σώμα δεν μπορεί να πάρει αρκετό οξυγόνο, προκαλώντας κόπωση.

Επεισόδια πόνου. Τα περιοδικά επεισόδια πόνου, που ονομάζονται κρίσεις πόνου, είναι ένα σημαντικό σύμπτωμα της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας. Ο πόνος αναπτύσσεται όταν τα ερυθρά αιμοσφαίρια σε σχήμα δρεπανιού εμποδίζουν τη ροή του αίματος μέσω μικροσκοπικών αιμοφόρων αγγείων στο στήθος, την κοιλιά και τις αρθρώσεις σας. Ο πόνος μπορεί, επίσης να εμφανιστεί στα οστά. Ο πόνος ποικίλλει σε ένταση και μπορεί να διαρκέσει από μερικές ώρες έως μερικές εβδομάδες. Μερικοί άνθρωποι έχουν μόνο μερικές κρίσεις πόνου το χρόνο. Άλλοι έχουν δεκάδες ή περισσότερες κρίσεις πόνου ετησίως. Ορισμένοι έφηβοι και ενήλικες με δρεπανοκυτταρική αναιμία έχουν, επίσης, χρόνιο πόνο, ο οποίος μπορεί να προκληθεί από βλάβη των οστών και των αρθρώσεων, έλκη και άλλες αιτίες.

Οίδημα χεριών και ποδιών. Το πρήξιμο προκαλείται από δρεπανοειδή ερυθρά αιμοσφαίρια που εμποδίζουν τη ροή του αίματος στα χέρια και τα πόδια.

Συχνές λοιμώξεις. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να βλάψουν τη σπλήνα, αφήνοντάς σας πιο ευάλωτους σε λοιμώξεις. Οι γιατροί δίνουν, συνήθως, σε βρέφη και παιδιά με δρεπανοκυτταρική αναιμία εμβόλια και αντιβιοτικά για την πρόληψη πιθανών απειλητικών για τη ζωή λοιμώξεων, όπως η πνευμονία.

Καθυστερημένη ανάπτυξη ή εφηβεία. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια παρέχουν στο σώμα σας το οξυγόνο και τα θρεπτικά συστατικά που απαιτούνται για την ανάπτυξη. Η έλλειψη υγιών ερυθρών αιμοσφαιρίων μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη σε βρέφη και παιδιά και να καθυστερήσει την εφηβεία σε εφήβους.

Προβλήματα όρασης. Τα μικροσκοπικά αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τα μάτια σας μπορούν να φράξουν με δρεπανοκυτταρικά κύτταρα. Αυτό μπορεί να βλάψει τον αμφιβληστροειδή - το τμήμα του ματιού που επεξεργάζεται οπτικές εικόνες - και να οδηγήσει σε προβλήματα όρασης.

Πότε να ανησυχήσετε

Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων, συνήθως, διαγιγνώσκεται στα βρέφη μέσω προγραμμάτων διαλογής νεογέννητων. Ε

Αν εσείς ή το παιδί σας παρουσιάσετε κάποιο από τα ακόλουθα προβλήματα, επισκεφθείτε αμέσως το γιατρό:

Πυρετός. Τα άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία έχουν αυξημένο κίνδυνο σοβαρής λοίμωξης και ο πυρετός μπορεί να είναι το πρώτο σημάδι μιας λοίμωξης.

Ανεξήγητα επεισόδια σοβαρού πόνου, όπως πόνος στην κοιλιά, το στήθος, τα οστά ή τις αρθρώσεις.

Οίδημα στα χέρια ή τα πόδια.

Κοιλιακό πρήξιμο, ειδικά εάν η περιοχή είναι ευαίσθητη στην αφή.

Ωχρότητα δέρματος και νυχιών.

Κίτρινη απόχρωση στο δέρμα ή στο λευκό των ματιών.

Σημεία ή συμπτώματα εγκεφαλικού επεισοδίου. Εάν παρατηρήσετε μονόπλευρη παράλυση ή αδυναμία στο πρόσωπο, τα χέρια ή τα πόδια. σύγχυση, δυσκολία στο περπάτημα ή στην ομιλία, ξαφνικές αλλαγές στην όραση ή ανεξήγητο μούδιασμα. ή σοβαρό πονοκέφαλο.

Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων προκαλείται από μια μετάλλαξη στο γονίδιο που είναι υπεύθυνο για την πλούσια σε σίδηρο ένωση που κάνει το αίμα ερυθρό και επιτρέπει στα ερυθρά αιμοσφαίρια να μεταφέρουν οξυγόνο από τους πνεύμονές σας σε όλο το σώμα (αιμοσφαιρίνη). Στην δρεπανοκυτταρική αναιμία, η ανώμαλη αιμοσφαιρίνη προκαλεί τα ερυθρά αιμοσφαίρια να γίνουν άκαμπτα, κολλώδη και παραμορφωμένα.

Τόσο η μητέρα όσο και ο πατέρας πρέπει να περάσουν την ελαττωματική μορφή του γονιδίου για να επηρεαστεί ένα παιδί.

Εάν μόνο ένας γονέας μεταβιβάσει το γονίδιο δρεπανοκυτταρικής αναιμίας στο παιδί, αυτό το παιδί θα έχει το στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας. Με ένα φυσιολογικό γονίδιο αιμοσφαιρίνης και μια ελαττωματική μορφή του γονιδίου, τα άτομα με στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας  δημιουργούν τόσο φυσιολογική αιμοσφαιρίνη όσο και δρεπανοκυτταρική αιμοσφαιρίνη. Το αίμα τους μπορεί να περιέχει μερικά δρεπανοκύτταρα, αλλά γενικά δεν έχουν συμπτώματα. Ωστόσο, είναι φορείς της νόσου, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να μεταδώσουν το γονίδιο στα παιδιά τους.

Για να γεννηθεί ένα μωρό με δρεπανοκυτταρική αναιμία, και οι δύο γονείς πρέπει να φέρουν ένα δρεπανοκυτταρικό γονίδιο. Η δρεπανοκυτταρική αναιμία επηρεάζει συχνότερα τους μαύρους.

Επιπλοκές δρεπανοκυτταρικής αναιμίας

Εγκεφαλικό. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να εμποδίσουν τη ροή του αίματος σε μια περιοχή του εγκεφάλου. Τα σημεία εγκεφαλικού επεισοδίου περιλαμβάνουν επιληπτικές κρίσεις, αδυναμία ή μούδιασμα των χεριών και των ποδιών, ξαφνικές δυσκολίες στην ομιλία και απώλεια συνείδησης. Εάν το παιδί έχει κάποιο από αυτά τα σημεία και συμπτώματα, ζητήστε αμέσως ιατρική περίθαλψη. Ένα εγκεφαλικό επεισόδιο μπορεί να είναι θανατηφόρο.

Πνευμονική εμβολή. Μια πνευμονική λοίμωξη ή δρεπανοκυτταρικά κύτταρα που εμποδίζουν τα αιμοφόρα αγγεία στους πνεύμονες μπορεί να προκαλέσει αυτήν την απειλητική για τη ζωή επιπλοκή, με αποτέλεσμα πόνος στο στήθος, πυρετός και δυσκολία στην αναπνοή. 

Πνευμονική υπέρταση. Τα άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία μπορούν να αναπτύξουν υψηλή αρτηριακή πίεση στους πνεύμονές τους. Αυτή η επιπλοκή επηρεάζει, συνήθως, τους ενήλικες. Δύσπνοια και κόπωση είναι κοινά συμπτώματα αυτής της κατάστασης, η οποία μπορεί να είναι θανατηφόρα.

Βλάβη οργάνων. Τα δρεπανοκύτταρα που εμποδίζουν τη ροή του αίματος στα όργανα στερούν από τα προσβεβλημένα όργανα αίμα και οξυγόνο. Στη δρεπανοκυτταρική αναιμία, το αίμα είναι, επίσης, χρόνια χαμηλό σε οξυγόνο. Αυτή η έλλειψη πλούσιου σε οξυγόνο αίματος μπορεί να βλάψει τα νεύρα και τα όργανα, συμπεριλαμβανομένων των νεφρών, του ήπατος και του σπλήνα και μπορεί να είναι θανατηφόρα.

Τύφλωση. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να μπλοκάρουν μικροσκοπικά αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τα μάτια. Με την πάροδο του χρόνου, αυτό μπορεί να βλάψει τα μάτια  και να οδηγήσει σε τύφλωση.

Έλκη ποδιών. Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων μπορεί να προκαλέσει ανοιχτές πληγές στα πόδια.

Πέτρες στη χολή. Η διάσπαση των ερυθρών αιμοσφαιρίων παράγει μια ουσία που ονομάζεται χολερυθρίνη. Ένα υψηλό επίπεδο χολερυθρίνης στο σώμα μπορεί να οδηγήσει σε χολόλιθους.

Πριαπισμός. Σε αυτήν την κατάσταση, οι άνδρες με δρεπανοκυτταρική αναιμία μπορεί να έχουν οδυνηρές, μακροχρόνιες στύσεις. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να μπλοκάρουν τα αιμοφόρα αγγεία στο πέος, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε ανικανότητα με την πάροδο του χρόνου.

Επιπλοκές κατά την εγκυμοσύνη. Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο υψηλής αρτηριακής πίεσης και θρόμβων κατά την εγκυμοσύνη. Μπορεί, επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο αποβολής, πρόωρου τοκετού και μωρού χαμηλού βάρους γέννησης.

Πρόληψη

Εάν έχετε το στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας, το να δείτε έναν γενετικό σύμβουλο πριν προσπαθήσετε να συλλάβετε και αυτό μπορεί να σας βοηθήσει να κατανοήσετε τον κίνδυνο να αποκτήσετε παιδί με δρεπανοκυτταρική αναιμία. Υπάρχουν πιθανές θεραπείες, προληπτικά μέτρα και αναπαραγωγικές επιλογές.

Διαβάστε, επίσης,

Γιατί κάποιος παθαίνει χολολιθίαση

Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε αναιμία;

Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

Ιατρική του μέλλοντος

Τι είναι η μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία

Πνευμονία από μυκόπλασμα

Λοιμώξεις από πνευμονιόκοκκο

Αιματουρία

Σε μόνιμη στύση

Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

anemia 8

Κακοήθης αναιµία

Η κακοήθης αναιµία είναι µια κατάσταση κατά την οποία ο οργανισµός δεν µπορεί να παράγει υγιή ερυθρά αιµοσφαίρια, επειδή δεν έχει αρκετή βιταµίνη Β12. Οι άνθρωποι που έχουν κακοήθη αναιµία δεν µπορούν να απορροφήσουν αρκετή βιταµίνη Β12, λόγω έλλειψης του ενδογενούς παράγοντα (µια πρωτεΐνη που γίνεται στο στοµάχι). Ωστόσο, κι άλλες συνθήκες και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν ανεπάρκεια βιταµίνης Β12.

Η έλλειψη εγγενούς παράγοντα είναι µια κοινή αιτία της κακοήθους αναιµίας, καθώς ο οργανισµός δεν µπορεί να απορροφήσει αρκετή βιταµίνη Β12.

Κακοήθης αναιµία µπορεί να παρουσιαστεί επειδή το λεπτό έντερο δεν µπορεί να απορροφήσει σωστά τη βιταµίνη Β12, λόγω ελλείψεις βακτηρίων στο λεπτό έντερο, και από ορισµένες ασθένειες που παρεµβαίνουν στην απορρόφηση της βιταµίνη Β12.

Μερικές φορές, οι άνθρωποι αναπτύσσουν κακοήθης αναιµία επειδή δεν παίρνουν αρκετή βιταµίνη Β12 µέσω της διατροφής τους.

Η κακοήθης αναιµία αντιµετωπίζεται µε την αντικατάσταση της βιταµίνης B12 που λείπει στο σώµα. Οι άνθρωποι που πάσχουν από αυτή την ασθένεια µπορεί να χρειάζονται χρόνια θεραπεία.

Όταν το σώμα σας δεν μπορεί να παράγει αρκετά υγιή ερυθρά αιμοσφαίρια, επειδή δεν έχει βιταμίνη Β-12, έχετε κακοήθη αναιμία. Πριν από πολύ καιρό, αυτή η διαταραχή θεωρήθηκε θανατηφόρα. Αυτές τις μέρες αντιμετωπίζεται εύκολα με βιταμίνη B-12. Με τη θεραπεία, θα μπορείτε να ζήσετε χωρίς συμπτώματα.

Το σώμα σας χρειάζεται πολλά υγιή ερυθρά αιμοσφαίρια. Αυτά είναι αυτά που μεταφέρουν οξυγόνο σε κάθε μέρος του σώματός σας. Χωρίς αυτούς, οι ιστοί και τα όργανα σας δεν λειτουργούν όπως θα έπρεπε.

Εάν το σώμα σας δεν απορροφά αρκετή βιταμίνη Β12 από τα τρόφιμα που τρώτε, τα ερυθρά αιμοσφαίρια  θα είναι πολύ μεγάλα και δεν θα μπορούν να ταξιδέουν καλά στο σώμα. Εξαιτίας αυτού, το σώμα σας θα παράγει λιγότερα τέτοια κύτταρα. Και τα κύτταρα που κατασκευάζονται θα πεθαίνουν νωρίτερα από ό, τι θα έπρεπε.

Ο λόγος που συμβαίνει αυτό οφείλεται, συχνά, στην έλλειψη μιας πρωτεΐνης που παράγεται στο στομάχι και που ονομάζεται ενδογενής παράγοντας. Το σώμα δεν μπορεί να απορροφήσει τη βιταμίνη Β-12 χωρίς αυτήν την πρωτεϊνη.

Παράγοντες κινδύνου για κακοήθη αναιμία

Αυτοάνοσες ασθένειες, όπως ο διαβήτης τύπου 1

Η νόσος του Crohn

Χειρουργική αφαίρεση μέρους ή όλου του στομάχου ή του εντέρου 

HIV

Ορισμένα φάρμακα, όπως αντιόξινα ή φάρμακα που θεραπεύουν τον διαβήτη τύπου 2, μπορεί να δυσκολέψουν το σώμα να απορροφήσει αρκετή βιταμίνη B-12.

Η αυστηρή χορτοφαγική διατροφή αυξάνει τον κίνδυνο κίνδυνο για κακοήθη αναιμία, καθώς, δεν καταναλώνονται τροφές πλούσιες σε Β-12 όπως αυγά, γάλα και πουλερικά.

Επίσης, εάν κάποιος άλλος στην οικογένειά σας έχει κακοήθη αναιμία, αυξάνεται και ο κίνδυνος να νοσήσετε από αυτή.

Συμπτώματα και σημεία κακοήθους αναιμίας

Κόπωση (Πολλοί άνθρωποι ξυπνούν κουρασμένοι παρά τον αρκετό ύπνο.)

Δυσκολία στην αναπνοή

Αίσθημα ζάλης

Κρύα χέρια και πόδια

Πόνος στο στήθος

Ωχρότητα δέρματος

Πρόβλημα με την ισορροπία (για παράδειγμα, αγωνίζεστε να φορέσετε το παντελόνι ή τις κάλτσες σας ενώ στέκεστε)

Ένα αίσθημα καψίματος στα πόδια που επιδεινώνεται τη νύχτα

Κατάθλιψη

Πρόβλημα συγκέντρωσης

Ο γιατρός λαμβάνει το οικογενειακό ιστορικό, τα συμπτώματα, τα τροφίμων που τρώτε συχνά και τα φάρμακα που παίρνετε κάθε μέρα και κάνει κλινική εξέταση ( ψηλάφηση ήπατος, έλεγχος βλάβης νεύρων, ισορροπίας, και ελέγχει την ψυχική σας κατάσταση.

Γίνεται γενική αίματος και έλεγχος για αναιμία κ.ά

Η βιταμίνη Β12 πρέπει να έχει μεγάλη βιοδιαθεσιμότητα 

Επίσης, απαιτείται κατανάλωση περισσότερων τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Β-12.

Διαβάστε, επίσης,

Χρήσιμες πληροφορίες για την κατάθλιψη

Κακοήθης αναιμία

Ενδογενής παράγοντας

Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο στομάχου

Τα προβιοτικά θεραπεύουν τις νευροψυχιατρικές διαταραχές

Γαστρίτιδα

Τι μπορεί να πάθετε από την έλλειψη βιταμινών

Τι πρέπει να προσέχουν οι χορτοφάγοι

Διάγνωση της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

anemia 9

Διαβάστηκε 156 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 14 Ιουνίου 2020 15:09
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Τα μέταλλα που περιέχει το ανθρώπινο σώμα Τα μέταλλα που περιέχει το ανθρώπινο σώμα

    Τα μέταλλα είναι απαραίτητα για τον οργανισμό

     

    Όσο σημαντικές κι αν είναι οι βιταμίνες, χωρίς τα μέταλλα δεν μπορούν να κάνουν τίποτα.

    Τα μέταλλα είναι μικρομοριακές θρεπτικές ουσίες.

    Οι βιταμίνες δε λειτουργούν και δεν αφομοιώνονται, χωρίς τη βοήθεια μετάλλων.

    Το σώμα αν και μπορεί να συνθέσει κάποιες βιταμίνες, δε μπορεί να παράγει ούτε ένα μέταλλο.

    Τα επτά βασικά μέταλλα Recommended Dietary Allowance-RDA

    Ασβέστιο

    Ιώδιο

    Σίδηρος

    Μαγνήσιο

    Φώσφορος

    Σελήνιο

    Ψευδάργυρος

    Όμως, για τη συντήρηση και την ομαλή λειτουργικότητα του σώματος απαιτούνται δεκαοχτώ γνωστά μέταλλα.

    metals body2

    Τα ενεργά μέταλλα του σώματος που είνσι σπσρσίτητα για την ανάπτυξη και λειτουργία των μεμβρανών

    Ασβέστιο

    Χλώριο

    Χρώμιο

    Κοβάλτιο

    Χαλκός

    Φθόριο

    Ιώδιο

    Σίδηρος

    Μαγνήσιο

    Μαγγάνιο

    Μολυβδαίνιο

    Φώσφορος

    Κάλιο

    Σελήνιο

    Νάτριο

    Θείο

    Βανάδιο

    Σιλικόνη

    Νικέλιο

    Αρσενικό

    Τα επίπεδα των μεταλλικών στοιχείων επηρεάζονται από τα γηρατειά, από τα τοξικά ιχνοστοιχεία και από τα τοξικά μέταλλα που συσσωρεύονται στο σώμα, καθώς, αυτό γερνά.

    Επίσης τα επίπεδα αυτά επηρεάζονται από το ιατρικό ιστορικό, από το φύλο, από τις συνήθειες διατροφής, από το τοπικό περιβάλλον που μπορεί να συνεισφέρει διαφορετικές ποσότητες μεταλλικών ουσιών από τον αέρα, το νερό και την τροφή, από την παρουσία άλλων μετάλλων με ανταγωνιστική δράση ενάντια στα επιθυμητά, από την ώρα της ημέρας κατά την ποία έχει ληφθεί το σωματικό δείγμα και από τις τεχνικές ανάλυσης που χρησιμοποιούνται στη μέτρηση των μετάλλων.

    Τα μεταλλικά στοιχεία που υπολογίζονται ότι υπάρχουν σε ένα άτομο βάρους, περίπου, 70 κιλών

    Μεταλλικά στοιχεία σε γραμμάρια

    Ασβέστιο 1200

    Κάλιο 250

    Νάτριο 70

    Μαγνήσιο 42

    Σίδηρος 6

    Ψευδάργυρος 2,3

    Χαλκός 0,072

    Βανάδιο 0,025

    Κασσίτερος 0,017

    Μαγγάνιο 0,012

    Μολυβδαίνιο 0,008

    Χρώμιο 0,002

    Νικέλιο 0,002

    Κοβάλτιο 0,001

    Μη μεταλλικά στοιχεία σε γραμμάρια

    Οξυγόνο 43500

    Άνθρακας 12590

    Υδρογόνο 6580

    Άζωτο 1815

    Φώσφορος 680

    Χλώριο 115

    Θείο 100

    Πυρίτιο 18

    Φθόριο 2,6

    Ιώδιο 0,13

    Είναι απαραίτητα τα συμπληρώματα μετάλλων και ιχνοστοιχείων για τη διατήρηση της υγείας σας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    many vitamins 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Συμπτώματα ελλείψεων μετάλλων στα φυτά

    Συνιστώμενες ημερήσιες προσλήψεις συμπληρωμάτων διατροφής

    Τα κανναβινοειδή είναι οι προστάτες της ομοιόστασης και της υγείας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σπιρουλίνα

    Πότε πρέπει να παίρνετε σελήνιο

    Τα αυγά είναι κατάλληλα για υγιεινή διατροφή

    Οι μηχανισμοί γήρανσης

    Χηλωτές αμινοξέων

    Σύνδρομο ανεπάρκειας μαγνησίου

    Τα οφέλη από το πίτουρο στην υγεία

    Πικολινικά άλατα

    Οι ουσίες που λαμβάνουμε από τις τροφές

    Ασβέστιο κοραλλιών

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ζεόλιθο

    Κρατήστε τις τοξίνες μακριά από το σώμα σας

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Θαλασσαιμία Θαλασσαιμία

    Η Μεσογειακή Αναιμία

     

    Η θαλασσαιμία ή μεσογειακή αναιμία ή κληρονομική λεπτοκυττάρωση ή Μείζων κι Ελάσσων θαλασσαιμία είναι ομάδα κληρονομικών διαταραχών που επηρεάζουν την σύνθεση της αιμοσφαιρίνης.

    Η θαλασσαιμία είναι διαταραχή της παιδικής ηλικίας.

    Γενετική συμβουλή προτείνεται σε γονείς ή συγγενείς παιδιού για θαλασσαιμία και για κάθε άτομο με ελάσσονα β-θαλασσαιμία

    Στη β- θαλασσαιμία υπάρχει ελλιπής σύνθεση της β-σφαιρίνης, ενώ στην α-θαλασσαιμία υπάρχει ελλιπής σύνθεση της α-σφαιρίνης.

    Αυτό οδηγεί σε ελλιπή σύνθεση αιμοσφαιρίνης με αποτέλεσμα υπόχρωμα και μικροκυτταρικά ερυθροκύτταρα.

    Η ανωμαλία των ερυθροκυττάρων είναι το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο των θαλασσαιμιών.

    Η θαλασσαιμία παρουσιάζεται, κυρίως, στις Μεσογειακές χώρες, τη Μέση Ανατολή και τη Νοτιοανατολική Ασία και σε εθνικές ομάδες που προέρχονται από αυτές τις περιοχές.

    Η θαλασσαιμία κληρονομείται με αυτοσωματικό υπολειπόμενο τρόπο

    Αν κληρονομηθεί ένα ελαττωματικό γονίδιο=ηπιότερη μορφή θαλασσαιμίας

    Αν κληρονομηθούν δύο ελαττωματικά γονίδια=βαριά μορφήθαλασσαιμίας

    Τύποι θαλασσαιμίας

    β-θαλασσαιμία ομόζυγη αναιμία Cooley

    Βαριά αναιμία με καθυστέρηση της ανάπτυξης

    Ηπατοσπληνομεγαλία

    Διαπλάτυνση του μυελού των οστών

    Δυσμορφίες των οστών

    Οι μεταγγίσεις αίματος είναι απαραίτητες για τη διατήρηση στη ζωή

    Ενδιάμεση θαλασσαιμία

    Ηπιότερη μορφή

    Θεραπεία με μεταγγίσεις μπορεί να μη χρειαστεί

    Στίγμα θαλασσαιμίας (άλφα ή βήτα)

    Ήπια αναιμία με μικροκυττάρωση και υποχρωμία

    Δε χρειάζεται θεραπεία με μεταγγίσεις

    thalassemia 1

    Επιπτώσεις και επιπολασμός θαλασσαιμίας

    Η επίπτωση του στίγματος θαλασσαιμίας στις εθνικές ομάδες είναι 3-5%

    Τα συμπτώματα αρχίζουν να εμφανίζονται 3-6 μήνες μετά τη γέννηση

    Τα αρσενικά επηρεάζονται εξίσου με τα θηλυκά

    Σημεία και συμπτώματα θαλασσαιμίας

    Ωχρότητα

    Μειωμένη ανάπτυξη

    Ελαττωμένη πρόσληψη τροφής

    Εύκολη κόπωση

    Δύσπνοια

    Σπληνομεγαλία

    Ίκτερος

    Έλκη στα κάτω άκρα

    Χολολιθίαση

    Παθολογικά κατάγματα

    Αίτια θαλασσαιμίας

    Γενετικά

    Παράγοντες κινδύνου θαλασσαιμίας

    Οικογενειακό ιστορικό

    Διαφορική διάγνωση θαλασσαιμίας

    Σιδηροπενία

    Άλλες αιμοσφαιρινοπάθειες

    Άλλες αιμολυτικές αναιμίες

    thalassemia 2

    Διάγνωση θαλασσαιμίας

    -Αιμοσφαιρίνη

    Αυξημένα επίπεδα Α2 αιμοσφαιρίνης στο στίγμα της β-θαλασσαιμίας

    Αυξημένη Α2 αιμοσφαιρίνη, αυξημένη αιμοσφαιρίνη F, ελαττωμένη ή απούσα αιμοσφαιρίνη Α1 στην ομόζυγη β-θαλασσαιμία ή την ενδιάμεση

    -Περιφερικό αίμα

    Έκδηλη μικροκυττάρωση

    Ανισοκυττάρωση

    Υποχρωμία

    Βασεόφιλη στίξη

    Υψηλά ποσοστά στοχοκυττάρων

    Αυξημένος αριθμός δικτυοερυθροκυττάρων

    -Αιματοκρίτης

    Κυμαίνεται από 28-40% στο στίγμα θαλασσαιμίας άλφα και βήτα

    Μπορεί να είναι κάτω από 10% στην ομόζυγη β-θαλασσαιμία

    Παθολαγοανατομικά ευρήματα θαλασσαιμίας

    Υπερδραστηριότητα μυελού οστών

    Εναποθέσεις σιδήρου στον καρδιακό μυ

    Ηπατική σιδήρωση

    Απεικονιστικές εξετάσεις θαλασσαιμίας

    Ακτινογραφία θώρακος

    Παχυμένη διπλόη κρανίου

    Οστεοπόρωση

    thalassemia 4

    Θεραπεία θαλασσαιμίας

    Ασθενείς με ήπια κι ενδιάμεση θαλασσαιμία δε χρειάζονται θεραπεία

    Ασθενείς με βαριά θαλασσαιμία πρέπει να διατηρούν τη μέση τιμή αιμοσφαιρίνης, τουλάχιστον, 9,3 gr/dl με ένα κανονικό πρόγραμμα μεταγγίσεων (μεταγγίσεις 15 ml/Kg, περίπου, με διαστήματα 5 εβδομάδων, μεταξύ τους

    Συμπληρώματα φυλλικού οξέος

    Αντιμετώπιση των λοιμώξεων

    Σπληνεκτομή

    Αν ο υπερεσπληνισμός προκαλεί σημαντική αύξηση των απαιτήσεων σε μετάγγιση

    Η σπληνεκτομή αναβάλλεται η εγχείρηση έως την ηλικία 6 ετών, λόγω αυξημένου κινδύνου λοίμωξης

    Απαιτείται η χορήγηση αντιπνευμονιοκοκκικού εμβολίου 1 μήνα πριν τη σπληνεκτομή

    Προφύλαξη με καθημερινή δόση πενικιλλίνης

    Υπερφόρτωση με σίδηρο

    Οι ασθενείς σε θεραπεία μεταγγίσεων αυξάνουν τον ολικό σίδηρο σώματος 4 φορές πάνω από το κανονικό

    Αποσιδήρωση

    Μεταμόσχευση μυελού οστών

    Θεραπεύει την πάθηση, αλλά σχετίζεται με θνησιμότητα και νοσηρότητα

    Πρέπει να αποφεύγονται οι έντονες δραστηριότητες π.χ. ποδόσφαιρο

    Τα αποδεκτά επίπεδα δραστηριότητας θα χρειαστεί να καθοριστούν εξατομικευμένα, ανάλογα με τη βαρύτητα της νόσου

    Δίαιτα θαλασσαιμίας

    Πρέπει να αποφεύγονται τροφές πλούσιες σε σίδηρο, όπως κρέατα, συκώτι και κάποια δημητριακά

    Η πόση τσαγιού, βοηθά στην ελάττωση του σιδήρου

    Απαιτείται γενετική συμβουλή

    Μπορεί να συμβεί ηπατίτιδα και υπερφόρτωση με σίδηρο

    Φάρμακα που χορηγούνται σε θαλασσαιμία

    Αντιβιοτικά σε λοίμωξη

    Συμπληρώματα φυλλικού οξέος

    Αποσιδήρωση (δεφεροξαμίνη). Συνεχής υποδόρια ή ενδοφλέβια έγχυση με μικρή αντλία έγχυσης 40 mg/Kg την ημέρα (σε 10 ώρες) και αρχίζει πριν την ηλικία των 8 ετών

    thalassemia 5

    Παρακολούθηση ασθενών με θαλασσαιμία

    Η παρακολούθηση είναι απαραίτητη εφόρου ζωής, επειδή η εξέλιξη τόσο της νόσου όσο και της θεραπείας, έχουν ποικίλες πιθανές επιπλοκές

    Πρόληψη και αποφυγή θαλασσαιμίας

    Προγεννητική συμβουλή

    Γενετική συμβουλή

    Προγεννητική διάγνωση με μελέτη των γονιδίων της β-σφαιρίνης που γίνεται στο DNA εμβρυϊκών κυττάρων που λαμβάνονται με αμνιοκέντηση στη 14η εβδομάδα

    Πρόληψη επιπλοκών 

    Εκτίμηση τυχόν θαλασσαιμίας στην ηλικία ενός έτους, για απόγονους ενηλίκων με θαλασσαιμία

    Αποφυγή λοιμώξεων

    Θεραπεία λοιμώξεων μετά από σπληνεκτομή (π.χ. αμπικιλλίνη)

    Περιοδικός οδοντιατρικός έλεγχος

    Αποφυγή δραστηριοτήτων που θα μπορούσαν να προκαλέσουν οστικά κατάγματα

    Επιπλοκές θαλασσαιμίας

    Χρόνια αιμόλυση

    Επιρρέπεια σε λοιμώξεις μετά από σπληνεκτομή

    Λοιμώξεις από μετάγγιση αίματος

    Παρεμπίπτουσες λοιμώξεις

    Επιδείνωση της αναιμίας στη διάρκεια των λοιμώξεων

    Ίκτερος

    Έλκη στα κάτω άκρα

    Χολολιθίαση

    Παθολογικά κατάγματα

    Παθολογικός ρυθμός ανάπτυξης

    Καθυστερημένη ή απούσα εφηβεία

    Ηπατική σιδήρωση

    Αιμολυτικά αναιμία

    Σπληνομεγαλία

    Καρδιακή νόσος από υπερφόρτωση με σίδηρο

    Απλαστικές και μεγαλοβλαστικές κρίσεις

    Πορεία και πρόγνωση θαλασσαιμιών

    Οι ασθενείς με ομόζυγη θαλασσαιμία ζουν κατά μέσο όρο μέχρι τα 25 έτη

    Ασθενείς με ελάσσονα θαλασσαμία ζουν φυσιολογικά

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

    anemia 9

    Διαβάστε, επίσης

    Μήπως έχετε αναιμία;

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Δεφερασιρόξη για τη μεσογειακή αναιμία

    Τι είναι η αποσιδήρωση

    Αιμολυτική αναιμία

    Ελονοσία

    Αιμοχρωμάτωση

    www.emedi.gr

  • Κρεατόσουπα Κρεατόσουπα

    Νόστιμη και υγιεινή κρεατόσουπα

     

    Γενικά το κρέας δεν είναι απαραίτητο.

    Τα συστατικά του κρέατος καλύπτονται από τα βιολογικά αυγά και τα βιολογικά γαλακτοκομικά προϊόντα.

    Όταν καταναλώνεται σε μικρές ποσότητες και με καλό μάσημα δεν είναι επιβλαβές.

    Το ίδιο ισχύει και για το βιολογικό κοτόπoυλο και το ψάρι ελεύθερης αλιείας.

    Η κρεατόσουπα είναι ένα πλήρες γεύμα.

    Είναι μεσημεριανό φαγητό.

    Είναι αλκαλικό, εύπεπτο, εύγευστο, βιταμινούχο και θερμιδικά μέτριο.

    Ο ζωμός πρέπει να τρώγεται προ του γεύματος, γιατί, έτσι ενεργοποιεί τα πεπτικά όργανα, βελτιώνει την ποιότητα των χυμών τους και συντελεί σε μια ταχύτερη και πληρέστερη πέψη.

    Κρεατόσουπα

    Υλικά για 8 άτομα

    2 κιλά βιολογικό βοδινό

    2 κιλά βιολογικές πατάτες

    200 γραμμάρια βιολογικά καρότα

    200 γραμμάρια βιολογικά κρεμμύδια

    200 γραμμάρια βιολογικά κολοκύθια

    200 γραμμάρια βιολογική ρέβη ή γογγύλια

    4 λίτρα νερό

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    Φρεσκοτριμμένο πιπέρι

    300 γραμμάρια μπαγκέτα σε ροδέλες

    Σάλτσα ή Sauce 

    300 γραμμάρια ζωμός βοδινού

    500 γραμμάρια πατάτα

    300 γραμμάρια βιολογικό ελαιόλαδο

    150 γραμμάρια χυμός βιολογικού λεμονιού

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    meat soup 1

    Εκτέλεση

    -Βράζετε το κρέας μαζί με το νερό μέχρι να μαλακώσει.

    Προσθέτετε το αλάτι και το πιπέρι και όλα τα λαχανικά.

    Τα αφήνετε να σιγοβράσουν μέχρι όλα να μαλακώσουν.

    Σουρώνετε το ζωμό και κρατάτε 300 γραμμάρια για τη sauce και το υπόλοιπο θα φαγωθεί πριν το φαγητό.

    Επίσης από τα λαχανικά κρατάτε 300 γραμμάρια πατάτες για την sauce.

    Σερβίρετε 300 γραμμάρια ζωμό σε κάθε άτομο. Ο ζωμός πίνεται κουταλιά κουταλιά.

    Μετά παρασκευάζετε τη sauce: Αφήνετε το ζωμό 300 γραμμάρια και την πατάτα 500 γραμμάρια να κρυώσουν και τα πολτοποιείτε με το μπλέντερ.

    Προσθέτετε αλάτι, το λάδι και το λεμόνι και πολτοποιείτε πάλι.

    Σερβίρετε το κυρίως πιάτο 1/2 ώρα μετά το ζωμό:150 γραμμάρια κρέας, 250 γραμμάρια λαχανικά, 150 γραμμάρια sauce και μία φέτα μπαγκέτα.

    Τρώτε διαδοχικά λαχανικά, κρέας, μπαγκέτα μασώντας 60 φορές κάθε μπουκιά.

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    beetroot 2

    Διαβάστε, επίσης,

    Σαλάτα με πορτοκάλι

    Μπιφτέκι ψητό με πατάτες

    Μπαγκέτα με κρέμα fraiche και μπανάνα

    Σούπα με λαχανικά και ρύζι

    Σούπα με λαχανικά για όσους είναι άρρωστοι

    Σαλάτα με άγριο ρύζι

    Τροφές φάρμακα για τον καρκίνο

    Σούπα με αρακά και πράσο

    Κολοκυθόσουπα βελουτέ

    Καροτόσουπα βελουτέ

    Κρύο αγγούρι με σούπα Wasabi

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Εμπιστευτείτε την υγεία σας στις βιταμίνες Εμπιστευτείτε την υγεία σας στις βιταμίνες

    Δεν υπάρχει ασθένεια που δεν ανταποκρίνεται στις βιταμίνες

     

    Οι γιατροί πρέπει να μάθουν να συνταγογραφούν βιταμίνες

    Υπάρχουν κάποιοι γιατροί που γνωρίζουν λίγα πράγματα για τις βιταμίνες...

    Στο Πανεπιστήμιο της Ιατρικής διδάσκεται η φαρμακολογία, η βιοχημεία, η οργανική χημεία, η ανόργανη χημεία, η δημόσια υγιεινή, αλλά όχι οι βιταμίνες.

    Ξέρουν κάποια στοιχεία οι γιατροί για τις βιταμίνες...

    Το σκορβούτο οφείλεται σε έλλειψη της βιταμίνης C

    Το μπέρι μπέρι οφείλεται σε έλλειψη βιταμίνης Β1

    Η ραχίτιδα οφείλεται σε έλλειψη βιταμίνης D

    Οι βιταμίνες είναι κατάλληλες για την πρόληψη νοσημάτων και τη βελτίωση της υγείας σας

    Για παράδειγμα, οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β και η βιταμίνη C ανακουφίζουν το άγχος, η βιταμίνη Ε αυξάνει την αντοχή και το σφρίγος και η βιταμίνη Β12 μειώνει την κόπωση.

    Οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β και η Β12 μειώνουν την εξάρτηση από τα ηρεμιστικά κι έχουν και καταπραϋντικές ιδιότητες.

    Το νουκλεϊκό σύμπλεγμα RNA-DNA, το μαγνήσιο και το φωσφορικό ασβέστιο έχουν αντιγηραντικές ιδιότητες.

    Και η διατροφή είναι σημαντική για την υγεία σας.

    many vitamins 1

    Πρέπει να λαμβάνετε βιταμίνες;

    Οι βιταμίνες είναι οργανικές ουσίες απαραίτητες για τη ζωή.

    Είναι απαραίτητες για τη φυσιολογική λειτουργία του σώματος και δεν μπορούν να παραχθούν ή να συντεθούν εσωτερικά στο σώμα, εκτός από λίγες περιπτώσεις.

    Οι βιταμίνες είναι αναγκιαίες για την ανάπτυξη, τη ζωτικότητα και τη γενική ευεξία και βρίσκονται στις φυσικές τροφές σε πολύ μικρές ποσότητες.

    Άρα, είναι απαραίτητο να λαμβάνετε βιταμίνες που διατίθενται σε δισκία, κάψουλες, υγρή μορφή, σκόνη κι ενέσιμη μορφή.

    Να προτιμάτε τις φυσικές πρωτεϊνες που προέρχονται από φυτά και ζώα και όχι τις συνθετικές.

    Είναι αδύνατη η συντήρηση της ζωής χωρίς τις απαραίτητες βιταμίνες.

    Οι βιταμίνες δεν αντικαθιστούν το φαγητό και το φαγητό είναι απαραίτητο για την αφομοίωση των βιταμινών.

    Οι βιταμίνες δεν παρέχουν θερμίδες ή ενέργεια.

    Οι βιταμίνες δεν είναι υποκατάστατα πρωτεϊνών, μετάλλων, λιπών, υδατανθράκων και νερού.

    Οι βιταμίνες δεν είναι δομικά συστατικά του ανθρώπινου σώματος.

    Χρειάζεται μαζί με τις βιταμίνες να καταναλώνετε και φαγητό για να παραμείνετε υγιείς.

    Οι βιταμίνες ρυθμίζουν το μεταβολισμό με τα συστήματα ενζύμων. Μια απλή ανεπάρκεια κάποιας βιταμίνης θέτει σε κίνδυνο όλο το ανθρώπινο σώμα. Οι βιταμίνες είναι συστατικά των συστημάτων ενζύμων, ενεργοποιούν και ρυθμίζουν τον μεταβολισμό και μας παρέχουν ενέργεια, δύναμη, αντοχή, υψηλές επιδόσεις και μας βοηθούν να διατηρήσουμε την υγεία μας.

    Η διατροφή μας σήμερα είναι ανθυγιεινή. Γεμάτη ζάχαρη, λευκό αλεύρι και κονσερβοποιημένες τροφές. Άρα, όποιος καταναλώνει τέτοιες τροφές έχει αβιματίνωση.

    Αν μάλιστα τρώτε συχνά από έξω θα έχετε ανεπάρκεια βιταμίνης Α, Β1 και C,, ανεπάρκεια ασβεστίου και σιδήρου.

    Βέβαια, υπάρχουν και οι τροφές που είναι εμπλουτισμένες με βιταμίνες, αλλά η απόδοσή τους δεν είναι ικανοποιητική, γιατί κατά τον εμπλουτισμό αφαιρούνται άλλα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά.

    many vitamins 3

    Οι βιταμίνες καθορίζονται από ένα γράμμα του αλφαβήτου

    Βιταμίνες από το Α έως το U

    -Βιταμίνη Α (ρετινόλη, καροτίνη)

    -Βιταμίνες του συμπλέγματος Β: Β1 (θειαμίνη), Β2 (ριβοφλαβίνη), Β3 (νιασίνη, νιασιναμίδη), Β4 (αδενίνη), Β5 (παντοθενικό οξύ), Β6 (πυριδοξίνη), Β9 ή Bc (φυλλικό οξύ) Β10, Β11 (παράγοντες ανάπτυξης), Β12 (κοβολαμίνη, κυανοκοβολαμίνη), Β13 (οροτικό οξύ), Β15 (πανγκαμικό οξύ), Β17 (αμυγδαλίνη), Bt (καρνιτίνη), Βx ή PABA (παρα-αμινοβενζοϊκό οξύ)

    -Χολίνη

    -Ινοσιτόλη

    -Βιταμίνη C ή ασκορβικό οξύ

    -Βιταμίνη D (καλσιφερόλη, βιοστερόλη, εργοστερόλη)

    -Βιταμίνη Ε (τοκοφερόλη)

    -Βιταμίνη F (λιπαρά οξέα)

    -Βιταμίνη G (ριβοφλαβίνη)

    -Βιταμίνη Η (βιοτίνη)

    -Βιταμίνη Κ (μεναδιόνη)

    -Βιταμίνη L (απαραίτητη για τη γαλουχία)

    -Βιταμίνη Μ (φυλλικό οξύ)

    -Βιταμίνη P (βιοφλαβονοειδή)

    -Βιταμίνη Pp (νιασιναμίδη)

    -Βιταμίνη P4 (τροξερουτίνη)

    -Βιταμίνη Τ (ενισχυτική ανάπτυξης)

    -Βιταμίνη U (εκχύλισμα από χυμό λαχανικών)

    Για να αφομοιωθούν οι βιταμίνες απαιτούν τη βοήθεια των μετάλλων.

    Είναι απαραίτητα τα συμπληρώματα βιταμινών για τη διατήρηση της υγείας σας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    many vitamins 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι βιταμίνες για τη σχιζοφρένεια

    Τα φάρμακα προκαλούν ανεπάρκεια βιταμινών

    Συνιστώμενες ημερήσιες προσλήψεις συμπληρωμάτων διατροφής

    Τα οφέλη στην υγεία από το σύμπλεγμα βιταμινών Β

    Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Συστατικά που χαρίζουν πολλά χρόνια ζωής

    Οι καλύτερες βιταμίνες για αδυνάτισμα

    Οι βιταμίνες για τη σμηγματορροϊκή δερματίτιδα

    Σκορβούτο

    Ποιες βιταμίνες πρέπει να παίρνετε καθημερινά

    Πρόδρομες ουσίες βιταμινών

    Τα οφέλη από το πίτουρο στην υγεία

    Πικολινικά άλατα

    Οι ουσίες που λαμβάνουμε από τις τροφές

    Το καλύτερο ελαιόλαδο είναι το ελληνικό

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν β καροτίνη

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καρότα

    Καρότα

    Ήλιος και βιταμίνη D

    Βιταμίνη Α

    Οι ουσίες που λαμβάνουμε από τις τροφές

    Εναλλακτικές λύσεις γάλακτος

    Εστιατόρια που σερβίρουν βιολογικά πιάτα

    Είναι όλα τα πρόσθετα τροφίμων ανθυγιεινά;

    Πρόσθετα τροφίμων

    Οι μερίδες στα εστιατόρια πρέπει να είναι μεγάλες

    Τρόφιμα που κάνουν καλό στην υγεία

    Μεσογειακή δίαιτα - Emedi

    Γιατί η μεσογειακή διατροφή έχει αντικαρκινική δράση - Emedi

    Τα κρητικά βότανα είναι αναγνωρισμένα παγκοσμίως

    Παραδοσιακή ελληνική διατροφή - Emedi

    Συνταγές για αλκαλοποίηση του οργανισμού

    Υγιεινό μαγείρεμα στο ταψί

    Υγιεινό μαγείρεμα στην κατσαρόλα

    Ντοματοκεφτέδες Σαντορίνης

    Που κάνει καλό το χαμομήλι

    Ντολμαδάκια γιαλαντζί

    Τα πικρά θεραπεύουν τον καρκίνο

    Είναι υγιεινά τα γλυκά του κουταλιού;

    Τα καλύτερα κόλπα για να παραμείνετε νέοι

    Φυσική αντικαρκινική ουσία

    Τι είναι τα φυτοχημικά

    Υγιεινή χωριάτικη σαλάτα

    Η νοστιμότερη φέτα

    Τα πιο νόστιμα γεμιστά

    Συμβουλές για πιο υγιεινά πιάτα

    Γιατί σε όλο τον κόσμο προτιμούν την ελληνική κουζίνα

    Το ελαιόλαδο προστατεύει τα κόκκαλα

    Τόνος με πράσα

    Σαλάτα με μαυρομάτικα φασόλια

    Τραχανάς

    Παντζάρια ψημένα στο αλουμινόχαρτο

    Παστέλι με αμύγδαλα μέλι και σουσάμι

    Φαγκρί ψημένο με μυρωδικά στη λαδόκολλα

    Μελιτζανοσαλάτα

    Κρεμμυδόσουπα

    Αστακομακαρονάδα

    Συκωταριά κρασάτη

    Κρέμα ντομάτας με δυόσμο

    Όσπρια

    Οι πιο δυνατοί συνδυασμοί τροφίμων

    Κερκυραϊκή παστιτσάδα

    Γαύρος μαριναρισμένος με δυόσμο και φρέσκια ρίγανη

    Τα καλύτερα Ελληνικά τοπικά φαγητά

    Χρωματιστά γεύματα

    Η πυραμίδα της μεσογειακής διατροφής - Emedi

    Γιατί πρέπει να χρησιμοποιείτε μόνο ελαιόλαδο

    Το καλύτερο ελαιόλαδο είναι το ελληνικό

    Γιατί σε όλο τον κόσμο προτιμούν την ελληνική κουζίνα

    Γιατί η μεσογειακή διατροφή έχει αντικαρκινική δράση

    Η ιστορία της διατροφής

    Η γήρανση είναι αναστρέψιμη

    www.emedi.gr

     

     

  • Επιπολής θρομβοφλεβίτιδα Επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

    Η επιφανειακή θρομβοφλεβίτιδα

    Η επιπολής θρομβοφλεβίτιδα ή φλεβίτιδα ή φλεβοθρόμβωση ή θρομβοφλεβίτιδα των επιπολής αγγείων των κάτω άκρων είναι μια  φλεγμονή των επιφανειακών φλεβών, με δευτεροπαθή θρόμβωση που εμφανίζεται ως επώδυνη σκλήρυνση, με ερύθημα, συχνά σε γραμμική ή διακλαδισμένη διαμόρφωση.

    Η επιφανειακή θρομβοφλεβίτιδα οφείλεται σε φλεγμονή και / ή θρόμβωση και λιγότερο συχνά λοίμωξη της φλέβας. Είναι γενικά μια καλοήθης, αυτοπεριοριζόμενη διαταραχή, ωστόσο, μπορεί να περιπλεχθεί με εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση και ακόμη και με πνευμονική εμβολή.

    Η μεταναστευτική επιπολής θρομβοφλεβίτιδα είναι γνωστή ως σύνδρομο Trousseau. 

    Σχετιζόμενες καταστάσεις είναι οι κιρσοί, η εκδήλωση συστηματικής νόσου, οι υπερπηκτικές καταστάσεις, οι εγχειρήσεις, τραύματα, εγκαύματα, η παχυσαρκία και η κύηση.

    Τύποι σηπτικής ή διαπυητικής θρομβοφλεβίτιδας

    Ιατρογενής θρομβοφλεβίτιδα

    Μολυσματική θρομβοφλεβίτιδα

    Τύποι άσηπτης θρομβοφλεβίτιδας

    Πρωτοπαθείς υπερπηκτικές καταστάσεις, όπως διαταραχές με ανεπάρκειες των πρωτεϊνών πήξεως και/ή των ινωδολυτικών συστημάτων

    Δευτεροπαθείς υπερπηκτικές καταστάσεις και κλινικές συνθήκες που ενέχουν τον κίνδυνο θρόμβωσης

    Το σύστημα που επηρεάζεται είναι το καρδιοαγγειακό σύστημα.

    Επιδημιολογία επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Γενετική συσχέτιση

    Σηπτική: Δεν υπάρχει γενετική συσχέτιση

    Έλλειψη αντιθρομβίνης ΙΙΙ: Αυτοσωματικό επικρατές γονίδιο

    Έλλειψη πρωτεϊνών C & S: Αυτοσωματικό επικρατές γονίδιο με ποικίλη διεισδυτικότητα

    Διαταραχές ινωδολυτικού συστήματος: Αγγειακές συγγενείς ανωμαλίες με ποικίλη κληρονομικότητα

    Δυσινωδογοναιμία: Αυτοσωματικό επικρατές γονίδιο

    Έλλειψη παράγοντα XII: Αυτοσωματικό υπολειπόμενο γονίδιο

    Η επίπτωση της σηπτικής θρομβοφλεβίτιδας είναι 10% όλων των νοσοκομειακών λοιμώξεων. Είναι συχνότερη στους ηλικιωμένους κι έχει φτωχότερη πρόγνωση

    Η επίπτωση της θρομβοφλεβίτιδας από καθετήρα είναι 8% αν υπάρχουν εκδορές

    Η επίπτωση της έλλειψης αντιθρομβίνης ΙΙΙ και του συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης

    Η επίπτωση του συνδρόμου Trousseau στις κακοήθειες είναι 50%

    Στην κύηση αυξάνεται 49 φορές η επίπτωση της φλεβίτιδας. Αντενδείκνυνται η βαρφαρίνη και τα μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη

    Επιπολής μεταναστατευτική θρομβοφλεβίτιδα παρατηρείται σε 27% των ασθενών με αποφρακτική θρομβαγγειϊτιδα

    Η σηπτική θρομβοφλεβίτιδα είναι πιο συχνή στην παιδική ηλικία. Τα υποπεριοστικά αποστήματα των μακρών οστών επιπλέκουν την πάθηση

    Η έλλειψη αντιθρομβίνης ΙΙΙ και του συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης εμφανίζονται από τη νεογνική περίοδο, αλλά, το πρώτο επεισόδιο, συνήθως, παρουσιάζεται σε ηλικία 30 ετών

    Η νόσος του Mondor ή θρομβοφλεβίτιδα του υποδόριου φλεβικού δικτύου του μαστού συνδέεται με τραυματισμό, χειρουργική επέμβαση, υπερβολική σωματική άσκηση και με καρκίνωμα του μαστού και παρατηρείται σε γυναίκες 20-55 ετών

    Η αποφρακτική θρομβαγγειϊτιδα αρχίζει 20-50 ετών

    Η σηπτική θρομβοφλεβίτιδα έχει ίδια επίπτωση στους άνδρες και στις γυναίκες

    Η νόσος Mondor εμφανίζεται συχνότερα στις γυναίκες

    Η αποφρακτική θρομβαγγειϊτιδα παρατηρείται περισσότερο στις γυναίκες και αποτελεί έως το 19% των κλινικών περιπτώσεων

    Η θρομβοφλεβίτιδα μπορεί να αναπτυχθεί κατά μήκος των φλεβών του βραχίονα, της πλάτης ή του αυχένα, ενώ το πόδι είναι  η πιο συχνή θέση. Όταν εμφανίζεται στο πόδι, συνήθως, εμπλέκεται η μεγάλη σαφηνής φλέβα.

    deep thrombovlevitis 1

    Σημεία και συμπτώματα επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Διόγκωση, ευαισθησία κι ερυθρότητα κατά μήκος της πορείας των φλεβών

    Κυτταρίτιδα

    Οζώδες ερύθημα

    Πυρετός στο 70% των ασθενών

    Σημεία συστηματικής σήψης στο 84 % των σηπτικών

    Ερυθρή ευαίσθητη χορδή

    Πόνος

    Αίτια επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Σηπτική

    Χρυσίζων σταφυλόκοκκος 80%

    Εντεροβακτηριοειδή, κυρίως, κλεμπσιέλλα

    Πολλαπλοί οργανισμοί 15%

    Αναερόβια

    Candida

    Κυτταρομεγαλοϊός

    Άσηπτες πρωτοπαθείς υπερπηκτικές καταστάσεις

    Έλλειψη αντιθρομβίνης ΙΙΙ και του συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης

    Έλλειψη πρωτεϊνών C & S

    Διαταραχές του ενεργοποιητή πλασμινογόνου ιστών (TPA)

    Παθολογικό πλασμινογόνο και συμπαράγοντες

    Δυσινωδογοναιμία

    Έλλειψη του παράγοντα XII

    Αντηπηκτικό λύκου και σύνδρομο αντισωμάτων κατά της καρδιολιπίνης

    Άσηπτες δευτεροπαθείς υπερπηκτικές καταστάσεις

    Κακοήθεια: Σύνδρομο Trousseau ή υποτροπιάζουσα μεταναστευτική θρομβοφλεβίτιδα

    Κύηση

    Αντισυλληπτικά από του στόματος

    Έγχυση συμπυκνωμένων συμπληρωμάτων προθρομβίνης

    Νόσος Bechet: Η νόσος του Behçet είναι ένας τύπος φλεγμονώδους διαταραχής που επηρεάζει πολλά μέρη του σώματος. Tα πιο συνηθισμένα συμπτώματα περιλαμβάνουν επώδυνες πληγές στο στόμα, πληγές των γεννητικών οργάνων, φλεγμονή τμημάτων του οφθαλμού και αρθρίτιδα. Οι πληγές, συνήθως, διαρκούν μερικές ημέρες. Λιγότερο, συχνά, μπορεί να υπάρχει φλεγμονή του εγκεφάλου ή του νωτιαίου μυελού, θρόμβοι αίματος, ανευρύσματα ή τύφλωση. Συχνά τα συμπτώματα έρχονται και φεύγουν. 

    Νόσος Buerger: Είναι μια επαναλαμβανόμενη προοδευτική φλεγμονή και θρόμβωση (πήξη) μικρών και μεσαίων αρτηριών και φλεβών των χεριών και των ποδιών. Συνδέεται έντονα με τη χρήση προϊόντων καπνού, κυρίως, από το κάπνισμα.

    Νόσος Mondor

    Παράγοντες κινδύνου επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Μη ειδικοί

    Ακινητοποίηση

    Παχυσαρκία

    Προχωρημένη ηλικία

    Μετεγχειρητικές καταστάσεις

    Σηπτική

    Ενδοφλέβιος καθετήρας και διάρκεια του ενδοφλέβιου καθετήρα (70% των καθετήρων μένουν στη θέση τους για 2 ημέρες). Η επίπτωση είναι 40 φορές υψηλότερη με πλαστικό σωληνίσκο (10%), απ'ότι με μεταλλικό ή άλλο

    Εκδορές

    Καρκίνος

    Χρόνιες νόσοι

    Κορτικοστερεοειδή

    Θρόμβωση

    Δερματική λοίμωξη

    Εγκαυματίες

    Ενδοφλέβιος καθετήρας στα κάτω άκρα

    Ενδοφλέβια αντιβίωση

    HIV/AIDS

    Κιρσοί κάτω άκρων

    Ενδοφλέβια χρήση ναρκωτικών

    Ανεπάρκεια αντιθρομβίνης ΙΙΙ και συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης

    Κύηση

    Αντισυλληπτικά από το στόμα

    Εγχείρηση

    Τραύμα

    Λοίμωξη

    Στην κύηση

    Μεγάλη ηλικία

    Υπέρταση

    Εκλαμψία

    Πολλοί ερωτικοί σύντροφοι

    Αποφρακτική θρομβαγγειϊτιδα

    Επίμονο κάπνισμα

    Νόσος του Mondor

    Απόστημα μαστού

    Προηγηθείσα εγχείρηση στο μαστό

    Μαστικές χειρουργικές προθέσεις

    Πλαστική για μείωση του μεγέθους του μαστού

    deep thrombovlevitis 6

    Διαφορική διάγνωση επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Κυτταρίτιδα

    Οζώδες ερύθημα

    Δερματική οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Σαρκοείδωση

    Σάρκωμα Kaposi

    Υπεραλγεινή ψευδοθρομβοβλεβίτιδα

    Εργαστηριακά ευρήματα επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Βακτηριαιμία στο 90% των περιπτώσεων

    Καλλιέργειες από τα ενδοφλέβια υγρά

    Λευκοκυττάρωση. Απαιτείται ο έλεγχος των λευκοκυττάρων με το μικροσκόπιο

    Άσηπτη

    Πρωτεϊνες οξείας φάσης

    Επίπεδα παραγόντων πήξεως

    Δραστηριότητα θρομβίνης

    Δοκιμασία λειτουργικότητας αιμοπεταλίων

    Τα αντιβιοτικά ευρέως φάσματος μπορούν να μεταβάλλουν τα ευρήματα

    Παθολογοανατομικά ευρήματα επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Η προσβεβλημένη φλέβα είναι διογκωμένη, ελικοειδής και παχυμένη

    Υπάρχει παράλληλη περιαγγειακή διαπύηση και/ή αιμορραγία

    Ο αυλός της φλέβας μπορεί να περιέχει πύον και θρόμβο

    Υπάρχει ενδοθηλιακή βλάβη, ινώδης νέκρωση και πάχυνση του τοιχώματος της φλέβας

    Απεικονιστικές εξετάσεις επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Το triplex φλεβών αναδεικνύει αύξηση της διαμέτρου του αυλού

    Η ακτινογραφία θώρακος δείχνει πολλαπλές περιφερικές πυκνώσεις ή πλευριτική συλλογή που αντιστοιχούν σε πνευμονική εμβολή, απόστημα ή εμπύημα

    Η ακτινογραφία του άκρου δείχνει υποπεριοστικό απόστημα στη σηπτική θρομβοφλεβίτιδα

    Θεραπεία επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Θερμά επιθέματα

    Ανύψωση άκρου

    Η θεραπεία με κάλτσες συμπίεσης θα πρέπει να προσφέρεται σε ασθενείς με επιφανειακή φλεβίτιδα κάτω άκρου, εάν δεν αντενδείκνυται (π.χ. ασθένεια περιφερικής αρτηρίας). Οι κάλτσες συμπίεσης μειώνουν το πρήξιμο και τον πόνο μόλις υποχωρήσει η οξεία φλεγμονή

    Σηπτική

    Αφαίρεση του προσβεβλημένου τμήματος της φλέβας και των ενεχόμενων κλάδων της

    Σε εγκαυματίες μπορεί να απαιτείται αφαίρεση από την ποδοκνημική έως τη βουβωνική χώρα

    Αν τα συστηματικά συμπτώματα επιμένουν μετά την εκτομή της φλέβας, γίνεται επαναδιερεύνηση για να αφαιρεθούν όλες οι προσβεβλημένες φλέβες

    Γίνεται παροχέτευση των παρακείμενων αποστημάτων

    Γίνεται απομάκρυνση όλων των καθετήρων και σωληνίσκων

    Άσηπτη

    Στη νόσο Mondor μπορεί να γίνει διατομή της φλεβιτιδικής χορδής

    Γίνεται αντιμετώπιση των υποκείμενων καταστάσεων

    Πρέπει να αποφεύγονται οι τραυματισμοί

    Αν παρατηρηθεί αλλαγή στο χρώμα δέρματος η κατάσταση είναι κρίσιμη

    Επίσης, άμεση αντίδραση απαιτείται αν παρατηρηθεί ευαισθησία στα άκρα

    Φάρμακα που χορηγούνται σε επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

    Σηπτική

    Αρχικά χορηγείται μια ημισυνθετική πενικιλλίνη (ναφκιλλίνη) σε δοσολογία 2 γραμμάρια, ενδοφλεβίως, κάθε 6 ώρες συν μία αμινογλυκοσίδη (γενταμυκίνη) 1-1,7 mg/Kg ενδοφλεβίως. Η διάρκεια της θεραπείας καθορίζεται εμπειρικά.

    Αν το αίτιο είναι η Candida albicans χορηγείται αμφοτερικίνη Β (200 mg αθροιστική δόση).

    Αν συνυπάρχει οστεομυελίτιδα δίνεται αντιβιοτική θεραπεία για τουλάχιστον 6 εβδομάδες.

    Άσηπτη

    Δίνονται μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη

    Δίνονται από του στόματος αντιπηκτικά, για παράδειγμα βαρφαρίνη

    Δίνονται συστηματικά αντιπηκτικά, για παράδειγμα ηπαρίνη

    Έλλειψη αντιθρομβίνης ΙΙΙ και συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης

    Ενδοφλέβια ηπαρίνη

    Συμπυκνωμένη αντιθροβίνη ΙΙ

    Προφύλαξη με βαρφαρίνη και οξυμεθολόνη

    Έλλειψη πρωτεϊνών C & S

    Βαρφαρίνη επί μακρόν, σε χαμηλότερη δόση, χωρίς δόση εφόδου

    Διαταραχές του ενεργοποιητή του πλασμινογόνου ιστών

    Φαινφορμίνη και αιθυλοιστρενόλη

    Στανοζολόλη και φαινφορμίνη

    Στανοζολόλη μονοθεραπεία

    Αιθυλστρενόλη μονοθεραπεία

    Δυσινωδογοναιμία

    Στην οξεία φάση δίνονται αντιπηκτικά

    Προφύλαξη γίνεται με στανοζολόλη

    Ανωμαλίες πλασμινογόνου και πλασμινογοναιμία

    Στην οξεία φάση δίνονται αντιπηκτικά

    Για προφύλαξη δίνεται βαρφαρίνη

    Έλλειψη παράγοντα XII

    Στρεπτοκινάση ή ενεργοποιητής ιστικού πλασμινογόνου

    Αντισώματα κατά καρδιολιπίνης και αντιπηκτικό λύκου

    Προφύλαξη με βαρρφαρίνη

    Σύνδρομο Trousseau

    Ηπαρίνη

    Στην κύηση

    Ηπαρίνη

    Νόσος Behcet

    Φαινφορμίνη

    Αιθυλοιστρενόλη

    Στανοζολόλη

    Δίνονται, επίσης, αντιπηκτικά από του στόματος

    Κυκλοσπορίνη

    Αποφρακτική θρομβαγγειϊτιδα

    Διακοπή καπνίσματος

    Πεντοξυφυλλίνη

    Κορτικοστερεοειδή

    Αντιαιμοπεταλιακά

    Αγγειοδιασταλτικά

    Παρακολούθηση ασθενούς με επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

    Σηπτική

    Τυπικός έλεγχος λευκών αιμοσφαιρίων και καλλιέργεια αίματος

    Επανάληψη καλλιέργειας από την προσβεβλημένη φλέβα

    Άσηπτη

    Κλινική παρακολούθηση για αποφυγή δευτεροπαθών επιπλοκών

    Επανάληψη ελέγχου αίματος για το ινωδολυτικό σύστημα, τα αιμοπετάλια και τους παράγοντες πήξης

    Πρόληψη επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Προσοχή στη χρήση φλεβοκαθετήρων και σωλινίσκων

    Αποφυγή καθετηριασμού των φλεβών κάτω άκρων

    Καθετηριασμός υπό άσηπτες συνθήκες

    Καλή στερέωση του φλεβοκαθετήρα

    Αντικατάσταση των καθετήρων και σωληνίσκων ενδοφλεβίων υγρών κάθε 48-72 ώρες

    Αλοιφή σε εκδορές, για παράδειγμα αλοιφή νεομυκίνης-πολυμυξίνης Β-βακιτρακίνης

    deep thrombovlevitis 4

    Επιπλοκές επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Σηπτική

    Συστηματική σήψη, βακτηριαιμία 85%

    Σηπτικά πνευμονικά έμβολα 45%

    Σχηματισμός μεταστατικού αποστήματος

    Πνευμονία 45%

    Υποπεριοστικό απόστημα των παρακείμενων μακρών οστών στα παιδιά

    Άσηπτη

    Θρόμβωση των εν τω βάθει φλεβών

    Θρομβοεμβολικά φαινόμενα

    Πορεία και πρόγνωση επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Σηπτική

    Θνησιμότητα 50% αν δεν αντιμετωπισθεί

    Άσηπτη

    Καλοήθης πορεία και ανάνηψη σε 10 ημέρες

    Σε έλλειψη αντιθρομβίνης ΙΙΙ και συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης η συχνότητα υποτροπής είναι 60%

    Σε έλλειψη πρωτεϊνών C και S η συχνότητα υποτροπής είναι 70%

    Η πρόγνωση εξαρτάται από τη δημιουργία θρόμβωσης εν τω βάθει φλεβών και από την πρώιμη αναγνώριση των επιπλοκών

    Η άσηπτη θρομβοφλεβίτιδα μπορεί να είναι μεμονωμένη, υποτροπιάζουσα ή μεταναστατευτική

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

    deep thrombovlevitis 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Θρόμβωση των εν τω βάθει φλεβών

    Βαρφαρίνη

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    D-dimers

    Κάκωση νωτιαίου μυελού

    Ρουτίνη

    Aντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο

    Πνευμονική εμβολή

    Πώς θα καταλάβετε ότι κάποιος έχει θρόμβωση στο πόδι

    Χρόνια φλεβική ανεπάρκεια

    Γιατί πρέπει να κινητοποιούνται γρήγορα οι χειρουργημένοι;

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα Θαλασσαιμία »