Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2013 13:25

Ακτινοθεραπεία με ηλεκτρόνια

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Που χρησιμοποιείται ακτινοθεραπεία με ηλεκτρόνια;

Η  δέσμη  ταχέων  ηλεκτρονίων έχει χρησιμοποιηθεί  στην  ακτινοθεραπεία  από το 1950, αρχικά από βητατρόνια και γεννήτριες Van der Graaff και μετά στην δεκαετία του 1970, από γραμμικούς επιταχυντές.

Στους  γραμμικούς  επιταχυντές  χρησιμοποιείται  ένα  ηλεκτρομαγνητικό  κύμα πολύ  υψηλής συχνότητας  (RF)  για  την επιτάχυνση  ηλεκτρονίων  σε  πολύ  υψηλές  ενέργειες. Ηλεκτρόνια από το  νήμα εκτοξεύονται  σε  κατάλληλους  χρόνους πάνω στο ηλεκτρομαγνητικό κύμα (RF =3.000 MHz  περίπου)  και  επιταχύνονται.

Τα  κλινικά  χαρακτηριστικά  των  δεσμών  ηλεκτρονίων  έχουν  σχέση,  επίσης, με  το  είδος του  γραμμικού  επιταχυντή που  τα παράγει. Οι κυριότερες παράμετροι που διαφέρουν μεταξύ των γραμμικών επιταχυντών είναι η ενέργεια, η κατασκευή,  η  λειτουργία  του  θαλάμου  ελέγχου, η χρήση ελασμάτων σκέδασης ή μαγνητών  και  ο  σχεδιασμός  του  κατευθυντήρα. Για τη ρύθμιση του μηχανήματος  και  το  σχεδιασμό  θεραπείας  πρέπει να λαμβάνονται υπ’ όψη οι τεχνικές παράμετροι του  εκάστοτε  γραμμικού  επιταχυντή  όσο  και  τα  ανατομικά  χαρακτηριστικά του κάθε ασθενή. Η  δέσμη  ηλεκτρονίων  είναι  κατάλληλη  για  τη  θεραπεία  επιφανειακών  όγκων μέχρι πέντε‐έξι εκατοστά από την επιφάνεια  του  δέρματος. 


ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΥΓΙΩΝ ΙΣΤΩΝ

  • Δέρμα και χείλη

Η ακτινοθεραπεία με ηλεκτρόνια χρησιμοποιείται  με  επιτυχία  για  τη  θεραπεία  νεοπλασμάτων  του δέρματος  ακανθοκυτταρικού  ή  βασικοκυτταρικού ιστολογικού  τύπου  με  αποτελέσματα συγκρίσιμα  με  αυτά  της  χειρουργικής εξαίρεσης. Ωστόσο,  η  μεγάλη  πλειοψηφία  των νεοπλασμάτων του δέρματος εκδηλώνονται ως  πρώιμες βλάβες,  εύκολα  εξαιρέσιμες χειρουργικά.

Η  Χειρουργική  αφαίρεση  σε  σύγκριση με  την  Ακτινοθεραπεία,  ως  μέθοδος  είναι  πιο  απλή, εξίσου  αποτελεσματική ως προς την ίαση και το κοσμητικό αποτέλεσμα, ενώ παράλληλα επιτρέπει την ιστολογική  εκτίμηση  του  παρασκευάσματος.  Εξάλλου,  το  χρονικό  διάστημα που  απαιτείται για  τη  χορήγηση  της  ακτινοθεραπείας,  καθώς  επίσης,  για  την αποκατάσταση  των  ιστικών βλαβών από  την  ακτινοβολία,  είναι  μεγάλη.  Έτσι,  η  ακτινοθεραπεία  σπάνια  χρησιμοποιείται για τη θεραπεία μικρών όγκων.

Η  ακτινοθεραπεία  έχει  εφαρμογή, κυρίως,  σε  περιπτώσεις  πρωτοπαθών  ακανθοκυτταρικών  και βασικοκυτταρικών  όγκων που  βρίσκονται  σε  ανατομικές θέσεις  δύσκολα προσπελάσιμες χειρουργικά  (βλέφαρα,  μύτη,  αυτιά)  ή  σε επίμονους,  υποτροπιάζοντες  όγκους  όπου  η χειρουργική  θεραπεία  πρέπει  να συμπληρωθεί  από  ακτινοθεραπεία,  ώστε να βελτιωθεί ο τοπικός έλεγχος της νόσου.

Άλλες  ενδείξεις  για  τη  χορήγηση  ακτινοθεραπείας  σε  ασθενείς  με  καρκίνο του  δέρματος αποτελούν  οι  πολλαπλές, επιφανειακές,  πρακτικά  μη  εξαιρέσιμες βλάβες,  η  προδιάθεση  για σχηματισμό χηλοειδών,  η  αδυναμία  χειρουργικής εξαίρεσης  για  ιατρικούς  λόγους,  η  αποφυγή ακρωτηριαστικών επεμβάσεων και η  μεγάλη  ηλικία.  Τέλος,  η  ακτινοθεραπεία είναι η ιδανική λύση για την παρηγορική  αντιμετώπιση  ανεγχείρητων  τοπικά προχωρημένων νεοπλασμάτων του δέρματος.
Το  ακτινοθεραπευτικό  πεδίο  στην  περίπτωση  μικρών,  επιφανειακών  βασικοκυτταρικών  και καλά  διαφοροποιημένων  με  ομαλά  όρια  ακανθοκυτταρικών όγκων,  πρέπει  να  περιλαμβάνει  τη μακροσκοπικά ορατή νόσο με ένα ελάχιστο όριο ασφάλειας 1 cm. Αντίθετα σε μεγάλα διηθητικά νεοπλάσματα απαιτούνται όρια 2 έως 3 cm, καθώς επίσης και ακτινοβόληση  των  επιχώριων λεμφαδένων, όταν υπάρχει μεγάλη πιθανότητα αυτοί να είναι διηθημένοι.
Οι  περισσότερες  βλάβες  που  εντοπίζονται στα βλέφαρα, την παρειά, τη μύτη  ή  το  αυτί  είναι επιφανειακές  και  θεραπεύονται  με  δέσμες  ηλεκτρονίων  με ενέργεια 6 έως 9 MeV. Αν η μάζα φτάνει σε  βάθος  μεγαλύτερο  από  2 cm  τότε χρησιμοποιούνται ηλεκτρόνια ενέργειας 9  έως 12 MeV. Η  ημερήσια  χορηγούμενη δόση ακτινοβολίας πρέπει να είναι 2 Gy. Η  ολική  δόση  που χορηγείται  επικουρικά  μετά  από  ολική  εξαίρεση  της  βλάβης  πρέπει  να  ανέρχεται  στα  50 Gy, στην  περίπτωση  θετικών  χειρουργικών ορίων  στα 66–70 Gy,  ενώ  σε ανεχγείρητους όγκους στα 70–74 Gy. 
Τέλος, υπάρχουν  θεραπευτικά  σχήματα  για  την  αντιμετώπιση  μικρών  Τ1  βλαβών διαμέτρου μικρότερης των 2 cm που περιλαμβάνουν  λίγες  συνεδρίες  (4  έως  12).  Τα θεραπευτικά πρωτόκολλα που  χρησιμοποιούν  μικρότερη  ημερήσια  δόση  εξασφαλίζουν  καλύτερο θεραπευτικό  και κοσμητικό αποτέλεσμα.
Το  σχήμα  του  πεδίου  διαμορφώνεται με  ειδικούς  κώνους  για  ηλεκτρόνια,  οι οποίοι εφαρμόζουν στην  κεφαλή  του γραμμικού επιταχυντή  και  δημιουργούν τετράγωνα πεδία μεγέθους 5 × 5 cm2 έως 25 × 25 cm2.
Προστατευτικά  εξαρτήματα  από  μόλυβδο (blocks)  πρέπει  να  κατασκευάζονται για κάθε πεδίο, έτσι ώστε το σχήμα του να προσαρμόζεται στο σχήμα και το μέγεθος του όγκου που πρόκειται να θεραπευθεί. Το πάχος του block εξαρτάται από  την  ενέργεια  της  δέσμης.  Παραδείγματος  χάριν για  ενέργεια  7 MeV απαιτείται block πάχους 2,8 mm προκειμένου  να  επιτευχθεί  απόλυτη προστασία,  καθώς  αυτό  απορροφά  το  98%  της δέσμης,  ενώ  για  ενέργεια  11 MeV  αυτό πρέπει να φθάνει τα 4,3 mm. Blocks  μολύβδου  χρησιμοποιούνται,  επίσης,  για  την  προστασία  των  εν  των βάθει ιστών.  Στη  θεραπεία  καρκίνου παρειάς  ή  χειλέων  τοποθετούνται ειδικοί  ενδοστοματικοί κώνοι  εξατομικευμένοι  για  κάθε  ασθενή,  με  σκοπό  να προφυλαχθούν  επαρκώς  τα  γειτονικά με τη  νόσο,  ούλα  ή  γλώσσα.  Τέλος,  στη θεραπεία  του  καρκίνου  των  βλεφάρων, τοποθετούνται ειδικά  blocks  μολύβδου κάτω  από  το  βλέφαρο  για  την  προστασία του οφθαλμού.
  • Ανώτερη αναπνευστική και πεπτική οδός
Η  ακτινοθεραπεία  με  ηλεκτρόνια μπορεί  να  χρησιμοποιηθεί  και  στη  θεραπεία  όγκων που εξορμώνται  από  την ανώτερη αναπνευστική και πεπτική οδό, όπως  π.χ.σε  βλάβες  που  εδράζονται στην  στοματική  κοιλότητα,  τον  στοματοφάρυγγα, τον υποφάρυγγα καθώς και την υπεργλωττιδική μοίρα του λάρυγγα.
Συνήθως, προηγείται  εξωτερική  ακτινοθεραπεία με φωτόνια ή σε  ορισμένες εξ αυτών  έπεται  ενδοϊστική  βραχυθεραπεία.
Στις  περιπτώσεις  όγκων  της  στοματικής  κοιλότητας  η  ακτινοθεραπεία  με  ηλεκτρόνια, είτε ως συμπληρωματική θεραπεία της εξωτερικής ακτινοθεραπείας με  φωτόνια,  είτε  ως  ριζική θεραπεία, μπορεί  να  χορηγηθεί με  τη  χρήση ενδοστοματικών κώνων. Με τη μέθοδο αυτή συγκεντρώνεται  υψηλή  δόση  στην  περιοχή  της  πρωτοπαθούς  εστίας,  με  ταυτόχρονη προστασία της  γνάθου,  των  οδόντων, των ούλων και των σιελογόνων αδένων.  Έτσι  επιτυγχάνεται  τοπικός έλεγχος  της  νόσου  με  τις  λιγότερες  δυνατές παρενέργειες από τους υγιείς ιστούς. Η ενέργεια της δέσμης ηλεκτρονίων (6, 9 ή 12 MeV) εκλέγεται ανάλογα με τα χαρακτηριστικά  του  νεοπλάσματος, της θέσης  και  της  πιθανής  μικροσκοπικής του επέκτασης.
  • Όγκοι σιελογόνων αδένων και τραχηλικοί λεμφαδένες
Είναι  γνωστό  πως  η  μετεγχειρητική ακτινοθεραπεία  ελαττώνει  τον  κίνδυνο τοπικής  υποτροπής στις  περιπτώσεις υψηλού  βαθμού  κακοήθειας  νεοπλασμάτων  των  σιελογόνων  αδένων.  Στις περιπτώσεις  αυτές  η  θεραπεία  χορηγείται  με  ηλεκτρόνια  (σε  ποσοστό  75‐80% της ολικής δόσης) σε συνδυασμό με φωτόνια.  Η  ακτινοβολούμενη  περιοχή  περιλαμβάνει  την  περιοχή  της παρωτίδας και  τις  εγχειρητικές  τομές  σε  όλη  τους την  έκταση.  Η  ομόπλευρη  τραχηλική χώρα ακτινοβολείται  όταν  ο  πρωτοπαθής  όγκος  είναι  υψηλού  βαθμού  κακοηθείας, όταν υπάρχει διήθηση του συνδετικού  ιστού  και  των  λεμφαγγείων  ή  τέλος  όταν  υπάρχουν  διηθημένοι λεμφαδένες στο εγχειρητικό παρασκεύασμα. Η θεραπεία του τραχήλου μπορεί  να γίνει με  δέσμη ηλεκτρονίων ενέργειας 9 MeV.
Σημαντικό  πρόβλημα  στη  χορήγηση της  θεραπείας  δημιουργεί  η  ανομοιογένεια  των  ιστών της  κεφαλής  και  του τραχήλου  και  το  ανώμαλο  περίγραμμα της  επιφάνειας  της  περιοχής αυτής, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται θερμά και ψυχρά  σημεία  κατά  την  κατανομή  της δόσης  και ακτινοβόληση  υγιών  ιστών και κριτικών οργάνων. Η βελτίωση τόσο της κατανομής όσο και της ομοιογένειας της  δόσης  μπορεί  να  επιτευχθεί  με  τη χρήση ειδικών επιθεμάτων επί της ακτινοβολούμενης περιοχής (bolus).
Αυτά κατασκευάζονται με τη βοήθεια εξειδικευμένων  συστημάτων  σχεδιασμού  της  θεραπείας (treatment planning systems  ‐ TPS)  και  συμβάλλουν  στο  να κατανεμηθεί  η  ακτινοβολία  μόνο  στην περιοχή  που  έχει  επιλέξει  ο  ακτινοθεραπευτής‐ογκολόγος.  
Αντίστοιχες  τεχνικές  χρησιμοποιούνται  σε  περιπτώσεις  νεοπλασμάτων  της  ανώτερης αναπνευστικής και πεπτικής οδού, όταν πρόκειται  να  ακτινοβοληθούν  προληπτικά  ή  ριζικά  οι λεμφαδένες  του  τραχήλου.
  • Καρκίνος του μαστού
Η θεραπεία με ηλεκτρόνια έχει σημαντική θέση στην αντιμετώπιση του καρκίνου  του  μαστού, είτε  στα  πλαίσια  της χορήγησης  επιπλέον  δόσης (boost)  στην κοίτη του  όγκου, μετά από συντηρητική χειρουργική  επέμβαση  και  εξωτερική ακτινοθεραπεία  με  φωτόνια,  είτε  ως  ριζική  θεραπεία  για την  εκρίζωση  της  υποκλινικής  νόσου  στο  θωρακικό  τοίχωμα, τους έσω μαστικούς, τους υπερκλείδιους  και μασχαλιαίους  λεμφαδένες μετά  από  τροποποιημένη  ριζική  μαστεκτομή. Κατά  τη  διάρκεια  της  θεραπείας  η  ασθενής πρέπει να είναι σε ύπτια θέση με το  άνω  άκρο  σε  απαγωγή 90ο και  το  αντιβράχιο  σε  όρθια  θέση  με  τη  βοήθεια συσκευής ακινητοποίησης (breast board).
Κατάλληλοι  χειρισμοί  του  γραμμικού επιταχυντή  πρέπει  να  γίνουν, έτσι  ώστε η δέσμη των ηλεκτρονίων να πέφτει κάθετα  στην  επιφάνεια  του  σώματος  της ασθενούς. Σημαντική  πρόκληση για  τον  ακτινοθεραπευτή ‐ ογκολόγο αποτελεί η χορήγηση  μετεγχειρητικής  ακτινοθεραπείας στο θωρακικό τοίχωμα. Η κατανομή της ακτινοβολίας  πρέπει  να  είναι  τέτοια,  ώστε να περιλαμβάνει το σύστοιχο θωρακικό τοίχωμα  και τους περιοχικούς λεμφαδένες,  ενώ  ταυτόχρονα  να  ελαχιστοποιεί τη  δόση  στους  φυσιολογικούς  ιστούς (σύστοιχος  πνεύμονας,  καρδιά  ετερόπλευρος  μαστός). Το διαφορετικό πάχος,  οι  ανωμαλίες  στην  τομή, καθώς και  η  καμπυλότητα  του  θωρακικού τοιχώματος  προσθέτουν  επιπλέον  δυσκολίες  στην  τεχνική  της  ακτινοθεραπείας. Παλαιότερα  οι  τεχνικές  ακτινοθεραπείας  του  θωρακικού  τοιχώματος  ήταν  συνυφασμένες  με  πολλές επιπλοκές,  κυρίως  από  την  καρδιά  και  τον  πνεύμονα.
Βελτιστοποίηση την ομοιογένειας και της κατανομής της δέσμης ηλεκτρονίων  στο  θωρακικό τοίχωμα  και  τους περιοχικούς λεμφαδένες (μασχαλιαίους, υπερκλείδιους  και  έσω  μαστικούς) επιτυγχάνεται  με  την  εφαρμογή  επιθεμάτων.  Ειδικά  τρισδιάστατα  συστήματα  σχεδιασμού χρησιμοποιούνται εξατομικευμένα για την κάθε ασθενή.
  • Άλλα νεοπλάσματα
Λεμφώματα με  εντόπιση  στο  δέρμα  ή τον  υποδόριο  ιστό  μπορούν  να  αντιμετωπιστούν  με ακτινοβολία  δέσμης  ηλεκτρονίων.  Σε  πολλές  περιπτώσεις  σαρκωμάτων μαλακών μορίων, τα ηλεκτρόνια  μπορούν  να  χρησιμοποιηθούν,  είτε ως  αποκλειστική  θεραπευτική  τεχνική, είτε σε συνδυασμό με φωτόνια με σκοπό αφ΄ ενός  τη  θεραπεία  της  νόσου  με  παράλληλη  διατήρηση  της λειτουργικότητας  των  οργάνων  και  αφετέρου  τον  περιορισμό  των  παρενεργειών.  Τέλος, πρωτοπαθή  ή  υποτροπιάζοντα  νεοπλάσματα  του  αιδοίου,  του  κατώτερου  τριτημόριου  του κόλπου  και  της  ουρήθρας μπορούν να θεραπευθούν αποκλειστικά με ακτινοβολία δέσμης ηλεκτρονίων.
 
ΕΙΔΙΚΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ
Ολική ακτινοβόλιση του δέρματος (Total skinelectron beam irradiation)
Η ακτινοβόληση όλου του δέρματος με ηλεκτρόνια  αποτελεί  θεραπεία  εκλογής για τη σπογγοειδή μυκητίαση και άλλες μορφές  CTCL.  Οι  σύγχρονές  τεχνικές χρησιμοποιούν  τρία  αντιπαράλληλα ζεύγη  δεσμών  ηλεκτρονίων,  συνολικά έξι  πεδία.  Ο  ασθενής  τοποθετείται μπροστά  από  δέσμη ενέργειας  3  έως  6 MeV  σε  έξι  θέσεις.  Η  πρόσθια,  η  δεξιά οπίσθια  λοξή  και  η  αριστερή οπίσθια λοξή  δέσμη  χορηγούνται  την  πρώτη  ημέρα του κύκλου, ενώ η οπίσθια, η δεξιά πρόσθια λοξή  και  η  αριστερή  πρόσθια λοξή τη δεύτερη μέρα του κύκλου θεραπείας. Όλο το δέρμα λαμβάνει συνολικά 1,5 έως 2 Gy σε κάθε κύκλο δύο ημερών. Η  θεραπεία  χορηγείται  τέσσερις ημέρες την εβδομάδα. Η συνολικά χορηγούμενη δόση  στο  δέρμα  ανέρχεται  σε 10  έως 20 Gy, σε παρηγορικές θεραπείες και σε 30 έως 40 Gy σε περιπτώσεις ασθενών που αντιμετωπίζονται  ριζικά με ενδιάμεση διακοπή 1 ή 2 εβδομάδων.
Κατά  τη  διάρκεια  της  θεραπείας  λαμβάνεται μέριμνα για την προστασία των οφθαλμών. Περιοχές  που  δεν  μπορούν άμεσα να εκτεθούν στη  δέσμη ηλεκτρονίων (πέλματα, περίνεο, άνω έσω περιοχή των μηρών, οπισθοωτιαία χώρα, άνω τμήμα  του  κρανίου  και  δερματικές  πτυχές) υποβάλλονται  σε  θεραπεία  με  ξεχωριστά πεδία ηλεκτρονίων.
Ολική ακτινοβόληση του κρανίου (Total scalp irradiation)
Η  ομοιογενής  ακτινοβόληση  του  κρανίου  με  ηλεκτρόνια  παραμένει  ένα  δύσκολο πρόβλημα εξαιτίας της ανώμαλης μορφολογίας  της  κεφαλής.  Η  χρήση πολλαπλών  πεδίων  ηλεκτρονίων δημιουργεί  σημαντικά  προβλήματα  στη δοσιμετρία,  ιδιαίτερα  στα  σημεία  επαφής  των  πεδίων. Βελτιωμένες  τεχνικές αναπτύχθηκαν  από  τον  Hogstrom  και συνεργάτες,  οι  οποίες  προσφέρουν καλύτερη ποιότητα και μικρότερη διάρκεια θεραπείας.
Μία από αυτές χορηγείται με έξι πεδία ενέργειας  7 MeV  και  τοποθέτηση bolus επί  της  κεφαλής. Η  άλλη  μέθοδος  διενεργείται  με  τοξοειδή  τεχνική. Μια τρίτη τεχνική που αναπτύχθηκε στο Albert Einstein College of Medicine, θεωρεί την  επιφάνεια  του  κρανίου  ως  ένα  σύνολο ομόκεντρων κύκλων που θεραπεύονται  με  ξεχωριστές  δέσμες  ηλεκτρονίων  με  διαφορετική  ενέργεια. 
Διεγχειρητική ακτινοθεραπεία (Ιntraoperative radiation therapy ‐ IORT)
Ως  διεγχειρητική  ακτινοθεραπεία  ορίζεται  ή  χορήγηση  μίας  συνεδρίας  ακτινοθεραπείας  κατά τη διάρκεια  της  χειρουργικής επέμβασης. Αποτελεί μια θεραπευτική μέθοδο που συνδυάζει τη χειρουργική  με  την  ακτινοθεραπεία  με σκοπό τη βελτίωση του τοπικού ελέγχου της νόσου. Στις  μέρες  μας  η  χορήγηση  της  διεγχειρητικής  ακτινοθεραπείας  με  ηλεκτρόνια  διενεργείται  σε ειδικές  χειρουργικές  αίθουσες,  με  τη  βοήθεια  μικρών κινητών  γραμμικών  επιταχυντών (Mobetron  και  NOVAC‐7)  οι  οποίοι  παράγουν ηλεκτρόνια. Ο γραμμικός επιταχυντής μετακινείται δίπλα στο κρεβάτι του ασθενούς μετά την εξαίρεση του όγκου, ο ειδικός κώνος ηλεκτρονίων
τοποθετείται  επί  του  εγχειρητικού  πεδίου,  αφού πρώτα  απομακρυνθούν  οι  ευαίσθητοι στην ακτινοβολία  υγιείς  ιστοί  και  τοποθετηθούν μολύβδινα blocks για την προστασία  των  υποκείμενων ιστών. 
Η  εκλογή  της  κατάλληλης  ενέργειας και  δόσης  της  δέσμης  ηλεκτρονίων  εξαρτάται  από  την υπολειπόμενη  νόσο. Η  τελευταία  κυμαίνεται  μεταξύ  10  και 20 Gy.
Κύριες  ενδείξεις  διεγχειρητικής  ακτινοθεραπείας  με  ηλεκτρόνια  αποτελούν ο  καρκίνος  του παγκρέατος,  του  στομάχου, του παχέος εντέρου, τα σαρκώματα μαλακών μορίων και σε μικρότερο βαθμό ο γυναικολογικός καρκίνος και οι νεοπλασίες  της  κεφαλής  και  του  τραχήλου, του νεφρού, της ουροδόχου κύστης, του πνεύμονα και του μαστού.
ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ
Την  τελευταία  δεκαετία  η  τρισδιάστατη  σύμμορφη  ακτινοθεραπεία  με  ηλεκτρόνια  και  η ακτινοθεραπεία  με  ηλεκτρόνια  μεταβαλλόμενης  έντασης  και ενέργειας  αποτελούν  έναν  από τους στόχους  στην  εξέλιξη  της  ακτινοθεραπείας.
Η  σύμμορφη  θεραπεία  με  ηλεκτρόνια (electron conformal therapy, ECT)  χρησιμοποιεί μία  ή περισσότερες  δέσμες  ηλεκτρονίων με σκοπό
α)  να περιλάβει την περιοχή  του  σώματος  του  ασθενή  που πρέπει  να  ακτινοβοληθεί  (PTV)  εντός
της  καμπύλης  που  περιγράφει  το  90% της  ολικής  δόσης,
β)  να  κατανέμει  τη δόση ομοιογενώς στην περιοχή αυτή και
γ)  να  ακτινοβολούνται  με  την  ελάχιστη δυνατή  δόση  οι  υποκείμενοι  υγιείς  ιστοί και κριτικά όργανα.
Η  διαμορφούμενη  ακτινοθεραπεία  με ηλεκτρόνια (Modulated Electron Therapy, MET)  είναι  η σύμμορφη  θεραπεία  μη ηλεκτρόνια  η  οποία  όμως  χρησιμοποιεί διαμορφούμενη  ενέργεια  ή διαμορφούμενη  ένταση.  Η  διαμόρφωση  της  ενέργειας μπορεί να επιτευχθεί είτε με μικρά βήματα (continuous steps <0,2 MeV)  με τη  βοήθεια  επιθεμάτων (bolus),  είτε  με διακριτά  βήματα  (discrete steps 1,5 – 4 MeV)  χρησιμοποιώντας  ένα  μικρό  αριθμό  δεσμών  ηλεκτρονίων  ενός  κοινού γραμμικού επιταχυντή.
Η ευρεία κλινική εφαρμογή των μεθόδων αυτών χορήγησης  ηλεκτρονίων  δεν είναι εφικτή στην καθ’ ημέρα πράξη καθώς  απαιτούν,  αφ΄ενός  την  υποστήριξη των συστημάτων σχεδιασμού θεραπείας με  εξειδικευμένα  λογισμικά  προγράμματα,  αφετέρου  είναι  χρονοβόρες  όσον αφορά στη χορήγηση της θεραπείας.
Πηγή
onco.gr
Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

Πριν και μετά την θεραπεία πρέπει να γνωρίζετε την πρόγνωση!

Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου, πατώντας εδώ.


Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για όσους κάνουν ακτινοθεραπεία 

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για όσους κάνουν ακτινοθεραπεία 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα χρησιμοποιηθούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

 
Διαβάστηκε 5255 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 26 Αυγούστου 2018 08:41
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Εγκαύματα Εγκαύματα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα εγκαύματα

    Τα εγκαύματα είναι ιστικές βλάβες που προκαλούνται από την εφαρμογή θερμότητας, χημικών ουσιών, ηλεκτρικού ρεύματος ή ακτινοβολίας στο σώμα.

    Η έκταση της βλάβης (βάθος του εγκαύματος) είναι αποτέλεσμα της έντασης της θερμότητας (ή άλλης έκθεσης) και της διάρκειας της έκθεσης.

    • Μερικού πάχους: Τα εγκαύματα 1ου βαθμού προσβάλλουν τις επιφανειακές στιβάδες της επιδερμίδας. Τα εγκαύματα 2ου βαθμού εκτείνονται σε διάφορο βαθμό στην επιδερμίδα (με σχηματισμό φυσαλίδας) και σε τμήμα του χορίου
    • Ολικού πάχους: Τα εγκαύματα 3ου βαθμού χαρακτηρίζονται από καταστροφή όλων των στοιχείων του δέρματος και θρόμβωση του υποδόριου πλέγματος

     Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    1ου βαθμού:

    • Ερύθημα του προσβεβλημένου ιστού
    • Το δέρμα ασπρίζει με την πίεση
    • Δέρμα ευαίσθητο

    2ου βαθμού:

    • Δέρμα ερυθρό με φυσαλίδες
    • Δέρμα πολύ ευαίσθητο

    3ου βαθμού:

    • Δέρμα σκληρό και ξηρό
    • Το δέρμα δεν είναι ευαίσθητο

    ΑΙΤΙΕΣ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Η ανοιχτή φλόγα και τα καυτά υγρά είναι η πιο συνηθισμένες αιτίες (θερμοκρασία συνήθως 15-45 βαθμούς κελσίου ή παραπάνω)
    • Καυστικές χημικές ουσίες ή οξέα (μπορεί να υπάρχουν λίγα σημεία ή συμπτώματα τις πρώτες ημέρες). Οι συνηθισμένοι παράγοντες περιλαμβάνουν: θειϊκό οξύ που βρίσκεται στα προϊόντα καθαρισμού τουαλέτας, υποχλωριώδες νάτριο που βρίσκεται στη χλωρίνη και αλογονωμένοι υδρογονάνθρακες που βρίσκονται στα διαλυτικά. Το υδροφθορικό οξύ μπορεί να προκαλέσει ιδιαίτερα βαθιά εγκαύματα που μπορεί να μην γίνουν συμπτωματικά μέχρι κάποιο χρονικό διάστημα μετά την έκθεση. Το μυρμηκικό οξύ μπορεί να προκαλέσει τη διάσπαση μεγάλου αριθμού ερυθρών αιμοσφαιρίων. 
    • Ηλεκτρικό ρεύμα (μπορεί να προκαλέσει σημαντική βλάβη με πολύ μικρή καταστροφή του υπερκείμενου δέρματος). Τα ηλεκτρικά εγκαύματα ή τραυματισμοί ταξινομούνται ως υψηλής τάσης (μεγαλύτερη ή ίση με 1000 βολτ), χαμηλής τάσης (μικρότερη από 1000 βολτ) ή ως δευτερεύοντα από το ηλεκτρικό τόξο. Οι πιο συχνές αιτίες ηλεκτρικών εγκαυμάτων στα παιδιά είναι τα ηλεκτρικά καλώδια (60%) ακολουθούμενα από τις ηλεκτρικές πρίζες (14%). Ο κεραυνός μπορεί, επίσης, να προκαλέσει ηλεκτρικά εγκαύματα. Η θνησιμότητα από κεραυνούς είναι περίπου 10%. Ενώ οι ηλεκτρικοί τραυματισμοί προκαλούν, κυρίως, εγκαύματα, μπορεί, επίσης, να προκαλέσουν κατάγματα ή εξάρσεις δευτερεύοντα από αμβλύ τραύμα ή μυϊκές συσπάσεις. [17] Σε τραυματισμούς υψηλής τάσης, οι περισσότερες βλάβες μπορεί να προκύψουν εσωτερικά και έτσι η έκταση του τραυματισμού δεν μπορεί να κριθεί με εξέταση μόνο του δέρματος. [17] Η επαφή με χαμηλή ή υψηλή τάση μπορεί να προκαλέσουν καρδιακές αρρυθμίες ή καρδιακή ανακοπή. 
    • Υπερβολική έκθεση στον ήλιο. Τα εγκαύματα ακτινοβολίας μπορεί να προκληθούν από παρατεταμένη έκθεση σε υπεριώδες φως (όπως από τον ήλιο, θαλάμους μαυρίσματος) ή από ιοντίζουσα ακτινοβολία (όπως από ακτινοθεραπεία, ακτινογραφίες ή ραδιενέργεια). Η έκθεση στον ήλιο είναι η πιο συχνή αιτία εγκαυμάτων ακτινοβολίας και η πιο συχνή αιτία επιφανειακών εγκαυμάτων συνολικά. Οι επιδράσεις του δέρματος από την ιονίζουσα ακτινοβολία εξαρτώνται από την ποσότητα έκθεσης στην περιοχή, με απώλεια μαλλιών που παρατηρείται μετά από τα 3 Gy, ερυθρότητα μετά από τα 10 Gy, ξεφλούδισμα δέρματος μετά από τα 20 Gy και νέκρωση μετά από τα 30 Gy. Η ερυθρότητα, εάν συμβεί, ενδέχεται να μην εμφανιστεί έως και λίγο μετά την έκθεση. Τα εγκαύματα ακτινοβολίας αντιμετωπίζονται όπως τα άλλα εγκαύματα. Τα εγκαύματα από μικροκύματα συμβαίνουν από τους φούρνους μικροκυμάτων. Εκθέσεις δύο δευτερολέπτων μπορεί να προκαλέσουν τραυματισμό.
    • Μη τυχαία εγκαύματα, λόγω βίας και κακοποίησης. 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Ρύθμιση θερμοσίφωνα σε υψηλή θερμοκρασία
    • Επαγγελματική έκθεση σε χημικές ουσίες, ηλεκτρικό ρεύμα ή ακτινοβολία
    • Τα μικρά παιδιά και οι ηλικιωμένοι με λεπτό δέρμα είναι πιο ευαίσθητοι στις βλάβες
    • Απροσεξία με αναμμένα τσιγάρα
    • Κακή λειτουργία ηλεκτρικών κυκλωμάτων

    fysikes therapeies kai diatrofi gia egkavmata

    Παθοφυσιολογία εγκαυμάτων

    Σε θερμοκρασίες μεγαλύτερες από 44 ° C, οι πρωτεΐνες αρχίζουν να χάνουν το τρισδιάστατο σχήμα τους και αρχίζουν να διασπώνται. Αυτό οδηγεί σε βλάβη κυττάρων και ιστών. Πολλές από τις άμεσες επιπτώσεις στην υγεία του εγκαύματος είναι δευτερογενείς από τη διαταραχή της φυσιολογικής λειτουργίας του δέρματος. Περιλαμβάνουν διαταραχή της αίσθησης του δέρματος, ικανότητα αποτροπής απώλειας νερού μέσω εξάτμισης και ικανότητα ελέγχου της θερμοκρασίας του σώματος. Η διάσπαση των κυτταρικών μεμβρανών στα κύτταρα οδηγεί σε απώλεια καλίου στον εξωκυττάριο χώρο και εισροή νερού και νατρίου μέσα στα κύτταρα.

    Σε μεγάλα εγκαύματα (πάνω από το 30% της συνολικής επιφάνειας του σώματος), υπάρχει σημαντική φλεγμονώδης απόκριση. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα αυξημένη διαρροή υγρού από τα τριχοειδή αγγεία και επακόλουθο οίδημα ιστού. Αυτό προκαλεί απώλεια όγκου αίματος και σημαντική απώλεια πλάσματος, καθιστώντας το αίμα πιο συμπυκνωμένο. Η κακή ροή αίματος σε όργανα, όπως τα νεφρά και η γαστρεντερική οδός μπορεί να οδηγήσει σε νεφρική ανεπάρκεια και έλκη στομάχου. Τα αυξημένα επίπεδα κατεχολαμινών και κορτιζόλης μπορούν να προκαλέσουν υπερμεταβολική κατάσταση που μπορεί να διαρκέσει για χρόνια. Αυτό σχετίζεται με αυξημένη καρδιακή έξοδο, μεταβολισμό, γρήγορο καρδιακό ρυθμό και κακή ανοσολογική λειτουργία. 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Τοξική επιδερμική νεκρόλυση
    • Σύνδρομο απολέπισης του δέρματος

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Αιματοκρίτης
    • Τύπος και διασταύρωση
    • Ηλεκτρολύτες
    • Ουρία
    • Ανάλυση ούρων 
    • Σε όσους έχουν πονοκέφαλο ή ζάλη και έχουν εγκαύματα που σχετίζονται με τη φωτιά, θα πρέπει να εξεταστεί η δηλητηρίαση από μονοξείδιο του άνθρακα
    • Θα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη η δηλητηρίαση από κυάνιο

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • 1ου βαθμού - καταστροφή των επιφανειακών στιβάδων της επιδερμίδας, υπεραιμία των αγγείων του δέρματος
    • 2ου βαθμού - νέκρωση της επιδερμίδας σε ποικίλο βάθος, σχηματισμός φυσαλίδων, θρόμβωση του υποδόριου πλέγματος, άθικτα τα εξαρτήματα του δέρματος
    • 3ου βαθμού - νέκρωση όλων των στοιχείων του δέρματος, θρόμβωση του υποδόριου πλέγματος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Παιδιά - γλυκόζη (η υπογλυκαιμία μπορεί να εκδηλωθεί στα παιδιά λόγω των περιορισμένων αποθεμάτων σε γλυκογόνο)
    • Εισπνοή καπνού - αέρια αρτηριακού αίματος, καρβοξυαιμοσφαιρίνη
    • Εγκαύματα από ηλεκτρικό ρεύμα - ηλεκτροκαρδιογράφημα, μυοσφαιρίνη ούρων, CPK

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Ακτινογραφία θώρακα είναι απαραίτητη σε εισπνοή καπνού για την εκτίμηση των κατώτερων αναπνευστικών οδών 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Η βρογχοσκόπηση μπορεί να είναι απαραίτητη σε εισπνοή καπνού για την εκτίμηση των κατώτερων αναπνευστικών οδών 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Εισαγωγή στο νοσοκομείο σε όλα τα βαριά εγκαύματα:

    • Εγκαύματα 2ου βαθμού πάνω από 10% της επιφάνειας σώματος (Ε.Σ.), όλα τα εγκαύματα 3ου βαθμού
    • Εγκαύματα χεριών, ποδιών, προσώπου ή περινέου
    • Εγκαύματα από ηλεκτρισμό/κεραυνό
    • Βλάβες από εισπνοή 
    • Χημικά εγκαύματα
    • Κυκλοτερή εγκαύματα

    Μεταφορά σε ειδικό κέντρο εγκαυμάτων σε:

    • Εγκαύματα 2ου και 3ου βαθμού πάνω από 10% επιφάνειας σώματος σε ασθενείς κάτω από 1 ετών και πάνω από 50 ετών 
    • 2ου και 3ου βαθμού εγκαύματα πάνω από 20% επιφάνειας σώματος σε κάθε ηλικία
    • Εγκαύματα χεριών, ποδιών, προσώπου ή περινέου
    • Εγκαύματα από ηλεκτρικό ρεύμα/κεραυνό
    • Βλάβες από εισπνοή 
    • Κυκλοτερή εγκαύματα
    • Χημικά εγκαύματα με κίνδυνο λειτουργικής ανεπάρκειας

     5

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Ανάλογα με βάθος των εγκαυμάτων και την έκταση της προσβεβλημένης επιφάνειας σώματος (κανόνας των εννέα)

    Κανόνας των εννέα:

    1. Κάθε άνω άκρο - ενήλικες και παιδιά 9%
    2. Κάθε κάτω άκρο - ενήλικες 10% παιδιά 14%
    3. Πρόσθια επιφάνεια θώρακα - ενήλικες και παιδιά 10%
    4. Οπίσθια επιφάνεια θώρακα - ενήλικες και παιδιά 18%
    5. Κεφαλή και τράχηλος - ενήλικες 10% παιδιά 18%
    • Απομακρύνετε όλα τα δαχτυλίδια, ρολόγια, κ.λ.π., από τα προσβεβλημένα άκρα για να αποφευχθεί τυχόν αιμοστατική δράση
    • Απομακρύνετε τα ρούχα και καλύψτε όλες τις εγκαυματικές περιοχές με στεγνά σεντόνια 
    • Καθαρισμός της περιοχής σε χημικό έγκαυμα
    • Χορήγηση οξυγόνου 100% σε όλα τα βαριά εγκαύματα, εξετάστε το ενδεχόμενο πρώιμης διασωλήνωσης
    • Μην εφαρμόζετε πάγο στις εγκαυματικές επιφάνειες
    • Ρινογαστρικός καθετήρας (υψηλός κίνδυνος παραλυτικού ειλεού)
    • Καθετήρας Foley
    • Ανακούφιση του πόνου με μορφίνη ή υδροχλωρική μεπεριδίνη που πρέπει να δίνονται μόνο ενδοφλέβια
    • ΗΚΓραφική παρακολούθηση τις πρώτες 24 ώρες μετά από ηλεκτρικό έγκαυμα
    • Υδρομασάζ και στη συνέχεια επίδεση με επιδέσμους με σουλφαδιαζινικό άργυρο σε βαριά εγκαύματα
    • Μία ή δύο φορές την ημέρα καθαρισμός και αλλαγές
    • Βιολογικοί επίδεσμοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως επίδεσμοι, σε κάποιους επιλεγμένους ασθενείς (ιδιαίτερα χρήσιμοι για εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση μικρών εγκαυμάτων)

    Αναπλήρωση υγρών: Υπολογίστε τις ανάγκες σε υγρά από την ώρα που έγινε το έγκαυμα και όχι από τότε που άρχισε η θεραπεία

    • 2-4 mL Ringer's lactate x βάρος σώματος (Kg) x % ΕΣ εγκαύματος (1/2 χορηγείται τις πρώτες 8 ώρες, 1/4 τις επόμενες 8 ώρες και 1/4 το 3ο 8ωρο). Στα παιδιά, η ποσότητα αυτή επιπροστίθεται στα υγρά συντήρησης και ρυθμίζεται ανάλογα με την αποβολή ούρων και τα ζωτικά σημεία
    • Κολλοειδή διαλύματα δεν συνιστώνται τις πρώτες 12-24 ώρες της αναπλήρωσης υγρών 

    Χειρουργική αντιμετώπιση:

    • Η εσχαροποίηση μπορεί να κρίνεται απαραίτητη σε πιεστικά, κυκλοτερή εγκαύματα των άκρων ή του θώρακα 
    • Εκτομή κατ'εφαπτομένη και επικάλυψη με δερματικά μοσχεύματα με πάχος του δέρματος

    Άλλα:

    • Χρήση βιολογικών επιδέσμων ή δερματικών μοσχευμάτων μπορεί να ενδείκνυνται για την κάλυψη των εγκαυμάτων 

    rule of nines

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Στόχος είναι η γρήγορη κινητοποίηση 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Πλούσια σε πρωτεΐνες και θερμίδες όταν επανέλθει η κινητικότητα του εντέρου. Η σίτιση με ρινογαστρικό καθετήρα μπορεί να ενδείκνυται στην πρώιμη μετεγκαυματική περίοδο. Πλήρης παρεντερική διατροφή, αν ο ασθενής δεν πρέπει να παίρνει τίποτα από το στόμα για > 5 ημέρες

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ 

    • Προφύλαξη από το ηλιακό φως
    • Δύσκολη πρόσβαση σε ηλεκτρικά καλώδια/εξόδους
    • Απομόνωση των χημικών ουσιών στο σπίτι 
    • Ρύθμιση του θερμοσίφωνα σε χαμηλή θερμοκρασία
    • Ανιχνευτές καπνού στο σπίτι
    • Σχέδιο εκκένωσης του σπιτιού σε περίπτωση πυρκαγιάς
    • Σωστή χρήση και αποθήκευση εύφλεκτων υλικών

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Τα εγκαύματα μπορεί να είναι πολύ επώδυνα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια σειρά διαφορετικών επιλογών για τη διαχείριση του πόνου. Αυτά περιλαμβάνουν απλά αναλγητικά (όπως ιβουπροφαίνη και ακεταμινοφαίνη) και οπιοειδή, όπως, η μορφίνη.

    Οι βενζοδιαζεπίνες μπορούν να χρησιμοποιηθούν εκτός από τα αναλγητικά για να βοηθήσουν στο άγχος.

    Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας επούλωσης, τα αντιισταμινικά, το μασάζ ή η υποδόρια διέγερση των νεύρων μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να βοηθήσουν στην κνησμό. Τα αντιισταμινικά, ωστόσο, είναι αποτελεσματικά μόνο στο 20% των ανθρώπων. Μερικοί υποστηρίζουν τη χρήση της γκαμπαπεντίνης και η χρήση της μπορεί να είναι λογική σε όσους δεν βελτιώνονται με τα αντιισταμινικά. Η ενδοφλέβια λιδοκαΐνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον πόνο.

    Συνιστώνται ενδοφλέβια αντιβιοτικά πριν από τη χειρουργική επέμβαση για άτομα με εκτεταμένα εγκαύματα (> 60% TBSA), αλλά από το 2008, οι οδηγίες δεν συνιστούν τη γενική χρήση τους λόγω ανησυχιών σχετικά με την αντοχή στα αντιβιοτικά και τον αυξημένο κίνδυνο μυκητιασικών λοιμώξεων.

    Η ερυθροποιητίνη δεν έχει βρεθεί αποτελεσματική για την πρόληψη ή τη θεραπεία της αναιμίας σε περιπτώσεις εγκαυμάτων.

    Σε εγκαύματα που προκαλούνται από υδροφθορικό οξύ, το γλυκονικό ασβέστιο είναι ένα ειδικό αντίδοτο και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ενδοφλεβίως ή/και τοπικά.

    Η ανασυνδυασμένη ανθρώπινη αυξητική ορμόνη (rhGH) σε άτομα με εγκαύματα που εμπλέκουν περισσότερο από το 40% του σώματός τους φαίνεται να επιταχύνει την επούλωση, χωρίς, να επηρεάζει τον κίνδυνο θανάτου.

    Η χρήση στεροειδών είναι ασαφής. 

    Τα τραύματα που απαιτούν χειρουργικό κλείσιμο με μοσχεύματα (συνήθως, οτιδήποτε περισσότερο από ένα μικρό έγκαυμα πλήρους πάχους) θα πρέπει να αντιμετωπιστούν το συντομότερο δυνατόν.

    Τα περιφεριακά εγκαύματα των άκρων ή του θώρακα μπορεί να χρειάζονται επείγουσα χειρουργική απελευθέρωση του δέρματος, γνωστή ως εσχαροτομή. Αυτό γίνεται για τη θεραπεία ή την πρόληψη προβλημάτων που σχετίζονται με την κυκλοφορία ή τον αερισμό. Δεν είναι βέβαιο εάν είναι χρήσιμο για εγκαύματα στο λαιμό ή τα δάχτυλα. Ενδέχεται να απαιτηθούν φασιοτομές για τα ηλεκτρικά εγκαύματα.

    Τα μοσχεύματα δέρματος μπορεί να περιλαμβάνουν προσωρινό υποκατάστατο δέρματος, που προέρχεται από δέρμα ζώου (ανθρώπινος δότης ή χοίρος) ή συνθετικά. Χρησιμοποιούνται για να καλύψουν την πληγή ως επίδεσμος, αποτρέποντας τη μόλυνση και την απώλεια υγρών, αλλά τελικά θα πρέπει να αφαιρεθούν. Εναλλακτικά, το ανθρώπινο δέρμα μπορεί να αντιμετωπιστεί ώστε να αφεθεί μόνιμα χωρίς απόρριψη.

    Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η χρήση θειικού χαλκού για την απεικόνιση των σωματιδίων φωσφόρου για απομάκρυνση μπορεί να βοηθήσει στην επούλωση πληγών λόγω εγκαυμάτων φωσφόρου. Εν τω μεταξύ, η απορρόφηση θειικού χαλκού στην κυκλοφορία του αίματος μπορεί να είναι επιβλαβής.

    istockphoto 477832087 612x612

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Το μέλι έχει χρησιμοποιηθεί από την αρχαιότητα για να βοηθήσει την επούλωση των πληγών και μπορεί να είναι ευεργετικό σε εγκαύματα πρώτου και δευτέρου βαθμού. Υπάρχουν ενδείξεις ότι το μέλι βοηθά στην επούλωση των εγκαυμάτων μερικού πάχους.

    Η αλόη βέρα είναι, επίσης, χρήσιμη. Είναι ευεργετική για τη μείωση του πόνου, βελτιώνει το χρόνο επούλωσης, όπως και η σουλφαδιαζίνη αργύρου.

    Το πλιγούρι βρώμης χρησιμοποιείται, επίσης.

    Υπάρχουν λίγες ενδείξεις ότι η βιταμίνη Ε βοηθά με τα χηλοειδή ή τις ουλές.

    Το βούτυρο, ακόμη, συνιστάται.

    Ακόμη, γίνονται εφαρμογές αυγών, λάσπης, φύλλων ή κοπριάς αγελάδας.

    Υπάρχουν αρκετές άλλες μέθοδοι που μπορούν να χρησιμοποιηθούν εκτός από φάρμακα για τη μείωση του πόνου και του άγχους, όπως: θεραπεία εικονικής πραγματικότητας ή οραματισμός, ύπνωση και συμπεριφορικές προσεγγίσεις, όπως, τεχνικές απόσπασης της προσοχής.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΓΚΑΥΜΑΤΑ

    Ανάλογα με την έκταση των εγκαυμάτων και τη θεραπεία

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Τα δερματικά μοσχεύματα και το νέο-επιθηλιοποιημένο δέρμα είναι πολύ ευαίσθητο στην έκθεση στον ήλιο και στις ακραίες θερμοκρασίες

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Γαστροδωδεκαδακτυλική έλκωση (έλκη του Cushing)
    • Έλκη του Marjolin - επιδερμοειδές καρκίνωμα που αναπτύσσεται στη θέση παλαιού εγκαύματος
    • Επιμόλυνση του τραύματος - συνήθως, Gram αρνητικοί μικροοργανισμοί
    • Πνευμονία
    • Μειωμένη κινητικότητα και πιθανότητα μελλοντικών αγκυλώσεων 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Έγκαυμα 1ου βαθμού - πλήρης ίαση
    • Έγκαυμα 2ου βαθμού - επιθηλιοποίηση σε 10-14 ημέρες (τα 2ου βαθμού μεγάλου βάθους μπορεί να χρειαστούν δερματικό μόσχευμα)
    • Έγκαυμα 3ου βαθμού - δεν υπάρχει δυνατότητα επανεπιθηλιοποίησης - απαιτούνται δερματικά μοσχεύματα
    • Ο χρόνος παραμονής στο νοσοκομείο και η ανάγκη περίθαλψης σε ειδικό κέντρο εγκαυμάτων θα εξαρτηθούν από την έκταση των εγκαυμάτων, την εισπνοή καπνού και την ηλικία
    • 50% επιβίωση αναμένεται σε εγκαύματα 62% ΕΣ στις ηλικίες 0-14 χρόνων, 63% στις ηλικίες 15-40 χρόνων, 38% στις ηλικίες 40-65 χρόνων, 25% στους ασθενείς πάνω από 65 χρόνων
    • Το 90% των επιζώντων αναμένεται να επιστρέψουν σε μία απασχόληση εξίσου επικερδή με αυτή που είχαν πριν το ατύχημα

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Σύνδρομο εισπνοής καπνού:

    • Εμφανίζεται μέσα σε 72 ώρες από το έγκαυμα
    • Το υποψιαζόμαστε σε εγκαύματα που έγιναν σε κλειστούς χώρους
    • Διασωλήνωση, αερισμός με θετική τελοεκπνευστική πίεση

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τα εγκαύματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τα εγκαύματα

    Huu0ak Burns 16x9.original

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ηλιοθεραπεία

    Boswellia Serrata το ισχυρό φυσικό αντιφλεγμονώδες

    Τραύματα ματιών

    ΟγκοΥπερθερμία

    Βιταμίνη Ε

    Το μηλόξυδο θεραπεύει τα πάντα

    Ένα ηλεκτρονικό τσιγάρο μπορεί να σας στείλει στην εντατική

    Βιολογική, επουλωτική αλοιφή

    Φυσικά αντηλιακά EMEDI BIO

    Που κάνει καλό ο χυμός αλόης

    Λοσιόν για όλα τα εγκαύματα

    Λοσιόν για τα ηλιακά εγκαύματα

    Κρέμα σώματος για ουλές και ραγάδες

    Το βότανο του Αγίου Ιωάννη

    Φτιάξτε μόνοι σας βάμμα εχινάκειας

    Ιατρικές συνταγές με αλόη

    Η λεβάντα

    Αλόη Βέρα

    Πώς να πάρετε από την αλόη το gel

    Χρήσιμες συμβουλές για τα ηλιακά εγκαύματα

    Συνταγές με καλέντουλα

    www.emedi.gr

     

     

  • Μυοκαρδιοπάθεια Μυοκαρδιοπάθεια

    Η μυοκαρδιοπάθεια είναι ομάδα ασθενειών του καρδιακού μυ

    Η μυοκαρδιοπάθεια είναι μια ομάδα ασθενειών που επηρεάζουν τον καρδιακό μυ.

    Αρχικά, μπορεί να υπάρχουν λίγα ή καθόλου συμπτώματα.

    Καθώς, η ασθένεια επιδεινώνεται, μπορεί να εμφανιστεί δύσπνοια, αίσθημα κόπωσης και οίδημα των ποδιών, λόγω της εμφάνισης καρδιακής ανεπάρκειας. Μπορεί να εμφανιστεί ακανόνιστος καρδιακός παλμός και λιποθυμία. Εκείνοι που επηρεάζονται διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο ξαφνικού καρδιακού θανάτου. 

    Οι τύποι μυοκαρδιοπάθειας:

    • Υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια
    • Διατατική μυοκαρδιοπάθεια
    • Περιοριστική μυοκαρδιοπάθεια
    • Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια δεξιάς κοιλίας 
    • Μυοκαρδιοπάθεια Takotsubo (σύνδρομο σπασμένης καρδιάς). Η μυοκαρδιοπάθεια Takotsubo είναι ένα σύνδρομο αναστρέψιμης συστολικής δυσλειτουργίας της αριστερής κοιλίας

    Στην υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια ο καρδιακός μυς μεγαλώνει και πυκνώνει. Σε πολλές περιπτώσεις, η αιτία δεν μπορεί να προσδιοριστεί.  Η υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια κληρονομείται, συνήθως, ενώ η διατατική μυοκαρδιοπάθεια κληρονομείται, περίπου, στο ένα τρίτο των περιπτώσεων.

    Στη διατατική μυοκαρδιοπάθεια οι κοιλίες διευρύνονται και εξασθενούν. Η διατατική μυοκαρδιοπάθεια μπορεί, επίσης, να προκύψει από αλκοόλ, βαρέα μέταλλα, στεφανιαία νόσο, χρήση κοκαΐνης και ιογενείς λοιμώξεις.

    Στην περιοριστική μυοκαρδιοπάθεια, οι κοιλίες περιορίζονται. Η περιοριστική μυοκαρδιοπάθεια μπορεί να προκληθεί από αμυλοείδωση, αιμοχρωμάτωση και ορισμένες θεραπείες για τον καρκίνο.

    Το σύνδρομο σπασμένης καρδιάς προκαλείται από ακραίο συναισθηματικό ή σωματικό στρες. 

    Η θεραπεία εξαρτάται από τον τύπο της μυοκαρδιοπάθειας και τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων.

    Οι θεραπείες μπορεί να περιλαμβάνουν αλλαγές στον τρόπο ζωής, φάρμακα ή χειρουργική επέμβαση. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να περιλαμβάνει συσκευή κοιλιακής υποβοήθησης ή μεταμόσχευση καρδιάς.

    Το 2015 η μυοκαρδιοπάθεια και η μυοκαρδίτιδα έπληξαν 2,5 εκατομμύρια άτομα.

    Η υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια επηρεάζει περίπου 1 στα 500 άτομα, ενώ η διασταλτική μυοκαρδιοπάθεια επηρεάζει 1 στους 2.500.

    Η Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια δεξιάς κοιλίας είναι πιο συχνή στους νέους.

    cardiomypathy 702x336

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΠΑΘΕΙΩΝ

    Τα συμπτώματα των μυοκαρδιοπαθειών μπορεί να περιλαμβάνουν κόπωση, οίδημα των κάτω άκρων και δύσπνοια μετά την άσκηση. Επιπλέον συμπτώματα είναι οι αρρυθμίες, η λιποθυμία και η ζάλη.

    ΑΙΤΙΕΣ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΠΑΘΕΙΩΝ

    • Αλκοόλ, αμυλείδωση, αιμοχρωμάτωση, νόσοι αποθήκευσης γλυκογόνου, ιδιοπαθής υπερτροφική υποαορτική στένωση, σαρκοείδωση, ενδομυοκαρδιακή ίνωση, ηωσινοφιλία Loeffler, η ακτινοβολία και η ακτινοθεραπεία, η αδριαμυκίνη και άλλα χημειοθεραπευτικά φάρμακα, Ben-Beri, το σύνδρομο Kwashiorkor (To κβασιόρκορ (Kwashiorkor) είναι μορφή σοβαρού υποσιτισμού πρωτεϊνών), η ανεπάρκεια καλίου, το κοβάλτιο, η νόσος Pompe (η νόσος Pompe ή γλυκογονίαση τύπου ΙΙ αποτελεί κληρονομική διαταραχή της υδρολυτικής διάσπασης του γλυκογόνου στο λυσόσωμα), σύνδρομο Hurler (Το σύνδρομο Hurler-Scheie είναι η ενδιάμεση μορφή βλεννοπολυσακχαρίδωση τύπου 1), σύνδρομο Hunter (Σύνδρομο Hunter είναι μια γενετική ανωμαλία στην ενδοκυτταρική καταβολισμό των υδατανθράκων (γλυκοζαμινογλυκάνες)), νόσος Fabry (Η νόσος Fabry είναι μια σοβαρή, κληρονομική, προοδευτική, λυσοσωμική, χρόνια νόσος που επηρεάζει πολλά όργανα και συστήματα του ανθρωπινού οργανισμού και οφείλεται στην έλλειψη του ενζύμου α- γαλακτοσιδάση Α), μυϊκή δυστροφία Duchenne (H ασθένεια αυτή λαμβάνει το όνομά της από την πρωτεΐνη δυστροφίνη, η οποία λόγω μετάλλαξης του γονιδίου της στο γενετικό υλικό (DNA) δεν παράγεται ή δεν παράγεται με σωστό τρόπο), αταξία Friedreich (Η αταξία Φρίντριχ (Friedreich’s ataxia) αποτελεί τον ιατρικό όρο για τα προβλήματα συντονισμού, όπως η αδεξιότητα ή η δυσχέρεια διατήρησης της ισορροπίας. Η αταξία μπορεί να προκληθεί από πολλές και διαφορετικές καταστάσεις), οι ιοί Coxsackie, η πολυομυελίτιδα, η διφθερίτιδα, η τοξοπλάσμωση, η τριχίνωση, η τρυπανοσωμίαση, η γιγαντοκυτταρική μυοκαρδίτιδα, ο οξύς ρευματικός πυρετός κ.ά

    Οι μυοκαρδιοπάθειες είτε περιορίζονται στην καρδιά είτε αποτελούν μέρος μιας γενικευμένης συστηματικής διαταραχής, οι οποίες συχνά οδηγούν σε καρδιαγγειακό θάνατο ή προοδευτική αναπηρία που σχετίζεται με καρδιακή ανεπάρκεια.

    Εξαιρούνται άλλες ασθένειες που προκαλούν δυσλειτουργία των καρδιακών μυών, όπως στεφανιαία νόσος, υπέρταση ή ανωμαλίες των καρδιακών βαλβίδων. Συχνά, η υποκείμενη αιτία παραμένει άγνωστη, αλλά σε πολλές περιπτώσεις η αιτία μπορεί να είναι αναγνωρίσιμη. Ο αλκοολισμός, για παράδειγμα, έχει αναγνωριστεί ως αιτία διατατικής μυοκαρδιοπάθειας, όπως, και η τοξικότητα στα φάρμακα, και ορισμένες λοιμώξεις (συμπεριλαμβανομένης της ηπατίτιδας C). Η κοιλιοκάκη μπορεί να προκαλέσει μυοκαρδιοπάθειες, οι οποίες μπορούν να αντιστραφούν εντελώς με την έγκαιρη διάγνωση. Εκτός από τις επίκτητες αιτίες, η μοριακή βιολογία και η γενετική έχουν οδηγήσει στην αναγνώριση διαφόρων γενετικών αιτιών.

    Άλλη κατάταξη μυοκαρδιοπαθειών:

    Πρωτοπαθείς, οι οποίες επηρεάζουν μόνο την καρδιά και

    Δευτεροπαθείς, οι οποίες είναι το αποτέλεσμα ασθένειας που επηρεάζει άλλα μέρη του σώματος

    ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΠΑΘΕΙΩΝ

    Η παθοφυσιολογία των μυοκαρδιοπαθειών γίνεται καλύτερα κατανοητή σε κυτταρικό επίπεδο (μοριακές τεχνικές). Οι μεταλλαγμένες πρωτεΐνες μπορούν να διαταράξουν την καρδιακή λειτουργία στη συσταλτική συσκευή (ή μηχανικά ευαίσθητα σύμπλοκα). Οι μεταβολές των καρδιομυοκυττάρων και οι επίμονες αποκρίσεις τους στο κυτταρικό επίπεδο προκαλούν αλλαγές που σχετίζονται με τον ξαφνικό καρδιακό θάνατο και άλλα καρδιακά προβλήματα. 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΠΑΘΕΙΩΝ

    • Φυσική εξέταση
    • Οικογενειακό ιστορικό
    • Εξέταση αίματος
    • ΗΚΓ
    • Ηχοκαρδιογράφημα
    • Τεστ άγχους
    • Γενετικές δοκιμές

    Types of cardiomyopathy

    KΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΠΑΘΕΙΑΣ

    Πρωτοπαθείς/εγγενείς μυοκαρδιοπάθειες 

    • Γενετική
    • Υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια
    • Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια δεξιάς κοιλίας
    • Μυοκαρδιοπάθεια αριστερής κοιλίας μη περιοριστική
    • Μυοκαρδιοπάθεια καναλιών διαύλων ιόντων
    • Διατατική μυοκαρδιοπάθεια 
    • Περιοριστική μυοκαρδιοπάθεια 
    • Επίκτητος
    • Μυοκαρδιοπάθεια από στρες
    • Μυοκαρδίτιδα, φλεγμονή και τραυματισμός στον καρδιακό ιστό που οφείλεται εν μέρει στη διείσδυση από λεμφοκύτταρα και μονοκύτταρα 
    • Ηωσινοφιλική μυοκαρδίτιδα, φλεγμονή και τραυματισμός στον καρδιακό ιστό που οφείλεται εν μέρει στη διείσδυση από ηωσινόφιλα
    • Ισχαιμική μυοκαρδιοπάθεια (δεν περιλαμβάνεται επίσημα στην ταξινόμηση ως άμεσο αποτέλεσμα άλλου καρδιακού προβλήματος) 

    Δευτεροπαθείς/εξωγενείς μυοκαρδιοπάθειες 

    • Μεταβολικά/αποθήκευση
    • Νόσος του Fabry
    • Αιμοχρωμάτωση
    • Ενδομυοκαρδιακή
    • Ενδομυοκαρδιακή ίνωση
    • Υπερηωσινοφιλικό σύνδρομο
    • Ενδοκρινική
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Υπερθυρεοειδισμός
    • Ακρομεγαλία
    • Καρδιοπροσωπική
    • Σύνδρομο Noonan
    • Νευρομυϊκή
    • Μυϊκή δυστροφία
    • Αταξία του Friedreich

    Άλλα

    • Καρδιομυοπάθεια που σχετίζεται με την παχυσαρκία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΠΑΘΕΙΑΣ

    Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει πρόταση αλλαγών στον τρόπο ζωής.

    Η θεραπεία εξαρτάται από τον τύπο της μυοκαρδιοπάθειας και την κατάσταση της νόσου, αλλά μπορεί να περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή (συντηρητική θεραπεία) ή ιατρογενείς / εμφυτευμένους βηματοδότες για αργούς καρδιακούς ρυθμούς, απινιδωτές για εκείνους που είναι επιρρεπείς σε θανατηφόρους καρδιακούς ρυθμούς, συσκευές κοιλιακής υποβοήθησης (VADs) για σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια, ή αφαίρεση για επαναλαμβανόμενες δυσρυθμίες που δεν μπορούν να εξαλειφθούν με φαρμακευτική αγωγή ή μηχανική καρδιομετατροπή.

    Ο στόχος της θεραπείας είναι συχνά η ανακούφιση των συμπτωμάτων και ορισμένοι ασθενείς μπορεί τελικά να απαιτήσουν μεταμόσχευση καρδιάς.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    kardiomyo 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Κοιλιακή ταχυκαρδία

    Ιδιοπαθής υπερτροφική υπαορτική στένωση

    Σύνδρομο Marchiafava-Bignami

    Σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας της μεταμόσχευσης οργάνων

    Σύνδρομο Wolff-Parkinson-White

    Τι να κάνετε αν κάποιος λιποθυμήσει

    Ποιοι πρέπει να βάλουν εμφυτεύσιμο απινιδωτή

    Πρέπει να προσέχουν όσοι έχουν βηματοδότη

    Βαγοτονία

    Θειαμίνη

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Σύγχρονη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας

    Σύνδρομο Korsakoff

    Νόσος του Κεσάν

    Αλκοολική μυοκαρδιοπάθεια

    Το Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου

    Υπερηχογράφημα καρδιάς

    Σύνδρομο Noonan

    Αιφνίδιος θάνατος σε νέους άνδρες

    Η ακτινοθεραπεία στον καρκίνο μαστού προκαλεί καρδιοπάθειες

    Οδηγίες για τον εμφυτεύσιμο απινιδωτή

    Νόσος του Wilson

    Αιμοχρωμάτωση

    Μυοκαρδίτιδα

    Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

    www.emedi.gr

     

  • Νευρίτιδα Νευρίτιδα

    Νευρίτιδα είναι η φλεγμονή ενός ή πολλών νεύρων

    ΝΕΥΡΙΤΙΔΑ

    Εκφύλιση των περιφερικών νεύρων.

    Χαρακτηριστικά:

    • Ύπουλη εισβολή
    • Μυϊκή αδυναμία με απώλεια της αισθητικότητας
    • Μυϊκή ατροφία
    • Ελαττωμένα τενόντια αντανακλαστικά
    • Παραισθησίες
    • Υπερευαισθησίες των χεριών και των ποδιών

    Η νευρίτιδα είναι φλεγμονή ενός νεύρου ή η γενική φλεγμονή του περιφερικού νευρικού συστήματος.

    Η φλεγμονή, και συχνά ταυτόχρονη απομυελίνωση, προκαλεί μειωμένη αγωγή των νευρικών σημάτων και οδηγεί σε εκτροπή της νευρικής λειτουργίας.

    Η νευρίτιδα συχνά συνδυάζεται με νευροπάθεια, που είναι ένας ευρύτερος όρος που περιγράφει οποιαδήποτε ασθένεια επηρεάζει το περιφερικό νευρικό σύστημα.

    Ωστόσο, οι νευροπάθειες μπορεί να οφείλονται είτε σε φλεγμονώδεις είτε σε μη φλεγμονώδεις αιτίες και ο όρος περιλαμβάνει οποιαδήποτε μορφή βλάβης, εκφυλισμού ή δυσλειτουργίας του νευρικού συστήματος, ενώ η νευρίτιδα αναφέρεται συγκεκριμένα στη φλεγμονώδη διαδικασία. 

    Καθώς, η φλεγμονή είναι μια συχνή αντίδραση στη βιολογική προσβολή, πολλές παθήσεις μπορεί να εμφανιστούν με χαρακτηριστικά νευρίτιδας. 

    Συχνές αιτίες είναι οι αυτοάνοσες ασθένειες, όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας, η  λοίμωξη, είτε βακτηριακή, όπως λέπρα, είτε ιογενής, όπως η ανεμοβλογιά και ο έρπητας ζωστήρας. Άλλες αιτίες είναι οι μεταμολυσματικές ανοσολογικές αντιδράσεις, όπως το σύνδρομο Guillain-Barré, ή μια απόκριση σε σωματικό τραυματισμό. Ενώ οποιοδήποτε νεύρο στο σώμα μπορεί να υποστεί φλεγμονή, συγκεκριμένες αιτιολογίες μπορεί κατά προτίμηση να επηρεάσουν συγκεκριμένα νεύρα. Η φύση των συμπτωμάτων εξαρτάται από τα συγκεκριμένα νεύρα που εμπλέκονται. Για παράδειγμα, η νευρίτιδα σε ένα αισθητήριο νεύρο μπορεί να προκαλέσει πόνο, παραισθησία (καρφίτσες και βελόνες), υπαισθησία (μούδιασμα) και αναισθησία και η νευρίτιδα σε ένα κινητικό νεύρο μπορεί να προκαλέσει πάρεση (αδυναμία), σπασμό, παράλυση ή μυϊκή απώλεια. Το ηλεκτρομυογράφημα επιδεικνύει επιβράδυνση του δυναμικού ενέργειας. Η θεραπεία της νευρίτιδας επικεντρώνεται στην απομάκρυνση ή τη θεραπεία οποιασδήποτε υποκινούμενης αιτίας φλεγμονής, ακολουθούμενη από υποστηρικτική φροντίδα και αντιφλεγμονώδεις ή ανοσοδιαμορφωτικές θεραπείες, καθώς και συμπτωματική αντιμετώπιση.

    neuritida 3

    ΑΙΤΙΕΣ ΝΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    • Λοιμώξεις

    Τόσο οι ενεργές λοιμώξεις όσο και οι μεταμολυσματικές αυτοάνοσες διαδικασίες προκαλούν νευρίτιδα. Η ταχεία αναγνώριση μιας μολυσματικής αιτίας νευρίτιδας υπαγορεύει τη θεραπευτική προσέγγιση και συχνά έχει πολύ πιο θετική μακροπρόθεσμη πρόγνωση από άλλες αιτιολογίες. Βακτηριακές, ιογενείς και σπειροχαιτικές λοιμώξεις έχουν συσχετιστεί με φλεγμονώδεις νευρικές αποκρίσεις.

    Μερικοί από τους βακτηριακούς παράγοντες που σχετίζονται περισσότερο με τη νευρίτιδα είναι η λέπρα, η νόσος Lyme και η διφθερίτιδα.

    Οι ιογενείς αιτίες της νευρίτιδας περιλαμβάνουν τον ιό του απλού έρπητα, τον ιό της ανεμοβλογιάς και τον HIV. 

    Η λέπρα χαρακτηρίζεται, συχνά, από άμεση νευρική λοίμωξη από τον αιτιολογικό οργανισμό, mycobacterium leprae. Η λέπρα παρουσιάζει μια ετερογενή κλινική εικόνα που υπαγορεύεται από βακτηριακό τίτλο και ενδογενή αντίσταση του ξενιστή. Η φυματιώδης λέπρα, που παρατηρείται σε περιπτώσεις όπου η ανοσία του ξενιστή είναι υψηλή, δε σχετίζεται, συνήθως, με νευρίτιδα. Παρουσιάζεται με μικρό αριθμό ανώδυνων πλακών του δέρματος με λίγους βακίλους, αποτέλεσμα μιας κοκκιωματώδους διαδικασίας που καταστρέφει τα δερματικά νεύρα. Η λεμφική λέπρα, που παρατηρείται όταν ο ξενιστής δεν έχει αντίσταση στον οργανισμό, παρουσιάζει εκτεταμένες δερματικές αλλοιώσεις και αισθητά διευρυμένα νεύρα. Η εμπλοκή των ασθενειών σε αυτή τη μορφή λέπρας εξελίσσεται χαρακτηριστικά από ψυχρότερες περιοχές του σώματος, όπως η άκρη της μύτης και των λοβών του αυτιού, προς θερμότερες περιοχές του σώματος με αποτέλεσμα την εκτεταμένη απώλεια αίσθησης και καταστροφικές δερματικές βλάβες. Η ταχεία θεραπεία είναι ένα κρίσιμο συστατικό της φροντίδας σε ασθενείς που πάσχουν από λέπρα. Η καθυστερημένη φροντίδα οδηγεί σε μόνιμη απώλεια αίσθησης και βλάβη των ιστών. 

    Η νόσος του Lyme, που προκαλείται από τη σπιροχαίτη Borrelia burgdorferi, είναι μια ασθένεια που προκαλείται από τσιμπούρια με περιφερικές και κεντρικές νευρολογικές εκδηλώσεις. Το πρώτο στάδιο της νόσου του Lyme παρουσιάζεται συχνά με παθογνωμονικό εξάνθημα «μάτι ταύρου», μεταναστευτικό ερύθημα, καθώς και πυρετό, αδιαθεσία και αρθραλγίες. Περίπου το 15% των ασθενών που δεν έχουν υποβληθεί σε θεραπεία θα αναπτύξουν νευρολογικές εκδηλώσεις, οι οποίες χαρακτηρίζονται κλασικά από κρανιακή νευροπάθεια και λεμφοκυτταρική μηνιγγίτιδα. Η φλεγμονή των νεύρων που παρατηρείται στη νευρολογική νόσο σχετίζεται με λεμφοκυτταρική διήθηση, χωρίς ενδείξεις άμεσης μόλυνσης των περιφερικών νεύρων. Αν και είναι, συνήθως, αυτοπεριοριζόμενη, η θεραπεία με αντιβιοτικά μπορεί να επιταχύνει την επίλυση των συμπτωμάτων. 

    Η διφθερίτιδα, μια κάποτε συχνή παιδική αναπνευστική λοίμωξη, παράγει μια νευροτοξίνη που μπορεί να οδηγήσει σε διφασική νευροπάθεια. Αυτή η νευροπάθεια ξεκινά με παράλυση και μούδιασμα της μαλακής υπερώας και του φάρυγγα, καθώς και αδυναμία των βολβών των ματιών, αρκετές ημέρες έως εβδομάδες μετά την αρχική λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού, ακολουθούμενη από μια ανοδική παράπλευρη παράλυση που προκαλείται από οξεία φλεγμονώδη απομυελινωτική νευροπάθεια μετά από αρκετές ακόμη εβδομάδες. Ενώ, τα αντιβιοτικά είναι αποτελεσματικά στην εξάλειψη του βακτηρίου, τα νευρολογικά επακόλουθα της μόλυνσης πρέπει να αντιμετωπίζονται με αντιτοξίνη διφθερίτιδας. 

    Ο ιός του απλού έρπητα είναι ένας κοινός ιός που βρίσκεται σε λανθάνουσα κατάσταση στα νευρωνικά γάγγλια μεταξύ των ενεργών λοιμώξεων. Ο HSV-1 ευρίσκεται, συνήθως, στα γάγγλια των κρανιακών νεύρων, ιδιαίτερα στα γάγγλια των τριδύμων νεύρων και μπορεί να προκαλέσει επώδυνες νευραλγίες κατά τη διάρκεια ενεργών περιόδων. Έχει, επίσης, συσχετιστεί με την παράλυση του Bell και την αιθουσαία νευρίτιδα. Ο HSV-2 συχνά βρίσκεται εντός των οσφυϊκών γαγγλίων και σχετίζεται με ριζοπάθειες κατά τη διάρκεια της ενεργού λοίμωξης. Η επανενεργοποίηση του έρπητα αντιμετωπίζεται συχνά με ασυκλοβίρη, αν και τα αποδεικτικά στοιχεία για την αποτελεσματικότητά της στον έλεγχο της περιφερικής νευρολογικής εκδήλωσης της νόσου δεν υπάρχουν. Ο ιός της Varicella zoster, η αιτία της ανεμοβλογιάς, μπορεί να βρεθεί αδρανής σε όλο το νευρικό σύστημα μετά από μια αρχική λοίμωξη. Η επανενεργοποίηση του ιού προκαλεί έρπητα ζωστήρα, και παρατηρείται σε κατανομή νεύρου που αντιστοιχεί στο γάγγλιο στο οποίο κατοικούσε ο λανθάνων ιός. Αφού υποχωρήσει το ερπητικό εξάνθημα, μια επιπρόσθετη περίοδος μεθερπητικής νευραλγίας μπορεί να παραμείνει για εβδομάδες έως μήνες. Τα αντιιικά φάρμακα, συμπεριλαμβανομένης της ασυκλοβίρης, είναι αποτελεσματικά στον έλεγχο της επανενεργοποίησης του ιού. Η αντιμετώπιση της επακόλουθης μεθερπητικής νευραλγίας απαιτεί, συχνά, περαιτέρω αντιμετώπιση με γκαμπαπεντίνη, αμιτριπτυλίνη, καρβαμαζεπίνη ή τοπική λιδοκαΐνη. 

    Ο ιός HIV συνδέεται με ένα ευρύ φάσμα νευρολογικών εκδηλώσεων, τόσο κατά την οξεία λοίμωξη όσο και κατά την εξέλιξη της νόσου. Κατά τη διάρκεια οξείας λοίμωξης έχουν αναφερθεί τόσο άμεση περιφερική νευρική εμπλοκή, συνηθέστερα, διμερής παράλυση του προσώπου, όσο και οξεία φλεγμονώδης απομυελινωτική πολυνευροπάθεια (σύνδρομο Guillian-Barré). Καθώς, εξελίσσεται η διαδικασία της νόσου, το σύνδρομο διάχυτης διηθητικής λεμφοκυττάρωσης μπορεί να περιλαμβάνει λεμφοκυτταρική φλεγμονή των περιφερικών νεύρων που οδηγεί σε μια επώδυνη συμμετρική πολυνευροπάθεια. Η ανοσολογική δυσλειτουργία κατά τη διάρκεια της λοίμωξης μπορεί, επίσης, να οδηγήσει σε χρόνια φλεγμονώδη απομυελινωτική πολυνευροπάθεια ή επαγόμενη από αγγειίτιδα, μια λεμφοκυτταρική φλεγμονή των περιφερικών νεύρων που οδηγεί σε μια επώδυνη συμμετρική πολυνευροπάθεια. Η ανοσολογική δυσλειτουργία κατά τη διάρκεια της μόλυνσης μπορεί, επίσης, να οδηγήσει σε χρόνια φλεγμονώδη απομυελινωτική πολυνευροπάθεια ή επαγόμενη από αγγειίτιδα επιπλεγμένη μονονευρίτιδα. Ο εντοπισμός της σχετιζόμενης με τον HIV νευροπάθειας συγχέεται με τη νευροτοξική φύση πολλών από τα αντιρετροϊκά που χρησιμοποιούνται για τη διαχείριση της νόσου, κατά γενικό κανόνα η σχετιζόμενη με τον HIV νευροπάθεια θα βελτιωθεί με τη συνεχιζόμενη αντιρετροϊκή θεραπεία, ενώ η φαρμακευτική σχετιζόμενη νευροπάθεια θα επιδεινωθεί. 

    • Αυτοάνοσα Νοσήματα

    Η σκλήρυνση κατά πλάκας και η οπτική νευρομυελίτιδα είναι αυτοάνοσες ασθένειες οι οποίες και οι δύο συχνά εμφανίζονται με οπτική νευρίτιδα, μια φλεγμονώδη απομυελινωτική νευροπάθεια του οπτικού νεύρου.

    Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια ασθένεια άγνωστης αιτιολογίας, η οποία χαρακτηρίζεται από νευρολογικές βλάβες που «διαδίδονται στο χρόνο και στο χώρο».

    Η οπτική νευρομυελίτιδα, που κάποτε θεωρήθηκε υποτύπος της σκλήρυνσης κατά πλάκας, χαρακτηρίζεται από αντισώματα IgG που συνδέονται επιλεκτικά με την ακουαρίνη-4.  Η οπτική νευρίτιδα σχετίζεται με απώλεια της όρασης. Συχνά, αρχικά, χαρακτηρίζεται από ένα ελάττωμα της αντίληψης του χρώματος (δυσχρωματοψία) που ακολουθείται από θόλωση της όρασης και απώλεια οξύτητας. Η οπτική νευρίτιδα συσχετίζεται, επίσης, συχνά, με τον περιοδικό πόνο και άλλες οπτικές διαταραχές. Η θεραπεία της οξείας οπτικής νευρίτιδας περιλαμβάνει κορτικοστεροειδή, πλασμαφαίρεση και ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνες.

    Το σύνδρομο Guillian-Barré είναι μια κατηγορία οξείας πολυνευροπάθειας που παρουσιάζεται με χαλαρή παράλυση, οξεία φλεγμονώδη απομυελινωτική πολυνευροπάθεια, οξεία κινητική νευρωνική νευροπάθεια, οξεία αταξία και σύνδρομο Miller-Fisher. Αυτές οι διαταραχές είναι μεταμολυσματικά σύνδρομα στα οποία τα συμπτώματα εμφανίζονται, συχνά, αρκετές εβδομάδες μετά την επίλυση μιας οξείας λοίμωξης, συνήθως, ανώτερης αναπνευστικής λοίμωξης ή γαστρεντερίτιδας, λόγω μοριακής μίμησης μεταξύ περιφερικού νεύρου και μικροβιακών αντιγόνων. Η οξεία κινητική νευρωνική νευροπάθεια, που αντιπροσωπεύει τη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων Guillian-Barré, κλασικά παρουσιάζει μια οξεία έναρξη με ανοδική παράλυση που ξεκινά στα άκρα άκρα. Αυτή η παράλυση μπορεί να προχωρήσει γρήγορα κατά τη διάρκεια αρκετών ημερών και να οδηγήσει σε αναπνευστική ανεπάρκεια που απαιτεί διασωλήνωση. Τα συμπτώματα, συνήθως, θα επιλυθούν αυτόματα μετά από αρκετές εβδομάδες. Έτσι, η θεραπεία του συνδρόμου Guillian-Barré βασίζεται σε υποστηρικτική φροντίδα για τη διαχείριση του αερισμού και της σίτισης, έως ότου υποχωρήσουν τα συμπτώματα. Η επιπρόσθετη παρέμβαση με πλασμαφαίρεση και ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη έχει αποδειχθεί ότι αυξάνουν τα ποσοστά ανάκαμψης.

     Η χρόνια φλεγμονώδης απομυελινωτική πολυνευροπάθεια είναι μια φλεγμονώδης νευροπάθεια, η οποία ενώ είναι παθοφυσιολογικά παρόμοια με την οξεία κινητική νευρωνική νευροπάθεια, εξελίσσεται σε πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, αλλά εμφανίζει την ίδια εικόνα σε ορολογικές, ηλεκτροδιαγνωστικές μελέτες και στην εξέταση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού. Η θεραπεία γίνεται με κορτικοστεροειδή, με ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη ή πλασμαφαίρεση έως ότου τα συμπτώματα ανταποκριθούν. 

    • Παρανεοπλαστικά σύνδρομα

    Αρκετές διαφορετικές κακοήθειες, ιδιαίτερα ο μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα και το λέμφωμα Hodgkin, συνδέονται με παρανεοπλασματική νευρίτιδα. Αυτή η καρκινοματώδης πολυνευροπάθεια συνδέεται με την παρουσία αντισωμάτων κατά αντιγόνων των όγκων, τα οποία τα αναγνωρίζουν και συνδέονται τόσο στα κύτταρα όγκου όσο και στους νευρώνες του περιφερικού νευρικού συστήματος. Αυτό το παρανεοπλασματικό σύνδρομο μπορεί να εμφανιστεί είτε ως αισθητηριακή νευροπάθεια, που επηρεάζει, κυρίως, το γάγγλιο της ραχιαίας ρίζας, με αποτέλεσμα προοδευτική αισθητική απώλεια που σχετίζεται με επώδυνες παραισθησίες των άνω άκρων, ή μικτή αισθητικοκινητική νευροπάθεια που χαρακτηρίζεται, επίσης, από προοδευτική αδυναμία. Η θεραπεία των παρανεοπλασματικών συνδρόμων στοχεύει στην εξάλειψη του καρκινικού ιστού με στεροειδή, πλασμαφαίρεση ή ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη κ.ά. 

    • Μεταβολικές διαταραχές

    Μεταβολικές διαταραχές και ανεπάρκειες σε ορισμένες βιταμίνες, ιδίως βιταμίνες του συμπλέγματος Β, σχετίζονται με φλεγμονώδη εκφυλισμό των περιφερικών νεύρων. Η ανεπάρκεια της βιταμίνης Β1, θειαμίνης, προκαλεί το beriberi που μπορεί να συσχετιστεί με μια επώδυνη αισθητήρια νευροπάθεια με μυϊκή αδυναμία και ατροφία. Η ανεπάρκεια νιασίνης, βιταμίνης Β3, προκαλεί πελλάγρα που μπορεί να εμφανιστεί με διάφορες περιφερικές νευροπάθειες εκτός από τις κερατοειδείς βλάβες του δέρματος. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β6, η ανεπάρκεια πυριδοξίνης, έχει συσχετιστεί με βλάβη των περιφερικών νεύρων τόσο σε περιπτώσεις ανεπάρκειας όσο και σε περίσσεια. Η ανεπάρκεια της βιταμίνης Β12 προκαλεί υποξεία συνδυασμένη εκφύλιση, μια ασθένεια που συνδέεται κλασικά με μια κεντρική απομυελινωτική διαδικασία. Ωστόσο, παρουσιάζεται, επίσης, με επώδυνη περιφερική νευροπάθεια. Η θεραπεία των ελλείψεων βιταμινών εστιάζεται στην αντικατάσταση των συγκεκριμένων ελλείψεων, η ανάκαμψη συχνά παρατείνεται και μερικές από τις βλάβες είναι, συχνά, μόνιμες. 

    • Τοξικές Ουσίες

    Πολλές κατηγορίες φαρμάκων έχουν τοξικές επιδράσεις στα περιφερικά νεύρα (οι ιατρογενείς νευροπάθειες είναι η πιο συχνή μορφή νευρίτιδας). Πολλές κατηγορίες φαρμάκων σχετίζονται με τοξικές επιδράσεις στα νεύρα: αντινεοπλασματικοί παράγοντες, αντιβιοτικά, χημικά ανοσοθεραπευτικά φάρμακα, στοχευμένες θεραπείες, ανοσοκατασταλτικά και καρδιακά φάρμακα. Η διαχείριση αυτών των νευροπαθειών απαιτεί διακοπή των φαρμάκων, αν και οι ασθενείς θα συνεχίσουν να επιδεινώνονται συχνά για αρκετές εβδομάδες μετά τη διακοπή της χορήγησης των φαρμάκων. Και η ακτινοθεραπεία προκαλεί νευρίτιδα και νευροπάθεια.

    Σταματήστε να παίρνετε χημικά φάρμακα!!! Πολλά χημικά φάρμακα προκαλούν νευρίτιδα και νευροπάθειες.

    neuritida 2

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    Η ακριβής διάγνωση και χαρακτηρισμός μιας νευρίτιδας ξεκινά με μια ενδελεχή φυσική εξέταση για τον χαρακτηρισμό και τον εντοπισμό τυχόν συμπτωμάτων σε ένα συγκεκριμένο νεύρο ή κατανομή των νεύρων.

    Μια εξέταση θα αξιολογήσει την πορεία του χρόνου, την κατανομή και τη σοβαρότητα και τη δυσλειτουργία των νεύρων, καθώς και κατά πόσον η διαδικασία της νόσου περιλαμβάνει αισθητήρια, κινητικά ή και τα δύο νεύρα.

    Αφού, εντοπιστεί η βλάβη, ακολουθούνται συγκεκριμένες τεχνικές κατάλληλες για τα εμπλεκόμενα νεύρα.

    Θα πρέπει να πραγματοποιούνται εξετάσεις αίματος για την αξιολόγηση των επιπέδων γλυκόζης και Β12, μεταβολιτών, επιπρόσθετη μέτρηση συγκεκριμένων βιταμινών ή τοξινών ανάλογα με το ιστορικό και τη φυσική εξέταση.

    Οι ιατρικές εξετάσεις που είναι συχνά χρήσιμες:

    • βιοψία νεύρου
    • μαγνητική τομογραφία
    • ηλεκτρομυογραφία
    • μελέτες αγωγιμότητας νεύρων
    • βρογχοσκόπηση
    • οσφυονωτιαία παρακέντηση

    Ωστόσο, η διάγνωση πολλών από τις διαταραχές που σχετίζονται με τη νευρίτιδα είναι κλινική και δε βασίζεται σε κάποιο συγκεκριμένο διαγνωστικό τεστ. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    • Υποστηρικτική
    • Φυσιοθεραπεία
    • Αναλγητικά
    • Αντιμετώπιση των συγκεκριμένων υποκειμένων διαταραχών, αν είναι δυνατόν
    • Συμπληρώματα διατροφής
    • Φάρμακα - αμιτριπτυλίνη, καρβαμαζεπίνη, φαινυτοΐνη (άνιση και απρόβλεπτη ανταπόκριση, βοηθούν μερικούς ασθενείς). Καλύτερα να μη δίνονται!!!

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού συστήματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    neuritida 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ερπητικές οφθαλμολογικές λοιμώξεις

    Η νευροτοξικότητα από τις χημειοθεραπείες

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πελλάγρα

    Θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας με ιατρική κάνναβη

    Μυστικά για την καλύτερη θεραπεία στη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Κλινική εικόνα του καρκίνου του πνεύμονα

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Θεραπεία ασθενειών με τα άλατα ιστών

    Νευροεμβιομηχανική

    Θειαμίνη

    Αρσενικό

    Υγεία του νευρικού συστήματος

    Σύφιλη

    Η διαβητική νευροπάθεια

    Σύνδρομο Korsakoff

    Οπτική νευρίτιδα

    Λέπρα

    Σκλήρυνση κατά πλάκας

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Καρκίνωμα του ανδρικού μαστού Καρκίνωμα του ανδρικού μαστού

    Ο καρκίνος μαστού στους άνδρες

     

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Ο καρκίνος μαστού στους άνδρες είναι κακοήθης νόσος του ανδρικού μαστού, η οποία είναι προϊούσα.

    Υπάρχει κάποια οικογενής κατανομή.

    Συνήθης πορεία - προϊούσα.

    Ο καρκίνος του μαστού στον άνδρα (ανδρικό νεόπλασμα μαστού) είναι ένας σπάνιος καρκίνος στους άνδρες που προέρχεται από το στήθος.

    Πολλοί άνδρες με καρκίνο του μαστού έχουν κληρονομήσει μια μετάλλαξη στο γονίδιο BRCA, αλλά υπάρχουν και άλλες αιτίες, όπως η κατάχρηση αλκοόλ και η έκθεση σε ορισμένες ορμόνες και στην ιονίζουσα ακτινοβολία. 

    Καθώς, παρουσιάζει παρόμοια παθολογία με τον γυναικείο καρκίνο του μαστού, η αξιολόγηση και η θεραπεία βασίζονται σε εμπειρίες και οδηγίες που έχουν αναπτυχθεί σε γυναίκες ασθενείς.

    Η βέλτιστη θεραπεία δεν είναι προς το παρόν γνωστή. 

    ΕΠΙΠΤΩΣΗ ΑΝΔΡΙΚΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

    Περίπου το ένα τοις εκατό του καρκίνου του μαστού αναπτύσσεται σε άνδρες.

    Η συχνότητα εμφάνισης καρκίνου του μαστού ανδρών αυξάνεται, γεγονός που αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης της νόσου από άλλα μέλη της οικογένειας.

    Ο σχετικός κίνδυνος καρκίνου του μαστού για μια γυναίκα με προσβεβλημένο αδελφό είναι περίπου 30% υψηλότερος από ό, τι για μια γυναίκα με προσβεβλημένη αδελφή.

    Ο όγκος μπορεί να εμφανιστεί σε μεγάλο εύρος ηλικιών, αλλά συνήθως εμφανίζεται στους άνδρες στα εξήντα και στα εβδομήντα τους. 

    Οι γνωστοί παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν έκθεση σε ακτινοβολία, έκθεση σε γυναικείες ορμόνες (οιστρογόνα) και γενετικοί παράγοντες.

    Η υψηλή έκθεση σε οιστρογόνα μπορεί να προκύψει από φάρμακα, παχυσαρκία ή ηπατική νόσο και οι γενετικοί δεσμοί περιλαμβάνουν υψηλό επιπολασμό καρκίνου του μαστού των γυναικών σε στενούς συγγενείς.

    Ο χρόνιος αλκοολισμός συνδέεται με τον καρκίνο του μαστού των ανδρών.

    Ο υψηλότερος κίνδυνος για καρκίνο του μαστού ανδρών υπάρχει σε άνδρες με σύνδρομο Klinefelter.

    Οι άνδρες φορείς μετάλλαξης BRCA πιστεύεται ότι διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο για καρκίνο του μαστού, ενώ περίπου το 10% των περιπτώσεων καρκίνου του μαστού ανδρών φέρουν μεταλλάξεις BRCA2, ενώ η μετάλλαξη BRCA1 παρατηρείται σε μικρά ποσοστά.

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΑΝΔΡΙΚΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

    Όπως στις γυναίκες, το πορογενές διηθητικό καρκίνωμα είναι ο πιο συχνός τύπος. Έχουν περιγραφεί και άλλοι τύποι, όπως φλεγμονώδες καρκίνωμα του μαστού, νόσος του Paget της θηλής, αλλά το λοβιακό καρκίνωμα δεν εμφανίζεται σε άνδρες.

    Ο καρκίνος του μαστού στους άνδρες εξαπλώνεται μέσω της λεμφικής και αιματικής ροής, όπως ο καρκίνος του μαστού των γυναικών.

    Κατά συνέπεια, το σύστημα σταδιοποίησης TNM για τον καρκίνο του μαστού είναι το ίδιο για άνδρες και γυναίκες.

    Το μέγεθος της βλάβης και της εμπλοκής των λεμφαδένων καθορίζει την πρόγνωση. Έτσι μικρές αλλοιώσεις χωρίς εμπλοκή λεμφαδένων έχουν καλύτερη πρόγνωση.

    Η κατάσταση των υποδοχέων οιστρογόνων, των υποδοχέων προγεστερόνης και η γονιδιακή ενίσχυση HER2/neu, πρέπει να αναφέρονται, καθώς, ενδέχεται να επηρεάσουν τις επιλογές θεραπείας.

    Περίπου το 85% όλων των ανδρικών καρκίνων του μαστού είναι θετικοί στον υποδοχέα οιστρογόνων και το 70% είναι θετικοί στον υποδοχέα προγεστερόνης.

    Jun. 19 050

    ΑΙΤΙΑ ΑΝΔΡΙΚΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

    • Υπεροιστρογονισμός
    • Σχιστοσωμίαση
    • Σύνδρομο Klinefelter
    • Παρωτίτιδα των ενηλίκων
    • Κατεργασία ατσαλιού
    • Γυναικομαστία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΝΔΡΙΚΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

    Συνήθως, η αυτοεξέταση οδηγεί στην ανίχνευση ενός όγκου στο στήθος που απαιτεί περαιτέρω διερεύνηση. Άλλα λιγότερο συνηθισμένα συμπτώματα είναι: έκκριση θηλής, εισολκή θηλής, πρήξιμο του μαστού και η δερματική βλάβη, όπως το έλκος. Ο υπέρηχος και η μαστογραφία μπορεί να χρησιμοποιηθούν για τη διάγνωση. Μπορεί να γίνει βιοψία με βελόνα, όπου μια λεπτή βελόνα τοποθετείται για την εξαγωγή υλικού από τον όγκο ή να γίνει βιοψία με τοπική εκτομή, όπου γίνεται με τοπική αναισθησία μια μικρή εκτομή δέρματος και κομματιού του όγκου.

    Δεν είναι όλες οι ψηλαφητές αλλοιώσεις στο στήθος των ανδρών καρκινικές. Για παράδειγμα μια βιοψία μπορεί να αποκαλύψει ένα καλόηθες ινοαδένωμα.

    Το μέσο μέγεθος μιας βλάβης του καρκίνου του μαστού ανδρών είναι 1,8 εκ.

    Εκτός από την ιστολογική εξέταση, διενεργείται έλεγχος για τα οιστρογόνα και τους υποδοχείς προγεστερόνης. Επιπλέον, το τεστ HER2 χρησιμοποιείται και βοηθά στον προσδιορισμό εάν η θεραπεία με μονοκλωνικά αντισώματα είναι χρήσιμη.

    Ο καρκίνος του μαστού στου άνδρες μπορεί να υποτροπιάσει τοπικά μετά τη θεραπεία ή μπορεί να γίνει μεταστατικός.

    male breast cancer 1

    ΣΤΑΔΙΟΠΟΙΗΣΗ ΑΝΔΡΙΚΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

    Εκτός από τη σταδιοποίηση TNM χρησιμοποιείται και η χειρουργική σταδιοποίηση για τον καρκίνο του μαστού.

    Η σταδιοποίηση γίνεται, όπως και στον καρκίνο του μαστού των γυναικών και διευκολύνει τη θεραπεία και την πρόγνωση. 

    • Στάδιο Ι

    Όγκος που δεν υπερβαίνει τα 2 cm και απουσία εμπλοκής των λεμφαδένων.

    • Στάδιο II

    Το στάδιο II περιλαμβάνει τα στάδια IIA και IIB.

    • Στάδιο IIA

    Ισχύει ένα από τα ακόλουθα:

    T0 ή T1, N1 (αλλά όχι N1mi), M0: Ο όγκος έχει μήκος 2 cm ή λιγότερο (ή δεν βρίσκεται) (T1 ή T0) και είτε:

    1. Έχει εξαπλωθεί σε 1 έως 3 μασχαλιαίους λεμφαδένες (N1a), αλλά όχι σε απομακρυσμένες περιοχές (M0), ή
    2. Μικρές ποσότητες καρκίνου βρίσκονται σε εσωτερικούς μαστικούς λεμφαδένες σε βιοψία λεμφαδένων (N1b), αλλά όχι σε απομακρυσμένες περιοχές (Μ0), ή
    3. Έχει εξαπλωθεί σε 1 έως 3 μασχαλιαίους λεμφαδένες και μικρές ποσότητες καρκίνου βρίσκονται σε εσωτερικούς μαστικούς λεμφαδένες σε βιοψία λεμφαδένων φρουρών (N1c), αλλά όχι σε απομακρυσμένες περιοχές (M0) ή
    4. T2, N0, M0: Ο όγκος είναι μεγαλύτερος από 2 cm σε μήκος και μικρότερος από 5 cm (T2), αλλά δεν έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες (N0) ή σε απομακρυσμένες περιοχές (M0).
    • Στάδιο IIB

    Ισχύει ένα από τα ακόλουθα:

    1. T2, N1, M0: Ο όγκος είναι μεγαλύτερος από 2 cm και μικρότερος από 5 cm (T2). Έχει εξαπλωθεί σε 1 έως 3 μασχαλιαίους λεμφαδένες και/ή μικρές ποσότητες καρκίνου βρίσκονται σε εσωτερικούς μαστικούς λεμφαδένες στη βιοψία λεμφαδένων φρουρού (Ν1). Δεν έχει εξαπλωθεί σε απομακρυσμένους ιστούς (M0) ή
    2. T3, N0, M0: Ο όγκος έχει μήκος μεγαλύτερο από 5 cm, αλλά δεν αναπτύσσεται στο θωρακικό τοίχωμα ή στο δέρμα (T3). Δεν έχει εξαπλωθεί σε λεμφαδένες (N0) ή σε απομακρυσμένες περιοχές (M0).
    • Στάδιο III

    Το στάδιο III χωρίζεται σε τρεις υποκατηγορίες:

    1. Στο ΙΙΙΑ υπάρχει καρκίνος του μαστού με μασχαλιαίους λεμφαδένες θετικούς.
    2. Στο IIIB ο όγκος έχει εξαπλωθεί στο θώρακα ή στο δέρμα και μπορεί να έχει κάνει μετάσταση στους λεμφαδένες της μασχάλης και / ή του μαστού.
    3. Στο IIIC ο όγκος έχει εξαπλωθεί στο θωρακικό τοίχωμα ή στο δέρμα και επηρεάζονται οι λεμφαδένες κάτω ή πάνω από την κλείδα.
    • Στάδιο IV

    Το στάδιο IV είναι ο μεταστατικός καρκίνος του μαστού. Συνήθως εμπλέκονται πνεύμονες, ήπαρ, οστά ή εγκέφαλος.

     

    ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΝΔΡΙΚΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ ΚΑΡΚΙΝΟ ΜΑΣΤΟΥ

    Υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ καρκίνου του μαστού ανδρών και γυναικών όσον αφορά τα σωματικά συμπτώματα, τις φυσιολογικές και ψυχολογικές αντιδράσεις και τις εμπειρίες. Οι βλάβες εντοπίζονται ευκολότερα στους άνδρες λόγω του μικρότερου μεγέθους του μαστού. Ωστόσο, η έλλειψη ενημέρωσης μπορεί να αναβάλει την αναζήτηση ιατρικής φροντίδας Η παρουσία γυναικομαστίας μπορεί να καλύψει την κατάσταση. Η διάγνωση γίνεται αργότερα σε άνδρες - σε ηλικία 67 ετών κατά μέσο όρο - από ό, τι σε γυναίκες με μέσο όρο 63 ετών. Οι βλάβες είναι μεγαλύτερες στους άνδρες, καθώς, εμφανίζονται γρηγορότερα στο δέρμα, τη θηλή ή τον μυϊκό ιστό. Έτσι, οι βλάβες στα άνδρες τείνουν να είναι πιο προχωρημένες, κατά τη διάγνωση. Σχεδόν οι μισοί από τους άνδρες ασθενείς με καρκίνο του μαστού διαγιγνώσκονται στο στάδιο III ή IV. Σε οικογενείς περιπτώσεις, οι μεταφορείς γονιδίου BRCA2 διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο, από τους μεταφορείς γονιδίου BRCA1. 

    male breast cancer 2

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΝΔΡΙΚΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

    • Ριζική μαστεκτομή
    • Μεταστατική νόσος: ορχεκτομή
    • Ακτινοθεραπεία
    • Επινεφριδιεκτομή
    • Μεταστατική νόσος: υποφυσιεκτομή

    Η θεραπεία ακολουθεί σε μεγάλο βαθμό τα πρότυπα που έχουν τεθεί για τη διαχείριση του μετεμμηνοπαυσιακού καρκίνου του μαστού. Η αρχική θεραπεία είναι χειρουργική και αποτελείται από μια τροποποιημένη ριζική μαστεκτομή με μασχαλιαία τομή για την αφαίρεση λεμφαδένων ή ογκεκτομή με μασχαλιαία τομή για την αφαίρεση λεμφαδένων,  και ακτινοθεραπεία με παρόμοια αποτελέσματα θεραπείας με τις γυναίκες. Επίσης, η μαστεκτομή με βιοψία λεμφαδένα φρουρού είναι μια επιλογή θεραπείας. Σε άνδρες με αρνητικούς λεμφαδένες, η θεραπεία εφαρμόζεται, όπως και σε γυναίκες με αρνητικούς λεμφαδένες. Ομοίως, σε όγκους με θετικούς λεμφαδένες στους άνδρες γίνονται οι ίδιες θεραπείες, όπως και σε όγκους στις γυναίκες με θετικούς λεμφαδένες, δηλαδή χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία, ορμονική θεραπεία, στοχευμένη θεραπεία και ανοσοθεραπεία.  Στη συντριπτική πλειονότητα των ανδρών οι υποδοχείς  ορμονών του καρκίνου του μαστού είναι θετικοί και αυτές οι καταστάσεις αντιμετωπίζονται, συνήθως, με ορμονική θεραπεία. Η τοπικά υποτροπιάζουσα ασθένεια αντιμετωπίζεται με χειρουργική εκτομή ή ακτινοθεραπεία σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία. Οι απομακρυσμένες μεταστάσεις αντιμετωπίζονται με ορμονική θεραπεία, χημειοθεραπεία ή συνδυασμό και των δύο. Τα οστά μπορεί να επηρεαστούν είτε από μετάσταση είτε να εξασθενήσουν από την ορμονοθεραπεία. Διφωσφονικά και καλσιτονίνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εξισορρόπηση και την ενίσχυση των οστών.

    ΧΗΜΕΙΟΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΟΡΜΟΝΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΑΝΔΡΙΚΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

    Οι χημειοθεραπευτικές επιλογές περιλαμβάνουν:

    • Κυκλοφωσφαμίδη συν μεθοτρεξάτη συν φθοροουρακίλη (CMF)
    • Κυκλοφωσφαμίδη συν δοξορουβικίνη συν φθοουρακίλη (CAF)
    • Trastuzumab (θεραπεία με μονοκλωνικά αντισώματα)

    Οι ορμονικές επιλογές περιλαμβάνουν:

    • Ορχεκτομή
    • Ανταγωνιστής της ορμόνης απελευθέρωσης της γοναδοτροπίνης (αγωνιστής GNRH) με ή χωρίς ολική απόφραξη ανδρογόνων (αντιανδρογόνο)
    • Ταμοξιφαίνη για ασθενείς με θετικούς υποδοχείς οιστρογόνων
    • Προγεστερόνη
    • Αναστολείς αρωματάσης

    male breast cancer 3

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΝΔΡΙΚΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

    Προσαρμοσμένη για την ηλικία και το στάδιο, η πρόγνωση για καρκίνο του μαστού στους άνδρες είναι παρόμοια με αυτή των γυναικών.

    Προγνωστικά ευνοϊκά είναι το μικρότερο μέγεθος όγκου και η απουσία εμπλοκής των λεμφαδένων.

    Η ορμονική θεραπεία σχετίζεται με εξάψεις και ανικανότητα.

    Η θεραπεία του ανδρικού καρκίνου μαστού πρέπει να είναι εξατομικευμένη.

    Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

    Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

    Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

    Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του ανδρικού καρκίνου μαστού, πατώντας εδώ.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ανδρικό καρκίνο μαστού 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ανδρικό καρκίνο μαστού

    breast cancer men

    Διαβάστε, επίσης,

    Θεραπεία Καρκίνου του Μαστού με φυσικούς τρόπους

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Διαφοροδιάγνωση λεμφαγγειακής καρκινωμάτωσης

    Τα κανναβινοειδή είναι οι προστάτες της ομοιόστασης και της υγείας

    Απόστημα μαστού

    Ινοκυστική μαστοπάθεια

    Οι ιατρικές χρήσεις της πρόπολης

    Κάνναβη και καρκίνος του μαστού

    Καρκίνος μαστού - Emedi

    Κλινική εξέταση μαστών 

    Ο καρκίνος του μαστού θεραπεύεται

    Πρόληψη καρκίνου μαστού

    Η σημασία της πρόληψης στον καρκίνο του μαστού

    Τα σουτιέν προκαλούν καρκίνο στο μαστό

    Στάδιο ΙΙΙ καρκίνος μαστού

    Στάδιο I καρκίνος μαστού

    Στάδιο II καρκίνος μαστού

    Πορογενές καρκίνωμα in situ μαστού

    Προγνωστικοί δείκτες στον καρκίνο μαστού

    Προβλεπτικοί καρκινικοί δείκτες στην ογκολογία

    Απεικονιστικός έλεγχος στην ογκολογία

    Βιοδείκτες στην ογκολογία

    Διάγνωση του καρκίνου του μαστού 

    Οδηγίες για τον προσυμπτωματικό έλεγχο για το καρκίνο μαστού

    Μαγνητική τομογραφία ή μαστογραφία για πρόληψη καρκίνου μαστού

    Σταδιοποίηση στον καρκίνο

    Ποιότητα ζωής και καρκίνος

    Η σωστή εκτίμηση των καρκινικών δεικτών

    Λέιζερ για τη διάγνωση του καρκίνου μαστού

    Λέιζερ για τη θεραπεία του καρκίνου μαστού

    Υπέρηχος μαστών

    Ελαστογραφία μαστού

    Τρισδιάστατη Μαστογραφία 

    Μη επεμβατική κυτταρολογική εξέταση για τον καρκίνο του μαστού

    Ο καρκίνος του μαστού θεραπεύεται

    Καρκίνος μαστού

    Στηθόδεσμος που ανιχνεύει τον καρκίνο του μαστού

    Οι τεχνικές εξατομικευμένης θεραπείας του καρκίνου

    Όλοι οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο του μαστού

    Τα νεώτερα φάρμακα για τον καρκίνο του μαστού

    Πώς η βιοψία και το χειρουργείο βοηθούν στην εξάπλωση του καρκίνου

    Η λήψη νουκλεϊνικών οξέων από δείγματα ιστών

    Η πικρή αλήθεια για τις χημειοθεραπείες 

    Βιολογική θεραπεία του καρκίνου

    Προγνωστικός παράγοντας για τον καρκίνο μαστού

    Γιατί τα χημειοθεραπευτικά δεν λειτουργούν 

    Bιοψία για τον καρκίνο μέσω του αίματος

    Το καρκινικό μονοπάτι στον καρκίνο του μαστού

    Οι ασθενείς που έχουν καρκίνο δεν έχουν όλοι καρκίνο

    Δεύτερη γνώμη στον καρκίνο

    Εξατομικευμένη Θεραπεία

    Οι θυμωμένοι επιζήσαντες από καρκίνο

    Μοριακό προφίλ του όγκου

    Εξατομικευμένη θεραπεία για τον καρκίνο μαστού

    Τα ελπιδοφόρα μηνύματα στην Ογκολογία

    Γιατί οι χημειοθεραπείες δεν είναι αποτελεσματικές

    Μοριακές αλλαγές στον Her2-θετικό καρκίνο μαστού

    Να αγαπάτε τον εαυτό σας

    Η Εξέλιξη της Ογκολογίας

    Μαγνητική τομογραφία σε γυναίκες με καρκίνο του μαστού

    Αλλάζει η θεραπεία στον καρκίνο του μαστού

    Θεραπεία του καρκίνου εξατομικευμένα

    TomoTherapy

    H θεραπεία του καρκίνου με αντινεοπλαστόνια

    Γονίδιο υπεύθυνο για τον καρκίνο μαστού

    Οι μοριακές αλλαγές σε ορμονοεξαρτώμενο καρκίνο μαστού

    Απεικονιστικά ευρήματα στους μαστούς

    Που μπορεί να εφαρμοστεί το μοριακό προφίλ

    Μοριακό προφίλ του όγκου

    Η κλασική θεραπεία του καρκίνου του μαστού

    Εξειδικευμένα κέντρα καρκίνου

    Διάγνωση του καρκίνου του μαστού

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πρόληψη του καρκίνου μαστού

    Όλοι οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο του μαστού

    Λάδι για μασάζ στο στήθος

    Τα νεώτερα φάρμακα για τον καρκίνο του μαστού

    Τα νέα για τον καρκίνο του μαστού

    Για όσες έχουν κίνδυνο για καρκίνο μαστού

    Μη επεμβατική κυτταρολογική εξέταση για τον καρκίνο του μαστού

    Mοριακός χάρτης του καρκίνου του μαστού

    Καρκινικοί δείκτες

     

     

  • Θεραπεία Καρκίνου του Μαστού με φυσικούς τρόπους Θεραπεία Καρκίνου του Μαστού με φυσικούς τρόπους

    Συμπληρώματα και Εναλλακτικές Θεραπείες  Για Τον Καρκίνο Μαστού

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Βότανα, Βιταμίνες και Ειδικές Δίαιτες για τη Θεραπεία Καρκίνου του Μαστού

    Υπάρχουν πολλές δίαιτες, για τον καρκίνο του μαστού, οι περισσότερες απ' αυτές περιέχουν μικρή ποσότητα λίπους.

    Εάν αποφασίσετε να δοκιμάσετε μία διατροφική προσέγγιση για την ίαση του καρκίνου σας, θα πρέπει να συνεργαστείτε στενά με τον θεράποντα γιατρό σας, ώστε να καθορίσει την ειδική δίαιτά σας και τα απαραίτητα συμπληρώματα και να τα εντάξει στην θεραπεία σας.

    Η μείωση της κατανάλωσης λίπους, με αποφυγή των τηγανητών τροφών και της μαργαρίνης, η μείωση των γαλακτοκομικών προϊόντων, της ζάχαρης και του λευκού αλευριού είναι η λύση για όλους τους καρκινοπαθείς.

    Για ασθενείς με καρκίνο του μαστού, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να απέχουν από το κρέας ή το κοτόπουλό που έχει τραφεί με ορμόνες, επειδή ο καρκίνος του μαστού μπορεί να είναι εξαρτώμενος από τα οιστρογόνα.

    Επίσης, όσες γυναίκες πάσχουν από καρκίνο μαστού καλό είναι να εξαλείψουν το αλκοόλ, και οτιδήποτε περιέχει προσθετικά ή χημικές ουσίες.

    Εάν μία ασθενής με καρκίνο του μαστού είναι υπέρβαρη, η δίαιτα αποβλέπει και στη μείωση του βάρους "λόγω της οιστρογονικής δράσης του αποθηκευμένου λίπους".

    Επιπλέον, τα ισχνά άτομα εμφανίζουν πολύ μεγαλύτερη αντίσταση προς τις χημικές τοξίνες, πιθανώς, επειδή τα παρασιτοκτόνα και άλλες ρυπογόνες ουσίες αποθηκεύονται στο λίπος, έτσι ώστε όσο περισσότερο λίπος έχετε, τόσο περισσότερες θέσεις υπάρχουν για να τα αποθηκεύσετε και τόσο περισσότερο φορτίο υπάρχει στο σώμα σας από το οποίο πρέπει να απαλλαγείτε. 

    mammacare 16 9 780x439

    Συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο μαστού.

    Τα αντιοξειδωτικά, όπως η βιταμίνη C, η βιταμίνη Ε, το σελήνιο, η βιταμίνη Α και η καροτίνη είναι απαραίτητα.

    Πολλές γυναίκες, πια, θέλουν να αποφύγουν όλες τις θεραπείες και τις τοξικές επιδράσεις - χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες - και να χρησιμοποιήσουν μόνο μεθόδους διατροφής και ενίσχυσης του ανοσοποιητικού συστήματος.

    Η απόφαση για το ποιες θεραπείες θα ακολουθήσει η γυναίκα είναι καθαρά προσωπική.

    Προσπαθήστε να υποστηρίξετε κάθε γυναίκα στην επιλογή των θεραπειών της και την ενθαρρύνετε να περιλάβει μεθόδους ενίσχυσης του ανοσοποιητικού συστήματος.

    Οι μακροβιοτικές δίαιτες είναι, επίσης, εξαιρετικά δημοφιλείς και πολλοί πιστεύουν ότι μπορεί να ιαθεί ο καρκίνος ή να προληφθεί μέσω της διατροφής.

    Η μακροβιοτική δίαιτα δίνει έμφαση στους πλήρεις σπόρους, τη σούπα μίζο, στα φρέσκα λαχανικά και τα φασόλια, με κατανάλωση λίγων φρούτων και καθόλου ζάχαρη.

    Η Δίαιτα για την Πρόληψη του Καρκίνου Μαστού περιλαμβάνει 50-60% πλήρεις σπόρους δημητριακών, 5-10% σούπα ταμάρι ή μίζο, 20-30% μαγειρεμένα λαχανικά, 5% μικρά φασόλια και 5% χορταρικά της θάλασσας. Απορρίπτει κάθε λίπος και ποτά, και περιέχει λίγα φρούτα. 

    Η ομοιοπαθητική, επίσης, θεωρείται κατάλληλη για την πρόληψη και θεραπεία του καρκίνου του μαστού.

    4

    Οι ασκούντες την ομοιοπαθητική, την περιγράφουν ως μέθοδο αυτοθεραπείας, διεγειρόμενη από πολύ μικρές δόσεις ουσιών οι οποίες προκαλούν σε υγιές άτομο συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της νόσου που πρόκειται να θεραπεύσουν.

    Οι ουσίες επιλέγονται από τον ασθενή με τη βοήθεια του ομοιοπαθητικού θεραπευτή, ο οποίος είναι, επίσης, γιατρός.

    Οι συνήθεις ομοιοπαθητικές ουσίες περιλαμβάνουν τη μπελαντόνα και τη βρυωνία, γισ τον καρκίνο του μαστού.

    Η ομοιοπαθητική δρα στο ανοσοποιητικό σύστημα, συμβάλλοντας στην ψυχοσωματική ενίσχυση της ασθενούς. Η μόνη αρνητική παρενέργεια της ομοιοπαθητικής είναι κάποια σύντομη επιδείνωση των συμπτωμάτων σας - πόνος, πυρετός, κλπ. - προτού αρχίσουν να υποχωρούν.

    Μία θεραπεία σχετιζόμενη με την ομοιοπαθητική είναι η αρχαία Κινέζικη επιστήμη του βελονισμού.

    back acupuncture

    Κάθε πόνος και νόσημα, είτε σωματικός, νοητικός συναισθηματικός, είναι αποτέλεσμα έλλειψης ισορροπίας ενέργειας...

    Ο παραδοσιακός βελονισμός δεν θεραπεύει την ίδια τη νόσο ή τον πόνο, αλλά θεραπεύει το άτομο ως ολότητα και την απώλεια ισορροπίας ενέργειας που οδηγεί στη νόσο ή τον πόνο. Το επιτυγχάνει με την εισαγωγή βελονών σε περιοχές του σώματος γνωστές ως μεσημβρινοί.

    Οι βελόνες μπορούν να προκαλέσουν σύντομη αίσθηση μερικές φορές επώδυνη, μερικές φορές απλά παράξενη.

    Φυτοθεραπεία και συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο του μαστού

    Ο καρκίνος του μαστού είναι ο πιο συχνός τύπος κακοήθειας μεταξύ των γυναικών. παγκοσμίως.

    Γενικά, οι συμβατικές επιλογές θεραπείας του καρκίνου (π.χ. χειρουργική επέμβαση, ακτινοθεραπεία, χημειοθεραπεία, βιολογική θεραπεία και ορμονική θεραπεία) δεν είναι αποτελεσματικές.

    Η υποτροπή και άλλες παθολογικές καταστάσεις εξακολουθούν να αποτελούν πρόβλημα σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού λόγω παρενεργειών, τοξικότητας φαρμάκων σε φυσιολογικά κύτταρα και επιθετικής συμπεριφοράς των όγκων.

    Από αυτή την άποψη, η θεραπεία καρκίνου του μαστού και οι βοηθητικές μέθοδοι αντιπροσωπεύουν ένα πολλά υποσχόμενο και απαιτητικό πεδίο για τους ερευνητές. Τα τελευταία χρόνια, η χρήση ορισμένων τύπων συμπληρωματικών φαρμάκων από γυναίκες με ιστορικό καρκίνου του μαστού έχει αυξηθεί σημαντικά, όπως φυτοθεραπευτικά προϊόντα και συμπληρώματα διατροφής. 

    -Εχινάκεια

    Η Echinacea, μέλος της οικογένειας Asteraceae: Echinacea purpurea, Echinacea angustifolia και Echinacea pallida.

    Η Echinacea είναι αντικαρκινικός παράγοντας, λόγω της πλούσιας περιεκτικότητά του σε φλαβονοειδή που δρουν ως ανοσοδιεγερτικά προωθώντας τη δραστηριότητα των λεμφοκυττάρων αυξάνοντας έτσι τη φαγοκυττάρωση και τη δραστηριότητα των φυσικών φονικών κυττάρων και προκαλώντας την παραγωγή ιντερφερόνης.

    -Λαπάχο

    Το δέντρο Lapacho ή το pau d'arco ανήκει στην οικογένεια Bignoniaceae. Είναι μυκητοκτόνο, αντιβακτηριακό, αντιικό, αντιφλεγμονώδες και αντικαρκινικό. Η αντικαρκινική δράση της β-λαπαχόνης είναι πια τεκμηριωμένη.

    -Σάλβια

    Η Salvia είναι το μεγαλύτερο και το πιο σημαντικό γένος της οικογένειας Labiatae. Περιέχουν παράγωγα διτερπενίου κινόνης και φαινολικού οξέος όπως τανσινόνη (I, IIA και IIB), κρυπτοανσινόνη, ισοκρυπτοτανσινόνη, μιλτιρόνη, τανσινόλη (Ι και II) και σαλβιόλη. Αυτές οι ενώσεις είναι αντιοξειδωτικοί παράγοντες και προστατεύουν από την υπεροξείδωση των λιπιδίων κι έχουν ισχυρές αντικαρκινικές ιδιότητες.

    -Uncaria

    Δύο είδη Uncaria, γνωστά ως νύχι της γάτας, το Uncaria guianensis και το Uncaria tomentosa,  έχουν, επίσης, πολλά υποσχόμενα φαρμακευτικά αποτελέσματα, σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού, λόγω των ανοσοδιεγερτικών και αντιοξειδωτικών τους ιδιοτήτων. Αυτό το βότανο περιέχει ένα συνδυασμό φυτοχημικών, όπως γλυκοσίδια, τανίνες, φλαβονοειδή και στερόλες, που έχουν ισχυρές αντικαρκινικές ιδιότητες.

    -Σκόρδο

    Το Allium sativum, κοινώς γνωστό ως σκόρδο, έχει υψηλή περιεκτικότητα σε θείο, όπως S-αλλυλο-κυστεΐνη, διαλλυλο δισουλφίδιο, διαλλυλο τρισουλφίδιο και μεθυλο αλλυλο τρισουλφίδιο. Το σκόρδο περιέχει, επίσης, άλλες ευεργετικές ενώσεις όπως αργινίνη, ολιγοσακχαρίτες, φλαβονοειδή και σελήνιο (δηλαδή, κυτταρικά αντιοξειδωτικά) που είναι παράγοντες πρόληψης και θεραπείας του καρκίνου του μαστού.

    -Λιναρόσπορος

    Το Linum usitatissimum (λιναρόσπορος) είναι γνωστό για την περιεκτικότητά του σε φυτοοιστρογόνα λιγνάνες. Ο λιναρόσπορος περιέχει, επίσης, έως και 40% έλαιο, το οποίο είναι κυρίως πλούσιο σε πλούσιο σε α-λινολενικό οξύ. Ο λιναρόσπορος προκαλεί απόπτωση και αναστέλλει τον πολλαπλασιασμό των ανθρώπινων καρκινικών κυττάρων μαστού.

    -Κουρκουμίνη

    Το φυτό (Curcuma longa) χρησιμοποιείται, ευρέως, στα τρόφιμα ως διατροφικό μπαχαρικό και στην παραδοσιακή ιατρική ως θεραπεία για διάφορες ασθένειες, συμπεριλαμβανομένου του διαβήτη και των ηπατικών διαταραχών. Η κουρκουμίνη, η δραστική ένωση του κουρκουμά, έχει αντιοξειδωτικές επιδράσεις και έχει αποδειχθεί ότι είναι πολλά υποσχόμενος στην κλινική ογκολογία λόγω των χημειοπροληπτικών, αντιπολλαπλασιαστικών και αποπτωτικών της αποτελεσμάτων.

    Η κουρκουμίνη μπορεί να ρυθμίσει πολλαπλές βιολογικές οδούς που εμπλέκονται σε μεταλλαξογένεση, έκφραση ογκογονιδίων, ρύθμιση κυτταρικού κύκλου, απόπτωση, αγγειογένεση, ογκογένεση και μετάσταση κι έτσι χρησιμοποιείται για τις αντικαρκινικές της ιδιότητες και στον καρκίνο του μαστού.

    -Πράσινο τσάι

    Το εκχύλισμα πράσινου τσαγιού παρασκευάζεται από τον ατμό και τα αποξηραμένα φύλλα του Camellia sinensis και περιέχει φλαβονοειδή, μια μεγάλη ομάδα πολυφαινολικών ενώσεων με αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Η Epigallocatechin-3-gallate (EGCG) είναι η πιο άφθονη πολυφαινόλη στο πράσινο τσάι και αναστέλλει τον πολλαπλασιασμό των καρκινικών κυττάρων και προκαλεί απόπτωση στον καρκίνο μαστού.

    -Τζίνσενγκ

    Ο όρος ginseng περικλείει διάφορα είδη φυτών που ανήκουν στο γένος Panax, όπως το Panax ginseng και το Panax japonicus (δηλ., το ασιατικό ginseng) και το Panax quinquefolius L. (αμερικανικό ginseng). Τα τελευταία χρόνια, το ginseng χρησιμοποιείται για την πρόληψη και θεραπεία του καρκίνου του μαστού.

    -Μαύρος Κοχός

    Το Black cohosh, επίσης, γνωστό ως Cimicifuga racemosa ή Actaea racemosa (οικογένεια Ranunculaceae), είναι ένα δημοφιλές φυτοθεραπευτικό προϊόν που χρησιμοποιείται συχνά για προβλήματα υγείας των γυναικών, όπως προεμμηνορροϊκό σύνδρομο, δυσμηνόρροια και εμμηνοπαυσιακά συμπτώματα, αλλά σύμφωνα με μελέτες είναι αποτελεσματικό για την πρόληψη και θεραπεία του καρκίνου του μαστού.

    -Γκι ή Ιξός

    Το Mistletoe (Viscum album από την οικογένεια Viscaceae) είναι δυνητικά αποτελεσματικό κατά του καρκίνου και χρησιμοποιείται συχνά στον καρκίνο του μαστού γιατί προκαλεί επαγωγή απόπτωσης και νέκρωση και αναστολή κυτταρικού κύκλου αλλά και ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος.

    -Κόκκινη Πρόπολη

    Έχει ισχυρές αντικαρκινικές ιδιότητες και χρησιμοποιείται στον καρκίνο του μαστού για πρόληψη και θεραπεία.

    Τα πιο συνηθισμένα συμπληρώματα που χρησιμοποιούνται στον καρκίνο μαστού είναι το ασβέστιο και η βιταμίνη D, οι πολυβιταμίνες, η βιταμίνη C και βιταμίνη Ε, τα ωμέγα 3 λιπαρά οξέα από ιχθυέλαια, η βιταμίνη Β6 και το φυλλικό οξύ, αλλά και οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β.

    Σε κάθε περίπτωση το Μοριακό Προφίλ Όγκου θα καθορίσει την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου του μαστού.

    Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

    Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

    Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

    Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου του μαστού, πατώντας εδώ.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο του μαστού

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο του μαστού

    herbs supplements1200x800

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Διαφοροδιάγνωση λεμφαγγειακής καρκινωμάτωσης

    Τα κανναβινοειδή είναι οι προστάτες της ομοιόστασης και της υγείας

    Απόστημα μαστού

    Ινοκυστική μαστοπάθεια

    Οι ιατρικές χρήσεις της πρόπολης

    Κάνναβη και καρκίνος του μαστού

    Καρκίνος μαστού - Emedi

    Κλινική εξέταση μαστών 

    Ο καρκίνος του μαστού θεραπεύεται

    Πρόληψη καρκίνου μαστού

    Η σημασία της πρόληψης στον καρκίνο του μαστού

    Τα σουτιέν προκαλούν καρκίνο στο μαστό

    Στάδιο ΙΙΙ καρκίνος μαστού

    Στάδιο I καρκίνος μαστού

    Στάδιο II καρκίνος μαστού

    Πορογενές καρκίνωμα in situ μαστού

    Προγνωστικοί δείκτες στον καρκίνο μαστού

    Προβλεπτικοί καρκινικοί δείκτες στην ογκολογία

    Απεικονιστικός έλεγχος στην ογκολογία

    Βιοδείκτες στην ογκολογία

    Διάγνωση του καρκίνου του μαστού 

    Οδηγίες για τον προσυμπτωματικό έλεγχο για το καρκίνο μαστού

    Μαγνητική τομογραφία ή μαστογραφία για πρόληψη καρκίνου μαστού

    Σταδιοποίηση στον καρκίνο

    Ποιότητα ζωής και καρκίνος

    Η σωστή εκτίμηση των καρκινικών δεικτών

    Λέιζερ για τη διάγνωση του καρκίνου μαστού

    Λέιζερ για τη θεραπεία του καρκίνου μαστού

    Υπέρηχος μαστών

    Ελαστογραφία μαστού

    Τρισδιάστατη Μαστογραφία 

    Μη επεμβατική κυτταρολογική εξέταση για τον καρκίνο του μαστού

    Ο καρκίνος του μαστού θεραπεύεται

    Καρκίνος μαστού

    Στηθόδεσμος που ανιχνεύει τον καρκίνο του μαστού

    Οι τεχνικές εξατομικευμένης θεραπείας του καρκίνου

    Όλοι οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο του μαστού

    Τα νεώτερα φάρμακα για τον καρκίνο του μαστού

    Πώς η βιοψία και το χειρουργείο βοηθούν στην εξάπλωση του καρκίνου

    Η λήψη νουκλεϊνικών οξέων από δείγματα ιστών

    Η πικρή αλήθεια για τις χημειοθεραπείες 

    Βιολογική θεραπεία του καρκίνου

    Προγνωστικός παράγοντας για τον καρκίνο μαστού

    Γιατί τα χημειοθεραπευτικά δεν λειτουργούν 

    Bιοψία για τον καρκίνο μέσω του αίματος

    Το καρκινικό μονοπάτι στον καρκίνο του μαστού

    Οι ασθενείς που έχουν καρκίνο δεν έχουν όλοι καρκίνο

    Δεύτερη γνώμη στον καρκίνο

    Εξατομικευμένη Θεραπεία

    Οι θυμωμένοι επιζήσαντες από καρκίνο

    Μοριακό προφίλ του όγκου

    Εξατομικευμένη θεραπεία για τον καρκίνο μαστού

    Τα ελπιδοφόρα μηνύματα στην Ογκολογία

    Γιατί οι χημειοθεραπείες δεν είναι αποτελεσματικές

    Μοριακές αλλαγές στον Her2-θετικό καρκίνο μαστού

    Να αγαπάτε τον εαυτό σας

    Η Εξέλιξη της Ογκολογίας

    Μαγνητική τομογραφία σε γυναίκες με καρκίνο του μαστού

    Αλλάζει η θεραπεία στον καρκίνο του μαστού

    Θεραπεία του καρκίνου εξατομικευμένα

    TomoTherapy

    H θεραπεία του καρκίνου με αντινεοπλαστόνια

    Γονίδιο υπεύθυνο για τον καρκίνο μαστού

    Οι μοριακές αλλαγές σε ορμονοεξαρτώμενο καρκίνο μαστού

    Απεικονιστικά ευρήματα στους μαστούς

    Που μπορεί να εφαρμοστεί το μοριακό προφίλ

    Μοριακό προφίλ του όγκου

    Η κλασική θεραπεία του καρκίνου του μαστού

    Εξειδικευμένα κέντρα καρκίνου

    Διάγνωση του καρκίνου του μαστού

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πρόληψη του καρκίνου μαστού

    Όλοι οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο του μαστού

    Λάδι για μασάζ στο στήθος

    Τα νεώτερα φάρμακα για τον καρκίνο του μαστού

    Τα νέα για τον καρκίνο του μαστού

    Για όσες έχουν κίνδυνο για καρκίνο μαστού

    Μη επεμβατική κυτταρολογική εξέταση για τον καρκίνο του μαστού

    Mοριακός χάρτης του καρκίνου του μαστού

    Καρκινικοί δείκτες