Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2014 13:27

Δηλητηρίαση από ακτινοβολία

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Προκαλείται από μια μεγάλη δόση ακτινοβολίας  όταν λαμβάνεται  σε μικρό χρονικό διάστημα

Γράφει η

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Το οξύ σύνδρομο ακτινοβολίας ή η δηλητηρίαση από ακτινοβολία ή η ασθένεια  της ακτινοβολίας, ICD-10 T66,  είναι η βλάβη στο σώμα  που προκαλείται από μια μεγάλη δόση ακτινοβολίας  όταν λαμβάνεται  σε μικρό χρονικό διάστημα. Το ποσό της ακτινοβολίας που απορροφάται από τον οργανισμό - η απορροφούμενη δόση - καθορίζει το πόσο βλαβερές  θα είναι οι συνέπειες.

Η κοινή έκθεση σε χαμηλές δόσεις ακτινοβολίας, όπως οι ακτίνες Χ ή οι εξετάσεις με CT, δεν προκαλούν ασθένεια ακτινοβολίας.

Το οξύ σύνδρομο ακτινοβολίας είναι οι επιπτώσεις στην υγεία οι οποίες παρουσιάζονται εντός 24 ωρών από την έκθεση σε υψηλές ποσότητες  ιονίζουσας ακτινοβολίας. Η ακτινοβολία προκαλεί κυτταρική αποδόμηση που οφείλεται στην καταστροφή των τοιχωμάτων των κυττάρων και άλλες βασικών μοριακών δομών μέσα στο σώμα.

Αυτή η καταστροφή με τη σειρά της προκαλεί τα συμπτώματα. Τα συμπτώματα μπορεί να ξεκινήσουν μέσα σε μία ή δύο ώρες και μπορεί να διαρκέσουν για αρκετούς μήνες.  Η έναρξη και το είδος των συμπτωμάτων εξαρτάται από την έκθεση στην ακτινοβολία. Σχετικά μικρότερες  δόσεις έχουν γαστρεντερικές επιδράσεις, όπως ναυτία και έμετος και συμπτώματα που σχετίζονται με πτώση αίματος, όπως η μόλυνση και η αιμορραγία. Σχετικά μεγαλύτερες δόσεις μπορεί να οδηγήσουν σε νευρολογικές επιπτώσεις και ταχύ θάνατο. Η θεραπεία του οξέος συνδρόμου ακτινοβολίας γίνεται, κυρίως, με  μεταγγίσεις αίματος και αντιβιοτικά.

Παρόμοια συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν μήνες ή χρόνια μετά την έκθεση, όπως στο σύνδρομο χρόνιας ακτινοβολίας, όταν ο ρυθμός δόσης είναι πολύ χαμηλός για να προκαλέσει την οξεία μορφή. Η έκθεση στην  ακτινοβολία μπορεί, επίσης, να αυξήσει την πιθανότητα ανάπτυξης διαφορετικών τύπων καρκίνων.


Συμπτώματα

Η σοβαρότητα των σημείων και συμπτωμάτων της ασθένειας της  ακτινοβολίας εξαρτάται από το πόσο πολύ ακτινοβολία έχει απορροφήσει ο οργανισμός. 

Πόσο θα απορροφήσει ο οργανισμός εξαρτάται από την ισχύ της ακτινοβολούμενης ενέργειας και την απόσταση ανάμεσα στο άτομο που εκτίθεται και την πηγή της ακτινοβολίας. Τα σημεία και συμπτώματα, επίσης, επηρεάζονται από τον τύπο της έκθεσης του σώματος - όπως ολική ή μερική και αν η μόλυνση είναι εσωτερική ή εξωτερική - και πόσο ευαίσθητοι στην ακτινοβολία είναι οι προσβεβλημένοι ιστοί. Για παράδειγμα, το γαστρεντερικό σύστημα και ο μυελός των οστών είναι εξαιρετικά ευαίσθητα στην ακτινοβολία.

Τα σημεία και συμπτώματα της ασθένειας ακτινοβολίας, συνήθως, εμφανίζονται όταν ολόκληρο το σώμα λαμβάνει απορροφώμενη δόση τουλάχιστον 1 Gy. Δόσεις μεγαλύτερες από 6 Gy σε ολόκληρο το σώμα γενικά δεν είναι θεραπεύσιμες και συνήθως οδηγούν σε θάνατο μέσα σε δύο ημέρες έως δύο εβδομάδες, ανάλογα με τη δόση και τη διάρκεια της έκθεσης.

Τα αρχικά σημεία και συμπτώματα είναι συνήθως ναυτία και έμετος. 

Σε γενικές γραμμές, όσο μεγαλύτερη είναι η έκθεση στην ακτινοβολία, τόσο πιο ταχεία και πιο σοβαρά  θα είναι τα συμπτώματα.

Κλασικά το οξύ σύνδρομο ακτινοβολίας προκαλεί βλάβες στο αιμοποιητικό, γαστρεντερικό και νευρικό/αγγειακό σύστημα.

-Αιμοποιητικό σύστημα

Αυτό το σύνδρομο χαρακτηρίζεται από μία πτώση στον αριθμό των κυττάρων του αίματος, που ονομάζεται απλαστική αναιμία. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε λοιμώξεις που οφείλονται σε χαμηλά λευκά αιμοσφαίρια, αιμορραγία λόγω των χαμηλών αιμοπεταλίων, και αναιμία λόγω των χαμηλών ερυθρών αιμοσφαιρίων.  Αυτές οι αλλαγές μπορούν να ανιχνευθούν με εξετάσεις αίματος όταν ολόκληρο το σώμα δεχθεί μια οξεία δόση τόσο χαμηλή όσο 0,25 Gy.

-Γαστρεντερικό σύστημα

Το σύνδρομο αυτό παρατηρείται σε δόσεις 6-30 Gy (600-3000 rad) και εκδηλώνεται με  ναυτία, έμετο, απώλεια της όρεξης, και κοιλιακό πόνο, συνήθως, μέσα σε δύο ώρες.

-Νευροαγγειακό σύστημα

Το σύνδρομο αυτό παρατηρείται συνήθως σε απορροφούμενες δόσεις άνω των 30 Gy (3000 rad), αν και μπορεί να συμβεί και με 10 Gy (1000 rad). Εμφανίζονται νευρολογικά συμπτώματα όπως ζάλη, κεφαλαλγία, ή μειωμένο επίπεδο συνείδησης, εντός λεπτών έως μερικές ώρες.

-Δέρμα

Τα πρόδρομα συμπτώματα περιλαμβάνουν, κοκκίνισμα του δέρματος. Το κοκκίνισμα του δέρματος μπορεί να εμφανιστεί σε δόσεις ακτινοβολίας τόσο χαμηλές όσο 35 rad (0.35 Gy).

Το δερματικό σύνδρομο ακτινοβολίας αναφέρεται στα δερματικά συμπτώματα της έκθεσης στην ακτινοβολία.  Μέσα σε λίγες ώρες μετά την ακτινοβόληση, μια παροδική ερυθρότητα και φαγούρα μπορεί να συμβεί. Στη συνέχεια, μια λανθάνουσα φάση μπορεί να προκύψει και να διαρκέσει από μερικές ημέρες έως μερικές εβδομάδες, και στη συνέχεια να εμφανιστεί έντονη ερυθρότητα, φουσκάλες, και εξέλκωση. Πολύ μεγάλες δόσεις ακτινοβολίας του δέρματος μπορεί να προκαλέσει μόνιμη απώλεια μαλλιών, κατεστροφή σμηγματογόνων και ιδρωτοποιών αδένων, ατροφία, ίνωση, μειωμένη ή αυξημένη χρώση του δέρματος, και εξέλκωση ή νέκρωση του εκτεθειμένου ιστού.

-Καρκίνος

Η έκθεση σε ιονίζουσα ακτινοβολία, ακόμη και σε δόσεις πολύ χαμηλές μπορεί να προκαλέσει καρκίνο που οφείλεται σε κυτταρικές και γενετικές βλάβες. Σύμφωνα με την υπόθεση, οι επιζώντες από οξύ σύνδρομο ακτινοβολίας αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου αργότερα στη ζωή τους.


Αίτια της ασθένειας της ακτινοβολίας

Πιθανές πηγές υψηλής δόσης ακτινοβολίας περιλαμβάνουν:

  • Ένα ατύχημα σε πυρηνική βιομηχανική εγκατάσταση
  • Μια επίθεση εναντίον μίας πυρηνικής βιομηχανικής εγκατάστασης
  • Έκρηξη ραδιενεργούς συσκευής
  • Έκρηξη ενός συμβατικού εκρηκτικού μηχανισμού που διασκορπίζει το ραδιενεργό υλικό
  • Έκρηξη ενός προτύπου πυρηνικού όπλου

Τόσο η δόση και ο ρυθμός δόσης συμβάλλουν με τη σοβαρότητα του συνδρόμου οξείας ακτινοβολίας

Ασθένεια ακτινοβολίας προκαλείται μετά από  έκθεση σε μια μεγάλη δόση ιονίζουσας ακτινοβολίας (> ~ 0.1 Gy) για ένα σύντομο χρονικό διάστημα (> ~ 0,1 Gy / h). Αυτό μπορεί να είναι το αποτέλεσμα μιας πυρηνικής έκρηξης, ενός ατυχήματος σε ακτινοθεραπεία όπως Therac-25, μια ηλιακή έκρηξη κατά τη διάρκεια διαπλανητικών ταξιδιών, διαφυγή ραδιενεργών αποβλήτων, ανθρώπινα σφάλματα σε ένα πυρηνικό αντιδραστήρα, ή άλλες περιπτώσεις.

Η άλφα και βήτα ακτινοβολία έχουν χαμηλή διεισδυτική ικανότητα και είναι απίθανο να επηρεάσουν ζωτικά εσωτερικά όργανα. Κάθε είδος της ιονίζουσας ακτινοβολίας μπορεί να προκαλέσει εγκαύματα, αλλά οι άλφα και βήτα ακτινοβολίες  εναποτίθεται στο δέρμα ή στα ρούχα του ατόμου. Η γάμμα και η ακτινοβολία νετρονίων μπορούν να ταξιδέψουν σε πολύ μεγαλύτερες αποστάσεις και να διεισδύουν στο σώμα εύκολα.

Διαστημικές Πτήσεις

Κατά τη διάρκεια διαστημικών πτήσεων, κυρίως σε πτήσεις πέρα από τη γήινη τροχιά, οι αστροναύτες είναι εκτεθειμένοι στη γαλαξιακή κοσμική ακτινοβολία την ακτινοβολία ηλιακών σωματιδίων που θα ήταν θανατηφόρες για απροστάτευτους αστροναύτες. 


Διάγνωση

Η διάγνωση συνήθως γίνεται με βάση ένα ιστορικό σημαντικής έκθεσης στην ακτινοβολία και τα κατάλληλα κλινικά ευρήματα. Ο απόλυτος αριθμός λεμφοκυττάρων μπορεί να δώσει μια κατά προσέγγιση μια εκτίμηση της έκθεσης σε ακτινοβολία.


 

Πρόληψη

Η καλύτερη πρόληψη για την ασθένεια ακτινοβολίας είναι να ελαχιστοποιηθεί η δόση έκθεσης ή να μειωθεί ο ρυθμός δόσης.

  • Απόσταση

Η αυξανόμενη απόσταση από την πηγή ακτινοβολίας μειώνει τη δόση σύμφωνα με τον νόμο του  αντιστρόφου τετραγώνου για μια πηγή σημείου.

  • Ώρα 

Η απομάκρυνση θα πρέπει να γίνει το ταχύτερο δυνατόν για να ελαχιστοποιηθεί η έκθεση.

  • Θωράκιση 

Η ύλη εξασθενεί την ακτινοβολία, στις περισσότερες περιπτώσεις. Έτσι  η τοποθέτηση οποιασδήποτε μάζας (π.χ. μόλυβδος, σακιά, οχήματα) μεταξύ των ανθρώπων και της πηγή θα μειώσει τη δόση ακτινοβολίας. 

Όταν συμβεί ραδιενεργός μόλυνση, μια μάσκα αερίων ή και  μια απλή μάσκα για τη σκόνη προστατεύουν. Τα δισκία ιωδιούχου κάλιου  μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο καρκίνου, σε ορισμένες περιπτώσεις, λόγω βραδύτερης απορρόφησης του  ατμοσφαιρικού ραδιοϊωδίου.

  • Η κλασματοποίηση της δόσης

Εάν η δόση διαμοιραστεί σε έναν αριθμό μικρότερων δόσεων, δίνεται ο χρόνος για την επόυλωση των βλαβών.  Ακόμη και χωρίς διακοπές, μια μείωση του ρυθμού δόσης κάτω από 0,1 Gy/h θα μειώσει τον κυτταρικό θάνατο. Αυτή η τεχνική χρησιμοποιείται συνήθως στην ακτινοθεραπεία.


Θεραπεία

Οι στόχοι της θεραπείας για την ασθένεια ακτινοβολίας είναι να αποτραπεί η περαιτέρω ραδιενεργός μόλυνση, να μειωθούν οι τραυματισμοί, όπως εγκαύματα και τραύματα και να μειωθούν τα συμπτώματα για την καλύτερη διαχείρηση του πόνου.

  • Απολύμανση 

Η αφαίρεση των ρούχων και των υποδημάτων εξαλείφει περίπου το 90 τοις εκατό της εξωτερικής μόλυνσης. Το ήπιο πλύσιμο  με νερό και σαπούνι απομακρύνει, επιπλέον, σωματίδια ακτινοβολίας από το δέρμα.

Η απολύμανση αποτρέπει την περαιτέρω διασπορά των ραδιενεργών υλικών και μειώνει τον κίνδυνο εσωτερικής μόλυνσης από την εισπνοή, κατάποση ή τις ανοιχτές πληγές.

  • Η θεραπεία του κατεστραμμένου μυελού των οστών 

Μια πρωτεΐνη που ονομάζεται παράγοντας  διέγερσης των αποικιών των κοκκιοκυττάρων, ο οποίος προάγει την ανάπτυξη των λευκών αιμοσφαιρίων, μπορεί να αντιμετωπίσει την επίδραση της ασθένειας ακτινοβολίας στο μυελό των οστών. Η θεραπεία φιλγραστίμη και pegfilgrastim, μπορεί να αυξήσει την παραγωγή λευκών κυττάρων του αίματος και να βοηθήσει στην πρόληψη  για επόμενες μολύνσεις.

Εάν υπάρχει σοβαρή βλάβη στο μυελό των οστών, γίνονται, επίσης, μεταγγίσεις ερυθρών αιμοσφαιρίων ή αιμοπεταλίων και μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων.

  • Θεραπεία για  την εσωτερική μόλυνση 

Κάποιες θεραπείες μπορεί να μειώσουν τη βλάβη στα εσωτερικά όργανα που προκαλούνται από τα ραδιενεργά σωματίδια. Το ιατρικό προσωπικό θα χρησιμοποιήσει αυτές τις θεραπείες μόνο αν έχετε εκτεθεί σε ένα συγκεκριμένο τύπο ακτινοβολίας. 

Αυτές οι θεραπείες περιλαμβάνουν:

-Ιωδιούχο κάλιο. Αυτό είναι η μη ραδιενεργός μορφή του ιωδίου. Επειδή το ιώδιο είναι απαραίτητο για τη σωστή λειτουργία του θυρεοειδούς, ο θυρεοειδής καθίσταται ο «προορισμός» του ιωδίου στο σώμα. Σε εσωτερική μόλυνση με ραδιενεργό ιώδιο, ο θυρεοειδής θα απορροφήσει το ραδιενεργό ιώδιο, όπως ακριβώς θα συνέβαινε με άλλες μορφές ιωδίου. Η θεραπεία με ιωδιούχο κάλιο μπορεί να γεμίσει τις "θέσεις δέσμευσης" στον θυρεοειδή και να αποτρέψει την απορρόφηση του ραδιενεργού ιωδίου. Το ραδιενεργό ιώδιο αποβάλλεται από τον οργανισμό με τα ούρα. Το ιωδιούχο κάλιο είναι πιο αποτελεσματικό όταν λαμβάνεται μέσα στην ημέρα της έκθεσης.

-Κυανό της Πρωσίας. Αυτό το είδος της χρωστικής δεσμεύεται στα σωματίδια των ραδιενεργών στοιχείων και είναι γνωστό ως καίσιο και θάλλιο. Τα ραδιενεργά σωματίδια στη συνέχεια αποβάλλονται στα κόπρανα. Αυτή η θεραπεία επιταχύνει την εξάλειψη των ραδιενεργών σωματιδίων και μειώνει την ποσότητα της ακτινοβολίας που τα κύτταρα μπορούν να απορροφήσουν.

-Διαιθυλενοτριαμινο πενταοξικό οξύ (DTPA). Αυτή η ουσία δεσμεύεται από τα μέταλλα. Το DTPA συνδέεται με τα σωματίδια των ραδιενεργών στοιχείων πλουτώνιο, αμερίκιο και κούριο. Τα ραδιενεργά σωματίδια περνούν από το σώμα στα ούρα, μειώνοντας έτσι το ποσό της ακτινοβολίας που απορροφάται.

  • Θεραπεία λοιμώξεων μετά από έκθεση σε ιοντίζουσα ακτινοβολία

Υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ του βαθμού της ουδετεροπενίας που προκύπτει μετά από έκθεση σε ακτινοβολία και τον αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης λοίμωξης.

Η θεραπεία της εγκατεστημένης ή πιθανής μόλυνσης μετά από έκθεση σε ακτινοβολία (που χαρακτηρίζεται από ουδετεροπενία και πυρετό) είναι παρόμοια με εκείνη που χρησιμοποιείται για άλλες αιτίες εμπύρετης ουδετεροπενίας.

Ωστόσο, υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο καταστάσεων. Τα άτομα που αναπτύσσουν ουδετεροπενία μετά από έκθεση σε ακτινοβολία είναι, επίσης, ευαίσθητα σε βλάβη ακτινοβολίας σε άλλους ιστούς, όπως το γαστρεντερικό σωλήνα, τους πνεύμονες και το κεντρικό νευρικό σύστημα. Αυτοί οι ασθενείς μπορεί να απαιτούν θεραπευτικές παρεμβάσεις που δεν απαιτούνται σε άλλους ουδετεροπενικούς ασθενείς. Η απόκριση των ακτινοβολημένων οργανισμών στην αντιμικροβιακή θεραπεία μπορεί να είναι απρόβλεπτη.

Αντιμικροβιακά που μειώνουν τον αριθμό της αναερόβιας  χλωρίδας του εντέρου (π.χ., μετρονιδαζόλη) γενικά δεν θα πρέπει να δοθούν, διότι μπορεί να ενισχύσουν την συστημική μόλυνση από αερόβια βακτηρίδια, διευκολύνοντας έτσι τη θνησιμότητα μετά την ακτινοβόληση.

Μια εμπειρική αγωγή των αντιμικροβιακών ουσιών πρέπει να επιλεγεί με βάση το πρότυπο της βακτηριακής ευαισθησίας και τις νοσοκομειακές λοιμώξεις στην περιοχή που πραγματοποιούνται και το ιατρικό κέντρο και το βαθμό της ουδετεροπενίας.

Η ευρέος φάσματος εμπειρική θεραπεία πρέπει να ξεκινήσει με υψηλές δόσεις ενός ή περισσότερων αντιβιοτικών με την έναρξη του πυρετού. Αυτά τα αντιμικροβιακά πρέπει να κατευθύνονται στην εξάλειψη των αρνητικών κατά Gram αερόβιων βακίλλων (δηλ. Enterobacteriace, Pseudomonas), που αντιπροσωπεύουν περισσότερο από τα τρία τέταρτα των περιπτώσεων που προκαλούν σήψη. Επειδή τα αερόβια και τα Gram-θετικά βακτήρια (κυρίως, ο α-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος) είναι η  αιτία για το ένα τέταρτο των θυμάτων, η κάλυψη αυτών των οργανισμών είναι απαραίτητη.

Τα εμπειρικά σχήματα πρέπει να περιέχουν αντιβιοτικά δραστικά έναντι Gram-αρνητικών αερόβιων βακτηρίων (κινολόνες: π.χ. σιπροφλοξασίνη, λεβοφλοξασίνη, τρίτης ή τέταρτης γενιάς κεφαλοσπορίνες με κάλυψη  Pseudomonas: π.χ. κεφεπίμη, κεφταζιδίμη ή μία αμινογλυκοσίδη: δηλαδή, γενταμυκίνη, αμικασίνη).

Διαβάστε, επίσης,

Οι επιπτώσεις της ηλιακής ακτινοβολίας στην υγεία

Η ακτινοθεραπεία στον καρκίνο μαστού προκαλεί καρδιοπάθειες

Οδοντιατρικές ακτινογραφίες

Όγκοι θύμου αδένα

Chlorella pyrenoidosa

Καρκίνος θυρεοειδούς

Μυελοπάθεια μετά από ακτινοβολία

Γιατί κάποιος παθαίνει λευχαιμία

Όζοι του θυρεοειδούς

Η διατροφή κατά την ακτινοθεραπεία

Η ακτινοβολία προκαλεί νευροπάθεια σε επιζώντες καρκίνου

Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

www.emedi.gr

Γράφει η
Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD, PhD

 

Διαβάστηκε 6498 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2018 22:22
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Δυσφαγία είναι η αίσθηση ότι ο βλωμός της τροφής σκαλώνει στον οισοφάγο

    Δυσφαγία είναι η αίσθηση ότι ο βλωμός της τροφής σκαλώνει στον οισοφάγο. Είναι μία νόσος της μεταφοράς τροφής διαμέσου του οισοφάγου και ένα σύμπτωμα που δείχνει υποκείμενη νόσο.

    Το πρόβλημα διακρίνεται στους τύπους: στοματοφαρυγγική και οισοφαγική δυσφαγία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Η τροφή σκαλώνει στο στόμαχο - ο ασθενής μπορεί να εντοπίζει μία ειδική περιοχή (αν αυτή τοποθετείται πίσω από το στέρνο υπάρχει καλή συσχέτιση με την ανατομική θέση), ή στην πάνω από το στέρνο περιοχή
    • Αίσθημα εσφηνώσεως της τροφής
    • Αν υπάρχει πλήρης απόφραξη: σιελόρροια, εμετός, αίσθημα πληρώσεως
    • Τα συμπτώματα πρέπει να διακρίνονται ως προς το αν η δυσφαγία είναι στα στερεά ή στα υγρά ή και τα δύο
    • Πνευμονία
    • Απώλεια βάρους
    • Συμπτώματα από γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
    • Απαίτηση μακρύτερου χρόνου για το φαγητό, γιατί ασυναίσθητα ο ασθενής καταναλίσκει περισσότερο χρόνο μασώντας σχολαστικά την τροφή του

    5169w3 NHS Dysphagia Landing Page Symptoms 980x560 FA

    ΑΙΤΙΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Στα παιδιά:

    • Δυσμορφίες - συγγενείς (οισοφαγική ατρησία)
    • Δυσμορφίες - επίκτητες (διαβρωτική ή ερπητική οισοφαγίτιδα)
    • Νευρομυϊκές/νευρολογικές - επιβράδυνση ωριμάνσεως, εγκεφαλική παράλυση, μυϊκή δυστροφία
    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Στους ενήλικες:

    • Δομικές - όγκοι (καρκίνος ή καλοήθεις όγκοι), ουλές (πεπτικό, χημικό τραύμα, ακτινοβολία), δακτύλιοι, μεμβράνες και εξωγενής πίεση (βρογχοκήλη)
    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
    • Νευρομυϊκά - αχαλασία, διάχυτος οισοφαγικός σπασμός, σκληρόδεμα, βαριά μυασθένεια

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Παιδιά - συγγενείς και/ή επίκτητες δυσμορφίες
    • Ενήλικες - ηλικία > 50 ετών, όπου ο καρκίνος του οισοφάγου είναι πιο πιθανός
    • Κάπνισμα
    • Μακρό ιστορικό γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης
    • Φάρμακα (κινίνο, χλωριούχο κάλιο, βιταμίνη C, τετρακυκλίνη, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, άλλα)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Καρδιακός πόνος στο θώρακα
    • Υστερικός κόμπος

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Οισοφαγική μανομετρία:

    • Αντιχολινεργικά (προπανθελίνη)
    • Ανταγωνιστές διαύλων ασβεστίου (νιφεδιπίνη)
    • Νιτρώδη (Νιτρογλυκερίνη)
    • Προκινητικά (Μετοκλοπραμίδη)
    • Ηρεμιστικά (Διαζεπάμη)

    1

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Επιδερμοειδές καρκίνωμα ή αδενοκαρκίνωμα
    • Μεταπλασία του Barrett
    • Ινώδης δακτύλιος, μεμβράνη ή ουλή
    • Οξεία ή χρόνια φλεγμονώδης πάθηση
    • Ετεροτοπικός γαστρικός βλεννογόνος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Σε βρέφη/παιδιά:

    • Παρακολούθηση θηλασμού/τροφής
    • Προσπάθεια για είσοδο ρινογαστρικού σωλήνα προς εκτίμηση της βατότητας του οισοφάγου
    • Ακτινογραφία αυχένος/θώρακος
    • Ακτινογραφία αντιθέσεως
    • Ενδοσκόπηση
    • Οισοφαγική μανομετρία

    Σε ενήλικες:

    • Ακτινογραφία αυχένος/θωρακος
    • Ενδοσκόπηση
    • Οισοφαγική μανομετρία
    • Οισοφαγογράφημα με βαριούχο γεύμα
    • 24ωρη καταγραφή οισοφαγικού pH σε περιπατητικό ασθενή

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Ακτινογραφία θώρακος, αυχένος, κοιλίας
    • Ακτινογραφία αντιθέσεως - οισοφαγογράφημα - κινηματο-οισοφαγογράφημα, τροποποιημένο κινηματο-οισοφαγογράφημα (κατάποση κουλουριού)
    • Αξονική τομογραφία θώρακος

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Ενδοσκόπηση και βιοψία
    • Οισοφαγική μανομετρία
    • Παρακολούθηση οισοφαγικού pH 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακή φροντίδα για τις καταστάσεις όπου ο ασθενής μπορεί να λάβει τροφή και όπου υπάρχει μικρός κίνδυνος επιπλοκών 
    • Ενδονοσοκομειακή νοσηλεία μπορεί να απαιτείται για βρέφη ή ενήλικες των οποίων η δυσφαγία σχετίζεται με πλήρη ή σχεδόν πλήρη απόφραξη του οισοφαγικού σωλήνα
    • Ενδοσκόπηση και οισοφαγική διάταση μπορεί να απαιτείται στις οισοφαγικές στενώσεις
    • Χειρουργική αποκατάσταση μπορεί να απαιτείται σε καλοήθεις ή κακοήθεις καταστάσεις

    feed old19 660

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Προσδιορίστε την οισοφαγική βατότητα
    • Εξασφαλίστε λειτουργία αεραγωγών και πνεύμονος
    • Αποκλείστε καρδιακή νόσο
    • Εκτιμήστε κατάσταση θρέψης
    • Οισοφαγική διαστολή (με αέρα ή κηρία)
    • Χειρουργική - οισοφαγικός διαστολέας
    • Laser για προχωρημένο καρκίνο

    ΔΙΑΙΤΑ

    Ποικίλλει από το τίποτα από του στόματος μέχρι το περίπου φυσιολογικό, εξαρτώμενη από τον βαθμό αποφράξεως

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΥΣΦΑΓΙΑ

    • Συστήστε αποφυγή ερεθιστικών φαρμάκων 
    • Συστήστε σχολαστική μάσηση του φαγητού
    • Στα βρέφη και παιδιά συζητείστε υποκείμενο πρόβλημα και θεραπεία για υποτροπιάζουσα πνευμονία εξ εισροφήσεως
    • Στους ενήλικες - συζητείστε αιτιολογία και θεραπεία (ανάγκη για επανειλημμένες διαστολές).
    • Λογοθεραπεία μπορεί να είναι χρήσιμη στη διδασκαλία τεχνικών καταπόσεως

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Η θεραπεία της δυσφαγίας γίνεται σε διαταραχές κατάποσης

    Στοματική έναντι μη στοματικής σίτισης

    Κατάλληλη διατροφή και ενυδάτωση πρέπει να διατηρείται ανά πάσα στιγμή κατά τη διάρκεια της θεραπείας με δυσφαγία. Ο γενικός στόχος της θεραπείας με δυσφαγία είναι η διατήρηση ή η επιστροφή του ασθενούς σε στοματική σίτιση. Ωστόσο, αυτό πρέπει να γίνει με ταυτόχρονη εξασφάλιση επαρκούς διατροφής και ενυδάτωσης και ασφαλή κατάποση (χωρίς αναρρόφηση τροφής στους πνεύμονες). Εάν η από του στόματος σίτιση οδηγεί σε αυξημένα γεύματα και αυξημένη προσπάθεια κατά τη διάρκεια της κατάποσης, με αποτέλεσμα να μην καταναλώνεται αρκετή τροφή για τη διατήρηση του βάρους, μπορεί να χρειαστεί μια συμπληρωματική μέθοδο διατροφής. Επιπλέον, εάν ο ασθενής αναρροφά τροφή ή υγρό στους πνεύμονες παρά τη χρήση αντισταθμιστικών στρατηγικών, και επομένως δεν είναι ασφαλής η στοματική σίτιση, μπορεί να χρειαστεί μη στοματική σίτιση. Η μη στοματική σίτιση περιλαμβάνει τη λήψη τροφής μέσω μιας μεθόδου που παρακάμπτει τον στοματοφαρυγγικό μηχανισμό κατάποσης, συμπεριλαμβανομένου ενός ρινογαστρικού σωλήνα, γαστροστομίας ή νηστιδοστομίας.

    Διαδικασίες θεραπείας

    Οι διαδικασίες αντισταθμιστικής θεραπείας έχουν σχεδιαστεί για να αλλάξουν τη ροή των τροφίμων/υγρών και να εξαλείψουν τα συμπτώματα, αλλά δεν αλλάζουν άμεσα τη φυσιολογία της περιοχής.

    • Τεχνικές στάσης
    • Αλλαγές στη διατροφή
    • Τροποποίηση όγκου και ταχύτητας κατανάλωσης φαγητού
    • Τεχνική για τη βελτίωση της ευαισθητοποίησης από το στόμα
    • Διαδικασίες Θεραπείας - σχεδιασμένες για να αλλάζουν και/ή να βελτιώνουν την κατάποση: τεχνικές κατάποσης
    • Ασκήσεις στόματος και φάρυγγα
    • Ασκήσεις αντίστασης
    • Ασκήσεις ελέγχου

    Οι ασθενείς μπορεί να χρειάζονται ένα συνδυασμό θεραπευτικών διαδικασιών για να διατηρήσουν μια ασφαλή και επαρκή διατροφή. Για παράδειγμα, οι στάσεις του σώματος μπορούν να συνδυαστούν με ελιγμούς κατάποσης για να επιτρέψουν στον ασθενή να καταπιεί με ασφαλή και αποτελεσματικό τρόπο. Οι πιο συνηθισμένες παρεμβάσεις που χρησιμοποιούνται για άτομα με στοματοφαρυγγική δυσφαγία είναι η τροποποίηση της υφής των τροφίμων, τα πυκνωτικά υγρά και οι αλλαγές θέσης κατά την κατάποση. Η αποτελεσματικότητα της τροποποίησης των τροφίμων και των υγρών στην πρόληψη της πνευμονίας από εισρόφηση, θεωρείται μεγάλη.

    what is dysphagia

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΥΣΦΑΓΙΑ

    Ο τύπος της επανεκτίμησης και η συχνότητα των επισκέψεων σχετίζεται με την ειδική αιτιολογία της δυσφαγίας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Πολύ ζεστά ή κρύα φαγητά μπορεί να επιδεινώσουν το σύμπτωμα
    • Παρακολουθείστε το θηλασμό του βρέφους στενά, για εισροφήσεις - έχετε διαθέσιμη αναρρόφηση
    • Συστήστε διόρθωση αδοντοστοιχιών που δεν εφαρμόζουν καλά σε ενήλικους και ηλικιωμένους

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Εισρόφηση
    • Οισοφαγικό άσθμα
    • Πνευμονία
    • Οισοφάγος Barrett
    • Θάνατος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Η πορεία και η πρόγνωση ποικίλλει με την ειδική διάγνωση (καρκίνος - φτωχή, οισοφαγική πεπτική ουλή - καλή)

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Οισοφαγικό καρκίνωμα
    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
    • Δυσφαγία
    • Αχαλασία
    • Συμπτωματικός διάχυτος οισοφαγικός σπασμός
    • Σκληρόδερμα
    • Βαριά μυασθένεια

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συγγενείς δυσμορφίες

    Γηριατρικό:

    • Φτωχή κατάσταση οδόντων και/ή οδοντοστοιχίες
    • Κατάχρηση φαρμάκων

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    dysphagia

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Λειτουργική δυσπεψία

    Πνευμονία από εισρόφηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την επιγλωττίτιδα

    Απλός έρπητας

    Ο καρκίνος θυρεοειδούς θεραπεύεται

    Η νευροτοξικότητα από τις χημειοθεραπείες

    Προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση και κάνναβη

    Ο καρκίνος του στομάχου θεραπεύεται

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    Αχαλασία Οισοφάγου

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    Διαφραγματοκήλη

    Επιγλωττίτιδα

    Νόσος Huntington

    Οξεία δυσφαγία

    Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

    Αμυοατροφική πλευρική σκλήρυνση

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Θυρεοειδίτιδες

    Kροταφική αρτηρίτιδα

    Καρκίνος Στομάχου

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Όζοι του θυρεοειδούς

    Ανορεξία και καχεξία στον καρκίνο

    Καρκίνος οισοφάγου

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα θυμώματα

    Όταν έχετε λειτουργική δυσπεψία

    Η θεραπεία για όλες τις κυτταρίτιδες

    Ισοθερμιδική βασική δίαιτα υψηλή σε φυτικές ίνες

    Ισοθερμιδική βασική δίαιτα

    Ισοθερμιδική βασική δίαιτα

    Λαρυγγίτιδα

    Πλήρης εντερική διατροφή για παιδιά

    Νόσος Niemann-Pick

    Το σύνδρομο Rett

    Σκληρόδερμα

    Σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Γέφυρα εγκεφάλου

    Πολυμυοσίτιδα και δερματομυοσίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

  • Εγκαύματα Εγκαύματα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα εγκαύματα

    Τα εγκαύματα είναι ιστικές βλάβες που προκαλούνται από την εφαρμογή θερμότητας, χημικών ουσιών, ηλεκτρικού ρεύματος ή ακτινοβολίας στο σώμα.

    Η έκταση της βλάβης (βάθος του εγκαύματος) είναι αποτέλεσμα της έντασης της θερμότητας (ή άλλης έκθεσης) και της διάρκειας της έκθεσης.

    • Μερικού πάχους: Τα εγκαύματα 1ου βαθμού προσβάλλουν τις επιφανειακές στιβάδες της επιδερμίδας. Τα εγκαύματα 2ου βαθμού εκτείνονται σε διάφορο βαθμό στην επιδερμίδα (με σχηματισμό φυσαλίδας) και σε τμήμα του χορίου
    • Ολικού πάχους: Τα εγκαύματα 3ου βαθμού χαρακτηρίζονται από καταστροφή όλων των στοιχείων του δέρματος και θρόμβωση του υποδόριου πλέγματος

     Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    1ου βαθμού:

    • Ερύθημα του προσβεβλημένου ιστού
    • Το δέρμα ασπρίζει με την πίεση
    • Δέρμα ευαίσθητο

    2ου βαθμού:

    • Δέρμα ερυθρό με φυσαλίδες
    • Δέρμα πολύ ευαίσθητο

    3ου βαθμού:

    • Δέρμα σκληρό και ξηρό
    • Το δέρμα δεν είναι ευαίσθητο

    ΑΙΤΙΕΣ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Η ανοιχτή φλόγα και τα καυτά υγρά είναι η πιο συνηθισμένες αιτίες (θερμοκρασία συνήθως 15-45 βαθμούς κελσίου ή παραπάνω)
    • Καυστικές χημικές ουσίες ή οξέα (μπορεί να υπάρχουν λίγα σημεία ή συμπτώματα τις πρώτες ημέρες). Οι συνηθισμένοι παράγοντες περιλαμβάνουν: θειϊκό οξύ που βρίσκεται στα προϊόντα καθαρισμού τουαλέτας, υποχλωριώδες νάτριο που βρίσκεται στη χλωρίνη και αλογονωμένοι υδρογονάνθρακες που βρίσκονται στα διαλυτικά. Το υδροφθορικό οξύ μπορεί να προκαλέσει ιδιαίτερα βαθιά εγκαύματα που μπορεί να μην γίνουν συμπτωματικά μέχρι κάποιο χρονικό διάστημα μετά την έκθεση. Το μυρμηκικό οξύ μπορεί να προκαλέσει τη διάσπαση μεγάλου αριθμού ερυθρών αιμοσφαιρίων. 
    • Ηλεκτρικό ρεύμα (μπορεί να προκαλέσει σημαντική βλάβη με πολύ μικρή καταστροφή του υπερκείμενου δέρματος). Τα ηλεκτρικά εγκαύματα ή τραυματισμοί ταξινομούνται ως υψηλής τάσης (μεγαλύτερη ή ίση με 1000 βολτ), χαμηλής τάσης (μικρότερη από 1000 βολτ) ή ως δευτερεύοντα από το ηλεκτρικό τόξο. Οι πιο συχνές αιτίες ηλεκτρικών εγκαυμάτων στα παιδιά είναι τα ηλεκτρικά καλώδια (60%) ακολουθούμενα από τις ηλεκτρικές πρίζες (14%). Ο κεραυνός μπορεί, επίσης, να προκαλέσει ηλεκτρικά εγκαύματα. Η θνησιμότητα από κεραυνούς είναι περίπου 10%. Ενώ οι ηλεκτρικοί τραυματισμοί προκαλούν, κυρίως, εγκαύματα, μπορεί, επίσης, να προκαλέσουν κατάγματα ή εξάρσεις δευτερεύοντα από αμβλύ τραύμα ή μυϊκές συσπάσεις. [17] Σε τραυματισμούς υψηλής τάσης, οι περισσότερες βλάβες μπορεί να προκύψουν εσωτερικά και έτσι η έκταση του τραυματισμού δεν μπορεί να κριθεί με εξέταση μόνο του δέρματος. [17] Η επαφή με χαμηλή ή υψηλή τάση μπορεί να προκαλέσουν καρδιακές αρρυθμίες ή καρδιακή ανακοπή. 
    • Υπερβολική έκθεση στον ήλιο. Τα εγκαύματα ακτινοβολίας μπορεί να προκληθούν από παρατεταμένη έκθεση σε υπεριώδες φως (όπως από τον ήλιο, θαλάμους μαυρίσματος) ή από ιοντίζουσα ακτινοβολία (όπως από ακτινοθεραπεία, ακτινογραφίες ή ραδιενέργεια). Η έκθεση στον ήλιο είναι η πιο συχνή αιτία εγκαυμάτων ακτινοβολίας και η πιο συχνή αιτία επιφανειακών εγκαυμάτων συνολικά. Οι επιδράσεις του δέρματος από την ιονίζουσα ακτινοβολία εξαρτώνται από την ποσότητα έκθεσης στην περιοχή, με απώλεια μαλλιών που παρατηρείται μετά από τα 3 Gy, ερυθρότητα μετά από τα 10 Gy, ξεφλούδισμα δέρματος μετά από τα 20 Gy και νέκρωση μετά από τα 30 Gy. Η ερυθρότητα, εάν συμβεί, ενδέχεται να μην εμφανιστεί έως και λίγο μετά την έκθεση. Τα εγκαύματα ακτινοβολίας αντιμετωπίζονται όπως τα άλλα εγκαύματα. Τα εγκαύματα από μικροκύματα συμβαίνουν από τους φούρνους μικροκυμάτων. Εκθέσεις δύο δευτερολέπτων μπορεί να προκαλέσουν τραυματισμό.
    • Μη τυχαία εγκαύματα, λόγω βίας και κακοποίησης. 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Ρύθμιση θερμοσίφωνα σε υψηλή θερμοκρασία
    • Επαγγελματική έκθεση σε χημικές ουσίες, ηλεκτρικό ρεύμα ή ακτινοβολία
    • Τα μικρά παιδιά και οι ηλικιωμένοι με λεπτό δέρμα είναι πιο ευαίσθητοι στις βλάβες
    • Απροσεξία με αναμμένα τσιγάρα
    • Κακή λειτουργία ηλεκτρικών κυκλωμάτων

    fysikes therapeies kai diatrofi gia egkavmata

    Παθοφυσιολογία εγκαυμάτων

    Σε θερμοκρασίες μεγαλύτερες από 44 ° C, οι πρωτεΐνες αρχίζουν να χάνουν το τρισδιάστατο σχήμα τους και αρχίζουν να διασπώνται. Αυτό οδηγεί σε βλάβη κυττάρων και ιστών. Πολλές από τις άμεσες επιπτώσεις στην υγεία του εγκαύματος είναι δευτερογενείς από τη διαταραχή της φυσιολογικής λειτουργίας του δέρματος. Περιλαμβάνουν διαταραχή της αίσθησης του δέρματος, ικανότητα αποτροπής απώλειας νερού μέσω εξάτμισης και ικανότητα ελέγχου της θερμοκρασίας του σώματος. Η διάσπαση των κυτταρικών μεμβρανών στα κύτταρα οδηγεί σε απώλεια καλίου στον εξωκυττάριο χώρο και εισροή νερού και νατρίου μέσα στα κύτταρα.

    Σε μεγάλα εγκαύματα (πάνω από το 30% της συνολικής επιφάνειας του σώματος), υπάρχει σημαντική φλεγμονώδης απόκριση. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα αυξημένη διαρροή υγρού από τα τριχοειδή αγγεία και επακόλουθο οίδημα ιστού. Αυτό προκαλεί απώλεια όγκου αίματος και σημαντική απώλεια πλάσματος, καθιστώντας το αίμα πιο συμπυκνωμένο. Η κακή ροή αίματος σε όργανα, όπως τα νεφρά και η γαστρεντερική οδός μπορεί να οδηγήσει σε νεφρική ανεπάρκεια και έλκη στομάχου. Τα αυξημένα επίπεδα κατεχολαμινών και κορτιζόλης μπορούν να προκαλέσουν υπερμεταβολική κατάσταση που μπορεί να διαρκέσει για χρόνια. Αυτό σχετίζεται με αυξημένη καρδιακή έξοδο, μεταβολισμό, γρήγορο καρδιακό ρυθμό και κακή ανοσολογική λειτουργία. 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Τοξική επιδερμική νεκρόλυση
    • Σύνδρομο απολέπισης του δέρματος

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Αιματοκρίτης
    • Τύπος και διασταύρωση
    • Ηλεκτρολύτες
    • Ουρία
    • Ανάλυση ούρων 
    • Σε όσους έχουν πονοκέφαλο ή ζάλη και έχουν εγκαύματα που σχετίζονται με τη φωτιά, θα πρέπει να εξεταστεί η δηλητηρίαση από μονοξείδιο του άνθρακα
    • Θα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη η δηλητηρίαση από κυάνιο

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • 1ου βαθμού - καταστροφή των επιφανειακών στιβάδων της επιδερμίδας, υπεραιμία των αγγείων του δέρματος
    • 2ου βαθμού - νέκρωση της επιδερμίδας σε ποικίλο βάθος, σχηματισμός φυσαλίδων, θρόμβωση του υποδόριου πλέγματος, άθικτα τα εξαρτήματα του δέρματος
    • 3ου βαθμού - νέκρωση όλων των στοιχείων του δέρματος, θρόμβωση του υποδόριου πλέγματος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Παιδιά - γλυκόζη (η υπογλυκαιμία μπορεί να εκδηλωθεί στα παιδιά λόγω των περιορισμένων αποθεμάτων σε γλυκογόνο)
    • Εισπνοή καπνού - αέρια αρτηριακού αίματος, καρβοξυαιμοσφαιρίνη
    • Εγκαύματα από ηλεκτρικό ρεύμα - ηλεκτροκαρδιογράφημα, μυοσφαιρίνη ούρων, CPK

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Ακτινογραφία θώρακα είναι απαραίτητη σε εισπνοή καπνού για την εκτίμηση των κατώτερων αναπνευστικών οδών 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Η βρογχοσκόπηση μπορεί να είναι απαραίτητη σε εισπνοή καπνού για την εκτίμηση των κατώτερων αναπνευστικών οδών 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Εισαγωγή στο νοσοκομείο σε όλα τα βαριά εγκαύματα:

    • Εγκαύματα 2ου βαθμού πάνω από 10% της επιφάνειας σώματος (Ε.Σ.), όλα τα εγκαύματα 3ου βαθμού
    • Εγκαύματα χεριών, ποδιών, προσώπου ή περινέου
    • Εγκαύματα από ηλεκτρισμό/κεραυνό
    • Βλάβες από εισπνοή 
    • Χημικά εγκαύματα
    • Κυκλοτερή εγκαύματα

    Μεταφορά σε ειδικό κέντρο εγκαυμάτων σε:

    • Εγκαύματα 2ου και 3ου βαθμού πάνω από 10% επιφάνειας σώματος σε ασθενείς κάτω από 1 ετών και πάνω από 50 ετών 
    • 2ου και 3ου βαθμού εγκαύματα πάνω από 20% επιφάνειας σώματος σε κάθε ηλικία
    • Εγκαύματα χεριών, ποδιών, προσώπου ή περινέου
    • Εγκαύματα από ηλεκτρικό ρεύμα/κεραυνό
    • Βλάβες από εισπνοή 
    • Κυκλοτερή εγκαύματα
    • Χημικά εγκαύματα με κίνδυνο λειτουργικής ανεπάρκειας

     5

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Ανάλογα με βάθος των εγκαυμάτων και την έκταση της προσβεβλημένης επιφάνειας σώματος (κανόνας των εννέα)

    Κανόνας των εννέα:

    1. Κάθε άνω άκρο - ενήλικες και παιδιά 9%
    2. Κάθε κάτω άκρο - ενήλικες 10% παιδιά 14%
    3. Πρόσθια επιφάνεια θώρακα - ενήλικες και παιδιά 10%
    4. Οπίσθια επιφάνεια θώρακα - ενήλικες και παιδιά 18%
    5. Κεφαλή και τράχηλος - ενήλικες 10% παιδιά 18%
    • Απομακρύνετε όλα τα δαχτυλίδια, ρολόγια, κ.λ.π., από τα προσβεβλημένα άκρα για να αποφευχθεί τυχόν αιμοστατική δράση
    • Απομακρύνετε τα ρούχα και καλύψτε όλες τις εγκαυματικές περιοχές με στεγνά σεντόνια 
    • Καθαρισμός της περιοχής σε χημικό έγκαυμα
    • Χορήγηση οξυγόνου 100% σε όλα τα βαριά εγκαύματα, εξετάστε το ενδεχόμενο πρώιμης διασωλήνωσης
    • Μην εφαρμόζετε πάγο στις εγκαυματικές επιφάνειες
    • Ρινογαστρικός καθετήρας (υψηλός κίνδυνος παραλυτικού ειλεού)
    • Καθετήρας Foley
    • Ανακούφιση του πόνου με μορφίνη ή υδροχλωρική μεπεριδίνη που πρέπει να δίνονται μόνο ενδοφλέβια
    • ΗΚΓραφική παρακολούθηση τις πρώτες 24 ώρες μετά από ηλεκτρικό έγκαυμα
    • Υδρομασάζ και στη συνέχεια επίδεση με επιδέσμους με σουλφαδιαζινικό άργυρο σε βαριά εγκαύματα
    • Μία ή δύο φορές την ημέρα καθαρισμός και αλλαγές
    • Βιολογικοί επίδεσμοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως επίδεσμοι, σε κάποιους επιλεγμένους ασθενείς (ιδιαίτερα χρήσιμοι για εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση μικρών εγκαυμάτων)

    Αναπλήρωση υγρών: Υπολογίστε τις ανάγκες σε υγρά από την ώρα που έγινε το έγκαυμα και όχι από τότε που άρχισε η θεραπεία

    • 2-4 mL Ringer's lactate x βάρος σώματος (Kg) x % ΕΣ εγκαύματος (1/2 χορηγείται τις πρώτες 8 ώρες, 1/4 τις επόμενες 8 ώρες και 1/4 το 3ο 8ωρο). Στα παιδιά, η ποσότητα αυτή επιπροστίθεται στα υγρά συντήρησης και ρυθμίζεται ανάλογα με την αποβολή ούρων και τα ζωτικά σημεία
    • Κολλοειδή διαλύματα δεν συνιστώνται τις πρώτες 12-24 ώρες της αναπλήρωσης υγρών 

    Χειρουργική αντιμετώπιση:

    • Η εσχαροποίηση μπορεί να κρίνεται απαραίτητη σε πιεστικά, κυκλοτερή εγκαύματα των άκρων ή του θώρακα 
    • Εκτομή κατ'εφαπτομένη και επικάλυψη με δερματικά μοσχεύματα με πάχος του δέρματος

    Άλλα:

    • Χρήση βιολογικών επιδέσμων ή δερματικών μοσχευμάτων μπορεί να ενδείκνυνται για την κάλυψη των εγκαυμάτων 

    rule of nines

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Στόχος είναι η γρήγορη κινητοποίηση 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Πλούσια σε πρωτεΐνες και θερμίδες όταν επανέλθει η κινητικότητα του εντέρου. Η σίτιση με ρινογαστρικό καθετήρα μπορεί να ενδείκνυται στην πρώιμη μετεγκαυματική περίοδο. Πλήρης παρεντερική διατροφή, αν ο ασθενής δεν πρέπει να παίρνει τίποτα από το στόμα για > 5 ημέρες

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ 

    • Προφύλαξη από το ηλιακό φως
    • Δύσκολη πρόσβαση σε ηλεκτρικά καλώδια/εξόδους
    • Απομόνωση των χημικών ουσιών στο σπίτι 
    • Ρύθμιση του θερμοσίφωνα σε χαμηλή θερμοκρασία
    • Ανιχνευτές καπνού στο σπίτι
    • Σχέδιο εκκένωσης του σπιτιού σε περίπτωση πυρκαγιάς
    • Σωστή χρήση και αποθήκευση εύφλεκτων υλικών

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Τα εγκαύματα μπορεί να είναι πολύ επώδυνα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια σειρά διαφορετικών επιλογών για τη διαχείριση του πόνου. Αυτά περιλαμβάνουν απλά αναλγητικά (όπως ιβουπροφαίνη και ακεταμινοφαίνη) και οπιοειδή, όπως, η μορφίνη.

    Οι βενζοδιαζεπίνες μπορούν να χρησιμοποιηθούν εκτός από τα αναλγητικά για να βοηθήσουν στο άγχος.

    Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας επούλωσης, τα αντιισταμινικά, το μασάζ ή η υποδόρια διέγερση των νεύρων μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να βοηθήσουν στην κνησμό. Τα αντιισταμινικά, ωστόσο, είναι αποτελεσματικά μόνο στο 20% των ανθρώπων. Μερικοί υποστηρίζουν τη χρήση της γκαμπαπεντίνης και η χρήση της μπορεί να είναι λογική σε όσους δεν βελτιώνονται με τα αντιισταμινικά. Η ενδοφλέβια λιδοκαΐνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον πόνο.

    Συνιστώνται ενδοφλέβια αντιβιοτικά πριν από τη χειρουργική επέμβαση για άτομα με εκτεταμένα εγκαύματα (> 60% TBSA), αλλά από το 2008, οι οδηγίες δεν συνιστούν τη γενική χρήση τους λόγω ανησυχιών σχετικά με την αντοχή στα αντιβιοτικά και τον αυξημένο κίνδυνο μυκητιασικών λοιμώξεων.

    Η ερυθροποιητίνη δεν έχει βρεθεί αποτελεσματική για την πρόληψη ή τη θεραπεία της αναιμίας σε περιπτώσεις εγκαυμάτων.

    Σε εγκαύματα που προκαλούνται από υδροφθορικό οξύ, το γλυκονικό ασβέστιο είναι ένα ειδικό αντίδοτο και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ενδοφλεβίως ή/και τοπικά.

    Η ανασυνδυασμένη ανθρώπινη αυξητική ορμόνη (rhGH) σε άτομα με εγκαύματα που εμπλέκουν περισσότερο από το 40% του σώματός τους φαίνεται να επιταχύνει την επούλωση, χωρίς, να επηρεάζει τον κίνδυνο θανάτου.

    Η χρήση στεροειδών είναι ασαφής. 

    Τα τραύματα που απαιτούν χειρουργικό κλείσιμο με μοσχεύματα (συνήθως, οτιδήποτε περισσότερο από ένα μικρό έγκαυμα πλήρους πάχους) θα πρέπει να αντιμετωπιστούν το συντομότερο δυνατόν.

    Τα περιφεριακά εγκαύματα των άκρων ή του θώρακα μπορεί να χρειάζονται επείγουσα χειρουργική απελευθέρωση του δέρματος, γνωστή ως εσχαροτομή. Αυτό γίνεται για τη θεραπεία ή την πρόληψη προβλημάτων που σχετίζονται με την κυκλοφορία ή τον αερισμό. Δεν είναι βέβαιο εάν είναι χρήσιμο για εγκαύματα στο λαιμό ή τα δάχτυλα. Ενδέχεται να απαιτηθούν φασιοτομές για τα ηλεκτρικά εγκαύματα.

    Τα μοσχεύματα δέρματος μπορεί να περιλαμβάνουν προσωρινό υποκατάστατο δέρματος, που προέρχεται από δέρμα ζώου (ανθρώπινος δότης ή χοίρος) ή συνθετικά. Χρησιμοποιούνται για να καλύψουν την πληγή ως επίδεσμος, αποτρέποντας τη μόλυνση και την απώλεια υγρών, αλλά τελικά θα πρέπει να αφαιρεθούν. Εναλλακτικά, το ανθρώπινο δέρμα μπορεί να αντιμετωπιστεί ώστε να αφεθεί μόνιμα χωρίς απόρριψη.

    Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η χρήση θειικού χαλκού για την απεικόνιση των σωματιδίων φωσφόρου για απομάκρυνση μπορεί να βοηθήσει στην επούλωση πληγών λόγω εγκαυμάτων φωσφόρου. Εν τω μεταξύ, η απορρόφηση θειικού χαλκού στην κυκλοφορία του αίματος μπορεί να είναι επιβλαβής.

    istockphoto 477832087 612x612

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Το μέλι έχει χρησιμοποιηθεί από την αρχαιότητα για να βοηθήσει την επούλωση των πληγών και μπορεί να είναι ευεργετικό σε εγκαύματα πρώτου και δευτέρου βαθμού. Υπάρχουν ενδείξεις ότι το μέλι βοηθά στην επούλωση των εγκαυμάτων μερικού πάχους.

    Η αλόη βέρα είναι, επίσης, χρήσιμη. Είναι ευεργετική για τη μείωση του πόνου, βελτιώνει το χρόνο επούλωσης, όπως και η σουλφαδιαζίνη αργύρου.

    Το πλιγούρι βρώμης χρησιμοποιείται, επίσης.

    Υπάρχουν λίγες ενδείξεις ότι η βιταμίνη Ε βοηθά με τα χηλοειδή ή τις ουλές.

    Το βούτυρο, ακόμη, συνιστάται.

    Ακόμη, γίνονται εφαρμογές αυγών, λάσπης, φύλλων ή κοπριάς αγελάδας.

    Υπάρχουν αρκετές άλλες μέθοδοι που μπορούν να χρησιμοποιηθούν εκτός από φάρμακα για τη μείωση του πόνου και του άγχους, όπως: θεραπεία εικονικής πραγματικότητας ή οραματισμός, ύπνωση και συμπεριφορικές προσεγγίσεις, όπως, τεχνικές απόσπασης της προσοχής.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΓΚΑΥΜΑΤΑ

    Ανάλογα με την έκταση των εγκαυμάτων και τη θεραπεία

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Τα δερματικά μοσχεύματα και το νέο-επιθηλιοποιημένο δέρμα είναι πολύ ευαίσθητο στην έκθεση στον ήλιο και στις ακραίες θερμοκρασίες

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Γαστροδωδεκαδακτυλική έλκωση (έλκη του Cushing)
    • Έλκη του Marjolin - επιδερμοειδές καρκίνωμα που αναπτύσσεται στη θέση παλαιού εγκαύματος
    • Επιμόλυνση του τραύματος - συνήθως, Gram αρνητικοί μικροοργανισμοί
    • Πνευμονία
    • Μειωμένη κινητικότητα και πιθανότητα μελλοντικών αγκυλώσεων 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Έγκαυμα 1ου βαθμού - πλήρης ίαση
    • Έγκαυμα 2ου βαθμού - επιθηλιοποίηση σε 10-14 ημέρες (τα 2ου βαθμού μεγάλου βάθους μπορεί να χρειαστούν δερματικό μόσχευμα)
    • Έγκαυμα 3ου βαθμού - δεν υπάρχει δυνατότητα επανεπιθηλιοποίησης - απαιτούνται δερματικά μοσχεύματα
    • Ο χρόνος παραμονής στο νοσοκομείο και η ανάγκη περίθαλψης σε ειδικό κέντρο εγκαυμάτων θα εξαρτηθούν από την έκταση των εγκαυμάτων, την εισπνοή καπνού και την ηλικία
    • 50% επιβίωση αναμένεται σε εγκαύματα 62% ΕΣ στις ηλικίες 0-14 χρόνων, 63% στις ηλικίες 15-40 χρόνων, 38% στις ηλικίες 40-65 χρόνων, 25% στους ασθενείς πάνω από 65 χρόνων
    • Το 90% των επιζώντων αναμένεται να επιστρέψουν σε μία απασχόληση εξίσου επικερδή με αυτή που είχαν πριν το ατύχημα

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Σύνδρομο εισπνοής καπνού:

    • Εμφανίζεται μέσα σε 72 ώρες από το έγκαυμα
    • Το υποψιαζόμαστε σε εγκαύματα που έγιναν σε κλειστούς χώρους
    • Διασωλήνωση, αερισμός με θετική τελοεκπνευστική πίεση

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τα εγκαύματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τα εγκαύματα

    Huu0ak Burns 16x9.original

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ηλιοθεραπεία

    Boswellia Serrata το ισχυρό φυσικό αντιφλεγμονώδες

    Τραύματα ματιών

    ΟγκοΥπερθερμία

    Βιταμίνη Ε

    Το μηλόξυδο θεραπεύει τα πάντα

    Ένα ηλεκτρονικό τσιγάρο μπορεί να σας στείλει στην εντατική

    Βιολογική, επουλωτική αλοιφή

    Φυσικά αντηλιακά EMEDI BIO

    Που κάνει καλό ο χυμός αλόης

    Λοσιόν για όλα τα εγκαύματα

    Λοσιόν για τα ηλιακά εγκαύματα

    Κρέμα σώματος για ουλές και ραγάδες

    Το βότανο του Αγίου Ιωάννη

    Φτιάξτε μόνοι σας βάμμα εχινάκειας

    Ιατρικές συνταγές με αλόη

    Η λεβάντα

    Αλόη Βέρα

    Πώς να πάρετε από την αλόη το gel

    Χρήσιμες συμβουλές για τα ηλιακά εγκαύματα

    Συνταγές με καλέντουλα

    www.emedi.gr

     

     

  • Εντερική απόφραξη Εντερική απόφραξη

    Εντερική απόφραξη είναι η διακοπή διέλευσης του εντερικού περιεχομένου

    Εντερική απόφραξη υπάρχει όπου εμφανίζεται ανεπάρκεια, διακοπή ή ελάττωση της φυσιολογικής διέλευσης του εντερικού περιεχομένου.

    Οι αποφράξεις είναι μερικές ή ολικές και εκδηλώνονται με κοιλιακό πόνο, έμετο και επίμονη δυσκοιλιότητα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Γενετική:  Δεν υπάρχει γνωστός συσχετισμός

    Επίπτωση/Επιπολασμός: Ευθύνεται για το 20% περίπου όλων των εισαγωγών περιστατικών που προσέρχονται με εικόνα οξείας κοιλίας

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Κοιλιακό άλγος - διάχυτο, μυϊκές συσπάσεις στην κοιλιακή χώρα που επέρχονται ανά 5 έως 15 λεπτά
    • Έμετος - συνήθως, εμφανίζεται αμέσως μετά την απόφραξη του εντέρου. Εμφανίζεται, συχνότερα, όταν η απόφραξη αφορά εγγύς τμήμα του εντέρου. Δεν είναι συχνό σύμπτωμα σε απόφραξη του παχέος εντέρου μέχρι να εμφανιστεί διάταση του λεπτού εντέρου
    • Επίμονη δυσκοιλιότητα - σύνηθες σύμπτωμα. Το περιεχόμενο του εντέρου μπορεί να περάσει από τις περιοχές που βρίσκονται μακριά από την απόφραξη, ιδιαίτερα, σε αποφράξεις που εντοπίζονται στα αρχικά τμήματα του εντέρου. Πόνος ακολουθούμενος από εκρηκτική διάρροια εμφανίζεται, συχνά, σε μερική απόφραξη
    • Επισκόπηση - με ή χωρίς διάταση (όψιμο εύρημα), λιγότερο πιθανό εύρημα σε απόφραξη εγγύς τμήματος του εντέρου
    • Ακρόαση - υψηλής συχνότητας εντερικοί ήχοι, έντονος περισταλτισμός 
    • Ψηλάφηση - (τα 3 αυτά ευρήματα υποδηλώνουν περίσφιξη εντέρου) ευαισθησία, ψηλαφητή μάζα, σημεία περιτονίτιδας
    • Δακτυλική εξέταση - μπορεί να διαπιστωθεί ότι υπάρχουν σφηνωμένα κόπρανα.
    • Μικροσκοπική αιμορραγία μπορεί να υποδηλώνει κακοήθεια παχέος εντέρου

    eileos apofraxi toy enteroy katastasi gia epeigoysa antimetopisi aities therapeia kai symvoyles prolipsis 3

    ΑΙΤΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Βλάβες του αυλού:
    1. Κοπρόσταση
    2. Χολόλιθοι
    3. Μηκώνιο στα νεογνά
    4. Εγκολεασμός στα βρέφη
    • Ενδογενές βλάβες:
    1. Συγγενείς (π.χ. ατρησία και στένωση, ατρησία πρωκτού, μεκέλειος απόφυση, διπλά ανατομικά στοιχεία)
    2. Τραύμα
    3. Φλεγμονές (π.χ. νόσος Crohn, εκκολπωματίτιδα, ελκώδεις κολίτιδα, ακτινοβολία, τοξικά προϊόντα)
    4. Νεοπλάσματα (είναι το πιο συχνό αίτιο εντερικής απόφραξης)
    5. Διάφορα (π.χ. ενδομητρίωση)
    • Εξωγενείς βλάβες:
    1. Συμφύσεις (το πιο συχνό αίτιο απόφραξης του λεπτού εντέρου)
    2. Κήλη και διάνοιξη τραύματος
    3. Μάζες (π.χ. δακτυλιοειδές πάγκρεας, αγγειακές δυσπλασίες, απόστημα και αιμάτωμα, νεοπλάσματα)
    4. Συστροφή εντέρου
    5. Νευρομυϊκές διαταραχές (π.χ. μεγάκολο, διαταραχές κινητικότητας)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Προηγηθείσα χειρουργική επέμβαση στην κοιλιά και/ή στην πύελο
    • Κήλη
    • Χρόνια δυσκοιλιότητα
    • Χολολιθίαση
    • Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου
    • Κατάποση ξένων σωμάτων - σύνδρομο ανεξέλεγκτης όρεξης εγκύων, δισκία καλίου 
    • Εκκολπωμάτωση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    Παραλυτικός ειλεός 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Λευκά αιμοσφαίρια, ήπια αύξηση (15.000/mm3). Η σημαντική αύξηση συσχετίζεται με περίσφιξη του εντέρου
    • Αιματοκρίτης: η ήπια αύξηση συσχετίζεται με απώλεια εξωκυττάριου υγρού
    • Νεφρά: ειδικό βάρος ούρων 1025-1030 και αύξηση ουρίας και κρεατινίνης λόγω απώλειας εξωκυττάριου όγκου
    • Αμυλάση: μπορεί να είναι αυξημένη. Δεν αποτελεί διαγνωστικό δείκτη απόφραξης ή περίσφιξης
    • Αέρια αίματος: μπορεί να είναι φυσιολογικά. Οξέωση εμφανίζεται σαν όψιμη διαταραχή 
    • Δεν υπάρχει κάποιο εργαστηριακό εύρημα ή κάποιος συνδυασμός ευρημάτων που να είναι διαγνωστικά της περίσφιξης του εντέρου

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Οίδημα του βλεννογόνου
    • Υπέκκριση 
    • Νέκρωση

    management of intestinal obstruction 15 638

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Ακτινογραφία θώρακος και κοιλίας:
    1. Διάταση του λεπτού ή του παχέος εντέρου
    2. Υδραερικά επίπεδα (μπορεί να εμφανισθούν σε ειλεό, γαστρεντερίτιδα, δυσκοιλιότητα)
    3. Απουσία αέρα στο παχύ έντερο
    4. Ελεύθερος αέρας στο περιτόναιο (περίσφιξη με διάτρηση)
    5. Εικόνα "ράμφους πουλιού" σε συστροφή του παχέος εντέρου
    6. Απεικόνιση ξένου σώματος 
    • Α/α με χορήγηση σκιαγραφικού:
    1. Ο βαριούχος υποκλυσμός βοηθάει στη διάγνωση της εντερικής απόφραξης και μπορεί να έχει θεραπευτική δράση σε περιπτώσεις εγκολεασμού
    2. Το βαριούχο γεύμα ή η χορήγηση γαστρογραφίνης από το στόμα μπορεί να βοηθήσουν στη διαφορική διάγνωση μεταξύ απόφραξης και ειλεού
    3. Η εντερόκλυση μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό του τμήματος του λεπτού εντέρου που έχει αποφραχθεί

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ 

    • Ορθοσκόπηση με άκαμπτο ενδοσκόπιο. Μπορεί να έχει θεραπευτική δράση σε περίπτωση συστροφής του σιγμοειδούς
    • Σιγμοειδοσκόπηση με εύκαμπτο ενδοσκόπιο

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Νοσηλεία 
    • Οι θεραπευτικές παρεμβάσεις στοχεύουν στη γρήγορη αποσυμφόρηση του γαστρεντερικού, στη διόρθωση των διαταραχών υγρών και ηλεκτρολυτών, στην έγκαιρη χειρουργική επέμβαση, χρειάζεται δε, συνεργασία χειρουργού/γαστρεντερολόγου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Ρινογαστρικός καθετήρας
    • Ουροκαθετήρας Folley
    • Καθετήρας Swan-Ganz ή άλλου είδους κεντρική οδός παρακολούθησης, όταν χρειάζεται
    • Ενδοφλέβια χορήγηση υγρών: φυσιολογικός ορός/διάλυμα Ringer με συμπλήρωμα καλίου ανάλογα με τις ανάγκες 
    • Η χορήγηση αντιβιοτικών αμφισβητείται αν δεν υπάρχει σήψη, όμως η προφυλακτική χορήγηση αντιβίωσης μάλλον ενδείκνυται
    • Η έγκαιρη χειρουργική παρέμβαση είναι ζωτικής σημασίας, πριν το χειρουργείο θα πρέπει να γίνει άμεση διόρθωση ηλεκτρολυτών διαταραχών
    • Χειρουργικές παρεμβάσεις
    1. Επεμβάσεις χωρίς διάνοιξη του εντέρου: λύση των συμφύσεων, ανάταξη εγκολεασμού, ανάταξη συστροφής, ανάταξη περισφιγμένης κήλης
    2. Εντερεκτομή για αφαίρεση τριχοπιλημάτων, ξένων σωμάτων, χολόλιθων 
    3. Εκτομή τμήματος του εντέρου που έχει τη βλάβη η οποία ευθύνεται για την απόφραξη καθώς και του περισφιγμένου τμήματος του εντέρου
    4. Επέμβαση παράκαμψης του εντέρου γύρω από το σημείο της απόφραξης
    5. Εντεροδερματικό συρίγγιο μακριά από την απόφραξη: κολοστομία, τυφλοστομία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατάκλιση

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτε από το στόμα

     εντέρου

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    Η χορήγηση προφυλακτικής αγωγής είναι θέμα χειρουργού.

    Οι περισσότεροι ασθενείς βελτιώνονται με συντηρητική φροντίδα σε 2-5 ημέρες.

    Η απόφραξη του λεπτού εντέρου που προκαλείται από τη νόσο του Crohn, την περιτοναϊκή καρκινομάτωση, την περιτονίτιδα, την εντερίτιδα από ακτινοβολία και την απόφραξη του εντέρου μετά τον τοκετό αντιμετωπίζονται, συνήθως, συντηρητικά, δηλαδή, χωρίς, χειρουργική επέμβαση.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΤΕΡΙΚΗ ΑΠΟΦΡΑΞΗ

    Μετά το χειρουργείο εβδομαδιαία παρακολούθηση για διάστημα 2-8 εβδομάδων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Επιβράδυνση της επανόδου της φυσιολογικής λειτουργίας του εντέρου
    • Μεγαλύτερος κίνδυνος για νέο αποφρακτικό επεισόδιο
    • Σήψη

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Συνήθως άριστη πρόγνωση. Γενικά, η θνησιμότητα από εντερική απόφραξη κυμαίνεται από < 1% έως > 20%, ανάλογα με το αίτιο, τη βιωσιμότητα του εντέρου, συνυπάρχουσες νόσους, κλπ

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Διάφορα αίτια εντερικής απόφραξης στην παιδική ηλικία:
    1. Δυσπλασίες του δωδεκαδακτύλου
    2. Νηστιδο/ειλεακή ατρησία
    3. Συστροφή του μεσαίου τμήματος του εντέρου 
    4. Ειλεός από μηκώνιο
    5. Νεκρωτική εντεροκολίτιδα
    6. Νόσος Hirschsprung
    7. Εγκολεασμός
    8. Διπλά ανατομικά στοιχεία
    9. Μεκέλειος απόφυση
    10. Ατρησία πρωκτού

    Γηριατρικό:

    • Τα νεοπλάσματα του παχέος εντέρου είναι συχνότερα
    • Η χρόνια δυσκοιλιότητα/κοπρόσταση είναι συχνότερη

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Εάν η δακτυλική εξέταση δείξει μικροσκοπική αιμορραγία τότε μπορεί ένα νεόπλασμα του παχέος εντέρου να αποτελεί το αίτιο της απόφραξης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του εντέρου

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του εντέρου

    enterikes diataraches

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Καρκίνος παχέος εντέρου

    Χάρτης κοιλιακού πόνου

    Φασιολοψίαση

    Κυστική ίνωση

    Έμφραγμα μεσεντερίου

    Εκκολπωματική νόσος

    Κήλες

    Μήπως έχετε πόνο στην πύελο;

    Αμυλάση

    Η αποτελεσματικότερη θεραπεία για τη δυσκοιλιότητα

    Πρόπτωση του ορθού

    Πώς θα καταλάβετε την εντερική απόφραξη

    Ηλεκτροπληξία

    Παθήσεις οξείας χειρουργικής κοιλίας

    Πώς θα αναγνωρίσετε τον πόνο της σκωληκοειδίτιδας

    Μήπως έχετε πολλά αέρια;

    Κολονοσκόπηση

    Επικίνδυνοι πόνοι

    Πόνος στην κοιλιά, αλλά που;

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Μυοκαρδιοπάθεια Μυοκαρδιοπάθεια

    Η μυοκαρδιοπάθεια είναι ομάδα ασθενειών του καρδιακού μυ

    Η μυοκαρδιοπάθεια είναι μια ομάδα ασθενειών που επηρεάζουν τον καρδιακό μυ.

    Αρχικά, μπορεί να υπάρχουν λίγα ή καθόλου συμπτώματα.

    Καθώς, η ασθένεια επιδεινώνεται, μπορεί να εμφανιστεί δύσπνοια, αίσθημα κόπωσης και οίδημα των ποδιών, λόγω της εμφάνισης καρδιακής ανεπάρκειας. Μπορεί να εμφανιστεί ακανόνιστος καρδιακός παλμός και λιποθυμία. Εκείνοι που επηρεάζονται διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο ξαφνικού καρδιακού θανάτου. 

    Οι τύποι μυοκαρδιοπάθειας:

    • Υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια
    • Διατατική μυοκαρδιοπάθεια
    • Περιοριστική μυοκαρδιοπάθεια
    • Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια δεξιάς κοιλίας 
    • Μυοκαρδιοπάθεια Takotsubo (σύνδρομο σπασμένης καρδιάς). Η μυοκαρδιοπάθεια Takotsubo είναι ένα σύνδρομο αναστρέψιμης συστολικής δυσλειτουργίας της αριστερής κοιλίας

    Στην υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια ο καρδιακός μυς μεγαλώνει και πυκνώνει. Σε πολλές περιπτώσεις, η αιτία δεν μπορεί να προσδιοριστεί.  Η υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια κληρονομείται, συνήθως, ενώ η διατατική μυοκαρδιοπάθεια κληρονομείται, περίπου, στο ένα τρίτο των περιπτώσεων.

    Στη διατατική μυοκαρδιοπάθεια οι κοιλίες διευρύνονται και εξασθενούν. Η διατατική μυοκαρδιοπάθεια μπορεί, επίσης, να προκύψει από αλκοόλ, βαρέα μέταλλα, στεφανιαία νόσο, χρήση κοκαΐνης και ιογενείς λοιμώξεις.

    Στην περιοριστική μυοκαρδιοπάθεια, οι κοιλίες περιορίζονται. Η περιοριστική μυοκαρδιοπάθεια μπορεί να προκληθεί από αμυλοείδωση, αιμοχρωμάτωση και ορισμένες θεραπείες για τον καρκίνο.

    Το σύνδρομο σπασμένης καρδιάς προκαλείται από ακραίο συναισθηματικό ή σωματικό στρες. 

    Η θεραπεία εξαρτάται από τον τύπο της μυοκαρδιοπάθειας και τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων.

    Οι θεραπείες μπορεί να περιλαμβάνουν αλλαγές στον τρόπο ζωής, φάρμακα ή χειρουργική επέμβαση. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να περιλαμβάνει συσκευή κοιλιακής υποβοήθησης ή μεταμόσχευση καρδιάς.

    Το 2015 η μυοκαρδιοπάθεια και η μυοκαρδίτιδα έπληξαν 2,5 εκατομμύρια άτομα.

    Η υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια επηρεάζει περίπου 1 στα 500 άτομα, ενώ η διασταλτική μυοκαρδιοπάθεια επηρεάζει 1 στους 2.500.

    Η Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια δεξιάς κοιλίας είναι πιο συχνή στους νέους.

    cardiomypathy 702x336

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΠΑΘΕΙΩΝ

    Τα συμπτώματα των μυοκαρδιοπαθειών μπορεί να περιλαμβάνουν κόπωση, οίδημα των κάτω άκρων και δύσπνοια μετά την άσκηση. Επιπλέον συμπτώματα είναι οι αρρυθμίες, η λιποθυμία και η ζάλη.

    ΑΙΤΙΕΣ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΠΑΘΕΙΩΝ

    • Αλκοόλ, αμυλείδωση, αιμοχρωμάτωση, νόσοι αποθήκευσης γλυκογόνου, ιδιοπαθής υπερτροφική υποαορτική στένωση, σαρκοείδωση, ενδομυοκαρδιακή ίνωση, ηωσινοφιλία Loeffler, η ακτινοβολία και η ακτινοθεραπεία, η αδριαμυκίνη και άλλα χημειοθεραπευτικά φάρμακα, Ben-Beri, το σύνδρομο Kwashiorkor (To κβασιόρκορ (Kwashiorkor) είναι μορφή σοβαρού υποσιτισμού πρωτεϊνών), η ανεπάρκεια καλίου, το κοβάλτιο, η νόσος Pompe (η νόσος Pompe ή γλυκογονίαση τύπου ΙΙ αποτελεί κληρονομική διαταραχή της υδρολυτικής διάσπασης του γλυκογόνου στο λυσόσωμα), σύνδρομο Hurler (Το σύνδρομο Hurler-Scheie είναι η ενδιάμεση μορφή βλεννοπολυσακχαρίδωση τύπου 1), σύνδρομο Hunter (Σύνδρομο Hunter είναι μια γενετική ανωμαλία στην ενδοκυτταρική καταβολισμό των υδατανθράκων (γλυκοζαμινογλυκάνες)), νόσος Fabry (Η νόσος Fabry είναι μια σοβαρή, κληρονομική, προοδευτική, λυσοσωμική, χρόνια νόσος που επηρεάζει πολλά όργανα και συστήματα του ανθρωπινού οργανισμού και οφείλεται στην έλλειψη του ενζύμου α- γαλακτοσιδάση Α), μυϊκή δυστροφία Duchenne (H ασθένεια αυτή λαμβάνει το όνομά της από την πρωτεΐνη δυστροφίνη, η οποία λόγω μετάλλαξης του γονιδίου της στο γενετικό υλικό (DNA) δεν παράγεται ή δεν παράγεται με σωστό τρόπο), αταξία Friedreich (Η αταξία Φρίντριχ (Friedreich’s ataxia) αποτελεί τον ιατρικό όρο για τα προβλήματα συντονισμού, όπως η αδεξιότητα ή η δυσχέρεια διατήρησης της ισορροπίας. Η αταξία μπορεί να προκληθεί από πολλές και διαφορετικές καταστάσεις), οι ιοί Coxsackie, η πολυομυελίτιδα, η διφθερίτιδα, η τοξοπλάσμωση, η τριχίνωση, η τρυπανοσωμίαση, η γιγαντοκυτταρική μυοκαρδίτιδα, ο οξύς ρευματικός πυρετός κ.ά

    Οι μυοκαρδιοπάθειες είτε περιορίζονται στην καρδιά είτε αποτελούν μέρος μιας γενικευμένης συστηματικής διαταραχής, οι οποίες συχνά οδηγούν σε καρδιαγγειακό θάνατο ή προοδευτική αναπηρία που σχετίζεται με καρδιακή ανεπάρκεια.

    Εξαιρούνται άλλες ασθένειες που προκαλούν δυσλειτουργία των καρδιακών μυών, όπως στεφανιαία νόσος, υπέρταση ή ανωμαλίες των καρδιακών βαλβίδων. Συχνά, η υποκείμενη αιτία παραμένει άγνωστη, αλλά σε πολλές περιπτώσεις η αιτία μπορεί να είναι αναγνωρίσιμη. Ο αλκοολισμός, για παράδειγμα, έχει αναγνωριστεί ως αιτία διατατικής μυοκαρδιοπάθειας, όπως, και η τοξικότητα στα φάρμακα, και ορισμένες λοιμώξεις (συμπεριλαμβανομένης της ηπατίτιδας C). Η κοιλιοκάκη μπορεί να προκαλέσει μυοκαρδιοπάθειες, οι οποίες μπορούν να αντιστραφούν εντελώς με την έγκαιρη διάγνωση. Εκτός από τις επίκτητες αιτίες, η μοριακή βιολογία και η γενετική έχουν οδηγήσει στην αναγνώριση διαφόρων γενετικών αιτιών.

    Άλλη κατάταξη μυοκαρδιοπαθειών:

    Πρωτοπαθείς, οι οποίες επηρεάζουν μόνο την καρδιά και

    Δευτεροπαθείς, οι οποίες είναι το αποτέλεσμα ασθένειας που επηρεάζει άλλα μέρη του σώματος

    ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΠΑΘΕΙΩΝ

    Η παθοφυσιολογία των μυοκαρδιοπαθειών γίνεται καλύτερα κατανοητή σε κυτταρικό επίπεδο (μοριακές τεχνικές). Οι μεταλλαγμένες πρωτεΐνες μπορούν να διαταράξουν την καρδιακή λειτουργία στη συσταλτική συσκευή (ή μηχανικά ευαίσθητα σύμπλοκα). Οι μεταβολές των καρδιομυοκυττάρων και οι επίμονες αποκρίσεις τους στο κυτταρικό επίπεδο προκαλούν αλλαγές που σχετίζονται με τον ξαφνικό καρδιακό θάνατο και άλλα καρδιακά προβλήματα. 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΠΑΘΕΙΩΝ

    • Φυσική εξέταση
    • Οικογενειακό ιστορικό
    • Εξέταση αίματος
    • ΗΚΓ
    • Ηχοκαρδιογράφημα
    • Τεστ άγχους
    • Γενετικές δοκιμές

    Types of cardiomyopathy

    KΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΠΑΘΕΙΑΣ

    Πρωτοπαθείς/εγγενείς μυοκαρδιοπάθειες 

    • Γενετική
    • Υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια
    • Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια δεξιάς κοιλίας
    • Μυοκαρδιοπάθεια αριστερής κοιλίας μη περιοριστική
    • Μυοκαρδιοπάθεια καναλιών διαύλων ιόντων
    • Διατατική μυοκαρδιοπάθεια 
    • Περιοριστική μυοκαρδιοπάθεια 
    • Επίκτητος
    • Μυοκαρδιοπάθεια από στρες
    • Μυοκαρδίτιδα, φλεγμονή και τραυματισμός στον καρδιακό ιστό που οφείλεται εν μέρει στη διείσδυση από λεμφοκύτταρα και μονοκύτταρα 
    • Ηωσινοφιλική μυοκαρδίτιδα, φλεγμονή και τραυματισμός στον καρδιακό ιστό που οφείλεται εν μέρει στη διείσδυση από ηωσινόφιλα
    • Ισχαιμική μυοκαρδιοπάθεια (δεν περιλαμβάνεται επίσημα στην ταξινόμηση ως άμεσο αποτέλεσμα άλλου καρδιακού προβλήματος) 

    Δευτεροπαθείς/εξωγενείς μυοκαρδιοπάθειες 

    • Μεταβολικά/αποθήκευση
    • Νόσος του Fabry
    • Αιμοχρωμάτωση
    • Ενδομυοκαρδιακή
    • Ενδομυοκαρδιακή ίνωση
    • Υπερηωσινοφιλικό σύνδρομο
    • Ενδοκρινική
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Υπερθυρεοειδισμός
    • Ακρομεγαλία
    • Καρδιοπροσωπική
    • Σύνδρομο Noonan
    • Νευρομυϊκή
    • Μυϊκή δυστροφία
    • Αταξία του Friedreich

    Άλλα

    • Καρδιομυοπάθεια που σχετίζεται με την παχυσαρκία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΠΑΘΕΙΑΣ

    Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει πρόταση αλλαγών στον τρόπο ζωής.

    Η θεραπεία εξαρτάται από τον τύπο της μυοκαρδιοπάθειας και την κατάσταση της νόσου, αλλά μπορεί να περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή (συντηρητική θεραπεία) ή ιατρογενείς / εμφυτευμένους βηματοδότες για αργούς καρδιακούς ρυθμούς, απινιδωτές για εκείνους που είναι επιρρεπείς σε θανατηφόρους καρδιακούς ρυθμούς, συσκευές κοιλιακής υποβοήθησης (VADs) για σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια, ή αφαίρεση για επαναλαμβανόμενες δυσρυθμίες που δεν μπορούν να εξαλειφθούν με φαρμακευτική αγωγή ή μηχανική καρδιομετατροπή.

    Ο στόχος της θεραπείας είναι συχνά η ανακούφιση των συμπτωμάτων και ορισμένοι ασθενείς μπορεί τελικά να απαιτήσουν μεταμόσχευση καρδιάς.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    kardiomyo 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Κοιλιακή ταχυκαρδία

    Ιδιοπαθής υπερτροφική υπαορτική στένωση

    Σύνδρομο Marchiafava-Bignami

    Σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας της μεταμόσχευσης οργάνων

    Σύνδρομο Wolff-Parkinson-White

    Τι να κάνετε αν κάποιος λιποθυμήσει

    Ποιοι πρέπει να βάλουν εμφυτεύσιμο απινιδωτή

    Πρέπει να προσέχουν όσοι έχουν βηματοδότη

    Βαγοτονία

    Θειαμίνη

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Σύγχρονη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας

    Σύνδρομο Korsakoff

    Νόσος του Κεσάν

    Αλκοολική μυοκαρδιοπάθεια

    Το Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου

    Υπερηχογράφημα καρδιάς

    Σύνδρομο Noonan

    Αιφνίδιος θάνατος σε νέους άνδρες

    Η ακτινοθεραπεία στον καρκίνο μαστού προκαλεί καρδιοπάθειες

    Οδηγίες για τον εμφυτεύσιμο απινιδωτή

    Νόσος του Wilson

    Αιμοχρωμάτωση

    Μυοκαρδίτιδα

    Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

    www.emedi.gr

     

  • Υγιεινό σπανακόρυζο Υγιεινό σπανακόρυζο

    Νόστιμο και υγιεινό σπανακόρυζο

    Σπανακόρυζο

    Κατάλληλο και για βραδινό φαγητό

    ΣΠΑΝΑΚΙ: Θεωρείται μία από τις πιο υγιεινές τροφές, καθώς, περιέχει πολλές βιταμίνες και ιχνοστοιχεία, ενώ παράλληλα έχει λίγες θερμίδες, τρώγεται δε τόσο μαγειρεμένο, όσο και ωμό. Βοηθάει στη διατήρηση της υγείας του δέρματος, των μαλλιών και των οστών, ενώ βελτιώνει τη διαδικασία της πέψης και τον έλεγχο της γλυκόζης στο αίμα στους διαβητικούς και μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιακών ασθενειών.

    ΡΥΖΙ: Το ρύζι αποτελεί ελαφρά και εύπεπτη τροφή, καθώς περιέχει μεγάλες ποσότητες βιταμίνης Β, φώσφορο, μαγνήσιο και σίδηρο. Οι πρωτεΐνες του είναι λιγότερες των σιτηρών, αλλά ανώτερες ποιοτικά, επειδή το ρύζι είναι πλούσιο στην πολύτιμη για τον άνθρωπο αμινοξύ λυσίνη. Το ρύζι διατροφικά προτείνεται να συνδυάζεται με αρακά, όσπρια, σπανάκι, μπρόκολο, καρότο και ζυμαρικά. Οι συνδυασμοί αυτοί, αυξάνουν τα διατροφικά οφέλη των φυτικών πρωτεϊνών με αποτέλεσμα το τελικό «πρωτεϊνικό φορτίο» στο πιάτο να είναι ισοδύναμο ζωικής πρωτεΐνης, απαλλαγμένης όμως από χοληστερόλη. Το ρύζι επίσης, περιέχει μεγάλες ποσότητες αναστολέων πρωτεάσης, που μπορεί να επιβραδύνουν την ανάπτυξη καρκίνου.

    ΑΝΗΘΟΣ: Αυτό το βότανο έχει βασικές φαρμακευτικές ιδιότητες, κυρίως, από φλαβονοειδή, μέταλλα και αμινοξέα που περιέχει. Τα φλαβονοειδή περιλαμβάνουν τη βενσενίνη και την καμπεφερόλη. Ενώ, η βικενίνη προστατεύει τα κύτταρα από βλάβες που προκαλούνται από την ακτινοβολία, η καμπεφερόλη έχει αντικαρκινικές ιδιότητες. Όσον αφορά τις βιταμίνες και τα μέταλλα, ο άνηθος είναι άφθονος σε βιταμίνες Α και C και μέταλλα, όπως, ο σίδηρος, το φυλλικό οξύ και το μαγγάνιο. Είναι αποτελεσματικό στην ανακούφιση της ναυτίας και του κοιλιακού πόνου. Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της δύσοσμης αναπνοής και προβλημάτων του πεπτικού συστήματος. Επιπλέον, οι γυναίκες που θηλάζουν μπορούν να χρησιμοποιήσουν άνηθο για την αύξηση του γάλακτος. Βοηθά, επίσης, στην εξάλειψη των πόνων από αέρια στα μωρά, στα παιδιά και τους ενήλικες..

    ΦΡΕΣΚΑ ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ: Τα πράσινα κρεμμύδια είναι χαμηλά σε θερμίδες, αφού, 6 μικρά, φρέσκα κρεμμυδάκια αντιστοιχούν σε μόλις 25 θερμίδες. Η πλειοψηφία αυτών των θερμίδων προέρχονται από τους υδατάνθρακες, αφού ένα φλιτζάνι φρέσκα κρεμμυδάκια περιέχει 4 γραμμάρια υδατανθράκων αλλά και 1,3 γραμμάρια φυτικών ινών. Αυτοί οι υδατάνθρακες παρέχουν ενέργεια στους ιστούς σου για μια 24ωρη φυσιολογική λειτουργία, ενώ, οι φυτικές ίνες προάγουν την υγιή πέψη.

    blob 12

    Σπανακόρυζο

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    1200 γραμμάρια βιολογικό σπανάκι

    2 βιολογικά φρέσκα κρεμμύδια 

    250 γραμμάρια βιολογικό ρύζι (μπασμάτι ή άγριο)

    1/2 ματσάκι βιολογικός άνηθος

    600 γραμμάρια νερό πηγής

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    4 κ.σ. βιολογικό ελαιόλαδο

    1/2 βιολογικό λεμόνι

    80 γραμμάρια μπαγκέτα στεγνή σε ροδέλες 

    80 γραμμάρια βιολογικό μανούρι ή βιολογική φέτα ή βιολογική ξυνομυζήθρα ή βιολογικό ανθότυρο ή βιολογικό αβοκάντο

    λίγο αλάτι βοτάνων

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Βράζουμε το νερό. Καθαρίζουμε το σπανάκι, το κρεμμύδι και τον άνηθο και μαζί με το ρύζι και το αλάτι τα ρίχνουμε στο νερό που κοχλάζει. Τα αφήνουμε να βράσουν μέχρι να γίνουν όλα πολύ μαλακά.
    2. Σερβίρουμε καυτό 300-350 γραμμάρια για κάθε άτομο και χωριστά 1 κ.σ. λάδι, 1/8 λεμόνι, 20 γραμμάρια μανούρι και αλάτι βοτάνων.
    3. Τρώμε κουταλίτσα-κουταλίτσα το σπανακόρυζο μασώντας 20 φορές κάθε κουταλίτσα. Μετά τρώμε τη μπαγκέτα με λίγο λάδι, λίγο τυρί και λίγο αλάτι βοτάνων μασώντας 60 φορές κάθε μπουκιά μέχρι να υγροποιηθεί πλήρως.
    4. Αντί των 80 γραμμαρίων μανούρι μπορούμε να πάρουμε 80 γραμμάρια φέτα ή ξυνομυζήθρα ή ανθότυρο ή αβοκάντο.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βιολογικά προϊόντα

    17987476 StockFood SPANAKORYZO

    Διαβάστε, επίσης,

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Μεσημεριανό φαγητό χωρίς κρέας

    Δίαιτα για όσους νηστεύουν

    Ανεπάρκεια σιδήρου

    Δίαιτα ισορροπημένης διατροφής

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη χοληστερίνη

    www.emedi.gr