Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2014 13:27

Δηλητηρίαση από ακτινοβολία

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Προκαλείται από μια μεγάλη δόση ακτινοβολίας  όταν λαμβάνεται  σε μικρό χρονικό διάστημα

Γράφει η

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Το οξύ σύνδρομο ακτινοβολίας ή η δηλητηρίαση από ακτινοβολία ή η ασθένεια  της ακτινοβολίας, ICD-10 T66,  είναι η βλάβη στο σώμα  που προκαλείται από μια μεγάλη δόση ακτινοβολίας  όταν λαμβάνεται  σε μικρό χρονικό διάστημα. Το ποσό της ακτινοβολίας που απορροφάται από τον οργανισμό - η απορροφούμενη δόση - καθορίζει το πόσο βλαβερές  θα είναι οι συνέπειες.

Η κοινή έκθεση σε χαμηλές δόσεις ακτινοβολίας, όπως οι ακτίνες Χ ή οι εξετάσεις με CT, δεν προκαλούν ασθένεια ακτινοβολίας.

Το οξύ σύνδρομο ακτινοβολίας είναι οι επιπτώσεις στην υγεία οι οποίες παρουσιάζονται εντός 24 ωρών από την έκθεση σε υψηλές ποσότητες  ιονίζουσας ακτινοβολίας. Η ακτινοβολία προκαλεί κυτταρική αποδόμηση που οφείλεται στην καταστροφή των τοιχωμάτων των κυττάρων και άλλες βασικών μοριακών δομών μέσα στο σώμα.

Αυτή η καταστροφή με τη σειρά της προκαλεί τα συμπτώματα. Τα συμπτώματα μπορεί να ξεκινήσουν μέσα σε μία ή δύο ώρες και μπορεί να διαρκέσουν για αρκετούς μήνες.  Η έναρξη και το είδος των συμπτωμάτων εξαρτάται από την έκθεση στην ακτινοβολία. Σχετικά μικρότερες  δόσεις έχουν γαστρεντερικές επιδράσεις, όπως ναυτία και έμετος και συμπτώματα που σχετίζονται με πτώση αίματος, όπως η μόλυνση και η αιμορραγία. Σχετικά μεγαλύτερες δόσεις μπορεί να οδηγήσουν σε νευρολογικές επιπτώσεις και ταχύ θάνατο. Η θεραπεία του οξέος συνδρόμου ακτινοβολίας γίνεται, κυρίως, με  μεταγγίσεις αίματος και αντιβιοτικά.

Παρόμοια συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν μήνες ή χρόνια μετά την έκθεση, όπως στο σύνδρομο χρόνιας ακτινοβολίας, όταν ο ρυθμός δόσης είναι πολύ χαμηλός για να προκαλέσει την οξεία μορφή. Η έκθεση στην  ακτινοβολία μπορεί, επίσης, να αυξήσει την πιθανότητα ανάπτυξης διαφορετικών τύπων καρκίνων.


Συμπτώματα

Η σοβαρότητα των σημείων και συμπτωμάτων της ασθένειας της  ακτινοβολίας εξαρτάται από το πόσο πολύ ακτινοβολία έχει απορροφήσει ο οργανισμός. 

Πόσο θα απορροφήσει ο οργανισμός εξαρτάται από την ισχύ της ακτινοβολούμενης ενέργειας και την απόσταση ανάμεσα στο άτομο που εκτίθεται και την πηγή της ακτινοβολίας. Τα σημεία και συμπτώματα, επίσης, επηρεάζονται από τον τύπο της έκθεσης του σώματος - όπως ολική ή μερική και αν η μόλυνση είναι εσωτερική ή εξωτερική - και πόσο ευαίσθητοι στην ακτινοβολία είναι οι προσβεβλημένοι ιστοί. Για παράδειγμα, το γαστρεντερικό σύστημα και ο μυελός των οστών είναι εξαιρετικά ευαίσθητα στην ακτινοβολία.

Τα σημεία και συμπτώματα της ασθένειας ακτινοβολίας, συνήθως, εμφανίζονται όταν ολόκληρο το σώμα λαμβάνει απορροφώμενη δόση τουλάχιστον 1 Gy. Δόσεις μεγαλύτερες από 6 Gy σε ολόκληρο το σώμα γενικά δεν είναι θεραπεύσιμες και συνήθως οδηγούν σε θάνατο μέσα σε δύο ημέρες έως δύο εβδομάδες, ανάλογα με τη δόση και τη διάρκεια της έκθεσης.

Τα αρχικά σημεία και συμπτώματα είναι συνήθως ναυτία και έμετος. 

Σε γενικές γραμμές, όσο μεγαλύτερη είναι η έκθεση στην ακτινοβολία, τόσο πιο ταχεία και πιο σοβαρά  θα είναι τα συμπτώματα.

Κλασικά το οξύ σύνδρομο ακτινοβολίας προκαλεί βλάβες στο αιμοποιητικό, γαστρεντερικό και νευρικό/αγγειακό σύστημα.

-Αιμοποιητικό σύστημα

Αυτό το σύνδρομο χαρακτηρίζεται από μία πτώση στον αριθμό των κυττάρων του αίματος, που ονομάζεται απλαστική αναιμία. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε λοιμώξεις που οφείλονται σε χαμηλά λευκά αιμοσφαίρια, αιμορραγία λόγω των χαμηλών αιμοπεταλίων, και αναιμία λόγω των χαμηλών ερυθρών αιμοσφαιρίων.  Αυτές οι αλλαγές μπορούν να ανιχνευθούν με εξετάσεις αίματος όταν ολόκληρο το σώμα δεχθεί μια οξεία δόση τόσο χαμηλή όσο 0,25 Gy.

-Γαστρεντερικό σύστημα

Το σύνδρομο αυτό παρατηρείται σε δόσεις 6-30 Gy (600-3000 rad) και εκδηλώνεται με  ναυτία, έμετο, απώλεια της όρεξης, και κοιλιακό πόνο, συνήθως, μέσα σε δύο ώρες.

-Νευροαγγειακό σύστημα

Το σύνδρομο αυτό παρατηρείται συνήθως σε απορροφούμενες δόσεις άνω των 30 Gy (3000 rad), αν και μπορεί να συμβεί και με 10 Gy (1000 rad). Εμφανίζονται νευρολογικά συμπτώματα όπως ζάλη, κεφαλαλγία, ή μειωμένο επίπεδο συνείδησης, εντός λεπτών έως μερικές ώρες.

-Δέρμα

Τα πρόδρομα συμπτώματα περιλαμβάνουν, κοκκίνισμα του δέρματος. Το κοκκίνισμα του δέρματος μπορεί να εμφανιστεί σε δόσεις ακτινοβολίας τόσο χαμηλές όσο 35 rad (0.35 Gy).

Το δερματικό σύνδρομο ακτινοβολίας αναφέρεται στα δερματικά συμπτώματα της έκθεσης στην ακτινοβολία.  Μέσα σε λίγες ώρες μετά την ακτινοβόληση, μια παροδική ερυθρότητα και φαγούρα μπορεί να συμβεί. Στη συνέχεια, μια λανθάνουσα φάση μπορεί να προκύψει και να διαρκέσει από μερικές ημέρες έως μερικές εβδομάδες, και στη συνέχεια να εμφανιστεί έντονη ερυθρότητα, φουσκάλες, και εξέλκωση. Πολύ μεγάλες δόσεις ακτινοβολίας του δέρματος μπορεί να προκαλέσει μόνιμη απώλεια μαλλιών, κατεστροφή σμηγματογόνων και ιδρωτοποιών αδένων, ατροφία, ίνωση, μειωμένη ή αυξημένη χρώση του δέρματος, και εξέλκωση ή νέκρωση του εκτεθειμένου ιστού.

-Καρκίνος

Η έκθεση σε ιονίζουσα ακτινοβολία, ακόμη και σε δόσεις πολύ χαμηλές μπορεί να προκαλέσει καρκίνο που οφείλεται σε κυτταρικές και γενετικές βλάβες. Σύμφωνα με την υπόθεση, οι επιζώντες από οξύ σύνδρομο ακτινοβολίας αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου αργότερα στη ζωή τους.


Αίτια της ασθένειας της ακτινοβολίας

Πιθανές πηγές υψηλής δόσης ακτινοβολίας περιλαμβάνουν:

  • Ένα ατύχημα σε πυρηνική βιομηχανική εγκατάσταση
  • Μια επίθεση εναντίον μίας πυρηνικής βιομηχανικής εγκατάστασης
  • Έκρηξη ραδιενεργούς συσκευής
  • Έκρηξη ενός συμβατικού εκρηκτικού μηχανισμού που διασκορπίζει το ραδιενεργό υλικό
  • Έκρηξη ενός προτύπου πυρηνικού όπλου

Τόσο η δόση και ο ρυθμός δόσης συμβάλλουν με τη σοβαρότητα του συνδρόμου οξείας ακτινοβολίας

Ασθένεια ακτινοβολίας προκαλείται μετά από  έκθεση σε μια μεγάλη δόση ιονίζουσας ακτινοβολίας (> ~ 0.1 Gy) για ένα σύντομο χρονικό διάστημα (> ~ 0,1 Gy / h). Αυτό μπορεί να είναι το αποτέλεσμα μιας πυρηνικής έκρηξης, ενός ατυχήματος σε ακτινοθεραπεία όπως Therac-25, μια ηλιακή έκρηξη κατά τη διάρκεια διαπλανητικών ταξιδιών, διαφυγή ραδιενεργών αποβλήτων, ανθρώπινα σφάλματα σε ένα πυρηνικό αντιδραστήρα, ή άλλες περιπτώσεις.

Η άλφα και βήτα ακτινοβολία έχουν χαμηλή διεισδυτική ικανότητα και είναι απίθανο να επηρεάσουν ζωτικά εσωτερικά όργανα. Κάθε είδος της ιονίζουσας ακτινοβολίας μπορεί να προκαλέσει εγκαύματα, αλλά οι άλφα και βήτα ακτινοβολίες  εναποτίθεται στο δέρμα ή στα ρούχα του ατόμου. Η γάμμα και η ακτινοβολία νετρονίων μπορούν να ταξιδέψουν σε πολύ μεγαλύτερες αποστάσεις και να διεισδύουν στο σώμα εύκολα.

Διαστημικές Πτήσεις

Κατά τη διάρκεια διαστημικών πτήσεων, κυρίως σε πτήσεις πέρα από τη γήινη τροχιά, οι αστροναύτες είναι εκτεθειμένοι στη γαλαξιακή κοσμική ακτινοβολία την ακτινοβολία ηλιακών σωματιδίων που θα ήταν θανατηφόρες για απροστάτευτους αστροναύτες. 


Διάγνωση

Η διάγνωση συνήθως γίνεται με βάση ένα ιστορικό σημαντικής έκθεσης στην ακτινοβολία και τα κατάλληλα κλινικά ευρήματα. Ο απόλυτος αριθμός λεμφοκυττάρων μπορεί να δώσει μια κατά προσέγγιση μια εκτίμηση της έκθεσης σε ακτινοβολία.


 

Πρόληψη

Η καλύτερη πρόληψη για την ασθένεια ακτινοβολίας είναι να ελαχιστοποιηθεί η δόση έκθεσης ή να μειωθεί ο ρυθμός δόσης.

  • Απόσταση

Η αυξανόμενη απόσταση από την πηγή ακτινοβολίας μειώνει τη δόση σύμφωνα με τον νόμο του  αντιστρόφου τετραγώνου για μια πηγή σημείου.

  • Ώρα 

Η απομάκρυνση θα πρέπει να γίνει το ταχύτερο δυνατόν για να ελαχιστοποιηθεί η έκθεση.

  • Θωράκιση 

Η ύλη εξασθενεί την ακτινοβολία, στις περισσότερες περιπτώσεις. Έτσι  η τοποθέτηση οποιασδήποτε μάζας (π.χ. μόλυβδος, σακιά, οχήματα) μεταξύ των ανθρώπων και της πηγή θα μειώσει τη δόση ακτινοβολίας. 

Όταν συμβεί ραδιενεργός μόλυνση, μια μάσκα αερίων ή και  μια απλή μάσκα για τη σκόνη προστατεύουν. Τα δισκία ιωδιούχου κάλιου  μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο καρκίνου, σε ορισμένες περιπτώσεις, λόγω βραδύτερης απορρόφησης του  ατμοσφαιρικού ραδιοϊωδίου.

  • Η κλασματοποίηση της δόσης

Εάν η δόση διαμοιραστεί σε έναν αριθμό μικρότερων δόσεων, δίνεται ο χρόνος για την επόυλωση των βλαβών.  Ακόμη και χωρίς διακοπές, μια μείωση του ρυθμού δόσης κάτω από 0,1 Gy/h θα μειώσει τον κυτταρικό θάνατο. Αυτή η τεχνική χρησιμοποιείται συνήθως στην ακτινοθεραπεία.


Θεραπεία

Οι στόχοι της θεραπείας για την ασθένεια ακτινοβολίας είναι να αποτραπεί η περαιτέρω ραδιενεργός μόλυνση, να μειωθούν οι τραυματισμοί, όπως εγκαύματα και τραύματα και να μειωθούν τα συμπτώματα για την καλύτερη διαχείρηση του πόνου.

  • Απολύμανση 

Η αφαίρεση των ρούχων και των υποδημάτων εξαλείφει περίπου το 90 τοις εκατό της εξωτερικής μόλυνσης. Το ήπιο πλύσιμο  με νερό και σαπούνι απομακρύνει, επιπλέον, σωματίδια ακτινοβολίας από το δέρμα.

Η απολύμανση αποτρέπει την περαιτέρω διασπορά των ραδιενεργών υλικών και μειώνει τον κίνδυνο εσωτερικής μόλυνσης από την εισπνοή, κατάποση ή τις ανοιχτές πληγές.

  • Η θεραπεία του κατεστραμμένου μυελού των οστών 

Μια πρωτεΐνη που ονομάζεται παράγοντας  διέγερσης των αποικιών των κοκκιοκυττάρων, ο οποίος προάγει την ανάπτυξη των λευκών αιμοσφαιρίων, μπορεί να αντιμετωπίσει την επίδραση της ασθένειας ακτινοβολίας στο μυελό των οστών. Η θεραπεία φιλγραστίμη και pegfilgrastim, μπορεί να αυξήσει την παραγωγή λευκών κυττάρων του αίματος και να βοηθήσει στην πρόληψη  για επόμενες μολύνσεις.

Εάν υπάρχει σοβαρή βλάβη στο μυελό των οστών, γίνονται, επίσης, μεταγγίσεις ερυθρών αιμοσφαιρίων ή αιμοπεταλίων και μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων.

  • Θεραπεία για  την εσωτερική μόλυνση 

Κάποιες θεραπείες μπορεί να μειώσουν τη βλάβη στα εσωτερικά όργανα που προκαλούνται από τα ραδιενεργά σωματίδια. Το ιατρικό προσωπικό θα χρησιμοποιήσει αυτές τις θεραπείες μόνο αν έχετε εκτεθεί σε ένα συγκεκριμένο τύπο ακτινοβολίας. 

Αυτές οι θεραπείες περιλαμβάνουν:

-Ιωδιούχο κάλιο. Αυτό είναι η μη ραδιενεργός μορφή του ιωδίου. Επειδή το ιώδιο είναι απαραίτητο για τη σωστή λειτουργία του θυρεοειδούς, ο θυρεοειδής καθίσταται ο «προορισμός» του ιωδίου στο σώμα. Σε εσωτερική μόλυνση με ραδιενεργό ιώδιο, ο θυρεοειδής θα απορροφήσει το ραδιενεργό ιώδιο, όπως ακριβώς θα συνέβαινε με άλλες μορφές ιωδίου. Η θεραπεία με ιωδιούχο κάλιο μπορεί να γεμίσει τις "θέσεις δέσμευσης" στον θυρεοειδή και να αποτρέψει την απορρόφηση του ραδιενεργού ιωδίου. Το ραδιενεργό ιώδιο αποβάλλεται από τον οργανισμό με τα ούρα. Το ιωδιούχο κάλιο είναι πιο αποτελεσματικό όταν λαμβάνεται μέσα στην ημέρα της έκθεσης.

-Κυανό της Πρωσίας. Αυτό το είδος της χρωστικής δεσμεύεται στα σωματίδια των ραδιενεργών στοιχείων και είναι γνωστό ως καίσιο και θάλλιο. Τα ραδιενεργά σωματίδια στη συνέχεια αποβάλλονται στα κόπρανα. Αυτή η θεραπεία επιταχύνει την εξάλειψη των ραδιενεργών σωματιδίων και μειώνει την ποσότητα της ακτινοβολίας που τα κύτταρα μπορούν να απορροφήσουν.

-Διαιθυλενοτριαμινο πενταοξικό οξύ (DTPA). Αυτή η ουσία δεσμεύεται από τα μέταλλα. Το DTPA συνδέεται με τα σωματίδια των ραδιενεργών στοιχείων πλουτώνιο, αμερίκιο και κούριο. Τα ραδιενεργά σωματίδια περνούν από το σώμα στα ούρα, μειώνοντας έτσι το ποσό της ακτινοβολίας που απορροφάται.

  • Θεραπεία λοιμώξεων μετά από έκθεση σε ιοντίζουσα ακτινοβολία

Υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ του βαθμού της ουδετεροπενίας που προκύπτει μετά από έκθεση σε ακτινοβολία και τον αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης λοίμωξης.

Η θεραπεία της εγκατεστημένης ή πιθανής μόλυνσης μετά από έκθεση σε ακτινοβολία (που χαρακτηρίζεται από ουδετεροπενία και πυρετό) είναι παρόμοια με εκείνη που χρησιμοποιείται για άλλες αιτίες εμπύρετης ουδετεροπενίας.

Ωστόσο, υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο καταστάσεων. Τα άτομα που αναπτύσσουν ουδετεροπενία μετά από έκθεση σε ακτινοβολία είναι, επίσης, ευαίσθητα σε βλάβη ακτινοβολίας σε άλλους ιστούς, όπως το γαστρεντερικό σωλήνα, τους πνεύμονες και το κεντρικό νευρικό σύστημα. Αυτοί οι ασθενείς μπορεί να απαιτούν θεραπευτικές παρεμβάσεις που δεν απαιτούνται σε άλλους ουδετεροπενικούς ασθενείς. Η απόκριση των ακτινοβολημένων οργανισμών στην αντιμικροβιακή θεραπεία μπορεί να είναι απρόβλεπτη.

Αντιμικροβιακά που μειώνουν τον αριθμό της αναερόβιας  χλωρίδας του εντέρου (π.χ., μετρονιδαζόλη) γενικά δεν θα πρέπει να δοθούν, διότι μπορεί να ενισχύσουν την συστημική μόλυνση από αερόβια βακτηρίδια, διευκολύνοντας έτσι τη θνησιμότητα μετά την ακτινοβόληση.

Μια εμπειρική αγωγή των αντιμικροβιακών ουσιών πρέπει να επιλεγεί με βάση το πρότυπο της βακτηριακής ευαισθησίας και τις νοσοκομειακές λοιμώξεις στην περιοχή που πραγματοποιούνται και το ιατρικό κέντρο και το βαθμό της ουδετεροπενίας.

Η ευρέος φάσματος εμπειρική θεραπεία πρέπει να ξεκινήσει με υψηλές δόσεις ενός ή περισσότερων αντιβιοτικών με την έναρξη του πυρετού. Αυτά τα αντιμικροβιακά πρέπει να κατευθύνονται στην εξάλειψη των αρνητικών κατά Gram αερόβιων βακίλλων (δηλ. Enterobacteriace, Pseudomonas), που αντιπροσωπεύουν περισσότερο από τα τρία τέταρτα των περιπτώσεων που προκαλούν σήψη. Επειδή τα αερόβια και τα Gram-θετικά βακτήρια (κυρίως, ο α-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος) είναι η  αιτία για το ένα τέταρτο των θυμάτων, η κάλυψη αυτών των οργανισμών είναι απαραίτητη.

Τα εμπειρικά σχήματα πρέπει να περιέχουν αντιβιοτικά δραστικά έναντι Gram-αρνητικών αερόβιων βακτηρίων (κινολόνες: π.χ. σιπροφλοξασίνη, λεβοφλοξασίνη, τρίτης ή τέταρτης γενιάς κεφαλοσπορίνες με κάλυψη  Pseudomonas: π.χ. κεφεπίμη, κεφταζιδίμη ή μία αμινογλυκοσίδη: δηλαδή, γενταμυκίνη, αμικασίνη).

Διαβάστε, επίσης,

Οι επιπτώσεις της ηλιακής ακτινοβολίας στην υγεία

Η ακτινοθεραπεία στον καρκίνο μαστού προκαλεί καρδιοπάθειες

Οδοντιατρικές ακτινογραφίες

Όγκοι θύμου αδένα

Chlorella pyrenoidosa

Καρκίνος θυρεοειδούς

Μυελοπάθεια μετά από ακτινοβολία

Γιατί κάποιος παθαίνει λευχαιμία

Όζοι του θυρεοειδούς

Η διατροφή κατά την ακτινοθεραπεία

Η ακτινοβολία προκαλεί νευροπάθεια σε επιζώντες καρκίνου

Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

www.emedi.gr

Γράφει η
Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD, PhD

 

Διαβάστηκε 7058 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2018 22:22
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το πολλαπλό μυέλωμα Χρήσιμες πληροφορίες για το πολλαπλό μυέλωμα

    Πολλαπλούν μυέλωμα

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Το πολλαπλό μυέλωμα ή πολλαπλούν μυέλωμα (κακοήθης όγκος πλασματοκυττάρων) είναι η πιο συχνή πρωτοπαθής κακοήθεια των οστών. Είναι το πρωτότυπο του πολλαπλασιασμού των μονοκλωνικών κυττάρων του όγκου που, συνήθως, αποκαλύπτει μονοκλωνική πρωτεΐνη στον ορό ή τα ούρα περισσότερων από 90% των ασθενών

    • Η διαδικασία της νόσου περικλείει ένα φάσμα εντοπισμένων και διάχυτων μορφών της νόσου

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό, Νευρικό, Μυοσκελετικό

    Γενετική: Τυχαία οικογενειακά συμβάντα υποδεικνύουν υπολειπόμενη κληρονομικότητα

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικίες 40 έως 80 (με ένα μέγιστο επίπτωσης στην 8η δεκαετία)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΛΛΑΠΛΟΥ ΜΥΕΛΩΜΑΤΟΣ

    • Η πλειοψηφία των ασθενών (65%) παρουσιάζονται με οστικό πόνο 
    • Παθολογικά κατάγματα εμφανίζονται σε περίπου το 1/3 αυτών των ασθενών 
    • Συχνή είναι η αδυναμία και η κόπωση 
    • Αιμορραγία (μύτη, ούλα) συχνά αποδεικνύεται από την πορφύρα ή την επίσταξη, μπορεί να εμφανιστεί με την παρουσία της θρομβοπενίας ή δευτεροπαθούς αμυλοείδωσης 
    • Μπορεί να εμφανιστούν υποτροπιάζουσες λοιμώξεις
    • Οι ασθενείς μπορεί, επίσης, να παρουσιαστούν με νεφρική έκπτωση ή ανεπάρκεια 
    • Διόγκωση των πλευρών, κρανίου, στέρνου, σπονδύλων, κλειδών, ώμου, πυέλου
    • Απώλεια βάρους 
    • Σύνδρομο υπεργλοιότητας 

    ΑΙΤΙΑ ΠΟΛΛΑΠΛΟΥ ΜΥΕΛΩΜΑΤΟΣ

    Άγνωστα. Υπάρχουν όγκοι κυττάρων χαρακτηριστικοί της αύξησης των πλασματοκυττάρων στο μυελό των οστών 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΟΛΛΑΠΛΟΥ ΜΥΕΛΩΜΑΤΟΣ

    Οικογενειακό ιστορικό μυελώματος

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Μεταστατικό καρκίνωμα, πρωτοπαθής κακοήθεια των οστών (σάρκωμα, λέμφωμα), μεταβολική νόσος οστών, μονοκλωνική γαμμασφαιρινοπάθεια ακαθόριστης σημασίας 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αναιμία είναι παρούσα στο 70% των ασθενών την ώρα της διάγνωσης. Περίπου όλοι οι ασθενείς θα αναπτύξουν αναιμία με την πρόοδο της νόσου
    • Επίστρωση περιφερικού αίματος σε αντικειμενοφόρο πλάκα - σχηματισμός Royleaux ("σπίλες" ερυθρών αιμοσφαιρίων)
    • Ηλεκτροφόρησηπρωτεϊνών ορού - συνήθως δείχνει μια αιχμή ή μια εντοπισμένη ζώνη. Από αυτές το 50% είναι IgG πρωτεΐνες, το 20% IgA και το 17% ελεύθερες μονοκλωνικές ελαφρές αλυσίδες 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Δευτεροπαθής αμυλοείδωση 
    • Μυέλωμα νεφρού

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Α/α σκελετού συχνά δείχνει ακτινοδιαυγαστικές οστεολυτικές βλάβες, όταν ενέχονται τα μακρά οστά. Το κρανίο συχνά δείχνει σφαιρικές οστεολυτικές βλάβες χωρίς σκληρυντική ή αντιδραστική παρυφή. Η περιοριστική αντίδραση είναι σπάνια 
    • Συμπιεστικά κατάγματα σπονδύλων με τυχαία συμπίεση εξωοστική ή επισκληρίδια, του νωτιαίου μυελού ανευρίσκονται συχνά
    • Αν οι οστικές βλάβες έχουν περιγραφεί με το σπινθηρογράφημα με τεχνήτιο 99 ως ψυχρές, θα δείξουν πράγματι μια μικρή αύξηση πρόσληψης σε ενεχόμενες σκελετικές περιοχές, ειδικά αν υπάρχει κάταγμα, ωστόσο το ποσό της πρόσληψης είναι πολύ μικρότερο από αυτό που παρουσιάζεται σε άλλες οστικές κακοήθειες 
    • Η μαγνητική τομογραφία μπορεί να είναι εξαιρετικά πολύτιμη στον καθορισμό της έκτασης της εμπλοκής του μυελού όπως και στη διαφοροδιάγνωση μεταξύ καλοήθων συμπιεστικών καταγμάτων 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Η εργαστηριακή δοκιμασία που είναι πιο πιθανό να αποδώσει μια οριστική διάγνωση, είναι η βιοψία μυελού των οστών. Ο μυελός των οστών περιέχει αυξημένο αριθμό πλασματοκυττάρων σε ποικίλα στάδια ωρίμανσης

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΟΛΛΑΠΛΟΥ ΜΥΕΛΩΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής, πλην κατά τη διάρκεια έντονων χημειοθεραπευτικών περιόδων 

    multiple myeloma 1

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η θεραπεία με ακτινοβολίες περιορίζεται στους ασθενείς με μη υφιέμενους οστικούς πόνους (αποτυχία χημειοθεραπείας)
    • Οι ασθενείς με επαπειλούμενα ή παθολογικά κατάγματα, πρέπει να σταθεροποιήσουν αυστηρά αυτά τα κατάγματα μαζί με την αφαίρεση του όγκου αν είναι δυνατό. Οι ασθενείς με επαπειλούμενη παραλυσία δευτεροπαθή σε συμμετοχή του νωτιαίου μυελού, πρέπει να υποστούν άμεση θεραπεία με ακτινοβολίες και υποστήριξη και/ή χειρουργική αποσυμπίεση και σταθεροποίηση

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση είναι ανεκτή

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Η χημειοθεραπεία είναι η πρωταρχική θεραπεία για το ασυμπτωματικό πολλαπλό μυέλωμα, αλλά η ιδανική χημειοθεραπεία είναι άγνωστη. Το πιο συχνό αρχικό πρωτόκολλο θεραπείας συμπεριλαμβάνει τη χορήγηση μελφαλάνης από το στόμα και πρεδνιζόνης. Το πρωτόκολλο παράγει μια αντικειμενική απάντηση στο 50-60% των ασθενών. Αυτό δίνεται συνήθως σε δόσεις από το στόμα 0,25 mg/kg/ημέρα για 4 ημέρες, μαζί με 50 mg πρεδνιζόνης 2 φορές την ημέρα, για την ίδια χρονική περίοδο. Η δοσολογία θα πρέπει να επαναλαμβάνεται κάθε 6 εβδομάδες με μέτρηση του αριθμού των αιμοπεταλίων και των λευκοκυττάρων, εκτιμούμενη σε μεσοδιαστήματα 3 εβδομάδων 

    Προφυλάξεις: 

    • Μελφαλάνη - καταστολή μυελού είναι μια μέγιστη δοσοπεριοριζόμενη τοξικότητα αυτού του φαρμάκου (κυρίως λευκοπενία, θρομοβοκυττοπενία). Παρακολουθήστε γενική αίματος, αιμοπετάλια κάθε 3 εβδομάδες 
    • Πρεδνιζόνη - συνήθεις κίνδυνοι της μακράς διάρκειας κορτικοστεροειδών 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Στην περίπτωση αποτυχίας της παραπάνω αγωγής, εναλλακτικά πρωτόκολλα περιλαμβάνουν:

    • Κυκλοφωσφαμίδη, carmustine, βινκριστίνη και πρεδνιζόνη
    • VAD - συνδυασμός βινκριστίνης, δοξορουμπικίνης (αδριαμυκίνη) και δεξαμεθαζόνης 

    Εάν έχετε πολλαπλό μυέλωμα, αλλά δεν αντιμετωπίζετε συμπτώματα (επίσης, γνωστά ως καπνίζοντας πολλαπλό μυέλωμα), ίσως να μην χρειαστείτε αμέσως θεραπεία. Η άμεση θεραπεία μπορεί να μην είναι απαραίτητη για πολλαπλό μυέλωμα που αναπτύσσεται αργά και σε πρώιμο στάδιο. Ωστόσο, ο γιατρός σας θα παρακολουθεί τακτικά την κατάστασή σας για ενδείξεις ότι η ασθένεια εξελίσσεται.

    Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει περιοδικές εξετάσεις αίματος και ούρων.

    Θεραπείες για το μυέλωμα

    -Στοχευμένη θεραπεία. Οι στοχευμένες θεραπείες φαρμάκων εστιάζονται σε συγκεκριμένες αδυναμίες που υπάρχουν στα καρκινικά κύτταρα. Με τον αποκλεισμό αυτών των ανωμαλιών, οι στοχευμένες θεραπείες φαρμάκων μπορούν να προκαλέσουν θάνατο καρκινικών κυττάρων.

    -Ανοσοθεραπεία. Η ανοσοθεραπεία χρησιμοποιεί το ανοσοποιητικό σας σύστημα για την καταπολέμηση του καρκίνου. Το ανοσοποιητικό σύστημα που καταπολεμά τις ασθένειες του σώματός σας μπορεί να μην επιτεθεί στον καρκίνο σας, επειδή τα καρκινικά κύτταρα παράγουν πρωτεΐνες που τις βοηθούν να κρυφτούν από τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος. Η ανοσοθεραπεία δρα παρεμβαίνοντας σε αυτήν τη διαδικασία.

    -Χημειοθεραπεία. Η χημειοθεραπεία χρησιμοποιεί φάρμακα για να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα. Τα φάρμακα σκοτώνουν ταχέως αναπτυσσόμενα κύτταρα, συμπεριλαμβανομένων των κυττάρων μυελώματος. Υψηλές δόσεις φαρμάκων χημειοθεραπείας χρησιμοποιούνται πριν από τη μεταμόσχευση μυελού των οστών.

    -Κορτικοστεροειδή. Τα κορτικοστεροειδή φάρμακα ρυθμίζουν το ανοσοποιητικό σύστημα για τον έλεγχο της φλεγμονής στο σώμα. Είναι, επίσης, δραστικά κατά των κυττάρων μυελώματος.

    -Μεταμόσχευση μυελού των οστών. Μια μεταμόσχευση μυελού των οστών, επίσης γνωστή ως μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων, είναι μια διαδικασία για την αντικατάσταση του νοσούντος μυελού των οστών σας με υγιή μυελό των οστών. Πριν από τη μεταμόσχευση μυελού των οστών, τα βλαστικά κύτταρα που σχηματίζουν αίμα συλλέγονται από το αίμα σας. Στη συνέχεια λαμβάνετε υψηλές δόσεις χημειοθεραπείας για να καταστρέψετε τον ασθενή μυελό των οστών σας. Στη συνέχεια, τα βλαστικά σας κύτταρα εγχύονται στο σώμα σας, όπου ταξιδεύουν στα οστά σας και αρχίζουν να ανοικοδομούν τον μυελό των οστών σας.

    -Ακτινοθεραπεία. Η ακτινοθεραπεία χρησιμοποιεί ακτίνες υψηλής ενέργειας από πηγές όπως ακτίνες Χ και πρωτόνια για να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη γρήγορη συρρίκνωση των κυττάρων μυελώματος σε μια συγκεκριμένη περιοχή - για παράδειγμα, όταν μια συλλογή ανώμαλων κυττάρων πλάσματος σχηματίζει έναν όγκο (πλασματοκύττωμα) που προκαλεί πόνο ή καταστρέφει ένα οστό.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Γενική αίματος, αιμοπετάλια κάθε 6 εβδομάδες

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Καταστροφή σκελετού και πόνος στα οστά
    • Αυτόματα κατάγματα
    • Δευτεροπαθής αμυλοείδωση 
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Υποτροπιάζουσες λοιμώξεις (π.χ. στρεπτόκοκκος, πνευμονιόκοκκος, αιμόφιλος ινφλουέντζας)
    • Σύνδρομο υπεργλοιότητας
    • Αναιμία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Μέσος όρος χρόνου επιβίωσης ποικίλει σημαντικά 
    • Η μέση επιβίωση όλων των ασθενών είναι περίπου 24 μήνες. Ένας πραγματικά μεγάλος αριθμός των επιβιωσάντων ασθενών για μεγαλύτερες χρονικές περιόδους με απόδειξη παρουσίας της νόσου
    • Υπάρχουν τυχαίες, παροδικές υφέσεις με τη θεραπεία
    • Η μεταμόσχευση μυελού των οστών πρέπει να ληφθεί υπ' όψιν στους νεότερους ασθενείς

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Το πολλαπλό μυέλωμα έχει σχέση με τη συστηματική αμυλοείδωση, στην οποία το αμυλοειδές προέρχεται από ελαφριές αλυσίδες ανοσοσφαιρίνης. Σε μια σειρά αυτοψιών, 15% των ασθενών έχει γενικευμένη αμυλοείδωση με εναποθέσεις στα νεφρά, το σπλήνα, τα επινεφρίδια και το ήπαρ. Η συμμετοχή του νεφρού συχνά οδηγεί σε αζωθαιμία και δευτεροπαθή νεφρική ανεπάρκεια 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Πιο συχνό σε μεγάλους ενήλικες

    Απαιτούνται νέες θεραπευτικές επεμβάσεις στο πολλαπλό μυέλωμα με σεβασμό στην ποιότητα ζωής του ασθενούς.

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για το πολλαπλό μυέλωμα, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    blob 32

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Βακτηριακή πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεοπόρωση

    Υπερασβεστιαιμία

    Οστεονέκρωση

    Διατροφή για όσους έχουν πολλαπλό μυέλωμα

    Σημαντικές πληροφορίες για την αμυλοείδωση

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Το σύνδρομο Fanconi

    Οι κίνδυνοι υγείας στα κομμωτήρια

    Τροφές φάρμακα για τον καρκίνο

    Το μείγμα βοτάνων της EMEDI για τον καρκίνο

    Είναι πολύ επικίνδυνες οι χημικές βαφές μαλλιών

    Daratumumab για το πολλαπλούν μυέλωμα

    Η οικογενής αμυλοειδική νευροπάθεια

    Οι όγκοι των οστών

    Η άσκηση στο πολλαπλούν μυέλωμα

    Πολλαπλούν μυέλωμα

    Μάθετε να αξιολογείτε την γενική ούρων

    Οι ηλεκτροφορήσεις στην Ιατρική

    Πώς η κουρκουμίνη θεραπεύει το μυέλωμα

    Προσοχή το Revlimid έχει πολλές παρενέργειες

    Νέα θεραπεία για το πολλαπλούν μυέλωμα

    Εργαστηριακός έλεγχος για πολλαπλούν μυέλωμα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την πρωκτίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την πρωκτίτιδα

    Πρωκτίτιδα

    Πρωκτίτιδα είναι μία οξεία ή χρόνια φλεγμονή του βλεννογόνου του ορθού

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Ενήλικες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΡΩΚΤΙΤΙΔΑΣ

    • Ορθική και/ή περιπρωκτική δυσχέρεια
    • Αιμορραγία από το ορθό και/ή έκκριση βλέννας 
    • Τεινεσμός
    • Έπειξη προς αφόδευση
    • Δυσκοιλιότητα
    • Πυρετός 
    • Απώλεια βάρους 

    ΑΙΤΙΑ ΠΡΩΚΤΙΤΙΔΑΣ

    • Ιδιοπαθή 
    • Γονόρροια του ορθού
    • Νόσος του Crohn
    • Σύφιλη (συνήθως δευτεροπαθής)
    • Μη ειδική σεξουαλικά μεταδιδόμενη λοίμωξη 
    • Απλός έρπης 
    • Χλαμύδια 
    • Ιός θηλώματος 
    • Αμοιβάδωση 
    • Αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα 
    • Ισχαιμία 
    • Θεραπεία με ακτινοβολίες 
    • Τοξίνες (π.χ. κλύσματα με υπεροξείδιο του υδρογόνου)
    • Αγγειΐτιδα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΡΩΚΤΙΤΙΔΑΣ

    • Πρωκτική διείσδυση (συνουσία)
    • Ακτινοβολία
    • Τραύμα του ορθού 
    • Φάρμακα από το ορθό
    • Εβραϊκή καταγωγή 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΡΩΚΤΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Τραυματική πρωκτίτιδα
    • Πρωκτίτιδα από ακτινοβολία 
    • Ελκωτική κολίτιδα
    • Νόσος του Crohn
    • Λοιμώξεις, όπως η σιγκέλλωση ή η αμοιβάδωση 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ορολογικές δοκιμασίες για σύφιλη, αμοιβάδες 
    • Επίχρισμα, καλλιέργεια από το τοίχωμα του ορθού - πολλά ουδετερόφιλα
    • Καλλιέργειες κοπράνων

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Φλεγμονή του βλεννογόνου του ορθού
    • Εξέλκωση 
    • Διάσπαση των κρυπτών

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Σιγμοειδοσκόπηση με εύκαμπτο ενδοσκόπιο 
    • Βιοψία για ιστολογία, καλλιέργεια, μελέτες ιών, χλαμύδια

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΡΩΚΤΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής εκτός αν είναι σοβαρή και απρόσβλητη από τα συνήθη μέτρα

    maxresdefault 39

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η θεραπεία εξαρτάται από την αιτία
    • Χρώσεις Gram του ορθού έχουν σημαντικό ψευδώς θετικό ποσοστό και αν ο κλινικός έχει σοβαρές υπόνοιες γονορροιακής πρωκτίτιδας, η εμπειρική θεραπεία είναι εγγυημένη, ενώ αναμένονται τα αποτελέσματα των καλλιεργειών
    • Αποφυγή των αιτιολογικών παραγόντων 
    • Μπάνια Sitz μπορεί να παρέχουν κάποια ανακούφιση (Ένα μπάνιο Sitz είναι ένα λουτρό εμβάπτισης στο οποίο ένα άτομο κάθεται σε μια λεκάνη με νερό που καλύπτει τους γοφούς, τους γλουτούς και κάτω μέρος της κοιλιάς)

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συμβουλή σχετικά με τον κίνδυνο μόλυνσης από HIV

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΡΩΚΤΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ελκωτική πρωκτίτιδα - τοπικά στεροειδή (κλύσματα ή αφρός), 5-ASA κλύσματα ή υπόθετα από το στόμα 5-ASA, συστηματικά στεροειδή, όταν είναι απρόσβλητος στα παραπάνω φάρμακα
    • Γονορροιακή - ΕΜ κεφτριαξόνη 250 mg σε μία μοναδική δόση συν δοξακυκλίνη 100 mg από το στόμα 2 φορές την ημέρα για 7 ημέρες 
    • Ερπητική - ακυκλοβίρη από το στόμα 200-40 mg 5 φορές την ημέρα για 2 ημέρες 
    • Χλαμυδιακή - τετρακυκλίνη 500 mg 3 φορές την  ημέρα ή δοξακυκλίνη 100 mg 2 φορές την ημέρα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Για γονορροιακή - σε ασθενείς όπου είναι αδύνατο να πάρουν κεφτριαξόνη - spectinomysin ΕΜ 2 gr σε μία μοναδική δόση ή κιπροφλοξασίνη, 500 mg από το στόμα σε μία μοναδική δόση. Κάντε καλλιέργεια 4-7 ημέρες μετά τη θεραπεία για να βεβαιώσετε την αποδοτικότητα της θεραπείας 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολουθείστε μέχρι την πλήρη ίαση και κάθε μήνα μετά για 6 μήνες

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Ασφαλές σεξ, αν είναι σεξουαλικά μεταδιδόμενη 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ 

    • Χρόνια ελκώδης κολίτιδα
    • Σχηματισμός συριγγίου/αποστήματος 
    • Αποτυχία της θεραπείας (μπορεί να είναι μέχρι 35% σε γονορροιακή πρωκτίτιδα)
    • Διήθηση

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ικανοποιητική ίαση ή έλεγχος με κατάλληλη θεραπεία 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύφιλη 
    • Γονόρροια
    • Άλλη σεξουαλικά μεταδιδόμενη νόσος 
    • Καρκίνος του προστάτη (θεραπεία με ακτινοβολίες)

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Όχι συνήθης, αλλά αν βρεθεί έχει την τάση να διασπαρεί σε πλήρη, εκτεταμένη νόσο, σε πιο κεντρικές περιοχές του κόλου
    • Σκεφτείτε τη σεξουαλική κακοποίηση, αν είναι γονορροιακή λοίμωξη

    Γηριατρικό: Λύεται πιο αργά, σκεφτείτε την ισχαιμία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    sakit radang usus bisa sebabkan proktitishalodoc

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη φλεγμονώδη νόσο της πυέλου

    Ουρηθρίτιδα

    Χλαμυδιακές σεξουαλικά μεταδιδόμενες παθήσεις

    Αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Crohn

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ελκώδη κολίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον έρπητα γεννητικών οργάνων

    Οξεία αιμορραγία κατώτερου πεπτικού

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Μήπως έχετε πόνο στην πύελο;

    H βλεννογονίτιδα

    Κνησμός πρωκτού

    Λοίμωξη από χλαμύδια

    Ελκώδης κολίτιδα

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Ραβδομυοσάρκωμα Ραβδομυοσάρκωμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ραβδομυοσάρκωμα

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Το ραβδομυοσάρκωμα είναι ένας πολύ κακοήθης όγκος των γραμμωτών μυών. 

    Υπάρχουν τρεις μορφές, η πλειομορφική που εμφανίζεται, κυρίως, στα άκρα των ενηλίκων, η κυψελιδική, η οποία εμφανίζεται, κυρίως, στους εφήβους και τους νεαρούς ενήλικες και προσβάλει τους μυς των άκρων, του κορμού και της κογχικής περιοχής και  η εμβρυϊκή μορφή, που εμφανίζεται, κυρίως, στα βρέφη και τα παιδιά και προσβάλλει την κεφαλή και το λαιμό, την κατώτερη ουρογεννητική οδό, την πύελο και τα άκρα.

    Συνήθης πορεία - προϊούσα. 

    Το ραβδομυοσάρκωμα είναι ένας σπάνιος τύπος καρκίνου που σχηματίζεται σε μαλακό ιστό - συγκεκριμένα σκελετικός μυϊκός ιστός ή μερικές φορές κοίλα όργανα, όπως η ουροδόχος κύστη ή η μήτρα. Το ραβδομυοσάρκωμα μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά συχνά επηρεάζει τα παιδιά.

    Αν και το ραβδομυοσάρκωμα μπορεί να προκύψει οπουδήποτε στο σώμα, είναι πιο πιθανό να ξεκινήσει από:

    • Την περιοχή κεφαλής και λαιμού
    • Το ουροποιητικό σύστημα, όπως η ουροδόχος κύστη
    • Το αναπαραγωγικό σύστημα, όπως ο κόλπος, η μήτρα και οι όρχεις
    • Τα χέρια και τα πόδια

    Η πρόγνωση και οι αποφάσεις θεραπείας εξαρτώνται από τον τύπο του ραβδομυοσάρκωματος, από όπου ξεκινά, το μέγεθος του όγκου και από το εάν ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί.

    Η θεραπεία γίνεται συνήθως με συνδυασμό χειρουργικής επέμβασης, χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας. Οι σημαντικές εξελίξεις στη θεραπεία του ραβδομυοσαρκώματος έχουν βελτιώσει σημαντικά τα αποτελέσματα. Μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας, οι άνθρωποι χρειάζονται δια βίου παρακολούθηση για πιθανές παρενέργειες της έντονης χημειοθεραπείας και της ακτινοβολίας.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΡΑΒΔΟΜΥΟΣΑΡΚΩΜΑΤΟΣ

    Τα σημεία και τα συμπτώματα του ραβδομυοσαρκώματος εξαρτώνται από το πού βρίσκεται ο καρκίνος.

    Για παράδειγμα, εάν ο καρκίνος βρίσκεται στην περιοχή του κεφαλιού ή του λαιμού, σημεία και συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων:

    • Πονοκέφαλος
    • Οίδημα ή πρήξιμο των ματιών
    • Αιμορραγία στη μύτη, το λαιμό ή τα αυτιά

    Εάν ο καρκίνος βρίσκεται στο ουροποιητικό ή στο αναπαραγωγικό σύστημα, σημεία και συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων:

    • Πρόβλημα ούρησης και αίμα στα ούρα
    • Δυσκολία στην κινητικότητα του εντέρου
    • Μάζα ή αιμορραγία στον κόλπο ή στο ορθό

    Εάν ο καρκίνος βρίσκεται στα χέρια ή στα πόδια, τα σημεία και τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων:

    • Οίδημα ή όγκος στο χέρι ή στο πόδι
    • Πόνος στην πληγείσα περιοχή, αν και μερικές φορές δεν υπάρχει πόνος

    464907 1 En 68 Fig15 HTML

    ΑΙΤΙΕΣ ΡΑΒΔΟΜΥΟΣΑΡΚΩΜΑΤΟΣ

    Δεν είναι σαφές τι προκαλεί ραβδομυοσάρκωμα. Οι γιατροί γνωρίζουν ότι το ραβδομυοσάρκωμα ξεκινά όταν ένα κύτταρο αναπτύσσει αλλαγές στο DNA του. Το DNA ενός κυττάρου περιέχει τις οδηγίες που λένε σε ένα κύτταρο τι να κάνει. Οι αλλαγές λένε στο κύτταρο να πολλαπλασιάζεται γρήγορα και να συνεχίζει να ζει όταν τα υγιή κύτταρα θα πέθαναν κανονικά. Το αποτέλεσμα είναι μια μάζα (όγκος) μη φυσιολογικών κυττάρων που μπορούν να εισβάλουν και να καταστρέψουν υγιή σωματικό ιστό. Τα ανώμαλα κύτταρα μπορούν να διασπαστούν και να εξαπλωθούν (μετάσταση) σε όλο το σώμα.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΡΑΒΔΟΜΥΟΣΑΡΚΩΜΑΤΟΣ

     Παράγοντες που μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο για ραβδομυοσάρκωμα περιλαμβάνουν:

    • Οικογενειακό ιστορικό καρκίνου. Ο κίνδυνος για ραβδομυοσάρκωμα είναι υψηλότερος σε παιδιά με συγγενή εξ αίματος, όπως γονέα ή αδέλφια, τα οποία είχαν καρκίνο, ιδιαίτερα εάν αυτός ο καρκίνος εμφανίστηκε σε νεαρή ηλικία. Αλλά τα περισσότερα παιδιά με ραβδομυοσάρκωμα δεν έχουν οικογενειακό ιστορικό καρκίνου.
    • Γενετικά σύνδρομα που αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου. Σε σπάνιες περιπτώσεις, το ραβδομυοσάρκωμα έχει συνδεθεί με γενετικά σύνδρομα που μεταδίδονται από γονείς σε παιδιά, όπως η νευροϊνωμάτωση τύπου 1, το σύνδρομο Noonan, το σύνδρομο Li-Fraumeni, το σύνδρομο Beckwith-Wiedemann και το σύνδρομο Costello.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΡΑΒΔΟΜΥΟΣΑΡΚΩΜΑΤΟΣ

    Οι επιπλοκές του ραβδομυοσαρκώματος:

    • Καρκίνος που εξαπλώνεται (μεταστάσεις). Το ραβδομυοσάρκωμα μπορεί να εξαπλωθεί από εκεί που ξεκίνησε σε άλλες περιοχές, καθιστώντας δυσκολότερη τη θεραπεία και την ανάρρωση. Το ραβδομυοσάρκωμα εξαπλώνεται συχνότερα στους πνεύμονες, στους λεμφαδένες και στα οστά.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΡΑΒΔΟΜΥΟΣΑΡΚΩΜΑΤΟΣ

    • Χειρουργική εξαίρεση 
    • Προσθήκη ακτινοθεραπείας στις περισσότερες περιπτώσεις 
    • Προσθήκη χημειοθεραπείας με βινκριστίνη συν δακτινομυκίνη
    • Συνδυασμός χημειοθεραπείας για προχωρημένη νόσο

    Οι επιθετικές θεραπείες που απαιτούνται για τον έλεγχο του ραβδομυοσάρκωμα μπορούν να προκαλέσουν σημαντικές παρενέργειες, τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα. Η ομάδα υγειονομικής περίθαλψης μπορεί να σας βοηθήσει να διαχειριστείτε τις ανεπιθύμητες ενέργειες που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της θεραπείας και να σας παράσχει μια λίστα με τις παρενέργειες που πρέπει να παρακολουθήσετε τα χρόνια μετά τη θεραπεία.

    Απαιτούνται νέες θεραπευτικές επεμβάσεις στο ραβδομυοσάρκωμα με σεβασμό στην ποιότητα ζωής του ασθενούς.

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για το ραβδομυοσάρκωμα, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    archdischild 2018 January 103 1 95 F1.large

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα σαρκώματα

    Η θεραπεία του καρκίνου στα παιδιά πρέπει να είναι εξατομικευμένη

    Τα καρκινικά μονοπάτια των σαρκωμάτων

    Σαρκώματα μαλακών μορίων

    Σάρκωμα Ewing

    Σύνδρομο Noonan

    Αφιέρωμα για την Παγκόσμια ημέρα κατά του παιδικού καρκίνου

    Ογκογονίδια

    www.emedi.gr

     

  • Πνευμονία από Pneumoystis Carinii Πνευμονία από Pneumoystis Carinii

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από Pneumocystis Carinii

    Πνευμονία από Pneumocystis Cariniiί είναι μια μορφή πνευμονίας που εμφανίζεται σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα και προκαλείται από την Pneumocystis Carinii (PCP). Αυτή είναι μία από τις πιο συνήθεις ευκαιριακές λοιμώξεις, που εμφανίζεται σε ασθενείς με λοίμωξη από ιό ανοσοανεπάρκειας του ανθρώπου (HIV). Η λοίμωξη με Pneumocystis Carinii μπορεί να προκαλέσει προσβολή οργάνων και διάχυτη νόσο, όπως, επίσης και πνευμονία.

    Επικρατέστερη ηλικία:

    • Σε παιδιά μολυσμένα με HIV, η μέση ηλικία έναρξης είναι αυτή των 5 μηνών 
    • Σε ενήλικες μολυσμένους με HIV, η PCP μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    • Συνήθως, ύπουλη, αλλά μπορεί μερικές φορές να έχει αιφνίδια έναρξη 
    • Δύσπνοια προσπάθειας που εξελίσσεται σε συνεχή δύσπνοια 
    • Αδυναμία, κόπωση, κακουχία
    • Πυρετός, ρίγη 
    • Βήχας μη παραγωγικός ή παραγωγικός με αραιά λευκά ή διαυγή πτύελα 
    • Ταχύπνοια

    ΑΙΤΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    Η πανταχού παρούσα Pneumocystis Carinii μπορεί να προκαλέσει λοίμωξη σε φυσιολογικούς ξενιστές (65-100% των μικρών παιδιών έχουν θετική ορολογία), αλλά σπάνια θα προκαλέσει συμπτώματα σε μη ανοσοκατεσταλμένα άτομα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    Ανοσοανεπάρκεια (πρόωρα βρέφη, νεοπλασία, συγγενείς ή φαρμακοεπαγόμενες ανοσοανεπάρκειες)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Φυματίωση 
    • Mycobacterium anium intracellulare
    • Ιογενείς πνευμονίες 
    • Μυκητιασικές πνευμονίες 
    • Λεμφοειδής διάμεση πνευμονίτιδα (σε παιδιά)
    • Βακτηριακή πνευμονία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Η LDH του ορού είναι συχνά ανεβασμένη (αύξηση κατά μέσο όρο 340 IU)
    • Τα αέρια του αρτηριακού αίματος αποκαλύπτουν υποξαιμία και αυξημένη κυψελιδική - αρτηριακή κλίση (ποικίλλει ανάλογα με τη σοβαρότητα της νόσου)
    • Πτύελα που προκαλούνται με εισπνεόμενα 3-5% υπερτονικά αλατούχα, μπορεί να αποκαλύπτουν pneumocystis σε κυτταρολογική εκτίμηση χρησιμοποιώντας χρώσεις Παπανικολάου και Gomori (GMS) μεθεναμίνης - αργύρου. Μία τεχνική ενδογενούς παράγοντα (ανοσοφθορισμός) είναι επίσης διαθέσιμη (η ευασθησία μπορεί να φθάσει μέχρι και 78% σε εργαστήρια με έμπειρο προσωπικό)
    • Ο αριθμός κυττάρων CD4 - γενικά είναι κάτω από 200 σε ασθενείς μολυσμένους με HIV που πάσχουν από PCP.
    • PCR ή αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Η εισπνεόμενη πενταμιδίνη που χρησιμοποιείται για να προλάβει την PCP μπορεί να αλλάξει την ακτινογραφική εικόνα σε διηθήματα κυρίως στη διάταξη του ανώτερου λοβού

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Πνευμονίτιδα προκαλείται από την παρουσία των μικροοργανισμών και φλεγμονώδους απάντησης

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Έλεγχος των πνευμόνων με γάγγλιο είναι πολύ ευαίσθητος για PCP, αλλά δεν είναι πολύ ειδικός. Μπορεί να είναι χρήσιμος, όταν οι μελέτες των πτυέλων δεν καταλήγουν πουθενά και η βρογχοσκόπηση δεν είναι διαθέσιμη

    pcp

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία θώρακα:

    • Δείχνει αμφοτερόπλευρη διάμεση ή περιπυλαία διήθηση σε 75% των περιπτώσεων 
    • Μπορεί, επίσης, να δείξει μία φυσιολογική ακτινογραφία θώρακος, ετερόπλευρη νόσο, πλευριτικά υγρά, αποστήματα ή κοιλότητες, πνευμοθώρακα και λοβώδεις πυκνώσεις 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Βρογχοσκόπηση με βρογχοσκόπιο οπτικών ινών με βρογχοκυψελιδική έκπλυση ή διαβρογχική βιοψία, όταν τα πτύελα είναι αρνητικά
    • Ανοιχτή βιοψία πνεύμονα σπάνια απαιτείται (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής σε ήπιες περιπτώσεις, αλλιώς ενδονοσοκομειακός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Θεραπεία με οξυγόνο συχνά είναι αναγκαία 

    pneumocystis pneumonia 14 638

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Τριμεθοπρίμη/σουλφαμεθοξαζόλη 10-20 mg/Kg/ημέρα τριμεθοπρίμης από του στόματος ή ενδοφλέβια διηρημένα κάθε 6 ώρες ημερησίως για 21 ημέρες
    • Μειώστε τη δόση της τριμεθοπρίμης/σουλφαμεθοξαζόλης σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια 
    • Βοηθητική θεραπεία με κορτικοστεροειδές (πρεδνιζόνη) αρχόμενη μέσα σε 72ώρες από τη διάγνωση (βρέθηκε ότι ωφελεί τους ασθενείς με AIDS και με ήπια ως σοβαρή PCP) 

    Αντενδείξεις: Χρήση με προσοχή σε έγκυο ασθενή και νήπια μικρότερα των 2 μηνών 

    Προφυλάξεις:

    • Ιστορικό αλλεργίας στις σουλφοναμίδες
    • Ένα υψηλό ποσοστό ασθενών με AIDS θα αναπτύξουν δυσανεξία στο συνδυασμό τριμεθοπρίμης/σουλφαμεθοξαζόλης. Εξαιρετικά συνήθεις είναι οι περιπτώσεις δερματικών αντιδράσεων, αιματολογικής τοξικότητας ή πυρετού
    • Αποφύγετε έκθεση στον ήλιο

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Φαινυτοΐνη, αντιπηκτικά από το στόμα, σουλφονυλουρίες από το στόμα, δακτυλίτιδα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Πενταμιδίνη 4 mg/Kg/ημέρα ΕΜ ή ΕΦ για 21 ημέρες 
    • Δαψόνη 100 mg PO, ημερησίως συν τριμεθοπρίμη 20 mg/Kg/ημέρα από του στόματος, σε 4 διηρημένες δόσεις. Ελέγξτε το επίπεδο της G6PD πριν ξεκινήσετε τη χορήγηση της δαψόνης, γιατί μπορεί να προκληθεί αιμόλυση 
    • Κλινδαμυκίνη 450 mg από του στόματος, 4 φορές την ημέρα συν πριμακίνη 15-30 mg από του στόματος, ημερησίως για 21 ημέρες 
    • Γλυκουρονική τριμετρεξάτη 45 mg/m2 ΕΦ τέσσερις φορές την ημέρα εγχεόμενη σε διάρκεια 60-90 λεπτών με λευκοβορίνη 20 mg/m2 ΕΦ ή από του στόματος κάθε 6 ώρες - συνεχίστε για 72 ώρες μετά την τελευταία δόση τριμετρεξάτης. Η συνιστώμενη διάρκεια θεραπείας είναι 21 ημέρες τριμετρεξάτης και 24 ημέρες λευκοβορίνης. Οι δόσεις απαντούν προσαρμογή σύμφωνα με την αιματολογική τοξικότητα - παρακολουθείστε τη γενική αίματος τον τύπο και τα αιμοπετάλια

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Η LDH ορού, οι δοκιμασίες λειτουργίας των πνευμόνων και τα αέρια αρτηριακού αίματος, γενικά γίνονται φυσιολογικά με τη θεραπεία

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Όλοι οι ασθενείς με AIDS  και ιστορικό PCP (ή κύτταρα CD4 λιγότερα από 200) απαιτούν προφύλαξη εφ' όρου ζωής με ημερήσιες δόσεις ή 3 φορές την εβδομάδα, χορήγηση συνδυασμού τριμεθοπρίμης/σουλφαμεθοξαζόλης, δαψόνη ημερησίως ή μηνιαία, αερόλυμα πενταμιδίνης 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αναπνευστική έκπτωση 
    • Πνευμοθώρακας (ακόμα και μετά από επιτυχή θεραπεία)
    • Εξωπνευμονική pneumocystis (ειδικά σε ασθενείς σε θεραπεία προφύλαξης με εισπνεόμενη πενταμιδίνη)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Προηγουμένως η θνησιμότητα από το πρώτο επεισόδιο PCP ήταν 30-40%. Έχει μειωθεί στο 10-15%. Με προφυλακτική θεραπεία, ο μέσος όρος επιβίωσης έχει αυξηθεί 
    • Περίπου το 11% των ασθενών με PCP αναπτύσσουν αναπνευστική ανεπάρκεια και 86% από αυτούς πεθαίνουν

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • AIDS
    • Λοίμωξη με HIV

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Πρώιμη έναρξη (ηλικία 5 μηνών) και υψηλή θνησιμότητα (μέσος όρος ζωής 1 μήνας)
    • Είναι σημαντικό να ξεχωρίσετε από τη λεμφοειδική διάμεση πνευμονίτιδα, εφ' όσον η θεραπεία και η πρόγνωση διαφέρουν
    • Συνιστάται η προφύλαξη για PCP σε παιδιά με HIV

    ΚΥΗΣΗ

    Ο συνδυασμός τριμεθοπρίμης/σουλφαμεθοξαζόλης έχει χρησιμοποιηθεί για θεραπεία και προφύλαξη. Αποφύγετε την πενταμιδίνη

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    20148 lungs iStock 000044501454 Double.jpg a9402a76 46c0 44ad acaa 456835bca2ea x2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Βακτηριακή πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από μυκόπλασμα

    Ιογενής πνευμονία

    Πνευμοθώρακας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία βρογχίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις βρογχεκτασίες

    Οι παράγοντες κινδύνου για τις παροξύνσεις στη χρόνια βρογχίτιδα

    Άτυπη πνευμονία

    Τεστ αναπνοής για τις λοιμώξεις του πνεύμονα

    Μηνιγγίτιδα

    Πολύμορφο ερύθημα

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Σύνδρομο Stevens-Johnson

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Περικαρδίτιδα

    Διαφοροδιάγνωση λεμφαγγειακής καρκινωμάτωσης

    Κοτριμοξαζόλη

    Πενταμιδίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για το AIDS

    www.emedi.gr

     

  • Πνευμονική καρδία Πνευμονική καρδία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονική καρδία

    Πνευμονική καρδία είναι διαταραχή στην πνευμονική κυκλοφορία του αίματος η οποία οδηγεί σε δυσλειτουργία της δεξιάς κοιλίας 

    • Οξεία πνευμονική καρδία - οξεία διάταση της δεξιάς κοιλίας ως αποτέλεσμα πνευμονικής υπέρτασης, συνηθέστερη αιτία της οποίας είναι η μαζική πνευμονική εμβολή
    • Χρόνια πνευμονική καρδία - υπερτροφία και διάταση της δεξιάς κοιλίας που προκαλείται από νόσους του πνευμονικού παρεγχύματος και/ή του αγγειακού δικτύου

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό, Αναπνευστικό

    Επικρατέστερη ηλικία: > 45 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

    • Δύσπνοια, βήχας, παραγωγή πτυέλων 
    • Ορθόπνοια, κυάνωση 
    • Διατεταμένες φλέβες του τραχήλου με επίταση των κυμάτων α- και ν-
    • Παραστερνικό πνευμονικό φύσημα, ψηλαφητός Ρ2, 3ος τόνος δεξιάς κοιλίας (S3)
    • Έντονο πνευμονικό στοιχείο του 2ου τόνου 
    • Φύσημα ανεπάρκειας της τριγλώχινας βαλβίδας 
    • Διάχυτοι εισπνευστικοί και εκπνευστικοί ρόγχοι
    • Συριγμός 
    • Ηπατομεγαλία, ενώ μερικές φορές, το ήπαρ είναι σφύζον 
    • Ασκίτης, περιφερικό οίδημα 

    ΑΙΤΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

    Νόσοι που επηρεάζουν τη δομή του πνευμονικού βρογχικού δέντρου:

    • Χρόνιες αποφρακτικές πνευμονοπάθειες 
    • Διάχυτες, διάμεσες πνευμονικές νόσοι: ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση, ίνωση προκαλούμενη από ακτινοβολία
    • Πνευμονική εκτομή 
    • Κοκκιιωματώδεις παθήσεις: σαρκοείδωση, ρευματοειδής αρθρίτιδα, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, ηωσινόφιλο κοκκίωμα
    • Βρογχεκτασίες 
    • Κυστική ίνωση 
    • Κακοήθης διήθηση

    Νόσοι που επηρεάζουν την πνευμονική κυκλοφορία: 

    • Πρωτοπαθής πνευμονική υπέρταση 
    • Πνευμονική εμβολή 
    • Πνευμονική αγγειακή νόσος δευτεροπαθής σε συστηματική νόσο
    • Χρήση ενδοφλεβίως ναρκωτικών

    Νόσοι που επηρεάζουν τη λειτουργικότητα του θωρακικού κλωβού:

    • Παχυσαρκία 
    • Κυφοσκολίωση 
    • Νευρομυϊκές παθήσεις 
    • Σύνδρομο "ύπνου - άπνοιας" 

    Χρόνια υποξία σε μεγάλο υψόμετρο 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

    • Κατάχρηση καπνού 
    • Διαμονή σε μεγάλα υψόμετρα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Πρωτοπαθής νόσος της αριστερής καρδιάς 
    • Συγγενής καρδιοπάθεια 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αιματοκρίτης - συχνά, ανεβασμένος
    • pO2 ελαττωμένη

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Στοιχεία ενδεικτικά της υποκείμενης αιτίας
    • Υπερτροφική, διατεταμένη δεξιά κοιλία

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    ΗΚΓ - υπερτροφία δεξιάς κοιλίας (συχνά χωρίς παθολογικά ευρήματα)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακα - στοιχεία της πρωτοπαθούς αιτίας, διόγκωση του δεξιού κόλπου, της δεξιάς κοιλίας και της πνευμονικής αρτηρίας 
    • Υπερηχογράφημα - διαστάσεις δεξιάς κοιλίας, εκτίμηση της ανεπάρκειας της τριγλώχινας και ποσοτική εκτίμηση, με τη μέθοδο Doppler, της πίεσης της πνευμονικής αρτηρίας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Καθετηριασμός των δεξιών καρδιακών κοιλοτήτων για τη μέτρηση των πιέσεων της κοιλίας και της πνευμονικής αρτηρίας, καθώς και για τον αποκλεισμό συγγενούς καρδιοπάθειας ως αίτιο της δεξιάς καρδιακής ανεπάρκειας 

    Heart cor pulmonale right ventricular hypertrophy 4351912426

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Επιθετική αντιμετώπιση με αντιβιοτικά των οξέων λοιμώξεων των αναπνευστικών οδών
    • Αποφυγή ερεθιστικών ουσιών (όπως καπνός τσιγάρου) καθώς και κατασταλτικών και ηρεμιστικών που μπορεί να μειώσουν την αναπνευστική προσπάθεια 
    • Το αίτιο της πνευμονικής καρδίας θα πρέπει να αντιμετωπίζεται πάντοτε επαρκώς. Η φλεβοτομή μπορεί να βοηθήσει σε μερικές περιπτώσεις

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση μπορεί να ανεχτεί ο ασθενής 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Ελαφρά μείωση της πρόσληψης άλατος 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Διαιτητικοί περιορισμοί 
    • Προσοχή για την εμφάνιση των σημείων του οιδήματος
    • Έντονη ανάγκη επαρκούς ανάπαυσης 
    • Αναφορά στην τοπική υπηρεσία κοινωνικής φροντίδας για φροντίδα κατ' οίκον (οξυγόνο, αναρρόφηση, κλπ.)
    • Αναφορά σημείων πιθανής λοίμωξης στον θεράποντα ιατρό 
    • Αποφυγή λήψης φαρμάκων χωρίς ιατρική συνταγή, ειδικά κατασταλτικών

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ο2 σε ροή τέτοια ώστε η μερική πίεση Ο2 του αρτηριακού αίματος να παραμένει > 60 mm Hg. Σε ασθενείς με κατακράτηση CO2 χρειάζεται φροντίδα ώστε η χορήγηση Ο2 να μην καταστείλει το αντανακλαστικό της αναπνοής που οδηγείται από την υποξία 
    • Βρογχοδιασταλτικά - (όπως μεταπροτερενόλη, αλμπουτερόλη) σε τακτικό σχήμα ημερήσιας χορήγησης, κάθε 6 ώρες ή και συχνότερα αν χρειαστεί 
    • Διουρητικά (όπως η φουροσεμίδη) για ανακούφιση από την κατακράτηση υγρών. Η δόση ρυθμίζεται ανάλογα με τις ανάγκες 
    • Αγγειοδιασταλτικά όπως υδραλαζίνη, νιφεδιπίνη, διλτιαζέμη, προζασίνη) μπορούν να δοκιμαστούν αν τα άλλα συντηρητικά μέτρα αποτύχουν. Η επιτυχία αυτών των φαρμάκων μπορεί να αποδειχθεί μόνο αν χορηγηθούν συγχρόνως με επεμβατική αιμοδυναμική παρακολούθηση και ορίζεται ως η > 20% πτώση στην πνευμονική αγγειακή αντίσταση, σε συνδυασμό με πτώση ή καμμία αλλαγή στην πνευμονική αρτηριακή πίεση και με αύξηση ή καμία μεταβολή της καρδιακής παροχής. Κατά την έναρξη της αγωγής ,ε αυτά τα φάρμακα χρειάζεται παρακολούθηση γιατί μπορεί να εμφανιστεί συστηματική υπόταση 

    Αντενδείξεις: Ποικίλλουν ανάλογα με το χρησιμοποιούμενο φάρμακο, την αναπνευστική και την αιμοδυναμική κατάσταση του συγκεκριμένου ασθενούς  

    Προφυλάξεις: Διουρητικά - χρειάζεται παρακολούθηση των ηλεκτρολυτών καθώς μεγάλη απώλεια καλίου και χλωρίου μπορεί να οδηγήσουν σε βαριά μεταβολική αλκάλωση

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Οι απόψεις για τη χρησιμοποίηση της διγοξίνης σε δόση 0,125 - 0,25 mg/ημέρα παραμένουν διφορούμενες όσον αφορά την αντιμετώπιση της δεξιάς καρδιακής ανεπάρκειας. Τα ευεργετικά αποτελέσματα δεν είναι τόσο εμφανή όσο στις περιπτώσεις αριστερής καρδιακής ανεπάρκειας, ενώ οι διαταραχές των ηλεκτρολυτών και οι συνεπακόλουθες αρρυθμίες αποτελούν πάντα ένα πρόβλημα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εξαρτάται από τη βαρύτητα της υποκείμενης πάθησης και την έκταση της δεξιάς καρδιακής ανεπάρκειας, καθώς και από τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Διακοπή καπνίσματος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Σχετίζεται με το υποκείμενο αίτιο της πνευμονικής καρδιάς

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Αριστερή καρδιακή ανεπάρκεια 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Ο μεταβολισμός των κατασταλτικών και των ναρκωτικών μπορεί να είναι βραδύς, επομένως και το αντανακλαστικό της αναπνοής αυτών των ασθενών μπορεί να επηρεαστεί για παρατεταμένες περιόδους 

    ΚΥΗΣΗ 

    Η ασθενής θα πρέπει επειγόντως να επισκεφθεί καρδιολόγο, καθώς οι επιπτώσεις από την ανάγκη για αύξηση της παροχής της δεξιάς καρδιάς, μπορεί να είναι βαριές 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

     16

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονική εμβολή

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμιάντωση

    Τοξικότητα δακτυλίτιδας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις βρογχεκτασίες

    Φυσικές θεραπείες της πνευμονικής ίνωσης

    Ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Σύνδρομο Pickwick

    Τρίχωρος καρδιά εκ δύο κόλπων και μίας κοιλίας

    Πλευρίτιδα

    Πνευμονική Υπέρταση

    Οι προϋποθέσεις κάλυψης οξυγόνου από τον ΕΟΠΥΥ

    Μεταμόσχευση πνεύμονος

    Οξυγονοθεραπεία

    www.emedi.gr