Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2016 11:54

ΟγκοΥπερθερμία

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(7 ψήφοι)

Η νέα επαναστατική και αποτελεσματική θεραπεία

Επιμελείται της παρουσίασης η

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Όλοι γνωρίζουμε ότι ο πυρετός θεραπεύει όλες τις ασθένειες...

Επίσης, γνωρίζουμε ότι όσα νοσήματα δεν θεραπεύονται με τα φάρμακα, θεραπεύονται με τις εγχειρήσεις· όσα δεν θεραπεύονται με τις εγχειρήσεις, θεραπεύονται με τις καυτηριάσεις· όσα, τέλος, δεν θεραπεύονται με τις καυτηριάσεις, πρέπει αναγκαστικά να θεωρούνται ανίατα...

Βασισμένη σε αυτές τις αρχές η υπερθερμία αποτελεί μια μέθοδο καταπολέμησης του καρκίνου, η οποία είναι όχι μόνο αποτελεσματική, αλλά σέβεται και την ποιότητα ζωής του ασθενούς

Το σημαντικότερο είναι ότι η απουσία ακτινοβολίας κάνει την Υπερθερμία πιο ελκυστική μέθοδο θεραπείας γιατί δεν έχει παρενέργειες για τον ανθρώπινο οργανισμό... Είναι γνωστές οι μεταλλαξιογόνες δράσεις της ακτινοβολίας και των χημειοθεραπειών...

Τα είδη της Υπερθερμίας

-Ολοσωματική υπερθερμία 

Χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση πολλαπλών όγκων στο σώμα, γενικευμένων μεταστάσεων, για την πρόληψη της εξάπλωσής τους και για την αύξηση της άμυνας του οργανισμού, γιατί προκαλεί ανοσοδιέγερση. Η ολοσωματική υπερθερμία για ογκολογικούς ασθενείς μπορεί να είναι ενδιάμεση, όπου η θερμοκρασία του σώματος ανέρχεται μέσω υπέρυθρης ακτινοβολίας στους 39οC και άνω και στην ακραία όπου η θερμοκρασία του σώματος φθάνει στους 42oC και άνω.

Πρόκειται δηλαδή για τεχνητό πυρετό...

Το ρόλο της ολοσωματικής υπερθερμίας μπορεί εν μέρει να αντικαταστήσει η περιοχική υπερθερμία πολλαπλών πεδίων των εν τω βάθει όγκων.

-Περιοχική ή τοπική υπερθερμία

Η περιοχική υπερθερμία χρησιμοποιείται (για επιφανειακούς όγκους, για εν τω βάθει όγκους (μέχρι 7,5 εκατοστά) και με πολλαπλά πεδία για εν τω βάθει όγκους, αλλά και για την καταστροφή όγκων του προστάτη μη επεμβατικά). Σε αυτήν επιτυγχάνεται εξωτερική θέρμανση όγκων σε βάθος έως και 4 εκατοστά από την επιφάνεια του δέματος (επιφανειακή ή επιπολής υπερθερμία) ή σε βάθος κάτω από 4 εκατοστά από την επιφάνεια του δέρματος (εν τω βάθει υπερθερμία).

Η στοχευμένη υπερθερμία γίνεται για την αντιμετώπιση ενός όγκου στοχευμένα με την υπερθέρμανση του εντός ηλεκτρομαγνητικού πεδίου.

Η περιοχική υπερθερμία βασίζεται στην ελεγχόμενη θέρμανση των νεοπλασματικών ιστών, μέσω μη ιονίζουσας ακτινοβολίας με ηλεκτρομαγνητικά πεδία σε θερμοκρασίες 42-45oC, ενώ οι γύρω ιστοί διατηρούνται σε θερμοκρασίες χαμηλότερες από 41 βαθμούς C.

Οι δύο μέθοδοι, δηλαδή η ολοσωματική και η περιοχική υπερθερμία μπορεί να εφαρμοστούν ξεχωριστά η να συνδυαστούν για μεγιστοποίηση των αποτελεσμάτων. Συνήθως, απαιτούνται 12 συνεδρίες (2 ανά εβδομάδα) για την περιοχική και 3 συνεδρίες (1 ανά μήνα) για την ολοσωματική.

Οι συνεδρίες της ολοσωματικής διαρκούν 2, 4 ή 6 ώρες ανάλογα με το φορτίο νόσου...

-Υπάρχει και η διεγχειρητική Υπερθερμία που εφαρμόζεται σε ογκολογικές επεμβάσεις.

-Υπάρχει και η ενδοκοιλοτική και η ενδοϊστική υπερθερμία που κάνει για επιφανειακούς όγκους μέχρι 4 εκατοστά και ενδοκοιλοτικούς όγκους, όπως ορθοπρωκτικής χώρας κ. ά και σε αυτούς τους όγκους μπορεί να χορηγηθούν και τοπικά φάρμακα, λιποσώματα με φάρμακα και νανοσωματίδια.

Πολλές ελάχιστα επεμβατικές και υπερσύγχρονες παρεμβάσεις μπορούν να συνδυαστούν με την υπερθερμία με θεαματικά θεραπευτικά αποτελέσματα, χωρίς βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες παρενέργειες και χωρίς να επιβαρυνθεί η ποιότητα ζωής του ασθενούς.

Είδη υπερθερμίας

  • Υπερθερμία εξωτερικά παραγόμενη, επιφανειακή με θέρμανση σε βάθος 4 εκατοστά ή λιγότερο
  • Υπερθερμία, εξωτερικά παραγόμενη, επιφανειακή με θέρμανση σε βάθος μεγαλύτερο από 4 εκατοστά
  • Υπερθερμία παραγόμενη από καθετήρες ενδοϊστικά με 5 ή λιγότερους ενδοϊστικούς εφαρμογείς
  • Υπερθερμία παραγόμενη από καθετήρες ενδοϊστικά με περισσότερους από 5 ενδοϊστικούς εφαρμογείς
  • Υπερθερμία παραγόμενη από καθετήρες ενδοκοιλοτικούς
  • Υπερθερμία ολοσωματική


Μηχανισμός δράσης της υπερθερμίας

Η υπερθέρμανση των νοσούντων ιστών γίνεται μέσα σε ένα ηλεκτρομαγνητικό πεδίο και με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται η καταστροφή και η απόπτωση των καρκινικών κυττάρων κι έτσι προκαλείται συρρίκνωση του όγκου και αποτρέπονται οι μεταστάσεις.

Η αυξημένη θερμοκρασία προκαλεί αυξημένη ροή αίματος και αυξάνεται η διαπερατότητα των κυτταρικών μεμβρανών και η παροχή οξυγόνου προς τον όγκο που ως γνωστό σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα.

Επίσης, ένας ασθενής όταν κάνει εξατομικευμένη θεραπεία, σύμφωνα με το μοριακό προφίλ του όγκου, εξασφαλίζει την μέγιστη δράση της βιολογικής θεραπείας, αυξάνοντας την απορρόφηση του φαρμάκου από τον όγκο. Η τοπική υπερθερμία αυξάνει την τοξικότητα των φαρμάκων στοχευμένα στους καρκινικούς όγκους και έτσι δεν υπάρχουν παρενέργειες για τον ασθενή.


Τα πλεονεκτήματα της Υπερθερμίας

  • Στοχευμένη καταστροφή των καρκινικών κυττάρων
  • Συρρίκνωση του όγκου και πιο εύκολη και με υγιή χειρουργικά όρια εξαίρεση
  • Αύξηση της ανταπόκρισης του όγκου στην εξατομικευμένη θεραπεία με φάρμακα, ανάλογα με το μοριακό προφίλ του όγκου και αύξηση της απορρόφησης του βιολογικού φαρμάκου από τα καρκινικά κύτταρα
  • Μεγιστοποιεί την οξυγόνωση του όγκου κι έτσι επιτελείται η καταστροφή του
  • Αυξάνει την επιβίωση και σέβεται την ποιότητα ζωής του καρκινοπαθούς
  • Δεν προκαλεί καρκίνο και μεταλλάξεις στον οργανισμό

Η Υπερθερμία για τη θεραπεία του καρκίνου

Υπερθερμία είναι η ανύψωση της θερμοκρασίας τοπικά ή περιοχικά στους 42-45οC και συστηματικά 39,5-42οC. 

Ο θερμοκαυτηριασμός και η χειρουργική διαθερμία χρησιμοποιούν θεμοκρασίες πάνω από 45οC και στοχεύουν στην άμεση καταστροφή των κυττάρων (είναι δηλαδή μια χειρουργική διαδικασία), ενώ υπερθερμία βασίζεται στην αυτόλυση των καρκινικών κυττάρων λόγω καταστροφής των λυσοσωμάτων και στην αναστολή του πολλαπλασιασμού τους λόγω διαταραχής της διαπερατότητας της κυτταρικής μεμβράνης.

Γιατί με την υπερθερμία καταστρέφονται μόνο τα καρκινικά κύτταρα;

  • Τα καρκινικά κύτταρα λόγω του υποξικού, οξειδωτικού και οξεωτικού περιβάλλοντος, αλλά και λόγω του έντονου μεταβολισμού τους είναι πολύ θερμοευαίσθητα
  • Τα αγγεία των όγκων είναι ακανόνιστα και πολλά και δεν μπορούν να αντιρροπήσουν με την θερμοκρασία του περιβάλλοντος και υπερθερμένονται πολύ πιο γρήγορα και πιο πολύ από ότι οι φυσιολογικοί ιστοί 
  • Η υπερθερμία αποτελεί την σημαντικότερη μέθοδο ευαισθητοποίησης των συμπαγών όγκων στην εξατομικευμένη θεραπεία

Η δράση της υπερθερμίας στους όγκους

  • Η υπερθερμία χτυπά τα υποξικά κύτταρα τα οποία δεν μπορεί στην πραγματικότητα να χτυπήσει η ιονίζουσα ακτινοβολία με ακτινοθεραπεία
  • Το χαμηλό εξωκυττάριο ph στο μικροπεριβάλλον του όγκου κάνει την υπερθερμία τοξική για τα καρκινικά κύτταρα τα οποία δεν μπορεί στην πραγματικότητα να χτυπήσει η ακτινοβολία με ακτινοθεραπεία, λόγω των ελευθέρων ριζών
  • Η υπερθερμία δρα στη φάση S που γίνεται η αντιγραφή του DNA και είναι πιο αποτελεσματική στην αναστολή του πολλαπλασιασμού, ενώ η ακτινοθεραπεία δρα στις φάσεις G και Μ 
  • Το υποξικό κέντρο του όγκου που έχει χαμηλή αιμάτωση μπορεί να καταστραφεί με την αύξηση της θερμοκρασίας και όχι με ακτινοβολία
  • Η αιματική ροή στα αγγεία του όγκου αυξάνεται πολύ περισσότερο στον καρκινικό ιστό, ενώ οι φυσιολογικοί ιστοί απάγουν τη θερμότητα, ενώ με την ιονίζουσα ακτινοβολία δεν παρατηρείται μεταβολή της αιματικής ροής

Πολλοί ισχυρίζονται ότι η υπερθερμία θα αντικαταστήσει την ακτινοβολία του καρκίνου στις περισσότερες περιπτώσεις...

Συνδυασμός υπερθερμίας και φαρμακευτικής αγωγής στον καρκίνο

  • Λόγω της αύξησης της ροής αίματος τα στοχευμένα φαρμακα (απλά, με λιποσώματα, με νανοσωματίδια ανάλογα με το μοριακό προφίλ του όγκου) φτάνουν πιο εύκολα στον θερμαινόμενο καρκινικό ιστό.
  • Η διαταραχή της διαπερατότητας της κυτταρικής μεμβράνης των καρκινικών κυττάρων των όγκων αφήνει τα φάρμακα να περάσουν μέσα, λόγω αναστολή των αντλιών της κυτταρικής μεμβράνης.
  • Λόγω της υπερθέρμανσης αυξάνει η ταχύτητα των βιοχημικών και φαρμακευτικών αντιδράσεων.

Πως η ολοσωματική Υπερθερμία κάνει ανοσοδιέγερση

Η ολοσωματική υερθερμία δρα με ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος (ανοσοδιέγερση) και με ειδική ανοσοανταπόκριση εναντίον των καρκινικών κυττάρων του όγκου

-Έμμεσα

  • Αυξάνει τα λεμφοκύτταρα που κυκλοφορούν στο περιβάλλον του όγκου και γίνεται και καλύτερη κυκλοφορία 
  • Αυξάνονται οι πρωτεϊνες του θερμικουύ shock κι έτσι αυξάνεται και η αποτελεσματικότητα εμβολίων που έχουν γίνει για τον καρκίνο
  • Αυξάνει η δράση των ιντερφερονών και άλλων ουσιών που προκαλούν ανοσοδιέγερση

-Άμεσα

  • Αυξάνει τα λεμφοκύτταρα και την δραστηριότητα των μονοκυττάρων
  • Αυξάνει τα Natural Killers δηλαδή τους φυσικούς φονείς με διέγερση μέσω IL-2 που προκαλούν λύση του όγκου 
  • Αυξάνει τον TNF, δηλαδή τον παράγοντα νέκρωσης του όγκου
  • Κάνει ανοσοτροποποίηση με αύξηση των κατεχολαμινών, των β ενδορφινών και άλλων παραγόντων

Σε όποια κέντρα η υπερθερμία εφαρμόζεται με άλλες θεραπείες πρέπει να γίνεται 12 ώρες μετά από τη χημειοθεραπεία και 2 ώρες μετά την ακτινοθεραπεία

Προτιμήστε εξατομικευμένη θεραπεία μετά από μοριακό προφίλ του όγκου και αν χρειαστεί να κάνετε ακτινοθεραπεία να κάνετε στοχευμένη με Tomotherapy ή Cyberknife ανάλογα με τις ενδείξεις και μετά από προσεκτικό σχεδιασμό. Η ολοσωματική ακτινοβολία γίνεται την επόμενη μέρα της χημειοθεραπείας ή συγχρόνως με την χημειοθεραπεία. Μία δόση αρκεί για να εξολοθρεύσει τα καρκινικά κύτταρα που τυχόν θα διαφύγουν... αν... δεν προλάβουν να εξολοθρευθούν... (η mitomycin χρησιμοποιείται σε πολλά κέντρα).


Επιπλοκές Υπερθερμίας

Επιφανειακά εγκαύματα δέρματος γι΄αυτό απαιτείται πλήρης συνεργασία με τον ασθενή, μηχανήματα υψηλής τεχνολογίας, στοχευμένη ογκοϋπερθερμία και σύστημα ψύξης τοπικό για την προστασία του δέρματος με νερό που κυκλοφορεί.


Σε ποιους καρκίνους έχει θεραπευτικά αποτελέσματα

  • Υποτροπές σε καρκίνο του θωρακικού τοιχώματος (τοπική και ολοσωματική)
  • Επιφανειακοί λεμφαδένες (τοπική και ολοσωματική)
  • Μελανώματα (τοπική και ολοσωματική)
  • Όγκοι κεφαλής και τραχήλου (τοπική και ολοσωματική)
  • Όγκοι στους λεμφαδένες κεφαλής και τραχήλου (τοπική και ολοσωματική)
  • Καρκίνος πρωκτού (τοπική και ολοσωματική)
  • Καρκίνος παγκρέατος (τοπική και ολοσωματική)
  • Καρκίνος μαστού (τοπική και ολοσωματική)
  • Πολύμορφο γλοιοβλάστωμα (τοπική και ολοσωματική)
  • Καρκίνο τραχήλου μήτρας (τοπική και ολοσωματική)
  • Καρκίνο ουροδόχου κύστεως (τοπική και ολοσωματική και στοχευμένη θεραπεία)
  • Καρκίνος ορθού (τοπική και ολοσωματική και στοχευμένη θεραπεία)
  • Καρκίνος οισοφάγου (τοπική και ολοσωματική και στοχευμένη θεραπεία)
  • Καρκίνος πνευμόνων (ολοσωματική, κυρίως και στοχευμένη θεραπεία)
  • Σαρκώματα μαλακών μορίων (τοπική και ολοσωματική και στοχευμένη θεραπεία)
  • Καρκίνος ωοθηκών ((τοπική και ολοσωματική και στοχευμένη θεραπεία)

Απαιτείται σωστός σχεδιασμός για την ανεύρεση της εξατομικευμένης αποτελεσματικής θεραπείας για κάθε ασθενή...

Η υπερθερμία είναι αποτελεσματική σε συνδυασμό και με πολλές εναλλακτικές θεραπείες για τον καρκίνο...

Ζητήστε από την EMEDI να σας ενημερώσει αν η θεραπεία με υπερθερμία είναι κατάλληλη θεραπεία για εσάς... και να εξετάσει το καλύτερο θεραπευτικό σχέδιο για εσάς...  

Με σεβασμό στην υγεία και την ποιότητα ζωής...


Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

Πριν και μετά την θεραπεία πρέπει να γνωρίζετε την πρόγνωση!

Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου, πατώντας εδώ.


Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη θεραπεία του καρκίνου

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη θεραπεία του καρκίνου

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Θεραπεία μεταστατικού καρκίνου ουροδόχου κύστεως

Θεραπεία διηθητικού καρκίνου της ουροδόχου κύστεως

Θεραπεία των επιφανειακών όγκων της ουροδόχου κύστεως

Διάγνωση και σταδιοποίηση του καρκίνου της ουροδόχου κύστεως

Όλες οι αιτίες για τον καρκίνο της ουροδόχου κύστεως

Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

Μεσοθηλίωμα

Καρκίνος του στόματος

Πώς η βιοψία και το χειρουργείο βοηθούν στην εξάπλωση του καρκίνου

Pembrolizumab για το μελάνωμα

Η μαγειρική σόδα σαν φάρμακο

Στοχευμένη θεραπεία για τις εγκεφαλικές μεταστάσεις

Η ανάγκη για βελτίωση της ακτινοθεραπείας στους όγκους του εγκεφάλου

Είναι η σόδα φάρμακο για τη θεραπεία του καρκίνου;

Η ακτινοθεραπεία στον καρκίνο μαστού προκαλεί καρδιοπάθειες

Η νανοϊατρική στον καρκίνο του μαστού

Νεώτερες τεχνικές της χειρουργικής των όγκων ήπατος

Που μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα νανοσωματίδια

Ο MEK αναστολέας για το μελάνωμα

H θεραπεία του καρκίνου με αντινεοπλαστόνια

Μελάνωμα

Μπορεί η υπερθερμία να θεραπεύσει τον καρκίνο;

Εναλλακτικές θεραπείες για τον καρκίνο

onco-hyperthermia.gr

yperthermia.eu

emedi.gr

www.emedi.gr

Γράφει η
Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD, PhD

 

Διαβάστηκε 4125 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2018 08:05
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Παρ' ολίγον πνιγμός Παρ' ολίγον πνιγμός

    Πνιγμός

    Παρ' ολίγον πνιγμός είναι η επιβεβαίωση για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα μετά από σκέπασμα του προσώπου στο νερό και προσωρινή ασφυξία.

    Πολυσυστηματική δυνητικά μοιραία νόσος, που προκύπτει από παρ'ολίγο ασφυξία δευτεροπαθή σε σκέπασμα από νερό του προσώπου ή ολόκληρου του κεφαλιού ενός ατόμου.

    Περίπου 10% των ασθενών από πνιγμό πεθαίνουν χωρίς πράγματι να έχουν εισροφήσει.

    Τα περισσότερα θύματα του παρ' ολίγον πνιγμού δεν εισροφούν μεγάλες ποσότητες υγρού.

    Επικρατέστερη ηλικία: Έφηβοι

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΑΡ' ΟΛΙΓΟΝ ΠΝΙΓΜΟΥ

    • Διαταραχή του επιπέδου συνείδησης ή κώμα
    • Απών ή νηματοειδής σφυγμός
    • Ταχύπνοια ή αγωνιώδεις αναπνοές
    • Κυάνωση 
    • Συριγμός 
    • Υπερθερμία
    • Φτωχή αντίδραση, διεσταλμένες και ακίνητες κόρες

    ΑΙΤΙΑ ΠΑΡ' ΟΛΙΓΟΝ ΠΝΙΓΜΟΥ

    • Ατυχήματα κολύμβησης
    • Υπεραερισμός πριν από την υποβρύχια κολύμβηση 
    • Δυστυχήματα με βάρκα
    • Αυτοκινητιστικά ατυχήματα (π.χ. αυτοκίνητο που καταδύεται σε νερό)
    • Αυτοκτονία
    • Υπερβολική δόση φαρμάκων (συμπεριλαμβανομένου του οινοπνεύματος)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΑΡ' ΟΛΙΓΟΝ ΠΝΙΓΜΟΥ

    • Χαμηλή κοινωνικοοικονομική τάξη
    • Οινόπνευμα 
    • Σπασμοί 
    • Ανικανότητα κολύμβησης 
    • Ακατάλληλο φράξιμο πισίνας 
    • Ανεπαρκής επιτήρηση των παιδιών από τους ενήλικες 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΑΡ' ΟΛΙΓΟΝ ΠΝΙΓΜΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Η κατάδυση μπορεί να έχει προκύψει από απώλεια συνείδησης και καταλάθος πτώση στο νερό εξαιτίας κάποιας άλλης νόσου (π.χ. τραύμα, αρρυθμία, σπασμοί, κλπ.)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Θαλασσινό νερό:

    • Υποξαιμία 
    • Υπερκαπνία 
    • Μικτή οξέωση 
    • Ελαφρά αύξηση του νατρίου του ορού 
    • Φυσιολογική ή ελάχιστα αυξημένη αιμοσφαιρίνη 
    • Σπάνια αλβουμινουρία 
    • Σπάνια ολιγουρία 
    • Σπάνια αιμοσφαιρινουρία 
    • Υπογκαιμία πιθανή ή υπερογκαιμία 

    Γλυκό νερό:

    • Υποξαιμία
    • Υπερκαπνία
    • Μικτή οξέωση 
    • Ελαφρά μείωση του νατρίου του ορού 
    • Φυσιολογική ή ελαφρά μειωμένη αιμοσφαιρίνη 
    • Αλβουμινουρία σπάνια 
    • Ολιγουρία σπάνια
    • Σπάνια αιμοσφαιρινουρία 
    • Ένδειξη αιμόλυσης

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Οποιαδήποτε υποκείμενη κατάσταση που μπορεί να μεταβάλλει το φυσιολογικό ισοζύγιο υγρών και ηλεκτρολυτών (π.χ. συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια) ή να μεταβάλλει τη φυσιολογική λειτουργία των πνευμόνων (π.χ. εμφύσημα)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • "Ξηροί πνεύμονες" 10% του χρόνου
    • Απώλεια φυσιολογικής πνευμονικής αρχιτεκτονικής (γλυκό νερό), πύκνωση κυψελίδων, collapse, σχηματισμός υαλοειδούς μεμβράνης 
    • Αυξημένο βάρος πνευμόνων και ενδοτριχοειδική αιμορραγία (θαλασσινό νερό)
    • Υπερέκπτυξη πνευμόνων
    • Πνευμονία, απόστημα και ARDS (Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων σε αυτούς που επιζούν μόνο λίγες ώρες ή ημέρες)

    ΕΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Ενδοτικότητα πνευμόνων (ελαττωμένη)
    • Παρακολούθηση κεντρικής φλεβικής πίεσης
    • ΗΚΓ
    • ΗΕΓ
    • Υπολογισμός της διαταραχής αερισμού/αιματώσεως (V/Q mismatch), διαφυγής, AaDO2

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Η ακτινογραφία θώρακος μπορεί να δείχνει πνευμονικό οίδημα ή πύκνωση από εισρόφηση

    protes voitheies 600x315

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΑΡ' ΟΛΙΓΟΝ ΠΝΙΓΜΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή στο νοσοκομείο αρχικά για όλους τους ασθενείς. Παρακολουθείστε τους ασθενείς σε μονάδα εντατικής θεραπεία, εκτός από αυτούς που παρουσιάζονται στα επείγοντα περιστατικά και έχουν κανονικό επίπεδο συνείδησης χωρίς ενδείξεις αναπνευστικής καταστολής. Η επίπτωση του όψιμου πνιγμού είναι 5%. Έτσι όλοι οι ασθενείς που είχαν ένα σημαντικό ατύχημα κατάδυσης στο νερό πρέπει να εισάγονται στο νοσοκομείο για 24 με 48 ώρες.

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ξεκινήστε ανάνηψη επιτόπου ενόσω το θύμα είναι ακόμη στο νερό, εάν είναι δυνατόν. Βγάλτε τον γρήγορα από το νερό και τοποθετείστε τον σε κανονική στάση καρδιοπνευμονικής ανάνηψης 
    • Υποβοηθητικό οξυγόνο 
    • Θετική πίεση αεραγωγών - θετική τελεοκπνευστική πίεση (PEEP) ή συνεχής θετική πίεση αεραγωγού (CPAP) σε εμμένουσα υποξία
    • Αποφύγετε τις ώσεις στην κοιλιά, εκτός εάν είναι αποφραγμένος ο αεραγωγός
    • Παρακολουθείστε το pH και προσαρμόστε ανάλογα τη χορήγηση δικαρβονικών 
    • Παρακολουθείστε την οξυγόνωση του αρτηριακού αίματος
    • Αποφύγετε τα στεροειδή 
    • Αποφύγετε την προφυλακτική χορήγηση αντιβιοτικών

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινήρης για τις πρώτες 24 ώρες τουλάχιστον

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Σωστές τεχνικές ασφάλειας στο νερό μπορεί να βοηθήσουν στην αποφυγή αυτού του προβλήματος 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Όλοι οι ασθενείς: οξυγόνο 
    • Αναίσθητος ασθενής με άγνωστο pH: δικαρβονικό νάτριο - 1 mEq/Kg
    • Ασθενής με βρογχόσπασμο: βρογχοδιασταλτικά σε μορφή αερολύματος, όπως η μεταπροτερενόλη 0,3 cc σε 2,7 cc φυσιολογικού ορού ή αλβουτερόλη 0,5 cc σε 2,5 cc φυσιολογικού ορού
    • Ασθενείς που αναπτύσσουν πνευμονία - κατάλληλο αντιβιοτικό που βασίζεται σε καλλιέργεια πτυέλων ενδοτραχειακής έκπλυσης 
    • Για ασθενείς που πνίγονται με γλυκό νερό, με αιμόλυση - μπορεί να είναι απαραίτητη η μετάγγιση 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Αιμοφυλλίνη για το βρογχόσπασμο

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Συχνοί έλεγχοι των ζωτικών σημείων 
    • Παρακολούθηση αερίων αρτηριακού αίματος 
    • Καθετηριασμός της πνευμονικής αρτηρίας μπορεί να χρειαστεί για αιμοδυναμική παρακολούθηση 
    • Οξυμετρία για τάση κορεσμού οξυγόνου 
    • Παρακολούθηση της ενδοκρανιακής πίεσης σε επιλεγμένους ασθενείς
    • Διαδοχικές ακτινογραφίες θώρακος
    • Καθορισμός των ηλεκτρολυτών του ορού 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Σωστή επιτήρηση των παιδιών από τους ενήλικες 
    • Γνώση των κανόνων ασφαλείας στο νερό 
    • Υποχρεωτική περίφραξη των πισίνων 
    • Αποφυγή του οινοπνεύματος ή ψυχοτρόπων φαρμάκων κοντά στο νερό 
    • Μαθήματα κολύμβησης σε νεαρή ηλικία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Παρατεταμένα νευρικά επακόλουθα 
    • Φόβος του νερού 
    • Πνευμονίτιδα/απόστημα πνευμόνων
    • Δευτεροπαθής πνιγμός

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οι ασθενείς που είναι σε εγρήγορση ή σχεδόν κατευνασμένοι την ώρα που έρχονται στο νοσοκομείο έχουν αυξημένη πιθανότητα πλήρους ανάρρωσης 
    • Οι ασθενείς που είναι σε κωματώδη κατάσταση και στους οποίους γίνεται καρδιοπνευμονική ανάνηψη την ώρα της εμφάνισής τους στο νοσοκομείο έχουν μια περισσότερο επίφοβη και συχνά φτωχή πρόγνωση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Καρδιοπνευμονική ανακοπή πριν την κατάδυση 
    • Τραύμα, ειδικά στο κεφάλι, που προκαλεί διαταραχή του επιπέδου συνείδησης 
    • Σπασμοί 
    • Υπερβολική δόση οινοπνεύματος ή φαρμάκων 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Τα παιδιά συχνά δεν κολυμπούν καλά

    Άλλα:

    • Έφηβοι - μπορεί να είναι μεθυσμένοι ή να χρησιμοποιούν φάρμακα/ναρκωτικά 
    • Ενήλικες - οι περισσότεροι παρ' ολίγον πνιγμοί σχετίζονται με ατυχήματα σε πλοίο ή βάρκα σχετιζόμενα ή όχι με οινόπνευμα 

    ΆΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Δεινοί κολυμβητές μπορεί να πνιγούν από υπεραερισμό πριν από παρατεταμένη υποβρύχια κολύμβηση, όταν κουράζονται ακολουθώντας ένα ιδιαίτερα εξαντλητικό ή μεγάλης διάρκειας κολύμπι. Περίπου 10% των θυμάτων πνίγονται χωρίς εισρόφηση

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    How Do You Know When Someone is Drowning 1200x800 1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Μήπως έχετε υποθερμία;

    Πώς να μετακινήσετε κάποιον με τραύμα στη ράχη ή στον αυχένα

    Διάσωση σε επείγουσες καταστάσεις

    Τι πρέπει να προσέξετε σε πνιγμό

    Υποθερμία

    Τι να κάνετε για έναν τραυματία

    Πνιγμός

    Πώς μπορείτε να σώσετε τη ζωή ενός ανθρώπου

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Βιοδείκτες για την ανίχνευση καρκίνου Βιοδείκτες για την ανίχνευση καρκίνου

    3 απλές εξετάσεις αίματος που είναι πολύ σημαντικές για την υγεία σας

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    3 απλές εξετάσεις αίματος που μπορούν να σας βοηθήσουν να προσδιορίσετε εάν έχετε ενεργό καρκίνο ή εάν έχετε μεγαλύτερο από το φυσιολογικό κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου.

    Οι εξετάσεις αυτές μπορούν, επίσης, να σας βοηθήσουν να προσδιορίσετε εάν έχετε υψηλότερο από τον κανονικό κίνδυνο άλλων κοινών, χρόνιων παθήσεων, όπως, καρδιακές παθήσεις και αυτοάνοσες παθήσεις, επίσης.

    Οι τρεις δοκιμές είναι η C-Reactive Protein (ή απλά CRP) ή C αντιδρώσα πρωτεϊνη, η Ταχύτητα καθίζησης ερυθροκυττάρων (ΤΚΕ) και η Lactic Acid Dehydrogenase (LDH) ή γαλακτική δεϋδρογενάση ή γαλακτική αφυδρογονάση.

    Και και οι τρεις μετρούν τα επίπεδα φλεγμονής στο σώμα.

    Να ακολουθείτε φυσικές θεραπείες για τη θεραπεία του καρκίνου, όπως η υπερθερμία, η κετογενική διατροφή, η νηστεία, τα συμπληρώματα διατροφής και τα βότανα, όπως το γκι και άλλα. 

    Να ακολουθείτε εξατομικευμένη θεραπεία, σύμφωνα με το μοριακό προφίλ του όγκου.

    -C αντιδρώσα πρωτεϊνη

    Η CRP, είναι ένας δείκτης του συνολικού επιπέδου φλεγμονής στο σώμα.

    Η φλεγμονή είναι ένα βασικό χαρακτηριστικό σχεδόν όλων των διαταραχών, συμπεριλαμβανομένου και του καρκίνου. Η φλεγμονή μπορεί να τροφοδοτηθεί από την κακή διατροφή, την έλλειψη ύπνου, την τοξική υπερφόρτωση και, κυρίως, το άγχος.

    Μια άλλη αιτία φλεγμονής μπορεί να είναι η υπερβολική πρωτεΐνη CRP.  Οι καρκινοπαθείς με τα χαμηλότερα ποσοστά επιβίωσης έχουν συχνά τα υψηλότερα ποσοστά CRP, σύμφωνα με μελέτες.

    Η C-Reactive Protein παράγεται στα λιπώδη κύτταρα και στο ανοσοποιητικό σύστημα και συντίθεται στο ήπαρ. Έχει χρησιμοποιηθεί ως δείκτης για τις καρδιακές παθήσεις για πολλά χρόνια. Επίσης, είναι μια πολύ αποτελεσματική ένδειξη για καρκίνο, επίσης.

    Η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP) είναι μια γλυκοπρωτεΐνη του ορού που παράγεται από το ήπαρ κατά τη διάρκεια οποιασδήποτε οξείας φλεγμονής. Η CRP είναι ανιχνεύσιμη μέσα σε 6-10 ώρες μετά τη φλεγμονώδη αντίδραση του οργανισμού και μπορεί να αυξηθεί μέχρι και 4.000 φορές, όταν η φλεγμονώδης απόκριση οξείας φάσης βρίσκεται στην κορύφωσή της. Επειδή, εξαφανίζεται γρήγορα όταν η φλεγμονή υποχωρεί, η ανίχνευσή της είναι ενδεικτική της παρουσίας της φλεγμονώδους διαδικασίας. Είναι ο καλύτερος δείκτης της σοβαρότητας της παγκρεατίτιδας όταν μετράται 48 ώρες μετά την έναρξη των συμπτωμάτων. Η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη έχει συνδεθεί με το μεταβολικό σύνδρομο, μια ομάδα σημείων που περιλαμβάνουν την κοιλιακή παχυσαρκία, την υπερτριγλυκεριδαιμία, την χαμηλή HDL (καλή χοληστερόλη), την υπέρταση και τα υψηλά επίπεδα γλυκόζης νηστείας στο αίμα. Θεωρείται πλέον ότι η χρόνια φλεγμονή, όπως αποδεικνύεται από τα χρονίως αυξημένα επίπεδα της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης, μπορεί να είναι ένα επιπλέον συστατικό του μεταβολικού συνδρόμου. Η μέτρηση της CRP μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως «εργαλείο» για την αξιολόγηση ασθενών με κίνδυνο ανάπτυξης καρδιακών παθήσεων.

    Η μέτρηση της CRP χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση των φλεγμονωδών διεργασιών της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και του ρευματικού πυρετού, στη διαφοροποίηση της νόσου του Crohn (υψηλή CRP) από την ελκώδη κολίτιδα (χαμηλή CRP), στη διαφοροποίηση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας (υψηλή CRP) από τον συστηματικό ερυθηματώδη λύκο (χαμηλή CRP), ως προγνωστικός δείκτης του εμφράγματος του μυοκαρδίου και της στεφανιαίας νόσου, ως δείκτης για τις υφιστάμενες αρτηριακές νόσους, στην ανίχνευση της παρουσίας ή την επιδείνωση των φλεγμονωδών διαδικασιών καθώς και την παρακολούθηση της ανταπόκρισης στη θεραπεία των φλεγμονωδών παθήσεων. Είναι πιο αξιόπιστος δείκτης από την ΤΚΕ για την αξιολόγηση των φλεγμονωδών καταστάσεων. Οι καθημερινές μετρήσεις της C-Αντιδρώσας Πρωτεΐνης είναι άριστος δείκτης για την παρακολούθηση της ύφεσης της φλεγμονής. Μείωση της CRP κατά 25% ή και περισσότερο από το επίπεδο της προηγούμενης ημέρας, υποδηλώνει ύφεση της φλεγμονής, με προγνωστική αξία μεγαλύτερη από 97%.

    Τι σημαίνουν οι Παθολογικές Τιμές;

    Αύξηση: Ενεργές φλεγμονώδεις καταστάσεις όπως, βρογχίτιδα, απόστημα, νόσος Crohn, εμπύημα, μηνιγγίτιδα, νεφρίτιδα, παγκρεατίτιδα (οξεία), περιτονίτιδα, φαρυγγίτιδα (στρεπτοκοκκική), πνευμονία (από πνευμονιόκοκκο), ρευματοειδής αρθρίτιδα (οξεία), ρευματικός πυρετός (οξύς), σήψη, λοίμωξη ουροποιητικού και άλλες λοιμώξεις. Νόσος Alzheimer, αγκυλωτική σπονδυλίτιδα, νόσος Castleman, ουρική αρθρίτιδα, νόσος Graves, νόσος Hodgkin, νόσος Kawasaki, λέμφωμα, κακοήθεις όγκοι, μεταβολικό σύνδρομο, έμφραγμα του μυοκαρδίου, μύξωμα, νέκρωση, μη-Hodgkin λέμφωμα, μετεγχειρητικά (πρώτη εβδομάδα), εγκυμοσύνη (μετά τον τρίτο μήνα), νεφρικό έμφρακτο, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, τραύμα (χειρουργικό), φυματίωση. Φάρμακα: από του στόματος αντισυλληπτικά (ψευδώς θετικό).
    Μείωση: Φάρμακα: Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, στεροειδή, σαλικυλικά, στατίνες, αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης (ACE) μαζί με β-αναστολέα.

    -Ταχύτητα καθίζησης ερυθρών

    Η ΤΚΕ μετρά, επίσης, τα επίπεδα φλεγμονής. Η ΤΚΕ μπορεί να εντοπίσει αυτοάνοσα νοσήματα, λοιμώξεις ή καρκινικούς όγκους.

    Η ΤΚΕ λειτουργεί αναλύοντας το «ποσοστό συσσωμάτωσης» των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Όποτε υπάρχει φλεγμονή, θα υπάρχει συσσωμάτωση. Όσο περισσότερο συσσωματώνονται τα ερυθρά αιμοσφαίρια, τόσο υψηλότερο είναι το ποσοστό φλεγμονής.

    Η ΤΚΕ είναι ένα πολύ απλό τεστ και είναι αποτελεσματικό για την ανίχνευση καρκίνου. 

    Η ταχύτητα καθίζησης ερυθρών (ΤΚΕ) είναι μια μη ειδική εξέταση για φλεγμονώδεις και νεκρωτικές καταστάσεις. Η ΤΚΕ μπορεί, επίσης, να αυξηθεί σε καταστάσεις φυσιολογικές, όπως η εγκυμοσύνη. Σε αυτές τις περιπτώσεις, υπάρχει μία αλλαγή στις πρωτεΐνες του αίματος που οδηγούν σε συσσωμάτωση των ερυθρών αιμοσφαιρίων και αύξηση της ΤΚΕ.

    Η ΤΚΕ μετρά την ταχύτητα με την οποία τα ερυθροκύτταρα που βρίσκονται μέσα σε ένα ειδικό σωληνάριο και τα οποία έχουν αναμιχθεί με συγκεκριμένο αντιπηκτικό, καθιζάνουν. Τα ερυθροκύτταρα τα οποία έχουν συσσωματωθεί εξαιτίας φλεγμονών και νεκρωτικών καταστάσεων, καθιζάνουν πιο γρήγορα σε σχέση με τα μεμονωμένα ερυθρά αιμοσφαίρια. Έτσι η ΤΚΕ, η οποία εκφράζεται σε mm / ώρα, θα είναι αυξημένη σε τέτοιες φλεγμονώδεις και νεκρωτικές καταστάσεις. Υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ της ΤΚΕ και της πορείας αυτών των νοσημάτων. Καθώς, η νόσος βελτιώνεται, η ΤΚΕ μειώνεται.

    Η μέτρηση της ΤΚΕ έχει περιορισμένη διαγνωστική αξία στις περιπτώεις σοβαρής αναιμίας ή σε αιματολογικές καταστάσεις που επηρεάζουν σημαντικά το μέγεθος και το σχήμα των ερυθρών αιμοσφαιρίων (π.χ. παρουσία δρεπανοκυττάρων ή σφαιροκυττάρων).

    Πιθανές Ερμηνείες Παθολογικών Τιμών

    Αύξηση: Αναιμία, κοκκιδιομύκωση, νόσος Crohn, αιμολυτική αναιμία, λοίμωξη, φλεγμονώδεις καταστάσεις, κακοήθειες, έμφραγμα του μυοκαρδίου, οστεομυελίτιδα, επώδυνες καταστάσεις, ρευματική πολυμυαλγία, ρευματοειδής αρθρίτιδα, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, αρτηριίτιδες, ιστικές βλάβες, μερικές φορές κατά την έμμηνο ρύση. Λήψη φαρμάκων: Δεξτράνη, ηπαρίνη, από του στόματος αντισυλληπτικά
    Μείωση: Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, ανεπάρκεια παράγοντα V, υπολευκωματιναιμία, ποικιλοκυττάρωση, πολυκυτταραιμία, δρεπανοκυτταρική αναιμία. Λήψη φαρμάκων: Αλβουμίνη, ασπιρίνη, κορτικοτροπίνη, κορτιζόνη, λεκιθίνη, στεροειδή

    Αφυδρογονάση γαλακτικού οξέος ή γαλακτική αφυδρογονάση ή γαλακτική δεϋδρογενάση (LDH)

    Η LDH είναι ένα συγκεκριμένο είδος ενζύμου, που βρίσκεται σε όλα τα υγιή, ζωντανά κύτταρα. Η δοκιμή LDH μετρά πόσο από αυτό το ένζυμο είναι στο αίμα.

    Το LDH μετατρέπει τη γλυκόζη σε ενέργεια στο σώμα. Όταν τα κύτταρα καταστραφούν για κάποιο λόγο, το σώμα απελευθερώνει το ένζυμο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η LDH μπορεί να είναι ένα σημάδι βλάβης των ιστών που μπορεί να είναι διαδεδομένη τόσο στα όργανα όσο και στο αίμα και τους μυς.

    Άτομα με μείζονες ασθένειες, όπως οι καρδιακές παθήσεις, η ηπατική νόσος και ο καρκίνος έχουν συχνά υψηλά επίπεδα LDH στο αίμα τους.

    Η μέτρηση της γαλακτικής αφυδρογονάσης χρησιμοποιείται στη διερεύνηση πολλών νοσημάτων που αφορούν την καρδιά, το ήπαρ, τους μυς, τους νεφρούς, τους πνεύμονες και το αίμα καθώς και στην παρακολούθηση των νεοπλασιών μετά από θεραπεία.

    Η γαλακτική αφυδρογονάση (LDH) είναι ένα ενδοκυττάριο ένζυμο που βρίσκεται σχεδόν σε όλα τα κύτταρα του σώματος και απελευθερώνεται μετά από βλάβη των ιστών. Οι υψηλότερες συγκεντρώσεις της LDH βρίσκονται σε όργανα, όπως η καρδιά, το ήπαρ, οι νεφροί, τα κύτταρα των σκελετικών μυών, καθώς και τα ερυθρά αιμοσφαίρια. Όταν οι ιστοί του σώματος υποστούν βλάβη από τραυματισμό, ισχαιμία ή οξεοβασική ανισορροπία, η LDH απελευθερώνεται στην κυκλοφορία του αίματος.

    Όταν η συγκέντρωση της LDH είναι ιδιαίτερα αυξημένη, τότε θα πρέπει να γίνεται ηλεκτροφόρηση των ισοενζύμων της, προκειμένου να καταστεί δυνατός ο προσδιορισμός της θέσης της βλάβης των ιστών.

    Ο προσδιορισμός της LDH χρησιμοποιείται ως προγνωστικός παράγοντας στον καρκίνο του παχέος εντέρου και σε ορισμένα μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα.

    Πιθανές Ερμηνείες Παθολογικών Τιμών

    Αύξηση: Αλκοολισμός, αναιμία (αιμολυτική, μεγαλοβλαστική, κακοήθης, λόγω έλλειψης φυλλικού οξέος), ανοξία, εγκαύματα (ηλεκτρικά, θερμικά), καρκίνος, καρδιομυοπάθεια, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, κίρρωση, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, σπασμοί, τρομώδες παραλήρημα, αρρυθμία (κοιλιακή), ηπατικό νεόπλασμα, ηπατίτιδα (οξεία, τοξική), υποθυρεοειδισμός, λοιμώδης μονοπυρήνωση, ενδοκαρδιακές προσθετικές βαλβίδες, ίκτερος (αποφρακτικός), γαλακτική οξέωση, λευχαιμία (κοκκιοκυτταρική, οξεία), λέμφωμα, ελονοσία, μονοπυρήνωση, μυϊκή δυστροφία, έμφραγμα του μυοκαρδίου, μυξοίδημα, νεφρεκτομή, νεφρίτιδα, νεφρωσικό σύνδρομο, ωοθηκικό δυσγερμίνωμα, πόνος (μυών και των οστών), περιτονίτιδα, φαιοχρωμοκύτωμα, πνευμονία από Pneumocystis carinii, πολυμυοσίτιδα, πνευμονική εμβολή, πνευμονικό έμφρακτο, νεφρικό έμφρακτο, νεφρική λοίμωξη, νεφρική κακοήθεια, δρεπανοκυτταρική αναιμία, σοκ, νέκρωση των σκελετικών μυών, σπληνομεγαλία, στεατόρροια, σύνδρομο τοξικού σοκ, τραύμα, όγκοι (κακοήθεις), ελκώδης κολίτιδα. Φάρμακα: αναισθητικά, υδροχλωρική χλωροπρομαζίνη, κλοφιβράτη, κωδεΐνη, δικουμαρόλη, αιθυλική αλκοόλη (αιθανόλη), φλοξουριδίνη, φθορίδια, ιμιπραμίνη, ανθρακικό λίθιο, λοραζεπάμη, μεπεριδίνη, μεθοτρεξάτη, τρυγική μετοπρολόλη, μιθραμυκίνη, μορφίνη και άλλα αναλγητικά ναρκωτικά, νιασίνη, νιφεδιπίνη, νιτροφουραντοΐνη, υδροχλωρική προκαϊναμίδη, προποξυφαίνιο, προπρανολόλη, κινιδίνη, σουλφοναμίδες, θυρεοειδικές ορμόνες.
    Μείωση: Φάρμακα: οξαλικά.

    cancer detection 1

    Πόσο συχνά πρέπει να κάνετε αυτές τις εξετάσεις;

    Τα υγιή άτομα πρέπει να κάνουν αυτές τις εξετάσεις μία φορά το χρόνο. Έτσι μετρούνται τα επίπεδα γενικής φλεγμονής και κινδύνου ασθένειας. 

    Αν κάποιος έχει καρκίνο πρέπει να τα ελέγχει, συχνότερα, συνήθως, κάθε 3 μήνες. Οι εργαστηριακές αυτές αξιολογήσεις επιτρέπουν τον έλεγχο της φυσιολογικής λειτουργίας του σώματος.

    Είναι ένα ουσιαστικό σημείο ελέγχου για την κατανόηση των μοναδικών αντιδράσεων του σώματός μας στα φάρμακα, τη διατροφή, τα συμπληρώματα, στην αλλαγή του τρόπου ζωής και ακόμη και στα συναισθηματικά γεγονότα. 

    Πληροφορίες για τις διαγνωστικές εξετάσεις ''Διαγνωστική Αθηνών''

    Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

    Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

    Ζητήστε από την  EMEDI  πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

    Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου, πατώντας εδώ.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

    Γαλακτική αφυδρογονάση

    Καρκινικοί δείκτες

    Η μεγάλη αλήθεια για τη θεραπεία του καρκίνου

    www.emedi.gr

     

     

  • Έχει παρενέργειες η συνεχής χρήση της μάσκας; Έχει παρενέργειες η συνεχής χρήση της μάσκας;

    Οι παρενέργειες από την παρατεταμένη χρήση μάσκας 

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Σε κάποια επαγγέλματα η χρήση μάσκας, κάτω από συγκεκριμένους όρους, που καθορίζουν οι ιατροί εργασίας είναι απαραίτητη.

    Διαβάστε, επίσης,

    Παράγοντες κινδύνου για καρκίνο που σχετίζονται με την εργασία

    Επαγγελματικοί καρκίνοι

    Τι γίνεται όταν, όμως η χρήση της μάσκας είναι μόνιμη και εφαρμόζεται, συνεχώς, σε εξωτερικούς και εσωτερικούς χώρους;

    Επιδράσεις που έχει η μόνιμη μάσκα στο δέρμα μας

    Η χρήση μάσκας για πολλές ώρες μπορεί να οδηγήσει σε σημάδια πίεσης, αλλεργίες, εξανθήματα, μυκητιασικές λοιμώξεις και ακόμη και χαλάρωση του δέρματος γύρω από το στόμα σας. Οι περιοχές που κινδυνεύουν περισσότερο είναι, κυρίως, η γέφυρα της μύτης, το γύρω γύρω από το στόμα και τα άκρα των αυτιών. Όταν φοράμε μάσκα, η παγιδευμένη αναπνοή κάτω από αυτήν αναμιγνύεται με ιδρώτα και σμήγμα, διαταράσσοντας την ισορροπία pH του δέρματος. Η συνεχής πίεση στο πρόσωπο, επίσης, αυξάνει τις πιθανότητες εξανθήματος, ακμής, προκαλεί αλλαγή περιγράμματος προσώπου και μπορεί ακόμη και να οδηγήσει σε χαλάρωση του δέρματος.
    Οι συνθετικές μάσκες, επιπρόσθετα, μπορεί να προκαλέσουν βλάβη στο δέρμα λόγω συνεχούς τριβής  και προκαλούν εξανθήματα στη μύτη,  ξηρότητα στα χείλη, έρπητα προσώπου και τραυματισμό στα μάγουλα.

    Μία μάσκα απορροφά τον ιδρώτα, επίσης. Καλύτερα να αποφύγετε τις μεταξωτές, τις  τζιν και τις συνθετικές μάσκες.

    Συμβουλές που πρέπει να ακολουθήσετε για την πρόληψη βλάβης του δέρματος από τις μάσκες:

    Μη φοράτε μάσκα που δεν σας ταιριάζει.

    Είναι σημαντικό να αλλάζετε τη μάσκα σας κάθε μέρα. Επίσης, το σχέδιο της μάσκας πρέπει να είναι διαφορετικό κάθε μέρα. Με αυτόν τον τρόπο, το κολλαγόνο του δέρματος δεν θα σπάσει και το δέρμα δε θα χαλάσει.

    Χρησιμοποιήστε φυσικό αντηλιακό και φυσική ενυδατική κρέμα, αφού καθαρίσετε το πρόσωπό σας, πριν τη χρήση της μάσκας.

    Όσοι περνούν παρατεταμένες ώρες στα γραφεία πρέπει να φορούν μάσκες που τους επιτρέπουν να αναπνέουν σωστά. 

    Να απολυμαίνετε τη μάσκα σας κάθε μέρα, αν δεν φοράτε μάσκα μιας χρήσης.

    Ενυδατώστε το δέρμα σας: Το πόσιμο νερό δεν είναι αρκετό. Χρησιμοποιήστε μάσκες και ενυδατικούς ορούς, αφού καθαρίσετε το δέρμα σας και πριν ξαπλώσετε.

    maskes bad 4

    Ο μέσος υγιής άνθρωπος δε χρειάζεται να φοράει μάσκες, ισχυρίζονται πολλοί γιατροί.

    Δεν υπάρχουν στοιχεία ότι η χρήση μάσκας σε υγιείς ανθρώπους θα τους προστατεύει.

    Τις φοράνε λανθασμένα και μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο μόλυνσης, επειδή αγγίζουν το πρόσωπό τους πιο συχνά.

    Οι τυπικές χειρουργικές μάσκες - το είδος που αγοράζουν και φορούν οι περισσότεροι άνθρωποι - δε βοηθούν, επειδή, ο κορωναϊός εξαπλώνεται σε σταγονίδια, τα οποία οι χειρουργικές μάσκες δεν αποκλείουν. Στην πραγματικότητα, οι χειρουργικές μάσκες μπορούν να παγιδεύσουν σταγονίδια που περιέχουν τον ιό μέσα, αυξάνοντας τον κίνδυνο αντί να τον μειώνουν.

    Πρέπει να φοριούνται μόνο από άτομα που έχουν ήδη τον ιό για να αποτρέψουν τη διάδοσή του σε άλλους.

    Η χρήση μάσκας είναι δύσκολη, επειδή, μπορεί να δημιουργήσει μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας. Εάν δεν πλένετε τα χέρια σας πριν φορέσετε τη μάσκα και αφού βγάλετε τη μάσκα μπορείτε να αυξήσετε τον κίνδυνο.

    Φορώντας τη μάσκα κάνει κάποιον να αγγίζει το πρόσωπό του πιο συχνά, αυξάνοντας, επίσης, τον κίνδυνο.

    Οι ακατάλληλες χειρουργικές μάσκες μπορεί, επίσης, να αυξήσουν την εξάπλωση του κορωνοϊού.

    Προτείνεται η αποφυγή στενής επαφής με άτομα που είναι άρρωστα, η αποφυγή αγγίγματος των ματιών, της μύτης και του στόματος, η παραμονή στο σπίτι όταν είστε άρρωστοι, να καλύπτετε το στόμα σας κατά τον βήχα ή το φτέρνισμα με ένα χαρτομάντιλο και να καθαρίζετε και να απολυμάνετε αντικείμενα και επιφάνειες που αγγίζονται, συχνά, χρησιμοποιώντας τακτικά σπρέι καθαρισμού οικιακής χρήσης.

    Να πλένετε τα χέρια σας συχνά με σαπούνι και νερό για τουλάχιστον 20 δευτερόλεπτα, ειδικά μετά το μπάνιο. πριν το φαγητό και αφού φυσήξετε τη μύτη σας, βήξετε ή φταρνιστείτε.

    maskes bad 2

    Οι παρενέργειες που έχουν ήδη αναγνωριστεί από την παρατεταμένη χρήση μάσκας είναι:

    (1) Η χρήση μάσκας προσώπου μπορεί να δώσει μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας και να κάνει τους ανθρώπους να υιοθετήσουν μείωση της συμμόρφωσης με άλλα μέτρα ελέγχου των λοιμώξεων, συμπεριλαμβανομένης της κοινωνικής απόστασης και του πλυσίματος των χεριών. 

    (2) Ακατάλληλη χρήση μάσκας προσώπου: οι άνθρωποι δεν πρέπει να αγγίζουν τις μάσκες τους, πρέπει να αλλάζουν συχνά τις μάσκες μίας χρήσης ή να τις πλένουν τακτικά, να τις απορρίπτουν σωστά και να υιοθετούν άλλα μέτρα διαχείρισης, διαφορετικά ενδέχεται να αυξηθούν οι κίνδυνοι.

    (3) Η ποιότητα της ομιλίας μεταξύ δύο ατόμων που φορούν μάσκες διακυβεύεται σημαντικά και μπορεί ασυνείδητα να πλησιάσουν ο ένας τον άλλον. 

    (4) Η χρήση μάσκας προσώπου κάνει τον εκπνεόμενο αέρα να μπαίνει στα μάτια. Αυτό δημιουργεί ένα άβολο συναίσθημα στα μάτια. Εάν τα χέρια σας είναι μολυσμένα, μολύνετε τον εαυτό σας.

    (5) Οι μάσκες προσώπου κάνουν την αναπνοή πιο δύσκολη. Για άτομα με ΧΑΠ ή Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια, στην πραγματικότητα οι μάσκες προσώπου είναι ανυπόφορες κι επιδεινώνουν τη δύσπνοια. Επιπλέον, ένα κλάσμα διοξειδίου του άνθρακα που εκπνεύστηκε προηγουμένως εισπνέεται σε κάθε αναπνευστικό κύκλο. Αυτά τα δύο φαινόμενα αυξάνουν τη συχνότητα αναπνοής και το βάθος, και ως εκ τούτου αυξάνουν την ποσότητα εισπνεόμενου και εκπνεόμενου αέρα. Αυτό μπορεί να επιδεινώσει το βάρος της μόλυνσης, εάν τα μολυσμένα άτομα που φορούν μάσκες εκπνεόυν περισσότερο μολυσμένο αέρα. Αυτό μπορεί, επίσης, να επιδεινώσει την κλινική κατάσταση των μολυσμένων ατόμων εάν η βελτιωμένη αναπνοή ωθεί το ιικό φορτίο στους πνεύμονές τους, ειδικά, αν οι μάσκες προσώπου είναι πολύ μολυσμένες. 

    (6) Ενώ η παρεμπόδιση της μετάδοσης από άτομο σε άτομο είναι το κλειδί για τον περιορισμό της επιδημίας, μέχρι στιγμής λίγη σημασία έχει δοθεί στα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα μετά τη μετάδοση, όταν η έμφυτη σνοσία παίζει καθοριστικό ρόλο. Ο κύριος σκοπός της έμφυτης ανοσοαπόκρισης είναι η άμεση πρόληψη της εξάπλωσης και της κίνησης ξένων παθογόνων σε όλο το σώμα. Η αποτελεσματικότητα της έμφυτης ανοσίας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το ιικό φορτίο. Οι μάσκες προσώπου αποτελούν έναν υγρό βιότοπο όπου ο SARS-CoV-2 μπορεί να παραμείνει ενεργός λόγω των υδρατμών που παρέχονται συνεχώς με την αναπνοή και συλλαμβάνονται από το ύφασμα μάσκας προκαλούν αύξηση του ιικού φορτίου και συνεπώς, μπορούν να προκαλέσουν μείωση της έμφυτης ανοσίας και αύξηση των λοιμώξεων.

    maskes bad 1

    Οι παρενέργειες από τις ιατρικές μάσκες 

    -Μπορούν να μειώσουν την ορατότητά σας

    Η χρήση μάσκας προσώπου κάνει τον εκπνεόμενο αέρα να μπει στα μάτια. Αυτό δημιουργεί ένα άβολο συναίσθημα και ώθηση να αγγίζει, κάποιος, τα μάτια του. Εάν τα χέρια σας είναι μολυσμένα, μολύνει τον εαυτό του.

    Αντισταθείτε στον πειρασμό να αγγίζετε το πρόσωπό σας και να πλύνετε τα χέρια σας με σαπούνι για 20 δευτερόλεπτα μετά από επαφή με ουσίες, όπως λαβές πόρτας, κουμπιά ανελκυστήρα, συσκευασίες ή οτιδήποτε άλλο όπου αναπτύσσονται μικρόβια.

    -Σας κάνουν να νιώθετε άβολα

    Η εύρεση της σωστής εφαρμογής ξεκινά με τη χρήση του σωστού υφάσματος. Το βαμβακερό υλικό θεωρείται ότι έχει καλύτερο αερισμό και παγιδεύει λιγότερη υγρασία που συσσωρεύεται από την αναπνοή και την εφίδρωση.

    Βεβαιωθείτε ότι η μάσκα είναι άνετη και όχι σφιχτή. Ενώ θέλετε τη μάσκα σας να ταιριάζει άνετα στο πρόσωπό σας για να αποτρέψετε τη διαφυγή ή την είσοδο των αναπνευστικών σταγονιδίων, δε θέλετε να είναι τόσο σφιχτή και πονάει το πρόσωπό σας. Επίσης, εάν είναι πολύ σφιχτή, αυτό σας δίνει λιγότερη δυνατότητα για να αναπνέετε καλά. 

    -Μπορούν να περιορίσουν τη ροή του αέρα σας

    Πολλοί με τη μάσκα αναπτύσσουν δύσπνοια, δυσκολία στην αναπνοή και αναπνευστική δυσχέρεια σε ανθυγιεινό και μολυσμένο περιβάλλον. Οι μάσκες προσώπου κάνουν την αναπνοή πιο δύσκολη. Για άτομα με ΧΑΠ ή χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, η οποία προκαλεί μειωμένη ροή αέρα - οι μάσκες προσώπου είναι στην πραγματικότητα ανυπόφορες,  καθώς, επιδεινώνουν την δύσπνοια. Επιπλέον, ένα κλάσμα διοξειδίου του άνθρακα που εκπνεύστηκε, προηγουμένως, εισπνέεται σε κάθε αναπνευστικό κύκλο. Αυτά τα δύο φαινόμενα αυξάνουν τη συχνότητα αναπνοής και το βάθος, και ως εκ τούτου αυξάνουν την ποσότητα εισπνεόμενου και εκπνεόμενου αέρα. Αυτό μπορεί να επιδεινώσει το βάρος ιικού φορτίου εάν τα μολυσμένα άτομα που φορούν μάσκες εκπνέουν περισσότερο μολυσμένο αέρα. Αυτό μπορεί, επίσης, να επιδεινώσει την κλινική κατάσταση των μολυσμένων ατόμων εάν η ενισχυμένη αναπνοή ωθεί το ιικό φορτίο στους πνεύμονες. Εάν έχετε υποψία μόλυνσης θα πρέπει να κρατήσετε τον εαυτό σας μακριά από τους άλλους και να αφαιρέσετε τη μάσκα. 

    -Μπορούν να προκαλέσουν θόλωση στα γυαλιά σας

    Όταν εκπνέετε ζεστό αέρα χωρίς να φοράτε μάσκα, διαλύεται στην ατμόσφαιρα. Όταν τα φοράτε φορώντας μάσκα, τείνει να πηγαίνει στα γυαλιά σας και να τα θολώνει. Πλύνετε τα γυαλιά σας με σαπουνόνερο και αφήστε τα να στεγνώσουν στον αέρα και αυτό αποτρέπει τη θόλωση των γυαλιών. Μια άλλη τακτική είναι να εξετάσετε την εφαρμογή της μάσκας προσώπου, για να αποτρέψετε την εκπνοή να φτάσει στα γυαλιά σας. Τοποθετήστε ένα διπλωμένο χαρτμάντιλο μεταξύ του στόματος και της μάσκας και θα απορροφήσει τον ζεστό, υγρό αέρα, εμποδίζοντάς τον να φτάσει στα γυαλιά σας. Επίσης, βεβαιωθείτε ότι το πάνω μέρος της μάσκας σας είναι σφιχτό και το κάτω χαλαρό, για να διευκολύνετε την εκπνοή μακριά από τα μάτια σας. 

    -Μπορούν να σας αναγκάσουν να πλησιάζετε τους γύρω σας

    Η ποιότητα ομιλίας μεταξύ δύο ατόμων που φορούν μάσκες διακυβεύεται σημαντικά και μπορεί ασυνείδητα να πλησιάζουν ο ένας τον άλλον. Φροντίστε να μείνετε μακριά από κάποιον όταν του μιλάτε. Σκεφτείτε να είστε μακριά, περίπου 160 εκατοστά.

    -Μπορούν να δώσουν μια ψεύτικη αίσθηση ασφάλειας

    Το συχνό πλύσιμο των χεριών και η συχνή απολύμανση των συχνά αγγιζόμενων επιφανειών είναι ισχυρότερα μέτρα πρόληψης λοιμώξεων από τη χρήση μάσκας.

    maskes bad 3

    Πλύσιμο μασκών

    Πρέπει να πλένονται τακτικά ανάλογα με τη συχνότητα χρήσης.

    Τα άτομα πρέπει να προσέχουν να μην αγγίζουν τα μάτια, τη μύτη και το στόμα τους όταν αφαιρούν το κάλυμμα του προσώπου τους και να πλένουν τα χέρια, αμέσως, μετά την αφαίρεση.

    Μπορούν να βλάψουν παιδιά κάτω των δύο ετών - ή άλλα ανίκανα άτομα.

    Τα καλύμματα προσώπου δεν πρέπει να τοποθετούνται σε μικρά παιδιά κάτω των 2 ετών, σε όσους έχουν προβλήματα αναπνοής ή παθαίνουν κρίσεις πανικού ή είναι αναίσθητοι, ανίκανοι ή έχουν αδυναμία αφαίρεσης της μάσκας, χωρίς, βοήθεια.

    Μη χρησιμοποιείτε μάσκες υπό αυτές τις συνθήκες.

    Μπορούν να προκαλέσουν ερεθισμό του δέρματος.

    Εάν έχετε ξηρό δέρμα, είναι καλύτερο να φοράτε ενυδατική κρέμα πριν φοράτε τη μάσκα που μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη του ερεθισμού του δέρματος στο σημείο, όπου, η μάσκα τρίβει το πρόσωπό σας. Εάν έχετε ευαίσθητο δέρμα, παραλείψετε εντελώς το μακιγιάζ κάτω από τη μάσκα σας και να καθαρίσετε το πρόσωπό σας πριν και μετά τη χρήση μάσκας.  Το make up μπορεί, επίσης, να τρίβεται στη μάσκα σας, οδηγώντας σε μειωμένη διήθηση αέρα, καθιστώντας δυσκολότερη την αναπνοή.

    maskes bad 8

    Ποιο είναι λοιπόν το καλύτερο είδος μάσκας προσώπου;

    Οι καλύτερες μάσκες πρέπει να:

    ταιριάζουν άνετα στο πρόσωπο
    να ασφαλίζουν καλά στα αυτιά
    να έχουν πολλά στρώματα υφάσματος
    να επιτρέπουν την αναπνοή χωρίς περιορισμούς
    να μπορούν να πλυθούν και να στεγνωθούν, χωρίς να χαλάει η ποιότητα ή να αλλάζει το σχήμα τους

    maskes bad 7

    ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΜΑΣΚΕΣ

    Για την πανδημία COVID-19 προτείνονται ορισμένες οδηγίες:

    -διατήρηση της κοινωνικής απόστασης,

    -χρήση μάσκας προσώπου,

    -χρήση γαντιών,

    -χρήση προσωπικού προστατευτικού εξοπλισμού,

    -συχνά πλύσιμο χεριών

    -χρήση απολυμαντικών και ακόμη και ψεκασμό απολυμαντικών σε ολόκληρο το σώμα για τα άτομα σε όλo τον κόσμο για να προστατευθούν από τη μόλυνση των παθογόνων COVID-19 και το σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο κοροναϊού 2 (SARS-CoV-2). 

    Οι μάσκες προσώπου μπορεί να προκαλέσουν ορισμένες μολυσματικές ασθένειες, καρκίνο του πνεύμονα, υποξαιμία και υπερκαπνία, και έχουν απόλυτα υψηλότερα κίνδυνο για την υγεία λόγω της παρατεταμένης χρήσης τους. 

    Η χρήση μάσκας προσώπου είναι ένα από τα μέσα προστασίας του ανθρώπινου συστήματος αναπνοής από την άμεση επίθεση ιών, σωματιδίων, σκόνης, άλλων μικροβίων, δηλητηριωδών αερίων και ούτω καθεξής. 

    Κατά την αναπνοή, εκπέμπουμε διάφορους τύπους επιβλαβών ουσιών όπως CO2, N2, O2 και σταγονίδια νερού. Μαζί με τα εκπνεόμενα σωματίδια, κατά τη στιγμή της ομιλίας, ο βήχας και το φτέρνισμα πτητικών και ημιπτητικών ουσιών μπορεί να σχηματίσουν ενώσεις, όπως το εκπνεόμενο νιτρικό οξείδιο. Εάν κάποιος φοράει μάσκα προσώπου, τότε τα εκπνεόμενα σωματίδια δεν μπορούν να εξαπλωθούν στον αέρα, αλλά αντιδρούν μεταξύ τους και οδηγούν σε σχηματισμό HNO3, H2CO3 και NO2, τα οποία μολύνουν άμεσα τους βλεννογόνους και την κάτω και άνω αναπνευστική οδό.

    Εκτός αυτού, η παρατεταμένη χρήση μάσκας προσώπου μπορεί να προκαλέσει κακή αναπνοή που εισέρχεται και στο στομάχι και προκαλεί φλεγμονή του στομάχου, έμετο, διάρροια, γαστρίτιδα, διαβήτη, νεφρική ανεπάρκεια ή ηπατική δυσλειτουργία και άλλες σοβαρές λοιμώξεις στα πεπτικά όργανα και τελικά μπορεί να επιφέρει και το θάνατο.

    Οι τοπικές μάσκες προσώπου κατασκευασμένες από βαμβακερό ύφασμα χρησιμοποιούνται για τους ανθρώπους  και φέρουν διάφορους τύπους νανοπόρων. Όταν φοριούνται αυτές οι συμβατικές τοπικές μάσκες προσώπου, απελευθερώνουν διάφορα νανοσωματίδια από αυτές κατά την εισπνοή και εισέρχονται στους πνεύμονες και το στομάχι. Τα εισπνεόμενα νανοσωματίδια από αυτές τις τοπικές συμβατικές μάσκες οδηγούν σε φλεγμονή πνευμόνων, προκαλούν δυσκολία στην αναπνοή και καρκίνο του πνεύμονα μετά από την παρατεταμένη χρήση τους. Οι τυπικές συμβατικές μάσκες προσώπου είναι, συνήθως, χαλαρές και έτσι αποδεικνύονται αναποτελεσματικές για την προστασία ιών και σωματιδίων που μοιάζουν με ιούς. Επιπλέον, τα εκκενωμένα σωματίδια χτυπούν άμεσα τα μάτια λόγω της χαλαρής τοποθέτησης αυτών των τοπικών μασκών με αποτέλεσμα τον εκφυλισμό αμφιβληστροειδούς.

    Η μάσκα προσώπου N95 χρησιμοποιείται από την προστασία έναντι σωματιδίων αλλά όχι έναντι αερίων ή ατμών. Αν και οι μάσκες N95 προστατεύουν τον άνθρωπο από εξωτερικά σωματίδια, μπορούν να  θέσουν τους χρήστες σε κίνδυνο για  ασθένειες. Οι χρήστες μάσκας N95 αισθάνονται δυσφορία λόγω της στεγανότητας της μάσκας και δυσκολία στην αναπνοή. Οι χρήστες μάσκας N95 υποφέρουν από σοβαρούς πονοκεφάλους, επειδή χρησιμοποιούνται για παρατεταμένη διάρκεια. Εξάλλου, η παρατεταμένη χρήση μάσκας προσώπου N95 προκαλεί υποξαιμία (ένα ασυνήθιστα χαμηλό επίπεδο οξυγόνου στο αίμα), με αποτέλεσμα τη διάσπαση της γλυκόζης και την απειλή της αύξησης του γαλακτικού οξέος. Επιπλέον, η χρήση μάσκας προσώπου N95 προκαλεί δυσφορία στο στήθος, μειώνει τη μερική πίεση του Ο2 και αυξάνει τις αναπνευστικές ανεπιθύμητες ενέργειες σε ασθενείς με νεφρική νόσο τελικού σταδίου. Επίσης, οι χρήστες μάσκας N95 πάσχουν από υπερκαπνία. Η υπερκαπνία οδηγεί σε κατακράτηση CO2 στον πνεύμονα και οδηγεί σε ανώμαλα αυξημένα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα (CO2) στο αίμα. Η υπερκαπνία μπορεί, επίσης, να προκληθεί από την επανεισπνοή του εκπνεόμενου CO2, φορώντας μάσκες προσώπου N95 ή άλλες σφιχτές μάσκες. Η υπερκαπνία προκαλεί ζάλη, υπνηλία, κόπωση, πονοκεφάλους, αίσθημα αποπροσανατολισμού, έξαψη του δέρματος, μειωμένη όραση, μείωση της ακοής, δύσπνοια και ανωμαλίες του καρδιακού παλμού. Επίσης, μπορεί να υπάρξουν σοβαρά συμπτώματα που περιλαμβάνουν απώλεια συνείδησης, κώμα, υπεραερισμό, συσπάσεις μυών και επιληπτικές κρίσεις, μεταξύ άλλων.

    Συμπέρασμα: Η παρατεταμένη χρήση της μάσκας προσώπου δεν παίζει αποτελεσματικό ρόλο στην προστασία από το COVID-19, αλλά μάλλον προκαλεί σοβαρές ασθένειες όπως καρκίνο του πνεύμονα, διάρροια, υποξαιμία και υπερκαπνία και τελικά μπορεί να προκαλέσει και θάνατο. 

    maskes bad 5

    Χρήση μασκών από επαγγελματίες υγείας

    Η παρατεταμένη χρήση των μασκών N95 και των χειρουργικών μασκών από επαγγελματίες της υγειονομικής περίθαλψης προκαλεί ανεπιθύμητες ενέργειες. όπως πονοκεφάλους, εξάνθημα, ακμή, βλάβη του δέρματος και μειωμένη γνωστική ικανότητα. Επίσης, παρεμβαίνει στην όραση, στην επικοινωνία και στη θερμική ισορροπία.

    Τα συχνά διαλείμματα, η ενυδάτωση και η ανάπαυση, η περιποίηση του δέρματος και οι δυνητικά πρόσφατα σχεδιασμένες άνετες μάσκες αποτελούν συστάσεις για την αντιμετώπιση των ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με την παρατεταμένη χρήση μάσκας.

    Η χρήση μάσκας για παρατεταμένο χρονικό διάστημα προκαλεί πλήθος φυσιολογικών και ψυχολογικών επιβαρύνσεων και μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα της εργασίας. 

    Οι πονοκέφαλοι που σχετίζονται με την παρατεταμένη χρήση μάσκας μπορούν να αποδοθούν σε μηχανικούς παράγοντες, όπως υπερκαπνία και υποξαιμία. Οι στενοί ιμάντες και η πίεση στα επιφανειακά νεύρα του προσώπου και του τραχήλου είναι μηχανικά τεχνικά χαρακτηριστικά που προκαλούν πονοκεφάλους. Το αυχενικό σύνδρομο, η έλλειψη ύπνου, τα ανώμαλα γεύματα και το συναισθηματικό στρες είναι άλλες πηγές πονοκεφάλων μεταξύ των επαγγελματιών του τομέα της υγείας κατά την παρατεταμένη χρήση μάσκας. Οι σφιχτές μάσκες προκαλούν ανεπαρκή αερισμό και αυξημένα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα (CO2) γνωστά ως υπερκαπνία. Καθώς, το CO2 είναι γνωστό αναπνευστικό διεγερτικό, η συσσώρευση εκπνεόμενου CO2 μεταξύ της μάσκας και του προσώπου θα προκαλέσει αυξημένο αερισμό των πνευμόνων και αναπνευστική υπερδραστηριότητα. Συμπτώματα υποξαιμίας, όπως δυσφορία στο στήθος και ταχύπνοια παρατηρούνται, επίσης, σε επαγγελματίες υγείας με παρατεταμένη χρήση μάσκας. Το εκπνεόμενο CO2 συσσωρεύεται μεταξύ της μάσκας και του προσώπου και τα αυξημένα επίπεδα CO2 προκαλούν σύγχυση, μειωμένη γνωστική ικανότητα και αποπροσανατολισμό.

    Ένα ζεστό και υγρό περιβάλλον που βρίσκεται στην περιοχή του προσώπου που καλύπτεται από μάσκες, προκαλεί δυσφορία και υπερθερμία. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει μια κατάσταση κατά την οποία ο επαγγελματίας υγείας δε μπορεί να αναγνωρίσει τους κινδύνους και να εκτελέσει χειροκίνητα καθήκοντα, και επηρεάζει, επίσης, σημαντικά τις κινητικές δεξιότητες. Το υγρό περιβάλλον και η πίεση από τις σφιχτές μάσκες εμποδίζουν, επίσης, τους πόρους του προσώπου. Αυτό μπορεί να εξηγήσει την αύξηση της ακμής σε παρατεταμένη χρήση μάσκας.

    Η παρατεταμένη χρήση μάσκας μπορεί να προκαλέσει διάτμηση και διάσπαση του δέρματος, και διάσπαση στη γέφυρα της μύτης και των οστών του προσώπου (σφιχτές μάσκες και γυαλιά που ασκούν πίεση σε αυτές τις συγκεκριμένες περιοχές).

    Η κνίδωση και η δερματίτιδα εξ επαφής μπορεί να προκύψουν από ευαισθησία στα συστατικά της μάσκας. Η φορμαλδεΰδη είναι μια χημική ουσία που χρησιμοποιείται σε ορισμένες χειρουργικές μάσκες στην οποία ορισμένα  άτομα είναι ευαίσθητα ή / και αλλεργικά. Άλλοι μπορεί να αντιδράσουν στο thiuram ή latex που βρίσκεται στους βρόγχους των χειρουργικών μασκών.

    maskes bad 10

    Πώς μπορείτε να καλλιεργήσετε μικρόβια και να αυξήσετε τις αποικίες τους

    Φτιάξτε ένα εκκολαπτήριο μικροβίων 

    Τα μικρόβια χρειάζονται ένα ζεστό και υγρό περιβάλλον μεταξύ 21 o C και 35 ο C για ιδανική καλλιέργεια.

    Οι μάσκες και τα τρυβλία Petri ή μια κεντρική μονάδα κλιματισμoύ είναι ιδανικά για κάτι τέτοιο!!!

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    maskes bad 9

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων προϊόντων, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για τη λοίμωξή σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστες, επίσης,

    Παράγοντες κινδύνου για καρκίνο που σχετίζονται με την εργασία

    Επαγγελματικοί καρκίνοι

    Οι παράγοντες κινδύνου για τις παροξύνσεις στη χρόνια βρογχίτιδα

    Κοροναϊοί

    Μετάγγιση πλάσματος με αντισώματα έναντι του κορωναϊού

    Ρεμδεσιβίρη

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Χλωροκίνη

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Ο ζαμπούκος είναι πολύτιμος για τις λοιμώξεις

    Νόσος Kawasaki

    Η EMEDI ενημέρωσε δωρεάν τον κόσμο για τον κορωνοϊό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον κοροναϊό

    Ιός SARS

    www.emedi.gr

     

  • Επιληπτική κατάσταση Επιληπτική κατάσταση

    Status Epilepticus

    Επιληπτική κατάσταση ή staus epilepticus είναι η επιληπτική κρίση που διαρκεί πάνω από 30 λεπτά ή απουσία πλήρους αποκατάστασης της συνείδησης μεταξύ των κρίσεων.

    Η πιο συχνή και σοβαρή μορφή είναι η τονικοκλονική (grand mal) επιληπτική κατάσταση (Ε.Κ.). Η Ε.Κ. είναι μια απειλητική για τη ζωή επείγουσα κατάσταση.

    Η επιληπτική κατάσταση είναι μία μόνο κρίση που διαρκεί περισσότερο από πέντε λεπτά ή δύο ή περισσότερες κρίσεις εντός περιόδου πέντε λεπτών, χωρίς, το άτομο να επιστρέψει στο φυσιολογικό μεταξύ τους. Οι προηγούμενοι ορισμοί χρησιμοποίησαν χρονικό όριο 30 λεπτών.  Οι επιληπτικές κρίσεις μπορεί να είναι τονωτικού και κλονικού τύπου, με κανονικό μοτίβο συστολής και επέκτασης στους βραχίονες και στα ποδιών, ή τύπων που δεν περιλαμβάνουν συσπάσεις, όπως κρίσεις αφαίρεσης ή σύνθετες μερικές επιληπτικές κρίσεις.

    Το status epilepticus είναι μια απειλητική για τη ζωή ιατρική κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ιδιαίτερα, εάν η θεραπεία καθυστερήσει.

    Η επιληπτική κατάσταση μπορεί να εμφανιστεί σε άτομα με ιστορικό επιληψίας, καθώς, και σε άτομα με υποκείμενο πρόβλημα του εγκεφάλου. Αυτά τα υποκείμενα εγκεφαλικά προβλήματα μπορεί να περιλαμβάνουν τραύμα, λοιμώξεις ή εγκεφαλικά επεισόδια.

    Η διάγνωση περιλαμβάνει συχνά τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα, την απεικόνιση του εγκεφάλου, μια σειρά από εξετάσεις αίματος και ένα ηλεκτροεγκεφαλογράφημα.

    Οι ψυχογενείς μη επιληπτικές κρίσεις μπορεί να εμφανιστούν παρομοίως.

    Άλλες καταστάσεις που μπορεί επίσης να εμφανίζονται ως επιληπτική κρίση περιλαμβάνουν τα  χαμηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα, τις διαταραχές της κίνησης, τη μηνιγγίτιδα και το παραλήρημα.

    Οι βενζοδιαζεπίνες είναι η προτιμώμενη αρχική θεραπεία μετά την οποία, συνήθως. χορηγείται φαινυτοΐνη.

    Οι βενζοδιαζεπίνες χρησιμοποιούνται ενδοφλέβια, όπως η  λοραζεπάμη, καθώς, χρησιμοποιούνται και ενδομυϊκές ενέσεις μιδαζολάμης.

    Μπορεί να χρησιμοποιηθούν ορισμένα άλλα φάρμακα εάν αυτά δεν είναι αποτελεσματικά, όπως, βαλπροϊκό οξύ, φαινοβαρβιτάλη, προποφόλη ή κεταμίνη.

    Ενδέχεται να απαιτηθεί διασωλήνωση για τη συντήρηση του αεραγωγού του ατόμου.

    Μεταξύ 10 και 30% των ατόμων που έχουν κατάσταση επιληψίας πεθαίνουν εντός 30 ημερών.

    Η υποκείμενη αιτία, η ηλικία του ατόμου και η διάρκεια της κρίσης είναι σημαντικοί παράγοντες στο αποτέλεσμα.

    Το status epilepticus εμφανίζεται σε έως 40 ανά 100.000 άτομα ετησίως.

    Αποτελεί περίπου το 1% των ατόμων που επισκέπτονται το τμήμα έκτακτης ανάγκης. 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Γενετική: Άγνωστη

    • 1/3 των περιστατικών εμφανίζεται σαν πρώτη επιληπτική κρίση χωρίς εκλυτικό αίτιο
    • 1/6 εμφανίζεται σε ασθενείς με γνωστή επιληψία 
    • 1/2 είναι δευτεροπαθείς από βλάβη στο ΚΝΣ

    Επικρατέστερη ηλικία: > 50% των νέων περιπτώσεων Ε.Κ. εμφανίζεται σε μικρά παιδιά. Ο κίνδυνος αυξάνει, επίσης. σε ηλικία των 60 ετών.

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    status epilepticus1

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ Staus Epilepticus

    Το status epilepticus μπορεί να χωριστεί σε δύο κατηγορίες: με σπασμούς και με χωρίς σπασμούς.

    Staus Epilepticus με σπασμούς

    Η επιληπτική κατάσταση με σπασμούς εμφανίζεται με συσπάσεις κι εκτάσεις των βραχιόνων και των ποδιών.

    Το Epilepsia partialis Continua είναι ένας σπάνιος τύπος εγκεφαλικής διαταραχής στην οποία ένας ασθενής εμφανίζει επαναλαμβανόμενες κινητικές επιληπτικές κρίσεις εστιακές (χέρια και πρόσωπο) και επαναλαμβάνονται κάθε λίγα δευτερόλεπτα ή λεπτά για παρατεταμένες περιόδους (ημέρες έως χρόνια) και είναι αποτέλεσμα αγγειακών παθήσεων, όγκων ή εγκεφαλίτιδας και είναι ανθεκτικό στα φάρμακα.

    Ο γενικευμένος μυόκλονος παρατηρείται, συνήθως, σε άτομα με κώμα μετά από CPR και θεωρείται από, μερικούς, ως ένδειξη καταστροφικής βλάβης του νεοφλοιού.

    Η επιληπτική κατάσταση status epilepticus είναι η κατάσταση που συνεχίζεται παρά τη θεραπεία με βενζοδιαζεπίνες και αντιεπιληπτικά φάρμακα.

    Η επιληπτική κατάσταση συνεχίζεται ή επαναλαμβάνεται 24 ώρες ή περισσότερο μετά την έναρξη της αναισθητικής θεραπείας, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων, όπου η επιληπτική κατάσταση επαναλαμβάνεται κατά τη μείωση ή την απόσυρση της αναισθησίας. 

    Staus Epilepticus χωρίς σπασμούς

    Η επιληπτική κατάσταση χωρίς σπασμούς είναι μια μεταβολή σχετικά μεγάλης διάρκειας στο επίπεδο συνείδησης ενός ατόμου χωρίς μεγάλη κάμψη και έκταση των άκρων λόγω της επιληψίας. Είναι δύο βασικών τύπων με είτε παρατεταμένες σύνθετες μερικές επιληπτικές κρίσεις είτε επιληπτικές κρίσεις αφαίρεσης. Έως και το ένα τέταρτο των περιπτώσεων Status Asthmaticus είναι, χωρίς, σπασμούς.

    Στην περίπτωση της επιληπτικής σύνθετης μερικής κατάστασης, η κρίση περιορίζεται σε μια μικρή περιοχή του εγκεφάλου, συνήθως, στον κροταφικό λοβό. Η επιληπτική κατάσταση αφαίρεσης χαρακτηρίζεται από μια γενικευμένη κρίση που επηρεάζει ολόκληρο τον εγκέφαλο. Απαιτείται ένα EEG-ηλεκτροεγκεφαλογράφημα για τη διάκριση μεταξύ των δύο συνθηκών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα επεισόδια που χαρακτηρίζονται από παρατεταμένη ακινησία, επίμονο κοίταγμα και μη ανταπόκριση.

    • Εξαρτάται από την διάρκεια και τον τύπο της επιληπτικής κρίσης.
    • Yποτροπιάζοντες τονικοκλονικοί σπασμοί: μπορεί να προηγείται αύρα. Η τονική φάση (σφίξιμο μυών) διαρκεί 30 με 45 δευτερόλεπτα. Η κλονική φάση (ρυθμικοί σπασμοί) για 2-5 λεπτά. Πριν την επανάληψη της κρίσης δεν αποκαθίσταται η συνείδηση. 
    • Συνοδά αυτόνομα φαινόμενα: υπερέκκριση κατεχολαμινών, υπερέκκριση αδένων, ανόρθωση τριχών, κυκλική μυδρίαση, παρατεταμένη άπνοια (που μπορεί να οδηγήσει σε κυάνωση)
    • Μεταβολικές διαταραχές: Γαλακτική οξέωση, υπερκαπνία, υπερκαλιαιμία, υπεργλυκαιμία - ακολουθούμενη από υπογλυκαιμία
    • Καρδιακές διαταραχές: Υπέρταση, που μπορεί να ακολουθείται από υπόταση, αρρυθμίες, υπερδυναμικού τύπου ανεπάρκεια
    • Αναπνευστικές διαταραχές: Αυξημένες εκκρίσεις, χαλάρωση γλώσσας, πιθανή απόφραξη αεροφόρων οδών, πνευμονικό οίδημα, εισρόφηση
    • Νεφρικές επιπλοκές: Oξεία σωληναριακή νέκρωση λόγω μυοσφαιρινουρίας μετά από ραβδομυόλυση
    • Εγκεφαλικές αγγειακές βλάβες: Aπώλεια αυτορρυθμιστικού ελέγχου, εστιακή ισχαιμία, εγκεφαλικό οίδημα
    • Ευρήματα μετά την προσβολή: πυρετός, ταχυκαρδία, μυδρίαση, συζυγής απόκλιση οφθαλμών, μειωμένο αντανακλαστικό κερατοειδούς, θετικό σημείο Babinski, απώλεια ούρων και κοπράνων και τραυματισμό γλώσσας, χειλέων, παρειών

    status epilepticus 4

    ΑΙΤΙΑ Staus Epilepticus

    Μόνο το 25% των ατόμων που εμφανίζουν επιληπτικές κρίσεις ή επιληπτική κατάσταση έχουν επιληψία.

    • Αναζήτηση της πρωτοπαθούς αιτίας είναι βασικής σημασίας
    • Πυρετικοί σπασμοί (ιδιαίτερα στα παιδιά)
    • Οξεία βλάβη του ΚΝΣ - τραύμα, λοίμωξη, όγκος ή μεταβολική διαταραχή (περιλαμβάνει την διακοπή των αντιεπιληπτικών/πλημμελή συμμόρφωση)
    • Ιδιοπαθής
    • Υπερβολική δόση - πολλαπλών ουσιών (ιδίως, κοκαΐνη)
    • Χρόνια βλάβη του ΚΝΣ - ιστορικό τραύματος, εγκεφαλικού επεισοδίου, λοίμωξης, εγκεφαλοπάθειας (υποξαιμική ή χρόνια ή εκφυλιστικού τύπου)
    • Εγκεφαλικό επεισόδιο 
    • Αιμορραγία 
    • Τοξικές ουσίες ή ανεπιθύμητες ενέργειες στα φάρμακα
    • Κατανάλωση αλκοολούχων ποτών με αντιεπιληπτικά ή στέρηση από το αλκοόλ
    • Δίαιτα ή νηστεία και κατανάλωση αντιεπιληπτικών
    • Ξεκινώντας με ένα νέο φάρμακο που μειώνει την αποτελεσματικότητα του αντιεπιληπτικού ή αλλάζει το μεταβολισμό του φαρμάκου, μειώνοντας τον χρόνο ημιζωής του, οδηγώντας σε μειωμένες συγκεντρώσεις στο αίμα
    • Ανάπτυξη αντοχής σε ένα αντιεπιληπτικό που χρησιμοποιείται ήδη
    • Γαστρεντερίτιδα, ενώ, λαμβάνετε αντιεπιληπτικά, όπου ενδέχεται να μειώνουν τα επίπεδα των αντιεπιληπτικών στην κυκλοφορία του αίματος λόγω έμετου ή μειωμένης απορρόφησης λόγω οιδήματος του βλεννογόνου του στομάχου
    • Μεταβολικές διαταραχές - όπως προσβεβλημένοι νεφροί και ήπαρ 
    • Η στέρηση ύπνου είναι συχνά η αιτία μιας (συνήθως, αλλά όχι πάντα, προσωρινής) απώλειας ελέγχου των επιληπτικών κρίσεων

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ Staus Epilepticus

    • Προηγούμενο ιστορικό επιληπτικής συνδρομής σε συνδυασμό με οποιοδήποτε εκλυτικό παράγοντα. Προηγούμενο ιστορικό επιληπτικής κατάστασης. (ποσοστό υποτροπής 17% σε παιδιά, 50% σε άτομα με νευρολογικές διαταραχές)
    • Πορφυρία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ Staus Epilepticus

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ Staus Epilepticus

    • Ψευδοεπιληπτική κατάσταση μπορεί να συμβεί σε ασθενείς με ψευδείς σπασμούς, προσοχή να μη δοθεί δυνητικά επικίνδυνη θεραπεία
    • Τονικοκλονική Ε.Κ. είναι συνήθως φανερή. Άλλες μορφές Ε.Κ. μπορεί να χρειαστούν λεπτομερή νευρολογική εξέταση και ΗΕΓ ανάλυση
    • Πρωταρχικής διαγνωστικής σημασίας είναι η διευκρίνιση της υποκείμενης παθολογικής κατάστασης

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ Staus Epilepticus

    Σάκχαρο, ηλεκτρολύτες, γενική αίματος, Ca και ωσμωτικότητα, αέρια αίματος, έλεγχος για τοξικές ουσίες, επίπεδα αντιεπιληπτικών φαρμάκων στον ορό, ηπατική και νεφρική λειτουργία

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ποικίλα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Το ΗΕΓ θα διαφοροδιαγνώσει ψευδείς σπασμούς από παρατεταμένες επιληπτικές κρίσεις που δεν αναγνωρίζονται κλασσικά σαν Ε.Κ.

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Αξονική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου μπορεί να αναδείξουν όγκους ή άλλες αλλοιώσεις ή τραυματικές βλάβες

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Οσφυονωτιαία παρακέντηση μπορεί να αναδείξει υπαραχνοειδή αιμορραγία ή λοίμωξη. Προσοχή!!! Μπορεί να υπάρχει αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση

    status epilepticus 7

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ Staus Epilepticus

    Η τονικοκλονική επιληπτική κατάσταση είναι μια επείγουσα κατάσταση και η θεραπεία πρέπει να αρχίσει εαν η κρίση διαρκεί > 10 λεπτά. Απαιτείται συνεχής παρακολούθηση και φροντίδα 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Εκτίμηση βατότητας αεροφόρων οδών, αναπνοής και κυκλοφορίας
    • Έλεγχος κορεσμού οξυγόνου και επιπέδων CO2, αρτηριακής πίεσης, ΗΚΓ και θερμοκρασίας. Επαρκής αερισμός, χορήγηση οξυγόνου. Διασωλήνωση σε περίπτωση υπαερισμού και επιμένουσας υποξίας ή υπερκαπνίας
    • Παρακολούθηση και πιστοποίηση ότι πρόκειται για Ε.Κ.
    • Εγκατάσταση ενδοφλέβιας γραμμής, λήψη βασικών εργαστηριακών εξετάσεων
    • Έναρξη αντιεπιληπτικής αγωγής για τερματισμό των σπασμών, στην συνέχεια θεραπεία συντήρησης 
    • Διάγνωση/θεραπεία υποκείμενης παθολογίας
    • Χρήση μυοχαλαρωτικών εάν η η επιληπτική κατάσταση διαταράσσει την αναπνευστική λειτουργία ή επέλθει γαλακτική οξέωση
    • Προστασία ασθενούς από τραυματισμό κατά την κρίση. Πλαγία θέση. Καθαρισμός εκκρίσεων από αεροφόρο οδό
    • Δεν χορηγείται τίποτα από το στόμα

    ΦΑΡΜΑΚΑ Staus Epilepticus

    ΦΑΡΜΑΚΟ(Α) ΕΚΛΟΓΗΣ

    Εξαρτάται από τον τύπο της επιληπτικής κρίσης. Η τονικο-κλονική Ε.Κ. είναι η σοβαρότερη μορφή και αντιμετωπίζεται ως εξής:

    Σταθεροποίηση:

    Συνέχιση αγωγής όπως περιγράφεται στα Γενικά Μέτρα.

    Επαγρύπνηση για διασωλήνωση εάν η θεραπεία των σπασμών προκαλέσει υποαερισμό.

    Πρόληψη υπότασης με αγγειοσυσπαστικούς παράγοντες (π.χ ντοπαμίνη)

    • Θειαμίνη - 100 mg ενδοφλέβια ή ενδομυϊκά (ενήλικες μόνο)
    • 50% σακχαρούχος ορός,  εάν υπάρχει υπογλυκαιμία ή δεν είναι γνωστό το σάκχαρο ορού χορηγούνται 50 mL ενδοφλέβια (για παιδιά χρησιμοποιείται μόνο διάλυμα Dextrose 25% σε δόση 2 mL/kg ενδοφλεβίως βραδέως)

    Για την λύση των επιληπτικών σπασμών χρειάζεται ενδοφλέβια γραμμή: Μπορεί να δοθούν μια βενζοδιαζεπίνη και η φαινιτοΐνη μαζί, αν και μερικοί προτείνουν μια κλιμακωτή αντιμετώπιση (λόγω της κατασταλτικής δράσης της διαζεπάμης) χρησιμοποιώντας αρχικά την φαινυτοΐνη και στη συνέχεια φαινοβαρβιτάλη. Καθώς προστίθεται κάθε νέο φάρμακο, απαιτείται προσεκτική πσρακολούθηση για τυχόν υποαερισμό ή υπόταση

    • Φαινυτοΐνη (EPANUTIN): 15-20 mg/kg ΕΦ σε ρυθμό < 50 mg/min με ΗΚΓ παρακολούθηση (βραδέως καρδιολογικό ιστορικό). Μπορούν να επαναληφθούν 5 mg/kg κάθε 30 λεπτά μέχρι συνολικής δόσης 30 mg/kg (για παιδί <50 kg - 20 mg/kg σε ρυθμό 1 mg/kg/λεπτό και επαναληπτική δόση ως ανωτέρω)
    • Φαινοβαρβιτάλη (Luminal)Q 10-20 mg/kg ΕΦ διαλυμένο σε φυσιολογικό ορρό σε ρυθμό < 1,5 mg/kg/λεπτό (ελάττωση σε < 25 mg/min για προχωρημένες ηλικίες ή καρδιολογικό ιστορικό(, (για παιδί - 20 mg/kg ΕΦ σε ρυθμό < 1,5 mg/kg/λεπτό). Χορήγηση μέχρι πλήρους εξαφάνισης των κρίσεων ή συνολικής δόσης 1-2 gram.
    • Διαζεπάμη (Valium): μέχρι 0,5 mg/kg ΕΦ σε ρυθμό 5 mg/λεπτό, μπορεί να επαναλαμβάνεται κάθε 5-10 λεπτά μέχρι συνολικής δόσης 30 mg (για παιδιά 0,5  mg/kg μέχρι συνολικής δόσης 5 mg για ηλικία < 5 ετών ή 10 mg για ηλικία > 5 ετών)

    Για να σταματήσουν οι επιληπτικοί σπασμοί (εάν δεν υπάρχει ενδοφλέβια πρόσβαση):

    • Ενδοοστική χορήγηση χρησιμοποιείται σε μικρά παιδιά για βενζοδιαζεπίνες, όπως, φαινυτοΐνη, φαινοβαρβιτάλη, σε δόσεις όπως και στην ενδοφλέβια χορήγηση.
    • Διαζεπάμη διορθικώς: 0,5 mg/kg (παιδιά - 20 mg μέγιστη δόση)
    • Παραλδεΰδη διορθικώς: βλέπε εναλλακτικά φάρμακα
    • Μιδαζολάμη (Verced): 0,2 mg/kg ΕΜ (έναρξη δράσης σε 5 λεπτά)

    Εάν οι κρίσεις επιμένουν:

    • Πρόκληση φαρμακευτικού κώματος (αναισθησία) με βραχείας δράσης βαρβιτουρικό, ώστε να κατασταλούν τα ΗΕΓ ευρήματα
    • Απαιτείται διασωλήνωση, συνεχής αναπνευστική και καρδιοαγγειακή παρακολούθηση και (συχνά) υποστήριξη της αρτηριακής πίεσης

    Εναλλακτική αγωγή περιλαμβάνει:

    1. Φαινοβαρβιτάλη: δόση εφόδου 5 mg/kg ΕΦ ή μέχρι να κατασταλεί η δραστηριότητα δτο ΗΕΓ. Δόση συντήρησης: 1-3 mg/kg/ώρα, ρυθμιζόμενο σύμφωνα με την ανταπόκριση στο ΗΕΓ
    2. Θειοπεντάλη: δόση εφόδου 3-6 mg/kg ΕΦ, και στη συνέχεια προσθήκη 50 mg ΕΦ κάθε 2-5 λεπτά ώστε να προκληθεί καταστολή του ΗΕΓ. Δόση συντήρησης: ΕΦ ορρός διαλύματος 0,2 σε ρυθμό καταστολής του ΗΕΓ

    Αντενδείξεις:

    • Βενζοδιαζεπίνες (διαζεπάμη, λοραζεπάμη, μιδαζολάμη) - σε οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας
    • Βαρβιτουρικά - σε οξεία διαλείπουσα πορφυρία

    Προφυλάξεις: 

    • Μπορεί να απαιτηθεί ενδοτραχειακή διασωλήνωση
    • Μείωση των δόσεων των κατασταλτικών φαρμάκων σε ασθενείς με καταπληξία, κώμα ή οξεία μέθη
    • Η ταχεία ΕΦ χορήγηση διαζεπάμης (και μιδαζολάμης) μπορεί να προκαλέσει άπνοια, ιδιαίτερα σε ασθενείς που λαμβάνουν βαρβιτουρικά. Φλεβική θρόμβωση και φλεβίτιδα μπορούν να εμφανιστούν στο σημείο της ΕΦ χορήγησης. Χρειάζεται μείωση της δόσης σε άτομα με νεφρική ανεπάρκεια
    • Φαινοβαρβιτάλη - προσοχή στις περιπτώσεις που συνυπάρχει αναπνευστική ανεπάρκεια, ηπατική νόσος και εγκυμοσύνη. Επιληπτική κρίση από πότομη στέρηση μπορούν να προκληθούν μετά από οξεία διακοπή υψηλών δόσεων του φαρμάκου. Χρειάζεται αύξηση των μεσοδιαστημάτων μεταξύ των δόσεων σε σοβαρή ηπατική νόσο.
    • Φαινυτοΐνη - παρακολούθηση με ΗΚΓ για αρρυθμίες, παράταση του QT, και υπόταση. Εάν τα ανωτέρω παρουσιασθούν να μειωθεί ο ρυθμός  χορήγησης του φαρμάκου. Απαιτείται προσοχή στην χορήγηση κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης (αυξημένος κίνδυνος συγγενών ανωμαλιών), σε ηπατοπάθειες, υπεργλυκαιμία και άτομα προχωρημένης ηλικίας. Οξεία διακοπή του φαρμάκου μπορεί να αναζοπυρώσει την επιληπτική κατάσταση. Να χρησιμοποιείται με φυσιολογικό ορό ή 0,45 NaCl για να αποφεύγεται καθίζηση του φαρμάκου που συμβαίνει στους σακχαρούχους ορούς. Η υπερδοσολογία μπορεί να οδηγήσει σε παράδοξη αναποτελεσματικότητα του φαρμάκου.

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Κάθε ένα από τα φάρμακα που αναφέρθηκαν μπορεί να αυξήσει την δράση άλλων κατασταλτικών του ΚΝΣ φαρμάκων
    • Φαινοβαρβιτάλη - μπορεί να μειώσει την δράση της κινιδίνης και Warfarin, επιταχύνει τον μεταβολισμό της φαινυτοΐνης
    • Φαινυτοΐνη - αυξημένα επίπεδα ορρού και τοξικότητας μπορούν να προκληθούν με την ταυτόχρονη χορήγηση Warfarin, δισουλφιράμης, φαινυλβουταζόνης και ισονιαζίδης. Χρειάζεται μείωση της δόσης στη νεφρική ανεπάρκεια, να γίνεται έλεγχος επιπέδων φαρμάκου στον ορρό όποτε είναι εφικτό

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Εναλλακτικές Βενζοδιαζεπίνες:

    • Παρατεταμένης δράσης - λοραζεπάμη (Tavor) 0,1 mg/kg σε 2 mg/min (4-8 mg συνολική δόση), (παιδιά - 0,05 μέχρι 0,1 mg/kg ΕΦ σε ρυθμό/mg/min)
    • Βραχείας δράσης - μιδαζολάμη (Dormicum):
    1. Ηρεμιστική δόση -  0, 125 mg/kg ΕΦ (<2 mg/min) ή 0,5 mg/kg ενδορρινικά η 0,2  mg/kg ενδομυΐκά
    2. Δοσολογία νάρκωσης - 0,2-0,5 mg/kg ΕΦ και χορήγηση σε 0,5-1 mg/kg/min ΕΦ

    Φάρμακα δεύτερης γραμμής:

    • Λιδοκαΐνη (xylocaine) - 1 με 3 mg/kg σε ταχεία ΕΦ έγχυση, δόση συντήρησης 3-10 mg/kg/ώρα
    • Βαλπροΐκό οξύ - 500 mg μέσω ρινογαστρικού καθετήρα ή 500  mg σε 300 ml ύδατος διορθικά (με χρόνο στάσης - - παραμονής στο ορθό - 15 λεπτών)
    • Παραλδεΰδη - 0,3 ml (300 mg/kg, συνήθης δόση είναι 4-8 ml) από το ορθό διαλυμένο σε διπλάσιο όγκο ελαιόλαδου για να αποφευχθεί ερεθισμός του βλεννογόνου (η ανάμιξη γίνεται σε γυάλινο δοχείο διότι η παραλδεΰδη είναι διαλύτης για πλαστικές ουσίες).  Η προσρόφηση από το ορθό είναι βραδεία τα ψηλότερα επίπεδα του φαρμάκου επιτυγχάνονται σε 2-4 ώρες. Μπορεί επίσης να χορηγηθεί μς γαστρικό σωλήνα. (Αν και μερικές φορές συνιστάται ή ΕΦ ή ΕΜ χορήγηση, παρεντερικές μορφές δεν είναι διαθέσιμες στις ΗΠΑ)

    Διάφορα φάρμακα:

    • Ισοφλουράνη, δεσλουράνη ενδορρινικά
    • Προφάρμακο φαινυτοΐνης (φωσφαινυτοΐνη) ΕΦ ή ΕΜ
    • Προποφόλη σε συνεχή ΕΦ έγχυση
    • Χλωρομεθιαζόλη σε συνεχή ΕΦ έγχυση
    • Βαλπροΐκό οξύ ενδοφλεβίως

    status epilepticus 5

    Η διαζεπάμη που μπορεί να χορηγηθεί από το ορθό συνταγογραφείται συχνά σε άτομα με επιληψία. 

    Οι βενζοδιαζεπίνες είναι η προτιμώμενη αρχική θεραπεία μετά την οποία, συνήθως, χορηγείται και  φαινυτοΐνη ή φωσφενυτοΐνη.

    Οι κατευθυντήριες γραμμές πρώτων βοηθειών για επιληπτικές κρίσεις δηλώνουν ότι, κατά κανόνα, ένα ασθενοφόρο πρέπει να ζητηθεί για επιληπτικές κρίσεις που διαρκούν περισσότερο από πέντε λεπτά (ή νωρίτερα εάν αυτό είναι το πρώτο επεισόδιο κατάσχεσης του ατόμου και δεν είναι γνωστοί παράγοντες επιβίωσης ή εάν συμβαίνει επιληπτική κατάσταση σε άτομο με επιληψία των οποίων οι επιληπτικές κρίσεις προηγουμένως απουσίαζαν ή ελέγχονταν καλά για σημαντικό χρονικό διάστημα).

    Βενζοδιαζεπίνες

    Όταν χορηγείται ενδοφλεβίως, η λοραζεπάμη φαίνεται να είναι ανώτερη από τη διαζεπάμη για τη διακοπή της επιληπτικής δραστηριότητας. Η ενδομυϊκή μιδαζολάμη φαίνεται να είναι μια λογική επιλογή.

    Η βενζοδιαζεπίνη που επιλέγεται για την αρχική θεραπεία είναι η λοραζεπάμη, λόγω της σχετικά μεγάλης διάρκειας δράσης της (2-8 ώρες) κατά την ένεση και της ταχείας έναρξης δράσης, η οποία πιστεύεται ότι οφείλεται στην υψηλή συγγένεια της για τους υποδοχείς GABA και χαμηλή διαλυτότητα στα λιπίδια, γεγονός που το αναγκάζει να παραμείνει στο αγγειακό διαμέρισμα. Εάν η λοραζεπάμη δεν είναι διαθέσιμη ή δεν είναι δυνατή η ενδοφλέβια πρόσβαση, τότε θα πρέπει να δοθεί διαζεπάμη.

    Σε αρκετές χώρες, η ενδοφλέβια κλοναζεπάμη θεωρείται ως το φάρμακο πρώτης επιλογής.  Τα αναφερόμενα πλεονεκτήματα της κλοναζεπάμης περιλαμβάνουν μεγαλύτερη διάρκεια δράσης από τη διαζεπάμη και χαμηλότερη τάση για ανάπτυξη οξείας ανοχής από τη λοραζεπάμη. 

    Ιδιαίτερα στα παιδιά, μια άλλη δημοφιλής επιλογή θεραπείας είναι η μιδαζολάμη, που δίνεται στο πλάι του στόματος ή της μύτης.  Μερικές φορές, η αποτυχία μόνο της λοραζεπάμης θεωρείται αρκετή για να χαρακτηριστεί μια περίπτωση Ε.Κ. ως ανθεκτική στη θεραπεία.

    Φαινυτοΐνη και φωσφενυτοΐνη

    Η φαινυτοΐνη είναι θεραπεία πρώτης γραμμής, αν και το προφάρμακο φωσφενυτοΐνη μπορεί να χορηγηθεί τρεις φορές πιο γρήγορα και με πολύ λιγότερες αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης. Εάν χρησιμοποιούνται αυτά ή οποιαδήποτε άλλα παράγωγα υδαντοΐνης, τότε απαιτείται καρδιακή παρακολούθηση εάν χορηγούνται ενδοφλεβίως. Επειδή οι υδαντοΐνες χρειάζονται 15-30 λεπτά για να λειτουργήσουν, μια βενζοδιαζεπίνη ή βαρβιτουρικό συχνά συγχορηγείται. Λόγω της μικρής διάρκειας δράσης της διαζεπάμης, συχνά χορηγείται μαζί.

    Βαρβιτουρικά

    Πριν από την εφεύρεση των βενζοδιαζεπινών, υπήρχαν τα βαρβιτουρικά, τα οποία εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται σήμερα εάν οι βενζοδιαζεπίνες ή οι υδαντοΐνες δεν είναι επιλογή. Αυτά χρησιμοποιούνται για να προκαλέσουν βαρβιτουρικό κώμα. Το βαρβιτουρικό που χρησιμοποιείται πιο συχνά για αυτό είναι η φαινοβαρβιτάλη. Το thiopental ή η πεντοβαρβιτάλη μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθούν για το σκοπό αυτό εάν οι επιληπτικές κρίσεις πρέπει να σταματήσουν αμέσως ή εάν το άτομο έχει ήδη επηρεαστεί από την υποκείμενη ασθένεια ή από τοξικές / μεταβολικές προκαλούμενες κρίσεις. Ωστόσο, σε αυτές τις καταστάσεις, το thiopental είναι ο παράγοντας επιλογής.

    Καρβαμαζεπίνη και βαλπροϊκό οξύ

    Το βαλπροϊκό οξύ διατίθεται για χορήγηση ενδοφλεβίως και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για επιληπτική κατάσταση. Η καρβαμαζεπίνη δεν διατίθεται σε ενδοφλέβια σύνθεση και δεν παίζει κύριο ρόλο στην επιληπτική κατάσταση. 

    Εάν το βαλπροϊκό οξύ αποδειχθεί αναποτελεσματικό ή αν τα βαρβιτουρικά δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για κάποιο λόγο, τότε μπορεί να δοκιμαστεί ένα γενικό αναισθητικό όπως η προποφόλη. Μερικές φορές χρησιμοποιείται δεύτερο μετά την αποτυχία της λοραζεπάμης. Αυτό θα συνεπάγεται τον τεχνητό αερισμό του ατόμου. Η προποφόλη έχει αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματική στην καταστολή των τραυματισμών που παρατηρούνται στην επιληπτική κατάσταση.

    Η κεταμίνη, ένα ανταγωνιστικό φάρμακο NMDA, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως έσχατη λύση για την επιληπτική κατάσταση ανθεκτική στα φάρμακα. [

    Η λιδοκαΐνη έχει χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις που δεν βελτιώνονται με άλλα πιο συνηθισμένα φάρμακα. Μια ανησυχία είναι ότι οι επιληπτικές κρίσεις ξεκινούν ξανά 30 λεπτά μετά τη διακοπή των φαρμάκων. Επιπλέον, δεν συνιστάται σε άτομα με προβλήματα καρδιάς ή ήπατος.

    Η αλλοπρεγνανολόνη μελετάται σε μια κλινική δοκιμή για τη θεραπεία της επιληπτικής κατάστασης που είναι εξαιρετικά ανθεκτική. 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Θεραπευτικά επίπεδα ορού εντιεπιληπτικών κρίσεων, καθορίζεται ένα σχήμα συντήρησης με αντιεπιληπτικά φάρμακα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η θνησιμότητα και θνητότητα καθορίζονται από την οξεία βλάβη του ΚΝΣ, το στρες καθώς και την διαταραχή από επανειλημμένες επιληπτικές κρίσεις
    • Αίτια θανάτου - καρδιοπνευμονική  αναστολή, νεφρική ανεπάρκεια, υπερθερμία, πνευμονία από εισρόφηση, το υποκείμενο πρόβλημα ή την θεραπεία που υιοθετήθηκε.
    • Τα αντιεπιληπτικά φάρμακα προκαλούν καταστολή του αναπνευστικού και καρδιαγγειακού συστήματος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Η θνητότητα κυμαίνεται στο 10-35% (3-8% στα παιδιά), και εξαρτάται συνήθως από το υποκείμενο αίτιο. Παρατεταμένες επιληπτικές κρίσεις (>30-60 min) μπορεί να προκαλέσουν νευρολογική βλάβη ακόμη και τον θάνατο.

    Μεταξύ 10 και 30% των ατόμων που παθαίνουν επιληπτική κατάσταση πεθαίνουν εντός 30 ημερών. Η μεγάλη πλειοψηφία αυτών των ανθρώπων έχει μια υποκείμενη κατάσταση του εγκεφάλου που προκαλεί την επιληπτική  κατάσταση όπως όγκος εγκεφάλου, εγκεφαλική λοίμωξη, εγκεφαλικό τραύμα ή εγκεφαλικό επεισόδιο. Ωστόσο, τα άτομα με διάγνωση επιληψίας που έχουν επιληπτική κατάσταση έχουν, επίσης, αυξημένο κίνδυνο θανάτου εάν η κατάστασή τους δεν σταθεροποιηθεί γρήγορα.

    status epilepticus 6

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Η αιτία ή η υποκείμενη παθολογική κατάσταση που σχετίζεται με την Ε.Κ. ποικίλλει ευρέως ανάλογα με την ηλικία. Στους ενήλικες συνήθως σχετίζεται με γνωστό πρόβλημα π.χ. γνωστό ιστορικό επιληψίας, στέρηση οινοπνεύματος, ή επίκτητη βάβη του ΚΝΣ (ιδιαίτερα στους μετωπιαίους λοβούς)

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ 

    Παιδιατρικό: Χαμηλότερη θνητότητα. Πιο συχνά απαντάται στην Ε.Κ. σαν πρώτη επιληπτική κρίση λόγω: πυρετικών σπασμών, ιδιοπαθούς επιληψίας, λοίμωξης του ΚΝΣ, μεταβολικών διαταραχών.

    Γηριατρικό: Είναι πιο πιθανό να αναπτύσσουν Ε.Κ. δευτεροπαθώς από μεταβολή της φαρμακολογικής θεραπείας (μη συμμόρφωση ασθενούς, αλληλεπιδράσεις ή τοξικότητα των φαρμάκων), έχουν την τάση να έχουν εντοπισμένες βλάβες στο ΚΝΣ (συνήθως στον μετωπιαίο λοβό)

    Άλλα: Η νεογνική Ε.Κ. σχετίζεται, συνήθως, με μηνιγγίτιδα ή μεταβολικές διαταραχές (έλλειψη ασβεστίου, μαγνησίου ή πυριδοξίνης) και απαιτεί προσωπική αξιολόγηση ως προς την υποκείμενη αιτία.

    ΚΥΗΣΗ

    • Φαινυτοΐνη - χρήση με προσοχή (αυξημένος κίνδυνος συγγενών ανωμαλιών κατά το 1ο τρίμηνο)
    • Φαινοβαρβιτάλη - χρήση με προσοχή

    Άλλες μορφές επιλιηπτικής κατάστασης:

    • Εστιακή κινητική επιληπτική κατάσταση - αρχίζει περιφερικά με κλονικές σπασμωδικές κινήσεις, με κεντρική επέκταση, οι οφθαλμοί και η κεφαλή κλίνουν σε αντίθετη κατεύθυνση από την εστία της βλάβης, μπορεί να εξελιχθεί σε γενικευμένη επιληπτική κατάσταση και συνήθως, υπάρχει υποκείμενη παθολογική κατάσταση του ΚΝΣ. Αντιμετωπίζεται, όπως, η τονικοκλονική επιληπτική κατάσταση. Μπορεί να ανταποκριθεί στην καρβαμαζεπίνη.
    • Epilepsia partialis continua (τμηματική επιληψία) - ταχέως επαναλαμβανόμενες εστιακές σπασμωδικές κινήσεις χωρίς απώλεια συνείδησης, επιδεινώνεται από τις εκούσιες κινήσεις μπορεί να επιμείνει για ώρες ή και μέρες, πτωχή ανταπόκριση στην θεραπεία, συχνά σχετίζεται με υποκείμενη παθολογική κατάσταση. Συνιστάται η φαινοβαρβιτάλη και η διαζεπάμη
    • Μυοκλωνική επιληπτική κατάσταση - ξαφνικές σπασμωδικές συσπάσεις των άκρων, συνήθως δευτεροπαθείς από διάχυτη νευρολογική ή μεταβολική διαταραχή, το επίπεδο συνείδησης συνήθως διατηρείται. Θεραπεία με διαζεπάμη
    • Μεικτού τύπου μερική επιληπτική κατάσταση (ψυχοκινητική επιληπτική κατάσταση) - βραχείας διάρκειας επιληπτικές κρίσεις με αυτομστισμούς (π.χ. πλατάγισμα χειλέων, τυχαία βολβοστροφή, μασητικές κινήσεις, προσήλωση βλέμματος), ακολουθείται από συγχυτική κατάσταση, διαρκείας 10 λεπτών, χωρίς ούρα, βολβοστροφή προς τα άνω, με ακανόνιστες μυοκλωνικές σπασμωδικές κινήσεις, αυτοματισμούς, χωρίς σύγχυση μετά την προσβολή, μπορεί να εξελιχθεί σε γενικευμένη επιληπτική κατάσταση. Σε μια τέτοια περίπτωση, αντιμετωπίζεται όπως η τονικοκλονική επιληπτική κατάσταση
    • Νεογνική επιληπτική κατάσταση- ήπια πολυεστιακά, κλονικά τονικά και μυοκλονικά χαρακτηριστικά, κίνδυνος εγκεφαλικής αιμορραγίας, μηνιγγίτιδα και μεταβολικές διαταραχές (ανεπάρκεια ασβεστίου, μαγνησίου, πυριδοξίνης) πιο συχνά. Η θεραπεία ξεκινάει με φαινοβαρβιτάλη και διαζεπάμη

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    status epilepticus 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο Tourettte και κάνναβη

    Κάνναβη και τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    Κάνναβη και επιληψία

    Όταν υπάρχει ανισορροπία νευροδιαβιβαστών

    Καρκίνος εγκεφάλου και κάνναβη

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Η κάνναβη μειώνει τη χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων

    Θέλει προσοχή η χορήγηση φυλλικού οξέος στην επιληψία

    Κετογενική δίαιτα

    Θεραπεία ασθενειών με ζωικής προέλευσης προϊόντα

    Βαρβιτουρικά

    Αφιέρωμα για την παγκόσμια ημέρα επιληψίας

    Ζαμπούκος ο μαύρος

    Εγκεφαλικές μεταστάσεις

    Μην κόβετε το αλκοόλ απότομα

    Τι να κάνετε αν κάποιος κάνει σπασμούς

    Κόλπα για να ρίξετε τον πυρετό

    Φάρμακο για την επιληψία

    To μαγνήσιο και τα οφέλη του

    Επιληψία του κροταφικού λοβού

    Κροταφική επιληψία

    Εγκεφαλική αιμορραγία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές για το δεντρολίβανο

    Βιοανάδραση

    Ο γλυκάνισος

    Ιατρικές συνταγές με το γκι

    Φασκόμηλο

    Προοδευτική ατροφία του προσώπου

    Ο βασιλικός

    Βαλεριάνα

    Απήγανος

    Αψιθιά

    Σύνδρομο Cornelia de Lange

    Μηνιγγίτιδα

    Τρομώδες παραλήρημα

    Το σύνδρομο Rett

    Υποσκληρίδιο αιμάτωμα

    Υπαραχνοειδής αιμορραγία

    Τι είναι η εκλαμψία

    Σύνδρομο Angelman

    Ρομποτική νευροχειρουργική

    Πυρετικοί σπασμοί στα παιδιά

    Πασιφλόρα

    Μήπως έχετε συχνά ψευδαισθήσεις;

    Νυχτερινή ενούρηση στα παιδιά

    Bupleurum kakiskalae

    Θεραπεία για την δύσκολη επιληψία

    Εμφυτεύματα εγκεφάλου για την θεραπεία της επιληψίας

    Επιληπτικές κρίσεις στον ύπνο

    Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα

    www.emedi.gr

     

  • Θερμική εξάντληση και θερμοπληξία Θερμική εξάντληση και θερμοπληξία

    Η θερμική κάκωση ή υπερθερμία ή θερμική καταπληξία

     

    Η θερμική εξάντληση και η θερμοπληξία είναι δύο διάδοχες καταστάσεις αυξανόμενης βαρύτητας που οφείλονται σε αφυδάτωση, απώλεια ηλεκτρολυτών και ανεπάρκεια των θερμορρυθμιστικών μηχανισμών του σώματος.

    Εξάντληση από θερμότητα

    Οξεία θερμική κάκωση με υπερθερμία που οφείλεται σε αφυδάτωση.

    Θερμοπληξία

    Μεγάλη υπερθερμία, ανεπάρκεια του θερμορρυθμιστικού συστήματος και βαριά δυσλειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος.

    Τα συστήματα που επηρεάζονται είναι το ενδοκρινικό, το νευρικό και ο μεταβολισμός.

    Παρατηρούνται, κυρίως, σε παιδιά και ηλικιωμένους και οι γυναίκες επηρεάζονται εξίσου με τους άνδρες.

    hot stress 5

    Σημεία και συμπτώματα θερμικής εξάντλησης και θερμοπληξίας

    -Θερμική εξάντληση

    Αδυναμία

    Λήθαργος

    Καταβολή δυνάμεων

    Ζάλη

    Ναυτία

    Έμετοι

    Μυαλγίες

    Κεφαλαλγία

    Έντονη εφίδρωση

    Ταχυκαρδία

    Υπόταση

    Ασυνέργεια κινήσεων

    Αλυσμός ή ανησυχία ή αγωνία

    Έντονη δίψα

    Υπεραερισμός

    Παραισθήσεις

    Αυξημένη κεντρική θερμοκρασία

    -Θερμοπληξία

    Εξάντληση

    Σύγχυση

    Διαταραχές προσανατολισμού

    Κώμα

    Θερμό, ερυθρό και ξηρό δέρμα

    Κεντρική θερμοκρασία μεγαλύτερη από 42 ο C

    hot stress 4

    Αίτια θερμικής εξάντλησης και θερμοπληξίας

    Ανεπάρκεια του μηχανισμού αποβολής θερμότητας ή έκθεση σε υπερβολική θερμότητα που προκαλεί αύξηση της κεντρικής θερμοκρασίας, αφυδάτωση και απώλεια άλατος.

    Παράγοντες κινδύνου για θερμική εξάντληση και θερμοπληξία

    Κακός εγκλιματισμός

    Κακή γενική κατάσταση

    Απώλεια άλατος και ύδατος

    Παχυσαρκία

    Οξεία εμπύρετα νοσήματα

    Γαστρεντερικές παθήσεις

    Χρόνιες παθήσεις, όπως διαβήτης, υπέρταση ή καρδιακές παθήσεις

    Κατάχρηση οινοπνεύματος και άλλων ουσιών

    Υψηλή θερμοκρασία και υγρασία

    Φτωχή κυκλοφορία αέρα στους χώρους

    Βαρύς περιοριστικός ρουχισμός

    Διαφορική διάγνωση θερμικής εξάντλησης και θερμοπληξίας

    Άλλα αίτια αυξημένης θερμοκρασίας, αφυδάτωσης ή κυκλοφορικής καταπληξίας

    -Εμπύρετα νοσήματα

    -Σηψαιμία

    -Απώλεια υγρών από φάρμακα

    -Καρδιακή αρρυθμία

    -Έμφραγμα

    -Οξεία δηλητηρίαση με κοκαϊνη

    -Κακοήθης υπερθερμία που είναι αυτοσωματική κληρονομική διαταραχή του καρδιακού και των σκελετικών μυών, κατά την οποία οι ασθενείς έχουν ανώμαλο μεταβολισμό των μυών μετά από έκθεση σε αλοθάνιο ή ερεθίσματα των σκελετικών μυών

    Διάγνωση θερμικής εξάντλησης και θερμοπληξίας

    Ηλεκτρολύτες, με υπερνατριαιμία, υπερχλωραιμία και αιμοσυμπύκνωση

    Ανάλυση ούρων που δείχνει αυξημένο ειδικό βάρος ούρων

    Κρεατινίνη

    Ουρία

    Ηπατικά ένζυμα

    Γενική αίματος

    Απαιτείται παρακολούθηση της θερμοκρασίας

    hot stress 1

    Θεραπεία θερμικής εξάντλησης και θερμοπληξίας

    Γίνεται γρήγορη μείωση της θερμοκρασίας με απομάκρυνση των ρούχων, βρέξιμο του ασθενούς και επιθέματα πάγου. Η ψύξη του ασθενούς σταματάει όταν η θερμοκρασία κατέβει κάτω από 40,5 ο C. 

    Γίνεται αναπλήρωση των υγρών και ηλεκτρολυτών με χορήγηση υποτονικών ή ισοτονικών υγρών από το στόμα ή φυσιολογικού ορού ενδοφλέβια (1 λίτρο).

    Ανυψώνονται τα άνω άκρα.

    Χορηγούνται δροσερά ή κρύα υγρά χωρίς ανθρακικό.

    Αποφεύγεται η καφεϊνη.

    Χορηγείται με τα φαγητά ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι.

    Χρησιμοποιείται κλιματισμός.

    Αποφεύγεται η έκθεση στον ήλιο και στην υγρασία.

    Σε περίπτωση άσκησης λαμβάνονται υγρά και κατά τη διάρκεια της άσκησης, 120 ml κάθε 15 λεπτά μέτριας άσκησης.

    Ασθενείς με θερμοπληξία μπορεί να χρειαστούν διασωλήνωση, αιμοδυναμικό έλεγχο και προσεκτική χορήγηση και παρακολούθηση υγρών και ηλεκτρολυτών.

    Πρόληψη θερμοπληξίας

    Επαρκής πρόσληψη υγρών

    Κλιματισμός

    Προσαρμογή της φυσικής δραστηριότητας

    Ρουχισμός ελαφρύς, ανοιχτόχρωμος και άνετος

    Επιπλοκές θερμικής εξάντλησης και θερμοπληξίας

    Ανεπάρκεια ζωτικού οργάνου

    Αρρυθμία

    Έμφραγμα

    Πνευμονικό οίδημα

    Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων

    Σπασμοί

    Κώμα

    Οξεία νεφρική ανεπάρκεια

    Ραβδομυόλυση

    Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

    Ηπατοκυτταρική νέκρωση

    Πρόγνωση θερμικής εξάντλησης και θερμοπληξίας

    Είναι καλή όταν δεν επηρεάζεται η διανοητική λειτουργία και δεν αυξάνονται οι ηλεκτρολύτες ορού.

    Η ανάρρωση συμβαίνει σε 48 ώρες στις περισσότερες περιπτώσεις.

    Το ποσοστό θνητότητας από θερμοπληξία είναι 10-80% ανάλογα με την ένταση και τη διάρκεια της υπερθερμίας, καθώς και την ταχύτητα και την αποτελεσματικότητα της διάγνωσης και της θεραπείας.

    Σε κύηση υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος υπογκαιμίας.

    Και για τα ζώα πρέπει να λαμβάνονται προληπτικά μέτρα για θερμική εξάντληση και θερμοπληξία

    hot stress 3

    Τα καλύτερα συμπληρώματα για την αφυδάτωση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αφυδάτωση

    hot stress 2

    Διαβάστε, επίσης,

    Οξέωση

    Γιατί πρέπει να πίνετε περισσότερο νερό

    Χάσμα ανιότων

    Φτιάξτε μόνοι σας αλκαλικό νερό

    Να πίνετε πολύ νερό

    Καύσωνας και θερμοπληξία

    Αν έχετε συχνά ταχυκαρδία

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί τους καλοκαιρινούς μήνες

    Κόλπα για να ρίξετε τον πυρετό

    Αλλάξτε τη διατροφή σας το καλοκαίρι

    Σημεία αφυδάτωσης

    Αφυδάτωση και υπερυδάτωση

    Πίνουμε το πρωί ζεστό νερό με λεμόνι

    Ενυδάτωση με τροφές

    Πόσο νερό πρέπει να πίνουμε;

    Τα χρωματιστά χάπια που θεραπεύουν την αφυδάτωση

    Το καλύτερο νερό

    Μάθετε να αξιολογείτε την γενική ούρων

    Θαλασσινό αλάτι

    Το θαλασσινό αλάτι στην ομοιοπαθητική

    Όταν ξυπνάτε το πρωί να πίνετε νερό με άδειο στομάχι

    Οι σκύλοι τρώνε λιγότερο το καλοκαίρι

    Να κοιμάστε με καλτσάκια και το καλοκαίρι

    Τι είναι η κακοήθης υπερθερμία;

    Κακοήθης υπερθερμία

    Δαντρολένιο

    Ο φόβος της γενικής αναισθησίας

    www.emedi.gr

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Θεραπεία πρωτονίων Ακτινοθεραπεία σωματιδίων »