Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2013 02:40

Αλλεργία στην πενικιλλίνη

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)
Οι πενικιλλίνες έχουν μεγάλη συχνότητα αλλεργικών αντιδράσεων, ICD-10 Y40.0
Η πενικιλλίνη και άλλα αντιβιοτικά β-λακτάμης συχνά κάνουν αλλεργικές αντιδράσεις.
Οι αλλεργικές αντιδράσεις από πενικιλλίνη οφείλονται στην χημική της δομή.
Η κεντρική δομή αποτελείται από έναν δικυκλικό δακτύλιο β-λακτάμης που δρα σαν απτίνη συνδεόμενος ομοιοπολικά με τις μεταφορικές πρωτεΐνες των ιστών.
Το 95% της συνδεδεμένης με ιστούς πενικιλλίνης βρίσκεται σε βενζυλπενικιλοϋλική μορφή και καλείται μέγιστος καθοριστής.
Το 5% της συνδεδεμένης με ιστούς πενικιλλίνης αποτελείται από τρεις μη αντιδρώντες μεταβολίτες που ονομάζονται ελάσσονες καθοριστές.
Οι άμεσες αλλεργικές αντιδράσεις, τις περισσότερες φορές, σχετίζονται με κάποιον ελάσσονα καθοριστή. Επιπλέον, κάποιες τροποποιημένες πενικιλλίνες μπορούν επίσης να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις, στις οποίες ο αντιγονικός καθοριστής είναι η πλάγια αλυσίδα.
Σε περιπτώσεις που η ευαισθησία στην πενικιλλίνη είναι άγνωστη, είναι διαθέσιμη η δερματική δοκιμασία πενικιλλίνης, που γίνεται από αλλεργιολόγο.
Η ακριβής δερματική δοκιμασία για την πενικιλλίνη απαιτεί τη διάθεση των κατάλληλων αντιδραστηρίων: το μόριο της πενικιλλίνης, το μέγιστο και τους ελάσσονες καθοριστές και τις κατάλληλα τροποποιημένες πενικιλλίνες.
Σε ασθενή με αρνητική δοκιμασία πενικιλλίνης δεν θα συμβεί αναφυλαξία από πενικιλλίνη σε ποσοστό 100%, δηλαδή η δοκιμασία έχει πλήρη ασφάλεια.
Ένα ποσοστό 75% των ασθενών με αναφερόμενη από το ιστορικό ευαισθησία στην πενικιλλίνη έχουν αρνητική δερματική δοκιμασία και δεν διατρέχουν κίνδυνο αναφυλαξίας.
Εκτός αυτού,  4% των ασθενών με άγνωστες ή αρνητικές αντιδράσεις στην πενικιλλίνη έχουν θετική δερματική δοκιμασία κι έτσι διατρέχουν κίνδυνο για κάποια εκδήλωση μεσολαβούμενη από IgE.
Μια αρνητική δοκιμασία δεν σημαίνει ότι ο ασθενής δεν θα αναπτύξει μια μη-IgE αντίδραση π.χ. εξάνθημα.
Σημείωση:  Οι κεφαλοσπορίνες και η πενικιλλίνη έχουν διασταυρούμενη αντίδραση, εξαιτίας της παρόμοιας δομής τους. Οι μελέτες αναφέρουν μια αύξηση του κινδύνου αντιδράσεων στις κεφαλοσπορίνες 4-8 φορές, σε ασθενείς αλλεργικούς στην πενικιλλίνη.
Βιβλιογραφία

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις αλλεργίες

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις αλλεργίες

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Διαβάστηκε 3936 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 08 Δεκεμβρίου 2018 11:18
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τα βότανα και τις φυσικές θεραπείες Χρήσιμες πληροφορίες για τα βότανα και τις φυσικές θεραπείες

    Τα βότανα είναι αποτελεσματικά για την πρόληψη και θεραπεία πολλών ασθενειών

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα βότανα και τις φυσικές θεραπείες

    Τα βότανα έχουν θαυματουργές τους ιδιότητες και αντίθετα δεν έχουν τις παρενέργειες των φαρμάκων. 

    Σε κάθε περίπτωση η χρήση των βοτάνων αν και έχει αμφισβητηθεί από τους οπαδούς της κλασσικής ιατρικής, μπορεί να θεραπεύσει πολλές ασθένειες.

    Τα περισσότερα γιατροσόφια, πάντως, έχουν στέρεη επιστημονική τεκμηρίωση και, σε κάθε περίπτωση, ένα αβλαβή. 

    Το γεγονός ότι τα βότανα είναι φυσικά, δε σημαίνει πως μπορείτε να τα χρησιμοποιείτε, αδιακρίτως.

    Πριν δοκιμάσετε οποιαδήποτε αγωγή βασισμένη σε βότανα, βεβαιωθείτε ότι γνωρίζετε τι προσφέρει το συγκεκριμένο βότανο, πώς θα το ετοιμάσετε και πώς θα το χρησιμοποιήσετε και ποιες παρενέργειες μπορεί να προκαλέσει ή τι θα πρέπει να προσέξετε.

    Κατά κανόνα ελάχιστα ιατρικά προβλήματα μπορεί να δημιουργηθούν από τις βοτανοθεραπείες, αλλά, πάντα υπάρχει κίνδυνος για κάποια μικρή τοξική ή αλλεργική αντίδραση. 

    Τα πιο γνωστά και καλά μελετημένα βότανα...

    • Βασιλικός

    Ο γλυκός βασιλικός είναι φυτό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κατάπλασμα για να απομακρύνει τις τοξίνες από το δέρμα. Χρησιμοποιείται, συχνά, ως αντίδοτο στο τσίμπημα της μέλισσας και για να βγάλει στην επιφάνεια τις υποδερμικές φλύκταινες. Το τσάι από βασιλικό βοηθάει στην πέψη και καταπραϋνει το έντερο. Το εκχύλισμα βασιλικού δρα ευεργετικά στις περιπτώσεις στοματίτιδας και επιχείλιου έρπητα. Συνιστάται στις ημικρανίες, τους πονοκεφάλους, την απλή ναυτία και τη ναυτία της εγκυμοσύνης. Το αιθέριο έλαιο του βασιλικού ανακουφίζει από το βήχα, τη γρίπη και το κρύωμα, την κατάθλιψη και την ατονία και καταπραΰνει από τα τσιμπήματα από τα έντομα και τα φίδια, επίσης, τονώνει το νευρικό σύστημα, καταπολεμάει το στρες, το άγχος, την πνευματική κόπωση και βοηθά στη συγκέντρωση. Έχει αντισηπτικές και αποχρεμπτικές ιδιότητες και θεωρείται εξαιρετικό εφιδρωτικό. Ο βασιλικός σε σκόνη (ρουφώντας τον απ’ τη μύτη) καταπολεμά το κρυολόγημα και τον πονοκέφαλο. Η κατανάλωση φύλλων βασιλικού με λάδι, σαν σαλάτα, καταπολεμά τη δυσκοιλιότητα. Το ρόφημα καταπολεμά τους σπασμούς της κοιλιάς και τη νεύρωση του στομάχου και ενισχύει τη μνήμη. Πολύ χρήσιμο για την ανακούφιση από τις κράμπες στο στομάχι, τη γαστρική καταρροή, τον έμετο, την εντερική καταρροή, τη δυσκοιλιότητα και την εντερίτιδα. Επιστημονικές μελέτες, απέδειξαν ότι οι ενώσεις στο αιθέριο έλαιο του βασιλικού έχουν ισχυρές αντιοξειδωτικές, αντιιικές, αντιμικροβιακές και αντικαρκινικές ιδιότητες.

    • Εχινάκεια

    Το βότανο αυτό προστατεύει τα υγιή κύτταρα από επιθέσεις ιών και βακτηριδίων, διεγείροντας, γενικά, τη δραστηριότητα του ανοσοποιητικού συστήματος και ειδικά των Τ-λεμφοκυττάρων, τα οποία επιτίθενται στους παθογόνους οργανισμούς και στις τοξίνες. Πολλές κλινικές δοκιμές έχουν επιβεβαιώσει την ικανότητα της εχινάκειας να προωθεί την καλή υγεία του σώματος, όλο το χρόνο. Η εχινάκεια αποτελεί ένα από τα πιο αποτελεσματικά συμπληρώματα για την εποχική ευεξία. Το συστηματικό πρήξιμο, η ερυθρότητα και η δυσφορία του σώματος μπορεί να προέρχεται από ποικίλες αιτίες, συμπεριλαμβανομένης της ανθυγιεινής διατροφής ή της εντατικής άσκησης. Όταν καταναλώνετε εχινάκεια ή την εφαρμόζετε στο σώμα σας με  προϊόντα φροντίδας του δέρματος τα οποία περιέχουν αιθέριο έλαιο από εχινάκεια, τότε μπορείτε να μειώσετε και να ανακουφίσετε τον ερεθισμό των ιστών. Η κατανάλωση της εχινάκειας προωθεί την υγεία των προστατευτικών κυττάρων στο σώμα σας. Πολλές από τις ενώσεις που υπάρχουν στην εχινάκεια υποστηρίζουν τα κύτταρα του ανοσοποιητικού και ενθαρρύνουν την υγιή ανάπτυξη των κυττάρων. Η εχινάκεια μπορεί να βελτιώσει τα επίπεδα του οξυγόνου στο αίμα. Επίσης, αυξάνει την παραγωγή ερυθροποιητίνης στον μυελό των οστών, πράγμα που συνεπάγεται την αύξηση της παραγωγής των ερυθρών αιμοσφαιρίων και της ικανότητας του αίματος να μεταφέρει το οξυγόνο. Έχει αξιολογηθεί σε συνδυασμό με άλλα βότανα, όπως η λεβάντα και το φασκόμηλο και έχει ανακαλυφθεί ότι μειώνει την κακή αναπνοή. Πιστεύεται ότι αυτή η δράση της οφείλεται εν μέρει στην ικανότητα της εχινάκειας να εξουδετερώνει τους επιβλαβείς οργανισμούς που προκαλούν κακή αναπνοή. Η εχινάκεια υποστηρίζει την επιδερμίδα συμβάλλοντας στην απομάκρυνση των κηλίδων και του ερεθισμού. Άλλες μελέτες έχουν αποκαλύψει ότι βοηθά στην ενυδάτωση του δέρματος και στη μείωση της εμφάνισης των ρυτίδων. Βρίσκεται ανάμεσα στα καλύτερα βότανα όσον αφορά την υποστήριξη της υγείας του άνω αναπνευστικού συστήματος, ακόμα και στα παιδιά. Αποτελεί πηγή αντιοξειδωτικών, όπως η βιταμίνη C, το β-καροτένιο, τα φλαβονοειδή, το σελήνιο και ο ψευδάργυρος.

    •  Saw Palmetto

    Οι ρώγες του Saw Palmetto βοηθούν στη θεραπεία της χρόνιας κυστίτιδας και στην πρόληψη μολύνσεων του ουρογεννητικού συστήματος. Το μούρο του φυτού περιέχει μια ένωση που μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη, η οποία είναι μια η μη καρκινική διόγκωση του προστάτη. Τα συμπτώματα ενός διευρυμένου προστάτη περιλαμβάνουν αίσθημα ατελούς κένωσης της κύστεως μετά την ούρηση και νυχτουρία. Έχει αποδειχθεί ότι διαθέτει διουρητικές, ενδοκρινολογικές, αναβολικές και αντισηπτικές για το ουροποιητικό ιδιότητες. Χρησιμοποιείται ιδιαίτερα για την υγεία του ανδρικού και γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος και ενδείκνυται σε περιπτώσεις χρόνιας οξείας κυστίτιδας, φλεγμονές της μεμβράνης του γεννητικού και ουροποιητικού συστήματος, διαταραχές των ορμονών ανάπτυξης του φύλου και την υπερπλασία του προστάτη. Είναι πλούσιο σε λιπαρά οξέα, φυτοστερόλες και τανίνες. Ρίχνετε 2 κουταλάκια του γλυκού σε ένα φλιτζάνι ζεστό νερό το σιγοβράζετε (αφέψημα) για 10 λεπτά, το στραγγίζετε και το πίνετε.

    pokeweed phytolacca americana plant toxic green and black berries summer nature outdoor

    • Poke Weed ή φυτολάκα

    Είναι μια ρίζα που χρησιμοποιείται, κυρίως, για να καταπραΰνει τους αρθριτικούς πόνους. H φυτολάκα είναι ένα δέντρο τα φύλλα του οποίου έχουν, κυρίως, λιποδιαλυτική και εν μέρει διουρητική δράση. H φυτολάκα βοηθά ανθρώπους με έντονο πρόβλημα τοπικού πάχους. Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιείται η ρίζα την οποία συλλέγετε στα τέλη του Φθινοπώρου ή την Άνοιξη. Δρα ως αντιρευματικό, διεγερτικό, αντικαταρροϊκό, καθαρτικό, εμετικό. Μπορείτε να τη χρησιμοποιήσετε σε πολλές περιπτώσεις σε συνδυασμό με άλλα βότανα με καλά αποτελέσματα. Θεωρείται ίαμα για τις λοιμώξεις του ανωτέρου αναπνευστικού συστήματος,γιατί σταματά την καταρροή και βοηθά τον καθαρισμό των λεμφαδένων. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για καταρροή, αμυγδαλίτιδα, λαρυγγίτιδα, αδενίτιδα, παρωτίτιδα κ.α.. είναι πολύτιμη για τα λεμφικά προβλήματα που εκδηλώνονται σε άλλα σημεία του σώματος και ιδιαίτερα για τη μαστίτιδα, την ινοκυστική μαστοπάθεια και τον καρκίνο μαστού, όπου μπορεί να χρησιμοποιηθεί εσωτερικά ή εξωτερικά ως κατάπλασμα ή με μασάζ. Είναι ωφέλιμη στους χρόνιους ρευματισμούς. Δεν πρέπει βέβαια να ξεχνάτε ότι θέλει προσοχή στη δόση γιατί αν πάρετε πολύ δρα ως ισχυρό καθαρτικό και εμετικό. Εξωτερικά σαν λοσιόν ή αλοιφή μπορεί να βοηθήσει για να απαλλάξει το δέρμα από την ψώρα και άλλα παράσιτα. Για τα λεμφικά προβλήματα συνδυάζεται με το Γάλιο. Παρασκευάζεται ως αφέψημα. Χρησιμοποιείτε μόνο μικρές ποσότητες από το βότανο. Ρίχνετε ¼ έως ½ κουταλάκι του γλυκού σε ένα φλιτζάνι νερό και το σιγοβράζετε για 10-15 λεπτά. Το ρόφημα πίνεται τρεις φορές την ημέρα. Το χρησιμοποιούν, επίσης, σε αλοιφές που βοηθούν στην καταπολέμηση των μυκητιάσεων. 

    • Ακόνιτο

    Έχει αναφερθεί ότι μικρές ποσότητες υγρού εκχυλίσματος από τη ρίζα αυτού του φυτού, ανακατεμένες σε ένα φλυτζάνι ζεστό νερό, ανακουφίζουν αποτελεσματικά πόνους, πυρετό, στομαχικούς ερεθισμούς και καρδιακές αρρυθμίες. Περιέχει αλκαλοειδή της διτερπενικής ομάδας, ναπελλίνη, ακονιτίνη και φλαβονικά γλυκοσίδια λουτεολίνη και απιγενίνη. Τα φυτά με αλκαλοειδή περιέχουν βασικές αζωτούχες οργανικές ουσίες, που επενεργούν στο νευρικό σύστημα και στα αιμοφόρα αγγεία. Έχουν τοξικές ιδιότητες και η δοσολογία τους έχει μεγάλη σημασία, γιατί κάθε κατάχρηση προκαλεί δηλητηριάσεις. Το φυτό περιέχει, ακόμα, πρωτεΐνες, χλωροφύλλη, κερί, κόμμι, μηλικό οξύ και ακονιτικό οξύ. Είναι ισχυρό αναισθητικό και αποτελεσματικό σε ορισμένες νευραλγίες (ισχιαλγία) και αντιπυρετικό στις ασθένειες από κρυολόγημα. Χρησιμοποιείται σε θεραπεία ρευματισμών, νευραλγιών και χρόνιων δερματικών παθήσεων, στις νευρώσεις, στις νευραλγίες του προσώπου και τις οδονταλγίες, στις ημικρανίες νευρικής φύσης, στις περιπτώσεις κώφωσης (χωρίς οργανική βλάβη), και στις περιπτώσεις στηθάγχης, υπό αυστηρή ιατρική παρακολούθηση. Συστήνεται ακόμα κατά των νευρικών παλμών ή ρευματικών με πόνους της καρδιάς και υπερτροφία, και κατά των παθήσεων των πνευμόνων (άσθμα, κοκκίτη και νευρικό βήχα). Είναι εφιδρωτικό και αποτελεσματικό κατά της υδρωπικίας, των οξέων ρευματισμών, της φαρυγγίτιδας, γρίπης και οξείας αρθρίτιδας. Έχει αντικαρκινικές ιδιότητες. Είναι ένα από τα ελάχιστα φυτά όπου η κακή χρήση μπορεί να προκαλέσει μια ιδιαίτερα επικίνδυνη παρενέργεια: καρδιακή ανακοπή. Το φυτό πρέπει να χρησιμοποιείται με μεγάλη προφύλαξη και προσοχή και η ιατρική οδηγία είναι απαραίτητη.

    • Αλόη

    Το φυτό της αλόης περιέχει μια επουλωτική ουσία, το ζελέ της αλόης, ένα μείγμα αντιβιοτικών, αντισηπτικών και αντιπηκτικών παραγόντων. Όταν λαμβάνεται εσωτερικά, ενεργεί ως ήπιο καθαρτικό. Μια κουταλιά της σούπας σε κανονικά διαστήματα (κατά προτίμηση με αδειανό στομάχι), χωρίς όμως να υπερβαίνετε το 1/4 του λίτρου, μπορεί να βοηθήσει στη θεραπεία του στομαχικού έλκους.

    Οι εξωτερικές χρήσεις του ζελέ της αλόης είναι πολλές: 

    1. Ενεργεί ως άμεσο και αποτελεσματικό επουλωτικό τραυμάτων, επιταχύνοντας τη θεραπεία από καψίματα και τσιμπήματα εντόμων. Λιώστε ένα φύλλο και απλώστε τον πολτό απευθείας επάνω στο τραύμα ή επιδέστε το με ένα κομμάτι ύφασμα μουσκεμένο σε ζελέ αλόης.
    2. Αλοιφές, κρέμες και λοσιόν με ζελέ αλόης προφυλάσσουν από τα εγκαύματα και το ξεφλούδισμα της ηλιοθεραπείας.
    3. Μαλακώνει τους όζους και τους κάλους στα πόδια.
    4. Αν απλωθεί στο πρόσωπο και στο λαιμό, μαλακώνει το δέρμα και εξαλείφει τις ρυτίδες.
    5. Καταπραΰνει τον πόνο και τη φαγούρα που προκαλούν οι αιμορροΐδες 
    6. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αποτελεσματικός παράγοντας κατά της τριχόπτωσης.

    33655f60147ab22740ac499643a4262a

    • Γλυκάνισος

    Είναι φυσικό διουρητικό, διεγείρει τα γαστρικά υγρά και χρησιμοποιείται, συχνά, για να ανακουφίσει καταστάσεις δυσοσμίας αερίων. Επιπλέον, χρησιμοποιείται σε διάφορα σπιτικά γιατροσόφια για την αντιμετώπιση του ξηρού βήχα. Είναι ένα θερμαντικό, διεγερτικό χόρτο, το οποίο βελτιώνει την πέψη, δρα ευεργετικά στο συκώτι και το κυκλοφοριακό σύστημα. Βοηθά στη χώνεψη και στη μείωση της βουλιμίας και θεωρείται διεγερτικό της καρδιάς και έχει αποχρεμπτική και οιστρογονική δράση. Είναι αρκετά αποτελεσματικό μέσο ενάντια στους σπασμούς, στους κολικούς των εσωτερικών  μυών (του στομάχου και των εντέρων). Αυξάνει την αποβολή αερίων των εντέρων και την περισταλτικότητα τους. Χρησιμοποιείται ενάντια στο άσθμα, στο βήχα και τον ερεθισμό των άνω αναπνευστικών οδών. Ρίχνει τον πυρετό. Καταπραΰνει τον στομαχόπονο, αλλά και τα νεύρα σε περιπτώσεις υπερέντασης. Θεραπεύει τη βρογχίτιδα, τον κοκίτη και τη βραχνάδα της φωνής. Εξωτερικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά της ψώρας.

    • Αστράγαλος

    Το βότανο αυτό ανακουφίζει από την κόπωση και ελαττώνει τη συχνότητα των κρυολογημάτων. Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, βελτιώνοντας την αντίσταση σε ιούς και βακτηρίδια, ενώ ταυτόχρονα επιταχύνει την ανάρρωση. Αποδίδει καλύτερα σε συνδυασμό με ψευδάργυρο και βιταμίνες A και C. Θεραπεύσει το κοινό κρυολόγημα και τη γρίπη, με υψηλή συγκέντρωση ενεργών ενώσεων, όπως τα φλαβονοειδή, πολυσακχαρίτες και σαπωνίνες.  Το βότανο αυτό βοηθά το σώμα να καταπολεμήσει το στρες, τις λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος και ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα. Επίσης, αυξάνει των αριθμό των λευκών αιμοσφαιρίων, διεγείρει την ανάπτυξη αντισωμάτων και αυξάνει την αντίσταση του οργανισμού σε ιούς και σε βακτηρίδια.

    • Γαϊδουράγκαθο

    Χρησιμοποιείται, συχνά, ως ορεκτικό και στη θεραπεία πεπτικών προβλημάτων, αλλά, επίσης, ρίχνει τον πυρετό και ρυθμίζει την υπεραιμία. Σε υψηλές δόσεις μπορεί να προκαλέσει καψίματα στο στόμα και στον οισοφάγο, καθώς και διάρροια.  Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούμε τους σπόρους και τις ρίζες. Οι σπόροι περιέχουν φλαβονικά γλυκοσίδια, αιθέριο έλαιο, άλατα μηλικού οξέος, νιτρικό κάλιο, πικρό στοιχείο και γλίσχρασμα (το γλίσχρασμα είναι ουσία η οποία προστατεύει τους βλεννογόνους πολλών συστημάτων του ανθρώπινου οργανισμού από τους ερεθισμούς και τις φλεγμονές). Η δράση τους βοηθά στην καλή λειτουργία της χολής, αυξάνοντας την έκκριση και τη ροή της χολής από το ήπαρ και τη χοληδόχο κύστη. Για τον λόγο αυτό μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει το βότανο αυτό για οποιοδήποτε πρόβλημα συνδέεται με την χοληδόχο κύστη ή το ήπαρ (ίκτερο;, ηπατίτιδα, χολολιθίαση). Θεωρείται, επίσης, καλό αιμοστατικό για ρινορραγία, βαριά έμμηνα και πληγές. Το γαϊδουράγκαθο αυξάνει την ροή του γάλακτος και είναι απόλυτα ασφαλές να το χρησιμοποιήσουν οι μητέρες που θηλάζουν. Ως αφέψημα βράζετε μία κουταλιά της σούπας σπόρους σε ένα λίτρο νερό και πίνετε 3 φλιτζάνια την ημέρα. Παρασκευάζεται ως έγχυμα ρίχνοντας σε ένα φλιτζάνι βραστό νερό μία κουταλιά του τσαγιού ξηρούς σπόρους και το αφήνετε για 15 λεπτά. Σουρώνετε και πίνετε τρεις φορές την ημέρα. Για εξωτερική χρήση χρησιμοποιείtε κοπανισμένα ξεραμένα γαιδουράγκαθα ή σπόρους σε μορφή σκόνης και την βάζετε σε πληγές ή στον ψευδάνθρακα.

    • Χαμομήλι

    Το φυτό αυτό, που έχει αντισπασμωδικές και γαστροδιεγερτικές ιδιότητες, λαμβάνεται, συνήθως, ως ρόφημα για ημικρανίες, στομαχικές κράμπες και ανησυχία. Εξωτερικά χρησιμοποιείται για θεραπεία τραυμάτων, δερματικών ελκών και επιπεφυκίτιδας. Τα αποξηραμένα άνθη χαμομηλιού περιέχουν πολλά τερπενοειδή και φλαβονοειδή συμβάλλοντας στις φαρμακευτικές του ιδιότητες. Τα παρασκευάσματα χαμομηλιού χρησιμοποιούνται, συνήθως, για πολλές ανθρώπινες παθήσεις, όπως αλλεργικός πυρετός, φλεγμονή, μυϊκοί σπασμοί, εμμηνορροϊκές διαταραχές, αϋπνία, έλκη, πληγές, γαστρεντερικές διαταραχές, ρευματικό πόνο και αιμορροΐδες. Τα αιθέρια έλαια χαμομηλιού χρησιμοποιούνται εκτενώς στα καλλυντικά και την αρωματοθεραπεία. Έχουν αναπτυχθεί πολλά διαφορετικά παρασκευάσματα χαμομηλιού, το πιο δημοφιλές από τα οποία είναι με τη μορφή τσαγιού από βότανα. Προσοχή: Μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις, σε άτομα που πάσχουν από αλλεργική ρινίτιδα ή ευαισθησία σε φυτά, όπως η αμβροσία, το αστέρι και τα συγγενή τους.

    • Στεκούλι

    Όταν πίνεται ως αφέψημα, το στεκούλι ή σύμφυτο ανακουφίζει από στομαχικές διαταραχές, βήχα, διάρροια, αρθριτικούς πόνους, παθήσεις του συκωτιού και της χολής. Οι εντυπωσιακές επουλωτικές ιδιότητες του οφείλονται εν μέρει στην παρουσία της αλλαντοϊνης. Η πρόσθετη παρουσία άφθονου μαλακτικού γλισχράματος κάνει το στεκούλι ένα ισχυρό θεραπευτικό ίαμα για το γαστρικό και δωδεκαδακτυλικό έλκος, τη διαφραγματοκήλη (δια του οισοφαγικού τρήματος) και την ελκώδη κολίτιδα. Η στυπτικότητά του βοηθά στις αιμορραγίες όπου και αν εμφανίζονται. Έχει χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις βρογχίτιδας και ερεθιστικού βήχα, όπου καταπραΰνει και μειώνει τον ερεθισμό βοηθώντας ταυτόχρονα την απόχρεμψη. Το στεκούλι μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε εξωτερικά στην επούλωση των τραυμάτων όπου βοηθά να σχηματισθεί σωστά ο ουλώδης ιστός. Θέλει όμως προσοχή όταν το τραύμα είναι βαθύ, γιατί η γρήγορη επούλωση εξωτερικά, χωρίς αυτό να έχει επουλωθεί πιο βαθιά θα μπορούσε να οδηγήσει σε σχηματισμό αποστήματος. Είναι ωφέλιμο για χρόνια κιρσώδη έλκη. Συνδυάζεται με αλθαία και σπειραία για γαστρικά έλκη και φλεγμονές. Για βρογχικές παθήσεις συνδυάζεται με βήχιο, μαρρούβιο και ίνουλα. Παρασκευάζεται ως αφέψημα. Ρίχνετε 3 κουταλιές του φυτού σε 1 φλιτζάνι νερό και το σιγοβράζετε για 15 λεπτά. Το ρόφημα το πίνετε τρεις φορές την ημέρα. Προσοχή: Πιθανή παρενέργεια από τη χρήση αυτού του βοτάνου, είναι ότι μειώνει την απορρόφηση σιδήρου και βιταμίνης Β12 από τον οργανισμό. 

    •  Άρκευθος ή Αγριοκυπάρισσο (μήλα)

    Τα μηλαράκια της χρησιμοποιούνται, συχνά, ως τονωτικό του στομάχου, ως ορεκτικό και χωνευτικό, καθώς και ως διουρητικό και απολυμαντικό του ουροποιητικού συστήματος. Χρησιμοποιείται για ιατρικούς σκοπούς ως αιθέριο έλαιο, που παρασκευάζεται με απόσταξη ατμού των θρυμματισμένων, ξηρών ή ζυμωμένων μούρων. Άλλοι τρόποι με τους οποίους χρησιμοποιείται το μούρο αρκεύθου είναι ως ξηροί καρποί. Το λάδι είναι διουρητικό (προάγει την αυξημένη παραγωγή ούρων) και έχει και αντισηπτικές ιδιότητες. Το έλαιο μούρων αρκεύθου είναι, επίσης, γνωστό ως γαστρεντερικό (στομάχι και έντερα) ερεθιστικό, το οποίο πιστεύεται ότι βοηθά στην προώθηση της κυκλοφορίας των τροφίμων μέσω του πεπτικού συστήματος. Τα αποξηραμένα φρούτα και λάδι χρησιμοποιούνται για την ανακούφιση του στομάχου. Προσοχή: Υπερβολική κατανάλωση μήλων ή ποτών και τονωτικών που τα περιέχουν, μπορεί να προκαλέσει παραισθήσεις.

    glukoruza

    • Γλυκόριζα

    Αποκαθιστά τη λειτουργία μεμβρανών και ιστών, ρυθμίζει τις ορμονικές εκκρίσεις, διεγείρει τις εντερικές εκκρίσεις, αλλά χρησιμοποιείται επίσης ως διεγερτικό του αναπνευστικού συστήματος και ως καθαρτικό. Η γλυκόριζα έχει καλά τεκμηριωμένες αντιιικές, αντιβακτηριακές και αντιμυκητιασικές ιδιότητες. Ορισμένα προϊόντα που περιέχουν ρίζα γλυκόριζας και άλλα συστατικά μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση των πεπτικών συμπτωμάτων. Υπάρχουν ενδείξεις ότι τα τοπικά τζελ που περιέχουν ρίζα γλυκόριζας είναι χρήσιμα για συμπτώματα ατοπικής δερματίτιδας. Η ατοπική δερματίτιδα, που ονομάζεται, επίσης, έκζεμα, είναι μια χρόνια ασθένεια στην οποία το δέρμα είναι ερεθισμένο, κι έχει φλεγμονή και φαγούρα. Η χρήση γλυκόριζας ως γαργάρες ή παστίλιων πριν από τη χειρουργική επέμβαση μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη ή στη μείωση της σοβαρότητας του πονόλαιμου που εμφανίζεται συχνά μετά τη χειρουργική επέμβαση. Αυξάνει την αρτηριακή πίεση.

    • Ηρανθέλαιο

    Ως διαιτητικό συμπλήρωμα το ηρανθέλαιο μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της χοληστερόλης και της υψηλής πίεσης του αίματος, να βοηθήσει στην ελάττωση βάρους, να ανακουφίσει τους εμμηνορροϊκούς πόνους, να θεραπεύσει κάποιο έκζεμα, να βοηθήσει στην ίαση ήπιων περιπτώσεων ρευματοειδούς αρθρίτιδας, να επιβραδύνει την εξάπλωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας, δρα θεραπευτικά στο σύνδρομο ανήσυχων ποδιών, θεραπεύει την ακμή, και τονώνει τα νύχια. Το ενεργό συστατικό του είναι το γ-λινολεϊκό οξύ, που είναι απαραίτητο για να παράγει το σώμα τις προσταγλανδίνες που είναι πολύ σημαντικές για την καλή υγεία.

    • Μαϊντανός (σπόροι και φύλλα)

    Διουρητικό και γαστροδιεγερτικό, ο μαϊντανός χρησιμοποιείται από την ιατρική για να αντιμετωπιστούν φαινόμενα, όπως ο βήχας, το άσθμα, η αμηνόρροια, η δυσμηνόρροια και η επιπεφυκίτιδα. Ο μαϊντανός περιέχει φλαβονοειδή (απιγενίνη), γλυκοζίτες, φθαλίδες, φουρανοκουμαρίνες, καροτενοειδή, βιταμίνες A, B1, B2, B3, B5, C και E και μέταλλα, όπως σίδηρο, κάλιο, ασβέστιο, μαγνήσιο, φώσφορο, σελήνιο, θείο, χαλκό και μαγγάνιο. Όλα τα μέρη του φυτού περιέχουν αιθέριο έλαιο, αλλά οι σπόροι περιέχουν την υψηλότερη ποσότητα (2-6%). Η σύνθεση του ελαίου μπορεί να ποικίλει, ανάλογα με το πού μεγαλώνει το φυτό. Το αιθέριο έλαιο έχει υψηλή περιεκτικότητα σε απόλη (φαινυλοπροπανοειδές), μυριστικίνη, απιολίνη, πινένιο και άλλες ουσίες. Ο μαϊντανός είναι πλούσιος σε μέταλλα, όπως σίδηρος, μαγνήσιο, ασβέστιο, κάλιο, ψευδάργυρος και φώσφορος. Περιέχει, επίσης, υψηλά επίπεδα φυλλικού οξέος (βιταμίνη Β9) και τις βιταμίνες Α, Β, C και Κ. Η βιταμίνη Κ είναι ζωτικής σημασίας για το σχηματισμό οστών, προστατεύει από την οστεοπόρωση και είναι πολύ ευεργετική για το κυκλοφορικό σύστημα και το νευρικό σύστημα. Ο μαϊντανός είναι μια εξαιρετική πηγή φυτικών ινών, αλλά και ασβεστίου που το καθιστά μια καλή επιλογή για όσους δεν ενδιαφέρονται πολύ για την κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων. Οι φουρανοκουμαρίνες που βρίσκονται στα φύλλα έχουν αντιμικροβιακές ιδιότητες και η υψηλή περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά, βιταμίνη C και καροτενοειδή καθιστά το βότανο χρήσιμο στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και στην ανάπτυξη αντοχής έναντι λοιμώξεων και ασθενειών. Ορισμένες μελέτες έχουν δείξει ότι ο μαϊντανός μπορεί να περιορίσει τις επιβλαβείς επιπτώσεις ορισμένων γνωστών καρκινογόνων ουσιών. Αυτό οφείλεται στην περιεκτικότητα σε χλωροφύλλη του βοτάνου, αλλά και άλλες ουσίες, όπως η βιταμίνη C, τα φλαβονοειδή και τα καροτενοειδή μπορούν, επίσης, να διαδραματίσουν ρόλο. Επιπρόσθετα, έχει βρεθεί ότι οι ουσίες μυριστικίνη, λιμονένιο, ευγενόλη και αλφαθειούζη που υπάρχουν στο αιθέριο έλαιο μαϊντανού έχουν αντικαρκινική δράση. Καθώς, το φρέσκο ​​βότανο έχει υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο, ότι η περιεκτικότητά του σε βιταμίνη C αυξάνει την πρόσληψη σιδήρου κι έτσι είναι χρήσιμο βότανο στη θεραπεία της αναιμίας (σιδηροπενική αναιμία). Το βότανο περιέχει, επίσης, το πολύ απαραίτητο φυλλικό οξύ, ένα ζωτικό δομικό στοιχείο των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Ο μαϊντανός αυξάνει την έκκριση των πεπτικών υγρών  και διευκολύνει την πέψη, βελτιώνει την πρόσληψη θρεπτικών ουσιών και μειώνει την παραγωγή εντερικών αερίων. Μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθεί ως θεραπεία για κολικούς και άλλα πεπτικά προβλήματα.

     1

    • Δυόσμος

    Το βότανο αυτό, χρησιμοποιείται για εισπνοές σε κρυολογήματα. Επίσης, ως αφέψημα χρησιμοποιείται για τη θεραπεία πονοκεφάλων και για να αντιμετωπιστούν κράμπες της εμμηνόροιας. Στο δυόσμο αποδίδονται πολλές ευεργετικές ιδιότητες, όπως καταπολέμηση των πόνων του στομάχου και των κολικών του νεφρού, της ναυτίας και του λόξυγκα. Επίσης, προσφέρει πολλά κατά της νευρώσεων και τις διάφορες εκδηλώσεις της: πονοκέφαλοι, αυπνίες, σπασμοί, τρεμούλες, ημικρανίες, ταχυπαλμίες. Τονώνει τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος, του ήπατος και της χολής, βοηθά στην αποβολή των εντερικών αερίων. Χρησιμοποιείται κατά της διάρροιας, των πόνων της περιόδου και για την ανακούφιση από ρευματισμούς, σε περιπτώσεις αμυγδαλίτιδας, ουλίτιδας και φλεγμονές του ρινοφάρυγγα. Επίσης, ανακουφίζει τους πόνους των ρευματισμών αν τον τρίψετε στις κλειδώσεις και σταματά τον πονοκέφαλο αν τον τρίψετε στο μέτωπο. Είναι τονωτικός, χωνευτικός, καταπραϋντικό του στομάχου, αντισπασμωδικό, σταματάει τον λόξιγκα, ενώ η μάσηση των φύλλων του ανακουφίζει από τις ημικρανίες και τον πονόδοντο. Εάν βάλετε το δυόσμο σε χλιαρό νερό, μπορείτε να κάνετε γαργάρες για να βοηθήσετε στη θεραπεία της αμυγδαλίτιδας, της ουλίτιδας, καθώς και φλεγμονές του ρινοφάρυγγα. Τα φύλλα του χρησιμοποιούνται για την θεραπεία δερματικών παθήσεων, ενώ συνιστάται ακόμα για περιπτώσεις τετάνου. Επίσης, χρησιμοποιείται σαν καρύκευμα, αφέψημα ή αρωματικό. Τέλος, ο δυόσμος χρησιμοποιείται στη σαπωνοποιία, τη μυροποιία, τη ζαχαροπλαστική κ.ά. Προσοχή: Ο δυόσμος μπορεί να προκαλέσει αποβολή του εμβρύου και συνεπώς, δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, σε μεγάλες ποσότητες.

    • Μέντα (φύλλα)

    Ως αντισπασμωδική, τονωτική και διεγερτική, η μέντα έχει χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση νευρικότητας, αϋπνίας, μυϊκών σπασμών (κράμπες), ζαλάδες και βήχα. Για τον πονοκέφαλο, δοκιμάστε ένα φλιτζάνι δυνατό αφέψημα μέντας και ξαπλώστε για 20 λεπτά. Συνήθως, είναι το ίδιο αποτελεσματική με την ασπιρίνη και χωρίς παρενέργειες. Κάθε ποικιλία μέντας χρησιμοποιείται παραδοσιακά για τη θεραπεία πολλών παθήσεων, που κυμαίνονται από αναστατωμένο στομάχι έως νευρικότητα. Η σύγχρονη ιατρική έρευνα επικεντρώθηκε στο έλαιο μέντας, το οποίο τώρα πωλείται, συχνά, ως κάψουλα, φαρμακευτικό τσάι ή τοπικό παρασκεύασμα. Σε συνδυασμό με λάδι κύμινο, μπορεί να βοηθήσει στη δυσπεψία. Το τοπικό έλαιο μέντας είναι χρήσιμο για τους πονοκεφάλους έντασης. Να αποφεύγετε τις υπερβολικές δόσεις. Μπορεί, επίσης, να οδηγήσει σε εξανθήματα και ερεθισμό του δέρματος σε αλλεργικούς.

    dentrolivano to votano tis ygeias

    • Δεντρολίβανο

    Όταν χρησιμοποιούνται εξωτερικά, σαν αλοιφή, τα φύλλα του δεντρολίβανου μπορούν να ανακουφίσουν τους ρευματικούς πόνους, τα διαστρέμματα, τα τραύματα και το έκζεμα. Όταν λαμβάνεται εσωτερικά, μετά από κατάλληλη προετοιμασία, το δεντρολίβανο μπορεί να ανακουφίσει σε καταστάσεις δύσοσμων αερίων ή κολικών και να διεγείρει την απελευθέρωση χολής από τη χοληδόχο κύστη. Είναι μια καλή πηγή σιδήρου, ασβεστίου και βιταμινών A, C και B6. Μερικά από τα πολλά οφέλη για την υγεία του δεντρολιβάνου περιλαμβάνουν: Πλούσια πηγή αντιοξειδωτικών και αντιφλεγμονωδών ενώσεων, που πιστεύεται ότι βοηθούν στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και στη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος. Το δεντρολίβανο θεωρείται γνωστικό διεγερτικό και μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της απόδοσης και της ποιότητας της μνήμης. Είναι, επίσης, γνωστό ότι ενισχύει την εγρήγορση, την ευφυΐα και την εστίαση. Το άρωμα του δεντρολίβανου έχει συνδεθεί με τη βελτίωση της διάθεσης, την εκκαθάριση του μυαλού και την ανακούφιση από το άγχος σε άτομα με χρόνιο άγχος ή ανισορροπίες ορμονών του στρες. Το έλαιο του δενδρολίβανου είναι γνωστό ότι προάγει την ανάπτυξη των μαλλιών, αποτρέποντας τη φαλάκρα, το αργό γκριζάρισμα της πιτυρίδα και την ξηρότητα τριχωτού της κεφαλής. Το δεντρολίβανο χρησιμοποιείται, συχνά, για προβλήματα πέψης, όπως καούρα, εντερικό αέριο, προβλήματα ήπατος και χοληδόχου κύστης και απώλεια όρεξης. Το δεντρολίβανο είναι ιδιαίτερα ισχυρό έναντι βακτηριακών λοιμώξεων. Βοηθάει στην πρόληψη λοιμώξεων από σταφυλόκοκκο. Τα θρεπτικά συστατικά στο δεντρολίβανο βοηθούν στην προστασία των κυττάρων του δέρματος από βλάβες που προκαλούνται συχνά από τον ήλιο και τις ελεύθερες ρίζες. Το δεντρολίβανο είναι ασφαλές όταν λαμβάνεται σε χαμηλές δόσεις, αλλά εάν καταναλώνεται σε πολύ μεγάλες δόσεις μπορεί να οδηγήσει σε παρενέργειες, όπως έμετος, σπασμοί ή ακόμη και πνευμονικό οίδημα. Συμβουλευτείτε το γιατρό σας.

    • Θυμάρι

    Ένα φυσικό αντισηπτικό, αποσμητικό, το θυμάρι, όταν εφαρμόζεται εξωτερικά, σε κομπρέσες, είναι αποτελεσματικό για πληγές. Εσωτερικά μπορεί να ενεργήσει ως αντιδιαρροϊκό, να ανακουφίσει γαστρικούς σπασμούς, κι ακόμα να ανακουφίσει τη βρογχίτιδα και τη λαρυγγίτιδα. Έχει ένα ευρύ φάσμα ιατρικών και οικιακών χρήσεων, λόγω των αντισηπτικών και αντιβακτηριακών ιδιοτήτων του. Η δραστική του ένωση, η θυμόλη, χρησιμοποιείται για προϊόντα προσωπικής υγιεινής και οικιακής απολύμανσης. Το θυμάρι είναι, επίσης, ευεργετικό στην αρωματοθεραπεία, παρέχοντας ανακούφιση από αναπνευστικές παθήσεις και διεγείροντας ανοσολογικές και κυκλοφορικές αποκρίσεις. Στην ολιστική ιατρική, το αιθέριο έλαιο θυμαριού μπορεί να χρησιμοποιηθεί αραιωμένο σε ενώσεις (το λάδι μπορεί να είναι τοξικό σε υψηλές συγκεντρώσεις) για την ανακούφιση και την επούλωση λοιμώξεων του δέρματος και του στόματος. Το αιθέριο έλαιο δεν πρέπει να καταναλώνεται εσωτερικά, χωρίς ιατρική καθοδήγηση. Αντ΄αυτού φτιάξτε τσάι από φύλλα θυμαριού ή αραιώστε το αιθέριο έλαιο και χρησιμοποιήστε το σε κομπρέσες, ως καταπραϋντικό.

    Τα κατάλληλα βότανα και συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα και συμπληρώματα διατροφής για τη υγεία σας

     το θαυματουργό βότανο που θα μου ανακουφίσει τον βήχα 11

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο δεντρολίβανου

    Ελαιώδεις φυτικές τροφές

    Θεραπεία Καρκίνου του Μαστού με φυσικούς τρόπους

    Τι περιέχουν τα φυσικά καλλυντικά και είναι υγιεινά

    Κόλπα για να αυξήσετε την τεστοστερόνη σας φυσικά

    Εμπιστευτείτε την υγεία σας στις βιταμίνες

    Τα οφέλη στην υγεία από το αρωματικό κερί χαμομηλιού

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο δάφνης

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο αρκεύθου

    Η αντιφλεγμονώδης δράση της κάνναβης

    Υψηλής ποιότητας καλλυντικά για το δέρμα σας

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σύμφυτο

    Ο άνθρωπος πάνω απ΄ όλα στην ιατρική

    Η Ελλάδα διαθέτει μία από τις πιο πλούσιες χλωρίδες του κόσμου

    Τα κρητικά βότανα είναι αναγνωρισμένα παγκοσμίως

    Ποιες βιταμίνες πρέπει να παίρνετε καθημερινά

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τα γαλακτοκομικά Χρήσιμες πληροφορίες για τα γαλακτοκομικά

    Τα γαλακτοκομικά προϊόντα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γαλακτοκομικά προϊόντα

    Αυγά ωμά

    Τα ωμά αυγά είναι άριστη και πολύ εύπεπτη τροφή. Προσφέρουν πλήρη κάλυψη στο σώμα από άποψη ενεργειακή, δομική, ηλεκτρολυτική και από την άποψη των ζωτικών συστατικών. Περιέχουν όλα τα ιχνοστοιχεία και όλες τις βιταμίνες περιλαμβανομένης και της Β12 που λείπει από τις φυτικές τροφές. Είναι ελαφρώς αλκαλική και χωρίς ίνες τροφή και γι' αυτό κατάλληλη τόσο για το ασθενές όσο και για το υγιές πεπτικό σύστημα. Η μόνη προϋπόθεση για να χωνευτούν σωστά (εκτός από τις γενικές προϋποθέσεις των γευμάτων) είναι να μασηθούν μαζί με ξερό ψωμί ή παξιμάδι. Με τη μάσηση του ψωμιού γίνεται άφθονη έκκριση των πεπτικών υγρών που είναι απαραίτητη για τη χώνεψη αυτής της πολύτιμης, αλλά, σύνθετης τροφής. Μπορούν να τρώγονται είτε ωμά είτε ελαφρώς ζεσταμένα (35-40 βαθμούς κελσίου).

    Γάλα

    Το ανεπεξέργαστο γάλα είναι, επίσης, άριστη και πολύ εύπεπτη τροφή αρκεί να φαγωθεί με ξερό ψωμί ή παξιμάδι. Εάν πιούμε το γάλα σκέτο, περίπου όπως το νερό, οι πεπτικοί αδένες δεν κινητοποιούνται και δεν εκκρίνουν πεπτικά υγρά. Σε απουσία αυτών των υγρών, το γάλα μέσα στο ζεστό και υγρό περιβάλλον του λεπτού εντέρου σήπεται πολύ γρήγορα. Αποτέλεσμα αυτού είναι φουσκώματα και δυσφορία στην κοιλιά και δύσοσμα αέρια. Εάν το φάμε με σωστό τρόπο και παρ' όλα αυτά τα συμπτώματα παραμένουν, τότε η πιθανή αιτία είναι έλλειψη του ενζύμου της λακτάσης από το έντερο. Αυτό το ένζυμο διασπά το σάκχαρο του γάλακτος και κάνει δυνατή την απορρόφησή του στο έντερο. Εάν το ένζυμο λείπει, τότε το σάκχαρο του γάλακτος παραλαμβάνεται από τα μικρόβια του εντέρου που το ζυμώνουν και δημιουργούν αέρια, τοξίνες, φουσκώματα και δυσφορία. Ενώ στη βρεφική και την παιδική μας ηλικία όλοι μας έχουμε αυτό το ένζυμο, στην ενήλικη ζωή πολλοί από εμάς δεν το έχουν πλέον. Σε τέτοια περίπτωση αποφεύγουμε το γάλα και παίρνουμε αντί γι' αυτό πλήρες γιαούρτι, κεφίρ ή ξυνόγαλα. Σ' αυτά το σάκχαρο του γάλακτος έχει ήδη διασπασθεί από τους μύκητες και δεν δημιουργεί πλέον προβλήματα.

    magioneza 660x330

    Σπιτική μαγιονέζα

    Η σπιτική μαγιονέζα είναι άριστη και πολύ εύπεπτη τροφή εφ' όσον τρώγεται με ψωμί ή παξιμάδι. Καλύπτει πλήρως τις ανάγκες του σώματος από άποψη θερμιδική, δομική, ηλεκτρολυτική και από άποψη ζωτικών συστατικών. Περιέχει όλα τα ιχνοστοιχεία και όλες τις βιταμίνες. Είναι πολύτιμη τροφή και μπορεί να αντικαθιστά σε πολλές περιπτώσεις το λάδι.

    Αυγά μελάτα

    Τα μελάτα αυγά εφ' όσον έχουν θερμανθεί μέχρι 40 βαθμούς κελσίου θεωρούνται ωμά, είναι δηλαδή άριστη και πολύ εύπεπτη τροφή.

    Αποβουτυρωμένο γάλα

    Το αποβουτυρωμένο γάλα είναι πολύ καλή και εύπεπτη τροφή αλλά μειονεκτεί αρκετά έναντι του πλήρους γάλακτος. Η κρέμα του γάλακτος που απομακρύνεται στην αποβουτύρωση περιέχει πολλές βιταμίνες, ιδίως λιποδιαλυτές, πολλά ιχνοστοιχεία και προστατευτικές ουσίες. Επίσης, είναι αλκαλική και κάνει το γάλα πολύ πιο εύπεπτο και πιο εύγευστο. Έτσι με την αποβουτύρωση μειώνεται τόσο η αξία όσο και η ευπεπτότητα του γάλακτος. Τα ίδια ισχύουν για όλα τα αποβουτυρωμένα προϊόντα του γάλακτος. Είναι όλα κατώτερης αξίας και λιγότερο εύπεπτα. Δύο επιχειρήματα προβάλλονται υπέρ των αποβουτυρωμένων προϊόντων: Η μείωση της χοληστερίνης και το αδυνάτισμα λόγω μειωμένων θερμίδων. Από τη μέχρι τώρα εμπειρία μας έχουμε δει ότι και τα δύο δεν ευσταθούν: Εάν το πλήρες γάλα και τα πλήρη γαλακτοκομικά τρώγονται με τους κανόνες που έχουμε ήδη αναφέρει, η χοληστερίνη όχι μόνο δεν ανεβαίνει αλλά κατεβαίνει. Σε κανέναν ασθενή μέχρι τώρα δεν έχουμε δει άνοδο της χοληστερίνης από αυτά. Αντίθετα, όλοι όσοι είχαν αυξημένη χοληστερίνη είδαν σημαντική μείωση, παρά το ότι έτρωγαν πολύ συχνά πλήρη προϊόντα γάλακτος ή αυγά. Επίσης, το επιχείρημα του αδυνατίσματος δεν ευσταθεί: Μία τροφή που χωνεύεται πιο δύσκολα έχει μεγαλύτερη τάση για σήψη στο έντερο. Η σήψη είναι αυτή που οδηγεί στην αύξηση του όγκου της κοιλιάς και στη δημιουργία της κυτταρίτιδας. Οι θερμίδες εφ' όσον γίνεται σωστή χώνεψη των τροφών, δεν δημιουργούν κανένα πρόβλημα, αντίθετα δίνουν στο σώμα ενέργεια. Εάν αυτή είναι περισσότερη από αυτή που καταναλώνουμε δε δημιουργείται ούτε κοιλιά ούτε κυτταρίτιδα αλλά ένα ομοιόμορφο, απόλυτα αισθητικό στρώμα λίπους σε όλο το σώμα. Ένα τέτοιο σώμα είναι όμορφο και δεν φαίνεται στους άλλους ποτέ παχύ αλλά μάλλον αδύνατο ή κανονικό. Εάν υπάρχει κυτταρίτιδα ή κοιλιά, πάντα συνυπάρχει και βλάβη στο έντερο και γίνεται σ' αυτό σήψη τροφών. Το σκεπτικό των θερμίδων ως αιτία τόσων κακών δεν ευσταθεί. Για τους παραπάνω λόγους λοιπόν νομίζουμε ότι πρέπει να αποφεύγουμε όπου είναι δυνατόν τα αποβουτυρωμένα προϊόντα και να προτιμούμε τα πλήρη.

    wy3nxlmwxluxmrf92n3n

    Μη παστεριωμένα γαλακτοκομικά προϊόντα

    Όλα τα μη παστεριωμένα προϊόντα του γάλακτος, όπως creme fraiche, βούτυρο, γιαούρτι, κεφίρ, ξυνόγαλα, τυρόγαλο, τυρί (π.χ.παραδοσιακή φέτα, ξυνομυζήθρα) είναι άριστες και εύπεπτες τροφές, εφ'όσον βέβαια τρώγονται πάντα μαζί με ξερό ψωμί ή παξιμάδι. Για το ασθενές πεπτικό σύστημα ιδιαίτερα καλές τροφές είναι οι πιο αλκαλικές και θερμιδικά πιο συμπαγείς αυτές δηλαδή που περιέχουν περισσότερη κρέμα: Η creme fraiche και το βούτυρο. Από τα συμπυκνωμένα προϊόντα του γάλακτος το καλύτερο είναι το πλήρες στραγγιστό γιαούρτι που παράγεται χωρίς να θερμανθεί το γάλα πάνω από τους 40 βαθμούς κελσίου. Σχεδόν εξ' ίσου καλή είναι η φέτα που γίνεται παραδοσιακά, δηλαδή με την απλή προσθήκη πυτιάς στο φρέσκο ζεστό γάλα, το στράγγισμα μετά την πήξη και το αλάτισμά του.

    Παστεριωμένα γαλακτοκομικά προϊόντα

    Τα παστεριωμένα ή βρασμένα γαλακτοκομικά είναι αρκετά καλές και εύπεπτες τροφές, έχουν όμως χάσει ένα μέρος των ζωτικών συστατικών τους. Ταυτόχρονα, λόγω της θέρμανσης πάνω από τους 40 βαθμούς κελσίου οι πρωτεΐνες τους αλλοιώνονται στη μορφή τους ελαφρά οπότε και δεν είναι τόσο εύπεπτες όσο ήταν πριν από τη θέρμανση. Η ευπεπτότητα μειώνεται επιπλέον εάν οι πρωτεΐνες περάσουν από την ευδιάλυτη μορφή τους στην δυσδιάλυτη και κάπως ινώδη μορφή όπως είναι στα κίτρινα τυριά. Επίσης, τα λίπη τους υφίστανται σ' αυτή τη θερμοκρασία μία ελαφρά αλλοίωση. Συνολικά έχουμε δηλαδή με την παστερίωση (και με το βράσιμο ακόμη περισσότερο) μείωση τόσο της αξίας όσο και της ευπεπτότητας των γαλακτοκομικών δηλαδή μόνο μειονεκτήματα. Το μόνο επιχείρημα που χρησιμοποιείται υπέρ της παστερίωσης των γαλακτοκομικών αλλά και των αυγών είναι η προφύλαξη από παθολογικά μικρόβια. Η εμπειρία μέχρι τώρα δείχνει ότι η πιθανότητα ασθενειών είναι μικρή. 

    • Όλοι μας τρώμε ωμά αυγά με τη μορφή της σούπας ή της μαγιονέζας χωρίς να υπάρξει θέρμανση.
    • Όλοι μας τρώμε φέτα ή έχουμε φάει βούτυρο φρέσκο (χτυπητό) ή γιαούρτι από φρέσκο γάλα.
    • Στις γερμανόφωνες χώρες χρησιμοποιείται εκτεταμένα και για μεγάλους και για βρέφη το λεγόμενο "γάλα προτίμησης" δηλαδή γάλα ωμό.

    Παρά την εκτεταμένη και μακρόχρονη χρήση των ωμών γαλακτοκομικών τα κρούσματα μεταδοτικών ασθενειών είναι πάρα πολύ σπάνια. Επίσης, η σπανιότητα των κρουσμάτων μας κάνει να υποθέσουμε ότι οφείλονται μάλλον στην αδυναμία του αμυντικού συστήματος παρά στα μικρόβια. Αντίθετα, η αρνητική επίδραση της παστερίωσης είναι δεδομένη για όλους τους καταναλωτές. Βέβαια, είναι προσωπική επιλογή και ευθύνη του καθενός η κατανάλωση ωμών γαλακτοκομικών ιδιαίτερα σε ότι αφορά την προέλευση τους: Τα ζώα που ζουν στην ύπαιθρο και τρέφονται με φυσικό τρόπο είναι και τα ίδια πιο υγιή και τα προϊόντα τους πιο ασφαλή.

    Μία λογική και ασφαλής τακτική θα ήταν η εξής:

    • Να καταναλώνουμε ωμά γαλακτοκομικά από κατοικίδια ζώα ελεύθερης βοσκής του ευρύτερου οικογενειακού και φιλικού περιβάλλοντός μας. 
    • Αντίθετα, να παστεριώνουμε ή να βράζουμε όσα γαλακτοκομικά προέρχονται από βιομηχανοποιημένες φάρμες ή συλλέγονται από πολλούς και άγνωστους παραγωγούς.

    0517 hard boiled egg toast

    Αυγά βραστά

    Τα βραστά αυγά έχουν υποστεί μία μείωση των ζωτικών τους συστατικών λόγω της θέρμανσης. Επίσης, οι πρωτεΐνες τους έχουν καθιζήσει και έτσι έχουν γίνει πιο δύσπεπτες. Τα μελάτα αυγά είναι και καλύτερα από άποψη αξίας και πιο εύπεπτα από τα σφιχτά. Γενικά μπορούμε να πούμε ότι τα βραστά αυγά είναι αρκετά καλή τροφή παρά τη μείωση της αξίας και της ευπεπτότητας που έχουν υποστεί με το βράσιμο. Επαναλαμβάνουμε ότι τόσο τα γαλακτοκομικά όσο και τα αυγά σε όλες τους τις μορφές ωμά η βρασμένα ή υπερθερμασμένα δεν μασιούνται μόνα τους αρκετά και γι' αυτό πρέπει να τρώγονται μαζί με ξερό ψωμί ή παξιμάδι.

    Υπερθερμασμένα ή συντηρημένα γαλακτοκομικά

    Τα υπερθερμασμένα ή συντηρημένα γαλακτοκομικά όπως γάλα διαρκείας (UHT), creme fraiche διαρκείας, τυριά διαρκείας, γιαούρτι με συντηρητικά, γάλα σκόνη ή συμπυκνωμένο λόγω της δραστικής θερμικής ή χημικής επεξεργασίας έχουν υποστεί τρείς κυρίως ζημιές:

    1. Μείωση των ζωτικών συστατικών 
    2. Μείωση της ευπεπτότητας
    3. Αύξηση των βλαπτικών ή τοξικών ουσιών.

    Γι' αυτό είναι τροφές που καλό είναι να αποφεύγουμε όσο είναι δυνατό και να καταναλώνουμε αντί αυτών τα φρέσκα ή τουλάχιστον τα παστεριωμένα. Εάν για κάποιο λόγο είμαστε αναγκασμένοι να καταναλώσουμε γάλα διαρκείας, μπορούμε να το αναζωογονήσουμε κάνοντας από αυτό γιαούρτι ή κεφίρ: Οι μύκητες παράγουν από αυτό το ευτελές γάλα αρκετές βιταμίνες και έτσι αναβαθμίζουν την αξία του. Από τα τυριά διαρκείας, τα κίτρινα (π.χ. goyda, emmental κ.λ.π.) είναι κατώτερα, ενώ τυριά όπως το κεφαλοτύρι και η γραβιέρα είναι κάπως καλύτερα. Αντί για αυτά μπορούμε να χρησιμοποιούμε τα άσπρα τυριά όπως το μανούρι, το ανθότυρο, την παραδοσιακή φέτα, το στραγγιστό γιαούρτι και την κρητική ξινομυζήθρα. Γενικά, όσο μικρότερη η θερμική επεξεργασία και η αποβουτύρωση τόσο καλύτερο από άποψη αξίας, τόσο πιο εύπεπτο και τόσο λιγότερο βλαβερό το προϊόν. Τα έτοιμα παιδικά γάλατα και οι έτοιμες παιδικές τροφές ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία, διότι είναι υπερθερμασμένα, σε μορφή σκόνης, με πρόσθετες χημικές βιταμίνες, πρόσθετα σάκχαρα κ.λ.π. Υπέρ αυτών χρησιμοποιείται το επιχείρημα ότι δεν προκαλούν αλλεργίες και δυσανεξίες στο παιδί. Αυτό όμως δεν είναι αληθές. Η αλήθεια είναι ότι οι αλλεργίες και οι δυσανεξίες προέρχονται είτε από προηγηθείσες αντιβιώσεις, κορτιζονοθεραπείες κ.λ.π. είτε από την καισαρική, είτε από την τροφοδοσία των τριών πρώτων ημερών ή και από τον μη θηλασμό. Αυτά προκαλούν βλάβη της εντερικής χλωρίδας του παιδιού και αυτή η βλάβη της χλωρίδας είναι υπεύθυνη για τις αλλεργίες και τις δυσανεξίες. Στη θέση αυτών των βιομηχανικών προϊόντων αντιπροτείνουμε για τη διατροφή των παιδιών τα εξής:

    • Μητρικό θηλασμό
    • Όταν αυτός δεν είναι δυνατός, φρέσκο βιολογικό γάλα και αργότερα φρέσκα προϊόντα

    Εφ' όσον το παιδί δεν πάρει αντιβιώσεις και κορτιζόνη δεν πρόκειται να παρουσιάσει αλλεργίες ούτε δυσανεξίες και μέσα στα 2-3 χρόνια της ζωής του θα ξεπεράσει και το μειονέκτημα της καισαρικής

    Μαγιονέζα εμπορίου 

    Η μαγιονέζα του εμπορίου είναι μεν εύπεπτη αλλά ευτελής τροφή λόγω των ευτελών πρώτων υλών της και των συντηρητικών.

    intro 1575919682

    Τηγανιτά αυγά

    Τα τηγανιτά αυγά είναι τροφή με μειωμένη αξία, σχετικά δύσπεπτη και μάλλον βλαβερή (ιδιαίτερα εάν τηγανιστούν αρκετά μέχρι πλήρους αφυδάτωσης και αρχίζουν να κοκκινίζουν ή να μαυρίζουν). Αντί γι' αυτά μπορούμε να χρησιμοποιούμε αυγά ωμά, βραστά ή ποσέ και να προσθέτουμε το λάδι ή το φρέσκο βούτυρο από πάνω, όταν είναι χλιαρά.

    Πίτες

    Οι πίτες είναι τροφές μειωμένης αξίας, δύσπεπτες και βλαβερές.

    Τα μειονεκτήματα είναι τα εξής:

    1. Το ψήσιμο του τυριού, ιδιαίτερα μαζί με λαχανικά παράγει τοξικές ουσίες (π.χ. τις καρκινογόνες νιτροζαμίνες).
    2. Με την αφθονία σε λάδι (ή ακόμα χειρότερα σε μαργαρίνες) που έχουν, ουσιαστικά τηγανίζονται ιδιαίτερα στα σημεία όπου αφυδατώνονται και ξεροψήνονται.
    3. Επειδή αποτελούνται από ένα χυμώδες μέρος δηλαδή τη γέμιση και ένα ψωμοειδές μέρος, το φύλλο ή το ζυμάρι δεν μπορούν να μασηθούν καλά. Γενικά λοιπόν είναι ακατάλληλες τροφές.

    Αντί αυτών μπορούμε να πάρουμε το εξής γεύμα δύο πιάτων:

    • λαχανικά βραστά με λάδι και λεμόνι.
    • ξερό ψωμί με λάδι και τυρί.

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    dairy 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Είναι υγιεινή η μαγιά;

    Τα οφέλη στην υγεία από το σύμπλεγμα βιταμινών Β

    Βιγκανισμός

    Τα βασικά σημεία της διατροφής ανάλογα με την ομάδα αίματος

    Να μην καταναλώνετε τρόφιμα με μαλτοδεξτρίνη

    Εναλλακτικές λύσεις γάλακτος

    Τα οφέλη στην υγεία από την βιολογική πρωτεϊνη γάλακτος

    Το παστεριωμένο αγελαδινό γάλα υπεύθυνο για το διαβήτη τύπου Ι

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ασβέστιο

    Οι κίνδυνοι από τα τρόφιμα

    Τεστ για να ελέγξετε μόνες σας τις ορμόνες σας

    Σκεφτείτε ΒΙΟ-λογικά

    Σταματήστε να πίνετε γάλα αγελάδας

    Να προτιμάτε τα βιολογικά προϊόντα

    Τροφές που οι ειδικοί δεν θα έτρωγαν ποτέ

    Παγκοσμιοποίηση και καρκίνος

    Σταματήστε να πίνετε γάλα με χαμηλά λιπαρά

    Να τρώτε γιαούρτι κάνει καλό

    Τι πρέπει να τρώμε για πρωινό

    Φτιάξτε νόστιμο ξινόγαλα

    Να αποφεύγετε το γάλα στον καφέ

    Το γάλα από μαύρη αγελάδα μαυρίζει

    Γάλα γαϊδούρας

    Τα καλύτερα προβιοτικά

    Το πιο υγιεινό γάλα για εσάς

    Απώλεια βάρους για όσους έχουν δυσανεξία στις τροφές

    Πόσο υγιεινό είναι το γάλα που πίνουμε

    Πότε το γάλα αγελάδας είναι υγιεινό

    Πώς θα κάνετε τα κόκαλά σας πιο δυνατά

    Πλήρης οδηγός για την αλκαλική δίαιτα

    Σταματήστε να πίνετε γάλα αγελάδας

    Η δυσανεξία στις τροφές

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Νεφρωσικό σύνδρομο Νεφρωσικό σύνδρομο

    Το νεφρωσικό σύνδρομο είναι συμπτώματα από νεφρική βλάβη

    Το νεφρωσικό σύνδρομο είναι μια συλλογή συμπτωμάτων που οφείλονται σε νεφρική βλάβη, όπως πρωτεΐνες στα ούρα, χαμηλά επίπεδα λευκωματίνης στο αίμα, υψηλά λιπίδια στο αίμα και σημαντική διόγκωση. Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν αύξηση βάρους, αίσθημα κόπωσης και αφρώδη ούρα. Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν θρόμβωση, λοιμώξεις και υψηλή αρτηριακή πίεση. Οι αιτίες περιλαμβάνουν έναν αριθμό νεφρικών παθήσεων, όπως, εστιακή τμηματική σπειραματοσκλήρυνση, μεμβρανώδης νεφροπάθεια και νόσος ελάχιστων αλλοιώσεων. Μπορεί, επίσης, να εμφανιστεί ως επιπλοκή του διαβήτη ή του λύκου. Ο υποκείμενος μηχανισμός, συνήθως, περιλαμβάνει βλάβη στα σπειράματα του νεφρού. Η διάγνωση βασίζεται, συνήθως, σε εξετάσεις ούρων και μερικές φορές (καλύτερα όχι) σε βιοψία νεφρού. Διαφέρει από το νεφριτικό σύνδρομο στο ότι δεν υπάρχουν ερυθρά αιμοσφαίρια στα ούρα. Η θεραπεία κατευθύνεται στην υποκείμενη αιτία. Άλλες προσπάθειες περιλαμβάνουν τη διαχείριση της υψηλής αρτηριακής πίεσης, της υψηλής χοληστερόλης στο αίμα και του κινδύνου μόλυνσης. Συνιστάται, συχνά, μια δίαιτα με χαμηλή περιεκτικότητα σε αλάτι και περιορισμός υγρών.

    Περίπου 5 ανά 100.000 άτομα επηρεάζονται, ετησίως.

    Η συνήθης υποκείμενη αιτία διαφέρει μεταξύ παιδιών και ενηλίκων. 

    ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΑ ΝΕΦΡΩΣΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Το νεφρωσικό σύνδρομο μπορεί να επηρεάσει οποιαδήποτε ηλικία, αν και εμφανίζεται, κυρίως, σε ενήλικες με αναλογία ενηλίκων προς παιδιά 26 προς 1. 

    Το σύνδρομο παρουσιάζεται με διαφορετικούς τρόπους στις δύο ομάδες: η συχνότερη σπειραματοπάθεια στα παιδιά είναι η νόσος ελαχίστων αλλοιώσεων (66% των περιπτώσεων), ακολουθούμενη από την εστιακή, τμηματική σπειραματοσκλήρυνση (8%) και τη σπειραματονεφρίτιδα (6%). Στους ενήλικες η πιο συχνή ασθένεια είναι η σπειραματονεφρίτιδα (30-40%), ακολουθούμενη από την εστιακή, τμηματική σπειραματοσκλήρυνση (15-25%) και τη νόσο ελαχίστων αλλοιώσεων (20%). Η τελευταία, συνήθως, εμφανίζεται ως δευτερογενής και όχι ως πρωτογενής, όπως, συμβαίνει στα παιδιά. Η κύρια αιτία της είναι η διαβητική νεφροπάθεια. Παρουσιάζεται, συνήθως, σε ένα άτομο 40 ή 50 ετών. Από τις περιπτώσεις σπειραματονεφρίτιδας περίπου 60% έως 80% είναι πρωτογενείς, ενώ οι υπόλοιπες είναι δευτερογενείς. Υπάρχουν, επίσης, διαφορές στην επιδημιολογία μεταξύ των δύο φύλων. Η ασθένεια είναι πιο συχνή στους άνδρες παρά στις γυναίκες με αναλογία 2 προς 1. Τα επιδημιολογικά δεδομένα αποκαλύπτουν, επίσης, πληροφορίες σχετικά με τον πιο συνηθισμένο τρόπο εμφάνισης συμπτωμάτων σε άτομα με νεφρωσικό σύνδρομο: αυτόματη ύφεση εμφανίζεται σε έως και 20% ή 30% των περιπτώσεων κατά το πρώτο έτος της ασθένειας. Ωστόσο, αυτή η βελτίωση δεν είναι οριστική, καθώς, περίπου 50% έως 60% των ατόμων με νεφρωσικό σύνδρομο πεθαίνουν ή / και αναπτύσσουν χρόνια νεφρική ανεπάρκεια 6 έως 14 χρόνια μετά την ύφεση. Από την άλλη πλευρά, μεταξύ 10% και 20% των ανθρώπων έχουν συνεχή επεισόδια ύφεσης και υποτροπών χωρίς να πεθάνουν ή να θέσουν σε κίνδυνο τα νεφρά τους. Οι κύριες αιτίες θανάτου είναι τα καρδιαγγειακά νοσήματα, ως αποτέλεσμα της χρόνιας λειτουργίας του συνδρόμου και των θρομβοεμβολικών επεισοδίων.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΕΦΡΩΣΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Το νεφρωσικό σύνδρομο, συνήθως, συνοδεύεται από κατακράτηση νερού και νατρίου. Ο βαθμός στον οποίο συμβαίνει αυτό μπορεί να ποικίλλει μεταξύ ελαφρού οιδήματος στα βλέφαρα που μειώνεται κατά τη διάρκεια της ημέρας, επηρεάζοντας τα κάτω άκρα, έως γενικευμένο πρήξιμο και οίδημα ανά σάρκα. Το νεφρωσικό σύνδρομο χαρακτηρίζεται από μεγάλες ποσότητες πρωτεϊνουρίας (> 3,5 g ανά 1,73 m2 επιφάνειας σώματος ανά ημέρα, ή > 40 mg ανά τετραγωνικό μέτρο επιφάνειας σώματος ανά ώρα σε παιδιά), υπολευκωματιναιμία (<2,5 g/dl), υπερλιπιδαιμία και οίδημα που ξεκινά στο πρόσωπο. Η λιποουρία (λιπίδια στα ούρα) μπορεί, επίσης, να εμφανιστεί, αλλά δεν είναι απαραίτητη για τη διάγνωση του νεφρωσικού συνδρόμου. Η υπονατριαιμία εμφανίζεται, επίσης, με χαμηλή κλασματική απέκκριση νατρίου.

    Η υπερλιπιδαιμία προκαλείται από δύο παράγοντες: 

    • Η υποπρωτεϊναιμία διεγείρει τη σύνθεση πρωτεϊνών στο ήπαρ, με αποτέλεσμα την υπερπαραγωγή λιποπρωτεϊνών.
    • Ο καταβολισμός των λιπιδίων μειώνεται λόγω των χαμηλότερων επιπέδων λιπάσης της λιποπρωτεΐνης, του κύριου ενζύμου που εμπλέκεται στη διάσπαση των λιποπρωτεϊνών. Άλλες πρωτεϊνες, όπως η απολιποπρωτεΐνη C2 μπορεί, επίσης, να χαθούν με την αυξημένη διήθηση πρωτεϊνών.

    Μερικά άλλα χαρακτηριστικά που εμφανίζονται στο νεφρωσικό σύνδρομο είναι:

    • Το πιο συνηθισμένο σημείο είναι η περίσσεια υγρού στο σώμα λόγω της υπολευκωματιναιμίας στον ορό.
    • Η χαμηλότερη ωσμωτική πίεση στον ορό προκαλεί τη συσσώρευση υγρού στους διάμεσους ιστούς.
    • Η κατακράτηση νατρίου και νερού επιδεινώνει το οίδημα.

    Αυτό μπορεί να έχει διάφορες μορφές:

    • Πρήξιμο γύρω από τα μάτια, χαρακτηριστικά το πρωί.
    • Οίδημα στα πόδια.
    • Υγρό στην υπεζωκοτική κοιλότητα προκαλώντας υπεζωκοτική συλλογή και πνευμονικό οίδημα.
    • Υγρό στην περιτοναϊκή κοιλότητα που προκαλεί ασκίτη.
    • Γενικευμένο οίδημα σε όλο το σώμα γνωστό ως οίδημα ανά σάρκα.
    • Τα περισσότερα από τα άτομα με νεφρωσικό σύνδρομο είναι φυσιολογικά, αλλά μπορεί να εμφανιστεί υπέρταση (σπάνια).
    • Μπορεί να υπάρχει αναιμία (μικροκυτταρική υπόχρωμη αναιμία) λόγω απώλειας τρανσφερίνης.
    • Η δύσπνοια μπορεί να παρουσιαστεί λόγω υπεζωκοτικής συλλογής ή λόγω διαφραγματικής συμπίεσης από τον ασκίτη.
    • Ο ρυθμός καθίζησης των ερυθροκυττάρων αυξάνεται λόγω αυξημένου ινωδογόνου και άλλων περιεχομένων στο πλάσμα.

    Μερικοί άνθρωποι μπορεί να παρατηρήσουν αφρώδη ούρα, λόγω της μείωσης της επιφανειακής τάσης από τη σοβαρή πρωτεϊνουρία. Η αιματουρία ή η ολιγουρία είναι ασυνήθιστα, αν και αυτά παρατηρούνται, συνήθως, στο νεφρωσικό σύνδρομο. Μπορεί κάποιος να έχει χαρακτηριστικά της υποκείμενης αιτίας, όπως το εξάνθημα που σχετίζεται με συστηματικό ερυθηματώδη λύκο ή τη νευροπάθεια που σχετίζεται με τον διαβήτη. Η εξέταση πρέπει, επίσης, να αποκλείει άλλες αιτίες οιδήματος - ειδικά από το καρδιαγγειακό σύστημα και το συκώτι. Τα νύχια του Muehrcke είναι λευκές γραμμές που εκτείνονται σε όλο το μήκος του νυχιού και βρίσκονται παράλληλα με τη σελήνη.

    Τα κύρια σημεία του νεφρωσικού συνδρόμου είναι: 

    Μια πρωτεϊνουρία μεγαλύτερη από 3,5 g/24 h/1,73 m2 (μεταξύ 3 και 3,5 g/24 h/1,73 m2 θεωρείται πρωτεϊνουρία νεφρωσικού συνδρόμου) ή μεγαλύτερη από 40 mg/h/m2 σε παιδιά. Η αναλογία μεταξύ συγκεντρώσεων λευκωματίνης και κρεατινίνης στα ούρα μπορεί να χρησιμοποιηθεί απουσία 24ωρης εξέτασης ούρων για ολική πρωτεΐνη. Αυτός ο συντελεστής θα είναι μεγαλύτερος από 200-400 mg/mmol στο νεφρωσικό σύνδρομο. Αυτή η έντονη απώλεια πρωτεϊνών οφείλεται στην αύξηση της σπειραματικής διαπερατότητας που επιτρέπει στις πρωτεΐνες να περάσουν στα ούρα αντί να συγκρατηθούν στο αίμα. Υπό κανονικές συνθήκες, ένα δείγμα ούρων 24 ωρών δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 80 χιλιοστόγραμμα ή τα 10 χιλιοστόγραμμα ανά δεκατόλιτρο. 
    Μια υπολευκωματιναιμία μικρότερη από 2,5 g/dL, που υπερβαίνει το επίπεδο κάθαρσης του ήπατος, δηλαδή η σύνθεση πρωτεϊνών στο ήπαρ δεν επαρκεί για να αυξήσει τα χαμηλά επίπεδα πρωτεϊνών στο αίμα.
    Το οίδημα θεωρείται ότι προκαλείται από δύο μηχανισμούς. Η πρώτη είναι η υποαλβουμινιαιμία που μειώνει την ωσμωτική πίεση εντός των αγγείων με αποτέλεσμα την υπογκαιμία και την επακόλουθη ενεργοποίηση του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης και συνεπώς, κατακράτηση νατρίου και νερού. Επιπλέον, πιστεύεται ότι η αλβουμίνη προκαλεί άμεση επίδραση στο επιθηλιακό κανάλι νατρίου (ENaC) στο κύριο κύτταρο που οδηγεί στην επαναπορρόφηση νατρίου και νερού. Το οίδημα του νεφρωσικού συνδρόμου εμφανίζεται αρχικά σε μέρη του κάτω σώματος (όπως τα πόδια) και στα βλέφαρα. Στα προχωρημένα στάδια εκτείνεται, επίσης, στην υπεζωκοτική κοιλότητα και το περιτόναιο (ασκίτης) και μπορεί ακόμη και να εξελιχθεί σε γενικευμένο οίδημα ανά σαρκά.
    Η υπερλιπιδαιμία προκαλείται από την αύξηση της σύνθεσης λιποπρωτεϊνών χαμηλής και πολύ χαμηλής πυκνότητας στο ήπαρ που είναι υπεύθυνα για τη μεταφορά χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων. Υπάρχει, επίσης, μια αύξηση στη σύνθεση της χοληστερόλης στο ήπαρ.
    Η θρομβοφιλία ή η υπερπηκτική ικανότητα είναι μια μεγαλύτερη προδιάθεση για το σχηματισμό θρόμβων αίματος που προκαλείται από μείωση των επιπέδων της αντιθρομβίνης III στο αίμα λόγω της απώλειάς της στα ούρα.
    Η λιποουρία ή η απώλεια λιπιδίων στα ούρα είναι ενδεικτική σπειραματικής παθολογίας λόγω της αύξησης της διήθησης των λιποπρωτεϊνών.

    Nephrotic Syndrome

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΝΕΦΡΩΣΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Το νεφρωσικό σύνδρομο μπορεί να συσχετιστεί με μια σειρά επιπλοκών που μπορούν να επηρεάσουν την υγεία και την ποιότητα ζωής ενός ατόμου: 

    Θρομβοεμβολικές διαταραχές: ιδιαίτερα αυτές που προκαλούνται από μείωση των επιπέδων αντιθρομβίνης III στο αίμα λόγω διαρροής. Η αντιθρομβίνη III εξουδετερώνει τη δράση της θρομβίνης. Η θρόμβωση εμφανίζεται, συνήθως, στις φλέβες των νεφρών, αν και μπορεί επίσης να εμφανιστεί στις αρτηρίες. Η θεραπεία γίνεται με αντιπηκτικά από το στόμα (όχι ηπαρίνη, καθώς η ηπαρίνη δρα μέσω της αντιθρομβίνης 3, η οποία χάνεται στην πρωτεϊνουρία, επομένως θα είναι αναποτελεσματική.)

    Λοιμώξεις: Η αυξημένη ευαισθησία των ατόμων με νεφρωσικό σύνδρομο σε λοιμώξεις μπορεί να είναι αποτέλεσμα της διαρροής ανοσοσφαιρινών από το αίμα, της απώλειας πρωτεϊνών γενικά και της παρουσίας οιδηματώδους υγρού (το οποίο λειτουργεί ως έδαφος αναπαραγωγής λοιμώξεων). Η πιο συχνή λοίμωξη είναι η περιτονίτιδα, ακολουθούμενη από πνευμονικές, δερματικές και ουρολογικές λοιμώξεις, μηνιγγοεγκεφαλίτιδα και στις πιο σοβαρές περιπτώσεις σηψαιμία. Οι πιο αξιοσημείωτοι από τους αιτιολογικούς οργανισμούς είναι οι Streptococcus pneumoniae και Haemophilus influenzae.

    • Η αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα μπορεί να αναπτυχθεί όταν υπάρχει ασκίτης. Αυτή είναι συχνή σε παιδιά, αλλά, πολύ σπάνια, απαντάται σε ενήλικες. 
    • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια λόγω υποογκαιμίας: η απώλεια αγγειακού υγρού στους ιστούς (οίδημα) προκαλεί μειωμένη παροχή αίματος στους νεφρούς που προκαλεί απώλεια της λειτουργίας των νεφρών. Συνεπώς, είναι δύσκολο να απαλλαγείτε από την περίσσεια υγρών στο σώμα, διατηρώντας παράλληλα την κυκλοφορία του αίματος.
    • Πνευμονικό οίδημα: η απώλεια πρωτεϊνών από το πλάσμα του αίματος και η επακόλουθη πτώση της ωσμωτικής πίεσης προκαλεί ανώμαλη συσσώρευση υγρού στους πνεύμονες προκαλώντας υποξία και δύσπνοια.
    • Υποθυρεοειδισμός: ανεπάρκεια της σφαιρίνης μεταφοράς της θυροξίνης (μια γλυκοπρωτεΐνη που είναι πλούσια σε ιώδιο και βρίσκεται στον θυρεοειδή αδένα) λόγω μειωμένης σφαιρίνης δέσμευσης του θυρεοειδούς.
    • Μπορεί να εμφανιστεί ανεπάρκεια βιταμίνης D. Η πρωτεΐνη που δεσμεύει τη βιταμίνη D χάνεται.
    • Υποκαλιαιμία: έλλειψη 25-υδροξυχοληκαλσιφερόλης (ο τρόπος αποθήκευσης της βιταμίνης D στο σώμα). Καθώς, η βιταμίνη D ρυθμίζει την ποσότητα ασβεστίου που υπάρχει στο αίμα, μια μείωση της συγκέντρωσής της θα οδηγήσει σε μείωση των επιπέδων ασβεστίου στο αίμα. Μπορεί να είναι αρκετά σημαντικό για να προκαλέσει τετανία. Η υποκαλιαιμία μπορεί να είναι σχετική. Τα επίπεδα ασβεστίου πρέπει να προσαρμόζονται με βάση το επίπεδο αλβουμίνης και τα επίπεδα ιονισμένου ασβεστίου πρέπει να ελέγχονται
    • Μικροκυτταρική υποχρωμική αναιμία: ανεπάρκεια σιδήρου που προκαλείται από την απώλεια φερριτίνης (ένωση που χρησιμοποιείται για την αποθήκευση σιδήρου στο σώμα). Είναι ανθεκτική στη θεραπεία σιδήρου.
    • Υποσιτισμός πρωτεϊνών: αυτό συμβαίνει όταν η ποσότητα πρωτεΐνης που χάνεται στα ούρα είναι μεγαλύτερη από αυτήν που καταναλώνεται, αυτό οδηγεί σε αρνητική ισορροπία αζώτου. 
    • Καθυστέρηση ανάπτυξης: μπορεί να συμβεί σε περιπτώσεις υποτροπής ή αντίστασης στη θεραπεία. Αιτίες επιβράδυνσης της ανάπτυξης είναι η ανεπάρκεια πρωτεΐνης από την απώλεια πρωτεΐνης στα ούρα, η ανορεξία (μειωμένη πρόσληψη πρωτεΐνης) και η θεραπεία με στερεοειδή (καταβολισμός).
    • Σύνδρομο Cushing.

    ΑΙΤΙΕΣ ΝΕΦΡΩΣΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Το νεφρωσικό σύνδρομο έχει πολλές αιτίες και μπορεί είτε να είναι αποτέλεσμα σπειραματικής νόσου που μπορεί είτε να περιορίζεται στο νεφρό, που ονομάζεται πρωτογενές νεφρωσικό σύνδρομο (πρωτοπαθής σπειραματονεφρίτιδα), είτε μια κατάσταση που επηρεάζει το νεφρό και άλλα μέρη του σώματος, που ονομάζεται δευτερογενές νεφρωσικό σύνδρομο.

    Πρωτοπαθής σπειραματονεφρίτιδα

    Οι πρωτογενείς αιτίες του νεφρωσικού συνδρόμου συνήθως περιγράφονται από την ιστολογία τους: 

    • Νόσος των ελάχιστων αλλοιώσεων: είναι η πιο συχνή αιτία νεφρωσικού συνδρόμου στα παιδιά. Οφείλει το όνομά του στο γεγονός ότι οι νεφρώνες εμφανίζονται φυσιολογικοί όταν προβάλλονται με το οπτικό μικροσκόπιο και είναι ορατές μόνο χρησιμοποιώντας ηλεκτρονικό μικροσκόπιο. Ένα άλλο σύμπτωμα είναι η έντονη πρωτεϊνουρία.
    • Εστιακή τμηματική σπειραματοσκλήρυνση: είναι η πιο συχνή αιτία νεφρωσικού συνδρόμου σε ενήλικες. Χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση ουλώδους ιστού στα σπειράματα. Ο όρος εστιακή χρησιμοποιείται, καθώς, μερικά από τα σπειράματα έχουν ουλές, ενώ άλλα φαίνονται ανέπαφα. Ο όρος τμηματικός αναφέρεται στο γεγονός ότι μόνο ένα μέρος της σπειραματικής συσκευής υφίσταται τη βλάβη.
    • Μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα: Η φλεγμονή της σπειραματικής μεμβράνης προκαλεί αυξημένη διαρροή στα νεφρά. Δεν είναι σαφές, γιατί αυτή η κατάσταση αναπτύσσεται στους περισσότερους ανθρώπους, αν και υπάρχει υποψία για έναν αυτοάνοσο μηχανισμό. 
    • Μεμβρανοϋπερπλαστική σπειραματονεφρίτιδα: είναι η φλεγμονή των σπειραμάτων μαζί με την εναπόθεση αντισωμάτων στις μεμβράνες τους, γεγονός που καθιστά δύσκολη τη διήθηση.
    • Ταχέως προοδευτική σπειραματονεφρίτιδα: (Συνήθως εμφανίζεται ως νεφριτικό σύνδρομο) Τα σπειράματα ενός ατόμου έχουν σχήμα ημισελήνου. Χαρακτηρίζεται κλινικά από μια ταχεία μείωση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης (GFR) κατά τουλάχιστον 50% σε σύντομο χρονικό διάστημα, συνήθως, από μερικές ημέρες έως 3 μήνες. 

    Θεωρούνται «διαγνώσεις αποκλεισμού», δηλαδή διαγιγνώσκονται μόνο μετά την εξαίρεση δευτερογενών αιτιών.

    Δευτεροπαθής σπειραματονεφρίτιδα

    Οι δευτερογενείς αιτίες του νεφρωσικού συνδρόμου έχουν τα ίδια ιστολογικά σχήματα με τις κύριες αιτίες, αν και μπορεί να παρουσιάζουν κάποια διαφορά υποδηλώνοντας μια δευτερογενή αιτία, όπως τα σώματα εγκλεισμού.

    Συνήθως περιγράφονται από την υποκείμενη αιτία.

    • Διαβητική νεφροπάθεια: είναι μια επιπλοκή που εμφανίζεται σε ορισμένους διαβητικούς. Η περίσσεια σακχάρου στο αίμα συσσωρεύεται στα νεφρά προκαλώντας τη φλεγμονή και αδυναμία να εκτελέσουν τη φυσιολογική λειτουργία τους. Αυτό οδηγεί στη διαρροή πρωτεϊνών στα ούρα.
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος: αυτή η αυτοάνοση ασθένεια μπορεί να επηρεάσει ορισμένα όργανα, μεταξύ των οποίων και τους νεφρούς, λόγω της εναπόθεσης ανοσοσυμπλεγμάτων που είναι χαρακτηριστικά για αυτήν την ασθένεια. Η ασθένεια μπορεί, επίσης, να προκαλέσει νεφρίτιδα λύκου.
    • Σαρκοείδωση: Αυτή η ασθένεια δεν επηρεάζει, συνήθως, τα νεφρά, αλλά, σε ορισμένες περιπτώσεις, η συσσώρευση φλεγμονωδών κοκκιωμάτων (συλλογή ανοσοκυττάρων) στα σπειράματα μπορεί να οδηγήσει σε νεφρωσικό σύνδρομο.
    • Σύφιλη: Βλάβη στα νεφρά μπορεί να συμβεί κατά το δευτερογενές στάδιο αυτής της νόσου (μεταξύ 2 και 8 εβδομάδων από την έναρξη).
    • Ηπατίτιδα Β: Ορισμένα αντιγόνα που υπάρχουν κατά τη διάρκεια της ηπατίτιδας μπορούν να συσσωρευτούν στα νεφρά και να τα καταστρέψουν.
    • Σύνδρομο Sjögren: Αυτή η αυτοάνοση ασθένεια προκαλεί την εναπόθεση ανοσοσυμπλεγμάτων στα σπειράματα, προκαλώντας τη φλεγμονή τους. αυτός είναι ο ίδιος μηχανισμός που συμβαίνει στον συστηματικό ερυθηματώδη λύκο.
    • HIV: Τα αντιγόνα του ιού προκαλούν απόφραξη στον αυλό του σπειραματικού τριχοειδούς που μεταβάλλει τη φυσιολογική λειτουργία των νεφρών.
    • Αμυλοείδωση: Η εναπόθεση αμυλοειδών ουσιών (πρωτεΐνες με ανώμαλες δομές) στα σπειράματα τροποποιούν το σχήμα και τη λειτουργία τους.
    • Πολλαπλό μυέλωμα: Η νεφρική δυσλειτουργία προκαλείται από τη συσσώρευση και την καταβύθιση ελαφρών αλυσίδων, οι οποίες σχηματίζουν βλάβη στα απομακρυσμένα σωληνάρια, με αποτέλεσμα την απόφραξη των νεφρών. Επιπλέον, οι ελαφριές αλυσίδες μυελώματος είναι, επίσης, άμεσα τοξικές στα εγγύς νεφρικά σωληνάρια, αυξάνοντας περαιτέρω τη δυσλειτουργία των νεφρών.
    • Αγγειίτιδα: Φλεγμονή των αιμοφόρων αγγείων σε σπειραματικό επίπεδο εμποδίζει τη φυσιολογική ροή του αίματος και βλάπτει τους νεφρούς.
    • Καρκίνος: Όπως συμβαίνει στο μυέλωμα, η εισβολή των σπειραμάτων από καρκινικά κύτταρα διαταράσσει τη φυσιολογική λειτουργία τους.
    • Γενετικές διαταραχές: Το συγγενές νεφρωσικό σύνδρομο είναι μια σπάνια γενετική διαταραχή στην οποία η πρωτεΐνη νεφρίνη, ένα συστατικό του φραγμού σπειραματικής διήθησης, μεταβάλλεται.
    • Φάρμακα (π.χ. άλατα χρυσού, πενικιλλίνη, καπτοπρίλη): Για παράδειγμα, τα άλατα χρυσού μπορεί να προκαλέσουν περισσότερο ή λιγότερο σημαντική απώλεια πρωτεϊνών στα ούρα ως συνέπεια της συσσώρευσης μετάλλων. Η πενικιλλίνη είναι νεφροτοξική σε άτομα με νεφρική ανεπάρκεια και η καπτοπρίλη μπορεί να επιδεινώσει την πρωτεϊνουρία. Πολλά φάρμακα προκαλούν νεφρωσικό σύνδρομο.

    Νεφρωσικό σύνδρομο ανάλογα με το ιστολογικό πρότυπο

    Μεμβρανώδης νεφροπάθεια 

    • Σύνδρομο Sjögren
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Σαρκοείδωση
    • Φάρμακα (όπως κορτικοστεροειδή, χρυσός, ενδοφλέβια ηρωίνη)
    • Κακοήθεια (καρκίνος)
    • Βακτηριακές λοιμώξεις, π.χ. λέπρα & σύφιλη
    • Πρωτοζωικές λοιμώξεις, π.χ. ελονοσία
    • Εστιακή τμηματική σπειραματοσκλήρυνση 

    Υπερτασική νεφροσκλήρυνση

    • HIV 
    • Παχυσαρκία
    • Απώλεια νεφρού

    Νόσος ελάχιστων αλλοιώσεων

    • Φάρμακα, ειδικά Μη Στερινοειδή Φλεγμονώδη στους ηλικιωμένους
    • Κακοήθεια, ειδικά λέμφωμα Hodgkin
    • Αλλεργία
    • Τσίμπημα μέλισσας

    Μεμβρανοϋπερπλαστική σπειραματονεφρίτιδα

    • Ηπατίτιδα C

    Γενετική: Είναι γνωστό ότι πάνω από 50 μεταλλάξεις σχετίζονται με αυτήν την κατάσταση.

    B9781437711554000638 f063 002 9781437711554

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΝΕΦΡΩΣΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Η σπειραματική συσκευή του νεφρού φιλτράρει το αίμα που φτάνει εκεί. Αποτελείται από τριχοειδή αγγεία με μικρούς πόρους που επιτρέπουν τη διέλευση μικρών μορίων που έχουν μοριακό βάρος μικρότερο από 40.000 Daltons, αλλά όχι μεγαλύτερα μακρομόρια, όπως, πρωτεΐνες. Στο νεφρωσικό σύνδρομο, τα σπειράματα επηρεάζονται από φλεγμονή ή υαλίνωση (σχηματισμός ομοιογενούς κρυσταλλικού υλικού εντός κυττάρων) που επιτρέπει σε πρωτεΐνες, όπως, την αλβουμίνη, την αντιθρομβίνη ή τις ανοσοσφαιρίνες να διέρχονται μέσω της κυτταρικής μεμβράνης και να εμφανίζονται στα ούρα. Η λευκωματίνη είναι η κύρια πρωτεΐνη στο αίμα που είναι ικανή να διατηρήσει μια ογκοτική πίεση, η οποία αποτρέπει τη διαρροή υγρού στον εξωκυτταρικό χώρο και τον επακόλουθο σχηματισμό οιδημάτων. Ως απόκριση στην υποπρωτεϊναιμία το ήπαρ ξεκινά έναν αντισταθμιστικό μηχανισμό που περιλαμβάνει τη σύνθεση πρωτεϊνών, όπως η μακροσφαιρίνη άλφα-2 και οι λιποπρωτεΐνες. Η αύξηση των τελευταίων μπορεί να προκαλέσει την υπερλιπιδαιμία που σχετίζεται με αυτό το σύνδρομο.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΦΡΩΣΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Μαζί με την απόκτηση πλήρους ιατρικού ιστορικού, απαιτείται μια σειρά βιοχημικών εξετάσεων προκειμένου να καταλήξουμε σε μια ακριβή διάγνωση που επιβεβαιώνει την παρουσία της ασθένειας. Επιπλέον, μερικές φορές πραγματοποιείται απεικόνιση των νεφρών (για δομή και παρουσία δύο νεφρών). Το πρώτο τεστ θα είναι μια ανάλυση ούρων για τον έλεγχο υψηλών επιπέδων πρωτεϊνών, καθώς ένα υγιές άτομο εκκρίνει μια ασήμαντη ποσότητα πρωτεΐνης στα ούρα. Η δοκιμή θα περιλαμβάνει μια 24ωρη εκτίμηση συνολικής πρωτεΐνης ούρων. Το δείγμα ούρων ελέγχεται για πρωτεϊνουρία (> 3,5 g ανά 1,73 m2 ανά 24 ώρες).  Στη συνέχεια, γίνεται εξέταση αίματος για υπολευκωματιναιμία: επίπεδα λευκωματίνης ≤2,5 g / dL (φυσιολογική τιμή = 3,5-5 g / dL). Στη συνέχεια, μια δοκιμασία κάθαρσης κρεατινίνης Clearance CCr θα αξιολογήσει τη λειτουργία των νεφρών, ιδίως, την ικανότητα σπειραματικής διήθησης. Ο σχηματισμός κρεατινίνης είναι αποτέλεσμα της διάσπασης του μυϊκού ιστού, μεταφέρεται στο αίμα και αποβάλλεται στα ούρα. Η μέτρηση της συγκέντρωσης οργανικών ενώσεων και στα δύο υγρά (αίμα και ούρα) αξιολογεί την ικανότητα των σπειραμάτων να φιλτράρουν το αίμα. Τα επίπεδα των ηλεκτρολυτών και της ουρίας μπορούν, επίσης, να αναλυθούν ταυτόχρονα με την κρεατινίνη, προκειμένου να αξιολογηθεί η λειτουργία των νεφρών. Ένα προφίλ λιπιδίων θα πραγματοποιηθεί, επίσης, καθώς υψηλά επίπεδα χοληστερόλης (υπερχοληστερολαιμία), ειδικά αυξημένη LDL, συνήθως, με ταυτόχρονα αυξημένη VLDL, είναι ενδεικτική του νεφρωσικού συνδρόμου. Μια βιοψία νεφρού μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθεί ως μια πιο συγκεκριμένη και επεμβατική μέθοδος δοκιμής. Τέλος, απαιτείται ανάλυση των αυτοάνοσων δεικτών (ANA, ASTO, C3, κρυοσφαιρίνες, ηλεκτροφόρηση λευκωμάτων ορού) και υπερηχογράφημα άνω και κάτω κοιλίας.

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΦΡΩΣΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Μερικά συμπτώματα που εμφανίζονται στο νεφρωτικό σύνδρομο, όπως, οίδημα και πρωτεϊνουρία, εμφανίζονται, επίσης, σε άλλες ασθένειες. Επομένως, άλλες παθολογίες πρέπει να αποκλειστούν για να καταλήξουμε σε οριστική διάγνωση.

    • Οίδημα: Εκτός από το νεφρωσικό σύνδρομο υπάρχουν δύο άλλες διαταραχές που συχνά εμφανίζονται με οίδημα. Αυτές είναι η καρδιακή ανεπάρκεια και η ηπατική ανεπάρκεια. Η συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια μπορεί να προκαλέσει κατακράτηση υγρών στους ιστούς ως συνέπεια της μείωσης της ισχύος των κοιλιακών συστολών. Το υγρό συγκεντρώνεται αρχικά στους αστραγάλους, αλλά, στη συνέχεια γενικεύεται και ονομάζεται ανά σάρκα. Τα άτομα με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια έχουν, επίσης, καρδιομεγαλία και αυτό βοηθά στη σωστή διάγνωση. Η σφαγιτιδική φλεβική πίεση μπορεί, επίσης, να αυξηθεί και μπορεί να είναι δυνατή η ακρόαση καρδιακών φυσημάτων. Ένα ηχοκαρδιογράφημα είναι η προτιμώμενη μέθοδος διερεύνησης για αυτά τα συμπτώματα. Ηπατική ανεπάρκεια που προκαλείται από κίρρωση, ηπατίτιδα και άλλες καταστάσεις, όπως ο αλκοολισμός, η χρήση ναρκωτικών ενδοφλεβίως ή ορισμένες κληρονομικές ασθένειες μπορεί να οδηγήσουν σε οίδημα στα κάτω άκρα και στην κοιλιακή κοιλότητα. Άλλα συνοδευτικά συμπτώματα περιλαμβάνουν τον ίκτερο, τις διασταλμένες φλέβες πάνω από τον ομφάλιο λώρο, σημάδια γρατσουνίσματος (λόγω εκτεταμένου κνησμού, γνωστή ως φαγούρα), διογκωμένο σπλήνα, αραχνοειδή αιμαγγειώματα, εγκεφαλοπάθεια, μώλωπες, οζώδες ήπαρ και ανωμαλίες στις δοκιμές λειτουργίας του ήπατος. Επίσης, τα συμπτώματα που σχετίζονται με τη χορήγηση ορισμένων φαρμάκων πρέπει να εξαιρεθούν. Αυτά τα φάρμακα προάγουν την κατακράτηση υγρού στα άκρα, όπως, συμβαίνει με τα μη στερινοειδή αντιφλεγμονώδη, ορισμένα αντιυπερτασικά φάρμακα, τα κορτικοστεροειδή και τις ορμόνες κ.ά. Η οξεία υπερφόρτωση υγρών μπορεί να προκαλέσει οίδημα σε άτομα με νεφρική ανεπάρκεια. Αυτά τα άτομα είναι γνωστό ότι έχουν νεφρική ανεπάρκεια και είτε έχουν πιει πάρα πολλά υγρά είτε έχουν καθυστερήσει την αιμοκάθαρσή τους. Επιπλέον, όταν ο μεταστατικός καρκίνος εξαπλώνεται στους πνεύμονες ή την κοιλιά, προκαλεί συλλογές και συσσώρευση υγρών λόγω απόφραξης των λεμφικών αγγείων και φλεβών, καθώς και ορώδους εξίδρωσης. 
    • Πρωτεϊνουρία: Η απώλεια πρωτεϊνών από τα ούρα προκαλείται από πολλούς παθολογικούς παράγοντες και η μόλυνση από αυτούς τους παράγοντες πρέπει να αποκλειστεί πριν να είναι βέβαιο ότι ένα άτομο έχει νεφρωσικό σύνδρομο. Το πολλαπλούν μυέλωμα μπορεί να προκαλέσει μια πρωτεϊνουρία που δεν συνοδεύεται από υπολευκωματιναιμία, η οποία είναι σημαντική βοήθεια για τη διαφορική διάγνωση. Άλλες πιθανές αιτίες πρωτεϊνουρίας περιλαμβάνουν την ασθένεια, την απώλεια βάρους ή τον πόνο στα οστά. Στον σακχαρώδη διαβήτη υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των αυξήσεων των επιπέδων γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης και της εμφάνισης πρωτεϊνουρίας. Άλλες αιτίες είναι η αμυλοείδωση και ορισμένες άλλες αλλεργικές και μολυσματικές ασθένειες.

    1 mfZ56zNx6o2w4PiyL34geA

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΦΡΩΣΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Η θεραπεία του νεφρωσικού συνδρόμου μπορεί να είναι συμπτωματική ή πρέπει να αντιμετωπίσει άμεσα τους τραυματισμούς που προκαλούνται στα νεφρά.

    Συμπτωματική θεραπεία

    Ο στόχος αυτής της θεραπείας είναι η αντιμετώπιση των ανισορροπιών που προκαλούνται από την ασθένεια: οίδημα, υπολευκωματιναιμία, υπερλιπιδαιμία, υπερπηκτικότητα και μολυσματικές επιπλοκές.

    -Οίδημα: 

    Η αντιμετώπιση του οιδήματος είναι ο πρωταρχικός στόχος της θεραπείας του νεφρωσικού συνδρόμου.

    Πραγματοποιείται μέσω του συνδυασμού ορισμένων συστάσεων:

    • Ανάπαυση: ανάλογα με τη σοβαρότητα του οιδήματος και λαμβάνοντας υπόψη τον κίνδυνο θρόμβωσης που προκαλείται από την παρατεταμένη ανάπαυση στο κρεβάτι. 
    • Θεραπεία με διατροφή: Διατροφή βασισμένη σε μια δίαιτα με τη σωστή πρόσληψη ενέργειας και ισορροπία πρωτεϊνών που θα χρησιμοποιηθούν σε διαδικασίες σύνθεσης και όχι ως πηγή θερμίδων. Συνιστάται, συνήθως, συνολικά 35 kcal / kg σωματικού βάρους / ημέρα. Αυτή η δίαιτα πρέπει, επίσης, να συμμορφώνεται με δύο ακόμη απαιτήσεις: η πρώτη είναι να μην καταναλώνεται περισσότερο από 1 g πρωτεΐνης / kg σωματικού βάρους / ημέρα, καθώς μια μεγαλύτερη ποσότητα θα μπορούσε να αυξήσει τον βαθμό πρωτεϊνουρίας και να προκαλέσει αρνητική ισορροπία αζώτου. Συνήθως, συνιστάται στους ανθρώπους κομμάτια κρέατος, ψαριού και πουλερικών. Η δεύτερη κατευθυντήρια γραμμή απαιτεί ότι η ποσότητα νερού που καταναλώνεται δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερη από το επίπεδο της διούρησης. Για να διευκολυνθεί αυτό, η κατανάλωση αλατιού πρέπει, επίσης, να ελέγχεται, καθώς, συμβάλλει στην κατακράτηση νερού. Συνιστάται να περιορίσετε την πρόσληψη νατρίου σε 1 ή 2 g / ημέρα, πράγμα που σημαίνει ότι το αλάτι δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο μαγείρεμα και θα πρέπει, επίσης, να αποφεύγετε τα αλμυρά τρόφιμα. Τα τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε νάτριο περιλαμβάνουν μείγματα καρυκευμάτων, κονσέρβες, σούπες, κονσερβοποιημένα λαχανικά που περιέχουν αλάτι, κρέατα, όπως γαλοπούλα, ζαμπόν, σαλάμι, επεξεργασμένα τρόφιμα, fast food, σάλτσα σόγιας, κέτσαπ και σάλτσες σαλάτας. Στις ετικέτες τροφίμων αναγράφονται τα χιλιοστόγραμμα νατρίου ανά μερίδα. Το νάτριο πρέπει να είναι μικρότερο ή ίσο με τις θερμίδες ανά μερίδα. Να χρησιμοποιείτε καλύτερα ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι.
    • Φάρμακα: Η φαρμακολογική θεραπεία του οιδήματος βασίζεται σε διουρητικά φάρμακα (ειδικά διουρητικά αγκύλης, όπως η φουροσεμίδη). Σε σοβαρές περιπτώσεις οιδήματος (ή σε περιπτώσεις με  επιπτώσεις, όπως οίδημα του οσχέου, πρωκτού ή της ουρήθρας) ή σε άτομα με σοβαρές λοιμώξεις (όπως, σήψη ή υπεζωκοτική συλλογή), τα διουρητικά μπορούν να χορηγηθούν ενδοφλεβίως. Αυτό συμβαίνει όταν ο κίνδυνος από την αύξηση των υγρών θεωρείται μεγαλύτερος από τον κίνδυνο σοβαρής υποογκαιμίας, η οποία μπορεί να προκληθεί από την ισχυρή διουρητική δράση της ενδοφλέβιας θεραπείας. Να ελέγχετε, συχνά, τα επίπεδα αιμοσφαιρίνης και αιματοκρίτη. Χρησιμοποιείται διάλυμα 25% λευκωματίνης που χορηγείται μόνο για 4 ώρες προκειμένου να αποφευχθεί το πνευμονικό οίδημα. Τα επίπεδα αιμοσφαιρίνης και αιματοκρίτη αναλύονται ξανά: εάν η τιμή του αιματοκρίτη είναι μικρότερη από την αρχική τιμή (είναι σημείο σωστής επέκτασης), τα διουρητικά χορηγούνται για τουλάχιστον 30 λεπτά. Εάν το επίπεδο του αιματοκρίτη είναι μεγαλύτερο από το αρχικό, αυτό αποτελεί αντένδειξη για τη χρήση διουρητικών, καθώς, θα αυξάνουν την εν λόγω τιμή. Μπορεί να είναι απαραίτητο να δοθεί σε ένα άτομο κάλιο ή να απαιτείται αλλαγή στις διατροφικές συνήθειες εάν το διουρητικό φάρμακο προκαλεί υποκαλιαιμία, ως παρενέργεια.

    -Υπολευκωματιναιμία: 

    Αντιμετωπίζεται με τη θεραπεία διατροφής που περιγράφεται ως θεραπεία για το οίδημα. Περιλαμβάνει μέτρια πρόσληψη τροφών πλούσιων σε ζωικές πρωτεΐνες. 

    -Υπερλιπιδαιμία:

    Ανάλογα με τη σοβαρότητα της πάθησης, μπορεί να αντιμετωπιστεί με υπολιπιδαιμική δίαιτα. Η κατάποση χοληστερόλης θα πρέπει να είναι μικρότερη από 300 mg / ημέρα, και απαιτούνται τρόφιμα με χαμηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα λίπη. Αποφύγετε τα κορεσμένα λίπη, όπως το βούτυρο, το τυρί, τα τηγανητά τρόφιμα, τα λιπαρά κομμάτια κόκκινου κρέατος και το δέρμα των πουλερικών. Αυξήστε την πρόσληψη ακόρεστου λίπους, όπως ελαιόλαδο, έλαιο canola, φυστικοβούτυρο, αβοκάντο, ψάρι και ξηρούς καρπούς. 

    -Θρομβοφιλία:

    Η ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους (LMWH) μπορεί να είναι κατάλληλη για χρήση ως προφυλακτικό σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως σε ασυμπτωματικά άτομα που δεν έχουν ιστορικό πάθησης από θρομβοεμβολισμό. Όταν η θρομβοφιλία είναι τέτοια που οδηγεί στο σχηματισμό θρόμβων αίματος, η ηπαρίνη χορηγείται για τουλάχιστον 5 ημέρες μαζί με από του στόματος αντιπηκτικά. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου και εάν ο χρόνος προθρομβίνης βρίσκεται εντός του θεραπευτικού εύρους του (μεταξύ 2 και 3), ενδέχεται να είναι δυνατή η αναστολή της LMWH διατηρώντας παράλληλα τα αντιπηκτικά από το στόμα για τουλάχιστον 6 μήνες.

    -Λοιμώδεις επιπλοκές:

    Μπορεί να ληφθούν αντιβακτηριακά φάρμακα σύμφωνα με το μολυσματικό παράγοντα.

    Εκτός από αυτές τις βασικές ανισορροπίες, η βιταμίνη D και το ασβέστιο λαμβάνονται, επίσης, από το στόμα σε περίπτωση που η ανεπάρκεια της βιταμίνης D προκαλεί σοβαρή υποκαλιαιμία. Αυτή η θεραπεία έχει ως στόχο την αποκατάσταση των φυσιολογικών επιπέδων ασβεστίου στο άτομο. 

    -Επίτευξη καλύτερου ελέγχου επιπέδων γλυκόζης στο αίμα εάν το άτομο είναι διαβητικό.

    -Έλεγχος της αρτηριακής πίεσης:

    Οι αναστολείς ACE είναι το φάρμακο επιλογής. Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα μείωσης της αρτηριακής πίεσης, έχουν αποδειχθεί ότι μειώνουν την απώλεια πρωτεΐνης.

    Βλάβη στα νεφρά

    Η θεραπεία της βλάβης των νεφρών μπορεί να αντιστρέψει ή να καθυστερήσει την εξέλιξη της νόσου.

    Η νεφρική βλάβη αντιμετωπίζεται με συνταγογράφηση φαρμάκων:

    Κορτικοστερεοειδή: το αποτέλεσμα είναι η μείωση της πρωτεϊνουρίας και ο κίνδυνος μόλυνσης καθώς και η επίλυση του οιδήματος. Η πρεδνιζόνη συνταγογραφείται, συνήθως, σε δόση 60 mg/m2 της επιφάνειας του σώματος/ημέρα σε μια πρώτη θεραπεία για 4-8 εβδομάδες. Μετά από αυτήν την περίοδο η δόση μειώνεται στα 40 mg/m2 για άλλες 4 εβδομάδες. Τα άτομα με υποτροπή ή τα παιδιά λαμβάνουν πρεδνιζολόνη 2 mg/kg/ημέρα έως ότου τα ούρα γίνουν αρνητικά για την πρωτεΐνη. Στη συνέχεια, 1,5 mg/kg/ημέρα για 4 εβδομάδες.

    Συχνές υποτροπές αντιμετωπίζονται με: κυκλοφωσφαμίδη ή μουστάρδα αζώτου (μεχλωραιθαμίνη) ή κυκλοσπορίνη ή λεβαμιζόλη.

    Οι άνθρωποι μπορούν να ανταποκριθούν στην πρεδνιζόνη με διάφορους τρόπους:

    • Άτομα με ευαίσθησία στα κορτικοστεεροειδή ή πρώιμη ανταπόκριση στα στερεοειδή: το άτομο ανταποκρίνεται στα κορτικοστερεοειδή τις πρώτες 8 εβδομάδες θεραπείας. Αυτό αποδεικνύεται από την έντονη διούρηση και την εξαφάνιση οιδημάτων, καθώς και από αρνητικό τεστ για πρωτεϊνουρία σε τρία δείγματα ούρων που λαμβάνονται κατά τη διάρκεια της νύχτας.
    • Άτομα με ανθεκτικότητα στα κορτικοστερεοειδή ή καθυστερημένη ανταπόκριση στα στερεοειδή: η πρωτεϊνουρία επιμένει μετά τη θεραπεία των 8 εβδομάδων. Η έλλειψη ανταπόκρισης είναι ενδεικτική της σοβαρότητας της σπειραματικής βλάβης, η οποία θα μπορούσε να εξελιχθεί σε χρόνια νεφρική ανεπάρκεια.
    • Άτομα με δυσανεξία στα κορτικοστερεοειδή: εμφανίζονται επιπλοκές, όπως, η υπέρταση και κερδίζουν πολύ βάρος και μπορούν να αναπτύξουν άσηπτη ή αγγειακή νέκρωση του ισχίου ή του γόνατος, καταρράκτη και θρόμβωση ή / και εμβολές.
    • Άτομα εξαρτώμενα από τα κορτικοστερεοειδή: πρωτεϊνουρία εμφανίζεται όταν η δόση του κορτικοστερεοειδούς μειώνεται ή υπάρχει υποτροπή τις δύο πρώτες εβδομάδες μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας.

    Ο έλεγχος ευαισθησίας in vitro στα γλυκοκορτικοειδή, με την επίδρασή τους στα μονοπύρηνα κύτταρα του περιφερικού αίματος του ατόμου σχετίζεται με τον αριθμό των  μη βέλτιστων κλινικών αποκρίσεων: τα πιο ευαίσθητα άτομα in vitro έχουν μεγαλύτερη εξάρτηση από τα κορτικοειδή, ενώ στα πιο ανθεκτικά άτομα vitro τα κορτικοειδή είναι αναποτελεσματική θεραπεία. 

    Ανοσοκατασταλτικά (κυκλοφωσφαμίδη): ενδείκνυται μόνο σε επαναλαμβανόμενο νεφρωσικό σύνδρομο σε άτομα που εξαρτώνται από τα κορτικοστεροειδή ή σε δυσανεξία στα κορτικοστερεοειδή. Στις δύο πρώτες περιπτώσεις, η πρωτεϊνουρία πρέπει να διορθωθεί πριν ξεκινήσει η θεραπεία με τον ανοσοκατασταλτικό, με παρατεταμένη θεραπεία με πρεδνιζόνη. Η αναστολή της πρωτεϊνουρίας δείχνει την ακριβή στιγμή κατά την οποία μπορεί να ξεκινήσει η θεραπεία με κυκλοφωσφαμίδη. Η θεραπεία συνεχίζεται για 8 εβδομάδες σε δόση 3 mg/kg/ημέρα, η ανοσοκαταστολή σταματά μετά από αυτήν την περίοδο. Για να μπορέσει να ξεκινήσει αυτή τη θεραπεία, το άτομο δεν πρέπει να πάσχει από ουδετεροπενία, ούτε αναιμία, κάτι που θα προκαλούσε περαιτέρω επιπλοκές. Η κυκλοφωσφαμίδη έχει πολλές παρενέργειες και η πιο ήπια είναι η αλωπεκία. Πραγματοποιούνται πλήρεις εξετάσεις μέτρησης αίματος κατά τη διάρκεια της θεραπείας προκειμένου να φανεί πιθανή μόλυνση.

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΝΕΦΡΩΣΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Η πρόγνωση για το νεφρωσικό σύνδρομο υπό θεραπεία είναι γενικά καλή, αν και αυτό εξαρτάται από την υποκείμενη αιτία, την ηλικία του ατόμου και την ανταπόκρισή του στη θεραπεία. Συνήθως, είναι καλή στα παιδιά, επειδή η νόσος ελαχίστων αλλοιώσεων ανταποκρίνεται πολύ καλά στα στεροειδή και δεν προκαλεί χρόνια νεφρική ανεπάρκεια. Τυχόν υποτροπές που συμβαίνουν γίνονται λιγότερο συχνές με την πάροδο του χρόνου. Το αντίθετο συμβαίνει με τη σπειραματονεφρίτιδα, στην οποία ο νεφρός παθαίνει βλάβη εντός τριών ετών από την ανάπτυξη της νόσου, καθιστώντας απαραίτητη την αιμοκάθαρση και την επακόλουθη μεταμόσχευση νεφρού. Επιπλέον, τα παιδιά κάτω των 5 ετών έχουν γενικά μια φτωχή πρόγνωση, όπως και οι ενήλικες ηλικίας άνω των 30 ετών, καθώς έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο νεφρικής ανεπάρκειας. Άλλες αιτίες, όπως η εστιακή τμηματική σπειραματοσκλήρυνση, συχνά, οδηγούν σε νεφρική νόσο τελικού σταδίου. Παράγοντες που σχετίζονται με μια φτωχή πρόγνωση σε αυτές τις περιπτώσεις περιλαμβάνουν τα επίπεδα πρωτεϊνουρίας, τον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης και τη νεφρική λειτουργία (GFR). Χωρίς θεραπεία, το νεφρωσικό σύνδρομο έχει πολύ κακή πρόγνωση, ιδιαίτερα η ταχέως εξελισσόμενη σπειραματονεφρίτιδα, η οποία οδηγεί σε οξεία νεφρική ανεπάρκεια μετά από μερικούς μήνες.

    ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΑ ΝΕΦΡΩΣΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Το νεφρωσικό σύνδρομο μπορεί να επηρεάσει οποιαδήποτε ηλικία, αν και εμφανίζεται κυρίως σε ενήλικες με αναλογία ενηλίκων προς παιδιά από 26 έως 1. Το σύνδρομο παρουσιάζεται με διαφορετικούς τρόπους στις δύο ομάδες: η συχνότερη σπειραματοπάθεια στα παιδιά είναι η ασθένεια ελάχιστης αλλαγής (66% των περιπτώσεων), ακολουθούμενη από εστιακή τμηματική σπειραματοσκλήρυνση (8%) και μεσαγγειοκαχοειδή σπειραματονεφρίτιδα (6%). Στους ενήλικες η πιο συχνή ασθένεια είναι η μεσαγγειο-τριχοειδής σπειραματονεφρίτιδα (30-40%), ακολουθούμενη από εστιακή και τμηματική σπειραματοσκλήρυνση (15-25%) και ασθένεια ελάχιστης αλλαγής (20%). Το τελευταίο συνήθως εμφανίζεται ως δευτερογενές και όχι πρωτογενές όπως συμβαίνει στα παιδιά. Η κύρια αιτία της είναι η διαβητική νεφροπάθεια. Παρουσιάζεται συνήθως σε ένα άτομο από τη δεκαετία του '40 ή του '50. Από τις περιπτώσεις σπειραματονεφρίτιδας περίπου 60% έως 80% είναι πρωτογενείς, ενώ οι υπόλοιπες είναι δευτερογενείς. Υπάρχουν επίσης διαφορές στην επιδημιολογία μεταξύ των δύο φύλων, η ασθένεια είναι πιο συχνή στους άνδρες παρά στις γυναίκες με αναλογία 2 προς 1. Τα επιδημιολογικά δεδομένα αποκαλύπτουν επίσης πληροφορίες σχετικά με τον πιο συνηθισμένο τρόπο εμφάνισης συμπτωμάτων σε άτομα με νεφρωσικό σύνδρομο: η αυθόρμητη ύφεση εμφανίζεται σε έως και 20% ή 30% των περιπτώσεων κατά το πρώτο έτος της ασθένειας. Ωστόσο, αυτή η βελτίωση δεν είναι οριστική καθώς περίπου 50% έως 60% των ατόμων με νεφρωτικό σύνδρομο πεθαίνουν ή / και αναπτύσσουν χρόνια νεφρική ανεπάρκεια 6 έως 14 χρόνια μετά την ύφεση. Από την άλλη πλευρά, μεταξύ 10% και 20% των ανθρώπων έχουν συνεχή επεισόδια ύφεσης και υποτροπών χωρίς να πεθάνουν ή να θέσουν σε κίνδυνο τα νεφρά τους. Οι κύριες αιτίες θανάτου είναι καρδιαγγειακά, ως αποτέλεσμα της χρόνιας λειτουργίας του συνδρόμου και θρομβοεμβολικών ατυχημάτων.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία των νεφρών

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία των νεφρών

    thumbnail

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Το σύνδρομο Fanconi

    Θρόμβωση νεφρικής φλέβας

    Θρόμβωση των εν τω βάθει φλεβών

    Σπιρονολακτόνη

    Ασκίτης

    Η αφυδάτωση προκαλεί πολλές ασθένειες

    Α1 αντιθρυψίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Η θεραπεία για όλες τις κυτταρίτιδες

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Βαζοπρεσσίνη

    Καροτιναιμία

    Μήπως έχετε κατακράτηση υγρών;

    Η οικογενής αμυλοειδική νευροπάθεια

    Σύφιλη

    Μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα

    Ασβέστιο

    Πνευμονική εμβολή

    Λέμφωμα Hodgkin

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Παρακέντηση υπεζωκότα

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική ούρων

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Ολικά λευκώματα αίματος

    Αλδοστερόνη

    Πότε επιβάλλεται αυστηρά δίαιτα στο αλάτι και πότε ελαστική

    α2- μακροσφαιρίνη

    Νόσος του Crohn

    Ποιοι πρέπει να κάνουν το εμβόλιο πνευμονιόκοκκου

    Εμβόλιο για τον πνευμονιόκοκκο στα παιδιά

    Ανοσοανεπάρκεια

    Δηλητηρίαση από υδράργυρο

    www.emedi.gr

     

  • Έχει παρενέργειες η συνεχής χρήση της μάσκας; Έχει παρενέργειες η συνεχής χρήση της μάσκας;

    Οι παρενέργειες από την παρατεταμένη χρήση μάσκας 

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Σε κάποια επαγγέλματα η χρήση μάσκας, κάτω από συγκεκριμένους όρους, που καθορίζουν οι ιατροί εργασίας είναι απαραίτητη.

    Διαβάστε, επίσης,

    Παράγοντες κινδύνου για καρκίνο που σχετίζονται με την εργασία

    Επαγγελματικοί καρκίνοι

    Τι γίνεται όταν, όμως η χρήση της μάσκας είναι μόνιμη και εφαρμόζεται, συνεχώς, σε εξωτερικούς και εσωτερικούς χώρους;

    Επιδράσεις που έχει η μόνιμη μάσκα στο δέρμα μας

    Η χρήση μάσκας για πολλές ώρες μπορεί να οδηγήσει σε σημάδια πίεσης, αλλεργίες, εξανθήματα, μυκητιασικές λοιμώξεις και ακόμη και χαλάρωση του δέρματος γύρω από το στόμα σας. Οι περιοχές που κινδυνεύουν περισσότερο είναι, κυρίως, η γέφυρα της μύτης, το γύρω γύρω από το στόμα και τα άκρα των αυτιών. Όταν φοράμε μάσκα, η παγιδευμένη αναπνοή κάτω από αυτήν αναμιγνύεται με ιδρώτα και σμήγμα, διαταράσσοντας την ισορροπία pH του δέρματος. Η συνεχής πίεση στο πρόσωπο, επίσης, αυξάνει τις πιθανότητες εξανθήματος, ακμής, προκαλεί αλλαγή περιγράμματος προσώπου και μπορεί ακόμη και να οδηγήσει σε χαλάρωση του δέρματος.
    Οι συνθετικές μάσκες, επιπρόσθετα, μπορεί να προκαλέσουν βλάβη στο δέρμα λόγω συνεχούς τριβής  και προκαλούν εξανθήματα στη μύτη,  ξηρότητα στα χείλη, έρπητα προσώπου και τραυματισμό στα μάγουλα.

    Μία μάσκα απορροφά τον ιδρώτα, επίσης. Καλύτερα να αποφύγετε τις μεταξωτές, τις  τζιν και τις συνθετικές μάσκες.

    Συμβουλές που πρέπει να ακολουθήσετε για την πρόληψη βλάβης του δέρματος από τις μάσκες:

    Μη φοράτε μάσκα που δεν σας ταιριάζει.

    Είναι σημαντικό να αλλάζετε τη μάσκα σας κάθε μέρα. Επίσης, το σχέδιο της μάσκας πρέπει να είναι διαφορετικό κάθε μέρα. Με αυτόν τον τρόπο, το κολλαγόνο του δέρματος δεν θα σπάσει και το δέρμα δε θα χαλάσει.

    Χρησιμοποιήστε φυσικό αντηλιακό και φυσική ενυδατική κρέμα, αφού καθαρίσετε το πρόσωπό σας, πριν τη χρήση της μάσκας.

    Όσοι περνούν παρατεταμένες ώρες στα γραφεία πρέπει να φορούν μάσκες που τους επιτρέπουν να αναπνέουν σωστά. 

    Να απολυμαίνετε τη μάσκα σας κάθε μέρα, αν δεν φοράτε μάσκα μιας χρήσης.

    Ενυδατώστε το δέρμα σας: Το πόσιμο νερό δεν είναι αρκετό. Χρησιμοποιήστε μάσκες και ενυδατικούς ορούς, αφού καθαρίσετε το δέρμα σας και πριν ξαπλώσετε.

    maskes bad 4

    Ο μέσος υγιής άνθρωπος δεν χρειάζεται να φοράει μάσκες, ισχυρίζονται πολλοί γιατροί.

    Δεν υπάρχουν στοιχεία ότι η χρήση μάσκας σε υγιείς ανθρώπους θα τους προστατεύει.

    Τις φοράνε λανθασμένα και μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο μόλυνσης επειδή αγγίζουν το πρόσωπό τους πιο συχνά.

    Οι τυπικές χειρουργικές μάσκες - το είδος που αγοράζουν και φορούν οι περισσότεροι άνθρωποι - δεν βοηθούν, επειδή, ο κορωναϊός εξαπλώνεται σε σταγονίδια, τα οποία οι χειρουργικές μάσκες δεν αποκλείουν. Στην πραγματικότητα, οι χειρουργικές μάσκες μπορούν να παγιδεύσουν σταγονίδια που περιέχουν τον ιό μέσα, αυξάνοντας τον κίνδυνο αντί να τον μειώνουν.

    Πρέπει να φοριούνται μόνο από άτομα που έχουν ήδη τον ιό για να αποτρέψουν τη διάδοσή του σε άλλους.

    Η χρήση μάσκας είναι δύσκολη, επειδή, μπορεί να δημιουργήσει μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας. Εάν δεν πλένετε τα χέρια σας πριν φορέσετε τη μάσκα και αφού βγάλετε τη μάσκα μπορείτε να αυξήσετε τον κίνδυνο.

    Φορώντας τη μάσκα κάνει κάποιον να αγγίζει το πρόσωπό του πιο συχνά, αυξάνοντας, επίσης, τον κίνδυνο.

    Οι ακατάλληλες χειρουργικές μάσκες μπορεί, επίσης, να αυξήσουν την εξάπλωση του κορωνοϊού.

    Προτείνεται η αποφυγή στενής επαφής με άτομα που είναι άρρωστα, η αποφυγή αγγίγματος των ματιών, της μύτης και του στόματος, η παραμονή στο σπίτι όταν είστε άρρωστοι, να καλύπτετε το στόμα σας κατά τον βήχα ή το φτέρνισμα με ένα χαρτομάντιλο και να καθαρίζετε και να απολυμάνετε αντικείμενα και επιφάνειες που αγγίζονται, συχνά, χρησιμοποιώντας τακτικά σπρέι καθαρισμού οικιακής χρήσης.

    Να πλένετε τα χέρια σας συχνά με σαπούνι και νερό για τουλάχιστον 20 δευτερόλεπτα, ειδικά μετά το μπάνιο. πριν το φαγητό και αφού φυσήξετε τη μύτη σας, βήξετε ή φταρνιστείτε.

    maskes bad 2

    Οι παρενέργειες που έχουν ήδη αναγνωριστεί από την παρατεταμένη χρήση μάσκας είναι:

    (1) Η χρήση μάσκας προσώπου μπορεί να δώσει μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας και να κάνει τους ανθρώπους να υιοθετήσουν μείωση της συμμόρφωσης με άλλα μέτρα ελέγχου των λοιμώξεων, συμπεριλαμβανομένης της κοινωνικής απόστασης και του πλυσίματος των χεριών. 

    (2) Ακατάλληλη χρήση μάσκας προσώπου: οι άνθρωποι δεν πρέπει να αγγίζουν τις μάσκες τους, πρέπει να αλλάζουν συχνά τις μάσκες μίας χρήσης ή να τις πλένουν τακτικά, να τις απορρίπτουν σωστά και να υιοθετούν άλλα μέτρα διαχείρισης, διαφορετικά ενδέχεται να αυξηθούν οι κίνδυνοι.

    (3) Η ποιότητα της ομιλίας μεταξύ δύο ατόμων που φορούν μάσκες διακυβεύεται σημαντικά και μπορεί ασυνείδητα να πλησιάσουν ο ένας τον άλλον. 

    (4) Η χρήση μάσκας προσώπου κάνει τον εκπνεόμενο αέρα να μπαίνει στα μάτια. Αυτό δημιουργεί ένα άβολο συναίσθημα στα μάτια. Εάν τα χέρια σας είναι μολυσμένα, μολύνετε τον εαυτό σας.

    (5) Οι μάσκες προσώπου κάνουν την αναπνοή πιο δύσκολη. Για άτομα με ΧΑΠ, στην πραγματικότητα οι μάσκες προσώπου είναι ανυπόφορες επιδεινώνουν τη δύσπνοια. Επιπλέον, ένα κλάσμα διοξειδίου του άνθρακα που εκπνεύστηκε προηγουμένως εισπνέεται σε κάθε αναπνευστικό κύκλο. Αυτά τα δύο φαινόμενα αυξάνουν τη συχνότητα αναπνοής και το βάθος, και ως εκ τούτου αυξάνουν την ποσότητα εισπνεόμενου και εκπνεόμενου αέρα. Αυτό μπορεί να επιδεινώσει το βάρος της μόλυνσης, εάν τα μολυσμένα άτομα που φορούν μάσκες εξαπλώνουν περισσότερο μολυσμένο αέρα. Αυτό μπορεί, επίσης, να επιδεινώσει την κλινική κατάσταση των μολυσμένων ατόμων εάν η βελτιωμένη αναπνοή ωθεί το ιικό φορτίο στους πνεύμονές τους, ειδικά, αν οι μάσκες προσώπου είναι πολύ μολυσμένες. 

    (6) Ενώ η παρεμπόδιση της μετάδοσης από άτομο σε άτομο είναι το κλειδί για τον περιορισμό της επιδημίας, μέχρι στιγμής λίγη σημασία έχει δοθεί στα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα μετά τη μετάδοση, όταν η έμφυτη σνοσία παίζει καθοριστικό ρόλο. Ο κύριος σκοπός της έμφυτης ανοσοαπόκρισης είναι η άμεση πρόληψη της εξάπλωσης και της κίνησης ξένων παθογόνων σε όλο το σώμα. Η αποτελεσματικότητα της έμφυτης ανοσίας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το ιικό φορτίο. Οι μάσκες προσώπου αποτελούν έναν υγρό βιότοπο όπου ο SARS-CoV-2 μπορεί να παραμείνει ενεργός λόγω των υδρατμών που παρέχονται συνεχώς με την αναπνοή και συλλαμβάνονται από το ύφασμα μάσκας προκαλούν αύξηση του ιικού φορτίου και συνεπώς, μπορούν να προκαλέσουν μείωση της έμφυτης ανοσίας και αύξηση των λοιμώξεων.

    maskes bad 1

    Οι παρενέργειες από τις ιατρικές μάσκες 

    -Μπορούν να μειώσουν την ορατότητά σας

    Η χρήση μάσκας προσώπου κάνει τον εκπνεόμενο αέρα να μπει στα μάτια. Αυτό δημιουργεί ένα άβολο συναίσθημα και ώθηση να αγγίζει, κάποιος, τα μάτια του. Εάν τα χέρια σας είναι μολυσμένα, μολύνει τον εαυτό του.

    Αντισταθείτε στον πειρασμό να αγγίζετε το πρόσωπό σας και να πλύνετε τα χέρια σας με σαπούνι για 20 δευτερόλεπτα μετά από επαφή με ουσίες, όπως λαβές πόρτας, κουμπιά ανελκυστήρα, συσκευασίες ή οτιδήποτε άλλο όπου αναπτύσσονται μικρόβια.

    -Σας κάνουν να νιώθετε άβολα

    Η εύρεση της σωστής εφαρμογής ξεκινά με τη χρήση του σωστού υφάσματος. Το βαμβακερό υλικό θεωρείται ότι έχει καλύτερο αερισμό και παγιδεύει λιγότερη υγρασία που συσσωρεύεται από την αναπνοή και την εφίδρωση.

    Βεβαιωθείτε ότι η μάσκα είναι άνετη και όχι σφιχτή. Ενώ θέλετε τη μάσκα σας να ταιριάζει άνετα στο πρόσωπό σας για να αποτρέψετε τη διαφυγή ή την είσοδο των αναπνευστικών σταγονιδίων, δε θέλετε να είναι τόσο σφιχτή και πονάει το πρόσωπό σας. Επίσης, εάν είναι πολύ σφιχτή, αυτό σας δίνει λιγότερη δυνατότητα για να αναπνέετε καλά. 

    -Μπορούν να περιορίσουν τη ροή του αέρα σας

    Πολλοί με τη μάσκα αναπτύσσουν δύσπνοια, δυσκολία στην αναπνοή και αναπνευστική δυσχέρεια σε ανθυγιεινό και μολυσμένο περιβάλλον. Οι μάσκες προσώπου κάνουν την αναπνοή πιο δύσκολη. Για άτομα με ΧΑΠ ή χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, η οποία προκαλεί μειωμένη ροή αέρα - οι μάσκες προσώπου είναι στην πραγματικότητα ανυπόφορες,  καθώς, επιδεινώνουν την δύσπνοια. Επιπλέον, ένα κλάσμα διοξειδίου του άνθρακα που εκπνεύστηκε προηγουμένως εισπνέεται σε κάθε αναπνευστικό κύκλο. Αυτά τα δύο φαινόμενα αυξάνουν τη συχνότητα αναπνοής και το βάθος, και ως εκ τούτου αυξάνουν την ποσότητα εισπνεόμενου και εκπνεόμενου αέρα. Αυτό μπορεί να επιδεινώσει το βάρος ιικού φορτίου εάν τα μολυσμένα άτομα που φορούν μάσκες εκπνέουν περισσότερο μολυσμένο αέρα. Αυτό μπορεί, επίσης, να επιδεινώσει την κλινική κατάσταση των μολυσμένων ατόμων εάν η ενισχυμένη αναπνοή ωθεί το ιικό φορτίο στους πνεύμονες. Εάν έχετε υποψία μόλυνσης θα πρέπει να κρατήσετε τον εαυτό σας μακριά από τους άλλους και να αφαιρέσετε τη μάσκα. 

    -Μπορούν να προκαλέσουν θόλωση στα γυαλιά σας

    Όταν εκπνέετε ζεστό αέρα χωρίς να φοράτε μάσκα, διαλύεται στην ατμόσφαιρα. Όταν τα φοράτε φορώντας μάσκα, τείνει να πηγαίνει στα γυαλιά σας και να τα θολώνει. Πλύνετε τα γυαλιά σας με σαπουνόνερο και αφήστε τα να στεγνώσουν στον αέρα και αυτό αποτρέπει τη θόλωση των γυαλιών. Μια άλλη τακτική είναι να εξετάσετε την εφαρμογή της μάσκας προσώπου, για να αποτρέψετε την εκπνοή να φτάσει στα γυαλιά σας. Τοποθετήστε ένα διπλωμένο χαρτμάντιλο μεταξύ του στόματος και της μάσκας και θα απορροφήσει τον ζεστό, υγρό αέρα, εμποδίζοντάς τον να φτάσει στα γυαλιά σας. Επίσης, βεβαιωθείτε ότι το πάνω μέρος της μάσκας σας είναι σφιχτό και το κάτω χαλαρό, για να διευκολύνετε την εκπνοή μακριά από τα μάτια σας. 

    -Μπορούν να σας αναγκάσουν να πλησιάζετε τους γύρω σας

    Η ποιότητα ομιλίας μεταξύ δύο ατόμων που φορούν μάσκες διακυβεύεται σημαντικά και μπορεί ασυνείδητα να πλησιάζουν ο ένας τον άλλον. Φροντίστε να μείνετε μακριά από κάποιον όταν του μιλάτε. Σκεφτείτε το μήκος 160 εκατοστών.

    -Μπορούν να δώσουν μια ψεύτικη αίσθηση ασφάλειας

    Το συχνό πλύσιμο των χεριών και τη συχνή απολύμανση των συχνά αγγιζόμενων επιφανειών είναι ισχυρότερα μέτρα πρόληψης λοιμώξεων από τη χρήση μάσκας.

    maskes bad 3

    Πλύσιμο μασκών

    Πρέπει να πλένονται τακτικά ανάλογα με τη συχνότητα χρήσης.

    Τα άτομα πρέπει να προσέχουν να μην αγγίζουν τα μάτια, τη μύτη και το στόμα τους όταν αφαιρούν το κάλυμμα του προσώπου τους και να πλένουν τα χέρια, αμέσως, μετά την αφαίρεση.

    Μπορούν να βλάψουν παιδιά κάτω των δύο ετών - ή άλλα ανίκανα άτομα.

    Τα καλύμματα προσώπου δεν πρέπει να τοποθετούνται σε μικρά παιδιά κάτω των 2 ετών, σε όσους έχουν προβλήματα αναπνοής ή είναι αναίσθητοι, ανίκανοι ή έχουν αδυναμία αφαίρεσης της μάσκας, χωρίς, βοήθεια.

    Μη χρησιμοποιείτε μάσκες υπό αυτές τις συνθήκες.

    Μπορούν να προκαλέσουν ερεθισμό του δέρματος.

    Εάν έχετε ξηρό δέρμα, είναι καλύτερο να φοράτε ενυδατική κρέμα πριν φοράτε τη μάσκα που μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη του ερεθισμού του δέρματος στο σημείο, όπου, η μάσκα τρίβει το πρόσωπό σας. Εάν έχετε ευαίσθητο δέρμα, παραλείψετε εντελώς το μακιγιάζ κάτω από τη μάσκα σας και να καθαρίσετε το πρόσωπό σας πριν και μετά τη χρήση μάσκας.  Το make up μπορεί, επίσης, να τρίβεται στη μάσκα σας, οδηγώντας σε μειωμένη διήθηση αέρα, καθιστώντας δυσκολότερη την αναπνοή.

    maskes bad 8

    Ποιο είναι λοιπόν το καλύτερο είδος μάσκας προσώπου;

    Οι καλύτερες μάσκες πρέπει να:

    ταιριάζουν άνετα στο πρόσωπο
    να ασφαλίζουν καλά στα αυτιά
    να έχουν πολλά στρώματα υφάσματος
    να επιτρέπουν την αναπνοή χωρίς περιορισμούς
    να μπορούν να πλυθούν και να στεγνωθούν, χωρίς να χαλάει η ποιότητα ή να αλλάζει το σχήμα τους

    maskes bad 7

    ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΜΑΣΚΕΣ

    Για την πανδημία COVID-19 προτείνονται ορισμένες οδηγίες:

    -διατήρηση της κοινωνικής απόστασης,

    -χρήση μάσκας προσώπου,

    -χρήση γαντιών,

    -χρήση προσωπικού προστατευτικού εξοπλισμού,

    -συχνά πλύσιμο χεριών

    -χρήση απολυμαντικών και ακόμη και ψεκασμό απολυμαντικών σε ολόκληρο το σώμα για τα άτομα σε όλo ton κόσμο για να προστατευθούν από τη μόλυνση των παθογόνων COVID-19 και το σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο κοροναϊού 2 (SARS-CoV-2). 

    Οι μάσκες προσώπου μπορεί να προκαλέσουν ορισμένες μολυσματικές ασθένειες, καρκίνο του πνεύμονα, υποξαιμία και υπερκαπνία, και απόλυτα υψηλότερα κίνδυνο για την υγεία λόγω της παρατεταμένης χρήσης τους. 

    Η χρήση μάσκας προσώπου είναι ένα από τα μέσα προστασίας του ανθρώπινου συστήματος αναπνοής από την άμεση επίθεση ιών, σωματιδίων, σκόνης, άλλων μικροβίων, δηλητηριωδών αερίων και ούτω καθεξής. 

    Κατά την αναπνοή, εκπέμπουμε διάφορους τύπους επιβλαβών ουσιών όπως CO2, N2, O2 και σταγονίδια νερού. Μαζί με τα εκπνεόμενα σωματίδια, κατά τη στιγμή της ομιλίας, ο βήχας και το φτέρνισμα πτητικών και ημιπτητικών ουσιών μπορεί να σχηματίσουν ενώσεις, όπως το εκπνεόμενο νιτρικό οξείδιο. Εάν κάποιος φοράει μάσκα προσώπου, τότε τα εκπνεόμενα σωματίδια δεν μπορούν να εξαπλωθούν στον αέρα, αλλά αντιδρούν μεταξύ τους και οδηγούν σε σχηματισμό HNO3, H2CO3 και NO2, τα οποία μολύνουν άμεσα τους βλεννογόνους και την κάτω και άνω αναπνευστική οδό.

    Εκτός αυτού, η παρατεταμένη χρήση μάσκας προσώπου μπορεί να προκαλέσει κακή αναπνοή που εισέρχεται και στο στομάχι και προκαλεί φλεγμονή του στομάχου, έμετο, διάρροια, γαστρίτιδα, διαβήτη, νεφρική ανεπάρκεια ή ηπατική δυσλειτουργία και άλλες σοβαρές λοιμώξεις στα πεπτικά όργανα και τελικά έως και θάνατο.

    Οι τοπικές μάσκες προσώπου κατασκευασμένες από βαμβακερό ύφασμα χρησιμοποιούνται για τους ανθρώπους  και φέρουν διάφορους τύπους νανοπόρων. Όταν φοριούνται αυτές οι συμβατικές τοπικές μάσκες προσώπου, απελευθερώνουν διάφορα νανοσωματίδια από αυτές κατά την εισπνοή και εισέρχονται στους πνεύμονες και το στομάχι. Τα εισπνεόμενα νανοσωματίδια από αυτές τις τοπικές συμβατικές μάσκες οδηγούν σε φλεγμονή πνευμόνων, προκαλούν δυσκολία στην αναπνοή και καρκίνο του πνεύμονα μετά από την παρατεταμένη χρήση τους. Οι τοπικές συμβατικές μάσκες προσώπου είναι, συνήθως, χαλαρές και έτσι αποδεικνύονται αναποτελεσματικές για την προστασία ιών και σωματιδίων που μοιάζουν με ιούς. Επιπλέον, τα εκκενωμένα σωματίδια χτυπούν άμεσα τα μάτια λόγω της χαλαρής τοποθέτησης αυτών των τοπικών μασκών με αποτέλεσμα τον εκφυλισμό αμφιβληστροειδούς.

    Η μάσκα προσώπου N95 χρησιμοποιείται από την προστασία έναντι σωματιδίων αλλά όχι έναντι αερίων ή ατμών. Αν και οι μάσκες N95 προστατεύουν τον άνθρωπο από εξωτερικά σωματίδια, μπορούν να  θέσουν τους χρήστες σε κίνδυνο για  ασθένειες. Οι χρήστες μάσκας N95 αισθάνονται δυσφορία λόγω της στεγανότητας της μάσκας και δυσκολία στην αναπνοή. Οι χρήστες μάσκας N95 υποφέρουν από σοβαρούς πονοκεφάλους, επειδή χρησιμοποιούνται για παρατεταμένη διάρκεια. Εξάλλου, η παρατεταμένη χρήση μάσκας προσώπου N95 προκαλεί υποξαιμία (ένα ασυνήθιστα χαμηλό επίπεδο οξυγόνου στο αίμα), με αποτέλεσμα τη διάσπαση της γλυκόζης και την απειλή της αύξησης του γαλακτικού οξέος. Επιπλέον, η χρήση μάσκας προσώπου N95 προκαλεί δυσφορία στο στήθος, μειώνει τη μερική πίεση του Ο2 και αυξάνει τις αναπνευστικές ανεπιθύμητες ενέργειες σε ασθενείς με νεφρική νόσο τελικού σταδίου. Επίσης, οι χρήστες μάσκας N95 πάσχουν από υπερκαπνία. Η υπερκαπνία οδηγεί σε κατακράτηση CO2 στον πνεύμονα και οδηγεί σε ανώμαλα αυξημένα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα (CO2) στο αίμα. Μπορεί, επίσης, να προκληθεί από την επανεισπνοή του εκπνεόμενου CO2, φορώντας μάσκες προσώπου N95 ή άλλες σφιχτές μάσκες. Η υπερκαπνία προκαλεί ζάλη, υπνηλία, κόπωση, πονοκεφάλους, αίσθημα αποπροσανατολισμού, έξαψη του δέρματος, μειωμένη όραση, μείωση της ακοής, δύσπνοια και ανωμαλίες του καρδιακού παλμού. Επίσης, μπορεί να υπάρξουν σοβαρά συμπτώματα που περιλαμβάνουν απώλεια συνείδησης, κώμα, υπεραερισμό, συσπάσεις μυών και επιληπτικές κρίσεις, μεταξύ άλλων.

    Συμπέρασμα: Η παρατεταμένη χρήση της μάσκας προσώπου δεν παίζει αποτελεσματικό ρόλο στην προστασία από το COVID-19, αλλά μάλλον προκαλεί σοβαρές ασθένειες όπως καρκίνο του πνεύμονα, διάρροια, υποξαιμία και υπερκαπνία και τελικά να προκαλέσει θάνατο. 

    maskes bad 5

    Χρήση μασκών από επαγγελματίες υγείας

    Η παρατεταμένη χρήση των μασκών N95 και των χειρουργικών μασκών από επαγγελματίες της υγειονομικής περίθαλψης προκαλεί ανεπιθύμητες ενέργειες. όπως πονοκεφάλους, εξάνθημα, ακμή, βλάβη του δέρματος και μειωμένη γνωστική ικανότητα. Επίσης, παρεμβαίνει στην όραση, στην επικοινωνία και στη θερμική ισορροπία.

    Τα συχνά διαλείμματα, η ενυδάτωση και η ανάπαυση, η περιποίηση του δέρματος και οι δυνητικά πρόσφατα σχεδιασμένες άνετες μάσκες αποτελούν συστάσεις για την αντιμετώπιση των ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με την παρατεταμένη χρήση μάσκας.

    Η χρήση μάσκας για παρατεταμένο χρονικό διάστημα προκαλεί πλήθος φυσιολογικών και ψυχολογικών επιβαρύνσεων και μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα της εργασίας. 

    Οι πονοκέφαλοι που σχετίζονται με την παρατεταμένη χρήση μάσκας μπορούν να αποδοθούν σε μηχανικούς παράγοντες, όπως υπερκαπνία και υποξαιμία. Οι στενοί ιμάντες και η πίεση στα επιφανειακά νεύρα του προσώπου και του τραχήλου είναι μηχανικά τεχνικά χαρακτηριστικά που προκαλούν πονοκεφάλους. Το αυχενικό σύνδρομο, η έλλειψη ύπνου, τα ανώμαλα γεύματα και το συναισθηματικό στρες είναι άλλες πηγές πονοκεφάλων μεταξύ των επαγγελματιών του τομέα της υγείας κατά την παρατεταμένη χρήση μάσκας. Οι σφιχτές μάσκες προκαλούν ανεπαρκή αερισμό και αυξημένα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα (CO2) γνωστά ως υπερκαπνία. Καθώς το CO2 είναι γνωστό αναπνευστικό διεγερτικό, η συσσώρευση εκπνεόμενου CO2 μεταξύ της μάσκας και του προσώπου θα προκαλέσει αυξημένο αερισμό των πνευμόνων και αναπνευστική υπερδραστηριότητα. Συμπτώματα υποξαιμίας, όπως δυσφορία στο στήθος και ταχύπνοια παρατηρούνται, επίσης, σε επαγγελματίες υγείας με παρατεταμένη χρήση μάσκας. Το εκπνεόμενο CO2 συσσωρεύεται μεταξύ της μάσκας και του προσώπου και τα αυξημένα επίπεδα CO2 προκαλούν σύγχυση, μειωμένη γνωστική ικανότητα και αποπροσανατολισμό.

    Ένα ζεστό και υγρό περιβάλλον που βρίσκεται στην περιοχή του προσώπου που καλύπτεται από μάσκες, προκαλεί δυσφορία και υπερθερμία. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει μια κατάσταση κατά την οποία ο επαγγελματίας υγείας δε μπορεί να αναγνωρίσει τους κινδύνους και να εκτελέσει χειροκίνητα καθήκοντα, και επηρεάζει, επίσης, σημαντικά τις κινητικές δεξιότητες. Το υγρό περιβάλλον και η πίεση από σφιχτές μάσκες τοποθέτησης εμποδίζουν, επίσης, τους πόρους του προσώπου. Αυτό μπορεί να εξηγήσει την αύξηση της ακμής σε παρατεταμένη χρήση μάσκας.

    Η παρατεταμένη χρήση μάσκας μπορεί να προκαλέσει διάτμηση και διάσπαση του δέρματος, και διάσπαση στη γέφυρα της μύτης και των οστών του προσώπου (σφιχτές μάσκες και γυαλιά που ασκούν πίεση σε αυτές τις συγκεκριμένες περιοχές).

    Η κνίδωση και η δερματίτιδα εξ επαφής μπορεί να προκύψουν από ευαισθησία στα συστατικά της μάσκας. Η φορμαλδεΰδη είναι μια χημική ουσία που χρησιμοποιείται σε ορισμένες χειρουργικές μάσκες στην οποία ορισμένα  άτομα είναι ευαίσθητα ή / και αλλεργικά. Άλλοι μπορεί να αντιδράσουν στο thiuram ή latex που βρίσκεται στους βρόγχους των χειρουργικών μασκών.

    maskes bad 10

    Πώς μπορείτε να καλλιεργήσετε μικρόβια και να αυξήσετε τις αποικίες τους

    Φτιάξτε ένα εκκολαπτήριο μικροβίων 

    Τα μικρόβια χρειάζονται ένα ζεστό και υγρό περιβάλλον μεταξύ 21 o C και 35 ο C για ιδανική καλλιέργεια.

    Οι μάσκες και τα τρυβλία Petri ή μια κεντρική μονάδα κλιματισμoύ δημιουργεί περίφημα σε κάτι τέτοιο!!!

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    maskes bad 9

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων προϊόντων, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για τη λοίμωξή σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Διαβάστες, επίσης,

    Παράγοντες κινδύνου για καρκίνο που σχετίζονται με την εργασία

    Επαγγελματικοί καρκίνοι

    Οι παράγοντες κινδύνου για τις παροξύνσεις στη χρόνια βρογχίτιδα

    Κοροναϊοί

    Μετάγγιση πλάσματος με αντισώματα έναντι του κορωναϊού

    Ρεμδεσιβίρη

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Χλωροκίνη

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Ο ζαμπούκος είναι πολύτιμος για τις λοιμώξεις

    Νόσος Kawasaki

    Η EMEDI ενημέρωσε δωρεάν τον κόσμο για τον κορωνοϊό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον κοροναϊό

    Ιός SARS

    www.emedi.gr

     

  • Λοίμωξη από τον Ιό Epstein-Barr Λοίμωξη από τον Ιό Epstein-Barr

    Οι λοιμώξεις από τον ιό Epstein-Barr

    ΓΕΝΙΚΑ

    Ο ιός Epstein-Barr (I.E.B) είναι ένα από τα μέλη της οικογένειας των ερπητοϊών (DNA ιοί). Ο ιός έχει τροπισμό για τα Β-λεμφοκύτταρα εισέρχονται στην κυκλοφορία και ανακατανέμονται στο μυελό των οστών και στο δικτυοενδοθηλιακό σύστημα.

    Ο ιός μπορεί, επίσης, να βρεθεί στα μολυσμένα επιθηλιακά κύτταρα του στοματικού βλεννογόνου, στη γλώσσα, στους σιελογόνους αδένες και στον εξωτράχηλο. Μέσα στο στοματοφάρυγγα, τόσο τα επιθηλιακά κύτταρα των πόρων των σιελογόνων αδένων, όσο και τα επιδερμιδικά επιθηλιακά κύτταρα του φάρυγγα, υποκρύπτουν DNA του ιού και αποτελούν περιοχές πολλαπλασιασμού και απελευθέρωσης του ιού. Αυτό υποδηλώνει ότι συνεχής αναδιπλασιασμός των επιθηλιακών κυττάρων οδηγεί σε χρόνια λοίμωξη των β-λεμφοκυττάρων, που ευθύνονται για τα κλινικά ευρήματα.

    shutterstock 147789407.width 750 1

    • Λοιμώξεις από ιό Epstein-Barr που αναπτύσσονται στα πρώτα χρόνια της ζωής είναι ασυμπτωματικές ή σχετίζονται με μη ειδικά συμπτώματα που υποδηλώνουν λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού
    • Νόσοι σχετιζόμενες με λοίμωξη από ιό Epstein-Barr είναι:
    1. Λοιμώδης μονοπυρήνωση (ΛΜ): Η συμπτωματική πρωτογενής λοίμωξη από ιό Epstein-Barr που παρατηρείται σε κατά τα άλλα υγιή παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες. Οι κλινικές εικόνες ποικίλουν σε βαρύτητα και διάρκεια. Στα παιδιά η νόσος είναι γενικά ήπια, ενώ στους ενήλικες περισσότερο βαριά και παρατεταμένη. Ο χρόνος επώασης είναι 30-50 ημέρες.
    2. Χ-φυλοσύνδετο λεμφοϋπερπλαστικό σύνδρομο (νόσος του Duncan)
    3. Λεμφοϋπερπλαστικό σύνδρομο λόγω λοίμωξης από ιό Epstein-Barr σε μεταμοσχευμένους ασθενείς 
    4. Λεμφώματα (λεμφοβλαστικά από Β-λεμφοκύτταρα και Τ-λεμφοκύτταρα)
    5. Λεμφοκυτταρική, διάμεση πνευμονίτιδα
    6. Τριχωτή λευκοπλακία γλώσσας και λεμφώματα του ΚΝΣ σε ασθενείς με AIDS 
    7. Λέμφωμα Burkitt
    8. Ρινοφαρυγγικό καρκίνωμα
    9. Καρκίνος παρωτίδων 
    10. Νόσος του Hodgkin

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό, Λεμφικό, Ανοσολογικό

    Επίπτωση: 

    • Περίπου 60/100.000 άτομα
    • Σπουδαστές κολλεγίων 5.000/100.000 άτομα

    Επιπολασμός: Παγκόσμια κατανομή, αλλά κλινική εικόνα παρατηρείται, συνήθως, σε χώρες με υψηλού επιπέδου υγειονομική περίθαλψη

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Τα μεγαλύτερα παιδιά, οι έφηβοι και οι νεαροί ενήλικες 
    • Μέχρι την πρώτη ενήλικη ζωή το 60-90% των ατόμων έχουν αντισώματα

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    • Μπορεί να αρχίσει οξέως ,αλλά και ύπουλα
    • Στους ενήλικες, η θερμοκρασία μπορεί να φτάσει τους 39,5 βαθμούς Κελσίου και πέφτει σταδιακά σε μία περίοδο 7-10 ημερών. Σε βαριές περιπτώσεις η θερμοκρασία ανέρχεται στους 40-40,5 βαθμούς Κελσίου και μπορεί να παραμείνει για 2 εβδομάδες
    • Τα παιδιά μπορεί να έχουν δεκατική πυρετική κίνηση ή καθόλου πυρετό
    • Διάχυτη υπεραιμία ή υπερπλασία του στοματοφαρυγγικού λεμφικού ιστού 
    • Αμυγδαλίτιδα με σταχτόχρωμο-λευκωπό εξίδρωμα "δίκην γέλης" παραμένει επί 7-10 ημέρες στο 50%
    • Πετέχειες αναπτύσσονται στα όρια σκληράς και μαλακής υπερώας στο 33%
    • Ευαίσθητη λεμφαδενοπάθεια (οι τραχηλικοί λεμφαδένες είναι οι περισσότερο διογκωμένοι)
    • Μασχαλιαίοι, επιτροχίλειοι, ιγνυακοί, μεσοθωράκιοι και μεσεντέριοι λεμφαδένες μπορεί να προσβληθούν 
    • Η διόγκωση των λεμφαδένων υποχωρεί σε ημέρες ή εβδομάδες
    • Σπληνομεγαλία στο 50%
    • Αύξηση των ηπατικών ενζύμων στο 80% των ασθενών για μερικές εβδομάδες μετά την έναρξη
    • Ηπατομεγαλία στο 10-15%
    • Πνευμονίτιδα
    • Θωρακικός πόνος (μυοκαρδίτιδα και περικαρδίτιδα)
    • Πυλαία λεμφαδενοπάθεια  μπορεί να παρουσιασθεί σε περιπτώσεις ΛΜ με πολύ εκτεταμένη λεμφαδενική υπερπλασία
    • Νευρολογικά συμπτώματα και σημεία (σπάνια):
    1. Άσηπτη μηνιγγίτιδα
    2. Παράλυση τύπου Bell
    3. Μηνιγγοεγκεφαλίτιδα
    4. Σύνδρομο Guillain-Barre
    5. Εγκάρσια μυελίτιδα
    6. Αταξία παρεγκεφαλιδική
    7. Οξεία ψύχωση
    • Αιματολογικά σημεία και συμπτώματα (σπάνιες)
    1. Αιμολυτική αναιμία με εκσεσημασμένη ουδετεροπενία κατά τις πρώτες εβδομάδες της νόσου 
    2. Απλαστική αναιμία
    3. Αγαμμασφαιριναιμία
    • Δερματικές εκδηλώσεις (3-16%)
    1. Ερυθηματώδες, κηλιδώδες ή κηλιδωβλατιδώδες εξάνθημα
    2. Πετεχειώδη και πορφυρικά εξανθήματα έχουν αναφερθεί
    3. Εντοπισμός του εξανθήματος - κορμός και άνω βραχίονες σπάνια προσβάλλονται το πρόσωπο και τα αντιβράχια
    4. Κνιδωτικές βλάβες στην κοιλιά, στους βραχίονες και στα κάτω άκρα

    ΑΙΤΙΑ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    Ο ιός Epstein-Barr

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    • Ηλικία
    • Επίπεδο κοινωνικο-υγιεινής
    • Γεωγραφική εντόπιση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    ebv 2

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    • Στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα και αμυγδαλίτιδα
    • Διφθερίτιδα
    • Αιματολογικές δυσκρασίες
    • Ερυθρά
    • Ιλαρά
    • Ιογενής ηπατίτιδα
    • Κυτταρομεγαλοϊός
    • Τοξόπλασμα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    • Λεμφοκύτταρα και άτυπα λεμφοκύτταρα
    1. Ουσιώδη για τη διάγνωση της Λοιμώδους Μονοπυρήνωσης είναι η παρουσία αυξημένων αριθμών λεμφοκυττάρων και ατύπων λεμφοκυττάρων στο περιφερικό αίμα. Οι ολικοί αριθμοί λεμφοκυττάρων μπορεί να φθάνουν το 60-70% των λευκών του περιφερικού αίματος 
    2. Στην πρώτη εβδομάδα μετά την είσοδο της νόσου ο αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων είναι φυσιολογικός ή λίγο ελαττωμένος. Τη δεύτερη εβδομάδα αναπτύσσεται λεμφοκυττάρωση με πάνω από 10% άτυπα λεμφοκύτταρα. Αυτά τα κύτταρα ποικίλουν σε μέγεθος και σχήμα με οδοντωτούς, ωοειδείς ή πεταλοειδείς πυρήνες και βασεόφιλο, κενοτοπιώδες, αφρώδες κυτταρόπλασμα
    3. Κατά τη διάρκεια της πρώιμης φάσης της νόσου τα άτυπα λεμφοκύτταρα είναι Β-λεμφοκύτταρα μεταμορφωμένα από τον ιό Εpstein-Barr. Αργότερα τα άτυπα κύτταρα είναι κατ' εξοχήν Τ-λεμφοκύτταρα που έχουν ανοσορρυθμιστική λειτουργία
    • Αντισώματα
    1. Ετερόφιλα αντισώματα απαντώνται στο 80-90% των ενηλίκων. Οι οροί τέτοιων ασθενών προκαλούν συγκόλληση των ερυθροκυττάρων του προβάτου μετά από προσρόφηση σε νεφρικά αντιγόνα ινδικών χοιριδίων αλλά όχι σε ερυθρά μόσχου
    2. Το ετερόφιλο αντίσωμα που είναι υπεύθυνο για αυτή τη διαφορά προσρόφησης είναι ένα IgM αντίσωμα που συνήθως εμφανίζεται την πρώτη ή δεύτερη εβδομάδα της νόσου και παραμένει για 3 με 6 μήνες. Συγκολλητινοαντιδράσεις με ερυθρά προβάτου δεν είναι ειδικές για λοιμώδη μονοπυρήνωση και μπορεί να εμφανίζονται και σε άλλες καταστάσεις όπως ορονοσία, λοιμώδη ηπατίτιδα, ερυθρά, λευχαιμία και νόσο του Hodgkin. Χαμηλοί τίτλοι μπορεί επίσης να βρεθούν και σε υγιείς 
    3. Οι τεχνικές διαφορετικής προσρόφησης διαφοροποιούν αυτές τις συγκολλητίνες από τα ετερόφιλα αντισώματα κατά του ιού EBV. Γενικά, ο τίτλος συγκολητίνης είναι πολύ υψηλότερος στη Λοιμώδη Μονοπυρήνωση απ' ό,τι σε άλλα νοσήματα. Ένας τίτλος 1:128 ετερόφιλου αντισώματος πριν την προσρόφηση που γίνεται 1:40 ή υψηλότερη μετά, είναι σημαντικός 
    • Ειδικά αντισώματα κατά αντιγόνων του ιού EBV
    1. Αναπτύσσονται σταθερά στη Λοιμώδη Μονοπυρήνωση
    2. Ειδικά IgM και IgG κατά ιϊκού καψιδίου αναπτύσσονται πρώιμα κατά τη λοίμωξη. Τα IgM εξαφανίζονται μετά μερικούς μήνες, ενώ τα IgG παραμένουν εφ' όρου ζωής 
    3. Αντισώματα κατά του πρώιμου αντιγόνου του ιού, σχετίζονται με αναδιπλασιασμό του ιού και είναι παρόντα στο 70-80% των ασθενών κατά την οξεία νόσο και συνήθως, εξαφανίζονται μετά 6 μήνες
    4. Αντισώματα κατά του συμπλέγματος πυρηνικού αντιγόνου (ΕΒΝΑ) εμφανίζονται βραδέως και αναπτύσσονται 1-6 μήνες μετά την έναρξη της νόσου

    600px EBV structure

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Άτυπα λεμφοκύτταρα δεν είναι ειδικά για τις λοιμώξεις με τον ιό Εpstein-Barr και μπορεί να παρουσιασθούν και σε άλλες καταστάσεις όπως ερυθρά, λοιμώδης ηπατίτιδα, αλλεργική ρινίτιδα, άσθμα και άτυπη πνευμονία. Στη Λοιμώδη Μονοπυρήνωση παρουσιάζεται αυξημένος αριθμός ατύπων μορφών στο περιφερικό αίμα ενώ σε άλλες νόσους ο αριθμός τους είναι συνήθως μικρότερος

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    • Διάσπαρτες κατά τόπους και περιαγγειακές διηθήσεις μονοπυρήνων κυττάρων σε όλες τις περιοχές του σώματος
    • Οι διηθήσεις των μονοπυρήνων κυρίως αφορούν λεμφαδένες, αμυγδαλές, σπλήνα, πνεύμονες, ήπαρ, καρδιά, νεφρούς, επινεφρίδια, δέρμα και κεντρικό νευρικό σύστημα
    • Συχνά αναπτύσσεται υπερπλαστικός μυελός όπου συνήθως παρατηρούνται μικρά κοκκιώματα. Αυτά είναι μη ειδικά και δεν έχουν προγνωστική σημασία
    • Μία πολυκλωνική διέγερση το Β-λεμφοκυττάρου είναι χαρακτηριστική στη Λοιμώδη μονοπυρήνωση. Σχετικά λίγα από τα κυκλοφορούντα Β-λεμφοκύτταρα μολύνονται από τον ιό EBV και αντιπροσωπεύουν λιγότερα από 0,1% των κυκλοφορούντων μονοπυρήνων κυττάρων στην οξεία νόσο

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Υπερηχοτομογραφία - σπληνομεγαλία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η θεραπεία είναι βασικά υποστηρικτική
    • Στην οξεία φάση, κατάκλιση - ξεκούραση

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Υπερβολική άσκηση, ανύψωση βάρους και συμμετοχή σε αθλοπαιδιές που χαρακτηρίζονται από βίαια επαφή μεταξύ των παικτών κατά την οξεία νόσο ή όταν υπάρχει σπληνομεγαλία πρέπει να αποφεύγονται
    • Ρήξη σπληνός μπορεί να είναι θανατηφόρα αν δεν αναγνωρισθεί αμέσως και απαιτεί μεταγγίσεις αίματος, αντιμετώπιση του σοκ και σπληνεκτομή

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Διατήρηση επαρκούς πρόσληψης υγρών 
    • Χαμηλή σε λίπος, υψηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιμικροβιακοί παράγοντες (συνήθως μία πενικιλλίνη) αν το επίχρισμα φάρυγγος είναι θετικό για β-αιμολυτικούς στρεπτόκοκκους ομάδος Α. Αποφύγετε την αμπικιλλίνη επειδή προκαλεί εμφάνιση εξανθήματος όταν υπάρχει λοιμώδης μονοπυρήνωση 
    • Χρησιμοποιήστε ασπιρίνη και χλιαρά αλατούχα διαλύματα για γαργάρες για να ελαττώσετε τον πόνο από την προσβολή του φάρυγγα και την διόγκωση των λεμφαδένων
    • Σε σοβαρότερες περιπτώσεις κωδεΐνη ή μεπεριδίνη
    • Θεραπεία με κορτικοστεροειδή:
    1. Σε ασθενείς με βαρειά φαρυγγοαμυγδαλίτιδα με οίδημα του στοματοφάρυγγα και προσβολή των αεραγωγών, μπορεί να χρησιμοποιηθούν για πολύ βραχύ διάστημα κορτικοστεροειδή. Χρησιμοποιείται πρεδνιζόνη ή ισοδύναμα της. Ξεκινήστε με μία αρχική δόση  10-15 mg 3 φορές την ημέραγια 2 ημέρες. Ελαττώστε κατά 5 mg την ημέρα, ώστε η θεραπεία σε 10 ημέρες να σταματήσει
    2. Συνιστάται για ασθενείς με σημαντική τοξικότητα ή μείζονα επιπλοκή (π.χ. αιμολυτική αναιμία, θρομβοπενική πορφύρα, νευρολογικές επιπλοκές, μυοκαρδίτιδα, περικαρδίτιδα και βαριές γενικευμένες δερματολογικές βλάβες). Σε σημαντική θρομβοπενία, ανθεκτική στη θεραπεία με κορτικοστεροειδή, ίσως απαιτηθεί σπληνεκτομή

    Αντενδείξεις: Στεροειδή δεν ενδείκνυνται για την θεραπεία ήπιας μη επιπελεγμένης Λοιμώδους μονοπυρήνωσης

     a8896ff1 b89e 4ce8 b9ec e2dc8cff884b 985x

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΛΟΙΜΩΞΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    • Αποφύγετε αθλοπαιδιές που χαρακτηρίζονται από βίαια επαφή των συμμετεχόντων, ανύψωση βάρους και υπερβολική άσκηση μέχρις ότου το μέγεθος του ήπατος και του σπληνός να έλθουν στο φυσιολογικό
    • Περιορίστε τη λήψη αλκοόλ ή την έκθεση σε άλλα ηπατοτοξικά φάρμακα μέχρι που οι δοκιμασίες του ήπατος δώσουν φυσιολογικές τιμές 
    • Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται στενά στο εξωτερικό ιατρείο κατά τις πρώτες 2-3 εβδομάδες μετά την είσοδο των συμπτωμάτων. Ακολούθως οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθηθούν για έναν ακόμη μήνα περίπου, μέχρις ότου όλα τα συμπτώματα υφεθούν 
    • Σπάνια, τα εργαστηριακά ευρήματα υποστρέφουν με βραδύτερο ρυθμό και συμπτώματα, όπως αδιαθεσία, κόπωση, διαλείπουσα κυνάγχη και λεμφαδενοπάθεια μπορεί να παραμείνουν για μήνες

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    • Απόφραξη αεραγωγών 
    • Αιματολογικές ή νευρολογικές επιπλοκές 
    • Τοξικός ασθενής 
    • Ρήξη σπληνός (σπάνιο)
    • Εξάνθημα υπερευαισθησίας:
    1. Αναπτύσσεται 1-10 ημέρες μετά την έναρξη χορήγησης αμπικιλλίνης. Αυτό το γενικευμένο ερυθηματώδες, κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα εμφανίζεται, κυρίως, στον κορμό και στα άκρα, καθώς και στις παλάμες και τα πέλματα
    2. Το εξάνθημα επιμένει για 1 εβδομάδα περίπου και η απολέπιση μπορεί να συνεχίζεται για αρκετές μέρες 
    3. Δερματικά εξανθήματα εξ υπερευαισθησίας μπορούν να αναπτυχθούν σε περιπτώσεις Λοιμώδους Μονοπυρήνωσης, όπου οι ασθενείς έλαβαν ανάλογα της αμπικιλλίνης, όπως αμοξυκιλλίνη και μερικές άλλες πενικιλλίνες, όπως μεθικιλλίνη

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    • Οι περισσότερες περιπτώσεις λοιμώδους μονοπυρήνωσης σε νεαρούς ενήλικες είναι μικρής ή μέτριας βαρύτητας 
    • Οξέα συμπτώματα, συνήθως, διαρκούν 2-3 εβδομάδες και οι ασθενείς συνήθως αναρρώνουν πλήρως σε 4-8 εβδομάδες

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Λοίμωξη κατά τη βρεφική και παιδική ηλικία, συνήθως υποκλινική και αφανής 
    • Κλινικά έκδηλη Λοιμώδης Μονοπυρήνωση περισσότερο συχνή σε μεγαλύτερα παιδιά και νεαρούς ενήλικες

    Γηριατρικό: Ανίχνευση IgM ετερόφιλου αντισώματος έχει αναφερθεί σε έναν ηλικιωμένο ασθενή 5 εβδομάδες μετά μετάγγιση αίματος 

    ΚΥΗΣΗ

    Δε συμβαίνει ενδομητρική λοίμωξη με τον ιό Εpstein-Barr. Εν τούτοις, σπάνιες ανωμαλίες εμβρύων ορατές μετά τη γέννηση έχουν θεωρηθεί αποτέλεσμα λοίμωξης με τον ιό EBV. Τέτοιες ανωμαλίες είναι καταρράκτης, υποτονία, κρυψορχία και μικρογναθία.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    ffffffffffffff

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Μήπως έχετε πονόλαιμο;

    Χρήσιμες πληροφορίες για το AIDS

    Οξείες λευχαιμίες

    Όλες οι αιτίες των λευχαιμιών

    Τα επιθετικά λεμφώματα

    Τα μικρόβια των φιλιών

    Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία

    Λέμφωμα Hodgkin

    Περιφερική παράλυση προσωπικού νεύρου

    Όγκοι μεσοθωρακίου

    Νόσοι από μεγαλοκυτταροϊό

    Λευχαιμοειδής αντίδραση

    Οι βιταμίνες για τη λοιμώδη μονοπυρήνωση

    Διαβάστε, αναλυτικά για την λοιμώδη μονοπυρήνωση

    Λεμφοϋπερπλαστικές διαταραχές μετά από μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων

    www.emedi.gr