Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2013 02:40

Αλλεργία στην πενικιλλίνη

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)
Οι πενικιλλίνες έχουν μεγάλη συχνότητα αλλεργικών αντιδράσεων, ICD-10 Y40.0
Η πενικιλλίνη και άλλα αντιβιοτικά β-λακτάμης συχνά κάνουν αλλεργικές αντιδράσεις.
Οι αλλεργικές αντιδράσεις από πενικιλλίνη οφείλονται στην χημική της δομή.
Η κεντρική δομή αποτελείται από έναν δικυκλικό δακτύλιο β-λακτάμης που δρα σαν απτίνη συνδεόμενος ομοιοπολικά με τις μεταφορικές πρωτεΐνες των ιστών.
Το 95% της συνδεδεμένης με ιστούς πενικιλλίνης βρίσκεται σε βενζυλπενικιλοϋλική μορφή και καλείται μέγιστος καθοριστής.
Το 5% της συνδεδεμένης με ιστούς πενικιλλίνης αποτελείται από τρεις μη αντιδρώντες μεταβολίτες που ονομάζονται ελάσσονες καθοριστές.
Οι άμεσες αλλεργικές αντιδράσεις, τις περισσότερες φορές, σχετίζονται με κάποιον ελάσσονα καθοριστή. Επιπλέον, κάποιες τροποποιημένες πενικιλλίνες μπορούν επίσης να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις, στις οποίες ο αντιγονικός καθοριστής είναι η πλάγια αλυσίδα.
Σε περιπτώσεις που η ευαισθησία στην πενικιλλίνη είναι άγνωστη, είναι διαθέσιμη η δερματική δοκιμασία πενικιλλίνης, που γίνεται από αλλεργιολόγο.
Η ακριβής δερματική δοκιμασία για την πενικιλλίνη απαιτεί τη διάθεση των κατάλληλων αντιδραστηρίων: το μόριο της πενικιλλίνης, το μέγιστο και τους ελάσσονες καθοριστές και τις κατάλληλα τροποποιημένες πενικιλλίνες.
Σε ασθενή με αρνητική δοκιμασία πενικιλλίνης δεν θα συμβεί αναφυλαξία από πενικιλλίνη σε ποσοστό 100%, δηλαδή η δοκιμασία έχει πλήρη ασφάλεια.
Ένα ποσοστό 75% των ασθενών με αναφερόμενη από το ιστορικό ευαισθησία στην πενικιλλίνη έχουν αρνητική δερματική δοκιμασία και δεν διατρέχουν κίνδυνο αναφυλαξίας.
Εκτός αυτού,  4% των ασθενών με άγνωστες ή αρνητικές αντιδράσεις στην πενικιλλίνη έχουν θετική δερματική δοκιμασία κι έτσι διατρέχουν κίνδυνο για κάποια εκδήλωση μεσολαβούμενη από IgE.
Μια αρνητική δοκιμασία δεν σημαίνει ότι ο ασθενής δεν θα αναπτύξει μια μη-IgE αντίδραση π.χ. εξάνθημα.
Σημείωση:  Οι κεφαλοσπορίνες και η πενικιλλίνη έχουν διασταυρούμενη αντίδραση, εξαιτίας της παρόμοιας δομής τους. Οι μελέτες αναφέρουν μια αύξηση του κινδύνου αντιδράσεων στις κεφαλοσπορίνες 4-8 φορές, σε ασθενείς αλλεργικούς στην πενικιλλίνη.
Βιβλιογραφία

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις αλλεργίες

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις αλλεργίες

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Διαβάστηκε 4214 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 08 Δεκεμβρίου 2018 11:18
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεομυελίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεομυελίτιδα

    Οστεομυελίτιδα

    Η οστεομυελίτιδα είναι μία οξεία ή χρόνια φλεγμονή του οστού και των δομών του, που προκαλείται συνηθέστερα από βακτηρίδια και σπάνια από άλλους μικροοργανισμούς.

    Αυτή η λοίμωξη μπορεί να επέλθει είτε αιματογενώς, είτε εκ συνεχείας από τοπική λοιμώδη εστία ή από άμεσο ενοφθαλμισμό

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Αυτή η λοίμωξη εμφανίζεται συνήθως στους μεγαλύτερους ενήλικες, η αιματογενής έχει δικόρυφη επιδημιολογική καμπύλη, εμφανίζεται επίσης σε βρέφη και παιδιά

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    Αιματογενής λοίμωξη μακρών οστών (σε παιδιά με αιματογενή οστεομυελίτιδα):

    • Αιφνίδια έναρξη με υψηλό πυρετό
    • Ευερεθιστότητα
    • Κακουχία
    • Περιορισμός της κίνησης του ενεχόμενου άκρου 
    • Σημεία εντοπισμένης φλεγμονής 

    Αιματογενής σπονδυλική λοίμωξη (σε ενήλικες με σπονδυλική οστεομυελίτιδα):

    • Η νόσος είναι ύπουλη και συμπεριφέρεται περισσότερο σαν χρόνια λοίμωξη
    • Σε κάποιους ασθενείς μπορεί να βρεθεί ιστορικό ενός οξέος βακτηριαιμικού επεισοδίου σχετιζόμενου με λοίμωξη ενός συγκεκριμένου οργάνου 

    Λοίμωξη εκ συνεχείας ιστών και σχετιζόμενη με αγγειακή ανεπάρκεια:

    • Οξείες συστηματικές εκδηλώσεις εμφανίζονται σπάνια
    • Εντοπισμένα σημεία και συμπτώματα φλεγμονής με ή χωρίς έκκριμα εμφανίζονται συχνά 

    Χρόνια οστεομυελίτιδα:

    • Έλκος, που δεν επουλώνεται ή παροχετευόμενη κοιλότητα
    • Τα συστηματικά συμπτώματα, όταν είναι παρόντα, υποδεικνύουν οξεία διαπυηθείσα φλεγμονή στο οστό ή τους περιβαλλοντικούς ιστούς 

    Λοίμωξη σχετιζόμενη με προσθετικό μόσχευμα:

    • Η λοίμωξη μπορεί να αποκτηθεί είτε από αιματογενή οδό ή από παρακείμενες εστίες, όπως η τοπική λοίμωξη, χειρουργική επιμόλυνση ή μετεγχειρητική λοίμωξη 
    • Η οξεία μετεγχειρητική λοίμωξη μπορεί να εμφανιστεί σαν πυρετός, εντοπισμένο οίδημα, ευαισθησία και έκκριμα
    • Η χρόνια λοίμωξη χαρακτηρίζεται από δυσφορία στις αρθρώσεις, οίδημα, ερύθημα και δυσλειτουργία αρθρώσεων 

    ΑΙΤΙΑ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    Οξεία αιματογενής οστεομυελίτιδα:

    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος (περισσότερο σύνηθες)
    • Στρεπτόκοκκος, κοαγκουλάση-αρνητικός, σταφυλόκοκκος, αιμόφιλος της ινφουέντζας και Gram (-) οργανισμοί (λιγότερο συνήθεις)

    Σπονδυλική οστεομυελίτιδα:

    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος και Gram (-) εντερικοί οργανισμοί (συνήθεις)
    • Άλλοι μικροοργανισμοί υπό σκέψη περιλαμβάνουν το μυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης και μύκητες 

    Εκ συνεχείας οστών εστιακή οστεομυελίτιδα και οστεομυελίτιδα από αγγειακή ανεπάρκεια:

    • Μικτοί αερόβιοι/αναερόβιοι μικροοργανισμοί βρίσκονται συχνά 

    Λοίμωξη από προσθετικό μόσχευμα:

    • Κοαγκουλάση αρνητικός σταφυλόκοκκος και χρυσίζων σταφυλόκοκκος (περισσότερο συνήθεις)
    • Ψευδοδιφθεριτικά βακτηρίδια και Gram (-) βακτήρια (λιγότερο συνήθη)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    • Δρεπανοκυτταρική αναιμία
    • Άλλες καταστάσεις που προδιαθέτουν σε έμφρακτα οστών 
    • Ενδοφλέβια χρήση φαρμάκων 
    • Αιμοκάθαρση 
    • Τοπικό τραύμα
    • Επιπλεγμένα κατάγματα 
    • Παρουσία προσθετικού ορθοπεδικού μοσχεύματος 
    • Αγγειακή ανεπάρκεια 
    • Νευροπάθεια 
    • Σακχαρώδης διαβήτης 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Συστηματική λοίμωξη από άλλη πηγή 
    • Άσηπτο έμφρακτο οστού 
    • Άλλη εντοπισμένη φλεγμονή του δέρματος και των μαλακών ιστών
    • Νευροπαθητική νόσος των αρθρώσεων 
    • Κατάγματα 
    • Ουρική αρθρίτιδα 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Η οριστική διάγνωση γίνεται με αναρρόφηση με βελόνα ή βιοψία οστού και ταυτοποίηση του μικροοργανισμού με καλλιέργεια ή ιστολογικά
    • Η καλλιέργεια αίματος μπορεί να είναι θετική σε περίπου 50% των νεότερων ασθενών με οξεία αιματογενή νόσο 
    • Ο αριθμός λευκοκυττάρων είναι συνήθως ανεβασμένος στις οξείες περιπτώσεις, αλλά όχι στις χρόνιες περιπτώσεις 
    • Η ταχύτητα καθίζησης είναι συνήθως αυξημένη, αλλά δεν είναι ειδική 
    • Το αντίσωμα κατά τειχοϊκού οξέος μπορεί να είναι αυξημένο σε έναν ασθενή που έχει λοίμωξη από χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο για περισσότερο από 2 εβδομάδες 

    IMD osteomyelitis EN

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Αντιμικροβιακοί παράγοντες που χορηγούνται πριν την καλλιέργεια του οστού 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Καλλιέργειες από τον συριγγώδη πόρο είναι αναξιόπιστες, λόγω της συχνής επιμόλυνσης 

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    Φλεγμονώδης εξεργασία σε οστό με πυογενή βακτήρια 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφικά - ακτινογραφία ρουτίνας (τα ευρήματα στην απλή ακτινογραφία συχνά καθυστερούν για 10-14 ημέρες στην οξεία λοίμωξη), υπολογιστική τομογραφία, μαγνητικός συντονισμός 
    • Ραδιονουκλεοτίδια (τεχνήτιο, ίνδιο ή γάλλιο), αλλά καλύτερα να μη γίνονται

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία δια βελόνης ή βιοψία οστού για βακτηριακή καλλιέργεια 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή στο νοσοκομείο του ασθενούς με υποψία οξείας οστεομυελίτιδας για διαγνωστικό έλεγχο και αρχική θεραπεία 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Συμπτωματική αντιμετώπιση του πόνου 
    • Χειρουργική παροχέτευση και απομάκρυνση των νεκρωμένων ιστών είναι υψίστης σημασίας για αποτελεσματική ίαση 
    • Το υπερβαρικό οξυγόνο έχει ισχυρή θεραπευτική δράση
    • Σε ασθενείς με αγγειακή ανεπάρκεια ή σοβαρή γαγγραινώδη λοίμωξη, ο ακρωτηριασμός μπορεί να είναι η μόνη αποτελεσματική θεραπεία 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινήρης και ακινητοποίηση του ενεχόμενου οστού και της άρθρωσης 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επείγουσα ανάγκη για μακροχρόνια θεραπεία και παρακολούθηση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ο αντιμικροβιακός παράγοντας, που έχει επιλεγεί, πρέπει να βασίζεται σε δοκιμασίες ευαισθησίας και σε γνωστή κλινική αποτελεσματικότητα. Η διάρκεια της θεραπείας για οξεία οστεομυελίτιδα πρέπει να είναι τουλάχιστον 4-6 εβδομάδες. Σε χρόνια οστεομυελίτιδα μπορεί να χρειαστεί μεγαλύτερη διάρκεια θεραπείας
    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος και κοαγκουλάση-αρνητικός σταφυλόκοκκος - ναφσικιλλίνη 2 gr ΕΦ κάθε 4-6 ώρες. Βανκομυκίνη 1 gr κάθε 12 ώρες για σταφυλόκοκκο ανθεκτικό στη μεθικιλλίνη 
    • Είδη στρεπτοκόκκου - πενικιλλίνη G 2-4 εκατομμύρια μονάδες κάθε 4 ώρες ΕΦ 
    • Εντερικοί Gram (-) βάκιλλοι και ψευδομονάδα aeruginosa - πιπερακιλλίνη 4 gr κάθε 4-6 ώρες, ΕΦ, συν αμυνογλυκοσίδη 
    • Μικτή αερόβια/αναερόβια λοίμωξη (διαβητικό πόδι, πληγή από δάγκωμα) - συνδυασμός αναστολέα β-λακταμάσης (τικαρκιλλίνη/κλαβουλανικό 3,1 gr κάθε 6 ώρες ΕΦ - αμπικιλλίνη/σουλμπακτάμη 3 gr κάθε 6 ώρες ΕΦ

    Προφυλάξεις: Σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια η αντιμικροβιακή δόση μπορεί να χρειαστεί προσαρμογή  

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος και κοαγκουλάση-αρνητικός σταφυλόκοκκος: κλινδαμυκίνη 600 mg ΕΦ κάθε 6 ώρες, ναφσικιλλίνη 2 gr κάθε 4 ώρες ή κεφαζολίνη 1 gr κάθε 8 ώρες ΕΦ, ή βανκομυκίνη 1 gr κάθε 12 ώρες
    • Είδη στρεπτοκόκκου: πενικιλλίνη 2 εκατομμύρια μονάδες κάθε 12 ώρες 
    • Εντερικοί Gram (-) βάκιλλοι και ψευδομονάδα aeruginosa: κεφταζιδίμη 1 gr κάθε 8 ώρες ΕΦ ή κιπροφλοξασίνη (ή άλλη κινολόνη) 750 mg κάθε 12 ώρες από το στόμα. Μικτή αερόβια/αναερόβια λοίμωξη (διαβητικό πόδι, πληγή από δάγκωμα) αμπικιλλίνη/σουλβακτάμη 3 gr κάθε 6 ώρες ΕΦ, κλινδαμυκίνη συν κεφαλοσπορίνη 3ης γενιάς ή κινολόνη 
    • Συχνά γίνεται θεραπεία στο σπίτι - σκεφτείτε μία απλουστευμένη συνταγή αντιμικροβιακής θεραπείας για εξωνοσοκομειακή χρήση ή θεραπεία από το στόμα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επίπεδο των αντιμικροβιακών παραγόντων στο αίμα, αντιβακτηριακοί τίτλοι ορού, ταχύτητα καθίζησης 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε το επιπλέον άγχος και τα βάρη μέχρι την ίαση 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σχηματισμός αποστήματος 
    • Βακτηριαιμία 
    • Κάταγμα 
    • Χαλάρωση του προσθετικού μοσχεύματος 
    • Μετεγχειρητική λοίμωξη

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η ίαση της οστεομυελίτιδας με φαρμακευτική αγωγή είναι προφανώς απρόβλεπτη, ειδικά όταν δεν συνοδεύεται από χειρουργικό καθαρισμό των νεκρωμένων ιστών 
    • Σε ασθενείς με οξεία αιματογενή οστεομυελίτιδα, η πρόγνωση είναι συνήθως καλή ακόμα και χωρίς χειρουργείο. Η θεραπεία παίρνει περίπου 6 εβδομάδες 
    • Η πρόγνωση βελτιώνεται, αν ολόκληρο το μολυσμένο οστό έχει αφαιρεθεί

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συμβαίνει πολύ συχνά στην ηλικιακή ομάδα των 5-14 και συχνότερα στα αγόρια 

    Γηριατρικό:

    • Η σπονδυλική οστεομυελίτιδα είναι συνηθέστερη 
    • Παρακείμενη εστία λοίμωξης είναι συνηθέστερη 
    • Αγγειακή ανεπάρκεια είναι η συνηθέστερη αιτία οστεομυελίτιδας στην ηλικιακή ομάδα των 50-70 (συνήθως λόγω της παρουσίας σχετιζόμενων καταστάσεων)

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    osteomyelitis 1280

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερβαρικό Οξυγόνο

    Οστεομυελίτιδα

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    Δαγκώματα ζώων

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Ουρηθρίτιδα Ουρηθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ουρηθρίτιδα

    Ουρηθρίτιδα είναι σύνδρομο ουρηθρικής λοίμωξης που χαρακτηρίζεται από επώδυνη ούρηση και έκκριση. Συνήθως, ανήκει στα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (ΣΜΝ), σπανιότερα οφείλεται σε άλλες αιτίες. Δύο τύποι: Γονόρροια που προσβάλλει συνήθως τους άνδρες, σπάνια τις γυναίκες και μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα.

    • Στους άνδρες, η γονόρροια  εκδηλώνεται με κίτρινη πυώδη έκκριση, απότομη έναρξη των συμπτωμάτων 3 με 5 ημέρες μετά την έκθεση στη Neisseria gonorrhea. Η μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα εκδηλώνεται με διαυγή έως γαλακτώδη λιγοστή έκκριση, που εμφανίζεται σταδιακά τουλάχιστον μία εβδομάδα μετά την έκθεση. Η σοβαρότητα της νόσου εξαρτάται από ποικιλία άλλων μικροοργανισμών με συχνότερα τα Chlamydia trachomatis.
    • Στις γυναίκες, το κλασσικό ουρηθρικό σύνδρομο εκδηλώνεται όταν η ασθενής παραπονείται για δυσουρία, η εξέταση ούρων και η καλλιέργεια είναι αρνητικές και δεν ανταποκρίνεται στη θεραπευτική αγωγή για απλή κυστίτιδα. Εν τούτοις, γυναίκες με γονόρροια ή άλλες φλεγμονές που προκαλούν απλή ουρηθρίτιδα στους άνδρες, συχνά παρουσιάζουν συμπτώματα εκτός της δυσουρίας, όπως κολπικό και υπερηβικό πόνο 
    • Περιπτώσεις που δεν αντιμετωπίζονται θεραπευτικά, βαθμιαία υποχωρούν, αλλά υπάρχει ο κίνδυνος εμφάνισης επιπλοκών όπως ουρηθρικών στενωμάτων στους άνδρες ή φλεγμονώδη νόσο της πυέλου στις γυναίκες

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφρικό/Ουροποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Σεξουαλικά ενεργός, μετεφηβική 

    Επικρατέστερο φύλο: Τα κλασσικά συμπτώματα αναφέρονται πιο συχνά στους άνδρες, συναντάται το ίδιο συχνά και στις γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Και τα δύο φύλα μπορεί να είναι συμπτωματικοί φορείς του παθογόνου μικροοργανισμού 
    • Δυσουρία - πόνος κατά την ούρηση 
    • Ουρηθρική έκκριση - μπορεί να είναι άφθονη και πυώδης στην οξεία γονόρροια ή λιγοστή μετά από άμελξη της ουρήθρας σε μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα
    • Υπερηβική δυσφορία 
    • Ουρηθρικός κνησμός ή ευαισθησία 
    • Ευαισθησία, οίδημα και φλεγμονή στο στόμιο της ουρήθρας, κυρίως στις γυναίκες 
    • Δυσπαρεύνια 
    • Κολπίτιδα, κυστίτιδα, τραχηλίτιδα στις γυναίκες 
    • Πρωκτίτιδα, φαρυγγίτιδα, επιπεφυκίτιδα, μπορούν, επίσης, να εμφανισθούν (σημαντική η λήψη ιστορικού σεξουαλικής δραστηριότητας)
    • Λεμφαδενοπάθεια και πυρετός δεν οφείλονται στο σύνδρομο και οδηγούν σε διαφορετική διάγνωση  

    ΑΙΤΙΑ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Σεξουαλική επαφή με φορείς παθογόνων μικροοργανισμών - Συχνότερα αίτια είναι οι N. Gonorrhea, C. Trachomatis, Ureoplasma urealiticum, Trichomonas vaginalis, Ιοί (όπως του Herpes, Cytomegalovirus (CMV), human papilloma virus), πολλά άλλα βακτηρίδια, σπάνια μύκητες 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Πολλοί σεξουαλικοί σύντροφοι 
    • Ιστορικό άλλων ΣΜΝ

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Μεταγονονοκοκκική ουρηθρίτιδα - ακολουθεί τη θεραπεία οξείας γονόρροιας. Ο ασθενής συνεχίζει να έχει συμπτώματα εξαιτίας ενός δεύτερου μικροοργανισμού ανθεκτικού στην αρχική θεραπεία
    • Άλλες λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος - κυστίτιδα, επιδιδυμίτιδα, προστατίτιδα, κλπ.
    • Τραυματισμός - συχνή άμελξη της ουρήθρας στους άνδρες που προκαλείται κατά την εξέταση για πιθανή φλεγμονή, μπορεί να καταλήξει σε δυσουρία και διαυγή έκκριση. Νεαρά κορίτσια μπορούν περιστασιακά να εμφανίσουν συμπτώματα εξωτερικού ερεθισμού
    • Ατροφία κυρίως σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες 
    • Ενδοουρηθρικά ξένα σώματα ή όγκοι όπως οξυτενή κονδυλώματα, συγγενείς πολύποδες 
    • Αλλεργία ή αντιδράσεις υπερευαισθησίας - κολπικές πλύσεις, τροφές, άλλα φάρμακα (σπάνια)
    • Κατάχρηση ουσιών - συχνά σκληροί χρήστες αμφεταμίνης ή άλλων διεγερτικών ουσιών, μπορεί να εμφανίσουν λιγοστή, διαυγή έκκριση χωρίς λευκοκύτταρα και ήπια δυσουρία
    • Σύνδρομο Stevens-Johnson
    • Σύνδρομο Reiter - πιθανώς από ανοσολογική αντίδραση σε χλαμυδιακή λοίμωξη

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Επίχρισμα κατά Gram του εκκρίματος: ουδετερόφιλα πολυμορφοπύρηνα λευκοκύτταρα χωρίς μικροοργανισμούς υποδεικνύουν μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα, λίγα έως καθόλου πολυμορφοπύρηνα λευκοκύτταρα υποδηλώνουν άλλα αίτια 
    • Καλλιέργεια του εκκρίματος ή ανοσοφθορισμός σε γονόρροια: σε ψευδώς αρνητικό αποτέλεσμα η θεραπεία καθορίζεται από την κλινική εξέταση και το επίχρισμα Gram χωρίς να αναμένουμε τα αποτελέσματα της καλλιέργειας. Καλλιέργεια από επιπεφυκότα, φάρυγγα, πρωκτό ενδείκνυται σύμφωνα με το ιστορικό και τα συμπτώματα. Το εργαστήριο πρέπει να ελέγχει την ανθεκτικότητα στη θεραπεία 
    • Καλλιέργεια ή ανοσολογικός προσδιορισμός για τα χλαμύδια: αρνητικό αποτέλεσμα μπορεί να είναι ψευδές ή να υποδηλώνει άλλον παθογόνο μικροοργανισμό 
    • Γενική ούρων: όταν ενδείκνυται λαμβάνουμε το δείγμα πριν ο ασθενής εκκενώσει την κύστη και είναι συνήθως φυσιολογική σε απλή ουρηθρίτιδα
    • Καλλιέργεια ούρων: πραγματοποιείται όταν το επίχρισμα Gram δεν είναι εφικτό ή τα αποτελέσματα δεν είναι ικανοποιητικά 
    • Νωπή σταγόνα εκκρίματος: μπορεί να αποκαλύψει τριχομονάδα, σπάνια όμως αποδεικνύεται τριχομονάδωση σε προσβεβλημένους άνδρες 
    • Ορολογικές αντιδράσεις για σύφιλη, HIV, για να αποκλεισθούν άλλα ΣΜΝ

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Πρόσφατη θεραπεία με αντιβιοτικά μπορεί να οδηγήσει σε ψευδώς αρνητικό αποτέλεσμα 

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ουρηθρικά στενώματα (σε γονόρροια χωρίς θεραπεία), ενδοουρηθρικές βλάβες (οξυτενή κονδυλώματα, συγγενείς ανωμαλίες)

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Καλλιέργειες ιών όταν υφίστανται οι τυπικές βλάβες

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ουρηθρόγραμμα σε επίμονες περιπτώσεις σπανίως ενδείκνυται 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ουρηθροκυστεοσκόπηση σε επίμονες περιπτώσεις και υποψία ξένου σώματος ή ενδοουρηθρικών κονδυλωμάτων 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Όλες οι περιπτώσεις μπορούν να αντιμετωπισθούν εξωνοσοκομειακά εκτός των γυναικών με φλεγμονώδη νόσο της πυέλου

    urethritis

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Ανεύρεση και θεραπεία των σεξουαλικών συντρόφων 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Πλήρης, εκτός της σεξουαλικής επαφής μέχρι τη λήψη της θεραπείας 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Πολύ σημαντική η υπογράμμιση στον ασθενή, για τη συμμόρφωση στη θεραπεία και των σεξουαλικών συντρόφων. Επίσης οι ασθενείς πρέπει να υποβάλλονται και σε εξετάσεις και για άλλα ΣΜΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Γονόρροια - κεφτριαξόνη 250 mg ΕΜ x 1 δόση. Επιπρόσθετα χορηγείται αγωγή ειδική για χλαμύδια εξαιτίας της υψηλής επίπτωσης σε μεικτές λοιμώξεις 
    • Χλαμύδια - δοξυκυκλίνη 100 mg από το στόμα 2 φορές την ημέρα για τουλάχιστον 7 ημέρες. Όταν τα συμπτώματα του ασθενούς (και του συντρόφου) συνεχίζονται μετά τη θεραπεία, χορηγείται ερυθρομυκίνη 
    • Μη γονοκοκκική ουρηθρήτιδα (κυρίως U, urealiticum) - δοξυκυκλίνη 100 mg από το στόμα 2 φορές την ημέρα για τουλάχιστον 7 ημέρες 
    • Τριχομονάδες - 2 gr μετρονιδαζόλη από το στόμα άπαξ ή 250 mg 3 φορές την ημέρα για 7 ημέρες 

    Αντενδείξεις: Υπερευαισθησία σε οποιοδήποτε από τα ενδεικνυόμενα φάρμακα. Έγκυες γυναίκες δεν πρέπει να λαμβάνουν τετρακυκλίνες 

    Προφυλάξεις: Ασθενείς που παίρνουν τετρακυκλίνες, πρέπει να ενημερώνονται για την πιθανότητα φωτοευαισθησίας 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Οι τετρακυκλίνες δεν πρέπει να λαμβάνονται μαζί με προϊόντα γάλακτος ή αντιόξινα. Τα αντισυληπτικά δισκία μπορεί να αδρανοποιηθούν με ταυτόχρονη λήψη αντιβιοτικών από το στόμα. Οι ασθενείς και οι σύντροφοι τους πρέπει να χρησιμοποιούν άλλους τρόπους αντισύλληψης 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Γονόρροια - σπεκτινομυκίνη 2 gr ΕΜ άπαξ. Κιπροφλοξασίνη 500 mg από το στόμα άπαξ. Αμοξυκιλλίνη 3 grams με 1 gr προβενεσίδη από το στόμα άπαξ
    • Χλαμύδια - ερυθρομυκίνη 500 mg 4 φορές την ημέρα x 7 ημέρες. Αζιθρομυκίνη μία νέα αζαλίδη μπορεί να αποβεί δραστική 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ασθενείς με θετικές καλλιέργειες πρέπει να τις επαναλαμβάνουν αρκετές ημέρες μετά τη λήψη της θεραπείας για την παρακολούθηση και ίαση της νόσου 
    • Θεραπεία των σεξουαλικών συντρόφων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Μέθοδοι "ασφαλούς σεξ", ούρηση αμέσως μετά την επαφή, θεραπεία όλων των σεξουαλικών συντρόφων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σχηματισμός στενωμάτων σε ασθενείς χωρίς θεραπεία, ΦΝΠ στις γυναίκες 
    • Όταν η ουρηθρίτιδα συνοδεύεται με υπερηβική δυσφορία, υποψιαζόμαστε προστατίτιδα στους άνδρες, ΦΝΠ στις γυναίκες 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Όταν τεθεί η διάγνωση, χορηγηθεί η κατάλληλη θεραπεία και ο ασθενής συμμορφωθεί με αυτή, τα συμπτώματα και η νόσος θα υποχωρήσουν μέσα σε 24 ώρες χωρίς συνέπειες 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Άλλα ΣΜΝ - οι ασθενείς πρέπει οπωσδήποτε να υποβάλλονται σε εξετάσεις για σύφιλη και HIV

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σε αποδεδειγμένες περιπτώσεις γονόρροιας χλαμυδίων ή τριχομονάδωσης υποψιαζόμαστε σεξουαλική κακοποίηση 

    ΚΥΗΣΗ

    Οι τετρακυκλίνες αντενδείκνυνται. Εναλλακτικά χρησιμοποιείται η ερυθρομυκίνη, όχι όμως η εσθολική μορφή διότι υπάρχει αυξημένος κίνδυνος χολοστατικού ικτέρου

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Ασθενείς που δεν παρουσιάζουν συμπτώματα και αναφέρουν ότι οι σύντροφοι τους έλαβαν θεραπεία για το συγκεκριμένο πρόβλημα: εργαστηριακός έλεγχος και θεραπευτική αγωγή χωρίς να περιμένουμε τα αποτελέσματα (εξαιτίας του υψηλού επιπολασμού της νόσου και την πιθανότητα ψευδώς αρνητικών αποτελεσμάτων)

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουροποιητικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουροποιητικό σύστημα

    Urethritis 1200x675

    Διαβάστε, επίσης,

    Χλαμυδιακές σεξουαλικά μεταδιδόμενες παθήσεις

    Αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα

    Επιδιδυμίτιδα

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για την καταστολή των οξέων του στομάχου

    Γιατί οι γυναίκες υποφέρουν από συχνές λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος

    Μήπως έχετε δυσκολία στην ούρηση;

    Λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος στις γυναίκες

    Λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος στους άνδρες

    Ποια είναι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα;

    Προστατίτιδα από ουρεόπλασμα

    Λοίμωξη από χλαμύδια

    Ουρεόπλασμα

    Γονόρροια

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    www.emedi.gr

     

     

  • Η διφθερίτιδα είναι λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος Η διφθερίτιδα είναι λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για την διφθερίτιδα

    Διφθερίτιδα είναι οξεία λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος που προκαλείται από το κορυνοβακτηρίδιο της διφθερίτιδας, το οποίο συνήθως προκαλεί μεμβρανώδη φαρυγγίτιδα.

    • Περίοδος επώασης 2-5 ημέρες. Συνήθως, εμφανίζεται το φθινόπωρο και το χειμώνα στα εύκρατα κλίματα. Στις τροπικές περιοχές, η εποχιακή κατανομή είναι δυσδιάκριτη 
    • Η μετάδοση γίνεται από την αναπνευστική οδό από πάσχοντες και φορείς. Ο άνθρωπος είναι ο μοναδικός ξενιστής.

    Υπάρχουν αρκετές μορφές:

    • Μεμβρανώδης φαρυγγοαμυγδαλική διφθερίτιδα - η μεμβράνη είναι γκρι, επικολλάται στο φάρυγγα και περιβάλλεται από ερύθημα. Ο υποκείμενος βλεννογόνος αιμορραγεί αν αποκολληθεί η μεμβράνη
    • Ρινική διφθερίτιδα - ετερόπλευρη απέκκριση
    • Αποφρακτική λαρυγγοτραχειΐτιδα - αποτελεί επιπλοκή όταν η μεμβράνη κατέρχεται στο λάρυγγα και το βρογχικό δέντρο. Αν σπάσει, μπορεί να αποφραχθούν τελείως οι αεραγωγοί, ιδιαίτερα σε μικρά παιδιά 
    • Δερματική διφθερίτιδα - επηρμένα έλκη που καλύπτονται από γκρι μεμβράνη (ιδιαίτερα στις τροπικές περιοχές και μεταξύ των αστέγων). 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπνευστικό, Δέρμα, Καρδιά, Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Παιδιά μικρότερα από 15 ετών και μη καλά ανοσοποιημένοι ενήλικες. Αποτελεί σπάνια κατάσταση.

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΦΘΕΡΙΤΙΔΑΣ

    Μεμβρανώδης φαρυγγοαμυγδαλική διφθερίτιδα

    • Αρχικά, εμφανίζεται λευκή ή κιτρινωπή μεμβράνη στις αμυγδαλές και στο φάρυγγα
    • Αφαίρεση της μεμβράνης προκαλεί αιμορραγία του βλεννογόνου 
    • Διηθητική ανάπτυξη στο φάρυγγα
    • Η μεμβράνη μπορεί να γίνει μαύρη λόγω αιμορραγίας 
    • Πονόλαιμος 
    • Τραχηλική αδενοπάθεια με οίδημα
    • Αδιαθεσία και εξάντληση 
    • Διόγκωση και ευαισθησία τραχηλικών και υπογνάθιων λεμφαδένων
    • Μπορεί να εξελιχθεί σε οιδηματώδη διόγκωση του τραχήλου (βουβαλοειδής τράχηλος)
    • Παράλυση μαλθακής υπερώας 
    • Χαμηλή πυρετική κίνηση (37,8 - 38,8 βαθμούς C)
    • Θρομβοκυττοπενία και πορφύρα

    Ρινική διφθερίτιδα

    • Οροαιματηρό ή οροπυώδες έκκριμα και εκδορές 
    • Συχνά το έκκριμα είναι ετερόπλευρο 
    • Η νόσος είναι συχνά χρόνια και με ήπια πορεία

    Αποφρακτική λαρυγγοτραχειΐτιδα

    • Βραχνάδα
    • Βήχας 
    • Εξέλιξη σε συριγμό και δύσπνοια
    • Εργώδης αναπνοή 
    • Αλλοιώσεις ομιλίας 

    Δερματική διφθερίτιδα

    • Προσβάλλει δέρμα, επιπεφυκότες, αιδοίο, κόλπο και πέος 
    • Πρωτοπαθής δερματική διφθερίτιδα - αρχίζει με τη μορφή πομφόλυγας σε ένα από τα κάτω άκρα και γίνεται βαθύτερη, περίγραπτη, καταλήγει σε επηρμένο έλκος που καλύπτεται από γκριζωπή μεμβράνη 
    • Δευτεροπαθής λοίμωξη σε προϋπάρχουσα πληγή, με πυώδες εξίδρωμα και σχηματισμό ατελούς μεμβράνης

    diptheria 1

    ΑΙΤΙΑ ΔΙΦΘΕΡΙΤΙΔΑΣ

    Κορυνοβακτηρίδιο της διφθερίτιδας

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΦΘΕΡΙΤΙΔΑΣ

    • Διαβίωση υπό συνθήκες συγχρωτισμού 
    • Ανεπαρκής ανοσοποίηση
    • Χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο
    • Ιθαγενείς Αμερικανοί
    • Αλκοολισμός
    • Ταξιδιώτες 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΦΘΕΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Βακτηριακή φαρυγγίτιδα συμπεριλαμβανομένης και της οφειλόμενης σε στρεπτόκοκκο της ομάδας Α
    • Ιογενής φαρυγγίτιδα
    • Μονοπυρήνωση
    • Στοματική σύφιλη
    • Καντιντίαση 
    • Κυνάγχη Vincent
    • Οξεία επιγλωττίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Gram θετικοί βάκιλλοι με την παθογνωμική διαμόρφωση σαν κινέζικο γράμμα
    • Μέτρια λευκοκυττάρωση 
    • Θρομβοκυττάροπενία
    • Παροδική λευκωματινορία
    • Η χρώση με κυανούν του μεθυλενίου, μπορεί να βοηθήσει στη διάγνωση αν γίνει από έμπειρα χέρια 
    • Καλλιέργεια δείγματος μεμβράνης από τη μύτη και το φάρυγγα σε ειδικό θρεπτικό υλικό
    • Θα πρέπει να γίνει έλεγχος για τοξικότητα του στελέχους 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Αν έχει χρησιμοποιηθεί οποιοδήποτε αντιβιοτικό, θα πρέπει να περάσουν 5 ημέρες μέχρι να αναπτυχθεί η καλλιέργεια σε υλικό Loeffler

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Πλειομορφικοί Gram θετικοί βάκιλλοι 
    • Επιθηλιακή νέκρωση 
    • Υαλοειδής εκφύλιση

     7

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Συνεχή ηλεκτροκαρδιογραφήματα και καρδιακά ένζυμα για την ανίχνευση μυοκαρδίτιδας
    • Έλεγχος ταχύτητας αγωγής περιφερικών νεύρων 
    • Καλλιέργεια σε υλικό Loeffler ή τελουρίτη που γίνεται θετική σε 8-12 ώρες αν δεν έχει προηγηθεί χρήση αντιβιοτικού. Το εργαστήριο θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα χρήσης των παραπάνω μέσων

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Καλλιέργεια από τις βλάβες 
    • Χρώση κατά Gram επιχρίσματος από το έκκριμα 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΦΘΕΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Ενδονοσοκομειακή από την αρχή σε μονάδες που μπορούν να εξασφαλίσουν συνεχή παρακολούθηση καρδιακής και αναπνευστικής λειτουργίας (θα πρέπει να γίνεται προσπάθεια για αρχική διάγνωση δεδομένου ότι η θεραπεία δεν μπορεί να περιμένει την καλλιέργεια)
    • Απομόνωση μέχρι οι καλλιέργειες δύο συνεχόμενων ημερών να είναι αρνητικές. Η πρώτη καλλιέργεια θα πρέπει να λαμβάνεται το πολύ 24 ώρες μετά την έναρξη της αντιβιοθεραπείας

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ετοιμότητα για διασωλήνωση ή τραχειοστομία. Σε λαρυγγική νόσο η λαρυγγοσκόπηση είναι απαραίτητη. Επίσης υπάρχει αυξημένη πιθανότητα να χρειαστεί διασωλήνωση ή τραχειοστομία
    • Αποφυγή χρήσης υπνωτικών και κατασταλτικών
    • Φυσιοθεραπεία αναπνευστικού αλλά και κινησιοθεραπεία για την αποφυγή μόνιμων συσπάσεων 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατάκλιση (τουλάχιστον 3 εβδομάδες μέχρι να παρέλθει ο κίνδυνος μυοκαρδίτιδας)

    ΔΙΑΙΤΑ

    Υγρά και ελαφρά διατροφή όσο είναι ανεκτή

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Απαιτείται ενημέρωση για τη νόσο και τις επιπλοκές της

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΦΘΕΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Για τη μη δερματική διφθερίτιδα απαιτείται χορήγηση αντιβιοτικών και αντιτοξίνης

    • Εμβολιασμός με αντιοξίνη ίππου: 20.000 με 40.000 μονάδες για τη λαρυγγική και φαρυγγική νόσο που δεν έχει διαρκέσει περισσότερο από 48 ώρες, 40.000-60.000 μονάδες για ρινοφαρυγγικές βλάβες, 80.000 ως 120.000 για εκτεταμένη νόσο που διαρκεί 3 ή περισσότερες μέρες ή όταν υπάρχει τραχηλικό οίδημα. Η χορήγηση αντιοξίνης γίνεται με ενδοφλέβια ένεση. Μερικοί ειδικοί συνιστούν 20.000-40.000 μονάδες για τη θεραπεία της δερματικής διφθερίτιδας, ενώ μερικοί άλλοι αμφιβάλλουν για τη χρησιμότητά της όταν δεν υπάρχουν εκδηλώσεις συστηματικής νόσου
    • Ερυθρομυκίνη παρεντερικά ή από το στόμα 40-50 mg/Kg/ημέρα, μέγιστο 2 gr/ημέρα για 14 ημέρες

    Προφυλάξεις: Αντιτοξίνη ίππου: 7% των ασθενών είναι ευαίσθητοι και χρειάζονται απευαισθητοποίηση. Απαιτείται πάντα έλεγχος για υπερευαισθησία στην αντιτοξίνη με δερματική δοκιμασία ή με δοκιμασία επιπεφυκότα. Η ενδοδερμική δοκιμασία γίνεται με έγχυση διαλύματος αντιτοξίνης 1:100. Θετική αντίδραση θεωρείται η ανάπτυξη κνίδωσης μέσα σε 20 λεπτά από την ένεση. Για την δοκιμασία επιπεφυκότα απαιτείται ενστάλαξη μίας σταγόνας διαλύματος αντιτοξίνης 1:10 στο σάκο του επιπεφυκότα του ενός οφθαλμού, ενώ στον άλλο εγχέεται 0,1 ml φυσιολογικού ορού για έλεγχο. Θετική απάντηση είναι η ανάπτυξη κνησμού, δακρύρροιας και διάχυτης ερυθρότητας

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Πενικιλλίνη G ενδομυϊκά 100.000 με 150.000 μονάδες/kg/ημέρα, σε 4 διαιρεμένες δόσεις μέχρι το ανώτερο 600.000 μονάδες την ημέρα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • ΗΚΓ, καρδιακά ένζυμα και κατάσταση αναπνευστικού συστήματος. Τακτική παρακολούθηση ΗΚΓραφήματος (2-3 φορές την εβδομάδα) για 4-6 μήνες προκειμένου να ανιχνευθεί μυοκαρδίτιδα
    • Εξαφάνιση του μικροοργανισμού μπορεί να τεκμηριωθεί με τρεις αρνητικές καλλιέργειες που απέχουν τουλάχιστον 24 ώρες. Η λήψη της πρώτης καλλιέργειας θα πρέπει να γίνεται τουλάχιστον 24 ώρες μετά τη συμπλήρωση της αντιβιοθεραπείας
    • Μετά την ανάρρωση, οι ασθενείς θα πρέπει να ανοσοποιούνται κατά της διφθερίτιδας, δεδομένου ότι η λοίμωξη δεν παρέχει αναγκαστικά ανοσία

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Η πρόληψη γίνεται με την ανοσοποίηση 

    • Το εμβόλιο διφθερίτιδας συνδυάζεται συνήθως με εμβόλια για τέτανο και κοκκύτη. Το τριπλό εμβόλιο (DTP) είναι γνωστό ως εμβόλιο διφθερίτιδας, τετάνου και κοκκύτη. Η τελευταία έκδοση αυτού του εμβολίου είναι γνωστή ως το εμβόλιο DTaP για παιδιά και το εμβόλιο Tdap για εφήβους και ενήλικες. Ο εμβολιασμός αποτελείται από μια σειρά από πέντε δόσεις, που συνήθως χορηγούνται στον βραχίονα ή το μηρό και χορηγούνται σε παιδιά σε αυτές τις ηλικίες: 2 μήνες, 4 μήνες, 6 μήνες 15 έως 18 μήνες και 4 έως 6 ετών.
    • Το εμβόλιο διφθερίτιδας είναι αποτελεσματικό στην πρόληψη της διφθερίτιδας. Αλλά μπορεί να υπάρχουν κάποιες παρενέργειες. Μερικά παιδιά μπορεί να παρουσιάσουν ήπιο πυρετό, αναστάτωση, υπνηλία ή ευαισθησία στο σημείο της ένεσης μετά από λήψη DTaP. Ρωτήστε το γιατρό σας τι μπορείτε να κάνετε ώστε το παιδί σας να ελαχιστοποιήσει ή να ανακουφίσει αυτά τα αποτελέσματα. Σπάνια, το εμβόλιο DTaP προκαλεί σοβαρές αλλά θεραπεύσιμες επιπλοκές σε ένα παιδί, όπως αλλεργική αντίδραση (κνίδωση ή εξάνθημα αναπτύσσεται μέσα σε λίγα λεπτά από την ένεση). Ορισμένα παιδιά - όπως εκείνα με επιληψία ή άλλη κατάσταση του νευρικού συστήματος - μπορεί να μην είναι υποψήφια για το εμβόλιο DTaP
    • Μετά την αρχική σειρά ανοσοποιήσεων στην παιδική ηλικία, χρειάζεστε ενισχυτικές δόσεις του εμβολίου διφθερίτιδας για να σας βοηθήσουν να διατηρήσετε την ανοσία σας. Αυτό συμβαίνει επειδή η ανοσία στη διφθερίτιδα εξασθενεί με τον καιρό. Τα παιδιά που έλαβαν όλες τις συνιστώμενες ανοσοποιήσεις πριν από την ηλικία των 7 ετών θα πρέπει να λάβουν την πρώτη τους αναμνηστική λήψη περίπου στην ηλικία των 11 ή 12 ετών. Η επόμενη αναμνηστική λήψη συνιστάται 10 χρόνια αργότερα και στη συνέχεια επαναλαμβάνεται σε διαστήματα 10 ετών. Οι ενισχυτικές λήψεις είναι ιδιαίτερα σημαντικές εάν ταξιδεύετε σε μια περιοχή όπου η διφθερίτιδα είναι συχνή. Το ενισχυτικό διφθερίτιδας συνδυάζεται με το ενισχυτικό τετάνου - το εμβόλιο τετάνου-διφθερίτιδας (Td). Αυτό το συνδυαστικό εμβόλιο χορηγείται με ένεση, συνήθως στον βραχίονα ή στο μηρό. Το Tdap είναι ένα συνδυασμένο εμβόλιο τετάνου, διφθερίτιδας και ακυτταρικού κοκκύτη (κοκκύτη). Είναι ένα εφάπαξ εναλλακτικό εμβόλιο για εφήβους ηλικίας 11 έως 18 ετών και για ενήλικες που δεν είχαν προηγουμένως ενισχύσει το Tdap. Συνιστάται επίσης μία φορά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ανεξάρτητα από προηγούμενους εμβολιασμούς. Συζητήστε με το γιατρό σας σχετικά με τα εμβόλια και τις αναμνηστικές λήψεις εάν δεν είστε σίγουροι για την κατάσταση εμβολιασμού. Το Tdap μπορεί επίσης να συνιστάται ως μέρος της σειράς Td για παιδιά ηλικίας 7 έως 10 ετών που δεν είναι ενημερωμένα με το πρόγραμμα εμβολίων.
    • Τα ανοσοποιημένα άτομα μπορεί να αναπτύξουν διφθερίτιδα αλλά η πορεία της είναι πολύ πιο ήπια. Ο εμβολιασμός προστατεύει από την τοξίνη και όχι από την μικροβιοφορία στη ρινική κοιλότητα, στο φάρυγγα ή στο δέρμα
    • Απαιτείται απολύμανση όλων των αντικειμένων που ήρθαν σε επαφή με τον ασθενή
    • Από τα άτομα που έρχονται σε στενή επαφή με τους ασθενείς, θα πρέπει να λαμβάνονται καλλιέργειες και να τους χορηγούνται προφυλακτικά αντιβιοτικά. Άτομα που έχουν εμβολιαστεί θα πρέπει να λαμβάνουν μια αναμνηστική δόση εμβολίου, αν έρθουν σε στενή επαφή με πάσχοντα. Μη ανοσοποιημένα άτομα θα πρέπει να ξεκινούν πλήρη εμβολιασμό. Η καλύτερη προφύλαξη είναι η χορήγηση ερυθρομυκίνης για 7 ημέρες

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Μυοκαρδίτιδα (10-25% των ασθενών) μπορεί να αναπτυχθεί πρώιμα
    • Κεντρική και περιφερική νευροπάθεια (2-6 εβδομάδες μετά την έναρξη)
    • Διαταραχές ΗΚΓραφήματος στα 2/3 των ασθενών ως ακολούθως: σκελικός αποκλεισμός, ταχυκαρδία, κολπική ή κοιλιακή μαρμαρυγή, εκτακτοσυστολές 
    • Δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια
    • Τοπική παράλυση μαλθακής υπερώας και του οπίσθιου φάρυγγα που παρουσιάζεται με αναγωγή υγρού από τα ρουθούνια 
    • Περιφερική και κεντρική νευροπάθεια που επηρεάζει αρχικά τις κινητικές λειτουργίες. Η κινητική δυσλειτουργία ξεκινά κεντρικά και επεκτείνεται περιφερικά. Υποχωρεί συνήθως αργά 
    • Σύνδρομο Guillain-Barre

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Θνησιμότητα 5-10% 
    • Η πρόγνωση είναι επιφυλακτική μέχρι την πλήρη ανάρρωση 
    • Χρονιότητα 5-10%

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    maxresdefault 26

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διφθερίτιδα

    Φαρυγγίτιδα

    Διφθερίτιδα

    Φλεβοκομβική βραδυκαρδία

    Τραχηλίτιδα

    Καστορέλαιο

    Τα εμβόλια που πρέπει να κάνετε όταν ταξιδεύετε

    Ορχίτιδα

    Λευχαιμοειδής αντίδραση

    Τα απαραίτητα εμβόλια

    Οι χρησιμότερες πληροφορίες για τα λεμόνια

    Λοιμώδης μονοπυρήνωση

    Αιμορραγία από τη μύτη

    Εθνικό πρόγραμμα εμβολιασμών

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Μυοκαρδίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Χολαγγειίτιδα Χολαγγειίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη χολαγγειίτιδα

    Χολαγγειίτιδα είναι η βακτηριακή φλεγμονή των χοληφόρων οδών που σχετίζεται με την απόφραξη τους.

    Μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια. 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πεπτικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 55-70 ετών, σπάνια στα παιδιά, πιο συχνή στους ενήλικες 

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΧΟΛΑΓΓΕΙΙΤΙΔΑΣ

    Ο ασθενής μπορεί να έχει μονάχα ένα ή δύο συμπτώματα και η εξέταση της κοιλίας να είναι αρνητική 

    • Άλγος δεξιού υποχονδρίου, όχι έντονο
    • Ίκτερος 
    • Ρίγη και πυρετός
    • Shock
    • Καταστολή ΚΝΣ

    ΑΙΤΙΑ ΧΟΛΑΓΓΕΙΙΤΙΔΑΣ

    Απόφραξη χοληφόρων οδών από:

    • Λίθους 
    • Όγκο (παγκρέατος, χοληδόχου πόρου, μεταστατικό)
    • Καλοήθεις στενώσεις (μετεγχειρητικές)
    • Παράσιτα (ασκαρίδες)
    • Παγκρεατίτιδα
    • Πήγματα αίματος

    Παλινδρόμηση βακτηριδίων από το λεπτό έντερο:

    • Χοληδοχοπεπτική αναστόμωση 
    • "Σύνδρομο Sump": Το σύνδρομο αυτό εμφανίζεται μετά από πλάγιο-πλάγια χολοπεπτική αναστόμωση. Οφείλεται στην συγκέντρωση λίθων και τροφών στο τελικό τμήμα του χοληδόχου πόρου, περιφερικά της αναστόμωσης και εκδηλώνεται με χολαγγειίτιδα, παγκρεατίτιδα και εικόνα χολόστασης. 

    Άλλα:

    • Χολοκυστίτιδα
    • Βακτηριαιμία
    • Χειρουργικοί, ακτινολογικοί, ενδοσκοπικοί χειρισμοί

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

    • Χολολιθίαση
    • Ενδοσκοπική ή χειρουργική επέμβαση 
    • Ξένα σώματα, όπως παράσιτα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΧΟΛΑΓΓΕΙΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Οξεία χολοκυστίτιδα - το άλγος και η ευαισθησία είναι σταθερά (μπορεί να είναι πολύ δύσκολο να διακριθεί η χολαγγειΐτιδα από την οξεία χολοκυστίτιδα)
    • Πυογόνο ηπατικό απόστημα
    • Ηπατίτιδα
    • Οξεία παγκρεατίτιδα
    • Διατιτραίνον δωδεκαδακτυλικό έλκος
    • Πυελική φλεγμονή με περιτονίτιδα
    • Νεφρολιθίαση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αύξηση λευκών αιμοσφαιρίων με αριστερή στροφή 
    • Υπερχολερυθριναιμία - στο 90%
    • Αύξηση αλκαλικής φωσφατάσης - στο 90%
    • Θετικές αιμοκαλλιέργειες - στο 50% (Gram αρνητικά αερόβια και μερικά αναερόβια)

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Σε οξεία, τοξική μορφή, παρουσία πύου υπό πίεση στο χοληδόχο πόρο

    Screen Shot 2016 04 26 at 3.05.50 PM

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Σκιαγράφηση υποκείμενης ανωμαλίας των χοληφόρων οδών 
    • Διαδερμική διηπατική χολαγγειογραφία (PTC) ή ενδοσκοπική, παλίνδρομη χολαγγειοπαγκρεατογραφία (ERCP) ή μαγνητική χολαγγειοπαγκρεατογραφία (MRCP)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Οι υπέρηχοι απεικονίζουν τους λίθους της κύστης και το μέγεθος του χοληδόχου πόρου αλλά αποκαλύπτει τους λίθους του πόρου σε ποσοστό μικρότερο από 15%

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΧΟΛΑΓΓΕΙΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Νοσοκομειακή φροντίδα

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αντιμετώπιση της σήψης, στη συνέχεια εκτίμηση με χολαγγειογραφία και αντιμετώπιση της υποκείμενης διαταραχής των χοληφόρων οδών
    • Ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στα αντιβιοτικά και την υποστηρικτική αγωγή χρειάζονται επείγουσα αποσυμπίεση των χοληφόρων οδών. Αυτή επιτυγχάνεται χειρουργικά, ενδοσκοπικά ή με διηπατική χολαγγειογραφία 
    • Σε περίπτωση δευτεροπαθούς απόφραξης από λίθους η ενδοσκοπική σφιγκτηροτομή και η αφαίρεσή τους επιτυγχάνουν τη παροχέτευση του πόρου και μπορεί να αποτελούν την οριστική θεραπεία του υποκείμενου αιτίου ενώ φαίνεται να μειώνουν και τη θνητότητα

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση ανέχεται ο ασθενής 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτα από το στόμα κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΧΟΛΑΓΓΕΙΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Η αντιβιοτική αγωγή πρέπει να καλύπτει Gram αρνητικά αερόβια, εντερόκοκκους και αναερόβια

    • Αμπικιλλίνη 1 gr κάθε 6 ώρες ΕΦ (αντικαθίσταται από σιπροφλοξασίνη στους ασθενείς με αλλεργία στη πενικιλλίνη)
    • Αμινογλυκοσίδη (π.χ. τομπραμυκίνη, η αμικασίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εναλλακτικό φάρμακο αλλά είναι ακριβό)
    • Μετρονιδαζόλη 500 mg κάθε 6 ώρες ΕΦ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Απαιτείται προσεκτική παρακολούθηση των αιμοδυναμικών παραμέτρων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Χολαγγειογραφία, όταν ενδείκνυται, στη διάρκεια της χολοκυστεκτομής με ενδοσκοπική, ακτινολογική ή χειρουργική απομάκρυνση των λίθων που παραμένουν στο χοληδόχο πόρο 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η πιο σοβαρή είναι το ηπατικό απόστημα
    • Σηψαιμία
    • Δευτεροπαθής σκληρυντική χολαγγειίτιδα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οξεία χολαγγειίτιδα - καλή 
    • Οξεία τοξική χολαγγειίτιδα - υψηλή θνητότητα

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Χοληδοχολιθίαση 
    • Κακοήθεις όγκοι
    • Καλοήθεις όγκοι
    • Καλοήθεις στενώσεις 
    • Χολοπεπτική αναστόμωση 
    • Επεμβατικές μέθοδοι 
    • Ξένα σώματα
    • Παράσιτα
    • Δευτεροπαθής σκληρυντική χολαγγειίτιδα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    11938 2020 293 Fig1 HTML

    Διαβάστε, επίσης,

    Χοληδοχολιθίαση

    Χολολιθίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Crohn

    Ασκαρίδες εντέρου

    Ίκτερος

    Ηπατική εγκεφαλοπάθεια

    Σε τι χρησιμεύει το συκώτι

    Σταματήστε να κάνετε χολοκυστεκτομή

    Κίρρωση του ήπατος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του ήπατος και των χοληφόρων

    Μήπως έχετε πέτρες στη χοληδόχο κύστη;

    Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

    Πότε απαγορεύεται η λήψη τροφής

    Ηπατίτιδα

    Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

    Πρωτοπαθής σκληρυντική χολαγγειίτιδα

    Χολοκυστίτιδα

    Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

    Διατροφή για την πρόληψη χολολιθίασης

    Ο καρκινικός δείκτης CA 19-9

    Νόσος του Crohn

    Ελκώδης κολίτιδα

    Δίαιτα χολαγγειίτιδας

    Η γ-γλουταμυλική τρανσφεράση

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα

    Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα

    Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα είναι φλεγμονώδης νόσος του εντέρου η οποία σχετίζεται με λήψη αντιβιοτικών.

    Η βαρύτητα της νόσου ποικίλλει από ήπια διάρροια μέχρι βαρεία κολίτιδα.

    Συνήθης πορεία - οξεία νόσος, υποτροπιάζουσα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 40-75 χρόνια 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    • Διάρροια (υδαρής ή/και αιματηρή)
    • Κοιλιακές συσπάσεις 
    • Ευαισθησία στην κάτω κοιλιακή χώρα
    • Πυρετός

    ΑΙΤΙΑ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    • Λήψη αντιβιοτικών ιδιαίτερα: Κλινδαμυκίνης, λινκομυκίνης, αμπικιλλίνης, κεφαλοσπορινών. Όμως μπορεί επίσης να εμφανιστεί μετά από λήψη πενικιλλίνης, ερυθρομυκίνης, σούλφα-τριμεθροπρίμης, χλωραμφενικόλης, τερακυκλίνης 
    • Χημειοθεραπευτικοί παράγοντες: φθοριοουρακίλη, μεθοτρεξάτη, συνδυασμός φαρμάκων 
    • Το Clostridium difficile και οι τοξίνες που παράγονται από αυτό (Α και Β)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    • Πρόσφατη χειρουργική επέμβαση στο έντερο 
    • Ουραιμία
    • Ισχαιμία εντέρου
    • Καταπληξία (shock)
    • Σωλήνας σιτίσεως 
    • Υποκλυσμοί
    • Παράγοντες που αυξάνουν την κινητικότητα του γαστρεντερικού συστήματος
    • Φάρμακα μαλακτικά των κοπράνων

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Γαστρεντερίτιδες άλλης αιτιολογίας 
    • Μη ειδικές φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Πυοσφαίρια στα κόπρανα 
    • Λευκοκυττάρωση 
    • Ανίχνευση της τοξίνης του C. difficile με ELISA
    • Αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης ή PCR

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Ένα μεγάλο ποσοστό νεογνών είναι υγιείς φορείς του Clostridium difficile

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ήπια μη ειδική κολίτιδα χωρίς δημιουργία πλακών 
    • Παχιές λευκοκίτρινες πλάκες στο βλεννογόνο του παχέος και του λεπτού εντέρου 
    • Ψευδομεμβράνες ορατές μικροσκοπικά, οι οποίες εξορμώνται από την επιφάνεια της εξέλκωσης του βλεννογόνου 
    • Ανάπτυξη ινικής, ορατής μικροσκοπικά 
    • Πυκνό δίκτυο ψευδομεμβρανών ορατό μικροσκοπικά 
    • Παρουσία πολυμορφοπυρήνων λευκοκυττάρων 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Η σιγμοειδοσκόπηση στο 10-33% μπορεί να μην έχει παθολογικά ευρήματα
    • Η κολονοσκόπηση μπορεί να δείξει συμμετοχή του ορθού και του σιγμοειδούς και σε ορισμένες περιπτώσεις μόνο του δεξιού κόλου και/ή του ειλεού

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία κοιλίας - σημεία παραμόρφωσης κολικών κυψελών, κόλον διατεταμένο 
    • Αξονική ή μαγνητική κοιλίας - πεπαχυσμένο ή οιδηματώδες τοίχωμα του παχέος εντέρου με περικολική φλεγμονή (ο βαριούχους υποκλυσμός θα πρέπει να αποφεύγεται)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ενδοσκόπηση παχέος εντέρου

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Παρακολούθηση στο εξωτερικό ιατρείο για τις ήπιες περιπτώσεις 
    • Νοσηλεία, για χορήγηση θεραπευτικής αγωγής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αναπλήρωση υγρών 
    • Χορήγηση υγρών και ηλεκτρολυτών 
    • Διακοπή αντιβιοτικών 
    • Επιτυγχάνουν στο 25% των περιπτώσεων 

    postgradmedj 2018 June 94 1112 361 F1.large

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης ο ασθενής πρέπει να είναι κλινήρης 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτε από το στόμα κατά τη διάρκεια της κεραυνοβόλου μορφής 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Μετρονιδαζόλη 250 mg 4 φορές την ημέρα
    • Βανκομυκίνη από του στόματος 125 mg 4 φορές την ημέρα (μόνο για βαριές ή ανθεκτικές περιπτώσεις)
    • Χολεστυραμίνη 4 gr από το στόμα 4 φορές την ημέρα (για ήπιες περιπτώσεις) να μη δίνεται σε συνδυασμό με βανκομυκίνη

    Να μη χορηγούνται σπασμολυτικά φάρμακα, όπως είναι η διφαινοξυλάτη ώστε να μειωθεί η πιθανότητα πρόκλησης τοξικού μεγάκολου 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Αλκοόλ και μετρονιδαζόλη  

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Προσεκτική και ενδελεχής παρακολούθηση του ασθενούς κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Συνετή χρήση αντιμικροβιακών παραγόντων 
    • Η διάρκεια της αντιβιοτικής αγωγής να είναι όσο το δυνατόν βραχύτερη 

    Αποφυγή υποτροπών:

    • Μακροχρόνια αγωγή 
    • Χορήγηση λακτοβακίλλων 
    • Κορεσμός άλλων μικροοργανισμών οι οποίοι ανταγωνίζονται το C. difficile
    • Στα παιδιά, χορήγηση γ-ανοσοσφαιρίνης ενδοφλέβια έχει μερική επιτυχία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αφυδάτωση 
    • Αντιδραστική αρθρίτιδα
    • Σύνδρομο Reiter
    • Υπολευκωματιναιμία
    • Καταπληξία
    • Διάτρηση 
    • Τοξικο μεγάκολο
    • Θάνατος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ουσιαστικά όλοι οι ασθενείς αναρρώνουν εάν υποβληθούν σε θεραπεία 
    • Εμφανίζονται υποτροπές 
    • Χωρίς θεραπεία υπάρχει 10-30% θνητότητα 
    • Στους βαρέως πάσχοντες μερικές φορές απαιτείται κολεκτομή

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Χειρουργική επέμβαση 
    • Κάταγμα σπονδυλικής στήλης 
    • Εντερική απόφραξη
    • Καρκίνος παχέος εντέρου

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Ασυνήθης νόσος στα παιδιά, αλλά εμφανίζεται 
    • Τα περισσότερα νεογνά είναι φορείς, μπορεί να εκδηλωθεί σε παιδιά που πάσχουν από κακοήθειες ή νόσο Hirschsprung

    Γηριατρικό: Η ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα έχει μεγαλύτερη θνητότητα στους ηλικιωμένους 

    ΚΥΗΣΗ

    Συνοδεύεται από σοβαρές επιπλοκές εάν εμφανισθεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    What Causes Pseudomembranous Colitis C. diff Colitis

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμοιβάδωση

    Οξεία διάρροια

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

    Σταφυλοκοκκική λοίμωξη

    Λοίμωξη από σαλμονέλα

    Γαστρεντερίτιδα

    Υγεία του πεπτικού συστήματος

    Οι βιταμίνες για όσους παίρνουν πολύ αντιβίωση

    Τα αντιβιοτικά δεν είναι καραμέλες

    Μικροσκοπική κολίτιδα

    Μεταμόσχευση κοπράνων

    Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα

    www.emedi.gr