Δευτέρα, 04 Νοεμβρίου 2013 13:12

Νευροπαθητικός πόνος

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(7 ψήφοι)

Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά ο νευροπαθητικός πόνος;

Νευροπαθητικός πόνος είναι ο πόνος που προκαλείται ως άμεση συνέπεια βλάβης ή παθολογικής κατάστασης η οποία επηρεάζει το σωματοαισθητικό σύστημα.

Ο νευροπαθητικός πόνος διαχωρίζεται σε κεντρικό και περιφερικό.
Ο Κεντρικός νευροπαθητικός πόνος προέρχεται από βλάβη στο Κεντρικό Νευρικό σύστημα, όπως από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή από κάποιον όγκο της περιοχής, από κατά πλάκας σκλήρυνση κλπ. Ως κεντρικός νευροπαθητικός πόνος χαρακτηρίζεται και η ινομυαλγία.
Περιφερικός νευροπαθητικός πόνος χαρακτηρίζεται αυτός που προκύπτει από βλάβες ή δυσλειτουργία του περιφερικού σωματοαισθητικού συστήματος,  όπως πχ:
1. Αποκοπή, τραύμα ή πίεση νεύρου (χειρουργική επέμβαση, μέλος φάντασμα, ριζαλγία αυχένος, ισχιαλγία, μεσοπλευριος νευραλγία, οσφυαλγία)
2. Μεθερπητική νευραλγία ή  νευροπάθεια που σχετίζεται με τον ιό HIV
3. Μεταβολικές διαταραχές (επώδυνη διαβητική νευροπάθεια, ουραιμία)
4. Τοξίνες (χημειοθεραπεία, αλκοόλ)
5. Αγγειίτιδες ανοσολογικού τύπου (οζώδης πολυαρτηριϊτις)
6. Καρκινικούς πόνους από μεταστάσεις και διηθήσεις
7. Έλλειψη διατροφικών παραγόντων (πυριδοξίνη, νιασίνη, θειαμίνη)

Οι περισσότερες αισθητικές ίνες καταλήγουν στο δέρμα, κερατίνη στιβάδα και χόριο. Αυτές που αφορούν τον πόνο είναι κύρια οι Αδ και οι C ίνες.

Οι πρώτες είναι εμμύελες, ταχύτατες και εκφράζουν τον οξύ και εστιασμένο πόνο. Αντίθετα οι C ίνες είναι αμύελες, βραδείες και εκφράζουν τον διάχυτο και βύθιο πόνο και αποτελούν το 70% των ινών του πόνου. Οι ίνες C που ονομάζονται και από μερικούς αλγοϋποδοχείς, φέρουν στην επιφάνειά τους τροποποιημένες κατάλληλα πρωτεϊνες που παίζουν ρόλο διαύλων ή αντλιών ιόντων ή ειδικών  υποδοχέων.
Στην παθογένεια του πόνου που προέρχεται από τις Αδ και C ίνες, δύο δίαυλοι ιόντων παίζουν βασικό ρόλο, τουλάχιστο μέχρι σήμερα. Οι δίαυλοι του Νατρίου και οι θερμοευαίσθητοι μη ειδικοί δίαυλοι κατιόντων. Τον ρόλο των άλλων διαύλων, όπως αυτών του Καλίου ή του Υδρογόνου δεν έχουμε ακόμη επαρκείς πληροφορίες.   
Υπάρχουν 9 διαφορετικοί δίαυλοι Νατρίου, αλλά αυτοί που συμμετέχουν στον πόνο είναι ο Nav 1.8 και ο Nav 1.9. Ο φυσιολογικός τους ρόλος είναι η δημιουργία και η μετάδοση των ερεθισμάτων του πόνου. Όσον αφορά τη δημιουργία του πόνου, φαίνεται ότι υπάρχουν στην κυτταρική επιφάνεια των νεύρων ειδικοί ή/και κοινοί υποδοχείς για τις διάφορες αλγεινές ουσίες, όπως πχ τις προσταγλανδίνες, την βραδυκινίνη και άλλες. Οι ουσίες αυτές συνδέονται και ενεργοποιούν τον αντίστοιχο υποδοχέα, ο οποίος δρώντας στο εσωτερικό του κυττάρου προκαλεί την παραγωγή πρωτεϊνικής κινάσης Α. Η τελευταία δρώντας στον δίαυλο του Να+ που είναι επιπωματισμένος εσωτερικά από κάποιο αμινοξύ, διαλύει το συγκεκριμένο αμινοξύ και τον ανοίγει. Έτσι έλκονται τα ιόντα Να+ και διαπερνούν στο εσωτερικό του νευρικού κυττάρου. Αντίθετα τα ιόντα Κ+ είναι αδύνατον να εισέλθουν λόγω μεγέθους. Με αυτό τον μηχανισμό αλλάζει τοπικά το δυναμικό ηρεμίας στο εσωτερικό του νεύρου και από αρνητικό γίνεται θετικό για ελάχιστο χρονικό διάστημα. Η αλλαγή αυτή εκφράζεται σαν ηλεκτρική εκφόρτιση ή εκπόλωση και αποτελεί το ερέθισμα του πόνου. Η τελευταία οδεύει προς το κέντρο του κυττάρου, ενεργοποιώντας ηλεκτρικά τους επόμενους διαύλους νατρίου (voltage gated). Ετσι ένα ερέθισμα από την περιφέρεια φθάνει στον πυρήνα του νευρικού κυττάρου και από εκεί στον νευράξονα, στις συνάψεις και διαμέσου του ΝΜ καταλήγει στον εγκέφαλο.
Οι θερμοευαίσθητοι μη εκλεκτικοί δίαυλοι κατιόντων είναι τουλάχιστον 8. Μερικοί από αυτούς ευαισθητοποιούνται από το κρύο, όπως πχ ο TRPA1, άλλοι από ενδιάμεσες θερμοκρασίες, όπως ο TRPM8, που όταν ευαισθητοποιείται δίνει ένα αίσθημα δροσιάς και είναι αυτός που ενεργοποιείται και από την μενθόλη. Ο  πιο σημαντικός δίαυλος είναι ο TRPV1, που ενεργοποιείται από την θερμοκρασία, τις προσταγλανδίνες, τα οξέα, την καψαϊκίνη και πολλά άλλα αλγεινά ερεθίσματα. Ο φυσιολογικός του ρόλος είναι η διατήρηση της θερμοκρασίας του δέρματος μεταξύ 37 και 44 βαθμών Κελσίου όπως και η δημιουργία και η μετάδοση των ερεθισμάτων του πόνου. Ο μηxανισμός είναι ανάλογος με αυτόν που περιγράψαμε και στους διαύλους Να+ μόνο που εδώ ενεργοποιείται πλην της πρωτεϊνικής κινάσης Α και η C, οι οποίες και ανοίγουν τον δίαυλο. Επειδή όμως ο τελευταίος δεν είναι εκλεκτικός εκτός από το Να+ περνούν και  μόρια Ca++ σε αναλογία 1/8 μέχρι 1/25. Ακολουθεί η εκπόλωση και η μεταβίβαση του ερεθίσματος κεντρικά όπως ήδη περιγράψαμε.
Αυτά συμβαίνουν σε φυσιολογικές συνθήκες. Εάν όμως υπάρξει τραυματισμός νεύρου τότε κάποιοι άλλοι παράγοντες παίζουν σημαντικό ρόλο, και αυτοί είναι οι νευροτροφικοί παράγοντες.

Οι νευροτροφικοί παράγοντες είναι εξειδικευμένες πρωτεΐνες που έχουν στόχο την επιβίωση των νεύρων. Έχουν ανευρεθεί  μέχρι σήμερα 4, ο πιο σημαντικός είναι ο νευροτροφικός παράγοντας ανάπτυξης. Εκκρίνεται από τον νευρώνα και δρα παρακρινικά ή αυτοκρινικά στο ίδιο το νεύρο ή σε παραπλήσια. Δρα διαμέσου των υποδοχέων TrkA και p75. Συμμετέχει στην νευρογενή φλεγμονή και ο κύριος φυσιολογικός του ρόλος είναι η παραγωγή καινούργιων εκβλαστήσεων νεύρων (sprouting) όπως και η δημιουργία νέων διαύλων Να+ και TRPV1. Πολλοί πιστεύουν ότι οι δράσεις αυτές είναι υπεύθυνες για την δημιουργία νευροπαθητικού πόνου και την εκδήλωση υπεραλγησίας και αλλοδυνίας.


Η θεραπεία του περιφερικού νευροπαθητικού πόνου

Η θεραπεία του περιφερικού νευροπαθητικού πόνου περιλαμβάνει φάρμακα που δρουν κεντρικά και περιφερικά όπως τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (Saroten), SNRIs (Duloxetine-Cymbalta), αντιεπιληπτικά (Pregabalin-Lyrica), οπιοειδή (τραμαδόλη) και φάρμακα που δρουν μόνο περιφερικά.

Αυτά που δρουν και κεντρικά έχουν τα εξής μειονεκτήματα:

1) Στις περισσότερες των περιπτώσεων  μειώνουν κατά 50% τον πόνο μόνο στο 50% των ασθενών, ακόμη και σε συνδυασμούς.

2) Έχουν συστηματικές ανεπιθύμητες ενέργειες (καταστολή, ζάλη και δυσκολία στη συγκέντρωση)

3) Αργούν να δράσουν και υπάρχει ανάγκη για τιτλοποίηση

4) Δυσκολία στη συμμόρφωση
Επόμενο λοιπόν είναι να αναζητείται πάντα και κάποια άλλη συμπληρωματική λύση που θα καλύψει τις παραπάνω ανάγκες!

Τέτοια λύση είναι ο συνδυασμός τους με τα φάρμακα που δρουν μόνο περιφερικά όπως:

  • Ένα ειδικό μονοκλωνικό αντίσωμα για την αναστολή της δράσης του νευροτροφικού παράγοντα, το Tanezumab. Η ενδοφλεβια χορήγησή του ανά 8 εβδομάδες προκαλούσε τόσο μεγάλη καταστολή του πόνου σε οστεοαρθρίτιδα των ισχίων και των γονάτων, ώστε ένα μεγάλο ποσοστό των ασθενών κατέληγαν στο χειρουργείο λόγω υπέρχρησης της άρθρωσης, όπως υπέθεσαν κάποιοι ερευνητές. Αυτό ήταν και ο λόγος που η FDA αναγκάστηκε να διακόψει την συγκεκριμένη μελέτη.
  • Το τοπικό επίθεμα Λιδοκαϊνης (Versatis). Αυτό δρά αποκλείοντας τους διαύλους Να+. Ανανεώνεται κάθε 12 ώρες, δεν προκαλεί ανεπιθύμητες ενέργειες ούτε ανιχνεύεται στο αίμα. Μπορεί να συνδυασθεί με τα κεντρικά αναλγητικά, όπως τα αντιεπιληπτικά και να αυξήσει την απόδοσή τους. Το μόνο πρόβλημά του είναι ότι χρειάζεται 2 εβδομάδες περίπου για να έχει σταθερό αποτέλεσμα.
  • Το επίθεμα (patch Qutenza) το οποίο περιέχει καψαϊκίνη 8% κβ, μια γνωστή και ατοξική ουσία από χιλιετίες, το οποίο επικολλάται στην περιοχή του άλγους για μία μόνο ώρα και επιτυγχάνει αναλγησία της περιοχής για 3 τουλάχιστον μήνες. Η καψαϊκίνη είναι μια ουσία που περιέχεται στις πιπεριές. Ηταν γνωστή στους Μάγια πριν από 2 χιλιάδες χρόνια με το όνομα chilli. Ήρθε στην Ευρώπη το 1400 μΧ περίπου από τον γιατρό της αποστολής του Κολόμβου. Από το 1800 και έπειτα σύμφωνα με την φαρμακολογία αναγνωρίστηκε σαν ουσία που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν αναλγητικό φάρμακο.

Η καψαϊκίνη ως αλοιφή είχε χρησιμοποιηθεί παλαιότερα για την θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας σε δόση 0,025% κβ και για τη θεραπεία του νευροπαθητικού πόνου σε δόση 0,075% κβ, 3-4 φορές την ημέρα και έδωσε ΝΝΤ 5,7. Η δόση που περιέχεται στο patch καψαϊκίνης είναι  πολύ μεγαλύτερη, δηλαδή 8% κβ και αυτός είναι ο λογος που προκαλεί την απευαισθητοποίηση του νευρικού κυττάρου για 3 τουλάχιστον μήνες. Όπως είχαμε περιγράψει προηγούμενα, η ενεργοποίηση του διαύλου TRPV1 έχει σαν αποτέλεσμα υπο φυσιολογικές συνθήκες την είσοδο στο νευρικό κύτταρο βασικά ιόντων Ca++  και τη δημιουργία ρεύματος εκπόλωσης. Η χορήγηση υπερβολικής δόσης καψαϊκίνης έχει σαν αποτέλεσμα την μεγαλύτερη διεύρυνση του διαύλου και την αθρόα εισαγωγή ιόντων Ca++. H υπερβολική παρουσία του Ca++ μέσα στο νευρικό κύτταρο έχει σαν αποτέλεσμα αφ’ ενός την εξουδετέρωση των διαύλων TRPV1, αφ’ ετέρου την αναστολή της παραγωγής παράγοντα ανάπτυξης των νεύρων. Η αναστολή των TRPV1 γίνεται λόγω δράσης του Ca++. στα μιτοχόνδρια, στον κυτταροσκελετό και τον δίαυλο Na+, η δε κατάργηση του παράγοντα ανάπτυξης των νεύρων  λόγω αναστολής της παραγωγής του από το ενδοπλασματικό δίκτυο. Η τελευταία δράση έχει απoδειχθεί μετά από ανοσoϊστοχημικές μελέτες όπου 7 ημέρες μετά την εφαρμογή του Qutenza, οι περιφερικές επιδερμικές ίνες των νεύρων εξαλείφονται τελείως.

Εφαρμογή του επιθέματος

  • Το patch εφαρμόζεται 1 ώρα: Σχετικές μελέτες έδειξαν ότι τα καλύτερα αποτελέσματα επιτυγχάνονταν με την εφαρμογή για μία ώρα. Η παραμονή του patch για περισσότερο δεν είχε καλύτερο αποτέλεσμα.
  • Ο πόνος επανέρχεται μετά 3 μήνες: Μελέτες έδειξαν ότι για να μπορέσει το νευρικό κύτταρο να αποβάλλει το υπερβολικό ασβέστιο και να επανεργοποιηθεί χρειάζεται περίπου 3 μήνες.
  • Η έναρξη της αναλγητικής δράσης εμφανίζεται 2 ημέρες μετά την αποκόλληση του επιθέματος.

Από πλευράς ανεπιθυμήτων αντιδράσεων όλες είναι τοπικές και περιορισμένης διάρκειας. Η καψαϊκίνη δεν απορροφάται και η δόση της στον οργανισμό μετά την χρησιμοποίηση του Patch  είναι όση θα έπαιρνε ένα άτομο εάν έτρωγε ένα πιάτο μακαρόνια με πεπερόνι.
Οι τοπικές ανεπιθύμητες ενέργειες εμφανίζονται στο 50% των ασθενών και αφορούν έντονη ερυθρότητα και κάψιμο στην περιοχή επικόλλησης όσο διαρκεί η διαδικασία.

Διαβάστε για τη νευροτροποποίηση στον χρόνιο πόνο


Βιβλιογραφία

  • Paul L. McCormack, Drugs 2010;70 (14):1831-1842
  • Neuropathic Pain: Redefinition and agrading system for clinical and research purposes. Treede RD et all. Neurology. 2008 Apr 29;70(18):1630-5
  • Advances in Neuropathic Pain. Diagnosis, Mechanisms and Treatment Recommendationw. Robert H. Dwokin ET ALL. Arch Neurol. 2003; 60: 1524-1534
  • Treatment of Neuropathic Pain: An Overview of Recent Guidelines Alec B. O’ Connor et all. The American Journal OF Medicine (2009) 122, s22
Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό


 

Διαβάστηκε 9500 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2018 16:35
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Τι είναι η οστεοαρθρίτιδα και πώς αντιμετωπίζεται Τι είναι η οστεοαρθρίτιδα και πώς αντιμετωπίζεται

    Οστεοαρθρίτιδα

    Η οστεοαρθρίτιδα είναι η πιο συνήθης μορφή αρθροπάθειας. Περιλαμβάνει προοδευτική απώλεια του αρθρικού χόνδρου και αντιδραστικές αλλοιώσεις στα όρια των αρθρώσεων και του υποχόνδριου οστού.

    Πρωτοπαθής: 

    • Ιδιοπαθής 
    • Χωρισμένη σε υπομάδες που βασίζονται στα κλινικά ευρήματα

    Δευτεροπαθής:

    • Ανατομικές ανωμαλίες παιδικής ηλικίας (π.χ. συγγενής δυσπλασία ισχίου, επιφυσιολίσθηση της μηριαίας κεφαλής)
    • Κληρονομούμενες μεταβολικές διαταραχές (π.χ. αλκαπτονουρία, νόσος του Wilson, αιμοχρωμάτωση)
    • Νευροαρθροπάθεια (άρθρωση Charcot)
    • Αιμορροφιλική αρθροπάθεια 
    • Ακρομεγαλική οστική αρθροπάθεια 
    • Νόσος του Paget
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα 
    • Ουρική αρθρίτιδα, νόσος εναπόθεσης πυροφωσφορικού ασβεστίου (ψευδοουρική αρθρίτιδα)
    • Σηπτική ή φυματιώδης αρθρίτιδα
    • Σπονδυλοαρθροπάθειες 
    • Μετατραυματική 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Πάνω από την ηλικία των 40 (για συμπτωματική νόσο)
    • Κυρίαρχη αιτία αναπηρίας σε άτομα άνω των 65 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΣΤΕΟΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Αργά εξελισσόμενος πόνος αρθρώσεων 
    • Πόνος που ακολουθεί τη χρησιμοποίηση μίας άρθρωσης 
    • Δυσκαμψία (ειδικά το πρωί και πρόσκαιρη επιδείνωση μετά από ανάπαυση) διάρκειας λιγότερο από 15 λεπτά 
    • Διόγκωση αρθρώσεων (π.χ. όζοι του Heberden των περιφερικών φαλαγγοφαλαγγικών αρθρώσεων)
    • Μειωμένο εύρος κινήσεων 
    • Ευαισθησία συνήθως απούσα, μπορεί να σχετίζεται με υμενίτιδα, με ευαισθησία κατά μήκος του ορίου της άρθρωσης 
    • Κριγμός σαν όψιμο σημείο
    • Τοπικό άλγος και δυσκαμψία σε οστεοαρθρίτιδα της σπονδυλικής στήλης με ριζιτικό πόνο (αν υπάρχει συμπίεση των νευρικών ριζών)

    ΑΙΤΙΑ ΟΣΤΕΟΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Βιοϊατρικοί, βιοχημικοί, φλεγμονώδεις και ανοσολογικοί παράγοντες, HLA B27 εμπλέκονται όλοι στην παθογένεση της οστεοαρθρίτιδας 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΣΤΕΟΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Ηλικία πάνω από 50
    • Παχυσαρκία (αρθρώσεις φέρουσες βάρος)
    • Παρατεταμένες επαγγελματικές ή αθλητικές καταπονήσεις 
    • Τραύμα στην άρθρωση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΣΤΕΟΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Διακρίνεται από άλλους τύπους αρθρίτιδας, από την απουσία συστηματικών ευρημάτων, την ελάχιστη αρθρική φλεγμονή και την κατανομή των προσβαλλόμενων αρθρώσεων (π.χ. περιφερικές και κεντρικές (εγγύς) φαλαγγοφαλαγγικές αρθρώσεις, φειδώ αρθρώσεων καρπού, μετακαρποφαλαγγικών)
    • Στη σπονδυλική στήλη διακρίνεται από την οστεοπόρωση, μεταστατική νόσο, πολλαπλό μυέλωμα, άλλες νόσους των οστών

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Μη βοηθητικά (δεν είναι αυξημένη η ταχύτητα καθιζήσεως)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Το αρθρικό υγρό μπορεί να έχει ελαφρά αυξημένο αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων ειδικά μονοπυρήνων 
    • Σποραδικά μπορεί να εμφανιστούν κρύσταλλοι διϋδρικού πυροφωσφορικού ασβεστίου και/ή απατίτη στο αρθρικό υγρό και για να είναι ορατά, απαιτούν μικροσκόπιο πολωμένου φωτός ή ειδικές τεχνικές 
    • Ρωγμώδη μικροκατάγατα του υποχόνδριου οστού 
    • Παράγεται εκφυλιστική αντίδραση από την εξουδετέρωση πρωτεολυτικών ενζύμων, προσταγλανδινών και ανοσολογικών αντιδράσεων 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Οι ακτινογραφίες είναι συνήθως φυσιολογικές σε πρώιμα στάδια: αργότερα συχνά εμφανίζουν στένωση του μεσάρθριου διαστήματος σχηματισμό οστεοφύτων, υποχόνδρια σκλήρυνση του οστού και σχηματισμό οστικών κύστεων. Διαβρώσεις μπορεί να συμβούν στην επιφάνεια των περιφερικών φαλαγγοφαλαγγικών αρθρώσεων, όταν η οστεοαρθρίτιδα σχετίζεται με φλεγμονή (διαβρωτική οστεοαρθρίτιδα)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Αναρρόφηση αρθρικού υγρού:

    • Μπορεί να είναι βοηθητικό ώστε να γίνει διάκριση μεταξύ οστεοαρθρίτιδας και χρόνιας φλεγμονώδους αρθρίτιδας 
    • Οστεοαρθρίτιδα - αριθμός κυττάρων συνήθως < 500 κύτταρα/m3, κυρίως μονοπύρηνα
    • Φλεγμονώδης - αριθμός κυττάρων συνήθως > 2.000 κύτταρα/m3, κυρίως ουδετερόφιλα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΣΤΕΟΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής

    blob 36

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Επιβεβαίωση της απουσίας γενικευμένης συστηματικής νόσου με αναγνώριση της πιθανής αναπηρίας από οστεοαρθρίτιδα
    • Μείωση του βάρους, αν είναι παχύσαρκος
    • Θερμότητα (τοπικά, μπάνια σε μπανιέρα, κλπ.)
    • Φυσιοθεραπεία για τη διατήρηση ή την επανάκτηση της κίνησης των αρθρώσεων και της μυϊκής δύναμης 
    • Προστατέψτε τις αρθρώσεις από την υπερβολική χρήση (π.χ. βακτηρίες, δεκανίκια, περιπατητήρας τετραπλής στήριξης δίκην "Π", αυχενικός κηδεμόνας (κολάρο), επιγονατίδα
    • Το χειρουργείο μπορεί να ενδείκνυται σε προχωρημένη νόσο (π.χ. αρθρόδεση, αρθροπλαστική)

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΣΤΕΟΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Ασπιρίνη ή άλλα ΜΣΑΦ για αναλγητική όσο και αντιφλεγμονώδη δράση. Η ακεταμινοφαίνη είναι επίσης αποτελεσματική και δεν έχει τις παρενέργειες του ακετυλοσαλικυλικού οξέος και άλλων ΜΣΑΦ. Για συντήρηση εφαρμόστε τη δόση με το μέγιστο όφελος στο εύρος της ανοχής των παρενεργειών

    Αντενδείξεις: ΜΣΑΦ - σχετική αντένδειξη αν υπάρχει νεφρική πάθηση ή καρδιακή νόσος, ειδικά συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια και υπέρταση 

    Προφυλάξεις: 

    • Τα ΜΣΑΦ αντενδείκνυνται αν υπάρχει προηγούμενη αντίδραση υπερευαισθησίας σε οποιοδήποτε ΜΣΑΦ, ενεργός νόσος πεπτικού έλκους, ρινικοί πολύποδες, άσθμα
    • Αντενδείκνυνται κορτικοστεροειδή από το στόμα ή παρεντερικά 
    • Όχι περισσότερο από 3-4/χρόνο ενδοαρθρικές εγχύσεις κορτικοστεροειδών, μέγιστο σύνολο 12 εγχύσεων από άρθρωση (καλύτερα να μη γίνονται)
    • Για την ασπιρίνη και άλλα ΜΣΑΦ - άσθμα, αιμορροφιλία, ενδογενείς διαταραχές πήξης, ιστορικό πεπτικού έλκους, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, υπέρταση, νεφρική δυσλειτουργία
    • Υπερβολικές ενδοαρθρικές εγχύσεις κορτικοστεροειδών, μπορεί να επιταχύνουν την εκφύλιση των αρθρώσεων 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Τα ΜΣΑΦ μειώνουν την αποτελεσματικότητα των αναστολέων του ενζύμου αγγειοτενσίνης 
    • Η ασπιρίνη και τα ΜΣΑΦ μπορεί να αυξήσουν την ενέργεια των αντιπηκτικών 
    • Αυξημένη αντιδιαβητική δράση των αντιδιαβητικών από το στόμα με την ασπιρίνη 
    • Αποφύγετε την ταυτόχρονη χρήση ασπιρίνης με ΜΣΑΦ
    • Τα σαλικυλικά μειώνουν την αποτελεσματικότητα της σπιρονολακτόνης και των ουρικοαπεκκριτικών 
    • Τα κορτικοστεροειδή και κάποια αντιόξινα αυξάνουν την απέκκριση των σαλικυλικών και μπορεί να προκαλέσουν τοξικότητα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Χορηγείστε το φάρμακο στον ασθενή και αλλάξτε αν αναπτυχθεί ανοχή 
    • Συνετή χρήση ενδοαρθρικών εγχύσεων κορτικοστεροειδών σε επιλεγμένες οξείες επιδεινώσεις της αρθροπάθειας 
    • Μη ακετυλιωμένα σαλικυλικά (σαλικυλικός εστέρας του σαλικυλικού οξέος) - σαλικυλοσαλικυλικά οξέα (σαλικυλικά άλατα της χολίνης με μαγνήσιο), παρέχουν αντιφλεγμονώδη δράση, χωρίς σημαντική αντιαιμοπεταλιακή δράση, επίσης έχουν λιγότερη τοξικότητα στο γαστρεντερικό
    • Duloxetine (Cymbalta). Χρησιμοποιείται κανονικά ως αντικαταθλιπτικό, αυτό το φάρμακο είναι επίσης εγκεκριμένο για τη θεραπεία του χρόνιου πόνου, συμπεριλαμβανομένου του πόνου από οστεοαρθρίτιδα.

    Φυσικοθεραπεία.

    Ένας φυσιοθεραπευτής μπορεί να σας δείξει ασκήσεις για την ενίσχυση των μυών γύρω από την άρθρωση, την αύξηση της ευλυγισίας σας και τη μείωση του πόνου. Η τακτική ήπια άσκηση που κάνετε μόνοι σας, όπως το κολύμπι ή το περπάτημα, μπορεί να είναι εξίσου αποτελεσματική.

    Εργοθεραπεία.

    Ένας εργοθεραπευτής μπορεί να σας βοηθήσει να ανακαλύψετε τρόπους για να κάνετε καθημερινές εργασίες χωρίς να ασκείτε επιπλέον άγχος στην ήδη επώδυνη άρθρωση σας. Για παράδειγμα, μια οδοντόβουρτσα με μεγάλη λαβή θα μπορούσε να διευκολύνει το βούρτσισμα των δοντιών σας εάν έχετε οστεοαρθρίτιδα στα χέρια σας. Ένας πάγκος στο ντους σας θα μπορούσε να σας βοηθήσει να ανακουφίσετε τον πόνο της όρθιας λειτουργίας εάν έχετε οστεοαρθρίτιδα στο γόνατο.

    Διαδερμική ηλεκτρική διέγερση νεύρων (TENS).

    Αυτό χρησιμοποιεί ηλεκτρικό ρεύμα χαμηλής τάσης για την ανακούφιση του πόνου. Παρέχει βραχυπρόθεσμη ανακούφιση σε μερικούς ανθρώπους με οστεοαρθρίτιδα γόνατος και ισχίου.

    Χειρουργικές και άλλες διαδικασίες

    Οστεοτομία γόνατος

    Τεχνητό ισχίο 

    Εάν οι συντηρητικές θεραπείες δεν βοηθούν, ίσως θελήσετε να εξετάσετε διαδικασίες όπως:

    Ενέσεις κορτιζόνης. Οι ενέσεις κορτικοστεροειδούς στην άρθρωση μπορεί να ανακουφίσουν τον πόνο για μερικές εβδομάδες. Ο γιατρός σας μουδιάζει την περιοχή γύρω από την άρθρωση σας, στη συνέχεια τοποθετεί μια βελόνα στο χώρο μέσα στην άρθρωση σας και κάνει ένεση φαρμάκου. Ο αριθμός των ενέσεων κορτιζόνης που μπορείτε να λαμβάνετε κάθε χρόνο περιορίζεται γενικά σε τρεις ή τέσσερις, επειδή το φάρμακο μπορεί να επιδεινώσει τη βλάβη των αρθρώσεων με την πάροδο του χρόνου (καλύτερα να μη γίνεται).

    Ενέσεις λίπανσης. Οι ενέσεις υαλουρονικού οξέος μπορεί να ανακουφίσουν τον πόνο παρέχοντας λίγη αντικραδασμική προστασία στο γόνατό σας, αν και ορισμένες έρευνες δείχνουν ότι αυτές οι ενέσεις δεν προσφέρουν περισσότερη ανακούφιση από ένα εικονικό φάρμακο. Το υαλουρονικό οξύ είναι παρόμοιο με ένα συστατικό που βρίσκεται συνήθως στο υγρό των αρθρώσεων σας.

    Επανευθυγράμμιση οστών. Εάν η οστεοαρθρίτιδα έχει βλάψει τη μία πλευρά του γόνατός σας περισσότερο από την άλλη, μια οστεοτομία μπορεί να είναι χρήσιμη. Σε μια οστεοτομία γόνατος, ένας χειρουργός κόβει το οστό είτε πάνω είτε κάτω από το γόνατο και στη συνέχεια αφαιρεί ή προσθέτει μια σφήνα οστού. Αυτό μετατοπίζει το σωματικό σας βάρος μακριά από το φθαρμένο μέρος του γονάτου σας.

    Αντικατάσταση άρθρωσης. Στη χειρουργική επέμβαση αντικατάστασης της άρθρωσης, ο χειρουργός σας αφαιρεί τις κατεστραμμένες επιφάνειες των αρθρώσεων σας και τις αντικαθιστά με πλαστικά και μεταλλικά μέρη. Οι χειρουργικοί κίνδυνοι περιλαμβάνουν λοιμώξεις και θρομβώσεις. Οι τεχνητές αρθρώσεις μπορεί να φθαρούν ή να χαλαρώσουν και ίσως χρειαστεί να αντικατασταθούν.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Παρακολουθήστε το εύρος των κινήσεων και το επίπεδο λειτουργίας σε τακτά χρονικά διαστήματα
    • Προσέχετε για απώλεια αίματος από το γαστρεντερικό και παρακολουθήστε το καρδιακό, νεφρικό και διανοητικό επίπεδο σε πιο ηλικιωμένους ασθενείς που παίρνουν ΜΣΑΦ ή ακετυλοσαλικυλικό οξύ 
    • Τακτικά, γενική αίματος, δοκιμασίες λειτουργικότητας του ήπατος, κόπρανα για λανθάνουσα αιμορραγία

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Παρακολούθηση των δευτερογενών αιτίων

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Μη αντιρροπούμενη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, αιμορραγία από το γαστρεντερικό, μειωμένη νεφρική λειτουργία με ΜΣΑΦ ή ακετυλοσαλικυλικό οξύ 
    • Υπογλυκαιμικές αντιδράσεις σε διαβητικούς ασθενείς, που παίρνουν ασπιρίνη (σπάνια)
    • Λοίμωξη ή επιταχυνόμενη απώλεια χόνδρου με ενδοαρθρικά κορτικοστεροειδή 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Τείνει να είναι εξελικτική 
    • Σε πρώιμα στάδια, ο πόνος ανακουφίζεται με ανάπαυση, αργότερα ο πόνος μπορεί να εμφανιστεί κατά την ανάπαυση 
    • Μπορεί να εμφανιστεί οίδημα αρθρώσεων, ειδικά στα γόνατα
    • Διόγκωση των αρθρώσεων συμβαίνει αργότερα στην πορεία λόγω διόγκωσης των οστών
    • Καθώς η πάθηση εξελίσσεται σχηματίζονται οστεοφυτικές προεξοχές κατ' εξοχήν στα όρια των αρθρώσεων 
    • Προχωρημένου βαθμού ΟΑ, με απώλεια του χόνδρου καθ'όλο το πάχος του μέχρι του ορίου του οστού 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Ο επιπολασμός αυξάνει με την ηλικία 
    • Παγκοσμίως περίπου άνω των 65 ετών (ακτινογραφικά, άλλα όχι κλινικά)

    ΚΥΗΣΗ

    Ακετυλοσαλικυλικό οξύ και ΜΣΑΦ με κάποιο κίνδυνο του εμβρύου κατά την κύηση συμβατά με τον θηλασμό

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Το χειρουργείο μπορεί να ενδείκνυται σε προχωρημένο στάδιο της νόσου (για παράδειγμα αρθροπλαστική, αρθρόδεση)

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την οστεοαρθρίτιδα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την οστεοαρθρίτιδα

    Osteoartrite

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Κάταγμα αυχένος κεφαλής μηριαίου οστού

    Διαχωριστική οστεοχονδρίτιδα

    Οσφυαλγία

    Λαχνοοζώδης υμενίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεοαρθρίτιδα

    Τα οφέλη στην υγεία από το κολλαγόνο

    Διαταραχές μεσοσπονδυλίων δίσκων

    Διαλείπουσα χωλότητα

    Οστεοπέτρωση

    Κρέμα αντιφλεγμονώδης για το αυχενικό σύνδρομο

    Μειώστε τον πόνο της αρθρίτιδας με τη διατροφή

    Διατροφή για την οστεοαρθρίτιδα

    Μήπως έχετε ρευματισμούς

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν υαλουρονικό οξύ

    Τα οφέλη για την υγεία από το πιπέρι καγιέν

    Boswellia Serrata το ισχυρό φυσικό αντιφλεγμονώδες

    Μεταβολική Θεραπεία Ασθενειών του Hans Nieper

    Ολική αρθροπλαστική γόνατος με τη βοήθεια υπολογιστή

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

    Θεραπευτικό αιθέριο έλαιο λιβανιού

    Έμπλαστρα για τις φλεγμονώδεις παθήσεις του μυοσκελετικού

    Μέλι με κουρκουμίνη

    Πυκνογενόλη

    Βότανα για την αρθρίτιδα και τον πόνο των αρθρώσεων

    Τα καλύτερα βότανα για τους πόνους της φλεγμονής

    Πώς θα αναγεννηθεί ο χόνδρος στο γόνατό σας

    Σύνδρομο κροταφογναθικής άρθρωσης

    Τα καλύτερα κέντρα πόνου

    Σύνδρομο οπισθίων αρθρώσεων σπονδυλικής στήλης

    Αντιμετώπιση του πόνου με φυτικά αντιφλεγμονώδη

    Βιοανάδραση για την αρθρίτιδα

    Ο βελονισμός για την αρθρίτιδα

    Η καλύτερη θεραπεία για την οστεοαρθρίτιδα

    Χειρουργική χεριού

    Εξάρθρημα ώμου

    Ρήξη χιαστών

    Αρθροπλαστική γόνατος

    Αρθροπλαστική ισχίου

    Σε ποιους ασθενείς η αρθροπλαστική δεν έχει καλά αποτελέσματα

    Σημεία βλάβης μηνίσκου

    Θεραπεία μηνίσκου χωρίς χειρουργείο

    Χονδροπάθεια της επιγονατίδας

    Aρθροσκόπηση του γόνατος

    Διάστρεμμα αστραγάλου

    Αποκαταστάσεις αθλητικών κακώσεων

    Αρθροσκόπηση Αγκώνα

    Ρήξη χιαστών

    Κοραλλένιο εμφύτευμα διορθώνει προβλήματα των γονάτων

    Oστεοαρθρίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Ορχικές κακοήθειες Ορχικές κακοήθειες

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις ορχικές κακοήθειες

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Τα πρωτοπαθή νεοπλάσματα των όρχεων μπορούν να προέλθουν από οποιοδήποτε κύτταρο των όρχεων ή των εξαρτημάτων. Χωρίζονται στους βλαστικούς (90-95%) και τους μη βλαστικούς όγκους. Οι βλαστικοί όγκοι, που συζητούνται εδώ, χωρίζονται περαιτέρω σε σπερμογονιώματα (σεμινώματα) και μη σεμινωματώδεις όγκους (εμβρυονικούς, τερατώματα, χοριοκαρκινώματα, όγκους του λεκιθικού σάκου).

    Κλινική σταδιοποιήση:

    • Α - ο όγκος περιορίζεται στους όρχεις και το σπερματικό τόνο 
    • Β - ο όγκος εντοπίζεται στους όρχεις και τους οπισθοπεριτοναϊκούς αδένες 
    • Β1 - αδένες μικρότεροι των 2 cm
    • B2 - προσβεβλημένοι οπισθοπεριτοναϊκοί αδένες 2-6 cm στη διάμετρο (ορατοί στις απεικονιστικές μεθόδους)
    • Β3 - προσβεβλημένοι οπισθοπεριτοναϊκοί αδένες, διαμέτρου μεγαλύτερης των 6 cm
    • C - μεταστάσεις πάνω από το διάφραγμα ή διήθηση συμπαγών κοιλιακών οργάνων

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Κύρια επίπτωση σε ηλικία 20-40 ετών. Λιγότερο κύρια επίπτωση στις ηλικίες 0-10 ετών και άνω των 60 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο στους άνδρες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΡΧΙΚΩΝ ΚΑΚΟΗΘΕΙΩΝ

    Σε ενήλικες:

    • Πιο συχνό σημείο είναι ένα οσχεϊκό οζίδιο ή η οσχεϊκή διόγκωση
    • Αίσθημα πληρότητας ή βάρους στο όσχεο, που μπορεί και να γίνει αντιληπτό ως "πόνος"
    • Ο "μικρότερος" ως τότε όρχις, μεγαλώνει στο μέγεθος του αντίθετου "φυσιολογικού"
    • Σκληρή, όχι ευαίσθητη μάζα μέσα στα όρια του ινώδους χιτώνα, που συνήθως γίνεται διακριτή ψηλαφητά από τους άλλους σχηματισμούς του σπερματικού τόνου
    • Οξεία ή χρόνια επιδιδυμίτιδα/ορχεοεπιδιδυμίτιδα που έχει σαν αποτέλεσμα καθυστέρηση της διάγνωσης (10%)
    • Εκδηλώσεις από τη μετάσταση, π.χ. τραχηλική μάζα (υπερκλείδιος αδένας), αναπνευστικά συμπτώματα (μετάσταση στον πνεύμονα), οσφυαλγία (ερεθισμός νευρικών ριζών ή του ψοΐτη), μόνο-ή αμφιτερόπλευρο οίδημα άκρων (θρόμβωση ή απόφραξη της λαγόνιας ή της κάτω κοίλης φλέβας), ψηλαφητή κοιλιακή μάζα
    • Υδροκήλη (10-20%)
    • Γυναικομαστία (μπορεί να οφείλεται σε αυξημένες ορμόνες ή όχι) (5%)
    • Ταχεία αύξηση του όγκου που οδηγεί σε αιμορραγία και νέκρωση

    Σε παιδιά:

    • Σκληρή μη αλγεινή οσχέϊνη μάζα
    • Αδιαπέραστος στο φως, ευμεγέθης σκληρός όρχις
    • Υδροκήλη (15-20%)
    • Σε ορμονικά ενεργούς όγκους, η εξέταση του οσχέου μπορεί να μην αποκαλύψει κάτι

    ΑΙΤΙΑ ΟΡΧΙΚΩΝ ΚΑΚΟΗΘΕΙΩΝ

    Κανείς σαφής αιτιολογικός παράγοντας και καμία σχετική επίδραση δεν έχουν προσδιοριστεί 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΡΧΙΚΩΝ ΚΑΚΟΗΘΕΙΩΝ

    • Λευκή φυλή, ιδιαίτερα Σκανδιναβική καταγωγή
    • Υψηλή κοινωνική τάξη
    • Άντρες που δεν έχουν παντρευτεί 
    • Αγροτικός πληθυσμός
    • Ιστορικό κρυψορχίας (ακόμη και διορθωμένης) - ο μόνος αδιαφιλονίκητος παράγοντας κινδύνου
    • Ασθενής συσχέτιση με: χρήση ορμονών από τη μητέρα στο 1ο τρίμηνο, διαταραχές του φύλου σε αρσενικό γονότυπο με δυσγενεσία γονάδων, τραύμα (δεν υπάρχει σοβαρή απόδειξη ιδιαίτερων παραγόντων κινδύνου)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΡΧΙΚΩΝ ΚΑΚΟΗΘΕΙΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Κήλη 
    • Υδροκήλη 
    • Αιμάτωμα 
    • Σπερματοκήλη 
    • Συφιλιδικό κομμίωμα 
    • Κιρσοκήλη 
    • Στα παιδιά - επιδερμοειδής/δερμοειδής κύστη, παραορχικό ραβδομυοσάρκωμα, μακρορχία, συστροφή όρχεως ή συστροφή κύστης Morgagni

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Άλφα εμβρυϊκή πρωτεΐνη (AFP): τα επίπεδα αυξάνονται σε αμιγές εμβρυονικό καρκίνωμα, τερατοκαρκίνωμα, όγκο του λεθικικού σάκου ή σε συνδυασμό αυτών των τριών, αλλά όχι σε αμιγές χοριοκαρκίνωμα ή σεμίνωμα
    • Βήτα ανθρώπινη χοριονική γοναδοτροπίνη (β-HCG): αυξημένη πάντα στο χοριοκαρκίνωμα, στο 40-60% του εμβρυονικού καρκινώματος, 5-10% των αμιγών σεμινωμάτων έχουν προσδιορίσιμα επίπεδα β-HCG (συνήθως κάτω από 500 ng/ml)
    • Πλακουντιανική αλκαλική φωσφατάση (PLAP): ίσως είναι δείκτης εκλογής στο σεμίνωμα, 70-90% των ασθενών με υποτροπιάσαντα ή διάχυτα σεμινώματα έχουν αυξημένη τιμή PLAP
    • Δεϋδρογενάση του γαλακτικού (LDH): Υπερβολικά ευρύς δείκτης για να είναι ειδικός. Ίσως υπάρχει σχέση μεταξύ τιμής της LDH και του μεγέθους του όγκου. Αυξημένη LDH μπορεί να είναι η μόνη βιοχημική ανωμαλία στο 10% των ασθενών με επίμονους ή υποτροπιάσαντες μη σεμινωματώδεις όγκους

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Διαταραχές της AFP μπορεί να προκληθούν από καλοήθη ηπατική νόσο, τηλαγγειεκτασία και τυροσιναιμία, κακοήθειες ήπατος, παγκρέατος, στομάχου και πνεύμονα, κατάχρηση μαριχουάνας 
    • Η PLAP μπορεί να αυξηθεί σε βαρείς καπνιστές 
    • Η β-HCG μπορεί να παραχθεί επίσης από ηπατικές, πνευμονικές, παγκρεατικές και στομαχικές κακοήθειες και από νεφρικούς όγκους, όγκους του μαστού ή της ουροδόχου κύστης 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Βασικά, δύο διαφορετικές ομάδες, οι βλαστικοί και οι μη βλαστικοί τύποι και τα σεμινώματα και οι μη βλαστικοί τύποι και τα σεμινώματα και οι μη σεμινωματώδεις όγκοι

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Οσχεϊκός υπέρηχος - βλέπουμε τη μάζα που σαφώς ξεκινά από τους όρχεις με ηχητικό προφίλ διαφορετικό από τον περιβάλλοντα φυσιολογικό ορχικό ιστό (υποηχητική)

    testicular cancer causes1 5b219133a474be0038b81bd9

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος - καλό είναι να γίνεται και πλάγια
    • Αξονική τομογραφία - πολύ ακριβής, ικανή να προσδιορίσει πυελική, οπισθοπεριτοναϊκή και μεσοθωρακική λεμφαδενοπάθεια καθώς και να εντοπίσει κοιλιακές, σπλαχνικές και πνευμονικές μεταστάσεις 
    • Λεμφαγγειογραφία κάτω άκρων - ευαίσθητη στο να εντοπίζει τους ενδοκοιλιακούς προσβεβλημένους λεμφαδένες, αλλά όχι τόσο ακριβής όσο η αξονική τομογραφία στο να εντοπίζει ανώτερους παραορτικούς προσβεβλημένους αδένες ή σπλαχνική συμμετοχή 
    • Μαγνητική τομογραφία κοιλίας (καλύτερα)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Διαβουβωνική εξέταση του οσχέου με βιοψία και/ή ριζική ορχεκτομή (εξαιρούνται ο όρχις και ο σπερματικός τόνος), δίνει τη βέβαιη διάγνωση (καλύτερα να μη γίνεται βιοψία όρχεως)
    • Διαοσχεϊκή ανοιχτή ή διαδερμική βιοψία ή διαοσχεϊκή ορχεκτομή αντενδείκνυται αν υπάρχει ανατομική πρόπτωση της κακοήθειας σε περιοχή διαφορετικής λεμφικής παροχέτευσης

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΡΧΙΚΩΝ ΚΑΚΟΗΘΕΙΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή στο νοσοκομείο για εγχείρηση

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Τόσο τα σεμινώματα όσο και οι μη σεμινωματώδεις όγκοι είναι χημειοευαίσθητοι και απαντούν καλά στη χημειοθεραπεία. Τα σεμινώματα είναι ιδιαίτερα ακτινοευαίσθητα, περισσότερο από ότι οι μη σεμινωματώδεις όγκοι 
    • Σε όλους τους ασθενείς γίνεται ριζική ορχεκτομή για τη διάγνωση και τον άριστο τοπικό έλεγχο 
    • Αντιμετώπιση των σταδίων του σεμινώματος:
    1. Α - ακτινοβολία, 2.500 R στις σύστοιχες βουβωνικές και λαγόνιες λεμφαδενικές αλυσίδες και στους περιαορτικούς/πέρι την κάτω κοίλη φλέβα λεμφαδένες αμφοτερόπλευρα, έως το επίπεδο του διαφράγματος 
    2. Β2 - όπως στο Α, με χρήση ακτινοβολίας 600-1.000 R στους θετικούς λεμφαδένες 
    3. Β3 - χημειοθεραπεία - αν μετά τη χημειοθεραπεία υπάρχουν ακόμη λεμφαδένες διαμέτρου μεγαλύτερης των 3 cm, τότε γίνεται και αφαίρεση των οπισθοπεριτοναϊκών λεμφαδένων (43% των περιπτώσεων έχουν βιώσιμο όγκο)
    4. C - πρωτογενής χημειοθεραπεία
    • Αντιμετώπιση των σταδίων σε μη σεμινωματώδεις βλαστικούς όγκους 
    1. Α - αφαίρεση των οπισθοπεριτοναϊκών λεμφαδένων, θεραπευτική και σταδιοποιητική χωρίς να πειράζονται τα νεύρα (καλύτερα να μη γίνεται)
    2. Β1 - (μικροσκοπικές μεταστάσεις σε 1-6 αδένες < 2 cm): παρακολούθηση και έλεγχος 
    3. Β2 - (μικροσκοπικές μεταστάσεις σε περισσότερους από 6 αδένες ή μακροσκοπικά θετικοί αδένες 2-6 cm): έλεγχος και παρακολούθηση ή δύο συνεδρίες χημειοθεραπείας 
    4. Β3 - (αδένες > 6 cm ή επέκταση του όγκου έξω από τους αδένες): αρχικά 4 συνεδρίες χημειοθεραπείας. Αν έχουμε πλήρη απάντηση, βασιζόμενοι στην αξονική τομογραφία, τους ορολογικούς δείκτες και την απουσία τερατώματος στο αρχικό παρασκεύασμα, τότε απλώς παρακολουθούμε. Αν έχουμε μερική απάντηση, αφαιρούμε τους οπισθοπεριτοναϊκούς λεμφαδένες και τον όγκο και κάνουμε ακόμη 2 συνεδρίες χημειοθεραπείας. Αν ο όγκος δεν μπορεί να αφαιρεθεί πλήρως, παρηγορητική χημειοθεραπεία 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Συζήτηση των ανησυχιών του ασθενούς για τη στειρότητα, την ανικανότητα, τις ορχικές προσθέσεις, τα ορμονικά παρασκευάσματα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΡΧΙΚΩΝ ΚΑΚΟΗΘΕΙΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Συνήθεις χημειοθεραπευτικοί παράγοντες, περιλαμβάνοντας σισπλατίνη + ετοποσίδη + βλεομυκίνη 
    • Η παρηγορητική χημειοθεραπεία περιλαμβάνει πρωτόκολλα που βασίζονται στην κυκλοφωσφαμίδη ή την ιφωσφαμίδη 

    Προφυλάξεις: 

    • Σισπλατίνη: νεφροτοξικότητα, νευροτοξικότητα
    • Ετοποσίδη: θρομβοπενία 
    • Κυκλοφωσφαμίδη/ιφωσφαμίδη: αιμορραγική κυστίτιδα (οι ασθενείς πρέπει να ενυδατώνονται καλά ώστε να ελαχιστοποιείται ή αιμορραγική κυστίτιδα). Ασθενείς που λαμβάνουν ιφωσφαμίδη, θα πρέπει να λαμβάνουν επίσης mesna για να ελαχιστοποείται ο κίνδυνος 
    • Βλεομυκίνη: πνευμονική ίνωση 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Καρμποπλατίνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Στον πρώτο χρόνο: δείκτες και ακτινογραφία θώρακος κάθε μήνα, κλινική εξέταση (με έμφαση στους λεμφαδένες) κάθε 2 μήνες 
    • Μετά από ένα χρόνο: δείκτες και ακτινογραφία θώρακος κάθε 2 μήνες, κλινική εξέταση κάθε 4 μήνες 
    • Μετά από 2 χρόνια: δείκτες, ακτινογραφία θώρακος και κλινική εξέταση κάθε 6-12 μήνες 
    • Αν ο ασθενής είχε τεράτωμα στη διάγνωση, ανάγκη για παρακολούθηση επί 5 τουλάχιστον χρόνια και αξονική τομογραφία κάθε χρόνο για 3 χρόνια

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Από την αφαίρεση των οπισθοπεριτοναϊκών λεμφαδένων: αδυναμία εκσπερμάτωσης (προλαμβάνεται με τεχνική που προφυλάσσει τα νεύρα στην επέμβαση), ατελεκτασία, υπολευκωματιναιμία
    • Από την ακτινοθεραπεία: ακτινική νεφρίτιδα, εντερίτιδα
    • Οι μη σεμινωματώδεις όγκοι είναι πιο επιρρεπείς στη μεταστατική νόσο απ'ότι τα σεμινώματα (50-70% έναντι 25%, αντίστοιχα)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Συνήθως πλήρης ίαση σε ασθενείς με περιορισμένη νόσο, 70-80% ίαση σε ασθενείς με προχωρημένη νόσο 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια στα παιδιά (μόνο το 2% όλων των συμπαγών όγκων της παιδικής ηλικίας)

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τις ορχικές κακοήθειες, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    testicular cancer

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χοριοκαρκίνωμα όρχεως

    Θεραπεία του καρκίνου όρχεως με μια ματιά

    Σεμίνωμα

    Θεραπεία των μη σεμινωματωδών όγκων εκ γεννητικών κυττάρων

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους εκ γεννητικών κυττάρων

    Προγνωστικοί παράγοντες στον καρκίνο

    Συστροφή όρχεως

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Νόσος της αποσυμπίεσης Νόσος της αποσυμπίεσης

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο της αποσυμπίεσης

    Νόσος της αποσυμπίεσης είναι η μεταστατική απελευθέρωση φυσαλίδων αερίου (συνήθως αζώτου) στους ιστούς που προκαλείται από ταχεία μείωση της πίεσης του περιβάλλοντος.

    Με βάση τη συμπτωματολογία διακρίνονται 5 τύποι:

    • Προσβολή άκρων - εναπόθεση φυσαλίδων αερίου στους ιστούς που προκαλούν πόνο με τη μορφή ενός ήπιου, τοπικά περιορισμένου συνδρόμου. Μπορεί να είναι προάγγελος βαρύτερης νόσου
    • Εγκεφαλική προσβολή - εικόνα εγκεφαλικού επεισοδίου λόγω παράδοξης αρτηριακής εμβολής αέρα (μέσω αρτηριοφλεβικής ή ενδοκαρδιακής επικοινωνίας) εξ αρχής ενδαρτηριακός σχηματισμός φυσαλίδων και/ή εγκεφαλικό οίδημα
    • Οίδημα νωτιαίου μυελού - ετερόπλευρη πάρεση λόγω παλίνδρομης φλεβικής θρόμβωσης που συνοδεύεται από περιοχικές νεκρώσεις και οίδημα του νωτιαίου μυελού, συχνότερα προσβάλλονται οι ανώτερες οσφυϊκές ρίζες, λόγω ελλιπούς παράπλευρης κυκλοφορίας
    • Προσβολή έσω ωτός - ανάπτυξη φυσαλίδων και αιμορραγίας στους χώρους του λαβυρινθικού υγρού και του αγγειακού δικτύου
    • Πνευμονική προσβολή - πολλαπλές φυσαλίδες εντός του πνευμονικού φλεβικού δικτύου, απελευθέρωση αγγειοδραστικών παραγόντων που προκαλούν πνευμονικό ερεθισμό και βρογχόσπασμο. Τα αρχικά συμπτώματα είναι οπισθοστερνικό άλγος (επιδεινώνεται με την εισπνοή), δύσπνοια και βήχας

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό, Νευρικό, Μυοσκελετικό, Αναπνευστικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 20-29 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: 95% άνδρες, χωρίς όμως να υπάρχουν στοιχεία ότι η επίπτωση της νόσου σχετίζεται με το φύλο

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ ΑΠΟΣΥΜΠΙΕΣΗΣ

    • Το 95% των συμπτωμάτων εμφανίζονται μέσα στις πρώτες 3-4 ώρες, μπορεί όμως να καθυστερήσουν για 24 ώρες ή και περισσότερο
    • Εγκαυματικές φυσαλίδες (δερματικές φυσαλίδες)
    • Επώδυνο κνησμώδες ερυθρό εξάνθημα 
    • Ασαφής μη εντοπισμένος πόνος 
    • Κεφαλαλγία 
    • Αταξία 
    • Παραλήρημα 
    • Κώμα 
    • Σπασμοί 
    • Σύγχυση 
    • Περιοχικές αιμωδίες 
    • Αναπνευστική προσβολή σε 2% των περιπτώσεων 
    • Αρρυθμίες
    • Βραδυκαρδία ή ταχυκαρδία
    • Υπόταση
    • Ταχύπνοια
    • Υποδόριο εμφύσημα κατά μήκος των τενόντων (σπάνια)

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ ΑΠΟΣΥΜΠΙΕΣΗΣ

    • Γρήγορη άνοδος από υποβρύχια κατάδυση (βάθος > 10 μέτρα)
    • Γρήγορη άνοδος ή αποσυμπίεση σε αεροπλάνο 
    • Εργασία σε σήραγγες
    • Ανεπαρκής συμπίεση/απομάκρυνση αζώτου κατά τη διάρκεια πτήσης 
    • Πτήση σε μεγάλο υψόμετρο αμέσως μετά από υποβρύχια κατάδυση 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ ΑΠΟΣΥΜΠΙΕΣΗΣ

    • Παρατεταμένη κατάδυση σε βάθος μεγαλύτερο από 10 μέτρα
    • Παχυσαρκία
    • Πολλαπλές επαναλαμβανόμενες καταδύσεις 
    • Κατάδυση σε παγωμένο νερό
    • Κακή φυσική κατάσταση
    • Έντονη φυσική δραστηριότητα
    • Αφυδάτωση 
    • Τοπικός τραυματισμός
    • Παραμονή ανοικτού ωοειδούς τμήματος (στη μείζονα πτέρυγα του σφηνοειδούς οστού), υπεύθυνο για την εκδήλωση νευρολογικής σημειολογίας

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ ΑΠΟΣΥΜΠΙΕΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Αρτηριακή εμβολή αερίου, τραυματική βλάβη του άκρου, μυοσκελετική καταπόνηση, κνίδωση, προσποίηση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αέρια αρτηριακού αίματος - μπορεί να δείξουν μείωση pO2, μείωση pCO2 και μεταβολική οξέωση 
    • Γενική αίματος - αύξηση αιματοκρίτη σε σοβαρές περιπτώσεις, λόγω αφυδάτωσης, θρομβοκυττοπενία 
    • Δοκιμασίες πηκτικότητας - μπορεί να δείξουν αύξηση προϊόντων αποδόμησης ινώδους και αύξηση χρόνου προθρομβίνης 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Δερματικές βλάβες: επώδυνο, κνησμώδες, εξάνθημα με τη μορφή ερυθρών κηλίδων στον κορμό, εγκαυματικές φυσαλίδες στο δέρμα, λεμφοίδημα
    • Αρθρώσεις: ερύθημα και οίδημα στις περιαρθρικές επιφάνειες

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    ΗΕΓ - ακανόνιστα βραδέα κύματα σε εγκεφαλική προσβολή

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακα - πνευμοθώρακας, εμφύσημα μεσοθωρακίου, +- διόγκωση δεξιών καρδιακών κοιλοτήτων. Απλές ακτινογραφίες ή υπέρηχοι - φυσαλίδες αερίου στις αρθρώσεις, τους τένοντες, τους μυϊκούς θυλάκους
    • Υπολογιστική τομογραφία - θα πρέπει να εκτελείται σε όλους τους ασθενείς με ιστορικό τραύματος ή νευρολογικά σημεία

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    "Δοκιμασία πίεσης" = δοκιμή αποσυμπίεσης σε 2,8 atm/100% οξυγόνο/10' 

    DecompressionSicknessSignsSymptoms

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ ΑΠΟΣΥΜΠΙΕΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Υπάρχει ανάγκη άμεσης αναφοράς στο κοντινότερο κέντρο καταδυτικών ατυχημάτων που διαθέτει θάλαμο αποσυμπίεσης. Ο τρόπος αντιμετώπισης ποικίλει από κέντρο σε κέντρο αλλά γενικά όλοι οι τρόποι βασίζονται στις ίδιες αρχές. Οι ασθενείς θα πρέπει να στέλνονται σπίτι όταν υπάρχουν μόνο τα δερματικά συμπτώματα και παρατηρηθεί η κατάλληλη ανταπόκριση στη θεραπεία στο τμήμα επειγόντων περιστατικών

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • 100% οξυγόνο με μάσκα προσώπου
    • Χορήγηση υγρών (αποφυγή D5W ή υπότονων ΕΦ διαλυμάτων σε περίπτωση βλάβης του νωτιαίου μυελού). Παρά τα πλεονεκτήματα που έχουν θεωρητικά τα διαλύματα αναπλήρωσης όγκου (δεξτράνες, αλβουμίνες, κλπ.), δεν υπάρχουν πειραματικά ή κλινικά δεδομένα που να υποστηρίζουν τη χρήση τους δεδομένου ότι δεν είναι άμοιρα κινδύνων
    • Γρήγορη αναφορά σε κέντρο που να διαθέτει θάλαμο αποσυμπίεσης 
    • Ανάρροπη θέση ή Trendelenburg-Κατάρροπη θέση κεφαλής: τα πόδια ψηλότερα από το κεφάλι. Αν δεν υπάρχει τέτοιος μηχανισμός ανυψώνουμε τα κάτω πόδια του κρεβατιού. Το μαξιλάρι πρέπει να υποστηρίζει τους ώμους του αρρώστου. Δίνεται σε αρρώστους για τους οποίους απαιτείται καλύτερη αιμάτωση του εγκεφάλου (για εγκεφαλικά συμπτώματα)
    • Μεταφορά δια εδάφους ή με αεροπλάνο σε χαμηλή πτήση ή προσαρμοσμένο σε πίεση επιφάνειας

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατάκλιση όταν υπάρχουν νευρολογικά συμπτώματα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ο καθένας που θέλει να ασχοληθεί με καταδύσεις θα πρέπει να απευθύνεται σε ειδικά κέντρα εκπαίδευσης δυτών. Αθλητές δύτες που απέχουν από καταδύσεις για διάστημα > 6 μήνες θα πρέπει να επανεκπαιδευτούν πριν ξαναρχίσουν

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΣΟΥ ΑΠΟΣΥΜΠΙΕΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    100% οξυγόνο, διαζεπάμη 5-15 mg ΕΦ-ενδοφλέβια (η απορρόφηση σε ΕΜ-ενδομυική χορήγηση δεν μπορεί να υπολογιστεί) για την προσβολή του έσω ωτός. Συμπτώματα όπως ίλιγγος, ναυτία και έμετοι ανακουφίζονται σημαντικά. Η χρήση στεροειδών έχει υποστηριχθεί από κάποιους για το υποτιθέμενο αγγειογενές οίδημα που εμφανίζεται στη νόσο αποσυμπίεσης. Αν δοθούν στεροειδή, δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται παραπάνω από 4-5 ημέρες για τα νευρολογικά συμπτώματα

    Αντενδείξεις: Υπερευαισθησία στις βενζοδιαζεπίνες καθώς και οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας 

    Προφυλάξεις: Η χορήγηση διαζεπάμης απαιτεί παρακολούθηση της αναπνευστικής λειτουργίας, της αρτηριακής πίεσης και του καρδιακού ρυθμού. Μείωση της δόσης απαιτείται στους ηλικιωμένους και στους ασθενείς με διαταραχές της ηπατικής λειτουργίας 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Οι βενζοδιαζεπίνες ενισχύουν τη δράση άλλων κατασταλτικών του ΚΝΣ

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Προσαρμοσμένη θεραπεία:

    • Δακτυλιδισμός για συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια/ταχυκαρδία 
    • Η αμινοφυλλίνη ΔΕΝ είναι χρήσιμη στην πνευμονική προσβολή
    • Ο ρόλος των στεροειδών και της ηπαρίνης δεν είναι ξεκάθαρος

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολούθηση για υποτροπή ή επιδείνωση της κλινικής εικόνας που συμβαίνει σε 25% των περιπτώσεων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Συνεπής εκτέλεση των οδηγιών αποσυμπίεσης για κατάδυση σε βάθος μεγαλύτερο από 10 μέτρα ή χρήση καταδυτικών υπολογιστών που υπολογίζουν τη συγκέντρωση αζώτου στους διάφορους ιστούς
    • Μεσολάβηση αρκετού χρόνου μεταξύ κατάδυσης και πτήσης σε μεγάλο ύψος (24 ώρες)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Τοξικότητα οξυγόνου με σπασμούς (σπάνιο και απρόβλεπτα)
    • Νευρολογικές συνέπειες για τους ασθενείς που δεν απαντούν στη θεραπεία
    • Κίνδυνος για άσηπτη νέκρωση που παραμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Εξαίρεση για περιπτώσεις με πρώιμη συμπτωματολογία, ταχεία παραπομπή σε εξειδικευμένο κέντρο και θεραπεία
    • Ανάλογα με τη διάρκεια και τη βαρύτητα των συμπτωμάτων πριν τη θεραπεία 
    • Παρ' 'οτι η θεραπεία επανασυμπίεσης θα πρέπει να γίνεται το συντομότερο δυνατό, μερικοί ασθενείς μπορεί να ωφεληθούν αν υποβληθούν σε αυτή ακόμα και 6-9 ημέρες μετά το ατύχημα, πράγμα που κάνει την παραπομπή σε ειδικό κέντρο πολύ σημαντική ακόμα και αν έχουν υποχωρήσει όλα τα συμπτώματα, δεδομένου ότι όπως αναφέρθηκε παραπάνω 25% των ασθενών θα υποτροπιάσουν  

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ 

    ΚΥΗΣΗ

    Προτεραιότητα σε εγκύους ασθενείς με νόσο αποσυμπίεσης δεδομένου ότι μπορεί να προσβληθεί το έμβρυο, δεν υπάρχει αντένδειξη για επανασυμπίεση 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Η διάγνωση μπορεί να είναι δύσκολη λόγω της ποικιλίας των συμπτωμάτων. Το σημαντικότερο στοιχείο είναι πρόσφατη έκθεση σε μεγάλες διαφορές πίεσης
    • Το 71% των προσβολών του νευρικού συστήματος εμφανίζονται αρχικά σαν προσβολές του δέρματος ή των άκρων 
    • Προσβολές των άκρων με μυοσκελετικούς πόνους συχνά θεωρούνται προσποιητοί λόγω της ασαφούς τους φύσης 
    • Ο μόνος τρόπος να αποκλειστεί η διάγνωση σε ύποπτο ασθενή είναι αρνητική δοκιμασία πίεσης 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο αποσυμπίεσης

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο αποσυμπίεσης

    Decompression Sickness DCS Arterial Gas Embolism AGE 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Οστεονέκρωση

    Αρτηριακή εμβολή αέρα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την οζώδη πολυαρτηρίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την οζώδη πολυαρτηρίτιδα

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Η οζώδης πoλυαρτηρίτιδα εμφανίζεται παθολογικά σαν μία συνεχιζόμενη τμηματική φλεγμονώδης αντίδραση του μέσου χιτώνα των μικρού και μέσου μεγέθους μυϊκών αρτηριών

    • Συμμετοχή οργάνων - νεφροί, γαστρεντερική οδός, δέρμα, μυς, αρθρώσεις, ουρογεννητική οδός, περιφερικό και κεντρικό νευρικό σύστημα, καρδιά, όρχεις, επιδιδυμίδα και ωοθήκες 
    • Ένα από τα αγγειϊτιδικά σύνδρομα, που ποικίλει στη συμμετοχή, από ήπιες, αυτοπεριοριζόμενες, δερματικές βλάβες, ως σοβαρή συστηματική μεμονωμένη και συνδυαστική πολυοργανική δυσλειτουργία και θάνατο
    • Αν και η ετερογένεια και τα εφιππεύοντα σύνδρομα αφθονούν, η οζώδης πολυαρτηρίτιδα είναι καταχωρημένη σαν συστηματική νεκρωτική αγγειΐτιδα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αγγειακό και μπορεί να προσβάλλει κάθε ιστό ή όργανο στο σώμα

    Επικρατέστερη ηλικία: Παιδικές ως και γηριατρικές ηλικιακές ομάδες. Μέσος όρος τα 45 χρόνια

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (2,5:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΖΩΔΟΥΣ ΠΟΛΥΑΡΤΗΡΙΤΙΔΑΣ

    Γενικά (συχνά μη ειδικά):

    • Πυρετός
    • Αδυναμία 
    • Απώλεια βάρους 
    • Κακουχία
    • Μυαλγία
    • Δικτυωτή πελίδνωση
    • Κεφαλαλγία
    • Κοιλιακό άλγος και ακαθόριστη δυσφορία 

    Σχετιζόμενα με το σύστημα οργάνων που εμπλέκεται (μπορεί να κυριαρχούν στην κλινική εικόνα και στην πορεία):

    • Νεφρικό - υπέρταση, αιματουρία (συνήθως μικροσκοπική), πρωτεϊνουρία, προϊούσα νεφρική ανεπάρκεια
    • Μυοσκελετικό - μυαλγία, μεταναστευτική αρθραλγία και αρθρίτιδα
    • Δέρμα - πορφύρα, κνίδωση, υποδόριες αιμορραγίες, πολύμορφο ερύθημα, υποδόρια οζίδια (ασυνήθη αλλά χαρακτηριστικά), εμμένουσα δικτυωτή πελίδνωση και φαινόμενο Rayaud (σπάνιο)
    • Γαστρεντερικό- περιοδικός και σοβαρός πόνος, ηπατομεγαλία, ναυτία, έμετος και αιμορραγία
    • Πνεύμονας - πυλαία αδενοπάθεια, πνευμονικές διηθήσεις, δικτυωτές ή οζώδεις βλάβες συχνά εφήμερες 
    • ΚΝΣ - σπασμοί, ΑΕΕ, κεφαλαλγία, οίδημα οπτικής θηλής, επηρεασμένη διανοητική λειτουργία (γενική γνωστική διαταραχή)
    • ΠΝΣ - πολλαπλή μονονευρίτιδα 
    • Καρδιακό - περικαρδίτιδα, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια σχετιζόμενη με υπέρταση και/ή έμφραγμα μυοκαρδίου 
    • Ουρογεννητικό - συνήθως ασυμπτωματικό, αλλά μπορεί να έχει πόνο στους όρχεις, στην επιδιδυμίδα, στις ωοθήκες. Έχει αναφερθεί νευρογενής κύστη

    ΑΙΤΙΑ ΟΖΩΔΟΥΣ ΠΟΛΥΑΡΤΗΡΙΤΙΔΑΣ

    Μη ξεκαθαρισμένα. Υποδηλούμενες ενδείξεις για συμμετοχή του ανοσολογικού συστήματος:

    • Εναπόθεση ανοσοσυμπλεγμάτων στους ιστούς 
    • Αντιγοναιμία ηπατίτιδας Β σε 30% των περιπτώσεων 
    • Αντίγονο ηπατίτιδας Β σε κυκλοφορούντα ανοσοσυμπλέγματα
    • Εύρεση αντιγόνου ηπατίτιδας Β συμπληρώματος και IgM στο αγγειακό τοίχωμα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΖΩΔΟΥΣ ΠΟΛΥΑΡΤΗΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος
    • Κρυοσφαιριναιμία
    • Υποξεία ενδοκαρδίτιδα
    • Τριχίνωση 
    • Κάποιες νόσοι από ρικέτσιες 
    • Οι διαφορές κλειδιά από άλλες νεκρωτικές αγγειΐτιδες είναι η έλλειψη σχηματισμού κοκκιώματος και η μη συμμετοχή των φλεβών και των πνευμονικών αρτηριών 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Μη ειδικά:

    • Παθολογικό ίζημα ούρων
    • Μεγάλος αριθμός ουδετεροφίλων 
    • Ηωσινοφιλία σπάνια. Όταν είναι παρούσα, υποδηλώνει ανάμιξη κοκκιώματος 
    • Αναιμία χρόνιας νόσου
    • Αυξημένη ταχύτητα καθίζησης 
    • Υπεργαμμασφαιριναιμία 
    • Θετικό αντιγόνο επιφάνειας ηπατίτιδας Β σε 30% των περιπτώσεων (ισχυρή περιστασιακή ένδειξη)

    Ειδικά:

    • Κυρίως βασίζονται στα παθολογοανατομικά ευρήματα του βιοψικού υλικού από τα συμμετέχοντα όργανα 
    • Προσεκτικές εξετάσεις βιοψιών από "οξείες κοιλίες" ειδικά σε άνδρες μεταξύ της 2ης και της 4ης δεκαετίας

    gr1

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Νεκρωτική φλεγμονή σε ποικίλα στάδια των μικρού και μέσου μεγέθους μυϊκών αρτηριών. Τμηματική σε διασπορά, συχνά εμφανίζεται σε διχασμό και διακλαδώσεις. Σε κλασσική οζώδη πολυαρτηρίτιδα, δεν εμφανίζεται συμμετοχή των φλεβιδίων 
    • Οξείες βλάβες δείχνουν διήθηση του τοιχώματος των αγγείων και της περιαγγειακής περιοχής με πολυμορφοπύρηνα 
    • Επακόλουθος πολλαπλασιασμός, εκφύλιση, εμφάνιση μονοκυττάρων, νέκρωση με θρόμβωση και έμφρακτο του ενεχόμενου ιστού. Χαρακτηριστικές είναι οι ανευρυσματικές διατάσεις 
    • Ο αναφερόμενος αορτικός διαχωρισμός, αποδίδεται στη νεκρωτική αγγειΐτιδα των αγγείων (vasa vasorum)

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Η αγγειογραφική εμφάνιση ανευρυσματικών αλλοιώσεων των μικρού και μεσαίου μεγέθους αρτηριών, συμπεριλαμβανομένων των νεφρικών, ηπατικών και μεσεντέριων αρτηριών, αντιπροσωπεύει ισχυρή απόδειξη, που ενισχύει τη διάγνωση 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Αγγειογραφία: ανεύρυσμα μεσεντέριας αρτηρίας, νεφρικής ηπατικής, εντέρου

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΖΩΔΟΥΣ ΠΟΛΥΑΡΤΗΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξαρτάται από την έκταση και τη συμμετοχή των συγκεκριμένων οργάνων

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Τα ίδια με αυτά που απαιτούνται για ασθενείς σε θεραπεία με στεροειδή (υψηλός κίνδυνος για λοιμώξεις), κυτταροτοξικούς παράγοντες και πλασμαφαίρεση 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όσο είναι ανεκτή 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Χαμηλή σε αλάτι, αν υπάρχει υπέρταση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΖΩΔΟΥΣ ΠΟΛΥΑΡΤΗΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αναφέρθηκαν ευνοϊκά αποτελέσματα με πρεδνιζόνη και κυκλοφωσφαμίδη. Οι αναφορές ποικίλλουν ως προς την ωφέλεια της προτιθέμενης πλασμασφαίρεσης 
    • Οι αναφορές υποδεικνύουν ότι η πλασμασφαίρεση μπορεί να αυξήσει την ευνοϊκή απόκριση του ασθενούς
    • Το εμβόλιο της ηπατίτιδας Β μπορεί να ληφθεί υπόψη τουλάχιστον για τη βελτίωση οποιασδήποτε επακόλουθης ανάπτυξης επιπλοκών του ιού της ηπατίτιδας Β, σχετιζόμενου με την οζώδη παλυαρτηρίτιδα, που απειλούν τη ζωή

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Προσεκτική παρακολούθηση για λοίμωξη 
    • Καθυστερημένη εμφάνιση νεοπλασμάτων 
    • Οι αγγειογραφικές αλλαγές μπορεί να βελτιωθούν ταχύτατα με συνδυαστική θεραπεία στεροειδών κυκλοφωσφαμίδης 
    • Οι πρωτεΐνες οξείας φάσης, όπως η ιντερλευκίνη-6 και η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη, μπορεί να είναι χρήσιμες στη διάγνωση και παρακολούθηση του επιπέδου δραστηριότητας κατά τη διάρκεια της θεραπείας και παρακολούθησης 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σπειραματονεφρίτιδα
    • Θρόμβωση 
    • Έμφραγμα (έμφρακτο)
    • Νέκρωση ιστού/οργάνου

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η αναμενόμενη πορεία της αθεράπευτης οζώδους παλυαρτηρίτιδας είναι φτωχή 
    • Ποσοστό πενταετούς επιβίωσης 13%
    • Η θεραπεία με στεροειδή μπορεί να αυξήσει το ποσοστό της επιβίωσης σε 50-60% 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Churg-Strauss
    • Καλοήθης δερματική οζώδης περιαρτηρίτιδα 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    ΚΥΗΣΗ

    Περιστατικό αναφοράς υποδηλώνει ότι αν μία ασθενής επιτύχει ύφεση της νόσου πριν εγκυμοσύνη, είναι πιθανή η προοπτική ενός επιτυχούς τοκετού 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    dreamstime l 116828848 840x440

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη στηθάγχη

    Ορονοσία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τριχίνωση

    Πυρετός αγνώστου αιτιολογίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σαρκοείδωση

    Ψυχρά έλκη

    Ρευματικός πυρετός

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα

    Λοίμωξη από παρβοϊό Β19

    Κοκκιωμάτωση του Wegener

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Guillain - Barre

    Γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα

    Αρτηριακή εμβολή και θρόμβωση

    Αποφρακτική βρογχιολίτιδα με οργανούμενη πνευμονία

    Πολύμορφο ερύθημα

    Οζώδες ερύθημα

    Επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

    Θεραπεία της γάγγραινας με βιταμίνες

    Τι είναι τα αντιουδετεροφιλικά αντισώματα;

    Η οικογενής αμυλοειδική νευροπάθεια

    Νόσοι του συνδετικού ιστού

    Αντιπυρηνικά αντισώματα

    Φαινόμενο Raynaud

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Με τι ασχολείται ο ρευματολόγος

    Πολυμυοσίτιδα και δερματομυοσίτιδα

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    Οι ενδοκρινολογικές αιτίες πυρετού

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Νόσος Kawasaki

    Τι είναι ο λύκος

    Kροταφική αρτηρίτιδα

    Nόσος Buerger

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Ολικά λευκώματα αίματος

    Αιματουρία

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Τενοντοθυλακίτιδα Τενοντοθυλακίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τενοντοθυλακίτιδα

    Ο τενόντιος θύλακος είναι ένας σάκος, ο οποίος προϋπάρχει ή σχηματίζει σε σημεία όπου αναπτύσσεται τριβή, όπως στα σημεία όπου τένοντες περνάνε πάνω από οστέινες επιφάνειες. Συχνότερα εντοπίζονται στο υποδελτοειδικό ωλέκρανο, την υπερεπιγονατιδική, την τροχαντήριο και τη βραχιονοκερκιδική περιοχή. Στην ουσία, λιπαίνουν την περιοχή με αρθρικό υγρό. Οι μεγάλοι τενόντιοι θύλακοι συνήθως επικοινωνούν με τις αρθρικές κοιλότητες και είναι υπεύθυνοι για την αποθήκευση και διατήρηση του αρθρικού υγρού. Οι τενόντιοι θύλακοι είναι σάκοι γεμάτοι με υγρό που είναι τοποθετημένοι σαν μαξιλάρια μεταξύ τενόντων και οστών.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 15-50 έτη (συχνότερη σε ώριμους σκελετούς)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΕΝΟΝΤΟΘΥΛΑΚΙΤΙΔΑΣ

    • Περιλαμβάνουν πόνο/ευαισθησία/περιορισμό στις κινήσεις του προσβεβλημένου μέλους
    • Ερυθρότητα
    • Οίδημα 
    • Μερικές φορές υπάρχει κριγμός

    ΑΙΤΙΑ ΤΕΝΟΝΤΟΘΥΛΑΚΙΤΙΔΑΣ

    • Η τενοντοθυλακίτιδα μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια, ενώ η αιτία της είναι συχνά άγνωστη 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΤΕΝΟΝΤΟΘΥΛΑΚΙΤΙΔΑΣ

    Άτομα που γυμνάζονται σκληρά και επαναλαμβανόμενα ή άλλα άτομα που ξαφνικά αυξάνουν την ένταση των δραστηριοτήτων τους. Επίσης, υπερβάλλουσα ή αδέξια διάταση μπορεί να οδηγήσει σε τραυματισμό

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΕΝΟΝΤΟΘΥΛΑΚΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Τενοντίτιδα, διάστρεμμα 
    • Αρθραλγίες που μπορεί να οφείλονται σε ουρική αρθρίτιδα, ψευδοουρική αρθρίτιδα, ρευματοειδή αρθρίτιδα, οστεοαρθρίτιδα
    • Αρθρίτιδα. Πολλοί γεροντότεροι ασθενείς νομίζουν ότι αυτή είναι η αιτία του πόνου 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Η γενική εξέταση αίματος, η ΤΚΕ, η ηλεκτροφόρηση πρωτεϊνών, η εξέταση για ανεύρεση ρευματοειδούς παράγοντα, η μέτρηση του ουρικού οξέος, του ασβεστίου, του φωσφόρου, της αλκαλικής φωσφατάσης του ορού, η VDRL και η εξέταση του αρθρικού υγρού (όπου μπορεί να γίνει) μπορούν να βοηθήσουν στη διαφορική διάγνωση μεταξύ νόσου των μαλακών ιστών, νόσων του κολλαγόνου και ρευματικών νοσημάτων 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Η ΤΚΕ μπορεί να αυξηθεί όταν χορηγείται δεξτράνη, μεθυλντόπα, μεθυσεργίδη, πενικιλλαμίνη, θεοφυλλίνη, βιταμίνη Α
    • Η ΤΚΕ μπορεί να ελαττωθεί όταν χορηγούνται κινίνη, σαλικυλικά ή υπεργλυκαιμικά φάρμακα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    ΗΚΓ (αν ο πόνος μιμείται πόνο καρδιακής προέλευσης)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Αξονική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία
    • Η απλή ακτινογραφία μπορεί να δείξει εναποθέσεις ασβεστίου

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Παρακέντηση του οιδηματώδους θυλάκου και εξέταση του αρθρικού υγρού 
    • Ο κλινικός πρέπει να μπορεί να διακρίνει μεταξύ λοιμώδους και φλεγμονώδους θυλακίτιδας. Η εξέταση και η καλλιέργεια του υγρού της παρακέντησης μπορεί να βοηθήσει. Αν η χρώση κατά Gram και η καλλιέργεια ενοχοποιούν κάποιο λοιμώδη παράγοντα, χρειάζεται αντιμετώπιση με τα κατάλληλα αντιβιοτικά. Αν, αντιθέτως, η θυλακίτιδα είναι φλεγμονώδης, χρειάζεται τοπική φροντίδα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΕΝΟΝΤΟΘΥΛΑΚΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η συντηρητική αγωγή περιλαμβάνει ανάπαυση, τοποθέτηση πάγου και τοπική φροντίδα, ανύψωση του σκέλους, απλή επίδεση (συχνά αναφέρεται και ως RICE αντιμετώπιση - rest - ice -compression - elevation)
    • Φυσιοθεραπεία 
    • Η επεμβατική αντιμετώπιση περιλαμβάνει αναρρόφηση του περιεχομένου του θυλάκου, έγχυση στεροειδών (καλύτερα να μη γίνεται) και, σε βαριές περιπτώσεις, χειρουργική αφαίρεση 
    • Ανάρτηση του άνω άκρου με τριγωνικό επίδεσμο, ώστε να προστατεύεται ο βραχίονας και να υποστηρίζεται ο ώμος
    • Αντιμετώπιση κάθε υποκείμενης λοίμωξης

    4 1200x900

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάπαυση και ανάρτηση του προσβεβλημένου μέλους 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Συμβουλές που αφορούν την πρόληψη μέσω κατάλληλης προθέρμανσης και διατάσεων και αποφυγής επαναλαμβανόμενων τραυματισμών 
    • Πιθανές αλλαγές στον τρόπο ζωής ώστε να αποφευχθεί συνεχής ερεθισμός της άρθρωσης

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΤΕΝΟΝΤΟΘΥΛΑΚΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη ή ασπιρίνη. Ενέσιμα στεροειδή και ισχυρότερα αναλγητικά, αν θεωρηθεί αναγκαίο 
    • Αντιβιοτική αγωγή σε παρουσία λοίμωξης

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Εφαρμογή τοπικών αναλγητικών, ένεση κορτικοστεροειδούς μαζί με λιδοκαΐνη
    • Συστηματικά στεροειδή (αν δεν υπάρχει αντένδειξη)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Διακοπή των NSAID's όσο το δυνατόν συντομότερα ώστε να προληφθούν παρενέργειες 
    • Μερικοί ασθενείς μπορεί να χρειαστούν επαναλαμβανόμενες ενέσεις (συνήθως όχι περισσότερες από τρεις) κορτικοστεροειδούς με λιδοκαΐνη

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Κατάλληλες ασκήσεις προθέρμανσης και χαλάρωσης, αποφυγή υπερκόπωσης ή ατελούς ανάπαυσης μεταξύ των προπονήσεων 
    • Καθορισμός εύρους κινήσεων κατά την άσκηση 
    • Διατήρηση υψηλού επιπέδου φυσικής και γενικής κατάστασης 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η οξεία θυλακίτιδα μπορεί να μεταπέσει σε χρόνια
    • Σημαντικός περιορισμός των κινήσεων τουν μέλους

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οι περισσότερες προσβολές θυλακίτιδας υποστρέφουν χωρίς να αφήνουν υπολείμματα
    • Επαναλαμβανόμενες οξείες προσβολές μπορεί να οδηγήσουν σε χρόνια θυλακίτιδα η οποία χρειάζεται συνεχείς παροχετεύσεις θυλάκου/άρθρωσης ή, τελικά, χειρουργική εξαίρεση του νοσούντος θυλάκου

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Τενοντίτιδα
    • Διαστρέμματα 
    • Κάταγμα κόπωσης 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Συχνότερη σε αυτή την ηλικία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την τενοντοθυλακίτιδα 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την τενονοντοθυλακίτιδα 

    tendonitis is a painful inflammation that often results from overuse

    Διαβάστε, επίσης,

    Λοιμώδης, κοκκιωματώδης αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις γονοκοκκικές λοιμώξεις

    Λοιμώδης βακτηριακή αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τενοντίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Reiter

    Φαινυλβουταζόνη

    Διαστρέμματα και θλάσεις

    Νόσος Dupuytren

    Σύνδρομο θωρακικής εξόδου

    Η αντιφλεγμονώδης δράση της κάνναβης

    Οι κινολόνες έχουν πολλές παρενέργειες

    Μήπως έχετε πόνο σε τένοντα;

    Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

    Η καλύτερη κουρκουμίνη για την υγεία σας

    Νιώθετε τα πόδια σας βαριά και κουρασμένα;

    Οι αυτόλογοι αυξητικοί παράγοντες στην αποκατάσταση των αθλητικών κακώσεων

    Τραυματισμός κατά την άσκηση

    Βότανα για την αρθρίτιδα και τον πόνο των αρθρώσεων

    Τα καλύτερα βότανα για τους πόνους της φλεγμονής

    Μασάζ με λάδι για το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα

    Σύγχρονη θεραπεία των παθήσεων του ποδιού

    Νέα θεραπεία για τις παθήσεις χεριών

    Θεραπεία με πλάσμα και αιμοπετάλια για τους μυοσκελετικούς πόνους

    Τενοντίτιδα

    Ρεφλεξολογία

    Papimi

    Αρπαγόφυτο

    www.emedi.gr