Δευτέρα, 04 Νοεμβρίου 2013 13:12

Νευροπαθητικός πόνος

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(7 ψήφοι)

Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά ο νευροπαθητικός πόνος;

Νευροπαθητικός πόνος είναι ο πόνος που προκαλείται ως άμεση συνέπεια βλάβης ή παθολογικής κατάστασης η οποία επηρεάζει το σωματοαισθητικό σύστημα.

Ο νευροπαθητικός πόνος διαχωρίζεται σε κεντρικό και περιφερικό.
Ο Κεντρικός νευροπαθητικός πόνος προέρχεται από βλάβη στο Κεντρικό Νευρικό σύστημα, όπως από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή από κάποιον όγκο της περιοχής, από κατά πλάκας σκλήρυνση κλπ. Ως κεντρικός νευροπαθητικός πόνος χαρακτηρίζεται και η ινομυαλγία.
Περιφερικός νευροπαθητικός πόνος χαρακτηρίζεται αυτός που προκύπτει από βλάβες ή δυσλειτουργία του περιφερικού σωματοαισθητικού συστήματος,  όπως πχ:
1. Αποκοπή, τραύμα ή πίεση νεύρου (χειρουργική επέμβαση, μέλος φάντασμα, ριζαλγία αυχένος, ισχιαλγία, μεσοπλευριος νευραλγία, οσφυαλγία)
2. Μεθερπητική νευραλγία ή  νευροπάθεια που σχετίζεται με τον ιό HIV
3. Μεταβολικές διαταραχές (επώδυνη διαβητική νευροπάθεια, ουραιμία)
4. Τοξίνες (χημειοθεραπεία, αλκοόλ)
5. Αγγειίτιδες ανοσολογικού τύπου (οζώδης πολυαρτηριϊτις)
6. Καρκινικούς πόνους από μεταστάσεις και διηθήσεις
7. Έλλειψη διατροφικών παραγόντων (πυριδοξίνη, νιασίνη, θειαμίνη)

Οι περισσότερες αισθητικές ίνες καταλήγουν στο δέρμα, κερατίνη στιβάδα και χόριο. Αυτές που αφορούν τον πόνο είναι κύρια οι Αδ και οι C ίνες.

Οι πρώτες είναι εμμύελες, ταχύτατες και εκφράζουν τον οξύ και εστιασμένο πόνο. Αντίθετα οι C ίνες είναι αμύελες, βραδείες και εκφράζουν τον διάχυτο και βύθιο πόνο και αποτελούν το 70% των ινών του πόνου. Οι ίνες C που ονομάζονται και από μερικούς αλγοϋποδοχείς, φέρουν στην επιφάνειά τους τροποποιημένες κατάλληλα πρωτεϊνες που παίζουν ρόλο διαύλων ή αντλιών ιόντων ή ειδικών  υποδοχέων.
Στην παθογένεια του πόνου που προέρχεται από τις Αδ και C ίνες, δύο δίαυλοι ιόντων παίζουν βασικό ρόλο, τουλάχιστο μέχρι σήμερα. Οι δίαυλοι του Νατρίου και οι θερμοευαίσθητοι μη ειδικοί δίαυλοι κατιόντων. Τον ρόλο των άλλων διαύλων, όπως αυτών του Καλίου ή του Υδρογόνου δεν έχουμε ακόμη επαρκείς πληροφορίες.   
Υπάρχουν 9 διαφορετικοί δίαυλοι Νατρίου, αλλά αυτοί που συμμετέχουν στον πόνο είναι ο Nav 1.8 και ο Nav 1.9. Ο φυσιολογικός τους ρόλος είναι η δημιουργία και η μετάδοση των ερεθισμάτων του πόνου. Όσον αφορά τη δημιουργία του πόνου, φαίνεται ότι υπάρχουν στην κυτταρική επιφάνεια των νεύρων ειδικοί ή/και κοινοί υποδοχείς για τις διάφορες αλγεινές ουσίες, όπως πχ τις προσταγλανδίνες, την βραδυκινίνη και άλλες. Οι ουσίες αυτές συνδέονται και ενεργοποιούν τον αντίστοιχο υποδοχέα, ο οποίος δρώντας στο εσωτερικό του κυττάρου προκαλεί την παραγωγή πρωτεϊνικής κινάσης Α. Η τελευταία δρώντας στον δίαυλο του Να+ που είναι επιπωματισμένος εσωτερικά από κάποιο αμινοξύ, διαλύει το συγκεκριμένο αμινοξύ και τον ανοίγει. Έτσι έλκονται τα ιόντα Να+ και διαπερνούν στο εσωτερικό του νευρικού κυττάρου. Αντίθετα τα ιόντα Κ+ είναι αδύνατον να εισέλθουν λόγω μεγέθους. Με αυτό τον μηχανισμό αλλάζει τοπικά το δυναμικό ηρεμίας στο εσωτερικό του νεύρου και από αρνητικό γίνεται θετικό για ελάχιστο χρονικό διάστημα. Η αλλαγή αυτή εκφράζεται σαν ηλεκτρική εκφόρτιση ή εκπόλωση και αποτελεί το ερέθισμα του πόνου. Η τελευταία οδεύει προς το κέντρο του κυττάρου, ενεργοποιώντας ηλεκτρικά τους επόμενους διαύλους νατρίου (voltage gated). Ετσι ένα ερέθισμα από την περιφέρεια φθάνει στον πυρήνα του νευρικού κυττάρου και από εκεί στον νευράξονα, στις συνάψεις και διαμέσου του ΝΜ καταλήγει στον εγκέφαλο.
Οι θερμοευαίσθητοι μη εκλεκτικοί δίαυλοι κατιόντων είναι τουλάχιστον 8. Μερικοί από αυτούς ευαισθητοποιούνται από το κρύο, όπως πχ ο TRPA1, άλλοι από ενδιάμεσες θερμοκρασίες, όπως ο TRPM8, που όταν ευαισθητοποιείται δίνει ένα αίσθημα δροσιάς και είναι αυτός που ενεργοποιείται και από την μενθόλη. Ο  πιο σημαντικός δίαυλος είναι ο TRPV1, που ενεργοποιείται από την θερμοκρασία, τις προσταγλανδίνες, τα οξέα, την καψαϊκίνη και πολλά άλλα αλγεινά ερεθίσματα. Ο φυσιολογικός του ρόλος είναι η διατήρηση της θερμοκρασίας του δέρματος μεταξύ 37 και 44 βαθμών Κελσίου όπως και η δημιουργία και η μετάδοση των ερεθισμάτων του πόνου. Ο μηxανισμός είναι ανάλογος με αυτόν που περιγράψαμε και στους διαύλους Να+ μόνο που εδώ ενεργοποιείται πλην της πρωτεϊνικής κινάσης Α και η C, οι οποίες και ανοίγουν τον δίαυλο. Επειδή όμως ο τελευταίος δεν είναι εκλεκτικός εκτός από το Να+ περνούν και  μόρια Ca++ σε αναλογία 1/8 μέχρι 1/25. Ακολουθεί η εκπόλωση και η μεταβίβαση του ερεθίσματος κεντρικά όπως ήδη περιγράψαμε.
Αυτά συμβαίνουν σε φυσιολογικές συνθήκες. Εάν όμως υπάρξει τραυματισμός νεύρου τότε κάποιοι άλλοι παράγοντες παίζουν σημαντικό ρόλο, και αυτοί είναι οι νευροτροφικοί παράγοντες.

Οι νευροτροφικοί παράγοντες είναι εξειδικευμένες πρωτεΐνες που έχουν στόχο την επιβίωση των νεύρων. Έχουν ανευρεθεί  μέχρι σήμερα 4, ο πιο σημαντικός είναι ο νευροτροφικός παράγοντας ανάπτυξης. Εκκρίνεται από τον νευρώνα και δρα παρακρινικά ή αυτοκρινικά στο ίδιο το νεύρο ή σε παραπλήσια. Δρα διαμέσου των υποδοχέων TrkA και p75. Συμμετέχει στην νευρογενή φλεγμονή και ο κύριος φυσιολογικός του ρόλος είναι η παραγωγή καινούργιων εκβλαστήσεων νεύρων (sprouting) όπως και η δημιουργία νέων διαύλων Να+ και TRPV1. Πολλοί πιστεύουν ότι οι δράσεις αυτές είναι υπεύθυνες για την δημιουργία νευροπαθητικού πόνου και την εκδήλωση υπεραλγησίας και αλλοδυνίας.


Η θεραπεία του περιφερικού νευροπαθητικού πόνου

Η θεραπεία του περιφερικού νευροπαθητικού πόνου περιλαμβάνει φάρμακα που δρουν κεντρικά και περιφερικά όπως τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (Saroten), SNRIs (Duloxetine-Cymbalta), αντιεπιληπτικά (Pregabalin-Lyrica), οπιοειδή (τραμαδόλη) και φάρμακα που δρουν μόνο περιφερικά.

Αυτά που δρουν και κεντρικά έχουν τα εξής μειονεκτήματα:

1) Στις περισσότερες των περιπτώσεων  μειώνουν κατά 50% τον πόνο μόνο στο 50% των ασθενών, ακόμη και σε συνδυασμούς.

2) Έχουν συστηματικές ανεπιθύμητες ενέργειες (καταστολή, ζάλη και δυσκολία στη συγκέντρωση)

3) Αργούν να δράσουν και υπάρχει ανάγκη για τιτλοποίηση

4) Δυσκολία στη συμμόρφωση
Επόμενο λοιπόν είναι να αναζητείται πάντα και κάποια άλλη συμπληρωματική λύση που θα καλύψει τις παραπάνω ανάγκες!

Τέτοια λύση είναι ο συνδυασμός τους με τα φάρμακα που δρουν μόνο περιφερικά όπως:

  • Ένα ειδικό μονοκλωνικό αντίσωμα για την αναστολή της δράσης του νευροτροφικού παράγοντα, το Tanezumab. Η ενδοφλεβια χορήγησή του ανά 8 εβδομάδες προκαλούσε τόσο μεγάλη καταστολή του πόνου σε οστεοαρθρίτιδα των ισχίων και των γονάτων, ώστε ένα μεγάλο ποσοστό των ασθενών κατέληγαν στο χειρουργείο λόγω υπέρχρησης της άρθρωσης, όπως υπέθεσαν κάποιοι ερευνητές. Αυτό ήταν και ο λόγος που η FDA αναγκάστηκε να διακόψει την συγκεκριμένη μελέτη.
  • Το τοπικό επίθεμα Λιδοκαϊνης (Versatis). Αυτό δρά αποκλείοντας τους διαύλους Να+. Ανανεώνεται κάθε 12 ώρες, δεν προκαλεί ανεπιθύμητες ενέργειες ούτε ανιχνεύεται στο αίμα. Μπορεί να συνδυασθεί με τα κεντρικά αναλγητικά, όπως τα αντιεπιληπτικά και να αυξήσει την απόδοσή τους. Το μόνο πρόβλημά του είναι ότι χρειάζεται 2 εβδομάδες περίπου για να έχει σταθερό αποτέλεσμα.
  • Το επίθεμα (patch Qutenza) το οποίο περιέχει καψαϊκίνη 8% κβ, μια γνωστή και ατοξική ουσία από χιλιετίες, το οποίο επικολλάται στην περιοχή του άλγους για μία μόνο ώρα και επιτυγχάνει αναλγησία της περιοχής για 3 τουλάχιστον μήνες. Η καψαϊκίνη είναι μια ουσία που περιέχεται στις πιπεριές. Ηταν γνωστή στους Μάγια πριν από 2 χιλιάδες χρόνια με το όνομα chilli. Ήρθε στην Ευρώπη το 1400 μΧ περίπου από τον γιατρό της αποστολής του Κολόμβου. Από το 1800 και έπειτα σύμφωνα με την φαρμακολογία αναγνωρίστηκε σαν ουσία που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν αναλγητικό φάρμακο.

Η καψαϊκίνη ως αλοιφή είχε χρησιμοποιηθεί παλαιότερα για την θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας σε δόση 0,025% κβ και για τη θεραπεία του νευροπαθητικού πόνου σε δόση 0,075% κβ, 3-4 φορές την ημέρα και έδωσε ΝΝΤ 5,7. Η δόση που περιέχεται στο patch καψαϊκίνης είναι  πολύ μεγαλύτερη, δηλαδή 8% κβ και αυτός είναι ο λογος που προκαλεί την απευαισθητοποίηση του νευρικού κυττάρου για 3 τουλάχιστον μήνες. Όπως είχαμε περιγράψει προηγούμενα, η ενεργοποίηση του διαύλου TRPV1 έχει σαν αποτέλεσμα υπο φυσιολογικές συνθήκες την είσοδο στο νευρικό κύτταρο βασικά ιόντων Ca++  και τη δημιουργία ρεύματος εκπόλωσης. Η χορήγηση υπερβολικής δόσης καψαϊκίνης έχει σαν αποτέλεσμα την μεγαλύτερη διεύρυνση του διαύλου και την αθρόα εισαγωγή ιόντων Ca++. H υπερβολική παρουσία του Ca++ μέσα στο νευρικό κύτταρο έχει σαν αποτέλεσμα αφ’ ενός την εξουδετέρωση των διαύλων TRPV1, αφ’ ετέρου την αναστολή της παραγωγής παράγοντα ανάπτυξης των νεύρων. Η αναστολή των TRPV1 γίνεται λόγω δράσης του Ca++. στα μιτοχόνδρια, στον κυτταροσκελετό και τον δίαυλο Na+, η δε κατάργηση του παράγοντα ανάπτυξης των νεύρων  λόγω αναστολής της παραγωγής του από το ενδοπλασματικό δίκτυο. Η τελευταία δράση έχει απoδειχθεί μετά από ανοσoϊστοχημικές μελέτες όπου 7 ημέρες μετά την εφαρμογή του Qutenza, οι περιφερικές επιδερμικές ίνες των νεύρων εξαλείφονται τελείως.

Εφαρμογή του επιθέματος

  • Το patch εφαρμόζεται 1 ώρα: Σχετικές μελέτες έδειξαν ότι τα καλύτερα αποτελέσματα επιτυγχάνονταν με την εφαρμογή για μία ώρα. Η παραμονή του patch για περισσότερο δεν είχε καλύτερο αποτέλεσμα.
  • Ο πόνος επανέρχεται μετά 3 μήνες: Μελέτες έδειξαν ότι για να μπορέσει το νευρικό κύτταρο να αποβάλλει το υπερβολικό ασβέστιο και να επανεργοποιηθεί χρειάζεται περίπου 3 μήνες.
  • Η έναρξη της αναλγητικής δράσης εμφανίζεται 2 ημέρες μετά την αποκόλληση του επιθέματος.

Από πλευράς ανεπιθυμήτων αντιδράσεων όλες είναι τοπικές και περιορισμένης διάρκειας. Η καψαϊκίνη δεν απορροφάται και η δόση της στον οργανισμό μετά την χρησιμοποίηση του Patch  είναι όση θα έπαιρνε ένα άτομο εάν έτρωγε ένα πιάτο μακαρόνια με πεπερόνι.
Οι τοπικές ανεπιθύμητες ενέργειες εμφανίζονται στο 50% των ασθενών και αφορούν έντονη ερυθρότητα και κάψιμο στην περιοχή επικόλλησης όσο διαρκεί η διαδικασία.

Διαβάστε για τη νευροτροποποίηση στον χρόνιο πόνο


Βιβλιογραφία

  • Paul L. McCormack, Drugs 2010;70 (14):1831-1842
  • Neuropathic Pain: Redefinition and agrading system for clinical and research purposes. Treede RD et all. Neurology. 2008 Apr 29;70(18):1630-5
  • Advances in Neuropathic Pain. Diagnosis, Mechanisms and Treatment Recommendationw. Robert H. Dwokin ET ALL. Arch Neurol. 2003; 60: 1524-1534
  • Treatment of Neuropathic Pain: An Overview of Recent Guidelines Alec B. O’ Connor et all. The American Journal OF Medicine (2009) 122, s22
Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό


 

Διαβάστηκε 9300 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2018 16:35
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τον πρόωρο τοκετό Χρήσιμες πληροφορίες για τον πρόωρο τοκετό

    Πρόωρος τοκετός

    Πρόωρος τοκετός είναι τοκετός που συμβαίνει πριν την ολοκλήρωση των 36 εβδομάδων της κύησης

    Επικρατέστερη ηλικία: Αναπαραγωγικό

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΡΟΩΡΟΥ ΤΟΚΕΤΟΥ

    • Περιοδικές συσπάσεις της μήτρας, με ή χωρίς πόνο, που συσχετίζονται για μία ώρα
    • Αμβλύς πόνος ή αίσθημα "σύσφιξης" χαμηλά στην πλάτη 
    • Διαλείπων πόνος στην κοιλιά ή το μηρό
    • Σπλαχνικές κράμπες, με ή χωρίς διάρροια ή δυσπεψία 
    • Αλλαγή στην απέκκριση του κόλπου
    • Ψηλαφητές συσπάσεις στην εξέταση
    • Διαστολή του τραχήλου μεγαλύτερη από 1 cm
    • Εξάλειψη του τραχήλου περισσότερο από 50%
    • Σημεία ρήξης υμένων (το pHμετρικό χαρτί γίνεται μπλε, δοκιμασία σχηματισμού φτέρης, θετική)

    ΑΙΤΙΑ ΠΡΟΩΡΟΥ ΤΟΚΕΤΟΥ

    • Λοιμώξεις (πυελονεφρίτιδα)
    • Υποκλινική χοριοαμνιονίτιδα (χλαμύδια ή γονόρροια)
    • Ανωμαλίες της μήτρας (ακατάλληλος τράχηλος, λειομυώματα, διάφραγμα, έκθεση στη διαιθυλοτιλβεστρόλη DES)
    • Υπερδιάταση (από πολύδυμη κύηση ή υδράμνιο)
    • Πρόωρη ρήξη υμένων

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΡΟΩΡΟΥ ΤΟΚΕΤΟΥ

    • Προηγούμενος πρόωρος τοκετός 
    • Πολύδυμη κύηση
    • Τρεις ή περισσότερες αμβλώσεις πρώτου τριμήνου
    • Προηγούμενη άμβλωση δευτέρου τριμήνου 
    • Προηγούμενη άμβλωση δευτέρου τριμήνου
    • Ανεπάρκεια μήτρας ή τραχήλου 
    • Προδρομικός πλακούντας 
    • Πρόωρη αποκόλληση πλακούντα (τραύμα ή κατάχρηση φαρμάκων - ειδικά κοκαΐνης)
    • Εμβρυϊκές ανωμαλίες
    • Υδράμνιο
    • Σοβαρή μητρική λοίμωξη
    • Αιμορραγία δευτέρου τριμήνου
    • Σωματικό βάρος εγκυμοσύνης μικρότερο από 45 Kg (100 lbs)
    • Ανύπαντρη μητέρα
    • Έλλειψη προγεννητικής φροντίδας

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΡΟΩΡΟΥ ΤΟΚΕΤΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Αφυδάτωση, λοιμώξεις ουροποιητικής οδού, πόνος στρογγύλου συνδέσμου, ιογενής γαστρεντερίτιδα, οσφυοϊερή μυϊκή οσφυαλγία, κολπική λοίμωξη από χλαμύδια, κολπική λοίμωξη από γονόρροια, κολπίτιδα από ζύμη, συσπάσεις Braxton Hicks (Οι συστολές ή συσπάσεις Braxton Hicks είναι σποραδικές συσπάσεις της μήτρας που ξεκινούν περίπου 6 εβδομάδες από την έναρξη της εγκυμοσύνη)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γενική ούρων και ουροκαλλιέργεια για αξιολόγηση της λοίμωξης της ουροποιητικής οδού 
    • Καλλιέργειες στρεπτόκοκκου ομάδας Β, γονόρροια και χλαμύδια για τα αίτια της χοριοαμνιονίτιδας
    • Λάβετε υπόψη το ειδικό βάρος των ούρων και την κρεατινίνη του ορού και το άζωτο ουρίας αίματος για την αφυδάτωση 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Σκεφτείτε την αμνιοκέντηση αν υπάρχει κύηση 28-34 εβδομάδων, για αξιολόγηση του λόγου λεκιθίνης/σφιγγομυελίνης (L/S) και της ακόρεστης φωσφατιδυλοχολίνης. Αν ο λόγος L/S είναι μεγαλύτερος από 2:1 και η  ακόρεστη φωσφατιδυλοχολίνη μεγαλύτερη από 1.000, η νόσος της υαλοειδούς μεμβράνης δεν είναι πιθανή

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Σκεφτείτε υπερήχους της μήτρας για να υπολογίσετε την ηλικία του κυήματος, το εκτιμούμενο εμβρυϊκό βάρος, τις πολύδυμες κυήσεις, το ποσό αμνιακού υγρού και την ανάπτυξη του εμβρύου

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Παρακολούθηση της μήτρας τουλάχιστον για 2 ώρες
    • Εξέταση του κόλπου με μητροσκόπιο, για σημεία λοίμωξης και καλλιέργεια 
    • Έλεγχος pH και δοκιμασία σχηματισμού φτέρης για ρήξη υμένων
    • Δακτυλική τραχηλική εξέταση για εξάλειψη και διαστολή 

    Stages of Childbirth

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΡΟΩΡΟΥ ΤΟΚΕΤΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής ή ενδονοσοκομειακός ανάλογα με τις περιστάσεις 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Θεραπεύστε τους υποκείμενους παράγοντες κινδύνου με κατάλληλα μέτρα (αντιβιοτικά για λοιμώξεις, υγρά για αφυδάτωση)
    • Αν ο τοκετός είναι αναπόφευκτος αλλά όχι άμεσος, σκεφτείτε τη μεταφορά σε τριτοβάθμιο κέντρο φροντίδας ή νοσοκομείο εξοπλισμένο με μονάδα εντατικής θεραπείας νεογνών 
    • Αν η μητέρα βρίσκεται στην 27η-34η εβδομάδα κύησης, σκεφτείτε τη χορήγηση γλυκοκορτικοειδών για να μειωθεί η επίπτωση της αναπνευστικής δυσχέρειας νεογνών 
    • Καμία σεξουαλική δραστηριότητα

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Κλινήρης. Διακόψτε την εργασία ή άλλες φυσικές δραστηριότητες 
    • Η εισαγωγή στο νοσοκομείο μπορεί να είναι απαραίτητη, αν γίνεται ενδοφλέβια τοκόλυση ή αν ο περιορισμός στο κρεβάτι είναι αδύνατος στο σπίτι

    ΔΙΑΙΤΑ

    Μόνο υγρά αν ο τοκετός γίνει επικείμενος 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Τηλεφωνήστε οποιαδήποτε στιγμή για συσπάσεις, που διαρκούν πάνω από μία ώρα, πόνο χαμηλά στην πλάτη, αλλαγή στο έκκριμα του κόλπου, "καταμήκεις" κράμπες ή σπλαχνικές κράμπες 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Ενυδατώστε με 500 ml φυσιολογικό ορό για την πρώτη μισή ώρα

    Για την τοκόλυση τα πρωτόκκολα περιλαμβάνουν:

    • Τερβουταλίνη 0,25-0,50 mg υποδόρια κάθε 3 ώρες, μέχρι να πάψουν οι συσπάσεις ή ο σφυγμός να είναι μεγαλύτερος από 140. Αλλάξτε σε τερβουταλίνη από το στόμα 2,5-5,0 mg κάθε 3-6 ώρες, αν οι συσπάσεις έχουν σταματήσει 
    • Ριτοδρίνη 150 mg για κάθε 500 ml N/S ή φυσιολογικό ορό. Ξεκινήστε στα 100 μικρογραμμάρια/λεπτό, αυξήστε κατά 50 μικρογραμμάρια/λεπτά. Σταματήστε αν υπάρξουν σημαντικές παρενέργειες ή επιτυχής τοκόλυση. Μειώστε τη δόση κατά 50 μικρογραμμάρια/λεπτό εφ' όσον η τοκόλυση παραμένει επιτυχής. Αλλάξτε σε από το στόμα μετά από 12-24 ώρες. Η δόση από το στόμα είναι 10 mg κάθε 2 ώρες για τις πρώτες 24 ώρες, μετά 10-20 mg κάθε 4-6 ώρες. Η ολική ημερήσια δόση είναι 120 mg
    • Διάλυμα θειϊκού μαγνησίου των 40 gr για κάθε 1.000 ml N/S. Μαζική έγχυση 4 gr σε 20 λεπτά, μετά ξεκινήστε την έγχυση σε 2 gr/ώρα, αυξάνοντας κατά 0,5gr/ώρα κάθε 15-30 λεπτά, ελέγξτε τα επίπεδα μαγνησίου του ορού (τα θρεπτικά είναι 6-8 mg/dl). Σταματήστε για σημαντικές παρενέργειες ή όταν συμβαίνει τοκόλυση. Μειώστε τη δόση κατά 0,5 gr/ώρα κάθε ώρα, ως ένα ελάχιστο των 2 gr/ώρα και μετά αλλάξτε σε θεραπεία από το στόμα μετά από 12 ώρες

    Γλυκοκορτικοειδή για μείωση της επίπτωσης του συνδρόμου αναπνευστικής δυσχέρειας νεογνών, τα πρωτόκολλα περιλαμβάνουν:

    • Βηταμεθαζόνη 12 mg ΕΜ, 2 φορές με διαφορά 2-4 ωρών η μία από την άλλη 
    • Δεξαμεθαζόνη 5 mg ΕΜ, 2 φορές την ημέρα x 4 δόσεις 
    • Οι δόσεις επαναλαμβάνονται κάθε 7-10 ημέρες εφ' όσον είναι πιθανός ο πρόωρος τοκετός 

    Αντενδείξεις:

    • Σοβαρή προεκλαμψία, αιμορραγία, χοριοαμνιονίτιδα, προχωρημένος τοκετός, ενδομήτρια καθυστέρηση ανάπτυξης ή επιβράδυνση των καρδιακών παλμών του εμβρύου 
    • Σχετικές αντενδείξεις στο θειϊκό μαγνήσιο είναι βαριά μυασθένεια, υπασβεστιαιμία ή νεφρική ανεπάρκεια 

    Προφυλάξεις: Αίσθημα παλμών, ναυτία, ακατάσχετος έμετος, σφυγμός μεγαλύτερος από 140

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Πνευμονικό οίδημα από τα υγρά επανυδάτωσης και τοκολυτικούς παράγοντες

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εβδομαδιαίες επισκέψεις στο ιατρείο και έλεγχοι του τραχήλου γι' αυτές που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο πρόωρου τοκετού 
    • Η περιποιητική εξωτερική καρδιοτοκογραφία δεν έχει αποδειχθεί ακόμα αποτελεσματική για την πρόληψη του πρόωρου τοκετού 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Εκπαίδευση του ασθενούς 
    • Σκεφτείτε την περίδεση του τραχήλου με ισχυρό και μη απορροφήσιμο ράμμα πριν τις 20 εβδομάδες κύησης γι' αυτές που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο εξαιτίας ανεπάρκειας τραχήλου

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Τοκετός ανθεκτικός στην τοκόλυση 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Εάν υπάρχει ρήξη υμένων, ο τοκετός γενικά συμβαίνει σε 3-7 ημέρες. Αν οι μεμβράνες είναι ανέπαφες φροντίστε έως ότου το κύημα να φτάσει σε ηλικία 37 εβδομάδων 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    press release exposure flame retardants early pregnancy linked premature birth

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Προδρομικός πλακούντας

    Αιμορραγία από τον κόλπο κατά την κύηση

    Tοξιναιμία της κυήσεως

    Ερυθροβλάστωση του εμβρύου

    Ισχιακή προβολή

    Σύνδρομο πλακουντιακής ανεπάρκειας

    Ο πρόωρος τοκετός χρειάζεται ψυχολογική υποστήριξη

    Πρόωρος τοκετός

    www.emedi.gr

     

  • Ραβδομυοσάρκωμα Ραβδομυοσάρκωμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ραβδομυοσάρκωμα

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Το ραβδομυοσάρκωμα είναι ένας πολύ κακοήθης όγκος των γραμμωτών μυών. 

    Υπάρχουν τρεις μορφές, η πλειομορφική που εμφανίζεται, κυρίως, στα άκρα των ενηλίκων, η κυψελιδική, η οποία εμφανίζεται, κυρίως, στους εφήβους και τους νεαρούς ενήλικες και προσβάλει τους μυς των άκρων, του κορμού και της κογχικής περιοχής και  η εμβρυϊκή μορφή, που εμφανίζεται, κυρίως, στα βρέφη και τα παιδιά και προσβάλλει την κεφαλή και το λαιμό, την κατώτερη ουρογεννητική οδό, την πύελο και τα άκρα.

    Συνήθης πορεία - προϊούσα. 

    Το ραβδομυοσάρκωμα είναι ένας σπάνιος τύπος καρκίνου που σχηματίζεται σε μαλακό ιστό - συγκεκριμένα σκελετικός μυϊκός ιστός ή μερικές φορές κοίλα όργανα, όπως η ουροδόχος κύστη ή η μήτρα. Το ραβδομυοσάρκωμα μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά συχνά επηρεάζει τα παιδιά.

    Αν και το ραβδομυοσάρκωμα μπορεί να προκύψει οπουδήποτε στο σώμα, είναι πιο πιθανό να ξεκινήσει από:

    • Την περιοχή κεφαλής και λαιμού
    • Το ουροποιητικό σύστημα, όπως η ουροδόχος κύστη
    • Το αναπαραγωγικό σύστημα, όπως ο κόλπος, η μήτρα και οι όρχεις
    • Τα χέρια και τα πόδια

    Η πρόγνωση και οι αποφάσεις θεραπείας εξαρτώνται από τον τύπο του ραβδομυοσάρκωματος, από όπου ξεκινά, το μέγεθος του όγκου και από το εάν ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί.

    Η θεραπεία γίνεται συνήθως με συνδυασμό χειρουργικής επέμβασης, χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας. Οι σημαντικές εξελίξεις στη θεραπεία του ραβδομυοσαρκώματος έχουν βελτιώσει σημαντικά τα αποτελέσματα. Μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας, οι άνθρωποι χρειάζονται δια βίου παρακολούθηση για πιθανές παρενέργειες της έντονης χημειοθεραπείας και της ακτινοβολίας.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΡΑΒΔΟΜΥΟΣΑΡΚΩΜΑΤΟΣ

    Τα σημεία και τα συμπτώματα του ραβδομυοσαρκώματος εξαρτώνται από το πού βρίσκεται ο καρκίνος.

    Για παράδειγμα, εάν ο καρκίνος βρίσκεται στην περιοχή του κεφαλιού ή του λαιμού, σημεία και συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων:

    • Πονοκέφαλος
    • Οίδημα ή πρήξιμο των ματιών
    • Αιμορραγία στη μύτη, το λαιμό ή τα αυτιά

    Εάν ο καρκίνος βρίσκεται στο ουροποιητικό ή στο αναπαραγωγικό σύστημα, σημεία και συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων:

    • Πρόβλημα ούρησης και αίμα στα ούρα
    • Δυσκολία στην κινητικότητα του εντέρου
    • Μάζα ή αιμορραγία στον κόλπο ή στο ορθό

    Εάν ο καρκίνος βρίσκεται στα χέρια ή στα πόδια, τα σημεία και τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων:

    • Οίδημα ή όγκος στο χέρι ή στο πόδι
    • Πόνος στην πληγείσα περιοχή, αν και μερικές φορές δεν υπάρχει πόνος

    464907 1 En 68 Fig15 HTML

    ΑΙΤΙΕΣ ΡΑΒΔΟΜΥΟΣΑΡΚΩΜΑΤΟΣ

    Δεν είναι σαφές τι προκαλεί ραβδομυοσάρκωμα. Οι γιατροί γνωρίζουν ότι το ραβδομυοσάρκωμα ξεκινά όταν ένα κύτταρο αναπτύσσει αλλαγές στο DNA του. Το DNA ενός κυττάρου περιέχει τις οδηγίες που λένε σε ένα κύτταρο τι να κάνει. Οι αλλαγές λένε στο κύτταρο να πολλαπλασιάζεται γρήγορα και να συνεχίζει να ζει όταν τα υγιή κύτταρα θα πέθαναν κανονικά. Το αποτέλεσμα είναι μια μάζα (όγκος) μη φυσιολογικών κυττάρων που μπορούν να εισβάλουν και να καταστρέψουν υγιή σωματικό ιστό. Τα ανώμαλα κύτταρα μπορούν να διασπαστούν και να εξαπλωθούν (μετάσταση) σε όλο το σώμα.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΡΑΒΔΟΜΥΟΣΑΡΚΩΜΑΤΟΣ

     Παράγοντες που μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο για ραβδομυοσάρκωμα περιλαμβάνουν:

    • Οικογενειακό ιστορικό καρκίνου. Ο κίνδυνος για ραβδομυοσάρκωμα είναι υψηλότερος σε παιδιά με συγγενή εξ αίματος, όπως γονέα ή αδέλφια, τα οποία είχαν καρκίνο, ιδιαίτερα εάν αυτός ο καρκίνος εμφανίστηκε σε νεαρή ηλικία. Αλλά τα περισσότερα παιδιά με ραβδομυοσάρκωμα δεν έχουν οικογενειακό ιστορικό καρκίνου.
    • Γενετικά σύνδρομα που αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου. Σε σπάνιες περιπτώσεις, το ραβδομυοσάρκωμα έχει συνδεθεί με γενετικά σύνδρομα που μεταδίδονται από γονείς σε παιδιά, όπως η νευροϊνωμάτωση τύπου 1, το σύνδρομο Noonan, το σύνδρομο Li-Fraumeni, το σύνδρομο Beckwith-Wiedemann και το σύνδρομο Costello.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΡΑΒΔΟΜΥΟΣΑΡΚΩΜΑΤΟΣ

    Οι επιπλοκές του ραβδομυοσαρκώματος:

    • Καρκίνος που εξαπλώνεται (μεταστάσεις). Το ραβδομυοσάρκωμα μπορεί να εξαπλωθεί από εκεί που ξεκίνησε σε άλλες περιοχές, καθιστώντας δυσκολότερη τη θεραπεία και την ανάρρωση. Το ραβδομυοσάρκωμα εξαπλώνεται συχνότερα στους πνεύμονες, στους λεμφαδένες και στα οστά.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΡΑΒΔΟΜΥΟΣΑΡΚΩΜΑΤΟΣ

    • Χειρουργική εξαίρεση 
    • Προσθήκη ακτινοθεραπείας στις περισσότερες περιπτώσεις 
    • Προσθήκη χημειοθεραπείας με βινκριστίνη συν δακτινομυκίνη
    • Συνδυασμός χημειοθεραπείας για προχωρημένη νόσο

    Οι επιθετικές θεραπείες που απαιτούνται για τον έλεγχο του ραβδομυοσάρκωμα μπορούν να προκαλέσουν σημαντικές παρενέργειες, τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα. Η ομάδα υγειονομικής περίθαλψης μπορεί να σας βοηθήσει να διαχειριστείτε τις ανεπιθύμητες ενέργειες που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της θεραπείας και να σας παράσχει μια λίστα με τις παρενέργειες που πρέπει να παρακολουθήσετε τα χρόνια μετά τη θεραπεία.

    Απαιτούνται νέες θεραπευτικές επεμβάσεις στο ραβδομυοσάρκωμα με σεβασμό στην ποιότητα ζωής του ασθενούς.

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για το ραβδομυοσάρκωμα, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    archdischild 2018 January 103 1 95 F1.large

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα σαρκώματα

    Η θεραπεία του καρκίνου στα παιδιά πρέπει να είναι εξατομικευμένη

    Τα καρκινικά μονοπάτια των σαρκωμάτων

    Σαρκώματα μαλακών μορίων

    Σάρκωμα Ewing

    Σύνδρομο Noonan

    Αφιέρωμα για την Παγκόσμια ημέρα κατά του παιδικού καρκίνου

    Ογκογονίδια

    www.emedi.gr

     

  • Ψυχρά έλκη Ψυχρά έλκη

    Ψυχρά ή άτονα έλκη

     

    Τα ψυχρά ή άτονα έλκη είναι επιπολής εξελκώσεις που προκαλούνται από τον ερπητοϊό.

    Τα ψυχρά έλκη αρχίζουν σα μικροί, μαλακοί σβώλοι πάνω στα χείλη, τη γλώσσα, τον ουρανίσκο, τα ούλα ή τα εσωτερικά μάγουλα και συνήθως, προηγείται μια αίσθηση αιχμηρού πόνου ή τσουξίματος.

    Τα ψυχρά έλκη είναι ερυθρές, γεμάτες υγρό φυσαλίδες οι οποίες, συνήθως, σχηματίζουν συσσωματώματα και μπορεί να παραμείνουν για δύο εβδομάδες ή περισσότερο.

    Οι σβώλοι αυτοί, συνήθως, εξελίσσονται σε επώδυνες εξελκώσεις που σχηματίζουν κρούστα ή κάκαδο μέσα σε 1 εβδομάδα.

    Η ίαση απαιτεί ένα διάστημα μεταξύ δέκα ημερών και τριών εβδομάδων.

    Τα εν λόγω έλκη προκαλούνται από τον ιό του απλού έρπητα (herpes simplex virus). Μπορούν να μεταδοθούν από το ένα άτομο στο άλλο μέσω της επαφής, όπως το φιλί. Μάλιστα, είναι μεταδοτικά ακόμη κι αν δεν είναι ορατά.

    Τα στάδια στα ψυχρά ή άτονα έλκη

    Στάδιο 1: Φαγούρα και αίσθηση «μυρμηγκιάσματος», περίπου 24 ώρες πριν την εμφάνιση της φουσκάλας.

    Στάδιο 2: Το γεμάτο υγρό έλκος (ή έλκη) εμφανίζεται.

    Στάδιο 3: Η φουσκάλα διαρρηγνύεται, το υγρό βγαίνει από αυτή και σχηματίζει επώδυνες πληγές.

    Στάδιο 4: Το έλκος ξεραίνεται και δημιουργεί μία σκληρή επιφάνεια σαν κρούστα (εσχάρα), η οποία προκαλεί φαγούρα.

    Στάδιο 5: Η κρούστα αποπίπτει και το έλκος επουλώνεται.

    cold sore 1

    Προδιαθεσικοί παράγοντες για ψυχρά ή άτονα έλκη

    Πιστοποιείται η παρουσία HSV-1. 

    Οι παράγοντες κινδύνου που ενεργοποιούν τον ιό HSV-1

    Το άγχος ή η στενοχώρια

    Ένα σοβαρό έγκαυμα

    Μία μόλυνση, ένα κρυολόγημα ή ο πυρετός

    Το έκζεμα

    Η έκθεση στον ήλιο

    HIV/AIDS

    Το εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα

    Η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία

    Η έμμηνος ρύση

    Κάποια οδοντιατρική εργασία

    Οι ιατρικές μάσκες 

    Η επαφή με το υγρό μιας τέτοια πληγής μέσω φιλιού, κοινής χρήσης ποτών, τροφίμων ή ειδών προσωπικής υγιεινής, όπως οδοντόβουρτσες και ξυραφάκια. Αν έρθετε σε επαφή με το σάλιο ενός ατόμου το οποίο έχει τον ιό, μπορεί να μολυνθείτε από αυτόν, ακόμη κι αν δεν έχει ορατά έλκη.

    Αρχικά νιώθετε μία αίσθηση φαγούρας ή καψίματος στα χείλη ή το πρόσωπο αρκετές ημέρες πριν αναπτυχθεί ένα ψυχρό έλκος. Αυτή είναι η καλύτερη στιγμή να ξεκινήσετε θεραπεία.

    Όταν το έλκος σχηματιστεί, θα παρατηρήσετε μία ανυψωμένη κόκκινη φουσκάλα γεμάτη με υγρό, η οποία είναι επώδυνη και ευαίσθητη στην αφή. Μπορεί να εμφανιστούν περισσότερα από ένα έλκη ταυτόχρονα.

    Το ψυχρό έλκος θα παραμείνει έως δύο εβδομάδες και θα είναι μεταδοτικό έως ότου εξαφανιστεί η κρούστα που το καλύπτει στα τελευταία του στάδια. Το πρώτο ψυχρό έλκος μπορεί να χρειαστεί έως και 20 μέρες για να εμφανιστεί, από την στιγμή που μολυνθήκατε με τον ιό.

    Κατά τον σχηματισμό ενός ψυχρού έλκους μπορεί να αποκτήσετε:

    Λεμφαδενοπάθεια

    Πυρετό

    Μυϊκούς πόνους

    Μόνιμη απώλεια της όρασης αν προσβάλλουν το μάτι

    Αίτια των ψυχρών ελκών

    Τα ψυχρά έλκη προκαλούνται από τον ιό του απλού έρπητα (herpes simplex virus).

    Υπάρχουν δύο τύποι του συγκεκριμένου ιού. Ο τύπος 1 (HSV-1) συνήθως προκαλεί ψυχρά έλκη και ο τύπος 2 (HSV-2), συνήθως, προκαλεί έρπητα γεννητικών οργάνων. Ωστόσο, είναι πιθανό οι ρόλοι τους να αντιστραφούν, δηλαδή ο HSV-1 να προκαλέσει έρπητα γεννητικών οργάνων και ο HSV-2 ψυχρά έλκη. Οι δύο τύποι έρπητα μοιάζουν αρκετά στην εμφάνιση.

    Τα ορατά, αλλά και τα μη ορατά, ψυχρά έλκη είναι μεταδοτικά. Μπορείτε να μολυνθείτε από τον ιό του απλού έρπητα αν έρθετε σε επαφή με ένα ήδη προσβεβλημένο άτομο. Αυτή η επαφή περιλαμβάνει το φιλί και την κοινή χρήση καλλυντικών ή τροφίμων.

    Το στοματικό σεξ μπορεί να είναι η αιτία μετάδοσης τόσο των ψυχρών ελκών όσο και του έρπητα γεννητικών οργάνων.

    Όταν τα έλκη επουλωθούν, ο ιός παραμένει σε αδρανή κατάσταση στο σώμα. Αυτό σημαίνει ότι νέα έλκη μπορούν να επανεμφανιστούν ανά πάσα στιγμή όταν ο ιός επανενεργοποιηθεί. Ορισμένοι άνθρωποι αναφέρουν συχνότερη εμφάνιση ελκών όταν το ανοσοποιητικό τους σύστημα είναι εξασθενημένο, όπως για παράδειγμα κατά την διάρκεια μιας ασθένειας ή περιόδων άγχους.

    cold sore 2

    Θεραπεία ψυχρών ελκών

    Όταν το ψυχρό έλκος γίνει ενοχλητικό, μπορείτε να ανακουφίσετε τον πόνο και να προωθήσετε την επούλωση με αντιϊικές αλοιφές, όπως η πενσικλοβίρη ή docosanol. Αυτές οι αλοιφές τείνουν να είναι πιο αποτελεσματικές όταν εφαρμόζονται αμέσως μόλις εμφανιστούν τα πρώτα σημάδια του ψυχρού έλκους. Χρειάζεται να εφαρμόζονται 4 με 5 φορές την ημέρα για 4 με 5 μέρες.

    Τα ψυχρά έλκη μπορούν να αντιμετωπιστούν με από του στόματος χορηγούμενα αντιϊικά, όπως η ακυκλοβίρη, η βαλακυκλοβίρη και η φαμκυκλοβίρη. Καλύτερα να μην τα λαμβάνετε. Έχουν πολλές παρενέργειες.

    Τα ψυχρά έλκη μπορούν να προληφθούν και να θεραπευθούν με συμπληρώματα ψευδαργύρου. 25 χλγρ στοιχειακού ψευδαργύρου την ημέρα είναι απαραίτητα για τη θεραπεία. Η βιταμίνη C 500 χλγρ την ημέρα βοηθάει, επίσης.

    Οι κρέμες ή οι αλοιφές με ψευδάργυρο τοποθετούνται απευθείας σε ένα ανεπτυγμένο έλκος κι επιταχύνουν τη θεραπεία , γιατί μπλοκάρουν την αναπαραγωγή του ιού και δρουν οι φυσικές θεραπείες.

    Τα συμπτώματα μπορούν να ανακουφιστούν αν τοποθετείτε πάγο ή πετσέτες εμποτισμένες σε παγωμένο νερό πάνω στα ψυχρά έλκη.

    Στις εναλλακτικές μεθόδους αντιμετώπισής τους περιλαμβάνεται η χρήση εκχυλίσματος λεμονιού.

    Επίσης, η τακτική λήψη συμπληρωμάτων λυσίνης συνδέεται με μικρότερη συχνότητα εμφάνισης των ψυχρών ελκών σε ορισμένους ανθρώπους.

    Η aloe vera, το καταπραϋντικό τζελ που βρίσκεται στο εσωτερικό των φύλλων του φυτού της αλόης, μπορεί να προσφέρει μια δροσερή αίσθηση ανακούφισης στο έλκος. Εφαρμόστε στην πληγή τζελ aloe vera πολλές φορές την ημέρα.

    Η αμαμελίδα είναι ένα φυσικό αιμοστατικό που βοηθά στην ξήρανση και την επούλωση των ψυχρών ελκών.

    Επιπλοκές ψυχρών ελκών

    Δύσπνοια ή δυσκαταποσία

    Υψηλό ή επίμονο πυρετό

    Κόκκινα, ερεθισμένα μάτια με ή χωρίς οφθαλμικές εκκρίσεις

    Πρόληψη ψυχρών ελκών

    Να πλένετε τα χέρια σας τακτικά και να αποφεύγετε την δερματική επαφή με άλλους ανθρώπους. Φροντίστε να μην μοιράζεστε πράγματα που αγγίζετε με το στόμα σας, όπως προϊόντα για τα χείλη και τρόφιμα, ενώ έχετε εμφανίσει έλκος. Μην αγγίζετε και μην ξύνετε τα έλκη σας. Η επαφή μεταφέρει τον ιό στα χέρια, επιτρέποντας την εξάπλωσή του στα δάχτυλα, στα μάτια και, φυσικά, σε άλλα άτομα.

    Μπορείτε να καταστείλετε την επανενεργοποίηση του ιού του απλού έρπητα λαμβάνοντας τα παρακάτω προληπτικά μέτρα:

    Εάν το ψυχρό έλκος εμφανίζεται κάθε φορά που αγχώνεστε, εξασκηθείτε σε πρακτικές διαχείρισης του άγχους, όπως ο διαλογισμός.

    Εάν το ψυχρό έλκος εμφανίζεται όταν εκτίθεστε στον ήλιο, εφαρμόστε φυσικό αντηλιακό με οξείδιο του ψευδαργύρου πριν από κάθε έκθεση.

    Αποφύγετε να φιλάτε οποιονδήποτε έχει ψυχρό έλκος και μην κάνετε στοματικό σεξ με κάποιον που έχει έρπητα γεννητικών οργάνων.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον έρπητα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον έρπητα

    cold sore 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Συμπλήρωμα διατροφής για τον έρπητα

    Έχει παρενέργειες η συνεχής χρήση της μάσκας;

    Απλός έρπητας

    Ερπητική κυνάγχη

    Οι δερματικές βλάβες από τις χημειοθεραπείες και τις ακτινοθεραπείες

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Σύνδρομο Sweet

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Σύνδρομο Stevens-Johnson

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Νόσος Kawasaki

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Κνίδωση

    Ερπητικές οφθαλμολογικές λοιμώξεις

    Πολύμορφο ερύθημα

    Έρπης της κυήσεως

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον έρπητα γεννητικών οργάνων

    Έρπης ζωστήρας

    Θεραπεία του έρπητα ζωστήρα εναλλακτικά

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα ζωστήρα

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Ενδείξεις βελονισμού

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    L-αργινίνη, το θαυματουργό αμινοξύ

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Το σύνδρομο Ramsay Hunt

    Σφένδαμος

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεοπόρωση Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεοπόρωση

    Οστεοπόρωση

    Οστεοπόρωση είναι μία πολυπαραγοντική σκελετική νόσος, χαρακτηριζόμενη από σοβαρή απώλεια οστού, ικανή να προδιαθέσει σε μη τραυματικής αιτιολογίας κατάγματα της σπονδυλικής στήλης, άνω τμήματος του μηραίου οστού, περιφερικό άκρο κερκίδας, εγγύς βραχιόνιο, κλάδου ηβικού οστού και πλευρές

    • Μετεμμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση (τύπος Ι): η πιο κοινή μορφή στις Καυκάσιες και Ασιατικές γυναίκες. Λόγω της υπερβολικής και επιμηκυσμένης επιτάχυνσης της απορρόφησης των οστών, που ακολουθεί την εμμηνοπαυσιακή απώλεια της έκκρισης οιστρογόνων
    • Εκφυλιστική οστεοπόρωση (τύπος ΙΙ): εμφανίζεται και στα δύο φύλλα άνω των 75 ετών, λόγω μιας λεπτής επιμηκυσμένης ανισορροπίας μεταξύ των ποσοστών της απορρόφησης και του σχηματισμού των οστών
    • Ιδιοπαθής οστεοπόρωση: μια σπάνια μορφή πρωτοπαθούς οστεοπόρωσης προκύπτουσα σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες και σε άνδρες κάτω των 75 ετών. Δεν σχετίζεται με δευτεροπαθή αίτια ή παράγοντες κινδύνου που προδιαθέτουν σε απώλεια οστού 
    • Νεανική οστεοπόρωση: μια σπάνια μορφή ποικίλης σοβαρότητας που εμφανίζεται στα παιδιά πριν την εφηβεία. Αυτοπεριοριζόμενη με παύση των καταγμάτων στην εφηβεία 
    • Δευτεροπαθής οστεοπόρωση: σοβαρή απώλεια οστού, ικανή να προκαλέσει μη τραυματικής αιτιολογίας κατάγματα, λόγω των εξωγενών παραγόντων, όπως υπερβολικά κορτικοστεροειδή, ρευματοειδή αρθρίτιδα, χρόνια ηπατοπάθεια/νεφροπάθεια, σύνδρομα δυσαπορρόφησης, συστηματική μαστοκυττάρωση, υπερπαραθυρεοειδισμός, υπερθυρεοειδισμός, μια ποικιλία υπογοναδικών καταστάσεων και άλλα 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό

    Γενετική: Οικογενής προδιάθεση σε μικρότερη σκελετική μάζα κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης και εξέλιξης και σε ταχεία απώλεια οστών μετά την εμμηνόπαυση έχουν περιγραφεί σε κάποιους ασθενείς. Επίσης η οστεοπόρωση είναι πιο συχνή στους Καυκάσιους και στους Ανατολίτες παρά σε ομάδες Μαύρων και Λατίνων

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικία 8 ετών έως το γήρας ανάλογα με τον τύπο

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗΣ

    • Πόνος στην πλάτη οξύς/χρόνιος 
    • Κύφωση/Σκολίωση
    • Μη τραυματικής αιτιολογίας κατάγματα
    • Μη περιφερικές ανωμαλίες οστών 
    • Απώλεια ύψους

    ΑΙΤΙΑ ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗΣ

    • Μετεμμηνοπαυσιακά (Τύπος Ι): υποοιστρογοναιμία
    • Εκφυλιστική (Τύπος ΙΙ)
    • Ιδιοπαθής 
    • Νεανική
    • Δευτεροπαθής
    • Αν και η απώλεια οστού είναι μια αναπόφευκτη συνέπεια της γήρανσης, η οστεοπόρωση εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα που αποτυγχάνουν να αποκτήσουν κορυφαία οστική πυκνότητα κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης ή χάνουν ταχέως οστό μετέπειτα λόγω της υπερβολικής μετεμμηνοπαυσιακής και/ή εκφυλιστικής απώλειας οστού ή ιατρικών καταστάσεων/παραγόντων κινδύνου που αυξάνουν την απώλεια οστού 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗΣ

    • Διαιτητικοί - ανεπαρκές ασβέστιο, υπερβολικά φωσφορικά/πρωτεΐνες
    • Σωματικοί - ακινητοποίηση, καθιστική ζωή
    • Κοινωνικοί - οινόπνευμα, τσιγάρα, καφεΐνη
    • Ιατρικοί - χρόνιες νόσοι, ενδοκρινοπάθειες 
    • Ιατρογενείς - κορτικοστεροειδή, υπερβολική υποκατάσταση θυρεοειδικής ορμόνης, ηπαρίνη χρονίως, χημειοθεραπεία, διουρητικά της αγκύλης, αντισπασμωδικά, τετρακυκλίνες, θεραπεία με ακτινοβολίες 
    • Γενετικοί/Οικογενείς - κάτω του φυσιολογικού οστική μάζα στην ωριμότητα, οικογενής οστική απώλεια με αυξημένο ρυθμό

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Πολλαπλούν μυέλωμα 
    • Άλλες νεοπλασίες
    • Οστεομαλακία
    • Ατελής οστεογένεση (Τύπος Ι)
    • Σκελετικός υπερπαραθυρεοειδισμός (πρωτοπαθής και δευτεροπαθής)
    • Μαστοκυττάρωση (σπάνια)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Όλες οι δοκιμασίες ρουτίνας είναι συνήθως φυσιολογικές 
    • Η αλκαλική φωσφατάση μπορεί να αυξηθεί παροδικά μετά τα κατάγματα
    • Ηλεκτροφόρηση πρωτεϊνών ορού ή ούρων, φυσιολογική 
    • Δοκιμασίες λειτουργίας θυρεοειδούς και ουροποιητικού, ελεύθερης κορτιζόλης, φυσιολογικές σε πρωτοπαθείς τύπους 
    • Η οστεοκαλσίνη ορού, εάν είναι υψηλή, υποδηλώνει τύπο ανακύκλωσης 
    • Φυσιολογικό ασβέστιο ούρων

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Ηπατοτοξικά, διότι προκαλούν αλλαγές στην αλκαλική φωσφατάση 
    • Τα οιστρογόνα διότι προκαλούν αλλαγές στις δοκιμασίες λειτουργίας θυρεοειδούς

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Πολλαπλούν μυέλωμα ή άλλη νεοπλασία 
    • Οστεομαλακία
    • Ατελής οστεογένεση 
    • Υπερπαραθυρεοειδισμός

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ελαττωμένη οστική μάζα στα συμπαγή οστά, περισσότερο από ότι στα φλοιώδη οστά. Απώλεια συνδέσμων συμπαγών οστών
    • Οστεοκλάστες και οστεοβλάστες σε ποικίλο αριθμό 
    • Μη απόδειξη άλλων μεταβολικών νόσων οστών και μη αύξηση του ανόργανου οστεοειδούς 
    • Μυελός φυσιολογικός ή ατροφικός 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία - "πρώιμες" αλλαγές αύξησης του πλάτους των μεσοσπονδύλιων διαστημάτων σχετικής αύξησης των μεσοσπονδυλίων δίσκων, κατακόρυφες ραβδώσεις των σπονδυλικών σωμάτων 
    • "Όψιμες" αλλαγές καταγμάτων μεσοσπονδυλίων δίσκων, σφηνοειδή ή συνθλιπτικά κατάγματα, περιφερικά κατάγματα στα άκρα των μακρών 
    • Σπινθηρογράφημα οστών μπορεί να δείξει αυξημένη πρόσληψη στις θέσεις των προηγούμενων καταγμάτων, αλλιώς είναι αρνητική. Καλύτερα να μη γίνεται 
    • Οστική πυκνότητα μετάλλων με διπλής ενέργειας απορροφησιομετρία ακτίνων Χ ή ποσοτική υπολογιστική τομογραφία
    1. Οστική πυκνότητα μετάλλων με διπλής ενέργειας απορροφησιομετρία ακτίνων Χ: χρησιμοποιεί φιλτραρισμένες ακτίνες Χ, για να μετρήσει την οστική πυκνότητα μετάλλων της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και του ανώτερου τμήματος του μηριαίου οστού. Το φυσιολογικό εύρος είναι +-1 της σταθερής απόκλισης για μέση μέγιστη οστική πυκνότητα μετάλλων σε συγκεκριμένη σκελετική θέση και πληθυσμιακή ομάδα
    2. Ποσοτική υπολογιστική τομογραφία: χρησιμοποιεί 4ης γενιάς αξονικό τομογράφο ειδικό προγραμματισμό και πλαστικό φάσμα που περιέχει μάρτυρα οστικής μάζας για να μετρήσει οστική πυκνότητα σπογγωδών ή φλοιωδών οστών ή και τα δύο της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Φυσιολογικό εύρος +- της σταθερής απόκλισης
    • Ποσοτική ιστομορφομετρία οστών: ιστολογική μέθοδος ποσοτικής μέτρησης ποικίλων στοιχείων της φυσιολογίας του οστού, χρησιμοποιεί βιοψία λαγόνιας ακρολοφίας και ειδικές μεθόδους ανάλυσης και χρώσεων, συμπεριλαμβανομένων των προηγούμενων χορηγήσεων τετρακυκλινών σε ώσεις, που να επιτρέψουν φθοριούχες μετρήσεις του προσοστού των μεταλλικών στοιχείων του οστού. Υπάρχουν κανονιστικές πληροφορίες για ποικίλους πληθυσμούς
    • Αξονική τομογρφία με οστικά παράθυρα για αναγνώριση καταγμάτων

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Σπάνια χρειάζεται βιοψία για να αποκλειστούν άλλες μεταβολικές νόσοι οστών. Μερικές φορές χρησιμοποιείται για να μετρηθεί η ποσότητα της απώλειας του οστού, κάνοντας χρήση ποσοτικών ιστομορφομετρικών τεχνικών

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Συνήθως εξωνοσοκομειακός ασθενής
    • Ενδονοσοκομειακός ασθενής για οξύ πόνο στην πλάτη κυρίως σε νέα κατάγματα σπονδύλων και σε οξεία θεραπεία του ανώτερου μηριαίου οστού και πυελικά κατάγματα
    • Νοσηλευτική φροντίδα ή φροντίδα στο σπίτι, μπορεί να χρειαστεί μετά από περιφερικά κατάγματα

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Όπως απαιτείται για τον πόνο και την αναπηρία, π.χ. ζέστη, αναλγητικά, φυσιοθεραπεία 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Διατηρείστε την κινητοποίηση, περπατήστε 1 μίλι, 2 φορές την ημέρα, εάν είναι δυνατόν, κολυμπήστε, κάντε ποδήλατο
    • Αποφύγετε ασκήσεις και τεχνικές που αυξάνουν τις δυνάμεις συμπίεσης και το μηχανικό στρες της σπονδυλικής στήλης και των περιφερικών οστών
    • Διαδικασίες αποκατάστασης για το σπασμό των μυών της ράχης και ενθάρρυνση κινητοποίησης 

    7 cause osteoporosis old people with osteoporosis problem 115990 2

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Ελαττώστε το φαγητό, εάν είστε υπέρβαροι 
    • Λήψη ασβεστίου 1.500 mg/ημέρα από όλες τις πηγές εάν δεν υπάρχει υπερασβεστιουρία ή προηγούμενο ιστορικό λίθων ασβεστίου
    • Αποφύγετε υπερβολική πρόσληψη φωσφόρου ή πρωτεϊνών π.χ. αποφύγετε ροφήματα που περιέχουν φωσφορικό οξύ και υπερβολική πρόσληψη κρέατος 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Συνθετική καλσιτονίνη σολωμού 100 IU την ημέρα ή qod ή 50 IU κάθε ημέρα ή 3 φορές την εβδομάδα μπορεί να είναι αποτελεσματικές σε τύπους με υψηλή ανακύκλωση. Πρέπει να χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με αρκετό ασβέστιο και βιταμίνη D
    • Συνθετική ανθρώπινη καλσιτονίνη 0,5 mg την ημέρα έως 3 φορές την εβδομάδα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί όταν αναπτυχθεί αλλεργία ή ανοχή στη συνθετική καλσιτονίνη του σολωμού
    • Θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης (οιστρογόνα/προγεστερόνη)

    Οι συστάσεις για τη θεραπεία βασίζονται συχνά σε μια εκτίμηση του κινδύνου σας να σπάσετε ένα οστό τα επόμενα 10 χρόνια χρησιμοποιώντας πληροφορίες όπως το τεστ πυκνότητας των οστών. Εάν ο κίνδυνος σας δεν είναι υψηλός, η θεραπεία μπορεί να μην περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και να επικεντρωθεί στην τροποποίηση παραγόντων κινδύνου για απώλεια και πτώση των οστών.

    Βιοφωσφονικά

    Και για τους άνδρες και τις γυναίκες που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο κατάγματος, τα πιο διαδεδομένα φάρμακα οστεοπόρωσης είναι τα διφωσφονικά.

    Τα παραδείγματα περιλαμβάνουν:

    • Alendronate (Binosto, Fosamax)
    • Risedronate (Actonel, Atelvia)
    • Ibandronate (Boniva)
    • Ζολεδρονικό οξύ (Reclast, Zometa)

    Οι ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν ναυτία, κοιλιακό άλγος και συμπτώματα που μοιάζουν με καούρα. Αυτά είναι λιγότερο πιθανό να συμβούν εάν το φάρμακο λαμβάνεται σωστά. Οι ενδοφλέβιες μορφές διφωσφονικών δεν προκαλούν στομαχικές διαταραχές αλλά μπορούν να προκαλέσουν πυρετό, πονοκέφαλο και μυϊκούς πόνους για έως και τρεις ημέρες. Μπορεί να είναι πιο εύκολο να προγραμματίσετε μια τριμηνιαία ή ετήσια ένεση από το να θυμάστε να παίρνετε ένα εβδομαδιαίο ή μηνιαίο χάπι, αλλά μπορεί να είναι πιο δαπανηρό να το κάνετε.

    Φάρμακα μονοκλωνικών αντισωμάτων

    Σε σύγκριση με τα διφωσφονικά, το denosumab (Prolia, Xgeva) παράγει παρόμοια ή καλύτερα αποτελέσματα οστικής πυκνότητας και μειώνει την πιθανότητα όλων των τύπων καταγμάτων. Το Denosumab χορηγείται μέσω βολής κάτω από το δέρμα κάθε έξι μήνες. Εάν πάρετε το denosumab, ίσως χρειαστεί να συνεχίσετε να το κάνετε επ 'αόριστον. Πρόσφατη έρευνα δείχνει ότι μπορεί να υπάρχει υψηλός κίνδυνος κατάγματος της σπονδυλικής στήλης μετά τη διακοπή του φαρμάκου. Μια πολύ σπάνια επιπλοκή των διφωσφονικών και του denosumab είναι ένα σπάσιμο ή ρωγμή στη μέση του μηρού. Μια δεύτερη σπάνια επιπλοκή είναι η καθυστερημένη επούλωση της σιαγόνας (οστεονέκρωση της γνάθου). Αυτό μπορεί να συμβεί μετά από επεμβατική οδοντιατρική διαδικασία όπως αφαίρεση δοντιού. Πρέπει να κάνετε οδοντιατρική εξέταση πριν ξεκινήσετε αυτά τα φάρμακα και θα πρέπει να συνεχίσετε να φροντίζετε καλά τα δόντια σας και να επισκέπτεστε τον οδοντίατρό σας τακτικά ενώ βρίσκεστε σε αυτά. Βεβαιωθείτε ότι ο οδοντίατρός σας γνωρίζει ότι παίρνετε αυτά τα φάρμακα.

    Θεραπεία που σχετίζεται με ορμόνες

    Το οιστρογόνο, ειδικά όταν ξεκινά αμέσως μετά την εμμηνόπαυση, μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση της οστικής πυκνότητας. Ωστόσο, η θεραπεία με οιστρογόνα μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο θρόμβων αίματος, καρκίνου του ενδομητρίου, καρκίνου του μαστού και πιθανώς καρδιακών παθήσεων. Επομένως, τα οιστρογόνα χρησιμοποιούνται συνήθως για την υγεία των οστών σε νεότερες γυναίκες ή σε γυναίκες των οποίων τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης απαιτούν επίσης θεραπεία. Το Raloxifene (Evista) μιμείται τα ευεργετικά αποτελέσματα των οιστρογόνων στην οστική πυκνότητα σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, χωρίς μερικούς από τους κινδύνους που σχετίζονται με τα οιστρογόνα. Η λήψη αυτού του φαρμάκου μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο ορισμένων τύπων καρκίνου του μαστού. Οι εξάψεις είναι μια κοινή παρενέργεια. Η ραλοξιφαίνη μπορεί επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο θρόμβων στο αίμα. Στους άνδρες, η οστεοπόρωση μπορεί να σχετίζεται με μια σταδιακή μείωση των επιπέδων τεστοστερόνης που σχετίζεται με την ηλικία. Η θεραπεία αντικατάστασης τεστοστερόνης μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση των συμπτωμάτων χαμηλής τεστοστερόνης, αλλά τα φάρμακα για την οστεοπόρωση έχουν μελετηθεί καλύτερα στους άνδρες για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης και συνεπώς συνιστώνται μόνα τους ή επιπλέον της τεστοστερόνης.

    Φάρμακα για την ανάπτυξη οστών

    Εάν δεν μπορείτε να ανεχτείτε τις πιο κοινές θεραπείες για την οστεοπόρωση - ή εάν δεν λειτουργούν αρκετά καλά - ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει να δοκιμάσετε:

    • Teriparatide. Αυτό το ισχυρό φάρμακο είναι παρόμοιο με την παραθυρεοειδή ορμόνη και διεγείρει τη νέα ανάπτυξη των οστών. Δίνεται με καθημερινή ένεση κάτω από το δέρμα. Μετά από δύο χρόνια θεραπείας με τεριπαρατίδη, ένα άλλο φάρμακο οστεοπόρωσης λαμβάνεται για τη διατήρηση της νέας ανάπτυξης των οστών.
    • Abaloparatide. Είναι ένα άλλο φάρμακο παρόμοιο με την παραθυρεοειδή ορμόνη. Μπορείτε να το πάρετε για δύο μόνο χρόνια, το οποίο θα ακολουθήσει άλλο φάρμακο για την οστεοπόρωση.
    • Romosozumab. Αυτό είναι το νεότερο φάρμακο για την ανάπτυξη οστών για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης. Χορηγείται ως ένεση κάθε μήνα στο γραφείο του γιατρού σας. Περιορίζεται σε ένα έτος θεραπείας, ακολουθούμενο από άλλα φάρμακα για την οστεοπόρωση.

    Αντενδείξεις:

    • Καλσιτονίνες - καμία πλην αλλεργίας 
    • Θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης απόλυτη - προηγούμενο ιστορικό καρκίνου ενδομητρίου ή μαστού ή προκαρκινωματώδεις καταστάσεις του μαστού 
    • Θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης σχετική - προηγούμενο ιστορικό υπέρτασης, θρομβοεμβολικών επεισοδίων, οιδηματωδών καταστάσεων, ενδομητρίωσης, ημικρανίας, ακράτειας εξ υπερεντάσεως, σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του μαστού 

    Προφυλάξεις:

    • Καλσιτονίνες - καμία
    • Θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης - ετήσια γυναικολογική εξέταση συμπεριλαμβανομένου Test Pap ή βιοψίας ενδομητρίου, ετήσια εξέταση μαστού και μαστογραφία, ελέγξτε την αρτηριακή πίεση 2 φορές την ημέρα κατά την έναρξη της θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Υπάρχουν περιορισμένες ενδείξεις ότι ορισμένα συμπληρώματα, όπως η βιταμίνη Κ2 και η σόγια, μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του κινδύνου κατάγματος στην οστεοπόρωση, αλλά χρειάζονται περισσότερες μελέτες για την απόδειξη των οφελών και τον προσδιορισμό των κινδύνων.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Μηνιαία κατά την έναρξη, στη συνέχεια κάθε 2-4 μήνες.
    • Ετήσια πολυπαραγοντική δοκιμασία ελέγχου του πληθυσμού, ετήσια γυναικολογική εξέταση, εξέταση μαστού και μαστογραφία 
    • Ετήσια μέτρηση οστική πυκνότητας μετάλλων, χρησιμοποιώντας την ίδια τεχνική και τα ίδια όργανα όπως στη μέτρηση του μάρτυρα
    • Επαναλαμβανόμενες ακτίνες Χ της σπονδυλικής στήλης κάθε 3 χρόνια. Πιο συχνά ενδείκνυνται σε οξύ πόνο, υποψιαζόμενα κατάγματα
    • Ακτινογραφίες περιφερικών οστών, αν υπάρχει οξύς πόνος

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Γενικές οδηγίες:

    • Δίαιτα, άσκηση, ορμονική υποκατάσταση στην εμμηνόπαυση 
    • Αυξημένη πρόσληψη ασβεστίου 

    Πρόληψη κατά τη διάρκεια της οστεοπενικής φάσης (επιμηκυσμένη συνήθως ασυμπτωματική φάση πριν τα κατάγματα):

    • Αναγνώριση της οστεοπενίας: Οστική πυκνότητα μετάλλων (ανεξαρτήτως μεθόδου) μεταξύ 1 και 2 σταθερής απόκλισης κάτω από μιας μέσης τιμής κορυφαίας οστικής μάζας για τη συγκεκριμένη θέση του σκελετού και την ομάδα του πληθυσμού 
    • Διόρθωση των ιάσιμων περιπτώσεων και άλλων παραγόντων κινδύνου θα βοηθήσουν επίσης στην απόκτηση κορυφαίας οστικής μάζας κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης
    • Θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης εάν είναι μετεμμηνοπαυσιακή και δεν υπάρχουν απόλυτες αντενδείξεις 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Έντονο άλγος που εγκαθιστά αναπηρία
    • Νωτιαία/Οσφυϊκά νευρολογικά ελλείμματα 2ο σε κάταγμα σπονδύλου (σπάνια)
    • Αναπηρία (θάνατος δευτεροπαθώς σε επιπλοκές καταγμάτων του ανώτερου τμήματος του μηριαίου οστού)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Σε 70% των ασθενών η θεραπεία θα οδηγήσει σε σταθεροποίηση των εκδηλώσεων από το σκελετό 
    • Μικρές αυξήσεις της οστικής μάζας σε μερικές περιπτώσεις 
    • Ελάττωση του πόνου, αύξηση της κινητικότητας 
    • 20-30% των καταγμάτων του άνω τμήματος του μηριαίου οστού, θα οδηγήσουν σε χρόνια φροντίδα και/ή πρόωρο θάνατο από επιπλοκές ανεξαρτήτως θεραπείας 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υπερβολικά κορτικοστεροειδή 
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Χρόνια νεφροπάθεια/ηπατοπάθεια 
    • Σύνδρομα δυσαπορρόφησης 
    • Συστηματική μαστοκυττάρωση 
    • Υπερπαραθυρεοειδισμός 
    • Υπερθυρεοειδισμός
    • Ποικίλες υπογοναδικές καταστάσεις

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Νεανική οστεοπόρωση 

    Γηριατρικό: Μετεμμηνοπαυσιακή/Εκφυλιστική, μικτές μορφές

    ΚΥΗΣΗ

    Σπάνια οξεία οστεοπόρωση της κύησης

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για να δυναμώσετε τα οστά σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για να δυναμώσετε τα οστά σας

    Osteoporosis Stages

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμηνόρροια

    Νόσος και σύνδρομο Cushing

    Διαταραχές μεσοσπονδυλίων δίσκων

    Εμμηνόπαυση

    Πώς να αντιμετωπίσετε το μυοσκελετικό πόνο

    Οι κίνδυνοι για τα οστά σας

    Στρόντιο

    Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Οστά και κάνναβη

    Όλα τα κόλπα για να δυναμώσετε τα κόκαλά σας

    Ραχίτιδα

    Σύνδρομο ανεπάρκειας μαγνησίου

    Ασβέστιο κοραλλιών

    Ο ήλιος είναι τροφή για το σώμα

    Εναλλακτικές λύσεις γάλακτος

    Οι κίνδυνοι από το XGEVA

    Τα προβιοτικά θεραπεύουν την οστεοπόρωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παραθορμόνη

    Φώσφορος

    Βρώσιμη φωσφατάση οστών

    Οι βιταμίνες για την οστεοπόρωση

    Οστεομαλακία

    Μεταβολική Θεραπεία Ασθενειών του Hans Nieper

    Οστεάλευρο

    Οι καλύτερες βιταμίνες για τα οστά

    Διατροφικά σφάλματα που πρέπει να διορθώσετε

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Το ασβέστιο από μόνο του δεν μπορεί να διατηρήσει την υγεία των οστών

    Το έντερο υπεύθυνο για όλες τις ασθένειες

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν ασβέστιο

    Ψευδάργυρος

    Γιατί πρέπει καθημερινά να παίρνετε βιταμίνη D

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ασβέστιο

    Το ασβέστιο και το μαγνήσιο μαζί κάνουν θαύματα

    Να αποφεύγετε το γάλα στον καφέ

    Αδυνατίστε με ασβέστιο

    Αντιμετώπιση υπερασβεστιαιμίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον δολομίτη

    Όταν κάποιος δεν μπορεί να καταναλώσει γαλακτοκομικά

    Ασβέστιο

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εμμηνόπαυση

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Πλήρες check up για οστεοπόρωση

    Τα καλύτερα για την οστεοπόρωση

    Γιατί πρέπει καθημερινά να παίρνετε βιταμίνη D

    Πώς πρέπει να παίρνετε τα διφωσφονικά από το στόμα;

    Ότι πρέπει να κάνετε αν είσαστε στην εμμηνόπαυση

    Οστεοπόρωση στους άνδρες

    Νεανική οστεοπόρωση

    Οστεοπόρωση

    Υγεία των οστών

    Το ελαιόλαδο προστατεύει τα κόκκαλα

    Ήλιος και βιταμίνη D

    Τι είναι η εμμηνόπαυση;

    Οι γυναικείες ορμόνες

    Bιταμίνες για την εμμηνόπαυση

    Τροφές φάρμακα

    Το Φαρμακείο του Θεού

    Τα γηριατρικά σύνδρομα

    Πρόληψη και θεραπεία ασθενειών με την άσκηση

    Γιατί πρέπει να ξεκινήσετε από αύριο το περπάτημα

    Οστεοπόρωση

    Άσκηση για όσους πάσχουν από οστεοπόρωση

    Έλεγχος οστεοπόρωσης

    Έλεγχος οστεοπόρωσης με το κινητό σας

    Το τεστ ενός λεπτού για την οστεοπόρωση

    Η οστεοπόρωση χτυπάει και τους άντρες

    Εμφυτεύσιμη συσκευή για την οστεοπόρωση

    Ο ρόλος των οστών στον διαβήτη

    Βότανα για τα οστά και τις αρθρώσεις

    Denosumab σε οστικές μεταστάσεις

    www.emedi.gr

     

     

  • Παγκρεατικός καρκίνος εξωκρινούς μοίρας Παγκρεατικός καρκίνος εξωκρινούς μοίρας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον παγκρεατικό καρκίνο εξωκρινούς μοίρας

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Παγκρεατικοί καρκίνοι εξωκρινούς μοίρας είναι κακοήθειες της εξωκρινούς μοίρας του παγκρέατος (περιλαμβάνουσες, αδενοκαρκίνωμα 90%, κυσταδενοκαρκίνωμα και καρκίνωμα των πόρων) και αντιπροσωπεύουν το 3% των καρκίνων.

    Αυτές οι κακοήθειες διαιρούνται σε δύο κατηγορίες:

    • Βλάβες γύρω από το φύμα - πιο συχνά αδενοκαρκινώματα της κεφαλής του παγκρέατος. Μικρότερης συχνότητας είναι κακοήθεις βλάβες του ίδιου του φύματος, του δωδεκαδακτύλου και του κοινού ηπατικού πόρου. Βλάβες σε αυτές τις περιοχές χαρακτηρίζονται από ίκτερο, απώλεια βάρους και κοιλιακό πόνο
    • Βλάβες του σώματος και της ουράς του παγκρέατος - αφορούν το 30% των αδενοκαρκινωμάτων του παγκρέατος. Λόγω της οπισθοπεριτοναϊκής εντοπίσεως και της αποστάσεως από τον κοινό χοληδόχο πόρο, οι βλάβες τείνουν να είναι πολύ μεγαλύτερες κατά τη διάγνωση. Συχνά συμπτώματα είναι απώλεια βάρους και πόνος  

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία στους άνδρες = 63 χρόνια, στις γυναίκες = 67 χρόνια 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (1,5/1 ως 2/1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΑΓΚΡΕΑΤΙΚΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΕΞΩΚΡΙΝΟΥΣ ΜΟΙΡΑΣ

    • Απώλεια βάρους (90%)
    • Πόνος (75%)
    • Ίκτερος (65%)
    • Ανορεξία (60%)
    • Κνησμός (40%)
    • Σακχαρώδης διαβήτης (15%)
    • Υποσιτισμός (75%)
    • Ηπατομεγαλία (65%)
    • Ψηλαφητή χοληδόχος κύστη (25%)
    • Ευαισθησία κοιλίας (20%)
    • Μάζα (10%)
    • Ασκίτης (5%)

    ΑΙΤΙΑ ΠΑΓΚΡΕΑΤΙΚΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΕΞΩΚΡΙΝΟΥΣ ΜΟΙΡΑΣ

    • Όχι γνωστή αιτιολογία, αν και υπάρχουν πολλές συσχετίσεις 
    • Η φυλή, ο σακχαρώδης διαβήτης, το κάπνισμα, έκθεση σε περιβαλλοντικούς παράγοντες και ειδικούς χώρους εργασίας και τα λίπη των τροφών έχουν συσχετισθεί με τη νόσο 
    • Ενδιαφέρον είναι ότι φαινομενικά δεν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ παγκρεατίτιδας, χρήση αλκοόλης και καφέ όταν τα δεδομένα διορθωθούν για την επίπτωση της χρήσης καπνού 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ 

    • Πιθανοί: Φυλή, σακχαρώδης διαβήτης, κάπνισμα 
    • Ίσως σχετίζονται: Έκθεση σε περιβαλλοντικούς παράγοντες ή παράγοντες που έχουν σχέση με την εργασία, λιπίδια των τροφών 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΑΓΚΡΕΑΤΙΚΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΕΞΩΚΡΙΝΟΥΣ ΜΟΙΡΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Χοληδοχολιθίαση 
    • Παγκρεατίτιδα
    • Παγκρεατική ψευδοκύστη 
    • Χολαγγειοκαρκίνωμα 
    • Καρκίνωμα του φύματος του Vater
    • Νεοπλάσματα του δωδεκαδακτύλου
    • Διάφορες κακοήθειες με εξωγενή πίεση επί του χοληδόχου πόρου
    • Στενώσεις χοληφόρων 
    • Κύστη χοληδόχου πόρου

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Επίπεδα χολερυθρίνης κατά μέσο όρο πάνω από 15 mg/dl σε ασθενείς με ίκτερο αφείλονται συνήθως σε παγκρεατικό καρκίνο, είναι σημαντικά υψηλότερα από τα επίπεδα χολερυθρίνης ασθενών με καλοήθεις νόσους (χοληδοχολιθίαση, στενώσεις, κλπ.)
    • Ασθενείς με πρόσφατη εμφάνιση ικτέρου και χολερυθρίνη > 10 mg/dL (256 mmol/L) πρέπει να θεωρούνται ότι έχουν νεοπλασματική νόσο που αποφράσσει τον κοινό χοληδόχο πόρο, μέχρις αποδείξεως του εναντίου
    • Η αλκαλική φωσφατάση είναι αυξημένη στους περισσότερους ασθενείς. Πάντως με μέση τιμή 550 U/ώρα δεν διαφέρει σημαντικά από τα επίπεδα των ασθενών με απόφραξη χοληδόχου πόρου από καλοήθη νόσο
    • Αναιμία ευρίσκεται στο 60% των ασθενών 
    • Αίμα στα κόπρανα βρίσκεται περίπου στο 90% των ασθενών με όγκους κοντά στο φύμα 
    • Αυξημένη αμυλάση σε λιγότερο από 5% των ασθενών 

    Δείκτες καρκίνου:

    • Σχετικά πρόσφατα επιτεύγματα. Γενικώς χρήσιμοι για αδρή επιλογή των ασθενών σε κίνδυνο, ή για την εκτίμηση εκτάσεως διαπιστωμένης νόσου. Είναι καλύτερο να έχουμε συνδυασμό δεικτών με πολλούς μεθόδους για καλύτερη ειδικότητα. Αντιπροσωπεύουν ένα δυναμικό τομέα έρευνας και είναι πιθανό να ανακαλυφθούν στο μέλλον νέοι δείκτες και να αναπτυχθούν ειδικές μέθοδοι στο μέλλον. Καλύτερα μην τους αξιολογείτε
    • CA 19-9: αυξημένος στον ορό και στα παγκρεατικά υγρά ασθενών με παγκρεατικό καρκίνο. Η ευαισθησία και ειδικότητα στη διαφορική διάγνωση με παγκρεατίτιδα δεν έχει προσδιορισθεί 
    • Καρκινοεμβρυϊκό αντιγόνο (CEA): αυξημένο στον ορό και στα πεγκρεατικά υγρά πάνω από 10 ng/ml και 30 ng/ml αντίστοιχα σε ασθενείς με παγκρεατικό καρκίνο 
    • Παγκρεατικό - ογκοεμβρυϊκό αντιγόνο: ευαισθησία 68% όταν χρησιμοποιείται σαν διαγνωτική εξέταση πρώτης γραμμής. Συνδυαζόμενο με CEA και α-εμβρυϊκή πρωτεΐνη αυξάνει την ευαισθησία 
    • Γαλακτοσυλτρανσφεράση-ισοένζυμο ΙΙ: ευαισθησία 67,2% και ειδικότητα 98,2% στον παγκρεατικό καρκίνο. Δεν είναι δυνατόν να ξεχωρίσει μεταξύ παγκρεατικού καρκίνου και κακοήθειας, άλλων ενδοκοιλιακών οργάνων

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αδενοκαρκίνωμα (90%)
    • Καρκίνωμα των λοβίων (1,2%)
    • Άλλα (0,8%)
    • Αβέβαιας αρχής (9,2%)

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Παγκρεατικό υγρό - για κυτταρολογική εξέταση και CEA, CA 19-9

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφίες ανώτερου γαστρεντερικού - διεύρυνση της κυκλοτερούς κινητικότητας του δωδεκαδακτύλου σε μεγάλους όγκους
    • Αξονική τομογραφία 
    • Υπερηχοτομογραφία - περιορισμένης χρησιμότητας ειδικά όταν επί του παγκρέατος επικάθεται έντερο, μικρότερη ακρίβεια στη σταδιοποίηση
    • Μαγνητική τομογραφία κοιλίας
    • Ενδοσκοπική, παλίνδρομη χολαγγειοπαγκρεατογραφία - εξαιρετικά χρήσιμη σε βλάβες του φύματος ή του δωδεκαδακτύλου, όπου μπορεί να γίνει βιοψία και να ληφθεί παγκρεατικό υγρό και να γίνει κυτταρολογική εξέταση του παγκρεατικού πόρου
    • Διαδερμική χολαγγειογραφία - απεικονίζει το εγγύς χοληφόρο δένδρο - δίνει σημαντικά δεδομένα αναφορικά με την πλαστική χειρουργική των χοληφόρων μετά χειρουργική επέμβαση 
    • Αγγειογραφία - έχει κάποιο ρόλο σε προεγχειρητική σταδιοποίηση αλλά όχι σε εντόπιση του όγκου

    gr3 lrg

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία:

    • Διαδερμική βιοψία με βελόνα, ελεγχόμενη από αξονική τομογραφία έχει ευαισθησία 85% και ειδικότητα περίπου 100% σε παγκρεατικό αδενοκαρκίνωμα. Λίγες επιπλοκές, αλλά υπάρχει κίνδυνος τοπικής διασποράς
    • Αναρρόφηση ψευδοκύστης μπορεί επίσης να διαφοροδιαγνώσει καλοήθη ψευδοκύστη από κυσταδενοκαρκίνωμα. Το υγρό του κυσταδενοκαρκινώματος έχει χαμηλά επίπεδα αμυλάσης και υψηλά επίπεδα CEA και LDH, και συνήθως έχει και κακοήθη κύτταρα
    • Βιοψία ήπατος μπορεί να είναι χρήσιμη σε ασθενείς με ηπατικές μεταστάσεις 
    • Λαπαροσκόπηση με βιοψία

    Η βιοψία έχει κίνδυνο διασποράς.

    Οισοφαγογαστροδωδεκαδακτυλοσκοπία:

    • Χρήσιμη για εκτίμηση του φύματος και των δωδεκαδακτυλικών περιοχών σε ασθενείς με εικόνα καρκίνου περί το φύμα και φυσιολογικές την αξονική και μαγνητική τομογραφία 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΑΓΚΡΕΑΤΙΚΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΕΞΩΚΡΙΝΟΥΣ ΜΟΙΡΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακός για έλεγχο, προκαταρκτική θεραπεία ή άλλα πρωτόκολλα 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η αντιμετώπιση ποικίλλει πολύ και εξαρτάται από τη συνολική υγεία του ασθενούς, την παρουσία μεταστάσεων και τη θέση και το μέγεθος του όγκου
    • Αναλγησία
    • Αντιμετώπιση του κνησμού 
    • Έλεγχος του διαβήτη (συνήθως "εύθραυστος") αν υπάρχει ολική παγκρεατεκτομή 

    Χειρουργικές τεχνικές:

    • Παγκρεατοδωδεκαδακτυλεκτομή (εγχείρηση του Whipple)
    • Ολική παγκρεατεκτομή 
    • Ριζική παγκρεατεκτομή (εκτομή παγκρέατος, πυλαίας φλέβας, επιχώριων λεμφαδένων, υφολική γαστρεκτομή)
    • Αποσυμπίεση χοληφόρου δένδρου για ανεγχείρητη νόσο - σωλήνωση τύπου "Τ",  χοληδοχοεντερικές αναστομώσεις
    • Γαστροδωδεκαδακτυλοστομία για απόφραξη του γαστρικού χώρου εκροής σε ανεγχείρητη νόσο

    Μη επεμβατικές τεχνικές:

    • Αποσυμπίεση χοληφόρων με χρήση ενδοπροσθέσεων, διηπατικοί καθετήρες παροχετεύσεως 
    • Διήθηση κοιλιακών γαγγλίων και τοποθέτηση ενδοραχιαίου καθετήρα για αναλγησία 
    • Χημειοθεραπεία - πολλά πρωτόκολλα
    • Ακτινοθεραπεία - εξωγενής πηγή (διεγχειρητική - συνήθως ερευνητική)

    ΔΙΑΙΤΑ

    Μικρά, συχνά γεύματα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΓΚΡΕΑΤΙΚΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΕΞΩΚΡΙΝΟΥΣ ΜΟΙΡΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αναλγητικά
    • Αντιμετώπιση του κνησμού (π.χ. φαινοθειαζίνες ή χολεστυραμίνη)
    • Χημειοθεραπεία - πολλά πρωτόκολλα
    • Αντιόξινα
    • Παγκρεατικά ένζυμα
    • Έλεγχος διαβήτη

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφυγή καπνίσματος

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Πόνος 
    • Ίκτερος 
    • Υποσιτισμός
    • Διαβήτης - ειδικά σε ασθενείς με ολική παγκρεατεκτομή
    • Εγχειρητική θνησιμότητα - ποικίλλει από 10-40%

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Τριετής επιβίωση - 2,5%
    • Πενταετής επιβίωση - 1%
    • Χειρουργική για πιθανώς θεραπεύσιμη νόσο - πενταετής επιβίωση περίπου 4%
    • Τα παραπάνω απλώς αντανακλούν την υψηλή πιθανότητα μεταστάσεων τη στιγμή της διαγνώσεως

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Διαβήτης
    • Άλλα ευρήματα σχετιζόμενα με μεταστάσεις, π.χ. σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας, σύνδρομο Homer, κλπ)

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Πιο συχνό σε αυτή την ηλικιακή ομάδα, ειδικά σε άνδρες

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες αν πάσχετε από καρκίνο της εξωκρινούς μοίρας παγκρέατος, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    pancreatic cancer rn lpn nursing ce course

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Παγκρεατίτιδα

    Ίκτερος

    Σύνδρομο θωρακικής εξόδου

    Ασκίτης

    Ινσουλίνωμα

    Για όσους έχουν παθήσεις παγκρέατος

    Μην κάνετε προεγχειρητική χημειοθεραπεία για τις ηπατικές μεταστάσεις

    Ο σακχαρώδης διαβήτης μπορεί να αντιμετωπισθεί με συμπληρώματα διατροφής

    Προστατευθείτε από τα παράσιτα

    Πρώιμη διάγνωση του καρκίνου του παγκρέατος

    Κυστική ίνωση

    Απεικονιστικός έλεγχος στην ογκολογία

    Σύγχρονη αντιμετώπιση του διαβήτη

    Η σχιστοσωμίαση

    Ψευδοκύστη του παγκρέατος

    Αμυλάση

    Το Φαρμακείο του Θεού

    Σύνδρομο ραγδαίας κενώσεως στομάχου

    Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

    Καρκίνος παγκρέατος

    Ο καρκινικός δείκτης CA 19-9

    Λεμφαγγειολειομυομάτωση

    Μήπως έχετε πρόβλημα με το στομάχι σας;

    Συνταγές για τους χολόλιθους

    Οι βιταμίνες για τους χολόλιθους

    Χρήσιμες πληροφορίες για το συκώτι σας

    Παθήσεις στοματικής κοιλότητας

    Να κάνετε συχνά αποτοξίνωση του ήπατος και της χολής

    Παγκρεατικοί ενδοκρινικοί όγκοι και καρκινοειδείς παγκρεατικοί όγκοι

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για όσους έχουν αποφρακτικό ίκτερο

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο παγκρέατος

    Πρώιμη διάγνωση του καρκίνου του παγκρέατος

    Το PET-CT SCAN είναι σημαντικό διαγνωστικό εργαλείο

    Πρώιμη διάγνωση καρκίνου με PET-CT

    Ψευδοκύστη του παγκρέατος

    Χολερυθρίνη αίματος

    Τεστ για την έγκαιρη διάγνωση καρκίνου του παγκρέατος

    Καρκίνος παγκρέατος

    Ορμόνη που θεραπεύει τον καρκίνο παγκρέατος

    Λιραγλουτίδη

    CA-50 καρκινικός δείκτης

    Η ανάλυση του ασκιτικού υγρού

    www.emedi.gr