Τρίτη, 03 Δεκεμβρίου 2013 16:01

Κακοήθης υπερθερμία

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Η κακοήθης υπερθερμία ή κακοήθης υπερπυρεξία είναι μια επιπλοκή της γενικής αναισθησίας

Η κακοήθης υπερθερμία, ICD-10 T88.3, είναι μια εξαιρετικώς απειλητική, για την ζωή του αρρώστου, κατάσταση. Λέγεται και κακοήθης υπερπυρεξία. Οφείλεται σε γενετικούς παράγοντες, οι οποίοι αφορούν κατα κύριο λόγο στους σκελετικούς μυς. Δυνατό να επηρεάζεται και ο καρδιακός μύς, καθώς και τα αιμοπετάλια.

Είναι μια οξεία, κεραυνοβόλος, υπερμεταβολική κατάσταση, η θνησιμότητα της οποίας ανερχόταν σε 80% προ 25 ετίας.
Η συχνότητα των ατόμων που έχουν προδιάθεση ΚΥ κυμαίνεται μεταξύ 1:10.000 έως 1:100.000 στο γενικό πληθυσμό. Αυτή η διαταραχή εμφανίζεται σε όλο τον κόσμο και επηρεάζει όλες τις φυλετικές ομάδες. Οι περισσότερες περιπτώσεις, όμως, συμβαίνουν σε παιδιά και νεαρούς ενήλικες.
Προκαλείται αποκλειστικά από φάρμακα: δι΄εισπνοής αναισθητικά και αποπολωτικά μυοχαλαρωτικά. Μεταβιβάζεται με επικρατούν αυτοσωματικό γονίδιο, το γονίδιο του υποδοχέα της ρυανοδίνης (RYR1). Το ελάττωμα τυπικά βρίσκεται στο μακρύ βραχίονα του χρωμοσώματος 19 (19q13.1), αλλά και το 7q χρωμόσωμα και το χρωμόσωμα 17 έχουν, επίσης, ενοχοποιηθεί.


Αιτίες

Η κακοήθης υπερθερμία πιο συχνά οφείλεται σε πτητικά αναισθητικά αέρια, όπως αλοθάνη, σεβοφλουράνιο, desflurane, ισοφλουράνιο, ενφλουράνιο ή τα αποπολωτοκά μυοχαλαρωτικά σουξαμεθόνιο και δεκαμεθόνιο που χρησιμοποιούνται, κυρίως, σε γενική αναισθησία. Άλλα φάρμακα που είναι ύποπτα για πρόκληση ΚΥ είναι μερικές φορές η κεταμίνη, οι κατεχολαμίνες, οι φαινοθειαζίνες, και οι αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης και μερικές φορές το υποξείδιο του αζώτου. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η σωματική άσκηση ή η θερμότητα μπορεί να είναι το έναυσμα.

Τα άλλα αναισθητικά φάρμακα θεωρούνται ασφαλή. Αυτά είναι τα τοπικά αναισθητικά (λιδοκαΐνη, bupivicaine, μεπιβακαϊνη), οπιοειδή (μορφίνη, η φεντανύλη), η κεταμίνη, τα βαρβιτουρικά, το υποξείδιο του αζώτου, η προποφόλη, το etomidate και οι βενζοδιαζεπίνες. Τα μη αποπολωτικά pancuronium, cisatracurium, ατρακούριο, μιβακούριο, βεκουρόνιο ροκουρόνιο δεν προκαλούν ΚΥ.


Συμπτώματα και σημεία

Η παθογένεια της νόσου συνιστάται σε μεγάλη απελευθέρωση ιόντων ασβεστίου μέσα στο σαρκόπλασμα, που οδηγεί σε μόνιμη σύσπαση των μυϊκων ινιδίων με αποτέλεσμα μυϊκή δυσκαμψία, έντονο μεταβολισμό και σοβαρές διαταραχές της οξεοβασικής ισορροπίας.

Τα τυπικά συμπτώματα της κακοήθους υπερθερμίας οφείλονται σε υπερκαταβολική κατάσταση, η οποία παρουσιάζεται ως μια πολύ υψηλή θερμοκρασία, αυξημένο καρδιακό ρυθμό και ρυθμό αναπνοής, αυξημένη παραγωγή διοξειδίου του άνθρακα, αυξημένη κατανάλωση οξυγόνου, οξέωση, άκαμπτοι μύες, και ραβδομυόλυση. Τα συμπτώματα συνήθως εμφανίζονται μέσα σε μία ώρα μετά την έκθεση στις ουσίες, αλλά μπορεί να συμβεί ακόμη και αρκετές ώρες αργότερα, σε σπάνιες περιπτώσεις.

Τα κλινικά σημεία της νόσου είναι: ταχυκαρδία και αρρυθμίες, ταχύπνοια, υπέρταση, μυϊκη δυσκαμψία των σκελετικών μυών και πυρετκή κίνηση άνω των 40 0C σε χρονικό διάστημα 5 λεπτών από την έναρξη της νόσου. Όψιμα μπορεί να εμφανιστεί κυάνωση, διάχυτη τριχοειδική αιμορραγία και υπόταση.
Εάν ο ασθενής επιβιώσει, η επαναφορά της συνειδήσεως είναι βραδεία, ενώ μπορεί να έχουν ήδη δημιουργηθεί μόνιμες εγκεφαλικές βλάβες. Στις πρώτες 24 – 48 ώρες μετά την πρώτη προσβολή η νόσος μπορεί να υποτροπιάσει και να εμφανιστούν αρρυθμίες, λόγω των διακυμάνσεων καλίου και ασβεστίου, οξεία νεφρική ανεπάρκεια, εγκεφαλικό οίδημα, πνευμονικό οίδημα, έμφραγμα μυοκαρδίου και αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο.


Διάγνωση
Η εργαστηριακή διάγνωση της προδιάθεσης για ΚΥ απαιτεί τις ακόλουθες εξετάσεις: βιοψία μυός, έλεγχο της σύσπασης των μυών με τη δοκιμασία αλοθανίου και καφεϊνης, μέτρηση της CPK στον ορό, έλεγχο των λειτουργιών της μυϊκης ίνας. Τα πρώτα σημεία είναι η πρόωρη μυϊκή σύσπαση των μασητήρων μετά τη χορήγηση της σουκινυλοχολίνης, μια αύξηση στη συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα (παρά τον αυξημένη αερισμό ανά λεπτό), η ανεξήγητη ταχυκαρδία και η μυϊκή δυσκαμψία.  Άλλες ενδείξεις μπορεί να περιλαμβάνουν την οξέωση, την ταχύπνοια, κυάνωση, υπέρταση, τις καρδιακές αρρυθμίες και την υπερκαλιαιμία. Η θερμοκρασία σώματος θα πρέπει να μετράται σε κάθε ασθενή που υποβάλλεται σε γενική αναισθησία για περισσότερο από 20 λεπτά.

Οι εξετάσεις αίματος, δείχνουν αυξημένα επίπεδα κρετινοφωσφωκινάσης, αυξημένο κάλιο, αυξημένο φώσφορο (που οδηγεί σε μειωμένο ασβέστιο) και αυξημένη μυοσφαιρίνη από βλάβη στα κύτταρα των μυών. Μεταβολική οξέωση και αναπνευστική οξέωση (αυξημένα οξύτητα του αίματος) μπορεί να συμβούν. Η σοβαρή ραβδομυόλυση μπορεί να οδηγήσει σε οξεία νεφρική ανεπάρκεια. Ακόμη οι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν καρδιακές αρρυθμίες (PVC) εξαιτίας των αυξημένων επιπέδων του καλίου που απελευθερώνεται από τους μυς κατά τη διάρκεια των επεισοδίων.

Οι κύριοι υποψήφιοι για τη δοκιμή σύσπασης με  καφεΐνη ή αλοθάνιο είναι εκείνοι με ένα στενό συγγενή που έχει υποστεί ένα επεισόδιο ΚΥ. Μια βιοψία μυός πραγματοποιείται με τοπική αναισθησία και το φρέκο δείγμα τοποθετείται σε διαλύματα που περιέχουν καφεΐνη ή αλοθάνιο και παρατηρείται για συστολή. Υπό καλές συνθήκες, η ευαισθησία είναι 97% και η ειδικότητα 78%. Οι αρνητικές βιοψίες δεν αποκλείουν τον κίνδυνο. Αυτοί που έχουν ατομικό ιστορικό κακοήθους υπερπυρεξίας ή συγγενείς εξ αίματος με ΚΥ, γενικά αντιμετωπίζονται με μη ερεθιστικά της νόσου αναισθητικά, ακόμη και αν η βιοψία ήταν αρνητική. Ορισμένοι ερευνητές υποστηρίζουν τη χρήση του τεστ "απελευθέρωσης ασβεστίου".

Λιγότερο επεμβατικές διαγνωστικές τεχνικές έχουν προταθεί. Η ενδομυϊκή ένεση αλοθάνης 6%  έχει αποδειχθεί ότι οδηγεί σε μεγαλύτερη από την κανονική τοπική αύξηση του pCO2 μεταξύ των ασθενών με ευαισθησία στην κακοήθη υπερθερμία. Η ευαισθησία είναι 100% και η ειδικότητα 75%. Στη δοκιμή του μεταβολισμού h ενδομυϊκή ένεση της καφεΐνης ακολουθείται από τοπική μέτρηση της pCO2. Εκείνοι με γνωστή ευαισθησία ΚΥ έχουν σημαντικά υψηλότερο pCO2 (63 έναντι 44 mm Hg).

Η γενετική εξέταση είναι η ανάλυση για μεταλλάξεις RYR1.


Η καθυστέρηση στην αντιμετώπιση συνοδεύεται από αυξημένη θνητότητα, επειδή η νόσος έχει κεραυνοβόλο πορεία.

Κριτήρια

Διαγνωστικά κριτήρια. Όσο υψηλότερη είναι η βαθμολογία (6 ή περισσότερο), τόσο πιο πιθανή είναι η ΚΥ.

  • Αναπνευστική οξέωση
  • Συμμετοχή Καρδιάς (ανεξήγητη κολπική ταχυκαρδία, κοιλιακή ταχυκαρδία ή κοιλιακή μαρμαρυγή)
  • Μεταβολική οξέωση (περίσσεια βάσης χαμηλότερη από ό, τι -8, pH <7,25)
  • Ακαμψία μυών (γενικευμένη ακαμψία και σοβαρή μυϊκή ακαμψία μασητήρων)
  • Βλάβη των μυών (CK> 20.000/L μονάδων, χρωματισμένα ούρα ή περίσσεια μυοσφαιρίνης στα ούρα ή στον ορό, κάλιο άνω του 6 mmol/l)
  • Αύξηση της θερμοκρασίας (ταχεία αύξηση της θερμοκρασίας > 38,8 ° C)
  • Άλλο (ταχεία αντιστροφή της ΚΥ με δαντρολένη, αυξημένα επίπεδα ηρεμίας CK)
  • Οικογενειακό ιστορικό (αυτοσωματικό κυρίαρχο μοτίβο)

Πρόληψη

Κατά το παρελθόν, η προφυλακτική χρήση της δαντρολένης γινόταν για ευαίσθητους ασθενείς που υποβάλλονταν σε γενική αναισθησία. Σήμερα αμφισβητούνται τα οφέλη της ενάντια στις πιθανές δυσμενείς επιδράσεις της (όπως ναυτία, έμετο, μυϊκή αδυναμία και παρατεταμένη διάρκεια δράσης των μη-αποπολωτικών παραγόντων νευρομυϊκού αποκλεισμού) και οι ειδικοί δεν συνιστούν τη χρήση προφυλακτικά της δαντρολένης.

Η αναισθησία καλύτερα να γίνεται με φάρμακα που δεν προκαλούν ευαισθητοποίηση της ΚΥ. Οι σύγχρονες μηχανές αναισθησίας έχουν περισσότερο ελαστικά και πλαστικά συστατικά τα οποία παρέχουν μια δεξαμενή για πτητικά αναισθητικά, και θα πρέπει να ξεπλένονται για 60 λεπτά.


Θεραπεία

Η Δαντρολένη είναι η μόνη διαθέσιμη ιατρική θεραπεία για κακοήθη υπερθερμία

Η τρέχουσα θεραπεία επιλογής είναι η ενδοφλέβια χορήγηση δαντρολένης, το μόνο γνωστό αντίδοτο, για την διακοπή της ενεργοποίησης παραγόντων, και η υποστηρικτική θεραπεία κατευθύνεται στη διόρθωση υπερθερμίας, οξέωσης και δυσλειτουργίας οργάνων.

Η δαντρολένη είναι ένα μυοχαλαρωτικό, που εμφανίζεται να λειτουργεί άμεσα στο υποδοχέα ρυανοδίνης και εμποδίζει την απελευθέρωση του ασβεστίου. Μετά την ευρεία χρήση της θεραπείας με δαντρολένη, η θνησιμότητα των κακοήθους υπερθερμίας μειώθηκε από 80% στη δεκαετία του 1960 σε λιγότερο από 10%, σήμερα. Η κλινική της χρήση περιορίζεται από τη χαμηλή διαλυτότητα στο νερό, που οδηγεί σε απαιτήσεις μεγάλων όγκων υγρών. Η Azumolene είναι ένα 30 φορές περισσότερο υδατοδιαλυτό ανάλογο της δαντρολένης που, επίσης, λειτουργεί για να ελαττώνει την απελευθέρωση του ενδοκυτταρικού ασβεστίου με τη δράση του επί του υποδοχέα ρυανοδίνης.


Πρόγνωση

Η πρόγνωση είναι κακή, αν  δεν αντιμετωπίζεται η κακοήθης υπερπυρεξία επιθετικά.

Η κακοήθης υπερπυρεξία είναι συχνή και σε ζώα όπως χοίρους, σκυλιά, και άλογα. Σε σκύλους η κληρονομικότητα είναι αυτοσωματική υπολειπόμενη.

Διαβάστε, επίσης,

Δαντρολένιο

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 6716 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2018 16:33
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Τι είναι η κακοήθης υπερθερμία; Τι είναι η κακοήθης υπερθερμία;

    Είναι επιπλοκή της γενικής αναισθησίας

    Η κακοήθης υπερθερμία ή κεραυνοβόλος υπερπυρεξία ή κακοήθης υπερπυρεξία είναι αυτοσωματική κληρονομική διαταραχή που εμφανίζεται σε ασθενείς που βρίσκονται υπό γενική αναισθησία.

    Χαρακτηριστικά υπάρχει αιφνίδια, ταχεία άνοδος της θερμοκρασίας, ταχυκαρδία, ταχύπνοια, εφίδρωση, κυάνωση και μυϊκή δυσκαμψία.

    Η πορεία είναι οξεία

    Τα αίτια της κακοήθους υπερθερμίας είναι η γενική αναισθησία, το σουξαμεθώνιο, η σουκινυλοχολίνη, το αλοθάνιο και η μυϊκή δυστροφία Duchenne.

    Θεραπεία της υπερθερμίας

    Ψύξη

    Διακοπή της αναισθησίας

    Διόρθωση της οξέωσης

    Δαντρολένη

    Μαννιτόλη

    Διαβάστε, επίσης,

    Κακοήθης υπερθερμία

    Δαντρολένιο

    Ο φόβος της γενικής αναισθησίας

    Ο φόβος της γενικής αναισθησίας

    Κόλπα για να ρίξετε τον πυρετό

    Η διατροφή στην υπόταση

    Κυάνωση

    Η μυοσίτιδα

    Βαρβιτουρικά

    Χάσμα ανιότων

    www.emedi.gr

  • ΟγκοΥπερθερμία ΟγκοΥπερθερμία

    Η νέα επαναστατική και αποτελεσματική θεραπεία

    Επιμελείται της παρουσίασης η

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Όλοι γνωρίζουμε ότι ο πυρετός θεραπεύει όλες τις ασθένειες...

    Επίσης, γνωρίζουμε ότι όσα νοσήματα δεν θεραπεύονται με τα φάρμακα, θεραπεύονται με τις εγχειρήσεις· όσα δεν θεραπεύονται με τις εγχειρήσεις, θεραπεύονται με τις καυτηριάσεις· όσα, τέλος, δεν θεραπεύονται με τις καυτηριάσεις, πρέπει αναγκαστικά να θεωρούνται ανίατα...

    Βασισμένη σε αυτές τις αρχές η υπερθερμία αποτελεί μια μέθοδο καταπολέμησης του καρκίνου, η οποία είναι όχι μόνο αποτελεσματική, αλλά σέβεται και την ποιότητα ζωής του ασθενούς

    Το σημαντικότερο είναι ότι η απουσία ακτινοβολίας κάνει την Υπερθερμία πιο ελκυστική μέθοδο θεραπείας γιατί δεν έχει παρενέργειες για τον ανθρώπινο οργανισμό... Είναι γνωστές οι μεταλλαξιογόνες δράσεις της ακτινοβολίας και των χημειοθεραπειών...

    Τα είδη της Υπερθερμίας

    -Ολοσωματική υπερθερμία 

    Χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση πολλαπλών όγκων στο σώμα, γενικευμένων μεταστάσεων, για την πρόληψη της εξάπλωσής τους και για την αύξηση της άμυνας του οργανισμού, γιατί προκαλεί ανοσοδιέγερση. Η ολοσωματική υπερθερμία για ογκολογικούς ασθενείς μπορεί να είναι ενδιάμεση, όπου η θερμοκρασία του σώματος ανέρχεται μέσω υπέρυθρης ακτινοβολίας στους 39οC και άνω και στην ακραία όπου η θερμοκρασία του σώματος φθάνει στους 42oC και άνω.

    Πρόκειται δηλαδή για τεχνητό πυρετό...

    Το ρόλο της ολοσωματικής υπερθερμίας μπορεί εν μέρει να αντικαταστήσει η περιοχική υπερθερμία πολλαπλών πεδίων των εν τω βάθει όγκων.

    -Περιοχική ή τοπική υπερθερμία

    Η περιοχική υπερθερμία χρησιμοποιείται (για επιφανειακούς όγκους, για εν τω βάθει όγκους (μέχρι 7,5 εκατοστά) και με πολλαπλά πεδία για εν τω βάθει όγκους, αλλά και για την καταστροφή όγκων του προστάτη μη επεμβατικά). Σε αυτήν επιτυγχάνεται εξωτερική θέρμανση όγκων σε βάθος έως και 4 εκατοστά από την επιφάνεια του δέματος (επιφανειακή ή επιπολής υπερθερμία) ή σε βάθος κάτω από 4 εκατοστά από την επιφάνεια του δέρματος (εν τω βάθει υπερθερμία).

    Η στοχευμένη υπερθερμία γίνεται για την αντιμετώπιση ενός όγκου στοχευμένα με την υπερθέρμανση του εντός ηλεκτρομαγνητικού πεδίου.

    Η περιοχική υπερθερμία βασίζεται στην ελεγχόμενη θέρμανση των νεοπλασματικών ιστών, μέσω μη ιονίζουσας ακτινοβολίας με ηλεκτρομαγνητικά πεδία σε θερμοκρασίες 42-45oC, ενώ οι γύρω ιστοί διατηρούνται σε θερμοκρασίες χαμηλότερες από 41 βαθμούς C.

    Οι δύο μέθοδοι, δηλαδή η ολοσωματική και η περιοχική υπερθερμία μπορεί να εφαρμοστούν ξεχωριστά η να συνδυαστούν για μεγιστοποίηση των αποτελεσμάτων. Συνήθως, απαιτούνται 12 συνεδρίες (2 ανά εβδομάδα) για την περιοχική και 3 συνεδρίες (1 ανά μήνα) για την ολοσωματική.

    Οι συνεδρίες της ολοσωματικής διαρκούν 2, 4 ή 6 ώρες ανάλογα με το φορτίο νόσου...

    -Υπάρχει και η διεγχειρητική Υπερθερμία που εφαρμόζεται σε ογκολογικές επεμβάσεις.

    -Υπάρχει και η ενδοκοιλοτική και η ενδοϊστική υπερθερμία που κάνει για επιφανειακούς όγκους μέχρι 4 εκατοστά και ενδοκοιλοτικούς όγκους, όπως ορθοπρωκτικής χώρας κ. ά και σε αυτούς τους όγκους μπορεί να χορηγηθούν και τοπικά φάρμακα, λιποσώματα με φάρμακα και νανοσωματίδια.

    Πολλές ελάχιστα επεμβατικές και υπερσύγχρονες παρεμβάσεις μπορούν να συνδυαστούν με την υπερθερμία με θεαματικά θεραπευτικά αποτελέσματα, χωρίς βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες παρενέργειες και χωρίς να επιβαρυνθεί η ποιότητα ζωής του ασθενούς.

    Είδη υπερθερμίας

    • Υπερθερμία εξωτερικά παραγόμενη, επιφανειακή με θέρμανση σε βάθος 4 εκατοστά ή λιγότερο
    • Υπερθερμία, εξωτερικά παραγόμενη, επιφανειακή με θέρμανση σε βάθος μεγαλύτερο από 4 εκατοστά
    • Υπερθερμία παραγόμενη από καθετήρες ενδοϊστικά με 5 ή λιγότερους ενδοϊστικούς εφαρμογείς
    • Υπερθερμία παραγόμενη από καθετήρες ενδοϊστικά με περισσότερους από 5 ενδοϊστικούς εφαρμογείς
    • Υπερθερμία παραγόμενη από καθετήρες ενδοκοιλοτικούς
    • Υπερθερμία ολοσωματική


    Μηχανισμός δράσης της υπερθερμίας

    Η υπερθέρμανση των νοσούντων ιστών γίνεται μέσα σε ένα ηλεκτρομαγνητικό πεδίο και με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται η καταστροφή και η απόπτωση των καρκινικών κυττάρων κι έτσι προκαλείται συρρίκνωση του όγκου και αποτρέπονται οι μεταστάσεις.

    Η αυξημένη θερμοκρασία προκαλεί αυξημένη ροή αίματος και αυξάνεται η διαπερατότητα των κυτταρικών μεμβρανών και η παροχή οξυγόνου προς τον όγκο που ως γνωστό σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα.

    Επίσης, ένας ασθενής όταν κάνει εξατομικευμένη θεραπεία, σύμφωνα με το μοριακό προφίλ του όγκου, εξασφαλίζει την μέγιστη δράση της βιολογικής θεραπείας, αυξάνοντας την απορρόφηση του φαρμάκου από τον όγκο. Η τοπική υπερθερμία αυξάνει την τοξικότητα των φαρμάκων στοχευμένα στους καρκινικούς όγκους και έτσι δεν υπάρχουν παρενέργειες για τον ασθενή.


    Τα πλεονεκτήματα της Υπερθερμίας

    • Στοχευμένη καταστροφή των καρκινικών κυττάρων
    • Συρρίκνωση του όγκου και πιο εύκολη και με υγιή χειρουργικά όρια εξαίρεση
    • Αύξηση της ανταπόκρισης του όγκου στην εξατομικευμένη θεραπεία με φάρμακα, ανάλογα με το μοριακό προφίλ του όγκου και αύξηση της απορρόφησης του βιολογικού φαρμάκου από τα καρκινικά κύτταρα
    • Μεγιστοποιεί την οξυγόνωση του όγκου κι έτσι επιτελείται η καταστροφή του
    • Αυξάνει την επιβίωση και σέβεται την ποιότητα ζωής του καρκινοπαθούς
    • Δεν προκαλεί καρκίνο και μεταλλάξεις στον οργανισμό

    Η Υπερθερμία για τη θεραπεία του καρκίνου

    Υπερθερμία είναι η ανύψωση της θερμοκρασίας τοπικά ή περιοχικά στους 42-45οC και συστηματικά 39,5-42οC. 

    Ο θερμοκαυτηριασμός και η χειρουργική διαθερμία χρησιμοποιούν θεμοκρασίες πάνω από 45οC και στοχεύουν στην άμεση καταστροφή των κυττάρων (είναι δηλαδή μια χειρουργική διαδικασία), ενώ υπερθερμία βασίζεται στην αυτόλυση των καρκινικών κυττάρων λόγω καταστροφής των λυσοσωμάτων και στην αναστολή του πολλαπλασιασμού τους λόγω διαταραχής της διαπερατότητας της κυτταρικής μεμβράνης.

    Γιατί με την υπερθερμία καταστρέφονται μόνο τα καρκινικά κύτταρα;

    • Τα καρκινικά κύτταρα λόγω του υποξικού, οξειδωτικού και οξεωτικού περιβάλλοντος, αλλά και λόγω του έντονου μεταβολισμού τους είναι πολύ θερμοευαίσθητα
    • Τα αγγεία των όγκων είναι ακανόνιστα και πολλά και δεν μπορούν να αντιρροπήσουν με την θερμοκρασία του περιβάλλοντος και υπερθερμένονται πολύ πιο γρήγορα και πιο πολύ από ότι οι φυσιολογικοί ιστοί 
    • Η υπερθερμία αποτελεί την σημαντικότερη μέθοδο ευαισθητοποίησης των συμπαγών όγκων στην εξατομικευμένη θεραπεία

    Η δράση της υπερθερμίας στους όγκους

    • Η υπερθερμία χτυπά τα υποξικά κύτταρα τα οποία δεν μπορεί στην πραγματικότητα να χτυπήσει η ιονίζουσα ακτινοβολία με ακτινοθεραπεία
    • Το χαμηλό εξωκυττάριο ph στο μικροπεριβάλλον του όγκου κάνει την υπερθερμία τοξική για τα καρκινικά κύτταρα τα οποία δεν μπορεί στην πραγματικότητα να χτυπήσει η ακτινοβολία με ακτινοθεραπεία, λόγω των ελευθέρων ριζών
    • Η υπερθερμία δρα στη φάση S που γίνεται η αντιγραφή του DNA και είναι πιο αποτελεσματική στην αναστολή του πολλαπλασιασμού, ενώ η ακτινοθεραπεία δρα στις φάσεις G και Μ 
    • Το υποξικό κέντρο του όγκου που έχει χαμηλή αιμάτωση μπορεί να καταστραφεί με την αύξηση της θερμοκρασίας και όχι με ακτινοβολία
    • Η αιματική ροή στα αγγεία του όγκου αυξάνεται πολύ περισσότερο στον καρκινικό ιστό, ενώ οι φυσιολογικοί ιστοί απάγουν τη θερμότητα, ενώ με την ιονίζουσα ακτινοβολία δεν παρατηρείται μεταβολή της αιματικής ροής

    Πολλοί ισχυρίζονται ότι η υπερθερμία θα αντικαταστήσει την ακτινοβολία του καρκίνου στις περισσότερες περιπτώσεις...

    Συνδυασμός υπερθερμίας και φαρμακευτικής αγωγής στον καρκίνο

    • Λόγω της αύξησης της ροής αίματος τα στοχευμένα φαρμακα (απλά, με λιποσώματα, με νανοσωματίδια ανάλογα με το μοριακό προφίλ του όγκου) φτάνουν πιο εύκολα στον θερμαινόμενο καρκινικό ιστό.
    • Η διαταραχή της διαπερατότητας της κυτταρικής μεμβράνης των καρκινικών κυττάρων των όγκων αφήνει τα φάρμακα να περάσουν μέσα, λόγω αναστολή των αντλιών της κυτταρικής μεμβράνης.
    • Λόγω της υπερθέρμανσης αυξάνει η ταχύτητα των βιοχημικών και φαρμακευτικών αντιδράσεων.

    Πως η ολοσωματική Υπερθερμία κάνει ανοσοδιέγερση

    Η ολοσωματική υερθερμία δρα με ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος (ανοσοδιέγερση) και με ειδική ανοσοανταπόκριση εναντίον των καρκινικών κυττάρων του όγκου

    -Έμμεσα

    • Αυξάνει τα λεμφοκύτταρα που κυκλοφορούν στο περιβάλλον του όγκου και γίνεται και καλύτερη κυκλοφορία 
    • Αυξάνονται οι πρωτεϊνες του θερμικουύ shock κι έτσι αυξάνεται και η αποτελεσματικότητα εμβολίων που έχουν γίνει για τον καρκίνο
    • Αυξάνει η δράση των ιντερφερονών και άλλων ουσιών που προκαλούν ανοσοδιέγερση

    -Άμεσα

    • Αυξάνει τα λεμφοκύτταρα και την δραστηριότητα των μονοκυττάρων
    • Αυξάνει τα Natural Killers δηλαδή τους φυσικούς φονείς με διέγερση μέσω IL-2 που προκαλούν λύση του όγκου 
    • Αυξάνει τον TNF, δηλαδή τον παράγοντα νέκρωσης του όγκου
    • Κάνει ανοσοτροποποίηση με αύξηση των κατεχολαμινών, των β ενδορφινών και άλλων παραγόντων

    Σε όποια κέντρα η υπερθερμία εφαρμόζεται με άλλες θεραπείες πρέπει να γίνεται 12 ώρες μετά από τη χημειοθεραπεία και 2 ώρες μετά την ακτινοθεραπεία

    Προτιμήστε εξατομικευμένη θεραπεία μετά από μοριακό προφίλ του όγκου και αν χρειαστεί να κάνετε ακτινοθεραπεία να κάνετε στοχευμένη με Tomotherapy ή Cyberknife ανάλογα με τις ενδείξεις και μετά από προσεκτικό σχεδιασμό. Η ολοσωματική ακτινοβολία γίνεται την επόμενη μέρα της χημειοθεραπείας ή συγχρόνως με την χημειοθεραπεία. Μία δόση αρκεί για να εξολοθρεύσει τα καρκινικά κύτταρα που τυχόν θα διαφύγουν... αν... δεν προλάβουν να εξολοθρευθούν... (η mitomycin χρησιμοποιείται σε πολλά κέντρα).


    Επιπλοκές Υπερθερμίας

    Επιφανειακά εγκαύματα δέρματος γι΄αυτό απαιτείται πλήρης συνεργασία με τον ασθενή, μηχανήματα υψηλής τεχνολογίας, στοχευμένη ογκοϋπερθερμία και σύστημα ψύξης τοπικό για την προστασία του δέρματος με νερό που κυκλοφορεί.


    Σε ποιους καρκίνους έχει θεραπευτικά αποτελέσματα

    • Υποτροπές σε καρκίνο του θωρακικού τοιχώματος (τοπική και ολοσωματική)
    • Επιφανειακοί λεμφαδένες (τοπική και ολοσωματική)
    • Μελανώματα (τοπική και ολοσωματική)
    • Όγκοι κεφαλής και τραχήλου (τοπική και ολοσωματική)
    • Όγκοι στους λεμφαδένες κεφαλής και τραχήλου (τοπική και ολοσωματική)
    • Καρκίνος πρωκτού (τοπική και ολοσωματική)
    • Καρκίνος παγκρέατος (τοπική και ολοσωματική)
    • Καρκίνος μαστού (τοπική και ολοσωματική)
    • Πολύμορφο γλοιοβλάστωμα (τοπική και ολοσωματική)
    • Καρκίνο τραχήλου μήτρας (τοπική και ολοσωματική)
    • Καρκίνο ουροδόχου κύστεως (τοπική και ολοσωματική και στοχευμένη θεραπεία)
    • Καρκίνος ορθού (τοπική και ολοσωματική και στοχευμένη θεραπεία)
    • Καρκίνος οισοφάγου (τοπική και ολοσωματική και στοχευμένη θεραπεία)
    • Καρκίνος πνευμόνων (ολοσωματική, κυρίως και στοχευμένη θεραπεία)
    • Σαρκώματα μαλακών μορίων (τοπική και ολοσωματική και στοχευμένη θεραπεία)
    • Καρκίνος ωοθηκών ((τοπική και ολοσωματική και στοχευμένη θεραπεία)

    Απαιτείται σωστός σχεδιασμός για την ανεύρεση της εξατομικευμένης αποτελεσματικής θεραπείας για κάθε ασθενή...

    Η υπερθερμία είναι αποτελεσματική σε συνδυασμό και με πολλές εναλλακτικές θεραπείες για τον καρκίνο...

    Ζητήστε από την EMEDI να σας ενημερώσει αν η θεραπεία με υπερθερμία είναι κατάλληλη θεραπεία για εσάς... και να εξετάσει το καλύτερο θεραπευτικό σχέδιο για εσάς...  

    Με σεβασμό στην υγεία και την ποιότητα ζωής...


    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    Πριν και μετά την θεραπεία πρέπει να γνωρίζετε την πρόγνωση!

    Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

    Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

    Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

    Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου, πατώντας εδώ.


    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη θεραπεία του καρκίνου

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη θεραπεία του καρκίνου

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Θεραπεία μεταστατικού καρκίνου ουροδόχου κύστεως

    Θεραπεία διηθητικού καρκίνου της ουροδόχου κύστεως

    Θεραπεία των επιφανειακών όγκων της ουροδόχου κύστεως

    Διάγνωση και σταδιοποίηση του καρκίνου της ουροδόχου κύστεως

    Όλες οι αιτίες για τον καρκίνο της ουροδόχου κύστεως

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Μεσοθηλίωμα

    Καρκίνος του στόματος

    Πώς η βιοψία και το χειρουργείο βοηθούν στην εξάπλωση του καρκίνου

    Pembrolizumab για το μελάνωμα

    Η μαγειρική σόδα σαν φάρμακο

    Στοχευμένη θεραπεία για τις εγκεφαλικές μεταστάσεις

    Η ανάγκη για βελτίωση της ακτινοθεραπείας στους όγκους του εγκεφάλου

    Είναι η σόδα φάρμακο για τη θεραπεία του καρκίνου;

    Η ακτινοθεραπεία στον καρκίνο μαστού προκαλεί καρδιοπάθειες

    Η νανοϊατρική στον καρκίνο του μαστού

    Νεώτερες τεχνικές της χειρουργικής των όγκων ήπατος

    Που μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα νανοσωματίδια

    Ο MEK αναστολέας για το μελάνωμα

    H θεραπεία του καρκίνου με αντινεοπλαστόνια

    Μελάνωμα

    Μπορεί η υπερθερμία να θεραπεύσει τον καρκίνο;

    Εναλλακτικές θεραπείες για τον καρκίνο

    onco-hyperthermia.gr

    yperthermia.eu

    emedi.gr

    www.emedi.gr

    Γράφει η
    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά
    Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD, PhD

     

  • Τεχνητό κώμα Τεχνητό κώμα

    Τεχνητό κώμα είναι μια ακραία μορφή αναισθησίας

    Στο τεχνητό κώμα αναστέλλεται η λειτουργία του εγκεφάλου, επομένως και η συνείδηση και οι αισθήσεις του ασθενούς, ο οποίος αδυνατεί πλέον να αντιδράσει σε ερεθίσματα. Σε κατάσταση τεχνητού κώματος, οι ζωτικές λειτουργίες, όπως οι παλμοί της καρδιάς, η πίεση του αίματος και η αναπνοή, διασφαλίζονται μέσω ειδικών μηχανημάτων ή φαρμακευτικών ουσιών.

    Το τεχνητό κώμα επιτυγχάνεται με αναισθητικά φάρμακα ή τεχνητή υποθερμία του σώματος στους 33ο C. Βέβαια, η κατάσταση του ασθενούς μπορεί να κριθεί αναστρέψιμη, οπότε μετά το πέρας αγωγής επανακάμπτει.

    Κατά τη διάρκεια του τεχνητού κώματος ο ασθενής είναι συνεχώς κάτω από την επίβλεψη γιατρού. Στόχος είναι η χαλάρωση των εγκεφαλικών λειτουργιών προκειμένου ο ασθενής να αναρρώσει από την βλάβη που έχει υποστεί, όπως μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο, δηλητηρίαση από ναρκωτικές ουσίες που προξένησαν χημική διαταραχή στους νευρώνες, βίαιο χτύπημα στο κεφάλι ή βλάβη που προκλήθηκε λόγω ελλιπούς οξυγόνωσης του εγκεφάλου κατά τη διάρκεια κατάδυσης. Αν η βλάβη είναι πολύ σοβαρή, τότε ο ασθενής τίθεται αυτόματα σε κώμα, αφού ο εγκέφαλος δεν είναι πλέον σε θέση να λειτουργήσει κανονικά.

    Σε αρκετές περιπτώσεις, το κώμα θεωρείται η καλύτερη επιλογή για την ανάκαμψη του εγκεφάλου μετά από τον τραυματισμό. Διαφορετικά θα σπαταλούσε πολλή ενέργεια για τη συλλογή πληροφοριών από τα αισθητήρια όργανα, για το συντονισμό των κινήσεων του σώματος και την αποθήκευση σκέψεων. Με δύο λόγια, η ανάρρωση θα απαιτούσε πολύ περισσότερο χρόνο, καθώς η ικανότητα του σώματος να αυτοθεραπεύεται θα είχε ανασταλεί.

    Εφόσον ο γιατρός κρίνει πως ο ασθενής πρέπει να παραμείνει σε κατάσταση τεχνητού κώματος, μπορεί να εμποδίσει την αφύπνισή του. Όταν εκτιμήσει πως η κατάσταση της υγείας του ασθενούς έχει σταθεροποιηθεί, μετά από μερικές ημέρες, ή εβδομάδες, ακόμη και μήνες, σταματά η χορήγηση χημικών ουσιών και διακόπτει το τεχνητό κώμα. Δεν είναι βέβαιο όμως ότι θα αποκατασταθούν όλες οι λειτουργίες του κεντρικού νευρικού συστήματος. Σε περίπτωση πολύ σοβαρής εγκεφαλικής βλάβης, ο ασθενής μπορεί να μη βγει ποτέ από το κώμα.


    Η διαδικασία του τεχνητού κώματος

    Ο ασθενής μπορεί να τεθεί σε κατάσταση κώματος με τεχνητή υποθερμία, για να δοθεί χρόνο στον εγκέφαλο να αναρρώσει.

    Ο ασθενής υποβάλλεται σε γενική αναισθησία για να μην τρέμει από το κρύο.

    Τοποθετείται επίσης αναπνευστήρας για να διασφαλιστεί η αναπνευστική λειτουργία.

    Ορός με διάλυμα άλατος σε θερμοκρασία 4ο C προκαλεί εσωτερική υποθερμία. Συνήθως χορηγούνται 2 λίτρα σε 30 λεπτά.

    Δύο καλύμματα τεχνητής υποθερμίας με θερμοκρασία 4ο C και ψυχρά επιθέματα τοποθετούνται σε διάφορα σημεία του σώματος προκαλούν εξωτερική υποθερμία.

    Η θερμοκρασία του σώματος ελέγχεται συνεχώς με θερμόμετρο στην ουροδόχο κύστη, την κύρια αρτηρία ή το λάρυγγα. Όταν πέσει στους 33-34ο C, τα ψυχρά επιθέματα αφαιρούνται ενώ το κάλυμμα τεχνητής υποθερμίας ρυθμίζεται στους 33ο C. Κατά τη διαδικασία τεχνητής υποθερμίας, διενεργούνται μετρήσεις, ενώ ο γιατρός παρακολουθεί τη θερμοκρασία του σώματος.

    Όταν λήξει η τεχνητή υποθερμία, η θερμοκρασία του ασθενούς σταδιακά αυξάνει καθώς η θερμοκρασία του υποθερμικού καλύμματος αυξάνει κατά 0,3ο C την ώρα σε διάστημα 10 ωρών. Ο ασθενής βγαίνει από την νάρκωση όταν η θερμοκρασία του ξεπεράσει τους 35ο C. Όταν φθάσει στους 36ο C αφαιρείται και το κάλυμμα της τεχνητής υποθερμίας.

    Διαβάστε, επίσης,

    Κρυοπαγήματα

    Ισχαιμικό επεισόδιο της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας

    Εγκεφαλικός θάνατος

    Κρυοθεραπεία

    Ο μύθος του Αισώπου για την ευθανασία

    Εγκεφαλικός θάνατος

    www.emedi.gr

  • Ο φόβος της γενικής αναισθησίας Ο φόβος της γενικής αναισθησίας

    Γιατί κάποιοι φοβούνται  την αναισθησία;

    Γιατί ορισμένοι άνθρωποι αντιδρούν αρνητικά στο ενδεχόμενο της ολικής νάρκωσης, ενώ κάποιοι άλλοι είναι πιο δεκτικοί και ξυπνούν ευκολότερα μετά την αναισθησία;

    Oι ψυχολόγοι εξηγούν, ότι οι άνθρωποι που θέλουν να έχουν τον έλεγχο σε κάθε πτυχή της ζωής τους, που προτιμούν να καθοδηγούν και όχι να καθοδηγούνται, πιθανώς να έχουν μία έντονα αρνητική στάση απέναντι στην αναισθησία. H απόφασή τους να υποβληθούν σε ολική νάρκωση ισοδυναμεί με τη συγκατάθεσή τους να παραδώσουν τον έλεγχο σε κάποιους άλλους. H αίσθηση ότι χάνουν τον έλεγχο μπορεί να επιτείνει το φόβο και την ανησυχία τους για το τι θα συμβεί λίγο πριν τους «πιάσει» το αναισθητικό φάρμακο, καθώς και για το πώς θα ξυπνήσουν μετά. Eίναι πιθανό, ξυπνώντας από την αναισθησία, να είναι νευρικοί και επιθετικοί.

    Aπό την άλλη πλευρά, οι άνθρωποι που είναι περισσότερο πρόθυμοι να ακολουθήσουν τις οδηγίες που τους δίνονται, που είναι έτοιμοι να αφεθούν στα χέρια του ειδικού, αποδεχόμενοι ένα ρόλο που τείνει περισσότερο προς το παιδικό «κομμάτι» του εαυτού τους, ενδέχεται να έχουν πιο θετική αντιμετώπιση απέναντι στην αναισθησία και να νιώσουν καλύτερα όταν ξυπνήσουν.

    Aνεξάρτητα πάντως από την προσωπικότητα, όλοι οι άνθρωποι βιώνουν ένα κοινό συναίσθημα: το φόβο ότι δεν θα ξυπνήσουν!  H ένταση του συναισθήματος μπορεί να ποικίλλει από άνθρωπο σε άνθρωπο, αλλά τα σπέρματα του φόβου υπάρχουν στον καθένα, γιατί σε όλους κυριαρχεί η αίσθηση ότι η νάρκωση είναι πολύ κοντά στο θάνατο.

    Oι αναισθησιολόγοι εξηγούν ότι ο φόβος αυτός είναι κατανοητός και ανθρώπινος, αλλά από ένα σημείο και πέρα παίρνει υπερβολικές διαστάσεις, κυρίως λόγω της άγνοιας που επικρατεί για την αναισθησία.

    Oι ειδικοί τονίζουν λοιπόν ότι η έγκαιρη ενημέρωση του ασθενούς είναι ο καλύτερος τρόπος για να ξεπεράσει το φόβο του.

    Τέλος, σήμερα με τις σύγχρονες τεχνικές που ακολουθούνται και το κατάλληλο monitoring  που εφαρμόζεται (monitor = συσκευή που ελέγχει λειτουργίες του ασθενούς), ο κίνδυνος είναι μικρότερος από 1 στις 250.000.

    Η εντυπωσιακή αυτή βελτίωση οφείλεται στο ότι πλέον υπάρχει εξειδικευμένος ιατρός αναισθησιολόγος σε κάθε χειρουργική αίθουσα, ο οποίος  μάλιστα υποβοηθείται στην εργασία του από πολύπλοκες ηλεκτρονικές και μηχανικές συσκευές που τον βοηθούν στη διάγνωση και αντιμετώπιση των διαφόρων διεγχειρητικών προβλημάτων. Κάτι τέτοιο δεν ήταν το ίδιο εύκολο μερικές δεκαετίες πριν.

    Τα συμπληρώματα διατροφής για τις φοβίες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα συμπληρώματα διατροφής για τις φοβίες

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Κακοήθης υπερθερμία

    Επισκληρίδιος αναλγησία ή γενική αναισθησία

    Η τρομακτική πλευρά της γενικής αναισθησίας

    www.emedi.gr

  • Επισκληρίδιος αναλγησία ή γενική αναισθησία Επισκληρίδιος αναλγησία ή γενική αναισθησία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την επισκληρίδιο αναλγησία κατά τον τοκετό

    Η πρώτη εφαρμογή επισκληρίδιου χορήγησης φαρμακευτικών ουσιών αποδίδεται στον James Leonard Corning (1855-1923). Την πραγματοποίησε, τυχαία, το 1885, έχοντας σαν στόχο τον υπαραχνοειδή χώρο και τη θεραπεία «χρόνιου αυνανισμού».

    Το 1901 δημοσιεύθηκε στο Παρίσι η χρήση της ιεροκοκκυγικής επισκληριδίου από τους Sicard και Cathelin.

    Πατέρας όμως της επισκληριδίου αναισθησίας είναι ο Fidel Pages (1886-1923), που την εφάρμοσε ευρέως στην Ισπανία.

    Ο Edward B. Tuohy ανακοίνωσε το 1941 τον πρώτο επισκληρίδιο καθετηριασμό χρησιμοποιώντας ένα νεογνικό ουροκαθετήρα και το 1945 την χρήση της βελόνας Huber, που έλαβε το όνομά του (βελόνα Tuohy).

    Το επόμενο μεγάλο άλμα έγινε τη δεκαετία του 1970 με την ανακάλυψη των υποδοχέων οπιοειδών στον νωτιαίο σωλήνα και τη λειτουργία τους.

    Από τότε η χρήση της ραχιαίας αναισθησίας και αναλγησίας κέρδισε σημαντικό έδαφος, τόσο στη θεραπεία του πόνου (οξύ και χρόνιου) όσο και στις χειρουργικές αίθουσες.

    Η επισκληρίδιος, η οποία αναπτύχθηκε από τους αμερικανούς χειρουργούς Waldo B. Edwards, James L. Southworth και Robert A. Hingson, χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε τοκετό στις 6 Ιανουαρίου του 1942. Η πρώτη γυναίκα στην οποία έγινε επισκληρίδιος ήταν η σύζυγος ενός λιμενικού, η οποία εισήχθη για τοκετό στο Ναυτικό Νοσοκομείο της Νέας Υόρκης. Καθώς η γυναίκα έπασχε από ρευματική καρδιοπάθεια, ήταν σχεδόν βέβαιο ότι ο τοκετός θα ήταν μοιραίος γι’ αυτήν. Παρά τις δυσμενείς προβλέψεις όμως και χάρη στη χορήγηση επισκληριδίου, τόσο η μητέρα όσο και το βρέφος έφυγαν υγιείς από το νοσοκομείο.


    Η επισκληρίδιος αναλγησία

    Η επισκληρίδιος αναισθησία είναι μια μέθοδος αναισθησίας και αναλγησίας, που μπορεί να εφαρμοσθεί σε εγχειρήσεις κοιλιάς, κάτω άκρων, καθώς και στο τοκετό, επειδή δεν έχει επίδραση στο έμβρυο. Η μέθοδος αυτή σήμερα, έχει σώσει τις γυναίκες, διότι τις έχει απαλλάξει από το πόνο της γέννας και τους δίνει την δυνατότητα να απολαύσουν την ωραιότερη στιγμή της ζωής τους, δηλαδή, την ώρα που γνωρίζουν το παιδί τους. Η μέθοδος αυτή προτιμάται και από τους αναισθησιολόγους σαν λιγότερο επικίνδυνη, και για την μητέρα και για το έμβρυο.

    Η μέθοδος αυτή έχει τις λιγότερες παρενέργειες. Σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να υπάρχουν πονοκέφαλοι και αν δεν ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα αντισηψίας, είναι δυνατόν να συμβεί μόλυνση, γι΄αυτό πρέπει να λαμβάνονται όλα τα μέτρα ασφαλείας και πρόληψης.

    Πώς γίνεται η επισκληρίδιος αναισθησία:

    Η περιοχική αναλγησία πήρε το όνομά της από το γεγονός ότι χορηγείται στον επισκληρίδιο χώρο, έναν κενό χώρο μεταξύ του οστού και της σκληρής μεμβράνης που περιβάλλει και προστατεύει το μυελό των οστών. Η χορήγηση ειδικών φαρμάκων σε αυτή την περιοχή έχει ως αποτέλεσμα την άρση της αγωγιμότητας των νεύρων του άλγους.

    Η γυναίκα τοποθετείται σε τέτοια θέση (κάμψη), ώστε να ανοίξουν τα διαστήματα ανάμεσα στους σπονδύλους. Καθαρίζεται με ισχυρό αντισηπτικό η γύρω περιοχή και τοποθετείται αποστειρωμένο πεδίο, όπως στο χειρουργικό πεδίο. Με αποστειρωμένα γάντια ο Αναισθησιολόγος κάνει τοπική αναισθησία στο δέρμα και μετά γίνεται η τοποθέτηση του ειδικού καθετήρα ανάμεσα στον 4ο και 5ο οσφυϊκό σπόνδυλο. Μετά σκεπάζεται η περιοχή με αποστειρωμένες γάζες και στερεώνεται ο καθετήρας στον ώμο της γυναίκας όπου ο αναισθησιολόγος βάζει το φάρμακο όποτε απαιτείται.


    Τα πλεονεκτήματα

    • Καλύτερη συνεργασία με το μαιευτήρα, γιατί η γυναίκα δεν αισθάνεται πόνο και διατηρεί τις υπόλοιπες αισθήσεις και άρα μπορεί να συνεργαστεί με το γιατρό, ειδικά στην τελευταία φάση του τοκετού, όπου «σπρώχνει» για να βγει το μωρό.

    • Λιγότερο στρες, λιγότερες επιπλοκές, γιατί με την επισκληρίδιο παρατηρείται μείωση των ορμονών του στρες κι έτσι καλύτερη καρδιακή παροχή, οξυγόνωση, κυκλοφορία του αίματος κλπ.

    • Διευκόλυνση του έργου του γιατρού, γιατί οι ειδικοί χειρισμοί γίνονται ευκολότεροι.

    • Η επισκληρίδιος βοηθά ιδιαίτερα τόσο σε πρόωρους τοκετούς όσο και σε κυήσεις υψηλού κινδύνου και γενικά είναι απόλυτα ασφαλής, ιδίως, όταν απαιτηθεί να γίνει επείγουσα καισαρική τομή.


    Επιπλοκές και παρενέργειες

    Oι κυριότερες επιπλοκές της επισκληριδίου είναι:

    • Υπόταση, η οποία αντιμετωπίζεται με τη χορήγηση υγρών.

    • Έντονοι πονοκέφαλοι, οι οποίοι όμως αντιμετωπίζονται.

    • Εμφάνιση ρίγους που δεν διαρκεί παρά μερικά λεπτά.

    Πότε η επισκληρίδιος πρέπει να αποφεύγεται

    Απόλυτες αντενδείξεις

    • Διαταραχές της πηκτικότητας του αίματος
    • Τοπική λοίμωξη

    Σχετικές αντενδείξεις

    • Χρόνιες παθήσεις του κεντρικού νευρικού συστήματος, π.χ. σκλήρυνση κατά πλάκας.

    • Δυσμορφίες της σπονδυλικής στήλης, όπως η σκολίωση.

    • Αιμορραγία, χαμηλός αιματοκρίτης και κίνδυνος αφυδάτωσης.

    • Δύσκολη διασωλήνωση.

    • Δυσφορία, είτε της μητέρας είτε του μωρού, λόγω κακής οξυγόνωσης.


    Η επισκληρίδιος για την καισαρική τομή

     Τι αποφεύγεται με την επισκληρίδιο:

    • Προβλήματα αναγωγής και εισρόφησης.

    • Πιθανή εγρήγορση της επιτόκου.

    • Καταστολή του νεογνού από τα φάρμακα μιας ολικής αναισθησίας.

     Με την επισκληρίδιο επιτυγχάνονται:

    • Συνεργασία της μέλλουσας μητέρας με το γιατρό.

    • Καλύτεροι χειρισμοί από το γιατρό (π.χ. σε περιπτώσεις πολλαπλής κύησης, μεγάλου εμβρύου κτλ.).

    Εσείς θέλετε να υποφέρετε από τους πόνους στη γέννα;

    Διαβάστε περισσότερα για τον τοκετό με επισκληρίδιο

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό