Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου 2013 15:22

Η τρομακτική πλευρά της γενικής αναισθησίας

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Ακούγεται σαν ιστορία βγαλμένη από θρίλερ ή εφιάλτη.

Σύμφωνα με επιστημονικές εκτιμήσεις, περίπου 1 έως 2 στους 1.000 ανθρώπους παγκοσμίως, οι οποίοι κάνουν γενική αναισθησία για χειρουργική επέμβαση, κάποια στιγμή, εν μέσω της εγχείρισης, επανακτούν τη συνείδησή τους.

Μερικοί ανακαλούν απλώς εικόνες ή ήχους, όμως ορισμένοι, ευτυχώς όχι πολλοί, διηγούνται -μετά την επέμβαση- στους γιατρούς τους ιστορίες πόνου και τρόμου σε φάση πλήρους ακινησίας.

Μια νέα μελέτη φέρνει ξανά στο προσκήνιο το επίμαχο -και επιστημονικά πολυσυζητημένο- θέμα του πώς ακριβώς δουλεύει η γενική αναισθησία στον εγκέφαλο και κατά πόσο όντως όλοι οι ασθενείς μένουν χωρίς συνείδηση. Στην όλη διαδικασία παραμένουν ακόμα ερωτήματα και σκοτεινά σημεία, που οι αναισθησιολόγοι δεν είναι σε θέση να απαντήσουν.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αναισθησιολόγο Πάτρικ Πάρντον του Γενικού Νοσοκομείου της Μασαχουσέτης και της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Χάρβαρντ, καθώς και τον καθηγητή Έμερι Μπράουν του πανεπιστημίου ΜΙΤ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), σύμφωνα με το "Science" και το "New Scientist", προσάρτησαν μια συσκευή ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος με 64 ηλεκτρόδια στο κεφάλι δέκα ενηλίκων εθελοντών, προκειμένου να καταγράψουν τις αλλαγές στην εγκεφαλική δραστηριότητα, καθώς άρχιζε να ενεργεί η γενική αναισθησία. Οι εθελοντές καλούνταν να πιέζουν ένα πλήκτρο, όταν ένιωθαν ότι έχαναν τη συνείδησή τους ή την ξανάβρισκαν.

Οι ερευνητές, μ' αυτό τον τρόπο, πιστεύουν ότι ανακάλυψαν ένα αξιόπιστο πρώιμο προειδοποιητικό σημάδι (κάτι σαν «νευρωνική υπογραφή»), που καταγράφεται στο ηλεκτροεγκεφαλογράφημα και δείχνει ότι επανέρχεται η συνείδηση του ναρκωμένου ασθενούς.

Από τα μέσα του 19ου αιώνα όταν άρχισε να εφαρμόζεται η γενική αναισθησία και μέχρι σήμερα, οι γιατροί χρησιμοποιούν έμμεσους δείκτες για να παρακολουθούν κατά πόσο ο ασθενής στο χειρουργικό κρεβάτι έχει ή όχι τη συνείδησή του, όπως τις μεταβολές στο ρυθμό της καρδιάς, στην πίεση του αίματος και στον μυϊκό τόνο, όμως πιο αξιόπιστοι και άμεσοι δείκτες δεν υπάρχουν προς το παρόν.

Είναι ελαφρώς τρομακτικό ότι εκατομμύρια άνθρωποι κάνουν αναισθησία κάθε χρόνο και ο αναισθησιολόγος δεν είναι σε θέση να γνωρίζει με βεβαιότητα ότι ο ασθενής δεν έχει συνείδηση.

Οι μηχανισμοί με βάση τους οποίους λειτουργεί η γενική αναισθησία, παραμένουν ένα μυστήριο και η νέα μελέτη ενισχύει την εντύπωση ότι η γενική αναισθησία επηρεάζει την επικοινωνία και το συγχρονισμό μεταξύ των διαφορετικών περιοχών του εγκεφάλου.

Πρόσθεσε, όμως, ότι θα πάρει χρόνο, έως ότου εφαρμοστεί ως πρακτική ρουτίνας στα χειρουργεία των νοσοκομείων η καταγραφή με ειδικό εγκεφαλογράφημα (κι όχι αυτό που γίνεται σήμερα) της κατάστασης συνείδησης κάθε ασθενούς, καθώς εξελίσσεται η επέμβαση.

Βιβλιογραφία

Patrick L. Purdon, Eric T. Pierce, Eran A. Mukamel, Michael J. Prerau, John L. Walsh, Kin Foon K. Wong, Andres F. Salazar-Gomez, Priscilla G. Harrell, Aaron L. Sampson, Aylin Cimenser, ShiNung Ching,  Nancy J. Kopell,  Casie Tavares-Stoeckel, Kathleen Habeeb, Rebecca Merhar, Emery N. Brown,  Electroencephalogram signatures of loss and recovery of consciousness from propofol, PNAS 2013 110 (12) 4431-4432;

Διαβάστηκε 1883 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2018 16:39
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Τι είναι η κακοήθης υπερθερμία; Τι είναι η κακοήθης υπερθερμία;

    Είναι επιπλοκή της γενικής αναισθησίας

    Η κακοήθης υπερθερμία ή κεραυνοβόλος υπερπυρεξία ή κακοήθης υπερπυρεξία είναι αυτοσωματική κληρονομική διαταραχή που εμφανίζεται σε ασθενείς που βρίσκονται υπό γενική αναισθησία.

    Χαρακτηριστικά υπάρχει αιφνίδια, ταχεία άνοδος της θερμοκρασίας, ταχυκαρδία, ταχύπνοια, εφίδρωση, κυάνωση και μυϊκή δυσκαμψία.

    Η πορεία είναι οξεία

    Τα αίτια της κακοήθους υπερθερμίας είναι η γενική αναισθησία, το σουξαμεθώνιο, η σουκινυλοχολίνη, το αλοθάνιο και η μυϊκή δυστροφία Duchenne.

    Θεραπεία της υπερθερμίας

    Ψύξη

    Διακοπή της αναισθησίας

    Διόρθωση της οξέωσης

    Δαντρολένη

    Μαννιτόλη

    Διαβάστε, επίσης,

    Κακοήθης υπερθερμία

    Δαντρολένιο

    Ο φόβος της γενικής αναισθησίας

    Ο φόβος της γενικής αναισθησίας

    Κόλπα για να ρίξετε τον πυρετό

    Η διατροφή στην υπόταση

    Κυάνωση

    Η μυοσίτιδα

    Βαρβιτουρικά

    Χάσμα ανιότων

    www.emedi.gr

  • Τεχνητό κώμα Τεχνητό κώμα

    Τεχνητό κώμα είναι μια ακραία μορφή αναισθησίας

    Στο τεχνητό κώμα αναστέλλεται η λειτουργία του εγκεφάλου, επομένως και η συνείδηση και οι αισθήσεις του ασθενούς, ο οποίος αδυνατεί πλέον να αντιδράσει σε ερεθίσματα. Σε κατάσταση τεχνητού κώματος, οι ζωτικές λειτουργίες, όπως οι παλμοί της καρδιάς, η πίεση του αίματος και η αναπνοή, διασφαλίζονται μέσω ειδικών μηχανημάτων ή φαρμακευτικών ουσιών.

    Το τεχνητό κώμα επιτυγχάνεται με αναισθητικά φάρμακα ή τεχνητή υποθερμία του σώματος στους 33ο C. Βέβαια, η κατάσταση του ασθενούς μπορεί να κριθεί αναστρέψιμη, οπότε μετά το πέρας αγωγής επανακάμπτει.

    Κατά τη διάρκεια του τεχνητού κώματος ο ασθενής είναι συνεχώς κάτω από την επίβλεψη γιατρού. Στόχος είναι η χαλάρωση των εγκεφαλικών λειτουργιών προκειμένου ο ασθενής να αναρρώσει από την βλάβη που έχει υποστεί, όπως μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο, δηλητηρίαση από ναρκωτικές ουσίες που προξένησαν χημική διαταραχή στους νευρώνες, βίαιο χτύπημα στο κεφάλι ή βλάβη που προκλήθηκε λόγω ελλιπούς οξυγόνωσης του εγκεφάλου κατά τη διάρκεια κατάδυσης. Αν η βλάβη είναι πολύ σοβαρή, τότε ο ασθενής τίθεται αυτόματα σε κώμα, αφού ο εγκέφαλος δεν είναι πλέον σε θέση να λειτουργήσει κανονικά.

    Σε αρκετές περιπτώσεις, το κώμα θεωρείται η καλύτερη επιλογή για την ανάκαμψη του εγκεφάλου μετά από τον τραυματισμό. Διαφορετικά θα σπαταλούσε πολλή ενέργεια για τη συλλογή πληροφοριών από τα αισθητήρια όργανα, για το συντονισμό των κινήσεων του σώματος και την αποθήκευση σκέψεων. Με δύο λόγια, η ανάρρωση θα απαιτούσε πολύ περισσότερο χρόνο, καθώς η ικανότητα του σώματος να αυτοθεραπεύεται θα είχε ανασταλεί.

    Εφόσον ο γιατρός κρίνει πως ο ασθενής πρέπει να παραμείνει σε κατάσταση τεχνητού κώματος, μπορεί να εμποδίσει την αφύπνισή του. Όταν εκτιμήσει πως η κατάσταση της υγείας του ασθενούς έχει σταθεροποιηθεί, μετά από μερικές ημέρες, ή εβδομάδες, ακόμη και μήνες, σταματά η χορήγηση χημικών ουσιών και διακόπτει το τεχνητό κώμα. Δεν είναι βέβαιο όμως ότι θα αποκατασταθούν όλες οι λειτουργίες του κεντρικού νευρικού συστήματος. Σε περίπτωση πολύ σοβαρής εγκεφαλικής βλάβης, ο ασθενής μπορεί να μη βγει ποτέ από το κώμα.


    Η διαδικασία του τεχνητού κώματος

    Ο ασθενής μπορεί να τεθεί σε κατάσταση κώματος με τεχνητή υποθερμία, για να δοθεί χρόνο στον εγκέφαλο να αναρρώσει.

    Ο ασθενής υποβάλλεται σε γενική αναισθησία για να μην τρέμει από το κρύο.

    Τοποθετείται επίσης αναπνευστήρας για να διασφαλιστεί η αναπνευστική λειτουργία.

    Ορός με διάλυμα άλατος σε θερμοκρασία 4ο C προκαλεί εσωτερική υποθερμία. Συνήθως χορηγούνται 2 λίτρα σε 30 λεπτά.

    Δύο καλύμματα τεχνητής υποθερμίας με θερμοκρασία 4ο C και ψυχρά επιθέματα τοποθετούνται σε διάφορα σημεία του σώματος προκαλούν εξωτερική υποθερμία.

    Η θερμοκρασία του σώματος ελέγχεται συνεχώς με θερμόμετρο στην ουροδόχο κύστη, την κύρια αρτηρία ή το λάρυγγα. Όταν πέσει στους 33-34ο C, τα ψυχρά επιθέματα αφαιρούνται ενώ το κάλυμμα τεχνητής υποθερμίας ρυθμίζεται στους 33ο C. Κατά τη διαδικασία τεχνητής υποθερμίας, διενεργούνται μετρήσεις, ενώ ο γιατρός παρακολουθεί τη θερμοκρασία του σώματος.

    Όταν λήξει η τεχνητή υποθερμία, η θερμοκρασία του ασθενούς σταδιακά αυξάνει καθώς η θερμοκρασία του υποθερμικού καλύμματος αυξάνει κατά 0,3ο C την ώρα σε διάστημα 10 ωρών. Ο ασθενής βγαίνει από την νάρκωση όταν η θερμοκρασία του ξεπεράσει τους 35ο C. Όταν φθάσει στους 36ο C αφαιρείται και το κάλυμμα της τεχνητής υποθερμίας.

    Διαβάστε, επίσης,

    Κρυοπαγήματα

    Ισχαιμικό επεισόδιο της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας

    Εγκεφαλικός θάνατος

    Κρυοθεραπεία

    Ο μύθος του Αισώπου για την ευθανασία

    Εγκεφαλικός θάνατος

    www.emedi.gr

  • Ο φόβος της γενικής αναισθησίας Ο φόβος της γενικής αναισθησίας

    Γιατί κάποιοι φοβούνται  την αναισθησία;

    Γιατί ορισμένοι άνθρωποι αντιδρούν αρνητικά στο ενδεχόμενο της ολικής νάρκωσης, ενώ κάποιοι άλλοι είναι πιο δεκτικοί και ξυπνούν ευκολότερα μετά την αναισθησία;

    Oι ψυχολόγοι εξηγούν, ότι οι άνθρωποι που θέλουν να έχουν τον έλεγχο σε κάθε πτυχή της ζωής τους, που προτιμούν να καθοδηγούν και όχι να καθοδηγούνται, πιθανώς να έχουν μία έντονα αρνητική στάση απέναντι στην αναισθησία. H απόφασή τους να υποβληθούν σε ολική νάρκωση ισοδυναμεί με τη συγκατάθεσή τους να παραδώσουν τον έλεγχο σε κάποιους άλλους. H αίσθηση ότι χάνουν τον έλεγχο μπορεί να επιτείνει το φόβο και την ανησυχία τους για το τι θα συμβεί λίγο πριν τους «πιάσει» το αναισθητικό φάρμακο, καθώς και για το πώς θα ξυπνήσουν μετά. Eίναι πιθανό, ξυπνώντας από την αναισθησία, να είναι νευρικοί και επιθετικοί.

    Aπό την άλλη πλευρά, οι άνθρωποι που είναι περισσότερο πρόθυμοι να ακολουθήσουν τις οδηγίες που τους δίνονται, που είναι έτοιμοι να αφεθούν στα χέρια του ειδικού, αποδεχόμενοι ένα ρόλο που τείνει περισσότερο προς το παιδικό «κομμάτι» του εαυτού τους, ενδέχεται να έχουν πιο θετική αντιμετώπιση απέναντι στην αναισθησία και να νιώσουν καλύτερα όταν ξυπνήσουν.

    Aνεξάρτητα πάντως από την προσωπικότητα, όλοι οι άνθρωποι βιώνουν ένα κοινό συναίσθημα: το φόβο ότι δεν θα ξυπνήσουν!  H ένταση του συναισθήματος μπορεί να ποικίλλει από άνθρωπο σε άνθρωπο, αλλά τα σπέρματα του φόβου υπάρχουν στον καθένα, γιατί σε όλους κυριαρχεί η αίσθηση ότι η νάρκωση είναι πολύ κοντά στο θάνατο.

    Oι αναισθησιολόγοι εξηγούν ότι ο φόβος αυτός είναι κατανοητός και ανθρώπινος, αλλά από ένα σημείο και πέρα παίρνει υπερβολικές διαστάσεις, κυρίως λόγω της άγνοιας που επικρατεί για την αναισθησία.

    Oι ειδικοί τονίζουν λοιπόν ότι η έγκαιρη ενημέρωση του ασθενούς είναι ο καλύτερος τρόπος για να ξεπεράσει το φόβο του.

    Τέλος, σήμερα με τις σύγχρονες τεχνικές που ακολουθούνται και το κατάλληλο monitoring  που εφαρμόζεται (monitor = συσκευή που ελέγχει λειτουργίες του ασθενούς), ο κίνδυνος είναι μικρότερος από 1 στις 250.000.

    Η εντυπωσιακή αυτή βελτίωση οφείλεται στο ότι πλέον υπάρχει εξειδικευμένος ιατρός αναισθησιολόγος σε κάθε χειρουργική αίθουσα, ο οποίος  μάλιστα υποβοηθείται στην εργασία του από πολύπλοκες ηλεκτρονικές και μηχανικές συσκευές που τον βοηθούν στη διάγνωση και αντιμετώπιση των διαφόρων διεγχειρητικών προβλημάτων. Κάτι τέτοιο δεν ήταν το ίδιο εύκολο μερικές δεκαετίες πριν.

    Τα συμπληρώματα διατροφής για τις φοβίες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα συμπληρώματα διατροφής για τις φοβίες

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Κακοήθης υπερθερμία

    Επισκληρίδιος αναλγησία ή γενική αναισθησία

    Η τρομακτική πλευρά της γενικής αναισθησίας

    www.emedi.gr

  • Κακοήθης υπερθερμία Κακοήθης υπερθερμία

    Η κακοήθης υπερθερμία ή κακοήθης υπερπυρεξία είναι μια επιπλοκή της γενικής αναισθησίας

    Η κακοήθης υπερθερμία, ICD-10 T88.3, είναι μια εξαιρετικώς απειλητική, για την ζωή του αρρώστου, κατάσταση. Λέγεται και κακοήθης υπερπυρεξία. Οφείλεται σε γενετικούς παράγοντες, οι οποίοι αφορούν κατα κύριο λόγο στους σκελετικούς μυς. Δυνατό να επηρεάζεται και ο καρδιακός μύς, καθώς και τα αιμοπετάλια.

    Είναι μια οξεία, κεραυνοβόλος, υπερμεταβολική κατάσταση, η θνησιμότητα της οποίας ανερχόταν σε 80% προ 25 ετίας.
    Η συχνότητα των ατόμων που έχουν προδιάθεση ΚΥ κυμαίνεται μεταξύ 1:10.000 έως 1:100.000 στο γενικό πληθυσμό. Αυτή η διαταραχή εμφανίζεται σε όλο τον κόσμο και επηρεάζει όλες τις φυλετικές ομάδες. Οι περισσότερες περιπτώσεις, όμως, συμβαίνουν σε παιδιά και νεαρούς ενήλικες.
    Προκαλείται αποκλειστικά από φάρμακα: δι΄εισπνοής αναισθητικά και αποπολωτικά μυοχαλαρωτικά. Μεταβιβάζεται με επικρατούν αυτοσωματικό γονίδιο, το γονίδιο του υποδοχέα της ρυανοδίνης (RYR1). Το ελάττωμα τυπικά βρίσκεται στο μακρύ βραχίονα του χρωμοσώματος 19 (19q13.1), αλλά και το 7q χρωμόσωμα και το χρωμόσωμα 17 έχουν, επίσης, ενοχοποιηθεί.


    Αιτίες

    Η κακοήθης υπερθερμία πιο συχνά οφείλεται σε πτητικά αναισθητικά αέρια, όπως αλοθάνη, σεβοφλουράνιο, desflurane, ισοφλουράνιο, ενφλουράνιο ή τα αποπολωτοκά μυοχαλαρωτικά σουξαμεθόνιο και δεκαμεθόνιο που χρησιμοποιούνται, κυρίως, σε γενική αναισθησία. Άλλα φάρμακα που είναι ύποπτα για πρόκληση ΚΥ είναι μερικές φορές η κεταμίνη, οι κατεχολαμίνες, οι φαινοθειαζίνες, και οι αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης και μερικές φορές το υποξείδιο του αζώτου. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η σωματική άσκηση ή η θερμότητα μπορεί να είναι το έναυσμα.

    Τα άλλα αναισθητικά φάρμακα θεωρούνται ασφαλή. Αυτά είναι τα τοπικά αναισθητικά (λιδοκαΐνη, bupivicaine, μεπιβακαϊνη), οπιοειδή (μορφίνη, η φεντανύλη), η κεταμίνη, τα βαρβιτουρικά, το υποξείδιο του αζώτου, η προποφόλη, το etomidate και οι βενζοδιαζεπίνες. Τα μη αποπολωτικά pancuronium, cisatracurium, ατρακούριο, μιβακούριο, βεκουρόνιο ροκουρόνιο δεν προκαλούν ΚΥ.


    Συμπτώματα και σημεία

    Η παθογένεια της νόσου συνιστάται σε μεγάλη απελευθέρωση ιόντων ασβεστίου μέσα στο σαρκόπλασμα, που οδηγεί σε μόνιμη σύσπαση των μυϊκων ινιδίων με αποτέλεσμα μυϊκή δυσκαμψία, έντονο μεταβολισμό και σοβαρές διαταραχές της οξεοβασικής ισορροπίας.

    Τα τυπικά συμπτώματα της κακοήθους υπερθερμίας οφείλονται σε υπερκαταβολική κατάσταση, η οποία παρουσιάζεται ως μια πολύ υψηλή θερμοκρασία, αυξημένο καρδιακό ρυθμό και ρυθμό αναπνοής, αυξημένη παραγωγή διοξειδίου του άνθρακα, αυξημένη κατανάλωση οξυγόνου, οξέωση, άκαμπτοι μύες, και ραβδομυόλυση. Τα συμπτώματα συνήθως εμφανίζονται μέσα σε μία ώρα μετά την έκθεση στις ουσίες, αλλά μπορεί να συμβεί ακόμη και αρκετές ώρες αργότερα, σε σπάνιες περιπτώσεις.

    Τα κλινικά σημεία της νόσου είναι: ταχυκαρδία και αρρυθμίες, ταχύπνοια, υπέρταση, μυϊκη δυσκαμψία των σκελετικών μυών και πυρετκή κίνηση άνω των 40 0C σε χρονικό διάστημα 5 λεπτών από την έναρξη της νόσου. Όψιμα μπορεί να εμφανιστεί κυάνωση, διάχυτη τριχοειδική αιμορραγία και υπόταση.
    Εάν ο ασθενής επιβιώσει, η επαναφορά της συνειδήσεως είναι βραδεία, ενώ μπορεί να έχουν ήδη δημιουργηθεί μόνιμες εγκεφαλικές βλάβες. Στις πρώτες 24 – 48 ώρες μετά την πρώτη προσβολή η νόσος μπορεί να υποτροπιάσει και να εμφανιστούν αρρυθμίες, λόγω των διακυμάνσεων καλίου και ασβεστίου, οξεία νεφρική ανεπάρκεια, εγκεφαλικό οίδημα, πνευμονικό οίδημα, έμφραγμα μυοκαρδίου και αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο.


    Διάγνωση
    Η εργαστηριακή διάγνωση της προδιάθεσης για ΚΥ απαιτεί τις ακόλουθες εξετάσεις: βιοψία μυός, έλεγχο της σύσπασης των μυών με τη δοκιμασία αλοθανίου και καφεϊνης, μέτρηση της CPK στον ορό, έλεγχο των λειτουργιών της μυϊκης ίνας. Τα πρώτα σημεία είναι η πρόωρη μυϊκή σύσπαση των μασητήρων μετά τη χορήγηση της σουκινυλοχολίνης, μια αύξηση στη συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα (παρά τον αυξημένη αερισμό ανά λεπτό), η ανεξήγητη ταχυκαρδία και η μυϊκή δυσκαμψία.  Άλλες ενδείξεις μπορεί να περιλαμβάνουν την οξέωση, την ταχύπνοια, κυάνωση, υπέρταση, τις καρδιακές αρρυθμίες και την υπερκαλιαιμία. Η θερμοκρασία σώματος θα πρέπει να μετράται σε κάθε ασθενή που υποβάλλεται σε γενική αναισθησία για περισσότερο από 20 λεπτά.

    Οι εξετάσεις αίματος, δείχνουν αυξημένα επίπεδα κρετινοφωσφωκινάσης, αυξημένο κάλιο, αυξημένο φώσφορο (που οδηγεί σε μειωμένο ασβέστιο) και αυξημένη μυοσφαιρίνη από βλάβη στα κύτταρα των μυών. Μεταβολική οξέωση και αναπνευστική οξέωση (αυξημένα οξύτητα του αίματος) μπορεί να συμβούν. Η σοβαρή ραβδομυόλυση μπορεί να οδηγήσει σε οξεία νεφρική ανεπάρκεια. Ακόμη οι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν καρδιακές αρρυθμίες (PVC) εξαιτίας των αυξημένων επιπέδων του καλίου που απελευθερώνεται από τους μυς κατά τη διάρκεια των επεισοδίων.

    Οι κύριοι υποψήφιοι για τη δοκιμή σύσπασης με  καφεΐνη ή αλοθάνιο είναι εκείνοι με ένα στενό συγγενή που έχει υποστεί ένα επεισόδιο ΚΥ. Μια βιοψία μυός πραγματοποιείται με τοπική αναισθησία και το φρέκο δείγμα τοποθετείται σε διαλύματα που περιέχουν καφεΐνη ή αλοθάνιο και παρατηρείται για συστολή. Υπό καλές συνθήκες, η ευαισθησία είναι 97% και η ειδικότητα 78%. Οι αρνητικές βιοψίες δεν αποκλείουν τον κίνδυνο. Αυτοί που έχουν ατομικό ιστορικό κακοήθους υπερπυρεξίας ή συγγενείς εξ αίματος με ΚΥ, γενικά αντιμετωπίζονται με μη ερεθιστικά της νόσου αναισθητικά, ακόμη και αν η βιοψία ήταν αρνητική. Ορισμένοι ερευνητές υποστηρίζουν τη χρήση του τεστ "απελευθέρωσης ασβεστίου".

    Λιγότερο επεμβατικές διαγνωστικές τεχνικές έχουν προταθεί. Η ενδομυϊκή ένεση αλοθάνης 6%  έχει αποδειχθεί ότι οδηγεί σε μεγαλύτερη από την κανονική τοπική αύξηση του pCO2 μεταξύ των ασθενών με ευαισθησία στην κακοήθη υπερθερμία. Η ευαισθησία είναι 100% και η ειδικότητα 75%. Στη δοκιμή του μεταβολισμού h ενδομυϊκή ένεση της καφεΐνης ακολουθείται από τοπική μέτρηση της pCO2. Εκείνοι με γνωστή ευαισθησία ΚΥ έχουν σημαντικά υψηλότερο pCO2 (63 έναντι 44 mm Hg).

    Η γενετική εξέταση είναι η ανάλυση για μεταλλάξεις RYR1.


    Η καθυστέρηση στην αντιμετώπιση συνοδεύεται από αυξημένη θνητότητα, επειδή η νόσος έχει κεραυνοβόλο πορεία.

    Κριτήρια

    Διαγνωστικά κριτήρια. Όσο υψηλότερη είναι η βαθμολογία (6 ή περισσότερο), τόσο πιο πιθανή είναι η ΚΥ.

    • Αναπνευστική οξέωση
    • Συμμετοχή Καρδιάς (ανεξήγητη κολπική ταχυκαρδία, κοιλιακή ταχυκαρδία ή κοιλιακή μαρμαρυγή)
    • Μεταβολική οξέωση (περίσσεια βάσης χαμηλότερη από ό, τι -8, pH <7,25)
    • Ακαμψία μυών (γενικευμένη ακαμψία και σοβαρή μυϊκή ακαμψία μασητήρων)
    • Βλάβη των μυών (CK> 20.000/L μονάδων, χρωματισμένα ούρα ή περίσσεια μυοσφαιρίνης στα ούρα ή στον ορό, κάλιο άνω του 6 mmol/l)
    • Αύξηση της θερμοκρασίας (ταχεία αύξηση της θερμοκρασίας > 38,8 ° C)
    • Άλλο (ταχεία αντιστροφή της ΚΥ με δαντρολένη, αυξημένα επίπεδα ηρεμίας CK)
    • Οικογενειακό ιστορικό (αυτοσωματικό κυρίαρχο μοτίβο)

    Πρόληψη

    Κατά το παρελθόν, η προφυλακτική χρήση της δαντρολένης γινόταν για ευαίσθητους ασθενείς που υποβάλλονταν σε γενική αναισθησία. Σήμερα αμφισβητούνται τα οφέλη της ενάντια στις πιθανές δυσμενείς επιδράσεις της (όπως ναυτία, έμετο, μυϊκή αδυναμία και παρατεταμένη διάρκεια δράσης των μη-αποπολωτικών παραγόντων νευρομυϊκού αποκλεισμού) και οι ειδικοί δεν συνιστούν τη χρήση προφυλακτικά της δαντρολένης.

    Η αναισθησία καλύτερα να γίνεται με φάρμακα που δεν προκαλούν ευαισθητοποίηση της ΚΥ. Οι σύγχρονες μηχανές αναισθησίας έχουν περισσότερο ελαστικά και πλαστικά συστατικά τα οποία παρέχουν μια δεξαμενή για πτητικά αναισθητικά, και θα πρέπει να ξεπλένονται για 60 λεπτά.


    Θεραπεία

    Η Δαντρολένη είναι η μόνη διαθέσιμη ιατρική θεραπεία για κακοήθη υπερθερμία

    Η τρέχουσα θεραπεία επιλογής είναι η ενδοφλέβια χορήγηση δαντρολένης, το μόνο γνωστό αντίδοτο, για την διακοπή της ενεργοποίησης παραγόντων, και η υποστηρικτική θεραπεία κατευθύνεται στη διόρθωση υπερθερμίας, οξέωσης και δυσλειτουργίας οργάνων.

    Η δαντρολένη είναι ένα μυοχαλαρωτικό, που εμφανίζεται να λειτουργεί άμεσα στο υποδοχέα ρυανοδίνης και εμποδίζει την απελευθέρωση του ασβεστίου. Μετά την ευρεία χρήση της θεραπείας με δαντρολένη, η θνησιμότητα των κακοήθους υπερθερμίας μειώθηκε από 80% στη δεκαετία του 1960 σε λιγότερο από 10%, σήμερα. Η κλινική της χρήση περιορίζεται από τη χαμηλή διαλυτότητα στο νερό, που οδηγεί σε απαιτήσεις μεγάλων όγκων υγρών. Η Azumolene είναι ένα 30 φορές περισσότερο υδατοδιαλυτό ανάλογο της δαντρολένης που, επίσης, λειτουργεί για να ελαττώνει την απελευθέρωση του ενδοκυτταρικού ασβεστίου με τη δράση του επί του υποδοχέα ρυανοδίνης.


    Πρόγνωση

    Η πρόγνωση είναι κακή, αν  δεν αντιμετωπίζεται η κακοήθης υπερπυρεξία επιθετικά.

    Η κακοήθης υπερπυρεξία είναι συχνή και σε ζώα όπως χοίρους, σκυλιά, και άλογα. Σε σκύλους η κληρονομικότητα είναι αυτοσωματική υπολειπόμενη.

    Διαβάστε, επίσης,

    Δαντρολένιο

    www.emedi.gr

  • Επισκληρίδιος αναλγησία ή γενική αναισθησία Επισκληρίδιος αναλγησία ή γενική αναισθησία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την επισκληρίδιο αναλγησία κατά τον τοκετό

    Η πρώτη εφαρμογή επισκληρίδιου χορήγησης φαρμακευτικών ουσιών αποδίδεται στον James Leonard Corning (1855-1923). Την πραγματοποίησε, τυχαία, το 1885, έχοντας σαν στόχο τον υπαραχνοειδή χώρο και τη θεραπεία «χρόνιου αυνανισμού».

    Το 1901 δημοσιεύθηκε στο Παρίσι η χρήση της ιεροκοκκυγικής επισκληριδίου από τους Sicard και Cathelin.

    Πατέρας όμως της επισκληριδίου αναισθησίας είναι ο Fidel Pages (1886-1923), που την εφάρμοσε ευρέως στην Ισπανία.

    Ο Edward B. Tuohy ανακοίνωσε το 1941 τον πρώτο επισκληρίδιο καθετηριασμό χρησιμοποιώντας ένα νεογνικό ουροκαθετήρα και το 1945 την χρήση της βελόνας Huber, που έλαβε το όνομά του (βελόνα Tuohy).

    Το επόμενο μεγάλο άλμα έγινε τη δεκαετία του 1970 με την ανακάλυψη των υποδοχέων οπιοειδών στον νωτιαίο σωλήνα και τη λειτουργία τους.

    Από τότε η χρήση της ραχιαίας αναισθησίας και αναλγησίας κέρδισε σημαντικό έδαφος, τόσο στη θεραπεία του πόνου (οξύ και χρόνιου) όσο και στις χειρουργικές αίθουσες.

    Η επισκληρίδιος, η οποία αναπτύχθηκε από τους αμερικανούς χειρουργούς Waldo B. Edwards, James L. Southworth και Robert A. Hingson, χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε τοκετό στις 6 Ιανουαρίου του 1942. Η πρώτη γυναίκα στην οποία έγινε επισκληρίδιος ήταν η σύζυγος ενός λιμενικού, η οποία εισήχθη για τοκετό στο Ναυτικό Νοσοκομείο της Νέας Υόρκης. Καθώς η γυναίκα έπασχε από ρευματική καρδιοπάθεια, ήταν σχεδόν βέβαιο ότι ο τοκετός θα ήταν μοιραίος γι’ αυτήν. Παρά τις δυσμενείς προβλέψεις όμως και χάρη στη χορήγηση επισκληριδίου, τόσο η μητέρα όσο και το βρέφος έφυγαν υγιείς από το νοσοκομείο.


    Η επισκληρίδιος αναλγησία

    Η επισκληρίδιος αναισθησία είναι μια μέθοδος αναισθησίας και αναλγησίας, που μπορεί να εφαρμοσθεί σε εγχειρήσεις κοιλιάς, κάτω άκρων, καθώς και στο τοκετό, επειδή δεν έχει επίδραση στο έμβρυο. Η μέθοδος αυτή σήμερα, έχει σώσει τις γυναίκες, διότι τις έχει απαλλάξει από το πόνο της γέννας και τους δίνει την δυνατότητα να απολαύσουν την ωραιότερη στιγμή της ζωής τους, δηλαδή, την ώρα που γνωρίζουν το παιδί τους. Η μέθοδος αυτή προτιμάται και από τους αναισθησιολόγους σαν λιγότερο επικίνδυνη, και για την μητέρα και για το έμβρυο.

    Η μέθοδος αυτή έχει τις λιγότερες παρενέργειες. Σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να υπάρχουν πονοκέφαλοι και αν δεν ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα αντισηψίας, είναι δυνατόν να συμβεί μόλυνση, γι΄αυτό πρέπει να λαμβάνονται όλα τα μέτρα ασφαλείας και πρόληψης.

    Πώς γίνεται η επισκληρίδιος αναισθησία:

    Η περιοχική αναλγησία πήρε το όνομά της από το γεγονός ότι χορηγείται στον επισκληρίδιο χώρο, έναν κενό χώρο μεταξύ του οστού και της σκληρής μεμβράνης που περιβάλλει και προστατεύει το μυελό των οστών. Η χορήγηση ειδικών φαρμάκων σε αυτή την περιοχή έχει ως αποτέλεσμα την άρση της αγωγιμότητας των νεύρων του άλγους.

    Η γυναίκα τοποθετείται σε τέτοια θέση (κάμψη), ώστε να ανοίξουν τα διαστήματα ανάμεσα στους σπονδύλους. Καθαρίζεται με ισχυρό αντισηπτικό η γύρω περιοχή και τοποθετείται αποστειρωμένο πεδίο, όπως στο χειρουργικό πεδίο. Με αποστειρωμένα γάντια ο Αναισθησιολόγος κάνει τοπική αναισθησία στο δέρμα και μετά γίνεται η τοποθέτηση του ειδικού καθετήρα ανάμεσα στον 4ο και 5ο οσφυϊκό σπόνδυλο. Μετά σκεπάζεται η περιοχή με αποστειρωμένες γάζες και στερεώνεται ο καθετήρας στον ώμο της γυναίκας όπου ο αναισθησιολόγος βάζει το φάρμακο όποτε απαιτείται.


    Τα πλεονεκτήματα

    • Καλύτερη συνεργασία με το μαιευτήρα, γιατί η γυναίκα δεν αισθάνεται πόνο και διατηρεί τις υπόλοιπες αισθήσεις και άρα μπορεί να συνεργαστεί με το γιατρό, ειδικά στην τελευταία φάση του τοκετού, όπου «σπρώχνει» για να βγει το μωρό.

    • Λιγότερο στρες, λιγότερες επιπλοκές, γιατί με την επισκληρίδιο παρατηρείται μείωση των ορμονών του στρες κι έτσι καλύτερη καρδιακή παροχή, οξυγόνωση, κυκλοφορία του αίματος κλπ.

    • Διευκόλυνση του έργου του γιατρού, γιατί οι ειδικοί χειρισμοί γίνονται ευκολότεροι.

    • Η επισκληρίδιος βοηθά ιδιαίτερα τόσο σε πρόωρους τοκετούς όσο και σε κυήσεις υψηλού κινδύνου και γενικά είναι απόλυτα ασφαλής, ιδίως, όταν απαιτηθεί να γίνει επείγουσα καισαρική τομή.


    Επιπλοκές και παρενέργειες

    Oι κυριότερες επιπλοκές της επισκληριδίου είναι:

    • Υπόταση, η οποία αντιμετωπίζεται με τη χορήγηση υγρών.

    • Έντονοι πονοκέφαλοι, οι οποίοι όμως αντιμετωπίζονται.

    • Εμφάνιση ρίγους που δεν διαρκεί παρά μερικά λεπτά.

    Πότε η επισκληρίδιος πρέπει να αποφεύγεται

    Απόλυτες αντενδείξεις

    • Διαταραχές της πηκτικότητας του αίματος
    • Τοπική λοίμωξη

    Σχετικές αντενδείξεις

    • Χρόνιες παθήσεις του κεντρικού νευρικού συστήματος, π.χ. σκλήρυνση κατά πλάκας.

    • Δυσμορφίες της σπονδυλικής στήλης, όπως η σκολίωση.

    • Αιμορραγία, χαμηλός αιματοκρίτης και κίνδυνος αφυδάτωσης.

    • Δύσκολη διασωλήνωση.

    • Δυσφορία, είτε της μητέρας είτε του μωρού, λόγω κακής οξυγόνωσης.


    Η επισκληρίδιος για την καισαρική τομή

     Τι αποφεύγεται με την επισκληρίδιο:

    • Προβλήματα αναγωγής και εισρόφησης.

    • Πιθανή εγρήγορση της επιτόκου.

    • Καταστολή του νεογνού από τα φάρμακα μιας ολικής αναισθησίας.

     Με την επισκληρίδιο επιτυγχάνονται:

    • Συνεργασία της μέλλουσας μητέρας με το γιατρό.

    • Καλύτεροι χειρισμοί από το γιατρό (π.χ. σε περιπτώσεις πολλαπλής κύησης, μεγάλου εμβρύου κτλ.).

    Εσείς θέλετε να υποφέρετε από τους πόνους στη γέννα;

    Διαβάστε περισσότερα για τον τοκετό με επισκληρίδιο

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: Τοκετός με επισκληρίδιο »