Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017 11:51

Νευρωνική θεραπεία

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Neural Therapy

Η θεραπεία με νευρική αναισθησία με ένεση ή Neural Therapy ή Νευρωνική θεραπεία  είναι μια μορφή εναλλακτικής ιατρικής κατά την οποία τοπικό αναισθητικό εγχέεται μέσα ορισμένες θέσεις του σώματος για την αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου και των ασθενειών.

Η νευρωνική θεραπεία είναι μια μορφή ολιστικής ιατρικής για τη θεραπεία των ασθενειών και του χρόνιου πόνου.

Γίνεται έγχυση τοπικών αναισθητικών σε νεύρα, ουλές, αδένες, και άλλους ιστούς. Η θεραπεία βασίζεται στη θεωρία ότι ορισμένες θέσεις του σώματος είναι υπεύθυνες για έναν τύπο ηλεκτρικής ενέργειας που προκαλεί μια ασθένεια. Τα πεδία μπορούν να διασπαστούν με ένεση, επιτρέποντας στο σώμα να θεραπευθεί. 

Το 1925, ο Ferdinand Huneke, ένας Γερμανός χειρουργός, χρησιμοποίησε προκαϊνη (τοπικό αναισθητικό) για την αδελφή του που είχε σοβαρές ημικρανίες.  Ο ίδιος και ο αδελφός του Walter στη συνέχεια χρησιμοποιούσαν Novocaine με παρόμοιο τρόπο για τη θεραπεία πολλών παθήσεων.

Θεωρείται αποτελεσματική θεραπεία για τον καρκίνο και άλλες ασθένειες.

Η Neural Therapy είναι συνώνυμη με τη χρήση της τοπικής αναισθησίας για θεραπευτικούς λόγους και είναι μία θεραπευτική τεχνική πού έχει τις βάσεις της στη συμβατική κλασσική ιατρική και ιδιαίτερα στη λειτουργική Ανατομία, στη Φυσιολογία, στη Νευροφυσιολογία, αλλά και στη Νευροανοσολογία. Σκοπός των θεραπευτικών της παρεμβάσεων είναι να επαναφέρει σε κατάσταση δυναμικής ισορροπίας, λειτουργικά συστήματα του οργανισμού πού εμφανίζουν κάποια διαταραχή.

Στον υγιή οργανισμό λαμβάνουν χώρα σε διάφορα επίπεδα διαδικασίες που αποσκοπούν στην εύρυθμη λειτουργία όλων των οργάνων και συστημάτων του οργανισμού. Ταυτόχρονα κάθε οργανισμός διαθέτει ένα εγγενές δυναμικό αυτοϊασης (π.χ. η επούλωση ενός τραύματος) και είναι σε θέση να αντιμετωπίζει ανεπαίσθητες ή και μικρές διαταραχές. Οι πολλές και ταυτόχρονες διαταραχές είναι σε θέση να αποσυντονίσουν την ικανότητα αυτορρύθμισης του οργανισμού και να φέρουν στην επιφάνεια κάποιο σύμπτωμα (π.χ. πόνο ή κάποια δυσλειτουργία).

Η ολιστική φιλοσοφία της Neural Τherapy έχει σαν βάση της πλήθος κλινικών παρατηρήσεων που επιβεβαιώνουν ότι σε ένα μεγάλο ποσοστό χρόνιες λειτουργικές διαταραχές ή o πόνος μπορεί να έχουν την ρίζα τους σε παθολογικά αλλοιωμένες περιοχές, όπως ουλές κάθε είδους αιτιολογίας, χρόνιες φλεγμονές εσωτερικών οργάνων, χρόνιες φλεγμονές της στοματογναθοπροσωπικής περιοχής, λοιμογόνες εστίες (π.χ. αμυγδαλές) οι οποίες μπορεί να μην σχετίζονται ανατομικά με την περιοχή εκδήλωσης του πόνου ή της δυσλειτουργίας. Αυτές οι παθολογικά αλλοιωμένες περιοχές ή δομές που είναι σε θέση να συντηρούν μια συνήθως χρόνια λειτουργική διαταραχή ή πόνο είναι γνωστές σαν πεδία διαταραχής (Disturbance Fields – Interference Fields – Störfelder).

Η Neuraltherapy χρησιμοποιεί τοπικά αναισθητικά (κυρίως προκαϊνη και λιδοκαϊνη) για τις θεραπευτικές της παρεμβάσεις. Η θεραπευτική της δράση δεν συνδέεται με αυτή καθαυτή την αναισθητική δράση του τοπικού αναισθητικού. Η κλινική πράξη δείχνει ότι η έγχυση τοπικού αναισθητικού σύμφωνα με τους κανόνες και τις αρχές της Neural Τherapy, επιφέρει αποτελέσματα τέτοιας χρονικής διάρκειας που δεν μπορούν να εξηγηθούν από τις φαρμακολογικές ιδιότητες του τοπικού αναισθητικού. Αυτό σημαίνει ότι μέσω του τοπικού αναισθητικού επηρεάζονται ευνοϊκά τα συστήματα αυτορρύθμισης και αυτοεπιδιόρθωσης του οργανισμού. Αν η λειτουργική διαταραχή ή χρόνιος πόνος οφείλονται σε πεδίο διαταραχής, όπως για παράδειγμα σε μία ουλή, η έγχυση μικρής ποσότητας τοπικού αναισθητικού δημιουργεί τις προϋποθέσεις να επανέλθει εν μέρει ή ολικά η δυνατότητα αυτορρύθμισης του οργανισμού με συνέπεια την βελτίωση ή και την εξαφάνιση των συμπτωμάτων.

Τοπική αναισθησία είναι ο αποκλεισμός αισθητικών νευρικών ινών ως προετοιμασία για επικείμενη χειρουργική επέμβαση.

Η Neural Therapy είναι ο αποκλεισμός συμπαθητικών προσαγωγών και απαγωγών νευρικών ινών με κύριο σκοπό την ομαλοποίηση της αιμάτωσης και οξυγόνωσης των ιστών που έχει σαν επακόλουθο την ομαλοποίηση της λειτουργίας της μεσοκυττάριας ουσίας (extracellular matrix) και όλων των σχετιζομένων οργάνων και ιστών, ανάλογα με τα σημεία των εγχύσεων. Η Neural Therapy, ή με άλλα λόγια η θεραπευτική χρήση της τοπικής αναισθησίας  είναι μία θεραπευτική τεχνική που αποσκοπεί στο να δραστηριοποιήσει και να ενισχύσει τα ενδογενή συστήματα αυτορρύθμισης και ομοιόστασης του οργανισμού.

Η νευρωνική θεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε ως μονοθεραπεία είτε σε συνδυασμό με άλλες μεθόδους θεραπείας.

Η νευρωνική θεραπεία είναι εξατομικευμένη θεραπεία και λαμβάνονται υπόψη προδιαθεσικοί παράγοντες, γενετικές επιβαρύνσεις, έκθεση σε βλαπτικούς παράγοντες και η απάντηση στους εσωτερικούς και εξωτερικούς στρεσσογόνους παράγοντες που αποσταθεροποιούν τα συστήματα ομοιόστασης και αυτορρύθμισης του οργανισμού.

Αρχές νευρωνικής θεραπείας:

• Οι θεραπευτικές παρεμβάσεις λαμβάνουν άμεσα υπόψη το υπόστρωμα της θεραπείας σαν ένα δυναμικό σύστημα και απευθύνονται στην ενίσχυση των μηχανισμών αυτοϊασης και αυτορρύθμισης που εγγενώς διαθέτει ο οργανισμός
• Οι θεραπείες με φυσικά μέσα, οι βοτανοθεραπείες, τα ιαματικά λουτρά, οι αποτοξινωτικές δίαιτες, η ομοιοπαθητική, ο βελονισμός και η Neural Therapy στηρίζονται στην κβαντική Φυσική και στη Φυσική μη γραμμικών συστημάτων και στοχεύουν πρωταρχικά στην εξομάλυνση των λειτουργιών της διακυττάριας ουσίας (Extracellular Matrix) γνωστής και ως Βασικό Σύστημα Ρύθμισης.
• Κάθε θεραπευτικό ερέθισμα προκαλεί ταυτόχρονα τόσο τοπικές όσο και γενικές αντιδράσεις όλου του οργανισμού. Τα ερεθίσματα υπακούουν στο νόμο Arndt –Schulz ευρύτερα γνωστό με τον όρο Hormesis: ελαφρά ερεθίσματα διεγείρουν, μέτρια ερεθίσματα επιταχύνουν, ισχυρά ερεθίσματα καταστέλλουν τους ομοιοστατικούς μηχανισμούς. Για το λόγο αυτό το θεραπευτικό ερέθισμα πρέπει να είναι λελογισμένο και όχι της λογικής όσο περισσότερο τόσο καλύτερα.

Ο ανθρώπινος οργανισμός έχει σαν κύριο σκοπό τη διατήρηση της ομοιόστασης (σταθερότητα του εσωτερικού περιβάλλοντος). Για τον λόγο αυτό υπάρχουν τα αισθητήρια όργανα, οι υποδοχείς, το νευρικό σύστημα, το ανοσοποιητικό σύστημα, το ενδοκρινικό σύστημα, το μυϊκό σύστημα κλπ. των οποίων η διαδικτύωση εγγυάται την διατήρηση της ομοιόστασης. Στον υγιή οργανισμό η διαδικτύωση και συνεργασία των βιολογικών αυτών δομών και συστημάτων λειτουργεί άψογα και αυτόματα. Αν όμως υπάρχουν διαταραχές είτε σε επίπεδο βιολογικών δομών είτε σε επίπεδο διαδικτύωσής τους, τότε έχουμε την εμφάνιση συμπτωμάτων (π.χ. πόνος) ή λειτουργικές διαταραχές.

Το αυτόνομο νευρικό σύστημα παίζει μαζί με το ενδοκρινικό και το ανοσοποιητικό σύστημα το σπουδαιότερο ρόλο στις λειτουργίες αυτορρύθμισης και ομοιόστασης. Τα τρία αυτά συστήματα λειτουργούν διαδραστικά το ένα ως προς το άλλο και ΜΕ ολοκληρωμένο τρόπο χρησιμοποιώντας σαν κοινή γλώσσα πεπτίδια, ορμόνες, νευροδιαβιβαστές, ενδοκανναβιδοειδή και κυτταροκίνες. Όλες αυτές οι ουσίες εμφανίζουν δε πλειοτροπισμό, διότι η δράση τους καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από το μικροπεριβάλλον και τις συνθήκες.

Παραδοσιακά η Neural Therapy αναγνωρίζει στο αυτόνομο νευρικό σύστημα και ιδιαίτερα στο συμπαθητικό τεράστια σημασία τόσο στη διάγνωση, όσο και στη θεραπεία. Ο όρος «Neurovegetativum» (νευροφυτικό σύστημα) είναι ισοδύναμος με τον όρο «αυτόνομο νευρικό σύστημα» και υποδηλώνει το σύνολο των οργάνων και των ιστών που νευρώνονται από νευράξονες του αυτόνομου νευρικού συστήματος ή φέρουν αδρενεργικούς ή χολινεργικούς υποδοχείς. Το αυτόνομο νευρικό σύστημα έχει την σπουδαία αποστολή να ολοκληρώνει και να συντονίζει με το βέλτιστο κάθε φορά τρόπο, και ανάλογα με τις συνθήκες, τις μεμονωμένες κυτταρικές λειτουργίες τόσο σε επίπεδο ιστών όσο και σε επίπεδο συστημάτων. Δεν υπάρχει καμιά νοσολογική οντότητα στην οποία να μην εμπλέκεται το αυτόνομο και ιδιαίτερα το συμπαθητικό. Από την ημικρανία μέχρι την δυσκοιλιότητα, από την αλλεργική ρινίτιδα μέχρι την κνίδωση, από το άσθμα μέχρι την κεφαλαλγία τάσεως η δυσλειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος παίζει πρωταρχικό και καταλυτικό ρόλο.

Η έδρα του αυτόνομου νευρικού συστήματος είναι ο υποθάλαμος στον οποίο εντοπίζονται τόσο οι συμπαθητικοί όσο και οι παρασυμπαθητικοί πυρήνες. Ο υποθάλαμος είναι συστατικό μέρος του μεταιχμιακού συστήματος με ιδιαίτερες σχέσεις με τον προμετωπιαίο φλοιό, αλλά και με την υπόφυση. Έτσι θεμελιώνεται η συμμετοχή του αυτόνομου στις ανώτερες ψυχικές λειτουργίες. Το περιαγγειακό συμπαθητικό, το οποίο εκτείνεται μέχρι και το επίπεδο των τριχοειδών είναι επίσης ένας θεμελιώδης παράγοντας ομοιόστασης και αυτορρύθμισης διότι ελέγχει την αιμάτωση και κατά συνέπεια την οξυγόνωση των ιστών, πού είναι και η κύρια προϋπόθεση για την εύρυθμη λειτουργία όλων των οργάνων και συστημάτων. Σημαντικό είναι, επίσης, το γεγονός ότι εκτός από τις απαγωγές, φυγόκεντρες νευρικές ίνες του αυτόνομου, υπάρχουν και προσαγωγές, κεντρομόλες ίνες τόσον του συμπαθητικού όσο και του παρασυμπαθητικού. Έτσι υπάρχει μία συνεχής καταγραφή πληροφοριών από την περιφέρεια προς το ΚΝΣ που εξυπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο την ομοιόσταση και αυτορρύθμιση, ενώ ταυτόχρονα, μας δίνει την δυνατότητα τόσο της διάγνωσης (μέσω της κλινικής εξέτασης) όσο και της θεραπευτικής παρέμβασης τουλάχιστον σε επίπεδο μεταμερίου. Τέλος δεν πρέπει να ξεχνάμε την συμπαθητική συμμετοχή στην νεύρωση των μυϊκών ατράκτων η οποία επηρεάζει σημαντικά τα παθοφυσιολογικά χαρακτηριστικά του μυϊκού συστήματος. Για όλους αυτούς τους λόγους το αυτόνομο νευρικό σύστημα και ιδιαίτερα το συμπαθητικό αποτελεί το κύριο υπόστρωμα δράσης της νευρωνικής θεραπείας.

Το νευρικό σύστημα και ιδιαίτερα το συμπαθητικό λειτουργεί σαν ένα σύστημα γρήγορης ανταλλαγής πληροφορίας υγείας και νόσου. Το παθολογικό ερέθισμα που είναι υπεύθυνο για την μορφολογική αλλοίωση του κυττάρου δεν επιδρά άμεσα πάνω στο κύτταρο, αλλά στο συμπαθητικό νευρικό σύστημα και ιδιαίτερα στο περιαγγειακό συμπαθητικό πλέγμα. Η διεγερσιμότητα του περιαγγειακού συμπαθητικού αυξάνει από το κέντρο προς την περιφέρεια, δηλαδή ερεθίσματα ίδιας έντασης και ποιότητας φέρνουν ισχυρότερες αντιδράσεις στα περιφερικά αγγεία από ότι στα μεγάλα κεντρικά αγγεία. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την δυσλειτουργία του βασικού συστήματος σε αρχικά στάδια και αργότερα τις παθομορφολογικές αλλοιώσεις στο εκάστοτε παρέγχυμα. Η απάντηση του συμπαθητικού είναι ανεξάρτητη του είδους του ερεθίσματος δηλ. από το αν το ερέθισμα είναι μηχανικής, φυσικής, χημικής, ή μικροβιακής φύσης. Η απάντηση του συμπαθητικού πραγματοποιείται με ποσοτικά και όχι με ποιοτικά κριτήρια. Ασθενή ερεθίσματα προκαλούν αγγειοδιαστολή και επιτάχυνση της κυκλοφορίας, μέτρια ερεθίσματα προκαλούν ισχαιμία και ισχυρά ερεθίσματα προκαλούν στάση με εξαγγείωση κυτταρικών στοιχείων και πλάσματος. Μέσω του κλιμακωτού μακράς διάρκειας ερεθισμού του συμπαθητικού μπορεί να προκληθεί από υπερπλασία μέχρι νέκρωση του ιστικού παρεγχύματος. Επίσης, το συμπαθητικό νευρικό σύστημα  έχει την ικανότητα να απομνημονεύει τις πληροφορίες. Αν ερέθισμα ίδιας έντασης επιδράσει για δεύτερη φορά στην ίδια περιοχή (ερεθίσει τις ίδιες συμπαθητικές νευρικές ίνες) τότε η απάντηση του συμπαθητικού είναι αναλογικά πολύ ισχυρότερη. Φαίνεται ότι το συμπαθητικό διαθέτει ένα είδος μνήμης για παθολογικά ερεθίσματα τα οποία μπορούν με τη βοήθεια της νευρωνικής θεραπείας να μειωθούν ή να εξαφανισθούν.

Η βάση της μεταμερικής νεύρωσης (segmental innervation) σχετίζεται με την ίδια την ανατομία του νωτιαίου μυελού και αυτή με τη σειρά της με την εμβρυολογική ανάπτυξη του αρχέγονου νευρικού σωλήνα και των σομιτών. Το τμήμα του νωτιαίου που συμμετέχει στον σχηματισμό ενός νωτιαίου νεύρου ονομάζεται μυελοτόμιο και αποτελεί τμήμα του αντίστοιχου μεταμερίου (segment). Στο μεταμέριο αυτό συμπεριλαμβάνονται μία δερματική περιοχή (δερμοτόμιο), ένας μύς (μυοτόμιο), ένα σπλάχνο (σπλαγχνοτόμιο) και ένα τμήμα οστού (σκληροτόμιο) που «εξυπηρετούνται» από ένα και το αυτό μυελικό κέντρο. Η θεραπεία στο μεταμέριο βασίζεται στο γεγονός ότι όλα τα εμπλεκόμενα μέρη του μεταμερίου αντιδρούν σαν ολότητα όταν με κάποιο τρόπο διεγερθεί έστω και ένα συστατικό μέρος του. Για παράδειγμα, αν διεγερθεί το δερμοτόμιο με το νυγμό μιας βελόνας, ή με πρόκληση ενδοδερμικού πομφού από τοπικό αναισθητικό, τότε θα έχουμε αντανακλαστικές αντιδράσεις μέσω αντανακλαστικών τόξων στο αντίστοιχο μυοτόμιο, σπλαγχνοτόμιο, κλπ. Το γεγονός αυτό θεμελιώνει την έννοια της μεταμερικής αντανακλαστικής μονάδας. Αντίστοιχα αντανακλαστικά τόξα υπάρχουν και σε σπλαγχνική παθολογία και δημιουργούν τις γνωστές ζώνες του Head με διαγνωστική, αλλά και θεραπευτική αξία.

Οι τερματικοί νευράξονες του αυτόνομου σχηματίζουν ένα δίκτυο μέσα στο διάμεσο συνδετικό ιστό χωρίς άμεση επαφή με κύτταρα του οργανικού παρεγχύματος. Το δίκτυο των τερματικών νευραξόνων του αυτόνομου είναι μέρος ενός ευρύτερου συστήματος στο οποίο συμμετέχουν αγγειακές δομές (αρτηριακά, φλεβικά, λεμφατικά τριχοειδή), κυτταρικές δομές (ινοβλάστες, μακροφάγα, μαστοκύτταρα κλπ) και βεβαίως η θεμέλια ουσία μαζί με δομικές και συνδετικές γλυκοπρωτεϊνες. Το σύστημα αυτό είναι το Βασικό Σύστημα Ρύθμισης (Grundregulations system – Extracellular Matrix). Πρόκειται για ένα δυναμικό σύστημα πού έχει την λειτουργία ενός περιφερικού κέντρου ολοκλήρωσης της πληροφορίας το οποίο αποτελεί την περιοχή συνάντησης του νευρικού, ενδοκρινικού και ανοσοποιητικού συστήματος στην περιφέρεια. Το σύστημα αυτό αποτελεί μία ενιαία μορφολειτουργική οντότητα μέσω της οποίας κάθε κύτταρο του οργανισμού συνδέεται σε επίπεδο πληροφορίας και ενέργειας με τα υπόλοιπα. Είναι υπεύθυνο για τη διατροφή του κυττάρου, την άμυνα και τη διαχείριση της πληροφορίας διότι είναι φυλογενετικά παλαιότερο του νευρικού συστήματος και απαντάται σε απλούστερους οργανισμούς. Η ενιαία και καθολική δομή του βασικού συστήματος ρύθμισης έχει σαν αποτέλεσμα ότι κάθε ερέθισμα ανεξάρτητα από το που θα εκδηλωθεί να προκαλεί αρχικά μία μη ειδική απάντηση από το σύστημα αυτό στο σύνολό του. Η εξειδικευμένη απάντηση στο ερέθισμα έρχεται σε δεύτερο χρόνο από τα κύτταρα του οργανικού παρεγχύματος. Η ομαλή και απρόσκοπτη λειτουργία του βασικού συστήματος ρύθμισης αποτελεί προϋπόθεση για την εξασφάλιση της ομοιόστασης, ενώ η δυσλειτουργία του είναι το πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση της νόσου.

Η έννοια του πεδίου διαταραχής (Störfeld- Disturbance Field) είναι η πιο βασική έννοια στο οικοδόμημα της Neural Therapy και η λεπτή ειδοποιός διαφορά μεταξύ της Neural Therapy και της θεραπευτικής χρήσης της τοπικής αναισθησίας. Σαν πεδίο διαταραχής ορίζεται σαν μια οποιαδήποτε περιοχή μέσα στο ανθρώπινο σώμα, η οποία είναι σε θέση να προκαλέσει αποσταθεροποίηση του βασικού συστήματος ρύθμισης και κατά συνέπεια του αυτόνομου νευρικού συστήματος τόσο σε μεταμερικό (segmental) όσο και σε εξωμεταμερικό (extrasegmental) επίπεδο. Το πεδίο διαταραχής είναι μια έννοια η οποία παραδοσιακά συνδέεται με την έννοια της χρόνιας φλεγμονής. Σε αυτό το σημείο αξίζει να δούμε λίγο και την ιστορία του πεδίου διαταραχής. Η έννοια του πεδίου διαταραχής δεν έχει στις περισσότερες περιπτώσεις να κάνει με κάποια λοιμογόνο εστία, αντιθέτως η λοιμογόνος εστία είναι ένα υποσύνολο του όρου «πεδίο διαταραχής». Νευροφυσιολογικά σαν πεδίο διαταραχής αντιλαμβανόμαστε μια οποιαδήποτε περιοχή ιστών με συμπαθητική νεύρωση η οποία εμφανίζει μια συνήθως υποουδική παθολογική, χρόνια δραστηριότητα των προσαγωγών συμπαθητικών νευρικών ινών που βρίσκονται εκεί. Η δραστηριότητα αυτή είναι αποτέλεσμα μιας χρόνιας μη-ειδικής (unspecific) φλεγμονής λόγω ύπαρξης οργανικών ή ανόργανων ουσιών ή μικροοργανισμών, που μετά την παρέλευση του απαιτούμενου χρόνου ίασης σαν συνέπεια τραύματος ή λοίμωξης δεν μπόρεσαν να αποδομηθούν ή να απομακρυνθούν από τον οργανισμό. Η έννοια του πεδίου διαταραχής εμπεριέχει χρόνιους επιβαρυντικούς παράγοντες που συνήθως είναι ανεξάρτητοι μικροοργανισμών, όπως για παράδειγμα ουλές από τραυματισμούς ή από χειρουργικές επεμβάσεις. Σε περίπτωση συνύπαρξης μικροοργανισμών τότε μιλάμε για λοιμογόνο εστία. Σε πεδίο διαταραχής μπορεί να μεταβληθούν όλα τα μέρη του οργανισμού ή όλα τα όργανα τα οποία έχουν υποστεί με κάποιο τρόπο παθολογικές αλλοιώσεις. Τα πεδία διαταραχής είναι κύριοι παράγοντες κινδύνου, όχι αιτιολογικοί παράγοντες της διαταραχής ή της νόσου. Η μεγάλη κλινική τους σημασία έγκειται στο ότι αποσταθεροποιούν με το χρόνο τα συστήματα αυτορρύθμισης και ομοιόστασης του οργανισμού καθιστώντας τον περισσότερο ευάλωτο.

Επιπρόσθετοι βλαπτικοί παράγοντες που συχνά μπορεί να είναι και ελάχιστοι, όπως μία απλή ίωση ή ένα συναισθηματικό stress μπορεί να οδηγήσουν στην εκδήλωση οξέων και τη συντήρηση χρόνιων νοσημάτων.

Πεδία διαταραχής υπάρχουν σε κάθε μη τυπική πορεία μιας νόσου, σε περιπτώσεις ανεξήγητης αποτυχίας της συμβατικής θεραπείας, σε περιπτώσεις χρονιότητας, σε κάθε αναντίστοιχα καθυστερημένη ή υπερβολική απάντηση του οργανισμού και σε αλλεργίες. Ο χρονισμός μεταξύ της εγκατάστασης ενός πεδίου διαταραχής και των σχετιζομένων με αυτό λειτουργικών διαταραχών ή πόνου διαφέρει από ασθενή σε ασθενή. Για κάποιον ασθενή μπορεί να είναι αμέσως μετά, για κάποιον άλλο πολλά χρόνια μετά την εγκατάσταση του πεδίου διαταραχής. Βεβαίως, δεν είναι υποχρεωτικό ότι κάθε τραυματισμός ή λοίμωξη να αφήνει πίσω ένα πεδίο διαταραχής. Όμως αν από το ιστορικό του ασθενούς υπάρχει ένα ασυνήθιστα χρονικά παρατεταμένο νόσημα, επιπλοκές, διαταραχή στην επούλωση κλπ., τότε αυξάνεται η πιθανότητα εγκατάστασης ενός πεδίου διαταραχής. Οι ουλές μετά από τραυματισμούς ή οι χειρουργικές επεμβάσεις, ιδιαίτερα όταν η επούλωση εμφάνισε επιπλοκές ή έγινε κατά δεύτερο σκοπό, η ύπαρξη ξένου σώματος, οι χρόνιες φλεγμονές ιδιαίτερα του πεπτικού, αναπνευστικού, ουροποιητικού και γεννητικού συστήματος, είναι πεδία διαταραχής. 70 -80% των πεδίων διαταραχής βρίσκονται στην περιοχή της κεφαλής και του τραχήλου (αμυγδαλές, ιγμόρεια, παραρινικοί κόλποι, μέσο ους, στοματογναθικό σύστημα). Από αυτά τουλάχιστον το 50% απαντάται σε παθολογία των δοντιών και των γνάθων (δόντια ενδοδοντικά θεραπευμένα, κοκκιώματα, κύστεις, έγκλειστα δόντια, χρόνια περιοδοντίτιδα, χρόνια οστίτιδα μετά από εξαγωγές κλπ).

Είναι γενικά γνωστό ότι τα τοπικά αναισθητικά μπορούν να μπλοκάρουν αντιστρεπτά τους διαύλους νατρίου, σταθεροποιώντας έτσι τις κυτταρικές μεμβράνες. Πέρα όμως από τη γενική τους αυτή ιδιότητα τα τοπικά αναισθητικά, ιδιαίτερα δε τα διαλύματα 1% λιδοκαϊνης και 1% προκαϊνης που είναι και τα τοπικά αναισθητικά εκλογής για τη νευρωνική θεραπεία, σταθεροποιούν την Extracellular Matrix και τροποποιούν τη μετάδοση της πληροφορίας διαμέσου της, προστατεύουν το κύτταρο από εξωτερικά ερεθίσματα, αναστέλλουν την έκλυση μεσολαβητών φλεγμονής, ιόντων, ελευθέρων ριζών οξυγόνου, αναστέλλουν την εκπόλωση αισθητικών νευρικών απολήξεων, αναστέλλουν την εκπόλωση αμύελων αυμπαθητικών νευρικών ινών και επιδρώντας πάνω σε κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, όπως σε μακροφάγα, ουδετερόφιλα και μαστοκύτταρα αναστέλλουν την παραγωγή κυτταροκινών και ισταμίνης στην περιφέρεια τροποποιώντας την νευροανοσολογική απάντηση σε χρόνια ερεθίσματα, γεγονός που κλινικά εκφράζεται στην απενεργοποίηση του πεδίου διαταραχής.

Η νευρωνική θεραπεία στηριγμένη στην εμπειρία της κλινικής πράξης υποστηρίζει τρείς βασικές αρχές:

(1) Κάθε χρόνια νόσος μπορεί να είναι αποτέλεσμα ενός πεδίου διαταραχής

(2) Κάθε σημείο του σώματος μπορεί σαν συνέπεια φλεγμονής ή τραυματισμού να μεταβληθεί σε πεδίο διαταραχής.

(3) Όταν το χρόνιο πρόβλημα οφείλεται σε πεδίο διαταραχής, τότε η έγχυση τοπικού αναισθητικού στην περιοχή του διαταραχής μπορεί να προκαλέσει το φαινόμενο HUNEKE, δηλ. την εντός δευτερολέπτων ολοκληρωτική εξαφάνιση πόνου ή των λειτουργικών διαταραχών.

Το φαινόμενο HUNEKE στοιχειοθετείται όταν ο πόνος ή οι λειτουργικές διαταραχές εξαφανίζονται τουλάχιστον για 20 ώρες μετά την έγχυση (σε έγχυση στη στοματογναθοπροσωπική περιοχή για 8 ώρες). Το φαινόμενο αυτό πρέπει να μπορεί να αναπαραχθεί και η ελεύθερη συμπτωμάτων περίοδος να αυξάνεται με κάθε νέα έγχυση.

Η νευρωνική θεραπεία

Απαιτείται καταρχήν η λήψη ενός λεπτομερούς ιστορικού.

Μετά την αξιολόγηση του ιστορικού και ακολουθεί η φυσική εξέταση με έμφαση στην ψηλάφηση του δέρματος, του συνδετικού ιστού και των μυών.

Ταυτόχρονα αξιολογούνται και όλες οι υπάρχουσες παρακλινικές εξετάσεις (ακτινογραφίες, εργαστηριακές εξετάσεις κλπ.).

Στη συνέχεια γίνονται μία ή περισσότερες εγχύσεις τοπικού αναισθητικού. Για τις εγχύσεις χρησιμοποιούνται ειδικές λεπτές βελόνες έτσι ώστε ο πόνος από το τρύπημα να είναι ελάχιστος.

Μετά τις εγχύσεις ο ασθενής πρέπει να αναπαύεται για ένα μικρό χρονικό διάστημα.

Σαν αντίδραση του οργανισμού στην έγχυση, λόγω της κινητοποίησης του συστήματος αυτορρύθμισης μπορεί να εμφανιστεί μία παροδική ή ήπια ζάλη, η οποία όμως σύντομα υποχωρεί. Επίσης, μπορεί να παρατηρηθεί και μία πρόσκαιρη επιδείνωση των συμπτωμάτων η οποία δεν εμπνέει καμιά ανησυχία.

Η διάρκεια της θεραπείας είναι ανάλογη της φύσης και της χρονιότητας της διαταραχής. Υπάρχει όμως και η περίπτωση μία και μοναδική συνεδρία να είναι αρκετή για μόνιμη ύφεση ή εξαφάνιση των συμπτωμάτων. Γενικά ισχύει ότι αν δεν υπάρχουν μόνιμες ανατομικές αλλοιώσεις σε όργανα ή ιστούς τότε η νευρωνική θεραπεία είναι σε θέση να επιφέρει ίαση ή μόνιμη εξαφάνιση των συμπτωμάτων. Αν υπάρχουν ήδη ανατομικές αλλοιώσεις σε όργανα ή ιστούς λόγω της υπάρχουσας νόσου ή διαταραχής τότε η συμβολή της νευρωνικής θεραπείας είναι πολύτιμη για την ύφεση των συμπτωμάτων και την βελτίωση της ποιότητας ζωής.

Ενδείξεις νευρωνικής θεραπείας

Κεφαλαλγία τάσεως

Ημικρανία

Αυχενογενής κεφαλαλγία

Φλεγμονώδεις παθήσεις των οφθαλμών

Διαταραχές της παραγωγής δακρύων

Διαταραχές της κινητικότητας των βλεφάρων

Φλεγμονώδεις η αλλεργικές παθήσεις της ρινός ή των παραρινίων κόλπων

Φλεγμονώδεις παθήσεις των ώτων

Εμβοές των αυτιών

Παθήσεις των αμυγδαλών, των σιελογόνων αδένων και του λάρυγγα

Παθήσεις της στοματογναθοπροσωπικής περιοχής

Λειτουργικές διαταραχές της καρδιάς ή των πνευμόνων

Γαστρεντερολογικές διαταραχές ποικίλης αιτιολογίας

Φλεγμονώδεις διαταραχές του ουροποιογεννητικού συστήματος

Διαταραχές ή πόνοι στην περιοχή της σπονδυλικής στήλης και των αρθρώσεων (ώμος, αγκώνας, ισχίο, γόνατο, ποδοκνημική κλπ.)

Λειτουργικές διαταραχές του αυτόνομου νευρικού συστήματος (διαταραχές της εφίδρωσης, αιμάτωσης, θερμορύθμισης, ύπνου, κλπ)

Τα όρια της νευρωνικής θεραπείας ταυτίζονται με αυτά της αυτορρύθμισης και του δυναμικού αυτοϊασης κάθε οργανισμού.

Γενετικά νοσήματα, συστηματικά νοσήματα, κακοήθεις όγκοι, ψυχώσεις ή συναφείς ψυχικές διαταραχές γενικότερα μη αντιστρεπτές βλάβες μπορεί να επηρεάζονται αιτιολογικά, υποστηρικτικά και παρηγορητικά.

Αντενδείξεις νευρωνικής θεραπείας

Αλλεργία σε τοπικά αναισθητικά

Διαταραχές της πηκτικότητας

Καρδιακές αρρυθμίες (κυρίως κολποκοιλιακοί αποκλεισμοί II και III)


Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον χρόνιο πόνο

Πατήστε, εδώ για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον χρόνιο πόνο

Διαβάστε, επίσης,

Προκαΐνη

Οι παραπληγικοί πρέπει να ελπίζουν

Κάνναβη και Κανναβινοειδή

Πώς η κάνναβη θεραπεύει τον καρκίνο

Διακρανική διέγερση μέσω συνεχούς ρεύματος

Νευροεμβιομηχανική

Μετρήστε τον πόνο σας

Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 2804 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2018 16:17
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Επιπολής θρομβοφλεβίτιδα Επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

    Η επιφανειακή θρομβοφλεβίτιδα

    Η επιπολής θρομβοφλεβίτιδα ή φλεβίτιδα ή φλεβοθρόμβωση ή θρομβοφλεβίτιδα των επιπολής αγγείων των κάτω άκρων είναι μια  φλεγμονή των επιφανειακών φλεβών, με δευτεροπαθή θρόμβωση που εμφανίζεται ως επώδυνη σκλήρυνση, με ερύθημα, συχνά σε γραμμική ή διακλαδισμένη διαμόρφωση.

    Η επιφανειακή θρομβοφλεβίτιδα οφείλεται σε φλεγμονή και / ή θρόμβωση και λιγότερο συχνά λοίμωξη της φλέβας. Είναι γενικά μια καλοήθης, αυτοπεριοριζόμενη διαταραχή, ωστόσο, μπορεί να περιπλεχθεί με εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση και ακόμη και με πνευμονική εμβολή.

    Η μεταναστευτική επιπολής θρομβοφλεβίτιδα είναι γνωστή ως σύνδρομο Trousseau. 

    Σχετιζόμενες καταστάσεις είναι οι κιρσοί, η εκδήλωση συστηματικής νόσου, οι υπερπηκτικές καταστάσεις, οι εγχειρήσεις, τραύματα, εγκαύματα, η παχυσαρκία και η κύηση.

    Τύποι σηπτικής ή διαπυητικής θρομβοφλεβίτιδας

    Ιατρογενής θρομβοφλεβίτιδα

    Μολυσματική θρομβοφλεβίτιδα

    Τύποι άσηπτης θρομβοφλεβίτιδας

    Πρωτοπαθείς υπερπηκτικές καταστάσεις, όπως διαταραχές με ανεπάρκειες των πρωτεϊνών πήξεως και/ή των ινωδολυτικών συστημάτων

    Δευτεροπαθείς υπερπηκτικές καταστάσεις και κλινικές συνθήκες που ενέχουν τον κίνδυνο θρόμβωσης

    Το σύστημα που επηρεάζεται είναι το καρδιοαγγειακό σύστημα.

    Επιδημιολογία επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Γενετική συσχέτιση

    Σηπτική: Δεν υπάρχει γενετική συσχέτιση

    Έλλειψη αντιθρομβίνης ΙΙΙ: Αυτοσωματικό επικρατές γονίδιο

    Έλλειψη πρωτεϊνών C & S: Αυτοσωματικό επικρατές γονίδιο με ποικίλη διεισδυτικότητα

    Διαταραχές ινωδολυτικού συστήματος: Αγγειακές συγγενείς ανωμαλίες με ποικίλη κληρονομικότητα

    Δυσινωδογοναιμία: Αυτοσωματικό επικρατές γονίδιο

    Έλλειψη παράγοντα XII: Αυτοσωματικό υπολειπόμενο γονίδιο

    Η επίπτωση της σηπτικής θρομβοφλεβίτιδας είναι 10% όλων των νοσοκομειακών λοιμώξεων. Είναι συχνότερη στους ηλικιωμένους κι έχει φτωχότερη πρόγνωση

    Η επίπτωση της θρομβοφλεβίτιδας από καθετήρα είναι 8% αν υπάρχουν εκδορές

    Η επίπτωση της έλλειψης αντιθρομβίνης ΙΙΙ και του συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης

    Η επίπτωση του συνδρόμου Trousseau στις κακοήθειες είναι 50%

    Στην κύηση αυξάνεται 49 φορές η επίπτωση της φλεβίτιδας. Αντενδείκνυνται η βαρφαρίνη και τα μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη

    Επιπολής μεταναστατευτική θρομβοφλεβίτιδα παρατηρείται σε 27% των ασθενών με αποφρακτική θρομβαγγειϊτιδα

    Η σηπτική θρομβοφλεβίτιδα είναι πιο συχνή στην παιδική ηλικία. Τα υποπεριοστικά αποστήματα των μακρών οστών επιπλέκουν την πάθηση

    Η έλλειψη αντιθρομβίνης ΙΙΙ και του συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης εμφανίζονται από τη νεογνική περίοδο, αλλά, το πρώτο επεισόδιο, συνήθως, παρουσιάζεται σε ηλικία 30 ετών

    Η νόσος του Mondor ή θρομβοφλεβίτιδα του υποδόριου φλεβικού δικτύου του μαστού συνδέεται με τραυματισμό, χειρουργική επέμβαση, υπερβολική σωματική άσκηση και με καρκίνωμα του μαστού και παρατηρείται σε γυναίκες 20-55 ετών

    Η αποφρακτική θρομβαγγειϊτιδα αρχίζει 20-50 ετών

    Η σηπτική θρομβοφλεβίτιδα έχει ίδια επίπτωση στους άνδρες και στις γυναίκες

    Η νόσος Mondor εμφανίζεται συχνότερα στις γυναίκες

    Η αποφρακτική θρομβαγγειϊτιδα παρατηρείται περισσότερο στις γυναίκες και αποτελεί έως το 19% των κλινικών περιπτώσεων

    Η θρομβοφλεβίτιδα μπορεί να αναπτυχθεί κατά μήκος των φλεβών του βραχίονα, της πλάτης ή του αυχένα, ενώ το πόδι είναι  η πιο συχνή θέση. Όταν εμφανίζεται στο πόδι, συνήθως, εμπλέκεται η μεγάλη σαφηνής φλέβα.

    deep thrombovlevitis 1

    Σημεία και συμπτώματα επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Διόγκωση, ευαισθησία κι ερυθρότητα κατά μήκος της πορείας των φλεβών

    Κυτταρίτιδα

    Οζώδες ερύθημα

    Πυρετός στο 70% των ασθενών

    Σημεία συστηματικής σήψης στο 84 % των σηπτικών

    Ερυθρή ευαίσθητη χορδή

    Πόνος

    Αίτια επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Σηπτική

    Χρυσίζων σταφυλόκοκκος 80%

    Εντεροβακτηριοειδή, κυρίως, κλεμπσιέλλα

    Πολλαπλοί οργανισμοί 15%

    Αναερόβια

    Candida

    Κυτταρομεγαλοϊός

    Άσηπτες πρωτοπαθείς υπερπηκτικές καταστάσεις

    Έλλειψη αντιθρομβίνης ΙΙΙ και του συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης

    Έλλειψη πρωτεϊνών C & S

    Διαταραχές του ενεργοποιητή πλασμινογόνου ιστών (TPA)

    Παθολογικό πλασμινογόνο και συμπαράγοντες

    Δυσινωδογοναιμία

    Έλλειψη του παράγοντα XII

    Αντηπηκτικό λύκου και σύνδρομο αντισωμάτων κατά της καρδιολιπίνης

    Άσηπτες δευτεροπαθείς υπερπηκτικές καταστάσεις

    Κακοήθεια: Σύνδρομο Trousseau ή υποτροπιάζουσα μεταναστευτική θρομβοφλεβίτιδα

    Κύηση

    Αντισυλληπτικά από του στόματος

    Έγχυση συμπυκνωμένων συμπληρωμάτων προθρομβίνης

    Νόσος Bechet: Η νόσος του Behçet είναι ένας τύπος φλεγμονώδους διαταραχής που επηρεάζει πολλά μέρη του σώματος. Tα πιο συνηθισμένα συμπτώματα περιλαμβάνουν επώδυνες πληγές στο στόμα, πληγές των γεννητικών οργάνων, φλεγμονή τμημάτων του οφθαλμού και αρθρίτιδα. Οι πληγές, συνήθως, διαρκούν μερικές ημέρες. Λιγότερο, συχνά, μπορεί να υπάρχει φλεγμονή του εγκεφάλου ή του νωτιαίου μυελού, θρόμβοι αίματος, ανευρύσματα ή τύφλωση. Συχνά τα συμπτώματα έρχονται και φεύγουν. 

    Νόσος Buerger: Είναι μια επαναλαμβανόμενη προοδευτική φλεγμονή και θρόμβωση (πήξη) μικρών και μεσαίων αρτηριών και φλεβών των χεριών και των ποδιών. Συνδέεται έντονα με τη χρήση προϊόντων καπνού, κυρίως, από το κάπνισμα.

    Νόσος Mondor

    Παράγοντες κινδύνου επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Μη ειδικοί

    Ακινητοποίηση

    Παχυσαρκία

    Προχωρημένη ηλικία

    Μετεγχειρητικές καταστάσεις

    Σηπτική

    Ενδοφλέβιος καθετήρας και διάρκεια του ενδοφλέβιου καθετήρα (70% των καθετήρων μένουν στη θέση τους για 2 ημέρες). Η επίπτωση είναι 40 φορές υψηλότερη με πλαστικό σωληνίσκο (10%), απ'ότι με μεταλλικό ή άλλο

    Εκδορές

    Καρκίνος

    Χρόνιες νόσοι

    Κορτικοστερεοειδή

    Θρόμβωση

    Δερματική λοίμωξη

    Εγκαυματίες

    Ενδοφλέβιος καθετήρας στα κάτω άκρα

    Ενδοφλέβια αντιβίωση

    HIV/AIDS

    Κιρσοί κάτω άκρων

    Ενδοφλέβια χρήση ναρκωτικών

    Ανεπάρκεια αντιθρομβίνης ΙΙΙ και συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης

    Κύηση

    Αντισυλληπτικά από το στόμα

    Εγχείρηση

    Τραύμα

    Λοίμωξη

    Στην κύηση

    Μεγάλη ηλικία

    Υπέρταση

    Εκλαμψία

    Πολλοί ερωτικοί σύντροφοι

    Αποφρακτική θρομβαγγειϊτιδα

    Επίμονο κάπνισμα

    Νόσος του Mondor

    Απόστημα μαστού

    Προηγηθείσα εγχείρηση στο μαστό

    Μαστικές χειρουργικές προθέσεις

    Πλαστική για μείωση του μεγέθους του μαστού

    deep thrombovlevitis 6

    Διαφορική διάγνωση επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Κυτταρίτιδα

    Οζώδες ερύθημα

    Δερματική οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Σαρκοείδωση

    Σάρκωμα Kaposi

    Υπεραλγεινή ψευδοθρομβοβλεβίτιδα

    Εργαστηριακά ευρήματα επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Βακτηριαιμία στο 90% των περιπτώσεων

    Καλλιέργειες από τα ενδοφλέβια υγρά

    Λευκοκυττάρωση. Απαιτείται ο έλεγχος των λευκοκυττάρων με το μικροσκόπιο

    Άσηπτη

    Πρωτεϊνες οξείας φάσης

    Επίπεδα παραγόντων πήξεως

    Δραστηριότητα θρομβίνης

    Δοκιμασία λειτουργικότητας αιμοπεταλίων

    Τα αντιβιοτικά ευρέως φάσματος μπορούν να μεταβάλλουν τα ευρήματα

    Παθολογοανατομικά ευρήματα επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Η προσβεβλημένη φλέβα είναι διογκωμένη, ελικοειδής και παχυμένη

    Υπάρχει παράλληλη περιαγγειακή διαπύηση και/ή αιμορραγία

    Ο αυλός της φλέβας μπορεί να περιέχει πύον και θρόμβο

    Υπάρχει ενδοθηλιακή βλάβη, ινώδης νέκρωση και πάχυνση του τοιχώματος της φλέβας

    Απεικονιστικές εξετάσεις επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Το triplex φλεβών αναδεικνύει αύξηση της διαμέτρου του αυλού

    Η ακτινογραφία θώρακος δείχνει πολλαπλές περιφερικές πυκνώσεις ή πλευριτική συλλογή που αντιστοιχούν σε πνευμονική εμβολή, απόστημα ή εμπύημα

    Η ακτινογραφία του άκρου δείχνει υποπεριοστικό απόστημα στη σηπτική θρομβοφλεβίτιδα

    Θεραπεία επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Θερμά επιθέματα

    Ανύψωση άκρου

    Η θεραπεία με κάλτσες συμπίεσης θα πρέπει να προσφέρεται σε ασθενείς με επιφανειακή φλεβίτιδα κάτω άκρου, εάν δεν αντενδείκνυται (π.χ. ασθένεια περιφερικής αρτηρίας). Οι κάλτσες συμπίεσης μειώνουν το πρήξιμο και τον πόνο μόλις υποχωρήσει η οξεία φλεγμονή

    Σηπτική

    Αφαίρεση του προσβεβλημένου τμήματος της φλέβας και των ενεχόμενων κλάδων της

    Σε εγκαυματίες μπορεί να απαιτείται αφαίρεση από την ποδοκνημική έως τη βουβωνική χώρα

    Αν τα συστηματικά συμπτώματα επιμένουν μετά την εκτομή της φλέβας, γίνεται επαναδιερεύνηση για να αφαιρεθούν όλες οι προσβεβλημένες φλέβες

    Γίνεται παροχέτευση των παρακείμενων αποστημάτων

    Γίνεται απομάκρυνση όλων των καθετήρων και σωληνίσκων

    Άσηπτη

    Στη νόσο Mondor μπορεί να γίνει διατομή της φλεβιτιδικής χορδής

    Γίνεται αντιμετώπιση των υποκείμενων καταστάσεων

    Πρέπει να αποφεύγονται οι τραυματισμοί

    Αν παρατηρηθεί αλλαγή στο χρώμα δέρματος η κατάσταση είναι κρίσιμη

    Επίσης, άμεση αντίδραση απαιτείται αν παρατηρηθεί ευαισθησία στα άκρα

    Φάρμακα που χορηγούνται σε επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

    Σηπτική

    Αρχικά χορηγείται μια ημισυνθετική πενικιλλίνη (ναφκιλλίνη) σε δοσολογία 2 γραμμάρια, ενδοφλεβίως, κάθε 6 ώρες συν μία αμινογλυκοσίδη (γενταμυκίνη) 1-1,7 mg/Kg ενδοφλεβίως. Η διάρκεια της θεραπείας καθορίζεται εμπειρικά.

    Αν το αίτιο είναι η Candida albicans χορηγείται αμφοτερικίνη Β (200 mg αθροιστική δόση).

    Αν συνυπάρχει οστεομυελίτιδα δίνεται αντιβιοτική θεραπεία για τουλάχιστον 6 εβδομάδες.

    Άσηπτη

    Δίνονται μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη

    Δίνονται από του στόματος αντιπηκτικά, για παράδειγμα βαρφαρίνη

    Δίνονται συστηματικά αντιπηκτικά, για παράδειγμα ηπαρίνη

    Έλλειψη αντιθρομβίνης ΙΙΙ και συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης

    Ενδοφλέβια ηπαρίνη

    Συμπυκνωμένη αντιθροβίνη ΙΙ

    Προφύλαξη με βαρφαρίνη και οξυμεθολόνη

    Έλλειψη πρωτεϊνών C & S

    Βαρφαρίνη επί μακρόν, σε χαμηλότερη δόση, χωρίς δόση εφόδου

    Διαταραχές του ενεργοποιητή του πλασμινογόνου ιστών

    Φαινφορμίνη και αιθυλοιστρενόλη

    Στανοζολόλη και φαινφορμίνη

    Στανοζολόλη μονοθεραπεία

    Αιθυλστρενόλη μονοθεραπεία

    Δυσινωδογοναιμία

    Στην οξεία φάση δίνονται αντιπηκτικά

    Προφύλαξη γίνεται με στανοζολόλη

    Ανωμαλίες πλασμινογόνου και πλασμινογοναιμία

    Στην οξεία φάση δίνονται αντιπηκτικά

    Για προφύλαξη δίνεται βαρφαρίνη

    Έλλειψη παράγοντα XII

    Στρεπτοκινάση ή ενεργοποιητής ιστικού πλασμινογόνου

    Αντισώματα κατά καρδιολιπίνης και αντιπηκτικό λύκου

    Προφύλαξη με βαρρφαρίνη

    Σύνδρομο Trousseau

    Ηπαρίνη

    Στην κύηση

    Ηπαρίνη

    Νόσος Behcet

    Φαινφορμίνη

    Αιθυλοιστρενόλη

    Στανοζολόλη

    Δίνονται, επίσης, αντιπηκτικά από του στόματος

    Κυκλοσπορίνη

    Αποφρακτική θρομβαγγειϊτιδα

    Διακοπή καπνίσματος

    Πεντοξυφυλλίνη

    Κορτικοστερεοειδή

    Αντιαιμοπεταλιακά

    Αγγειοδιασταλτικά

    Παρακολούθηση ασθενούς με επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

    Σηπτική

    Τυπικός έλεγχος λευκών αιμοσφαιρίων και καλλιέργεια αίματος

    Επανάληψη καλλιέργειας από την προσβεβλημένη φλέβα

    Άσηπτη

    Κλινική παρακολούθηση για αποφυγή δευτεροπαθών επιπλοκών

    Επανάληψη ελέγχου αίματος για το ινωδολυτικό σύστημα, τα αιμοπετάλια και τους παράγοντες πήξης

    Πρόληψη επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Προσοχή στη χρήση φλεβοκαθετήρων και σωλινίσκων

    Αποφυγή καθετηριασμού των φλεβών κάτω άκρων

    Καθετηριασμός υπό άσηπτες συνθήκες

    Καλή στερέωση του φλεβοκαθετήρα

    Αντικατάσταση των καθετήρων και σωληνίσκων ενδοφλεβίων υγρών κάθε 48-72 ώρες

    Αλοιφή σε εκδορές, για παράδειγμα αλοιφή νεομυκίνης-πολυμυξίνης Β-βακιτρακίνης

    deep thrombovlevitis 4

    Επιπλοκές επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Σηπτική

    Συστηματική σήψη, βακτηριαιμία 85%

    Σηπτικά πνευμονικά έμβολα 45%

    Σχηματισμός μεταστατικού αποστήματος

    Πνευμονία 45%

    Υποπεριοστικό απόστημα των παρακείμενων μακρών οστών στα παιδιά

    Άσηπτη

    Θρόμβωση των εν τω βάθει φλεβών

    Θρομβοεμβολικά φαινόμενα

    Πορεία και πρόγνωση επιπολής θρομβοφλεβίτιδας

    Σηπτική

    Θνησιμότητα 50% αν δεν αντιμετωπισθεί

    Άσηπτη

    Καλοήθης πορεία και ανάνηψη σε 10 ημέρες

    Σε έλλειψη αντιθρομβίνης ΙΙΙ και συμπαράγοντα ΙΙ της ηπαρίνης η συχνότητα υποτροπής είναι 60%

    Σε έλλειψη πρωτεϊνών C και S η συχνότητα υποτροπής είναι 70%

    Η πρόγνωση εξαρτάται από τη δημιουργία θρόμβωσης εν τω βάθει φλεβών και από την πρώιμη αναγνώριση των επιπλοκών

    Η άσηπτη θρομβοφλεβίτιδα μπορεί να είναι μεμονωμένη, υποτροπιάζουσα ή μεταναστατευτική

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

    deep thrombovlevitis 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Θρόμβωση των εν τω βάθει φλεβών

    Βαρφαρίνη

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    D-dimers

    Κάκωση νωτιαίου μυελού

    Ρουτίνη

    Aντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο

    Πνευμονική εμβολή

    Πώς θα καταλάβετε ότι κάποιος έχει θρόμβωση στο πόδι

    Χρόνια φλεβική ανεπάρκεια

    Γιατί πρέπει να κινητοποιούνται γρήγορα οι χειρουργημένοι;

    www.emedi.gr

     

  • Μήπως έχετε αναιμία; Μήπως έχετε αναιμία;

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε αναιμία

     

    Υπάρχουν πολλοί τύποι αναιµίας (σιδηροπενική αναιμία, αιμολυτική αναιμία, μεσογειακή αναιμία, απλαστική αναιμία, αναιμία Fanconi, δρεπανοκυτταρική αναιµία, μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία, μεγαλοβλαστική αναιμία, κακοήθης αναιμία σιδηροβλαστική αναιμία κ.ά.)

    Οι πιο συνηθισμένοι τύποι αναιμίας

    -Σιδηροπενική αναιμία

    Είναι η πιο συχνή µορφή αναιµίας και συνήθως, οφείλεται σε κακή διατροφή ή σε χρόνια απώλεια αίµατος, που προκαλείται από την υπερβολική εµµηνόρροια, αιμορροϊδες, έλκος στομάχου, έλκος δωδεκαδακτύλου, γαστρίτιδα,  κ.ά. Επίσης, μπορεί να οφείλεται σε αυξηµένες ανάγκες του οργανισμού για σίδηρο, όπως κατά την  ανάπτυξη του εµβρύου κατά την εγκυµοσύνη και στα παιδιά. 

    Η έλλειψη σιδήρου εµφανίζεται όταν ο ρυθµός απώλειας ή χρήσης του σιδήρου είναι μεγαλύτερος από τον ρυθµό απορρόφησης και χρήσης του. 

    Η θεραπεία της σιδηροπενικής αναιμίας εξαρτάται από την αιτία και τη σοβαρότητα της κατάστασης. 

    Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου είναι μια κατάσταση στην οποία το αίμα στερείται επαρκών υγιών ερυθρών αιμοσφαιρίων. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια μεταφέρουν οξυγόνο στους ιστούς του σώματος.

    Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου οφείλεται σε ανεπαρκή σίδηρο. Χωρίς αρκετό σίδηρο, το σώμα δεν μπορεί να παράγει αρκετά ερυθρά αιμοσφαίρια που θα μεταφέρουν οξυγόνο (αιμοσφαιρίνη). Ως αποτέλεσμα, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να προκαλέσει κούραση και δύσπνοια.

    Αρχικά, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να είναι τόσο ήπια που δεν γίνεται αντιληπτή. Αλλά, καθώς, το σώμα γίνεται πιο ανεπαρκές σε σίδηρο και η αναιμία επιδεινώνεται, τα σημεία και τα συμπτώματα εντείνονται.

    Σημεία και συμπτώματα αναιμίας με ανεπάρκεια σιδήρου:

    Κόπωση

    Αδυναμία

    Ωχρότητα δέρματος

    Πόνος στο στήθος, γρήγορος καρδιακός παλμός ή δύσπνοια

    Πονοκέφαλος ή ζάλη

    Κρύα χέρια και πόδια

    Φλεγμονή ή πόνος στη γλώσσα

    Εύθραυστα νύχια

    Ασυνήθιστη λαχτάρα για μη θρεπτικές ουσίες, όπως πάγο ή άμυλο

    Κακή όρεξη, ειδικά σε βρέφη και παιδιά με αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου

    Από την άλλη μεριά η υπερφόρτωση του σώματος με σίδηρο μπορεί να είναι επικίνδυνη επειδή η υπερβολική συσσώρευση σιδήρου μπορεί να βλάψει το συκώτι και να προκαλέσει άλλες επιπλοκές.

    Αιτίες σιδηροπενικής αναιμίας

    Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου εμφανίζεται όταν το σώμα δεν έχει αρκετό σίδηρο για να παράγει αιμοσφαιρίνη. Η αιμοσφαιρίνη είναι το μέρος των ερυθρών αιμοσφαιρίων που δίνει στο αίμα το κόκκινο χρώμα του και επιτρέπει στα ερυθρά αιμοσφαίρια να μεταφέρουν οξυγονωμένο αίμα σε όλο το σώμα σας.

    Εάν δεν καταναλώνετε αρκετό σίδηρο ή εάν χάνετε πάρα πολύ σίδηρο, το σώμα σας δεν μπορεί να παράγει αρκετή αιμοσφαιρίνη και τελικά θα αναπτυχθεί αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου.

    Οι αιτίες της αναιμίας ανεπάρκειας σιδήρου:

    Απώλεια αίματος

    Το αίμα παρέχει σίδηρο στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Έτσι, εάν χάνετε αίμα, χάνετε και σίδηρο. Οι γυναίκες με βαριές περιόδους διατρέχουν κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου, επειδή, χάνουν αίμα κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως. Αργή, χρόνια απώλεια αίματος μέσα στο σώμα, όπως σε πεπτικό έλκος,  διαφραγματοκήλη, πολύποδες παχέος εντέρου ή καρκίνο του παχέος εντέρου κ.ά μπορεί να προκαλέσουν αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου. Η γαστρεντερική αιμορραγία μπορεί να προκύψει από την τακτική χρήση ορισμένων παυσίπονων, όπως η ασπιρίνη.

    Έλλειψη σιδήρου στη διατροφή

    Το σώμα παίρνει τακτικά σίδηρο από τα τρόφιμα που τρώτε. Εάν λαμβάνετε πολύ λίγο σίδηρο με τη διατροφή, με την πάροδο του χρόνου το σώμα μπορεί να αποκτήσει έλλειψη σιδήρου. Παραδείγματα τροφών πλούσιων σε σίδηρο είναι το κρέας, τα αυγά, τα φυλλώδη πράσινα λαχανικά και τα τρόφιμα που είναι εμπλουτισμένα με σίδηρο. Για τη σωστή ανάπτυξη τα βρέφη και τα παιδιά χρειάζονται, επίσης, σίδηρο στη διατροφή τους.

    Αδυναμία απορρόφησης σιδήρου

    Ο σίδηρος από τα τρόφιμα απορροφάται στην κυκλοφορία του αίματος στο λεπτό έντερο. Μια εντερική διαταραχή, όπως η κοιλιοκάκη, η οποία επηρεάζει την ικανότητα του εντέρου να απορροφά θρεπτικά συστατικά από την πέψη των τροφίμων, μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου. Εάν μέρος του λεπτού εντέρου έχει παρακαμφθεί ή αφαιρεθεί χειρουργικά, αυτό μπορεί να επηρεάσει την ικανότητά να απορροφάτε σίδηρο και άλλα θρεπτικά συστατικά.

    Εγκυμοσύνη

    Χωρίς συμπληρώματα σιδήρου, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου εμφανίζεται σε πολλές έγκυες γυναίκες, επειδή, τα αποθέματα σιδήρου πρέπει να εξυπηρετούν τον δικό τους αυξημένο όγκο αίματος, καθώς και να αποτελούν πηγή αιμοσφαιρίνης για το αναπτυσσόμενο έμβρυο.

    Παράγοντες κινδύνου για σιδηροπενική αναιμία

    Οι ομάδες που έχουν αυξημένο κίνδυνο αναιμίας ανεπάρκειας σιδήρου:

    Γυναίκες

    Επειδή οι γυναίκες χάνουν αίμα κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως, γενικά, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου.

    Βρέφη και παιδιά

    Τα βρέφη, ειδικά εκείνα που είχαν χαμηλό βάρος γέννησης ή γεννήθηκαν πρόωρα, που δεν λαμβάνουν αρκετό σίδηρο από το μητρικό γάλα ή άλλο γάλα διατρέχουν κίνδυνο ανεπάρκειας σιδήρου. Τα παιδιά χρειάζονται επιπλέον σίδηρο κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης. Εάν το παιδί δεν ακολουθεί μια υγιεινή, ισορροπημένη διατροφή κινδυνεύει από αναιμία.

    Χορτοφάγοι

    Τα άτομα που δεν τρώνε κρέας έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου εάν δεν τρώνε άλλες τροφές πλούσιες σε σίδηρο.

    Αιμοδότες

    Τα άτομα που δίνουν τακτικά αίμα έχουν αυξημένο κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου, καθώς, η αιμοδοσία μπορεί να καταστρέψει τα αποθέματα σιδήρου. Η χαμηλή αιμοσφαιρίνη που σχετίζεται με την αιμοδοσία είναι ένα προσωρινό πρόβλημα που αντιμετωπίζεται με την κατανάλωση περισσότερων τροφών πλούσιων σε σίδηρο. Μην δωρίζετε αίμα εάν έχετε χαμηλή αιμοσφαιρίνη.

    Η αναιμία με ήπια ανεπάρκεια σιδήρου, συνήθως, δεν προκαλεί επιπλοκές.

    Ωστόσο, εάν δεν αντιμετωπιστεί, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να γίνει σοβαρή και να οδηγήσει σε προβλήματα υγείας, όπως τα ακόλουθα:

    Καρδιακά προβλήματα

    Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να οδηγήσει σε γρήγορο ή ακανόνιστο καρδιακό παλμό. Η καρδιά πρέπει να αντλεί περισσότερο αίμα για να αντισταθμίσει την έλλειψη οξυγόνου που μεταφέρεται στο αίμα όταν έχετε σιδηροπενική αναιμία. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη καρδιακή συχνότητα ή καρδιακή ανεπάρκεια.

    Προβλήματα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

    Σε έγκυες γυναίκες, η σοβαρή ανεπάρκεια σιδήρου συνδέεται με πρόωρο τοκετό και γέννηση μωρών με χαμηλό βάρος γέννησης. Αλλά, η κατάσταση μπορεί να αποφευχθεί σε έγκυες γυναίκες που λαμβάνουν συμπληρώματα σιδήρου ως μέρος της προγεννητικής τους φροντίδας.

    Προβλήματα ανάπτυξης

    Σε βρέφη και παιδιά, η σοβαρή ανεπάρκεια σιδήρου μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία, καθώς και σε καθυστερημένη ανάπτυξη. Επιπλέον, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου σχετίζεται με αυξημένη ευαισθησία σε λοιμώξεις.

    Πρόληψη σιδηροπενικής αναιμίας

    Επιλέξτε τροφές πλούσιες σε σίδηρο:

    Κόκκινο κρέας, χοιρινό και πουλερικά

    Θαλασσινά

    Φασόλια

    Σκούρα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, όπως το σπανάκι

    Αποξηραμένα φρούτα, όπως σταφίδες και βερίκοκα

    Δημητριακά, ψωμιά και ζυμαρικά ενισχυμένα με σίδηρο

    Αρακάς

    Το σώμα απορροφά περισσότερο σίδηρο από το κρέας. Εάν επιλέξετε να μην τρώτε κρέας, ίσως χρειαστεί να αυξήσετε την πρόσληψη πλούσιων σε σίδηρο φυτικών τροφών.

    Επιλέξτε τρόφιμα που περιέχουν βιταμίνη C για ενίσχυση της απορρόφησης σιδήρου.

    Μπορείτε να βελτιώσετε την απορρόφηση σιδήρου από το σώμα σας πίνοντας χυμό εσπεριδοειδών ή τρώγοντας άλλα τρόφιμα πλούσια σε βιταμίνη C την ίδια στιγμή που τρώτε τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο. Η βιταμίνη C σε χυμούς εσπεριδοειδών, όπως ο χυμός πορτοκαλιού, βοηθά το σώμα σας να απορροφήσει καλύτερα τον διαιτητικό σίδηρο.

    Η βιταμίνη C βρίσκεται, επίσης, σε:

    Μπρόκολο

    Φράπα

    Ακτινίδια

    Φυλλώδη λαχανικά

    Πεπόνια

    Πορτοκάλια

    Πιπεριές

    Φράουλες

    Μανταρίνια

    Ντομάτες

    Πρόληψη αναιμίας από ανεπάρκεια σιδήρου σε βρέφη

    Για να αποφευχθεί η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου στα βρέφη, ταΐστε το μωρό σας με μητρικό γάλα ή με γάλα ενισχυμένο με σίδηρο για το πρώτο έτος. Το αγελαδινό γάλα δεν είναι καλή πηγή σιδήρου για μωρά και δεν συνιστάται για βρέφη κάτω του 1 έτους. Μετά την ηλικία των 6 μηνών, ξεκινήστε να ταΐζετε το μωρό σας με δημητριακά εμπλουτισμένα με σίδηρο ή κρέατα, τουλάχιστον, δύο φορές την ημέρα για να ενισχύσετε την πρόσληψη σιδήρου. Μετά από ένα χρόνο, βεβαιωθείτε ότι τα παιδιά δεν πίνουν περισσότερο από 600 ml γάλα την ημέρα. Το πολύ γάλα αντικαθιστά συχνά άλλα τρόφιμα, που είναι πλούσια σε σίδηρο.

    Διαβάστε, επίσης,

    Η τσουκνίδα είναι φάρμακο για την αναιμία

    Σούπα για να πάρετε σίδηρο

    Για όσους τρώνε κιμωλία

    Η κοιλιοκάκη

    Αν θέλετε να θεραπεύσετε τη σιδηροπενική αναιμία με τη διατροφή

    Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

    Σούπα για να πάρετε σίδηρο

    Συμπληρώματα σιδήρου

    Τι λείπει απ΄τον οργανισμό αν έχετε φαγούρα

    Υποχρωμία

    Στοματίτιδα

    Οι βιταμίνες για την κόπωση

    Στροφή αριστερά ή δεξιά

    Ποικιλοκυττάρωση σε πλακάκι αίματος

    Μικροκυττάρωση στο πλακάκι αίματος

    Ανεπάρκεια σιδήρου

    anemia 1

    -Απλαστική αναιµία

    Η απλαστική αναιµία είναι µια διαταραχή του αίµατος, στην οποία ο µυελός των οστών του οργανισµού δεν παράγει αρκετά νέα αιµοσφαίρια. Αυτό µπορεί να οδηγήσει σε µια σειρά από προβλήµατα υγείας, όπως αρρυθµίες, διόγκωση της καρδιάς, καρδιακή ανεπάρκεια, λοιµώξεις και αιµορραγία. Η απλαστική αναιµία είναι µία σπάνια, αλλά σοβαρή κατάσταση. Μπορεί να αναπτυχθεί είτε ξαφνικά είτε αργά και τείνει να επιδεινώνεται µε το χρόνο, εκτός αν η αιτία αναγνωριστεί και αντιµετωπιστεί έγκαιρα.

    Η βλάβη στα βλαστικά κύτταρα του µυελού των οστών προκαλεί απλαστική αναιµία. Σε περισσότερους από τους µισούς ανθρώπους που έχουν απλαστική αναιµία η αιτία της διαταραχής είναι άγνωστη. Ένας αριθµός από επίκτητες ασθένειες, καταστάσεις και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν απλαστική αναιµία, όπως, τοξίνες, φυτοφάρµακα, αρσενικό και βενζόλιο, οι ακτινοβολίες και χηµειοθεραπείες, φάρµακα, όπως η χλωραµφαινικόλη, λοιµώδη νοσήµατα, όπως, η ηπατίτιδα, ο ιός Epstein-Barr, ο κυτταροµεγαλοϊός, ο παρβοϊός B19 και ο HIV, αυτοάνοσες διαταραχές, όπως ο λύκος, η ρευµατοειδής αρθρίτιδα και κληρονοµικές αιτίες.

    Η θεραπεία για την απλαστική αναιµία περιλαµβάνει µεταγγίσεις αίµατος, µεταµοσχεύσεις κυττάρων του αίµατος, χορήγηση βλαστοκυττάρων αίματος και φαρµακευτική αγωγή. Αυτές οι θεραπείες έχουν σα σκοπό να αποτρέψουν είτε να περιορίσουν τις επιπλοκές, να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συµπτωµάτων και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Η αποφυγή της αιτίας της απλαστικής αναιµίας, όπως η αποφυγή έκθεσης σε τοξίνες µπορεί, επίσης, να θεραπεύσει την κατάσταση.

    Η απλαστική αναιμία είναι μια κατάσταση που εμφανίζεται όταν το σώμα σταματά να παράγει αρκετά νέα κύτταρα αίματος. Η κατάσταση προκαλεί κόπωση, λοιμώξεις και ανεξέλεγκτη αιμορραγία.

    Η απλαστική αναιμία μπορεί να αναπτυχθεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Μπορεί να συμβεί ξαφνικά ή μπορεί να εμφανιστεί αργά και να επιδεινωθεί με την πάροδο του χρόνου. Μπορεί να είναι ήπια ή σοβαρή.

    Η θεραπεία για την απλαστική αναιμία περιλαμβάνει φάρμακα, μεταγγίσεις αίματος ή μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων, δηλαδή, μεταμόσχευση μυελού των οστών.

    Τα σημεία και συμπτώματα της απλαστικής αναιμίας:

    Κούραση

    Δυσκολία στην αναπνοή

    Γρήγορος ή ακανόνιστος καρδιακός ρυθμός

    Ωχρότητα δέρματος

    Συχνές ή παρατεταμένες λοιμώξεις

    Ανεξήγητοι ή εύκολοι μώλωπες

    Ρινορραγίες και αιμορραγικά ούλα

    Παρατεταμένη αιμορραγία από κοψίματα

    Εξάνθημα

    Ζάλη

    Πονοκέφαλος

    Πυρετός

    Η απλαστική αναιμία μπορεί να είναι βραχύβια ή μπορεί να γίνει χρόνια. Μπορεί να είναι σοβαρή και ακόμη και θανατηφόρος.

    Τα βλαστοκύτταρα στο μυελό των οστών παράγουν κύτταρα αίματος: ερυθρά κύτταρα, λευκά κύτταρα και αιμοπετάλια. Στην απλαστική αναιμία, τα βλαστικά κύτταρα καταστρέφονται. Ως αποτέλεσμα, ο μυελός των οστών είναι είτε άδειος (απλαστικός) είτε περιέχει λίγα κύτταρα αίματος (υποπλαστικά).

    Η πιο συχνή αιτία της απλαστικής αναιμίας είναι όταν το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στα βλαστικά κύτταρα του μυελού των οστών.

    Άλλοι παράγοντες που μπορούν να τραυματίσουν τον μυελό των οστών και να επηρεάσουν την παραγωγή αιμοσφαιρίων:

    Ακτινοθεραπείες και χημειοθεραπείες

    Ενώ αυτές οι θεραπείες καταπολέμησης του καρκίνου σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα, μπορούν, επίσης, να βλάψουν τα υγιή κύτταρα, συμπεριλαμβανομένων των βλαστικών κυττάρων στο μυελό των οστών. Η απλαστική αναιμία μπορεί να είναι μια προσωρινή ή μια μόνιμη παρενέργεια παρενέργεια αυτών των θεραπειών.

    Έκθεση σε τοξικές χημικές ουσίες

    Τοξικές χημικές ουσίες, όπως, ορισμένες που χρησιμοποιούνται σε φυτοφάρμακα και εντομοκτόνα, και το βενζόλιο, ένα συστατικό στη βενζίνη, συνδέονται με την απλαστική αναιμία. Αυτός ο τύπος αναιμίας μπορεί να βελτιωθεί εάν αποφεύγετε την επανειλημμένη έκθεση στις χημικές ουσίες που προκαλούν αυτήν την ασθένεια.

    Χρήση ορισμένων φαρμάκων

    Ορισμένα φάρμακα, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και ορισμένα αντιβιοτικά, μπορούν να προκαλέσουν απλαστική αναιμία.

    Αυτοάνοσες διαταραχές

    Μια αυτοάνοση διαταραχή, στην οποία το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται σε υγιή κύτταρα, κτυπάει τα βλαστικά κύτταρα στο μυελό των οστών.

    Ιογενείς λοιμώξεις

    Οι ιογενείς λοιμώξεις που επηρεάζουν τον μυελό των οστών μπορούν να παίξουν ρόλο στην ανάπτυξη της απλαστικής αναιμίας. Οι ιοί που συνδέονται με την απλαστική αναιμία περιλαμβάνουν την ηπατίτιδα, τη λοίμωξη με τον ιό Epstein-Barr, τον κυτταρομεγαλοϊό, τον παρβοϊό Β19 και τον ιό  HIV.

    Εγκυμοσύνη

    Το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να προσβάλει τον μυελό των οστών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

    Άγνωστοι παράγοντες

    Σε πολλές περιπτώσεις, οι γιατροί δεν είναι σε θέση να εντοπίσουν την αιτία της απλαστικής αναιμίας (ιδιοπαθής απλαστική αναιμία).

    Συνδέσεις με άλλες σπάνιες διαταραχές

    Μερικά άτομα με απλαστική αναιμία έχουν, επίσης, μια σπάνια διαταραχή γνωστή ως παροξυσμική νυκτερινή αιμοσφαιρινουρία, η οποία προκαλεί ελάττωση των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Αυτή η κατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε απλαστική αναιμία ή η απλαστική αναιμία μπορεί να εξελιχθεί σε παροξυσμική νυκτερινή αιμοσφαιρινουρία.

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Χλωροκίνη

    Πενικιλλαμίνη

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Όλες οι αιτίες των λευχαιμιών

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Καροτιναιμία

    Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία

    Ακοκκιοκυτταραιμία

    anemia 2

    -Αναιμία Fanconi 

    Η αναιμία του Fanconi είναι μια σπάνια, κληρονομική ασθένεια που οδηγεί σε απλαστική αναιμία. Τα παιδιά που γεννιούνται με αυτό τείνουν να είναι μικρότερα από το μέσο όρο και έχουν γενετικές ανωμαλίες, όπως υπανάπτυκτα άκρα.

    Η ασθένεια διαγιγνώσκεται με τη βοήθεια εξετάσεων αίματος.

    Μέσα στα οστά υπάρχει ένα σπογγώδες δίκτυο συνδετικού ιστού που ονομάζεται μυελός των οστών. O μυελός των οστών κατασκευάζει ερυθρά αιμοσφαίρια που μεταφέρουν οξυγόνο, λευκά αιμοσφαίρια που καταπολεμούν τις ασθένειες και αιμοπετάλια που πήζουν το αίμα. 

    Η αναιμία αυτή εμποδίζει το μυελό των οστών να λειτουργεί σωστά και να παράγει υγιή κύτταρα αίματος, μια κατάσταση που είναι γνωστή ως απλαστική αναιμία.

    Η αναιμία Fanconi είναι υπεύθυνη για μια ποικιλία σωματικών και ψυχικών γενετικών ανωμαλιών, όπως σκελετικά προβλήματα και ασυνήθιστος χρωματισμός του δέρματος.

    Όποιος έχει αναιμία Fanconi έχει αυξημένο κίνδυνο για ανάπτυξη ορισμένων καρκίνων, όπως, οξεία μυελογενής λευχαιμία. 

    Η απλαστική αναιμία  είναι μια υπολειπόμενη γενετική διαταραχή, που σημαίνει ότι πρέπει κάποιος να κληρονομήσει το μη φυσιολογικό γονίδιο και από τους δύο γονείς. Τουλάχιστον 13 ελαττωματικά γονίδια μπορούν να το προκαλέσουν, επομένως, μπορεί κάποιος  να κληρονομήσει οποιοδήποτε από αυτά τα μεταλλαγμένα γονίδια για να έχει αυτή την αναιμία.

    Για να είστε φορέας της αναιμίας Fanconi, πρέπει να κληρονομήσετε ένα φυσιολογικό γονίδιο και ένα μη φυσιολογικό γονίδιο από τους γονείς σας. Για να αποκτήσει το παιδί σας αναιμία Fanconi τόσο εσείς όσο και ο άλλος γονέας πρέπει να μεταβιβάσετε ένα ελαττωματικό γονίδιο.

    Η ασθένεια είναι σπάνια και συνήθως, διαγιγνώσκεται αρχικά σε παιδιά ηλικίας 2 έως 15 ετών. Μόνο το 10% των ατόμων διαγιγνώσκονται κατά την ενηλικίωση.

    Παράγοντες που μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο για αναιμία Fanconi:

    Θεραπεία με ακτινοβολία υψηλής δόσης ή χημειοθεραπεία για καρκίνο

    Έκθεση σε τοξικές χημικές ουσίες

    Xρήση ορισμένων συνταγογραφούμενων φαρμάκων, όπως η χλωραμφενικόλη, η οποία χρησιμοποιείται για τη θεραπεία βακτηριακών λοιμώξεων και ενώσεις που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας

    Ορισμένες ασθένειες του αίματος, αυτοάνοσες διαταραχές και σοβαρές λοιμώξεις

    Εγκυμοσύνη, σπάνια

    Δεν υπάρχει πρόληψη για τις περισσότερες περιπτώσεις απλαστικής αναιμίας. Η αποφυγή έκθεσης σε εντομοκτόνα, ζιζανιοκτόνα, οργανικούς διαλύτες, χρώματα και άλλες τοξικές χημικές ουσίες μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο της νόσου.

    Συμπτώματα και σημεία αναιμίας Fanconi

    Μη φυσιολογικά γεννητικά όργανα

    Κοντοί αντίχειρες ή αντιβράχια

    Κοντό ανάστημα

    Μικρά, ή παραμορφωμένα μάτια

    Σκελετικά προβλήματα

    Μικρότερο από το κανονικό κεφάλι, που ονομάζεται μικροκεφαλία

    Μπαλώματα ανοιχτόχρωμου δέρματος

    Τα καρδιακά προβλήματα και τα μη φυσιολογικά νεφρά είναι, επίσης, συχνά σε παιδιά με αναιμία Fanconi. Οι ενήλικες με αναιμία Fanconi μπορεί να παρουσιάσουν καρκίνο κεφαλής και τραχήλου, καρκίνο στο γαστρεντερικό σύστημα και γυναικολογικό καρκίνο σε πολύ πρωιμότερη ηλικία από ό, τι οι περισσότεροι άνθρωποι.

    Ανεξάρτητα από την ηλικία, σχεδόν όλοι όσοι πάσχουν από αναιμία Fanconi θα παρουσιάσουν ανεπάρκεια μυελού των οστών, αν και η εξέλιξή της μπορεί να διαφέρει από άτομο σε άτομο.

    Η ασθένεια αφήνει, επίσης, τα περισσότερα ενήλικα αρσενικά και τα μισά από τα θηλυκά στείρα.

    Τα άτομα με αναιμία Fanconi είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν υδροκεφαλία.

    Οι περισσότερες θεραπείες για την αναιμία Fanconi εξαρτώνται από τη σοβαρότητα της νόσου, το ιατρικό ιστορικό, την ηλικία και τη γενική υγεία. Παιδίατροι, χειρουργοί, καρδιολόγοι, ογκολόγοι, ουρολόγοι, νεφρολόγοι και άλλοι συμμετέχουν στη θεραπεία.

    Μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων μυελού των οστών

    Ένας τρόπος αντιμετώπισης της αναιμίας Fanconi είναι η αντικατάσταση των κατεστραμμένων κυττάρων του μυελού των οστών με υγιή κύτταρα μέσω μεταμόσχευσης μυελού των οστών. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, ο ελαττωματικός μυελός των οστών καταστρέφεται με ακτινοθεραπείες και χημειοθεραπείες. Στη συνέχεια αντικαθίσταται με μυελό των οστών από έναν υγιή δότη.

    Θεραπεία ανδρογόνων

    Αυτές οι ορμόνες μπορεί να βοηθήσουν το σώμα σας να παράγει περισσότερα κύτταρα αίματος. Η ορμονική θεραπεία μπορεί, επίσης, να προκαλέσει ηπατική νόσο κι έχει πολλές παρενέργειες.

    Αυξητικοί παράγοντες

    Οι γιατροί χρησιμοποιούν συνθετικούς αυξητικούς παράγοντες που διεγείρουν την ανάπτυξη των αιμοσφαιρίων.

    Χειρουργική επέμβαση

    Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να βοηθήσει στη διόρθωση ορισμένων φυσικών ανωμαλιών, πεπτικών προβλημάτων και άλλων ελαττωμάτων.

    Γονιδιακή θεραπεία

    Μπορεί να γίνει αντικατάσταση του μεταλλαγμένου γονιδίου Fanconi με ένα φυσιολογικό αντίγραφο. Τα νέα γονίδια είναι σε θέση να παράγουν πρωτεΐνες που μπορούν να επιδιορθώσουν τον μυελό των οστών.

    Επειδή η αναιμία Fanconi είναι κληρονομική ασθένεια, δεν υπάρχει τρόπος να την αποτρέψουμε πλήρως. Ωστόσο, οι γενετικές εξετάσεις διαλογής μπορούν να προσδιορίσουν αν είστε φορέας ενός μεταλλαγμένου γονιδίου Fanconi. Με αυτόν τον τρόπο μπορείτε να ενημερωθείτε πλήρως προτού αποφασίσετε να αποκτήσετε παιδιά.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σφάλματα μεταβολισμού

    Όλες οι αιτίες των λευχαιμιών

    Οι λευχαιμίες

    Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία

    Έτσι προκαλείται ο καρκίνος

    Θρομβοπενία

    Μολυβδίαση

    Γιατί κάποιος παθαίνει λευχαιμία

    anemia 4

    -Αιµολυτική αναιµία

    Η αιµολυτική αναιµία είναι µια κατάσταση στην οποία τα ερυθρά αιµοσφαίρια καταστρέφονται και αποµακρύνονται από την κυκλοφορία του αίµατος πριν από την κανονική διάρκεια ζωής τους. Μια σειρά από ασθένειες, συνθήκες και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν την καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων στο αίµα. Η αιµολυτική αναιµία µπορεί να οδηγήσει σε διάφορα προβλήµατα υγείας, όπως κόπωση, πόνος, αρρυθµίες, διόγκωση καρδιάς και καρδιακή ανεπάρκεια.

    Υπάρχουν πολλοί τύποι αιµολυτικών αναιµιών, µερικοί από τους οποίους κληρονοµούνται και άλλοι που εκδηλώνονται από διαφορές αίτιες.

    Η άµεση αιτία της αιµολυτικής αναιµίας είναι η πρόωρη καταστροφή των ερυθρών αιµοσφαιρίων. Μια σειρά από ασθένειες, συνθήκες και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν τον οργανισµό να καταστρέψει τα ερυθρά αιµοσφαίριά του. Αυτές οι αιτίες µπορούν είτε να κληρονοµηθούν είτε να αποκτηθούν. Μερικές φορές, η αιτία της αιµολυτικής αναιµίας δεν είναι γνωστή.

    Σε κληρονοµικές αιµολυτικές αναιµίες, τα γονίδια που ελέγχουν πώς παράγονται τα ερυθρά αιµοσφαίρια είναι ελαττωµατικά. ∆ιαφορετικά είδη ελαττωµατικών γονίδιων καθορίζουν τις διάφορες µορφές κληρονοµικής αιµολυτικής αναιµίας. Σε κάθε τύπο κληρονοµικής αιµολυτικής αναιµίας, ο οργανισµός δηµιουργεί µη φυσιολογικά ερυθρά αιµοσφαίρια. Το πρόβληµα µε τα ερυθρά αιµοσφαίρια µπορεί να επηρεάζουν την αιµοσφαιρίνη, την κυτταρική µεµβράνη ή τα ένζυµα (G-6PD) που διατηρούν υγιή ερυθρά αιµοσφαίρια.

    Στην επίκτητη αιµολυτική αναιµία, ο οργανισµός παράγει φυσιολογικά ερυθρά αιµοσφαίρια, ωστόσο κάποια ασθένεια, νόσηµα ή παράγοντας καταστρέφει τα κύτταρα πολύ νωρίς. Παραδείγµατα περιλαµβάνουν διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήµατος, λοιµώξεις και αντιδράσεις σε φάρµακα ή µεταγγίσεις αίµατος.

    Οι θεραπείες για την αιµολυτική αναιµία περιλαµβάνουν µεταγγίσεις αίµατος, φάρµακα, πλασµαφαίρεση, χειρουργική επέµβαση, µεταµοσχεύσεις βλαστικών κυττάρων αίµατος και µυελού και αλλαγές στον τρόπο ζωής.

    Άτοµα που έχουν ήπια αιµολυτική αναιµία µπορεί να µη χρειάζονται θεραπεία, εφόσον η κατάσταση δεν επιδεινώνεται.

    Άτοµα µε σοβαρή αιµολυτική αναιµία, συνήθως, χρειάζονται συνεχή θεραπεία.

    Η αιμολυτική αναιμία είναι μια διαταραχή στην οποία τα ερυθρά αιμοσφαίρια καταστρέφονται γρηγορότερα από αυτά που μπορούν να δημιουργηθούν. Η καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων ονομάζεται αιμόλυση.

    Τα ερυθρά αιμοσφαίρια μεταφέρουν οξυγόνο σε όλα τα μέρη του σώματός σας. Εάν έχετε χαμηλότερη από την κανονική ποσότητα ερυθρών αιμοσφαιρίων, έχετε αναιμία. Όταν έχετε αναιμία, το αίμα σας δεν μπορεί να φέρει αρκετό οξυγόνο σε όλους τους ιστούς και τα όργανα σας. Χωρίς αρκετό οξυγόνο, το σώμα σας δεν μπορεί να λειτουργήσει όσο θα έπρεπε.

    Η αιμολυτική αναιμία μπορεί να κληρονομηθεί ή να αποκτηθεί:

    Η κληρονομική αιμολυτική αναιμία συμβαίνει όταν οι γονείς μεταβιβάζουν το γονίδιο για την πάθηση στα παιδιά τους.

    Η επίκτητη αιμολυτική αναιμία αναπτύσσεται αργότερα.

    Με τον κληρονομικό τύπο, οι γονείς μεταβιβάζουν τα γονίδια για την πάθηση στα παιδιά τους. Δύο κοινές αιτίες αυτού του τύπου αναιμίας είναι η δρεπανοκυτταρική αναιμία και η θαλασσαιμία. Αυτές οι καταστάσεις παράγουν ερυθρά αιμοσφαίρια που δεν ζουν όσο τα κανονικά ερυθρά αιμοσφαίρια.

    Επίκτητη αιμολυτική αναιμία

    Το σώμα δημιουργεί φυσιολογικά ερυθρά αιμοσφαίρια, αλλά αργότερα καταστρέφονται.

    Αιτίες επίκτητης αιμολυτικής αναιμίας

    Ορισμένες λοιμώξεις, οι οποίες μπορεί να είναι ιογενείς ή βακτηριακές

    Φάρμακα, όπως η πενικιλλίνη, η ακεταμινοφαίνη κ. ά

    Καρκίνοι αίματος

    Αυτοάνοσες διαταραχές, όπως λύκος, ρευματοειδής αρθρίτιδα ή ελκώδης κολίτιδα

    Ορισμένοι όγκοι

    Υπερδραστήριος σπλήνας (υπερπλασία)

    Μηχανικές καρδιακές βαλβίδες που μπορεί να βλάψουν τα ερυθρά αιμοσφαίρια, καθώς, φεύγουν από την καρδιά

    Μια σοβαρή αντίδραση σε μετάγγιση αίματος

    Ορισμένοι τύποι επίκτητης αιμολυτικής αναιμίας είναι βραχυπρόθεσμες (προσωρινές) και εξαφανίζονται για αρκετούς μήνες. Άλλοι τύποι μπορούν να μείνουν δια βίου (χρόνιοι). Μπορεί να φύγουν και να επιστρέψουν ξανά με την πάροδο του χρόνου.

    Συμπτώματα και σημεία αιμολυτικής αναιμίας

    Ωχρότητα δέρματος

    Κίτρινο δέρμα, μάτια και στόμα (ίκτερος)

    Σκούρα χρωματισμένα ούρα

    Πυρετός

    Αδυναμία

    Ζάλη

    Σύγχυση

    Διογκωμένος σπλήνας και ήπαρ

    Αυξημένος καρδιακός ρυθμός (ταχυκαρδία)

    Καρδιακό φύσημα

    Διάγνωση αιμολυτικής αναιμίας

    Γενική αίματος

    Άλλες εξετάσεις αίματος (χολερυθρίνη, άμεση κι έμμεση Coombs, LDH κ.ά)

    Γενική ούρων. Έλεγχος για αιμοσφαιρίνη (μια πρωτεΐνη στα ερυθρά αιμοσφαίρια) και σίδηρο.

    Αναρρόφηση μυελού των οστών ή βιοψία. Αυτό περιλαμβάνει τη λήψη ενός μικρού δείγματος υγρού μυελού των οστών (αναρρόφηση) ή στερεού ιστού μυελού των οστών (που ονομάζεται οστεομυελική βιοψία). Το δείγμα λαμβάνεται, συνήθως, από τα οστά του ισχίου. Ελέγχεται για τον αριθμό, το μέγεθος και την ωριμότητα των κυττάρων του αίματος ή των ανώμαλων κυττάρων.

    Θεραπεία αιμολυτικής αναιμίας

    Μεταγγίσεις αίματος

    Κορτικοστεροειδή φάρμακα

    Θεραπεία για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού σας συστήματος (χρησιμοποιώντας ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη)

    Ριτουξιμάμπη

    Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, ενδέχεται να απαιτούνται οι ακόλουθες θεραπείες:

    Χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του σπλήνα

    Μείωση της δύναμης του ανοσοποιητικού σας συστήματος (ανοσοκατασταλτική θεραπεία)

    Πρόληψη μολύνσεων

    Μένοντας μακριά από άτομα που είναι άρρωστα

    Αποφεύγοντας τα μεγάλα πλήθη

    Πλένοντας συχνά τα χέρια σας

    Αποφεύγοντας τα άψητα τρόφιμα

    Βουρτσίζοντας τα δόντια σας τακτικά

    Διαβάστε, επίσης,

    Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Σουλφασαλαζίνη

    Τα φάρμακα που προκαλούν χολολιθίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα

    Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

    Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο

    Πορφυρία

    Αντιπυρηνικά αντισώματα

    Κυαμισμός

    Υπερχρωμία

    Τεχνητός σπλήνας που καθαρίζει το αίμα

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Χολερυθρίνη αίματος

    Εργαστηριακές εξετάσεις για την αιμολυτική αναιμία

    Αιμολυτική αναιμία

    Αιμορραγία στον καρκίνο

    Λοιμώδης μονοπυρήνωση

    Λαπαροσκοπική σπληνεκτομή

    anemia 6

    -Θαλασσαιµία (µεσογειακή αναιµία)

    Οι θαλασσαιµίες είναι κληρονοµικές διαταραχές και ο οργανισμός παράγει λιγότερα υγιή ερυθρά αιµοσφαίρια και λιγότερη αιµοσφαιρίνη (µια πλούσια σε σίδηρο πρωτεΐνη στα ερυθρά αιµοσφαίρια).

    Οι δύο κύριοι τύποι θαλασσαιµίας είναι η α- και β-θαλασσαιµία.

    Οι θαλασσαιµίες επηρεάζουν τόσο τους άνδρες όσο και τις γυναίκες και εµφανίζονται πιο συχνά σε ανθρώπους Iταλικής, Eλληνικής, και Μέσης Ανατολής (µεσογειακή αναιµία), ασιατικής και αφρικανικής καταγωγής.

    Στις σοβαρές µορφές γίνεται διάγνωση σε πρώιµη παιδική ηλικία και είναι διά βίου παθήσεις.

    Υπάρχουν διάφοροι τύποι θαλασσαιμίας. Τα σημεία και τα συμπτώματα που έχετε εξαρτάται από τον τύπο και τη σοβαρότητα της κατάστασής σας.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της θαλασσαιμίας:

    Κούραση

    Αδυναμία

    Ωχρότητα δέρματος

    Παραμορφώσεις των οστών του προσώπου

    Αργή ανάπτυξη

    Κοιλιακό πρήξιμο

    Σκούρα ούρα

    Μερικά μωρά εμφανίζουν σημεία και συμπτώματα θαλασσαιμίας κατά τη γέννηση. Άλλοι τα αναπτύσσουν κατά τα πρώτα δύο χρόνια της ζωής. Μερικοί άνθρωποι που έχουν μόνο ένα γονίδιο αιμοσφαιρίνης που επηρεάζεται δεν έχουν συμπτώματα θαλασσαιμίας.

    Αιτίες θαλασσαιμίας

    Η θαλασσαιμία προκαλείται από μεταλλάξεις στο DNA των κυττάρων που παράγουν αιμοσφαιρίνη, την ουσία στα ερυθρά αιμοσφαίρια, που μεταφέρει οξυγόνο σε όλο το σώμα. Οι μεταλλάξεις που σχετίζονται με τη θαλασσαιμία μεταδίδονται από τους γονείς στα παιδιά.

    Τα μόρια αιμοσφαιρίνης αποτελούνται από αλυσίδες που ονομάζονται άλφα και βήτα αλυσίδες που μπορούν να επηρεαστούν από μεταλλάξεις. Στη θαλασσαιμία, η παραγωγή των αλυσίδων άλφα ή βήτα μειώνεται, με αποτέλεσμα είτε την άλφα-θαλασσαιμία είτε τη βήτα-θαλασσαιμία.

    Στην άλφα-θαλασσαιμία, η σοβαρότητα της θαλασσαιμίας  εξαρτάται από τον αριθμό των γονιδιακών μεταλλάξεων που κληρονομείτε από τους γονείς. Όσο πιο μεταλλαγμένα γονίδια έχετε, τόσο πιο σοβαρή είναι η θαλασσαιμία.

    Στην βήτα-θαλασσαιμία, η σοβαρότητα της θαλασσαιμίας εξαρτάται από το ποιο μέρος του μορίου της αιμοσφαιρίνης επηρεάζεται.

    Άλφα-θαλασσαιμία

    Τέσσερα γονίδια εμπλέκονται στην κατασκευή της αλυσίδας άλφα αιμοσφαιρίνης. Παίρνετε δύο από κάθε έναν από τους γονείς σας.

    Εάν κληρονομήσετε:

    Ένα μεταλλαγμένο γονίδιο, δεν θα έχετε σημεία ή συμπτώματα θαλασσαιμίας. Αλλά είστε φορέας της νόσου και μπορείτε να την μεταδώσετε στα παιδιά σας.

    Δύο μεταλλαγμένα γονίδια, τα σημεία και τα συμπτώματα της θαλασσαιμίας σας θα είναι ήπια. Αυτή η κατάσταση μπορεί να ονομαστεί στίγμα άλφα-θαλασσαιμίας.

    Τρία μεταλλαγμένα γονίδια, τα σημεία και τα συμπτώματα θα είναι μέτρια έως σοβαρά.

    Η κληρονομικότητα τεσσάρων μεταλλαγμένων γονιδίων είναι σπάνια και συνήθως, οδηγεί σε θνησιμότητα. Τα μωρά που γεννιούνται με αυτή την πάθηση συχνά πεθαίνουν λίγο μετά τη γέννηση ή χρειάζονται θεραπεία δια βίου μετάγγισης.

    Σε σπάνιες περιπτώσεις, ένα παιδί που γεννιέται με αυτή την πάθηση μπορεί να υποβληθεί σε θεραπεία με μεταγγίσεις και μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων.

    Βήτα θαλασσαιμία

    Δύο γονίδια εμπλέκονται στην παραγωγή της αλυσίδας βήτα αιμοσφαιρίνης. Παίρνετε ένα από κάθε έναν από τους γονείς σας. Ε

    Eάν κληρονομήσετε:

    Ένα μεταλλαγμένο γονίδιο, θα έχετε ήπια σημεία και συμπτώματα. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται δευτεροπαθής θαλασσαιμία ή στίγμα βήτα-θαλασσαιμίας.

    Δύο μεταλλαγμένα γονίδια, τα σημεία και τα συμπτώματά  θα είναι μέτρια έως σοβαρά. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται μείζον θαλασσαιμία ή αναιμία Cooley.

    Τα μωρά που γεννιούνται με δύο ελαττωματικά γονίδια βήτα αιμοσφαιρίνης είναι συνήθως υγιή κατά τη γέννηση, αλλά αναπτύσσουν σημεία και συμπτώματα εντός των δύο πρώτων ετών της ζωής.

    Μια ηπιότερη μορφή, που ονομάζεται ενδιάμεση θαλασσαιμία, μπορεί επίσης να προκύψει από δύο μεταλλαγμένα γονίδια.

    Παράγοντες κινδύνου

    Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο θαλασσαιμίας περιλαμβάνουν:

    Οικογενειακό ιστορικό θαλασσαιμίας. Η θαλασσαιμία μεταδίδεται από γονείς σε παιδιά μέσω μεταλλαγμένων γονιδίων αιμοσφαιρίνης.

    Η καταγωγή. Η θαλασσαιμία εμφανίζεται συχνότερα σε Αφρικανούς Αμερικανούς και σε άτομα Μεσογειακής και Νοτιοανατολικής Ασίας.

    Επιπλοκές

    Οι επιπλοκές μέτριας έως σοβαρής θαλασσαιμίας περιλαμβάνουν:

    Υπερφόρτωση σιδήρου. Τα άτομα με θαλασσαιμία μπορούν να πάρουν πάρα πολύ σίδηρο στο σώμα τους, είτε από την ασθένεια είτε από συχνές μεταγγίσεις αίματος. Η υπερβολική ποσότητα σιδήρου μπορεί να προκαλέσει βλάβη στην καρδιά, το συκώτι και το ενδοκρινικό σύστημα, το οποίο περιλαμβάνει αδένες που παράγουν ορμόνες που ρυθμίζουν τις διαδικασίες σε όλο το σώμα.

    Μόλυνση. Τα άτομα με θαλασσαιμία έχουν αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα εάν έχετε αφαιρέσει τον σπλήνα.

    Σε περιπτώσεις σοβαρής θαλασσαιμίας, μπορεί να εμφανιστούν οι ακόλουθες επιπλοκές:

    Παραμορφώσεις των οστών. Η θαλασσαιμία μπορεί να διευρύνει το μυελό των οστών, γεγονός που προκαλεί τη διεύρυνση των οστών. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ανώμαλη δομή των οστών, ειδικά στο πρόσωπο και το κρανίο. Η επέκταση του μυελού των οστών κάνει, επίσης, τα οστά λεπτά και εύθραυστα, αυξάνοντας την πιθανότητα καταγμάτων.

    Διόγκωση σπλήνα. Η σπλήνα βοηθά το σώμα να καταπολεμά τη μόλυνση και να φιλτράρει ανεπιθύμητα υλικά, όπως παλιά ή κατεστραμμένα κύτταρα αίματος. Η θαλασσαιμία συνοδεύεται συχνά από την καταστροφή μεγάλου αριθμού ερυθρών αιμοσφαιρίων. Αυτό αναγκάζει τη σπλήνα να μεγεθύνεται και να εργάζεται σκληρότερα από το κανονικό. Μια διευρυμένη σπλήνα μπορεί να επιδεινώσει την αναιμία και μπορεί να μειώσει τη ζωή των μεταγγιζόμενων ερυθρών αιμοσφαιρίων. Εάν η σπλήνα σας μεγαλώσει πολύ,  μπορεί να προταθεί χειρουργική επέμβαση (σπληνεκτομή).

    Χαμηλοί ρυθμοί ανάπτυξης. Η αναιμία μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη ενός παιδιού και να καθυστερήσει την εφηβεία.

    Καρδιακά προβλήματα. Η συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια και οι μη φυσιολογικοί καρδιακοί ρυθμοί μπορεί να σχετίζονται με τη σοβαρή θαλασσαιμία.

    Πρόληψη

    Εάν έχετε θαλασσαιμία ή εάν έχετε γονίδιο θαλασσαιμίας, εξετάστε το ενδεχόμενο να μιλήσετε με έναν γενετικό σύμβουλο για καθοδήγηση εάν θέλετε να αποκτήσετε παιδιά.

    Υπάρχει μια μορφή υποβοηθούμενης διάγνωσης αναπαραγωγικής τεχνολογίας, η οποία εξετάζει ένα έμβρυο στα αρχικά του στάδια για γενετικές μεταλλάξεις σε συνδυασμό με γονιμοποίηση in vitro. Αυτό μπορεί να βοηθήσει τους γονείς που έχουν θαλασσαιμία ή που είναι φορείς ελαττωματικού γονιδίου αιμοσφαιρίνης να έχουν υγιή μωρά.

    Η διαδικασία περιλαμβάνει την ανάκτηση ώριμων ωαρίων και τη γονιμοποίησή τους με σπέρμα  στο εργαστήριο. Τα έμβρυα ελέγχονται για τα ελαττωματικά γονίδια, και μόνο εκείνα χωρίς γενετικά ελαττώματα εμφυτεύονται στη μήτρα.

    Η αιµοσφαιρίνη στα ερυθρά αιµοσφαίρια έχει δύο είδη πρωτεϊνικών αλυσίδων: α-σφαιρίνη και β-σφαιρίνη. Αν ο οργανισµός δεν παράγει αρκετές από αυτές τις πρωτεϊνικές αλυσίδες, τα ερυθρά αιµοσφαίρια δεν σχηµατίζονται σωστά και δεν µπορούν να µεταφέρουν αρκετό οξυγόνο. Τα γονίδια είναι αυτά που ελέγχουν πώς ο οργανισµός δηµιουργεί τις αλυσίδες πρωτεϊνών αιµοσφαιρίνης. Όταν αυτά τα γονίδια αλλοιώνονται, εµφανίζονται οι θαλασσαιµίες. Οι θαλασσαιµίες είναι κληρονοµικές διαταραχές, που µεταδίδονται από τους γονείς στα παιδιά τους µέσω γονιδίων. Οι άνθρωποι που κληρονοµούν ελαττωµατικά γονίδια αιµοσφαιρίνης από τον ένα γονέα αλλά φυσιολογικά γονίδια από τον άλλο είναι φορείς. Οι φορείς συχνά δεν έχουν ενδείξεις της νόσου, εκτός από την ήπια αναιµία. Ωστόσο, µπορούν να µεταδώσουν τα αλλοιωµένα γονίδια στα παιδιά τους.

    Θεραπεία

    Η θεραπεία για τις θαλασσαιµίες εξαρτάται από τον τύπο και τη σοβαρότητα της νόσου. Τα άτοµα που είναι φορείς ή έχουν ήπια µορφή θαλασσαιµίας άλφα ή βήτα χρειάζονται ελάχιστη ή καθόλου θεραπεία. Τρεις θεραπείας που γίνονται για σοβαρές µορφές θαλασσαιµίας περιλαµβάνουν τις µεταγγίσεις αίµατος, τη θεραπεία αποσιδήρωσης και τα συµπληρώµατα φυλλικού οξέος.

    Διαβάστε, επίσης,

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Δεφερασιρόξη για την μεσογειακή αναιμία

    Η νέα θεραπεία

    Τι είναι η αποσιδήρωση

    Αιμοχρωμάτωση

    anemia 3

    -∆ρεπανοκυτταρική αναιµία

    Η δρεπανοκυτταρική αναιµία είναι µια σοβαρή ασθένεια, στην οποία ο οργανισµός παράγει ερυθρά αιµοσφαίρια σε σχήµα δρεπανιού «C».

    Τα φυσιολογικά ερυθρά αιµοσφαίρια έχουν σχήµα δίσκου και κινούνται εύκολα µέσω των αιµοφόρων αγγείων. Τα ερυθρά αιµοσφαίρια περιέχουν την αιµοσφαιρίνη (µια πρωτεΐνη πλούσια σε σίδηρο που δίνει στο αίµα το κόκκινο χρώµα του και µεταφέρει το οξυγόνο από τους πνεύµονες στο υπόλοιπο σώµα).

    Τα δρεπανοκύτταρα περιέχουν µη φυσιολογική αιµοσφαιρίνη που προκαλεί τα κύτταρα να έχουν ένα σχήµα δρεπανιού, το οποίο δεν τους επιτρέπει να µετακινιούνται εύκολα µέσα από τα αιµοφόρα αγγεία, µε αποτέλεσµα να δηµιουργούν µάζες που κολλούν στα αιµοφόρα αγγεία. Οι µάζες των δρεπανοκύτταρων µπλοκάρουν τη ροή του αίµατος στα αιµοφόρα αγγεία που οδηγούν στα άκρα και τα όργανα.

    Μπλοκαρισµένα αιµοφόρα αγγεία µπορεί να προκαλέσουν πόνο, σοβαρές λοιµώξεις και βλάβη των οργάνων.

    Στη δρεπανοκυτταρική αναιµία εµφανίζεται ένας χαµηλότερος από τον φυσιολογικό αριθµό ερυθρών αιµοσφαιρίων, επειδή τα δρεπανοκύτταρα δεν διαρκούν πολύ, συνήθως πεθαίνουν έπειτα από περίπου 10 έως 20 ηµέρες, και ο οργανισµός δεν µπορεί να αναπαράγει ερυθρά αιµοσφαίρια αρκετά γρήγορα για να τα αντικαταστήσει.

    Η δρεπανοκυτταρική αναιµία είναι µια κληρονοµική, διά βίου ασθένεια. Οι άνθρωποι που έχουν την ασθένεια κληρονοµούν δύο αντίγραφα του δρεπανοκυτταρικού γονιδίου, ένα από κάθε γονέα.

    Η δρεπανοκυτταρική αναιµία δεν έχει ευρέως διαθέσιµη θεραπεία. Ωστόσο, θεραπείες µπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συµπτωµάτων και τη θεραπεία επιπλοκών. Οι στόχοι της θεραπείας είναι να ανακουφίσει τον πόνο, την πρόληψη λοιµώξεων, τις οφθαλµικές βλάβες, τα εγκεφαλικά επεισόδια και άλλες επιπλοκές. Οι µεταµοσχεύσεις µυελού των οστών µπορεί να προσφέρουν θεραπεία σε µικρό αριθµό περιπτώσεων δρεπανοκυτταρικής αναιµίας.

    Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων είναι μία από τις ομάδες διαταραχών γνωστών ως δρεπανοκυτταρική νόσος. Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων είναι μια κληρονομική διαταραχή των ερυθρών αιμοσφαιρίων στην οποία δεν υπάρχουν αρκετά υγιή ερυθρά αιμοσφαίρια για τη μεταφορά οξυγόνου σε όλο το σώμα σας.

    Κανονικά, τα εύκαμπτα, στρογγυλά ερυθρά αιμοσφαίρια κινούνται εύκολα μέσω των αιμοφόρων αγγείων. Στη δρεπανοκυτταρική αναιμία, το ερυθρό αίμα έχει σχήμα δρεπανιού ή ημισελήνου. Αυτά τα άκαμπτα, κολλώδη κύτταρα μπορούν να κολλήσουν σε μικρά αιμοφόρα αγγεία, τα οποία μπορούν να επιβραδύνουν ή να εμποδίσουν τη ροή του αίματος και το οξυγόνο σε μέρη του σώματος.

    Δεν υπάρχει θεραπεία για τα περισσότερα άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία.

    Αλλά οι θεραπείες μπορούν να ανακουφίσουν τον πόνο και να βοηθήσουν στην πρόληψη επιπλοκών που σχετίζονται με την ασθένεια.

    Συμπτώματα και σημεία δρεπανοκυτταρικής αναιμίας

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας εμφανίζονται, συνήθως, σε ηλικία περίπου 5 μηνών. Διαφέρουν από άτομο σε άτομο και αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου. 

    Αναιμία. Τα δρεπανοκύτταρα διαλύονται εύκολα και πεθαίνουν, αφήνοντάς σας με πολύ λίγα ερυθρά αιμοσφαίρια. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια, συνήθως, ζουν για περίπου 120 ημέρες πριν πρέπει να αντικατασταθούν. Αλλά τα δρεπανοκυτταρικά κύτταρα, συνήθως, πεθαίνουν σε 10 έως 20 ημέρες, αφήνοντας έλλειψη ερυθρών αιμοσφαιρίων (αναιμία). Χωρίς αρκετά ερυθρά αιμοσφαίρια, το σώμα δεν μπορεί να πάρει αρκετό οξυγόνο, προκαλώντας κόπωση.

    Επεισόδια πόνου. Τα περιοδικά επεισόδια πόνου, που ονομάζονται κρίσεις πόνου, είναι ένα σημαντικό σύμπτωμα της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας. Ο πόνος αναπτύσσεται όταν τα ερυθρά αιμοσφαίρια σε σχήμα δρεπανιού εμποδίζουν τη ροή του αίματος μέσω μικροσκοπικών αιμοφόρων αγγείων στο στήθος, την κοιλιά και τις αρθρώσεις σας. Ο πόνος μπορεί, επίσης να εμφανιστεί στα οστά. Ο πόνος ποικίλλει σε ένταση και μπορεί να διαρκέσει από μερικές ώρες έως μερικές εβδομάδες. Μερικοί άνθρωποι έχουν μόνο μερικές κρίσεις πόνου το χρόνο. Άλλοι έχουν δεκάδες ή περισσότερες κρίσεις πόνου ετησίως. Ορισμένοι έφηβοι και ενήλικες με δρεπανοκυτταρική αναιμία έχουν, επίσης, χρόνιο πόνο, ο οποίος μπορεί να προκληθεί από βλάβη των οστών και των αρθρώσεων, έλκη και άλλες αιτίες.

    Οίδημα χεριών και ποδιών. Το πρήξιμο προκαλείται από δρεπανοειδή ερυθρά αιμοσφαίρια που εμποδίζουν τη ροή του αίματος στα χέρια και τα πόδια.

    Συχνές λοιμώξεις. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να βλάψουν τη σπλήνα, αφήνοντάς σας πιο ευάλωτους σε λοιμώξεις. Οι γιατροί δίνουν, συνήθως, σε βρέφη και παιδιά με δρεπανοκυτταρική αναιμία εμβόλια και αντιβιοτικά για την πρόληψη πιθανών απειλητικών για τη ζωή λοιμώξεων, όπως η πνευμονία.

    Καθυστερημένη ανάπτυξη ή εφηβεία. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια παρέχουν στο σώμα σας το οξυγόνο και τα θρεπτικά συστατικά που απαιτούνται για την ανάπτυξη. Η έλλειψη υγιών ερυθρών αιμοσφαιρίων μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη σε βρέφη και παιδιά και να καθυστερήσει την εφηβεία σε εφήβους.

    Προβλήματα όρασης. Τα μικροσκοπικά αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τα μάτια σας μπορούν να φράξουν με δρεπανοκυτταρικά κύτταρα. Αυτό μπορεί να βλάψει τον αμφιβληστροειδή - το τμήμα του ματιού που επεξεργάζεται οπτικές εικόνες - και να οδηγήσει σε προβλήματα όρασης.

    Πότε να ανησυχήσετε

    Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων, συνήθως, διαγιγνώσκεται στα βρέφη μέσω προγραμμάτων διαλογής νεογέννητων. Ε

    Αν εσείς ή το παιδί σας παρουσιάσετε κάποιο από τα ακόλουθα προβλήματα, επισκεφθείτε αμέσως το γιατρό:

    Πυρετός. Τα άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία έχουν αυξημένο κίνδυνο σοβαρής λοίμωξης και ο πυρετός μπορεί να είναι το πρώτο σημάδι μιας λοίμωξης.

    Ανεξήγητα επεισόδια σοβαρού πόνου, όπως πόνος στην κοιλιά, το στήθος, τα οστά ή τις αρθρώσεις.

    Οίδημα στα χέρια ή τα πόδια.

    Κοιλιακό πρήξιμο, ειδικά εάν η περιοχή είναι ευαίσθητη στην αφή.

    Ωχρότητα δέρματος και νυχιών.

    Κίτρινη απόχρωση στο δέρμα ή στο λευκό των ματιών.

    Σημεία ή συμπτώματα εγκεφαλικού επεισοδίου. Εάν παρατηρήσετε μονόπλευρη παράλυση ή αδυναμία στο πρόσωπο, τα χέρια ή τα πόδια. σύγχυση, δυσκολία στο περπάτημα ή στην ομιλία, ξαφνικές αλλαγές στην όραση ή ανεξήγητο μούδιασμα. ή σοβαρό πονοκέφαλο.

    Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων προκαλείται από μια μετάλλαξη στο γονίδιο που είναι υπεύθυνο για την πλούσια σε σίδηρο ένωση που κάνει το αίμα ερυθρό και επιτρέπει στα ερυθρά αιμοσφαίρια να μεταφέρουν οξυγόνο από τους πνεύμονές σας σε όλο το σώμα (αιμοσφαιρίνη). Στην δρεπανοκυτταρική αναιμία, η ανώμαλη αιμοσφαιρίνη προκαλεί τα ερυθρά αιμοσφαίρια να γίνουν άκαμπτα, κολλώδη και παραμορφωμένα.

    Τόσο η μητέρα όσο και ο πατέρας πρέπει να περάσουν την ελαττωματική μορφή του γονιδίου για να επηρεαστεί ένα παιδί.

    Εάν μόνο ένας γονέας μεταβιβάσει το γονίδιο δρεπανοκυτταρικής αναιμίας στο παιδί, αυτό το παιδί θα έχει το στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας. Με ένα φυσιολογικό γονίδιο αιμοσφαιρίνης και μια ελαττωματική μορφή του γονιδίου, τα άτομα με στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας  δημιουργούν τόσο φυσιολογική αιμοσφαιρίνη όσο και δρεπανοκυτταρική αιμοσφαιρίνη. Το αίμα τους μπορεί να περιέχει μερικά δρεπανοκύτταρα, αλλά γενικά δεν έχουν συμπτώματα. Ωστόσο, είναι φορείς της νόσου, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να μεταδώσουν το γονίδιο στα παιδιά τους.

    Για να γεννηθεί ένα μωρό με δρεπανοκυτταρική αναιμία, και οι δύο γονείς πρέπει να φέρουν ένα δρεπανοκυτταρικό γονίδιο. Η δρεπανοκυτταρική αναιμία επηρεάζει συχνότερα τους μαύρους.

    Επιπλοκές δρεπανοκυτταρικής αναιμίας

    Εγκεφαλικό. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να εμποδίσουν τη ροή του αίματος σε μια περιοχή του εγκεφάλου. Τα σημεία εγκεφαλικού επεισοδίου περιλαμβάνουν επιληπτικές κρίσεις, αδυναμία ή μούδιασμα των χεριών και των ποδιών, ξαφνικές δυσκολίες στην ομιλία και απώλεια συνείδησης. Εάν το παιδί έχει κάποιο από αυτά τα σημεία και συμπτώματα, ζητήστε αμέσως ιατρική περίθαλψη. Ένα εγκεφαλικό επεισόδιο μπορεί να είναι θανατηφόρο.

    Πνευμονική εμβολή. Μια πνευμονική λοίμωξη ή δρεπανοκυτταρικά κύτταρα που εμποδίζουν τα αιμοφόρα αγγεία στους πνεύμονες μπορεί να προκαλέσει αυτήν την απειλητική για τη ζωή επιπλοκή, με αποτέλεσμα πόνος στο στήθος, πυρετός και δυσκολία στην αναπνοή. 

    Πνευμονική υπέρταση. Τα άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία μπορούν να αναπτύξουν υψηλή αρτηριακή πίεση στους πνεύμονές τους. Αυτή η επιπλοκή επηρεάζει, συνήθως, τους ενήλικες. Δύσπνοια και κόπωση είναι κοινά συμπτώματα αυτής της κατάστασης, η οποία μπορεί να είναι θανατηφόρα.

    Βλάβη οργάνων. Τα δρεπανοκύτταρα που εμποδίζουν τη ροή του αίματος στα όργανα στερούν από τα προσβεβλημένα όργανα αίμα και οξυγόνο. Στη δρεπανοκυτταρική αναιμία, το αίμα είναι, επίσης, χρόνια χαμηλό σε οξυγόνο. Αυτή η έλλειψη πλούσιου σε οξυγόνο αίματος μπορεί να βλάψει τα νεύρα και τα όργανα, συμπεριλαμβανομένων των νεφρών, του ήπατος και του σπλήνα και μπορεί να είναι θανατηφόρα.

    Τύφλωση. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να μπλοκάρουν μικροσκοπικά αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τα μάτια. Με την πάροδο του χρόνου, αυτό μπορεί να βλάψει τα μάτια  και να οδηγήσει σε τύφλωση.

    Έλκη ποδιών. Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων μπορεί να προκαλέσει ανοιχτές πληγές στα πόδια.

    Πέτρες στη χολή. Η διάσπαση των ερυθρών αιμοσφαιρίων παράγει μια ουσία που ονομάζεται χολερυθρίνη. Ένα υψηλό επίπεδο χολερυθρίνης στο σώμα μπορεί να οδηγήσει σε χολόλιθους.

    Πριαπισμός. Σε αυτήν την κατάσταση, οι άνδρες με δρεπανοκυτταρική αναιμία μπορεί να έχουν οδυνηρές, μακροχρόνιες στύσεις. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να μπλοκάρουν τα αιμοφόρα αγγεία στο πέος, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε ανικανότητα με την πάροδο του χρόνου.

    Επιπλοκές κατά την εγκυμοσύνη. Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο υψηλής αρτηριακής πίεσης και θρόμβων κατά την εγκυμοσύνη. Μπορεί, επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο αποβολής, πρόωρου τοκετού και μωρού χαμηλού βάρους γέννησης.

    Πρόληψη

    Εάν έχετε το στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας, το να δείτε έναν γενετικό σύμβουλο πριν προσπαθήσετε να συλλάβετε και αυτό μπορεί να σας βοηθήσει να κατανοήσετε τον κίνδυνο να αποκτήσετε παιδί με δρεπανοκυτταρική αναιμία. Υπάρχουν πιθανές θεραπείες, προληπτικά μέτρα και αναπαραγωγικές επιλογές.

    Διαβάστε, επίσης,

    Γιατί κάποιος παθαίνει χολολιθίαση

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε αναιμία;

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Ιατρική του μέλλοντος

    Τι είναι η μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Λοιμώξεις από πνευμονιόκοκκο

    Αιματουρία

    Σε μόνιμη στύση

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    anemia 8

    Κακοήθης αναιµία

    Η κακοήθης αναιµία είναι µια κατάσταση κατά την οποία ο οργανισµός δεν µπορεί να παράγει υγιή ερυθρά αιµοσφαίρια, επειδή δεν έχει αρκετή βιταµίνη Β12. Οι άνθρωποι που έχουν κακοήθη αναιµία δεν µπορούν να απορροφήσουν αρκετή βιταµίνη Β12, λόγω έλλειψης του ενδογενούς παράγοντα (µια πρωτεΐνη που γίνεται στο στοµάχι). Ωστόσο, κι άλλες συνθήκες και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν ανεπάρκεια βιταµίνης Β12.

    Η έλλειψη εγγενούς παράγοντα είναι µια κοινή αιτία της κακοήθους αναιµίας, καθώς ο οργανισµός δεν µπορεί να απορροφήσει αρκετή βιταµίνη Β12.

    Κακοήθης αναιµία µπορεί να παρουσιαστεί επειδή το λεπτό έντερο δεν µπορεί να απορροφήσει σωστά τη βιταµίνη Β12, λόγω ελλείψεις βακτηρίων στο λεπτό έντερο, και από ορισµένες ασθένειες που παρεµβαίνουν στην απορρόφηση της βιταµίνη Β12.

    Μερικές φορές, οι άνθρωποι αναπτύσσουν κακοήθης αναιµία επειδή δεν παίρνουν αρκετή βιταµίνη Β12 µέσω της διατροφής τους.

    Η κακοήθης αναιµία αντιµετωπίζεται µε την αντικατάσταση της βιταµίνης B12 που λείπει στο σώµα. Οι άνθρωποι που πάσχουν από αυτή την ασθένεια µπορεί να χρειάζονται χρόνια θεραπεία.

    Όταν το σώμα σας δεν μπορεί να παράγει αρκετά υγιή ερυθρά αιμοσφαίρια, επειδή δεν έχει βιταμίνη Β-12, έχετε κακοήθη αναιμία. Πριν από πολύ καιρό, αυτή η διαταραχή θεωρήθηκε θανατηφόρα. Αυτές τις μέρες αντιμετωπίζεται εύκολα με βιταμίνη B-12. Με τη θεραπεία, θα μπορείτε να ζήσετε χωρίς συμπτώματα.

    Το σώμα σας χρειάζεται πολλά υγιή ερυθρά αιμοσφαίρια. Αυτά είναι αυτά που μεταφέρουν οξυγόνο σε κάθε μέρος του σώματός σας. Χωρίς αυτούς, οι ιστοί και τα όργανα σας δεν λειτουργούν όπως θα έπρεπε.

    Εάν το σώμα σας δεν απορροφά αρκετή βιταμίνη Β12 από τα τρόφιμα που τρώτε, τα ερυθρά αιμοσφαίρια  θα είναι πολύ μεγάλα και δεν θα μπορούν να ταξιδέουν καλά στο σώμα. Εξαιτίας αυτού, το σώμα σας θα παράγει λιγότερα τέτοια κύτταρα. Και τα κύτταρα που κατασκευάζονται θα πεθαίνουν νωρίτερα από ό, τι θα έπρεπε.

    Ο λόγος που συμβαίνει αυτό οφείλεται, συχνά, στην έλλειψη μιας πρωτεΐνης που παράγεται στο στομάχι και που ονομάζεται ενδογενής παράγοντας. Το σώμα δεν μπορεί να απορροφήσει τη βιταμίνη Β-12 χωρίς αυτήν την πρωτεϊνη.

    Παράγοντες κινδύνου για κακοήθη αναιμία

    Αυτοάνοσες ασθένειες, όπως ο διαβήτης τύπου 1

    Η νόσος του Crohn

    Χειρουργική αφαίρεση μέρους ή όλου του στομάχου ή του εντέρου 

    HIV

    Ορισμένα φάρμακα, όπως αντιόξινα ή φάρμακα που θεραπεύουν τον διαβήτη τύπου 2, μπορεί να δυσκολέψουν το σώμα να απορροφήσει αρκετή βιταμίνη B-12.

    Η αυστηρή χορτοφαγική διατροφή αυξάνει τον κίνδυνο κίνδυνο για κακοήθη αναιμία, καθώς, δεν καταναλώνονται τροφές πλούσιες σε Β-12 όπως αυγά, γάλα και πουλερικά.

    Επίσης, εάν κάποιος άλλος στην οικογένειά σας έχει κακοήθη αναιμία, αυξάνεται και ο κίνδυνος να νοσήσετε από αυτή.

    Συμπτώματα και σημεία κακοήθους αναιμίας

    Κόπωση (Πολλοί άνθρωποι ξυπνούν κουρασμένοι παρά τον αρκετό ύπνο.)

    Δυσκολία στην αναπνοή

    Αίσθημα ζάλης

    Κρύα χέρια και πόδια

    Πόνος στο στήθος

    Ωχρότητα δέρματος

    Πρόβλημα με την ισορροπία (για παράδειγμα, αγωνίζεστε να φορέσετε το παντελόνι ή τις κάλτσες σας ενώ στέκεστε)

    Ένα αίσθημα καψίματος στα πόδια που επιδεινώνεται τη νύχτα

    Κατάθλιψη

    Πρόβλημα συγκέντρωσης

    Ο γιατρός λαμβάνει το οικογενειακό ιστορικό, τα συμπτώματα, τα τροφίμων που τρώτε συχνά και τα φάρμακα που παίρνετε κάθε μέρα και κάνει κλινική εξέταση ( ψηλάφηση ήπατος, έλεγχος βλάβης νεύρων, ισορροπίας, και ελέγχει την ψυχική σας κατάσταση.

    Γίνεται γενική αίματος και έλεγχος για αναιμία κ.ά

    Η βιταμίνη Β12 πρέπει να έχει μεγάλη βιοδιαθεσιμότητα 

    Επίσης, απαιτείται κατανάλωση περισσότερων τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Β-12.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κατάθλιψη

    Κακοήθης αναιμία

    Ενδογενής παράγοντας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο στομάχου

    Τα προβιοτικά θεραπεύουν τις νευροψυχιατρικές διαταραχές

    Γαστρίτιδα

    Τι μπορεί να πάθετε από την έλλειψη βιταμινών

    Τι πρέπει να προσέχουν οι χορτοφάγοι

    Διάγνωση της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

    anemia 9

  • Τα φάρμακα προκαλούν ανεπάρκεια βιταμινών Τα φάρμακα προκαλούν ανεπάρκεια βιταμινών

    Τα χημικά φάρμακα σας αρρωσταίνουν

     

    Πολλοί καταναλώνουν πολλά χημικά φάρμακα!!!

    Τα χημικά φάρμακα σας στερούν πολλά θρεπτικά συστατικά απ΄τον οργανισμό σας. Τα χημικά φάρμακα εμποδίζουν την απορρόφηση θρεπτικών ουσιών και μειώνουν την ικανότητα των κυττάρων να τις χρησιμοποιήσουν.

    Φάρμακα, ακόμη και απλά, όπως αυτά που δίνονται για τις αλλεργίες, τους πόνους και το κρυολόγημα, για παράδειγμα, μειώνουν τα επίπεδα της βιταμίνης Α στο αίμα. Η βιταμίνη Α προστατεύει και δυναμώνει τους βλεννογόνους υμένες που υπάρχουν στη μύτη, στο λαιμό και στους πνεύμονες και η έλλειψή της δημιουργεί ένα ευνοϊκό περιβάλλον για την αναπαραγωγή των βακτηριδίων, παρατείνοντας την αρρώστια, για την οποία το χημικό φάρμακο χορηγήθηκε.

    Η ασπιρίνη, επίσης, που χρησιμοποιείται σε πολλά σκευάσματα τριπλασιάζει το ρυθμό απώλειας της βιταμίνης C, ανεπάρκεια φυλλικού οξέος και ανεπάρκεια των βιταμινών του συμπλέγματος Β, με αποτέλεσμα να προκαλούνται αναιμίες και πεπτικές διαταραχές.

    Τα κορτικοστερεοειδή (κορτιζόνη, πρεδνιζόνη) που χρησιμοποιούνται για να ανακουφίσουν τους πόνους της αρθρίτιδας, τα δερματικά νοσήματα, τις παθήσεις του αίματος και των ματιών, αλλά και το άσθμα προκαλούν ανεπάρκεια ψευδαργύρου.

    Τα βαρβιτουρικά προκαλούν ανεπάρκεια ασβεστίου.

    Τα καθαρτικά και τα αντιόξινα διαταράσσουν τον μεταβολισμό του ασβεστίου και του φωσφόρου και καταστρέφουν το κάλιο και τις βιταμίνες A, D, E, K.

    Κάποια διουρητικά που χρησιμοποιούνται για την υψηλή πίεση αίματος και την κατακράτηση υγρών, αλλά και όλα τα χημικά αντιβιοτικά προκαλούν υποκαλιαιμία.

    drugs bad 5

    Η λίστα με τα κυριότερα φάρμακα που καταστρέφουν τις βιταμίνες και τα μεταλλοστοιχεία στον οργανισμό

    Αλκοόλ: Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμίνης Α, ανεπάρκεια βιταμίνης Β1, ανεπάρκεια βιταμίνης, ανεπάρκεια βιταμίνης Β2, ανεπάρκεια βιοτίνης, ανεπάρκεια χολίνης, ανεπάρκεια νιασίνης, αανεπάρκεια βιταμίνης Β12, ανεπάρκεια βιταμίνης Β15 (πανγκαμικό οξύ), ανεπάρκεια φυλλικού οξέος και ανεπάρκεια μαγνησίου. Μην πίνετε αλκοόλ, ιδίως, όταν καταναλώνετε χημικά φάρμακα βραδείας αποδέσμευσης. Το αλκοόλ αλληλεπιδρά, με όλα, σχεδόν, τα φάρμακα. Η επίστρωση που έχουν τα χημικά φάρμακα βραδείας αποδέσμευσης επιτρέπει στα φάρμακα να ενεργούν, συχνά, για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, (συνήθως 8-12 ώρες) και με το αλκοόλ μπορεί να διαλυθούν ταχύτατα, απελευθερώνοντας τις τοξικές δράσεις των φαρμάκων.

    Καπνός: Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμίνης C, ανεπάρκεια βιταμίνης Β1, ανεπάρκεια φυλλικού οξέος και ανεπάρκεια ασβεστίου.

    Χλωριούχο αμμώνιο: Αποχρεμπτικό σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα. Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμίνης C.

    Αντιόξινα (π.χ. Maalox): Προκαλούν ανεπάρκεια βιταμίνης Α και ανεπάρκεια βιταμινών του συμπλέγματος Β.

    Αντιθρομβωτικοί παράγοντες (π.χ. βαρφαρίνη): Προκαλούν ανεπάρκεια βιταμίνης Α και ανεπάρκεια της βιταμίνης Κ.

    Αντισταμινικά (π.χ. χλωροφαιναμίνη): Προκαλούν ανεπάρκεια βιταμίνης C.

    Ασπιρίνη και ασπιρινούχα σκευάσματα: Προκαλούν ανεπάρκεια της βιταμίνης Α, ανεπάρκεια βιταμινών του συμπλέγματος Β, ανεπάρκεια βιταμίνης C, ανεπάρκεια ασβεστίου και ανεπάρκεια καλίου.

    Βαρβιτουρικά (π.χ. φαινοβαρβιτάλη: Προκαλούν ανεπάρκεια της βιταμίνης Α, ανεπάρκεια βιταμίνης D, ανεπάρκεια φυλλικού οξέος και ανεπάρκεια βιταμίνης C.

    Καφεϊνη: Η καφεΐνη (caffeine) σχετίζεται δομικά με τις μεθυλοξανθίνες θεοφυλλίνη και θεοβρωμίνη. Η καφεΐνη εμφανίζει ποικίλη φαρμακολογική δράση τόσο στο κεντρικό νευρικό σύστημα όσο και στην περιφέρεια. Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμίνης Β1, ανεπάρκεια ινοσιτόλης, ανεπάρκεια βιοτίνης, ανεπάρκεια καλίου, ανεπάρκεια ψευδαργύρου, ανεπάρκεια ασβεστίου, ανεπάρκεια σιδήρου, ανεπάρκεια βιταμίνης Κ και ανεπάρκεια νιασίνης.

    Χλωραμφενικόλη: Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμίνης Α, ανεπάρκεια βιταμίνης D, ανεπάρκεια βιταμίνης Ε, ανεπάρκεια βιταμίνης Κ και ανεπάρκεια καλίου.

    Χολεστυραμίνη (Questran): Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμίνης Α, ανεπάρκεια βιταμίνης D, ανεπάρκεια βιταμίνης Ε, ανεπάρκεια βιταμίνης Κ και ανεπάρκεια καλίου.

    Σιμετιδίνη: Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμίνης Β1.

    Κλοφιμπράτη: Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμίνης Κ.

    Κολχικίνη: Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμίνης Β12, ανεπάρκεια βιταμίνης Α και ανεπάρκεια καλίου.

    Διαιθυλοστιλβεστρόλη (DES): Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμίνης Β6.

    Διουρητικά (π.χ. Lasix): Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμινών του συμπλέγματος Β. ανεπάρκεια καλίου, ανεπάρκεια μαγνησίου και ανεπάρκεια ψευδαργύρου.

    Φθοριούχα: Προκαλούν ανεπάρκεια βιταμίνης C.

    Γλουτεθιμίδη: Προκαλεί ανεπάρκεια φυλλικού οξέος.

    drugs bad 2

    Ινδομεθακίνη: Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμίνης Β1 και ανεπάρκεια βιταμίνης C.

    Ισονιαζίδη: Προκαλεί ανεπάρκεια της βιταμίνης Β6.

    Καναμυκίνη: Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμίνης Κ και ανεπάρκεια βιταμίνης Β12.

    Καθαρτικά (καστορέλαιο): Προκαλούν ανεπάρκεια βιταμίνης Α, ανεπάρκεια βιταμίνης D, ανεπάρκεια βιταμίνης Ε, ανεπάρκεια βιταμίνης Κ, ανεπάρκεια ασβεστίου και ανεπάρκεια φωσφόρου.

    Πρεδνιζολόνη και πρεδνιζόνη: Προκαλούν ανεπάρκεια βιταμίνης Β6, ανεπάρκεια βιταμίνης C, ανεπάρκεια ψευδαργύρου, ανεπάρκεια καλίου και ανεπάρκεια βιταμίνης D.

    Μεθοτρεξάτη: Προκαλεί ανεπάρκεια φυλλικού οξέος.

    Νιτροφουραντοϊνη: Προκαλεί ανεπάρκεια φυλλικού οξέος.

    Αντισυλληπτικά από το στόμα: Προκαλούν ανεπάρκεια φυλλικού οξέος, ανεπάρκεια βιταμίνης C, ανεπάρκεια βιταμίνης Β2, ανεπάρκεια βιταμίνης Β6, ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 και ανεπάρκεια βιταμίνης Ε.

    Πενικιλαμίνη: Προκαλεί ανεπάρκεια της βιταμίνης Β6, ανεπάρκεια νιασίνης και ανεπάρκεια βιταμίνης Κ.

    Φαινυλβουταζόνη: Προκαλεί ανεπάρκεια φυλλικού οξέος.

    Φαινυντοϊνη: Προκαλεί ανεπάρκεια φυλλικού οξέος και ανεπάρκεια βιταμίνης D.

    Προπανθελίνη: Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμίνης Κ.

    Πυριμεθαμίνη: Ποκαλεί ανεπάρκεια φυλλικού οξέος.

    Σουλφοναμίδες: Προκαλούν ανεπάρκεια βιταμίνης Κ, ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 και ανεπάρκεια φυλλικού οξέος.

    Τετρακυκλίνες: Προκαλούν ανεπάρκεια βιταμίνης Κ, ανεπάρκεια ασβεστίο, ανεπάρκεια μαγνησίου και ανεπάρκεια σιδήρου.

    Τριφλουοπεραζίνη (STELAZINE): Προκαλεί ανεπάρκεια βιταμίνης Β12.

    Τριαμτερένη (καλιοσυντηρητικό διουρητικό): Προκαλεί ανεπάρκεια φυλλικού οξέος.

    ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ!!!

    drugs bad 4

    Μη χρησιμοποιείτε χημικά φάρμακα!!!

    Αντί για υπνωτικά χημικά χάπια: Χρησιμοποιήστε ινοσιτόλη, παντοθενικό οξύ, μελατονίνη, βαλεριάνα, πασιφλόρα, φωσφατυδιλική σερίνη Κ.Ά.

    Αντί για αντιδιαβητικά χάπια: Χρησιμοποιήστε Β15 (πυρήνες βερίκοκων), ρεσβερατρόλη, ιατρική κάνναβη κ.ά.

    Αντί για αντιυπερτασικά: Χρησιμοποιήστε βιταμίνη Β13 ή οροτικό οξύ ή ρεσβερατρόλη ή ιατρική κάνναβη κ.ά

    Αντί για αντιόξινα: Χρησιμοποιήστε, αλόη με μαστίχα, παπάγια, πεπτικά ένζυμα κ.ά.

    Αντί για αντιβιοτικά, μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη ή αντιβιοτικά: Χρησιμοποιήστε ριγανέλαιο, μαύρο ζαμπούκο, εχινάκεια, σκόρδο, σερραπεπτάση, βιταμίνη C, βιταμίνη Α, προβιοτικά, παντοθενικό οξύ, φυλλικό οξύ κ.ά.

    Αντι για αντικαταθλιπτικά: Χρησιμοποιήστε φωσφατυδιλική σερίνη, ιατρική κάνναβη, μαγνήσιο, L-τρυπτοφάνη, ινοσιτόλη, ασβέστιο, βιταμίνη Β1, βιταμίνη Β6 κ.ά.

    Αντί για αντιδιαρροϊκά: Ριγανέλαιο, καρότα, νιασίνη, προβιοτικά και γιαούρτι με οξεόφιλο για διάρροια από τα αντιβιοτικά.

    Αντί για χημικά αντιθρομβωτικά: Ναττοκινάση, σκόρδο, βιταμίνη Α, βιταμίνη C, βιταμίνη P (φλαβονοειδή) και κάλιο.

    Αντί για χημικά διουρητικά: Κράνμπερι, αλφάλφα και βιταμίνη Β6 που δρουν ως φυσικά διουρητικά.

    Αντί για καθαρτικά: Οξείδιο του μαγνησίου, βιταμίνη C, βιταμίνη Β1, βιταμίνη Β2, βιταμίνη Β6, βιταμίνη Β12, κάλιο, προβιοτικά, αλφάλφα, πίτουρο και νερό.

    Αντί για χημικά ηρεμιστικά, καταπραϋντικά, χαλαρωτικά κ.ά.: Ιατρική κάνναβη, φωσφατιδυλική σερίνηχολίνη, βιταμίνη Β1, βιταμίνη Β6, βιταμίνη Β12, νιασίνη, ασβέστιο, μαγνήσιο, μαγγάνιο, ψευδάργυρο, παντοθενικό οξύ, ινοσιτόλη και L-τρυπτοφάνη.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για να έχετε την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για να έχετε την υγεία σας

    drugs bad 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι καλύτερες ουσίες για την κατάθλιψη, το άγχος και την ανησυχία

    Προστατέψτε το συκώτι σας

    Τι είναι η διαιθυλοστιλβεστρόλη;

    Οι κινολόνες έχουν πολλές παρενέργειες

    Φυτικά σκευάσματα για τις παθήσεις του προστάτη

    Γιατί η συμβατική ιατρική δεν είναι αποδοτική

    Σταματήστε να φαρμακώνεστε

    Τα σημεία τοξινών στο πρόσωπο

    Σε τι χρησιμεύει το συκώτι

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για το στομάχι

    Η καλύτερη αποτοξίνωση του ήπατος και της χοληδόχου κύστεως

    Τι συμβαίνει όταν ένας γιατρός αρρωσταίνει;

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ζεόλιθο

    Τα πιο εθιστικά ναρκωτικά

    Πώς αποβάλλονται οι τοξίνες από το ανθρώπινο σώμα

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Μαζική επίθεση των Ιατρικών Συλλόγων Ελλάδας κατά των ιατρών που εφαρμόζουν φυσικές θεραπείες

    Επικίνδυνες κατευθυντήριες γραμμές για την υπέρταση

    Οι χημειοθεραπείες και οι ακτινοθεραπείες προκαλούν καρκίνο

    Μειώστε την αρτηριακή σας πίεση με φυσικούς τρόπους

    Όλα τα χημικά φάρμακα έχουν τεράστιες επιπτώσεις στην υγεία

    Τα φάρμακα που προκαλούν χολολιθίαση

    Προσοχή!!! Σταματήστε να κάνετε απεικονιστικές εξετάσεις με σκιαγραφικά

    Μην παίρνετε φάρμακα για την ακμή

    Η διαλείπουσα νηστεία κάνει καλό στην υγεία

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα

    Πώς θεραπεύει η νηστεία

    Η νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης θα προάγει την υγεία

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο δάφνης Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο δάφνης

    Το αιθέριο έλαιο δάφνης έχει πολλά οφέλη για την υγεία

     

    Το αιθέριο έλαιο δάφνης ή Laurel Leaf προέρχεται από το δέντρο Bay Laurel, το οποίο είναι  γνωστό ως Laurus nobilis, μέσω διαδικασίας απόσταξης του ατμού.

    Το δέντρο Bay Laurel, ένας αειθαλής θάμνος, και είναι αυτόχθονο στη Μεσόγειο και την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, αλλά καλλιεργείται, κυρίως, στην Ευρώπη σήμερα.

    Ωστόσο, στην αρχαιότητα, πιστευόταν ότι το δέντρο είχε μαγικές δυνάμεις, καθιστώντας το, έτσι, ικανό να αποτρέψει το κακό και τις ασθένειες.

     Τόσο οι αρχαίοι Έλληνες όσο και οι Ρωμαίοι θεωρούσαν ότι τα φύλλα δάφνης είναι εξαιρετικά ιερά και πολύτιμα, καθώς συμβόλιζαν τη νίκη και την υψηλή θέση.

    Οι Έλληνες το είχαν ως ένα ισχυρό φάρμακο που ήταν ικανό να τους προστατεύσει από την πανούκλα και τις διάφορες ασθένειες.

    Σήμερα, το φύλλο δάφνης και το αιθέριο έλαιο του περιέχει πολλές φαρμακευτικές ιδιότητες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αντιμετώπιση διαφόρων ασθενειών υγείας. 

    laurel 2

    Τα οφέλη για την υγεία του αιθέριου ελαίου δάφνης

    -Είναι απαραίτητο για τις λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος

    Το αιθέριο έλαιο του φύλλου δάφνης είναι γνωστό ότι είναι αποχρεμπτικό, καθώς είναι σε θέση να καθαρίσει το υπερβολικό φλέγμα και βλέννα που βρίσκονται στο αναπνευστικό σύστημα, ανακουφίζοντας έτσι τη συμφόρηση της ρινικής οδού. Αυτό βοηθά, συνεπώς, στην προώθηση μιας πιο ελεύθερης και ανεμπόδιστης αναπνευστικής οδού. Ως εκ τούτου, το αιθέριο έλαιο φύλλων δάφνης είναι ιδανικό για όσους πάσχουν από βήχα, κρυολογήματα, γρίπη και βρογχίτιδα.

    Η αντιβακτηριακή και αντισηπτική του φύση είναι, επίσης, χρήσιμη για τη θανάτωση τυχόν βακτηρίων ή ιών που μπορούν να προκαλέσουν λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος, αποτρέποντας έτσι την εμφάνιση τέτοιων ασθενειών και παθήσεων. Σε συνδυασμό με τις αντισπασμωδικές του ιδιότητες, είναι σε θέση να καταπραΰνει τυχόν ακούσιες συσπάσεις,  παρέχοντας έτσι τεράστια ανακούφιση από τον επώδυνα βήχα.

    Μπορείτε να τοποθετήσετε το αιθέριο έλαιο φύλλων δάφνης σε ένα διαχυτή ή έναν ψεκαστήρα και να εισπνεύσετε. Εναλλακτικά, μπορείτε να κάνετε εισπνοές ατμών προσθέτοντας μερικές σταγόνες λαδιού σε ένα μπολ με ζεστό νερό και να εισπνεύστε τους ατμούς που εκπέμπονται. Μπορείτε ακόμη και να το αναμίξετε σε συνδυασμό με αιθέριο έλαιο ευκαλύπτου για να έχετε τα βέλτιστα αποτελέσματα!

    -Ρυθμίζει την εμμηνορροϊκή ροή

    Τα εκχυλίσματα των φύλλων δάφνης χρησιμοποιούνται για την τόνωση των εμμηνορροϊκών ροών, καθιστώντας έτσι το αιθέριο έλαιο μια καλή, φυσική θεραπεία για ακανόνιστους και ακατάλληλους κύκλους της εμμήνου ρύσεως. Βοηθά στην τόνωση και ρύθμιση των εμμηνορροϊκών κύκλων, διασφαλίζοντας έτσι τη φυσιολογική περίοδο.

    Βοηθά, επίσης, στην ανακούφιση από κράμπες της εμμήνου ρύσεως, γιατί έχει αντισπασμωδικές ιδιότητες, καθώς, χαλαρώνει τους μύες της μήτρας και ανακουφίζει από τη ναυτία και την κόπωση.

    Αραιώστε το αιθέριο έλαιο δάφνης σε λάδι φορέα (όπως σπόρων σταφυλιού, λάδι jojoba ή rosehip) σε αναλογία 1:1 και κάντε απαλό μασάζ στην κοιλιακή περιοχή, για ανακούφιση από τον πόνο και για την τόνωση της εμμήνου ρύσεως.

    -Προσφέρει ανακούφιση από τον πόνο

    Το αιθέριο έλαιο φύλλων δάφνης είναι, επίσης, γνωστό για τις αναλγητικές του ιδιότητες και συχνά χρησιμοποιείται για την ανακούφιση του πόνου σε διάφορες ασθένειες όπως μυϊκά και αρθρικά προβλήματα που σχετίζονται με αρθρίτιδα, ρευματισμούς, ουρική αρθρίτιδα ή πονόλαιμους, πόνους στους μυς μετά από έντονη προπόνηση. Απλώς, τρίψτε το στις επιθυμητές περιοχές και θα νιώσετε καλύτερα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Εκτός από την παροχή μυϊκής ανακούφισης, το λάδι μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση του πόνου που προκαλείται από πονοκεφάλους ή ημικρανίες.

    Επιπλέον, το λάδι είναι φυσικό, το οποίο είναι σίγουρα καλύτερο από τα παυσίπονα χημικά φάρμακα και τα αναλγητικά χάπια, καθώς αυτά μπορεί να έχουν ανεπιθύμητες παρενέργειες και μπορεί να είναι επιβλαβή για τη συνολική υγεία σας μακροπρόθεσμα.

    Απλώς, αραιώστε το λάδι με λάδι φορέα και κάντε απαλό μασάζ στις πληγείσες περιοχές. Μπορείτε, επίσης, να προσθέσετε μερικές σταγόνες λαδιού σε μια ζεστή κομπρέσα και να την τοποθετήσετε στις πληγείσες περιοχές.

    -Βοηθά στην επούλωση πληγών

    Το αιθέριο έλαιο δάφνης είναι αντιβακτηριδιακό και είναι κατάλληλο για τραύματα, κοψίματα, μώλωπες ή γρατζουνιές. Αυτό αποτρέπει από τις μολύνσεις, από τα σηπτικά τραύματα ή από την εμφάνιση τετάνου. Ως εκ τούτου, βοηθά γενικά στην πρόληψη επιπλοκών και επιταχύνει τη διαδικασία επούλωσης.

    Εφαρμόστε αραιωμένο αιθέριο έλαιο φύλλων δάφνης στις πληγείσες περιοχές χρησιμοποιώντας βαμβάκι, αλλά προσέξτε να μην το εφαρμόσετε σε ανοιχτές πληγές.

    -Υποστηρίζει την υγεία του γαστρεντερικού συστήματος

    Το αιθέριο έλαιο δάφνης θεωρείται, επίσης, καλό για το πεπτικό σύστημα και βοηθά στην ενίσχυση της όρεξης. Χρησιμοποιείται σαν απεριτίφ, βοηθά στην προώθηση της όρεξης σε όσους υποφέρουν από απώλεια όρεξης για διάφορους λόγους, όπως το άγχος ή η πίεση από τις απαιτήσεις της ζωής. Ακόμη, το αιθέριο έλαιο φύλλων δάφνης βοηθά, επίσης, στην απομάκρυνση των υπερβολικών αερίων από το στομάχι και τα έντερα και αποτρέπει το σχηματισμό αερίων και σε αυτά τα πεπτικά όργανα, ανακουφίζοντας έτσι τυχόν συμπτώματα δυσπεψίας, φουσκώματα ή πόνους στην κοιλιά. Οι αντισπασμωδικές του ιδιότητες είναι επίσης χρήσιμες για την ανακούφιση τυχόν γαστρεντερικού πόνου που προκύπτει από σπασμούς ή συσπάσεις του στομάχου και το εντέρου.

    Μπορείτε να κάνετε απαλό μασάζ με αραιωμένο λάδι φύλλου δάφνης στην κοιλιακή περιοχή για να διατηρήσετε την υγεία του πεπτικού σας συστήματος.

    -Είναι ισχυρό εντομοαπωθητικό

    Το αιθέριο έλαιο δάφνης μπορεί να αποτρέψει τα ενοχλητικά και ανεπιθύμητα έντομα από την εισβολή στο χώρο σας. Να χρησιμοποιείτε μόνο φυσικά εντομοαπωθητικά που δεν ενέχουν κινδύνους για την υγεία σας.

    Απλώς τοποθετήστε το αιθέριο έλαιο φύλλων δάφνης στο διαχυτή ή το νεφελοποιητή σας. Μερικές σταγόνες λαδιού μπορούν επίσης να προστεθούν σε ένα μπουκάλι ψεκασμού που περιέχει νερό και μπορείτε να το ψεκάσετε σε όλες τις επιφάνειες και ρωγμές για να αποτρέψετε την εισβολή διαφόρων εντόμων στο χώρο σας.

    -Βοηθάει στην προώθηση της ανάπτυξης των μαλλιών

    Το αιθέριο έλαιο φύλλων δάφνης είναι καλό τονωτικό για τα μαλλιά, καθώς ενισχύει την ανάπτυξη των μαλλιών και αποτρέπει την υπερβολική απώλεια μαλλιών. Επειδή είναι, επίσης, στυπτικό, βοηθά στην ενίσχυση των θυλάκων και των ριζών των μαλλιών. Βοηθά στην ενυδάτωση του τριχωτού της κεφαλής, αποτρέποντας έτσι την πιτυρίδα και το ξεφλούδισμα του τριχωτού της κεφαλής. Ως εκ τούτου, τα μαλλιά σας θα φαίνονται πολύ πιο υγιή. Το αιθέριο έλαιο δάφνης χαρίζει λάμψη και δύναμη στα μαλλιά σας.

    Απλώς αραιώστε το έλαιο με λάδι φορέα σε αναλογία 1:1 και απλώστε το στο τριχωτό της κεφαλής και στα μαλλιά. Ξεπλύνετε μετά από λίγα λεπτά. Επίσης, μπορείτε να εμπλουτίσετετο σαμπουάν ή τη μαλακτική σας κρέμαμε 10 σταγόνες ελαίου.

    -Τονώνει την επιδερμίδα

    Το αιθέριο έλαιο δάφνης προσφέρει έξτρα τόνωση και απαλότητα στην επιδερμίδα αν προσθέσετε 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο δάφνης στη λοσιόν σώματος.

    -Δίνει νοστιμιά στα φαγητά

    Το αιθέριο έλαιο δάφνης δίνει νοστιμιά στα φαγητά αν προσθέσετε 5 σταγόνες ελαιόυ στα φαγητά σαςστην κατσαρόλα.

    Το αιθέριο έλαιο φύλλου δάφνης, όταν χρησιμοποιείται στην αρωματοθεραπεία, αναμιγνύεται συχνά με άλλα αιθέρια έλαια, όπως, τριαντάφυλλου, δεντρολίβανου, θυμαριού, λεβάντας, υλάνγκ υλάνγκ, αρκεύθου, κόλιανδρου, τζίντζερ και ευκάλυπτου.

    Όταν εφαρμόζετε αιθέριο έλαιο φύλλων δάφνης, είναι σημαντικό να το αραιώσετε με ένα λάδι φορέα σε αναλογία 1:1 και να εκτελέσετε πρώτα μια δοκιμή στην επιδερμίδα για να βεβαιωθείτε ότι δεν έχετε ευαισθησία ή αλλεργία. Συνιστάται, επίσης, να χρησιμοποιείτε μόνο μέγιστη συγκέντρωση 3% όταν το εφαρμόζετε τοπικά στο δέρμα, καθώς είναι γνωστό ότι προκαλεί κάποιους ερεθισμούς στο δέρμα και στους βλεννογόνους λόγω της υψηλής συγκέντρωσης ευγενόλης.

    Εάν είστε έγκυος ή θηλάζετε, είναι καλύτερο να αποφύγετε τη χρήση αυτού του λαδιού, καθώς διεγείρει τη ροή της εμμήνου ρύσεως, και επομένως, μπορεί να προκαλέσει αποβολές, σε υπερβολικές ποσότητες.

    Τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    laurel 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τριχόπτωση

    Οι ιατρικές ιδιότητες της δάφνης

    Η πικροδάφνη στη θεραπεία του καρκίνου

    Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

    Που κάνει καλό η δάφνη;

    Ροδοδάφνη

    Φακές μουντζέντρα

    Αλοιφή για τα διαστρέμματα

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Πώς να θεραπεύσετε τις ασθένειες που φέρνουν τα παιδιά από το σχολείο

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σύκα

    Τα καλύτερα βότανα για τις στομαχικές διαταραχές

    Φυτικές βαφές μαλλιών

    Να χρησιμοποιείτε φυσικό σαμπουάν για τις ψείρες

    Όλα τα κόλπα για τον πονόδοντο

    Ιατρικές συνταγές με θυμάρι

    Φτιάξτε μόνοι σας αρωματικό ελαιόλαδο

    Αποκτήστε φυσικές μακριές βλεφαρίδες

    Τι πρέπει να προσέχετε με τα βότανα

    Λοσιόν για την ανδρική τριχόπτωση

    Η δάφνη

    Απήγανος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις φακές

    Συμβουλές για πιο υγιεινά πιάτα

    Γιατί σε όλο τον κόσμο προτιμούν την ελληνική κουζίνα

    Οικολογικά εντομοκτόνα

    Τα πιο συχνά βότανα και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες

    www.emedi.gr

  • Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο θρούμπης Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο θρούμπης

    Το αιθέριο έλαιο από θρούμπι έχει πολλά οφέλη για την υγεία

     

    Winter Savory ή θρούμπι

    Αιθέριο έλαιο Θρούμπι

    Το αιθέριο έλαιο της θρούμπης θυμίζει ρίγανη.

    Το αιθέριο έλαιο θρούμπι εξάγεται από τη  μέσω απόσταξης ατμού του άνθους και του φυτού. Το όνομα Satureja προέρχεται από τη λατινική λέξη satureia που σημαίνει βότανο.

    Το αιθέριο έλαιο θρούμπι χρησιμοποιείται, συνήθως, ως ενισχυτικό του ανοσοποιητικού συστήματος. 

    Σήμερα, το Αιθέριο Έλαιο Θρούμπι θεραπεύει κάθε είδους πεπτικές παθήσεις, όπως ναυτία, μετεωρισμός και δυσπεψία.

    Η συμφόρηση στο στήθος και τα βρογχικά προβλήματα, συνήθως, υποχωρούν με το αιθέριο έλαιο από θρούμπι το οποίο τονώνει και ενισχύει την ανοσία.

    Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να βοηθήσει στην απελευθέρωση της αντιληπτής αίσθησης ελέγχου, τόσο για τον εαυτό μας όσο και για τους άλλους, και να επιτρέψει στο Σύμπαν να πάρει τη θέση του στη θέση του οδηγού της ζωής μας.

    Χρησιμοποιείται και για τη θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας. 

    Είναι θεραπευτικό για τον πρόωρο οργασμό στους άνδρες (πρόωρη εκσπερμάτωση).

    Είναι κατάλληλο για τις εντερικές διαταραχές, όπως κράμπες, δυσπεψία, διάρροια, ναυτία και τα αέρια εντέρου. 

    Είναι, επίσης, κατάλληλο για τη θεραπεία του βήχα και του πονόλαιμου, και ως τονωτικό.

    Χρησιμοποιείται και ως αρωματικός παράγοντας, στα τρόφιμα. 

    Είναι διουρητικό και αυξάνει την παραγωγή ούρων και διαστέλλει τα αιμοφόρα αγγεία.

    Καθυστερεί τον οργασμό στους άνδρες.

    Περιέχει τις ουσίες καρβακόλη, θυμόλη, τερπινένια, κυμένιο και γι΄αυτό έχει μικροβιοκτόνο δράση.

    Οι ιατρικές ιδιότητες που έχει το αιθέριο έλαιο από θρούμπι

    -Αντισηπτικό

    Το  αιθέριο έλαιο θρούμπι αποτελείται από υψηλότερη περιεκτικότητα σε φαινόλες που το καθιστούν πολύ καλό αντισηπτικό. Χρησιμοποιείται σε κρέμες για ουλές και αλοιφές που προορίζονται για τη θεραπεία εγκαυμάτων, τραυμάτων, πληγών, ακόμη και αποστημάτων. Ορισμένες οδοντόκρεμες και στοματικά διαλύματα έχουν, επίσης, αιθέριο έλαιο θρούμπι. Εάν πάθετε ένα κόψιμο, μπορείτε εύκολα να προλάβετε τη μόλυνση και να προωθήσετε την ταχύτερη επούλωση εάν προσθέσετε 3 σταγόνες αυτού του αιθέριου ελαίου σε ένα μικρό μπουκάλι αλκοόλ 70%. Αυτό θα σταματήσει την αιμορραγία και το τσούξιμο.

    2. Αφροδισιακό

    Είναι ένα καλό αφροδισιακό όταν αναμιγνύεται με λάδι μασάζ.

    3. Αντιφλεγμονώδες

    Το αιθέριο έλαιο θρούμπης είναι ιδανική θεραπεία για διάφορες μυκητιασικές λοιμώξεις, κυρίως εκείνες που επηρεάζουν το δέρμα. Το αιθέριο έλαιο από θρούμπι είναι ιδανικό για τη θεραπεία της ψωρίασης.

    4. Καταπραϋντικό

    Εάν είστε σωματικά και ψυχικά αγχωμένοι, μπορείτε να κάνετε με αυτό αρωματοθεραπεία. Μετά την εισπνοή των αναθυμιάσεων θα νιώσετε ήρεμοι και χαλαροί.

    Χρήσεις και οφέλη του αιθέριου ελαίου από θρούμπι

    Το αιθέριο έλαιο θρούμπης είναι αντιβακτηριακό, αντιμυκητιασικό και αντιοξειδωτικό.

    Είναι θερμαντικό, διεγερτικό έλαιο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της αρθρίτιδας.

    Διεγείρει το ανοσοποιητικό σύστημα και μπορεί να ανακουφίσει τον πόνο.

    Το αιθέριο έλαιο θρούμπης είναι κατάλληλο για τις πεπτικές παθήσεις, ενισχύει την αναπνοή και απελευθερώνει τον έλεγχο σε συναισθηματικό επίπεδο.

    Αυτό το έλαιο δρα ως φυσικό ενισχυτικό για το ανοσοποιητικό σύστημα.

    Αυτό το έλαιο δρα ως φάρμακο για τους κολικούς και τη διάρροια.

    Το έλαιο από θρούμπι έχει αντιβακτηριακές και αντιιικές ιδιότητες και είναι πολύ αποτελεσματικό για τις ιογενείς λοιμώξεις.

    Το αιθέριο έλαιο θρούμπι είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό για τις γαστρεντερικές λοιμώξεις και τις λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος.

    Το έλαιο αυτό είναι πολύ καλό για τις γυναίκες, για τις κολπικές μολύνσεις ζύμης.

    Είναι κατάλληλο για τη θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας.

    Το αιθέριο έλαιο από Θρούμπι συνδυάζεται πολύ καλά με: Ρίγανη, Λεβάντα, Γαρίφαλο, Πεύκο, Τεϊόδεντρο.

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο θρούμπης

    Για ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους: Διαλύστε 20 σταγόνες ελαίου σε 100 ml βαλσαμέλαιο ή λάδι Jojoba ή αμυγδάλου ή βιολογικού ελαιόλαδο και κάντε μασάζ στα επίπονα σημεία. Μπορείτε να το συνδυάσετε με το έλαιο της ρίγανης για γρηγορότερα αποτελέσματα. Για τον παραπάνω συνδυασμό στάξτε 10 και 10 σταγόνες από το καθένα.

    Για μυκητιάσεις ποδιών ή χεριών: Διαλύστε 60 σταγόνες αιθέριο έλαιο θρούμπι σε 50 γραμμάρια βαλσαμέλαιο ή λάδι Jojoba ή αμυγδάλου ή βιολογικού ελαιόλαδο και βάλτε στις πάσχουσες περιοχές το μείγμα με βαμβάκι.

    Για τη θεραπεία δαγκωμάτων, εγκαυμάτων, ελκών και αποστημάτων: Αναμείξτε 10 ml (2 κουταλιές της σούπας) ελαιόλαδο, 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο από φύτρα σιταριού και 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο θρούμπι. Αυτό θα βοηθήσει στη γρήγορη επούλωση.

    Για την καλή πέψη και την πρόληψη φουσκώματος: Προσθέστε μερικές σταγόνες ελαίου από θρούμπι στο φαγητό, όπως στα όσπρια και τις σάλτσες.

    Για κοψίματα: Ετοιμάστε ένα μικρό μπουκάλι αποτελούμενο από 70% αλκοόλη 50 ml και 4 σταγόνες αιθέριο έλαιο θρούμπι.  

    Νεφελοποιητές: Με τη διάχυση του αιθέριου ελαίου θρούμπης, θα απολυμάνετε τον αέρα και θα αποτρέψετε τις ιογενείς λοιμώξεις και τα κρυολογήματα.

    throymbi 2

    ΌνομαΑιθέριο έλαιο θρούμπι
    Επιστημονικό όνομα Satureia montana
    Ιθαγένεια Ενδημικό σε θερμές θερμοκρασίες περιοχές της Νότιας Ευρώπης
    Ανάπτυξη φυτού Αιώνια ανθοφόρα φυτά
    Χρώμα ελαίου Ανοιχτό πορτοκαλί
    Γεύση / Άρωμα Έντονο ποώδες, λίγο γλυκό και πικάντικο
    Χρήσιμα Μέρη Φυτού Φύλλα και άνθη
    Μέθοδος απόσταξης Απόσταξη με ατμό
    Συνδυάζεται συνήθως με
    • Μαντζουράνα
    • Λεβάντα
    • Κάρδαμο
    • Ίνουλα
    • Ρίγανη
    • Φράπα
    • Περγαμόντο
    • Άσβεστο
    • Λιβάνι
    • Μέντα
    • Βανίλια
    • Πεύκο
    • Δενδρολίβανο
    Διάρκεια ζωής  5 χρόνια
    Οφέλη για την υγεία
    • Καταπραϋντικό
    • Αντιφλεγμονώδες
    • Αφροδισιακό
    • Αντισηπτικό
    Χρήσεις και οφέλη
    • Είναι κατάλληλο για γαστρεντερίτιδες και ουρολοιμώξεις.
    • Λειτουργεί ως φυσικό ενισχυτικό για το ανοσοποιητικό σύστημα.
    • Το θρούμπι συνιστάται για τη θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας 
    • Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της αρθρίτιδας.
    • Είναι πολύ καλό για τις γυναίκες, για τις κολπικές μολύνσεις ζύμης.
    • Είναι πολύ αποτελεσματικό για τις ιογενείς λοιμώξεις.
    • Χρησιμοποιείται για τις πεπτικές παθήσεις, ενισχύει την αναπνοή και απελευθερώνει τον έλεγχο σε συναισθηματικό επίπεδο.
    Προφυλάξεις

    Θα πρέπει να χρησιμοποιείται μετά την αραίωση.
    Χρησιμοποιήστε το στις συνιστώμενες ποσότητες.
    Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται αδιάλυτο στα μάτια.

    Τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    juniper 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με θρούμπι

    Αφροδισιακή σούπα

    Όλα τα κόλπα για να σταματήσετε τη διάρροια

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Τι είναι η κακοήθης υπερθερμία;