Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2013 07:57

Κολονοσκόπηση

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Η διαδικασία για την κολονοσκόπηση

Η διαδικασία αυτή είναι σημαντική για την ταχεία πλύση και προετοιμασία του γαστρεντερικού συστήματος, στην ορθή διαγνωστική εξέταση της κολονοσκόπησης ή σε χειρουργικές επεμβάσεις που απαιτούν καθαρό έντερο, π.χ. (περιεδρικό συρίγγιο, βαριούχο υποκλυσμό ή εκτομή εντέρου).

Η εξέταση της κολονοσκόπησης, είναι σε θέση να ανιχνεύει έγκαιρα στο παχύ έντερο πολύποδες που έχουν τη δυνατότητα να εξελιχθούν σε καρκίνο του παχέος εντέρου, μπορεί να γίνει απλός ως διαγνωστικό test, ή εάν την έχει συμβουλεύσει ο θεράπων ιατρός σας.

Η κολονοσκόπηση είναι μια εξέταση η οποία επιτρέπει στον γιατρό να εξετάζει απευθείας το εσωτερικό του παχέος εντέρου και του τελικού ειλεού, που είναι το τελικό τμήμα του λεπτού εντέρου.

Το ενδοσκόπιο είναι ένας μικρός κι εύκαμπτος σωλήνας που έχει το πάχος, περίπου, του δείκτη του χεριού, με ένα δυνατό φως στην άκρη του. Η εικόνα από το εσωτερικό του προβάλλεται στην οθόνη της τηλεόρασης και την παρακολουθεί ο γιατρός.


Οδηγίες προετοιμασίας για τη κολονοσκόπηση

Η σωστή προετοιμασία του έντερου πριν την κολονοσκόπηση εξαρτάται κυρίως από εσάς. Ένα σωστά προετοιμασμένο έντερο βοηθά τον ιατρό στην καλύτερη και λεπτομερέστερη εξέταση κατά την κολονοσκόπηση.

Προσοχή: Εάν είστε διαβητικός ή αν παίρνετε αντιπηκτικά φάρμακα (Syntrom, Parwarfin, Warfarin, κ.α.) ενημερώστε τον ιατρό σας για ξεχωριστές οδηγίες.

• 5 ημέρες πριν την κολονοσκόπηση

Εάν παίρνετε σκευάσματα που περιέχουν σίδηρο, ασπιρίνη, Salospir, Sintrom ή λαμβάνετε φάρμακα για τη διάρροια σταματήστε τα μέχρι να γίνει η κολονοσκόπηση. Εάν παίρνετε άλλα φάρμακα να τα λαμβάνετε κανονικά.

• 3 ημέρες πριν την κολονοσκόπηση

Τρώτε κανονικά καθ' όλη τη διάρκεια την ημέρας αλλά αποφεύγετε τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες (π.χ. φρούτα, λαχανικά, ψωμί ολικής αλέσεως και δημητριακά τύπου All Bran, κ.α.).

• 2 ημέρες πριν την κολονοσκόπηση

Συνεχίστε να τρώτε όπως την προηγούμενη ημέρα μέχρι τις 2 μμ. Κατόπιν πρέπει να σταματήσετε να τρώτε στερεά για το υπόλοιπο της ημέρας. Μπορείτε και πρέπει να πίνετε άφθονα υγρά (υπολογίστε 1-2 ποτήρια υγρά την ώρα). Κατάλληλα υγρά εκτός από το νερό είναι τα αναψυκτικά (αεριούχα και μη - εκτός των φυσικών χυμών και αεριούχων ποτών τύπου cola). Επιτρέπεται να πίνετε ακόμα: τσάι, καφέ ελληνικό χωρίς γάλα, μπύρα, κρασί. Μπορείτε επίσης να τρώτε ζελέ (χωρίς φρούτα).

Προσοχή: Απαγορεύεται να πιείτε γάλα, εάν παίρνετε φάρμακα, τα λαμβάνετε κανονικά.

• 1 ημέρα πριν την κολονοσκόπηση

Τελευταίο γεύμα στη 1 το μεσημέρι. Στις 4 το απόγευμα πρέπει να ξεκινήσετε να παίρνετε το διάλυμα Klean-Prep PEG+E (συσκευασία τεσσάρων φακέλων, ενώ κάθε φακελάκι θα πρέπει να διαλυθεί σε 1 λίτρο νερό). Πίνετε με ρυθμό 250 ml κάθε 10 με 15 λεπτά. Πρέπει να πιείτε και τα 4 λίτρα ώστε να γίνει σωστός καθαρισμός του παχέος εντέρου. Το σύνολο των 4 λίτρων πρέπει να καταναλωθεί το αργότερο μέχρι τις 9 το βράδυ. Το διάλυμα πίνεται πιο ευχάριστα αν είναι παγωμένο και αν προσθέστε λίγη πορτοκαλάδα χωρίς ανθρακικό, τύπου μπλε.

Προσοχή: Η κρυσταλλική σκόνη του Klean-Prep PEG+E περιέχει ασπαρτάμη (υποκατάστατο ζάχαρης κατάλληλη και για διαβητικούς). Απαγορεύεται η λήψη από πάσχοντες εκ φαινυλκετυνουρίας.

• Την ημέρα της κολονοσκόπησης

Συνεχίστε να πίνετε πολλά υγρά μέχρι και 2 ώρες πριν την εξέταση, τα φάρμακα σας το πρωί της εξέτασης να τα λαμβάνετε κανονικά.


Προτεινόμενα γεύματα πριν τη εξέταση

Για τις 2 τελευταίες ημέρες πριν την εξέταση (2 ημέρες πριν και 1 ημέρα πριν την κολονοσκόπηση) προτείνονται τα εξής γεύματα προς αποφυγήν λάθους.

Πρωινό γεύμα:

• Τσάι με ζάχαρη ή χωρίς.

• Καφές ελληνικός με ζάχαρη ή χωρίς, προσοχή χωρίς γάλα.

• Φρυγανιές σίτου (ή φρυγανισμένο ψωμί) και μέλι.

Μεσημεριανό γεύμα:

• Κρέας μοσχάρι, ή κοτόπουλο, ή ψάρι, ψητό ή βραστό.

• Φρυγανιές σίτου (ή φρυγανισμένο ψωμί).

Σημείωση: Πριν εκτελέσετε τη διαδικασία καθαρισμού του γαστρεντερικού συστήματος, θα πρέπει να συμβουλευτείτε τον θεράπων ιατρό σας.

Την µέρα της κολονοσκόπησης

Συνεχίστε να πίνετε πολλά υγρά µέχρι και 2 ώρες πριν από την εξέταση. Τα φάρµακά σας το πρωί της εξέτασης να τα πάρετε κανονικά.

Ο ασθενής μέσα στην αίθουσα ενδοσκοπήσεων ξαπλώνει στο αριστερό πλευρό. Του χορηγείται, ενδοφλέβια, υπναγωγό φάρμακο για να είναι ήρεμος. Ο γιατρός βάζει λίγο αέρα στο έντερο, ώστε να διατείνονται τα τοιχώματά του. 

Αφαίρεση πολύποδων και βιοψία παχέος εντέρου

Ο γιατρός κατά τη διάρκεια της κολονοσκόπησης μπορεί να αφαιρέσει πολύποδες οι οποίοι εξετάζονται μετά στο μικροσκόπιο για να φανεί εάν έχουν οποιαδήποτε σημεία καρκίνου. Οι πολύποδες υπάρχουν συχνά σε ενήλικες και συνήθως είναι ακίνδυνοι.

Όμως οι περισσότεροι καρκίνοι του παχέος εντέρου αρχίζουν ως πολύποδες. Για αυτό, η αφαίρεση νωρίς των πολύποδων είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος πρόληψης του καρκίνου.

Εκτός από την αφαίρεση πολύποδων, ο γιατρός μπορεί επίσης να πάρει βιοψίες από ιστούς που φαίνονται παθολογικοί κατά την κολονοσκόπηση. Η εξέταση αργότερα στο μικροσκόπιο των δειγμάτων αυτών μπορεί να δείξει εάν υπάρχει ή όχι κάποια πάθηση.

Η λήψη βιοψίας και η αφαίρεση πολύποδων από το παχύ έντερο γίνεται με τη βοήθεια πολύ μικρών εργαλείων που χρησιμοποιούνται μαζί με το κολονοσκόπιο. Εάν υπάρξει αιμορραγία ο γιατρός μπορεί να τη σταματά με ειδικό ηλεκτρικό χειρουργικό εργαλείο ή με φάρμακα δια μέσου του κολονοσκοπίου.

Η αφαίρεση πολύποδων, η διενέργεια βιοψίας και οι θεραπείες που χρησιμοποιούνται για να σταματά η αιμορραγία είναι συνήθως ανώδυνες.


Η ανάκαμψη του ασθενούς μετά την κολονοσκόπηση

Η κολονοσκόπηση διαρκεί περίπου 30 έως 60 λεπτά. Στην μία ώρα που ακολουθεί την εξέταση, ο ασθενής δυνατόν να έχει πόνο ή φούσκωμα. Το ηρεμιστικό φάρμακο χρειάζεται χρόνο για να αποβληθεί.

Ο ασθενής χρειάζεται να μένει στο ιατρείο ή στο νοσοκομείο για 1 έως 2 ώρες μετά την εξέταση. Η πλήρης ανάκαμψη αναμένεται την επόμενη μέρα. Οι οδηγίες του γιατρού που δίνονται μετά την απόλυση του ασθενούς πρέπει να ακολουθούνται.

Ασθενείς οι οποίοι παρουσιάζουν οποιεσδήποτε από τις πιο κάτω σπάνιες επιπλοκές μετά από κολονοσκόπηση, να επικοινωνούν άμεσα με το γιατρό τους:

1.         Δυνατός πόνος στην κοιλιά

2.         Πυρετός

3.         Αιμορραγικές κενώσεις

4.         Ζαλάδες

5.         Αδυναμία

Να θυμάστε τα ακόλουθα σημεία:

•          Η κολονοσκόπηση είναι εξέταση που χρησιμοποιείται για να εξετάζει ο γιατρός το εσωτερικό του παχέος εντέρου

•          Όλα τα στερεά πρέπει να αποβάλλονται από το γαστρεντερικό σωλήνα και ο ασθενής χρειάζεται μια ειδική ελαφριά υγρή δίαιτα για 1 έως 3 ημέρες πριν την εξέταση

•          Κατά την κολονοσκόπηση, η χορήγηση ηρεμιστικών και πιθανόν αναλγητικών φαρμάκων βοηθούν στο να μένουν οι ασθενείς χαλαρωμένοι

•          Ο γιατρός κατά την κολονοσκόπηση μπορεί να αφαιρέσει πολύποδες ή να κάνει βιοψίες από ιστούς που φαίνονται παθολογικοί

•          Η οδήγηση δεν επιτρέπεται κατά τις 24 ώρες που ακολουθούν την κολονοσκόπηση, διότι ο χρόνος αυτός χρειάζεται για να περάσει η δράση του ηρεμιστικού φαρμάκου

Ενδείξεις κολονοσκόπησης

-Προληπτικά μετά τα 50 έτη

-Νωρίτερα από τα 50 έτη όταν κάποιος ανήκει σε ομάδα υψηλού κινδύνου εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου, όπως σε κληρονομικό ιστορικό

-Διερεύνηση ανεξήγητης αναιμίας

-Απώλεια αίματος από το ορθό

-Χρόνια διάρροια

-Ανεξήγητος κοιλιακός πόνος

-Ευρήματα από το παχύ έντερο, όπως σε βαριούχο υποκλυσμό ή αξονική τομογραφία ή μαγνητική τομογραφία

-Παρακολούθηση μετά από κολεκτομή σε καρκίνο παχέος εντέρου

-Παρακολούθηση πολυπόδων και καρκίνου παχέος εντέρου, όταν ο ασθενής δεν θέλει να χειρουργηθεί

Βιβλιογραφία:

  • National Digestive Diseases Information Clearinghouse
  • National Cancer Institute
  • Cancer Prevention and Education Society  

Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του ορθοκολικού καρκίνου, πατώντας εδώ.

Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του ορθοκολικού καρκίνου, πατώντας εδώ.


Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ορθοκολικό καρκίνο 

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ορθοκολικό καρκίνο

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Διαβάστηκε 6882 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2019 19:56
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την υδροθεραπεία παχέος εντέρου Χρήσιμες πληροφορίες για την υδροθεραπεία παχέος εντέρου

    Υδροθεραπεία παχέος εντέρου ή Hydrocolon Therapy

     

    Η υδροθεραπεία παχέος εντέρου είναι μια μέθοδος εσωτερικού καθαρισμού από τις τοξικές ουσίες, τα αέρια, τα συσσωρευμένα κόπρανα και τις βλεννώδεις πλάκες μυκήτων, που επηρεάζουν τη γενικότερη λειτουργία του οργανισμού.

    Η υδροθεραπεία παχέος εντέρου είναι αποτελεσματικό εργαλείο στην πρόληψη και θεραπεία πολλών ασθενειών.

    Ο καθαρισμός εντέρου γίνεται με νερό πηγής και στη θερμοκρασία του σώματος.

    Η υδροθεραπεία παχέος εντέρου χαλαρώνει και ανακουφίζει.

    Συγχρόνως με την υδροθεραπεία γίνεται μασάζ του παχέος εντέρου.

    katharismos 1

    Ενδείξεις υδροθεραπείας παχέος εντέρου

    Αποτοξίνωση

    Αναζωογόνηση του οργανισμού

    Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

    Δερματοπάθειες & Ακμή

    Αλλεργίες, όπως αλλεργική ρινίτιδα, βρογχικό άσθμα και ατοπική δερματίτιδα

    Ψωρίαση

    Διαταραχές μικροβιακής χλωρίδας εντέρου

    Πόσες φορές απαιτείται υδροθεραπεία παχέος εντέρου

    6 συνεδρίες θεωρούνται αρκετές για οποιαδήποτε περίπτωση

    katharismos 4

    Η διατροφή για την υδροθεραπεία

    Σούπες, βραστά λαχανικά, αναποφλοίωτο ρύζι, φρούτα εποχής

    Να μην φάτε κρέας άσπρο αλεύρι και ζάχαρη

    Να πίνετε 2 λίτρα νερό πηγής την ημέρα

    Αντενδείξεις για την υδροθεραπεία παχέος εντέρου

    Δεν υπάρχουν

    Η υδροθεραπεία καθαρίζει το παχύ έντερο με το νερό πηγής και είναι, εντελώς, ακίνδυνη

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    katharismos 3

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Το έντερο υπεύθυνο για όλες τις ασθένειες

    Τρόποι για να καθαρίσετε το σώμα σας

    Αγωγή με υδροθεραπεία

    Ιαματικά λουτρά Αιδηψού

    Μήπως έχετε πολλά αέρια;

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Crohn Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Crohn

    Η νόσος του Crohn είναι φλεγμονώδης νόσος του εντέρου

     

    Η νόσος Crohn είναι η ιδιοπαθής φλεγμονώδης νόσος του λεπτού και του παχέος εντέρου, προσβάλλουσα όλες τις στιβάδες του τοιχώματος του εντέρου.

    Είναι βραδέως εξελισσόμενη και υποτροπιάζουσα νόσος με τάση απόφραξης του εντέρου λόγω στενώσεων, συριγγοποίησης και προσβολής παρακείμενων προς τη φλεγμονώδη βλάβη δομών. Σπάνια, μπορεί να εμφανισθεί σε όλες τις άλλες περιοχές του γαστρεντερικού σωλήνα.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Γενετική:

    • 15% των ασθενών έχουν πρώτου βαθμού συγγενή με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου
    • Όλοι οι μονοζυγωτικοί δίδυμοι αναπτύσσουν τη νόσο με παρόμοιο τρόπο

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Οι περισσότερες περιπτώσεις αρχίζουν στα 15-25 χρόνια
    • Δεύτερη σε συχνότητα πρώτης προσβολής η ηλικιακή ομάδα 55-65 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ CROHN ΝΟΣΟΥ ΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Όλοι οι τύποι της νόσου Crohn:

    • Διάρροια αναπτύσσεται κάποια στιγμή στους περισσότερους ασθενείς
    • Κοιλιακός πόνος αναπτύσσεται στα 2/3 περίπου 
    • Απώλεια βάρους, γαγγραινώδες πυόδερμα 
    • Σπονδυλίτιδα
    • Συμμετρική αρθρίτιδα
    • Ιρίτιδα
    • Κοιλιακή ευαισθησία, συνήθως περισσότερο απ' ότι αναμένεται με βάση τα συμπτώματα
    • Κοιλιακή μάζα (σπανίως)

    Προσβολή μόνο του λεπτού εντέρου:

    • Επιμένουσα διάρροια σε κάθε στιγμή, ακόμη και τη νύχτα
    • Ακαθόριστος κοιλιακός πόνος συχνός. Μόνο οι μισοί ασθενείς με κοιλιακό πόνο έχουν και ευαισθησία που δεν υφίεται με τις κενώσεις και συχνά επιδεινώνεται με τη λήψη τροφής
    • Εντερική απόφραξη στο 1/3 - Κοιλιακός πόνος τύπου κράμπας προηγείται για μήνες
    • Αιμορραγία εμφανίζεται στο 20%, συνήθως, μεγάλη
    • Περιπρωκτική νόσος συμπεριλαμβάνουσα συρίγγια
    • Εσωτερικά συρίγγια
    • Αρθρίτιδα 5%

    Προσβολή μόνο του παχέος:

    • Διάρροια επιμένουσα, σε κάθε στιγμή ακόμη και τη νύχτα
    • Αιματοχεσία
    • Κοιλιακός πόνος στους μισούς ασθενείς, που συχνά υφίεται με την κένωση 
    • Περιπρωκτική νόσος στο 40%, συρίγγια
    • Σημαντική απώλεια βάρους 
    • Τοξικό μεγάκολο στο 10% περίπου
    • Αρθρίτιδα στο 20%
    • Εντερική απόφραξη, μερικές φορές

    Προσβολή παχέος και λεπτού εντέρου:

    • Εντερική απόφραξη πολύ περισσότερο συχνή
    • Αρθρίτιδα 5%

    crohns dreamstime s 119957874

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Ιδιοπαθής 
    • Επιδεινώνεται από βακτηριακή λοίμωξη 
    • Επιδεινώνεται από φλεγμονώδη αντίδραση 
    • Επιδεινώνεται από τη διακοπή του καπνίσματος

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Περισσότεροι καπνιστές απ' ότι αναμένεται από δεδομένα του γενικού πληθυσμού

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ CROHN ΝΟΣΟΥ ΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ CROHN ΝΟΣΟΥ ΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Νόσος του παχέος εντέρου:

    • Ελκώδης κολίτιδα
    • Ισχαιμική κολίτιδα (γηραιότεροι ασθενείς)
    • Εντερικά παθογόνα: αμοιβάδωση, φυματίωση, γερσίνια, καμπυλοβακτηρίδιο, γονόρροια, τοξίνη του κλωστηριδίου του διαθλαστικού, σιγκέλλα, σαλμονέλλα, χλαμύδια του ΑΛΚ ή όχι-ΑΛΚ, μύκητες (π.χ. ακτινομύκωση)
    • Κακοήθεια: λέμφωμα, αδενοκαρκίνωμα
    • Καυστικά υλικά σε υποκλυσμούς (π.χ. Η2Ο2)

    Νόσος του λεπτού εντέρου:

    • Εντερικά παθογόνα: φυματίωση, γερσίνια, καμπυλοβακτηρίδιο, χλαμύδια του ΑΛΚ ή όχι - ΑΛΚ, μύκητες (π.χ. ακτινομύκωση), φλεγμονώδης νόσος της μικρής πυέλου από χλαμύδια στις γυναίκες 
    • Λέμφωμα
    • Φάρμακα (π.χ. ΜΣΑΦ)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Αυξημένη ΤΚΕ
    • Συχνή η αναιμία
    • Σε σοβαρές περιπτώσεις, ελάττωση της αλβουμίνης 
    • Διαταραχές ηλεκτρολυτών ορού 
    • Ανεπάρκεια ειδικών συστατικών της τροφής: Β12, λιποδιαλυτές βιταμίνες, φυλλικό οξύ

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Φάρμακα του τύπου της σουλφασαλαζίνης μετά από μακροχρόνια χρήση μπορεί να ελαττώσουν το φυλλικό

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Όλες οι δοκιμασίες είναι μη ειδικές, παρόμοιοι βαθμοί βαρύτητας της εντερικής νόσου που προέρχεται από άλλες αιτίες, δίνουν παρόμοια συμπτώματα και μεταβολές εργαστηριακών παραμέτρων

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Προσβολή όλων των στιβάδων του εντερικού τοιχώματος με φλεγμονή σε > 95% των περιπτώσεων τουλάχιστον σε τοπικές περιοχές 
    • Περιοχές υγιούς εμβόλιμες στις φλεγμονώδεις βλάβες (περιοχές υπερπηδήσεως) στο 80%
    • Κοκκίωμα στο 15%
    • Υπερτροφία λιπώδους ιστού που ακολουθεί τα μεσεντέρια αγγεία στο 50% των περιπτώσεων νόσου του λεπτού εντέρου

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Κολονοσκόπηση με ενδοσκόπηση και του ειλεού και βιοψία
    • Εξελκώσεις βλεννογόνου, απώλεια βλεννογόνου υποδηλώνουσα έλκος και διάβρωση με περιοχές παρεμβαλλόμενου υγιούς βλεννογόνου

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    Ακτινογραφίες με βάριο:

    • Απώλεια βλεννογόνου, έλκη 
    • Στένωση εντερικού αυλού στα περισσότερα προσβεβλημένα τμήματα του λεπτού 
    • Συρίγγια από τα προσβεβλημένα τμήματα σε άλλες αγκύλες του λεπτού, κύστη, κόλπο ή εξωτερικά 
    • Περιοχές παρεμβαλλόμενες υγιούς βλεννογόνου, πολλαπλές τμηματικές βλάβες συχνές 
    • Αδυναμία του βαρίου να εισέλθει στον ειλεό κατά το βαριούχο υποκλυσμό
    • Υποβλεννογόνια έλκη

    Απλές ακτινογραφίες:

    • Εικόνα εντερικής απόφραξης σε επώδυνη, ευαίσθητη διατεταμένη κοιλιά
    • Τοξικό μεγάκολο σε τοξικό ασθενή με νόσο του παχέος εντέρου 
    • Εκτίμηση αρθρίτιδας
    • Σαρκοειλίτιδα 

    Αξονικές τομογραφίες:

    • Δείχνουν πάχυνση του εντερικού τοιχώματους όταν ο αυλός δεν είναι στενωμένος 
    • Δείχνουν αποστηματικές κοιλότητες που σχετίζονται με συρίγγια
    • Χρήσιμες στην αναγνώριση σημαντικής περιορθικής νόσου

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Ειλεοσκόπηση και εντεροσκόπηση 
    • Η κατανομή των βλαβών που αναδεικνύεται με το βαριούχο υποκλυσμό, τα ενδοσκοπικά ευρήματα και οι βιοψίες, συνήθως, θέτουν τη διάγνωση
    • Οι βιοψίες βλεννογόνου προσβεβλημένων περιοχών είναι συμβατές με τη διάγνωση, αλλά δεν είναι διαγνωστικές, γι΄αυτό καλύτερα να αποφεύγονται. Βοηθά στη διάγνωση και ο αποκλεισμός άλλων αιτίων

    gpcq3yy2 1337578795

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Συνήθης η εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση. Εισαγωγή στο νοσοκομείο για επιπλοκές ή ειδικές θεραπείες 
    • Η νόσος είναι προϊούσα με περίπου 1 ασθενή να απαιτεί χειρουργική θεραπεία κάθε 4 έως 7 χρόνια

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Προσοχή στη διατήρηση του βάρους και του θερμιδικού ισοζυγίου
    • Παρακολούθηση σοβαρών περιπτώσεων για δυσαπορρόφηση
    • Περιπρωκτική νόσος - καθιστό λουτρό, σαπούνι και νερό μετά κένωση, χειρουργική παροχέτευση περιορθικών αποστημάτων, χειρουργική θεραπεία υποτροπιαζόντων συριγγίων αν η φαρμακευτική θεραπεία αποτύχει 
    • Εξωεντερική νόσος (ραγοειδίτιδα, αρθρίτιδα, δερματίτιδα, σκληρυντική χολαγγειΐτιδα) αντιμετωπίζεται όπως, τα άλλα νοσήματα που δημιουργούν πολλά προβλήματα

    Ενδείξεις χειρουργικής θεραπείας:

    • Σοβαρή, υποτροπιάζουσα αιμορραγία 
    • Αδυναμία ανάπτυξης 
    • Αποστήμτα
    • Πλήρης ή καθ' υποτροπή εντερική απόφραξη
    • Τοξικό μεγάκολο ή εκτεταμένη νόσος 
    • Συμπτωματικά συρίγγια, αλλά εκτός των ορθικών 
    • Ανεπάρκεια στη λειτουργία καλοστομίας μετά 1 ή περισσότερα χρόνια

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    Πλήρης όσο, είναι ανεκτή

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Συνήθως, χωρίς, περιορισμούς 
    • Αν υπάρχει δυσαπορρόφηση λίπους μειώστε το λίπος της τροφής 
    • Αν υπάρχουν συμφύσεις ή ιστορικό αποφράξεως αποφυγή συστατικών πολύ πλούσιων σε ίνες 
    • Αν η διάρροια προεξάρχει, αυξήστε τη συμμετοχή φυτικών ινών στην τροφή (μερικές φορές ενδείκνυται), ελαττώστε το λίπος 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    Έλεγχος εξάρσεων ή επιπλοκών:

    • Πρεδνιζολόνη 20 με 40 mg/ημέρα. Απόκριση σε 1-3 εβδομάδες. Σταδιακή ελάττωση μετά 4-6 εβδομάδες 
    • Σουλφασαλαζίνη. Αυξήστε τη δόση κάθε 4 ημέρες από 0,5 gm δύο φορές την ημέρα σε 1 gm 4 φορές την ημέρα εφ' όσον είναι ανεκτό. Απόκριση σε 4-6 εβδομάδες

    Νόσος του ορθού και του αριστερού ημίσεως του παχέος:

    • 5 - αμινοσαλικυλικό οξύ (5-ASA) σε υποκλυσμούς 2-3 την ημέρα
    • Υποκλυσμοί υδροκορτιζόνης 2-3 φορές την ημέρα ή υπόθετα για πρωκτίτιδα

    Καθ' υποτροπή περιπρωκτική νόσος με συρίγγια:

    • Μετρονιδαζόλη 250 mg 3 φορές την ημέρα για μέγιστο διάστημα 8 εβδομάδων 

    Νόσος του παχέος σε ανθεκτικούς στη σουλφασαλαζίνη ασθενείς:

    • Εντεροδιαλυτά δισκία μεσαλαμίνης (5-ASA): Azacol, 800 mg 3 φορές την ημέρα 
    • Ολσαλαζίνη (Dipentum) 1 gm/ημέρα διαιρεμένο σε δύο δόσεις, με δυνατότητα αύξησης στα 2 gm/ημέρα

    Νόσος του ειλεού:

    • Από του στόματος ή ΕΦ στεροειδή
    • Azacol, Claversal

    Τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα είναι συχνά το πρώτο βήμα στη θεραπεία της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου.

    Περιλαμβάνουν:

    • Κορτικοστεροειδή. Τα κορτικοστεροειδή όπως η πρεδνιζόνη και η βουδεσονίδη (Entocort EC) μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της φλεγμονής στο σώμα σας, αλλά δεν λειτουργούν για όλους με νόσο του Crohn. Οι γιατροί τα χρησιμοποιούν γενικά μόνο εάν δεν ανταποκρίνεστε σε άλλες θεραπείες. Τα κορτικοστεροειδή μπορούν να χρησιμοποιηθούν για βραχυπρόθεσμη (τρεις έως τέσσερις μήνες) βελτίωση των συμπτωμάτων και για την πρόκληση ύφεσης. Τα κορτικοστεροειδή μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμό με κατασταλτικό του ανοσοποιητικού συστήματος.
    • 5-αμινοσαλικυλικά από του στόματος. Αυτά τα φάρμακα περιλαμβάνουν σουλφασαλαζίνη (Azulfidine), η οποία περιέχει σουλφα και μεσαλαμίνη (Asacol HD, Delzicol, άλλα). Τα 5-αμινοσαλικυλικά από του στόματος έχουν χρησιμοποιηθεί ευρέως στο παρελθόν, αλλά τώρα θεωρούνται γενικά πολύ περιορισμένου οφέλους.

    Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα

    Αυτά τα φάρμακα μειώνουν, επίσης, τη φλεγμονή, αλλά στοχεύουν το ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο παράγει τις ουσίες που προκαλούν φλεγμονή. Για μερικούς ανθρώπους, ένας συνδυασμός αυτών των φαρμάκων λειτουργεί καλύτερα από ένα μόνο φάρμακο.

    Τα κατασταλτικά του ανοσοποιητικού συστήματος περιλαμβάνουν:

    • Αζαθειοπρίνη  και μερκαπτοπουρίνη. Αυτά είναι τα πιο ευρέως χρησιμοποιούμενα ανοσοκατασταλτικά για τη θεραπεία της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου. Η λήψη τους απαιτεί να παρακολουθείστε στενά από το γιατρό σας και να ελέγχετε τακτικά το αίμα για παρενέργειες, όπως μειωμένη αντίσταση στις λοιμώξεις και φλεγμονή του ήπατος. Μπορεί, επίσης, να προκαλέσουν ναυτία και έμετο.
    • Μεθοτρεξάτη. Αυτό το φάρμακο χρησιμοποιείται, μερικές φορές, για άτομα με νόσο του Crohn που δεν ανταποκρίνονται καλά σε άλλα φάρμακα. Θα πρέπει να παρακολουθείστε στενά για παρενέργειες.

    Bιολογικοί παράγοντες

    Αυτή η κατηγορία θεραπειών στοχεύει πρωτεΐνες που παράγονται από το ανοσοποιητικό σύστημα. 

    Οι τύποι βιολογικών παραγόντων που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της νόσου του Crohn περιλαμβάνουν:

    • Natalizumab (Tysabri) και vedolizumab (Entyvio). Αυτά τα φάρμακα λειτουργούν σταματώντας ορισμένα μόρια ανοσοκυττάρων - τις ιντεγκρίνες - από τη σύνδεση με άλλα κύτταρα στην εντερική επένδυση. Επειδή το natalizumab σχετίζεται με έναν σοβαρό κίνδυνο για προοδευτική πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια - μιας εγκεφαλικής νόσου που συνήθως οδηγεί σε θάνατο ή σοβαρή αναπηρία - πρέπει να αποφεύγεται. Το Vedolizumab εγκρίθηκε πρόσφατα για τη νόσο του Crohn. Λειτουργεί όπως το natalizumab, αλλά φαίνεται ότι δεν ενέχει κίνδυνο εγκεφαλικής νόσου.
    • Infliximab (Remicade), adalimumab (Humira) και certolizumab pegol (Cimzia). Είναι γνωστοί, ως αναστολείς TNF και αυτά τα φάρμακα λειτουργούν εξουδετερώνοντας μια πρωτεΐνη του ανοσοποιητικού συστήματος γνωστή ως παράγοντας νέκρωσης όγκου (TNF). Το Ustekinumab (Stelara) εγκρίθηκε πρόσφατα για τη θεραπεία της νόσου του Crohn παρεμβαίνοντας στη δράση μιας ιντερλευκίνης, η οποία είναι μια πρωτεΐνη που εμπλέκεται στη φλεγμονή.

    Αντιβιοτικά

    Τα αντιβιοτικά μπορούν να μειώσουν την ποσότητα αποστράγγισης από συρίγγια και αποστήματα και μερικές φορές να τα θεραπεύσουν σε άτομα με νόσο του Crohn. Μερικοί ερευνητές πιστεύουν, επίσης, ότι τα αντιβιοτικά βοηθούν στη μείωση των επιβλαβών εντερικών βακτηρίων που μπορεί να διαδραματίσουν ρόλο στην ενεργοποίηση του εντερικού ανοσοποιητικού συστήματος, οδηγώντας σε φλεγμονή. Συχνά συνταγογραφούμενα αντιβιοτικά είναι η σιπροφλοξασίνη και η μετρονιδαζόλη.

    Άλλα φάρμακα

    Εκτός από τον έλεγχο της φλεγμονής, ορισμένα φάρμακα μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση των σημείων και των συμπτωμάτων.

    Ανάλογα με τη σοβαρότητα της νόσου του Crohn, ο γιατρός μπορεί να συστήσει ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα:

    • Αντιδιαρροϊκά. Η σκόνη psyllium ή η μεθυλοκυτταρίνη, μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση της ήπιας έως μέτριας διάρροιας. Για πιο σοβαρή διάρροια, η λοπεραμίδη  μπορεί να είναι αποτελεσματική.
    • Παυσίπονα. Για ήπιο πόνο, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει ακεταμινοφαίνη - αλλά όχι άλλα κοινά αναλγητικά, όπως η ιβουπροφαίνη ή νατριούχο ναπροξένη. Αυτά τα φάρμακα είναι πιθανό να επιδεινώσουν τα συμπτώματά σας και να επιδεινώσουν τη νόσο σας.
    • Βιταμίνες και συμπληρώματα διατροφής. Εάν δεν απορροφάτε αρκετά θρεπτικά συστατικά, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει βιταμίνες και συμπληρώματα διατροφής.

    Διατροφή για τη νόσο Crohn

    Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει μια ειδική δίαιτα που χορηγείται από το στόμα ή από έναν σωλήνα σίτισης (εντερική διατροφή) ή θρεπτικά συστατικά που εγχέονται σε μια φλέβα (παρεντερική διατροφή) για τη θεραπεία της νόσου του Crohn. Αυτό μπορεί να βελτιώσει τη συνολική διατροφή και να επιτρέψει στο έντερο να ξεκουραστεί. Η ανάπαυση του εντέρου μπορεί να μειώσει τη φλεγμονή βραχυπρόθεσμα. Ο γιατρός μπορεί να χρησιμοποιήσει τη διατροφική θεραπεία βραχυπρόθεσμα και να τη συνδυάσει με φάρμακα, όπως κατασταλτικά του ανοσοποιητικού συστήματος. Η εντερική και η παρεντερική διατροφή χρησιμοποιούνται, συνήθως, για να κάνουν τους ανθρώπους πιο υγιείς πριν από τη χειρουργική επέμβαση ή όταν άλλα φάρμακα δεν ελέγχουν τα συμπτώματα. Ο γιατρός μπορεί, επίσης, να συστήσει δίαιτα με χαμηλό υπόλειμμα ή χαμηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες για να μειώσει τον κίνδυνο εντερικής απόφραξης εάν έχετε στενότερο έντερο Μια δίαιτα χαμηλού υπολείμματος έχει σχεδιαστεί για να μειώσει το μέγεθος και τον αριθμό των κοπράνων.

    Χειρουργική επέμβαση

    Εάν η διατροφή και ο τρόπος ζωής αλλάξουν, η φαρμακευτική θεραπεία ή άλλες θεραπείες δεν ανακουφίσουν τα σημεία και τα συμπτώματά, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει χειρουργική επέμβαση. Σχεδόν οι μισοί από αυτούς με νόσο του Crohn θα χρειαστούν τουλάχιστον μία χειρουργική επέμβαση. Ωστόσο, η χειρουργική επέμβαση δεν θεραπεύει τη νόσο του Crohn. Κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, ο χειρουργός αφαιρεί ένα κατεστραμμένο τμήμα του πεπτικού σας σωλήνα και στη συνέχεια επανασυνδέει τα υγιή τμήματα. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθεί για το κλείσιμο συριγγίων και την αποστράγγιση των αποστημάτων. Τα οφέλη της χειρουργικής επέμβασης για τη νόσο του Crohn είναι, συνήθως, προσωρινά. Η ασθένεια επαναλαμβάνεται συχνά, συχνά κοντά στον επανασυνδεδεμένο ιστό. Η καλύτερη προσέγγιση είναι να ακολουθήσετε χειρουργική επέμβαση με φάρμακα για να ελαχιστοποιήσετε τον κίνδυνο επανεμφάνισης.

    Προφυλάξεις:

    • Η σουλφασαλαζίνη μπορεί να μην είναι ανεκτή από το στομάχι στις επιθυμητές δόσεις, επειδή συχνά προκαλεί ναυτία, εμετό, και γαστρεντερική δυσφορία
    • Αλλεργίες συχνές
    • Πρόβλημα ανδρικής στειρότητας με χρόνια χρήση 
    • Θρομβοπενία, πανκυτταροπενία 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Η σουλφασαλαζίνη είναι η πιο φθηνή και καλά ανεκτή στο 90% των ασθενών. Παρόμοια αποτελεσματικότητα και καλύτερη ανοχή υπάρχει με το 5-ASA 
    • Σημαντική περιφερική νευρίτιδα μετά θεραπεία επί μήνες με μετρονιδαζόλη. Άλλα αντιβιοτικά με παρόμοια δράση μπορούν να χρησιμοποιηθούν 
    • Αντιβιοτικά 
    • Αζαθειοπρίνη, 6-μερκαπτοπουρίνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΝΟΣΟ CROHN 

    • Συχνές (κάθε 3-6 μήνες αν ο άρρωστος είναι σταθερός) εκτιμήσεις του βάρους, πόνου, διάρροιας, αιμοσφαιρίνης και ΤΚΕ
    • Συχνός υπολογισμός ενός δείκτη ενεργότητας που βασίζεται σε:
    1. Μαλακές κενώσεις/ημέρα
    2. Πόνο
    3. Γενική κατάσταση υγείας
    4. Συστηματικές εκδηλώσεις
    5. Χρηση αντιδιαρροϊκών 
    6. Παρουσία ενδοκοιλιακής μάζας
    7. Αιματοκρίτης
    8. Αλλαγή σωματικού βάρους. Εξαιρετικά χρήσιμος για παρακολούθηση ασθενών και λήψη αποφάσεων για αυξομειώσεις φαρμάκων ή για ενδονοσοκομειακή νοσηλεία
    • Ενδοσκόπηση και άλλες απεικονιστικές τεχνικές αν τα συμπτώματα και σημεία αλλάζουν 
    • Κάθε χρόνο έλεγχο ηπατικής λειτουργίας
    • Επίπεδα Β12 σ' αυτούς με νόσο ή εκτομή του ειλεού 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ CROHN ΝΟΣΟΥ ΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Συνεχής φροντίδα με βοήθεια γιατρού
    • Χρήση συμβουλευτικά, της γνώμης ειδικού για ανασκόπηση του ασθενούς και ανάληψη μακροχρονίων μέτρων

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ CROHN ΝΟΣΟΥ ΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Η πρόοδος της νόσου είναι σχεδόν βέβαιη, είτε ως επέκταση παλαιών βλαβών είτε ως εμφάνιση καινούργιων 
    • Υποτροπή μετά χειρουργική επέμβαση - σίγουρη και συνήθως εμφανίζεται στα εγγύς των αναστομώσεων εντερικά τμήματα
    • Συρίγγια
    • Εξωεντερική νόσος μπορεί να εμφανισθεί οποτεδήποτε
    • Περιορισμός της χειρουργικής πράξης στα απολύτως απαραίτητα
    • Σύνδρομο βραχέος εντέρου μετά εκτεταμένη χειρουργική αντιμετώπιση
    • Καρκίνος παχέος 
    • Πρωτοπαθής σκληρυντική χολαγγειΐτιδα
    • Ραγοειδίτιδα
    • Αρθρίτιδα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ CROHN ΝΟΣΟΥ ΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Κάθε ασθενής υφίσταται χειρουργική αντιμετώπιση 1 φορά στα 7 χρόνια. Μετά 4 χειρουργικές πράξεις πρέπει να αναμένεται σύνδρομο βραχέος εντέρου
    • Η νόσος αναμένεται να υποτροπιάζει
    • Η πλειάδα των ασθενών έχουν φυσιολογική ζωή με πλήρεις δραστηριότητες, δουλειά, παιδιά, οικογένεια αλλά το συνολικό προσδόκιμο επιβίωσης μικραίνει

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ιογενής γαστρεντερίτιδα μπορεί να είναι πολύ πιο σοβαρή σ' αυτούς τους ασθενείς
    • Αρθρίτιδα δύο τύπων - όπως η ρευματοειδής και ως σπονδυλίτιδα
    • Πλειάδα σχετιζόμενων δερματικών βλαβών, οζώδες ερύθημα, μη ειδικά εξανθήματα, γαγγραινώδες πυόδερμα
    • Ιριδοκυκλίτιδα, σπάνια, αλλά σαφώς σχετίζεται με τη νόσο
    • Σκληρυντική χολαγγειΐτιδα στο 10% εκφραζόμενη από ήπιες διαταραχές ηπατικών ενζύμων, περιχολαγγειΐτιδα στη βιοψία, μέχρι το πλήρες σύνδρομο

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια

    Άλλα: Εμφανίζεται σε κάθε ηλικία 

    ΚΥΗΣΗ

    • Σουλφασαλαζίνη - αντιστρεπτή στειρότητα στους άρρενες 
    • Ασθενείς με Crohn μπορεί να μείνουν έγκυοι

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Crohn

    Πατήστε, εδω, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Crohn

    cr12 abdominal surgery for crohns disease 725049

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο Dumping

    Εντερική απόφραξη

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Εναλλακτικές θεραπείες για την νόσο Crohn

    Ακτινολογικές εξετάσεις για έλεγχο του λεπτού εντέρου

    Ορθομοριακά συμπληρώματα διατροφής για όλες τις ασθένειες

    Η δυσανεξία στη λακτόζη

    Carnivora για τον καρκίνο

    Τι είναι τα αντιουδετεροφιλικά αντισώματα;

    Εκκολπωματική νόσος

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

    Καλπροτεκτίνη κοπράνων

    Βιταμίνες για τη νόσο του Crohn

    Ορθοπρωκτικό απόστημα

    Ραγάδα δακτυλίου

    Σύνδρομο διαρροής εντέρου

    Φωτοθεραπεία για τις φλεγμονές του εντέρου

    Αντιπυρηνικά αντισώματα

    Υγεία του πεπτικού συστήματος

    Προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο του παχέος εντέρου

    Για όσους έχουν κίνδυνο για καρκίνο του εντέρου

    Οδηγίες για την πρόληψη καρκίνου του παχέος εντέρου

    Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

    Νόσος του Crohn

    Ιπποφαές

    Βρωμελίνη

    Μεταμόσχευση κοπράνων

    Που κάνει καλό ο χυμός αλόης

    Που κάνει καλό το χαμομήλι

    Μέντα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Σιγκέλλωση Σιγκέλλωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σιγκέλλωση

    Η σιγκέλλωση είναι μια λοίμωξη των εντέρων που προκαλείται από το βακτήριο Shigella.

    Τα συμπτώματα, γενικά, ξεκινούν μία έως δύο ημέρες μετά την έκθεση και περιλαμβάνουν διάρροια, πυρετό, κοιλιακό άλγος και αίσθηση της ανάγκης για αφόδευση, ακόμη και όταν το έντερο είναι άδειο.

    Η διάρροια μπορεί να είναι αιματηρή.

    Τα συμπτώματα, συνήθως, διαρκούν πέντε έως επτά ημέρες και μπορεί να χρειαστούν αρκετοί μήνες για να επανέλθουν πλήρως οι συνήθειες του εντέρου.

    Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν αντιδραστική αρθρίτιδα, σήψη, επιληπτικές κρίσεις και αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο.

    Η σιγκέλλωση προκαλείται από τέσσερις συγκεκριμένους τύπους Shigella. Αυτά τα βακτήρια, συνήθως, εξαπλώνονται με έκθεση σε μολυσμένα κόπρανα. Αυτό μπορεί να συμβεί μέσω μολυσμένων τροφίμων, νερού ή χεριών ή μέσω σεξουαλικής επαφής.

    Η μόλυνση μπορεί να εξαπλωθεί από μύγες ή κατά την αλλαγή πάνας.

    Η διάγνωση γίνεται με καλλιέργεια κοπράνων.

    Ο κίνδυνος μόλυνσης μπορεί να μειωθεί με το σωστό πλύσιμο των χεριών.

    Δεν υπάρχει εμβόλιο.

    Η σιγκέλλωση, συνήθως, υποχωρεί χωρίς ειδική θεραπεία.

    Συνιστώνται επαρκή υγρά από το στόμα και ανάπαυση.

    Το υποσαλικυλικό βισμούθιο μπορεί να βοηθήσει στα συμπτώματα.

    Ωστόσο, δεν συνιστώνται φάρμακα που σταματούν τη διάρροια, όπως η λοπεραμίδη.

    Σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να χρησιμοποιηθούν αντιβιοτικά, αλλά η αντίσταση είναι συχνή. Τα αντιβιοτικά που χρησιμοποιούνται, συνήθως, περιλαμβάνουν την σιπροφλοξασίνη και την αζιθρομυκίνη.

    Σε παγκόσμιο επίπεδο, η σιγκέλλωση εμφανίζεται σε τουλάχιστον 80 εκατομμύρια ανθρώπους και έχει ως αποτέλεσμα περίπου 700.000 θανάτους ετησίως. Οι περισσότερες περιπτώσεις συμβαίνουν στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Τα μικρά παιδιά επηρεάζονται συχνότερα. Ενδέχεται να εμφανιστούν κρούσματα νόσου σε χώρους φύλαξης παιδιών και σχολεία. Είναι, επίσης, σχετικά κοινό στους ταξιδιώτες.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Τα σημεία και τα συμπτώματα μπορεί να κυμαίνονται από ήπια κοιλιακή δυσφορία έως δυσεντερία που χαρακτηρίζεται από κράμπες, διάρροια, πυρετό, αίμα στα κόπρανα και πύον ή βλέννα στα κόπρανα. Ο χρόνος έναρξης είναι 12 έως 96 ώρες, μετά την έκθεση και η νόσος διαρκεί 5 έως 7 ημέρες. Οι λοιμώξεις σχετίζονται με έλκος του βλεννογόνου, αιμορραγία από το ορθό και αφυδάτωση.

    Η αντιδραστική αρθρίτιδα και το αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο είναι πιθανά επακόλουθα μετά από τη σιγκέλλωση.

    Το πιο συνηθισμένο νευρολογικό σύμπτωμα είναι οι επιληπτικές κρίσεις.

    ΑΙΤΙΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Βακτήρια:

    Η σιγκέλλωση προκαλείται από βακτηριακή λοίμωξη με Shigella, βακτήριο, που είναι γενετικά παρόμοιο με το E. coli.

    Υπάρχουν τρεις οροομάδες και ένας ορότυπος Shigella:

    • Shigella flexneri
    • Shigella boydii
    • Shigella dysenteriae και
    • Shigella sonnei (ορότυπος)

    Η πιθανότητα μόλυνσης από οποιοδήποτε στέλεχος του Shigella ποικίλλει σε όλο τον κόσμο. Για παράδειγμα, η S. sonnei είναι πιο συνηθισμένη στις ΗΠΑ, ενώ η S. dysenteriae και η S. boydii είναι σπάνια στις ΗΠΑ.

    ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η Shigella μεταδίδεται μέσω της στοματικής οδού από άτομα που έχουν προσβληθεί από την ασθένεια, ανεξάρτητα από το εάν παρουσιάζουν συμπτώματα. Οι χρόνιοι φορείς των βακτηρίων αυτών είναι σπάνιοι. Εκτός από τον άνθρωπο, τα βακτήρια μπορούν, επίσης, να μολύνουν τα ζώα. 

    Κατά την κατάποση, τα βακτήρια περνούν μέσω του γαστρεντερικού σωλήνα μέχρι να φτάσουν στο λεπτό έντερο. Εκεί αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται μέχρι να φτάσουν στο παχύ έντερο. Στο παχύ έντερο, τα βακτήρια προκαλούν κυτταρικό τραυματισμό μέσω δύο κύριων μηχανισμών: άμεση εισβολή στα επιθηλιακά κύτταρα στο παχύ έντερο και παραγωγή εντεροτοξίνης 1 και εντεροτοξίνης 2. Σε αντίθεση με άλλα βακτήρια, η Shigella δεν καταστρέφεται από το γαστρικό οξύ στο στομάχι. Ως αποτέλεσμα, χρειάζονται μόνο 10 έως 200 κύτταρα για να προκαλέσουν μόλυνση. Αυτή η μολυσματική δόση είναι πολύ  μικρότερη από εκείνη άλλων ειδών βακτηρίων (π.χ. χολέρα, που προκαλείται από το βακτήριο Vibrio cholerae κι έχει μολυσματική δόση 108 έως 1011 κυττάρων). 

    294501

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η διάγνωση της σιγκέλλωσης γίνεται με την απομόνωση του οργανισμού από καλλιέργειες δειγμάτων κοπράνων. Τα είδη Shigella είναι αρνητικά για κινητικότητα και γενικά δεν είναι ζυμωτές λακτόζης, αλλά η S. sonnei μπορεί να ζυμώσει τη λακτόζη. Συνήθως, δεν παράγουν στοιχεία από υδατάνθρακες (με εξαίρεση ορισμένα στελέχη της S. flexneri) και τείνουν να είναι γενικά βιοχημικά αδρανή. Η Shigella, επίσης, να είναι αρνητική στην υδρόλυση ουρίας. Μπορεί να γίνει ανίχνευση και με PCR.

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Μπορούν να προληφθεί με καλό πλύσιμο των χεριών πριν από το χειρισμό των τροφίμων και καλό μαγείρεμα των τροφών. Η σωστή προσωπική υγιεινή και η υγιεινή των τροφίμων είναι τα πιο καλά μέτρα για τη σιγκέλλωση.

    ΕΜΒΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗ

    Προς το παρόν, δεν υπάρχει εγκεκριμένο εμβόλιο για τη σιγκέλλωση. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η θεραπεία συνίσταται, κυρίως, στην αντικατάσταση υγρών και ηλεκτρολυτών που χάνονται λόγω διάρροιας. Η αντικατάσταση υγρών από το στόμα είναι ικανοποιητική για τους περισσότερους ανθρώπους, αλλά, μερικοί μπορεί να χρειαστεί να λάβουν υγρά ενδοφλεβίως.

    Τα αντιδιαρροϊκά φάρμακα μπορεί να παρατείνουν τη λοίμωξη και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται.

    ΑΝΤΙΒΙΟΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗ

    Τα αντιβιοτικά πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο σε σοβαρές περιπτώσεις ή σε ορισμένους πληθυσμούς με ήπια συμπτώματα (ηλικιωμένοι, ανοσοκατεσταλμένοι, εργαζόμενοι στη βιομηχανία τροφίμων, εργαζόμενοι στη φροντίδα παιδιών). Για τη διάρροια που σχετίζεται με τη σιγκέλλωση, τα αντιβιοτικά μειώνουν τη διάρκεια της λοίμωξης, αλλά πρέπει να αποφεύγονται σε ήπιες περιπτώσεις, επειδή πολλά στελέχη της σιγκέλλας γίνονται ανθεκτικά στα κοινά αντιβιοτικά. Επιπλέον, τα αποτελεσματικά φάρμακα δεν υπάρχουν σε αναπτυσσόμενες χώρες. 

    Οι αντιδιαρροϊκοί παράγοντες μπορεί να επιδεινώσουν την ασθένεια και πρέπει να αποφεύγονται.

    Στις περισσότερες περιπτώσεις, η ασθένεια υποχωρεί εντός τεσσάρων έως οκτώ ημερών χωρίς αντιβιοτικά. Οι σοβαρές λοιμώξεις μπορεί να διαρκέσουν τρεις έως έξι εβδομάδες.

    Τα αντιβιοτικά, όπως η τριμεθοπρίμη-σουλφαμεθοξαζόλη και η σιπροφλοξασίνη μπορεί να χορηγηθούν όταν το άτομο είναι πολύ νεαρό ή πολύ ηλικιωμένο, όταν η ασθένεια είναι σοβαρή ή όταν ο κίνδυνος της λοίμωξης για εξάπλωση είναι υψηλός. Επιπρόσθετα, η αμπικιλλίνη (αλλά όχι η αμοξικιλλίνη) ήταν αποτελεσματική στη θεραπεία αυτής της νόσου στο παρελθόν, αλλά τώρα η πρώτη επιλογή φαρμάκου είναι η pivmecillinam.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    shiga 1000x565

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Λοίμωξη από σαλμονέλα

    Οξεία διάρροια

    Οζώδες ερύθημα

    Πυρετικοί σπασμοί στα παιδιά

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βρουκέλλωση

    www.emedi.gr

     

  • Νόσος Chagas Νόσος Chagas

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Chagas

    Η νόσος Chagas, επίσης γνωστή ως αμερικανική τρυπανοσωμίαση, είναι μια τροπική παρασιτική ασθένεια που προκαλείται από το Trypanosoma cruzi.

    Εξαπλώνεται, κυρίως, από έντομα που είναι γνωστά ως Triatominae ή kissing bugs.

    Τα συμπτώματα αλλάζουν κατά τη διάρκεια της λοίμωξης.

    Στο αρχικό στάδιο, τα συμπτώματα, συνήθως, δεν είναι παρόντα ή είναι ήπια και μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, πρησμένους λεμφαδένες, πονοκεφάλους ή πρήξιμο στο σημείο του δαγκώματος.

    Μετά από τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες, τα άτομα που δεν έχουν υποβληθεί σε θεραπεία εισέρχονται στη χρόνια φάση της νόσου, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις δεν οδηγεί σε περαιτέρω συμπτώματα.

    Έως και το 45% των ατόμων με χρόνια λοίμωξη αναπτύσσουν καρδιακές παθήσεις 10-30 χρόνια μετά την αρχική ασθένεια, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια.

    Πεπτικές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένου ενός διευρυμένου οισοφάγου ή ενός διευρυμένου παχέος εντέρου, μπορεί επίσης να εμφανιστούν σε έως και 21% των ανθρώπων και έως και το 10% των ανθρώπων μπορεί να παρουσιάσουν νευρική βλάβη.

    Το T. cruzi εξαπλώνεται, συνήθως, σε ανθρώπους και άλλα θηλαστικά από το δάγκωμα ενός ζωυφίου. Η ασθένεια μπορεί επίσης να εξαπλωθεί μέσω μετάγγισης αίματος, μεταμόσχευσης οργάνων, τρώγοντας τρόφιμα μολυσμένα με τα παράσιτα και με κάθετη μετάδοση (από μια μητέρα στο μωρό της).

    Η διάγνωση πρώιμα της νόσου είναι η εύρεση του παρασίτου στο αίμα χρησιμοποιώντας μικροσκόπιο ή η ανίχνευση του DNA του με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης.

    Η χρόνια νόσος διαγιγνώσκεται με την εύρεση αντισωμάτων για το T. cruzi στο αίμα.

    Επηρεάζει περισσότερους από 150 τύπους ζώων.

    Η πρόληψη επικεντρώνεται στην εξάλειψη των εντόμων και στην αποφυγή των δαγκωμάτων τους. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη χρήση εντομοκτόνων ή κρεβατιών με σκέπασμα. Άλλες προληπτικές προσπάθειες περιλαμβάνουν τον έλεγχο αίματος που χρησιμοποιείται για μεταγγίσεις.

    Δεν έχει αναπτυχθεί εμβόλιο.

    Οι πρώιμες λοιμώξεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με τα φάρμακα βενζινιδαζόλη ή nifurtimox, τα οποία, συνήθως, θεραπεύουν την ασθένεια εάν χορηγούνται λίγο μετά τη μόλυνση του ατόμου, αλλά γίνονται λιγότερο αποτελεσματικά όσο περισσότερο ένα άτομο έχει τη νόσο Chagas.

    Όταν χρησιμοποιείται σε χρόνια ασθένεια, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να καθυστερήσει ή να αποτρέψει την εμφάνιση συμπτωμάτων τελικού σταδίου.

    Η βενζινιδαζόλη και το nifurtimox προκαλούν συχνά ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως δερματικές διαταραχές, ερεθισμό του πεπτικού συστήματος και νευρολογικά συμπτώματα, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας.

    Εκτιμάται ότι 6,2 εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως στο Μεξικό, την Κεντρική Αμερική και τη Νότια Αμερική, έχουν νόσο Chagas από το 2017, με αποτέλεσμα περίπου 7.900 θανάτους.

    Τα περισσότερα άτομα με τη νόσο είναι φτωχά, και τα περισσότερα δεν συνειδητοποιούν ότι έχουν μολυνθεί.

    Οι μετακινήσεις πληθυσμού μεγάλης κλίμακας έχουν αυξήσει τις περιοχές όπου εντοπίζεται η νόσος Chagas και αυτές περιλαμβάνουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

    Η ασθένεια Chagas ταξινομείται ως τροπική ασθένεια. 

    image 4

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas εμφανίζεται σε δύο στάδια: ένα οξύ στάδιο, το οποίο αναπτύσσεται μία έως δύο εβδομάδες μετά το δάγκωμα των εντόμων και ένα χρόνιο στάδιο που αναπτύσσεται για πολλά χρόνια. Το οξύ στάδιο είναι συχνά χωρίς συμπτώματα. Όταν υπάρχουν, τα συμπτώματα είναι, συνήθως, δευτερεύοντα και δεν είναι συγκεκριμένα για κάποια συγκεκριμένη ασθένεια.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

    • πυρετό
    • αδιαθεσία
    • κεφαλαλγία 
    • διόγκωση του ήπατος, του σπλήνα και των λεμφαδένων

    Σπάνια, οι άνθρωποι αναπτύσσουν ένα οζίδιο στο σημείο της λοίμωξης, το οποίο ονομάζεται «σημάδι του Romaña» εάν βρίσκεται στο βλέφαρο ή «chagoma» εάν βρίσκεται αλλού στο δέρμα. Σε σπάνιες περιπτώσεις (λιγότερο από 1-5%), τα μολυσμένα άτομα αναπτύσσουν σοβαρή οξεία νόσο, η οποία μπορεί να προκαλέσει απειλητική για τη ζωή συσσώρευση υγρών γύρω από την καρδιά, ή φλεγμονή της καρδιάς ή του εγκεφάλου και των γύρω ιστών. Η οξεία φάση διαρκεί, συνήθως, τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες και υποχωρεί χωρίς θεραπεία. Εκτός αν υποβληθούν σε θεραπεία με αντιπαρασιτικά φάρμακα, τα άτομα παραμένουν χρόνια μολυσμένα με T. cruzi μετά την ανάρρωση από την οξεία φάση.

    Οι περισσότερες χρόνιες λοιμώξεις είναι ασυμπτωματικές, οι οποίες αναφέρονται ως απροσδιόριστες χρόνιες νόσοι Chagas. Ωστόσο, από τα άτομα με χρόνια νόσο του Chagas, το 30-40% αναπτύσσουν δυσλειτουργία οργάνων και επηρεάζονται, συχνότερα, η καρδιά ή το πεπτικό σύστημα.

    Η πιο συχνή εκδήλωση είναι η καρδιακή νόσος, η οποία εμφανίζεται στο 14-45% των ατόμων με χρόνια νόσο Chagas. Τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas συχνά αντιμετωπίζουν αίσθημα παλμών της καρδιάς και μερικές φορές λιποθυμία λόγω ακανόνιστης καρδιακής λειτουργίας. Με το ηλεκτροκαρδιογράφημα, τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas έχουν συχνότερα αρρυθμίες. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, οι κοιλίες της καρδιάς διευρύνονται (διασταλτική καρδιομυοπάθεια), γεγονός που μειώνει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα. Σε πολλές περιπτώσεις, το πρώτο σημάδι της καρδιακής νόσου του Chagas είναι η καρδιακή ανεπάρκεια, ο θρομβοεμβολισμός ή ο θωρακικός πόνος που σχετίζεται με ανωμαλίες στην αγγείωση.

    Επίσης, συχνή στη χρόνια νόσο του Chagas είναι η βλάβη στο πεπτικό σύστημα, ιδιαίτερα η διεύρυνση του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου, η οποία επηρεάζει το 10-21% των ανθρώπων. Εκείνοι με διογκωμένο οισοφάγο συχνά αντιμετωπίζουν πόνο (οδυνοφαγία) ή δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία), παλινδρόμηση οξέος, βήχα και απώλεια βάρους. Άτομα με διογκωμένο παχύ έντερο συχνά αντιμετωπίζουν δυσκοιλιότητα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή απόφραξη του εντέρου ή της παροχής αίματος. Έως και το 10% των ατόμων που έχουν προσβληθεί από χρόνια νόσο αναπτύσσουν νευρική βλάβη που μπορεί να οδηγήσει σε μούδιασμα και αλλοιωμένα αντανακλαστικά ή κίνηση.

    Ενώ η χρόνια ασθένεια αναπτύσσεται αργά, ορισμένα άτομα με νόσο Chagas (λιγότερο από 10%) αναπτύσσουν καρδιακή βλάβη αμέσως μετά από οξεία νόσο.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί από κατάποση παρασίτων τείνουν να αναπτύσσουν σοβαρή ασθένεια εντός τριών εβδομάδων από την κατανάλωση, με συμπτώματα όπως πυρετό, έμετο, δύσπνοια, βήχα και πόνο στο στήθος, την κοιλιά και τους μυς.

    Εκείνοι που έχουν μολυνθεί με κάθετη μετάδοση, συνήθως, έχουν λίγα ή καθόλου συμπτώματα, αλλά μπορεί να έχουν ήπια μη ειδικά συμπτώματα ή σοβαρά συμπτώματα, όπως ίκτερος, αναπνευστική δυσχέρεια και καρδιακά προβλήματα.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί μέσω μεταμόσχευσης οργάνων ή μετάγγισης αίματος τείνουν να έχουν συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της ασθένειας που μεταδίδεται από φορέα, αλλά τα συμπτώματα μπορεί να μην εκδηλωθούν μια εβδομάδα έως πέντε μήνες.

    Χρόνια μολυσμένα άτομα που καθίστανται ανοσοκατασταλμένα λόγω λοίμωξης από τον ιό HIV μπορούν να υποστούν ιδιαίτερα σοβαρή ασθένεια, η οποία, συνήθως, χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στον εγκέφαλο και του γύρω περιβάλλοντα ιστού ή αναπτύσσουν εγκεφαλικά αποστήματα. Τα συμπτώματα ποικίλλουν ευρέως με βάση το μέγεθος και τη θέση των αποστημάτων του εγκεφάλου, αλλά συνήθως περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκεφάλους, επιληπτικές κρίσεις, απώλεια αίσθησης ή άλλα νευρολογικά ζητήματα που υποδεικνύουν συγκεκριμένες θέσεις βλάβης του νευρικού συστήματος. Περιστασιακά, αυτά τα άτομα αντιμετωπίζουν, επίσης, οξεία καρδιακή φλεγμονή, δερματικές αλλοιώσεις και ασθένειες του στομάχου, του εντέρου ή του περιτοναίου. 

    pmed.0040332.g004

    Κύκλος ζωής και μετάδοση του T. cruzi

    Η νόσος του Chagas προκαλείται από μόλυνση με το πρωτόζωο παράσιτο T. cruzi, το οποίο, συνήθως, εισάγεται στον άνθρωπο μέσω του δαγκώματος των εντόμων, «ζωύφια». Στην περιοχή του δαγκώματος, οι κινητικές μορφές T. cruzi που ονομάζονται τρυπομαστίγοι εισβάλλουν σε διάφορα κύτταρα ξενιστές. Μέσα σε ένα κύτταρο ξενιστή, το παράσιτο μεταμορφώνεται σε μια αναπαραγωγική μορφή που ονομάζεται αμάστιγο, το οποίο υφίσταται πολλούς γύρους αναπαραγωγής. Οι αναπαραγόμενοι αμάστιγοι μετατρέπονται σε τρυποστιγώτες, οι οποίοι διαρρηγνύουν το κύτταρο ξενιστή και απελευθερώνονται στην κυκλοφορία του αίματος. Στη συνέχεια, οι τρυποστίγοι διαδίδονται σε όλο το σώμα σε διάφορους ιστούς, όπου εισβάλλουν στα κύτταρα και αναπαράγονται. Για πολλά χρόνια, κύκλοι αναπαραγωγής παρασίτων και ανοσοαπόκρισης μπορούν να βλάψουν σοβαρά αυτούς τους ιστούς, ιδιαίτερα την καρδιά και το πεπτικό σύστημα.

    Μετάδοση ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Ένα καφέ φτερωτό έντομο το Triatoma infestans είναι φορέας του T. cruzi. Το T. cruzi μπορεί να μεταδοθεί από διάφορα έντομα που ανήκουν στα γένη Triatoma, Panstrongylus και Rhodnius. Οι πρωταρχικοί φορείς για ανθρώπινη μόλυνση είναι τα είδη που κατοικούν σε ανθρώπινες κατοικίες, δηλαδή Triatoma infestans, Rhodnius prolixus, Triatoma dimidiata και Panstrongylus megistus. Αυτά τα έντομα είναι γνωστά με μια σειρά από τοπικά ονόματα, όπως το vinchuca στην Αργεντινή, τη Βολιβία, τη Χιλή και την Παραγουάη, το barbeiro στη Βραζιλία, το pito στην Κολομβία, το τσιντσέ στην Κεντρική Αμερική και το τσιπ στη Βενεζουέλα. Τα έντομα τείνουν να τρέφονται τη νύχτα, προτιμώντας υγρές επιφάνειες κοντά στα μάτια ή το στόμα. Ένα έντομο μπορεί να μολυνθεί με το T. cruzi όταν τρέφεται με μολυσμένο ξενιστή. Το T. cruzi αναπαράγεται στην εντερική οδό του εντόμου και ρίχνεται στα κόπρανα του ζωυφόου. Όταν μια μολυσμένη τριατομίνη τρέφεται, διαπερνά το δέρμα και παίρνει αίμα, και κάνει αφόδευση ταυτόχρονα για να δώσει χώρο για το νέο γεύμα. Το δάγκωμα είναι, συνήθως, ανώδυνο, αλλά προκαλεί φαγούρα. Το ξύσιμο στο δάγκωμα εισάγει τα περιττώματα T. cruzi στην πληγή δαγκώματος, ξεκινώντας τη μόλυνση. Εκτός από την κλασική εξάπλωση του φορέα, η νόσος του Chagas μπορεί να μεταδοθεί μέσω τροφής ή ποτού μολυσμένου με έντομα ή τα περιττώματα τους. Δεδομένου ότι η θέρμανση ή η ξήρανση σκοτώνει τα παράσιτα, τα ποτά και ειδικά οι χυμοί φρούτων είναι η πιο συχνή πηγή μόλυνσης. Αυτή η οδός μετάδοσης προκαλεί ασυνήθιστα σοβαρά συμπτώματα, πιθανώς λόγω μόλυνσης με υψηλότερο φορτίο παρασίτων από ό, τι από το δάγκωμα ενός ζωύφιου. Το T. cruzi μπορεί, επίσης, να μεταδοθεί ανεξάρτητα από τα έντομα κατά τη μετάγγιση αίματος, μετά από μεταμόσχευση οργάνων ή κατά μήκος του πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η μετάγγιση με το αίμα ενός μολυσμένου δότη μολύνει τον παραλήπτη κατά 10-25%. Για να αποφευχθεί αυτό, εξετάζεται το αίμα για T. cruzi σε πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ομοίως, η μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων από μολυσμένο δότη μπορεί να μεταδώσει τον T. cruzi στον παραλήπτη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη μεταμόσχευση καρδιάς, η οποία μεταδίδει το T. cruzi 75–100% και λιγότερο για τη μεταμόσχευση του ήπατος (0–29%) ή ενός νεφρού (0–19%). Μια μολυσμένη μητέρα μπορεί, επίσης, να μεταδώσει το T. cruzi στο παιδί της μέσω του πλακούντα. Αυτό συμβαίνει έως και στο 15% των γεννήσεων από μολυσμένες μητέρες. Από το 2019, το 22,5% των νέων λοιμώξεων εμφανίζεται μέσω κάθετης μετάδοσης.

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στην οξεία φάση της νόσου, τα σημεία και τα συμπτώματα προκαλούνται άμεσα από την αντιγραφή του T. cruzi και την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος σε αυτήν. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, το T. cruzi μπορεί να βρεθεί σε διάφορους ιστούς σε όλο το σώμα και κυκλοφορεί στο αίμα. Κατά τη διάρκεια των αρχικών εβδομάδων μόλυνσης, η αντιγραφή του παρασίτου ελέγχεται με παραγωγή αντισωμάτων και ενεργοποίηση της φλεγμονώδους απόκρισης του ξενιστή, ιδιαίτερα κύτταρα που στοχεύουν ενδοκυτταρικά παθογόνα, όπως, τα κύτταρα ΝΚ και τα μακροφάγα, που οδηγούνται από μόρια σηματοδότησης φλεγμονής, όπως ο TNF-α και η IFN -γ. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας νόσου Chagas, η μακροχρόνια βλάβη των οργάνων αναπτύσσεται με την πάροδο των ετών λόγω της συνεχούς αναπαραγωγής του παρασίτου και της βλάβης από το ανοσοποιητικό σύστημα. Νωρίς κατά τη διάρκεια της νόσου, το T. cruzi βρίσκεται συχνά στις ραβδωτές μυϊκές ίνες της καρδιάς. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, η καρδιά γενικά διογκώνεται, με σημαντικές περιοχές καρδιακών μυϊκών ινών να αντικαθίστανται από ουλώδη ιστό και λίπος. Περιοχές ενεργού φλεγμονής διασκορπίζονται σε όλη την καρδιά, με φλεγμονώδη ανοσοκύτταρα, συνήθως μακροφάγα και Τ κύτταρα. Αργά στη νόσο, τα παράσιτα σπάνια εντοπίζονται στην καρδιά και μπορεί να είναι παρόντα σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Στην καρδιά, το παχύ έντερο και τον οισοφάγο, η χρόνια ασθένεια οδηγεί, επίσης, σε τεράστια απώλεια νευρικών απολήξεων. Στην καρδιά, αυτό μπορεί να συμβάλλει σε αρρυθμίες και άλλες καρδιακές δυσλειτουργίες. Στο παχύ έντερο και στον οισοφάγο, η απώλεια ελέγχου του νευρικού συστήματος είναι ο κύριος παράγοντας της δυσλειτουργίας των οργάνων. Η απώλεια νεύρων εμποδίζει την κίνηση των τροφίμων μέσω του πεπτικού σωλήνα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου και σε περιορισμό της παροχής αίματος.

    Chagas Instagram 1000x1000

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η παρουσία του T. cruzi είναι διαγνωστική της νόσου Chagas. Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης της λοίμωξης, μπορεί να ανιχνευθεί με μικροσκοπική εξέταση φρέσκου αίματος, ή του επιχρίσματος του, για κινητικά παράσιτα. ή με παρασκευή λεπτών και παχιών επιχρισμάτων αίματος που βάφονται με Giemsa, για άμεση απεικόνιση παρασίτων. Η εξέταση επιχρίσματος αίματος ανιχνεύει παράσιτα στο 34-85% των περιπτώσεων. Τεχνικές, όπως, η φυγοκέντρηση μικροαιματοκρίτη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη συγκέντρωση του αίματος, γεγονός που καθιστά τη δοκιμή πιο ευαίσθητη. Κατά τη μικροσκοπική εξέταση, οι τρυπομαστίγοι T. cruzi έχουν ένα λεπτό σώμα, συχνά σε σχήμα S ή U, με μαστίγιο συνδεδεμένο στο σώμα μέσω κυματοειδούς μεμβράνης. Εναλλακτικά, το DNA του T. cruzi μπορεί να ανιχνευθεί με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR). Σε οξεία και συγγενή νόσο του Chagas, η PCR είναι πιο ευαίσθητη από τη μικροσκοπία, και είναι πιο αξιόπιστη από τις δοκιμές που βασίζονται σε αντισώματα για τη διάγνωση συγγενούς νόσου, επειδή δεν επηρεάζεται από τη μεταφορά αντισωμάτων κατά του T. cruzi από μια μητέρα στο το μωρό της (παθητική ανοσία). Η PCR χρησιμοποιείται επίσης για την παρακολούθηση των επιπέδων του T. cruzi σε αποδέκτες μεταμοσχεύσεων οργάνων και σε ανοσοκατασταλμένα άτομα, γεγονός που επιτρέπει την ανίχνευση λοίμωξης ή επανενεργοποίησης σε πρώιμο στάδιο. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας φάσης, η μικροσκοπική διάγνωση είναι αναξιόπιστη και η PCR είναι λιγότερο ευαίσθητη επειδή το επίπεδο των παρασίτων στο αίμα είναι χαμηλό. Η χρόνια νόσος του Chagas διαγιγνώσκεται, συνήθως, χρησιμοποιώντας ορολογικές εξετάσεις, οι οποίες ανιχνεύουν αντισώματα ανοσοσφαιρίνης G κατά του T. cruzi στο αίμα του ατόμου. Οι πιο κοινές μεθοδολογίες δοκιμής είναι η ELISA, ο έμμεσος ανοσοφθορισμός και η έμμεση αιμοσυγκόλληση. Απαιτούνται δύο θετικά αποτελέσματα ορολογίας, χρησιμοποιώντας διαφορετικές μεθόδους δοκιμής για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση. Εάν τα αποτελέσματα των δοκιμών είναι ασαφή, μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρόσθετες μέθοδοι δοκιμής όπως το Western blot. Τα αντιγόνα T. cruzi μπορούν, επίσης, να ανιχνευθούν σε δείγματα ιστών χρησιμοποιώντας τεχνικές ανοσοϊστοχημείας. Διατίθενται διάφορες ταχείες διαγνωστικές εξετάσεις για τη νόσο Chagas. Αυτές οι δοκιμές μεταφέρονται εύκολα και μπορούν να πραγματοποιηθούν από άτομα χωρίς ειδική εκπαίδευση. Είναι χρήσιμα για τον έλεγχο μεγάλου αριθμού ατόμων και για τον έλεγχο ατόμων που δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, αλλά η ευαισθησία τους είναι σχετικά χαμηλή, και συνιστάται να χρησιμοποιηθεί μια δεύτερη μέθοδος για την επιβεβαίωση ενός θετικού αποτελέσματος. Το T. cruzi μπορεί να απομονωθεί από δείγματα μέσω καλλιέργειας αίματος ή ξενοδιάγνωσης ή εμβολιασμού ζώων με το αίμα του ατόμου. Στη μέθοδο καλλιέργειας αίματος, τα ερυθρά αιμοσφαίρια του ατόμου διαχωρίζονται από το πλάσμα και προστίθενται σε ένα εξειδικευμένο μέσο ανάπτυξης για να ενθαρρύνουν τον πολλαπλασιασμό του παρασίτου. Μπορεί να χρειαστούν έως και έξι μήνες για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα. Η ξενοδιάγνωση περιλαμβάνει τη σίτιση του αίματος του ατόμου σε έντομα τριατομίνης και στη συνέχεια εξέταση των περιττωμάτων του για το παράσιτο 30 έως 60 ημέρες αργότερα. Αυτές οι μέθοδοι δεν χρησιμοποιούνται συνήθως, καθώς είναι αργές και έχουν χαμηλή ευαισθησία.

    chagas disease diagnosis 5ada080f1d640400390db8d0

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Τα δίχτυα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ενδημικές περιοχές για την αποφυγή δαγκωμάτων από τα έντομα. Οι προσπάθειες για την πρόληψη της νόσου Chagas έχουν επικεντρωθεί σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχο του φορέα για τον περιορισμό της έκθεσης σε έντομα τριατομίνης. Τα προγράμματα ψεκασμού εντομοκτόνων αποτέλεσαν τη βασική βάση του ελέγχου του φορέα, αποτελούμενο από ψεκασμό σπιτιών και τις γύρω περιοχές με εντομοκτόνα. Αυτό έγινε αρχικά με εντομοκτόνα οργανοχλωρίου, οργανοφωσφορικού και καρβαμικού, τα οποία αντικαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1980 με πυρεθροειδή. Αυτά τα προγράμματα μείωσαν δραστικά τη μετάδοση στη Βραζιλία και τη Χιλή, και εξάλειψαν σημαντικούς φορείς από ορισμένες περιοχές: Triatoma infestans από τη Βραζιλία, τη Χιλή, την Ουρουγουάη και τμήματα του Περού και της Παραγουάης, καθώς και το Rhodnius prolixus από την Κεντρική Αμερική. Ο έλεγχος του φορέα σε ορισμένες περιοχές παρεμποδίστηκε από την ανάπτυξη αντοχής σε εντομοκτόνα από τα έντομα. Σε απάντηση, τα προγράμματα ελέγχου φορέων έχουν εφαρμόσει εναλλακτικά εντομοκτόνα (π.χ. fenitrothion και bendiocarb στην Αργεντινή και τη Βολιβία), τη θεραπεία εξημερωμένων ζώων (τα οποία τροφοδοτούνται, επίσης, από τα έντομα) με φυτοφάρμακα, χρώματα εμποτισμένα με φυτοφάρμακα και άλλες πειραματικές προσεγγίσεις. Σε περιοχές με αυτά τα έντομα, η μετάδοση του T. cruzi μπορεί να αποφευχθεί με τον ύπνο κάτω από τα σεντόνια και με σκεπαστά κρεβάτια. Η μετάγγιση αίματος ήταν στο παρελθόν ο δεύτερος συνηθέστερος τρόπος μετάδοσης για τη νόσο Chagas. Το T. cruzi μπορεί να επιβιώσει σε ψυγμένο αποθηκευμένο αίμα και μπορεί να επιβιώσει από την κατάψυξη και την απόψυξη, επιτρέποντάς του να παραμείνει σε ολικό αίμα, συσκευασμένα ερυθρά αιμοσφαίρια, κοκκιοκύτταρα και αιμοπετάλια. Η ανάπτυξη και η εφαρμογή εξετάσεων διαλογής των προϊόντων αίματος μείωσε δραματικά τον κίνδυνο μόλυνσης κατά τη μετάγγιση αίματος. Σχεδόν όλες οι αιμοδοσίες στις χώρες της Λατινικής Αμερικής υποβάλλονται σε έλεγχο Chagas. Η ευρεία εξέταση είναι επίσης συχνή σε μη ενδημικά έθνη με σημαντικούς πληθυσμούς μεταναστών από ενδημικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου (εφαρμόστηκε το 1999), της Ισπανίας (2005), των Ηνωμένων Πολιτειών (2007), της Γαλλίας και της Σουηδίας (2009), της Ελβετίας (2012) και Βέλγιο (2013). Το αίμα εξετάζεται χρησιμοποιώντας ορολογικές δοκιμές, συνήθως ELISA, για την ανίχνευση αντισωμάτων έναντι πρωτεϊνών T. cruzi. Άλλοι τρόποι μετάδοσης έχουν επίσης στοχευτεί από τα προγράμματα πρόληψης της νόσου Chagas. Η θεραπεία μητέρων που έχουν προσβληθεί από T. cruzi κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μειώνει τον κίνδυνο συγγενής μετάδοσης της λοίμωξης. Για το σκοπό αυτό, πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής έχουν εφαρμόσει ως ρουτίνα τον έλεγχο εγκύων γυναικών και βρεφών για μόλυνση από T. cruzi και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τον έλεγχο όλων των παιδιών που έχουν γεννηθεί από μολυσμένες μητέρες για να αποτραπεί η ανάπτυξη συγγενών λοιμώξεων σε χρόνια ασθένεια. Ομοίως με τις μεταγγίσεις αίματος, πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas ελέγχουν τα όργανα για μεταμόσχευση με ορολογικές εξετάσεις. Δεν υπάρχει εμβόλιο κατά της νόσου Chagas. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas αντιμετωπίζεται χρησιμοποιώντας αντιπαρασιτικά φάρμακα για την εξάλειψη του T. cruzi από το σώμα και  συμπτωματική θεραπεία για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της λοίμωξης. Από το 2018, το benznidazole και το nifurtimox ήταν τα αντιπαρασιτικά φάρμακα επιλογής για τη θεραπεία της νόσου Chagas, αν και το benznidazole είναι το μόνο φάρμακο που διατίθεται στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Και για τα δύο φάρμακα, η θεραπεία αποτελείται, συνήθως, από δύο έως τρεις δόσεις από του στόματος την ημέρα για 60 έως 90 ημέρες. Η αντιπαρασιτική θεραπεία είναι πιο αποτελεσματική νωρίς κατά τη διάρκεια της λοίμωξης: εξαλείφει το T. cruzi από το 50-80% των ατόμων στην οξεία φάση, αλλά μόνο το 20-60% αυτών που βρίσκονται στη χρόνια φάση. Η θεραπεία της χρόνιας νόσου είναι πιο αποτελεσματική στα παιδιά από ό, τι στους ενήλικες και το ποσοστό θεραπείας για συγγενή νόσο πλησιάζει το 100% εάν αντιμετωπιστεί τον πρώτο χρόνο της ζωής. Η αντιπαρασιτική θεραπεία μπορεί επίσης να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου και να μειώσει την πιθανότητα συγγενούς μετάδοσης. Η εξάλειψη του T. cruzi δε θεραπεύει την καρδιακή και γαστρεντερική βλάβη που προκαλείται από χρόνια νόσο του Chagas, επομένως αυτές οι καταστάσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται ξεχωριστά. Η αντιπαρασιτική θεραπεία δεν συνιστάται σε άτομα που έχουν ήδη αναπτύξει διασταλτική καρδιομυοπάθεια.

    Η βενζινιδαζόλη θεωρείται συνήθως η θεραπεία πρώτης γραμμής επειδή έχει πιο ήπιες δυσμενείς επιπτώσεις από το nifurtimox και η αποτελεσματικότητά της είναι καλύτερα κατανοητή. Τόσο η βενζινιδαζόλη όσο και το nifurtimox έχουν συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της βενζινιδαζόλης είναι: δερματικό εξάνθημα, πεπτικά προβλήματα, μειωμένη όρεξη, αδυναμία, πονοκέφαλος και προβλήματα ύπνου. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες μερικές φορές μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντιισταμινικά ή κορτικοστεροειδή και γενικά αντιστρέφονται όταν διακόπτεται η θεραπεία. Ωστόσο, η βενζιδαζόλη διακόπτεται σε ποσοστό έως και 29% των περιπτώσεων. Το Nifurtimox έχει συχνότερες παρενέργειες, επηρεάζοντας έως και 97,5% των ατόμων που παίρνουν το φάρμακο. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι: απώλεια όρεξης, απώλεια βάρους, ναυτία και έμετος και διάφορες νευρολογικές διαταραχές, όπως αλλαγές στη διάθεση, αϋπνία, παραισθησία και περιφερική νευροπάθεια. Η θεραπεία διακόπτεται σε έως και 75% των περιπτώσεων. Και τα δύο φάρμακα αντενδείκνυται για χρήση σε έγκυες γυναίκες και άτομα με ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια. Από το 2019, έχει αναφερθεί αντίσταση σε αυτά τα φάρμακα.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στο χρόνιο στάδιο, η θεραπεία περιλαμβάνει τη διαχείριση των κλινικών εκδηλώσεων της νόσου. Η θεραπεία της καρδιομυοπάθειας του Chagas είναι παρόμοια με εκείνη άλλων μορφών καρδιακής νόσου. Μπορεί να συνταγογραφούνται βήτα αναστολείς και αναστολείς ΜΕΑ, αλλά ορισμένα άτομα με νόσο Chagas μπορεί να μην είναι σε θέση να λάβουν την τυπική δόση αυτών των φαρμάκων επειδή έχουν χαμηλή αρτηριακή πίεση ή χαμηλό καρδιακό ρυθμό. Για τη διαχείριση των ακανόνιστων καρδιακών παλμών, στα άτομα μπορεί να συνταγογραφούνται αντιαρρυθμικά φάρμακα όπως η αμιωδαρόνη ή να βάλουν βηματοδότη. Αντιπηκτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόληψη του θρομβοεμβολισμού και του εγκεφαλικού επεισοδίου. Η χρόνια καρδιακή νόσος που προκαλείται από το Chagas είναι ένας συχνός λόγος για χειρουργική επέμβαση και μεταμόσχευση καρδιάς. Επειδή οι αποδέκτες μεταμοσχεύσεων λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα για να αποτρέψουν την απόρριψη οργάνων, παρακολουθούνται χρησιμοποιώντας PCR για να ανιχνεύσουν την επανενεργοποίηση της νόσου. Τα άτομα με νόσο του Chagas που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση καρδιάς έχουν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Η ήπια γαστρεντερική νόσος μπορεί να αντιμετωπιστεί συμπτωματικά, όπως με τη χρήση καθαρτικών για τη δυσκοιλιότητα ή τη λήψη προκινητικού φαρμάκου, όπως η μετοκλοπραμίδη πριν από τα γεύματα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του οισοφάγου. Η χειρουργική επέμβαση για τη διάσπαση των μυών του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα (καρδιομυοτομία) ενδείκνυται σε πιο σοβαρές περιπτώσεις οισοφαγικής νόσου, και μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική αφαίρεση του προσβεβλημένου μέρους του οργάνου σε προχωρημένο μεγάκολο.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Everything You Want To Know About Chagas Disease Kissing Bug Disease 1280x720

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Τρυπανοσωμίαση της Αφρικής

    Ο ιός του Έμπολα

    Μυοκαρδίτιδα

    Ασθένεια του ύπνου

    www.emedi.gr

     

  • Κοτόπουλο με κρέμα γλυκοπατάτας Κοτόπουλο με κρέμα γλυκοπατάτας

    Υγιεινή συνταγή με κοτόπουλο και κρέμα γλυκοπατάτας

    ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ: Το κοτόπουλο, το οποίο ανήκει στην κατηγορία του «άσπρου κρέατος» θεωρείται ως μια από τις καλύτερες πηγές ζωικής πρωτεΐνης, ενώ ταυτόχρονα προσφέρει στον οργανισμό μας και άλλα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά, όπως σίδηρο, μαγνήσιο, σελήνιο και βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Ταυτόχρονα, έχει λιγότερα «κακά» λιπαρά (γνωστά και ως κορεσμένα) και χοληστερόλη σε σχέση με το κόκκινο κρέας. Επιπρόσθετα, λόγω του χαμηλού κόστους αγοράς του αποτελεί μια οικονομική επιλογή που μπορεί να μαγειρευτεί με πολλούς τρόπους. Ας μην ξεχνάμε, όμως, ότι και τα διάφορα μέρη του κοτόπουλου διαφέρουν ως προς την περιεκτικότητά τους σε λίπος, με αποτέλεσμα το στήθος να αποτελεί περισσότερο υγιεινή επιλογή σε σχέση με το μπούτι, καθώς έχει μικρότερη περιεκτικότητα σε κορεσμένα λιπαρά.

    ΓΛΥΚΟΠΑΤΑΤΑ: Πολύ υψηλής περιεκτικότητας σε βήτα καροτίνη. Οι γλυκοπατάτες προκαλούν μείωση κατά 32% του κινδύνου του καρκίνου του πνεύμονα, σε άτομα που καταναλώνουν, τακτικά, ποικιλία τροφών πλούσιων σε καροτενοειδή. Οι γυναίκες με καρκίνο του μαστού, με τις υψηλότερες συγκεντρώσεις καροτενοειδών στο αίμα έχουν τη μικρότερη πιθανότητα υποτροπής του καρκίνου. Απορροφώνται ευκολότερα όταν μαγειρευτούν. Οι γλυκοπατάτες τρώγονται βραστές, ψητές ή γίνονται πουρές. Είναι ιδανικές ως συνοδευτικό σε κρεατικά και ψάρια, ενώ ταιριάζουν σε σούπες και μαγειρευτά φαγητά. Μπαίνουν σε πίτες, ενώ μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην υγιεινή ζαχαροπλαστική (π.χ. τσιζκέικ). Μην ξεφλουδίσετε την γλυκοπατάτα αν θέλετε να διατηρήσετε την υψηλή θρεπτική της αξία, αλλά και τις φυτικές της ίνες.

    ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ: Βοηθούν στην επούλωση των πληγών και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστηµα, καθώς, είναι πλούσιο σε βιταµίνη C. Έχουν αντικαρκινική δράση. Επιστημονικές μελέτες έδειξαν ότι η κουερσετίνη και κατ’ επέκταση το κρεμμύδι, όπως και άλλα φρούτα και λαχανικά που την περιέχουν συμβάλλει στη μείωση της εμφάνισης  καρκίνου του προστάτη, των ωοθηκών, του μαστού, του στομάχου, του παχέος εντέρου.

    ΣΚΟΡΔΟ: Το σκόρδο αποτελεί για τη λαϊκή ιατρική ένα πολυδύναμο φάρμακο με μεγάλη αξία. Περιέχει αιθέριο έλαιο αποτελούμενο από αλλιίνη, αλλινάση, αλλικίνη, αχοένιο, σκορδινίνες, το αντιοξειδωτικό σελήνιο, ιώδιο, ασβέστιο, μαγγάνιο, σίδηρο, φώσφορο, θειάφι και βιταμίνες Α, Β, Β1, Β2, Β3, Β6, C, και Ε. Περιέχει επίσης, πτητικό έλαιο, γλίσχρασμα, γλυκοκινίνες και γερμάνιο, καθώς και άλλα χρήσιμα για τον οργανισμό στοιχεία, όπως λευκωματούχες ουσίες, λιπαρές, αμυλώδες και κυτταρίνη.

    ΚΟΥΝΟΥΠΙΔΙ: Μια κούπα ώμο κουνουπίδι αποδίδει μόλις 25 θερμίδες και περιέχει 5 γρ υδατανθράκων ενώ καλύπτει σχεδόν το 77% της πρόσληψη βιταμίνης C που απαιτείται σε έναν ενήλικα, το 20% της ημερήσιας πρόσληψης σε βιταμίνη Κ, και περίπου 10% της βιταμίνης Β6 και φυλλικό οξύ.Επιπλέον αποτελεί καλή πηγή ασβεστίου, μαγνησίου, φωσφόρου και καλίου.

    Κοτόπουλο με κρέμα γλυκοπατάτας

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 2 ΑΤΟΜΑ

    500 γραμμάρια φιλέτο βιολογικού κοτόπουλου 

    1 μεγάλη βιολογική γλυκοπατάτα

    2 βιολογικά κρεμμύδια 

    1 σκελίδα βιολογικό σκόρδο

    100 ml κρέμα βιολογικής καρύδας

    100 ml κρέμα βιολογικού κάσιους 

    3-4 κλωναράκια θυμάρι ή μαϊντανό

    1 κ.σ. καρυδέλαιο, βιολογικό βούτυρο ή βιολογικό ελαιόλαδο

    ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    φρεσκοτριμμένο πιπέρι

    ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΥΝΟΥΠΙΔΙ ΜΕ ΜΟΥΣΤΑΡΔΑ

    1 βιολογικό κουνουπίδι 

    70 ml βιολογικό ελαιόλαδο

    50 ml βιολογικό ξίδι μπαλσάμικο 

    1 κ.σ. μουστάρδα

    1 σκελίδα βιολογικό σκόρδο ψιλοκομμένη

    ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    φρεσκοτριμμένο πιπέρι

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    Προθερμαίνετε τον φούρνο στους 200 βαθμούς κελσίου.

    Ετοιμάζετε το κουνουπίδι με μουστάρδα:

    1. Κόβετε το κουνουπίδι σε τουφίτσες.
    2. Σε ένα μεγάλο μπολ χτυπάτε μαζί όλα τα υλικά για τη σος.
    3. Βουτάτε μέσα το κουνουπίδι, το απλώνετε σε ταψί στρωμένο με λαδόκολλα και ψήνετε για 20 λεπτά μέχρι να ροδίσει απ' έξω ή να μαλακώσει. 

    Ετοιμάζετε το κοτόπουλο με τη κρέμα γλυκοπατάτας:

    • Ξεφλουδίζετε τη γλυκοπατάτα και τα κρεμμύδια, τα κόβετε σε κυβάκια και τα τηγανίζετε στο καρυδέλαιο μαζί με το σκόρδο. Προσθέτετε τις κρέμες καρύδας και κάσιους, το θυμάρι, αλάτι και πιπέρι.
    • Αφήνετε να σιγοβράσουν για περίπου 10 λεπτά μέχρι το μείγμα να πήξει, σβήνετε τη φωτιά και περνάτε τη σος με το ραβδομπλέντερ για να ομογενοποιηθεί ή πολτοποιείτε τα λαχανικά με ένα κουτάλι, αν θέλετε να μείνουν μερικά κομματάκια.
    • Κόβετε το κοτόπουλο σε κυβάκια ή λωρίδες. Το σοτάρετε σε δυνατή φωτιά με ελαιόλαδο ή βούτυρο μέχρι να ροδίσει 
    • Το μεταφέρετε στην κατσαρόλα με την κρέμα γλυκοπατάτας και ζεσταίνετε το φαγητό για 5 λεπτά 
    • Σερβίρετε το κοτόπουλο με την κρέμα, το κουνουπίδι και μερικά κλωναράκια θυμάρι ή μαϊντανό

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

     koynoypidi 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Υγιεινό κοτόπουλο ψητό με πατάτες

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Κοτόσουπα

    Θεραπευτικό ρόφημα για το κρύωμα

    Είναι υγιεινές οι έτοιμες σούπες;

    Το χρονικό ενός καλοκαιρινού κρυολογήματος

    Μπούτι ή στήθος;

    Κοτόσουπα για το κρύωμα

    Δίαιτα με σούπες

    Τραγανά σπιτικά πατατάκια

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν β καροτίνη

    Γλυκοπατάτες για τον καρκίνο

    Γλυκοπατάτα

    Μείνετε για πάντα νέες με γλυκοπατάτες

    www.emedi.gr

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Όταν έχετε διάρροια Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα »