Παρασκευή, 01 Νοεμβρίου 2013 19:26

Νόσος του Crohn

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Η νόσος του Crohn είναι μια φλεγμονώδης νόσος του εντέρου

Η νόσος Crohn, ICD-10 K50, προσβάλλει οποιαδήποτε μοίρα του πεπτικού σωλήνα από το στόμα μέχρι τον πρωκτικό δακτύλιο.

Προσβάλλει, συνήθως, νέους ενήλικες 10-40 ετών και το 60%  είναι κάτω των 35 ετών. Σε ηλικιωμένες γυναίκες έχει ορθοπρωκτική εντόπιση.

Ο καλύτερος ορισμός της νόσου Crohn είναι: Η παθολογική χρόνια εντερίτιδα με περιοχές εντερικής στενώσεως και παθολογοανατομικά ευρήματα μη τυρεοειδοποιημένων κοκκιωμάτων του εντερικού τοιχώματος.

Η διάγνωση γίνεται με κλινικά, ακτινολογικά και ιστολογικά κριτήρια.

Εκδηλώνεται με απώλεια βάρους, διάρροια και καθυστέρηση αναπτύξεως στα παιδιά.

Συνοδεύεται από εξωεντερικές εκδηλώσεις, όπως ο πυρετός, η σκληρίτιδα και η αρθρίτιδα.

Οφείλεται σε λοιμογόνο παράγοντα ιογενούς αιτιολογίας ή έχει αυτοάνοση βάση λόγω του ότι υπάρχει χρόνια και υποτροπιάζουσα φλεγμονή, κοκκιώματα, συστηματικές εκδηλώσεις από τις αρθρώσεις, το δέρμα και απαντά στα στερινοειδή, με επιβραδυνόμενη ανοσία σε διαλυτά αντιγόνα της τροφής και δημιουργία κοκκιωμάτων σε αδιάλυτα αντιγόνα της τροφής.

Επίσης, έχουν ενοχοποιηθεί γενετικοί παράγοντες και ψυχοσωματικοί.


Παθολογοανατομικά ευρήματα της νόσου Crohn

  • Μακροσκοπικά το τοίχωμα εντέρου είναι παχύ με ίνωση και φλεγμονή όλων των χιτώνων, ο αυλός του εντέρου είναι στενωμένος και η επιφάνεια του βλενογόννου έχει πολυάριθμα μικρά έλκη. Τα έλκη, συνήθως, φθάνουν μέχρι τον υποβλενογόννιο ή μέχρι τον ορογόνο με σχηματισμό συριγγίων.  Χαρακτηριστικό είναι ότι μεταξύ των προσβεβλημένων περιοχών παρεμβάλλονται φυσιολογικές περιοχές.
  • Το μεσεντέριο είναι πεπαχυσμένο και οιδηματώδες. Οι μεσεντέριοι αδένες είναι διογκωμένοι και στερεάς σύστασης και ενώνονται και σχηματίζουν μάζες.
  • Ιστολογικά ανευρίσκεται φλεγμονώδης διήθηση σε όλους τους χιτώνες, από λεμφοκύτταρα και πλασματοκύτταρα και κατά τόπους σχηματίζει κοκκιώματα που περιέχουν πολυπύρηνα και γιαγαντοκύτταρα. Τα κοκκιώματα ποτέ δεν τυρεοειδοποιούνται και μοιάζουν  με τα κοκκιώματα της σαρκοείδωσης. Αν και τα κοκκιώματα βοηθούν στην παθολογοανατομική διάγνωση δεν ανευρίσκονται σε 30% των περιπτώσεων.
  • Η νόσος προσβάλλει κατά 40% τον ειλεό και το τυφλό κατά 27% το παχύ και κατά 5% μόνο στην ορθοπρωκτική περιοχή. Σπάνια προσβάλλει το 12λο, το στομάχι, τον οισοφάγο και το στόμα.

Η νόσος έχει υφέσεις και εξάρσεις

Αρχικά παρουσιάζεται πόνος στο δεξιό μισό της κοιλιάς. Ο πόνος είναι ισχυρός και συνοδεύεται από πυρετό και τοπική ευαισθησία και εκλαμβάνεται σαν οξεία σκωληκοειδίτιδα. Η φλεγμονή καταλήγει σε σχηματισμό μάζας και απόστημα.

Η διάρροια είναι συχνή εκδήλωση. Οι κενώσεις είναι υδαρείς αλλά σπάνια στεατορρικές.


Εικόνα ειλεού από στένωση του εντέρου

  • Αιμορραγίες μικρές και σπάνια διάτρηση και περιτονίτιδα
  • Περιπρωκτικές εκδηλώσεις συρίγγια, αποστήματα εξελκώσεις, όταν προσβάλλεται το παχύ. Ο δακτύλιος είναι οιδαλέος και πεπαχυμένος σαν αυτί ελέφαντα
  • Πυρετός, ως πυρετός αγνώστου αιτιολογίας
  • Αρθραλγίες ή περιφερική πολυαρθρίτιδα ή προσβολή ιερολαγόνιων αρθρώσεων και αγκυλωτική σπονδυλίτιδα που μπορεί να προγείται πολλά έτη από την εμφάνιση εντερικών εκδηλώσεων
  • Γυναικολογικές εκδηλώσεις, όπως απόστημα σάλπιγγας ή ωοθήκης, απόστημα βαρθολίνειου αδένα, αμηνόρροια. κ.α.
  • Εκδηλώσεις ουροποιητικού από τα εντεροκυστικά συρίγγια, όπως ουρολοιμώξεις, απόφραξη ουρητήρων με υδρονέφρωση από κοκκιωματώδη φλεγμονή ουρητήρα, νεφρολιθίαση, αμυλοείδωση νεφρών με νεφρωσικό σύνδρομο και νεφρική ανεπάρκεια
  • Απώλεια βάρους, ανορεξία, αναιμία
  • Σκληρά έπωδυνη μάζα στο δεξιό λαγόνιο βόθρο

Περιπρωκτικές εκδηλώσεις

  • Συρίγγια κοιλιάς, ουροδόχου κύστεως κόλπου με ουρολοιμώξεις, πνευματουρία και κοπρανώδες υλικό στα ούρα ή σε συρίγγιο του κόλπου από τον κόλπο

Διάγνωση

  • Βαριούχο γεύμα με στενωμένες δίκην σχοινιού περιοχές
  • Σιγμοειδοσκόπηση και κολονοσκόπηση

Βιοψία

Φυσιολογικό ορθό σε κολίτιδα ή αραιές κοκκιωματώδεις περιοχές με ενδιάμεσες περιοχές φυσιολογικού βλεννογόνου είναι τυπικά νόσου Crohn παχέος και κατά της κολίτιδας


Διαφορική διάγνωση

  • Σκωληκοειδίτιδα
  • Λέμφωμα του λεπτού εντέρου. Οι ενδοκοιλιακές μάζες στο λέμφωμα είναι σκληρές, καλώς και όχι ευαίσθητες. Διόγκωση σπλήνα και ήπατος υποδηλώνει λέμφωμα και αποδεικνύεται με την βιοψία
  • Καρκίνος τυφλού ή ανιόντος
  • Φυματίωση λεπτού εντέρου. Ποτέ δεν παρατηρείται αν δεν υπάρχει πνευμονική φυματίωση. Η ανεύρεση βάκιλλων στα κόπρανα και πτύελα βοηθά
  • Νεκρωτική αγγεϊτιδα με κοιλιακό πόνο, διάρροια και ευαισθησία
  • Ελκώδης κολίτιδα αν η Crohn αφορά αποκλειστικά το παχύ

Διαφοροδιάγνωση νόσου Crohn και ελκώδους κολίτιδας

  • Η νόσος Crohn εμφανίζεται με μη αιματηρή διάρροια συνήθως, κοιλακούς πόνους.
  • Στην ελκώδη δεν υπάρχει πόνος.
  • Το ορθό δεν προσβάλλεται στη νόσο του  Crohn.
  • Προσβολή του ανιόντος και εγκάρσιου με ενδιάμεσες υγιείς περιοχές χαρακτηρίζουν τη νόσο του  Crohn .
  • Ο τελικός ειλεός προσβάλλεεται και στις δυο περιπτώσεις, αλλά στένωση προκαλεί η Crohn.
  • Όσον αφορά την ιστολογική εικόνα οι βλάβες στην Crohn που διεισδύουν βαθιά στο τοίχωμα εντέρου, περικολικά αποστήματα και συρίγγια, ενώ στην ελκώδη στον βλενογόννο.

Η νόσος του Crohn, είναι μία φλεγμονώδης νόσος του εντέρου αγνώστου αιτιολογίας (αυτοάνοσος), η οποία προκαλεί φλεγμονή του βλεννογόνου και των άλλων χιτώνων του τοιχώματος του εντέρου και μπορεί να οδηγήσει σε απειλητικές για τη ζωή επιπλοκές.

Αν και δεν υπάρχει σήμερα καμία θεραπεία για τη νόσο του Crohn, τα υπάρχοντα για την αντιμετώπιση αυτής της ασθένειας φάρμακα, μπορούν να μειώσουν σημαντικά τα συμπτώματά της και να επιφέρουν μακροπρόθεσμη ύφεση σε πολλούς ασθενείς.


Στα συμπτώματα της νόσου του Crohn μπορεί να περιλαμβάνονται:

Α. Διάρροια.

Β. Κοιλιακός πόνος και κράμπες.

Γ. Αίμα στα κόπρανα.

Δ. Μειωμένη όρεξη και απώλεια βάρους.

Ε. Πυρετός.

Ζ. Κόπωση.

Η. Αρθρίτιδα (Φλεγμονή στις αρθρώσεις).

Θ. Ιριδοκυκλίτιδα (Φλεγμονή στα μάτια).

Ι. Δερματίτιδες (Φλεγμονές του δέρματος).

Κ. Ηπατίτιδα και χολαγγειίτιδα (Φλεγμονή του ήπατος και των χοληφόρων).

Λ. Καθυστερημένη ανάπτυξη σε παιδιά.


Η ακριβής αιτία της νόσου του Crohn παραμένει άγνωστη. Στο παρελθόν, η διατροφή και το άγχος είχαν ενοχοποιηθεί για την εμφάνιση της νόσου, αλλά τώρα είναι γνωστό, ότι παρόλο που αυτοί οι παράγοντες μπορούν να επιδεινώσουν την ήδη υπάρχουσα νόσο, δεν αποτελούν και αιτιολογικό παράγοντα. Οι τελευταίες έρευνες δείχνουν, ότι μια σειρά παραγόντων, όπως η κληρονομικότητα και η δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, μπορεί να διαδραματίσουν ένα ρόλο στην ανάπτυξή της.

Θεωρίες για την ανάπτυξη της νόσου Crohn

Α. Η θεωρία της αυτοάνοσης αιτιολογίας. Είναι πιθανό ότι ένας ιός ή βακτήριο μπορεί να προκαλέσει τη νόσο του Crohn, λόγω παθολογικής ανοσολογικής απάντησης κι εκτεταμένης ‘’επίθεσης’’ του ανοσοποιητικού συστήματος εναντίον των κυττάρων του εντέρου, τα οποία και καταστρέφουν, προκαλώντας εξελκώσεις και φλεγμονή.

Β. Η θεωρία της κληρονομικότητας. Έχει παρατηρηθεί ότι μεταλλάξεις σε ένα γονίδιο που ονομάζεται NOD2, τείνουν να συμβαίνουν συχνότερα σε ανθρώπους με νόσο του Crohn και οι ασθενείς με το μεταλλαγμένο γονίδιο έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να χρειαστούν χειρουργική επέμβαση για τη νόσο τους.

Στους παράγοντες οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν την εμφάνιση της νόσου του Crohn περιλαμβάνονται:

Α. Ηλικία. Η νόσος του Crohn μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία στη ζωή ενός ανθρώπου, αλλά είναι πιθανότερη η ηλικία μεταξύ 20 και 30 ετών.

Β. Εθνικότητα. Παρά το γεγονός ότι οι λευκοί έχουν τα υψηλότερα ποσοστά για την εμφάνιση της νόσου, η νόσος Crohn μπορεί να επηρεάσει κάθε άνθρωπο ανεξαρτήτως εθνικότητος. Ο κίνδυνος είναι κυρίως αυξημένος για τους Εσκενάζυ Εβραϊκής καταγωγής ασθενείς.

Γ. Οικογενειακό ιστορικό. 1 στα 5 άτομα με νόσο του Crohn είναι μέλος οικογένειας με ιστορικό νόσου Crohn.

Δ. Το κάπνισμα τσιγάρων. Το κάπνισμα είναι ο σημαντικότερος ελεγχόμενος παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη της νόσου του Crohn. Έχει επίσης ως αποτέλεσμα, πιο βαριά μορφή εκδήλωσης της νόσου και αποτελεί τη συχνότερη αιτία για χειρουργικές επεμβάσεις στους ασθενείς αυτούς, ώστε να αντιμετωπιστούν οι επιπλοκές από τη νόσο.

Ε. Τόπος διαμονής. Οι άνθρωποι που ζουν σε αστικές περιοχές ή σε βιομηχανικές χώρες, έχουν περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν τη νόσο σε σχέση με τους κατοίκους αγροτικών περιοχών ή λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών. Ο λόγος για τον οποίον αυτό συμβαίνει, δεν είναι γνωστός, αλλά μπορεί να σημαίνει ότι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης μιας δίαιτας πλούσιας σε λίπος ή ‘’εξευγενισμένα’’ τρόφιμα, παίζουν ρόλο στην εκδήλωση της νόσου του Crohn. Οι άνθρωποι που ζουν στα βόρεια κλίματα επίσης, φαίνεται να έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να εκδηλώσουν τη νόσο.

Ζ. Η χρήση Ισοτρετινοΐνης. Η Ισοτρετινοΐνη είναι ένα ισχυρό φάρμακο που χρησιμοποιείται συχνά για τη θεραπεία της ακμής, όταν αυτή δεν ανταποκρίνεται σε άλλες θεραπείες. Παρά το γεγονός ότι αιτία και αποτέλεσμα δεν έχουν αποδειχθεί, οι μελέτες δείχνουν αυξημένη συχνότητα ανάπτυξης της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου με τη χρήση της Ισοτρετινοΐνης.

Η. Αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ). Παρόλο που αυτά τα φάρμακα (ιβουπροφαίνη, ναπροξένη, δικλοφενάκη, πιροξικάμη, και άλλα), δεν έχει αποδειχθεί ότι μπορούν να ευθύνονται για την εμφάνιση της νόσου του Crohn, μπορούν να προκαλέσουν παρόμοια συμπτώματα ή να οδηγήσουν σε επιδείνωση της νόσου.


Η νόσος του Crohn μπορεί να οδηγήσει σε μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες επιπλοκές:

Α. Απόφραξη λεπτού εντέρου. Η φλεγμονή στη νόσο του Crohn επηρεάζει ολόκληρο το πάχος του εντερικού τοιχώματος. Με την πάροδο του χρόνου και την εγκατάσταση επουλωτικού ιστού στις περιοχές χρόνιας φλεγμονής, μπορεί να δημιουργηθούν στενώσεις και ειλεός και ο ασθενής να χρειαστεί χειρουργική αφαίρεση τμήματος του εντέρου του.

Β. Έλκη. Η χρόνια φλεγμονή μπορεί να οδηγήσει σε ανοιχτές πληγές (έλκη) οπουδήποτε στον πεπτικό σωλήνα, συμπεριλαμβανομένων του στόματος και του πρωκτού, καθώς και στην περιοχή των γεννητικών οργάνων (περίνεο).

Γ. Συρίγγια. Μερικές φορές, τα έλκη μπορεί να επεκταθούν μέσω του εντερικού τοιχώματος, δημιουργώντας ένα συρίγγιο - μια ανώμαλη ‘’σύνδεση’’ μεταξύ των διαφόρων τμημάτων του εντέρου, μεταξύ του εντέρου και του δέρματος, ή μεταξύ εντέρου και άλλου οργάνου, όπως της ουροδόχου κύστης ή του κόλπου. Κατά την εσωτερική ανάπτυξη συριγγίων, οι τροφές μπορεί να παρακάμψουν τις περιοχές του εντέρου που είναι απαραίτητες για την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών. Ένα εντεροδερματικό συρίγγιο μπορεί να προκαλέσει συνεχή έξοδο του περιεχομένου του εντέρου στο δέρμα. Σε ορισμένες περιπτώσεις τα συρίγγια μπορούν να μολυνθούν και να οδηγήσουν στη δημιουργία αποστήματος, μιας κατάστασης απειλητικής για τη ζωή του ασθενούς, η οποία χρήζει άμεσης φαρμακευτικής και χειρουργικής αντιμετώπισης.

Δ. Ο υποσιτισμός. Η χρόνια διάρροια, τα έντονα κι επίμονα κοιλιακά άλγη και οι κράμπες, μπορεί να καταστήσουν δύσκολο ή και αδύνατον για κάποιον ασθενή να σιτιστεί σωστά ή το έντερο του να απορροφήσει τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται. Η αναιμία, ένα από τα αποτελέσματα του υποσιτισμού, είναι συχνή σε άτομα με νόσο του Crohn.

E. Άλλα προβλήματα υγείας. Εκτός από τη φλεγμονή και τα έλκη του πεπτικού σωλήνα, η νόσος του Crohn μπορεί να προκαλέσει προβλήματα και σε άλλα μέρη του σώματος, όπως τις αρθρώσεις (αρθρίτιδα), τα μάτια (ιριδοκυκλίτιδα - φλεγμονή των ματιών), το δέρμα (δερματίτιδα), πέτρες στους νεφρούς, πέτρες στη χολή και περιστασιακά, φλεγμονή του χοληφόρων (χολαγγειίτιδα). Οι ασθενείς με μακροχρόνια νόσο, μπορεί να αναπτύξουν οστεοπόρωση, μια κατάσταση που προκαλεί εύθραυστα οστά και πολλές φορές επίπονα παθολογικά κατάγματα.

Z. Ο καρκίνος παχέος εντέρου. Ασθενείς με νόσο του Crohn πάνω από 10 χρόνια, έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης δυσπλασίας και τελικά καρκίνου του παχέος εντέρου. Παρά το γεγονός αυτό, πάνω από το 90% των ατόμων με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου δεν αναπτύσσουν καρκίνο.

Η. Φαρμακευτική αγωγή και κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου. Η φαρμακευτική αγωγή για τη νόσο του Crohn και για τις φλεγμονώδης παθήσεις του εντέρου γενικότερα, περιλαμβάνει ανοσοκατασταλτικά σκευάσματα, τα οποία όταν χορηγούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα συνδέονται με κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου. Αυτά περιλαμβάνουν την αζαθειοπρίνη, μερκαπτοπουρίνη, μεθοτρεξάτη, infliximab και άλλα.


Διάγνωση της νόσου του Crohn

Α. Εξετάσεις αίματος. Το ειδικό αντίσωμα ASCA (Anti-Saccharomyces Cerevisiae Antibody) και το p-ANCA (protoplasmic Anti -Neutrophilic Cytoplasmic Antibody) αποτελούν δύο αντισώματα τα οποία μπορούν να βρεθούν θετικά σε ασθενείς με νόσο του Crohn και ελκώδη κολίτιδα αντίστοιχα, χωρίς όμως να είναι ένα θετικό αποτέλεσμα αποδεικτικό παρουσίας της νόσου ή ένα αρνητικό αποτέλεσμα να την αποκλείει.

Β. Η κολονοσκόπηση. Η εξέταση αυτή επιτρέπει τη λήψη δείγματος ιστού (βιοψία) από το παχύ και το λεπτό έντερο, για ιστολογική ανάλυση, η οποία μπορεί να βοηθήσει στην επιβεβαίωση ή διάγνωση της νόσου του Crohn, αν μέσα στα δείγματα βρεθούν συμπλέγματα φλεγμονωδών κυττάρων, που ονομάζονται κοκκιώματα. Στην πλειοψηφία των ατόμων με νόσο του Crohn, πάντως, δεν ανευρίσκονται κοκκιώματα στις βιοψίες και η διάγνωση τίθεται κυρίως από την ανατομική θέση της νόσου, δηλαδή εάν νοσεί ο τελικός ειλεός ή άλλο τμήμα του λεπτού εντέρου.

Γ. Απεικόνιση του λεπτού εντέρου. Η απεικόνιση του λεπτού εντέρου με τη μέθοδο της διάβασης ή της ενδοσκοπικής κάψουλας, κρίνεται αναγκαία όταν υπάρχει ερωτηματικό όσον αφορά τη διαφορική διάγνωση και όταν τίθεται ζήτημα πιθανών επιπλοκών, όπως στενώσεις και συρίγγια. Η ενδοσκοπική κάψουλα, πάντα έπεται της διάβασης, καθώς εάν υπάρχουν στενώσεις στον αυλό του λεπτού εντέρου, η κάψουλα μπορεί να εγκλωβιστεί και ο ασθενής να καταλήξει στο χειρουργείο. Τώρα υπάρχει και η διαλυόμενη κάψουλα, η οποία χρησιμοποιείται πριν την ενδοσκοπική κάψουλα και μπορεί να απαντήσει στην ερώτηση εάν ο αυλός του λεπτού εντέρου είναι διαβατός, ώστε ν’ ακολουθήσει το τεστ της ενδοσκοπικής κάψουλας.

Ο στόχος της θεραπευτικής αγωγής, είναι η μείωση της φλεγμονής στο έντερο αλλά και σε άλλα συστήματα και όργανα που πιθανόν έχουν πληγεί από τη συστηματική αυτή νόσο, και το ζητούμενο είναι να επέλθει ύφεση και συμπτωματική βελτίωση του ασθενούς, καθώς για ίαση προς το παρόν δεν είμαστε σε θέση να μιλήσουμε.


Θεραπεία

Τα φάρμακα τα οποία έχουμε στη διάθεση μας σήμερα και μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για τον σκοπό αυτό είναι τα εξής:

Α. Αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Τα αντιφλεγμονώδη, είναι συχνά το πρώτο βήμα στη θεραπεία της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου.

Αυτά περιλαμβάνουν:

1.Σουλφασαλαζίνη. Αποτελεί το παλαιότερο από τα τοπικά αντιφλεγμονώδη φάρμακα για τη θεραπεία της νόσου της Crohn και της ελκώδους κολίτιδας. Έχει μια σειρά από ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένης της ναυτίας, εμέτων, αίσθημα καύσους και κεφαλαλγίας.

2.Μεσαλαμίνη. Είναι ανάλογο της Σουλφασαλαζίνης αλλά έχει λιγότερες παρενέργειες και καλύτερα θεραπευτικά αποτελέσματα.

3.Κορτικοστεροειδή. Τα κορτικοστεροειδή μπορούν να συμβάλλουν στη μείωση της φλεγμονής οπουδήποτε στον οργανισμό, καθώς έχουν συστηματική δράση αλλά και πολλές παρενέργειες, όπως η τριχοφυΐα, νυχτερινές εφιδρώσεις, αρτηριακή υπέρταση, διαβήτης τύπου 2, οστεοπόρωση, κατάγματα, καταρράκτης και ‘’ευπάθεια’’ σε λοιμώξεις. Μακροχρόνια χρήση κορτικοστεροειδών σε παιδιά μπορεί να οδηγήσει σε καχεκτική ανάπτυξη. Ένα νεότερο είδος κορτικοστεροειδών, η βουδεσονίδη, λειτουργεί γρηγορότερα από τα παραδοσιακά στεροειδή και φαίνεται να έχει λιγότερες παρενέργειες. Τα κορτικοστεροειδή δεν είναι για μακροχρόνια χρήση. Όμως, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για βραχυπρόθεσμες θεραπείες (τρεις έως τέσσερις μήνες) και για την εισαγωγή του ασθενούς σε ύφεση.

Β. Καταστολείς του ανοσοποιητικού συστήματος. Αυτά τα φάρμακα μειώνουν επίσης τη φλεγμονή, αλλά ο κύριος στόχος τους είναι η καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματός και όχι η απευθείας αντιμετώπιση της φλεγμονής. Καταστέλλοντας την ανοσολογική απάντηση, η φλεγμονή εμμέσως μειώνεται και αυτή, εφόσον προκαλείται όπως αναφέραμε προηγουμένως, από την ‘’επίθεση’’ του ανοσοποιητικού συστήματος στο έντερο, το οποίο για κάποιο λόγο το αναγνωρίζει σαν ξένο σώμα.

Στα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα περιλαμβάνονται:

1. Αζαθειοπρίνη και μερκαπτοπουρίνη. Αυτά είναι τα πιο ευρέως χρησιμοποιούμενα ανοσοκατασταλτικά για τη θεραπεία της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου. Τα φάρμακα αυτά, μπορεί να χρειαστούν δύο έως τέσσερις μήνες για να αρχίσουν να έχουν αποτέλεσμα, αλλά μπορούν να συμβάλλουν δραστικά στη μείωση των συμπτωμάτων της νόσου του Crohn και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αντιμετώπιση επιπλοκών της, όπως τα συρίγγια.

2. Ιnfliximab (Remicade). Αυτό το φάρμακο προορίζεται για ενήλικες και παιδιά με μέτρια έως σοβαρή νόσο του Crohn, που δεν ανταποκρίνονται ή δεν μπορούν να δεχθούν άλλες θεραπείες. Λειτουργεί μέσω της εξουδετέρωσης μιας πρωτεΐνης που παράγεται από το ανοσοποιητικό σύστημα, γνωστή ως παράγοντας νέκρωσης όγκων (TNF). Το Infliximab βρίσκει την πρωτεΐνη TNF στην κυκλοφορία του αίματος και την εξουδετερώνει προτού αυτή να προκαλέσει φλεγμονή στο εντερικό επιθήλιο του ασθενούς. Χορηγείται ενδοφλεβίως και είναι απαραίτητη η παραμονή του ασθενούς στο νοσοκομείο κατά τη διάρκεια έγχυσης του φαρμάκου, ώστε να αντιμετωπιστούν τυχόν συστηματικές παρενέργειες, όπως υπόταση και αλλεργική αντίδραση. Ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, με σκλήρυνση κατά πλάκας, φυματίωση, ενεργό λοίμωξη, καθώς και τα άτομα με καρκίνο ή ιστορικό καρκίνου, δεν μπορούν να λάβουν infliximab ή άλλα φάρμακα αυτής της κατηγορίας (adalimumab και certolizumab pegol).

3. Αdalimumab (Humira). Ανάλογο του infliximab, αλλά «καθαρότερο», καθώς είναι παρασκευασμένο με τη μέθοδο της γενετικής μηχανικής και είναι πιο φιλικό για τον ανθρώπινο οργανισμό. Προβλέπεται για τους ασθενείς που δεν έχουν δει βελτίωση από το infliximab ή άλλες θεραπείες. Χορηγείται υποδορίως από τον ίδιο τον ασθενή και έχει λιγότερες παρενέργειες από το infliximab.

4. Certolizumab pegol (Cimzia). Εγκρίθηκε από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) της Αμερικής για τη θεραπεία της νόσου του Crohn, και δρα και αυτό μέσω της αναστολής του TNF. Το Certolizumab pegol, συνταγογραφείται για άτομα με μέτρια έως σοβαρή νόσο του Crohn, τα οποία δεν είχαν ανταπόκριση σε άλλες θεραπείες. Λαμβάνεται αρχικά ως μία ένεση κάθε δύο εβδομάδες. Αν τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά και καθώς είναι φάρμακο βραδείας αποδέσμευσης (pegol), μπορεί στην πορεία να χορηγείται μόνο μια ένεση το μήνα.

5. Μεθοτρεξάτη. Αυτό το φάρμακο, το οποίο χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του καρκίνου, της ψωρίασης και της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ορισμένες φορές και για ασθενείς με τη νόσο του Crohn, οι οποίοι δεν ανταποκρίνονται καλά σε άλλα φάρμακα. Ξεκινά να έχει αποτελέσματα σε περίπου οκτώ εβδομάδες από την ημερομηνία της πρώτης χορήγησης και έχει και αυτό αρκετές παρενέργειες, στις οποίες περιλαμβάνονται ναυτία, κόπωση και διάρροια, χρόνια τοξική ηπατίτιδα και μερικές φορές καρκίνος.

6. Cyclosporine. Χρησιμοποιείται στην επούλωση συριγγίων, που σχετίζονται με τη νόσο Crohn και η χρήση του περιορίζεται σε άτομα που δεν ανταποκρίνονται καλά σε άλλα φάρμακα. Αν και αποτελεσματική, η κυκλοσπορίνη έχει τη δυνατότητα για σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως νεφρική και ηπατική βλάβη, υψηλή πίεση αίματος, θανατηφόρες λοιμώξεις και αυξημένος κίνδυνος λεμφώματος.

7. Νatalizumab (Tysabri). Αυτό το φάρμακο, λειτουργεί μέσω της παρεμπόδισης ορισμένων μορίων των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος- ιντεγκρινών –να συνδεθούν με τα εντερικά κύτταρα, πράγμα που ελαττώνει τη φλεγμονώδη αντίδραση του εντέρου. Το Natalizumab, έχει εγκριθεί, για τα άτομα με μέτρια έως σοβαρή νόσο του Crohn, με στοιχεία ενεργού φλεγμονής και το οποία δεν ανταποκρίνονται καλά στη θεραπεία της νόσου με τα συμβατικά φάρμακα για τη νόσο του Crohn. Επειδή το φάρμακο συνδέεται με μια σπάνια, αλλά σοβαρή, παρενέργεια, αυτή της πολυεστιακής λευκοεγκεφαλοπάθειας - μιας ‘’λοίμωξης’’ του εγκεφάλου που συνήθως οδηγεί σε θάνατο ή σοβαρή αναπηρία – οι ασθενείς θα πρέπει να είναι εγγεγραμμένοι σε ένα ειδικό πρόγραμμα περιορισμένης διανομής για να το χρησιμοποιήσουν.

8. Αντιβιοτικά. Τα αντιβιοτικά μπορεί να συμβάλλουν στη θεραπεία συριγγίων και αποστημάτων σε ασθενείς με νόσο του Crohn. Οι ερευνητές πιστεύουν επίσης ότι τα αντιβιοτικά συμβάλουν στη μείωση των επιβλαβών εντερικών βακτηρίων και καταστέλλουν έτσι το ανοσοποιητικό σύστημα του εντέρου, το οποίο μπορεί να βοηθήσει στην ύφεση των συμπτωμάτων των ασθενών με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου.

Τα αντιβιοτικά που συχνότερα χρησιμοποιούνται είναι:

8α. Μετρονιδαζόλη (Flagyl). Πιθανές παρενέργειες από την παρατεταμένη χρήση Μετρονιδαζόλης, είναι οι περιφερειακές νευροπάθειες όπως το μούδιασμα και τσούξιμο στα χέρια και τα πόδια και περιστασιακά, μυϊκός πόνος ή αδυναμία, ναυτία, μεταλλική γεύση στο στόμα, πονοκέφαλος και ανορεξία.

8β. Ciprofloxacin (Ciproxin). Η Σιπροφλοξασίνη μπορεί να προκαλέσει ναυτία, έμετο, κεφαλαλγία και σπάνια, τενοντίτιδες ή ακόμη και ρήξη τενόντων, κυρίως στις μικρότερες ηλικίες.

Γ. Διατροφή με βιταμίνες και ιχνοστοιχεία. Ειδική εντερική και παρεντερική διατροφή χρησιμοποιείται συνήθως, όταν τα φάρμακα αποτυγχάνουν στον έλεγχο των συμπτωμάτων των ασθενών με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου. Η παρεντερική χορήγηση της βιταμίνης B-12, και η από του στόματος χορήγηση ασβεστίου και βιταμίνης D, μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ασθενείς με εκτεταμένη νόσο και σύνδρομο δυσαπορρόφησης από το λεπτό έντερο.

Δ. Χειρουργική αντιμετώπιση. Εάν η διατροφή, οι αλλαγές του τρόπου ζωής, και η φαρμακευτική αγωγή, δεν μπορέσουν να θέσουν σε ύφεση την νόσο του Crohn, ο ασθενής μπορεί να χρειασθεί χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση ενός κατεστραμμένου τμήματος του λεπτού εντέρου ή για την αντιμετώπιση συριγγίων που επιμένουν παρά τη φαρμακευτική αγωγή.

Ε. Δίαιτα. Δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι συγκεκριμένες τροφές μπορούν να προκαλέσουν φλεγμονώδη νόσο του εντέρου. Όμως, ορισμένα τρόφιμα και ποτά, μπορούν να επιδεινώσουν τα συμπτώματα των ασθενών με νόσο του Crohn, ειδικά κατά τη διάρκεια μίας έξαρσης της νόσου. Αν υπάρχουν τροφές που χειροτερεύουν την κατάσταση ενός ασθενούς, αυτές θα πρέπει να αποφεύγονται.

Τροφές που γενικά έχει παρατηρηθεί ότι μπορούν να προκαλέσουν μια επιδείνωση των συμπτωμάτων ενός ασθενούς με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, είναι:

Ε1. Γαλακτοκομικά προϊόντα. Αυτά μπορούν να προκαλέσουν διάρροια, κοιλιακά άλγη και μετεωρισμό, λόγω αδυναμίας μεταβολισμού της λακτόζης που υπάρχει μέσα σε γαλακτοκομικά προϊόντα.

Ε2. Λιπαρά τρόφιμα. Ασθενείς με νόσο του Crohn του λεπτού εντέρου, μπορεί να μην είναι σε θέση να αφομοιώσουν ή να απορροφήσουν το λίπος κανονικά και αυτό περνώντας από το λεπτό στο παχύ έντερο, προκαλεί διάρροια και επιδείνωση των συμπτωμάτων του ασθενούς.

Ε3. Φυτικές ίνες. Για τους περισσότερους ανθρώπους, τα πλούσια σε φυτικές ίνες τρόφιμα, όπως τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά και τα δημητριακά ολικής αλέσεως, αποτελούν τη βάση μιας υγιεινής διατροφής. Αλλά σε ασθενείς με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, οι ίνες μπορεί να προκαλέσουν διάρροια, πόνο στο έντερο και μετεωρισμό. Εάν τα ακατέργαστα φρούτα και τα λαχανικά προκαλούν σε έναν ασθενή τέτοιου είδους συμπτώματα, τότε, στον ατμό ή μαγειρεμένα σε κατσαρόλα (κομπόστες) μπορεί να έχουν καλύτερα αποτελέσματα.. Αποφυγή στο μπρόκολο και το κουνουπίδι, στους ξηρούς καρπούς και άλλους σπόρους, στο καλαμπόκι και το ποπ κόρν, είναι επίσης μία καλή διαιτητική στρατηγική για τους ασθενείς με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου.

Ζ. Αντιμετώπιση του άγχους. Η ψυχική ισορροπία μπορεί να αποδειχτεί μεγάλης σημασίας σύμμαχος στην προσπάθεια επίτευξης μιας παρατεταμένης ύφεσης της νόσου του Crohn.

Στην αντιμετώπιση του στρες μπορούν να επιστρατευτούν πολλές μέθοδοι και τεχνικές αλλά και φάρμακα διαφόρων κατηγοριών.

Ζ1. Άσκηση. Ακόμα και ήπια άσκηση μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του στρες και μπορεί να οδηγήσει στη βελτίωση των συμπτωμάτων ενός ασθενούς με νόσο του Crohn.

Ζ2. Βιοανάδραση. Η τεχνική αυτή για τον έλεγχο του στρες, μπορεί να βοηθήσει έναν ασθενή να μειώσει την ένταση των μυών και να του επιβάλλει αργό ρυθμό της καρδιάς του με τη βοήθεια μιας μηχανής ανάδρασης. Στη συνέχεια ο ασθενής μπορεί να διδαχτεί, πώς να αναπαράγει τις αλλαγές αυτές, χωρίς ανάδραση από το συγκεκριμένο μηχάνημα.

Ζ3. Τακτικές χαλάρωσης και ασκήσεις αναπνοής με τη βοήθεια γιόγκα και διαλογισμού.

Ζ4. Αντικαταθλιπτικά φάρμακα. Τέλος τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα και κυρίως αυτά της κατηγορίας των εκλεκτικών αναστολέων της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (SSRIs) βοηθούν στην αντιμετώπιση του άγχους και της κατάθλιψης, που μπορεί να βασανίζουν και να επιδεινώνουν την κατάσταση ενός ασθενούς με οποιαδήποτε χρόνια νόσο.

www.emedi.gr

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο Crohn

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο Crohn

crohn good 1

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

 

 

Διαβάστηκε 8075 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2019 15:05
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Πλατυελμινθιάσεις Πλατυελμινθιάσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις πλατυελμινθιάσεις

    Οι πλατυέλμινθες είναι σκώληκες (κεστώδη) του γαστρεντερικού με σωματική κατάτμηση. Η κεφαλή του ονομάζεται σκώληκας, το αλυσιδωτό τους σώμα ονομάζεται στρόβιλος, και κάθε τμήμα του είναι μια προγλωττίδα. Το αλυσιδωτό σώμα των προγλωττίδων ποικίλλει σε μήκος, από 3 mm έως 25 m.

    • Ο κύκλος ζωής των περισσότερων πλατυελμίνθων απαιτεί έναν ενδιάμεσο ξενιστή πριν προσβληθεί ο άνθρωπος. Ο άνθρωπος, συνήθως, μολύνεται τρώγοντας την κυστική μορφή σε κάποιον ιστό (χοιρινό, βοδινό, ψάρια του γλυκού νερού) ή τρώγοντας ένα μολυσμένο αρθρόποδο (ψύλλοι των αρουραίων, σκαθάρια, κατσαρίδες, ψύλλοι των σκύλων ή φθείρες) που μπορεί να βρεθεί σε αποξηραμένα ή ευμεγέθη δημητριακά ή σε αποθηκευμένα προϊόντα. Μικρά παιδιά και ενήλικοι που παίζουν με ένα κατοικίδιο σκύλο ή γάτα, μπορεί να μεταφέρουν ένα μολυσμένο ενδιάμεσο ξενιστή στα χέρια τους αν φάνε κάτι που έχει πέσει στο πάτωμα ή στο χώρο του ζώου. Σε ένα είδος πλατυελμινθίασης που δεν προσβάλλει το έντερο, την εχινοκοκκίαση, οι άνθρωποι μολύνονται από την επαφή με μολυσμένα περιττώματα σκύλων.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες προσβάλλονται 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    Taenia saginata (ταινία των βοοειδών):

    • Ήπιες κοιλιακές κράμπες 
    • Περιπρωκτική ενόχληση στο πέρασμα των προγλωττίδων
    • Στην εντερική φάση - ήπια κοιλιακά ενοχλήματα

    Taenia solium (ταινία του χοίρου):

    • Στην εντερική φάση - ήπια κοιλιακά ενοχλήματα 
    • Στη μεταναστευτική των προνυμφών: κυστικέρκωση του ανθρώπου με διαταραχή της λειτουργικότητας του κεντρικού νευρικού συστήματος: κεφαλαλγία, ελαττωμένη όραση, σπασμοί, ενδοκράνια υπέρταση, διανοητική έκπτωση

    Diphyllobothrium latum (έλμινθας των ψαριών):

    • Στην εντερική μορφή ανταγωνίζεται τη βιταμίνη Β12 και παρεμβαίνει στην απορρόφησή της από τον άνθρωπο. Μεγαλοβλαστική αναιμία με γλωσσίτιδα, απώλεια των θηλών της γλώσσας και νευρολογικά συμπτώματα

    Hymenolepis nana (σε μεγάλο αριθμό σκωλήκων):

    • Κοιλιακές κράμπες 
    • Διάρροια
    • Έμετοι
    • Απώλεια βάρους

    Εχινοκοκκίαση (υδατίδα νόσος):

    • Τα συμπτώματα εξαρτώνται από το μέγεθος της κύστης. Πιο συχνή εντόπιση είναι στο δεξιό λοβό του ήπατος. Σπληνικές, νεφρικές, εγκεφαλικές, οφθαλμικές, οστέινες υδατίδες κύστεις έχουν αναφερθεί
    • Σπάνια είναι τα αλλεργικά συμπτώματα
    • Ήπια ως μέτρια ηωσινοφιλία 

    Dipilidium caninum:

    • Ήπια κοιλιακή δυσχέρεια
    • Ανησυχία
    • Ηωσινοφιλία 

    ΑΙΤΙΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    • Οι σημαντικοί πλατυέλμινθες που μπορούν να μολύνουν τον άνθρωπο περιλαμβάνουν: Taenia saginata (ταινία των βοοειδών), Taenia solium (ταινία του χοίρου), Diphyllobothrium latum (έλμινθας των ψαριών), Hymenolepis nana (έλμινθας των νάνων), Hymenolepis diminuta (έλμινθας των τρωκτικών) και Dipilidium caninum (έλμινθας των ζώων)
    • Η εχινονοκοκκίαση είναι η εξωεντερική πλατυελμινθίαση. Τρεις τύποι μπορεί να προσβάλλουν τον άνθρωπο: Echinococcus granulosis (υδατίδα νόσος ήπατος, σπληνός, κλπ.), Echinococcus multilocularis (κυψελιδική υδατίδα νόσος) και Echinococcus vogeli (πολυκυστική υδατίδα νόσος)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    Ταξίδι στη Μέση Ανατολή, Ρωσία, Αφρική και βρώση κακοψημένου φαγητού (T. saginata), ταξίδι στο Μεξικό, Λατινική Αμερική, Αφρική, Ινδία, Ισπανία, Μέση Ανατολή και βρώση μισοψημένου χοιρινού (T. solium), ταξίδι στην Αλάσκα, Καναδά, Ιαπωνία, Μέση Ανατολή και βρώση ψαριών του γλυκού νερού που δεν μαγειρεύτηκαν καλά (D. latum). Ποικίλα παιχνίδια με σκύλους (D. caninum). Επαφή με σκύλους, ιδιαίτερα εκείνους που φυλάνε πρόβατα (Ε. granulosis)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Η πλειοψηφία των εντερικών πλατυελμινθιάσεων είναι ασυμπτωματική. Ένας ασθενής μπορεί να το αντιληφθεί μόνο με την εμφάνιση μιας προγλωττίδας στα κόπρανα
    • Η διαφορική διάγνωση των γενικών εντερικών συμπτωμάτων είναι ευρεία
    • Η διαφορική διάγνωση των κύστεων εξαρτάται από την εντόπιση. Υπάρχει μεγάλο εύρος καλοήθων και καοήθων κύστεων 
    • Κακοήθης αναιμία (D. latum)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μικροσκοπική εξέταση της προγλωττίδας στα κόπρανα
    • Αναγνώριση των αυγών στα κόπρανα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • T. solium: κυστίκερκοι μπορεί να εμφανισθούν σε οποιοδήποτε ιστό του σώματος. Κύστεις 5-10 mm στα μαλακά μόρια. Αποτιτανωμένες κύστεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα και τους γραμμωτούς μυς
    • D. latum: μακροκυτταρική μεγαλοβλαστική αναιμία
    • Ε. granulosis: υδατίδες κύστεις εμφανίζονται πιο συχνά στο δεξιό λοβό του ήπατος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • T. saginata: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • T. solium: εξέταση κοπράνων για προγλωττίδες 
    • D. latum: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • H. nana: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • H. diminuta: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • D. caninum: προγλωττίδες στα κόπρανα
    • Ε. granulosis: σκώληκες στην αναρρόφηση από την κύστη

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • T. saginata: σπάνια ορατή στο γαστρεντερικό ακτινογραφικό έλεγχο με σκιαγραφικό (λεπτό έντερο)
    • T. solium: απλές ακτινογραφίες μπορεί να δείξουν αποτιτανωμένες κύστεις στον υποδόριο ιστό ή τον εγκέφαλο. Η αξονική τομογραφία μπορεί να αποκαλύψει αποτιτανωμένες και μη κύστεις. Η μαγνητική τομογραφία μπορεί επίσης να είναι χρήσιμη
    • Ε. granulosis: σπινθηρογράφημα ήπατος, αξονική τομογραφία και υπερηχογράφημα αποκαλύπτουν τις κύστεις

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • T. solium: βιοψία με εκτομή υποδόριου ιστού. Υπάρχουν διαθέσιμες αρκετές ανοσοδιαγνωστικές δοκιμασίες 
    • D. latum: χαρακτηριστικά φλοιώδη αυγά στα κόπρανα
    • H. nana: αυγά με διπλή μεμβράνη στα κόπρανα 
    • Ε. granulosis: υπάρχουν διαθέσιμες αρκετές ορολογικές δοκιμασίες. Επισυμβαίνουν όμως ψευδώς θετικές και ψευδώς αρνητικές αντιδράσεις 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικοί ασθενείς

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Προσδιορισμός του τρόπου μετάδοσης και γενική υποστηρικτική αγωγή κατά τη θεραπεία
    • Υγιεινή όσον αφορά τα κόπρανα κατά τη διάρκεια και μετά το τέλος της θεραπευτικής αγωγής
    • Στη νευροκυστικέρκωση, σκέψη για κορτικοστεροειδή (για το εγκεφαλικό οίδημα) και αντισπασμωδικά

    Echinococcus LifeCycleCDC

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Για τις ταινίες, καλά μαγειρεμένα βοδινό και χοιρινό κρέας (ιδιαίτερα σε ταξίδια εκτός χώρας)
    • Να αποφεύγονται ωμά και άψητα ψάρια 
    • Προσοχή στα κατοικίδια σκυλιά, ιδιαίτερα αν χρησιμοποιούνται για το φύλαγμα προβάτων με ενδημική υδατίδα νόσο
    • Προσεκτικό πλύσιμο χεριών μετά την τουαλέτα 
    • Να αποφεύγεται η βρώση τροφής που έχει πέσει στο πάτωμα (H. nana)
    • Να εξασφαλίζεται ότι τα κατοικίδια δεν έχουν ψύλλους ή φθείρες ή αν έχουν να αποφεύγεται η επαφή τους με μικρά παιδιά (D. caninum)
    • Να αποφεύγεται το τάισμα των σκύλων με τα άχρηστα προϊόντα σφαγμένων ζώων (υδατίδα νόσος)

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Εντερική φάση D. latum (ψάρια), T. saginata (βοδινό), D. caninum (σκύλος) και T. solium (χοιρινό): νικλοζαμίδη, μασώμενα δισκία (1 gr) καλά μασημένα. Παιδιά βάρους άνω των 40 Kg 3 δισκία (1,5 gr). Και στους ενήλικες και στα παιδιά, η δόση είναι εφάπαξ
    • H. nana (πλατυέλμινθα των νάνος): πραζικουαντέλη 25 mg/kg σε μία δόση 
    • Προνυμφική φάση του Ε. granulosis (υδατίδες κύστεις): δοκιμή της αλβενδαζόλης. Στους ενήλικες 400 mf δύο φορές την ημέρα για 28 ημέρες. Σε παιδιά άνω των 2 ετών δίνεται η δόση των ενηλίκων. Σε παιδιά 1-2 ετών, 200 mg/ημέρα
    • Στην κυστικέρκωση (προνυμφική φάση της T. solium): πραζικουαντέλη 50 mg/Kg την ημέρα σε 3 δόσεις για 14 ημέρες, τόσο σε παιδιά όσο και ενήλικες 

    Προφυλάξεις: 

    • Νικλοζαμίδη: σπάνια ναυτία και κοιλιακά άλγη
    • Πραζικουαντέλη: αίσθημα κακουχίας, καφαλαλγία και ζάλη συμβαίνουν συχνά. Σπάνια αίσθημα νάρκωσης, κοιλιακή δυσφορία, πυρετός, εφιδρώσεις, ναυτία, ηωσινοφιλία και αίσθημα κόπωσης. Πιο σπάνια επισυμβαίνουν κνησμός και εξάνθημα 
    • Αλβενδαζόλη: σπάνια διάρροια και πόνος, πιο σπάνια λευκοπενία. Μπορεί να αυξηθούν τα επίπεδα των τρανσαμινασών στον ορό

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Για την εντερική φάση των D. latum, T. saginata, T. solium και D. caninum: πραζικουαντέλη 10-20 mg/Kg σε δόση εφάπαξ. Για το H. nana, 4 δισκία σε μία δόση (2 gr) και έπειτα 2 δισκία την ημέρα για 6 ημέρες, στους ενήλικες 
    • Στην κυστικέρκωση ενηλίκων και απιδιών, αλβενδαζόλη 15 mg/Kg την ημέρα σε 3 δόσεις, για 30 ημέρες 
    • Το διχλωροφαίνιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της ταινίασης 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Έλεγχος κοπράνων για ωάρια και παράσιτα μέσα σε δύο εβδομάδες από τη λήξη της θεραπείας των πλατυελμινθιάσεων του εντερικού σωλήνα

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Οδηγίες στους ασθενείς εκείνων των εθνικών ομάδων που οι διαιτητικές τους συνήθειες τους εκθέτουν σε μόλυνση 
    • Σε ταξίδι στην Άπω Ανατολή, την Αφρική και τη Ρωσία να αποφεύγεται το όχι καλά ψημένο βοδινό
    • Η ταινία του χοίρου επιπολάζει στο Μεξικό, τη Λατινική Αμερική, την Ασία, Ινδία και Κίνα
    • Οι άνθρωποι μολύνονται τρώγοντας άψητο βοδινό και από τα ανθρώπινα απορρίμματα σε φτωχές πρακτικές υγιεινής. Κακομαγειρεμένο ψάρι (περιλαμβάνεται και ο σολομός) από γλυκά ή υφάλμυρα νερά της Ευρώπης, της Ασίας, του Καναδά, της Αλάσκας και της Αφρικής θα πρέπει να αποφεύγεται 
    • Υγιεινομική προσέγγιση της διαδικασίας κατάψυξης των ψαριών 
    • Οι έλμινθες του σκύλου αποφεύγονται με την υγιεινή εκπαίδευση των παιδιών, όταν παίζουν με κατοικίδια 
    • Έλεγχος υγιεινής της αποχέτευσης και συνεχής υγιεινομική επιθεώρηση των κρεάτων. Σε περιοχές που ανατρέφονται πρόβατα, θα πρέπει να καθαρίζονται συχνά από τα παράσιτα τους οι σκύλοι. Πτώματα προβάτων δεν θα πρέπει να ρίχνονται στους σκύλους για τροφή ώστε να αποφεύγεται επαφή τους με υδατίδες κύστεις
    • Η κατάψυξη ψαριών του γλυκού νερού στους 10 βαθμούς C για 48 ώρες θα σκοτώσει τα παράσιτα του D. latum
    • Οικογένειες που μένουν στο εξωτερικό, σε ενδημικές περιοχές και που θέλουν να προσλάβουν μάγειρες ή άλλο προσωπικό θα πρέπει να τους εξετάζουν κατάλληλα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Προνυμφική μορφή του T. solium: διάχυτη πολυσυστηματική κυστικέρκωση μπορεί να επισυμβεί. Προσβολή του κεντρικού νευρικού συστήματος - νευροκυστικέρκωση με σπασμούς, μηνιγγοεγκεφαλίτιδα και μυϊκή συμμετοχή μπορεί να παρουσιαστεί
    • Ε. granulosis (ενοχοκοκκίαση): απλές ή πολλαπλές κύστεις μπορεί να εμφανιστούν. Οι κύστεις μπορεί να ραγούν ενδοκοιλιακά. Ηπατικές, σπληνικές, οφθαλμικές, κοιλιακές, εγκεφαλικές κύστεις έχουν αναφερθεί
    • D. latum: αναιμία από ανεπάρκεια της βιταμίνης Β12 παρατηρείται κυρίως στους κατοίκους της Φινλανδίας. Τα νευρολογικά συμπτώματα περιλαμβάνουν αιμωδίες, παραισθησίες, αστάθεια βαδίσματος και αδυναμία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οι περισσότερες εντερικές μορφές των πλατυελμίνθων των ενηλίκων αντιμετωπίζονται ικανοποιητικά με τα τρέχοντα φάρμακα. Αναφέρονται ποσοστά ίασης 95%
    • Μπορεί να χρειαστεί δεύτερος γύρος θεραπείας 
    • Στην υδατίδα νόσο των κυψελίδων (πνευμονική εχινοκοκκίαση) αν η πνευμονική κύστη δεν εξαχθεί άθικτη, η θνησιμότητα μέσα στη 10ετία ανέρχεται στο 90%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Φτωχή ατομική υγιεινή και επιθυμία για ποικίλα παιχνίδια με σκύλους, μπορεί να οδηγήσει σε μόλυνση

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    kjp 55 1 61f1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρόνια διάρροια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμοιβάδωση

    Ασκαρίδες εντέρου

    Οξεία διάρροια

    Εντερικά παράσιτα

    Βιταμινική ανεπάρκεια

    Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

    Κνησμός δακτυλίου του πρωκτού

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Παρασίτωση από Blastocystis hominis

    Λαμβλίαση

    Tριχίνωση

    Κρυπτοσποριδίωση

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Διαβητική υπογλυκαιμία Διαβητική υπογλυκαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διαβητική υπογλυκαιμία

    Διαβητική υπογλυκαιμία είναι ανώμαλα χαμηλή συγκέντρωση γλυκόζης στο αίμα διαβητικού ασθενούς.

    Ανεπιθύμητη ενέργεια ινσουλίνης ή/και σουλφονυλουριών κατά τη διάρκεια αγωγής για σακχαρώδη διαβήτη

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    Τα αδρενεργικά συμπτώματα και σημεία της υπογλυκαιμίας περιλαμβάνουν:

    • Ωχρότητα
    • Τρόμο
    • Άγχος/νευρικότητα
    • Ευερεθιστότητα
    • Ταχυκαρδία
    • Εφίδρωση 
    • Αδυναμία 

    Τα νευρολογικά συμπτώματα και σημεία της έλλειψης γλυκόζης περιλαμβάνουν:

    • Διπλωπία 
    • Λήθαργο
    • Αδυναμία στη μνήμη ή τη συγκέντρωση 
    • Σύγχυση
    • Διαταραχές συμπεριφοράς 
    • Παραισθήσεις 
    • Πείνα 
    • Σπασμούς 
    • Κώμα

    ΑΙΤΙΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    • Απώλεια του ορμονικού-παλίνδρομου μηχανισμού ρύθμισης του μεταβολισμού της γλυκόζης 
    • Δίαιτα - πολύ λίγο φαγητό (υπερπήδηση γεύματος)
    • Δίαιτα - πολλή ινσουλίνη (ακατάλληλη δόση ή χρόνος χορήγησης)
    • Ιδιάζουσα απορρόφηση ινσουλίνης ή από του στόματος υπογλυκαιμικών φαρμάκων 
    • Παρενέργειες άλλων φαρμάκων 
    • Άσκηση - απογραμμάτιστη ή υπερβολική εξάσκηση 
    • Κατανάλωση αλκοόλ
    • Έμετοι ή διάρροια

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    • Δύο ως τρεις φορές συχνότερη σε ασθενείς με "οριακό έλεγχο"
    • Διάρκεια σακχαρώδη διαβήτη άνω των 5 ετών 
    • Ηλικιωμένος ασθενής 
    • Νεφρική νόσος
    • Ηπατική νόσος 
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Υποθυρεοειδισμός 
    • Υπολειτουργία των επινεφριδίων 
    • Γατρεντερίτιδα
    • Νηστεία 
    • Αλκοολισμός 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Δυσλειτουργία του γαστρεντερικού που προκαλεί υπογλυκαιμία μετά τα γεύματα ή αντιδραστική στη λήψη τροφής υπογλυκαιμία
    • Καταστάσεις ορμονικής ανεπάρκειας (ορμονική αντιδραστική υπογλυκαιμία)
    • Ιδιοπαθής αντιδραστική υπογλυκαιμία
    • Υπογλυκαιμία της σηψαιμίας 
    • Όγκοι από κύτταρα νησιδίων του παγκρέατος 
    • Τεχνητή υπογλυκαιμία από κρυφή ένεση ινσουλίνης 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γλυκόζη πλάσματος ≤ 45 mg/dL
    • "Ύποπτα" χαμηλή γλυκόζη όταν είναι μεταξύ 45 και 60 mg/dL
    • Στα παιδιά, γλυκόζη πλάσματος ≤ 40 mg/dL

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ένδειξη χρόνιας υπογλυκαιμίας αποτελούν τα χαμηλά επίπεδα γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Ιστορικό 
    • Κλινική εξέταση 
    • Γλυκόζη πλάσματος ή αίματος

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής εκτός από την περίπτωση επείγουσων επιπλοκών (κώμα, άγνωστη αιτία, από του στόματος υπογλυκαιμία με μακρό χρόνο δράσης)

    Εισαγωγή του ασθενούς αν:

    • Υπάρχουν αμφιβολίες για την αιτία
    • Υπάρχει ενδεχόμενο παρατεταμένης υπογλυκαιμίας 
    • Υπάρχει αδυναμία του ασθενούς να πιεί 

    hypoglycemia symptoms

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η εκπαίδευση είναι το κύριο μέτρο πρόληψης 
    • Οποιοδήποτε σακχαρούχο φαγητό ή ποτό που απορροφάται ταχέως π.χ. χυμοί φρούτων χωρίς γλυκαντικά, χάπια γλυκόζης, σωτήρια γλυκίσματα

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάπαυση μέχρι να επανέλθουν τα επίπεδα της γλυκόζης στα φυσιολογικά επίπεδα

    ΔΙΑΙΤΑ

    Αποφυγή λήψης και άλλων θερμίδων πριν διορθωθεί η αιτία του προβλήματος - αποφυγή υπερβολικής ινσουλίνης ή από του στόματος υπογλυκαιμικών 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Το πιο σημαντικό μέτρο είναι η πρόληψη 
    • Εκπαίδευση ασθενών, συγγενών και στενών φίλων 
    • Εκμάθηση της παρακολούθησης των επιπέδων της γλυκόζης του αίματος στο σπίτι και ρύθμισης, από τον ίδιο τον ασθενή, της δόσης της ινσουλίνης, της δίαιτας και της εξάσκησης 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Γενικά:

    • Από του στόματος χορήγηση μικρομοριακών σακχάρων (σακχαρόζη/γλυκόζη)
    • Χορηγούνται 60-90 θερμίδες κάθε 15 λεπτά έως ότου η γλυκόζη του αίματος να γίνει 100 mg/dL ή περισσότερο 
    • Χρειάζονται περίπου 15 λεπτά για την πέψη των υδατανθράκων και την είσοδο τους στην κυκλοφορία του αίματος ως γλυκόζη 

    Σε αναίσθητους ασθενείς στο σπίτι:

    • Χορήγηση γλυκαγόνης ενδομυϊκώς ή υποδορίως στον δελτοειδή μη ή στην πρόσθια επιφάνεια του μηρού
    • Αν ο ασθενής είναι μικρότερος των 5 ετών, 0,25 έως 0,50 mg
    • Αν πρόκειται για μεγαλύτερο παιδί (5-10 ετών), 0,50 έως 1 mg
    • Για άτομα μεγαλύτερα των 10 ετών, χορηγείστε 1 mg

    Αν υπάρχει εξειδικευμένο προσωπικό ή ο ασθενής νοσηλεύεται σε νοσοκομείο:

    • Χορήγηση μίας και μισής αμπούλας 50% δεξτρόζης κάθε 5-10 λεπτά, μέχρις ότου ο ασθενής ανακτήσει τις αισθήσεις του
    • Τότε χορηγείστε τροφή από του στόματος και/ή ενδοφλέβια δεξτρόζη 5% 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Η ακαρμπόζη, ένας δραστικός αναστολέας της α-γλυκοσιδάσης, επιβραδύνει την απορρόφηση των διαιτητικών υδατανθράκων διαμέσου αναστρέψιμης συναγωνιστικής αναστολής της α-γλυκοσιδάσης, έτσι ελαττώνει την αύξηση του σακχάρου του αίματος, μετά τα γεύματα και την ανταπόκριση της ινσουλίνης 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολούθηση της γλυκόζης του αίματος κατ' οίκον 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Εκπαίδευση ασθενών, οικογενείας και στενών φίλων 
    • Διατήρηση ενός προγράμματος ρουτίνας όσον αφορά τη δίαιτα, τα φάρμακα και την εξάσκηση 
    • Τακτική μέτρηση της γλυκόζης αίματος 
    • Ο ασθενής να φέρει ταυτότητα αναγνώρισης στο χέρι ή το λαιμό (περιλαίμιο ή βραχιόλι)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Διαβητική καταπληξία 
    • Μόνιμη νευρολογική βλάβη

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η πλήρης αποκατάσταση είναι συνήθης και εξαρτάται από την ταχύτητα της διάγνωσης και της αντιμετώπισης 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Δυσλειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος 
    • Νευροπάθειες 
    • Καρδιομυοπάθειες 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η σημασία που μπορεί να έχει η υπογλυκαιμία βρεφών διαβητικών μητέρων δεν έχει αποσαφηνισθεί 

    Γηριατρικό: Η διάγνωση μπορεί να διαφύγει σε ηλικιωμένους ασθενείς 

    ΚΥΗΣΗ 

    Όταν υπάρχουν υπογλυκαιμικές αντιδράσεις κατά τη διάρκεια της κύησης, η πιθανότητα να γίνει το έμβρυο υπογλυκαιμικό είναι πολύ μικρή, λόγω της ενεργού μεταφοράς γλυκόζης διαμέσου του πλακούντα 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Όσο πιο οριακός είναι ο έλεγχος του σακχαρώδη διαβήτη, τόσο μεγαλύτερη είναι η σημασία της παρακολούθησης της γλυκόζης του αίματος κατ' οίκον για την αποφυγή υπογλυκαιμίας 
    • Σε ασθενείς που λαμβάνουν β-αναστολείς, τα φάρμακα θα αποκρύψουν την ταχυκαρδία αλλά όχι και την εφίδρωση 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη

    blood sugar 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Μη διαβητική υπογλυκαιμία

    Διαβητική κετοξέωση

    Ινσουλίνωμα

    Υποτάσσοντας το Διαβήτη τύπου 2

    Χρήσιμες συμβουλές για όσους έχουν διαβήτη

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί στις διακοπές

    Τα συμπτώματα για τη διάγνωση του διαβήτη

    Μπορείτε να κάνετε πρόληψη και θεραπεία του διαβήτη με τη διατροφή

    Θεραπεία του διαβήτη με προβιοτικά

    Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Η καλύτερη διατροφή για τους διαβητικούς

    Δεν παίζει ρόλο μόνο το φαγητό στην απορρύθμιση του σακχάρου

    Συμβουλές για διαβητικούς που κάνουν συχνά ταξίδια

    Επιθέματα ινσουλίνης

    Οι διαβητικοί παθαίνουν υπογλυκαιμία μετά το σεξ

    Αυτοκόλλητο για τη μέτρηση σακχάρου στο αίμα

    Η καλύτερη αντιμετώπιση της υπεργλυκαιμίας στο διαβήτη

    Μωσαϊκό για διαβητικούς

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί

    Οι κανόνες της διατροφής στον διαβήτη

    Οι καλύτεροι μετρητές σακχάρου

    Η διαβητική νευροπάθεια

    Μετα-υπογλυκαιμική υπεργλυκαιμία

    Πρόληψη υπογλυκαιμίας

    Τι είναι ο γλυκαιμικός δείκτης

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί τους καλοκαιρινούς μήνες

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί τους καλοκαιρινούς μήνες

    Τα μυστικά της διατροφής για όσους έχουν διαβήτη

    Σάκχαρο αίματος

    Σακχαρώδης διαβήτης στα κατοικίδια

    Ινσουλίνη που αδυνατίζει για άτομα με διαβήτη

    Λιραγλουτίδη

    Τι είναι η καμπύλη σαχκάρου

    Σακχαρώδης διαβήτης τύπου Ι

    Συμπληρώματα διατροφής για διαβητικούς

    Η σεξουαλική ζωή σε χρόνιες ασθένειες

    Τα μυστικά της διατροφής για όσους έχουν διαβήτη

    Τα μυστήρια της στύσης

    Πρόληψη του διαβήτη με την διατροφή

    Πόσο λίπος πρέπει να έχετε;

    Κόλπο για να μειώσετε την αύξηση του σακχάρου μετά το γεύμα

    Ο ρόλος των οστών στον διαβήτη

    Πηγή ασπίδας για τον διαβήτη οι ξηροί καρποί

    Οι ινκρετίνες στη θεραπεία του διαβήτη

    Νέα φάρμακα για τον διαβήτη

    Γιατί όσοι έχουν διαβήτη κινδυνεύουν από καρκίνο εντέρου

    Γιατί πρέπει να μασάτε πολλές φορές την τροφή σας

    Γιατί η κανέλα είναι κατάλληλη για τον διαβήτη

    Οι διαβητικοί δεν πρέπει να χρησιμοποιούν σκιαγραφικά

    Πώς επηρεάζεται η ψυχολογία στον διαβήτη;

    Δίαιτα χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη

    Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια

    Διαιτολόγιο για διαβητικούς

    Διαβητικό πόδι

    Γιατί όσοι έχουν διαβήτη δεν πρέπει να καπνίζουν

    Μεταβολικό σύνδρομο

    Δίαιτα max planck για τους διαβητικούς

    Αναλώσιμα Διαβήτη

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Ρείκια Ρείκια

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ρείκια

    Erica sicula

    Η έρικα ή ρείκια ή Erica sicula ή ρείκι ή Ερείκη φρύγανο ή κουκουλόχορτο ή κλαϊν ή κλαδίν ανήκει στην οικογένεια των Ερικίδων.

    Είναι μικρός θάμνος, πολύκλαδος. Έχει φύλλα μικρά, μάλλον σαρκώδη, ανά 4 και άνθη που είναι ρόδινα και βρίσκονται σε ακραίες ομάδες των 3-8. Ανθίζει από το Μάρτιο μέχρι τον Αύγουστο.

    Υπάρχει και η Erica arborea ή Έρικα η δενδρώδης ή Ρείκι το δενδρώδες ή Ρείκι της Άνοιξης ή δεντρορείκι ή ρείγκλα που είναι αειθαλής θάμνος ή μικρό δέντρο μέχρι 4 μέτρα ύψος, με φύλλα γραμμοειδή, όμοια με μικρές βελόνες, σε δέσμες των τεσσάρων, με άκρες αναδιπλωμένες. Ταξιανθίες πυκνές με πολυάριθμα άνθη. Στεφάνη 2,5-4 χιλ. λευκή κωδωνοειδής, με 4 άκρες. Ανθήρες σκουροκαφετί, μικρότερα από τη στεφάνη. Την απαντούμε σε δάση και μακκία βλάστηση, ειδικά σε όξινα εδάφη, μέχρι την ορεινή περιοχή.

    Υπάρχει και η Erica manipuliflora Salisb. ή Έρικα η σπονδυλανθής ή Ρείκι το σπονδυλανθές ή Ρείκι του φθινοπώρου ή κισσούρι ή ξούρι, ή σπονδυλωτή ή σούσουρα ή τσιάρο ή χαμορείκι, ή άγριο ρείκι ή καλούνα ή πυρένι που μοιάζει με την Erica arborea αλλά το ύψος του δεν ξεπερνά το ένα μέτρο. Έχει άνθη που μοιάζουν με θαυμάσιες μικροσκοπικές καμπανούλες, σε χρώμα ρόδινο, ξεπλυμένο με κοκκινοπορφυρό και ανθήρες μεγαλύτερους από τη στεφάνη. Είναι το στολίδι του Φθινοπώρου. Το βρίσκουμε σε φρυγανότοπους και μακκία βλάστηση, ειδικά σε ασβεστώδη εδάφη.

    Υπάρχει και η Calluna vulgaris ή Καλλούνα η κοινή ή Ρείκι που είναι μικρός, αειθαλής θάμνος ύψους 15-50cm, με πράσινα ή γκριζωπά φύλλα, που γίνονται κόκκινα το φθινόπωρο και μικρά, καμπανοειδή, ρόδινα ή σπανίως λευκά άνθη. Η ανθοφορία και συγκομιδή γίνονται από τον Αύγουστο έως τον Σεπτέμβριο (Ήπειρος).

    Υπάρχουν πολλά υποείδη Erica...

    erica 3

    erica 4

    erica 5

    erica 6

    Χρήσιμα μέρη ρείκιας

    Χρήσιμα μέρη για φαρμακευτικούς σκοπούς είναι οι ανθισμένες κορυφές του, που μαζεύονται κατά την άνθηση και ξεραίνονται.

    Δραστικές Ουσίες Ρείκιας

    Κερσιτρίνη, μυρισιτίνη, ίχνη αρβουτίνης (φλαβονικά γλυκοσίδια), κιτρικό οξύ, φουμαρικό οξύ, πτητικό έλαιο, τανίνες, φυτικές χρωστικές, καροτένιο

    Ιδιότητες κι ενδείξεις ρείκιας

    Οι βασικές ιδιότητες της έρικας είναι διαλυτικές και διαλύει τις πέτρες της ουροδόχου κύστεως.

    Είναι απολυμαντικό του ουρογενετικού συστήματος.

    Έχει, ακόμη, αντισηπτικές και διουρητικές ιδιότητες και συστήνεται σε προβλήματα του ουροποιητικού συστήματος, όπως νεφρίτιδα, κυστίτιδα, που οφείλεται σε προβλήματα του προστάτη ή απλή φλεγμονή, ψαμμιάσεις, λευκωματουρία, αρθριτικά και ρευματισμούς.

    Με μπάνια είναι τονωτικών των μυών και συστήνονται για όσους πάσχουν από αρθριτικά, ρευματισμούς και παράλυση.

    Το ίδιο και το λάδι τους με εντριβές.

    Συστήνεται, επίσης, σε δερματικές παθήσεις, γιατί βοηθά τον οργανισμό να απορρίψει τις τοξίνες που συσσωρεύονται και τις προκαλούν.

    Χρησιμοποιείται και για την εναπόθεση των κουκουλιών των μεταξοσκωλήκων.

    Η ρείγκλα έχει μεγάλη στιλπνότητα και είναι πολύτιμη για τις ρίζες από τις οποίες φτιάχνονται πίπες, τσιμπούκια και άλλα μικροαντικείμενα.

    Επίσης, όλα τα ρείκια είναι μελιτογόνα φυτά και υπάρχει αυτό το πολύτιμο μέλι και από αυτό φτιάχνεται και ρεικόμελο. Το ρεικόμελο έχει διουρητικές ιδιότητες και είναι πολύ κατάλληλο για τις παθήσεις του ουροποιητικού συστήματος, αλλά καταναλώνεται και από παιδιά που έχουν αναιμία και από καταπονημένους οργανισμούς.

    Λόγω της τονωτικής επίδρασής του στον οργανισμό καταναλώνεται πιο ευχάριστα το χειμώνα.

    Το Ρείκι το δενδρώδες είναι από τα καλύτερα καυσόξυλα.

    Τα ξηρά ρείκια χρησιμεύουν στα τζάκια και στους φούρνους.

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ρείκια

    -Αφέψημα

    Βράζετε 40 γραμμάρια ανθισμένες κορυφές σε 1 λίτρο νερό, μέχρι να μείνει το 1/3 του νερού, σουρώνετε και πίνετε 1 φλιτζάνι κάθε 24 ώρες. Το αφέψημα (τσάι) του φυτού χρησιμοποιείται ως διουρητικό κατά της κυστίτιδας, της νεφρολιθίασης, της χολολιθίασης, της διόγκωσης του προστάτη, της ουρικής αρθρίτιδας και άλλων παθήσεων του ουροποιητικού. Συνιστάται επίσης, ως καθαρτικό, αποχρεμπτικό, αντιρρευματικό, ηρεμιστικό και αντισηπτικό. Στη λαϊκή ιατρική χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση της διάρροιας, των κολικών του εντέρου, της γαστρεντερίτιδας, του βήχα, του κρυολογήματος και των φλεγμονών του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος.

    -Μπάνια

    Βράζετε 500 γραμμάρια φυτό σε 3 λίτρα νερό και το νερό το βάζετε στο μπάνιο. Μένετε στο ζεστό μπάνιο αυτό για 20 λεπτά και μετά μένετε στο κρεβάτι για τουλάχιστον 1 ώρα για να επανέλθει η θερμοκρασία του σώματος στα φυσιολογικά όρια και μετά ντύνεστε και κινήστε.

    -Λάδι

    Αφήνετε 60 γραμμάρια ανθισμένες κορυφές σε 250 γραμμάρια ελαιόλαδο για 10 ημέρες, σουρώνετε και φυλάτε.. Με αυτό κάνετε επαλείψεις κι εντριβές.

    -Μεικτό αφέψημα

    Βράζετε 20 γραμμάρια φράξου σε 3 ποτήρια νερού. Στο ζεστό αυτό αφέψημα προσθέτετε 5 γραμμάρια ανθισμένες κορυφές από ρείκια και το αφήνετε για δέκα λεπτά σκεπασμένο. Σουρώνετε και παίρνετε 4 ποτήρια από αυτό το μείγμα την ημέρα. Βοηθά σε ποδάγρα.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    Erica 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Eλληνικό Μέλι

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Mανιτάρια Agaricus Mανιτάρια Agaricus

    Εδώδιμα μανιτάρια Agaricus

    Agaricus sp.

    Τα γνωστά μας εδώδιμα μανιτάρια, ανήκουν στην οικογένεια των Πολυπορίδων. Είναι μύκητες που αναπτύσσονται υπόγεια στο χώμα, το οποίο ανυψώνεται ή σκάει μαρτυρώντας την ύπαρξή τους, συνήθως σε τόπους όπου συγκεντρώνεται μπόλικο βρόχινο νερό. Είναι από τα πρώτα είδη μανιταριών που τα έχουν καλλιεργήσει και τα βρίσκουμε στην αγορά σχεδόν ολόχρονα.

    Το γένος των αγαρικών περιλαμβάνει πάνω από 100 είδη μανιταριών, από τα οποία τα πιο πολλά είναι βρώσιμα, υπάρχουν όμως και λίγα τοξικά, καρποφορούν, κυρίως, σε πλούσια εδάφη που είναι κοπρισμένα από ζώα. Σε αυτό το γένος περιλαμβάνονται τα γνωστά με τις λαϊκές ονομασίες πρόβια ή ασπρομανίταρα.

    Τα μανιτάρια θεωρούνται σαν μια θαυμάσια διαιτητική τροφή επειδή 100 γραμμάρια περιέχουν μόλις 30 θερμίδες. Όμως ανάλογα με το τρόπο προετοιμασίας τους η ποσότητα των θερμίδων αυξάνεται.

    Πέραν όμως της διαιτητικής τους αξίας, τα μανιτάρια είναι και βότανα, παρ' όλο που λίγοι πλέον γνωρίζουν την ιδιότητα τους αυτή.

    Συστατικά μανιταριών Agaricus

    Περιέχουν αγαρικό οξύ, ασβέστιο, νάτριο, μαγνήσιο, κοβάλτιο,  λίθιο, βισμούθιο, κυτταρίνη και νιασίνη, τη βιταμίνη Β3 που τους δίνει και αντικαταθλιπτικές ιδιότητες.

    Με τη σύνθεσή τους αυτή αποτελούν μια θαυμάσια και τονωτική τροφή, που συστήνεται σε περιπτώσεις αναιμίας.

    5739873412 67cd5c875f b

    Το αγαρικό οξύ, που περιέχουν, έχει αποδειχθεί πειραματικά ότι επενεργεί στο νευρικό σύστημα των αδένων του ιδρώτα και περιορίζει τον ιδρώτα αισθητά, γι΄αυτό και συστήνονται για τη νυχτερινή εφίδρωση των φυματικών και σε άλλες παθολογικές εφιδρώσεις.

    Η κυτταρίνη που περιέχουν ενεργοποιεί τα έντερα και βοηθά τις κενώσεις, όμως συστήνεται να αποφεύγονται οι μεγάλες ποσότητες μανιταριών για ένα γεύμα, γιατί το αγαρικό οξύ που περιέχουν ερεθίζει το στομάχι. Είναι, επίσης, βαρυστόμαχα σε μεγάλες ποσότητες, λόγω της κυτταρίνης, που περιέχουν σε μεγάλη ποσότητα και που δεν είναι εύπεπτη.

    Υπάρχουν καταγραφές ότι με τη σκόνη των μανιταριών ή με το αγαρικό οξύ που περιέχουν σε καθαρή μορφή έχουν θεραπευτεί διάφορες μορφές καταρράκτη.

    Για να αναπτυχθούν τα μανιτάρια χρειάζονται αρκετή υγρασία. 

    Τα οφέλη για την υγεία από τα μανιτάρια Agaricus 

    Τα μανιτάρια αυτά είναι κατάλληλα στη διατροφή για όσους έχουν τα εξής προβλήματα υγείας

    Άσθμα

    Αθηροσκλήρωση

    Καρκίνος

    Δερματίτιδα

    Διαβήτης

    Ηπατίτιδα

    Υψηλή πίεση του αίματος

    Υψηλή χοληστερόλη

    Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου

    Παχυσαρκία

    Τα μανιτάρια Agaricus είναι χρήσιμα στη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2. Τα Agaricus περιέχουν β-γλυκάνες (έναν τύπο διαιτητικών ινών) και ολιγοσακχαρίτες (ένας τύπος υδατανθράκων). Και τα δύο είναι γνωστό ότι βελτιώνουν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα μειώνοντας το φλεγμονώδες στρες στο πάγκρεας, την κύρια πηγή ινσουλίνης του σώματος. Τα Agaricus ελέγχουν το διαβήτη και αποτρέπουν την εμφάνιση διαβήτη σε άτομα με προδιαβήτη.

    Ακόμη τα μανιτάρια Agaricus ασκούν ισχυρά αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα που μπορεί να ωφελήσουν τα άτομα με φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου, συμπεριλαμβανομένης της ελκώδους κολίτιδας και της νόσου του Crohn. Επίσης, είναι ιδανικά για το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου.

    Με τον ίδιο τρόπο που το Agaricus βοηθά στη μείωση της φλεγμονής στο πάγκρεας και στα έντερα, μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση της φλεγμονής που οδηγεί σε χρόνιες λοιμώξεις από ηπατίτιδα. Οι ενήλικες με χρόνια ηπατίτιδα Β εμφανίζουν απότομη πτώση των ηπατικών ενζύμων (ενδεικτικά της βελτιωμένης ηπατικής λειτουργίας) μετά από λήψη ημερήσιας δόσης 1.500 mg Agaricus. Μετά από 12 μήνες, εμφανίζεται τριπλάσια έως τετραπλάσια πτώση στα επίπεδα αμινοτρανσφεράσης αλανίνης (ALT) και ασπαρτικής αμινοτρανσφεράσης (AST) αντίστοιχα. Αυτό υποδηλώνει σημαντική επιβράδυνση της εξέλιξης της νόσου.

    Τα εδώδιμα μανιτάρια Agaricus blazei έχουν αντικαρκινικές ιδιότητες. Τα μανιτάρια Agaricus φαίνεται να "ενεργοποιούν" την απόπτωση (προγραμματισμένος κυτταρικός θάνατος) σε ορισμένα καρκινικά κύτταρα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εμπλέκονται σε πολλαπλό μυέλωμα, λευχαιμία, ινοσάρκωμα, καρκίνο του προστάτη, καρκίνο των ωοθηκών και καρκίνο του πνεύμονα. Τα μανιτάρια Agaricus μπορούν  να αποτρέψουν την εξάπλωση (μετάσταση) καρκίνου των ωοθηκών και των πνευμόνων, να αναστέλλει την ανάπτυξη των όγκων του ινοσαρκώματος και του μυελώματος και να μειώσουν το μέγεθος των όγκων του προστάτη.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    5524577035 b0745ca65c b

    Διαβάστε, επίσης,

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Δίαιτες Υψηλής Ενέργειας για Αδυνάτισμα

    Οι καλύτερες ουσίες για την κατάθλιψη, το άγχος και την ανησυχία

    Βιγκανισμός

    Τροφές για να αδυνατίσετε γρήγορα

    Τα οφέλη στην υγεία από τα μανιτάρια

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Εστιατόρια που σερβίρουν βιολογικά πιάτα

    Αυξήστε το προσδόκιμο επιβίωσής σας

    Η ψιλοκυβίνη βοηθάει στην απεξάρτηση από την κοκαϊνη

    Τρόφιμα που κάνουν καλό στην υγεία

    Η γήρανση είναι αναστρέψιμη

    Βότανα και βιταμίνες για το άγχος και την κατάθλιψη

    Σαλάτα Marijuana με σάλτσα ροδιού

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κατάθλιψη

    Είναι κατάλληλη η ψυχεδελική θεραπεία για εσάς;

    Αντιγήρανση με μανιτάρια

    Τι πρέπει να προσέχετε με τα συμπληρώματα διατροφής από μανιτάρια Reishi

    Τα μαγικά μανιτάρια στη θεραπεία του καρκίνου

    Η καθημερινή διατροφή των καρκινοπαθών

    Τροφές φάρμακα για τον καρκίνο

    Σαλάτα με λάχανο και μανιτάρια και σάλτσα σύκων

    Να τρώτε μανιτάρια

    Να τρώτε μανιτάρια για να προστατεύετε τις αρτηρίες σας

    Νουντλς με μανιτάρια

    Τα μανιτάρια Γρεβενών είναι πηγή ζωής

    Να τρώτε μανιτάρια αν πάσχετε από κατάθλιψη

    Πώς θα φορτίζουμε τα κινητά μας με μανιτάρια

    Διατροφή για όσους έχουν Αλτσχάιμερ

    Ταλιατέλες με μανιτάρια

    Συνταγές για αλκαλοποίηση του οργανισμού

    Τροφές που δεν πρέπει να ξαναζεσταίνετε

    Διατροφή για ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα

    Πρόγραμμα διατροφής για τη διακοπή καπνίσματος

    Γιατί σε όλο τον κόσμο προτιμούν την ελληνική κουζίνα

    Οι καλύτερες αντιοξειδωτικές τροφές

    Η μόδα στη διατροφή

    Αδυνατίστε με μανιτάρια

    Θεραπεία της κατάθλιψης με μανιτάρια

    Tα μανιτάρια κατά του καρκίνου

    Πολύ νόστιμη μανιταρόσουπα

    Γανοθεραπεία

    www.emedi.gr

     

     

  • Περικαρδίτιδα Περικαρδίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την περικαρδίτιδα

    Οι κλινικές εκδηλώσεις της πορείας της νόσου του περικαρδίου 

    Οξεία περικαρδίτιδα - μία φλεγμονώδης διαδικασία με ευρύ φάσμα αιτίων από το περικάρδιο, με ή χωρίς σχετιζόμενη συλλογή υγρού. Η πιο συνηθισμένη αιτιολογία είναι ιδιοπαθής ή μη ειδική περικαρδίτιδα 

    Περικαρδιακός επιπωματισμός - καρδιακή συμπίεση από περικαρδιακή συλλογή υγρού, που προκαλεί αιμοδυναμική καταστολή και αποδιοργάνωση των αντισταθμιστικών μηχανισμών 

    Περιοριστική περικαρδίτιδα - πάχυνση και συγκόλληση του περικαρδίου στην καρδιά μετά από χρόνια φλεγμονή

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: Έφηβοι και νεαροί ενήλικες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΕΡΙΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Οξεία περικαρδίτιδα:

    • Θωρακικό άλγος, τυπικά οξύ, οπισθοστερνικό με αντανάκλαση στην ακρολοφία τραπεζοειδούς 
    • Άλγος, συχνά αιφνίδιας έναρξης 
    • Άλγος, μειούμενο αν ο ασθενής γέρνει μπροστά σε καθιστή θέση 
    • Περιορισμός της αναπνοής 
    • Οδυνοφαγία
    • Πυρετός 
    • Μυαλγία
    • Ανορεξία 
    • Άγχος 
    • Περικαρδιακός ήχος τριβής 
    • Καρδιακές αρρυθμίες συχνά διαλείπουσα υπερκοιλιακή ταχυκαρδία
    • Ταχύπνοια 
    • Εντοπισμένοι ρόγχοι 

    Περικαρδιακός επιπωματισμός:

    • Δύσπνοια 
    • Ταχυκαρδία 
    • Διατεταμένες σφραγίτιδες φλέβες τραχήλου 
    • Κυάνωση 
    • Σχετική ή απόλυτη υπόταση 
    • Σιωπηρό προκάρδιο με μικρή ψηλαφητή καρδιακή ώση
    • Περικαρδιακός ήχος τριβής 
    • Καθαροί πνεύμονες
    • Σημείο Ewart - αμβλύτητα και βρογχική αναπνοή μεταξύ της άκρης της αριστερής ωμοπλάτης και της σπονδυλικής στήλης 
    • Ταχύς νηματοειδής σφυγμός 
    • Ποικίλοι βαθμοί επιπέδου συνείδησης 
    • Παράδοξος σφυγμός > 10 mm Hg μείωση της συστολικής πίεσης κατά την εισπνοή

    Περιοριστική περικαρδίτιδα:

    • Ασυμπτωματική, πρώιμη 
    • Δύσπνοια, πνευμονική συμφόρηση
    • Κόπωση, πολύ συχνή 
    • Περιφερικό οίδημα 
    • Ηπατομεγαλία 
    • Ασκίτης 
    • Διάταση σφαγίτιδων φλεβών - αυξημένη βαθειά κάθοδος Υ (δεν εμφανίζεται στον επιπωματισμό)
    • Σημείο Kussmaul - εισπνευστική αύξηση της σφαγιτιδικής πίεσης 
    • Περικαρδιακός τόνος - ακολουθεί το S2 σε απόσταση 0,06-0,12 δευτερόλεπτα, αυξάνει με το κάθισμα σε θέση οκλαδόν
    • Η υποογακιμία μπορεί να κρύψει τα σημεία του περιορισμού 

    ΑΙΤΙΑ ΠΕΡΙΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Ιδιοπαθής 
    • Ιοί: Coxsackie, αδενοϊός, Epstein-Barr, παρωτίτιδας 
    • Βακτήρια: Αιμόφιλος (ειδικά σε παιδιά), σταφυλόκοκκος, πνευμονιόκοκκος, σαλμονέλα
    • Μύκητες: Candida, ιστοπλάσμωση, ασπέργιλλος, νοκάρδια
    • Μυκοβακτηρίδια: μυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης 
    • Νεοπλάσματα: μαστού, πνεύμονα, λέμφωμα, μεσοθηλίωμα 
    • Επαγόμενη από φάρμακα: προκαϊναμίδη, υδραλαζίνη, μπλεομυκίνη, φαινυτοΐνη, μινοξιδίλη και ίσως άλλα
    • Νόσοι συνδετικού ιστού: συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, ρευματοειδής αρθρίτιδα, σκληρόδερμα, οξύς ρευματικός πυρετός 
    • Ακτινοβολία 
    • Έμφραγμα του μυοκαρδίου, σύνδρομο Dressler
    • Σύνδρομο μετά περικαρδιεκτομή 
    • Τραυματισμός στο θώρακα
    • Ουραιμία
    • Μυξοίδημα 
    • Περικαρδίτιδα χοληστερόλης 
    • Αορτικός διαχωρισμός 
    • Σαρκοείδωση 
    • Παγκρεατίτιδα 
    • Φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου
    • AIDS
    • Χυλοπερικάρδιο 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΕΡΙΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Οξύ έμφραγμα μυοκαρδίου 
    • Πνευμονία με πλευρίτιδα
    • Πνευμονική εμβολή 
    • Αορτικός διαχωρισμός 
    • Πνευμοθώρακας 
    • Εμφύσημα μεσοθωρακίου
    • Χολοκυστίτιδα
    • Παγκρεατίτιδα 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Λευκοκυττάρωση και αυξημένη ΤΚΕ 
    • Μπορεί να εμφανίζεται αυξημένη CPK, γαλακτική δεϋδρογενάση (LDH), SGOT

    pericarditis e1424864831206 1200x783

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Μικροσκοπικά: οξεία φλεγμονή

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Ηλεκτροκαρδιογράφημα
    • Ηχοκαρδιογράφημα
    • Καθετηριασμός των δεξιών κοιλοτήτων 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος - μικρή πλευριτική συλλογή, παροδικά διηθήματα, σε μεγάλη περικαρδιακή συλλογή υγρού, σχήμα "φιάλης νερού" (γιαουρτοσακούλα)
    • Αξονική ή μαγνητική τομογραφία θώρακος σε υποψιαζόμενη περιοριστική περικαρδίτιδα μπορεί να αποκαλύψει αποτιτανωμένο ή πεπαχυσμένο περικάρδιο, σκιαγράφηση συλλογής υγρού

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Περικαρδιοκέντηση 
    • Βιοψία περικαρδίου

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΕΡΙΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακός ασθενής εκτός αν υπάρχουν επιπλοκές
    • Ενδονοσοκομειακός ασθενής σε επιπλοκές (παρουσία αιμοδυναμικής καταστολής ή ύπαρξη υγρού)

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Περικαρδιεκτομή μπορεί να απαιτηθεί αν τα φάρμακα δεν είναι αποτελεσματικά 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Χωρίς περιορισμούς, οι οποίοι περιορισμοί επιβάλλονται από τα συμπτώματα του ασθενούς και μόνο αυτά 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Δεν υπάρχουν περιορισμοί: αν ο ασθενής είναι υπέρβαρος, συστήστε κάποιο πρόγραμμα απώλειας βάρους

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εφ'όσον το 15% των ασθενών παρουσιάζουν υποτροπή, πρέπει να εκπαιδευτούν για υποτροπή των συμπτωμάτων και την παρακολούθηση

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΕΡΙΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Μη επιπλεγμένη: ασπιρίνη 650 mg κάθε 4 ώρες. Εάν είναι αποτελεσματική, συνεχίστε για 2 εβδομάδες 

    Αντενδείξεις: Υπερευαισθησία στην ασπιρίνη, γνωστή διαταραχή πήξης αίματος 

    Προφυλάξεις: Χρήση με προσοχή σε ασθενείς με άσθμα, ρινικούς πολύποδες, σοβαρή καρδίτιδα, κύηση 3ου τριμήνου, ιστορικό διαταραχών από το πεπτικό, διαταραχές πήξης ή αιμορραγική διάθεση, τηλεαγγειεκτασία, αντιπηκτική αγωγή, νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Ακεταμινοφαίνη, ακεταζολαμίδη, χλωριούχο αμμώνιο, αντιόξινα, aurothioglucose, χλωροπροπαμίδη, σιμετιδίνη, κορτικοστεροειδή, δικλοφενάκη, δικουμαρόλη, διλτιαζέμη, διπυριδαμόλη, etodolac, flurbiprofen, ιβουπροφένη, ινδομεθακίνη, ινσουλίνη, Ketorolac, meclofenamate, μεφαιναμικό οξύ, μεθοτρεξάτη, μετοκλοπραμίδη, ναπροξένη, νιτρογλυκερίνη, nizatidine, πενικιλλίνη G, φαινπροκουμόνη, φαινυλοβουταζόνη, φαινυτοΐνη, πυροξικάμη, προσβενεσίδη, profirelin, κινιδίνη, σπιρονολακτόνη, σουλφινπυραζόνη, tolmetin, βαλπροϊκό οξύ, βαρφαρίνη 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Ιβουπροφένη 400-600 mg κάθε 6 ώρες για 2 εβδομάδες 
    • Ινδομεθακίνη 25-50 mg κάθε 6 ώρες για 2 εβδομάδες 
    • Κολχικίνη 1 mg κάθε ημέρα
    • Αζαθειοπρίνη, φαινυλοβουταζόνη, πρεδνιζόνη 50 mg κάθε ημέρα x 2-3 ημέρες και γρήγορη σταδιακή ελάττωση 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Παρακολουθείστε τους ασθενείς στο ιατρείο σε 2 εβδομάδες και επανεκτιμήστε την καρδιακή κατάσταση και τη συμπτωματολογία 
    • Επανάληψη της ακτινογραφίας θώρακος και του ηλεκτροκαρδιογραφήματος, πρέπει να τεθεί υπ'όψιν σε 4 εβδομάδες 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Περικαρδιακός επιπωματισμός 
    • Υποτροπή της περικαρδίτιδας 
    • Μη συμπιεστική συλλογή υγρού 
    • Χρόνια περιοριστική περικαρδίτιδα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η πλειοψηφία των ασθενών έχει πλήρη λύση του πόνου και των συμπτωμάτων μέσα στις 2 εβδομάδες της θεραπείας 
    • 15% θα έχουν τουλάχιστον μία υποτροπή στους πρώτους μήνες 
    • Σπάνια ο ασθενής μπορεί να ανθίσταται στη θεραπεία και να χρειαστεί κορτικοστεροειδή ή περικαρδιεκτομή 
    • Τα αιμοδυναμικά αποτελέσματα της συλλογής περικαρδιακού υγρού, εξαρτώνται από την ένταση και την ταχύτητα ανάπτυξης του 
    • Ένα πολύ μικρό ποσοστό των ασθενών μπορεί να αναπτύξει σημεία δεξιάς καρδιακής ανεπάρκειας, δευτεροπαθούς στον περιορισμό. Αυτοί οι ασθενείς είναι καλύτερα να αντιμετωπιστούν με περικαρδιεκτομή  

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Εξαρτώνται από την αιτιολογία
    • Περικαρδίτιδα, περιοριστική
    • Περικαρδίτιδα, οξεία πυώδης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το καρδιοαγγειακό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το καρδιοαγγειακό σύστημα

    HDHeartspericarditiscrop

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πανώλη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη φυματίωση

    Χλαμύδια της πνευμονίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Διαχωριστικό ανεύρυσμα αορτής

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γρίπη

    Νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα

    Ελμινθίαση

    Έμφραγμα του μυοκαρδίου

    Λοίμωξη από τον Ιό Epstein-Barr

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Ασκίτης

    Ιστοπλάσμωση

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Η καρδιοτοξικότητα από τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα

    Μεσοθηλίωμα

    Σε ποιους ασθενείς πρέπει να γίνεται έλεγχος για φυματίωση

    Τι σημαίνουν οι νυχτερινές εφιδρώσεις

    Φυματιώδης περικαρδίτιδα

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Νόσοι του συνδετικού ιστού

    Ψιττάκωση

    Καντιντίαση

    Λοίμωξη από σαλμονέλα

    Τα κριτήρια του συστηματικού ερυθηματώδους λύκου

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Το TIPI τεστ για το έμφραγμα του μυοκαρδίου

    Νόσος Kawasaki

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Κολπική μαρμαρυγή

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Χημειοπροφύλαξη ενδοκαρδίτιδας

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    Μυοκαρδίτιδα

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Μήπως το συκώτι σας έχει λίπος; Νόσος του Wilson »