Σάββατο, 02 Νοεμβρίου 2013 12:04

Νόσος του Wilson

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Είναι κληρονομική διαταραχή με συσσώρευση χαλκού στον οργανισμό

Η νόσος του Wilson, ICD-10 E83.0, είναι μια κληρονομική διαταραχή, αυτοσωματική υπολειπόμενη,  με συσσώρευση χαλκού στο συκώτι, στον εγκέφαλο και άλλα ζωτικά όργανα. Ένας άλλος όρος για τη νόσο του Wilson είναι η ηπατοφακοειδής εκφύλιση.

Η κατάσταση αυτή οφείλεται σε μεταλλάξεις στο (ATP7B) γονίδιο, στο χρωμόσωμα 13 (13q14.3) και εκφράζεται κυρίως στο ήπαρ, τους νεφρούς, και πλακούντα. Εάν ένα παιδί κληρονομήσει το γονίδιο και από τους δύο γονείς, το παιδί μπορεί να αναπτύξει νόσο του Wilson. Τα συμπτώματα συνήθως εμφανίζονται μεταξύ των ηλικιών 6 και 20 ετών, αλλά και αργότερα. Η νόσος του Wilson εμφανίζεται σε 1 έως 4 ανά 100.000 άτομα και περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Samuel Alexander Kinnier Wilson το 1912.

Ο χαλκός παίζει βασικό ρόλο στην ανάπτυξη των νεύρων, των οστών, του κολλαγόνου και της μελανίνης, που είναι η χρωστική ουσία του δέρματος. Κανονικά, ο χαλκός απορροφάται από το φαγητό, και τυχόν περίσσεια εκκρίνεται μέσω της χολής που παράγεται στο συκώτι.

Όμως, σε άτομα με νόσο του Wilson, ο χαλκός δεν αποβάλλεται σωστά και αντ' αυτού συσσωρεύεται σε ζωτικά όργανα. Εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία η νόσος του Wilson είναι θανατηφόρα. Όταν όμως διαγνωστεί έγκαιρα η νόσος του Wilson είναι θεραπεύσιμη, και πολλοί άνθρωποι με την διαταραχή αυτή μπορούν να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή.

Το γονίδιο (ATP7B) κωδικοποιεί μια ΑΤΡάση τύπου Ρ (κατιόν ενζύμου μεταφοράς) που μεταφέρει χαλκό στη χολή και τον ενσωματώνει στη σερουλοπλασμίνη.

Ο χαλκός απαιτείται από το σώμα για έναν αριθμό λειτουργιών, κυρίως ως συμπαράγοντας για μια σειρά ενζύμων, όπως σερουλοπλασμίνη, κυτόχρωμα c, οξειδάση, β-υδροξυλάση ντοπαμίνης, υπεροξειδική δισμουτάση και τυροσινάση.


Ποιά είναι η κλινική εικόνα της νόσου

Οι κύριες περιοχές συσσώρευσης χαλκού είναι το συκώτι και ο εγκέφαλος, και, κατά συνέπεια, η ηπατική νόσος και τα νευροψυχιατρικά συμπτώματα είναι τα κύρια χαρακτηριστικά που οδηγούν στη διάγνωση.

-H νόσος του Wilson προκαλεί βλάβες στο ήπαρ λόγω της εναπόθεσης της περίσσειας χαλκού που υπάρχει στο σώμα. Οξείες, κεραυνοβόλες θανατηφόρες βλάβες με βαρύ ίκτερο και ηπατική ανεπάρκεια είναι πιθανές. Η ηπατική νόσος εμφανίζεται με κόπωση, αυξημένη τάση για αιμορραγία ή σύγχυση (ηπατική εγκεφαλοπάθεια) και πυλαία υπέρταση. Η πυλαία υπέρταση, είναι μια κατάσταση στην οποία η πίεση στην πυλαία φλέβα είναι σημαντικά αυξημένη και οδηγεί σε κιρσούς οισοφάγου, που μπορεί να αιμορραγούν, καθώς και σε διόγκωση του σπλήνα και συσσώρευση υγρών στο κοιλιακή κοιλότητα (ασκίτης). Από την εξέταση, παρατηρούνται σημεία χρόνιας ηπατικής νόσου, όπως οι αραχνοειδείς  σπίλοι (μικρή διάταση των αιμοφόρων αγγείων, συνήθως στο στήθος) που εξαφανίζονται με την πίεση. Η χρόνια ενεργός ηπατίτιδα μπορεί να προκαλέσει κίρρωση του ήπατος. Ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι με κίρρωση έχουν αυξημένο κίνδυνο ηπατοκυτταρικού καρκινώματος (καρκίνος του ήπατος), ο κίνδυνος αυτός είναι σχετικά πολύ χαμηλός στη νόσο του Wilson.

Επιπρόσθετα, όλοι οι τύποι της χρόνιας ηπατικής νόσου είναι πιθανές, με περισσότερο συνηθισμένη την εικόνα της χρόνιας ηπατίτιδας ποικίλης βαρύτητας.

Περίπου 5% των ασθενών έχουν διαγνωστεί μόνον όταν αναπτύσσουν κεραυνοβόλο οξεία ηπατική ανεπάρκεια, συχνά στο πλαίσιο μιας αιμολυτικής αναιμίας (αναιμία οφείλεται στην καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων). Αυτό οδηγεί σε ανωμαλίες στην παραγωγή πρωτεΐνών και των παραγόντων της πήξης  με συσσώρευση άχρηστων προϊόντων, όπως αμμωνία στην κυκλοφορία του αίματος, που ερεθίζουν τον εγκέφαλο και το άτομο αναπτύσσει ηπατική εγκεφαλοπάθεια (σύγχυση, κώμα, επιληπτικές κρίσεις και τελικά απειλητικό για τη ζωή οίδημα του εγκεφάλου).
-Η εναπόθεση χαλκού σε διάφορα σημεία του εγκεφάλου οδηγεί σε νευρολογικά προβλήματα και ψυχιατρικές εκδηλώσεις. Οι περισσότεροι έχουν αρχικά ήπια γνωστική αδεξιότητα, καθώς και αλλαγές στη συμπεριφορά. Στη συνέχεια αναπτύσσεται μια μορφή  παρκινσονισμού (σημείο του οδοντωτού τροχού, ακαμψία, βραδυκινησία ή επιβράδυνση των κινήσεων και έλλειψη ισορροπίας με ή χωρίς τρόμο στα χέρια, αταξία και δυστονία). Οι επιληψίες και η ημικρανία φαίνεται να είναι πιο συχνές στη νόσο του Wilson. Ψυχιατρικά προβλήματα που οφείλονται σε ασθένεια Wilson μπορεί να περιλαμβάνουν αλλαγές της συμπεριφοράς, κατάθλιψη, άγχος και ψύχωση. Τα ψυχιατρικά συμπτώματα φαίνονται, συνήθως, σε συνδυασμό με τα νευρολογικά συμπτώματα και σπανίως εκδηλώνονται μόνα τους.

-Άλλες ιατρικές καταστάσεις που συνδέονται με τη συσσώρευση του χαλκού στη νόσο του Wilson:

Μάτια: Kayser-Fleischer δακτύλιος, ένα παθογνωμονικό σημείο, που μπορεί να είναι ορατό στον κερατοειδή χιτώνα των οφθαλμών με εξέταση με λάμπα ως εναπόθεση του χαλκού σε ένα δακτύλιο γύρω από τον κερατοειδή χιτώνα στη μεμβράνη Descemet. Δεν συμβαίνει σε όλους με νόσο του Wilson. Η νόσος του Wilson συνδέεται, επίσης, με καταρράκτη από καφέ ή πράσινη χρωστική στην πρόσθια και  οπίσθια κάψα του φακού.

Νεφρά: Νεφρική σωληναριακή οξέωση, μια διαταραχή του μεταβολισμού διτανθρακικών στα εγγύς σωληνάρια που οδηγεί σε νεφρασβέστωση (συσσώρευση ασβεστίου στα νεφρά), με αποδυνάμωση των οστών (λόγω απώλειας ασβεστίου  και φωσφόρου), και περιστασιακά αμινοξυουρία (απώλεια απαραίτητων αμινοξέων που απαιτούνται για τη πρωτεϊνική σύνθεση).

Καρδιά: Μυοκαρδιοπάθεια (αδυναμία του καρδιακού μυός) με καρδιακή ανεπάρκεια  και καρδιακές αρρυθμίες.

Ορμόνες: Υποπαραθυρεοειδισμός (που οδηγεί σε χαμηλά επίπεδα ασβεστίου), και στειρότητα.

Αναλυτικότερα τα σημεία και συμπτώματα της νόσου του Wilson περιλαμβάνουν:

  • Αδεξιότητα
  • Κατάθλιψη
  • Δυσκολία στην ομιλία
  • Δυσκολία στην κατάποση
  • Δυσκολία στο βάδισμα
  • Τρέχουν τα σάλια
  • Μώλωπες
  • Κούραση
  • Ακούσια κίνηση
  • Πόνος στις αρθρώσεις
  • Απώλεια της όρεξης
  • Ναυτία
  • Δερματικό εξάνθημα
  • Πρήξιμο των χεριών και των ποδιών
  • Κιτρίνισμα του δέρματος και των ματιών (ίκτερος)

Διάγνωση

Διάφορα εργαστηριακά ευρήματα καθοδηγούν το γιατρό στη διάγνωση της νόσου του Wilson.

-Σε αυτά περιλαμβάνονται τα χαμηλά επίπεδα σερουλοπλασμίνης του ορού (<0,2 g / L) σε 80-95% των περιπτώσεων. Μπορεί, ωστόσο, είναι σε κανονικά επίπεδα σε ανθρώπους με συνεχή φλεγμονή, καθώς, είναι μια πρωτεΐνη οξείας φάσης. 

-Ο χαλκός ορού είναι χαμηλός, αλλά παραδόξως ο χαλκός στα ούρα είναι αυξημένος στη νόσο του Wilson. Τα ούρα συλλέγονται για 24 ώρες σε ένα μπουκάλι χωρίς επένδυση χαλκού. Επίπεδα άνω των 100 μg/24h (1,6 μmol/24h) επιβεβαιώνουν την ασθένεια του Wilson, και επίπεδα άνω των 40 μg/24h (0,6 μmol/24h) είναι έντονα ενδεικτικά. Υψηλά επίπεδα χαλκού στα ούρα μερικές φορές παρατηρούνται και σε αυτοάνοση ηπατίτιδα και στη χολόσταση (οποιαδήποτε ασθένεια εμποδίζει τη ροή της χολής από το ήπαρ στο λεπτό έντερο).

-Στα παιδιά, η δοκιμή πενικιλλαμίνης μπορεί να γίνει. 500 mg από του στόματος πενικιλλαμίνη χορηγείται, και τα ούρα συλλέγονται για 24 ώρες. Αν αυτά περιέχουν περισσότερο από 1600 μg (25 μmοl), είναι ένας αξιόπιστος δείκτης της νόσου του Wilson. Η δοκιμή αυτή δεν έχει επικυρωθεί σε ενήλικες.

-Παρουσία του δακτυλίου Kayser-Fleischer στα μάτια.

-Οι περισσότεροι έχουν ελαφρώς μη φυσιολογικές δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας. Εάν η ηπατική βλάβη είναι σημαντική, η αλβουμίνη μπορεί να ελαττωθεί λόγω της αδυναμίας των κατεστραμμένων κυττάρων του ήπατος να παράγουν την πρωτεΐνη αυτή. Ομοίως, ο χρόνος προθρομβίνης (δοκιμασία της πήξης) μπορεί να παραταθεί, επειδή το ήπαρ δεν είναι σε θέση να παράγει πρωτεΐνες γνωστές ως παράγοντες πήξης. Η αλκαλική φωσφατάση είναι σχετικά χαμηλή σε οξεία ηπατική ανεπάρκεια.

-Εάν υπάρχουν νευρολογικά συμπτώματα, απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI) του εγκεφάλου, συνήθως εκτελείται και δείχνει εναποθέσεις στο τμήμα του εγκεφάλου που ονομάζονται βασικά γάγγλια στην Τ2 ακολουθία.

-Το πιο ιδανικό τεστ είναι μια βιοψία ήπατος. Είναι η ιδανική εξέταση και ελέγχεται μικροσκοπικά ο βαθμός της στεάτωσης και η κίρρωση, και γίνεται ποσοτικοποίηση του χαλκού για τη μέτρηση της σοβαρότητας της συσσώρευσης χαλκού. Ένα επίπεδο 250 μg χαλκού ανά γραμμάριο ιστού ήπατος επιβεβαιώνει τη νόσο του Wilson. Περιστασιακά, χαμηλότερα επίπεδα του χαλκού ανευρίσκονται. Στην περίπτωση αυτή, ο συνδυασμός των ευρημάτων βιοψίας με όλες τις άλλες δοκιμές θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια επίσημη διάγνωση της νόσου του Wilson.


Γενετικός έλεγχος

Ανάλυση μεταλλάξεων του γονιδίου ATP7B, καθώς και άλλων γονιδίων που συνδέονται με τη συσσώρευση του χαλκού στο ήπαρ, μπορεί να ελεγχθούν. Μόλις μια μετάλλαξη επιβεβαιωθεί, είναι δυνατόν να γίνει διαλογή μελών της οικογένειας για συμβουλευτική γενετική.


Θεραπεία

Η νόσος χωρίς θεραπεία είναι θανατηφόρος.

-Ο στόχος είναι η πρόληψη της περαιτέρω άθροισης χαλκού στους ιστούς με αποφυγή των τροφών με υψηλή περιεκτικότητα σε χαλκό, όπως είναι τα εντόσθια, τα μαλάκια, οι ξηροί καρποί, τα ξηρά όσπρια, η σοκολάτα και τα δημητριακά ολικής αλέσεως.

-Η μείωση του χαλκού στους ιστούς επιτυγχάνεται με την από του στόματος χορήγηση μιας ουσίας που δεσμεύει τον χαλκό, της D-πενικιλλαμίνης, μέχρι τα επίπεδα του χαλκού στον ορό να επιστρέψουν στο φυσιολογικό. Προσεκτικά ελεγχόμενες δόσεις αυτής της θεραπείας πιθανόν απαιτούνται για το υπόλοιπο της ζωής του ασθενούς. Ο αριθμός κυττάρων του αίματος και η αιμοσφαιρίνη πρέπει να παρακολουθούνται κάθε 2 εβδομάδες στη διάρκεια των πρώτων 6 εβδομάδων θεραπείας.

Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα ή συστηματικά κορτικοστεροειδή πιθανόν να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων.

Η παρακολούθηση της ποσότητας του χαλκού στα ούρα καθορίζει την ποσότητα της πενικιλλαμίνης που πρέπει να χορηγείται.

Παρενέργειες πενικιλλαμίνης

  • Φαρμακευτικός λύκος με πόνους στις αρθρώσεις και δερματικό εξάνθημα
  • Μυασθένεια (αδυναμία των μυών).

-Σε εκείνους που παρουσίασαν νευρολογικά συμπτώματα, αρχίζει θεραπεία δεύτερης γραμμής με τριεντίνη υδροχλωρική. Άλλοι συνιστούν την τριεντίνη ως θεραπεία πρώτης γραμμής.

-Ένας άλλος παράγοντας με γνωστή δράση στη νόσο του Wilson είναι ο τετραθειομόλυβδος. 

-Μόλις τα επίπεδα χαλκού επανέλθουν στο φυσιολογικό, χορηγείται ψευδάργυρος (οξικός ψευδάργυρος) για να διατηρηθούν σταθερά τα επίπεδα χαλκού στο σώμα. Ο ψευδάργυρος διεγείρει τη μεταλλοθειονεΐνη, μία πρωτεΐνη στα κύτταρα του εντέρου που δεσμεύει το χαλκό και εμποδίζει την απορρόφηση και τη μεταφορά τους στο ήπαρ. Η θεραπεία ψευδαργύρου συνεχίζεται, εκτός εάν τα συμπτώματα επανεμφανιστούν ή εάν αυξάνεται ο χαλκός ούρων.

-Σε σπάνιες περιπτώσεις, όπου καμία από τις από του στόματος θεραπείες δεν είναι αποτελεσματικές, ειδικά σε σοβαρή νευρολογική πάθηση, η dimercaprol είναι μερικές φορές απαραίτητη. Αυτή η θεραπεία ενίεται ενδομυϊκά  κάθε λίγες εβδομάδες και έχει δυσάρεστες παρενέργειες, όπως πόνο.

-Οι άνθρωποι που είναι ασυμπτωματικοί (για παράδειγμα, αυτούς που διαγνώστηκαν με προσυμπτωματικό έλεγχο της οικογένειας) γενικά μπορούν να λαμβάνουν πενικιλλαμίνη ή οξικό ψευδάργυρο.

-Η φυσιοθεραπεία είναι ευεργετική για τους ασθενείς με νευρολογική μορφή της νόσου και γίνεται για την αντιμετώπιση αταξίας, δυστονίας, και των συσπάσεων που μπορεί να προκύψουν από τη δυστονία.

-Η Μεταμόσχευση του ήπατος είναι μια αποτελεσματική θεραπεία για τη νόσο του Wilson, αλλά χρησιμοποιείται μόνο σε άτομα με κεραυνοβόλο ηπατική ανεπάρκεια που δεν ανταποκρίνονται σε ιατρική θεραπεία ή σε ασθενείς με προχωρημένη χρόνια ηπατική νόσο. Η μεταμόσχευση ήπατος αποφεύγεται σε σοβαρή νευροψυχιατρική ασθένεια.


Πρόγνωση

Με την έγκαιρη διάγνωση και τη θεραπεία, οι περισσότεροι α μπορούν να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή. Οι ηπατικές και νευρολογικές βλάβες που εμφανίζονται πριν από την θεραπεία μπορεί να βελτιωθούν, αλλά συχνά είναι μόνιμες.


Βιβλιογραφία

wilsonsdisease.org

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο Wilson

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο Wilson

wilson 1

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Διαβάστηκε 5779 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2019 09:46
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Σπόροι μη αποφλοιωμένοι Σπόροι μη αποφλοιωμένοι

    Η διατροφική αξία των μη αποφλοιωμένων σπόρων

     

    Ένας σπόρος είναι ένα εμβρυονικό φυτό που περικλείεται σε προστατευτικό εξωτερικό κάλυμμα. Ο σχηματισμός του σπόρου αποτελεί μέρος της διαδικασίας αναπαραγωγής σε φυτά σπόρων, σπερματοφύλακες, συμπεριλαμβανομένων των φυτών γυμνόσπερμα και αγγειόσπερμα.

    Οι σπόροι είναι το προϊόν του ώριμου ωαρίου, μετά τη γονιμοποίηση από τη γύρη και κάποια ανάπτυξη στο μητρικό φυτό. Το έμβρυο αναπτύσσεται από το ζυγωτό και το στρώμα του σπόρου από τα περιβόλια του ωαρίου.

    Οι σπόροι αποτέλεσαν μια σημαντική εξέλιξη στην αναπαραγωγή και την επιτυχία των φυτών γυμνόσπερμων και αγγειόσπερμων, σε σχέση με πιο πρωτόγονα φυτά, όπως οι φτέρες, τα βρύα, τα οποία δεν έχουν σπόρους και χρησιμοποιούν εξαρτώμενα από το νερό μέσα για να αναπαραχθούν.

    Τα φυτά σπόρων σήμερα κυριαρχούν στις βιολογικές θέσεις στην ξηρά, από τα δάση έως τα λιβάδια τόσο σε ζεστό όσο και σε κρύο κλίμα.

    Ο όρος "σπόρος" χρησιμοποιείται για πατάτες, καλαμπόκι ή ηλίανθο. Στην περίπτωση των σπόρων ηλίανθου και καλαμποκιού, αυτό που σπέρνεται είναι ο σπόρος που περικλείεται σε κέλυφος ή φλοιό, ενώ η πατάτα είναι κόνδυλος.

    Οι σπόροι είναι στην πραγματικότητα ξηροί καρποί.

    Τα φυτά που παράγουν μούρα ονομάζονται βακκίνια.

    Τα φρούτα (όπως το ροδάκινο) έχουν το ενδοκάρπιο και περιβάλλει τους πραγματικούς σπόρους.

    Τα καρύδια είναι ο καρπός ενός σπόρου με σκληρό κέλυφος  με έναν άκαμπτο σπόρο, όπως τα βελανίδια ή τα φουντούκια.

    Οι σπόροι διακρίνονται σε αγγειόσπερμους "κλειστοί σπόροι" και γυμνόσπερμους "γυμνοί σπόροι". Οι σπόροι αγγειόσπερμων παράγονται σε μια σκληρή ή σαρκώδη δομή που ονομάζεται φρούτο που περικλείει τους σπόρους για προστασία για να εξασφαλιστεί η υγιή ανάπτυξη. Ορισμένα φρούτα έχουν στρώματα σκληρού και σαρκώδους υλικού. Οι σπόροι γυμνόσπερμων, δεν περικλείονται σε καμιά δομή και είναι "γυμνοί" στα κλαδιά των κώνων. Ωστόσο, οι σπόροι καλύπτονται από τις κωνικές κλίμακες, καθώς, αναπτύσσονται σε ορισμένα είδη κωνοφόρων.

    Η παραγωγή σπόρων σε φυσικούς πληθυσμούς φυτών ποικίλλει ευρέως από έτος σε έτος, σε ανταπόκριση στις μεταβλητές του καιρού, τα έντομα και τις ασθένειες, καθώς και στους εσωτερικούς κύκλους των ίδιων των φυτών.

    Στάδια ανάπτυξης σπόρου:

    I  Zygote

    II Proembryo

    III Globular

    IV Heart

    V Torpedo

    VI ώριμο έμβρυο

    Key1. Endosperm 2. Zygote 3. Embryo 4. Suspensor 5. Cotyledons 6. Shoot Apical Meristem 7. Root Apical Meristem 8. Radicle 9. Hypocotyl 10. Epicotyl 11. Seed Coat

    sporoi 1
    Οι σπόροι αγγειοσπέρματος (ανθισμένα φυτά) αποτελούνται από τρία γενετικά διακριτά συστατικά:

    (1) το έμβρυο που σχηματίζεται από το ζυγώτη,

    (2) το ενδοσπέρμιο, το οποίο είναι κανονικά τριπλοειδές,

    (3) την επικάλυψη σπόρου από ιστό προερχόμενο από τον μητρικό ιστό του ωαρίου.

    Στα αγγειόσπερμα, η διαδικασία ανάπτυξης σπόρων ξεκινά με διπλή γονιμοποίηση, η οποία περιλαμβάνει τη σύντηξη δύο αρσενικών γαμετών με το κύτταρο ωαρίων και το κεντρικό κύτταρο για να σχηματιστεί το πρωτογενές ενδοσπέρμιο και ο ζυγώτης. Αμέσως μετά τη γονιμοποίηση, ο ζυγώτης είναι ως επί το πλείστον ανενεργός, αλλά το πρωτογενές ενδοσπέρμιο διαιρείται γρήγορα για να σχηματίσει τον ιστό ενδοσπέρματος. Αυτός ο ιστός γίνεται το τρόφιμο που καταναλώνει το νεαρό φυτό μέχρι να αναπτυχθούν οι ρίζες μετά τη βλάστηση.

    Ωάριο

    Μετά τη γονιμοποίηση τα ωάρια αναπτύσσονται στους σπόρους.

    Το ωάριο αποτελείται από έναν αριθμό συστατικών:

    Το funiculus (funiculus, funiculi) ή στέλεχος σπόρου που συνδέει το ωάριο με τον πλακούντα και επομένως με το ωοειδές ή το τοίχωμα των φρούτων, στο περικάρπιο.

    Το nucellus, το υπόλοιπο του megasporangium και η κύρια περιοχή του ωαρίου, όπου αναπτύσσεται το megagametophyte.

    Το micropyle, ένας μικρός πόρος ή ένα άνοιγμα στην κορυφή του περιβλήματος του ωαρίου όπου ο σωλήνας γύρης εισέρχεται συνήθως κατά τη διάρκεια της διαδικασίας γονιμοποίησης.

    Η chalaza, η βάση του ωαρίου που βρίσκεται απέναντι από το micropyle, όπου το αγκύλιο και το nucellus συνδέονται μεταξύ τους.

    Το σχήμα των ωαρίων που αναπτύσσονται, συχνά, επηρεάζει το τελικό σχήμα των σπόρων.

    Τα φυτά παράγουν γενικά ωάρια τεσσάρων σχημάτων: το πιο συχνό σχήμα ονομάζεται ανατόπιο και είναι καμπύλο. Οι ορθοτροπικές ωοθήκες είναι ίσιες με όλα τα μέρη του ωαρίου που είναι τοποθετημένα σε μακρά σειρά που παράγει έναν αμόλυντο σπόρο. Οι καμπυλοτροπικές ωοθήκες έχουν ένα καμπύλο μεγαγαμετόφυτο που συχνά δίνουν στον σπόρο ένα σφιχτό σχήμα "C". Το τελευταίο σχήμα ωοθυλακίου ονομάζεται αμφιτροπικό, όπου το ωάριο είναι μερικώς ανεστραμμένο και γυρίζει πίσω 90 μοίρες στο μίσχο του (funicle ή funiculus).

    Στην πλειοψηφία των ανθισμένων φυτών, η πρώτη διαίρεση του ζυγώτη είναι εγκάρσια προσανατολισμένη σε σχέση με τον μακρύ άξονα και αυτό καθορίζει την πολικότητα του εμβρύου. Ο ανώτερος ή χαλαζικός πόλος γίνεται η κύρια περιοχή ανάπτυξης του εμβρύου, ενώ ο κάτω ή μικροπυλιακός πόλος παράγει τον υπό μορφή μίσχων αναστολέα που προσκολλάται στο μικρό πόρο. Το εναιώρημα απορροφά και παράγει θρεπτικά συστατικά από το ενδοσπέρμιο που χρησιμοποιούνται κατά την ανάπτυξη του εμβρύου.

    Έμβρυο

    Τα κύρια συστατικά του εμβρύου είναι:

    Οι κοτυληδόνες είναι τα φύλλα σπόρων, που συνδέονται με τον εμβρυϊκό άξονα. Μπορεί να υπάρχει ένας (μονοκοτυλήδονοι) ή δύο (Δικοτυληδόνες). Οι κοτυληδόνες είναι, επίσης η πηγή θρεπτικών ουσιών στα μη ενδοσπερμικά δικοτυλήδοντα, οπότε αντικαθιστούν το ενδοσπέρμιο και είναι παχιά και δερματικά. Στους ενδοσπερμικούς σπόρους οι κοτυληδόνες είναι λεπτοί.

    Ο επικοτύλιος, ο εμβρυϊκός άξονας πάνω από το σημείο προσάρτησης του κοτυληδόνου.

    Το plumule, το άκρο του επικοτύλιου έχει μια φτερωτή εμφάνιση λόγω της παρουσίας των νεαρών φύλλων και θα γίνει εξαφανιστεί μετά τη βλάστηση.

    Ο υποκοτύλιος, ο εμβρυϊκός άξονας κάτω από το σημείο προσάρτησης του κοτυληδόνου συνδέει τον επικοτύλιο και τη ρίζα, είναι η ζώνη μετάβασης στελέχους και ρίζας.

    Η ρίζα, η βασική άκρη του υποκοτύλου, μεγαλώνει στην πρωτογενή ρίζα.

    Γυμνόσπερμα

    Στα γυμνόσπερμα, που δεν σχηματίζουν ωάρια, ένας πυρήνας σπέρματος ενώνεται με τον πυρήνα των ωαρίων. Ο σπόρος αποτελείται από το έμβρυο (αποτέλεσμα της γονιμοποίησης) και ιστό από το μητρικό φυτό, το οποίο, επίσης, σχηματίζει κώνο γύρω από τους σπόρους σε κωνοφόρα φυτά, όπως το πεύκο και η ερυθρελάτη.

    Ένας τυπικός σπόρος περιλαμβάνει δύο βασικά μέρη:

    -ένα έμβρυο.

    -ένα στρώμα σπόρου.

    Επιπλέον, το ενδοσπέρμιο σχηματίζει μια παροχή θρεπτικών ουσιών για το έμβρυο στα περισσότερα μονοκοτυλήδοντα και τα ενδοσπερμικά δικοτυλήδονα.

    Αποθήκευση θρεπτικών ουσιών των σπόρων

    Εντός του σπόρου, συνήθως υπάρχει μια αποθήκη θρεπτικών ουσιών για το δενδρύλλιο που θα αναπτυχθεί από το έμβρυο. Η μορφή της αποθηκευμένης τροφής ποικίλλει ανάλογα με το είδος του φυτού. Σε αγγειόσπερμα, η αποθηκευμένη τροφή αρχίζει ως ιστός που ονομάζεται ενδοσπέρμιο, το οποίο προέρχεται από το μητρικό φυτό και τη γύρη μέσω διπλής γονιμοποίησης. Είναι, συνήθως, τριπλοειδές και είναι πλούσιο σε έλαιο ή άμυλο και πρωτεΐνες. Στα γυμνόσπερμα, όπως, στα κωνοφόρα, ο ιστός αποθήκευσης τροφίμων (που ονομάζεται επίσης ενδοσπέρμιο) είναι μέρος του θηλυκού γαμετόφυτου, ενός απλοειδούς ιστού. Το ενδοσπέρμιο περιβάλλεται από το στρώμα αλεουρόνης (περιφερειακό ενδοσπέρμιο) και είναι γεμάτο με κόκκους πρωτεϊνικής αλουρόνης.

    Λειτουργίες σπόρων

    Οι σπόροι εξυπηρετούν διάφορες λειτουργίες για τα φυτά που τους παράγουν, όπως η διατροφή του εμβρύου, η διασπορά σε μια νέα θέση και η αδράνεια σε δυσμενείς συνθήκες. Οι σπόροι είναι ουσιαστικά μέσα αναπαραγωγής και οι περισσότεροι σπόροι είναι το προϊόν της σεξουαλικής αναπαραγωγής, το οποίο παράγει μια αναδιάταξη του γενετικού υλικού και της μεταβλητότητας του φαινοτύπου στην οποία δρα η φυσική επιλογή.

    Οι σπόροι προστατεύουν και θρέφουν το έμβρυο ή το νεαρό φυτό. 

    Σε αντίθεση με τα ζώα, τα φυτά περιορίζονται στην ικανότητά τους να αναζητούν ευνοϊκές συνθήκες ζωής και ανάπτυξης. Ως αποτέλεσμα, τα φυτά έχουν αναπτύξει πολλούς τρόπους για να διασκορπίσουν τους απογόνους. Ένας σπόρος πρέπει κατά κάποιο τρόπο "να φτάσει" σε μια θέση και να είναι εκεί σε μια εποχή ευνοϊκή για τη βλάστηση και την ανάπτυξη. Όταν τα φρούτα ανοίγουν, απελευθερώνουν τους σπόρους τους με φυσιολογικό τρόπο και άλλοι σπόροι απελευθερώνονται με τον άνεμο, όπως οι πικραλίδες.

    Αδρανοποίηση σπόρων

    Η αδρανοποίηση των σπόρων έχει δύο κύριες λειτουργίες: η πρώτη είναι η συγχρονισμένη βλάστηση με τις βέλτιστες συνθήκες επιβίωσης του προκύπτοντος δενδρυλλίου. H δεύτερη είναι η εξάπλωση βλάστησης μιας παρτίδας σπόρων με την πάροδο του χρόνου, έτσι ώστε μια καταστροφή (π.χ. καθυστερημένοι παγετοί, ξηρασία, φυτοφάγα ζώα) να μην έχει ως αποτέλεσμα το θάνατο όλων των απογόνων ενός φυτού. Η αδράνεια του σπόρου ορίζεται ως ένας σπόρος που αποτυγχάνει να βλαστήσει υπό περιβαλλοντικές συνθήκες βέλτιστες για βλάστηση, κανονικά όταν το περιβάλλον είναι σε κατάλληλη θερμοκρασία με την κατάλληλη υγρασία του εδάφους. Αυτή η αληθινή ηρεμία ή έμφυτη ηρεμία προκαλείται, συνεπώς, από συνθήκες μέσα στους σπόρους που εμποδίζουν τη βλάστηση. Έτσι, η αδράνεια είναι μια κατάσταση του σπόρου, όχι του περιβάλλοντος. Η επαγόμενη απόληξη, η αναγκαστική αδράνεια ή η ηρεμία σπόρων συμβαίνει όταν ένας σπόρος αποτυγχάνει να βλαστήσει επειδή οι εξωτερικές περιβαλλοντικές συνθήκες είναι ακατάλληλες για τη βλάστηση, ως επί το πλείστον ως απάντηση στις συνθήκες που είναι πολύ δυσμενείς για τη βλάστηση των σπόρων.

    seeds 3

    Βλάστηση των σπόρων

    Η βλάστηση των σπόρων είναι μια διαδικασία με την οποία ένα έμβρυο σπόρου αναπτύσσεται σε ένα δενδρύλλιο. Περιλαμβάνει την επανενεργοποίηση των μεταβολικών οδών που οδηγούν στην ανάπτυξη και την εμφάνιση της ρίζας του σπόρου, Η εμφάνιση του δενδρυλλίου πάνω από την επιφάνεια του εδάφους είναι η επόμενη φάση της ανάπτυξης του φυτού και ονομάζεται εγκατάσταση δενδρυλλίων.

    Πρέπει να υπάρχουν τρεις θεμελιώδεις συνθήκες πριν από τη βλάστηση. Το έμβρυο πρέπει να είναι ζωντανό και αυτό ονομάζεται βιωσιμότητα σπόρου. Πρέπει να ξεπεραστούν τυχόν προβλήματα στις καιρικές συνθήκες που εμποδίζουν τη βλάστηση. Πρέπει να υπάρχουν οι κατάλληλες περιβαλλοντικές συνθήκες για τη βλάστηση.

    Η βιωσιμότητα των σπόρων είναι η ικανότητα του εμβρύου να βλαστήσει και επηρεάζεται από διάφορες συνθήκες. Ορισμένα φυτά δεν παράγουν σπόρους που έχουν λειτουργικά πλήρη έμβρυα ή ο σπόρος δεν  έχει καθόλου έμβρυο (άδειοι σπόροι) Οι θηρευτές και οι παθογόνοι οργανισμοί μπορούν να βλάψουν ή να εξοντώσουν τους σπόρους ενώ βρίσκονται ακόμη στο φρούτο ή μετά τη διασπορά τους. Περιβαλλοντικές συνθήκες, όπως, η πλημμύρα ή η θερμότητα μπορεί να σκοτώσουν τους σπόρους πριν ή κατά τη διάρκεια της βλάστησης. Η ηλικία του σπόρου επηρεάζει την ικανότητά του για υγεία και βλάστηση: δεδομένου ότι ο σπόρος έχει ζωντανό έμβρυο και με την πάροδο του χρόνου τα κύτταρα πεθαίνουν και δεν μπορούν να αντικατασταθούν. Μερικοί σπόροι μπορούν να ζήσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα πριν από τη βλάστηση, ενώ άλλοι μπορούν να επιβιώσουν μόνο για μικρό χρονικό διάστημα και μετά τη διασπορά πριν πεθάνουν.

    Η σφριγηλότητα των σπόρων είναι ένα μέτρο της ποιότητας των σπόρων και περιλαμβάνει τη βιωσιμότητα του σπόρου, το ποσοστό βλάστησης, το ρυθμό βλάστησης και την αντοχή των φυτών που παράγονται.

    Το ποσοστό βλάστησης είναι απλά η αναλογία των σπόρων που βλασταίνουν από όλους τους σπόρους που υπόκεινται στις κατάλληλες συνθήκες για ανάπτυξη.

    Ο ρυθμός βλάστησης είναι ο χρόνος που χρειάζεται για να βλαστήσουν οι σπόροι. Τα ποσοστά και οι ρυθμοί βλάστησης επηρεάζονται από τη βιωσιμότητα των σπόρων, την αδράνεια και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις που επηρεάζουν τους σπόρους και τα δενδρύλλια. Στον τομέα της γεωργίας και της φυτοκομίας η ποιότητα των σπόρων έχει υψηλή βιωσιμότητα, μετρούμενη με το ποσοστό βλάστησης συν το ρυθμό βλάστησης. Αυτό δίνεται ως ποσοστό της βλάστησης για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, για παράδειγμα, 90% βλάστηση σε 20 ημέρες. Πολλά φυτά παράγουν σπόρους με διαφορετικούς βαθμούς ηρεμίας και διαφορετικοί σπόροι από τον ίδιο καρπό μπορεί να έχουν διαφορετικούς βαθμούς ηρεμίας.  

    Οι περιβαλλοντικές συνθήκες που επηρεάζουν τη βλάστηση των σπόρων είναι: το νερό, το οξυγόνο, η θερμοκρασία και το φως.

    Προκειμένου να χωρίσει το στρώμα του σπόρου, το έμβρυο πρέπει να απορροφήσει νερό, το οποίο το κάνει να διογκωθεί, χωρίζοντας το στρώμα του σπόρου. Ωστόσο, η φύση του στρώματος σπόρου καθορίζει πόσο γρήγορα μπορεί να διεισδύσει νερό και στη συνέχεια να ξεκινήσει βλάστηση. Ο ρυθμός απορρόφησης εξαρτάται από τη διαπερατότητα του στρώματος του σπόρου, την ποσότητα του νερού στο περιβάλλον και την περιοχή επαφής του σπόρου προς την πηγή του νερού. Για μερικούς σπόρους, η απορρόφηση πάρα πολύ νερού πολύ γρήγορα μπορεί να σκοτώσει τους σπόρους. Για μερικούς σπόρους, όταν το νερό απορροφηθεί, η διαδικασία βλάστησης δεν μπορεί να σταματήσει και η ξήρανση θα γίνει μοιραία. Άλλοι σπόροι μπορούν να απορροφήσουν και να χάσουν νερό μερικές φορές χωρίς να έχουν βλάβες, αλλά η ξήρανση μπορεί να προκαλέσει δευτερογενή αδράνεια.

    Επισκευή βλάβης του DNA των σπόρων

    Κατά τη διάρκεια της ηρεμίας των σπόρων, που συχνά σχετίζεται με απρόβλεπτα και αγχωτικά περιβάλλοντα, η καταστροφή του DNA συσσωρεύεται με την ηλικία των σπόρων. Συνεπώς, οι βλάβες του DNA που συσσωρεύονται κατά τη διάρκεια της αδρανοποίησης και φαίνεται να είναι πρόβλημα για την επιβίωση των σπόρων και η ενζυματική αποκατάσταση των βλαβών του DNA κατά τη διάρκεια της βλάστησης φαίνεται να είναι σημαντική για τη βιωσιμότητα των σπόρων.

    seeds 4

    Επαγωγή της βλάστησης

    Ορισμένες διαφορετικές στρατηγικές χρησιμοποιούνται από τους γεωπόνους για να σπάσουν την αδράνεια των σπόρων.

    Η κοκκοποίηση επιτρέπει στο νερό και τα αέρια να διεισδύσουν στον σπόρο. Περιλαμβάνει μεθόδους για τη φυσική θραύση των σκληρών στρώσεων των σπόρων ή την μαλάκυνσή τους με χημικά, όπως το εμποτισμό σε ζεστό νερό ή το τρύπημα στον σπόρο με πείρο ή το τρίψιμο σε γυαλόχαρτο ή σπάσιμο με πρέσα ή σφυρί. Μερικές φορές τα φρούτα συλλέγονται, ενώ οι σπόροι είναι ακόμα ανώριμοι και το στρώμα δεν είναι πλήρως αναπτυγμένο και σπαρμένο αμέσως πριν το στρώμα του σπόρου γίνει αδιαπέραστο. Υπό φυσικές συνθήκες, οι σπόροι του σπόρου φθείρονται από τα τρωκτικά που μασάνε στον σπόρο, οι σπόροι που τρίβονται στα βράχια (οι σπόροι μετακινούνται από τον άνεμο ή τα ρεύματα νερού) υποβάλλονται σε κατάψυξη και απόψυξη επιφανειακών υδάτων ή διέρχονται από το πεπτικό σύστημα του ζώου. Στην τελευταία περίπτωση, η επικάλυψη του σπόρου προστατεύει τον σπόρο από την πέψη, ενώ συχνά αποδυναμώνει την επικάλυψη του σπόρου έτσι ώστε το έμβρυο να είναι έτοιμο να βλαστήσει όταν αποτίθεται μαζί με ένα κομμάτι κοπράνων που ενεργεί ως λίπασμα μακριά από το μητρικό φυτό . Οι μικροοργανισμοί είναι συχνά αποτελεσματικοί στην διάσπαση σκληρών στρώσεων σπόρων και μερικές φορές χρησιμοποιούνται από τους ανθρώπους ως θεραπεία. Οι σπόροι φυλάσσονται σε υγρό θερμαινόμενο αμμώδες μέσο για αρκετούς μήνες υπό μη-στερεοποιημένες συνθήκες.

    Η διαστρωμάτωση, η οποία ονομάζεται, επίσης, υγρή ψύξη, καταστρέφει τη φυσιολογική αδράνεια και συνεπάγεται την προσθήκη υγρασίας στους σπόρους, έτσι ώστε να απορροφούν το νερό και στη συνέχεια υποβάλλονται σε περίοδο υγρής ψύξης για να ωριμάσουν μετά το έμβρυο. Η σπορά στο τέλος του καλοκαιριού και το φθινόπωρο και η δυνατότητα να θερμαίνονται σε δροσερές συνθήκες είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για να διαστρωματωθούν οι σπόροι. 

    Η έκπλυση ή η διαβροχή στο νερό απομακρύνει τους χημικούς αναστολείς σε μερικούς σπόρους που εμποδίζουν τη βλάστηση. Η βροχή και το λιωμένο χιόνι φυσικά ολοκληρώνουν αυτό το έργο. Για τους σπόρους που φυτεύονται σε κήπους, το τρεχούμενο νερό είναι καλύτερο. Αν εμποτίζονται σε ένα δοχείο, επαρκούν 12 έως 24 ώρες διαβροχής. Το μούλιασμα περισσότερο, ειδικά σε στάσιμα νερά, μπορεί να προκαλέσει έλλειψη οξυγόνου και το θάνατο σπόρων. Οι σκληροί σπόροι μπορούν να εμποτιστούν με ζεστό νερό για να σπάσουν τα αδιαπέραστα στρώματα κυττάρων που εμποδίζουν την πρόσληψη νερού.

    Άλλες μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την υποβοήθηση της βλάστησης των σπόρων είναι η προχαρτοποίηση, η προκαταρκτική ψύξη, η καθημερινή εναλλαγή θερμοκρασίας, η έκθεση σε φως, στο νιτρικό κάλιο, η χρήση ρυθμιστών ανάπτυξης φυτών, όπως κυτοκινίνες, αιθυλένιο, θειουρία, υποχλωριώδες νάτριο και  άλλοι.  Μερικοί σπόροι βλασταίνουν καλύτερα μετά από μια πυρκαγιά. Για μερικούς σπόρους, η πυρκαγιά σπάει σκληρά στρώματα σπόρων, ενώ σε άλλα, η χημική ηρεμία σπάει ως αντίδραση στην παρουσία καπνού. Ο υγρός καπνός χρησιμοποιείται συχνά από τους κηπουρούς για να βοηθήσει στη βλάστηση αυτών των ειδών.

    seeds 2

    Βρώσιμοι σπόροι

    Πολλοί σπόροι είναι βρώσιμοι, κυρίως, από δημητριακά, όσπρια και ξηρούς καρπούς. Από τους σπόρους προέρχονται τα περισσότερα μαγειρικά έλαια, πολλά ποτά και μπαχαρικά και μερικά σημαντικά πρόσθετα τροφίμων. Σε διαφορετικούς σπόρους το έμβρυο του σπόρου ή το ενδοσπέρμιο κυριαρχεί και παρέχει τα περισσότερα θρεπτικά συστατικά. Οι πρωτεΐνες αποθήκευσης του εμβρύου και του ενδοσπερμίου διαφέρουν ως προς το περιεχόμενο αμινοξέων και τις φυσικές τους ιδιότητες. Για παράδειγμα, η γλουτένη του σιταριού, σημαντική για την παροχή της ελαστικής ιδιότητας στη ζύμη ψωμιού, είναι αυστηρά μια πρωτεΐνη του ενδοσπέρμιου.

    Οι σπόροι χρησιμοποιούνται για τη διάδοση πολλών καλλιεργειών όπως δημητριακά, όσπρια, δασικά δέντρα, χλοοτάπητες και βοσκοτόπια. 

    Οι σπόροι καταναλώνονται επίσης από τα ζώα.

    Ενώ ορισμένοι σπόροι είναι βρώσιμοι, άλλοι είναι επιβλαβείς, δηλητηριώδεις ή θανατηφόροι. Τα φυτά και οι σπόροι περιέχουν συχνά χημικές ενώσεις για να αποθαρρύνουν τα φυτοφάγα και τους θηρευτές σπόρων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτές οι ενώσεις απλώς έχουν γεύση κακή (όπως η μουστάρδα), αλλά άλλες ενώσεις είναι τοξικές ή διασπώνται σε τοξικές ενώσεις στο πεπτικό σύστημα. Τα παιδιά, που είναι μικρότερα από τους ενήλικες, είναι πιο ευαίσθητα σε δηλητηρίαση από φυτά και σπόρους. 

    Ένα θανατηφόρο δηλητήριο, η ρικίνη, προέρχεται από σπόρους του καστορέλαιου. Οι αναφερθείσες θανατηφόρες δόσεις είναι από δύο έως οκτώ σπόρους.

    Επιπλέον, οι σπόροι που περιέχουν αμυγδαλίνη (μήλο, βερίκοκο, πικρό αμύγδαλο, ροδάκινο, δαμάσκηνο, κεράσι, κυδώνι και άλλα, όταν καταναλώνονται σε πολύ μεγάλες ποσότητες, μπορεί να προκαλέσουν δηλητηρίαση από κυανιούχα. 

    Οι σπόροι πολλών όσπριων, συμπεριλαμβανομένου του κοινού φασολιού (Phaseolus vulgaris), περιέχουν πρωτεΐνες που ονομάζονται λεκτίνες που μπορούν να προκαλέσουν γαστρική δυσφορία εάν τα φασόλια καταναλωθούν χωρίς μαγείρεμα. Το κοινό φασόλι και πολλά άλλα, συμπεριλαμβανομένης της σόγιας, περιέχουν επίσης αναστολείς θρυψίνης οι οποίοι παρεμποδίζουν τη δράση του πεπτικού ενζύμου θρυψίνη. Οι κανονικές διεργασίες μαγειρέματος υποβαθμίζουν τις λεκτίνες και τους αναστολείς της θρυψίνης σε αβλαβείς μορφές.

    Πολλά σημαντικά μη λιπαρά έλαια εξάγονται από τους σπόρους. Το λινέλαιο χρησιμοποιείται στα χρώματα.

    Το λάδι από jojoba και crambe είναι παρόμοιο με το λάδι φαλαινών.

    Οι σπόροι είναι η πηγή ορισμένων φαρμάκων, μεταξύ των οποίων το καστορέλαιο, το έλαιο δέντρων τσαγιού και το λακτοειδές φάρμακο Laetrile.

    Στους μη αποφλοιωμένους σπόρους συμπεριλαμβάνονται οι σπόροι κριθαριού, βρώμης, σιταρού και καλαμποκιού που αποτελούν συστατικά του μείγματος μούσλι (muesli).

    Όλοι οι σπόροι είναι σημαντικές πηγές βιταμινών του συμπλέγματος Β και βιταμίνης Ε, αλλά και μετάλλων.

    seeds 5

    Ανά 100 γραμμάρια περιέχουν % ελάχιστες ημερήσιες ανάγκες

    Βιταμίνη Β3 50%

    Βιταμίνη Β1 30%

    Φυλλικό οξύ 30%

    Βιταμίνη Β6 25%

    Βιταμίνη Β5 20%

    Βιταμίνη Ε 8%

    Βιταμίνη Β2 8%

    Βιοτίνη 4%

    Mn ή μαγγάνιο 75%

    Mo ή μολυβδαίνιο 55%

    Cr ή χρώμιο 40%

    Se ή Σελήνιο 38%

    Κ ή Κάλιο 32%

    Zn ή ψευδάργυρος 30%

    Fe ή σίδηρος 23%

    S ή θείο 18%

    Mg ή Μαγνήσιο 13%

    Cu ή χαλκός 12%

    Ca ή ασβέστιο 9%

    P ή φώσφορος 9%

    Cl ή χλώριο 4%

    Na ή νάτριο 2%

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

    apple oven 2

    Διαβάστε, επίσης,

    Βιγκανισμός

    Ποτό για την κόπωση

    Η Ελλάδα διαθέτει μία από τις πιο πλούσιες χλωρίδες του κόσμου

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καστορέλαιο

    Το φυτικό οξύ στη θεραπεία του καρκίνου

    Η καθημερινή διατροφή των καρκινοπαθών

    Οι σπόροι και τα πράσινα φυτά χαρίζουν υγεία και ίαση σε πολλές ασθένειες

    Τα είδη των καρπών των φυτών

    Σπόροι μαύρου κύμινου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη φυτοθεραπεία

    Τα κρητικά βότανα είναι αναγνωρισμένα παγκοσμίως

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Λούπινα

    Βότανα για την πρόληψη και τη θεραπεία του καρκίνου

    Πλήρης οδηγός για την αλκαλική δίαιτα

    Τα καλύτερα τρόφιμα κατά του καρκίνου

    Εξαιρετικές φυτικές πηγές πρωτεϊνών

    Η βιταμίνη Β17 έχει αντικαρκινικές ιδιότητες

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σταφύλια

    Ο καρκίνος θεραπεύεται μόνο με φυσικά μέσα

    Βιοτίνη

    Τα δηλητηριώδη φυτά για τους σκύλους

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κόλιανδρο

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φυλλικό οξύ

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με παπαρούνες

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κάνναβη

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καλαμπόκι

    Ρουτίνη

    Η ιστορία της διατροφής

    Η δίαιτα Budwig

    Τα οφέλη που έχουν οι φυτικές ίνες για την υγεία

    Ξηροί καρποί και υγεία

    Κουκούτσια από βερίκοκα για τον καρκίνο

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Κάνναβη και νόσος του Πάρκινσον Κάνναβη και νόσος του Πάρκινσον

    Η ιατρική μαριχουάνα για τη θεραπεία της νόσου του Parkinson

     Η νόσος του Πάρκινσον είναι μια νευροεκφυλιστική διαταραχή που επηρεάζει την ικανότητα του ατόμου να κινηθεί.

    Δεδομένου ότι πρόκειται για μια προοδευτική ασθένεια, η ασθένεια του Πάρκινσον επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου. Σε πολλούς ανθρώπους, τα συμπτώματα ξεκινούν ήπια, αλλά αρχίζουν να παρεμβαίνουν όλο και περισσότερο στην καθημερινή ζωή.

    Σε έναν υγιή εγκέφαλο, τα εγκεφαλικά κύτταρα παράγουν μια χημική ουσία που ονομάζεται ντοπαμίνη. Η ντοπαμίνη είναι υπεύθυνη για τη μετάδοση μηνυμάτων εντός του εγκεφάλου που ελέγχουν την κίνηση στο ανθρώπινο σώμα. Όταν τα κύτταρα αυτά καταστραφούν, τα σημεία της νόσου του Πάρκινσον αρχίζουν να εμφανίζονται.

    Ο εγκέφαλος αποτελείται από φαιά και λευκή ουσία που περιέχει εκατομμύρια νευρικά κύτταρα. Η Φαιά ουσία αποτελεί μέρος του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος των σπονδυλωτών που περιέχει τα σώματα των νευρικών κυττάρων τα οποία και δίνουν στο υλικό ένα γκρι χρώμα. Η φαιά ουσία περιέχει, μεταξύ άλλων κυττάρων, τους νευρώνες, κυτταρικά σώματα και μεγάλο τμήμα νευραξόνων, το οποίο συνεχίζει στη λευκή ουσία (νευρικά κύτταρα), ενώ το γκριζωπό της χρώμα το οφείλει στο ότι μέσα σε αυτή βρίσκονται σε μεγάλη συγκέντρωση και τα σώματα των κυττάρων αυτών. Αντίθετα, η λευκή ουσία σχηματίζεται, κυρίως, από την συνέχεια των νευραξόνων. Στον εγκέφαλο η φαιά ουσία βρίσκεται εξωτερικά, κυρίως, και σχηματίζει τις έλικες και τις αύλακες της επιφάνειας του εγκεφάλου. Μικρότερες μάζες από φαιά ουσία βρίσκονται και στο εσωτερικό του εγκεφάλου, σχηματίζοντας δομές μέσα στη λευκή ουσία, οι οποίες ονομάζονται εγκεφαλικοί πυρήνες. Αντίθετα με τον εγκέφαλο, στο νωτιαίο μυελό η φαιά ουσία βρίσκεται σε εσωτερική διάταξη σε σχήμα Η (κατά διατομή) σχηματίζοντας μια στήλη στο κέντρο, περιβαλλόμενη από τη λευκή ουσία του νωτιαίου μυελού, κατά μήκος του. Ο λεγόμενος συντονισμός γίνεται στη φαιά ουσία του κεντρικού νευρικού συστήματος. Αυτά τα νευρικά κύτταρα, ή οι νευρώνες, επικοινωνούν μέσω της απελευθέρωσης χημικών ουσιών που ονομάζονται νευροδιαβιβαστές. Μόλις διεγερθεί ένας νευρώνας, ο νευροδιαβιβαστής απελευθερώνεται από τον νευρώνα και διασχίζει ένα κενό που ονομάζεται σύναψη. Στη συνέχεια συνδέεται με έναν δέκτη σε έναν άλλο νευρώνα, μεταδίδοντας έτσι το σήμα. Η νόσος του Πάρκινσον είναι ένας εκφυλισμός της περιοχής του εγκεφάλου που ευθύνεται για τις μυϊκές κινήσεις, δηλαδή, οι χρωματισμένοι νευρώνες που βρίσκονται στη μέλαινα ουσία στο μεσεγκέφαλο. Η καταστροφή αυτών των νευρώνων οδηγεί σε μειωμένη διαθεσιμότητα ντοπαμίνης, η οποία είναι ένας τύπος νευροδιαβιβαστή. Ως αποτέλεσμα, τα νεύρα σε αυτόν τον τομέα δεν μπορούν να στείλουν το σήμα τους σε άλλα νεύρα για να κατευθύνουν μια συγκεκριμένη κίνηση του σώματος. Το αποτέλεσμα είναι οι τρόμος του σώματος, η βραδύτητα της κίνησης, η δυσκαμψία και τα προβλήματα ισορροπίας. 

    Οι άνδρες αναπτύσσουν τη νόσο του Πάρκινσον, 1,5 φορές πιο συχνά από ότι οι γυναίκες.

    Η νόσος του Πάρκινσον είναι πιο συχνή στους ηλικιωμένους και συνήθως, διαγιγνώσκεται μετά την ηλικία των 50 ετών. Περίπου το 4% των ασθενών νοσούν πριν την ηλικία των 50 ετών. 

    Η νόσος του Πάρκινσον είναι μια νευροεκφυλιστική διαταραχή και τα κυριότερα συμπτώματά της είναι η βραδυκινησία, η ακαμψία, ο τρόμος, η δυσκολία βαδίσματος και η χαρακτηριστική ακινησία του προσώπου πουείναι σα μάσκα.

    Η κάνναβη έχει αντικαταθλιπτικές ιδιότητες.

    Η βλάβη στη νόσο του Πάρκινσον εντοπίζεται στα βασικά γάγγλια που ελέγχουν τις κινήσεις. Τακανναβινοειδή μειώνουν την τοξικότητα και τους προφλεγμονώδεις παράγοντες στους νευρώνες.

    Η Δ9 Τετραϋδροκανναβιβαρίνη που είναι συστατικό της Cannabis Sativa ανακουφίζει από τασυμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον κι επιβραδύνει την πρόοδο της. Επίσης, η Κανναβιδιόλη μειώνει τα ψυχωσικά συμπτώματα σε ασθενείς με Πάρκινσον.

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα βοηθά στην αποκατάσταση του εγκεφάλου, στη νευρική επιβίωση και ανάκαμψη.

    parkinson hempoil 3

    Σημεία και συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον

    Τυπικά, τα σημεία της νόσου του Πάρκινσον εμφανίζονται αργά, όπως, ένας λεπτός τρόμος σε ένα μόνο χέρι, για παράδειγμα. Αν και οι περισσότεροι άνθρωποι συνδέουν τη νόσο του Πάρκινσον με τα τραντάγματα ή τα κουνήματα, η ασθένεια μπορεί, επίσης, να προκαλέσει την ακαμψία τμημάτων του σώματος. Για παράδειγμα, ένα άτομο που πάσχει από τη νόσο του Πάρκινσον μπορεί να φαίνεται ότι δεν έχει έκφραση του προσώπου ή μπορεί να φαίνεται να έχει ένα ασυνήθιστα δύσκαμπτο βάδισμα όταν περπατάει.

    Τα αξιοσημείωτα συμπτώματα της γενικής ασθένειας δεν εμφανίζονται μέχρι την ηλικία των 50 ετών. Μαζί με τα τραντάγματα, τον τρόμο ή το "πάγωμα", ένα άτομο που πάσχει από νόσο του Πάρκινσον μπορεί, επίσης, να υποφέρει από άλλα συμπτώματα, όπως δυσκοιλιότητα, δυσκολία στην κατάποση,  μυϊκοί πόνοι, μυϊκή δυσκαμψία, χαμηλή αρτηριακή πίεση κι επιβράδυνση ομιλίας.

    Μαζί με τα φυσικά συμπτώματα της νόσου του Parkinson, η ασθένεια μπορεί, επίσης, να προκαλέσει άγχος, κατάθλιψη και απώλεια μνήμης, καθώς και σύγχυση.

    Τα συμπτώματα της νόσου του Parkinson μπορεί να διαφέρουν από ασθενή σε ασθενή.

    Στα πρώτα στάδια της κατάστασης, τα συμπτώματα είναι συχνά ήπια.

    parkinson hempoil 1

    Τα κυριότερα συμπτώματα της νόσου του Parkinson

    -Τρόμος σε κατάσταση ηρεμίας: Ένα από τα πιο συχνά πρωταρχικά συμπτώματα της νόσου του Parkinson είναι ο τρόμος όταν κάποιος ξεκουράζεται. Το σύμπτωμα εμφανίζεται σε περίπου το 70% των ασθενών με την πάθηση. Συνήθως, ο τρόμος φαίνεται μόνο σε ένα δάχτυλο του ενός χεριού και συμβαίνει όταν τα χέρια είναι χαλαρά και σε ηρεμία.

    -Ακαμψία: Η μυϊκή δυσκαμψία ή ακαμψία είναι ένα άλλο βασικό σύμπτωμα της νόσου του Πάρκινσον. Όταν οι μύες ενός ατόμου είναι δύσκαμπτοι, η εμβέλειά τους είναι περιορισμένη. Οι ασθενείς με δύσκαμπτους μύες είναι δύσκολο ή επώδυνο να μετακινηθούν.

    -Βραδυκινησία: Η βραδυκινησία είναι η επιβράδυνση της κίνησης. Η νόσος του Πάρκινσον επιβραδύνει το κινητικό σύστημα, και μειώνονται οι εκφράσεις του προσώπου και μειώνεται η ικανότητα ενός ατόμου να εκτελεί  απλές δραστηριότητες,. Τα άτομα που πάσχουν από βραδυκινησία σέρνουν τα πόδια τους όταν περπατούν.

    -Ορθοστατική αστάθεια: Η νόσος του Πάρκινσον μπορεί, επίσης, να επηρεάσει την ικανότητα ενός ατόμου να στέκεται όρθιος. Η ορθοστατική αστάθεια αναφέρεται στην ταλαντευόμενη κίνηση των ανθρώπων όταν στέκονται. Η αστάθεια μπορεί να κάνει ένα άτομο πιο πιθανό να πέσει πίσω ή να χτυπήσει.

    Εκτός από τα πρωτογενή συμπτώματα της κίνησης, υπάρχουν πλήθος δευτερευογενών συμπτωμάτων που σχετίζονται με τη νόσο του Πάρκινσον. 

    Δευτερεύοντα συμπτώματα της νόσου του Parkinson

    Μια έκφραση του προσώπου που μοιάζει με μάσκα: H μείωση της κίνησης κάνει το πρόσωπο ανέκφραστο.

    Δυστονία: Όταν ένα άτομο έχει δυστονία, εμφανίζονται ακούσιες μυϊκές συσπάσεις που προκαλούν κράμπες σε μια περιοχή ή ασυνήθιστη στάση και θέση του σώματος.

    Μικρές κινήσεις: Περιστασιακά, οι κινήσεις των ανθρώπων γίνονται όλο και μικρότερες στη νόσο του Πάρκινσον, επειδή οι ασθενείς δυσκολεύονται να κάνουν επαναλαμβανόμενες κινήσεις.

    Παγωμένες κινήσεις: Μερικές φορές, οι άνθρωποι με την πάθηση φαίνεται να παγώνουν ή να μην μπορούν να προχωρήσουν όταν αρχίσουν να περπατούν.

    Αλλαγές στην ομιλία: Η νόσος του Πάρκινσον μπορεί να επηρεάσει τη φωνή ενός ατόμου. Μερικοί άνθρωποι αρχίζουν να μιλούν πιο απαλά ή μπορεί να αρχίσουν να μιλούν συνέχεια.

    Επιταχυνόμενες κινήσεις: Αν και υπάρχει επιβράδυνση των κινήσεων, περιστασιακά οι σσθενείς μπορεί να μην μπορούν να ελέγξουν την επιτάχυνσή των κινήσεών τους.

    Δυσκολία κατάποσης: Περιστασιακά, τα άτομα με νόσο του Parkinson έχουν πρόβλημα κατάποσης. Η δυσκολία στην κατάποση μπορεί να οδηγήσει σε σιελόρροια.

    Σεξουαλικά προβλήματα.

    Απώλεια ή εξασθένιση των λεπτών και ακαθάριστων κινητικών δεξιοτήτων.

    Αν και τα κινητικά συμπτώματα είναι αυτά που συνηθέστερα συνδέονται με τη νόσο του Πάρκινσον, υπάρχει επίσης μια σειρά μη κινητικών συμπτωμάτων που συνοδεύουν τη νόσο ή που μπορεί να είναι ο πρόδρομος στην ανάπτυξη της νόσου. Για παράδειγμα, η δυσκοιλιότητα, η απώλεια της οσμής και ορισμένες διαταραχές του ύπνου θεωρούνται συχνά τα πρώτα σημεία της νόσου. Αυτά μπορεί να συμβούν χρόνια πριν από τον πρώτο τρόμο ή άλλα πρωτογενή κινητικά συμπτώματα.

    Μετά την διάγνωση της νόσου και την έναρξη της θεραπείας, μπορούν να εμφανιστούν πολλά άλλα μη κινητικά συμπτώματα:

    Αλλαγές στο βάρος

    Διαταραχές ύπνου

    Δυσκοιλιότητα

    Κούραση και κόπωση

    Αίτια της νόσου Πάρκινσον

    Είναι πιθανό ότι μια γενετική μετάλλαξη μπορεί να οδηγήσει σε νόσηση από Πάρκινσον. Αλλά αυτές οι μεταλλάξεις είναι πολύ σπάνιες και επηρεάζουν μόνο ένα μικρό αριθμό ασθενών.

    Είναι, επίσης, πιθανό οι περιβαλλοντικοί παράγοντες να αυξήσουν τον κίνδυνο ενός ατόμου να αναπτύξει ασθένεια του Parkinson. Αυτοί οι παράγοντες περιλαμβάνουν την έκθεση σε ορισμένα εντομοκτόνα και μυκητοκτόνα. 

    Συμβατικές θεραπείες για τη νόσο του Πάρκινσον

    Η φαρμακευτική αγωγή χρησιμοποιείται για την αύξηση των επιπέδων ντοπαμίνης στον εγκέφαλο, καθώς, και για τη θεραπεία των προβλημάτων κίνησης που σχετίζονται με την ασθένεια.

    Τα αντικαταθλιπτικά, συνήθως, συνταγογραφούνται, για τη συνυπάρχουσα κατάθλιψη.

    Η χειρουργική επέμβαση του εγκεφάλου για την εμφύτευση ενός ηλεκτροδίου βαθιά μέσα στον εγκέφαλο, όπου ελέγχεται η κίνηση, είναι επίσης μια επιλογή για την προχωρημένη νόσο του Πάρκινσον.

    Συχνά, η αντιμετώπιση της πάθησης περιλαμβάνει ένα πολύπλοκο μείγμα φαρμάκων που πρέπει να ληφθούν με σταθερό πρόγραμμα καθ 'όλη τη διάρκεια της ημέρας.

    Αν και τα φάρμακα μπορούν να βοηθήσουν, κάπως, στον έλεγχο των συμπτωμάτων, συνοδεύονται, συνήθως, από ένα ευρύ φάσμα δυσάρεστων παρενεργειών.

    Οι ασθενείς πρέπει να κάνουν αλλαγές στον τρόπο ζωής για να βοηθήσουν στη διαχείριση των συμπτωμάτων.

    Για παράδειγμα, η τακτική άσκηση μπορεί να βοηθήσει τους ασθενείς που αντιμετωπίζουν προβλήματα ισορροπίας ή αδυναμία λόγω της ασθένειας.

    Η λήψη αρκετών συγκεκριμένων θρεπτικών ουσιών μπορεί, επίσης, να είναι επωφελής για τα άτομα με νόσο του Πάρκινσον.

    Δεδομένου ότι η δυσκοιλιότητα είναι συχνά ένα σύμπτωμα της νόσου, πολλοί ασθενείς διαπιστώνουν ότι η αύξηση της πρόσληψης ινών τους βοηθά.

    Επιπλέον, ορισμένες βιταμίνες και συμπληρώματα θεωρούνται ότι συμβάλλουν στη μείωση των συμπτωμάτων. Μερικοί ασθενείς λαμβάνουν το Coenzyme Q10 για τη βελτίωση της υγείας των νευρικών κυττάρων.

    Η μείωση της ντοπαμίνης αντιμετωπίζεται με λεβοντόπα. Η λεβοντόπα χρησιμοποιείται ακόμα σήμερα για να αυξηθούν τα επίπεδα ντοπαμίνης στον εγκέφαλο. Επειδή, συχνά, προκαλεί ναυτία και έμετο, όταν συνταγογραφείται μόνο του, χορηγείται, συνήθως, σε συνδυασμό με καρβιντόπα για την ελαχιστοποίηση αυτών των παρενεργειών.

    Παρόλο που ο συνδυασμός καρβιντόπα / λεβοντόπα είναι ένα από τα πιο αποτελεσματικά φάρμακα για τη θεραπεία της νόσου του Πάρκινσον, η αποτελεσματικότητά του μειώνεται με την πάροδο του χρόνου και συνδέεται, επίσης, με κάποιες δυσάρεστες παρενέργειες, όπως σύγχυση και ψευδαισθήσεις, δυσκινησία (μη ελεγχόμενες κινήσεις) και χαμηλή αρτηριακή πίεση.

    Υπάρχουν ακόμη και οι αγωνιστές ντοπαμίνης. Ενώ, η λεβοντόπα μετατρέπεται σε πραγματική ντοπαμίνη στον εγκέφαλο, οι αγωνιστές της ντοπαμίνης μιμούνται μόνο τη συμπεριφορά της ντοπαμίνης. Οι αγωνιστές ντοπαμίνης έχουν, συνήθως, λιγότερο σοβαρές παρενέργειες από τη λεβοντόπα και η αποτελεσματικότητά τους μπορεί να διαρκέσει περισσότερο.

    Δύο χειρουργικές επεμβάσεις διατίθενται επίσης για τη θεραπεία της νόσου του Parkinson.

    Η πρώτη χειρουργική επέμβαση είναι γνωστή ως εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση. Εγκρίθηκε για πρώτη φορά το 1997 για τη θεραπεία των τρανταγμάτων που σχετίζονται με τη νόσο του Πάρκινσον, στη συνέχεια το 2002 για τη θεραπεία των προχωρημένων συμπτωμάτων της νόσου. Το 2016, εγκρίθηκε για τη θεραπεία των πρώιμων συμπτωμάτων.

    Η εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση περιλαμβάνει την τοποθέτηση ηλεκτροδίων στην περιοχή του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνη για τη λειτουργία της κίνησης. Μία συσκευή ελέγχου εμφυτεύεται κοντά στους ώμους για την αποστολή ηλεκτρικών παλμών στα εμφυτευμένα ηλεκτρόδια. Η χειρουργική επέμβαση είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για τον έλεγχο των δονήσεων, την ελαχιστοποίηση της δυσκινησίας και τη συμβολή στη διατήρηση της δράσης της λεβοντόπα. Συχνά, τα οφέλη από τη χειρουργική επέμβαση διαρκούν περίπου πέντε χρόνια.

    Η δεύτερη χειρουργική διαδικασία περιλαμβάνει την τοποθέτηση ενός σωλήνα στο στομάχι ή στο έντερο. Ο σωλήνας επιτρέπει τη χορήγηση μιας γέλης από καρβιντόπα / λεβοντόπα απευθείας στο έντερο. Η αποστολή του φαρμάκου κατευθείαν στο σύστημα πέψης βοηθά στη βελτίωση της απορρόφησης και της αποτελεσματικότητας.

    parkinson hempoil 7

    Η ιατρική μαριχουάνα για τη νόσο του Πάρκινσον

    Η μαριχουάνα μπορεί να είναι μια εξαιρετική εναλλακτική λύση αντί για τα συμβατικά φάρμακα για τη νόσο του Πάρκινσον. Δυστυχώς, πολλά από τα συμβατικά φάρμακα που συνταγογραφούνται έχουν σημαντικές, αρνητικές παρενέργειες.

    Η ιατρική μαριχουάνα προσφέρει αγχολυτικές και αντιοξειδωτικές ιδιότητες και προσφέρει ανακούφιση από τον πόνο.

    Τα "ενεργά συστατικά" στη μαριχουάνα είναι τα κανναβινοειδή.

    Ανάλογα με το στέλεχος και την ποικιλία της μαριχουάνα, μπορεί να υπάρχουν έως και 60 διαφορετικοί τύποι κανναβινοειδών. Τα πιο γνωστά από αυτά είναι η τετραϋδροκανναβιδιόλη ή η THC. Η THC είναι η ένωση που βοηθά τους ανθρώπους με την αλλαγή της διάθεσης, της συμπεριφοράς και του τρόπου με τον οποίο γίνεται αντιληπτός ο κόσμος.

    Η παρουσία κανναβινοειδών δεν περιορίζεται στη μαριχουάνα. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος παράγει, επίσης, αυτές τις ενώσεις και ο εγκέφαλος περιέχει το ενδοκανναβινοειδές σύστημα, το οποίο έχει υποδοχείς που δεσμεύονται στα κανναβινοειδή. Όταν συμβαίνει αυτή η δέσμευση, μπορεί να επηρεάσει τα επίπεδα ορισμένων χημικών ουσιών στον εγκέφαλο, συμπεριλαμβανομένης της ντοπαμίνης.

    Σε μερικές περιπτώσεις, τα κανναβινοειδή μπορούν να δράσουν ως αγωνιστές ντοπαμίνης, δηλαδή να μιμούνται τη χημική ουσία, να δεσμεύονται στους ίδιους υποδοχείς και να παράγουν τα ίδια αποτελέσματα με τη φυσική ντοπαμίνη.

    Τα βασικά γάγγλια - η περιοχή του εγκεφάλου που ελέγχει την κίνηση - έχει μεγάλο αριθμό κανναβινοειδών υποδοχέων. Είναι ενδιαφέρον ότι τα άτομα με νόσο του Πάρκινσον έχουν, συχνά, λιγότερους υποδοχείς κανναβινοειδών από τους ανθρώπους χωρίς τη νόσο.

    Τα κανναβινοειδή μπορούν να ανακουφίσουν κάποια συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον με τη μεσολαβητική δράση στους πυρήνες των βασικών γαγγλίων.

    Ορισμένα κανναβινοειδή είναι ισχυρά αντιοξειδωτικά και μπορούν να προστατεύσουν τους νευρώνες από το θάνατο, ακόμη και χωρίς την ενεργοποίηση των υποδοχέων των κανναβινοειδών. Τα κανναβινοειδή μπορούν να καθυστερήσουν ή ακόμα και να σταματήσουν τον προοδευτικό εκφυλισμό των εγκεφαλικών ντοπαμινεργικών συστημάτων.

    Σε μια μελέτη το 46% των ασθενών εμφανίζουν ήπια έως σημαντική βελτίωση στα συμπτώματά τους μετά από τη χρήση της φαρμακευτικής κάνναβης. Σχεδόν το 45% είχε βελτίωση στη βραδυκινησία και πάνω από το 30% παρουσίασε μείωση του τρόμου. Οι ασθενείς που συνέχισαν να χρησιμοποιούν ιατρική κάνναβη για τη νόσο του Πάρκινσον για τρεις μήνες εμφάνισαν συνεχή βελτίωση των συμπτωμάτων τους.

    Τέλος, πολυάριθμες μελέτες δείχνουν ότι η ιατρική μαριχουάνα μπορεί να μειώσει τα επίπεδα άγχους και στρες. Παρόλο που μερικοί ασθενείς αναφέρουν στην πραγματικότητα αύξηση της ανησυχίας όταν βρίσκονται υπό την επήρεια μαριχουάνας, πολλοί αναφέρουν σημαντική μείωση.

    Ο λόγος για την ανισότητα στα αποτελέσματα μπορεί να είναι το αποτέλεσμα της ατομικής χημείας του σώματος.

    Τα κανναβινοειδή έχουν ιδιαίτερη σημασία για το νευρικό σύστημα. Ρυθμίζουν τη γένεση των νευρώνων και την επιβίωση των φυσιολογικών υγιών νευρικών κυττάρων και το θάνατο των διαφοροποιημένων παθολογικά. Τα κανναβινοειδή ανακάμπτουν και αναζωογονούν την εξασθενημένη λειτουργία των κυττάρων, μειώνουν την φλεγμονή και εμποδίζουν τη νευροεκφύλιση.

    Τα κανναβινοειδή έχουν νευροπροστατευτική, αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτική δράση και δρουν θεραπευτικά στις νευροεκφυλιστικές διαταραχές, όπως στη νόσο Alzheimer, στη σκλήρυνση κατά πλάκας, στην ασθένεια Huntington και στη νόσο Parkinson.

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα είναι στόχος για τη θεραπεία των κινητικών δυσλειτουργιών. Τα κανναβινοειδή είναι ευεργετικά στις διαταραχές των βασικών γαγγλίων, όπως η ασθένεια Parkinson και η ασθένεια Huntigton.  Τα κανναβινοειδή προσφέρουν ανακούφιση από τα ιδιαίτερα κινητικά συμπτώματα, όπως από τις χοριακές κινήσεις στη νόσο Huntigton και από τη βραδυκινησία και τον τρόμο στην ασθένεια Parkinson και καθυστερούν την εξέλιξη αυτών των ασθενειών, αφού έχουν νευροπροστατικές ιδιότητες, μειώνουνν την τοξικότητα και περιορίζουν την οξειδωτική βλάβη. Τα κανναβινοειδή παρέχουν νευροπροστασία ενάντια στην τοξικότητα της 6-υδροξυντοπαμίνης στην ασθένεια του Πάρκινσον.

    parkinson hempoil 5

    Ιατρική κάνναβη για τη θεραπεία της νόσου του Πάρκινσον

    Η ιατρική μαριχουάνα και τα στελέχη, όπως, η Indica και η Sativa είναι αποτελεσματικές στη θεραπεία διαφόρων συμπτωμάτων της νόσου του Πάρκινσον.

    Τα στελέχη Indica έχουν ηρεμιστικό αποτέλεσμα στον χρήστη, το οποίο είναι επωφελές για νυχτερινή χρήση ή για ασθενείς με αϋπνία.

    Τα στελέχη Sativa έχουν ένα αναζωογονητικό αποτέλεσμα, το οποίο είναι χρήσιμο κατά τη διάρκεια της ημέρας όταν απαιτείται ενέργεια.

    Τρόποι χρήσης της ιατρικής κάνναβης για τη νόσο του Πάρκινσον

    Κάπνισμα: Αυτή η παραδοσιακή μέθοδος χρήσης μαριχουάνας παρέχει άμεση ανακούφιση από τα συμπτώματα. Το κάπνισμα μπορεί να προκαλέσει πνευμονικά προβλήματα λόγω των υποπροϊόντων που δημιουργούνται από το υψηλό σημείο θερμότητας. 

    Άτμισμα: Το άτμισμα είναι μια εναλλακτική λύση στο κάπνισμα. Χρησιμοποιείται ένα χαμηλότερο σημείο θερμότητας και παράγονται έτσι λιγότερα υποπροϊόντα κι ελαχιστοποιούνται οι επιδράσεις στους πνεύμονες. Το άτμισμα παρέχει την ίδια άμεση ανακούφιση, αλλά με λιγότερες παρενέργειες.

    Βρώσιμα προϊόντα κάνναβης: Οι ασθενείς που βρίσκονται στα αρχικά στάδια της νόσου του Πάρκινσον μπορούν να απολαύσουν βρώσιμα προϊόντα μαριχουάνας. Αυτή η μέθοδος πρόσληψης παρέχει μακρόχρονη ανακούφιση, αν και μπορεί να χρειαστούν έως και λίγες ώρες για την πλήρη εφαρμογή. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, η κατάποση συχνά γίνεται πιο δύσκολη. Σε αυτό το σημείο, τα βρώσιμα μπορεί να είναι πιο δύσκολo για τον ασθενή να τα καταπιεί.

    Τοπική εφαρμογή: Μια άλλη επιλογή είναι η τοπική εφαρμογή μαριχουάνας σε συγκεκριμένες περιοχές του σώματος. Αυτό μπορεί να είναι επωφελές εάν αντιμετωπίζει ο ασθενής μυϊκή ακαμψία ή δυστονία σε ένα συγκεκριμένο τμήμα του σώματος.

    Συνδυασμός: Μερικοί ασθενείς χρησιμοποιούν συνδυασμό των ανωτέρω μεθόδων σε διαφορετικές ώρες της ημέρας ή για διαφορετικούς σκοπούς.

    Η ιατρική μαριχουάνα πρέπει να λαμβάνεται με σωστή ιατρική παρακολούθηση.

    dystonia 7

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Η καλύτερη πιστοποιημένη κάνναβη για το σύνδρομο του μετατραυματικού στρες 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τη βιολογική φυτική ιατρική κάνναβη για το σύνδρομο του μετατραυματικού στρες  

     

     

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Πάρκινσον

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Πάρκινσον

    parkinson hempoil 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Όταν υπάρχει ανισορροπία νευροδιαβιβαστών

    Προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση και κάνναβη

    Αν έχετε νόσο του Πάρκινσον να παίρνετε νιασίνη

    Νιασίνη

    Η νόσος Πάρκινσον ξεκινά στο έντερο

    Τα φυτοφάρμακα προκαλούν νόσο του Πάρκινσον

    Διατροφή για τη νόσο Πάρκινσον

    Σύνδρομο παρκινσονισμού

    Θεραπεία της νόσου Πάρκινσον με βλαστοκύτταρα

    Ντοπαμίνη

    Πώς γίνεται η εργαστηριακή διάγνωση της νόσου Parkinson;

    Τι κάνει η ντοπαμίνη στον οργανισμό μας;

    Τροφές που οι ειδικοί δεν θα έτρωγαν ποτέ

    Η παραδοσιακή κρητική διατροφή διατηρεί την υγεία και προλαμβάνει τις ασθένειες

    Διατηρήστε υγιή τα μιτοχόνδριά σας

    Τα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Πάρκινσον

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη σπιρουλίνα Χρήσιμες πληροφορίες για τη σπιρουλίνα

    Η σπιρουλίνα είναι ένα γαλαζοπράσινο φύκι της θάλασσας και είναι πολύ χρήσιμη για την υγεία μας

     

    Η σπιρουλίνα είναι ένα γαλαζοπράσινο φύκι της θάλασσας που χρησιμοποιείται σαν κύρια τροφή από τους Ατζέκους του Μεξικού και καλλιεργείται σαν διατροφικό συμπλήρωμα υψηλής πρωτεϊνης που είναι πλούσιο σε βιταμίνες και μέταλλα.

    Οι βιταμίνες που υπάρχουν στη σπιρουλίνα (χλγρ ανά 100 γρ):

    Καροτίνη 250

    Βιταμίνη Ε 19

    Θειαμίνη 5,5

    Ριβοφλαβίνη 4

    Νικοτινικό οξύ 11,8

    Πυριδοξίνη 0,3

    Παντοθενικό οξύ 1,1

    Ινοζιτόλη 35

    Φυλλικό οξύ 0,05

    Βιοτίνη 0,04

    Βιταμίνη Β12 0,2

    Τα μέταλλα που υπάρχουν στη σπιρουλίνα (χλγρ ανά 100 γρ):

    Ασβέστιο 104,5-131,5

    Μαγνήσιο 141-191,5

    Φώσφορος 761,7-894,2

    Σίδηρος 47,5-58

    Νάτριο 27,5-41,2

    Κάλιο 1331-1540

    Χλώριο 400-440

    Μαγγάνιο 1,8-2,5

    Ψευδάργυρος 2,7-3,9

    Ίχνη βισμουθίου

    'Ιχνη χρωμίου

    Ίχνη χρωμίου

    Ίχνη κοβαλτίου

    Ίχνη σεληνίου

    spirulina3

    Τα οφέλη στην υγεία από τη σπιρουλίνα

    Η σπιρουλίνα έχει πολλά θρεπτικά συστατικά και αντιοξειδωτικά που μπορούν να ωφελήσουν το σώμα και τον εγκέφαλο.

    -Η σπιρουλίνα έχει πολλά θρεπτικά συστατικά

    Η σπιρουλίνα είναι ένας οργανισμός που αναπτύσσεται τόσο σε γλυκό ​​όσο και σε αλμυρό νερό. Πρόκειται για ένα είδος κυανοβακτηρίων, που είναι μια οικογένεια μονοκυτταρικών μικροβίων, η μπλε-πράσινη άλγη. Ακριβώς όπως τα φυτά, τα κυανοβακτήρια μπορούν να παράγουν ενέργεια από το φως του ήλιου μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται φωτοσύνθεση. Η σπιρουλίνα καταναλώθηκε από τους αρχαίους Αζτέκους, αλλά έγινε και πάλι δημοφιλής όταν η NASA πρότεινε να αναπτυχθεί στο διάστημα για χρήση από τους αστροναύτες. Μια τυπική ημερήσια δόση σπιρουλίνας είναι 1-3 γραμμάρια, αλλά έχουν χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά δόσεις μέχρι 10 γραμμάρια ημερησίως.

    Μια απλή κουταλιά της σούπας (7 γραμμάρια) ξηρής σκόνης σπιρουλίνας περιέχει:

    Πρωτεΐνη: 4 γραμμάρια

    Βιταμίνη Β1 (θειαμίνη): 11% RDA

    Βιταμίνη Β2 (ριβοφλαβίνη): 15% RDA

    Βιταμίνη Β3 (νιασίνη): 4% RDA

    Χαλκός: 21% RDA

    Σίδηρος: 11%  RDA

    Περιέχει επίσης αξιοπρεπείς ποσότητες μαγνησίου, καλίου και μαγγανίου και μικρές ποσότητες σχεδόν όλων των άλλων θρεπτικών ουσιών που χρειάζεται ο άνθρωπος.

    Επιπλέον, περιέχει μόνο 20 θερμίδες και 1,7 γραμμάρια αφομοιώσιμων υδατανθράκων.

    Μια κουταλιά της σπιρουλίνας (7 γραμμάρια) παρέχει μια μικρή ποσότητα λίπους - περίπου 1 γραμμάριο - συμπεριλαμβανομένων και των ωμέγα-6 και των ω-3 λιπαρών οξέων σε αναλογία περίπου 1,5-1,0.

    Η ποιότητα της πρωτεΐνης στην σπιρουλίνα θεωρείται εξαιρετική - συγκρίσιμη με τα αυγά. Παρέχει όλα τα απαραίτητα αμινοξέα που χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός.

    Η σπιρουλίνα δεν περιέχει βιταμίνη Β12, αλλά ψευδοβιταμίνη Β12, η ​​οποία δεν είναι αποτελεσματική στον άνθρωπο.

    -Η σπιρουλίνα έχει ισχυρές αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες

    Η οξειδωτική βλάβη μπορεί να βλάψει το DNA και τα κύτταρα. Αυτή η βλάβη μπορεί να οδηγήσει σε χρόνια φλεγμονή, η οποία προκαλεί καρκίνο και άλλες ασθένειες. Η σπιρουλίνα είναι μια καλή πηγή αντιοξειδωτικών και προστατεύει από την οξειδωτική βλάβη. Το κύριο ενεργό συστατικό της ονομάζεται φυκοκυανίνη. Αυτή η αντιοξειδωτική ουσία δίνει, επίσης, στη σπιρουλίνα στο μοναδικό μπλε-πράσινο χρώμα της. Η φυκοκυανίνη μπορεί να καταπολεμήσει τις ελεύθερες ρίζες και να εμποδίσει την παραγωγή φλεγμονωδών σηματοδοτικών μορίων, παρέχοντας εντυπωσιακά αντιοξειδωτικά και αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα.

    -Η σπιρουλίνα ελαττώνει την κακή χοληστερίνη LDL και τα τριγλυκερίδια

    Οι καρδιακές παθήσεις είναι η κύρια αιτία θανάτου στον κόσμο. Πολλοί παράγοντες κινδύνου συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο καρδιακών παθήσεων. Όπως αποδεικνύεται, η σπιρουλίνα μπορεί να μειώσει την ολική χοληστερόλη, την "κακή" LDL χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια, ενώ αυξάνει την "καλή" HDL χοληστερόλη. Σε μια μελέτη σε  άτομα με διαβήτη τύπου 2, 2 γραμμάρια σπιρουλίνας ημερησίως βελτίωσαν σημαντικά αυτούς τους δείκτες. Μια άλλη μελέτη σε άτομα με υψηλή χοληστερόλη αποδεικνύει ότι 1 γραμμάριο σπιρουλίνας ανά ημέρα μειώνει τα τριγλυκερίδια κατά 16,3% και την «κακή» LDL κατά 10,1%. Αρκετές άλλες μελέτες έχουν δείξει τις ευνοϊκές επιδράσεις και με υψηλότερες δόσεις 4,5-8 γραμμάρια ημερησίως.

    -Η σπιρουλίνα προστατεύει την «κακή» χοληστερόλη LDL από την οξείδωση

    Οι λιπαρές δομές στο σώμα είναι επιρρεπείς στην οξειδωτική βλάβη. Αυτό είναι γνωστό ως υπεροξείδωση λιπιδίων και είναι ένας βασικός παράγοντας πολλών σοβαρών ασθενειών. Για παράδειγμα, ένα από τα βασικά βήματα στην ανάπτυξη καρδιακών παθήσεων είναι η οξείδωση της «κακής» LDL χοληστερόλης. Είναι ενδιαφέρον ότι τα αντιοξειδωτικά της σπιρουλίνας φαίνεται να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά στη μείωση της υπεροξείδωσης των λιπιδίων σε ανθρώπους και ζώα. Σε μια μελέτη σε άτομα με διαβήτη τύπου 2, 8 γραμμάρια σπιρουλίνας ημερησίως μειώνουν σημαντικά τους δείκτες οξειδωτικής βλάβης. Επίσης, αυξάνονται τα επίπεδα των αντιοξειδωτικών ενζύμων στο αίμα.

    -Η σπιρουλίνα έχει αντικαρκινικές ιδιότητες

    Η σπιρουλίνα έχει αντικαρκινικές ιδιότητες και μπορεί να μειώσει την εμφάνιση του καρκίνου και το μέγεθος του όγκου. Οι επιδράσεις της σπιρουλίνας στον καρκίνο του στόματος έχουν μελετηθεί ιδιαίτερα πολύ. Μια μελέτη σε ανθρώπους με προκαρκινικές αλλοιώσεις (στοματική υποβλεννογόνια ίνωση) που έλαβαν 1 γραμμάριο σπιρουλίνας ανά ημέρα για ένα έτος, κατά  45% είδε τις αλλοιώσεις τους να εξαφανίζονται - σε σύγκριση με μόνο το 7% στην ομάδα ελέγχου. Όταν αυτοί οι άνθρωποι σταμάτησαν να λαμβάνουν σπιρουλίνα, σχεδόν οι μισοί από αυτούς ξαναείχαν αλλοιώσεις το επόμενο έτος. Σε άλλη μελέτη μεστοματική υποβλεννογόνια ίνωση, 1 γραμμάριο σπιρουλίνας ημερησίως βελτιώνει τα συμπτώματα σε σχέση με το φάρμακο πεντοξυφυλλίνη.

    -Η σπιρουλίνα μειώνει την αρτηριακή πίεση

    Η υψηλή αρτηριακή πίεση αποτελεί κύριο παράγοντα πολλών σοβαρών ασθενειών, συμπεριλαμβανομένων των καρδιακών προσβολών, των εγκεφαλικών επεισοδίων και της χρόνιας νεφροπάθειας. Ενώ το 1 γραμμάριο σπιρουλίνας είναι αναποτελεσματικό, έχει αποδειχθεί ότι η δόση των 4,5 γραμμαρίων ημερησίως μειώνει την αρτηριακή πίεση. Αυτή η μείωση πιστεύεται ότι προκαλείται από μια αυξημένη παραγωγή του μονοξειδίου του αζώτου, ένα σηματοδοτικό μόριο που βοηθά τα αιμοφόρα αγγεία σας να χαλαρώνουν και να διαστέλλονται.

    -Η σπιρουλίνα βελτιώνει τα συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας

    Η αλλεργική ρινίτιδα χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στις ρινικές οδούς και προκαλείται από περιβαλλοντικά αλλεργιογόνα, όπως γύρη, τρίχες ζώων ή ακόμη και σκόνη σίτου. Η σπιρουλίνα είναι μια δημοφιλής εναλλακτική θεραπεία για τα συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας, Σε μία μελέτη άτομα με αλλεργική ρινίτιδα, που ελάμβαναν 2 γραμμάρια ημερησίως μείωσαν δραματικά τα συμπτώματα, όπως τη ρινική έκκριση, φτέρνισμα, ρινική συμφόρηση και φαγούρα.

    -Η σπιρουλίνα είναι αποτελεσματική κατά της αναιμίας

    Υπάρχουν πολλές διαφορετικές μορφές αναιμίας. Η πιο συχνή είναι η υπόχρωμη μικροκυτταρική αναιμία που χαρακτηρίζεται από μείωση της αιμοσφαιρίνης ή των ερυθρών αιμοσφαιρίων στο αίμα. Η αναιμία είναι αρκετά συχνή στους ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας, με αποτέλεσμα τα παρατεταμένα συναισθήματα αδυναμίας και κόπωσης. Σε μια μελέτη σε ηλικιωμένους με ιστορικό αναιμίας, τα συμπληρώματα σπιρουλίνας αύξησαν την περιεκτικότητα σε αιμοσφαιρίνη των ερυθρών αιμοσφαιρίων και βελτίωσαν την ανοσολογική λειτουργία.

    -Η σπιρουλίνα βελτιώνει τη μυϊκή δύναμη και την αντοχή

    Η επαγόμενη από την άσκηση οξειδωτική βλάβη αποτελεί μείζονα παράγοντα κόπωσης των μυών. Ορισμένες φυτικές τροφές έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες που μπορούν να βοηθήσουν τους αθλητές και τα σωματικά ενεργά άτομα να ελαχιστοποιήσουν αυτή τη βλάβη. Η σπιρουλίνα βελτιώνει τη μυϊκή δύναμη και την αντοχή. Σε μελέτες, η spirulina ενίσχυσε την αντοχή, αυξάνοντας σημαντικά το χρόνο μέχρι να εμφανιστεί η κούραση.

    -Η σπιρουλίνα βοηθά στον έλεγχο του σακχάρου αίματος
    Μελέτες σε ζώα συνδέουν τη σπιρουλίνα με σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Σε άτομα με διαβήτη τύπου 2, 2 γραμμάρια σπιρουλίνας ημερησίως οδηγούν σε εντυπωσιακή μείωση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη HbA1c, ένας δείκτης για τα μακροπρόθεσμα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, μειώθηκε από 9% σε 8%, γεγονός που είναι σημαντικό. Μελέτες εκτιμούν ότι η μείωση κατά 1% αυτού του δείκτη μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο θανάτου που σχετίζεται με το διαβήτη κατά 21%.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής με σπιρουλίνα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής με σπιρουλίνα για την υγεία σας

    spirulina2

    Διαβάστε, επίσης,

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν σπιρουλίνα

    Διατροφή για όσους έχουν Αλτσχάιμερ

    Ότι πρέπει να κάνετε αν είσαστε στην εμμηνόπαυση

    Εξαιρετικές φυτικές πηγές πρωτεϊνών

    Σούπα για να πάρετε σίδηρο

    Μήπως είσαστε αγχωμένοι και κουρασμένοι;

    Θαλασσοθεραπεία με φύκια

    Κόπωση και φυτά

    Ανεπάρκεια σιδήρου

    www.emedi.gr

     

  • Κάνναβη και τραυματική βλάβη εγκεφάλου Κάνναβη και τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    Ιατρική μαριχουάνα και τραυματική βλάβη του εγκεφάλου

     

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Οι τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο προκαλούν δυσλειτουργία του εγκεφάλου λόγω μιας εξωτερικής δύναμης.

    Τα αποτελέσματα μπορεί να είναι σοβαρά και μακροχρόνια, με συνεχιζόμενη βλάβη στον εγκέφαλο ακόμα και μετά το αρχικό συμβάν.

    Η χρήση κάνναβης για την τραυματική βλάβη στον εγκέφαλο μπορεί να συμβάλει στην ελαχιστοποίηση της βλάβης για τη διατήρηση των περισσότερων δεξιοτήτων και της γνωστικής λειτουργίας για μια καλή ποιότητα ζωής.

    Τι είναι τραυματική βλάβη του εγκεφάλου;

    Ένας τραυματισμός εγκεφάλου είναι η βλάβη στον εγκέφαλο εξαιτίας ενός χτυπήματος, πλήγματος ή τραυματισμού της κεφαλής. Ένα αντικείμενο που διεισδύει στον εγκέφαλο μπορεί, επίσης, να προκαλέσει τραυματική εγκεφαλική βλάβη. Ο τραυματισμός προκαλεί διακοπή της φυσιολογικής λειτουργίας του εγκεφάλου, η οποία μπορεί να επηρεάσει σχεδόν κάθε διαδικασία στο σώμα. Τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στο εγκεφαλικό τραύμα, αλλά όλοι βρίσκονται σε κίνδυνο. Κάθε χρόνο, περίπου 52.000 άνθρωποι πεθαίνουν από τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο και άλλες 80.000 αντιμετωπίζουν σοβαρή αναπηρία που σχετίζεται με τους τραυματισμούς. 

    Οι ελάσσονες τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο προκαλούν μερικές φορές μόνο προσωρινή δυσλειτουργία, ενώ ένα σοβαρό  εγκεφαλικό τραύμα μπορεί να προκαλέσει μόνιμη δυσλειτουργία ή ακόμα και θάνατο. Οι μακροπρόθεσμες βλάβες προέρχονται, συχνά, από μώλωπες, σχισμές ιστών, αιμορραγίες ή παρόμοιες βλάβες στο εσωτερικό του εγκεφάλου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα κατεστραμμένα εγκεφαλικά κύτταρα υπάρχουν μόνο στο σημείο κρούσης. Σε σοβαρές περιπτώσεις, ο εγκέφαλος μπορεί να κινηθεί γύρω στο κρανίο, προκαλώντας βλάβη στα κύτταρα σε όλο τον εγκέφαλο. Η αιμορραγία και το οίδημα ως αποτέλεσμα του τραυματισμού μπορεί να προκαλέσουν περαιτέρω βλάβες.

    Μετά τον αρχικό τραυματισμό, ο οργανισμός απελευθερώνει, συχνά, χημικές ουσίες που μπορεί να έχουν τοξική επίδραση. Αυτές οι χημικές ουσίες μπορεί να προκαλέσουν πρόσθετη ζημιά μετά τον τραυματισμό Ακόμη και αν ο ασθενής επιβιώσει από τον πραγματικό τραυματισμό, η συνεχιζόμενη βλάβη μπορεί να είναι καταστροφική.

    stress trauma 1

    Συμπτώματα εγκεφαλικού τραυματισμού

    Τα συμπτώματα κυμαίνονται σημαντικά ανάλογα με τη σοβαρότητα του τραυματισμού και τη θέση στον εγκέφαλο. Οι συνέπειες του τραυματισμού συχνά περιλαμβάνουν σωματικά, αισθητηριακά και γνωστικά συμπτώματα. Ορισμένα από τα συμπτώματα συμβαίνουν αρχικά και θεραπεύονται αργότερα. Άλλα διαρκούν μια ζωή.

    Εγκεφαλικές βλάβες

    Τα συμπτώματα μιας ήπιας τραυματικής εγκεφαλικής βλάβης:

    Απώλεια συνείδησης

    Αποπροσανατολισμός

    Ζάλη ή δυσκολία ισορροπίας

    Πονοκέφαλοι

    Ναυτία ή έμετος

    Νωθρότητα ή υπνηλία

    Διαταραχές ύπνου

    Θολή όραση

    Εμβοές αυτιών

    Αλλαγές στην αίσθηση της όσφρησης

    Προβλήματα μνήμης

    Δυσκολία συγκέντρωσης

    Αλλαγές στη διάθεση

    Κατάθλιψη

    Ανησυχία

    Οι μέτριες έως σοβαρές τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο μπορεί να προκαλέσουν τα ακόλουθα συμπτώματα:

    Οποιαδήποτε συμπτώματα σχετίζονται με ήπια τραυματική εγκεφαλική βλάβη

    Απώλεια συνείδησης που διαρκεί λεπτά έως ώρες

    Διαρκής ή επιδεινούμενος πονοκέφαλος

    Συνεχιζόμενη ναυτία ή έμετο

    Επιληπτικές κρίσεις

    Διεύρυνση κορών σε ένα ή και στα δύο μάτια

    Καθαρό υγρό που προέρχεται από τη μύτη ή τα αυτιά

    Δυσκολία να ξυπνάει κάποιος

    Αδυναμία στα δάκτυλα 

    Μούδιασμα στα δάκτυλα 

    Συντονιστικές δυσκολίες

    Σύγχυση

    Δυσκολία στην ομιλία

    Κώμα

    Ένα εγκεφαλικό τραύμα μπορεί να είναι πιο δύσκολο να εντοπιστεί σε παιδιά, ιδιαίτερα μικρά παιδιά χωρίς την ικανότητα επικοινωνίας των συμπτωμάτων. Οι γονείς πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί μετά από τραυματισμό στο κεφάλι για να αναζητήσουν συγκεκριμένα σημεία.

    Εγκεφαλικό τραύμα στα παιδιά

    Μερικά συμπτώματα που πρέπει να αναζητήσετε στα παιδιά:

    Αλλαγές στη σίτιση

    Συνεχές κλάμα

    Υπερβολική ευερεθιστότητα

    Διαφορά στον ύπνο

    Αλλαγή στη διάθεση, ιδιαίτερα θλίψη ή κατάθλιψη

    Δεν υπάρχει ενδιαφέρον για αγαπημένα αντικείμενα, όπως παιχνίδια ή βιβλία

    Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν αμέσως ή μπορεί να καθυστερήσουν για ώρες ή ημέρες μετά την κρούση που προκαλεί τον τραυματισμό.

    Για το λόγο αυτό, η συνεχής παρακολούθηση είναι σημαντική κάθε φορά που λαμβάνετε ένα χτύπημα στο κεφάλι.

    stress trauma 3

    Οι ασθενείς με τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο ενδέχεται να αντιμετωπίσουν δυνητικά σοβαρές επιπλοκές, όπως:

    Παρατεταμένη αλλαγή στη συνείδηση, όπως κώμα ή εγκεφαλικός θάνατος

    Επιληπτικές κρίσεις

    Συσσώρευση νωτιαίου υγρού στον εγκέφαλο

    Μόλυνση όταν η αιτία είναι κάταγμα κρανίου ή διεισδυτικός τραυματισμός

    Βλάβη στα αιμοφόρα αγγεία που έχει σαν αποτέλεσμα εγκεφαλικό επεισόδιο 

    Νευρική βλάβη

    Γνωστικά προβλήματα

    Δυσκολία επικοινωνίας

    Οι αλλαγές στην συμπεριφορά, συμπεριλαμβανομένων των εκρήξεων, μειώνουν τον αυτοέλεγχο 

    Συναισθηματικές αλλαγές

    Εκφυλιστικές νόσους του εγκεφάλου, όπως η νόσος του Alzheimer, η νόσος του Πάρκινσον ή η άνοια

    Σε πολλές περιπτώσεις, το αρχικό περιστατικό απαιτεί άμεση ιατρική φροντίδα για τη σταθεροποίηση της κατάστασης και την πρόληψη περαιτέρω βλαβών ή θανάτου. Η συλλογή πληροφοριών σχετικά με τον τραυματισμό βοηθάει τον ιατρό να καθορίσει εάν ο ασθενής διατρέχει κίνδυνο. Οι εξετάσεις CT και οι μαγνητικές τομογραφίες μπορούν να βοηθήσουν την ιατρική ομάδα να αξιολογήσει τη βαρύτητα της βλάβης και να ακολουθήσει μια πορεία δράσης.

    stress trauma 4

    Συμβατικές θεραπείες για την τραυματική βλάβη του εγκεφάλου

    Ο τύπος της θεραπείας εξαρτάται σημαντικά από τη σοβαρότητα της τραυματικής εγκεφαλικής βλάβης. Οι ήπιες περιπτώσεις μπορεί να μην χρειάζονται καθόλου θεραπεία. Τα παυσίπονα μπορούν να βοηθήσουν στον πόνο που σχετίζεται με το χτύπημα που προκάλεσε τον τραυματισμό. Η τακτική παρακολούθηση είναι σημαντική για να διασφαλιστεί ότι τα συμπτώματα δεν θα επιδεινωθούν. Αυτή η παρακολούθηση συμβαίνει συχνά στο σπίτι, μαζί με ανάπαυση για να βοηθήσει τον εγκέφαλο να ανακάμψει.

    Οι μέτριες έως σοβαρές τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο απαιτούν συνήθως επείγουσα περίθαλψη για τη διαχείριση της κατάστασης. Η φροντίδα εξασφαλίζει ότι ο ασθενής είναι σταθερός, συμπεριλαμβανομένης της παροχής οξυγόνου, της παροχής αίματος και της αρτηριακής πίεσης. Οι γιατροί εργάζονται, επίσης, για την πρόληψη οποιασδήποτε περαιτέρω βλάβης ελέγχοντας τη φλεγμονή και την αιμορραγία. Μόλις περάσει ο άμεσος κίνδυνος, η ιατρική ομάδα δημιουργεί ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο θεραπείας για να βοηθήσει τον ασθενή να ζήσει με τον τραυματισμό όσο το δυνατόν περισσότερο.

    Οι άμεσες και συνεχείς επιλογές περιλαμβάνουν συχνά μια ποικιλία θεραπειών. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν φάρμακα, χειρουργική επέμβαση και αποκατάσταση. Η χειρουργική επέμβαση εστιάζει στην αποκατάσταση ή στην ελαχιστοποίηση των ζημιών που προκαλούνται από το χτύπημα. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει την αφαίρεση των αιματωμάτων, την αποκατάσταση των καταγμάτων κρανίων ή την κατασκευή μιας οπής στο κρανίο, ώστε να υπάρχει χώρος για το οίδημα.

    Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του τραυματικού εγκεφαλικού τραύματος:

    Διουρητικά: Οι τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο προκαλούν συχνά αυξημένη πίεση στον εγκέφαλο. Τα διουρητικά μπορούν να βοηθήσουν στην εξάλειψη ορισμένων επιπλέον υγρών για τη μείωση της πίεσης και την ελαχιστοποίηση της βλάβης στον ιστό του εγκεφάλου.

    Αντιεπιληπτικά φάρμακα: Οι επιληπτικές κρίσεις είναι κίνδυνος μετά από τραυματική εγκεφαλική βλάβη. Μερικοί ασθενείς μπορούν να λάβουν φάρμακα κατά της κρίσης αμέσως μετά τον τραυματισμό για την πρόληψη πιθανών κρίσεων, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν πρόσθετη εγκεφαλική βλάβη. Μετά την πρώτη εβδομάδα, τα φάρμακα κατά των κρίσεων χρησιμοποιούνται συνήθως μόνο εάν ο ασθενής έχει επιληπτικές κρίσεις.

    Φάρμακα που προκαλούν κώμα: Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο ασθενής λαμβάνει φάρμακα που προκαλούν κώμα. Βάζοντας τον ασθενή σε ένα προσωρινό κώμα βοηθά επειδή ο εγκέφαλος χρειάζεται λιγότερο οξυγόνο σε αυτή την κατάσταση. Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο εάν υπάρχει δυσκολία να παρέχεται αρκετό οξυγόνο στον εγκέφαλο. Μόλις οι γιατροί σταθεροποιήσουν τον άμεσο τραυματισμό, οι ασθενείς χρειάζονται συχνά υπηρεσίες αποκατάστασης για να ανακτήσουν τις βασικές λειτουργίες και καθημερινές δραστηριότητες. Η θεραπεία μπορεί να συνεχιστεί σε ένα κέντρο αποκατάστασης μετά το εξιτήριο του ασθενούς από το νοσοκομείο. Οι ασθενείς μπορεί να υποβάλλονται σε διαφορετικούς τύπους θεραπειών ταυτόχρονα, ανάλογα με τη βαρύτητα του τραυματισμού.

    Θεραπείες αποκατάστασης εγκεφάλου

    Επαγγελματίες θεραπευτές για να διδάξουν βασικές δεξιότητες για καθημερινές δραστηριότητες

    Φυσιοθεραπευτές για να εργαστούν για την κινητικότητα και την ισορροπία για να ανακτήσουν την ικανότητα περπατήματος

    Λογοθεραπευτές για τη βελτίωση των δεξιοτήτων επικοινωνίας

    Νευροψυχολόγοι για την αντιμετώπιση της γνωστικής βλάβης

    Οι κοινωνικοί λειτουργοί συντονίζουν τις υπηρεσίες καθ 'όλη τη διαδικασία αποκατάστασης

    Επαγγελματικοί σύμβουλοι για την αντιμετώπιση της επιστροφής στην εργασία ή των επαγγελματικών επιλογών μετά τον τραυματισμό

    stress trauma 7

    Γιατί η ιατρική μαριχουάνα είναι αποτελεσματική στην τραυματική βλάβη του εγκεφάλου

    Μετά από τραυματική εγκεφαλική βλάβη, το σώμα μπορεί να απελευθερώσει τοξικές χημικές ουσίες που προκαλούν περαιτέρω βλάβη στον εγκέφαλο, συμπεριλαμβανομένης της διεγερτικής τοξικότητας, του οξειδωτικού στρες και της φλεγμονής. Αυτές οι διαδικασίες μπορούν να προκαλέσουν νευρικό θάνατο ακόμη και μετά την σταθεροποίηση του ασθενούς, δημιουργώντας πολύ μεγαλύτερη ζημιά από τον αρχικό τραυματισμό.

    Η μαριχουάνα είναι γνωστή για τις προστατευτικές της ιδιότητες στο νευρικό σύστημα. Αυτό σημαίνει ότι η ιατρική κάνναβη θα μπορούσε να βοηθήσει στην ελαχιστοποίηση της δευτερογενούς εγκεφαλικής βλάβης που συμβαίνει μετά τον αρχικό τραυματισμό. Το φυσικό ενδοκανναβινοειδές σύστημα του σώματος περιλαμβάνει πολλούς υποδοχείς σε όλο το σώμα. Τα κανναβινοειδή στην ιατρική μαριχουάνα αλληλεπιδρούν με αυτούς τους υποδοχείς και μπορεί να εμποδίσουν το σώμα να απελευθερώσει τις κυτοκίνες που προκαλούν φλεγμονή μετά τον τραυματισμό. Τα κανναβινοειδή μπορούν, επίσης, να ενθαρρύνουν τον οργανισμό να απελευθερώσει τη μινοκυκλίνη για την ελαχιστοποίηση της διόγκωσης και της νευρολογικής ανεπάρκειας.

    THC & CBD

    Δύο κανναβινοειδή στη μαριχουάνα φαίνεται ότι έχουν ιδιαίτερα ευεργετική επίδραση στο εγκεφαλικό τραύμα: η τετραϋδροκανναβινόλη (THC) και η κανναβιδιόλη (CBD).

    Η CBD, ειδικότερα, μπορεί να είναι αποτελεσματική στη θεραπεία του εγκεφαλικού τραύματος. Είναι ένα μη ψυχοδραστικό κανναβινοειδές, που σημαίνει ότι δεν δημιουργεί ψυχοτρόπο αποτέλεσμα όπως η THC. Προσφέρει, επίσης, πολλές ευεργετικές ιδιότητες, νευροπροστατευτικές, αντιφλεγμονώδεις και αγχολυτικές.

    Σε μια μελέτη που διεξήχθη σε τραυματισμούς στον εγκέφαλο, η CBD μείωσε τη διεγερτική τοξικότητα, το οξειδωτικό στρες και τη φλεγμονή. Μια άλλη μελέτη έδειξε σημαντικές μειώσεις στο οίδημα του εγκεφάλου.

    Η έρευνα του καθηγητή Yosef Sarne στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ δείχνει μια θετική σχέση μεταξύ κάνναβης και εγκεφαλικού τραύματος. Η έρευνα αποκάλυψε ότι τα κανναβινοειδή που χορηγήθηκαν λίγο πριν ή μία έως τρεις ημέρες μετά τον τραυματισμό βοηθούν στην προστασία των κυττάρων του εγκεφάλου και των μακροχρόνιων γνωστικών λειτουργιών. Τα κανναβινοειδή φαινόταν να ξεκινούν τις βιοχημικές διεργασίες που δημιουργούν αυτό το προστατευτικό αποτέλεσμα.

    Άλλες έρευνες δείχνουν ότι τα άτομα με ανιχνεύσιμη THC στο σώμα κατά τη διάρκεια ενός τραυματικού εγκεφαλικού τραυματισμού είναι λιγότερο πιθανό να πεθάνουν από τον τραυματισμό από ό, τι αυτά χωρίς. Αυτά τα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η μαριχουάνα μπορεί να έχει προληπτικό αποτέλεσμα πριν από την κάκωση. 

    Η μαριχουάνα έχει επίσης και άλλα οφέλη που μειώνουν ορισμένα από τα συμπτώματα της τραυματικής εγκεφαλικής βλάβης, όπως:

    Μειωμένη ναυτία: Η μαριχουάνα είναι γνωστό ότι ελαχιστοποιεί τη ναυτία.

    Βελτιώνει την κατάθλιψη: Ο εγκεφαλικός τραυματισμός μπορεί να προκαλέσει κατάθλιψη και άγχος. Η χρήση ιατρικής μαριχουάνας μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση αυτών των συμπτωμάτων.

    Αυξάνει την όρεξη: Οι τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο μπορεί να προκαλέσουν αλλαγή στην όρεξη και τις διατροφικές συνήθειες. Η μαριχουάνα είναι γνωστή για την αύξηση της όρεξης, η οποία μπορεί να βοηθήσει κάποιον να τρώει περισσότερο αν ο τραυματισμός προκάλεσε απώλεια της όρεξης.

    Βελτιώνει τη διάθεση: Μια άλλη πιθανή επίδραση ενός εγκεφαλικού τραυματισμού είναι μια αλλαγή στη διάθεση. Πολλοί χρήστες έχουν καλύτερη διάθεση με τη χρήση μαριχουάνας.

    Βελτιώνει τον ύπνο: Εάν ο  εγκεφαλικός τραυματισμός παρεμβαίνει στον ύπνο, η μαριχουάνα μπορεί να βοηθήσει. Η κάνναβη δημιουργεί συχνά υπνηλία και βοηθά τους ανθρώπους να ξεπεράσουν την αϋπνία. Τα στελέχη Indica, ιδιαίτερα, βοηθούν στα προβλήματα ύπνου.

    Στην περιοχή της τραυματικής βλάβης στον εγκέφαλο έχουμε άμεση αύξηση των ενδοκανναβινοειδών. Τα επίπεδα της 2AG ανέρχονται σημαντικά στον εγκέφαλο ύστερα από τραυματική βλάβη και μειώνουν το οίδημα, τη φλεγμονή, τους νεκρωμένους ιστούς και το χρόνο αποκατάστασης της βλάβης, γιατί εμποδίζει την εγκεφαλική ισχαιμία και το θάνατο των νευρικών και γλοιακών κυττάρων. Αυτά γίνονται, κυρίως, μέσω των CB1 κανναβοϋποδοχέων, των οποίων η ενεργοποίηση μειώνει το μέγεθος των βλαβών στον εγκέφαλο. Η ενέσιμη THC σε πολύ μικρές δόσεις προστατεύει τα εγκεφαλικά κύτταρα από εγκεφαλική βλάβη και βοηθά στη διατήρηση της γνωστικής λειτουργίας. Η κανναβιδιόλη είναι προστατευτική σε διαταραχές των νευρικών συνάψεων λόγω συγκέντρωσης σιδήρου.

    stress trauma 8

    Θεραπεία με χρήση ιατρικής κάνναβης για την τραυματική βλάβη του εγκεφάλου

    Η επιλογή ενός στελέχους της ιατρικής μαριχουάνας είναι ένα σημαντικό πρώτο βήμα στη θεραπεία του εγκεφαλικού τραυματισμού.

    Τόσο η THC όσο και η CBD  έχουν θετική επίδραση στους  τραυματισμούς του εγκεφάλου.

    Σε μερικές μελέτες, η CBD έχει ακόμη ισχυρότερη επίδραση στον εγκέφαλο. Επιλέγοντας ένα στέλεχος της ιατρικής μαριχουάνας με υψηλό CBD μπορεί να προσφέρει τα μέγιστα οφέλη.

    Η μαριχουάνα κατηγοριοποιείται ως  Sativa ή Indica. Τα στελέχη Sativa δίνουν στους χρήστες ένα εντυπωσιακό, ενεργοποιητικό αποτέλεσμα. Αυτό είναι επωφελές εάν κάποιος θέλει περισσότερη ενέργεια ή χρειάζεται να παραμείνει σε επαγρύπνηση. Για βοήθεια με προβλήματα ύπνου, το στέλεχος Indica είναι καλύτερη επιλογή. Αυτά τα στελέχη συχνά κάνουν τον χρήστη να αισθάνεται υπνηλία, κάτι που μπορεί να βοηθήσει κάποιον να κοιμηθεί καλύτερα.

    Η μέθοδος κατανάλωσης είναι ένας άλλος παράγοντας στη δημιουργία του σχεδίου θεραπείας.

    Κάπνισμα: Όταν καπνίζετε μαριχουάνα, το φυτό θερμαίνεται μέχρι το σημείο της καύσης για να απελευθερώσει τα κανναβινοειδή. Αισθάνεστε αμέσως τα αποτελέσματα. Ωστόσο, το κάπνισμα δημιουργεί υποπροϊόντα που μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα στους πνεύμονες. Για το λόγο αυτό, το κάπνισμα μπορεί να μην είναι η προτιμώμενη μέθοδος για άτομα με τραυματικά εγκεφαλικά τραύματα.

    Άτμισμα: Μια εναλλακτική λύση στο κάπνισμα είναι το άτμισμα. Τα ειδικά μηχανήματα ατμίσματος θερμαίνουν τη μαριχουάνα σε χαμηλότερη θερμοκρασία από ό, τι το κάπνισμα. Το Vaping απελευθερώνει λιγότερα υποπροϊόντα από το κάπνισμα, αλλά εξακολουθεί να δίνει σχεδόν άμεσα αποτελέσματα.

    Βρώσιμη κάνναβη: Μια άλλη επιλογή για την κατανάλωση μαριχουάνας είναι ένα βρώσιμο προϊόν. Μπορείτε να επιλέξετε από μια ποικιλία από τρόφιμα με μαριχουάνα, Το όφελος της βρώσιμης κατανάλωσης είναι τα διαρκέστερα αποτελέσματα. Τα φαγητά χρειάζονται 30 λεπτά έως λίγες ώρες για να δώσουν πλήρη αποτελέσματα, αλλά αυτά τα αποτελέσματα διαρκούν πολύ περισσότερο από το κάπνισμα ή το άτμισμα.

    Παρενέργειες της χρήσης μαριχουάνας για την τραυματική βλάβη του εγκεφάλου

    Παίρνοντας ιατρική μαριχουάνα μπορεί να έχει μια βαθιά θετική επίδραση στην τραυματική εγκεφαλική βλάβη. Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η κάνναβη έχει κάποιες παρενέργειες, όπως Αύξηση της όρεξης, υπνηλία, ξηροστομία, βραχυπρόθεσμη δυσκολία στη μνήμη και ζάλη. Πολλές από τις παρενέργειες της μαριχουάνας μπορεί να είναι θετικές. Για παράδειγμα, εάν έχετε αϋπνία, το γεγονός ότι η μαριχουάνα οδηγεί σε υπνηλία μπορεί να σας βοηθήσει να κοιμηθείτε τη νύχτα. Εάν η όρεξή σας είναι λίγη, η αύξηση της όρεξης μπορεί να σας βοηθήσει να πάρετε τη διατροφή που χρειάζεστε. Επιπλέον, πολλοί χρήστες απολαμβάνουν την υψηλή αίσθηση.

    Η ιατρική μαριχουάνα έχει νευροπροστατευτική δράση

    και ελαχιστοποιεί τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του εγκεφαλικού τραυματισμού. 

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Η καλύτερη πιστοποιημένη κάνναβη για την τραυματική βλάβη του εγκεφάλου  

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τη βιολογική φυτική ιατρική κάνναβη για την τραυματική βλάβη του εγκεφάλου 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    stress trauma 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Πώς να διατηρήσετε τη μνήμη σας

    Να κάνετε κετογενική δίαιτα για να μειώσετε τις φλεγμονές

    Σύνδρομο παρκινσονισμού

    Ισχαιμικό επεισόδιο της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας

    Τεχνολογία ΙΒΜ για τον εγκεφαλικό τραυματισμό

    Κάνναβη και επιληψία

    Θέλετε να ανακτήσετε τις αναμνήσεις σας;

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις εγκεφαλικές διαταραχές

    Υπαραχνοειδής αιμορραγία

    Ισχαιμικό επεισόδιο της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας

    www.emedi.gr

     

  • Κάνναβη και σύνδρομο μετατραυματικού στρες Κάνναβη και σύνδρομο μετατραυματικού στρες

    Η ιατρική μαριχουάνα για τη μετατραυματική διαταραχή άγχους (PTSD)

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Όταν συμβαίνει ένα τραυματικό συμβάν, δεν είναι πάντα εύκολο κάποιος να το ξεπεράσει.

    Στη μετατραυματική διαταραχή άγχους (PTSD-Post-traumatic stress disorder), οι ασθενείς αισθάνονται άγχος λόγω του σοκ που είχαν από το τραύμα. 

    Η μετατραυματική διαταραχή άγχους συνδυάζει αγχώδη και καταθλιπτικά συμπτώματα, έντονες ανακλήσεις ζωντανών μνημονικών εικόνων, αρνητική φόρτιση, εφιάλτες, κρίσεις πανικού και συναισθηματική αστάθεια.

    Η διαταραχή του μετατραυματικού στρες είναι μια διαταραχή άγχους που προκαλείται από την εμπειρία τραυματικών συμβάντων. Τα τροχαία ατυχήματα, η κακοποίηση, οι αιματηρές σφαγές, ο βιασμός, οι φυσικές καταστροφές και οι καταστάσεις με οδυνηρές μνήμες (flashback) μπορεί να προκαλέσουν μετατραυματικό στρες.

    Στο μετατραυματικό στρες υπάρχει άγχος, φόβο, ναυτία, ζάλη, κατάθλιψη και διαταραχές ύπνου που διαρκούν αρκετές εβδομάδες ή  δεκαετίες.

    Τα τρία κύρια χαρακτηριστικά του PTSD είναι η επανάληψη των τραυματικών συμβάντων, η αυξημένη διέγερση και η αποφυγή. 

    Το PTSD μπορεί να μετριαστεί ή να εξαλειφθεί με τη γνωστική συμπεριφορική θεραπεία.

    Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του άγχους, των διαταραχών του ύπνου και της κατάθλιψης που συνοδεύουν το PTSD δεν είναι αποτελεσματικά κι έχουν δυσάρεστες παρενέργειες.

    Η μετατραυματική διαταραχή άγχους (PTSD) είναι μια σοβαρή διαταραχή άγχους που μπορεί να αναπτυχθεί μετά από έκθεση σε οποιοδήποτε γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα το ψυχολογικό τραύμα.

    post traumatic 1

    Τα συμπτώματα της μετατραυματικής διαταραχής άγχους:

    Προβλήματα ύπνου

    Κακή συγκέντρωση

    Επαναλαμβανόμενη επανεμφάνιση του τραύματος

    Θυμός

    Ευερεθιστότητα

    Μερικοί άνθρωποι αναπτύσσουν PTSD όταν  βιώσουν ένα επικίνδυνο συμβάν ή μια τρομακτική εμπειρία ή ένα σοκ. Όταν ένα άτομο έχει PTSD, αισθάνεται ότι απειλείται ή κινδυνεύει, ακόμα και όταν δεν υπάρχει προφανής κίνδυνος.

    Ανάλογα με το άτομο, το PTSD μπορεί να αναπτυχθεί αμέσως μετά από ένα τραύμα. Ωστόσο, μπορεί επίσης να αναπτυχθεί μήνες ή και χρόνια αργότερα. 

    Περίπου το 10 τοις εκατό των γυναικών και 4% των ανδρών αναπτύσσουν PTSD, παρά το γεγονός ότι 60% των ανδρών εμφανίζουν τραύμα κατά τη διάρκεια της ζωής τους, σε σύγκριση με το 50% των γυναικών.

    Μερικοί παράγοντες μπορούν να κάνουν ένα άτομο πιο πιθανό να νοσήσει από PTSD από ένα άλλο. Για παράδειγμα, ένα άτομο μπορεί να έχει οικογενειακό ιστορικό κατάθλιψης ή άγχους που αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης της κατάστασης. Μερικοί άνθρωποι βιώνουν περισσότερο άγχος ή τραύματα κατά τη διάρκεια της ζωής τους από άλλους. Ο τρόπος με τον οποίο ο εγκέφαλος ενός ατόμου ρυθμίζει συγκεκριμένες χημικές ουσίες ή η φυσική ιδιοσυγκρασία ενός ατόμου μπορεί, επίσης, να επηρεάσει την πιθανότητα ανάπτυξη PTSD.

    Ο αριθμός των τραυματικών συμβάντων που αντιμετωπίζει ένας άνθρωπος μπορεί, επίσης, να αυξήσει τον κίνδυνο για την ανάπτυξη του PTSD. Τα τραύματα κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας, τα θύματα σεξουαλικής επίθεσης ή άλλης βίας, όπως οι στρατιώτες που βιώνουν μια  φυσική ή ανθρώπινη καταστροφή, μπορούν όλα να προκαλέσουν PTSD.

    Κατά τη διάρκεια και μετά από ένα τραύμα, το ανθρώπινο σώμα κάνει ό, τι μπορεί για να προστατευθεί από περαιτέρω βλάβη. Η απάντηση στο άγχος, αναπτύσσεται αρχικά για να βοηθήσει τους ανθρώπους να λαμβάνουν ταχείες αποφάσεις όταν βρίσκονται σε δυνητικά απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις.

    post traumatic 5

    Τραυματικές εμπειρίες που μπορούν να προκαλέσουν PTSD:

    Στρατιωτική μάχη

    Σεξουαλική επίθεση

    Παιδική κακοποίηση

    Έντονη βία

    Φυσικές kαταστροφές

    Οι ασθενείς με μετατραυματική διαταραχή άγχους έχουν χαμηλότερα επίπεδα ανανταμίδης. Αυτός ο νευροδιαβιβαστής ενεργοποιεί τους φυσικούς υποδοχείς κανναβινοειδών που βοηθούν στην καταστολή αρνητικών αναμνήσεων. Όταν τα επίπεδα της ανανταμίδης είναι χαμηλά, το άτομο είναι πιο επιρρεπές στην εμφάνιση των συμπτωμάτων που σχετίζονται με το PTSD.

    Συμπτώματα και παρενέργειες του PTSD

    Κακές αναμνήσεις. Οι επαναλαμβανόμενες ή ενοχλητικές αναμνήσεις εκδηλώνονται με εφιάλτες ή επαναλαμβανόμενα όνειρα σχετικά με το τραύμα. Μερικοί άνθρωποι έχουν ανησυχητικές, ανεξέλεγκτες σκέψεις για το τραύμα τους.

    Αποφυγή. Αποφυγή σημαίνει προσπάθεια απομάκρυνσης από ανθρώπους ή σκέψεις που συνδέονται με το τραύμα ή που μπορούν να προκαλέσουν μνήμες ή συναισθήματα. Η διάθεση ή η σκέψη αλλάζει. Το PTSD μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που κάπιος σκέφτεται ή αισθάνεται για τον κόσμο. Οι αλλαγές στη διάθεση ή στη σκέψη μπορούν να περιλαμβάνουν τη δυσκολία κάποιος να θυμάται το συμβάν, να αισθάνεται αρνητικά για τον εαυτό του ή για τον κόσμο γύρω του και να χάσει το ενδιαφέρον για δραστηριότητες ή πράγματα που απολαμβάνει.

    Φυσικές ή συναισθηματικές αντιδράσεις. Εστιασμός  σε προβλήματα, δυσκολία στον ύπνο και αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές, όπως απερίσκεπτη οδήγηση ή κατανάλωση υπερβολικού αλκοόλ. Μερικοί άνθρωποι έχουν ξεσπάσματα ή γίνονται, ασυνήθιστα, επιθετικοί.

    Όταν τα παιδιά αναπτύσσουν PTSD, έχουν ελαφρώς διαφορετικά συμπτώματα από τους ενήλικες. Ο τύπος των συμπτωμάτων που εμφανίζει ένα παιδί εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ηλικία του. Πολύ μικρά παιδιά ηλικίας κάτω των έξι ετών αποκτούν νυχτερινή ενούρηση ή δεν μπορούν να μιλήσουν. Τα μεγαλύτερα παιδιά έχουν, συνήθως, συμπτώματα παρόμοια με αυτά των ενηλίκων.

    Τα συμπτώματα της PTSD είναι συνεχή και μακροχρόνια. Είναι αρκετά συχνό για τους ανθρώπους να βιώνουν ένα ή περισσότερα συμπτώματα μετά από ένα τραύμα. Αλλά εάν τα συμπτώματα αυτά επιλυθούν μετά από μερικές εβδομάδες, ένα άτομο είναι πιθανό να αποκτήσει οξεία διαταραχή στρες. Τα συμπτώματα που διαρκούν περισσότερο από ένα μήνα, συνήθως, σηματοδοτούν την ανάπτυξη PTSD.

    post traumatic 3

    Οι συμβατικές θεραπείες για το σύνδρομο μετατραυματικού στρες

    Η πρώτη θεραπεία είναι η ψυχοθεραπεία. 

    Η δεύτερη είναι η φαρμακευτική αγωγή.

    Μερικοί άνθρωποι επωφελούνται από το συνδυασμό θεραπειών.

    Η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία βοηθάει ο ασθενής να αντιμετωπίσει το τραύμα, να το καταλάβει και να αλλάξει τον τρόπο που σκέφτεται ή να το προσεγγίσει.

    Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του μετατραυματικού συνδρόμου:

    Οι αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs)

    Οι αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης-νορεπινεφρίνης (SNRIs)

    Η πραζοσίνη

    Αγχολυτικά

    -SSRIs. Οι SSRIs συνταγογραφούνται, συνήθως, ως αντικαταθλιπτικά. Λειτουργούν αυξάνοντας τα επίπεδα σεροτονίνης στον εγκέφαλο. Η σεροτονίνη είναι ένας νευροδιαβιβαστής, ή ένας χημικός αγγελιοφόρος, που μεταφέρει σήματα μεταξύ των εγκεφαλικών κυττάρων και συμβάλλει στην εξισορρόπηση της διάθεσης. Τα φάρμακα έχουν ευρύ φάσμα παρενεργειών, όπως ζάλη, υπνηλία, ναυτία, πονοκέφαλος και σεξουαλικά προβλήματα.

    -SNRIs. Αυτά τα φάρμακα λειτουργούν με παρόμοιο τρόπο με τους SSRIs. Επίσης, επηρεάζουν τους νευροδιαβιβαστές που μεταδίδουν μηνύματα μεταξύ των κυττάρων του εγκεφάλου για να βοηθήσουν στη ρύθμιση της διάθεσης του ασθενούς. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορούν να διαρκέσουν αρκετές εβδομάδες μετά την έναρξη της θεραπείας. Περιλαμβάνουν υπερβολική εφίδρωση, απώλεια όρεξης, αϋπνία, δυσκοιλιότητα και άλλα.

    -Πραζοσίνη. Η πραζοσίνη είναι ένα φάρμακο που βοηθάει στη βελτίωση του ύπνου και μειώνει τους εφιάλτες σε ασθενείς που πάσχουν από PTSD.Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με το φάρμακο είναι ζάλη, πόνος στο στήθος, δυσκολία στην αναπνοή, απώλεια ελέγχου της ουροδόχου κύστης και άλλα.

    -Φάρμακα κατά του άγχους. Τα φάρμακα κατά του άγχους βοηθούν στη βελτίωση της χαλάρωσης και μπορούν να βοηθήσουν τα άτομα με PTSD να αισθάνονται πιο άνετα. Ένα σημαντικό μειονέκτημα των φαρμάκων κατά του άγχους είναι ότι προκαλούν εθισμό. Όσο περισσότερο το άτομο παίρνει αυτά τα φάρμακα, τόσο μεγαλύτερη ποσότητα φαρμάκων χρειάζονται για να συμβούν τα ίδια αποτελέσματα.

    Μην χρησιμοποιείτε χημικά συμβατικά φάρμακα για να θεραπεύσετε το σύνδρομο του μετατραυματικού στρες.

    post traumatic 6

    Η ιατρική κάνναβη είναι αποτελεσματική για τη μετατραυματική διαταραχή άγχους.

    Η θεραπευτική επίδραση των κανναβινοειδών σε νευρολογικό επίπεδο είναι γνωστή. Η αποκατάσταση της ομοιόστασης και της ισορροπίας στην ψυχική σφαίρα, μέσω του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος επιτυγχάνεται με τη συνδρομή των φυτοκανναβινοειδών.

    Το άγχος, η κατάθλιψη, η αϋπνία και τα ψυχωσικά συμπτώματα μειώνονται σημαντικά με την κάνναβη.

    Η τετραϋδροκανναβινόλη ή THC αυξάνει την όρεξη και μπορεί να προκαλέσει άγχος και η τετραϋδροκανναβιβαρίνη ή THCV την κόβει την όρεξη και η κανναβιδιόλη ή CBD είναι αγχολυτική.

    Οι υποδοχείς κανναβινοειδών βρίσκονται σε διάφορα μέρη του σώματος και του εγκεφάλου, έτσι ώστε τόσο τα ψυχικά όσο και τα σωματικά συμπτώματα να μπορούν να τροποποιηθούν με τη θεραπεία με ιατρική μαριχουάνα.

    Η πυκνή παρουσία του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος σε περιοχές του εγκεφάλου που συνδέονται με το στρες, τη συγκίνηση και τη μνήμη (υποθάλαμος, αμυγδαλή και ιππόκαμπος) υποδεικνύει την αποτελεσματικότητα των κανναβινοειδών στη ρύθμιση των συμπτωμάτων.

    Οι πάσχοντες από PTSD εμφανίζουν μεγαλύτερο αριθμό κανναβοϋποδοχέων CB1 από τους μη πάσχοντες κι έχουν λιγότεη ανανταμίδη. Η ανεπάρκεια του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος είναι υπεύθυνη για την εκδήλωση των σωματικών και ψυχικών διαταραχών. Με τα φυτοκανναβινοειδή ενισχύεται και γίνεται αποκατάσταση της ελλειπούσας ποσότητας ενδοκανναβινοειδών και ανανταμίδης.

    Η κάνναβη επιφέρει μείωση κατά 75% των συμπτωμάτων του μετατραυματικού στρες. Εξαφανίζονται οι εφιάλτες, βελτιώνεται ο ύπνος και εξισορροπούνται  τα συναισθήματα. Ακόμη, εξαφανίζεται η ναυτία και η τάση για έμετο που σχετίζεται με το άγχος. 

    Όταν ενεργοποιούνται οι υποδοχείς κανναβινοειδών, λειτουργούν για να βοηθήσουν στην καταστολή ή τη βλάβη της μνήμης και επίσης, βοηθούν στη μείωση του άγχους. 

    post traumatic 4

    Η θεραπευτική χρήση κάνναβης μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής τόσο για όσους έχουν PTSD όσο και για τις οικογένειές τους. Η ιατρική μαριχουάνα ενεργοποιεί τους υποδοχείς κανναβινοειδών του σώματος και παρέχει απίστευτη ανακούφιση για μερικά από τα πιο εξασθενητικά συμπτώματα που σχετίζονται με τη διαταραχή, όπως:

    Άγχος: Μια από τις πιο κοινές ασθένειες που σχετίζονται με το PTSD είναι το χρόνιο άγχος. Η κάνναβη με μεγάλες ποσότητες CBD έχει αποδειχθεί ότι μειώνει το άγχος και βελτιώνει τη διάθεση.

    Εφιάλτες: Οι εφιάλτες είναι μια έντονη παρενέργεια της μετατραυματικής διαταραχής άγχους. Η μαριχουάνα  έχει τη δυνατότητα να μειώνει τον ύπνο REM (ταχεία κίνηση των ματιών). Αυτό είναι το στάδιο όπου εμφανίζονται τα πιο ζωντανά όνειρα. Ένας μειωμένος κύκλος REM είναι αποτελεσματικός στη θεραπεία εφιαλτών που σχετίζονται με PTSD.

    Αϋπνία: Λόγω των αναταραχών, των εφιάλτων και του άγχους που έχουν οι ασθενείς με  PTSD,  έχουν, επίσης, αϋπνία και δυσκολεύονται να κοιμηθούν. Ακόμα και εκείνοι που κοιμούνται μερικές φορές ξυπνούν από τους έντονους εφιάλτες που προκαλεί η διαταραχή. Η THC έχει αποδειχθεί ότι μειώνει το χρόνο που χρειάζεται για να κοιμηθεί κάποιος και βελτιώνει τη συνολική ποιότητα του ύπνου.

    post traumatic 2

    Τρόποι χρήσης της ιατρικής μαριχουάνας για τη μετατραυματική διαταραχή άγχους

    Έλαιο κάνναβης κάτω από τη γλώσσα: Χορηγείται έλαιο κάτω από τη γλώσσα που απορροφάται γρήγορα στην κυκλοφορία του αίματος. Οι ασθενείς αισθάνονται συνήθως τα αποτελέσματα μέσα σε τρία με πέντε λεπτά και υπάρχει γρήγορα ανακούφιση από  εφιάλτες ή αϋπνία όταν λαμβάνεται πριν τον ύπνο.

    Βρώσιμη κάνναβη: Βάμματα, κάψουλες, τρόφιμα ή ποτά με ιατρική μαριχουάνα. Μερικές φορές μπορεί να χρειαστούν έως και μερικές ώρες για να γίνουν αισθητές οι πλήρεις επιδράσεις, αλλά διαρκούν έως και 12 ώρες για όσους χρειάζονται μακροχρόνια ανακούφιση. Η κάνναβη από το στόμα χρησιμοποιείται συχνά πριν τον ύπνο.

    Εισπνοή: Η εισπνοή ιατρικής μαριχουάνας είτε με κάπνισμα είτε με άτμισμα του φυτού παρέχει την ταχύτερη ανακούφιση, συνήθως, σε ένα ή δύο λεπτά που διαρκεί αρκετές ώρες. Η εισπνοή ιατρικής μαριχουάνας φαίνεται να είναι πιο αποτελεσματική στην ανακούφιση του φόβου ή των αναμνήσεων που βιώνουν οι ασθενείς κατά τη διάρκεια της ημέρας.

    post traumatic 8

    Η ιατρική μαριχουάνα πρέπει να λαμβάνεται με σωστή ιατρική παρακολούθηση.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Η καλύτερη πιστοποιημένη κάνναβη για το σύνδρομο του μετατραυματικού στρες 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τη βιολογική φυτική ιατρική κάνναβη για το σύνδρομο του μετατραυματικού στρες  

    Διαβάστε, επίσης,

    Κάνναβη και ινομυαλγία

    Πώς η κάνναβη θεραπεύει τον καρκίνο

    Οι θεραπευτικές δράσεις των ψυχεδελικών ουσιών

    Η νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης θα προάγει την υγεία

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Η τεχνική της χαλαρωτικής αναπνοής

    Πώς η κάνναβη θεραπεύει τον καρκίνο

    Διαταραχή γενικευμένου άγχους

    Αντιμετώπιση του άγχους στον ογκολογικό ασθενή

    www.emedi.gr

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Νόσος του Crohn Οξεία δυσφαγία »