Τρίτη, 05 Νοεμβρίου 2013 11:12

Οξεία δυσφαγία

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Οξεία δυσφαγία είναι η ξαφνική μηχανική δυσκολία στην κατάποση

 

Η δυσφαγία είναι σοβαρό σύμπτωμα και θα πρέπει, εκτός και αν είναι μικρής διάρκειας, να διερευνάται επειγόντως, ώστε να αποκλεισθεί κακοήθεια.

Ο δακτύλιος Schatzki, ICD-10 K22.2, Q39.3, είναι ασυνήθης αιτία δυσφαγίας και είναι μια λεπτή, ομοιάζουσα με διάφραγμα περιφερική αναδίπλωση του βλεννογόνου που διεισδύει στον αυλό του κατώτερου οισοφάγου.

Συνήθως, βρίσκεται στην συμβολή πλακώδους και κυλινδρικού επιθηλίου και συσχετίζεται, κυρίως, με την παρουσία διαφραγματοκήλης.

Αν ο βλωμός (μπουκιά φαγητού μασημένου) παγιδευτεί στον δακτύλιο ο ασθενής προσέρχεται με οξεία δυσφαγία.

Η διάγνωση και η θεραπεία θα γίνει με ενδοσκόπηση του ανώτερου πεπτικού.

Η διαστολή με μονό ευρύ κηρίο (45-60F) θα τεμαχίσει την βλεννογονική αναδίπλωση ή μπορεί αυτή να καταστραφεί με τη λήψη τετραγωνικών βιοψιών με τις καθιερωμένες λαβίδες.

Η μακροχρόνια παρακολούθηση μετά τη διαστολή με κηρία δείχνει ότι η πλειοψηφία των ασθενών εκδηλώνει εκ νέου συμπτώματα μετά 4-5 έτη και χρήζει νέας διαστολής.

Βιβλιογραφία

Εγχειρίδιο Επείγουσας Γαστρεντερολογίας, Adam Harris, Εκδ. Βαγιονάκης

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

 

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

 

Διαβάστηκε 3293 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2019 09:33
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Μήπως έχετε αναιμία; Μήπως έχετε αναιμία;

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε αναιμία

     

    Υπάρχουν πολλοί τύποι αναιµίας (σιδηροπενική αναιμία, αιμολυτική αναιμία, μεσογειακή αναιμία, απλαστική αναιμία, αναιμία Fanconi, δρεπανοκυτταρική αναιµία, μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία, μεγαλοβλαστική αναιμία, κακοήθης αναιμία σιδηροβλαστική αναιμία κ.ά.)

    Οι πιο συνηθισμένοι τύποι αναιμίας

    -Σιδηροπενική αναιμία

    Είναι η πιο συχνή µορφή αναιµίας και συνήθως, οφείλεται σε κακή διατροφή ή σε χρόνια απώλεια αίµατος, που προκαλείται από την υπερβολική εµµηνόρροια, αιμορροϊδες, έλκος στομάχου, έλκος δωδεκαδακτύλου, γαστρίτιδα,  κ.ά. Επίσης, μπορεί να οφείλεται σε αυξηµένες ανάγκες του οργανισμού για σίδηρο, όπως κατά την  ανάπτυξη του εµβρύου κατά την εγκυµοσύνη και στα παιδιά. 

    Η έλλειψη σιδήρου εµφανίζεται όταν ο ρυθµός απώλειας ή χρήσης του σιδήρου είναι μεγαλύτερος από τον ρυθµό απορρόφησης και χρήσης του. 

    Η θεραπεία της σιδηροπενικής αναιμίας εξαρτάται από την αιτία και τη σοβαρότητα της κατάστασης. 

    Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου είναι μια κατάσταση στην οποία το αίμα στερείται επαρκών υγιών ερυθρών αιμοσφαιρίων. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια μεταφέρουν οξυγόνο στους ιστούς του σώματος.

    Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου οφείλεται σε ανεπαρκή σίδηρο. Χωρίς αρκετό σίδηρο, το σώμα δεν μπορεί να παράγει αρκετά ερυθρά αιμοσφαίρια που θα μεταφέρουν οξυγόνο (αιμοσφαιρίνη). Ως αποτέλεσμα, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να προκαλέσει κούραση και δύσπνοια.

    Αρχικά, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να είναι τόσο ήπια που δεν γίνεται αντιληπτή. Αλλά, καθώς, το σώμα γίνεται πιο ανεπαρκές σε σίδηρο και η αναιμία επιδεινώνεται, τα σημεία και τα συμπτώματα εντείνονται.

    Σημεία και συμπτώματα αναιμίας με ανεπάρκεια σιδήρου:

    Κόπωση

    Αδυναμία

    Ωχρότητα δέρματος

    Πόνος στο στήθος, γρήγορος καρδιακός παλμός ή δύσπνοια

    Πονοκέφαλος ή ζάλη

    Κρύα χέρια και πόδια

    Φλεγμονή ή πόνος στη γλώσσα

    Εύθραυστα νύχια

    Ασυνήθιστη λαχτάρα για μη θρεπτικές ουσίες, όπως πάγο ή άμυλο

    Κακή όρεξη, ειδικά σε βρέφη και παιδιά με αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου

    Από την άλλη μεριά η υπερφόρτωση του σώματος με σίδηρο μπορεί να είναι επικίνδυνη επειδή η υπερβολική συσσώρευση σιδήρου μπορεί να βλάψει το συκώτι και να προκαλέσει άλλες επιπλοκές.

    Αιτίες σιδηροπενικής αναιμίας

    Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου εμφανίζεται όταν το σώμα δεν έχει αρκετό σίδηρο για να παράγει αιμοσφαιρίνη. Η αιμοσφαιρίνη είναι το μέρος των ερυθρών αιμοσφαιρίων που δίνει στο αίμα το κόκκινο χρώμα του και επιτρέπει στα ερυθρά αιμοσφαίρια να μεταφέρουν οξυγονωμένο αίμα σε όλο το σώμα σας.

    Εάν δεν καταναλώνετε αρκετό σίδηρο ή εάν χάνετε πάρα πολύ σίδηρο, το σώμα σας δεν μπορεί να παράγει αρκετή αιμοσφαιρίνη και τελικά θα αναπτυχθεί αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου.

    Οι αιτίες της αναιμίας ανεπάρκειας σιδήρου:

    Απώλεια αίματος

    Το αίμα παρέχει σίδηρο στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Έτσι, εάν χάνετε αίμα, χάνετε και σίδηρο. Οι γυναίκες με βαριές περιόδους διατρέχουν κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου, επειδή, χάνουν αίμα κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως. Αργή, χρόνια απώλεια αίματος μέσα στο σώμα, όπως σε πεπτικό έλκος,  διαφραγματοκήλη, πολύποδες παχέος εντέρου ή καρκίνο του παχέος εντέρου κ.ά μπορεί να προκαλέσουν αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου. Η γαστρεντερική αιμορραγία μπορεί να προκύψει από την τακτική χρήση ορισμένων παυσίπονων, όπως η ασπιρίνη.

    Έλλειψη σιδήρου στη διατροφή

    Το σώμα παίρνει τακτικά σίδηρο από τα τρόφιμα που τρώτε. Εάν λαμβάνετε πολύ λίγο σίδηρο με τη διατροφή, με την πάροδο του χρόνου το σώμα μπορεί να αποκτήσει έλλειψη σιδήρου. Παραδείγματα τροφών πλούσιων σε σίδηρο είναι το κρέας, τα αυγά, τα φυλλώδη πράσινα λαχανικά και τα τρόφιμα που είναι εμπλουτισμένα με σίδηρο. Για τη σωστή ανάπτυξη τα βρέφη και τα παιδιά χρειάζονται, επίσης, σίδηρο στη διατροφή τους.

    Αδυναμία απορρόφησης σιδήρου

    Ο σίδηρος από τα τρόφιμα απορροφάται στην κυκλοφορία του αίματος στο λεπτό έντερο. Μια εντερική διαταραχή, όπως η κοιλιοκάκη, η οποία επηρεάζει την ικανότητα του εντέρου να απορροφά θρεπτικά συστατικά από την πέψη των τροφίμων, μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου. Εάν μέρος του λεπτού εντέρου έχει παρακαμφθεί ή αφαιρεθεί χειρουργικά, αυτό μπορεί να επηρεάσει την ικανότητά να απορροφάτε σίδηρο και άλλα θρεπτικά συστατικά.

    Εγκυμοσύνη

    Χωρίς συμπληρώματα σιδήρου, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου εμφανίζεται σε πολλές έγκυες γυναίκες, επειδή, τα αποθέματα σιδήρου πρέπει να εξυπηρετούν τον δικό τους αυξημένο όγκο αίματος, καθώς και να αποτελούν πηγή αιμοσφαιρίνης για το αναπτυσσόμενο έμβρυο.

    Παράγοντες κινδύνου για σιδηροπενική αναιμία

    Οι ομάδες που έχουν αυξημένο κίνδυνο αναιμίας ανεπάρκειας σιδήρου:

    Γυναίκες

    Επειδή οι γυναίκες χάνουν αίμα κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως, γενικά, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου.

    Βρέφη και παιδιά

    Τα βρέφη, ειδικά εκείνα που είχαν χαμηλό βάρος γέννησης ή γεννήθηκαν πρόωρα, που δεν λαμβάνουν αρκετό σίδηρο από το μητρικό γάλα ή άλλο γάλα διατρέχουν κίνδυνο ανεπάρκειας σιδήρου. Τα παιδιά χρειάζονται επιπλέον σίδηρο κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης. Εάν το παιδί δεν ακολουθεί μια υγιεινή, ισορροπημένη διατροφή κινδυνεύει από αναιμία.

    Χορτοφάγοι

    Τα άτομα που δεν τρώνε κρέας έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου εάν δεν τρώνε άλλες τροφές πλούσιες σε σίδηρο.

    Αιμοδότες

    Τα άτομα που δίνουν τακτικά αίμα έχουν αυξημένο κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου, καθώς, η αιμοδοσία μπορεί να καταστρέψει τα αποθέματα σιδήρου. Η χαμηλή αιμοσφαιρίνη που σχετίζεται με την αιμοδοσία είναι ένα προσωρινό πρόβλημα που αντιμετωπίζεται με την κατανάλωση περισσότερων τροφών πλούσιων σε σίδηρο. Μην δωρίζετε αίμα εάν έχετε χαμηλή αιμοσφαιρίνη.

    Η αναιμία με ήπια ανεπάρκεια σιδήρου, συνήθως, δεν προκαλεί επιπλοκές.

    Ωστόσο, εάν δεν αντιμετωπιστεί, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να γίνει σοβαρή και να οδηγήσει σε προβλήματα υγείας, όπως τα ακόλουθα:

    Καρδιακά προβλήματα

    Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να οδηγήσει σε γρήγορο ή ακανόνιστο καρδιακό παλμό. Η καρδιά πρέπει να αντλεί περισσότερο αίμα για να αντισταθμίσει την έλλειψη οξυγόνου που μεταφέρεται στο αίμα όταν έχετε σιδηροπενική αναιμία. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη καρδιακή συχνότητα ή καρδιακή ανεπάρκεια.

    Προβλήματα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

    Σε έγκυες γυναίκες, η σοβαρή ανεπάρκεια σιδήρου συνδέεται με πρόωρο τοκετό και γέννηση μωρών με χαμηλό βάρος γέννησης. Αλλά, η κατάσταση μπορεί να αποφευχθεί σε έγκυες γυναίκες που λαμβάνουν συμπληρώματα σιδήρου ως μέρος της προγεννητικής τους φροντίδας.

    Προβλήματα ανάπτυξης

    Σε βρέφη και παιδιά, η σοβαρή ανεπάρκεια σιδήρου μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία, καθώς και σε καθυστερημένη ανάπτυξη. Επιπλέον, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου σχετίζεται με αυξημένη ευαισθησία σε λοιμώξεις.

    Πρόληψη σιδηροπενικής αναιμίας

    Επιλέξτε τροφές πλούσιες σε σίδηρο:

    Κόκκινο κρέας, χοιρινό και πουλερικά

    Θαλασσινά

    Φασόλια

    Σκούρα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, όπως το σπανάκι

    Αποξηραμένα φρούτα, όπως σταφίδες και βερίκοκα

    Δημητριακά, ψωμιά και ζυμαρικά ενισχυμένα με σίδηρο

    Αρακάς

    Το σώμα απορροφά περισσότερο σίδηρο από το κρέας. Εάν επιλέξετε να μην τρώτε κρέας, ίσως χρειαστεί να αυξήσετε την πρόσληψη πλούσιων σε σίδηρο φυτικών τροφών.

    Επιλέξτε τρόφιμα που περιέχουν βιταμίνη C για ενίσχυση της απορρόφησης σιδήρου.

    Μπορείτε να βελτιώσετε την απορρόφηση σιδήρου από το σώμα σας πίνοντας χυμό εσπεριδοειδών ή τρώγοντας άλλα τρόφιμα πλούσια σε βιταμίνη C την ίδια στιγμή που τρώτε τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο. Η βιταμίνη C σε χυμούς εσπεριδοειδών, όπως ο χυμός πορτοκαλιού, βοηθά το σώμα σας να απορροφήσει καλύτερα τον διαιτητικό σίδηρο.

    Η βιταμίνη C βρίσκεται, επίσης, σε:

    Μπρόκολο

    Φράπα

    Ακτινίδια

    Φυλλώδη λαχανικά

    Πεπόνια

    Πορτοκάλια

    Πιπεριές

    Φράουλες

    Μανταρίνια

    Ντομάτες

    Πρόληψη αναιμίας από ανεπάρκεια σιδήρου σε βρέφη

    Για να αποφευχθεί η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου στα βρέφη, ταΐστε το μωρό σας με μητρικό γάλα ή με γάλα ενισχυμένο με σίδηρο για το πρώτο έτος. Το αγελαδινό γάλα δεν είναι καλή πηγή σιδήρου για μωρά και δεν συνιστάται για βρέφη κάτω του 1 έτους. Μετά την ηλικία των 6 μηνών, ξεκινήστε να ταΐζετε το μωρό σας με δημητριακά εμπλουτισμένα με σίδηρο ή κρέατα, τουλάχιστον, δύο φορές την ημέρα για να ενισχύσετε την πρόσληψη σιδήρου. Μετά από ένα χρόνο, βεβαιωθείτε ότι τα παιδιά δεν πίνουν περισσότερο από 600 ml γάλα την ημέρα. Το πολύ γάλα αντικαθιστά συχνά άλλα τρόφιμα, που είναι πλούσια σε σίδηρο.

    Διαβάστε, επίσης,

    Η τσουκνίδα είναι φάρμακο για την αναιμία

    Σούπα για να πάρετε σίδηρο

    Για όσους τρώνε κιμωλία

    Η κοιλιοκάκη

    Αν θέλετε να θεραπεύσετε τη σιδηροπενική αναιμία με τη διατροφή

    Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

    Σούπα για να πάρετε σίδηρο

    Συμπληρώματα σιδήρου

    Τι λείπει απ΄τον οργανισμό αν έχετε φαγούρα

    Υποχρωμία

    Στοματίτιδα

    Οι βιταμίνες για την κόπωση

    Στροφή αριστερά ή δεξιά

    Ποικιλοκυττάρωση σε πλακάκι αίματος

    Μικροκυττάρωση στο πλακάκι αίματος

    Ανεπάρκεια σιδήρου

    anemia 1

    -Απλαστική αναιµία

    Η απλαστική αναιµία είναι µια διαταραχή του αίµατος, στην οποία ο µυελός των οστών του οργανισµού δεν παράγει αρκετά νέα αιµοσφαίρια. Αυτό µπορεί να οδηγήσει σε µια σειρά από προβλήµατα υγείας, όπως αρρυθµίες, διόγκωση της καρδιάς, καρδιακή ανεπάρκεια, λοιµώξεις και αιµορραγία. Η απλαστική αναιµία είναι µία σπάνια, αλλά σοβαρή κατάσταση. Μπορεί να αναπτυχθεί είτε ξαφνικά είτε αργά και τείνει να επιδεινώνεται µε το χρόνο, εκτός αν η αιτία αναγνωριστεί και αντιµετωπιστεί έγκαιρα.

    Η βλάβη στα βλαστικά κύτταρα του µυελού των οστών προκαλεί απλαστική αναιµία. Σε περισσότερους από τους µισούς ανθρώπους που έχουν απλαστική αναιµία η αιτία της διαταραχής είναι άγνωστη. Ένας αριθµός από επίκτητες ασθένειες, καταστάσεις και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν απλαστική αναιµία, όπως, τοξίνες, φυτοφάρµακα, αρσενικό και βενζόλιο, οι ακτινοβολίες και χηµειοθεραπείες, φάρµακα, όπως η χλωραµφαινικόλη, λοιµώδη νοσήµατα, όπως, η ηπατίτιδα, ο ιός Epstein-Barr, ο κυτταροµεγαλοϊός, ο παρβοϊός B19 και ο HIV, αυτοάνοσες διαταραχές, όπως ο λύκος, η ρευµατοειδής αρθρίτιδα και κληρονοµικές αιτίες.

    Η θεραπεία για την απλαστική αναιµία περιλαµβάνει µεταγγίσεις αίµατος, µεταµοσχεύσεις κυττάρων του αίµατος, χορήγηση βλαστοκυττάρων αίματος και φαρµακευτική αγωγή. Αυτές οι θεραπείες έχουν σα σκοπό να αποτρέψουν είτε να περιορίσουν τις επιπλοκές, να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συµπτωµάτων και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Η αποφυγή της αιτίας της απλαστικής αναιµίας, όπως η αποφυγή έκθεσης σε τοξίνες µπορεί, επίσης, να θεραπεύσει την κατάσταση.

    Η απλαστική αναιμία είναι μια κατάσταση που εμφανίζεται όταν το σώμα σταματά να παράγει αρκετά νέα κύτταρα αίματος. Η κατάσταση προκαλεί κόπωση, λοιμώξεις και ανεξέλεγκτη αιμορραγία.

    Η απλαστική αναιμία μπορεί να αναπτυχθεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Μπορεί να συμβεί ξαφνικά ή μπορεί να εμφανιστεί αργά και να επιδεινωθεί με την πάροδο του χρόνου. Μπορεί να είναι ήπια ή σοβαρή.

    Η θεραπεία για την απλαστική αναιμία περιλαμβάνει φάρμακα, μεταγγίσεις αίματος ή μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων, δηλαδή, μεταμόσχευση μυελού των οστών.

    Τα σημεία και συμπτώματα της απλαστικής αναιμίας:

    Κούραση

    Δυσκολία στην αναπνοή

    Γρήγορος ή ακανόνιστος καρδιακός ρυθμός

    Ωχρότητα δέρματος

    Συχνές ή παρατεταμένες λοιμώξεις

    Ανεξήγητοι ή εύκολοι μώλωπες

    Ρινορραγίες και αιμορραγικά ούλα

    Παρατεταμένη αιμορραγία από κοψίματα

    Εξάνθημα

    Ζάλη

    Πονοκέφαλος

    Πυρετός

    Η απλαστική αναιμία μπορεί να είναι βραχύβια ή μπορεί να γίνει χρόνια. Μπορεί να είναι σοβαρή και ακόμη και θανατηφόρος.

    Τα βλαστοκύτταρα στο μυελό των οστών παράγουν κύτταρα αίματος: ερυθρά κύτταρα, λευκά κύτταρα και αιμοπετάλια. Στην απλαστική αναιμία, τα βλαστικά κύτταρα καταστρέφονται. Ως αποτέλεσμα, ο μυελός των οστών είναι είτε άδειος (απλαστικός) είτε περιέχει λίγα κύτταρα αίματος (υποπλαστικά).

    Η πιο συχνή αιτία της απλαστικής αναιμίας είναι όταν το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στα βλαστικά κύτταρα του μυελού των οστών.

    Άλλοι παράγοντες που μπορούν να τραυματίσουν τον μυελό των οστών και να επηρεάσουν την παραγωγή αιμοσφαιρίων:

    Ακτινοθεραπείες και χημειοθεραπείες

    Ενώ αυτές οι θεραπείες καταπολέμησης του καρκίνου σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα, μπορούν, επίσης, να βλάψουν τα υγιή κύτταρα, συμπεριλαμβανομένων των βλαστικών κυττάρων στο μυελό των οστών. Η απλαστική αναιμία μπορεί να είναι μια προσωρινή ή μια μόνιμη παρενέργεια παρενέργεια αυτών των θεραπειών.

    Έκθεση σε τοξικές χημικές ουσίες

    Τοξικές χημικές ουσίες, όπως, ορισμένες που χρησιμοποιούνται σε φυτοφάρμακα και εντομοκτόνα, και το βενζόλιο, ένα συστατικό στη βενζίνη, συνδέονται με την απλαστική αναιμία. Αυτός ο τύπος αναιμίας μπορεί να βελτιωθεί εάν αποφεύγετε την επανειλημμένη έκθεση στις χημικές ουσίες που προκαλούν αυτήν την ασθένεια.

    Χρήση ορισμένων φαρμάκων

    Ορισμένα φάρμακα, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και ορισμένα αντιβιοτικά, μπορούν να προκαλέσουν απλαστική αναιμία.

    Αυτοάνοσες διαταραχές

    Μια αυτοάνοση διαταραχή, στην οποία το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται σε υγιή κύτταρα, κτυπάει τα βλαστικά κύτταρα στο μυελό των οστών.

    Ιογενείς λοιμώξεις

    Οι ιογενείς λοιμώξεις που επηρεάζουν τον μυελό των οστών μπορούν να παίξουν ρόλο στην ανάπτυξη της απλαστικής αναιμίας. Οι ιοί που συνδέονται με την απλαστική αναιμία περιλαμβάνουν την ηπατίτιδα, τη λοίμωξη με τον ιό Epstein-Barr, τον κυτταρομεγαλοϊό, τον παρβοϊό Β19 και τον ιό  HIV.

    Εγκυμοσύνη

    Το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να προσβάλει τον μυελό των οστών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

    Άγνωστοι παράγοντες

    Σε πολλές περιπτώσεις, οι γιατροί δεν είναι σε θέση να εντοπίσουν την αιτία της απλαστικής αναιμίας (ιδιοπαθής απλαστική αναιμία).

    Συνδέσεις με άλλες σπάνιες διαταραχές

    Μερικά άτομα με απλαστική αναιμία έχουν, επίσης, μια σπάνια διαταραχή γνωστή ως παροξυσμική νυκτερινή αιμοσφαιρινουρία, η οποία προκαλεί ελάττωση των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Αυτή η κατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε απλαστική αναιμία ή η απλαστική αναιμία μπορεί να εξελιχθεί σε παροξυσμική νυκτερινή αιμοσφαιρινουρία.

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Χλωροκίνη

    Πενικιλλαμίνη

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Όλες οι αιτίες των λευχαιμιών

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Καροτιναιμία

    Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία

    Ακοκκιοκυτταραιμία

    anemia 2

    -Αναιμία Fanconi 

    Η αναιμία του Fanconi είναι μια σπάνια, κληρονομική ασθένεια που οδηγεί σε απλαστική αναιμία. Τα παιδιά που γεννιούνται με αυτό τείνουν να είναι μικρότερα από το μέσο όρο και έχουν γενετικές ανωμαλίες, όπως υπανάπτυκτα άκρα.

    Η ασθένεια διαγιγνώσκεται με τη βοήθεια εξετάσεων αίματος.

    Μέσα στα οστά υπάρχει ένα σπογγώδες δίκτυο συνδετικού ιστού που ονομάζεται μυελός των οστών. O μυελός των οστών κατασκευάζει ερυθρά αιμοσφαίρια που μεταφέρουν οξυγόνο, λευκά αιμοσφαίρια που καταπολεμούν τις ασθένειες και αιμοπετάλια που πήζουν το αίμα. 

    Η αναιμία αυτή εμποδίζει το μυελό των οστών να λειτουργεί σωστά και να παράγει υγιή κύτταρα αίματος, μια κατάσταση που είναι γνωστή ως απλαστική αναιμία.

    Η αναιμία Fanconi είναι υπεύθυνη για μια ποικιλία σωματικών και ψυχικών γενετικών ανωμαλιών, όπως σκελετικά προβλήματα και ασυνήθιστος χρωματισμός του δέρματος.

    Όποιος έχει αναιμία Fanconi έχει αυξημένο κίνδυνο για ανάπτυξη ορισμένων καρκίνων, όπως, οξεία μυελογενής λευχαιμία. 

    Η απλαστική αναιμία  είναι μια υπολειπόμενη γενετική διαταραχή, που σημαίνει ότι πρέπει κάποιος να κληρονομήσει το μη φυσιολογικό γονίδιο και από τους δύο γονείς. Τουλάχιστον 13 ελαττωματικά γονίδια μπορούν να το προκαλέσουν, επομένως, μπορεί κάποιος  να κληρονομήσει οποιοδήποτε από αυτά τα μεταλλαγμένα γονίδια για να έχει αυτή την αναιμία.

    Για να είστε φορέας της αναιμίας Fanconi, πρέπει να κληρονομήσετε ένα φυσιολογικό γονίδιο και ένα μη φυσιολογικό γονίδιο από τους γονείς σας. Για να αποκτήσει το παιδί σας αναιμία Fanconi τόσο εσείς όσο και ο άλλος γονέας πρέπει να μεταβιβάσετε ένα ελαττωματικό γονίδιο.

    Η ασθένεια είναι σπάνια και συνήθως, διαγιγνώσκεται αρχικά σε παιδιά ηλικίας 2 έως 15 ετών. Μόνο το 10% των ατόμων διαγιγνώσκονται κατά την ενηλικίωση.

    Παράγοντες που μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο για αναιμία Fanconi:

    Θεραπεία με ακτινοβολία υψηλής δόσης ή χημειοθεραπεία για καρκίνο

    Έκθεση σε τοξικές χημικές ουσίες

    Xρήση ορισμένων συνταγογραφούμενων φαρμάκων, όπως η χλωραμφενικόλη, η οποία χρησιμοποιείται για τη θεραπεία βακτηριακών λοιμώξεων και ενώσεις που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας

    Ορισμένες ασθένειες του αίματος, αυτοάνοσες διαταραχές και σοβαρές λοιμώξεις

    Εγκυμοσύνη, σπάνια

    Δεν υπάρχει πρόληψη για τις περισσότερες περιπτώσεις απλαστικής αναιμίας. Η αποφυγή έκθεσης σε εντομοκτόνα, ζιζανιοκτόνα, οργανικούς διαλύτες, χρώματα και άλλες τοξικές χημικές ουσίες μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο της νόσου.

    Συμπτώματα και σημεία αναιμίας Fanconi

    Μη φυσιολογικά γεννητικά όργανα

    Κοντοί αντίχειρες ή αντιβράχια

    Κοντό ανάστημα

    Μικρά, ή παραμορφωμένα μάτια

    Σκελετικά προβλήματα

    Μικρότερο από το κανονικό κεφάλι, που ονομάζεται μικροκεφαλία

    Μπαλώματα ανοιχτόχρωμου δέρματος

    Τα καρδιακά προβλήματα και τα μη φυσιολογικά νεφρά είναι, επίσης, συχνά σε παιδιά με αναιμία Fanconi. Οι ενήλικες με αναιμία Fanconi μπορεί να παρουσιάσουν καρκίνο κεφαλής και τραχήλου, καρκίνο στο γαστρεντερικό σύστημα και γυναικολογικό καρκίνο σε πολύ πρωιμότερη ηλικία από ό, τι οι περισσότεροι άνθρωποι.

    Ανεξάρτητα από την ηλικία, σχεδόν όλοι όσοι πάσχουν από αναιμία Fanconi θα παρουσιάσουν ανεπάρκεια μυελού των οστών, αν και η εξέλιξή της μπορεί να διαφέρει από άτομο σε άτομο.

    Η ασθένεια αφήνει, επίσης, τα περισσότερα ενήλικα αρσενικά και τα μισά από τα θηλυκά στείρα.

    Τα άτομα με αναιμία Fanconi είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν υδροκεφαλία.

    Οι περισσότερες θεραπείες για την αναιμία Fanconi εξαρτώνται από τη σοβαρότητα της νόσου, το ιατρικό ιστορικό, την ηλικία και τη γενική υγεία. Παιδίατροι, χειρουργοί, καρδιολόγοι, ογκολόγοι, ουρολόγοι, νεφρολόγοι και άλλοι συμμετέχουν στη θεραπεία.

    Μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων μυελού των οστών

    Ένας τρόπος αντιμετώπισης της αναιμίας Fanconi είναι η αντικατάσταση των κατεστραμμένων κυττάρων του μυελού των οστών με υγιή κύτταρα μέσω μεταμόσχευσης μυελού των οστών. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, ο ελαττωματικός μυελός των οστών καταστρέφεται με ακτινοθεραπείες και χημειοθεραπείες. Στη συνέχεια αντικαθίσταται με μυελό των οστών από έναν υγιή δότη.

    Θεραπεία ανδρογόνων

    Αυτές οι ορμόνες μπορεί να βοηθήσουν το σώμα σας να παράγει περισσότερα κύτταρα αίματος. Η ορμονική θεραπεία μπορεί, επίσης, να προκαλέσει ηπατική νόσο κι έχει πολλές παρενέργειες.

    Αυξητικοί παράγοντες

    Οι γιατροί χρησιμοποιούν συνθετικούς αυξητικούς παράγοντες που διεγείρουν την ανάπτυξη των αιμοσφαιρίων.

    Χειρουργική επέμβαση

    Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να βοηθήσει στη διόρθωση ορισμένων φυσικών ανωμαλιών, πεπτικών προβλημάτων και άλλων ελαττωμάτων.

    Γονιδιακή θεραπεία

    Μπορεί να γίνει αντικατάσταση του μεταλλαγμένου γονιδίου Fanconi με ένα φυσιολογικό αντίγραφο. Τα νέα γονίδια είναι σε θέση να παράγουν πρωτεΐνες που μπορούν να επιδιορθώσουν τον μυελό των οστών.

    Επειδή η αναιμία Fanconi είναι κληρονομική ασθένεια, δεν υπάρχει τρόπος να την αποτρέψουμε πλήρως. Ωστόσο, οι γενετικές εξετάσεις διαλογής μπορούν να προσδιορίσουν αν είστε φορέας ενός μεταλλαγμένου γονιδίου Fanconi. Με αυτόν τον τρόπο μπορείτε να ενημερωθείτε πλήρως προτού αποφασίσετε να αποκτήσετε παιδιά.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σφάλματα μεταβολισμού

    Όλες οι αιτίες των λευχαιμιών

    Οι λευχαιμίες

    Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία

    Έτσι προκαλείται ο καρκίνος

    Θρομβοπενία

    Μολυβδίαση

    Γιατί κάποιος παθαίνει λευχαιμία

    anemia 4

    -Αιµολυτική αναιµία

    Η αιµολυτική αναιµία είναι µια κατάσταση στην οποία τα ερυθρά αιµοσφαίρια καταστρέφονται και αποµακρύνονται από την κυκλοφορία του αίµατος πριν από την κανονική διάρκεια ζωής τους. Μια σειρά από ασθένειες, συνθήκες και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν την καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων στο αίµα. Η αιµολυτική αναιµία µπορεί να οδηγήσει σε διάφορα προβλήµατα υγείας, όπως κόπωση, πόνος, αρρυθµίες, διόγκωση καρδιάς και καρδιακή ανεπάρκεια.

    Υπάρχουν πολλοί τύποι αιµολυτικών αναιµιών, µερικοί από τους οποίους κληρονοµούνται και άλλοι που εκδηλώνονται από διαφορές αίτιες.

    Η άµεση αιτία της αιµολυτικής αναιµίας είναι η πρόωρη καταστροφή των ερυθρών αιµοσφαιρίων. Μια σειρά από ασθένειες, συνθήκες και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν τον οργανισµό να καταστρέψει τα ερυθρά αιµοσφαίριά του. Αυτές οι αιτίες µπορούν είτε να κληρονοµηθούν είτε να αποκτηθούν. Μερικές φορές, η αιτία της αιµολυτικής αναιµίας δεν είναι γνωστή.

    Σε κληρονοµικές αιµολυτικές αναιµίες, τα γονίδια που ελέγχουν πώς παράγονται τα ερυθρά αιµοσφαίρια είναι ελαττωµατικά. ∆ιαφορετικά είδη ελαττωµατικών γονίδιων καθορίζουν τις διάφορες µορφές κληρονοµικής αιµολυτικής αναιµίας. Σε κάθε τύπο κληρονοµικής αιµολυτικής αναιµίας, ο οργανισµός δηµιουργεί µη φυσιολογικά ερυθρά αιµοσφαίρια. Το πρόβληµα µε τα ερυθρά αιµοσφαίρια µπορεί να επηρεάζουν την αιµοσφαιρίνη, την κυτταρική µεµβράνη ή τα ένζυµα (G-6PD) που διατηρούν υγιή ερυθρά αιµοσφαίρια.

    Στην επίκτητη αιµολυτική αναιµία, ο οργανισµός παράγει φυσιολογικά ερυθρά αιµοσφαίρια, ωστόσο κάποια ασθένεια, νόσηµα ή παράγοντας καταστρέφει τα κύτταρα πολύ νωρίς. Παραδείγµατα περιλαµβάνουν διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήµατος, λοιµώξεις και αντιδράσεις σε φάρµακα ή µεταγγίσεις αίµατος.

    Οι θεραπείες για την αιµολυτική αναιµία περιλαµβάνουν µεταγγίσεις αίµατος, φάρµακα, πλασµαφαίρεση, χειρουργική επέµβαση, µεταµοσχεύσεις βλαστικών κυττάρων αίµατος και µυελού και αλλαγές στον τρόπο ζωής.

    Άτοµα που έχουν ήπια αιµολυτική αναιµία µπορεί να µη χρειάζονται θεραπεία, εφόσον η κατάσταση δεν επιδεινώνεται.

    Άτοµα µε σοβαρή αιµολυτική αναιµία, συνήθως, χρειάζονται συνεχή θεραπεία.

    Η αιμολυτική αναιμία είναι μια διαταραχή στην οποία τα ερυθρά αιμοσφαίρια καταστρέφονται γρηγορότερα από αυτά που μπορούν να δημιουργηθούν. Η καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων ονομάζεται αιμόλυση.

    Τα ερυθρά αιμοσφαίρια μεταφέρουν οξυγόνο σε όλα τα μέρη του σώματός σας. Εάν έχετε χαμηλότερη από την κανονική ποσότητα ερυθρών αιμοσφαιρίων, έχετε αναιμία. Όταν έχετε αναιμία, το αίμα σας δεν μπορεί να φέρει αρκετό οξυγόνο σε όλους τους ιστούς και τα όργανα σας. Χωρίς αρκετό οξυγόνο, το σώμα σας δεν μπορεί να λειτουργήσει όσο θα έπρεπε.

    Η αιμολυτική αναιμία μπορεί να κληρονομηθεί ή να αποκτηθεί:

    Η κληρονομική αιμολυτική αναιμία συμβαίνει όταν οι γονείς μεταβιβάζουν το γονίδιο για την πάθηση στα παιδιά τους.

    Η επίκτητη αιμολυτική αναιμία αναπτύσσεται αργότερα.

    Με τον κληρονομικό τύπο, οι γονείς μεταβιβάζουν τα γονίδια για την πάθηση στα παιδιά τους. Δύο κοινές αιτίες αυτού του τύπου αναιμίας είναι η δρεπανοκυτταρική αναιμία και η θαλασσαιμία. Αυτές οι καταστάσεις παράγουν ερυθρά αιμοσφαίρια που δεν ζουν όσο τα κανονικά ερυθρά αιμοσφαίρια.

    Επίκτητη αιμολυτική αναιμία

    Το σώμα δημιουργεί φυσιολογικά ερυθρά αιμοσφαίρια, αλλά αργότερα καταστρέφονται.

    Αιτίες επίκτητης αιμολυτικής αναιμίας

    Ορισμένες λοιμώξεις, οι οποίες μπορεί να είναι ιογενείς ή βακτηριακές

    Φάρμακα, όπως η πενικιλλίνη, η ακεταμινοφαίνη κ. ά

    Καρκίνοι αίματος

    Αυτοάνοσες διαταραχές, όπως λύκος, ρευματοειδής αρθρίτιδα ή ελκώδης κολίτιδα

    Ορισμένοι όγκοι

    Υπερδραστήριος σπλήνας (υπερπλασία)

    Μηχανικές καρδιακές βαλβίδες που μπορεί να βλάψουν τα ερυθρά αιμοσφαίρια, καθώς, φεύγουν από την καρδιά

    Μια σοβαρή αντίδραση σε μετάγγιση αίματος

    Ορισμένοι τύποι επίκτητης αιμολυτικής αναιμίας είναι βραχυπρόθεσμες (προσωρινές) και εξαφανίζονται για αρκετούς μήνες. Άλλοι τύποι μπορούν να μείνουν δια βίου (χρόνιοι). Μπορεί να φύγουν και να επιστρέψουν ξανά με την πάροδο του χρόνου.

    Συμπτώματα και σημεία αιμολυτικής αναιμίας

    Ωχρότητα δέρματος

    Κίτρινο δέρμα, μάτια και στόμα (ίκτερος)

    Σκούρα χρωματισμένα ούρα

    Πυρετός

    Αδυναμία

    Ζάλη

    Σύγχυση

    Διογκωμένος σπλήνας και ήπαρ

    Αυξημένος καρδιακός ρυθμός (ταχυκαρδία)

    Καρδιακό φύσημα

    Διάγνωση αιμολυτικής αναιμίας

    Γενική αίματος

    Άλλες εξετάσεις αίματος (χολερυθρίνη, άμεση κι έμμεση Coombs, LDH κ.ά)

    Γενική ούρων. Έλεγχος για αιμοσφαιρίνη (μια πρωτεΐνη στα ερυθρά αιμοσφαίρια) και σίδηρο.

    Αναρρόφηση μυελού των οστών ή βιοψία. Αυτό περιλαμβάνει τη λήψη ενός μικρού δείγματος υγρού μυελού των οστών (αναρρόφηση) ή στερεού ιστού μυελού των οστών (που ονομάζεται οστεομυελική βιοψία). Το δείγμα λαμβάνεται, συνήθως, από τα οστά του ισχίου. Ελέγχεται για τον αριθμό, το μέγεθος και την ωριμότητα των κυττάρων του αίματος ή των ανώμαλων κυττάρων.

    Θεραπεία αιμολυτικής αναιμίας

    Μεταγγίσεις αίματος

    Κορτικοστεροειδή φάρμακα

    Θεραπεία για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού σας συστήματος (χρησιμοποιώντας ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη)

    Ριτουξιμάμπη

    Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, ενδέχεται να απαιτούνται οι ακόλουθες θεραπείες:

    Χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του σπλήνα

    Μείωση της δύναμης του ανοσοποιητικού σας συστήματος (ανοσοκατασταλτική θεραπεία)

    Πρόληψη μολύνσεων

    Μένοντας μακριά από άτομα που είναι άρρωστα

    Αποφεύγοντας τα μεγάλα πλήθη

    Πλένοντας συχνά τα χέρια σας

    Αποφεύγοντας τα άψητα τρόφιμα

    Βουρτσίζοντας τα δόντια σας τακτικά

    Διαβάστε, επίσης,

    Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Σουλφασαλαζίνη

    Τα φάρμακα που προκαλούν χολολιθίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα

    Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

    Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο

    Πορφυρία

    Αντιπυρηνικά αντισώματα

    Κυαμισμός

    Υπερχρωμία

    Τεχνητός σπλήνας που καθαρίζει το αίμα

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Χολερυθρίνη αίματος

    Εργαστηριακές εξετάσεις για την αιμολυτική αναιμία

    Αιμολυτική αναιμία

    Αιμορραγία στον καρκίνο

    Λοιμώδης μονοπυρήνωση

    Λαπαροσκοπική σπληνεκτομή

    anemia 6

    -Θαλασσαιµία (µεσογειακή αναιµία)

    Οι θαλασσαιµίες είναι κληρονοµικές διαταραχές και ο οργανισμός παράγει λιγότερα υγιή ερυθρά αιµοσφαίρια και λιγότερη αιµοσφαιρίνη (µια πλούσια σε σίδηρο πρωτεΐνη στα ερυθρά αιµοσφαίρια).

    Οι δύο κύριοι τύποι θαλασσαιµίας είναι η α- και β-θαλασσαιµία.

    Οι θαλασσαιµίες επηρεάζουν τόσο τους άνδρες όσο και τις γυναίκες και εµφανίζονται πιο συχνά σε ανθρώπους Iταλικής, Eλληνικής, και Μέσης Ανατολής (µεσογειακή αναιµία), ασιατικής και αφρικανικής καταγωγής.

    Στις σοβαρές µορφές γίνεται διάγνωση σε πρώιµη παιδική ηλικία και είναι διά βίου παθήσεις.

    Υπάρχουν διάφοροι τύποι θαλασσαιμίας. Τα σημεία και τα συμπτώματα που έχετε εξαρτάται από τον τύπο και τη σοβαρότητα της κατάστασής σας.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της θαλασσαιμίας:

    Κούραση

    Αδυναμία

    Ωχρότητα δέρματος

    Παραμορφώσεις των οστών του προσώπου

    Αργή ανάπτυξη

    Κοιλιακό πρήξιμο

    Σκούρα ούρα

    Μερικά μωρά εμφανίζουν σημεία και συμπτώματα θαλασσαιμίας κατά τη γέννηση. Άλλοι τα αναπτύσσουν κατά τα πρώτα δύο χρόνια της ζωής. Μερικοί άνθρωποι που έχουν μόνο ένα γονίδιο αιμοσφαιρίνης που επηρεάζεται δεν έχουν συμπτώματα θαλασσαιμίας.

    Αιτίες θαλασσαιμίας

    Η θαλασσαιμία προκαλείται από μεταλλάξεις στο DNA των κυττάρων που παράγουν αιμοσφαιρίνη, την ουσία στα ερυθρά αιμοσφαίρια, που μεταφέρει οξυγόνο σε όλο το σώμα. Οι μεταλλάξεις που σχετίζονται με τη θαλασσαιμία μεταδίδονται από τους γονείς στα παιδιά.

    Τα μόρια αιμοσφαιρίνης αποτελούνται από αλυσίδες που ονομάζονται άλφα και βήτα αλυσίδες που μπορούν να επηρεαστούν από μεταλλάξεις. Στη θαλασσαιμία, η παραγωγή των αλυσίδων άλφα ή βήτα μειώνεται, με αποτέλεσμα είτε την άλφα-θαλασσαιμία είτε τη βήτα-θαλασσαιμία.

    Στην άλφα-θαλασσαιμία, η σοβαρότητα της θαλασσαιμίας  εξαρτάται από τον αριθμό των γονιδιακών μεταλλάξεων που κληρονομείτε από τους γονείς. Όσο πιο μεταλλαγμένα γονίδια έχετε, τόσο πιο σοβαρή είναι η θαλασσαιμία.

    Στην βήτα-θαλασσαιμία, η σοβαρότητα της θαλασσαιμίας εξαρτάται από το ποιο μέρος του μορίου της αιμοσφαιρίνης επηρεάζεται.

    Άλφα-θαλασσαιμία

    Τέσσερα γονίδια εμπλέκονται στην κατασκευή της αλυσίδας άλφα αιμοσφαιρίνης. Παίρνετε δύο από κάθε έναν από τους γονείς σας.

    Εάν κληρονομήσετε:

    Ένα μεταλλαγμένο γονίδιο, δεν θα έχετε σημεία ή συμπτώματα θαλασσαιμίας. Αλλά είστε φορέας της νόσου και μπορείτε να την μεταδώσετε στα παιδιά σας.

    Δύο μεταλλαγμένα γονίδια, τα σημεία και τα συμπτώματα της θαλασσαιμίας σας θα είναι ήπια. Αυτή η κατάσταση μπορεί να ονομαστεί στίγμα άλφα-θαλασσαιμίας.

    Τρία μεταλλαγμένα γονίδια, τα σημεία και τα συμπτώματα θα είναι μέτρια έως σοβαρά.

    Η κληρονομικότητα τεσσάρων μεταλλαγμένων γονιδίων είναι σπάνια και συνήθως, οδηγεί σε θνησιμότητα. Τα μωρά που γεννιούνται με αυτή την πάθηση συχνά πεθαίνουν λίγο μετά τη γέννηση ή χρειάζονται θεραπεία δια βίου μετάγγισης.

    Σε σπάνιες περιπτώσεις, ένα παιδί που γεννιέται με αυτή την πάθηση μπορεί να υποβληθεί σε θεραπεία με μεταγγίσεις και μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων.

    Βήτα θαλασσαιμία

    Δύο γονίδια εμπλέκονται στην παραγωγή της αλυσίδας βήτα αιμοσφαιρίνης. Παίρνετε ένα από κάθε έναν από τους γονείς σας. Ε

    Eάν κληρονομήσετε:

    Ένα μεταλλαγμένο γονίδιο, θα έχετε ήπια σημεία και συμπτώματα. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται δευτεροπαθής θαλασσαιμία ή στίγμα βήτα-θαλασσαιμίας.

    Δύο μεταλλαγμένα γονίδια, τα σημεία και τα συμπτώματά  θα είναι μέτρια έως σοβαρά. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται μείζον θαλασσαιμία ή αναιμία Cooley.

    Τα μωρά που γεννιούνται με δύο ελαττωματικά γονίδια βήτα αιμοσφαιρίνης είναι συνήθως υγιή κατά τη γέννηση, αλλά αναπτύσσουν σημεία και συμπτώματα εντός των δύο πρώτων ετών της ζωής.

    Μια ηπιότερη μορφή, που ονομάζεται ενδιάμεση θαλασσαιμία, μπορεί επίσης να προκύψει από δύο μεταλλαγμένα γονίδια.

    Παράγοντες κινδύνου

    Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο θαλασσαιμίας περιλαμβάνουν:

    Οικογενειακό ιστορικό θαλασσαιμίας. Η θαλασσαιμία μεταδίδεται από γονείς σε παιδιά μέσω μεταλλαγμένων γονιδίων αιμοσφαιρίνης.

    Η καταγωγή. Η θαλασσαιμία εμφανίζεται συχνότερα σε Αφρικανούς Αμερικανούς και σε άτομα Μεσογειακής και Νοτιοανατολικής Ασίας.

    Επιπλοκές

    Οι επιπλοκές μέτριας έως σοβαρής θαλασσαιμίας περιλαμβάνουν:

    Υπερφόρτωση σιδήρου. Τα άτομα με θαλασσαιμία μπορούν να πάρουν πάρα πολύ σίδηρο στο σώμα τους, είτε από την ασθένεια είτε από συχνές μεταγγίσεις αίματος. Η υπερβολική ποσότητα σιδήρου μπορεί να προκαλέσει βλάβη στην καρδιά, το συκώτι και το ενδοκρινικό σύστημα, το οποίο περιλαμβάνει αδένες που παράγουν ορμόνες που ρυθμίζουν τις διαδικασίες σε όλο το σώμα.

    Μόλυνση. Τα άτομα με θαλασσαιμία έχουν αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα εάν έχετε αφαιρέσει τον σπλήνα.

    Σε περιπτώσεις σοβαρής θαλασσαιμίας, μπορεί να εμφανιστούν οι ακόλουθες επιπλοκές:

    Παραμορφώσεις των οστών. Η θαλασσαιμία μπορεί να διευρύνει το μυελό των οστών, γεγονός που προκαλεί τη διεύρυνση των οστών. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ανώμαλη δομή των οστών, ειδικά στο πρόσωπο και το κρανίο. Η επέκταση του μυελού των οστών κάνει, επίσης, τα οστά λεπτά και εύθραυστα, αυξάνοντας την πιθανότητα καταγμάτων.

    Διόγκωση σπλήνα. Η σπλήνα βοηθά το σώμα να καταπολεμά τη μόλυνση και να φιλτράρει ανεπιθύμητα υλικά, όπως παλιά ή κατεστραμμένα κύτταρα αίματος. Η θαλασσαιμία συνοδεύεται συχνά από την καταστροφή μεγάλου αριθμού ερυθρών αιμοσφαιρίων. Αυτό αναγκάζει τη σπλήνα να μεγεθύνεται και να εργάζεται σκληρότερα από το κανονικό. Μια διευρυμένη σπλήνα μπορεί να επιδεινώσει την αναιμία και μπορεί να μειώσει τη ζωή των μεταγγιζόμενων ερυθρών αιμοσφαιρίων. Εάν η σπλήνα σας μεγαλώσει πολύ,  μπορεί να προταθεί χειρουργική επέμβαση (σπληνεκτομή).

    Χαμηλοί ρυθμοί ανάπτυξης. Η αναιμία μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη ενός παιδιού και να καθυστερήσει την εφηβεία.

    Καρδιακά προβλήματα. Η συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια και οι μη φυσιολογικοί καρδιακοί ρυθμοί μπορεί να σχετίζονται με τη σοβαρή θαλασσαιμία.

    Πρόληψη

    Εάν έχετε θαλασσαιμία ή εάν έχετε γονίδιο θαλασσαιμίας, εξετάστε το ενδεχόμενο να μιλήσετε με έναν γενετικό σύμβουλο για καθοδήγηση εάν θέλετε να αποκτήσετε παιδιά.

    Υπάρχει μια μορφή υποβοηθούμενης διάγνωσης αναπαραγωγικής τεχνολογίας, η οποία εξετάζει ένα έμβρυο στα αρχικά του στάδια για γενετικές μεταλλάξεις σε συνδυασμό με γονιμοποίηση in vitro. Αυτό μπορεί να βοηθήσει τους γονείς που έχουν θαλασσαιμία ή που είναι φορείς ελαττωματικού γονιδίου αιμοσφαιρίνης να έχουν υγιή μωρά.

    Η διαδικασία περιλαμβάνει την ανάκτηση ώριμων ωαρίων και τη γονιμοποίησή τους με σπέρμα  στο εργαστήριο. Τα έμβρυα ελέγχονται για τα ελαττωματικά γονίδια, και μόνο εκείνα χωρίς γενετικά ελαττώματα εμφυτεύονται στη μήτρα.

    Η αιµοσφαιρίνη στα ερυθρά αιµοσφαίρια έχει δύο είδη πρωτεϊνικών αλυσίδων: α-σφαιρίνη και β-σφαιρίνη. Αν ο οργανισµός δεν παράγει αρκετές από αυτές τις πρωτεϊνικές αλυσίδες, τα ερυθρά αιµοσφαίρια δεν σχηµατίζονται σωστά και δεν µπορούν να µεταφέρουν αρκετό οξυγόνο. Τα γονίδια είναι αυτά που ελέγχουν πώς ο οργανισµός δηµιουργεί τις αλυσίδες πρωτεϊνών αιµοσφαιρίνης. Όταν αυτά τα γονίδια αλλοιώνονται, εµφανίζονται οι θαλασσαιµίες. Οι θαλασσαιµίες είναι κληρονοµικές διαταραχές, που µεταδίδονται από τους γονείς στα παιδιά τους µέσω γονιδίων. Οι άνθρωποι που κληρονοµούν ελαττωµατικά γονίδια αιµοσφαιρίνης από τον ένα γονέα αλλά φυσιολογικά γονίδια από τον άλλο είναι φορείς. Οι φορείς συχνά δεν έχουν ενδείξεις της νόσου, εκτός από την ήπια αναιµία. Ωστόσο, µπορούν να µεταδώσουν τα αλλοιωµένα γονίδια στα παιδιά τους.

    Θεραπεία

    Η θεραπεία για τις θαλασσαιµίες εξαρτάται από τον τύπο και τη σοβαρότητα της νόσου. Τα άτοµα που είναι φορείς ή έχουν ήπια µορφή θαλασσαιµίας άλφα ή βήτα χρειάζονται ελάχιστη ή καθόλου θεραπεία. Τρεις θεραπείας που γίνονται για σοβαρές µορφές θαλασσαιµίας περιλαµβάνουν τις µεταγγίσεις αίµατος, τη θεραπεία αποσιδήρωσης και τα συµπληρώµατα φυλλικού οξέος.

    Διαβάστε, επίσης,

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Δεφερασιρόξη για την μεσογειακή αναιμία

    Η νέα θεραπεία

    Τι είναι η αποσιδήρωση

    Αιμοχρωμάτωση

    anemia 3

    -∆ρεπανοκυτταρική αναιµία

    Η δρεπανοκυτταρική αναιµία είναι µια σοβαρή ασθένεια, στην οποία ο οργανισµός παράγει ερυθρά αιµοσφαίρια σε σχήµα δρεπανιού «C».

    Τα φυσιολογικά ερυθρά αιµοσφαίρια έχουν σχήµα δίσκου και κινούνται εύκολα µέσω των αιµοφόρων αγγείων. Τα ερυθρά αιµοσφαίρια περιέχουν την αιµοσφαιρίνη (µια πρωτεΐνη πλούσια σε σίδηρο που δίνει στο αίµα το κόκκινο χρώµα του και µεταφέρει το οξυγόνο από τους πνεύµονες στο υπόλοιπο σώµα).

    Τα δρεπανοκύτταρα περιέχουν µη φυσιολογική αιµοσφαιρίνη που προκαλεί τα κύτταρα να έχουν ένα σχήµα δρεπανιού, το οποίο δεν τους επιτρέπει να µετακινιούνται εύκολα µέσα από τα αιµοφόρα αγγεία, µε αποτέλεσµα να δηµιουργούν µάζες που κολλούν στα αιµοφόρα αγγεία. Οι µάζες των δρεπανοκύτταρων µπλοκάρουν τη ροή του αίµατος στα αιµοφόρα αγγεία που οδηγούν στα άκρα και τα όργανα.

    Μπλοκαρισµένα αιµοφόρα αγγεία µπορεί να προκαλέσουν πόνο, σοβαρές λοιµώξεις και βλάβη των οργάνων.

    Στη δρεπανοκυτταρική αναιµία εµφανίζεται ένας χαµηλότερος από τον φυσιολογικό αριθµό ερυθρών αιµοσφαιρίων, επειδή τα δρεπανοκύτταρα δεν διαρκούν πολύ, συνήθως πεθαίνουν έπειτα από περίπου 10 έως 20 ηµέρες, και ο οργανισµός δεν µπορεί να αναπαράγει ερυθρά αιµοσφαίρια αρκετά γρήγορα για να τα αντικαταστήσει.

    Η δρεπανοκυτταρική αναιµία είναι µια κληρονοµική, διά βίου ασθένεια. Οι άνθρωποι που έχουν την ασθένεια κληρονοµούν δύο αντίγραφα του δρεπανοκυτταρικού γονιδίου, ένα από κάθε γονέα.

    Η δρεπανοκυτταρική αναιµία δεν έχει ευρέως διαθέσιµη θεραπεία. Ωστόσο, θεραπείες µπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συµπτωµάτων και τη θεραπεία επιπλοκών. Οι στόχοι της θεραπείας είναι να ανακουφίσει τον πόνο, την πρόληψη λοιµώξεων, τις οφθαλµικές βλάβες, τα εγκεφαλικά επεισόδια και άλλες επιπλοκές. Οι µεταµοσχεύσεις µυελού των οστών µπορεί να προσφέρουν θεραπεία σε µικρό αριθµό περιπτώσεων δρεπανοκυτταρικής αναιµίας.

    Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων είναι μία από τις ομάδες διαταραχών γνωστών ως δρεπανοκυτταρική νόσος. Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων είναι μια κληρονομική διαταραχή των ερυθρών αιμοσφαιρίων στην οποία δεν υπάρχουν αρκετά υγιή ερυθρά αιμοσφαίρια για τη μεταφορά οξυγόνου σε όλο το σώμα σας.

    Κανονικά, τα εύκαμπτα, στρογγυλά ερυθρά αιμοσφαίρια κινούνται εύκολα μέσω των αιμοφόρων αγγείων. Στη δρεπανοκυτταρική αναιμία, το ερυθρό αίμα έχει σχήμα δρεπανιού ή ημισελήνου. Αυτά τα άκαμπτα, κολλώδη κύτταρα μπορούν να κολλήσουν σε μικρά αιμοφόρα αγγεία, τα οποία μπορούν να επιβραδύνουν ή να εμποδίσουν τη ροή του αίματος και το οξυγόνο σε μέρη του σώματος.

    Δεν υπάρχει θεραπεία για τα περισσότερα άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία.

    Αλλά οι θεραπείες μπορούν να ανακουφίσουν τον πόνο και να βοηθήσουν στην πρόληψη επιπλοκών που σχετίζονται με την ασθένεια.

    Συμπτώματα και σημεία δρεπανοκυτταρικής αναιμίας

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας εμφανίζονται, συνήθως, σε ηλικία περίπου 5 μηνών. Διαφέρουν από άτομο σε άτομο και αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου. 

    Αναιμία. Τα δρεπανοκύτταρα διαλύονται εύκολα και πεθαίνουν, αφήνοντάς σας με πολύ λίγα ερυθρά αιμοσφαίρια. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια, συνήθως, ζουν για περίπου 120 ημέρες πριν πρέπει να αντικατασταθούν. Αλλά τα δρεπανοκυτταρικά κύτταρα, συνήθως, πεθαίνουν σε 10 έως 20 ημέρες, αφήνοντας έλλειψη ερυθρών αιμοσφαιρίων (αναιμία). Χωρίς αρκετά ερυθρά αιμοσφαίρια, το σώμα δεν μπορεί να πάρει αρκετό οξυγόνο, προκαλώντας κόπωση.

    Επεισόδια πόνου. Τα περιοδικά επεισόδια πόνου, που ονομάζονται κρίσεις πόνου, είναι ένα σημαντικό σύμπτωμα της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας. Ο πόνος αναπτύσσεται όταν τα ερυθρά αιμοσφαίρια σε σχήμα δρεπανιού εμποδίζουν τη ροή του αίματος μέσω μικροσκοπικών αιμοφόρων αγγείων στο στήθος, την κοιλιά και τις αρθρώσεις σας. Ο πόνος μπορεί, επίσης να εμφανιστεί στα οστά. Ο πόνος ποικίλλει σε ένταση και μπορεί να διαρκέσει από μερικές ώρες έως μερικές εβδομάδες. Μερικοί άνθρωποι έχουν μόνο μερικές κρίσεις πόνου το χρόνο. Άλλοι έχουν δεκάδες ή περισσότερες κρίσεις πόνου ετησίως. Ορισμένοι έφηβοι και ενήλικες με δρεπανοκυτταρική αναιμία έχουν, επίσης, χρόνιο πόνο, ο οποίος μπορεί να προκληθεί από βλάβη των οστών και των αρθρώσεων, έλκη και άλλες αιτίες.

    Οίδημα χεριών και ποδιών. Το πρήξιμο προκαλείται από δρεπανοειδή ερυθρά αιμοσφαίρια που εμποδίζουν τη ροή του αίματος στα χέρια και τα πόδια.

    Συχνές λοιμώξεις. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να βλάψουν τη σπλήνα, αφήνοντάς σας πιο ευάλωτους σε λοιμώξεις. Οι γιατροί δίνουν, συνήθως, σε βρέφη και παιδιά με δρεπανοκυτταρική αναιμία εμβόλια και αντιβιοτικά για την πρόληψη πιθανών απειλητικών για τη ζωή λοιμώξεων, όπως η πνευμονία.

    Καθυστερημένη ανάπτυξη ή εφηβεία. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια παρέχουν στο σώμα σας το οξυγόνο και τα θρεπτικά συστατικά που απαιτούνται για την ανάπτυξη. Η έλλειψη υγιών ερυθρών αιμοσφαιρίων μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη σε βρέφη και παιδιά και να καθυστερήσει την εφηβεία σε εφήβους.

    Προβλήματα όρασης. Τα μικροσκοπικά αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τα μάτια σας μπορούν να φράξουν με δρεπανοκυτταρικά κύτταρα. Αυτό μπορεί να βλάψει τον αμφιβληστροειδή - το τμήμα του ματιού που επεξεργάζεται οπτικές εικόνες - και να οδηγήσει σε προβλήματα όρασης.

    Πότε να ανησυχήσετε

    Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων, συνήθως, διαγιγνώσκεται στα βρέφη μέσω προγραμμάτων διαλογής νεογέννητων. Ε

    Αν εσείς ή το παιδί σας παρουσιάσετε κάποιο από τα ακόλουθα προβλήματα, επισκεφθείτε αμέσως το γιατρό:

    Πυρετός. Τα άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία έχουν αυξημένο κίνδυνο σοβαρής λοίμωξης και ο πυρετός μπορεί να είναι το πρώτο σημάδι μιας λοίμωξης.

    Ανεξήγητα επεισόδια σοβαρού πόνου, όπως πόνος στην κοιλιά, το στήθος, τα οστά ή τις αρθρώσεις.

    Οίδημα στα χέρια ή τα πόδια.

    Κοιλιακό πρήξιμο, ειδικά εάν η περιοχή είναι ευαίσθητη στην αφή.

    Ωχρότητα δέρματος και νυχιών.

    Κίτρινη απόχρωση στο δέρμα ή στο λευκό των ματιών.

    Σημεία ή συμπτώματα εγκεφαλικού επεισοδίου. Εάν παρατηρήσετε μονόπλευρη παράλυση ή αδυναμία στο πρόσωπο, τα χέρια ή τα πόδια. σύγχυση, δυσκολία στο περπάτημα ή στην ομιλία, ξαφνικές αλλαγές στην όραση ή ανεξήγητο μούδιασμα. ή σοβαρό πονοκέφαλο.

    Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων προκαλείται από μια μετάλλαξη στο γονίδιο που είναι υπεύθυνο για την πλούσια σε σίδηρο ένωση που κάνει το αίμα ερυθρό και επιτρέπει στα ερυθρά αιμοσφαίρια να μεταφέρουν οξυγόνο από τους πνεύμονές σας σε όλο το σώμα (αιμοσφαιρίνη). Στην δρεπανοκυτταρική αναιμία, η ανώμαλη αιμοσφαιρίνη προκαλεί τα ερυθρά αιμοσφαίρια να γίνουν άκαμπτα, κολλώδη και παραμορφωμένα.

    Τόσο η μητέρα όσο και ο πατέρας πρέπει να περάσουν την ελαττωματική μορφή του γονιδίου για να επηρεαστεί ένα παιδί.

    Εάν μόνο ένας γονέας μεταβιβάσει το γονίδιο δρεπανοκυτταρικής αναιμίας στο παιδί, αυτό το παιδί θα έχει το στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας. Με ένα φυσιολογικό γονίδιο αιμοσφαιρίνης και μια ελαττωματική μορφή του γονιδίου, τα άτομα με στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας  δημιουργούν τόσο φυσιολογική αιμοσφαιρίνη όσο και δρεπανοκυτταρική αιμοσφαιρίνη. Το αίμα τους μπορεί να περιέχει μερικά δρεπανοκύτταρα, αλλά γενικά δεν έχουν συμπτώματα. Ωστόσο, είναι φορείς της νόσου, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να μεταδώσουν το γονίδιο στα παιδιά τους.

    Για να γεννηθεί ένα μωρό με δρεπανοκυτταρική αναιμία, και οι δύο γονείς πρέπει να φέρουν ένα δρεπανοκυτταρικό γονίδιο. Η δρεπανοκυτταρική αναιμία επηρεάζει συχνότερα τους μαύρους.

    Επιπλοκές δρεπανοκυτταρικής αναιμίας

    Εγκεφαλικό. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να εμποδίσουν τη ροή του αίματος σε μια περιοχή του εγκεφάλου. Τα σημεία εγκεφαλικού επεισοδίου περιλαμβάνουν επιληπτικές κρίσεις, αδυναμία ή μούδιασμα των χεριών και των ποδιών, ξαφνικές δυσκολίες στην ομιλία και απώλεια συνείδησης. Εάν το παιδί έχει κάποιο από αυτά τα σημεία και συμπτώματα, ζητήστε αμέσως ιατρική περίθαλψη. Ένα εγκεφαλικό επεισόδιο μπορεί να είναι θανατηφόρο.

    Πνευμονική εμβολή. Μια πνευμονική λοίμωξη ή δρεπανοκυτταρικά κύτταρα που εμποδίζουν τα αιμοφόρα αγγεία στους πνεύμονες μπορεί να προκαλέσει αυτήν την απειλητική για τη ζωή επιπλοκή, με αποτέλεσμα πόνος στο στήθος, πυρετός και δυσκολία στην αναπνοή. 

    Πνευμονική υπέρταση. Τα άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία μπορούν να αναπτύξουν υψηλή αρτηριακή πίεση στους πνεύμονές τους. Αυτή η επιπλοκή επηρεάζει, συνήθως, τους ενήλικες. Δύσπνοια και κόπωση είναι κοινά συμπτώματα αυτής της κατάστασης, η οποία μπορεί να είναι θανατηφόρα.

    Βλάβη οργάνων. Τα δρεπανοκύτταρα που εμποδίζουν τη ροή του αίματος στα όργανα στερούν από τα προσβεβλημένα όργανα αίμα και οξυγόνο. Στη δρεπανοκυτταρική αναιμία, το αίμα είναι, επίσης, χρόνια χαμηλό σε οξυγόνο. Αυτή η έλλειψη πλούσιου σε οξυγόνο αίματος μπορεί να βλάψει τα νεύρα και τα όργανα, συμπεριλαμβανομένων των νεφρών, του ήπατος και του σπλήνα και μπορεί να είναι θανατηφόρα.

    Τύφλωση. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να μπλοκάρουν μικροσκοπικά αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τα μάτια. Με την πάροδο του χρόνου, αυτό μπορεί να βλάψει τα μάτια  και να οδηγήσει σε τύφλωση.

    Έλκη ποδιών. Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων μπορεί να προκαλέσει ανοιχτές πληγές στα πόδια.

    Πέτρες στη χολή. Η διάσπαση των ερυθρών αιμοσφαιρίων παράγει μια ουσία που ονομάζεται χολερυθρίνη. Ένα υψηλό επίπεδο χολερυθρίνης στο σώμα μπορεί να οδηγήσει σε χολόλιθους.

    Πριαπισμός. Σε αυτήν την κατάσταση, οι άνδρες με δρεπανοκυτταρική αναιμία μπορεί να έχουν οδυνηρές, μακροχρόνιες στύσεις. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να μπλοκάρουν τα αιμοφόρα αγγεία στο πέος, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε ανικανότητα με την πάροδο του χρόνου.

    Επιπλοκές κατά την εγκυμοσύνη. Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο υψηλής αρτηριακής πίεσης και θρόμβων κατά την εγκυμοσύνη. Μπορεί, επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο αποβολής, πρόωρου τοκετού και μωρού χαμηλού βάρους γέννησης.

    Πρόληψη

    Εάν έχετε το στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας, το να δείτε έναν γενετικό σύμβουλο πριν προσπαθήσετε να συλλάβετε και αυτό μπορεί να σας βοηθήσει να κατανοήσετε τον κίνδυνο να αποκτήσετε παιδί με δρεπανοκυτταρική αναιμία. Υπάρχουν πιθανές θεραπείες, προληπτικά μέτρα και αναπαραγωγικές επιλογές.

    Διαβάστε, επίσης,

    Γιατί κάποιος παθαίνει χολολιθίαση

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε αναιμία;

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Ιατρική του μέλλοντος

    Τι είναι η μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Λοιμώξεις από πνευμονιόκοκκο

    Αιματουρία

    Σε μόνιμη στύση

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    anemia 8

    Κακοήθης αναιµία

    Η κακοήθης αναιµία είναι µια κατάσταση κατά την οποία ο οργανισµός δεν µπορεί να παράγει υγιή ερυθρά αιµοσφαίρια, επειδή δεν έχει αρκετή βιταµίνη Β12. Οι άνθρωποι που έχουν κακοήθη αναιµία δεν µπορούν να απορροφήσουν αρκετή βιταµίνη Β12, λόγω έλλειψης του ενδογενούς παράγοντα (µια πρωτεΐνη που γίνεται στο στοµάχι). Ωστόσο, κι άλλες συνθήκες και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν ανεπάρκεια βιταµίνης Β12.

    Η έλλειψη εγγενούς παράγοντα είναι µια κοινή αιτία της κακοήθους αναιµίας, καθώς ο οργανισµός δεν µπορεί να απορροφήσει αρκετή βιταµίνη Β12.

    Κακοήθης αναιµία µπορεί να παρουσιαστεί επειδή το λεπτό έντερο δεν µπορεί να απορροφήσει σωστά τη βιταµίνη Β12, λόγω ελλείψεις βακτηρίων στο λεπτό έντερο, και από ορισµένες ασθένειες που παρεµβαίνουν στην απορρόφηση της βιταµίνη Β12.

    Μερικές φορές, οι άνθρωποι αναπτύσσουν κακοήθης αναιµία επειδή δεν παίρνουν αρκετή βιταµίνη Β12 µέσω της διατροφής τους.

    Η κακοήθης αναιµία αντιµετωπίζεται µε την αντικατάσταση της βιταµίνης B12 που λείπει στο σώµα. Οι άνθρωποι που πάσχουν από αυτή την ασθένεια µπορεί να χρειάζονται χρόνια θεραπεία.

    Όταν το σώμα σας δεν μπορεί να παράγει αρκετά υγιή ερυθρά αιμοσφαίρια, επειδή δεν έχει βιταμίνη Β-12, έχετε κακοήθη αναιμία. Πριν από πολύ καιρό, αυτή η διαταραχή θεωρήθηκε θανατηφόρα. Αυτές τις μέρες αντιμετωπίζεται εύκολα με βιταμίνη B-12. Με τη θεραπεία, θα μπορείτε να ζήσετε χωρίς συμπτώματα.

    Το σώμα σας χρειάζεται πολλά υγιή ερυθρά αιμοσφαίρια. Αυτά είναι αυτά που μεταφέρουν οξυγόνο σε κάθε μέρος του σώματός σας. Χωρίς αυτούς, οι ιστοί και τα όργανα σας δεν λειτουργούν όπως θα έπρεπε.

    Εάν το σώμα σας δεν απορροφά αρκετή βιταμίνη Β12 από τα τρόφιμα που τρώτε, τα ερυθρά αιμοσφαίρια  θα είναι πολύ μεγάλα και δεν θα μπορούν να ταξιδέουν καλά στο σώμα. Εξαιτίας αυτού, το σώμα σας θα παράγει λιγότερα τέτοια κύτταρα. Και τα κύτταρα που κατασκευάζονται θα πεθαίνουν νωρίτερα από ό, τι θα έπρεπε.

    Ο λόγος που συμβαίνει αυτό οφείλεται, συχνά, στην έλλειψη μιας πρωτεΐνης που παράγεται στο στομάχι και που ονομάζεται ενδογενής παράγοντας. Το σώμα δεν μπορεί να απορροφήσει τη βιταμίνη Β-12 χωρίς αυτήν την πρωτεϊνη.

    Παράγοντες κινδύνου για κακοήθη αναιμία

    Αυτοάνοσες ασθένειες, όπως ο διαβήτης τύπου 1

    Η νόσος του Crohn

    Χειρουργική αφαίρεση μέρους ή όλου του στομάχου ή του εντέρου 

    HIV

    Ορισμένα φάρμακα, όπως αντιόξινα ή φάρμακα που θεραπεύουν τον διαβήτη τύπου 2, μπορεί να δυσκολέψουν το σώμα να απορροφήσει αρκετή βιταμίνη B-12.

    Η αυστηρή χορτοφαγική διατροφή αυξάνει τον κίνδυνο κίνδυνο για κακοήθη αναιμία, καθώς, δεν καταναλώνονται τροφές πλούσιες σε Β-12 όπως αυγά, γάλα και πουλερικά.

    Επίσης, εάν κάποιος άλλος στην οικογένειά σας έχει κακοήθη αναιμία, αυξάνεται και ο κίνδυνος να νοσήσετε από αυτή.

    Συμπτώματα και σημεία κακοήθους αναιμίας

    Κόπωση (Πολλοί άνθρωποι ξυπνούν κουρασμένοι παρά τον αρκετό ύπνο.)

    Δυσκολία στην αναπνοή

    Αίσθημα ζάλης

    Κρύα χέρια και πόδια

    Πόνος στο στήθος

    Ωχρότητα δέρματος

    Πρόβλημα με την ισορροπία (για παράδειγμα, αγωνίζεστε να φορέσετε το παντελόνι ή τις κάλτσες σας ενώ στέκεστε)

    Ένα αίσθημα καψίματος στα πόδια που επιδεινώνεται τη νύχτα

    Κατάθλιψη

    Πρόβλημα συγκέντρωσης

    Ο γιατρός λαμβάνει το οικογενειακό ιστορικό, τα συμπτώματα, τα τροφίμων που τρώτε συχνά και τα φάρμακα που παίρνετε κάθε μέρα και κάνει κλινική εξέταση ( ψηλάφηση ήπατος, έλεγχος βλάβης νεύρων, ισορροπίας, και ελέγχει την ψυχική σας κατάσταση.

    Γίνεται γενική αίματος και έλεγχος για αναιμία κ.ά

    Η βιταμίνη Β12 πρέπει να έχει μεγάλη βιοδιαθεσιμότητα 

    Επίσης, απαιτείται κατανάλωση περισσότερων τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Β-12.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κατάθλιψη

    Κακοήθης αναιμία

    Ενδογενής παράγοντας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο στομάχου

    Τα προβιοτικά θεραπεύουν τις νευροψυχιατρικές διαταραχές

    Γαστρίτιδα

    Τι μπορεί να πάθετε από την έλλειψη βιταμινών

    Τι πρέπει να προσέχουν οι χορτοφάγοι

    Διάγνωση της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

    anemia 9

  • Ο καρκίνος θυρεοειδούς θεραπεύεται Ο καρκίνος θυρεοειδούς θεραπεύεται

    Θυρεοειδική κακοήθης νεοπλασία

     

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Η θυρεοειδική κακοήθης νεοπλασία είναι η αυτόλογη ανάπτυξη θυρεοειδικών οζιδίων με τάση για μεταστάσεις.

    Ο καρκίνος θυρεοειδούς μπορεί να είναι πρωτοπαθής ή μεταστατικός

    -Θηλώδες καρκίνωμα θυρεοειδούς

    Αποτελεί το 70% των θυρεοειδικών όγκων. Σχετίζεται με την έκθεση στην ακτινοβολία. Ο όγκος περιέχει ψαμμώδη σωμάτια. Μεθίσταται μέσω της λεμφικής οδού.

    -Θυλακιώδες καρκίνωμα θυρεοειδούς

    Αποτελεί το 20% των θυρεοειδικών όγκων. Η επίπτωσή του ελαττώνεται με την εισαγωγή ιωδίου στη δίαιτα. Συμβαίνει, κυρίως, σε γυναίκες άνω των 40 ετών. Μεθίσταται αιματογενώς.

    -Καρκίνωμα θυρεοειδούς από κύτταρα του Hurthle

    Συνήθως, παρατηρείται σε ασθενείς άνω των 60 ετών. Είναι ακτινοανθεκτικό. Αποτελείται από διακριτά μεγάλα ηωσινόφιλα κύτταρα με άφθονα κυτταροπλασματικά μιτοχόνδρια.

    -Μυελώδες καρκίνωμα θυρεοειδούς

    Προέρχεται από τα παραθυλακιώδη κύτταρα, τα κύτταρα C. Αποτελεί το 5% όλων των θυρεοειδικών όγκων. Σχετίζεται με το σύνδρομο πολλαπλής ενδοκρινικής νεοπλασίας (Multiple endocrine neoplasia-MEN), τα οποία μπορεί να είναι οικογενή ή σποραδικά. Όταν είναι οικογενές είναι αυτοσωματικό επικρατές. Η καλσιτονίνη είναι χημικός του δείκτης.

    -Αναπλαστικό καρκίνωμα θυρεοειδούς

    Αποτελεί το 3% των θυρεοειδικών όγκων. Παρατηρείται, συνήθως, σε ηλικίες άνω των 60 ετών.

    -Άλλα καρκινώματα θυρεοειδούς

    Λέμφωμα θυρεοειδούς

    Σάρκωμα θυρεοειδούς

    Μεταστατικοί όγκοι (καρκίνος νεφρού, καρκίνος μαστού, καρκίνος πνεύμονα)

    Επηρεάζονται το ενδοκρινολογικό και το μεταβολικό σύνδρομο. Η επίπτωση του είναι 0,0051/100.000. Συνήθως, παρατηρείται σε ηλικία άνω των 40 ετών. Οι γυναίκες προσβάλλονται περισσότερο από τους άνδρες σε αναλογία 2,6:1. Στα παιδιά περισσότερο από 60% των θυρεοειδικών όζων είναι κακοήθεις. Ο κίνδυνος κακοήθειας αυξάνει μετά την ηλικία των 60 ετών

    thyroid cancer 1

    Σημεία και συμπτώματα καρκίνου θυρεοειδούς

    Μη ευαίσθητη, σκληρή,, συμφυόμενη τραχηλική μάζα, αλλά μπορεί να είναι και μαλακές και σκληρές μάζες

    Βράγχος φωνής

    Δυσφαγία

    Τραχηλική λεμφαδενοπάθεια

    Δύσπνοια

    Παράγοντες κινδύνου καρκίνου θυρεοειδούς

    Ακτινοβόληση του τραχήλου (6-200rads), θηλώδες καρκίνωμα

    Ιωδοπενία, θυλακιώδες καρκίνωμα

    Σύνδρομο ΜΕΝ, μυελώδες καρκίνωμα

    Προηγηθείσα μη ολική θυρεοειδεκτομή για κακοήθεια, αναπλαστικό καρκίνωμα

    Το μυελώδες καρκίνωμα σχετίζεται με φαιοχρωματοκύττωμα, υπερπαραθυρεοειδισμό, γαγγλιονεύρωμα του γαστρικού σωλήνα και νευρώματα των βλεννωδών μεμβρανών

    Διαφορική διάγνωση καρκίνου θυρεοειδούς

    Πολυοζώδης βρογχοκήλη

    Θυρεοειδικό αδένωμα

    Κύστη του θυρεογλωσσικού πόρου

    Θυρεοειδίτιδα

    Θυρεοειδική κύστη

    Έκτοπος θυρεοειδής

    thyroid cancer 3

    Διάγνωση καρκίνου θυρεοειδούς

    Δοκιμασίες θυρεοειδικής λειτουργίας: Είναι, συνήθως, φυσιολογικές.

    Παθολογοανατομικά ευρήματα

    Θηλώδες: ψαμμώδη σωμάτια και αναπλαστικές επιθηλιακές θηλές

    Θυλακιώδες: Αναπλαστικές επιθηλιακές σειρές με θυλάκια

    Κυττάρων Hurthle: Μεγάλα ηωσινόφιλα κύτταρα με κοκκιώδες κυτταρόπλασμα

    Μυελοειδές: Μεγάλα ποσά στρωμάτων αμυλοειδούς

    Αναπλαστικό: Μικροκυτταρικοί και γιγαντοκυτταρικοί αδιαφοροποίητοι όγκοι 

    Ειδικές δοκιμασίες

    Καλσιτονίνη για μυελοειδές (φυσιολογικά<300pg/ml)

    Θυρεοσφαιρίνη, ως μετεγχειρητικός καρκινικός δείκτης

    Μοριακό Προφίλ Του Όγκου και η σύνθεση του DNA όγκου (διπλοειδές περιεχόμενο βελτιώνει την πρόγνωση)

    Σπινθηρογράφημα θυρεοειδούς: οι ψυχροί όζοι είναι περισσότερο ύποπτοι για κακοήθεια

    Υπέρηχος θυρεοειδούς (η συμπαγής μάζα είναι περισσότερο ύποπτη για κακοήθεια)

    Μαγνητική τομογραφία

    Λαρυγγοσκόπηση σε υποψία παράλυσης των φωνητικών χορδών

    Καλύτερα να μη γίνεται βιοψία

    Καλύτερα να μη γίνεται σπινθηρογράφημα

    Καλύτερα να μη χορηγείται ραδιενεργό ιώδιο

    Παθολογοανατομικά ευρήματα σε περίπτωση χειρουργείου

    Θηλώδες: Ψαμμώδη σωμάτια, αναπλαστικές επιθηλιακές θηλές

    Θυλακιώδες: Αναπλαστικές επιθηλιακές σειρές με θυλάκια

    Κυττάρων Hurthle: Μεγάλα ηωσινόφιλα κύτταρα με κοκκιώδες κυτταρόπλασμα

    Μυελοειδές: Μεγάλα ποσά στρωμάτων αμυλοειδούς

    Αναπλαστικό: Μικροκυτταρικοί και γιγαντοκυτταρικοί αδιαφοροποίητοι όγκοι

    thyroid cancer 2

    Θεραπεία καρκίνου θυρεοειδούς

    Θηλώδες καρκίνωμα: Λοβεκτομή με ισθμεκτομή ή ολική θυρεοειδεκτομή. Καλύτερα να μην αφαιρούνται οι λεμφαδένες, όπως γίνεται τώρα

    Θυλακιώδες καρκίνωμα και καρκίνωμα των κυττάρων του Hurthle: Ολική θυρεοειδεκτομή. Καλύτερα να μην αφαιρούνται οι λεμφαδένες, όπως γίνεται τώρα

    Αναπλαστικό καρκίνωμα: Δυστυχώς, γίνεται επιθετική en block θυρεοειδεκτομή και απαιτείται τραχειοστομία. Πρέπει να αλλάξει αυτός ο χειρουργικός τρόπος αντιμετώπισης

    Αποφυγή ιωδοπενίας στη διατροφή. Πάντα να καταναλώνετε ιωδιούχο, ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    Φάρμακα για τον καρκίνο θυρεοειδούς

    Μετεγχειρητικά απαιτείται θεραπεία υποκατάστασης για να καταπιεσθούν τα επίπεδα TSH στον ορό: Λεβοθυροξίνη (Τ4) 100-200 mcg την ημέρα ή λιοθυρονίνη Τ3 50-100 mcg

    Τα κυριότερα φάρμακα με τα οποία αλληλεπιδρούν η λεβοθυροξίνη και η λιοθυρονίνη και δεν πρέπει να λαμβάνονται μαζί τους:

    Αμφεταμίνες

    Αντιπηκτικά

    Τρυκικλικά αντικαταθλιπτικά

    Αντιδιαβητικά φάρμακα

    Ασπιρίνη

    Βαρβιτουρικά

    Βήτα αδρενεργικοί αποκλειστές

    Χολεστυραμίνη

    Κολεστιπόλη

    Αντισυλληπτικά από του στόματος

    Δακτυλίτιδα

    Εφεδρίνη

    Οιστρογόνα

    Μεθυλφαινιδάτη

    Φαινυντοϊνη κ.ά!!!

    thyroid cancer 5

    Παρακολούθηση του ασθενούς με καρκίνο θυρεοειδούς

    Γίνεται σπινθηρογράφημα θυρεοειδούς στις 6 εβδομάδες και χορήγηση I131 για κάθε ορατή πρόσληψη

    Στους 6 μήνες κι έπειτα κάθε χρόνο, ο ασθενής κάνει σπινθηρογράφημα θυρεοειδούς και ακτινογραφία θώρακος

    Για το θηλώδες και θυλακιώδες ελέγχονται τα επίπεδα θυρεοσφαιρίνης ετησίως

    Το σπινθηρογράφημα θυρεοειδούς και τα επίπεδα θυρεοσφαιρίνης πρέπει να γίνονται με τον ασθενή σε υποθυρεοειδική κατάσταση, που επιτυγχάνεται με απόσυρση 6 εβδομάδων από τη λεβοθυροξίνη και 3 εβδομάδων από τη λιοθυρονίνη

    Καλύτερα να μη γίνεται σπινθηρογράφημα θυρεοειδούς!!!

    Καλύτερα να μη χορηγείται ραδιενεργό ιώδιο!!!

    thyroid cancer 6

    Πρόληψη καρκίνου θυρεοειδούς

    Δοκιμασία έγχυσης ασβεστίου ή διέγερσης με πενταγαστρίνη σε ασθενείς υψηλού κινδύνου για σύνδρομο ΜΕΝ

    Πορεία και πρόγνωση καρκίνου θυρεοειδούς

    Θηλώδες καρκίνωμα

    Συνολική θνησιμότητα 3-8%

    Θυλακιώδες καρκίνωμα

    Συνολική πενταετής επιβίωση 80%, δεκαετής επιβίωση 77%. Ιστολογικά μικροδιηθητικοί όγκοι έχουν ανάλογη πρόγνωση με το θηλώδες καρκίνωμα, ενώ μακροδιηθητικοί όγκοι έχουν πολύ χειρότερη πρόγνωση

    Καρκίνωμα κυττάρων Hurthle

    93% πενταετής επιβίωση και 83% συνολική επιβίωση. Σε μακροδιηθητικούς όγκους η επιβίωση είναι μικρότερη του 25%

    Μυελώδες καρκίνωμα

    Αν μη διογκωμένους λεμφαδένες η πενταετής επιβίωση είναι 90% και η δεκαετής επιβίωση 85%. Με διογκωμένους λεμφαδένες η πενταετής επιβίωση είναι 65% και η δεκαετής επιβίωση 40%

    Αναπλαστικό καρκίνωμα

    Δεν αναμένεται επιβίωση

    Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

    Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

    Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

    Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου του θυρεοειδούς, πατώντας εδώ.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή σας

    thyroiditis 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη θυρεοειδίτιδα

    Τα κανναβινοειδή είναι οι προστάτες της ομοιόστασης και της υγείας

    Καινοτομίες για την πρόληψη και θεραπεία του καρκίνου

    Καρκίνος θυρεοειδούς και κάνναβη

    Μήπως έχετε ανεπάρκεια ιωδίου;

    Τι είναι η υπασβεστιαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο θυρεοειδούς

    Διάγνωση καρκίνου θυρεοειδούς

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Καρκίνος θυρεοειδούς

    Όζοι του θυρεοειδούς

    Δηλητηρίαση από ακτινοβολία

    Φαιοχρωμοκύττωμα

    Καλσιτονίνη

    Βιοδείκτες στην ογκολογία

    Διογκωμένος κακοήθης λεμφαδένας τραχήλου

     

     

     

     

  • Σύνδρομο Mallory-Weiss Σύνδρομο Mallory-Weiss

    Το σύνδρομο Mallory-Weiss είναι η αιμορραγία ανώτερου πεπτικού μετά από έμετο

     

    Το σύνδρομο Mallory-Weiss ή σύνδρομο γαστροοισοφαγικής ρήξης ή σύνδρομο γαστροοισοφαγικής διάσχισης ή σύνδρομο γαστροοισοφαγικής αιμορραγίας αναφέρεται σε αιμορραγία από ένα τραύμα στον βλεννογόνο στη σύνδεση του στομάχου και του οισοφάγου. Αυτό προκαλείται, συνήθως, από σοβαρό εμετό εξαιτίας αλκοολισμού ή βουλιμίας, αλλά μπορεί να προκληθεί από οποιαδήποτε κατάσταση που προκαλεί βίαιο εμετό και ερεθισμό, όπως τροφική δηλητηρίαση. Το σύνδρομο παρουσιάζεται με αιματέμεση. Η ρήξη αναφέρεται μερικές φορές ως δάκρυ Mallory-Weiss.

    Βλεννογόνιες σχισμές, συνήθως, επιμήκεις και περιορισμένες υπάρχουν στο γαστροισοφαγικό όριο, που μπορούν, όμως, να εντοπίζονται στον πυθμένα του στομάχου ή στον άπω οισοφάγο. Η αιμορραγία από το ανώτερο πεπτικό λόγω αυτών των σχισμών, συχνά, έπεται εμέτων ή προσπάθειας για έμετο.

    Συνήθης πορεία οξεία.

    Το σύνδρομο Mallory-Weiss εμφανίζεται, συχνά, ως επεισόδιο αιμορραγίας μετά από βίαιο έμετο, αλλά μπορεί, επίσης, να παρατηρηθεί ως παλιό αίμα στα κόπρανα ή μέλαινες κενώσεις.

    Στις περισσότερες περιπτώσεις, η αιμορραγία σταματά αυτόματα μετά από 24-48 ώρες, αλλά μερικές φορές απαιτείται ενδοσκοπική ή χειρουργική θεραπεία και η κατάσταση είναι σπάνια θανατηφόρος. 

    Η μέση ηλικία εμφάνισης είναι πάνω από 60 και το 80% είναι άνδρες. 

    mallory 5

    Αιτίες συνδρόμου Mallory-Weiss

    Συχνά συνδέεται με τον αλκοολισμό και τις διατροφικές διαταραχές και συχνά, συνυπάρχει διαφραγματοκήλη.

    Ο βίαιος εμετός προκαλεί το σχίσιμο του βλεννογόνου στη γαστροισοφαγική συμβολή.

    Η κατάχρηση μη στερεοειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων είναι, επίσης, μια αιτία. Σε σπάνιες περιπτώσεις ορισμένες χρόνιες διαταραχές, όπως, η νόσος του Ménière (νευροαισθητήριος βαρηκοΐα, εμβοές, ίλιγγος και πίεση στο αυτί) που προκαλούν μακροχρόνια ναυτία και έμετο μπορεί να είναι ένας παράγοντας.

    Το δάκρυ εμπλέκει τον βλεννογόνο και τον υποβλεννογόνο, αλλά όχι το μυϊκό στρώμα (σε αντίθεση με το σύνδρομο Boerhaave που περιλαμβάνει όλα τα στρώματα).

    Η Hyperemesis gravidarum ή υπερέμεση κύησης, που είναι σοβαρή ασθένεια πρωινού έμετου κατά την εγκυμοσύνη, είναι, επίσης, μια γνωστή αιτία του συνδρόμου Mallory-Weiss.

    mallory 2

    Κυριότερες αιτίες συνδρόμου Mallory-Weiss:

     

    -Προσπάθεια για έμετο κατόπιν υπερβολικής χρήσης αλκοόλ.

    -Διαφραγματοκήλη δια του οισοφαγικού τρήματος.

    -Ατροφική γαστρίτιδα.

    -Έντονη προσπάθεια κατά την αφόδευση.

    -Οισοφαγίτιδα.

    mallory 4

    Διάγνωση συνδρόμου Mallory-Weiss

    Η οριστική διάγνωση γίνεται με ενδοσκόπηση (γαστροσκόπηση, οισοφαγογαστροδωδεκαδακτυλοσκόπηση). Η σωστή ανάληψη ιστορικού από τον γιατρό για να διαφοροδιαγνώσει άλλες καταστάσεις που προκαλούν αιματέμεση, είναι απαραίτητη.

    Θεραπευτική αγωγή συνδρόμου Mallory-Weiss

    Η θεραπεία είναι, συνήθως, υποστηρικτική, καθώς η επίμονη αιμορραγία είναι ασυνήθιστη. Ωστόσο, μπορεί να πραγματοποιηθεί καυτηρίαση ή έγχυση επινεφρίνης για να σταματήσει η αιμορραγία κατά τη διάρκεια της ενδοσκόπησης. Πολύ σπάνια μπορεί να απαιτείται εμβολισμός των αρτηριών που τροφοδοτούν την περιοχή για να σταματήσει η αιμορραγία. Εάν αποτύχουν όλες οι άλλες μέθοδοι, μπορεί να γίνει υψηλή γαστροστομία για τη σύνδεση του αιμοφόρου αγγείου. Ο σωλήνας δεν μπορεί να σταματήσει την αιμορραγία, καθώς η αιμορραγία είναι αρτηριακή και η πίεση στο μπαλόνι δεν επαρκεί για να ξεπεραστεί η αρτηριακή πίεση.

    Η θεραπεία γίνεται, συνήθως, με βαζοπρεσσίνη και σπάνια με γαστροτομή και συρραφή.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το γαστρεντερικού σας συστήματος

    pantzaria 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Κίρρωση του ήπατος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο στομάχου

    Καρκίνος οισοφάγου

    Γαστρίτιδα

    Πεπτικό έλκος

    Αρσενικό

    Αιματέμεση

    Γαστροσκόπηση

    www.emedi.gr

     

     

  • Το ταξίδι της τροφής Το ταξίδι της τροφής

    Η διαδικασία της πέψης

     

    Το πεπτικό και ανοσοποιητικό σύστημα

    Το γαστρεντερικό σύστημα επεξεργάζεται συνεχώς τις τροφές που καταναλώνετε και συνεργάζεται με το ανοσοποιητικό σύστημα για να εξασφαλίσει ότι τυχόν ιοί, βακτήρια, τοξίνες ή άλλες βλαβερές ουσίες που έχουν περάσει στον οργανισμό μαζί με την τροφή εξουδετερώνονται πρωτού προκαλέσουν σοβαρή βλάβη. Όποιος δεν διαθέτει τα απαραίτητα πεπτικά ένζυμα για την επαρκή επεξεργασία των σύνθετων υδατανθράκων ή αν το ανοσοποιητικό σύστημα παρερμηνεύσει ένα τροφικό μόριο ως εισβολέα, τότε θα εμφανισθούνσ υμπτώματα, από μια μικρή ενόχληση ή αναστρέψιμη βλάβη, μέχρι αλλεργικές κρίσεις επικίνδυνες για τη ζωή.

    pepsi 3

    Η διαδικασία της πέψης

    Η πέψη αρχίζει από τη στιγμή που μπαίνει μια μπουκιά στο στόμα και συνεχίζεται μέχρι την αποβολή της με τη μορφή κοπράνων, 1-2 ημέρες αργότερα.

    pepsi 5

    Τα όργανα για την επεξεργασία των τροφών

    Στόμα

    Οι σιελογόνοι αδένες εκκρίνουν σάλιο, απελευθερώνοντας ένζυμα πτυαλίνη ή αμυλάση, λυσοζύμη, καλλικρεΐνη, αλκαλική φωσφατάση κτλ. που μετατρέπουν τις αμυλώδεις τροφές σε απλά σάκχαρα και μαλακώνουν τις τροφές με την κατάποση. Το σάλιο επιτρέπει, επίσης, στους γευστικούς κάλυκες της γλώσσας να νιώσουν τις γεύσεις των τροφών.

    Οισοφάγος

    Η ελαστικότητα του οισοφάγου του επιτρέπει να εκτείνεται σε διάμετρο μέχρι 5 εκατοστά περίπου, για να χωράει μάζες τροφών σε διάφορα μεγέθη. Καθώς, η τροφή κατηφορίζει τον οισοφάγο, ο άνω οισοφαγικός σφιγκτήρας κλείνει για να την εμποδίσει να ξανανέβει προς τον λαιμό. Στη συνέχεια, ο κάτω οισοφαγικός σφιγκτήρας ανοίγει για να επιτρέψει στην τροφή να περάσει και μετά κλείνει για να εμποδίσει την αναρρόφησή της πίσω στον οισοφάγο.

    Στομάχι

    Το στομάχι χρειάζεται, περίπου, 2 ώρες για να επεξεργαστεί ένα γεύμα. Στη διάρκεια αυτή οι πρωτεϊνες αποδομούνται από το υδροχλωρικό οξύ και την πεψίνη στα αμινοξέα από τα οποία αποτελούνται, ενώ τα μυϊκά τοιχώματα του στομαχιού μετακινούνται μετατρέποντας το περιεχόμενο σε ένα παχύρρευστο υλικό, το χυμό.

    Λεπτό έντερο

    Ο χυμός φτάνει στο δωδεκαδάκτυλο, το πρώτο τμήμα του λεπτού εντέρου, μέσω της πυλωρικής βαλβίδας. Ταυτόχρονα, χολή και ένζυμα εισρέουν μέσω των πόρων από το συκώτι και το πάγκρεας. Στο επόμενο τμήμα του λεπτού εντέρου, στη νήστιδα, τα λίπη, τα άμυλα και οι πρωτεϊνες αποδομούνται κι άλλο και απορροφούντια από το σώμα. Στο τελικό τμήμα του λεπτού εντέρου, στον ειλεό, απορροφάται το νερό, η βιταμίνη Β και τα χολικά άλατα. Το τοίχωμα του ειλεού περιέχει, επίσης, οζίδια που λέγονται πλάκες Peyer, που είναι σύνολα ανοσοκυττάρων που λαμβάνουν σήματα παθογόνων ουσιών στο πεπτικό σύστημα και μεταδίδουν τις πληροφορίες αυτές μέσω του αίματος και της λέμφου στα ανοσοκύτταρα σε όλο το σώμα.

    Το τοίχωμα του λεπτού εντέρου περιέχει πτυχές που καλύπτονται από μικροσκοπικές δακτυλοειδείς προεξοχές τις λάχνες, οι οποίες με τη σειρά τους είναι καλυμμένες με μικρολάχνες. Οι πτυχές του εντερικού τοιχώματος είναι απαραίτητες προκειμένου να επιταχυνθεί η διαδικασία απορρόφησης. Οι θρεπτικές ουσίες διαχέονται στις μεμβράνες των λαχνών μέσα στα κύτταρα και στη συνέχεια μέσα στο αιμοφόρο αγγείο στο κέντρο κάθε λάχνης, για να μεταφερθούν στα υπόλοιπα μέρη του σώματος. Τα περισσότερα εύπεπτα τροφικά μόρια, όπως και το νερό και τα μέταλλα, απορροφούνται μέσω του λεπτού εντέρου με μια διαδικασία που διαρκεί ώρες.

    Παχύ έντερο ή κόλον

    Οποιοδήποτε δύσπεπτο ή άπεπτο υλικό που παραμένει περνά μέσα από την ειλεοτυφλική βαλβίδα στο τυφλό έντερο, έναν σάκο στην αρχή του κόλου. Τα εντερικά τοιχώματα απορροφούν το περισσότερο από το νερό που απομένει. Τα βακτήρια που βρίσκονται μέσα στο κόλον τρέφονται με όποιες θρεπτικές ουσίες απομένουν, παράγοντας λιπαρά οξέα μαζί με υδρογόνο, διοξείδιο του άνθρακα και αέριο μεθάνιο. Μερικά από αυτά τα αέρια καταναλώνονται ως θρεπτικές ουσίες από τα κύτταρα του κόλου, ενώ άλλα αποβάλλονται με τη μορφή αερίων. Η μικρή ποσότητα των υλικών που παραμένουν άπεπτα προωθούνται μέσω συσπάσεων του κόλου μέσα στο ορθό.

    pepsi 4

    Αν μια δηλητηριώδης ουσία ή ένας παθογόνος οργανισμός περάσει στο σώμα μαζί με την τροφή και λείπουν τα απαραίτητα ένζυμα για την επεξεργασία, το ανοσοποιητικό σύστημα θα μπερδέψει το τροφικό μόριο με έναν επικίνδυνο εισβολές και θα εκδηλωθεί μια ασθένεια με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την πέψη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την πέψη

    pepsi 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Κάνναβη και γαστρεντερικές διαταραχές

    Το ρολόι του σώματος πρέπει να λειτουργεί καλά

    Πρόληψη χολολιθίασης

    Σταματήστε να κάνετε χολοκυστεκτομή

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη grappa

    Να χρησιμοποιείτε ριγανέλαιο σαν αντιβακτηριακό

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φυτικά ένζυμα

    www.emedi.gr

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    Όταν κάποιος ξαφνικά δυσκολεύεται να καταπιεί

    Οξεία δυσφαγία είναι η ξαφνική ή πρόσφατης έναρξης μηχανική δυσκολία στην κατάποση.

    Οι νόσοι που προσβάλλουν το στόμα, τον φάρυγγα, τον οισοφάγο και το ανώτερο τμήμα του στομάχου μπορεί να προκαλέσουν αυτό το σύμπτωμα.

    Η δυσφαγία είναι σοβαρό επείγον σύμπτωμα και πρέπει να αποκλεισθεί η κακοήθεια.


    Αιτίες οξείας δυσφαγίας

    -Ενδοαυλικές

    • Καρκίνος (πρωτοπαθής όγκος οισοφάγου ή καρδιακού στομίου στομάχου, φαρυγγικοί και στοματικοί όγκοι)
    • Απόφραξη από βλωμό ή κατάποση τροφής
    • Φάρμακα (αλενδρονάτη, ΜΣΑΦ-Μη Στερινοειδή Αντιφλεγμονώδη, χλωριούχο κάλιο)
    • Απόφραξη ή εξάρθρωση ενδοπρόθεσης
    • Δακτύλιος Schatzki ή οισοφαγική μεμβράνη που δεν είναι κυκλοτερείς ή άλλες οισοφαγικές μεμβράνες
    • Λοίμωξη από μύκητες, έρπης, CMV-Κυτταρομεγαλοϊός
    • Διαβρωτική οισοφαγίτιδα
    • Ινώδης στένωση από γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
    • Ινώδης στένωση από σκληροθεραπεία
    • Ινώδης στένωση από ακτινοθεραπεία

    -Ενδοτοιχωματικές

    • Αχαλασία του καρδιακού στομίου
    • Διάχυτος οισοφαγικός σπασμός
    • Διάτρηση ή ρήξη του οισοφαγικού τοιχώματος μετά από βίαιο έμετο ή χειρισμό ή στένωση
    • Τα φαρυγγικά εκκολπώματα

    -Εξωτοιχωματικές

    • Λεμφαδενοπάθεια
    • Βρογχικός καρκίνος
    • Αορτικό ανεύρυσμα
    • Τοξίνες (αλλαντίαση, πολυομυελίτιδα)
    • Νευρολογικά αίτια, όπως ισχαιμία του εγκεφαλικού στελέχους, νευρομυϊκή νόσος (νόσος του κινητικού νευρώνα, σκλήρυνση κατά πλάκας, νόσος Parkinson, μυασθένεια gravis, μυϊκή δυστροφία)
    • Οπισθοστερνική βρογχοκήλη

    Διαβρωτικές βλάβες που προκαλούν οξεία δυσφαγία

    Η κατάποση όξινων ή αλκαλικών διαλυμάτων (χλώριο) λόγω ατυχήματος ή επί σκοπό προκαλεί διαβρωτικές βλάβες στον βλεννογόνο του οισοφάγου και ιστική νέκρωση. Η επούλωση του κατεστραμμένου βλεννογόνου έχει σαν αποτέλεσμα δημιουργία ουλής και στενώσεων. Κατά την κατάποση των διαλυμάτων ο ασθενής έχει έντονο πόνο στο στόμα, τον θώρακα, το επιγάστριο και δυσφαγία, αναπνευστική δυσχέρεια με κυάνωση, συριγμό, βρογχόσπασμο και δύσπνοια, αλλά μπορεί να συμβεί και διάτρηση του οισοφάγου.


    Δακτύλιοι Scatzki που προκαλούν οξεία δυσφαγία

    Ο δακτύλιος Schatzki είναι μια λεπτή περιφερική αναδίπλωση του βλεννογόνου που μοιάζει με διάφραγμα και διεισδύει στον αυλό του κατώτερου οισοφάγου. Συνήθως, βρίσκεται στην συμβολή πλακώδους και κυλινδρικού επιθηλίου και σχετίζεται με την παρουσία διαφραγματοκήλης. Βλωμός μπορεί να παγιδευτεί στον δακτύλιο και ο ασθενής προσέρχεται με οξεία δυσφαγία.


    Διάχυτος οισοφαγικός σπασμός

    Υπάρχει οπισθοστερνικό άλγος που μπορεί να αντανακλά στη ράχη και δυσφαγία από υπερβολική, έντονη ή ασυντόνιστη σύσπαση των λείων μυϊκών ινών του οισοφάγου. Εμφανίζεται μετά τα 40 έτη, κυρίως σε γυναίκες και δυσφαγία υπάρχει στους μισούς ασθενείς. Γίνεται μανομετρία οισοφάγου με ή χωρίς βαριούχο γεύμα με ακτινοσκόπηση που αποκαλύπτει μη προωθητικές συστολές-οισοφάγος καρυοθραύστης.


    Οισοφαγική διάτρηση

    Μπορεί να είναι αυτόματη μετά από εμετό ή αναγωγή ή να συμβεί μετά από τραυματισμό από επεμβάσεις θώρακα, ξένα σώματα ή θεραπευτική ενδοσκόπηση. Διάτρηση μπορεί να συμβεί στην τραχηλική, θωρακική, ενδοκοιλιακή μοίρα του οισοφάγου. Τα συμπτώματα είναι ανάλογα του μεγέθους και της θέσης της σχισμής και του ποσού της διαφυγής. Μικρές διατρήσεις συνοδεύονται από μόνο, ενώ σε σοβαρή διάτρηση υπάρχει έντονος πόνος, δυσφαγία, αναπνευστική δυσχέρεια και σηπτικό shock.


    Ξένο σώμα ή απόφραξη από βλωμό

    Η κατάποση ξένων σωμάτων αφορά τα παιδιά, τους ηλικιωμένους και τα άτομα με νοητική στέρηση. Το ξένο σώμα μπορεί να προσβάλλει τον φάρυγγα ή τον οισοφάγο. Το προεξάρχον σύμπτωμα είναι η δυσφαγία, αλλά παρουσιάζεται και οδυνοφαγία, υπερβολική σιελόρροια, παλινδρόμηση, έμετος και θωρακικό άλγος. Απαιτείται ιστορικό, απλή ακτινογραφία θώρακος προσθιοπίσθια και πλάγια και αν το ξένο σώμα είναι ακτινοσκιερό κατάποση γαστρογραφίνης και ενδοσκόπηση.


    Πρωτοπαθής αχαλασία

    Η πρωτοπαθής αχαλασία είναι οισοφαγική νόσος κατά την οποία υπάρχει εκφύλιση των κυριαρχούντων ανασταλτικών νευρώνων του τοιχώματος του οισοφάγου. Έτσι, υπάρχει διαταραχή της κινητικότητας με αύξηση της πίεσης ηρεμίας του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα, αποτυχία χάλασης του σφιγκτήρα και έλλειψη περισταλτισμού του κατώτερου οισοφάγου. Η δευτεροπαθής ψευδοαχαλασία μπορεί να προκληθεί από τη νόσο του Chaga που είναι η λοίμωξη από το Trypanosoma cruzi και από νεοπλασματική διήθηση ή εκδήλωση ως παρανεοπλασματικό σύνδρομο.


    Διαφοροδιάγνωση οξείας δυσφαγίας

    -Ιστορικό

    Αιφνίδια έναρξη, οδυνοφαγία μετά το γεύμα: απόφραξη από τροφή

    Αιφνίδια έναρξη: κατάποση ξένου σώματος

    Δυσφαγία μετά από τάση προς έμετο ή έμετος ή μετά από θεραπευτική ενδοσκόπηση για διαστολή με αέρα ή κηρία, σκληροθεραπεία κιρσών, ενθοπρόθεση σε καρκίνο μέσα σε 24 ώρες: διάτρηση ή ρήξη 

    Κατάποση διαβρωτικών ουσιών

    Συνοδά συμπτώματα δυσφαγίας, όπως πόνος στο στόμα, το θώρακα, το επιγάστριο, και από το αναπνευστικό

    Διαλείπουσα δυσφαγία με οπισθοστερνικό άλγος: διάχυτος οισοφαγικός σπασμός

    Δυσφαγία σε υγρά: Φαρυγγική προέλευση

    Δυσφαγία σε στερεά: Οισοφαγική προέλευση

    Προοδευτική δυσφαγία με απώλεια βάρους υποδηλώνει κακοήθη εξεργασία: Σε ασθενείς με υποψία καρκινώματος του οισοφάγου υπάρχει εξασθενημένη φωνή και αλλαγές της από βλάβη του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου από τον όγκο

    Σε δυσφαγία και στις υγρές και στις στερεές τροφές που τα συμπτώματα βελτιώνονται με τον βραδύτερο ρυθμό βρώσης: η αχαλασία είναι πιθανή. Επίσης, στην αχαλασία υπάρχει νυχτερινή αφύπνιση λόγω του βήχα και ανευρίσκεται τροφή στο μαξιλάρι

    Εμέσματα με υπολείμματα τροφών της προηγούμενης ημέρας: δείχνει στένωση ή αχαλασία

    Σε ηλικιωμένους: είναι συχνά τα φαρυγγικά εκκολπώματα (εκκολπώματα Zenker) με εξογκώματα του τραχήλου και αναγωγές στην κατάποση

    Σε δακτύλιο Schatzki: υπάρχει διαλείπουσα δυσφαγία μη προοδευτική, κυρίως, σε στερεά. Τα επεισόδια απέχουν εβδομάδες, μήνες ή έτη και στα μεσοδιαστήματα οι ασθενείς δεν έχουν δυσκολία στην κατάποση


    Κλινικά σημεία δυσφαγίας

    Πυρετός, ταχυκαρδία, χειρουργικό εμφύσημα και κριγμός κατά την ακρόαση του θώρακος σε διάτρηση οισοφάγου

    Διαβρωτικές βλάβες στο στόμα και σημεία αναπνευστικής δυσχέρειας με κυάνωση, συριγμό και δύσπνοια σε κατάποση διαβρωτικής ουσίας

    Ωχρότητα από σιδηροπενική αναιμία και καρκίνωμα του ανώτερου τμήματος του οισοφάγου: σύνδρομα Plummer-Vinson και Paterson-Brown-Kelly

    Ίκτερος σε ηπατικές μεταστάσεις από καρκίνωμα του οισοφάγου

    Απώλεια βάρους και καχεξία

    Υπερκεράτωση των παλαμών με τύλωση  που είναι σπάνια κληρονομική νόσος με οισοφαγικό καρκίνο σε 40% των περιπτώσεων

    Επίσης, γίνεται επισκόπηση της γλώσσας και του στόματος για νεοπλασίες και στοματοφαρυγγική μυκητίαση

    Γίνεται ψηλάφηση για υπερκλείδια λεμφαδενοπάθεια και βρογχοκήλη

    Γίνεται εξέταση του θώρακος για τυχόν απόφραξη της άνω κοίλης φλέβας, απόφραξη λοβαίου βρόχου, μονοφωνικό συριγμό από κακοήθη απόφραξη του βρόγχου ή ίνωση από υποτροπιάζουσα εισρόφηση

    Ψηλαφάται η κοιλιά για ηοατομεγαλία, καρκίνο του στομάχου ή ασκίτη

    Εργαστηριακή διερεύνηση της δυσφαγίας

    -Εξετάσεις αίματος

    Γενική αίματος (αυξημένος αριθμός λευκός αιμοσφαιρίων από σήψη σε διάτρηση οισοφάγου), μικροκυτταρική αναιμία από σιδηροπενία σε απώλεια αίματος από καρκίνο ή τα σύνδρομα Plummer-Vinson και Paterson-Brown-Kelly ή νορμόχρωμη αναιμία σε κακοήθεια

    Αύξηση της ουρίας λόγω αφυδάτωσης

    Χαμηλή λευκωματίνη, λόγω σήψης, κακής διατροφής ή διάχυτης καρκινωμάτωσης

    Διαταραχή της ηπατικής λειτουργίας από ηπατικές μεταστάσεις

    -Απεικονιστικός έλεγχος

    Ακτινογραφία θώρακος

    Η ακτινογραφία ελέγχεται για γραμμοειδείς διαυγάσεις στο καρδιακό χείλος από ανύψωση του μεσοπνευμονικού ορίου, λόγω πνευμονομεσοθωρακίου, υπάρχει μικρή πλευριτική συλλογή, υπάρχει σύμπτωση του πνεύμονα και ελεύθερος αέρας υπό το διάφραγμα σε ασθενείς με διάτρηση οισοφάγου. Επίσης, ακτινοσκιερό ξένο σώμα μπορεί να απεικονιστεί στην προσθιοπίσθια και στην πλάγια ακτινογραφία θώρακος. Στην ακτινογραφία μπορεί να φανούν μάζες μεσοθωρακίου ή σύμπτωση του πνεύμονα από νεόπλασμα, οπισθοστερνική βρογχοκήλη ή αορτικό ανεύρυσμα. Ένα πεπαχυσμένο περίγραμμα ενός διατεταμένου οισοφάγου με υδραερικά επίπεδα και εξαφάνιση της γαστρικής φυσαλίδας είναι σημεία αχαλασίας. Επίσης, μπορεί να αναδεικνύεται η εισρόφηση του οισοφαγικού περιεχομένου.

    Ενδοσκόπηση ανώτερου πεπτικού

    Γίνεται άμεση επισκόπηση του ανώτερου πεπτικού και λαμβάνονται δείγματα για ενδοαυλική νόσο, ενώ μπορεί να γίνει και διαστολή των στενώσεων, εισαγωγή ενδοπροθέσεων κ.α.

    Βαριούχο γεύμα

    Το βαριούχο γεύμα χρησιμοποιείται για έλεγχο των διαταραχών της κινητικότητας, όπως αχαλασία, που φαίνεται ως διατεταμένος οισοφάγος που καταλήγει κωνωειδώς σε σφιχτό κατώτερο οισοφαγικό σφιγκτήρα με συστολές χωρίς περισταλτισμό. Επίσης, χρησιμοποιείται για τον οισοφαγικό σπασμό που δίνουν οδοντωτή εικόνα στη στήλη του βαρίου της μοίρας των λείων μυϊκών ινών του οισοφάγου, ακόμη και για να διαγραφεί μια στένωση που δεν μπορεί να προσπελάσει το ενδοσκόπιο. Η διάβαση από τον φάρυγγα είναι ταχεία και απαιτείται καταγραφή σε video για να αποκαλυφθούν οι ανωμαλίες. Σε υποψία οισοφαγικής διάτρησης ή κατάποσης ξένου σώματος ή απόφραξης από βλωμό χρησιμοποιείται το υδατοδιαλυτό σκιαγραφικό μέσο γαστρογραφίνη για να φανεί αν υπάρχει μεσοθωρακική διαφυγή οισοφαγικού περιεχομένου ή πνευμονική εισρόφηση.

    Αξονική τομογραφία θώρακος

    Γίνεται έλεγχος για εξωτοιχωματική οισοφαγική νόσο, για έλεγχο της λεμφαδενοπάθειας και σταδιοποίηση του οισοφαγικού όγκου.

    Οισοφαγική μανομετρία

    Η οισοφαγική μανομετρία είναι χρήσιμη για την επιβεβαίωση της διάγνωσης της πρωτοπαθούς αχαλασίας. Τα ευρήματα περιλαμβάνουν έναν υπερτονικό κατώτερο οισοφαγικό σφιγκτήρα, αλλά δεν μπορεί να ακολουθήσει χάλαση μετά την κατάποση. Σε ασθενείς με διάχυτο οισοφαγικό σπασμό υπάρχουν επαναλαμβανόμενες συστολές υψηλής έντασης με περιόδους φυσικού περισταλτισμού.


    Θεραπεία της οξείας δυσφαγίας

    -Ενδοφλέβια ενυδάτωση

    -Ενδοφλέβια αντιβιοτικά (γενταμυκίνη, μετρονιδαζόλη, βενζυλπενικιλλίνη) σε διάτρηση, πνευμονική εισρόφηση, σε κατάποση διαβρωτικών διαλυμάτων

    -Ο ασθενής δεν λαμβάνει τίποτε από το στόμα

    -Παρακολουθούνται η αρτηριακή πίεση, οι σφύξεις, η θερμοκρασία και η διούρηση

    -Αν ο ασθενής έχει σηπτικό σοκ νοσηλεύεται σε μονάδα εντατικής θεραπείας

    -Σε στάση βλωμού δίνονται ενδοφλέβια αγχολυτικά (μιδαζολάμη έως 10 mg), μυοχαλαρωτικά (υοσκίνη 40 mg) και ένας αντιχολινεργικός παράγοντας για να μειωθούν οι εκκρίσεις (ατροπίνη 0,06 mg). Ο βλωμός μπορεί να προωθηθεί στο στομάχι από μόνος του ή να γίνει ενδοσκόπηση και να αφαιρεθεί ή να διασπαστεί για να περάσει το στομάχι. Μαζί ελέγχεται ο οισοφαγικός βλεννογόνος

    -Σε διάχυτο οισοφαγικό σπασμό δίνεται υπογλώσσια δινιτρικός ισοσορβίτης έως 10 mg ή νιφεδιπίνη 10 mg

    -Σε διάτρηση οισοφάγου που επικοινωνεί με το μεσοπνευμόνιο, μετά από εκλεκτική διαστολή με εμφύσηση αέρα δίνονται αναλγητικά, αντιβιοτικά και παρεντερική διατροφή και μετά 5 ημέρες γίνεται υδατοδιαλυτό βάριο για να ελεγχθεί η επούλωση της σχισμής και η διαφυγή

    -Σε κατάποση διαβρωτικών διαλυμάτων δίνονται αναλγητικά, ενδοφλέβια υγρά και αντιβιοτικά ευρέος φάσματος. Αν υπάρχει λαρυγγικό οίδημα γίνεται τραχειοστομία με ή χωρίς μηχανικό αερισμό. Σε διάτρηση γίνεται χειρουργική επέμβαση αφού γίνει έλεγχος της έκτασης της βλάβης με ενδοσκόπιο. Η διάβρωση μπορεί να είναι ήπια με ερύθημα και λίγα έλκη, μέτρια με εστιακά έλκη ή νεκρώσεις ή σοβαρή με εκτεταμένη εξέλκωση και νέκρωση, χωρίς παρεμβολή φυσιολογικού βλεννογόνου

    -Η καχεξία είναι συνήθης στη δυσφαγία. Γίνεται έλεγχος του δείκτη μάζας σώματος, της αιμοσφαιρίνης, της λευκωματίνης, του ασβεστίου, του φωσφόρου, του μαγνησίου και του χαλκού. Χορηγείται παρεντερική διατροφή αν δεν παίρνει ο ασθενής τίποτε από το στόμα ή έχει άκαμπτη οισοφαγική στένωση ή χορηγείται εντερική διατροφή με ρινογαστρικό καθετήρα ή γίνεται διαδερμικά ενδοσκοπική γαστροστομία. Σε κατάποση διαβρωτικών διαλυμάτων, σε εστιακή νέκρωση ή εξέλκωση, όπως φαίνεται από την ενδοσκόπηση παίρνει για 14 ημέρες παρεντερική διατροφή για να γίνει επούλωση

    -Σε κατάποση ξένου σώματος γίνεται ενδοσκοπική αφαίρεση με λαβίδα ή άγκιστρο. Αν υπάρχει διάτρηση σπλάχνου ή λάρυγγα απαιτείται γενική αναισθησία και προστασία των αεραγωγών

    -Σε καλοήθη στένωση του οισοφάγου με τη βοήθεια εύκαμπτου οδηγού που περνά στο άντρο του στομάχου ενδοσκοπικά ή ακτινολογικά περνά ένας διαστολέας στον οισοφάγο, ο οποίος έχει το μέγεθος της στένωσης και μπορούν να εισχωρήσουν μέχρι και τρία κηρία αυξανόμενης διαμέτρου. Για 4 ώρες ο ασθενής είναι νήστις, γιατί υπάρχει κίνδυνος διάτρησης 1%. Διάμετρος του διαστολέα σε mm= Γαλλικό σύστημα μέτρησης x 3 (30F). Η υποτροπή της στένωσης είναι συχνή (50%) και μειώνεται στο 30% με τη χορήγηση αναστολέων της αντλίας πρωτονίων για πολύ χρόνο

    -Σε αχαλασία γίνεται με διαστολή αέρα με τη χρήση οδηγού και ακτινοσκοπικό έλεγχο ή με διαστολέα που τοποθετείται με ενδοσκόπιο και άμεσο οπτικό έλεγχο. Το 60% των ασθενών θεραπεύεται στην πρώτη διαστολή. Οι υπόλοιποι μπορεί να χρειασθούν περισσότερες διαστολές και μπορεί να μην πετύχουν και να γίνει καρδιομυοτομή. Η διαστολή με αέρα μπορεί να προκαλέσει διάτρηση σε 6% των ασθενών. Οι ασθενείς πρέπει να μένουν νηστικοί 4 ώρες μετά την διαστολή

    -Η διαστολή με αέρα ενδείκνυται και σε ασθενείς με διάχυτο οισοφαγικό σπασμό και δυσφαγία ως κύριο σύμπτωμα με ποσοστά επιτυχίας 45%

    -Σε νεοπλασματικές οισοφαγικές στενώσεις γίνονται διαστολές με πλαστική πρόθεση με διατεινόμενη ή με αυτοδιατεινώμενο μεταλλικό stent, με λέιζερ ή βραχυθεραπεία ή έγχυση αλκοόλης

    -Σε μετακίνηση μιας ενδοπρόθεσης πρέπει αυτό να συλληφθεί και να περάσει το καρδιακό στόμιο. Αν δεν μπορεί να βγει αφήνεται αν δεν επηρεάζει την πυλωρική έξοδο των γαστρικών υγρών, ώστε να προκαλεί απόφραξη

    -Αν αποφραχθεί μια ενδοπρόθεση ή stent από νεοπλασματική μάζα υπάρχει δυσφαγία και γίνεται λέιζερ με νεοδύνιο-ύτριο-αλουμίνιο-λυχνίτη (YAG). Τοποθετείται εκτάσιμο stent καλυμμένο με μεμβράνη ή πλαστική πρόθεση εντός του υπάρχοντος σωλήνα ή stent

    -Aν αποφραχθεί μια ενδοπρόθεση ή stent από τροφή γίνεται καθαρισμός του σωλήνα με κυτταρολογική βούρτσα για να προωθηθεί η τροφή στον στόμαχο ή εισάγεται και μετακινείται με απαλές κινήσεις ένα ενδοσκόπιο μικρότερης διαμέτρου εντός του σωλήνα για να μετακινηθεί ο βλωμός

    -Σε δακτύλιο του Schatzki διαστολή γίνεται με μονό ευρύ κηρίο (45-60F) και θα τεμαχιστεί η βλεννογονική αναδίπλωση ή τεμαχίζεται με λαβίδες. Τα συμπτώματα ξαναεμφανίζονται σε 5 έτη και απαιτείται πάλι διαστολή

    -Σε οισοφαγική μυκητίαση δίνεται φλουκοναζόλη από του στόματος 50 mg ημερησίως για μια εβδομάδα

    -Σε οισοφαγίτιδα από απλό έρπητα δίνεται ενδοφλέβια ασυκλοβίρη

    -Σε οισοφαγίτιδα από CMV δίνεται ενδοφλέβια γκανσυκλοβίρη

    -Σε οισοφαγική μεμβράνη γίνεται ενδοσκοπική διάνοιξη

    -Σε οισοφαγική διάτρηση όταν είναι μεγάλη γίνεται χειρουργική διόρθωση και παροχέτευση εντός 24 ωρών, για να μην προκληθεί σήψη

    -Σε οισοφαγικό σπασμό που δεν λύνεται γίνεται εκτεταμένη οισοφαγομυοτομή

    -Σε κατάποση διαβρωτικών διαλυμάτων με ελκωτικές βλάβες και νεκρωτικό ιστό σε όλο το μήκος του οισοφάγου γίνεται οισοφαγεκτομή γιατί υπάρχει κίνδυνος διάτρησης. Αν υπάρχουν εσωτερικές ουλές που δεν απαντούν στην διαστολή γίνεται πάλι χειρουργική αντιμετώπιση

    -Σε καρκίνο του οισοφάγου, αν είναι τοπικός γίνεται υφολική οισοφαγεκτομή και φαρυγγογαστρική αναστόμωση με εγχειρητική θνησιμότητα 10%.

    -Σε αχαλασία γίνεται και λαπαροσκοπική καρδιομυοτομή κατά Heller με θολοπλαστική με επιτυχία 90%, 5% νοσηρότητα και 6% των ασθενών αναπτύσσουν γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    -Σε φαρυγγικά εκκολπώματα γίνεται εκτομή με ή χωρίς κρικοφαρυγγική μυοτομή

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Αχαλασία Οισοφάγου

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    Διαφραγματοκήλη

    Επιγλωττίτιδα

    Νόσος Huntington

    Οξεία δυσφαγία

    Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

    Αμυοατροφική πλευρική σκλήρυνση

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Θυρεοειδίτιδες

    Kροταφική αρτηρίτιδα

    Καρκίνος Στομάχου

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Όζοι του θυρεοειδούς

    Ανορεξία και καχεξία στον καρκίνο

    Καρκίνος οισοφάγου

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα θυμώματα

    Όταν έχετε λειτουργική δυσπεψία

    Η θεραπεία για όλες τις κυτταρίτιδες

    Ισοθερμιδική βασική δίαιτα υψηλή σε φυτικές ίνες

    Ισοθερμιδική βασική δίαιτα

    Ισοθερμιδική βασική δίαιτα

    Λαρυγγίτιδα

    Πλήρης εντερική διατροφή για παιδιά

    Νόσος Niemann-Pick

    Το σύνδρομο Rett

    Σκληρόδερμα

    Σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Γέφυρα εγκεφάλου

    Πολυμυοσίτιδα και δερματομυοσίτιδα

    www.emedi.gr

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Νόσος του Wilson Ελκώδης κολίτιδα »