Παρασκευή, 08 Νοεμβρίου 2013 13:21

Ελκώδης κολίτιδα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφοι)
Είναι σοβαρή χρόνια πάθηση του παχέος εντέρου που προσβάλλει άτομα νέα

Η ελκώδης κολίτιδα, ICD-10 K51, προσβάλλει περισσότερο τις γυναίκες από τους άνδρες και συνήθως εκδηλώνεται σε άτομα νέας ηλικίας (15-25 ετών). 
Είναι σοβαρή χρόνια πάθηση του παχέος εντέρου με κύρια εκδήλωση τη διάρροια και τις αιματηρές κενώσεις. Η νόσος είναι χρόνια με συχνές υφέσεις οι οποίες είναι παροδικές και μετά από μήνες ή χρόνια ακολουθούνται από υποτροπή.
Η φλεγμονή της ελκώδους κολίτιδας περιορίζεται στο βλεννογόνο και τα επιφανειακά υποβλεννογόνια στρώματα του παχέος εντέρου. Μερικές φορές μπορεί να μην προσβάλλει το ορθό, αλλά συνήθως η τυπική νόσος ξεκινάει από το ορθό και επεκτείνεται κατά συνέχεια εντέρου προς τα εγγύς τμήματα του παχέος εντέρου. 
Χαρακτηριστικό είναι ότι σχηματίζονται μικροαποστήματα στις κρύπτες, μειώνεται η βλέννα των κυττάρων Golbet, η βασική μεμβράνη διηθείται από οξέα και χρόνια φλεγμονώδη στοιχεία, εξελκώνεται ο βλεννογόνος και σχηματίζονται ψευδοπολύποδες.
Στην ενδοσκόπηση ο βλεννογόνος είναι εύθρυπτος, κοκκιώδης με μεγάλες εξελκώσεις καλυμμένες με βλεννοπυώδες εξίδρωμα και ψευδοπολύποδες.
Στο 30% των ασθενών η νόσος εντοπίζεται μόνο στο ορθό, ενώ στο 20% των ασθενών η νόσος είναι πολύ εκτεταμένη σε όλο το παχύ έντερο και εμφανίζεται κλινικά με 3 τύπους:
1.             Διάρροια μικρής διάρκειας που υποχωρεί γρήγορα, αλλά μπορεί να υποτροπιάσει
2.             Χρόνια ή διαλείπουσα διάρροια με επιπτώσεις στην υγεία, μέτρια ή έντονα συμπτώματα και συχνές επιπλοκές
3.             Βαριά οξεία εικόνα αιματηρής διάρροιας με έντονα συμπτώματα, πυρετό, τοξικά φαινόμενα, διάταση της κοιλιάς και τοξικό μεγάκολο και διάτρηση του εντέρου
Υπάρχουν 3 βασικοί τύποι κολίτιδας:
1.             Πρωκτίτιδα: Η κλινική εικόνα είναι ήπια και υπάρχει δυσκοιλιότητα, παρά διάρροια. Σε περίπτωση διάρροιας υπάρχει αποβολή αίματος και βλέννας,  χωρίς κόπρανα. Τα συμπτώματα ενοχλούν τον ασθενή αλλά δεν τον καθιστούν ανάπηρο
2.             Πρωκτοσιγμοειδίτιδα: Άλλες φορές ήπια και άλλες βαριά που μπορεί να εξελιχθεί σε παγκολίτιδα
3.             Παγκολίτιδα: Με βαριά συνήθως κλινική εικόνα
Στην ελκώδη κολίτιδα έχουν ενταχθεί και άλλοι τύποι κολίτιδας που είναι άτυπες ή παραλλαγμένες μορφές ελκώδους κολίτιδας:
1.             Λεμφοκυτταρική κολίτιδα και κολλαγονώδης κολίτιδα ή κολίτιδα ελάχιστων αλλοιώσεων: Ήπια μορφή φλεγμονής που ανταποκρίνεται στη θεραπεία με σουλφαζίνη κι εκδηλώνεται με διάρροιες και δεν υπάρχουν μακροσκοπικές, ενδοσκοπικές και ακτινολογικές αλλοιώσεις
2.             Κολίτιδα μετά από χειρουργική παράκαμψη: Σε μη λειτουργούντα εντερικά τμήματα
3.             Θυλακίτιδα: Που προκαλείται στο νέο ορθό που δημιουργείται από τον τελικό ειλεό σε χειρουργική αγωγή ελκώδους κολίτιδας ή οικογενούς πολυποδίασης
Τοπικές επιπλοκές ελκώδους κολίτιδας:
1.             Διάτρηση παχέος εντέρου: Δυστυχώς εύκολα ξεφεύγει από τη διάγνωση, ιδίως, όταν ο ασθενής παίρνει κορτικοστερεοειδή
2.             Επιπλοκές από το ορθό: Θρόμβωση αιμορροϊδων, αποστήματα, ραγάδες
3.             Ψευδοπολύποδες: Από την αναγέννηση του εντερικού βλεννογόνου
4.             Καρκίνος του παχέος εντέρου: Σε μακροχρόνια νόσο
5.             Εντερική αιμορραγία
6.             Τοξικό μεγάκολο
7.             Αναιμία και υποπρωτεϊναιμία
Εξωεντερικές εκδηλώσεις:
1.Οζώδες ερύθημα
2.Αρθρίτιδα
3.Ιριδοκυκλίτιδα
4.Αναιμία: Από έλλειψη σιδήρου λόγω της χρόνιας απώλειας αίματος ή λόγω της μειωμένης ερυθροποίησης από τη χρόνια φλεγμονή
5.Λιπώδης διήθηση ήπατος
6.Σκληρυντική χολαγγειίτιδα που μπορεί να εξελιχθεί σε χολική κίρρωση
7.Χρόνια ηπατίτιδα
Η διαφορική διάγνωση θα γίνει από τη νόσο του Chron
1.Στην ελκώδη κολίτιδα τα κόπρανα είναι αιματηρά με βλέννα και πύο, ενώ στη νόσο του Chron δεν υπάρχει εμφανές αίμα αλλά μόνο στεατόρροια σε προσβολή του λεπτού εντέρου
2. Στην ελκώδη κολίτιδα οι περιπρωκτικές βλάβες είναι ήπιες ενώ στη νόσο του Chron έντονες
3.Η σιγμοειδοσκόπηση στην ελκώδη κολίτιδα είναι πάντα παθολογική και δείχνει διάχυτη φλεγμονή, ενώ νόσο του Chron είναι φυσιολογική ή υπάρχει εστιακή φλεγμονή
4.Ο βαριούχος υποκλυσμός στην ελκώδη κολίτιδα δείχνει διάχυτες αλλοιοώσεις πιο έντονες ή περιορισμένες στο άπω τμήμα του κόλου και το ορθό, ενώ στη νόσο του Chron είναι τμηματικές πιο έντονες στο εγγύς κόλο αλλά συχνή είναι και η προσβολή του ειλεού
5.Η κολοσκόπηση στην ελκώδη κολίτιδα δείχνει εκτεταμένα επιφανειακά έλκη που συρρέουν και υπάρχουν πολύποδες μεταξύ τους ενώ στη νόσο του Chron υπάρχουν βαθιά έλκη, ο βλεννογόνος είναι πλακόστρωτος και υπάρχουν και περιοχές φυσιολογικού βλεννογόνου
6. Στην ελκώδη κολίτιδα προσβάλλεται μόνο το κόλον και λίγα εκατοστά του ορθού, ενώ στη νόσο του Chron το λεπτό έντερο και κυρίως ο τελικός ειλεός, μπορεί όμως να εμφανιστεί και σε κάθε μοίρα του εντέρου
Θεραπεία της ελκώδους κολίτιδας
Η θεραπεία της ελκώδους κολίτιδας εξαρτάται από τη σοβαρότητα της πάθησης. Η αντιμετώπιση της πάθησης πρέπει να γίνεται εξατομικευμένα, δεδομένου ότι οι εκδηλώσεις της είναι διαφορετικές από ασθενή σε ασθενή. Στόχος των φαρμάκων που χορηγούνται είναι να διατηρήσουν τη νόσο σε ύφεση και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των ασθενών με ελκώδη κολίτιδα.
-Τα αμινοσαλικυλικά είναι φάρμακα που περιέχουν το 5-αμινοσαλικυλικό οξύ (5-ASA). Βοηθούν στην καταπολέμηση της φλεγμονής. 
Η σουλφασαλαζίνη είναι συνδυασμός σουλφαπυριδίνης και 5-ASA. 
Η σουλφαπυριδίνη μεταφέρει την αντιφλεγμονώδη δράση του 5-ASA στο έντερο. Όμως η σουλφαπυριδίνη έχει παρενέργειες, όπως ναυτία, εμετούς, καούρα στο στομάχι, διάρροια και πονοκέφαλο.
Υπάρχουν και άλλοι συνδυασμοί του 5-ASA, όπως η μεσαλαμίνη, η ολσαλαζίνη και η βαλσαλαζίδη που παρουσιάζουν λιγότερες παρενέργειες και μπορούν να χορηγηθούν σε ασθενείς που δεν ανέχονται τη σουλφασαλαζίνη. 
Τα αμινοσαλικυλικά μπορούν να χορηγηθούν από το στόμα, διαμέσου κλύσματος ή με υπόθετο. 
Ο τρόπος χορήγησης εξαρτάται και από την περιοχή της φλεγμονής στο έντερο.Οι περισσότεροι ασθενείς με ήπιου ή μέτριου βαθμού σοβαρότητας ελκώδη κολίτιδα, λαμβάνουν πρώτα αμινοσαλικυλικά φάρμακα. Επίσης, αυτά χρησιμοποιούνται και σε υποτροπή.
-Τα κορτικοστεροειδή, όπως η πρεδνιζόνη, η μεθυλπρεδνιζολόνη και η υδροκορτιζόνη, είναι επίσης φάρμακα που μπορούν να μειώνουν τη φλεγμονή. Χορηγούνται σε ασθενείς με μέτριου ή σοβαρού βαθμού ελκώδη κολίτιδα ή που δεν ανταποκρίνονται στα αμινοσαλικυλικά φάρμακα. 
Τα στεροειδή μπορούν να χορηγηθούν από το στόμα, ενδοφλέβια, με κλύσμα ή υπόθετο ανάλογα με τον εντοπισμό της νόσου.
Οι παρενέργειες των στεροειδών περιλαμβάνουν αύξηση βάρους, ακμή, υπερτρίχωση, αύξηση της αρτηριακής πίεσης, σακχαρώδη διαβήτη, μεταβολές της ψυχικής διάθεσης, οστεοπόρωση και αυξημένο κίνδυνο μολύνσεων. Για τους λόγους αυτούς δεν συστήνονται για μακροχρόνια χρήση παρά το γεγονός ότι θεωρούνται πολύ αποτελεσματικά όταν χορηγούνται για βραχυπρόθεσμη χρήση.
-Τα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα περιλαμβάνουν την αζαθιοπρίνη και τη μερκαπτοπουρίνη. Παρεμβαίνουν στο ανοσοποιητικό σύστημα άμυνας του οργανισμού και μειώνουν τη φλεγμονή. 
Τα φάρμακα αυτά χρησιμοποιούνται σε ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στα αμινοσαλικυλικά και τα κορτικοστεροειδή ή εξαρτώνται από τα κορτικοστεροειδή. Τα ανοσοκατασταλτικά χορηγούνται από το στόμα και χρειάζονται χρόνο για να επιδράσουν στους μηχανισμούς της φλεγμονής της νόσου. Μπορεί να χρειάζονται μέχρι 6 μήνες μέχρι να φανεί το πλήρες όφελος που προσφέρουν στους ασθενείς. 
Ασθενείς που λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά, χρειάζονται προσεκτική παρακολούθηση λόγω αύξησης του κινδύνου μόλυνσης και για ανίχνευση παρενεργειών όπως η παγκρεατίτιδα, η ηπατίτιδα ή η λευκοπενία. 
Σε περιπτώσεις σοβαρής μορφής της ελκώδους κολίτιδας, σε ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται σε ενδοφλέβια χορήγηση κορτικοστεροειδών, μπορεί να δοθούν κυκλοσπορίνη Α μαζί με αζαθιοπρίνη ή μερκαπτοπουρίνη.
-Στους ασθενείς με ελκώδη κολίτιδα μπορούν να χορηγηθούν και άλλα φάρμακα για  ανακούφιση από τον πόνο, τη διάρροια ή την μόλυνση. 
-Επίσης, ο ασθενής μπορεί να χρειάζεται ειδική δίαιτα, παρεντερική διατροφή, ενδοφλέβια φάρμακα ή μερικές φορές χειρουργική αντιμετώπιση της πάθησης.
-Η χειρουργική αντιμετώπιση της ελκώδους κολίτιδας, περιλαμβάνει την εκτομή του παχέος εντέρου. Σε περίπου 25% έως 40% των ασθενών, χρειάζεται να αφαιρεθεί το παχύ έντερο λόγω  μαζικής αιμορραγίας, διάτρησης του παχέος εντέρου ή λόγω καρκίνου.
Η χειρουργική επέμβαση για αφαίρεση του παχέος εντέρου συμπεριλαμβανομένου και του ορθού, ονομάζεται πρωκτοκολεκτομή και ακολουθείται από μία από τις πιο κάτω επεμβάσεις:
Ειλεοστομία: Ο χειρουργός δημιουργεί ένα μικρό άνοιγμα στο τοίχωμα της κοιλιάς που ονομάζεται στόμιο το οποίο συνδέεται με το τέλος του λεπτού εντέρου, το ειλεό. Το στόμιο δημιουργείται συνήθως στο κάτω δεξιό μέρος της κοιλιάς. Τα κόπρανα εξέρχονται του σώματος από το στόμιο. Τοποθετείται εκεί ειδικά σχεδιασμένος σάκος για συλλογή των κοπράνων και ο ασθενής αδειάζει το σάκο όποτε χρειάζεται.
Ειλεοπρωκτική αναστόμωση: Ο χειρουργός αφαιρεί το παχύ έντερο και το εσωτερικό μέρος του ορθού αφήνοντας όμως στη θέση τους, τους εξωτερικούς μύες του ορθού. Στη συνέχεια ενώνει το ειλεό με το εσωτερικό μέρος του ορθού και τον πρωκτό δημιουργώντας ένα σάκο. Τα κόπρανα συλλέγονται εκεί και αποβάλλονται όπως γίνεται με το συνήθη τρόπο. Η συχνότητα των αφοδεύσεων είναι μεγαλύτερη και τα κόπρανα  περισσότερο υδαρή από ότι πριν από την επέμβαση. Μια πιθανή επιπλοκή είναι η φλεγμονή του σάκου που δημιουργείται χειρουργικά στο σημείο της αναστόμωσης για τη συλλογή των κοπράνων.
Καρκίνος παχέος εντέρου και ελκώδης κολίτιδα
Περίπου 5% των ασθενών με ελκώδη κολίτιδα, παρουσιάζουν καρκίνο του παχέος εντέρου. Ο κίνδυνος για καρκίνο είναι μεγαλύτερος με την αύξηση της διάρκειας της νόσου και του μεγέθους του παχέος εντέρου που έχει υποστεί βλάβες. Με την κολονοσκόπηση και την σιγμοειδοσκόπηση γίνεται έλεγχος για δυσπλασία και λαμβάνονται βιοψίες. Η κολονοσκόπηση δεν μειώνει τον κίνδυνο προσβολής των ασθενών από καρκίνο, αλλά επιτρέπει την έγκαιρη ανίχνευση του. Οι ασθενείς που πάσχουν από φλεγμονώδη νόσο του εντέρου όπως η ελκώδης κολίτιδα σε όλο το παχύ έντερο για τουλάχιστον 8 χρόνια ή στο αριστερό παχύ έντερο τους για 12 έως 15 χρόνια, πρέπει να κάνουν κολοσκόπηση με βιοψίες κάθε 1 έως 2 χρόνια.
Δίαιτα ελκώδους κολίτιδας
Δεν πρέπει να ακολουθείται αυστηρή δίαιτα, ειδικά όταν ο ασθενής είναι χωρίς συμπτώματα. Πρέπει να ακολουθείται μια ισορροπημένη διατροφή προκειμένου να είναι επαρκής σε όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά.
Στις ημέρες έξαρσης της νόσου και πάντα σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό:
ΠΡΟΤΙΜΗΣΤΕ
•               Το βιολογικό γάλα εφόσον δεν προκαλεί ενοχλήσεις ή τα βιολογικά υποκατάστατα γάλατος
•               Τα βιολογικά κρέατα, το κοτόπουλο, το ψάρι κατά προτίμηση ψητά ή βραστά
•               Το βιολογικό αυγό
•               Τις βιολογικές πατάτες βραστές ή στο φούρνο, τα μαύρα ζυμαρικά και το ρύζι το αναποφλοίωτο
•               Το μαύρο ψωμί και τις μαύρες φρυγανιές και όλα τα προϊόντα, χωρίς γλουτένη και τα αρτύματα κάνναβης
•               Τα κολοκυθάκια και καρότα βραστά
•               Τυριά όπως το κασέρι, το ανθότυρο, η γραβιέρα, όλα βιολογικά
•               Φρούτα πολύ ώριμα, χωρίς τη φλούδα και τους σπόρους και κομπόστες
•               Το βιολογικό ελαιόλαδο
•               Το βιολογικό μέλι
ΑΠΟΦΥΓΕΤΕ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΤΕ ΣΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΟΣΟΤΗΤΕΣ
•               Το σοκολατούχο γάλα
•               Τα παχιά κρέατα, τα λιπαρά ψάρια και τα αλλαντικά
•               Τη ζάχαρη
•               Το άσπρο ψωμί, και τα επεξεργασμένα δημητριακά 
•               Τα λαχανικά με πολλές ίνες και τα όσπρια
•               Τα τυριά με πολλά λιπαρά και όσα είναι πικάντικα
•               Τα άγουρα φρούτα με φλούδα και σπόρους
•               Το ζωικό λίπος
•               Τα γλυκά του ταψιού, πάστες κ.α.
•               Όλα τα επεξεργασμένα τρόφιμα
emedi.gr

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ελκώδη κολίτιδα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ελκώδη κολίτιδα

 kolitida

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

Διαβάστηκε 7006 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2019 08:34
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα

    Ραγοειδίτιδα

    Ραγοειδίτιδα είναι μη ειδικός ορός που χρησιμοποιείται για να περιγράψει κάθε ενδοφθάλμια φλεγμονή.

    Τα συμπτώματα ποικίλλουν ανάλογα με το βάθος της εντόπισης και τις σχετιζόμενες καταστάσεις.

    • Πρόσθια ραγοειδίτιδα - οφθαλμική φλεγμονή που περιορίζεται στην ίριδα μόνο (ιρίτιδα) ή την ίριδα και το ακτινωτό σώμα (ιριδοκυκλίτιδα)
    • Διάμεση ραγοειδίτιδα - φλεγμονή των στοιχείων αμέσως πίσω από τον φακό (περιφερική ραγοειδίτιδα ή pars planitis)
    • Οπίσθια ραγοειδίτιδα - φλεγμονή του χοριοειδούς (χοριοειδίτιδα), αμφιβληστροειδούς (αμφιβληστροειδίτιδα) ή του υαλώδους κοντά στο οπτικό νεύρο και την ώχρα κηλίδα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Οφθαλμοί

    Γενετική: Δεν υπάρχει συγκεκριμένο γενετικό πρότυπο για την ραγοειδίτιδα, ιρίτιδα: 50-70% των ασθενών έχουν θετικό HLA-B27

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες (εκτός της HLA-B27 πρόσθιας ραγοειδίτιδας, άνδρες > γυναίκες 2,5:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    Πρόσθια ραγοειδίτιδα (περίπου το 80% του συνόλου των ραγοειδίτιδων):

    • Μειωμένη οπτική οξύτητα 
    • Συνήθως οξεία εισβολή 
    • Βαθύς πόνος οφθαλμού
    • Φωτοφοβία (συναινετική)
    • Υπεραιμία των επιπεφυκότων
    • Περικεράτεια διαστολή των αγγείων του επισκληρίου και του σκληρού 
    • Μικρή διάμετρος της κόρης στο προσβεβλημένο μάτι
    • Συνήθως ετερόπλευρη (95% των περιπτώσεων με HLA-B27)
    • Αμφοτερόπλευρη συμμετοχή και συστηματικά συμπτώματα (πυρετός, εξάντληση, κοιλιακός πόνος) μπορεί να σχετίζονται με διάμεση νεφρίτιδα
    • Συστηματικές νόσοι σχετίζονται συνήθως με την πρόσθια με την πρόσθια ραγοειδίτιδα (στο 53% των ασθενών βρέθηκε συστηματική νόσος κατά την πρώτη επίσκεψη στο γιατρό)

    Διάμεση και οπίσθια ραγοειδίτιδα:

    • Μειωμένη οπτική οξύτητα 
    • Συνήθως ύπουλη εισβολή
    • Πιο συχνά αμφοτερόπλευρη 
    • Η οπίσθια φλεγμονή κατά κανόνα προκαλεί ήπιο πόνο ή ερυθρότητα εκτός όταν συνυπάρχει ιρίτιδα

    ΑΙΤΙΑ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    • Φλεγμονώδης - από ιογενείς, μικροβιακούς, παρασιτικούς ή μυκητιασικούς παράγοντες 
    • Ανοσολογική - πιθανή ανάπτυξη αυτοάνοσων μηχανισμών και συσχέτιση με συστηματικά νοσήματα (ιδίως ρευματολογία)
    • Άλλες οφθαλμικές παθήσεις
    • Ιδιοπαθής (περίπου στο 25%)
    • Υποκείμενα σύνδρομα - παθήσεις όπως νεοπλασίες που διαγιγνώσκονται σαν φλεγμονές του οφθαλμού

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    Μεγαλύτερη επίπτωση όταν συνδυάζεται με ειδικές διαταραχές 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Επιπεφυκίτιδα 
    • Επισκληρίτιδα
    • Σκληρίτιδα
    • Κερατίτιδα 
    • Οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    • Μη ειδικά για την διάγνωση της ραγοειδίτιδας. Οι εξετάσεις σχετίζονται με τους αιτιολογικούς παράγοντες και τις συνοδές καταστάσεις και πρέπει να βασίζονται σε καλό ιστορικό και κλινική εξέταση 
    • Γενική αίματος, ουρία, κρεατινίνη (διάμεση νεφρίτιδα)
    • HLA-B27 (αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, σύνδρομο Reiter)
    • Αντιπυρηνικά αντισώματα, ΤΚΕ (ΣΕΛ, σύνδρομο Sjogren)
    • VDRL, FTA (σύφιλη)
    • PPD (φυματίωση)
    • Ορολογικές δοκιμασίες για τη νόσο του Lyme

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Ανοσοανεπάρκεια

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ιζήματα κερατοειδούς, φλεγμονώδη κύτταρα προσθίου θαλάμου ή υαλώδους, συνέχειες (συνδετικός ιστός μεταξύ ίριδας και φακού), οίδημα ωχράς κηλίδας, περιαγγεΐτιδα των κλάδων του αμφιβληστροειδούς

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Εξέταση με σχισμοειδή λυχνία και έμμεση οφθαλμοσκόπηση

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακα (σαρκοείδωση, ιστοπλάσμωση, φυματίωση, λέμφωμα)
    • Ακτινογραφία ιερολαγόνιας άρθρωσης (αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Εξέταση με σχισμοειδή λυχνία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής - επείγουσα αντιμετώπιση από οφθαλμίατρο

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η θεραπεία πρέπει να δίνεται μετά από πλήρη οφθαλμολογικό έλεγχο 
    • Θεραπεία υποκείμενων διαταραχών, όταν υπάρχουν 
    • Κυκλοπληγία
    • Αντιφλεγμονώδης αγωγή

    Uveitis

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Οδηγίες για την σωστή ενστάλλαξη των οφθαλμικών κολλυρίων 
    • Γυαλιά ηλίου, όταν υπάρχει φωτοφοβία
    • Προσοχή στις παρενέργειες των φαρμάκων 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Οματροπίνη μεθυλοβρωμιούχος 2% οφθαλμικό διάλυμα - 2 σταγόνες σε κάθε μάτι 2 φορές την ημέρα ή κάθε τρεις ώρες αν χρειαστεί, σε συνδυασμό με 
    • Οξεική πρεδνιζολόνη 1% οφθαλμικό εναιώρημα - 2 σταγόνες στο προσβεβλημένο μάτι, αρχικά κάθε ώρα, μειώνεται βαθμιαία σε 4 φορές την εβδομάδα όταν υπάρχει βελτίωση 

    Αντενδείξεις: 

    • Υπερευαισθησία στο φάρμακο ή σε κάποιο συστατικό του 
    • Κυκλοπληγία αντενδείκνυται σε ασθενείς με γνωστό γλαύκωμα ή με προδιάθεση για την νόσο
    • Η τοπική κορτιζονοθεραπεία αντενδείκνυται σε δευτεροπαθή ραγοειδίτιδα από φλεγμονώδη αίτια

    Προφυλάξεις:

    • Η μεθυλοβρωμιούχος οματροπίνη μπορεί να προκαλέσει συστηματικές αντιμουσκαρινικές επιδράσεις. Χορηγείται με εξαιρετική επιφύλαξη σε βρέφη και παιδιά εξαιτίας της μεγάλης τους ευαισθησίας σε συστηματικές εκδηλώσεις 
    • Τα τοπικά κορτικοστεροειδή μπορεί να αυξήσουν την ενδοφθάλμια πίεση. Παρατεταμένη χρήση πιθανά να οδηγήσει στο σχηματισμό καταρράκτη και την επιδείνωση υπάρχουσας ερπητικής κερατίτιδας που λαμβάνεται ως ιρίτιδα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Κυκλοπληγικά - υδροβρωμιούχος σκοπολαμίνη 0,25 έως 3 φορές την ημέρα ή υδροχλωρική κυκλοπεντολάτη 1%
    • Αντιφλεγμονώδη - νατριοφωσφορική πρεδνιζολόνη 1% νατριοφωσφορική δεξαμεθαζόνη 0,1% και εναιώρημα δεξαμεθαζόνης
    • Συστηματικοί μη στεροειδείς αντιφλεγμονώδεις παράγοντες μπορεί να φανούν χρήσιμοι

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Παρακολούθηση από οφθαλμίατρο
    • Καλή λήψη ιστορικού και φυσική εξέταση, για τον έλεγχο άλλων συνοδών παθήσεων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    Απώλεια οράσεως που οφείλεται σε:

    • Εναπόθεση ιζημάτων στον κερατοειδή ή το φακό 
    • Αυξημένη ενδοφθάλμιος πίεση, οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας 
    • Σχηματισμό συνεχειών 
    • Σχηματισμό καταρράκτη 
    • Αγγειΐτιδα με απόφραξη των αγγείων και αμφιβληστροειδικά έμφρακτα
    • Οίδημα ωχράς 
    • Βλάβη του οπτικού νεύρου

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Εξαρτάται από τα αίτια που προκαλούν τη νόσο ή τις συνοδές καταστάσεις 
    • Ραγοειδίτιδα που προκαλείται από φλεγμονώδη αίτια (συστηματικά ή τοπικά) έχει την τάση να υποχωρεί με την εκρίζωση της βασικής νόσου
    • Ραγοειδίτιδα που σχετίζεται με οροαρνητικές αρθροπάθειες έχει την τάση να εκδηλώνεται ως οξεία (που διαρκεί λιγότερο από 3 μήνες) και να υποτροπιάζει συχνά

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ιογενείς λοιμώξεις: HIV, απλός έρπης, έρπης ζωστήρας, κυτταρομεγαλοϊός 
    • Μικροβιακές λοιμώξεις: φυματίωση, λέπρα, προπιονινο-βακτηρίδιο, σύφιλη, λεπτοσπείρωση, βρουκέλλωση, νόσος του Lyme, νόσος του Whipple
    • Παρασιτικές λοιμώξεις: τοξοπλάσμωση, αμοιβάδωση, τοξοκαρίαση, κυστικέρκωση, ογκοκερκίαση 
    • Μυκητιασικές λοιμώξεις: ιστοπλάσμωση, κοκκιδιοειδομυκητίαση, καντιντίαση, ασπεργίλλωση, σποροτρίχωση βλαστομύκωση, κρυπτοκοκκίαση
    • Υποψία ανοσολογικού μηχανισμού: αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, σύνδρομο Behcet, νόσος του Crohn, φαρμακευτική αντίδραση ή αντίδραση υπερευαισθησίας, διάμεση νεφρίτιδα, νεανική ρευματοειδή αρθρίτιδα, νόσος Kawasaki, σκλήρυνση κατά πλάκας, ψωριασική αρθρίτιδα, σύνδρομο Reiter, υποτροπιάζουσα πολυχονδρίτιδα, σαρκοείδωση, σύνδρομο Sjogren, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, ελκώδης κολίτιδα, αγγειΐτιδα, λευκή, σύνδρομο Vogt-Koyanagi
    • Άλλες οφθαλμικές παθήσεις: οξεία πολυεστιακή υπερχρωστική επιθηλιοπάθεια, οξεία αμφιβληστροειδική νέκρωση, λοιμώδης, δια πτηνών μεταδιδόμενη χοριοειδοπάθεια, ετεροχρωματική κυκλίτιδα του Fuchs, κρίση γλαυκωματοκυκλίτιδας, ραγοειδίτιδα από το φακό, διάσπαρτη χοριοειδίτιδα, περιφερική ραγοειδίτιδα, ερπητική χοριοειδίτιδα συμπαθητική οφθαλμία, τραύμα
    • Υποκείμενα σύνδρομα: λευχαιμία, λέμφωμα, μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια, ρετινοβλάστωμα 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η αντιμετώπιση της φλεγμονής πρέπει να είναι το βασικό μέλημα. Αλλεργία και ψυχολογικοί παράγοντες (κατάθλιψη, άγχος) μπορεί να είναι ελκυστικοί παράγοντες 

    Γηριατρικό: Η φλεγμονώδης αντίδραση σε συστηματικά νοσήματα μπορεί να κατασταλεί

    ΚΥΗΣΗ

    Προσοχή στην επιλογή των φαρμάκων 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Τα συνώνυμα περιγράφουν ανατομικά την εστία φλεγμονής του ραγοειδούς
    • Βαριά χοριοειδίτιδα ή χοριοειδίτιδα που δεν ανταποκρίνεται στην θεραπεία αντιμετωπίζεται με έγχυση κορτικοστεροειδών στον οφθαλμικό κόγχο, συστηματικά κορτικοστεροειδή, κυττοτοξικούς παράγοντες (αζαθειοπρίνη, κυκλοφωσφαμίδη, χλωραμβουκίλη και μεθοτρεξάτη) ή ανοσοκατασταλτικούς παράγοντες (κυκλοσπορίνη)

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τα μάτια σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τα μάτια σας

    uveitis service

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για την ψωρίαση

    Οφθαλμικά χημικά εγκαύματα

    Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αποκόλληση αμφιβληστροειδούς

    Γλαύκωμα κλειστής γωνίας

    Σύφιλη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Crohn

    Νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Ερπητικές οφθαλμολογικές λοιμώξεις

    Επιπεφυκίτιδα

    Νόσος Αδαμαντιάδη-Behcet

    Τραύματα ματιών

    Οι οφθαλμικές ανεπιθύμητες ενέργειες από τη χημειοθεραπεία

    Ύφαιμα

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Η μοριακή ανίχνευση του αλληλόμορφου HLA-B27

    Βιταμίνες για τα μάτια

    Υγεία των ματιών

    Τοξοπλάσμωση στην εγκυμοσύνη

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Νόσος Kawasaki

    Kροταφική αρτηρίτιδα

    Ραγοειδίτιδα

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    Απλός έρπητας

    Ιστοπλάσμωση

    www.emedi.gr

     

  • Mανιτάρια Agaricus Mανιτάρια Agaricus

    Εδώδιμα μανιτάρια Agaricus

    Agaricus sp.

    Τα γνωστά μας εδώδιμα μανιτάρια, ανήκουν στην οικογένεια των Πολυπορίδων. Είναι μύκητες που αναπτύσσονται υπόγεια στο χώμα, το οποίο ανυψώνεται ή σκάει μαρτυρώντας την ύπαρξή τους, συνήθως σε τόπους όπου συγκεντρώνεται μπόλικο βρόχινο νερό. Είναι από τα πρώτα είδη μανιταριών που τα έχουν καλλιεργήσει και τα βρίσκουμε στην αγορά σχεδόν ολόχρονα.

    Το γένος των αγαρικών περιλαμβάνει πάνω από 100 είδη μανιταριών, από τα οποία τα πιο πολλά είναι βρώσιμα, υπάρχουν όμως και λίγα τοξικά, καρποφορούν, κυρίως, σε πλούσια εδάφη που είναι κοπρισμένα από ζώα. Σε αυτό το γένος περιλαμβάνονται τα γνωστά με τις λαϊκές ονομασίες πρόβια ή ασπρομανίταρα.

    Τα μανιτάρια θεωρούνται σαν μια θαυμάσια διαιτητική τροφή επειδή 100 γραμμάρια περιέχουν μόλις 30 θερμίδες. Όμως ανάλογα με το τρόπο προετοιμασίας τους η ποσότητα των θερμίδων αυξάνεται.

    Πέραν όμως της διαιτητικής τους αξίας, τα μανιτάρια είναι και βότανα, παρ' όλο που λίγοι πλέον γνωρίζουν την ιδιότητα τους αυτή.

    Συστατικά μανιταριών Agaricus

    Περιέχουν αγαρικό οξύ, ασβέστιο, νάτριο, μαγνήσιο, κοβάλτιο,  λίθιο, βισμούθιο, κυτταρίνη και νιασίνη, τη βιταμίνη Β3 που τους δίνει και αντικαταθλιπτικές ιδιότητες.

    Με τη σύνθεσή τους αυτή αποτελούν μια θαυμάσια και τονωτική τροφή, που συστήνεται σε περιπτώσεις αναιμίας.

    5739873412 67cd5c875f b

    Το αγαρικό οξύ, που περιέχουν, έχει αποδειχθεί πειραματικά ότι επενεργεί στο νευρικό σύστημα των αδένων του ιδρώτα και περιορίζει τον ιδρώτα αισθητά, γι΄αυτό και συστήνονται για τη νυχτερινή εφίδρωση των φυματικών και σε άλλες παθολογικές εφιδρώσεις.

    Η κυτταρίνη που περιέχουν ενεργοποιεί τα έντερα και βοηθά τις κενώσεις, όμως συστήνεται να αποφεύγονται οι μεγάλες ποσότητες μανιταριών για ένα γεύμα, γιατί το αγαρικό οξύ που περιέχουν ερεθίζει το στομάχι. Είναι, επίσης, βαρυστόμαχα σε μεγάλες ποσότητες, λόγω της κυτταρίνης, που περιέχουν σε μεγάλη ποσότητα και που δεν είναι εύπεπτη.

    Υπάρχουν καταγραφές ότι με τη σκόνη των μανιταριών ή με το αγαρικό οξύ που περιέχουν σε καθαρή μορφή έχουν θεραπευτεί διάφορες μορφές καταρράκτη.

    Για να αναπτυχθούν τα μανιτάρια χρειάζονται αρκετή υγρασία. 

    Τα οφέλη για την υγεία από τα μανιτάρια Agaricus 

    Τα μανιτάρια αυτά είναι κατάλληλα στη διατροφή για όσους έχουν τα εξής προβλήματα υγείας

    Άσθμα

    Αθηροσκλήρωση

    Καρκίνος

    Δερματίτιδα

    Διαβήτης

    Ηπατίτιδα

    Υψηλή πίεση του αίματος

    Υψηλή χοληστερόλη

    Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου

    Παχυσαρκία

    Τα μανιτάρια Agaricus είναι χρήσιμα στη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2. Τα Agaricus περιέχουν β-γλυκάνες (έναν τύπο διαιτητικών ινών) και ολιγοσακχαρίτες (ένας τύπος υδατανθράκων). Και τα δύο είναι γνωστό ότι βελτιώνουν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα μειώνοντας το φλεγμονώδες στρες στο πάγκρεας, την κύρια πηγή ινσουλίνης του σώματος. Τα Agaricus ελέγχουν το διαβήτη και αποτρέπουν την εμφάνιση διαβήτη σε άτομα με προδιαβήτη.

    Ακόμη τα μανιτάρια Agaricus ασκούν ισχυρά αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα που μπορεί να ωφελήσουν τα άτομα με φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου, συμπεριλαμβανομένης της ελκώδους κολίτιδας και της νόσου του Crohn. Επίσης, είναι ιδανικά για το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου.

    Με τον ίδιο τρόπο που το Agaricus βοηθά στη μείωση της φλεγμονής στο πάγκρεας και στα έντερα, μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση της φλεγμονής που οδηγεί σε χρόνιες λοιμώξεις από ηπατίτιδα. Οι ενήλικες με χρόνια ηπατίτιδα Β εμφανίζουν απότομη πτώση των ηπατικών ενζύμων (ενδεικτικά της βελτιωμένης ηπατικής λειτουργίας) μετά από λήψη ημερήσιας δόσης 1.500 mg Agaricus. Μετά από 12 μήνες, εμφανίζεται τριπλάσια έως τετραπλάσια πτώση στα επίπεδα αμινοτρανσφεράσης αλανίνης (ALT) και ασπαρτικής αμινοτρανσφεράσης (AST) αντίστοιχα. Αυτό υποδηλώνει σημαντική επιβράδυνση της εξέλιξης της νόσου.

    Τα εδώδιμα μανιτάρια Agaricus blazei έχουν αντικαρκινικές ιδιότητες. Τα μανιτάρια Agaricus φαίνεται να "ενεργοποιούν" την απόπτωση (προγραμματισμένος κυτταρικός θάνατος) σε ορισμένα καρκινικά κύτταρα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εμπλέκονται σε πολλαπλό μυέλωμα, λευχαιμία, ινοσάρκωμα, καρκίνο του προστάτη, καρκίνο των ωοθηκών και καρκίνο του πνεύμονα. Τα μανιτάρια Agaricus μπορούν  να αποτρέψουν την εξάπλωση (μετάσταση) καρκίνου των ωοθηκών και των πνευμόνων, να αναστέλλει την ανάπτυξη των όγκων του ινοσαρκώματος και του μυελώματος και να μειώσουν το μέγεθος των όγκων του προστάτη.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    5524577035 b0745ca65c b

    Διαβάστε, επίσης,

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Δίαιτες Υψηλής Ενέργειας για Αδυνάτισμα

    Οι καλύτερες ουσίες για την κατάθλιψη, το άγχος και την ανησυχία

    Βιγκανισμός

    Τροφές για να αδυνατίσετε γρήγορα

    Τα οφέλη στην υγεία από τα μανιτάρια

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Εστιατόρια που σερβίρουν βιολογικά πιάτα

    Αυξήστε το προσδόκιμο επιβίωσής σας

    Η ψιλοκυβίνη βοηθάει στην απεξάρτηση από την κοκαϊνη

    Τρόφιμα που κάνουν καλό στην υγεία

    Η γήρανση είναι αναστρέψιμη

    Βότανα και βιταμίνες για το άγχος και την κατάθλιψη

    Σαλάτα Marijuana με σάλτσα ροδιού

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κατάθλιψη

    Είναι κατάλληλη η ψυχεδελική θεραπεία για εσάς;

    Αντιγήρανση με μανιτάρια

    Τι πρέπει να προσέχετε με τα συμπληρώματα διατροφής από μανιτάρια Reishi

    Τα μαγικά μανιτάρια στη θεραπεία του καρκίνου

    Η καθημερινή διατροφή των καρκινοπαθών

    Τροφές φάρμακα για τον καρκίνο

    Σαλάτα με λάχανο και μανιτάρια και σάλτσα σύκων

    Να τρώτε μανιτάρια

    Να τρώτε μανιτάρια για να προστατεύετε τις αρτηρίες σας

    Νουντλς με μανιτάρια

    Τα μανιτάρια Γρεβενών είναι πηγή ζωής

    Να τρώτε μανιτάρια αν πάσχετε από κατάθλιψη

    Πώς θα φορτίζουμε τα κινητά μας με μανιτάρια

    Διατροφή για όσους έχουν Αλτσχάιμερ

    Ταλιατέλες με μανιτάρια

    Συνταγές για αλκαλοποίηση του οργανισμού

    Τροφές που δεν πρέπει να ξαναζεσταίνετε

    Διατροφή για ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα

    Πρόγραμμα διατροφής για τη διακοπή καπνίσματος

    Γιατί σε όλο τον κόσμο προτιμούν την ελληνική κουζίνα

    Οι καλύτερες αντιοξειδωτικές τροφές

    Η μόδα στη διατροφή

    Αδυνατίστε με μανιτάρια

    Θεραπεία της κατάθλιψης με μανιτάρια

    Tα μανιτάρια κατά του καρκίνου

    Πολύ νόστιμη μανιταρόσουπα

    Γανοθεραπεία

    www.emedi.gr

     

     

  • Περικαρδίτιδα Περικαρδίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την περικαρδίτιδα

    Οι κλινικές εκδηλώσεις της πορείας της νόσου του περικαρδίου 

    Οξεία περικαρδίτιδα - μία φλεγμονώδης διαδικασία με ευρύ φάσμα αιτίων από το περικάρδιο, με ή χωρίς σχετιζόμενη συλλογή υγρού. Η πιο συνηθισμένη αιτιολογία είναι ιδιοπαθής ή μη ειδική περικαρδίτιδα 

    Περικαρδιακός επιπωματισμός - καρδιακή συμπίεση από περικαρδιακή συλλογή υγρού, που προκαλεί αιμοδυναμική καταστολή και αποδιοργάνωση των αντισταθμιστικών μηχανισμών 

    Περιοριστική περικαρδίτιδα - πάχυνση και συγκόλληση του περικαρδίου στην καρδιά μετά από χρόνια φλεγμονή

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: Έφηβοι και νεαροί ενήλικες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΕΡΙΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Οξεία περικαρδίτιδα:

    • Θωρακικό άλγος, τυπικά οξύ, οπισθοστερνικό με αντανάκλαση στην ακρολοφία τραπεζοειδούς 
    • Άλγος, συχνά αιφνίδιας έναρξης 
    • Άλγος, μειούμενο αν ο ασθενής γέρνει μπροστά σε καθιστή θέση 
    • Περιορισμός της αναπνοής 
    • Οδυνοφαγία
    • Πυρετός 
    • Μυαλγία
    • Ανορεξία 
    • Άγχος 
    • Περικαρδιακός ήχος τριβής 
    • Καρδιακές αρρυθμίες συχνά διαλείπουσα υπερκοιλιακή ταχυκαρδία
    • Ταχύπνοια 
    • Εντοπισμένοι ρόγχοι 

    Περικαρδιακός επιπωματισμός:

    • Δύσπνοια 
    • Ταχυκαρδία 
    • Διατεταμένες σφραγίτιδες φλέβες τραχήλου 
    • Κυάνωση 
    • Σχετική ή απόλυτη υπόταση 
    • Σιωπηρό προκάρδιο με μικρή ψηλαφητή καρδιακή ώση
    • Περικαρδιακός ήχος τριβής 
    • Καθαροί πνεύμονες
    • Σημείο Ewart - αμβλύτητα και βρογχική αναπνοή μεταξύ της άκρης της αριστερής ωμοπλάτης και της σπονδυλικής στήλης 
    • Ταχύς νηματοειδής σφυγμός 
    • Ποικίλοι βαθμοί επιπέδου συνείδησης 
    • Παράδοξος σφυγμός > 10 mm Hg μείωση της συστολικής πίεσης κατά την εισπνοή

    Περιοριστική περικαρδίτιδα:

    • Ασυμπτωματική, πρώιμη 
    • Δύσπνοια, πνευμονική συμφόρηση
    • Κόπωση, πολύ συχνή 
    • Περιφερικό οίδημα 
    • Ηπατομεγαλία 
    • Ασκίτης 
    • Διάταση σφαγίτιδων φλεβών - αυξημένη βαθειά κάθοδος Υ (δεν εμφανίζεται στον επιπωματισμό)
    • Σημείο Kussmaul - εισπνευστική αύξηση της σφαγιτιδικής πίεσης 
    • Περικαρδιακός τόνος - ακολουθεί το S2 σε απόσταση 0,06-0,12 δευτερόλεπτα, αυξάνει με το κάθισμα σε θέση οκλαδόν
    • Η υποογακιμία μπορεί να κρύψει τα σημεία του περιορισμού 

    ΑΙΤΙΑ ΠΕΡΙΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Ιδιοπαθής 
    • Ιοί: Coxsackie, αδενοϊός, Epstein-Barr, παρωτίτιδας 
    • Βακτήρια: Αιμόφιλος (ειδικά σε παιδιά), σταφυλόκοκκος, πνευμονιόκοκκος, σαλμονέλα
    • Μύκητες: Candida, ιστοπλάσμωση, ασπέργιλλος, νοκάρδια
    • Μυκοβακτηρίδια: μυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης 
    • Νεοπλάσματα: μαστού, πνεύμονα, λέμφωμα, μεσοθηλίωμα 
    • Επαγόμενη από φάρμακα: προκαϊναμίδη, υδραλαζίνη, μπλεομυκίνη, φαινυτοΐνη, μινοξιδίλη και ίσως άλλα
    • Νόσοι συνδετικού ιστού: συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, ρευματοειδής αρθρίτιδα, σκληρόδερμα, οξύς ρευματικός πυρετός 
    • Ακτινοβολία 
    • Έμφραγμα του μυοκαρδίου, σύνδρομο Dressler
    • Σύνδρομο μετά περικαρδιεκτομή 
    • Τραυματισμός στο θώρακα
    • Ουραιμία
    • Μυξοίδημα 
    • Περικαρδίτιδα χοληστερόλης 
    • Αορτικός διαχωρισμός 
    • Σαρκοείδωση 
    • Παγκρεατίτιδα 
    • Φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου
    • AIDS
    • Χυλοπερικάρδιο 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΕΡΙΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Οξύ έμφραγμα μυοκαρδίου 
    • Πνευμονία με πλευρίτιδα
    • Πνευμονική εμβολή 
    • Αορτικός διαχωρισμός 
    • Πνευμοθώρακας 
    • Εμφύσημα μεσοθωρακίου
    • Χολοκυστίτιδα
    • Παγκρεατίτιδα 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Λευκοκυττάρωση και αυξημένη ΤΚΕ 
    • Μπορεί να εμφανίζεται αυξημένη CPK, γαλακτική δεϋδρογενάση (LDH), SGOT

    pericarditis e1424864831206 1200x783

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Μικροσκοπικά: οξεία φλεγμονή

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Ηλεκτροκαρδιογράφημα
    • Ηχοκαρδιογράφημα
    • Καθετηριασμός των δεξιών κοιλοτήτων 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος - μικρή πλευριτική συλλογή, παροδικά διηθήματα, σε μεγάλη περικαρδιακή συλλογή υγρού, σχήμα "φιάλης νερού" (γιαουρτοσακούλα)
    • Αξονική ή μαγνητική τομογραφία θώρακος σε υποψιαζόμενη περιοριστική περικαρδίτιδα μπορεί να αποκαλύψει αποτιτανωμένο ή πεπαχυσμένο περικάρδιο, σκιαγράφηση συλλογής υγρού

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Περικαρδιοκέντηση 
    • Βιοψία περικαρδίου

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΕΡΙΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακός ασθενής εκτός αν υπάρχουν επιπλοκές
    • Ενδονοσοκομειακός ασθενής σε επιπλοκές (παρουσία αιμοδυναμικής καταστολής ή ύπαρξη υγρού)

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Περικαρδιεκτομή μπορεί να απαιτηθεί αν τα φάρμακα δεν είναι αποτελεσματικά 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Χωρίς περιορισμούς, οι οποίοι περιορισμοί επιβάλλονται από τα συμπτώματα του ασθενούς και μόνο αυτά 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Δεν υπάρχουν περιορισμοί: αν ο ασθενής είναι υπέρβαρος, συστήστε κάποιο πρόγραμμα απώλειας βάρους

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εφ'όσον το 15% των ασθενών παρουσιάζουν υποτροπή, πρέπει να εκπαιδευτούν για υποτροπή των συμπτωμάτων και την παρακολούθηση

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΕΡΙΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Μη επιπλεγμένη: ασπιρίνη 650 mg κάθε 4 ώρες. Εάν είναι αποτελεσματική, συνεχίστε για 2 εβδομάδες 

    Αντενδείξεις: Υπερευαισθησία στην ασπιρίνη, γνωστή διαταραχή πήξης αίματος 

    Προφυλάξεις: Χρήση με προσοχή σε ασθενείς με άσθμα, ρινικούς πολύποδες, σοβαρή καρδίτιδα, κύηση 3ου τριμήνου, ιστορικό διαταραχών από το πεπτικό, διαταραχές πήξης ή αιμορραγική διάθεση, τηλεαγγειεκτασία, αντιπηκτική αγωγή, νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Ακεταμινοφαίνη, ακεταζολαμίδη, χλωριούχο αμμώνιο, αντιόξινα, aurothioglucose, χλωροπροπαμίδη, σιμετιδίνη, κορτικοστεροειδή, δικλοφενάκη, δικουμαρόλη, διλτιαζέμη, διπυριδαμόλη, etodolac, flurbiprofen, ιβουπροφένη, ινδομεθακίνη, ινσουλίνη, Ketorolac, meclofenamate, μεφαιναμικό οξύ, μεθοτρεξάτη, μετοκλοπραμίδη, ναπροξένη, νιτρογλυκερίνη, nizatidine, πενικιλλίνη G, φαινπροκουμόνη, φαινυλοβουταζόνη, φαινυτοΐνη, πυροξικάμη, προσβενεσίδη, profirelin, κινιδίνη, σπιρονολακτόνη, σουλφινπυραζόνη, tolmetin, βαλπροϊκό οξύ, βαρφαρίνη 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Ιβουπροφένη 400-600 mg κάθε 6 ώρες για 2 εβδομάδες 
    • Ινδομεθακίνη 25-50 mg κάθε 6 ώρες για 2 εβδομάδες 
    • Κολχικίνη 1 mg κάθε ημέρα
    • Αζαθειοπρίνη, φαινυλοβουταζόνη, πρεδνιζόνη 50 mg κάθε ημέρα x 2-3 ημέρες και γρήγορη σταδιακή ελάττωση 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Παρακολουθείστε τους ασθενείς στο ιατρείο σε 2 εβδομάδες και επανεκτιμήστε την καρδιακή κατάσταση και τη συμπτωματολογία 
    • Επανάληψη της ακτινογραφίας θώρακος και του ηλεκτροκαρδιογραφήματος, πρέπει να τεθεί υπ'όψιν σε 4 εβδομάδες 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Περικαρδιακός επιπωματισμός 
    • Υποτροπή της περικαρδίτιδας 
    • Μη συμπιεστική συλλογή υγρού 
    • Χρόνια περιοριστική περικαρδίτιδα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η πλειοψηφία των ασθενών έχει πλήρη λύση του πόνου και των συμπτωμάτων μέσα στις 2 εβδομάδες της θεραπείας 
    • 15% θα έχουν τουλάχιστον μία υποτροπή στους πρώτους μήνες 
    • Σπάνια ο ασθενής μπορεί να ανθίσταται στη θεραπεία και να χρειαστεί κορτικοστεροειδή ή περικαρδιεκτομή 
    • Τα αιμοδυναμικά αποτελέσματα της συλλογής περικαρδιακού υγρού, εξαρτώνται από την ένταση και την ταχύτητα ανάπτυξης του 
    • Ένα πολύ μικρό ποσοστό των ασθενών μπορεί να αναπτύξει σημεία δεξιάς καρδιακής ανεπάρκειας, δευτεροπαθούς στον περιορισμό. Αυτοί οι ασθενείς είναι καλύτερα να αντιμετωπιστούν με περικαρδιεκτομή  

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Εξαρτώνται από την αιτιολογία
    • Περικαρδίτιδα, περιοριστική
    • Περικαρδίτιδα, οξεία πυώδης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το καρδιοαγγειακό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το καρδιοαγγειακό σύστημα

    HDHeartspericarditiscrop

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πανώλη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη φυματίωση

    Χλαμύδια της πνευμονίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Διαχωριστικό ανεύρυσμα αορτής

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γρίπη

    Νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα

    Ελμινθίαση

    Έμφραγμα του μυοκαρδίου

    Λοίμωξη από τον Ιό Epstein-Barr

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Ασκίτης

    Ιστοπλάσμωση

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Η καρδιοτοξικότητα από τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα

    Μεσοθηλίωμα

    Σε ποιους ασθενείς πρέπει να γίνεται έλεγχος για φυματίωση

    Τι σημαίνουν οι νυχτερινές εφιδρώσεις

    Φυματιώδης περικαρδίτιδα

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Νόσοι του συνδετικού ιστού

    Ψιττάκωση

    Καντιντίαση

    Λοίμωξη από σαλμονέλα

    Τα κριτήρια του συστηματικού ερυθηματώδους λύκου

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Το TIPI τεστ για το έμφραγμα του μυοκαρδίου

    Νόσος Kawasaki

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Κολπική μαρμαρυγή

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Χημειοπροφύλαξη ενδοκαρδίτιδας

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    Μυοκαρδίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Οξεία περιτονίτιδα Οξεία περιτονίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία περιτονίτιδα

    Οξεία περιτονίτιδα είναι οξεία φλεγμονή του σπλαχνικού και τοιχωματικού περιτοναίου 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Ενδοκρινικό/Μεταβολικό, Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: Καμία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΕΡΙΤΟΝΙΤΙΔΑΣ 

    • Οξύ κοιλιακό άλγος 
    • Πυρετός
    • Ναυτία 
    • Έμετος
    • Δυσκοιλιότητα
    • Κοιλιακό άλγος που επιδεινώνεται με την κίνηση 
    • Κοιλιακή διάταση 
    • Δύσπνοια 
    • Διάχυτη κοιλιακή αντίσταση ή σύσπαση 
    • Γενικευμένη κοιλιακή μυϊκή ακαμψία
    • Ελαττωμένοι ήχοι εντέρου
    • Κοιλιακή υπεραπήχηση (υπερηχηρότητα) στην επίκρουση
    • Υπόταση 
    • Ταχυκαρδία
    • Ιπποκράτειο προσωπείο
    • Ταχύπνοια
    • Αφυδάτωση
    • Ασκίτης 

    ΑΙΤΙΑ ΠΕΡΙΤΟΝΙΤΙΔΑΣ

    Πρωτοπαθής - αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα:

    • Ασκίτης σχετιζόμενος με κίρρωση, νεφρωσικό σύνδρομο

    Δευτεροπαθής:

    • Μετά από κοιλιακό άλγος
    • Διατιτραίνουσες πληγές
    • Συνεχής περιπατητική περιτοναϊκή διάχυση
    • Διάτρηση
    • Σκωληκοειδίτιδα
    • Κολπίτιδα - λοιμώδης, φλεγμονώδης
    • Διάτρηση πεπτικού έλκους 
    • Γάγγραινα του εντέρου
    • Εκκολπωματίτιδα 
    • Παγκρεατίτιδα 
    • Μετεγχειρητικά 
    • Οξεία χολοκυστίτιδα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΙΑ ΠΕΡΙΤΟΝΙΤΙΔΑ

    • Πρόσφατη χειρουργική επέμβαση 
    • Προχωρημένη νόσος ήπατος 
    • Φαρμακευτική αγωγή με κορτικοστεροειδή 
    • Νεφρωσικό σύνδρομο
    • Συνεχής περιπατητική περιτοναϊκή διάλυση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΕΡΙΤΟΝΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Σχηματισμός αποστήματος
    • Άλλα αίτια ειλεού (συστροφή, εγκολεασμός)
    • Μεσεντέρια αδενίτιδα
    • Σκωληκοειδίτιδα
    • Παγκρεατίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Θετική καλλιέργεια περιτοναϊκού υγρού
    • Λευκοκυττάρωση 
    • Αυξημένο άζωτο ουρίας αίματος
    • Αιμοσυμπύκνωση 
    • Θετική καλλιέργεια αίματος 
    • Μεταβολική οξέωση 
    • Αναπνευστική οξέωση 
    • Αυξημένη αμυλάση 
    • Ανάλυση ασκιτικού υγρού

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Αντιβιοτικά πριν την εξέταση αίματος

    acute peritonitis 2

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Περιτόναιο - γενικευμένο ινωδοπυώδες εξίδρωμα 
    • Περιτόναιο - διήθηση πολυμορφοπυρήνων

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία κοιλίας - ελεύθερος αέρας στην περιτοναϊκή κοιλότητα, διάταση παχέος εντέρου, διάταση λεπτού εντέρου, οίδημα σπλαχνικού τοιχώματος
    • Ακτινογραφία θώρακος - ανύψωση διαφράγματος
    • Μαγνητική τομογραφία - ενδοκοιλιακή μάζα, ασκίτης
    • Αξονική τομογραφία - ενδοκοιλιακή μάζα, ασκίτης 
    • Υπερηχογράφημα - ενδοκοιλιακή μάζα, ασκίτης

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΕΡΙΤΟΝΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσομειακός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αντιμετωπίστε τις υποκείμενες καταστάσεις και λοιμώξεις (με χειρουργική επέμβαση αν χρειάζεται)
    • Αντιμετωπίστε τον παραλυτικό ειλεό (ρινογαστρική αποσυμπίεση μέχρι το υγρό να γίνει καθαρό και αραιό)
    • Αντιμετωπίστε την αφυδάτωση 
    • Αντιβιοτικά (μετά τα αποτελέσματα της καλλιέργειας)
    • Αναπνευστική υποστήριξη αν χρειάζεται
    • Υγρά ενδοφλέβια
    • Μετάγγιση αίματος

    Acute peritonitis

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινήρης μέχρι να τεθεί υπό έλεγχο η λοίμωξη 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Ενδοφλέβια υγρά και ηλεκτρολύτες, δίαιτα με υγρά ή μαλακές τροφές όσο είναι ανεκτή 
    • Φαγητό από το στόμα μόνο όταν επανέλθουν οι ήχοι εντέρου και η δίοδος των αερίων και/ή κοπράνων
    • Ολική περεντερική διατροφή μπορεί να είναι απαραίτητη

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Πρωτοπαθής:

    • Κεφοταξίμη 1-2 gr ΕΦ κάθε 4-8 ώρες ή 
    • Κεφτριαξόνη 1-2 gr ΕΦ κάθε 24 ώρες

    Δευτεροπαθής:

    • Αμπικιλλίνη 1-2 gr κάθε 6 ώρες συν γενταμυκίνη 1,5 mg/Kg/δόση συν κλινδαμυκίνη 600-900 mg κάθε 8 ώρες ή 
    • Αμπικιλλίνη συν γενταμυκίνη συν μετρονιδαζόλη 500 mg κάθε 6 ώρες ή
    • Γενταμυκίνη συν κλινδαμυκίνη ή 
    • Ιμιπενέμη 0,5-1,0 gr κάθε 6-8 ώρες 

    Συνεχής κοιλιακή περιτοναϊκή διάλυση:

    • Βανκομυκίνη ενδοπεριτοναϊκά (20 mg/lt διάλυμα + 1 gm ΕΦ φορτίο) συν γενταμυκίνη (6-8 mg/lt διάλυμα) ή 
    • Κεφαζολίνη ενδοπεριτοναϊκά 

    Άλλο:

    • Μορφίνη 2-10 mg ΕΦ ή ΕΜ κάθε 3-4 ώρες, όσο χρειάζεται για τον πόνο

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Αρχική θεραπεία με μια κεφαλοσπορίνη 3ης γενιάς (π.χ. κεφοταξίμη ή κεφτριαξόνη)
    • Αντιβιοτικά, άλλα εκτός από αυτά που αναφέρθηκαν αν ενδείκνυνται από την καλλιέργεια αίματος ή περιτοναϊκού υγρού 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ενδονοσοκομειακός ασθενής και μερικές φορές σε μονάδες εντατικής θεραπείας, όπως ενδείκνυται 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αντιβιοτικά προφυλακτικά κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης στην κοιλιά

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Υποβολαιμικές συνέπειες 
    • Σηψαιμία
    • Σηπτική καταπληξία (shock)
    • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια 
    • Ηπατική ανεπάρκεια
    • Σχηματισμός αποστήματος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ο πλήρως ανεπτυγμένος παραλυτικός ειλεός, απαιτεί 48 ώρες για ανάρρωση
    • Θνησιμότητα εξαρτώμενη από - ηλικία, διάρκεια, αιτία και προϋπάρχουσες καταστάσεις  

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Αποστήματα: υποδιαφραγματικά, υφηπατικά, περιτοναϊκά, πυελικά
    • Ειλεός 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Πάρτε συμβουλή από παιδίατρο και χειρουργό, αν είναι διαθέσιμοι

    Γηριατρικό: Η θνησιμότητα είναι μεγαλύτερη σε αυτή την ηλικιακή ομάδα. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι σιωπηρά

    ΚΥΗΣΗ

    Ρήξη εξωμήτριας κύησης μπορεί να οδηγήσει σε περιτονίτιδα

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    image 16

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη φλεγμονώδη νόσο της πυέλου

    Τραυματική κάκωση ουροδόχου κύστεως

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη φυματίωση

    Χολαγγειίτιδα

    Χολολιθίαση

    Υπονατριαιμία

    Αναερόβιες λοιμώξεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για την εκκολπωματική νόσο

    Εντερική απόφραξη

    Επιλόχειος λοίμωξη

    Ασκίτης

    Πώς μπορεί να αντιμετωπισθεί πιο αποτελεσματικά η περιτοναϊκή καρκινωμάτωση

    Ενσφήνωση κοπράνων

    Πεπτικό έλκος

    Φυματιώδης περιτονίτιδα

    Έμφραγμα μεσεντερίου

    Εκκολπωματική νόσος

    Χυλώδης ασκίτης

    Η ανάλυση του ασκιτικού υγρού

    Παρακέντηση ασκιτικού υγρού

    Χολοκυστίτιδα

    Νόσος του Crohn

    Παθήσεις οξείας χειρουργικής κοιλίας

    Καταστάσεις που δεν απαιτούν χειρουργείο

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Κίρρωση του ήπατος

    www.emedi.gr

     

     

  • Χολεστυραμίνη Χολεστυραμίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη χολεστυραμίνη

    Η χολεστυραμίνη (colestyramine) είναι ανιονική ανταλλακτική ρητίνη που δεσμεύει αρνητικά φορτισμένα χολικά οξέα και χολικά άλατα από το λεπτό έντερο με απώτερο αποτέλεσμα την ελάττωση της ολικής χοληστερόλης στο πλάσμα.

    Η χολεστυραμίνη είναι ένας παράγοντας απομόνωσης χολικών οξέων οξύ που δεσμεύει τη χολή στη γαστρεντερική οδό για να αποτρέψει την επαναπορρόφηση. Είναι μια ισχυρή ιοντοανταλλακτική ρητίνη, που σημαίνει ότι μπορεί να ανταλλάξει τα χλωριούχα ανιόντα της με ανιονικά χολικά οξέα στη γαστρεντερική οδό και να τα δεσμεύσει έντονα στη μήτρα της ρητίνης. Η λειτουργική ομάδα της ρητίνης ανταλλαγής ανιόντων είναι μια ομάδα τεταρτοταγούς αμμωνίου συνδεδεμένη σε ένα αδρανές συμπολυμερές στυρολίου-διβινυλοβενζολίου.

    Η χολεστυραμίνη αφαιρεί τα χολικά οξέα από το σώμα σχηματίζοντας αδιάλυτα σύμπλοκα με χολικά οξέα στο έντερο, τα οποία στη συνέχεια απεκκρίνονται στα κόπρανα. Ως αποτέλεσμα αυτής της απώλειας χολικών οξέων, περισσότερη χοληστερόλη πλάσματος μετατρέπεται σε χολικά οξέα στο ήπαρ για να ομαλοποιήσει τα επίπεδα.  Αυτή η μετατροπή της χοληστερόλης σε χολικά οξέα μειώνει τα επίπεδα χοληστερόλης στο πλάσμα. 

    Τα χολικά οξέα είναι συστατικά του υγρού της χολής που χρειάζονται για τη διάλυση των λιπαρών ουσιών κατά την πεπτική διαδικασία. Τα χολικά οξέα παράγονται από τη χοληστερίνη ή χοληστερόλη με τη δράση της βιταμίνης C που εξαρτάται από ένζυμα. Έτσι, η μετατροπή αυτή αποτελεί ένα σημαντικό μηχανισμό για τον περιορισμό των επιπέδων της χοληστερίνης στο αίμα.

    Ιατρικές χρήσεις χολεστυραμίνης

    Τα σύμπλοκα απομόνωσης χολικού οξέος, όπως η χολεστυραμίνη χρησιμοποιήθηκαν αρχικά για τη θεραπεία της υπερχοληστερολαιμίας, αλλά μετά την εισαγωγή των στατινών, έχουν μόνο μικρό ρόλο για αυτήν την ένδειξη.

    Μπορούν, επίσης, να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία του κνησμού που συμβαίνει συχνά κατά τη διάρκεια ηπατικής ανεπάρκειας και άλλων τύπων χολόστασης όπου μειώνεται η ικανότητα εξάλειψης των χολικών οξέων.

    Η χολεστυραμίνη χρησιμοποιείται, συνήθως, για τη θεραπεία της διάρροιας που προκύπτει από τη δυσαπορρόφηση χολικών οξέων. Χρησιμοποιήθηκε αρχικά για αυτό σε ασθενείς με νόσο του Crohn που έχουν υποβληθεί σε ειλεϊκή εκτομή. Στο τελικό τμήμα του λεπτού εντέρου (ειλεός) απορροφώνται τα χολικά οξέα. Όταν ο ειλεός αφαιρεθεί, τα χολικά οξέα περνούν στο παχύ έντερο και προκαλούν διάρροια λόγω διέγερσης έκκρισης χλωριδίου / υγρού από τα κύτταρα κόλου με αποτέλεσμα την εκκριτική διάρροια. Η χολεστυραμίνη αποτρέπει αυτήν την αύξηση του νερού καθιστώντας τα χολικά οξέα αδιάλυτα και ωσμωτικά ανενεργά.

    Η χολεστυραμίνη χρησιμοποιείται, επίσης, για τον έλεγχο άλλων τύπων, διάρροιας από χολικά οξέα. Η πρωτοπαθής, ιδιοπαθής διάρροια χολικού οξέος είναι μια συχνή αιτία χρόνιας λειτουργικής διάρροιας, συχνά, λανθασμένα διαγνωσμένη ως σύνδρομο ευερέθιστου ευερέθιστου εντέρου και οι περισσότεροι από αυτούς τους ασθενείς ανταποκρίνονται στην χολεστυραμίνη.

    Είναι ευεργετική στη θεραπεία της χρόνιας διάρροιας του συνδρόμου μετά από χολοκυστεκτομή.

    Η χολεστυραμίνη είναι, επίσης, χρήσιμη για τη θεραπεία της διάρροιας μετά την κολπίτιδα. 

    Η χολεστυραμίνη μπορεί να είναι χρήσιμη στη θεραπεία των λοιμώξεων από Clostridium difficile, στην απορρόφηση των τοξινών Α και Β και στη μείωση της διάρροιας και των άλλων συμπτωμάτων που προκαλούν αυτές οι τοξίνες. Ωστόσο, επειδή δεν είναι αντιμολυσματικά, χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με τη βανκομυκίνη. 

    Χρησιμοποιείται, επίσης, στη διαδικασία «έκπλυσης» σε ασθενείς που λαμβάνουν λεφλουνομίδη ή τεριφλουνομίδη για να βοηθήσουν στην αποβολή των φαρμάκων σε περίπτωση διακοπής τους λόγω σοβαρών παρενεργειών.

    Η κολεστυραμίνη είναι χρήσιμη για τη δηλητηρίαση από κυανοβακτηρίδια σε σκύλους. 

    Οι αλοιφές που περιέχουν χολεστυραμίνη χρησιμοποιούνται στην τοπική θεραπεία του εξανθήματος της πάνας σε βρέφη και νήπια. 

    Η χολεστυραμίνη συνδέεται, επίσης, με τα οξαλικά στο γαστρεντερικό σωλήνα, μειώνοντας τελικά τον σχηματισμό οξαλικών στα ούρα και οξαλικού ασβεστίου. 

    Η χολεστυραμίνη διατίθεται σε μορφή σκόνης, σε πακέτα των 4 g ή σε μεγαλύτερα κουτιά. 

    Δοσολογία

    Μια τυπική δόση είναι 4 έως 8 g μία ή δύο φορές ημερησίως, με μέγιστη δόση 24 g / d.

    cholesteramine 1

    Παρενέργειες χολεστυραμίνης

    Πιο συχνές:

    Δυσκοιλιότητα

    Αυξημένα τριγλυκερίδια πλάσματος

    Έχει αναφερθεί απόφραξη του εντέρου σε ασθενείς με προηγούμενη χειρουργική επέμβαση εντέρου που πρέπει να χρησιμοποιούν προσεκτικά τη χολεστυραμίνη.

    Σπάνια έχει αναφερθεί υπερχλωραιμική μεταβολική οξέωση που προκαλείται από τη χοληστεραμίνη. 

    Οι ασθενείς με υποθυρεοειδισμό, διαβήτη, νεφρωσικό σύνδρομο, δυσπρωτεϊναιμία, αποφρακτική ηπατική νόσο, νεφρική νόσο ή αλκοολισμό θα πρέπει να συμβουλευτούν το γιατρό τους πριν λάβουν αυτό το φάρμακο.

    Άλλα φάρμακα πρέπει να λαμβάνονται τουλάχιστον μία ώρα πριν ή τέσσερις έως έξι ώρες μετά την χολεστυραμίνη για να μειωθεί η πιθανή παρεμβολή στην απορρόφηση.

    Οι ασθενείς με φαινυλκετονουρία θα πρέπει να συμβουλευτούν έναν γιατρό προτού πάρουν τη χολεστυραμίνη, επειδή το προϊόν αυτό περιέχει φαινυλαλανίνη.

    Αλληλεπιδράσεις χολεστυραμίνης με άλλα φάρμακα

    Οιστρογόνα και προγεστίνες

    Φάρμακα για το διαβήτη από το στόμα

    Πενικιλίνη G.

    Φαινοβαρβιτάλη

    Σπιρονολακτόνη

    Τετρακυκλίνη

    Διουρητικά χάπια τύπου θειαζίδης

    Φάρμακα του θυρεοειδούς

    Βαρφαρίνη

    Λεφλουνομίδη

    Οι περισσότερες αλληλεπιδράσεις οφείλονται στον κίνδυνο μειωμένης απορρόφησης αυτών των φαρμάκων. Ο κύριος κίνδυνος υπερδοσολογίας είναι η απόφραξη του εντέρου ή του στομάχου.

    Η χολεστυραμίνη μπορεί να επηρεάσει την απορρόφηση λιποδιαλυτών βιταμινών, όπως οι βιταμίνες A, D, E και K, αλλά και της Β12.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    cholesteramine 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Παγκρεατικός καρκίνος εξωκρινούς μοίρας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα

    Τα φάρμακα προκαλούν ανεπάρκεια βιταμινών

    Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Πόσο οι βιταμίνες απορροφούνται από τον οργανισμό μας

    Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

    Σύνδρομο ραγδαίας κενώσεως στομάχου

    Πρωτοπαθής σκληρυντική χολαγγειίτιδα

    Διάγνωση της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12

    Πρωτοπαθής χολική κίρρωση

    Τι πρέπει να προσέχετε με τα αντιπηκτικά;

    www.emedi.gr

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Οξεία δυσφαγία Δυσκοιλιότητα »