Παρασκευή, 08 Νοεμβρίου 2013 13:21

Ελκώδης κολίτιδα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφοι)
Είναι σοβαρή χρόνια πάθηση του παχέος εντέρου που προσβάλλει άτομα νέα

Η ελκώδης κολίτιδα, ICD-10 K51, προσβάλλει περισσότερο τις γυναίκες από τους άνδρες και συνήθως εκδηλώνεται σε άτομα νέας ηλικίας (15-25 ετών). 
Είναι σοβαρή χρόνια πάθηση του παχέος εντέρου με κύρια εκδήλωση τη διάρροια και τις αιματηρές κενώσεις. Η νόσος είναι χρόνια με συχνές υφέσεις οι οποίες είναι παροδικές και μετά από μήνες ή χρόνια ακολουθούνται από υποτροπή.
Η φλεγμονή της ελκώδους κολίτιδας περιορίζεται στο βλεννογόνο και τα επιφανειακά υποβλεννογόνια στρώματα του παχέος εντέρου. Μερικές φορές μπορεί να μην προσβάλλει το ορθό, αλλά συνήθως η τυπική νόσος ξεκινάει από το ορθό και επεκτείνεται κατά συνέχεια εντέρου προς τα εγγύς τμήματα του παχέος εντέρου. 
Χαρακτηριστικό είναι ότι σχηματίζονται μικροαποστήματα στις κρύπτες, μειώνεται η βλέννα των κυττάρων Golbet, η βασική μεμβράνη διηθείται από οξέα και χρόνια φλεγμονώδη στοιχεία, εξελκώνεται ο βλεννογόνος και σχηματίζονται ψευδοπολύποδες.
Στην ενδοσκόπηση ο βλεννογόνος είναι εύθρυπτος, κοκκιώδης με μεγάλες εξελκώσεις καλυμμένες με βλεννοπυώδες εξίδρωμα και ψευδοπολύποδες.
Στο 30% των ασθενών η νόσος εντοπίζεται μόνο στο ορθό, ενώ στο 20% των ασθενών η νόσος είναι πολύ εκτεταμένη σε όλο το παχύ έντερο και εμφανίζεται κλινικά με 3 τύπους:
1.             Διάρροια μικρής διάρκειας που υποχωρεί γρήγορα, αλλά μπορεί να υποτροπιάσει
2.             Χρόνια ή διαλείπουσα διάρροια με επιπτώσεις στην υγεία, μέτρια ή έντονα συμπτώματα και συχνές επιπλοκές
3.             Βαριά οξεία εικόνα αιματηρής διάρροιας με έντονα συμπτώματα, πυρετό, τοξικά φαινόμενα, διάταση της κοιλιάς και τοξικό μεγάκολο και διάτρηση του εντέρου
Υπάρχουν 3 βασικοί τύποι κολίτιδας:
1.             Πρωκτίτιδα: Η κλινική εικόνα είναι ήπια και υπάρχει δυσκοιλιότητα, παρά διάρροια. Σε περίπτωση διάρροιας υπάρχει αποβολή αίματος και βλέννας,  χωρίς κόπρανα. Τα συμπτώματα ενοχλούν τον ασθενή αλλά δεν τον καθιστούν ανάπηρο
2.             Πρωκτοσιγμοειδίτιδα: Άλλες φορές ήπια και άλλες βαριά που μπορεί να εξελιχθεί σε παγκολίτιδα
3.             Παγκολίτιδα: Με βαριά συνήθως κλινική εικόνα
Στην ελκώδη κολίτιδα έχουν ενταχθεί και άλλοι τύποι κολίτιδας που είναι άτυπες ή παραλλαγμένες μορφές ελκώδους κολίτιδας:
1.             Λεμφοκυτταρική κολίτιδα και κολλαγονώδης κολίτιδα ή κολίτιδα ελάχιστων αλλοιώσεων: Ήπια μορφή φλεγμονής που ανταποκρίνεται στη θεραπεία με σουλφαζίνη κι εκδηλώνεται με διάρροιες και δεν υπάρχουν μακροσκοπικές, ενδοσκοπικές και ακτινολογικές αλλοιώσεις
2.             Κολίτιδα μετά από χειρουργική παράκαμψη: Σε μη λειτουργούντα εντερικά τμήματα
3.             Θυλακίτιδα: Που προκαλείται στο νέο ορθό που δημιουργείται από τον τελικό ειλεό σε χειρουργική αγωγή ελκώδους κολίτιδας ή οικογενούς πολυποδίασης
Τοπικές επιπλοκές ελκώδους κολίτιδας:
1.             Διάτρηση παχέος εντέρου: Δυστυχώς εύκολα ξεφεύγει από τη διάγνωση, ιδίως, όταν ο ασθενής παίρνει κορτικοστερεοειδή
2.             Επιπλοκές από το ορθό: Θρόμβωση αιμορροϊδων, αποστήματα, ραγάδες
3.             Ψευδοπολύποδες: Από την αναγέννηση του εντερικού βλεννογόνου
4.             Καρκίνος του παχέος εντέρου: Σε μακροχρόνια νόσο
5.             Εντερική αιμορραγία
6.             Τοξικό μεγάκολο
7.             Αναιμία και υποπρωτεϊναιμία
Εξωεντερικές εκδηλώσεις:
1.Οζώδες ερύθημα
2.Αρθρίτιδα
3.Ιριδοκυκλίτιδα
4.Αναιμία: Από έλλειψη σιδήρου λόγω της χρόνιας απώλειας αίματος ή λόγω της μειωμένης ερυθροποίησης από τη χρόνια φλεγμονή
5.Λιπώδης διήθηση ήπατος
6.Σκληρυντική χολαγγειίτιδα που μπορεί να εξελιχθεί σε χολική κίρρωση
7.Χρόνια ηπατίτιδα
Η διαφορική διάγνωση θα γίνει από τη νόσο του Chron
1.Στην ελκώδη κολίτιδα τα κόπρανα είναι αιματηρά με βλέννα και πύο, ενώ στη νόσο του Chron δεν υπάρχει εμφανές αίμα αλλά μόνο στεατόρροια σε προσβολή του λεπτού εντέρου
2. Στην ελκώδη κολίτιδα οι περιπρωκτικές βλάβες είναι ήπιες ενώ στη νόσο του Chron έντονες
3.Η σιγμοειδοσκόπηση στην ελκώδη κολίτιδα είναι πάντα παθολογική και δείχνει διάχυτη φλεγμονή, ενώ νόσο του Chron είναι φυσιολογική ή υπάρχει εστιακή φλεγμονή
4.Ο βαριούχος υποκλυσμός στην ελκώδη κολίτιδα δείχνει διάχυτες αλλοιοώσεις πιο έντονες ή περιορισμένες στο άπω τμήμα του κόλου και το ορθό, ενώ στη νόσο του Chron είναι τμηματικές πιο έντονες στο εγγύς κόλο αλλά συχνή είναι και η προσβολή του ειλεού
5.Η κολοσκόπηση στην ελκώδη κολίτιδα δείχνει εκτεταμένα επιφανειακά έλκη που συρρέουν και υπάρχουν πολύποδες μεταξύ τους ενώ στη νόσο του Chron υπάρχουν βαθιά έλκη, ο βλεννογόνος είναι πλακόστρωτος και υπάρχουν και περιοχές φυσιολογικού βλεννογόνου
6. Στην ελκώδη κολίτιδα προσβάλλεται μόνο το κόλον και λίγα εκατοστά του ορθού, ενώ στη νόσο του Chron το λεπτό έντερο και κυρίως ο τελικός ειλεός, μπορεί όμως να εμφανιστεί και σε κάθε μοίρα του εντέρου
Θεραπεία της ελκώδους κολίτιδας
Η θεραπεία της ελκώδους κολίτιδας εξαρτάται από τη σοβαρότητα της πάθησης. Η αντιμετώπιση της πάθησης πρέπει να γίνεται εξατομικευμένα, δεδομένου ότι οι εκδηλώσεις της είναι διαφορετικές από ασθενή σε ασθενή. Στόχος των φαρμάκων που χορηγούνται είναι να διατηρήσουν τη νόσο σε ύφεση και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των ασθενών με ελκώδη κολίτιδα.
-Τα αμινοσαλικυλικά είναι φάρμακα που περιέχουν το 5-αμινοσαλικυλικό οξύ (5-ASA). Βοηθούν στην καταπολέμηση της φλεγμονής. 
Η σουλφασαλαζίνη είναι συνδυασμός σουλφαπυριδίνης και 5-ASA. 
Η σουλφαπυριδίνη μεταφέρει την αντιφλεγμονώδη δράση του 5-ASA στο έντερο. Όμως η σουλφαπυριδίνη έχει παρενέργειες, όπως ναυτία, εμετούς, καούρα στο στομάχι, διάρροια και πονοκέφαλο.
Υπάρχουν και άλλοι συνδυασμοί του 5-ASA, όπως η μεσαλαμίνη, η ολσαλαζίνη και η βαλσαλαζίδη που παρουσιάζουν λιγότερες παρενέργειες και μπορούν να χορηγηθούν σε ασθενείς που δεν ανέχονται τη σουλφασαλαζίνη. 
Τα αμινοσαλικυλικά μπορούν να χορηγηθούν από το στόμα, διαμέσου κλύσματος ή με υπόθετο. 
Ο τρόπος χορήγησης εξαρτάται και από την περιοχή της φλεγμονής στο έντερο.Οι περισσότεροι ασθενείς με ήπιου ή μέτριου βαθμού σοβαρότητας ελκώδη κολίτιδα, λαμβάνουν πρώτα αμινοσαλικυλικά φάρμακα. Επίσης, αυτά χρησιμοποιούνται και σε υποτροπή.
-Τα κορτικοστεροειδή, όπως η πρεδνιζόνη, η μεθυλπρεδνιζολόνη και η υδροκορτιζόνη, είναι επίσης φάρμακα που μπορούν να μειώνουν τη φλεγμονή. Χορηγούνται σε ασθενείς με μέτριου ή σοβαρού βαθμού ελκώδη κολίτιδα ή που δεν ανταποκρίνονται στα αμινοσαλικυλικά φάρμακα. 
Τα στεροειδή μπορούν να χορηγηθούν από το στόμα, ενδοφλέβια, με κλύσμα ή υπόθετο ανάλογα με τον εντοπισμό της νόσου.
Οι παρενέργειες των στεροειδών περιλαμβάνουν αύξηση βάρους, ακμή, υπερτρίχωση, αύξηση της αρτηριακής πίεσης, σακχαρώδη διαβήτη, μεταβολές της ψυχικής διάθεσης, οστεοπόρωση και αυξημένο κίνδυνο μολύνσεων. Για τους λόγους αυτούς δεν συστήνονται για μακροχρόνια χρήση παρά το γεγονός ότι θεωρούνται πολύ αποτελεσματικά όταν χορηγούνται για βραχυπρόθεσμη χρήση.
-Τα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα περιλαμβάνουν την αζαθιοπρίνη και τη μερκαπτοπουρίνη. Παρεμβαίνουν στο ανοσοποιητικό σύστημα άμυνας του οργανισμού και μειώνουν τη φλεγμονή. 
Τα φάρμακα αυτά χρησιμοποιούνται σε ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στα αμινοσαλικυλικά και τα κορτικοστεροειδή ή εξαρτώνται από τα κορτικοστεροειδή. Τα ανοσοκατασταλτικά χορηγούνται από το στόμα και χρειάζονται χρόνο για να επιδράσουν στους μηχανισμούς της φλεγμονής της νόσου. Μπορεί να χρειάζονται μέχρι 6 μήνες μέχρι να φανεί το πλήρες όφελος που προσφέρουν στους ασθενείς. 
Ασθενείς που λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά, χρειάζονται προσεκτική παρακολούθηση λόγω αύξησης του κινδύνου μόλυνσης και για ανίχνευση παρενεργειών όπως η παγκρεατίτιδα, η ηπατίτιδα ή η λευκοπενία. 
Σε περιπτώσεις σοβαρής μορφής της ελκώδους κολίτιδας, σε ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται σε ενδοφλέβια χορήγηση κορτικοστεροειδών, μπορεί να δοθούν κυκλοσπορίνη Α μαζί με αζαθιοπρίνη ή μερκαπτοπουρίνη.
-Στους ασθενείς με ελκώδη κολίτιδα μπορούν να χορηγηθούν και άλλα φάρμακα για  ανακούφιση από τον πόνο, τη διάρροια ή την μόλυνση. 
-Επίσης, ο ασθενής μπορεί να χρειάζεται ειδική δίαιτα, παρεντερική διατροφή, ενδοφλέβια φάρμακα ή μερικές φορές χειρουργική αντιμετώπιση της πάθησης.
-Η χειρουργική αντιμετώπιση της ελκώδους κολίτιδας, περιλαμβάνει την εκτομή του παχέος εντέρου. Σε περίπου 25% έως 40% των ασθενών, χρειάζεται να αφαιρεθεί το παχύ έντερο λόγω  μαζικής αιμορραγίας, διάτρησης του παχέος εντέρου ή λόγω καρκίνου.
Η χειρουργική επέμβαση για αφαίρεση του παχέος εντέρου συμπεριλαμβανομένου και του ορθού, ονομάζεται πρωκτοκολεκτομή και ακολουθείται από μία από τις πιο κάτω επεμβάσεις:
Ειλεοστομία: Ο χειρουργός δημιουργεί ένα μικρό άνοιγμα στο τοίχωμα της κοιλιάς που ονομάζεται στόμιο το οποίο συνδέεται με το τέλος του λεπτού εντέρου, το ειλεό. Το στόμιο δημιουργείται συνήθως στο κάτω δεξιό μέρος της κοιλιάς. Τα κόπρανα εξέρχονται του σώματος από το στόμιο. Τοποθετείται εκεί ειδικά σχεδιασμένος σάκος για συλλογή των κοπράνων και ο ασθενής αδειάζει το σάκο όποτε χρειάζεται.
Ειλεοπρωκτική αναστόμωση: Ο χειρουργός αφαιρεί το παχύ έντερο και το εσωτερικό μέρος του ορθού αφήνοντας όμως στη θέση τους, τους εξωτερικούς μύες του ορθού. Στη συνέχεια ενώνει το ειλεό με το εσωτερικό μέρος του ορθού και τον πρωκτό δημιουργώντας ένα σάκο. Τα κόπρανα συλλέγονται εκεί και αποβάλλονται όπως γίνεται με το συνήθη τρόπο. Η συχνότητα των αφοδεύσεων είναι μεγαλύτερη και τα κόπρανα  περισσότερο υδαρή από ότι πριν από την επέμβαση. Μια πιθανή επιπλοκή είναι η φλεγμονή του σάκου που δημιουργείται χειρουργικά στο σημείο της αναστόμωσης για τη συλλογή των κοπράνων.
Καρκίνος παχέος εντέρου και ελκώδης κολίτιδα
Περίπου 5% των ασθενών με ελκώδη κολίτιδα, παρουσιάζουν καρκίνο του παχέος εντέρου. Ο κίνδυνος για καρκίνο είναι μεγαλύτερος με την αύξηση της διάρκειας της νόσου και του μεγέθους του παχέος εντέρου που έχει υποστεί βλάβες. Με την κολονοσκόπηση και την σιγμοειδοσκόπηση γίνεται έλεγχος για δυσπλασία και λαμβάνονται βιοψίες. Η κολονοσκόπηση δεν μειώνει τον κίνδυνο προσβολής των ασθενών από καρκίνο, αλλά επιτρέπει την έγκαιρη ανίχνευση του. Οι ασθενείς που πάσχουν από φλεγμονώδη νόσο του εντέρου όπως η ελκώδης κολίτιδα σε όλο το παχύ έντερο για τουλάχιστον 8 χρόνια ή στο αριστερό παχύ έντερο τους για 12 έως 15 χρόνια, πρέπει να κάνουν κολοσκόπηση με βιοψίες κάθε 1 έως 2 χρόνια.
Δίαιτα ελκώδους κολίτιδας
Δεν πρέπει να ακολουθείται αυστηρή δίαιτα, ειδικά όταν ο ασθενής είναι χωρίς συμπτώματα. Πρέπει να ακολουθείται μια ισορροπημένη διατροφή προκειμένου να είναι επαρκής σε όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά.
Στις ημέρες έξαρσης της νόσου και πάντα σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό:
ΠΡΟΤΙΜΗΣΤΕ
•               Το βιολογικό γάλα εφόσον δεν προκαλεί ενοχλήσεις ή τα βιολογικά υποκατάστατα γάλατος
•               Τα βιολογικά κρέατα, το κοτόπουλο, το ψάρι κατά προτίμηση ψητά ή βραστά
•               Το βιολογικό αυγό
•               Τις βιολογικές πατάτες βραστές ή στο φούρνο, τα μαύρα ζυμαρικά και το ρύζι το αναποφλοίωτο
•               Το μαύρο ψωμί και τις μαύρες φρυγανιές και όλα τα προϊόντα, χωρίς γλουτένη και τα αρτύματα κάνναβης
•               Τα κολοκυθάκια και καρότα βραστά
•               Τυριά όπως το κασέρι, το ανθότυρο, η γραβιέρα, όλα βιολογικά
•               Φρούτα πολύ ώριμα, χωρίς τη φλούδα και τους σπόρους και κομπόστες
•               Το βιολογικό ελαιόλαδο
•               Το βιολογικό μέλι
ΑΠΟΦΥΓΕΤΕ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΤΕ ΣΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΟΣΟΤΗΤΕΣ
•               Το σοκολατούχο γάλα
•               Τα παχιά κρέατα, τα λιπαρά ψάρια και τα αλλαντικά
•               Τη ζάχαρη
•               Το άσπρο ψωμί, και τα επεξεργασμένα δημητριακά 
•               Τα λαχανικά με πολλές ίνες και τα όσπρια
•               Τα τυριά με πολλά λιπαρά και όσα είναι πικάντικα
•               Τα άγουρα φρούτα με φλούδα και σπόρους
•               Το ζωικό λίπος
•               Τα γλυκά του ταψιού, πάστες κ.α.
•               Όλα τα επεξεργασμένα τρόφιμα
emedi.gr

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ελκώδη κολίτιδα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ελκώδη κολίτιδα

 kolitida

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

Διαβάστηκε 7221 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2019 08:34
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Καρκίνος Ορθού Καρκίνος Ορθού

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο ορθού

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Ο καρκίνος του ορθού είναι καρκίνος που ξεκινά από το ορθό. Το ορθό είναι τα τελευταία αρκετά εκατοστά του παχέος εντέρου. Ξεκινά στο τέλος του τελευταίου τμήματος του παχέος εντέρου και τελειώνει όταν φτάσει στο σύντομο, στενό πέρασμα που οδηγεί στον πρωκτό. Ο καρκίνος στο εσωτερικό του ορθού (καρκίνος του ορθού) και ο καρκίνος στο εσωτερικό του παχέος εντέρου (καρκίνος του παχέος εντέρου) συχνά αναφέρονται μαζί ως "καρκίνος του παχέος εντέρου". Ενώ οι καρκίνοι του ορθού και του παχέος εντέρου είναι παρόμοιοι από πολλές απόψεις, οι θεραπείες τους είναι αρκετά διαφορετικές. Αυτό οφείλεται κυρίως στο ότι το ορθό κάθεται σε στενό χώρο, ελάχιστα διαχωρισμένο από άλλα όργανα και δομές. Γίνεται χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του καρκίνου του ορθού. Στο παρελθόν, η μακροχρόνια επιβίωση ήταν ασυνήθιστη για άτομα με καρκίνο του ορθού, ακόμη και μετά από εκτεταμένη θεραπεία. Χάρη στην πρόοδο της θεραπείας τις τελευταίες δεκαετίες, τα ποσοστά επιβίωσης από καρκίνο του ορθού έχουν βελτιωθεί σημαντικά.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΟΡΘΟΥ

    Τα σημεία και συμπτώματα του καρκίνου του ορθού περιλαμβάνουν:

    • Αλλαγή στις συνήθειες του εντέρου, όπως διάρροια, δυσκοιλιότητα ή πιο συχνές κενώσεις
    • Σκούρο καφέ ή έντονο κόκκινο αίμα στα κόπρανα
    • Στενά κόπρανα
    • Μια αίσθηση ότι το έντερό δεν αδειάζει εντελώς
    • Κοιλιακό άλγος
    • Ανεξήγητη απώλεια βάρους
    • Αδυναμία ή κόπωση

    ΑΙΤΙΑ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΟΡΘΟΥ

    Ο καρκίνος του ορθού ξεκινά όταν τα υγιή κύτταρα στο ορθό αναπτύσσουν αλλαγές (μεταλλάξεις) στο DNA τους. Το DNA ενός κυττάρου περιέχει τις οδηγίες που λένε σε ένα κύτταρο τι να κάνει. Οι αλλαγές λένε στα κύτταρα να αναπτύσσονται ανεξέλεγκτα και να συνεχίσουν να ζουν μετά τον θάνατο των υγιών κυττάρων. Τα κύτταρα που συσσωρεύονται μπορούν να σχηματίσουν όγκο. Με τον καιρό, τα καρκινικά κύτταρα μπορούν να αναπτυχθούν για να εισβάλουν και να καταστρέψουν τον υγιή ιστό κοντά. Και τα καρκινικά κύτταρα μπορούν να αποκολληθούν και να ταξιδέψουν (μετάσταση) σε άλλα μέρη του σώματος. Για τους περισσότερους καρκίνους του ορθού, δεν είναι σαφές τι προκαλεί τις μεταλλάξεις που προκαλούν το σχηματισμό του καρκίνου.

    "Κληρονομικές γονιδιακές μεταλλάξεις που αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου και του ορθού"

    Σε ορισμένες οικογένειες, οι γονιδιακές μεταλλάξεις που μεταβιβάζονται από τους γονείς στα παιδιά αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου. Αυτές οι μεταλλάξεις εμπλέκονται μόνο σε ένα μικρό ποσοστό καρκίνων του ορθού. Ορισμένα γονίδια που συνδέονται με τον καρκίνο του παχέος εντέρου αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου, αλλά δεν την καθιστούν αναπόφευκτη.

    Δύο καλά καθορισμένα γενετικά σύνδρομα καρκίνου του παχέος εντέρου είναι:

    • Σύνδρομο Lynch. Το σύνδρομο Lynch, γνωστό και ως κληρονομικός μη πολυποδικός καρκίνος του παχέος εντέρου, αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου και άλλων μορφών καρκίνου. Τα άτομα με σύνδρομο Lynch τείνουν να αναπτύξουν καρκίνο του παχέος εντέρου πριν από την ηλικία των 50 ετών.
    • Οικογενής αδενωματώδης πολυποδίαση. Είναι μια σπάνια διαταραχή που προκαλεί χιλιάδες πολύποδες στην επένδυση του παχέος εντέρου και του ορθού. Τα άτομα με οικογενή αδενωματώδη πολυποδίασηχωρίς θεραπεία έχουν σημαντικά αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν καρκίνο του παχέος εντέρου ή του ορθού πριν από την ηλικία των 40 ετών.

    Ο γενετικός έλεγχος μπορεί να ανιχνεύσει αυτά και άλλα, πιο σπάνια κληρονομικά σύνδρομα καρκίνου του παχέος εντέρου. Εάν ανησυχείτε για το οικογενειακό σας ιστορικό καρκίνου του παχέος εντέρου, μιλήστε με το γιατρό σας για το εάν το οικογενειακό ιστορικό σας υποδηλώνει ότι έχετε κίνδυνο εμφάνισης αυτών των καταστάσεων.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΟΡΘΟΥ

    Οι παράγοντες που μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο καρκίνου του ορθού είναι οι ίδιοι με εκείνους που αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.

    Οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο του παχέος εντέρου περιλαμβάνουν:

    • Μεγαλύτερη ηλικία. Ο καρκίνος του παχέος εντέρου μπορεί να διαγνωστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι με αυτόν τον τύπο καρκίνου είναι άνω των 50 ετών. Τα ποσοστά καρκίνου του παχέος εντέρου σε άτομα κάτω των 50 ετών έχουν αυξηθεί.
    • Αφροαμερικανική καταγωγή. Οι άνθρωποι αφρικανικής καταγωγής που γεννήθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου από ό,τι οι άνθρωποι με ευρωπαϊκή καταγωγή.
    • Προσωπικό ιστορικό καρκίνου του παχέος εντέρου ή πολύποδων. Ο κίνδυνος καρκίνου του παχέος εντέρου είναι υψηλότερος εάν είχατε ήδη καρκίνο του ορθού, καρκίνο του παχέος εντέρου ή αδενωματώδεις πολύποδες.
    • Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου. Οι χρόνιες φλεγμονώδεις ασθένειες του παχέος εντέρου και του ορθού, όπως η ελκώδης κολίτιδα και η νόσος του Crohn, αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.
    • Κληρονομικά σύνδρομα που αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του ορθού. Τα γενετικά σύνδρομα της οικογένειας μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο για καρκίνο του παχέος εντέρου και του ορθού, συμπεριλαμβανομένου του συνδρόμου FAP και Lynch.
    • Οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του παχέος εντέρου. Έχετε περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξετε καρκίνο του παχέος εντέρου εάν έχετε έναν γονέα, αδερφό ή παιδί με καρκίνο του παχέος εντέρου ή του ορθού.
    • Δίαιτα φτωχή σε λαχανικά. Ο καρκίνος του παχέος εντέρου μπορεί να σχετίζεται με μια δίαιτα χαμηλή σε λαχανικά και υψηλή σε κόκκινο κρέας, ιδιαίτερα όταν το κρέας είναι καπνισμένο ή καλοψημένο.
    • Πολύ λίγη άσκηση. Εάν είστε ανενεργοί, έχετε περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξετε καρκίνο του παχέος εντέρου. Η τακτική σωματική δραστηριότητα μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο καρκίνου.
    • Διαβήτης. Τα άτομα με κακώς ελεγχόμενο διαβήτη τύπου 2 μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.
    • Παχυσαρκία. Τα παχύσαρκα άτομα έχουν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου σε σύγκριση με άτομα με υγιές βάρος.
    • Κάπνισμα. Τα άτομα που καπνίζουν μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου, αν και υπάρχουν μελέτες και για προστατευτική δράση.
    • Αλκοόλ. Η τακτική κατανάλωση περισσότερων από τρία αλκοολούχα ποτά την εβδομάδα μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.
    • Ακτινοθεραπεία για προηγούμενο καρκίνο. Η ακτινοθεραπεία στην κοιλιά για τη θεραπεία προηγούμενων καρκίνων μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΟΡΘΟΥ

    Για να μειώσετε τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου, σκεφτείτε να προσπαθήσετε:

    • Μιλήστε με το γιατρό σας σχετικά με τον προσυμπτωματικό έλεγχο του καρκίνου. Ο προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο του παχέος εντέρου μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου εντοπίζοντας προκαρκινικούς πολύποδες στο κόλον και το ορθό που θα μπορούσαν να εξελιχθούν σε καρκίνο. Ρωτήστε το γιατρό σας πότε πρέπει να ξεκινήσετε τον προσυμπτωματικό έλεγχο. Οι περισσότεροι ιατρικοί οργανισμοί συνιστούν την έναρξη του προσυμπτωματικού ελέγχου γύρω στην ηλικία των 50 ετών ή νωρίτερα εάν έχετε παράγοντες κινδύνου για καρκίνο του παχέος εντέρου. Υπάρχουν πολλές επιλογές διαλογής, καθεμία με τα δικά της πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Μιλήστε για τις επιλογές σας με το γιατρό σας και μαζί μπορείτε να αποφασίσετε ποιες εξετάσεις είναι κατάλληλες για εσάς.
    • Ασκηθείτε τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας. Προσπαθήστε να κάνετε τουλάχιστον 30 λεπτά άσκησης τις περισσότερες ημέρες. Εάν έχετε μείνει αδρανής, ξεκινήστε αργά και αυξήστε σταδιακά στα 30 λεπτά. Επίσης, μιλήστε με το γιατρό σας πριν ξεκινήσετε οποιοδήποτε πρόγραμμα άσκησης.
    • Τρώτε μια ποικιλία από φρούτα, λαχανικά και δημητριακά ολικής αλέσεως. Τα φρούτα, τα λαχανικά και τα δημητριακά ολικής αλέσεως περιέχουν βιταμίνες, μέταλλα, φυτικές ίνες και αντιοξειδωτικά, τα οποία μπορεί να παίζουν ρόλο στην πρόληψη του καρκίνου. Επιλέξτε μια ποικιλία φρούτων και λαχανικών, ώστε να λαμβάνετε μια σειρά από βιταμίνες και θρεπτικά συστατικά.
    • Διατηρήστε ένα υγιές βάρος. Εάν έχετε ένα υγιές βάρος, διατηρήστε το ασκώντας τακτικά και επιλέγοντας μια υγιεινή διατροφή. Εάν είστε υπέρβαροι, εργαστείτε για να χάσετε βάρος αργά αυξάνοντας την άσκηση και μειώνοντας τον αριθμό των θερμίδων που καταναλώνετε.
    • Σταμάτα το κάπνισμα. Εάν καπνίζετε, σταματήστε. Εάν αντιμετωπίζετε προβλήματα διακοπής, μιλήστε με το γιατρό σας σχετικά με τις επιλογές. Τα φάρμακα και η συμβουλευτική μπορεί να βοηθήσουν.
    • Πίνετε αλκοόλ με μέτρο, αν όχι καθόλου. Εάν επιλέξετε να πίνετε αλκοόλ, κάντε το με μέτρο. Για υγιείς ενήλικες, αυτό σημαίνει έως ένα ποτό την ημέρα για τις γυναίκες και έως δύο ποτά την ημέρα για τους άνδρες.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΟΡΘΟΥ

    Ο καρκίνος του ορθού μπορεί να εντοπιστεί κατά τη διάρκεια μιας εξέτασης προσυμπτωματικού ελέγχου για καρκίνο του παχέος εντέρου. Ή μπορεί να υπάρχει υποψία με βάση τα συμπτώματά σας.

    Οι εξετάσεις και οι διαδικασίες που χρησιμοποιούνται για την επιβεβαίωση της διάγνωσης περιλαμβάνουν:

    • Κολονοσκόπηση. Η κολονοσκόπηση χρησιμοποιεί έναν μακρύ, εύκαμπτο σωλήνα (κολονοσκόπιο) συνδεδεμένο σε βιντεοκάμερα και οθόνη για να προβάλει το κόλον και το ορθό σας. Εάν εντοπιστεί καρκίνος στο ορθό σας, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει την εξέταση του παχέος εντέρου σας προκειμένου να αναζητηθούν επιπλέον ύποπτες περιοχές.
    • Αφαίρεση δείγματος ιστού για εξέταση (βιοψία). Εάν εντοπιστούν ύποπτες περιοχές, ο γιατρός σας μπορεί να περάσει χειρουργικά εργαλεία από το κολονοσκόπιο για να λάβει δείγματα ιστού (βιοψίες) για ανάλυση και να αφαιρέσει πολύποδες. Το δείγμα ιστού αποστέλλεται σε εργαστήριο για να εξεταστεί από γιατρούς που ειδικεύονται στην ανάλυση αίματος και ιστών του σώματος (παθολογοανατόμοι).

    Οι εξετάσεις μπορούν να καθορίσουν εάν τα κύτταρα είναι καρκινικά, εάν είναι επιθετικά και ποια γονίδια στα καρκινικά κύτταρα είναι παθολογικά. Ο γιατρός σας χρησιμοποιεί αυτές τις πληροφορίες για να κατανοήσει την πρόγνωσή σας και να καθορίσει τις θεραπευτικές επιλογές σας.

    OL 06 06 1573 g00 1

     

    "Δοκιμές για την εξάπλωση του καρκίνου του ορθού"

    Μόλις διαγνωστείτε με καρκίνο του ορθού, το επόμενο βήμα είναι να προσδιορίσετε την έκταση (στάδιο) του καρκίνου.

    Το στάδιο του καρκίνου βοηθά στον καθορισμό της πρόγνωσής και των επιλογών θεραπείας σας.

    Οι δοκιμές σταδιοποίησης περιλαμβάνουν:

    • Γενική εξέταση αίματος. Αυτή η εξέταση αναφέρει τον αριθμό των διαφορετικών τύπων κυττάρων στο αίμα σας. Μια πλήρης εξέταση αίματοςδείχνει εάν ο αριθμός των ερυθρών αιμοσφαιρίων σας είναι χαμηλός (αναιμία), γεγονός που υποδηλώνει ότι ένας όγκος προκαλεί απώλεια αίματος. Τα υψηλά επίπεδα λευκών αιμοσφαιρίων είναι σημάδι μόλυνσης, κάτι που αποτελεί κίνδυνο εάν ένας όγκος του ορθού αναπτυχθεί μέσω του τοιχώματος του ορθού.
    • Βιοχημικές εξετάσεις αίματος για τη μέτρηση της λειτουργίας των οργάνων. Τα μη φυσιολογικά επίπεδα ορισμένων από αυτές τις χημικές ουσίες μπορεί να υποδηλώνουν ότι ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί στο ήπαρ. Τα υψηλά επίπεδα άλλων χημικών ουσιών μπορεί να υποδηλώνουν προβλήματα με άλλα όργανα, όπως τα νεφρά.
    • Καρκινοεμβρυϊκό αντιγόνο. Οι καρκίνοι μερικές φορές παράγουν ουσίες που ονομάζονται καρκινικοί δείκτες που μπορούν να ανιχνευθούν στο αίμα. Ένας τέτοιος δείκτης, το καρκινοεμβρυϊκό αντιγόνο, μπορεί να είναι υψηλότερος από το συνηθισμένο σε άτομα με καρκίνο του παχέος εντέρου. Η δοκιμή είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για την παρακολούθηση της ανταπόκρισής σας στη θεραπεία.
    • Αξονική τομογραφία θώρακα. Αυτή η απεικονιστική εξέταση βοηθά να προσδιοριστεί εάν ο καρκίνος του ορθού έχει εξαπλωθεί σε άλλα όργανα, όπως το ήπαρ και οι πνεύμονες.
    • MRI κοιλιάς και λεκάνης. Η μαγνητική τομογραφία παρέχει μια λεπτομερή εικόνα των μυών, των οργάνων και άλλων ιστών που περιβάλλουν έναν όγκο στο ορθό. Μια μαγνητική τομογραφία δείχνει επίσης τους λεμφαδένες κοντά στο ορθό και διάφορα στρώματα ιστού στο τοίχωμα του ορθού.

    Ο γιατρός σας χρησιμοποιεί πληροφορίες από αυτές τις εξετάσεις για να ορίσει το στάδιο του καρκίνου. Τα στάδια του καρκίνου του ορθού υποδεικνύονται με λατινικούς αριθμούς που κυμαίνονται από 0 έως IV. Το χαμηλότερο στάδιο υποδηλώνει καρκίνο που περιορίζεται στην επένδυση του εσωτερικού του ορθού. Στο στάδιο IV, ο καρκίνος θεωρείται προχωρημένος και έχει εξαπλωθεί (μεταστάσεις) σε άλλες περιοχές του σώματος.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΟΡΘΟΥ

    Η θεραπεία του καρκίνου του ορθού συχνά περιλαμβάνει συνδυασμό θεραπειών. Όταν είναι δυνατόν, χρησιμοποιείται χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση των καρκινικών κυττάρων. Άλλες θεραπείες, όπως η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία, μπορούν να χρησιμοποιηθούν μετά από χειρουργική επέμβαση για να σκοτωθούν τυχόν καρκινικά κύτταρα που έχουν απομείνει και να μειωθεί ο κίνδυνος επανεμφάνισης του καρκίνου. Εάν οι χειρουργοί ανησυχούν ότι ο καρκίνος δε μπορεί να αφαιρεθεί εντελώς χωρίς να τραυματιστούν κοντινά όργανα και δομές, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει έναν συνδυασμό χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας ως αρχική θεραπεία. Αυτές οι συνδυασμένες θεραπείες μπορεί να συρρικνώσουν τον καρκίνο και να τον κάνουν πιο εύκολη την αφαίρεσή του κατά τη διάρκεια μιας επέμβασης (καλύτερα να μη γίνεται).

    "Χειρουργική επέμβαση"

    Ο καρκίνος του ορθού συχνά αντιμετωπίζεται με χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση των καρκινικών κυττάρων. Ποια επέμβαση είναι καλύτερη για εσάς εξαρτάται από την ιδιαίτερη κατάστασή σας, όπως τη θέση και το στάδιο του καρκίνου σας, το πόσο επιθετικά είναι τα καρκινικά κύτταρα, τη γενική υγεία σας και τις προτιμήσεις σας.

    Οι επεμβάσεις που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του καρκίνου του ορθού περιλαμβάνουν:

    • Αφαίρεση πολύ μικρών καρκίνων από το εσωτερικό του ορθού. Πολύ μικροί καρκίνοι του ορθού μπορούν να αφαιρεθούν χρησιμοποιώντας κολονοσκόπιο ή άλλο εξειδικευμένο τύπο ενδοσκοπίου που εισάγεται μέσω του πρωκτού (τοπική εκτομή μέσω πρωκτού). Χειρουργικά εργαλεία μπορούν να περάσουν μέσα από το πεδίο για να αποκόψουν τον καρκίνο και ορισμένους από τους υγιείς ιστούς γύρω από αυτόν. Αυτή η διαδικασία μπορεί να είναι μια επιλογή εάν ο καρκίνος σας είναι μικρός και είναι απίθανο να εξαπλωθεί σε κοντινούς λεμφαδένες. Εάν μια εργαστηριακή ανάλυση διαπιστώσει ότι τα καρκινικά σας κύτταρα είναι επιθετικά ή είναι πιο πιθανό να εξαπλωθούν στους λεμφαδένες, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει πρόσθετη χειρουργική επέμβαση.
    • Αφαίρεση ολόκληρου ή μέρους του ορθού. Μεγαλύτεροι καρκίνοι του ορθού που βρίσκονται αρκετά μακριά από τον πρωκτικό σωλήνα μπορεί να αφαιρεθούν με μια διαδικασία (χαμηλή πρόσθια εκτομή) που αφαιρεί ολόκληρο ή μέρος του ορθού. Οι κοντινοί ιστοί και οι λεμφαδένες αφαιρούνται επίσης. Αυτή η διαδικασία διατηρεί τον πρωκτό έτσι ώστε τα απόβλητα να μπορούν να φεύγουν κανονικά από το σώμα. Ο τρόπος με τον οποίο γίνεται η διαδικασία εξαρτάται από τη θέση του καρκίνου. Εάν ο καρκίνος επηρεάσει το άνω τμήμα του ορθού, αυτό το τμήμα του ορθού αφαιρείται και στη συνέχεια το κόλον προσκολλάται στο υπόλοιπο ορθό (κολοορθική αναστόμωση). Όλο το ορθό μπορεί να αφαιρεθεί εάν ο καρκίνος βρίσκεται στο κατώτερο τμήμα του ορθού. Στη συνέχεια, το παχύ έντερο διαμορφώνεται σε θύλακα και συνδέεται με τον πρωκτό (κολοπρωκτική αναστόμωση).
    • Αφαίρεση του ορθού και του πρωκτού. Για καρκίνους του ορθού που βρίσκονται κοντά στον πρωκτό, μπορεί να μην είναι δυνατή η πλήρης αφαίρεση του καρκίνου χωρίς να καταστραφούν οι μυς που ελέγχουν τις κινήσεις του εντέρου. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι χειρουργοί μπορεί να συστήσουν μια επέμβαση που ονομάζεται κοιλιοπερινεϊκή εκτομή για την αφαίρεση του ορθού, του πρωκτού και μέρους του παχέος εντέρου, καθώς και του κοντινού ιστού και των λεμφαδένων. Ο χειρουργός δημιουργεί ένα άνοιγμα στην κοιλιά και προσαρτά το υπόλοιπο κόλον (κολοστομία). Τα απόβλητα βγαίνουν από το σώμα σας μέσα από το άνοιγμα και συγκεντρώνονται σε μια σακούλα που προσκολλάται στην κοιλιά σας.

    "Χημειοθεραπεία"

    Η χημειοθεραπεία χρησιμοποιεί φάρμακα για την καταστροφή των καρκινικών κυττάρων. Για τον καρκίνο του ορθού, μπορεί να συνιστάται χημειοθεραπεία μετά από χειρουργική επέμβαση για να σκοτωθούν τυχόν καρκινικά κύτταρα που μπορεί να απομείνουν. Η χημειοθεραπεία σε συνδυασμό με ακτινοθεραπεία μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί πριν από μια επέμβαση για τη συρρίκνωση ενός μεγάλου καρκίνου, ώστε να είναι ευκολότερη η αφαίρεσή του με χειρουργική επέμβαση. Η χημειοθεραπεία μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του καρκίνου του ορθού που δεν μπορεί να αφαιρεθεί με χειρουργική επέμβαση ή που έχει εξαπλωθεί σε άλλες περιοχές του σώματος.

    "Ακτινοθεραπεία"

    Η ακτινοθεραπεία χρησιμοποιεί ισχυρές πηγές ενέργειας, όπως ακτίνες Χ και πρωτόνια, για να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα. Σε άτομα με καρκίνο του ορθού, η ακτινοθεραπεία συχνά συνδυάζεται με χημειοθεραπεία που κάνει τα καρκινικά κύτταρα πιο πιθανό να καταστραφούν από την ακτινοβολία. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί μετά από χειρουργική επέμβαση για να σκοτώσει τυχόν καρκινικά κύτταρα που μπορεί να απομείνουν. Ή μπορεί να χρησιμοποιηθεί πριν από τη χειρουργική επέμβαση για τη συρρίκνωση ενός καρκίνου και την ευκολότερη αφαίρεσή του. Όταν η χειρουργική επέμβαση δεν είναι επιλογή, η ακτινοθεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανακούφιση συμπτωμάτων, όπως ο πόνος.

    "Συνδυασμένη χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία"

    Ο συνδυασμός χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας (χημειοακτινοθεραπεία) καθιστά τα καρκινικά κύτταρα πιο ευάλωτα στην ακτινοβολία. Ο συνδυασμός χρησιμοποιείται συχνά για μεγαλύτερους καρκίνους του ορθού και για εκείνους που έχουν υψηλότερο κίνδυνο επανεμφάνισης μετά την επέμβαση.

    • Πριν την επέμβαση. Η χημειοακτινοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει στη συρρίκνωση του καρκίνου αρκετά ώστε να είναι δυνατή μια λιγότερο επεμβατική χειρουργική επέμβαση. Η συνδυασμένη θεραπεία μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα η εγχείρησή σας να αφήσει ανέπαφη την περιοχή του πρωκτού, ώστε τα απόβλητα να φύγουν κανονικά από το σώμα μετά την επέμβαση.
    • Μετά την επέμβαση. Εάν η χειρουργική επέμβαση ήταν η πρώτη σας θεραπεία, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει χημειοακτινοθεραπεία μετά, εάν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος επανεμφάνισης του καρκίνου σας.
    • Ως κύρια θεραπεία. Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει χημειοακτινοθεραπεία για τον έλεγχο της ανάπτυξης του καρκίνου εάν ο καρκίνος του ορθού σας είναι προχωρημένος ή εάν η χειρουργική επέμβαση δεν αποτελεί επιλογή.

    "Στοχευμένη φαρμακευτική θεραπεία"

    Οι στοχευμένες φαρμακευτικές θεραπείες επικεντρώνονται σε συγκεκριμένες ανωμαλίες που υπάρχουν στα καρκινικά κύτταρα. Μπλοκάροντας αυτές τις ανωμαλίες, οι στοχευμένες φαρμακευτικές θεραπείες μπορούν να προκαλέσουν θάνατο των καρκινικών κυττάρων. Τα στοχευμένα φάρμακα συνήθως συνδυάζονται με χημειοθεραπεία. Τα στοχευμένα φάρμακα προορίζονται συνήθως για άτομα με προχωρημένο καρκίνο του ορθού.

    "Ανοσοθεραπεία"

    Η ανοσοθεραπεία είναι μια φαρμακευτική θεραπεία που χρησιμοποιεί το ανοσοποιητικό σας σύστημα για την καταπολέμηση του καρκίνου. Το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματός σας που καταπολεμά τις ασθένειες μπορεί να μην επιτεθεί στον καρκίνο σας επειδή τα καρκινικά κύτταρα παράγουν πρωτεΐνες που τα βοηθούν να κρύβονται από τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος. Η ανοσοθεραπεία λειτουργεί παρεμβαίνοντας σε αυτή τη διαδικασία. Η ανοσοθεραπεία συνήθως προορίζεται για προχωρημένο καρκίνο του ορθού.

    Δυστυχώς, οι συμβατικές θεραπείες καρκίνου του ορθού έχουν πολλές παρενέργειες

    Πρέπει να αλλάξει η θεραπεία του καρκίνου του ορθού

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τον καρκίνο του ορθού, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

     

    415508

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό. 

    Διαβάστε, επίσης,

    Καρκίνος παχέος εντέρου

    Ο καρκίνος παχέος και ορθού είναι μία νόσος

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την κοιλιοκάκη Χρήσιμες πληροφορίες για την κοιλιοκάκη

    Κοιλιοκάκη

    Κοιλιοκάκη

    Πρόκειται για νόσο που χαρακτηρίζεται από εντερική δυσαπορρόφηση και προκαλείται από τρόφιμα που περιέχουν γλουτένη. Ο εντερικός βλεννογόνος εμφανίζει απώλεια της λαχνωτής του υφής. Η βρεφική μορφή της κοιλιοκάκης μπορεί να εμφανισθεί από ηλικία μέχρι και τριών μηνών. Υπάρχει πιθανή γενετική προδιάθεση. Η κοιλιοκάκη, ή εντεροπάθεια από τη γλουτένη, είναι μια ανοσολογική αντίδραση στην κατανάλωση γλουτένης, μιας πρωτεΐνης που βρίσκεται στο σιτάρι, το κριθάρι και τη σίκαλη. Εάν έχετε κοιλιοκάκη, η κατανάλωση γλουτένης πυροδοτεί μια ανοσολογική απόκριση στο λεπτό έντερο σας. Με την πάροδο του χρόνου, αυτή η αντίδραση καταστρέφει την επένδυση του λεπτού εντέρου σας και το εμποδίζει να απορροφήσει ορισμένα θρεπτικά συστατικά (δυσαπορρόφηση). Η εντερική βλάβη προκαλεί συχνά διάρροια, κόπωση, απώλεια βάρους, φούσκωμα και αναιμία και μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές. Στα παιδιά, η δυσαπορρόφηση μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη, εκτός από τα συμπτώματα που εμφανίζονται στους ενήλικες. Δεν υπάρχει θεραπεία για την κοιλιοκάκη, αλλά για τους περισσότερους ανθρώπους, η αυστηρή δίαιτα χωρίς γλουτένη μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση των συμπτωμάτων και στην προώθηση της εντερικής επούλωσης.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΟΙΛΙΟΚΑΚΗΣ

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της κοιλιοκάκης μπορεί να ποικίλλουν πολύ και να διαφέρουν σε παιδιά και ενήλικες.

    Τα πεπτικά σημεία και συμπτώματα για ενήλικες περιλαμβάνουν:

    • Διάρροια
    • Κούραση
    • Απώλεια βάρους
    • Φούσκωμα και αέρια
    • Κοιλιακό άλγος
    • Ναυτία και έμετος
    • Δυσκοιλιότητα

    Ωστόσο, περισσότεροι από τους μισούς ενήλικες με κοιλιοκάκη έχουν σημεία και συμπτώματα που δε σχετίζονται με το πεπτικό σύστημα, όπως:

    • Αναιμία, συνήθως από έλλειψη σιδήρου
    • Απώλεια οστικής πυκνότητας (οστεοπόρωση) ή μαλάκωμα των οστών (οστεομαλακία)
    • Δερματικό εξάνθημα με φαγούρα και φουσκάλες (ερπητοειδής δερματίτιδα)
    • Στοματικά έλκη
    • Πονοκέφαλοι και κόπωση
    • Τραυματισμός του νευρικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένου μούδιασμα και μυρμήγκιασμα στα πόδια και τα χέρια, πιθανά προβλήματα ισορροπίας και γνωστική εξασθένηση
    • Πόνος στις αρθρώσεις
    • Μειωμένη λειτουργία του σπλήνα 

    Παιδιά

    Τα παιδιά με κοιλιοκάκη είναι πιο πιθανό από τους ενήλικες να έχουν πεπτικά προβλήματα, όπως:

    • Ναυτία και έμετος
    • Χρόνια διάρροια
    • Πρησμένη κοιλιά
    • Δυσκοιλιότητα
    • Αέρια
    • Χλωμά, δύσοσμα κόπρανα

    Η αδυναμία απορρόφησης θρεπτικών συστατικών μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα:

    • Αποτυχία ανάπτυξης για τα βρέφη
    • Βλάβη στο σμάλτο των δοντιών
    • Απώλεια βάρους
    • Αναιμία
    • Ευερέθιστο
    • Κοντό ανάστημα
    • Καθυστερημένη εφηβεία
    • Νευρολογικά συμπτώματα, συμπεριλαμβανομένης της διαταραχής ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητας (ADHD), μαθησιακές δυσκολίες, πονοκεφάλους, έλλειψη μυϊκού συντονισμού και επιληπτικές κρίσεις

    Ερπητοειδής δερματίτιδα

    Η δυσανεξία στη γλουτένη μπορεί να προκαλέσει αυτή τη φαγούρα και φουσκάλες του δέρματος. Το εξάνθημα εμφανίζεται συνήθως στους αγκώνες, τα γόνατα, τον κορμό, το τριχωτό της κεφαλής και τους γλουτούς. Αυτή η κατάσταση συχνά σχετίζεται με αλλαγές στην επένδυση του λεπτού εντέρου πανομοιότυπες με αυτές της κοιλιοκάκης, αλλά η πάθηση του δέρματος μπορεί να μην προκαλεί πεπτικά συμπτώματα. Οι γιατροί αντιμετωπίζουν την ερπητοειδή δερματίτιδα με δίαιτα ή φάρμακα χωρίς γλουτένη, ή και τα δύο, για τον έλεγχο του εξανθήματος. 

    ΑΙΤΙΑ ΚΟΙΛΙΟΚΑΚΗΣ

    • Δυσανεξία στη γλουτένη 

    Τα γονίδιά σας σε συνδυασμό με την κατανάλωση τροφών με γλουτένη και άλλους παράγοντες μπορεί να συμβάλλουν στην κοιλιοκάκη, αλλά η ακριβής αιτία δεν είναι γνωστή. Οι πρακτικές σίτισης των βρεφών, οι γαστρεντερικές λοιμώξεις και τα βακτήρια του εντέρου μπορεί επίσης να συμβάλλουν. Μερικές φορές η κοιλιοκάκη ενεργοποιείται μετά από χειρουργική επέμβαση, εγκυμοσύνη, τοκετό, ιογενή λοίμωξη ή έντονο συναισθηματικό στρες. Όταν το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος αντιδρά υπερβολικά στη γλουτένη στα τρόφιμα, η αντίδραση καταστρέφει τις μικροσκοπικές προεξοχές που μοιάζουν με τρίχες (λάχνες) που καλύπτουν το λεπτό έντερο. Οι λάχνες απορροφούν βιταμίνες, μέταλλα και άλλα θρεπτικά συστατικά από τα τρόφιμα που τρώτε. Εάν οι λάχνες σας είναι κατεστραμμένες, δεν μπορείτε να λάβετε αρκετά θρεπτικά συστατικά, ανεξάρτητα από το πόσο τρώτε.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΚΟΙΛΙΟΚΑΚΗΣ

    Η κοιλιοκάκη τείνει να είναι πιο συχνή σε άτομα που έχουν:

    • Μέλος της οικογένειας με κοιλιοκάκη ή ερπητοειδή δερματίτιδα
    • Διαβήτης τύπου 1
    • Σύνδρομο Down ή σύνδρομο Turner
    • Αυτοάνοση νόσο του θυρεοειδούς
    • Μικροσκοπική κολίτιδα (λεμφοκυτταρική ή κολλαγονώδης κολίτιδα)
    • Νόσος του Addison

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΚΟΙΛΙΟΚΑΚΗΣ

    Χωρίς θεραπεία, η κοιλιοκάκη μπορεί να προκαλέσει:

    • Υποσιτισμός. Αυτό συμβαίνει εάν το λεπτό έντερο σας δε μπορεί να απορροφήσει αρκετά θρεπτικά συστατικά. Ο υποσιτισμός μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία και απώλεια βάρους. Στα παιδιά, ο υποσιτισμός μπορεί να προκαλέσει αργή ανάπτυξη και χαμηλό ανάστημα.
    • Εξασθένηση των οστών. Η δυσαπορρόφηση ασβεστίου και βιταμίνης D μπορεί να οδηγήσει σε μαλάκυνση των οστών (οστεομαλακία ή ραχίτιδα) στα παιδιά και απώλεια οστικής πυκνότητας (οστεοπενία ή οστεοπόρωση) στους ενήλικες.
    • Υπογονιμότητα και αποβολή. Η δυσαπορρόφηση ασβεστίου και βιταμίνης D μπορεί να συμβάλει σε αναπαραγωγικά προβλήματα.
    • Δυσανεξία στη λακτόζη. Η βλάβη στο λεπτό έντερο σας μπορεί να σας προκαλέσει κοιλιακό άλγος και διάρροια μετά το φαγητό ή την κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων που περιέχουν λακτόζη. Μόλις επουλωθεί το έντερο σας, μπορεί να είστε σε θέση να ανεχτείτε ξανά τα γαλακτοκομικά προϊόντα.
    • Καρκίνος. Τα άτομα με κοιλιοκάκη που δε διατηρούν δίαιτα χωρίς γλουτένη έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν διάφορες μορφές καρκίνου, συμπεριλαμβανομένου του εντερικού λεμφώματος και του καρκίνου του λεπτού εντέρου.
    • Προβλήματα νευρικού συστήματος. Μερικά άτομα με κοιλιοκάκη μπορεί να αναπτύξουν προβλήματα όπως επιληπτικές κρίσεις ή ασθένεια των νεύρων στα χέρια και τα πόδια (περιφερική νευροπάθεια).

    Μη ανταποκρινόμενη κοιλιοκάκη

    Μερικοί άνθρωποι με κοιλιοκάκη δεν ανταποκρίνονται σε αυτό που θεωρούν ότι είναι μια δίαιτα χωρίς γλουτένη. Η μη ανταποκρινόμενη κοιλιοκάκη συχνά οφείλεται σε μόλυνση της διατροφής με γλουτένη. Η συνεργασία με έναν διαιτολόγο μπορεί να σας βοηθήσει να μάθετε πώς να αποφεύγετε όλη τη γλουτένη.

    Τα άτομα με κοιλιοκάκη που δεν ανταποκρίνεται μπορεί να έχουν:

    • Βακτήρια στο λεπτό έντερο (βακτηριακή υπερανάπτυξη)
    • Μικροσκοπική κολίτιδα
    • Κακή λειτουργία του παγκρέατος (παγκρεατική ανεπάρκεια)
    • Σύνδρομο Ευερέθιστου Εντέρου
    • Δυσκολία στην πέψη της ζάχαρης που βρίσκεται στα γαλακτοκομικά προϊόντα (λακτόζη), στην επιτραπέζια ζάχαρη (σακχαρόζη) ή σε ένα είδος ζάχαρης που βρίσκεται στο μέλι και τα φρούτα (φρουκτόζη)

    Ανθεκτική κοιλιοκάκη

    Σε σπάνιες περιπτώσεις, ο εντερικός τραυματισμός της κοιλιοκάκης δεν ανταποκρίνεται σε μια αυστηρή δίαιτα χωρίς γλουτένη. Αυτό είναι γνωστό ως ανθεκτική κοιλιοκάκη. Εάν εξακολουθείτε να έχετε σημεία και συμπτώματα αφού ακολουθήσετε μια δίαιτα χωρίς γλουτένη για έξι μήνες έως ένα χρόνο, μπορεί να χρειαστείτε περαιτέρω εξετάσεις για να αναζητήσετε άλλες εξηγήσεις για τα συμπτώματά σας.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΟΙΛΙΟΚΑΚΗΣ

    Πολλοί άνθρωποι με κοιλιοκάκη δεν γνωρίζουν ότι την έχουν. Δύο εξετάσεις αίματος μπορούν να βοηθήσουν στη διάγνωση:

    • Ο ορολογικός έλεγχος αναζητά αντισώματα στο αίμα σας. Τα αυξημένα επίπεδα ορισμένων πρωτεϊνών αντισωμάτων υποδεικνύουν ανοσολογική αντίδραση στη γλουτένη.
    • Ο γενετικός έλεγχος για αντιγόνα ανθρώπινων λευκοκυττάρων (HLA-DQ2 και HLA-DQ8) μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποκλειστεί η κοιλιοκάκη.

    Είναι σημαντικό να ελέγχεστε για κοιλιοκάκη πριν δοκιμάσετε μια δίαιτα χωρίς γλουτένη. Η εξάλειψη της γλουτένης από τη διατροφή σας μπορεί να κάνει τα αποτελέσματα των εξετάσεων αίματος να φαίνονται φυσιολογικά. Εάν τα αποτελέσματα αυτών των εξετάσεων υποδεικνύουν κοιλιοκάκη, ο γιατρός σας πιθανότατα θα ζητήσει μία από τις ακόλουθες εξετάσεις:

    • Ενδοσκόπηση. Αυτή η δοκιμή χρησιμοποιεί ένα μακρύ σωλήνα με μια μικροσκοπική κάμερα που τοποθετείται στο στόμα σας και περνάει στο λαιμό σας (άνω ενδοσκόπηση). Η κάμερα επιτρέπει στον γιατρό σας να δει το λεπτό έντερο σας και να λάβει ένα μικρό δείγμα ιστού (βιοψία) για να αναλύσει για βλάβη στις λάχνες.
    • Ενδοσκόπηση με κάψουλα. Αυτή η δοκιμή χρησιμοποιεί μια μικροσκοπική ασύρματη κάμερα για τη λήψη φωτογραφιών ολόκληρου του λεπτού εντέρου σας. Η κάμερα βρίσκεται μέσα σε μια κάψουλα μεγέθους βιταμίνης, την οποία καταπίνετε. Καθώς η κάψουλα ταξιδεύει μέσω του πεπτικού σας συστήματος, η κάμερα τραβάει χιλιάδες φωτογραφίες που μεταδίδονται σε συσκευή εγγραφής. Εάν ο γιατρός σας υποψιάζεται ότι έχετε ερπητοειδή δερματίτιδα, μπορεί να λάβει ένα μικρό δείγμα ιστού δέρματος για να το εξετάσει στο μικροσκόπιο (βιοψία δέρματος).

    celiac disease symptoms information infographic vector 33786018

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΟΙΛΙΟΚΑΚΗΣ

    Μια αυστηρή, δια βίου δίαιτα χωρίς γλουτένη είναι ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης της κοιλιοκάκης.

    Εκτός από το σιτάρι, τα τρόφιμα που περιέχουν γλουτένη περιλαμβάνουν:

    • Κριθάρι
    • Πλιγούρι
    • Σκληρό σιτάρι
    • Αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
    • Αλεύρι
    • Graham
    • Βύνη
    • Σίκαλη
    • Σιμιγδάλι
    • Όλυρο σιτάρι (μια μορφή σιταριού)
    • Τριτικάλε

    Ένας διαιτολόγος που εργάζεται με άτομα με κοιλιοκάκη μπορεί να σας βοηθήσει να σχεδιάσετε μια υγιεινή δίαιτα χωρίς γλουτένη. Ακόμη και ελάχιστες ποσότητες γλουτένης στη διατροφή σας μπορεί να είναι επιβλαβείς, ακόμα κι αν δεν προκαλούν σημεία ή συμπτώματα.

    Η γλουτένη μπορεί να κρύβεται σε τρόφιμα, φάρμακα και μη εδώδιμα προϊόντα, όπως:

    • Τροποποιημένο άμυλο τροφίμων, συντηρητικά και σταθεροποιητές τροφίμων
    • Συνταγογραφούμενα και μη συνταγογραφούμενα φάρμακα
    • Συμπληρώματα βιταμινών και μετάλλων
    • Φυτικά συμπληρώματα διατροφής
    • Προϊόντα κραγιόν
    • Οδοντόκρεμες και στοματικά διαλύματα

    Η αφαίρεση της γλουτένης από τη διατροφή σας θα μειώσει σταδιακά τη φλεγμονή στο λεπτό έντερο, με αποτέλεσμα να αισθάνεστε καλύτερα και τελικά να θεραπεύεστε. Τα παιδιά τείνουν να θεραπεύονται πιο γρήγορα από τους ενήλικες.

    Συμπληρώματα βιταμινών και μετάλλων

    Εάν η αναιμία ή οι διατροφικές σας ελλείψεις είναι σοβαρές, ο γιατρός ή ο διαιτολόγος σας μπορεί να σας συστήσει να λαμβάνετε συμπληρώματα, όπως:

    • Χαλκός
    • Φυλλικό οξύ
    • Σίδηρος
    • Βιταμίνη Β12
    • Βιταμίνη D
    • Βιταμίνη Κ
    • Ψευδάργυρος

    Οι βιταμίνες και τα συμπληρώματα λαμβάνονται συνήθως σε μορφή χαπιού. Εάν το πεπτικό σας σύστημα έχει πρόβλημα με την απορρόφηση βιταμινών, ο γιατρός σας μπορεί να τις χορηγήσει με ένεση.

    Φροντίδα παρακολούθησης

    Η ιατρική παρακολούθηση σε τακτά χρονικά διαστήματα μπορεί να διασφαλίσει ότι τα συμπτώματά σας έχουν ανταποκριθεί σε μια δίαιτα χωρίς γλουτένη. Ο γιατρός σας θα παρακολουθεί την ανταπόκρισή σας με εξετάσεις αίματος. Για τα περισσότερα άτομα με κοιλιοκάκη, μια δίαιτα χωρίς γλουτένη θα επιτρέψει στο λεπτό έντερο να επουλωθεί. Για τα παιδιά, αυτό διαρκεί συνήθως τρεις έως έξι μήνες. Για τους ενήλικες, η πλήρης επούλωση μπορεί να διαρκέσει αρκετά χρόνια. Εάν συνεχίσετε να έχετε συμπτώματα ή εάν τα συμπτώματα επανεμφανιστούν, μπορεί να χρειαστείτε ενδοσκόπηση με βιοψίες για να διαπιστωθεί εάν το έντερο σας έχει επουλωθεί.

    Φάρμακα για τον έλεγχο της φλεγμονής του εντέρου

    Εάν το λεπτό έντερο σας έχει υποστεί σοβαρή βλάβη ή έχετε ανθεκτική κοιλιοκάκη, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει στεροειδή για τον έλεγχο της φλεγμονής. Τα στεροειδή μπορούν να ανακουφίσουν τα σοβαρά σημεία και συμπτώματα της κοιλιοκάκης ενώ το έντερο επουλώνεται. Μπορεί να χρησιμοποιηθούν άλλα φάρμακα, όπως η αζαθειοπρίνη ή η βουδεσονίδη.

    Αντιμετώπιση της ερπητοειδούς δερματίτιδας

    Εάν έχετε αυτό το δερματικό εξάνθημα, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει ένα φάρμακο όπως η δαψόνη, που λαμβάνεται από το στόμα, καθώς και μια δίαιτα χωρίς γλουτένη. Εάν παίρνετε δαψόνη, θα χρειαστείτε τακτικές εξετάσεις αίματος για να ελέγξετε για παρενέργειες.

    Ανθεκτική κοιλιοκάκη

    Εάν έχετε ανθεκτική κοιλιοκάκη, το λεπτό έντερο σας δεν θα επουλωθεί. Τότε πιθανότατα θα χρειαστεί να αξιολογηθείτε σε ένα εξειδικευμένο κέντρο. Η ανθεκτική κοιλιοκάκη μπορεί να είναι αρκετά σοβαρή και προς το παρόν δεν υπάρχει αποδεδειγμένη θεραπεία.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Εάν έχετε διαγνωστεί με κοιλιοκάκη, θα πρέπει να αποφύγετε όλα τα τρόφιμα που περιέχουν γλουτένη. Ζητήστε από το γιατρό σας μια παραπομπή σε έναν διαιτολόγο, ο οποίος μπορεί να σας βοηθήσει να σχεδιάσετε μια υγιεινή δίαιτα χωρίς γλουτένη. 

    Αποφύγετε τα συσκευασμένα τρόφιμα, εκτός εάν επισημαίνονται ως χωρίς γλουτένη ή δεν περιέχουν συστατικά που περιέχουν γλουτένη, συμπεριλαμβανομένων γαλακτωματοποιητών και σταθεροποιητών που μπορεί να περιέχουν γλουτένη.

    Εκτός από τα δημητριακά, τα ζυμαρικά και τα αρτοσκευάσματα, άλλα συσκευασμένα τρόφιμα που μπορεί να περιέχουν γλουτένη περιλαμβάνουν:

    • Μπύρες και ξύδια βύνης
    • Καραμέλες
    • Σάλτσες
    • Απομιμήσεις κρεάτων ή θαλασσινών
    • Επεξεργασμένα κρέατα
    • Μίγματα ρυζιού
    • Ντρέσινγκ και σάλτσες για σαλάτες, συμπεριλαμβανομένης της σάλτσας σόγιας
    • Καρυκευμένα σνακ, όπως τορτίγιες και πατατάκια
    • Σεϊτάν
    • Λουκάνικα πουλερικών
    • Σούπες

    Η καθαρή βρώμη δεν είναι επιβλαβής για τα περισσότερα άτομα με κοιλιοκάκη, αλλά η βρώμη μπορεί να μολυνθεί από το σιτάρι κατά την ανάπτυξη και την επεξεργασία. Ρωτήστε το γιατρό σας εάν μπορείτε να δοκιμάσετε να τρώτε μικρές ποσότητες καθαρών προϊόντων βρώμης.

    Επιτρεπόμενα τρόφιμα

    Πολλά βασικά τρόφιμα επιτρέπονται σε μια δίαιτα χωρίς γλουτένη, όπως:

    • Αυγά
    • Φρέσκα κρέατα, ψάρια και πουλερικά που δεν είναι παναρισμένα, επικαλυμμένα με κουρκούτι ή μαριναρισμένα
    • Φρούτα
    • Φακές
    • Τα περισσότερα γαλακτοκομικά προϊόντα, εκτός και αν χειροτερεύουν τα συμπτώματά σας
    • Ξηροί καρποί
    • Πατάτες
    • Λαχανικά
    • Κρασί και αποσταγμένα λικέρ, μηλίτες και οινοπνευματώδη ποτά

    Τα δημητριακά και τα άμυλα που επιτρέπονται σε μια δίαιτα χωρίς γλουτένη περιλαμβάνουν:

    • Αμάραντος
    • Είδος σίκαλης
    • Καλαμπόκι
    • Καλαμποκάλευρο
    • Αλεύρια χωρίς γλουτένη (ρύζι, σόγια, καλαμπόκι, πατάτα, φασόλια)
    • Καθαρές τορτίγιες καλαμποκιού
    • Κινόα
    • Ρύζι
    • Ταπιόκα
    • Άγριο ρύζι

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    nutrients 12 00500 g001

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Μήπως τα κόπρανά σας έχουν δυσάρεστη οσμή;

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

    Χρόνια διάρροια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλόη

    Σύνδρομο Dumping

    Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Τροπικό sprue

    Συμπληρώματα διατροφής για την τροφική δυσανεξία

    Να μην καταναλώνετε τρόφιμα με μαλτοδεξτρίνη

    Τεστ για να ελέγξετε τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος

    Δε φταίει μόνο η γλουτένη για τα φουσκώματα στο έντερο

    Το έντερο υπεύθυνο για όλες τις ασθένειες

    Σύνδρομο βραχέος εντέρου

    Για όσους έχουν εντερικές παθήσεις

    Διάγνωση κοιλιοκάκης

    Η παθολογία είναι η μητέρα της ιατρικής

    Ακτινολογικές εξετάσεις για έλεγχο του λεπτού εντέρου

    Όλα τα κόλπα για να σταματήσετε τη διάρροια

    Όλες οι ασθένειες ξεκινούν από το έντερο

    Η δυσανεξία στις τροφές

    Καλπροτεκτίνη κοπράνων

    Η κοιλιοκάκη

    Σύνδρομο διαρροής εντέρου

    Γαστρεντερίτιδα

    Στοματίτιδα

    Σωμάτια Howell-Jolly

    Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

    Σύνδρομο ανήσυχων ποδιών

    Παιδί χαμηλού αναστήματος

    Οστεοπόρωση

    Ολικά λευκώματα αίματος

    Νευρογενής ανορεξία

    Μικροσκοπική κολίτιδα

    Κατάταξη μη-Hodgkin λεμφωμάτων

    Διάγνωση της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12

    Ανεπάρκεια σιδήρου

    Ήλιος και βιταμίνη D

    Πότε γίνεται εξέταση αίματος για βιταμίνη Α

    Ανεξήγητη απώλεια βάρους

    Εμβόλιο για τη δυσανεξία στη γλουτένη

    Το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης

    Υγεία του πεπτικού συστήματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα σιτηρά

    Όταν έχετε διάρροια

    Η ευαισθησία στις τροφές

    Πάσχετε από δυσανεξία στη λακτόζη;

    Αν έχετε σπαστική κολίτιδα

    Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

    www.emedi.gr

     


     
     

  • Μεταχρωματική λευκοδυστροφία Μεταχρωματική λευκοδυστροφία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη μεταχρωματική λευκοδυστροφία

    Η μεταχρωματική λευκοδυστροφία είναι μια σπάνια κληρονομική (γενετική) διαταραχή που προκαλεί τη συσσώρευση λιπαρών ουσιών (λιπίδια) στα κύτταρα, ιδιαίτερα στον εγκέφαλο, το νωτιαίο μυελό και τα περιφερικά νεύρα. Αυτή η συσσώρευση προκαλείται από ανεπάρκεια ενός ενζύμου που βοηθά στη διάσπαση των λιπιδίων που ονομάζονται σουλφατίδια. Ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα σταδιακά χάνουν τη λειτουργία τους επειδή η ουσία που καλύπτει και προστατεύει τα νευρικά κύτταρα (μυελίνη) είναι κατεστραμμένη.

    Υπάρχουν τρεις μορφές μεταχρωματικής λευκοδυστροφίας, οι οποίες περιλαμβάνουν διαφορετικές ηλικιακές κατηγορίες: όψιμη βρεφική μορφή, νεανική και ενήλικη μορφή.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα μπορεί να ποικίλλουν. Η βρεφική μορφή είναι η πιο κοινή και εξελίσσεται πιο γρήγορα από τις άλλες μορφές.

    Δεν υπάρχει ακόμη θεραπεία για τη μεταχρωματική λευκοδυστροφία. Ανάλογα με τη μορφή και την ηλικία έναρξης, η έγκαιρη αναγνώριση και θεραπεία μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση ορισμένων σημείων και συμπτωμάτων και να καθυστερήσει την εξέλιξη της διαταραχής.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΕΤΑΧΡΩΜΑΤΙΚΗΣ ΛΕΥΚΟΔΥΣΤΡΟΦΙΑΣ

    Η βλάβη στην προστατευτική μυελίνη που καλύπτει τα νεύρα οδηγεί σε προοδευτική επιδείνωση των λειτουργιών του εγκεφάλου και του νευρικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων:

    • Απώλεια της ικανότητας ανίχνευσης αισθήσεων, όπως η αφή, ο πόνος, η θερμότητα και ο ήχος
    • Απώλεια πνευματικών, σκεπτόμενων και μνημονικών δεξιοτήτων
    • Απώλεια κινητικών δεξιοτήτων, όπως το περπάτημα, η κίνηση, η ομιλία και η κατάποση
    • Σκληροί, άκαμπτοι μύες, κακή μυϊκή λειτουργία και παράλυση
    • Απώλεια της λειτουργίας της ουροδόχου κύστης και του εντέρου
    • Προβλήματα χοληδόχου κύστης
    • Τύφλωση
    • Απώλεια ακοής
    • Επιληπτικές κρίσεις
    • Συναισθηματικά προβλήματα και προβλήματα συμπεριφοράς, συμπεριλαμβανομένων ασταθών συναισθημάτων και κατάχρησης ουσιών

    Κάθε μορφή μεταχρωματικής λευκοδυστροφίας εμφανίζεται σε διαφορετική ηλικία και μπορεί να έχει διαφορετικά αρχικά σημεία και συμπτώματα και ρυθμούς εξέλιξης:

    • Ύστερη βρεφική μορφή. Αυτή είναι η πιο κοινή μορφή μεταχρωματικής λευκοδυστροφίας, που ξεκινά περίπου από την ηλικία των 2 ετών ή μικρότερη. Η προοδευτική απώλεια της ομιλίας και της μυϊκής λειτουργίας εμφανίζεται γρήγορα. Τα παιδιά με αυτή τη μορφή συχνά δεν επιβιώνουν πέρα ​​από την παιδική ηλικία.
    • Νεανική μορφή. Αυτή είναι η δεύτερη πιο συχνή μορφή και ξεκινά σε παιδιά μεταξύ 3 και 16 ετών. Τα πρώιμα σημάδια είναι προβλήματα συμπεριφοράς και γνωστικής λειτουργίας και αυξανόμενη δυσκολία στο σχολείο. Μπορεί να προκληθεί απώλεια της ικανότητας βάδισης. Αν και η νεανική μορφή δεν εξελίσσεται τόσο γρήγορα όσο η όψιμη βρεφική μορφή, η επιβίωση είναι γενικά λιγότερο από 20 χρόνια μετά την έναρξη των συμπτωμάτων.
    • Μορφή για ενήλικες. Αυτή η μορφή είναι λιγότερο συχνή και συνήθως ξεκινά μετά την ηλικία των 16 ετών. Τα σημάδια εξελίσσονται αργά και μπορεί να ξεκινήσουν με προβλήματα συμπεριφοράς και ψυχιατρικά, κατάχρηση ναρκωτικών και αλκοόλ και προβλήματα με το σχολείο και την εργασία. Μπορεί να εμφανιστούν ψυχωτικά συμπτώματα όπως αυταπάτες και παραισθήσεις. Η πορεία αυτής της μορφής ποικίλλει, με περιόδους σταθερών συμπτωμάτων και περιόδους ταχείας μείωσης της λειτουργικότητας. Οι ενήλικες μπορεί να επιβιώσουν για αρκετές δεκαετίες μετά τα αρχικά συμπτώματα.

    ΑΙΤΙΑ ΜΕΤΑΧΡΩΜΑΤΙΚΗΣ ΛΕΥΚΟΔΥΣΤΡΟΦΙΑΣ

    Η μεταχρωματική λευκοδυστροφία είναι μια κληρονομική διαταραχή που προκαλείται από ένα μη φυσιολογικό (μεταλλαγμένο) γονίδιο. Η πάθηση κληρονομείται με αυτοσωμικό υπολειπόμενο πρότυπο. Το ανώμαλο υπολειπόμενο γονίδιο βρίσκεται σε ένα από τα μη φυλετικά χρωμοσώματα (αυτοσώματα). Για να κληρονομηθεί μια αυτοσωμική υπολειπόμενη διαταραχή, και οι δύο γονείς πρέπει να είναι φορείς, αλλά συνήθως δεν παρουσιάζουν σημεία της πάθησης. Το προσβεβλημένο παιδί κληρονομεί δύο αντίγραφα του ανώμαλου γονιδίου, ένα από κάθε γονέα. Η πιο κοινή αιτία μεταχρωματικής λευκοδυστροφίας είναι μια μετάλλαξη στο γονίδιο ARSA. Αυτή η μετάλλαξη έχει ως αποτέλεσμα την έλλειψη του ενζύμου που διασπά τα λιπίδια που ονομάζονται σουλφατίδια που συσσωρεύονται στη μυελίνη. Σπάνια, η μεταχρωματική λευκοδυστροφία προκαλείται από ανεπάρκεια σε άλλο είδος πρωτεΐνης (πρωτεΐνη ενεργοποιητή) που διασπά τα σουλφατίδια. Αυτό προκαλείται από μια μετάλλαξη στο γονίδιο PSAP. Η συσσώρευση σουλφατιδίων είναι τοξική, καταστρέφοντας τα κύτταρα που παράγουν μυελίνη - που ονομάζονται επίσης λευκή ουσία - που προστατεύουν τα νεύρα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα βλάβη στη λειτουργία των νευρικών κυττάρων στον εγκέφαλο, στο νωτιαίο μυελό και στα περιφερικά νεύρα.

     42

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΕΤΑΧΡΩΜΑΤΙΚΗΣ ΛΕΥΚΟΔΥΣΤΡΟΦΙΑΣ

    Ο γιατρός σας θα πραγματοποιήσει μια φυσική εξέταση - συμπεριλαμβανομένης μιας νευρολογικής εξέτασης και θα εξετάσει τα συμπτώματα και το ιατρικό ιστορικό για να ελέγξει για σημεία μεταχρωματικής λευκοδυστροφίας. Ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει εξετάσεις για τη διάγνωση της διαταραχής. Αυτές οι εξετάσεις βοηθούν επίσης στον προσδιορισμό του πόσο σοβαρή είναι η διαταραχή.

    • Εργαστηριακές εξετάσεις. Οι εξετάσεις αίματος αναζητούν ανεπάρκεια ενζύμου που προκαλεί μεταχρωματική λευκοδυστροφία. Μπορούν να γίνουν εξετάσεις ούρων για τον έλεγχο των επιπέδων σουλφατιδίων.
    • Γενετικές εξετάσεις. Ο γιατρός σας μπορεί να πραγματοποιήσει γενετικές εξετάσεις για μεταλλάξεις στο γονίδιο που σχετίζεται με τη μεταχρωματική λευκοδυστροφία. Μπορεί επίσης να συστήσει έλεγχο σε μέλη της οικογένειας, ιδιαίτερα σε γυναίκες που είναι έγκυες (προγεννητικός έλεγχος), για μεταλλάξεις στο γονίδιο.
    • Μελέτη αγωγιμότητας νεύρων. Αυτό το τεστ μετρά τα ηλεκτρικά νευρικά ερεθίσματα και τη λειτουργία σε μύες και νεύρα περνώντας ένα μικρό ρεύμα μέσω ηλεκτροδίων στο δέρμα. Ο γιατρός σας μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτό το τεστ για να αναζητήσει νευρική βλάβη (περιφερική νευροπάθεια), η οποία είναι κοινή σε άτομα με μεταχρωματική λευκοδυστροφία.
    • Απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI). Αυτό το τεστ χρησιμοποιεί ισχυρούς μαγνήτες και ραδιοκύματα για να παράγει λεπτομερείς εικόνες του εγκεφάλου. Αυτά μπορούν να αναγνωρίσουν ένα χαρακτηριστικό ριγέ μοτίβο (τιγροειδές) μη φυσιολογικής λευκής ουσίας (λευκοδυστροφία) στον εγκέφαλο.
    • Ψυχολογικά και γνωστικά τεστ. Ο γιατρός σας μπορεί να αξιολογήσει τις ψυχολογικές και νοητικές (γνωστικές) ικανότητες και να αξιολογήσει τη συμπεριφορά. Αυτές οι εξετάσεις μπορεί να βοηθήσουν στον προσδιορισμό του τρόπου με τον οποίο η πάθηση επηρεάζει τη λειτουργία του εγκεφάλου. Τα ψυχιατρικά προβλήματα και τα προβλήματα συμπεριφοράς μπορεί να είναι τα πρώτα σημάδια στις νεανικές και ενήλικες μορφές μεταχρωματικής λευκοδυστροφίας.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕΤΑΧΡΩΜΑΤΙΚΗΣ ΛΕΥΚΟΔΥΣΤΡΟΦΙΑΣ

    Η μεταχρωματική λευκοδυστροφία δε μπορεί να θεραπευτεί ακόμη, αλλά οι κλινικές δοκιμές υπόσχονται κάποια μελλοντική θεραπεία. Η τρέχουσα θεραπεία στοχεύει στην πρόληψη της νευρικής βλάβης, στην επιβράδυνση της εξέλιξης της διαταραχής, στην πρόληψη των επιπλοκών και στην παροχή υποστηρικτικής φροντίδας. Η έγκαιρη αναγνώριση και παρέμβαση μπορεί να βελτιώσει τα αποτελέσματα για ορισμένα άτομα με τη διαταραχή. Καθώς η διαταραχή εξελίσσεται, το επίπεδο φροντίδας που απαιτείται για την κάλυψη των καθημερινών αναγκών αυξάνεται. Η ομάδα υγειονομικής περίθαλψης θα συνεργαστεί μαζί σας για να βοηθήσει στη διαχείριση των σημείων και των συμπτωμάτων και θα προσπαθήσει να βελτιώσει την ποιότητα ζωής. Μιλήστε με το γιατρό σας σχετικά με τη δυνατότητα συμμετοχής σε μια κλινική δοκιμή.

    Η μεταχρωματική λευκοδυστροφία μπορεί να αντιμετωπιστεί με διάφορες θεραπευτικές προσεγγίσεις:

    • Φάρμακα. Τα φάρμακα μπορεί να μειώσουν σημεία και συμπτώματα, όπως προβλήματα συμπεριφοράς, επιληπτικές κρίσεις, δυσκολία στον ύπνο, γαστρεντερικά προβλήματα, μόλυνση και πόνο.
    • Φυσικοθεραπεία, εργοθεραπεία και λογοθεραπεία. Η φυσικοθεραπεία για την προώθηση της ευλυγισίας των μυών και των αρθρώσεων και τη διατήρηση του εύρους κίνησης μπορεί να είναι χρήσιμη. Η εργοθεραπεία και η λογοθεραπεία μπορούν να βοηθήσουν στη διατήρηση της λειτουργικότητας.
    • Διατροφική βοήθεια. Η συνεργασία με έναν ειδικό διατροφολόγο (διαιτολόγο) μπορεί να βοηθήσει στην παροχή σωστής διατροφής. Τελικά, μπορεί να γίνει δύσκολη η κατάποση τροφής ή υγρού. Αυτό μπορεί να απαιτεί βοηθητικές συσκευές σίτισης καθώς η κατάσταση εξελίσσεται.
    • Άλλες θεραπείες. Μπορεί να χρειαστούν άλλες θεραπείες καθώς η κατάσταση εξελίσσεται. Παραδείγματα περιλαμβάνουν τα αναπηρικά καροτσάκια, περιπατητές ή άλλες βοηθητικές συσκευές. μηχανικός αερισμός για να βοηθήσει στην αναπνοή, θεραπείες για την πρόληψη ή την αντιμετώπιση επιπλοκών και μακροχρόνια περίθαλψη ή νοσηλεία. Η φροντίδα για τη μεταχρωματική λευκοδυστροφία μπορεί να είναι πολύπλοκη και να αλλάζει με την πάροδο του χρόνου. Τα τακτικά ραντεβού παρακολούθησης με μια ομάδα επαγγελματιών γιατρών με εμπειρία στη διαχείριση αυτής της διαταραχής μπορεί να βοηθήσουν στην πρόληψη ορισμένων επιπλοκών και να σας συνδέσουν με την κατάλληλη υποστήριξη στο σπίτι, στο σχολείο ή στην εργασία.

    Πιθανές μελλοντικές θεραπείες

    Οι πιθανές θεραπείες για τη μεταχρωματική λευκοδυστροφία που μελετώνται περιλαμβάνουν:

    • Γονιδιακή θεραπεία και άλλα είδη κυτταρικής θεραπείας που εισάγουν υγιή γονίδια για να αντικαταστήσουν τα άρρωστα
    • Θεραπεία αντικατάστασης ή ενίσχυσης ενζύμων για τη μείωση της συσσώρευσης λιπαρών ουσιών
    • Θεραπεία μείωσης υποστρώματος, η οποία μειώνει την παραγωγή λιπαρών ουσιών

    ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

    Η φροντίδα ενός παιδιού ή μέλους της οικογένειας με μια χρόνια και προοδευτικά επιδεινούμενη διαταραχή όπως η μεταχρωματική λευκοδυστροφία μπορεί να είναι αγχωτική και εξουθενωτική. Το επίπεδο της καθημερινής σωματικής φροντίδας αυξάνεται καθώς η νόσος εξελίσσεται. Μπορεί να μην ξέρετε τι να περιμένετε και μπορεί να ανησυχείτε για την ικανότητά σας να παρέχετε την απαραίτητη φροντίδα.

    Εξετάστε αυτά τα βήματα για να προετοιμαστείτε:

    • Μάθετε για τη διαταραχή. Μάθετε όσα περισσότερα μπορείτε για τη μεταχρωματική λευκοδυστροφία. Τότε μπορείτε να κάνετε τις καλύτερες επιλογές και να είστε συνήγορος του εαυτού σας ή του παιδιού σας.
    • Βρείτε μια ομάδα αξιόπιστων επαγγελματιών. Θα χρειαστεί να πάρετε σημαντικές αποφάσεις σχετικά με τη φροντίδα. Τα ιατρικά κέντρα με ομάδες ειδικότητας μπορούν να σας προσφέρουν πληροφορίες σχετικά με τη διαταραχή, να συντονίσουν τη φροντίδα σας μεταξύ ειδικών, να σας βοηθήσουν να αξιολογήσετε τις επιλογές και να παρέχετε θεραπεία.
    • Αναζητήστε άλλες οικογένειες. Η συζήτηση με άτομα που αντιμετωπίζουν παρόμοιες προκλήσεις μπορεί να σας προσφέρει πληροφορίες και συναισθηματική υποστήριξη. Ρωτήστε το γιατρό σας σχετικά με τις ομάδες υποστήριξης στην κοινότητά σας. Εάν μια ομάδα δεν είναι για εσάς, ίσως ο γιατρός σας μπορεί να σας φέρει σε επαφή με μια οικογένεια που έχει αντιμετωπίσει τη διαταραχή. Ή μπορείτε να βρείτε ομαδική ή ατομική υποστήριξη στο διαδίκτυο.
    • Εξετάστε την υποστήριξη των φροντιστών. Ζητήστε ή αποδεχτείτε βοήθεια για τη φροντίδα του αγαπημένου σας προσώπου όταν χρειάζεται. Οι επιλογές για πρόσθετη υποστήριξη μπορεί να περιλαμβάνουν το να ρωτάτε για πηγές φροντίδας ανάπαυλας, να ζητάτε υποστήριξη από την οικογένεια και τους φίλους σας και να αφιερώνετε χρόνο για τα δικά σας ενδιαφέροντα και δραστηριότητες. Η συμβουλευτική με έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας μπορεί να βοηθήσει στην προσαρμογή και την αντιμετώπιση.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    krabbe disease

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Guillain - Barre

    Νόσος του Addison

    Εγκεφαλική παράλυση

    Σύνδρομο υποτονικού βρέφους

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Η νόσος Canavan

    Σύνδρομο Zellweger

    www.emedi.gr

     

  • Ραγάδα του πρωκτού Ραγάδα του πρωκτού

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγάδα του πρωκτού

    Ραγάδα του πρωκτού ή πρωκτική ραγάδα ή πρωκτικό έλκος.

    Ραγάδα δακτυλίου πρωκτού είναι η οξεία διάσχιση ή χρόνιο έλκος στο πολύστιβο πλακώδες επιθήλιο του πρωκτικού σωλήνα. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πόνο στον πρωκτό και αιμορραγία με την αφόδευση. Η πρωκτική σχισμή είναι ένα μικρό ρήγμα στον λεπτό, υγρό ιστό (βλεννογόνο) που καλύπτει τον πρωκτό. Μια πρωκτική σχισμή μπορεί να εμφανιστεί όταν έχετε σκληρά ή μεγάλα κόπρανα κατά τη διάρκεια μιας κένωσης. Οι ρωγμές του πρωκτού συνήθως προκαλούν πόνο και αιμορραγία με τις κινήσεις του εντέρου. Μπορεί επίσης να παρουσιάσετε σπασμούς στον μυϊκό δακτύλιο στο τέλος του πρωκτού σας (πρωκτικός σφιγκτήρας). Οι ρωγμές του πρωκτού είναι πολύ συχνές σε μικρά βρέφη αλλά μπορούν να επηρεάσουν άτομα οποιασδήποτε ηλικίας. Οι περισσότερες ρωγμές πρωκτού βελτιώνονται με απλές θεραπείες, όπως αυξημένη πρόσληψη φυτικών ινών ή λουτρά. Μερικοί άνθρωποι με ραγάδες του πρωκτού μπορεί να χρειαστούν φαρμακευτική αγωγή ή, περιστασιακά, χειρουργική επέμβαση.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΡΑΓΑΔΑΣ ΠΡΩΚΤΟΥ

    Τα σημεία και συμπτώματα μιας πρωκτικής σχισμής περιλαμβάνουν:

    • Πόνος, μερικές φορές έντονος, κατά τις κενώσεις του εντέρου
    • Πόνος μετά από κενώσεις που μπορεί να διαρκέσει έως και αρκετές ώρες
    • Έντονο κόκκινο αίμα στα κόπρανα ή στο χαρτί υγείας μετά από κένωση
    • Μια ορατή ρωγμή στο δέρμα γύρω από τον πρωκτό
    • Ένα μικρό εξόγκωμα στο δέρμα κοντά στην πρωκτική σχισμή

    Επισκεφτείτε το γιατρό σας εάν έχετε πόνο κατά τη διάρκεια των κινήσεων του εντέρου ή παρατηρήσετε αίμα στα κόπρανα ή στο χαρτί υγείας μετά από μια κένωση.

    ΑΙΤΙΑ ΡΑΓΑΔΑΣ ΠΡΩΚΤΟΥ

    Οι συνήθεις αιτίες της ραγάδας του πρωκτού περιλαμβάνουν:

    • Μεγάλα ή σκληρά κόπρανα
    • Δυσκοιλιότητα και καταπόνηση κατά τις κενώσεις του εντέρου
    • Χρόνια διάρροια
    • Πρωκτική επαφή
    • Γέννηση παιδιού

    Οι λιγότερο συχνές αιτίες των ραγάδων του πρωκτού περιλαμβάνουν:

    • Νόσος του Crohn ή άλλη φλεγμονώδης νόσος του εντέρου
    • Καρκίνος πρωκτού
    • HIV
    • Φυματίωση
    • Σύφιλη

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΡΑΓΑΔΑΣ ΠΡΩΚΤΟΥ

    Παράγοντες που μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης πρωκτικής σχισμής περιλαμβάνουν:

    • Δυσκοιλιότητα. Η καταπόνηση κατά τη διάρκεια των κινήσεων του εντέρου και η αποβολή σκληρών κοπράνων αυξάνουν τον κίνδυνο.
    • Γέννηση παιδιού. Οι ραγάδες του πρωκτού είναι πιο συχνές στις γυναίκες μετά τον τοκετό.
    • Η νόσος του Κρον. Αυτή η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου προκαλεί χρόνια φλεγμονή της εντερικής οδού, η οποία μπορεί να κάνει την επένδυση του πρωκτικού καναλιού πιο ευάλωτη στο σχίσιμο.
    • Πρωκτική επαφή.
    • Ηλικία. Οι ρωγμές του πρωκτού μπορούν να εμφανιστούν σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά είναι πιο συχνές σε βρέφη και ενήλικες μέσης ηλικίας.

    anal fissures and ibs 1945204 5c4549f746e0fb0001bfb9e1

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΡΑΓΑΔΑΣ ΠΡΩΚΤΟΥ

    Οι επιπλοκές της ραγάδας του πρωκτού μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Αποτυχία ίασης. Μια πρωκτική σχισμή που αποτυγχάνει να επουλωθεί εντός οκτώ εβδομάδων θεωρείται χρόνια και μπορεί να χρειαστεί περαιτέρω θεραπεία.
    • Υποτροπή. Μόλις αντιμετωπίσετε μια πρωκτική σχισμή, είστε επιρρεπείς σε μια άλλη.
    • Μια πρωκτική σχισμή μπορεί να επεκταθεί στους γύρω μύες. Μια πρωκτική σχισμή μπορεί να επεκταθεί στον δακτύλιο του μυός που κρατά τον πρωκτό σας κλειστό (εσωτερικός σφιγκτήρας πρωκτού), καθιστώντας πιο δύσκολη την επούλωση της πρωκτικής σχισμής. Μια μη επουλωμένη σχισμή μπορεί να προκαλέσει έναν κύκλο ενόχλησης που μπορεί να απαιτήσει φάρμακα ή χειρουργική επέμβαση για τη μείωση του πόνου και την αποκατάσταση ή την αφαίρεση της σχισμής.

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΡΑΓΑΔΑΣ ΠΡΩΚΤΟΥ

    Ίσως μπορέσετε να αποτρέψετε μια πρωκτική σχισμή λαμβάνοντας μέτρα για την πρόληψη της δυσκοιλιότητας ή της διάρροιας. Τρώτε τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες, πίνετε υγρά και κάντε τακτικά άσκηση για να μην πονάτε κατά τη διάρκεια των κενώσεων.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΡΑΓΑΔΑΣ ΠΡΩΚΤΟΥ

    Ο γιατρός σας πιθανότατα θα ρωτήσει για το ιατρικό σας ιστορικό και θα πραγματοποιήσει μια φυσική εξέταση, συμπεριλαμβανομένης μιας ήπιας επιθεώρησης της περιοχής του πρωκτού. Συχνά η πρωκτική σχισμή είναι ορατή. Συνήθως αυτή η εξέταση είναι το μόνο που χρειάζεται για τη διάγνωση μιας πρωκτικής σχισμής. Μια οξεία πρωκτική σχισμή μοιάζει με κόψιμο. Μια χρόνια σχισμή του πρωκτού πιθανότατα έχει βαθύτερο ρήγμα και μπορεί να έχει εσωτερικές ή εξωτερικές σαρκώδεις αναπτύξεις. Μια σχισμή θεωρείται χρόνια εάν διαρκεί περισσότερο από οκτώ εβδομάδες. Η θέση της ρωγμής προσφέρει ενδείξεις για την αιτία της. Μια σχισμή που εμφανίζεται στο πλάι του ανοίγματος του πρωκτού, αντί στο πίσω ή στο μπροστινό μέρος, είναι πιο πιθανό να είναι σημείο άλλης διαταραχής, όπως η νόσος του Crohn.

    Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει περαιτέρω εξετάσεις εάν πιστεύει ότι έχετε μια υποκείμενη πάθηση:

    • Πρωκτοσκόπηση. Το πρωκτοσκόπιο είναι μια σωληνοειδής συσκευή που εισάγεται στον πρωκτό για να βοηθήσει τον γιατρό να κάνει επισκόπηση του ορθού και του πρωκτού.
    • Σιγμοειδοσκόπηση. Ο γιατρός σας θα εισάγει ένα λεπτό, εύκαμπτο σωλήνα με ένα μικροσκοπικό βίντεο στο κάτω μέρος του παχέος εντέρου σας. Αυτή η εξέταση μπορεί να γίνει εάν είστε κάτω των 50 ετών ή αν έχετε παράγοντες κινδύνου για ασθένειες του εντέρου ή καρκίνο του παχέος εντέρου.
    • Κολονοσκόπηση. Ο γιατρός σας θα εισάγει έναν εύκαμπτο σωλήνα στο ορθό σας για να επιθεωρήσει ολόκληρο το κόλον. Αυτή η εξέταση μπορεί να γίνει εάν είστε άνω των 50 ετών ή εάν έχετε παράγοντες κινδύνου για καρκίνο του παχέος εντέρου, σημεία άλλων καταστάσεων ή άλλα συμπτώματα όπως κοιλιακό άλγος ή διάρροια.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΡΑΓΑΔΑΣ ΠΡΩΚΤΟΥ

    • Μαλακτικά κοπράνων
    • Υπακτικά όπως ψύλλιο
    • Υπόθετα γλυκερίνης 
    • Θερμά καθιστά λουτρά
    • Χειρουργική αντιμετώπιση αν αποτύχουν τα συντηρητικά μέτρα

    Οι ρωγμές του πρωκτού συχνά επουλώνονται μέσα σε λίγες εβδομάδες εάν λάβετε μέτρα για να διατηρήσετε τα κόπρανα σας μαλακά, όπως αύξηση της πρόσληψης φυτικών ινών και υγρών. Το μούλιασμα σε ζεστό νερό για 10 έως 20 λεπτά πολλές φορές την ημέρα, ειδικά μετά από κενώσεις, μπορεί να βοηθήσει στη χαλάρωση του σφιγκτήρα και στην προώθηση της επούλωσης. Εάν τα συμπτώματά σας επιμείνουν, πιθανότατα θα χρειαστείτε περαιτέρω θεραπεία.

    Μη χειρουργικές θεραπείες

    Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει:

    • Εξωτερικά εφαρμόζεται νιτρογλυκερίνη, για να βοηθήσει στην αύξηση της ροής του αίματος στη σχισμή και να προωθήσει την επούλωση και να βοηθήσει στη χαλάρωση του σφιγκτήρα του πρωκτού. Η νιτρογλυκερίνη θεωρείται γενικά η ιατρική θεραπεία εκλογής όταν αποτύχουν άλλα συντηρητικά μέτρα. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν πονοκέφαλο, ο οποίος μπορεί να είναι σοβαρός.
    • Οι τοπικές αναισθητικές κρέμες όπως η υδροχλωρική λιδοκαΐνη (Ξυλοκαΐνη) μπορεί να είναι χρήσιμες για την ανακούφιση από τον πόνο.
    • Έγχυση βοτουλινικής τοξίνης τύπου Α (Botox), για παράλυση του σφιγκτήρα του πρωκτού και χαλάρωση των σπασμών.
    • Τα φάρμακα για την αρτηριακή πίεση, όπως η από του στόματος νιφεδιπίνη ή η διλτιαζέμη μπορούν να βοηθήσουν στη χαλάρωση του σφιγκτήρα του πρωκτού. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να ληφθούν από το στόμα ή να εφαρμοστούν εξωτερικά και μπορούν να χρησιμοποιηθούν όταν η νιτρογλυκερίνη δεν είναι αποτελεσματική ή προκαλεί σημαντικές παρενέργειες.

    Χειρουργική επέμβαση

    Εάν έχετε μια χρόνια ραγάδα του πρωκτού που είναι ανθεκτική σε άλλες θεραπείες ή εάν τα συμπτώματά σας είναι σοβαρά, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει χειρουργική επέμβαση. Οι γιατροί συνήθως εκτελούν μια διαδικασία που ονομάζεται πλάγια εσωτερική σφιγκτηροτομή (LIS), η οποία περιλαμβάνει την κοπή ενός μικρού τμήματος του μυ του σφιγκτήρα του πρωκτού για τη μείωση του σπασμού και του πόνου και την προώθηση της επούλωσης. Μελέτες έχουν δείξει ότι για τη χρόνια σχισμή, η χειρουργική επέμβαση είναι πολύ πιο αποτελεσματική από οποιαδήποτε ιατρική θεραπεία. Ωστόσο, η χειρουργική επέμβαση έχει κίνδυνο να προκαλέσει ακράτεια.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες
     
    Αρκετές αλλαγές στον τρόπο ζωής μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση της δυσφορίας και στην προώθηση της επούλωσης μιας πρωκτικής σχισμής, καθώς και στην πρόληψη των υποτροπών:
    • Προσθέστε φυτικές ίνες στη διατροφή σας. Η κατανάλωση περίπου 25 έως 30 γραμμαρίων φυτικών ινών την ημέρα μπορεί να βοηθήσει να διατηρήσετε τα κόπρανα απαλά και να βελτιώσετε την επούλωση των ρωγμών. Τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες περιλαμβάνουν φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς και δημητριακά ολικής αλέσεως. Μπορείτε επίσης να πάρετε ένα συμπλήρωμα φυτικών ινών. Η προσθήκη φυτικών ινών μπορεί να προκαλέσει αέρια και φούσκωμα, επομένως αυξήστε την πρόσληψη σταδιακά.
    • Πίνετε επαρκή υγρά. Τα υγρά βοηθούν στην πρόληψη της δυσκοιλιότητας.
    • Αποφύγετε την καταπόνηση κατά τη διάρκεια των κενώσεων. Η καταπόνηση δημιουργεί πίεση, η οποία μπορεί να ανοίξει μια θεραπευμένη πρωκτική ρωγμή ή να προκαλέσει νέα ρήξη.

    Εάν το βρέφος σας έχει πρωκτική σχισμή, φροντίστε να αλλάζετε πάνες συχνά και να πλένετε την περιοχή απαλά.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Anal Fissures surgery in Exeter with Miss Patricia Boorman Colorectal Consultant Surgeon

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Κνησμός δακτυλίου του πρωκτού

    Ορθοπρωκτικό απόστημα

    Ραγάδα δακτυλίου

    www.emedi.gr

     

  • Μυίαση Μυίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη μυίαση

    Μυίαση είναι η εισβολή στους ζώντες ιστούς των ανθρώπων και άλλων θηλαστικών, προνυμφών διπτέρων (νύμφες μυγών).

    Συνήθης πορεία - οξεία.

    Ενδημικές περιοχές - τροπική Αμερική, Αφρική, Νότιος Αμερική, Μεξικό, Καλιφόρνια.

    Η μυίαση είναι η παρασιτική προσβολή του σώματος ενός ζωντανού ζώου από προνύμφες μύγας (σκουλήκια) που αναπτύσσονται μέσα στον ξενιστή ενώ τρέφονται με τον ιστό του. Παρόλο που οι μύγες προσελκύονται συνήθως από ανοιχτές πληγές και τρίχες εμποτισμένες με ούρα ή κόπρανα, ορισμένα είδη μπορούν να δημιουργήσουν προσβολή ακόμη και σε μη σπασμένο δέρμα και είναι γνωστό ότι χρησιμοποιούν υγρό έδαφος. Επειδή ορισμένα ζώα (ιδιαίτερα μη αυτόχθονα κατοικίδια) δεν μπορούν να αντιδράσουν τόσο αποτελεσματικά όσο οι άνθρωποι στα αίτια και τις συνέπειες της μυίασης, τέτοιες προσβολές αποτελούν σοβαρό και συνεχές πρόβλημα για τις κτηνοτροφικές βιομηχανίες παγκοσμίως, προκαλώντας σοβαρές οικονομικές απώλειες όπου δεν μετριάζονται από την ανθρώπινη δράση. Αν και συνήθως ένα πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα για τα ζώα, η μυίαση είναι επίσης μια σχετικά συχνή ασθένεια των ανθρώπων σε αγροτικές τροπικές περιοχές όπου ευδοκιμούν οι μύγες και συχνά μπορεί να απαιτείται ιατρική φροντίδα για χειρουργική αφαίρεση των παρασίτων. Η μυίαση ποικίλλει ευρέως ως προς τις μορφές και τις επιπτώσεις της στα θύματα. Τέτοιες παραλλαγές εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το είδος της μύγας και από το πού βρίσκονται οι προνύμφες. Μερικές μύγες γεννούν αυγά σε ανοιχτές πληγές, άλλες προνύμφες μπορεί να εισβάλουν στο δέρμα ή να εισέλθουν στο σώμα από τη μύτη ή τα αυτιά και άλλες μπορεί να καταποθούν εάν τα αυγά εναποτίθενται στα χείλη ή στο φαγητό. Μπορεί επίσης να υπάρξει τυχαία μυίαση που μπορεί να προκαλέσει το Eristalis tenax στους ανθρώπους μέσω νερού που περιέχει τις προνύμφες ή σε μολυσμένα άψητα τρόφιμα. Το όνομα της πάθησης προέρχεται από την αρχαία ελληνική μυῖα (μυία), που σημαίνει «μύγα».

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΥΙΑΣΗΣ

    Ο τρόπος με τον οποίο η μυίαση επηρεάζει το ανθρώπινο σώμα εξαρτάται από το πού βρίσκονται οι προνύμφες. Οι προνύμφες μπορεί να βρεθούν σε διάφορες θέσεις: το δέρμα, τα μάτια, τα αυτιά, το στομάχι και το έντερο ή στο ουρογεννητικό σύστημα. Μπορεί να εισβάλλουν σε ανοιχτές πληγές και βλάβες ή σε μη σπασμένο δέρμα. Μερικά εισέρχονται στο σώμα από τη μύτη ή τα αυτιά. Οι προνύμφες ή τα αυγά μπορούν να φτάσουν στο στομάχι ή τα έντερα εάν καταποθούν με την τροφή και να προκαλέσουν γαστρική ή εντερική μυίαση. 

    Συμπτώματα συνδρόμου μυίασης:

    • Δερματική μυίαση: Επώδυνα, βραδέως αναπτυσσόμενα έλκη ή πληγές που μπορεί να διαρκέσουν για παρατεταμένη περίοδο
    • Ρινική μυίαση: Απόφραξη ρινικών οδών και έντονος ερεθισμός. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να αναπτυχθεί οίδημα του προσώπου και πυρετός. Ο θάνατος δεν είναι ασυνήθιστος.
    • Ακουστική μυίαση: Αίσθηση ερπυσμού και βουητό. Μερικές φορές υπάρχει δυσοσμία. Εάν βρίσκονται στο μέσο αυτί, οι προνύμφες μπορεί να φτάσουν στον εγκέφαλο.
    • Οφθαλμομυίαση: Σοβαρός ερεθισμός, οίδημα και πόνος. Αρκετά συχνό.

    Μυίαση πληγών

    Η μυίαση του τραύματος εμφανίζεται όταν οι προνύμφες της μύγας προσβάλλουν ανοιχτά τραύματα. Ήταν μια σοβαρή επιπλοκή των τραυμάτων πολέμου σε τροπικές περιοχές και μερικές φορές παρατηρείται σε παραμελημένα τραύματα στα περισσότερα μέρη του κόσμου. Οι προδιαθεσικοί παράγοντες περιλαμβάνουν κακές κοινωνικοοικονομικές συνθήκες, ακραίες ηλικίες, παραμέληση, διανοητική αναπηρία, ψυχιατρικές ασθένειες, αλκοολισμό, διαβήτη και αγγειακή αποφρακτική νόσο.

    Μυίαση ματιών

    Η μυίαση του ανθρώπινου ματιού ή η οφθαλμομυίαση μπορεί να προκληθεί από το Hypoderma tarandi, μια παρασιτική μύγα του καριμπού ή Ταράνδου. Είναι γνωστό ότι οδηγεί σε ραγοειδίτιδα, γλαύκωμα και αποκόλληση αμφιβληστροειδούς. Η ανθρώπινη οφθαλμομυίαση, τόσο η εξωτερική όσο και η εσωτερική, προκαλείται από τις προνύμφες της μύγας.

    ΑΙΤΙΑ ΜΥΙΑΣΗΣ

    Ο κύκλος ζωής στα πρόβατα είναι χαρακτηριστικός της ασθένειας. Οι θηλυκές μύγες γεννούν τα αυγά τους πάνω στο πρόβατο σε υγρές, προστατευμένες περιοχές του σώματος που είναι εμποτισμένες με ούρα και κόπρανα, κυρίως στους γλουτούς. Χρειάζονται περίπου οκτώ ώρες έως μια μέρα για να εκκολαφθούν τα αυγά, ανάλογα με τις συνθήκες. Μόλις εκκολαφθούν, οι προνύμφες τρυπούν το δέρμα με τα στοματικά τους μέρη, προκαλώντας ανοιχτές πληγές. Μόλις το δέρμα ραγεί, οι προνύμφες στη συνέχεια διοχετεύονται μέσω των πληγών στον υποδόριο ιστό του ξενιστή, προκαλώντας βαθιές και ερεθιστικές βλάβες που υπόκεινται σε μεγάλο βαθμό σε μόλυνση. Μετά, περίπου, τη δεύτερη ημέρα, η βακτηριακή λοίμωξη είναι πιθανή και, εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία προκαλείται σηψαιμία. Αυτό οδηγεί σε ανορεξία και αδυναμία και είναι γενικά θανατηφόρος εάν δεν αντιμετωπιστεί.

    Υπάρχουν τρεις κύριες οικογένειες μυγών που προκαλούν μυίαση στα ζώα και επίσης, περιστασιακά, στους ανθρώπους:

    1. Calliphoridae: Μερικά παραδείγματα περιλαμβάνουν Calliphora vomitoria και Calliphora vicina Oestridae
    2. Sarcophagidae (σαρκόμυγες) Sarcophaga barbata βρίσκονται συνήθως σε νεκρά και σάπια κρέατα και περιττώματα ζώων. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι προνύμφες τους είναι προαιρετικά παράσιτα, καθώς τρέφονται με οργανικό ιστό και χρησιμοποιούν το απόθεμα οξυγόνου του ξενιστή.

    Άλλες οικογένειες που εμπλέκονται περιστασιακά είναι:

    1. Anisopodidae Piophilidae
    2. Stratiomyidae Syrphidae
    • Ειδική μυίαση

    Προκαλείται από μύγες που χρειάζονται ξενιστή για την ανάπτυξη των προνυμφών:

    1. Dermatobia hominis (ανθρώπινη μύγα)
    2. Cordylobia anthropophaga 
    3. Oestrus ovis (μύγα προβάτου)
    4. Hypoderma spp. (μύγες βοοειδών)
    5. Gasterophilus spp. (μύγα αλόγου)
    6. Cochliomyia hominivorax 
    7. Chrysomya bezziana 
    8. Auchmeromyia senegalensis
    9. Cuterebra spp. (μύγα τρωκτικών και κουνελιών)
    • Μη ειδική μυίαση

    Προκαλείται από μύγες που συνήθως γεννούν τα αυγά τους σε αποσύνθεση ζωικής ή φυτικής ύλης, αλλά μπορεί να αναπτυχθεί σε έναν ξενιστή εάν υπάρχουν ανοιχτές πληγές:

    1. Lucilia spp. 
    2. Cochliomyia spp. 
    3. Phormia spp. 
    4. Calliphora spp. 
    5. Sarcophaga spp. 

    Οι σαρκώδεις μύγες ή οι σαρκοφάγοι, μέλη της οικογένειας Sarcophagidae, μπορούν να προκαλέσουν εντερική μυίαση στον άνθρωπο εάν τα θηλυκά γεννούν τα αυγά τους σε κρέας ή φρούτα.

    • Τυχαία μυίαση

    Ονομάζεται επίσης ψευδομυίαση. Προκαλείται από μύγες που δεν έχουν καμία προτίμηση ή ανάγκη να αναπτυχθούν σε έναν ξενιστή, αλλά θα το κάνουν σε σπάνιες περιπτώσεις. Η μετάδοση συμβαίνει μέσω τυχαίας εναπόθεσης αυγών σε στοματικά ή ουρογεννητικά ανοίγματα ή με κατάποση αυγών ή προνυμφών που βρίσκονται πάνω στο φαγητό.

    Άλλες μύγες που μπορεί να προκαλέσουν κατά λάθος μυίαση είναι:

    1. Musca domestica (οικιακή μύγα)
    2. Fannia spp. (μύγες τουαλέτας)
    3. Eristalis tenax (σκουλήκια με ουρά αρουραίων)
    4. Muscina spp.

    Οι ενήλικες μύγες δεν είναι παρασιτικές, αλλά όταν γεννούν τα αυγά τους σε ανοιχτές πληγές και εκκολάπτονται στο στάδιο της προνύμφης τους (επίσης γνωστές ως σκουλήκια ή σκουλήκια), οι προνύμφες τρέφονται με ζωντανό ή νεκρωτικό ιστό, προκαλώντας την ανάπτυξη μυίασης. Μπορούν επίσης να καταποθούν ή να εισέλθουν μέσω άλλων ανοιγμάτων του σώματος.

    pntd.0007391.g001

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΥΙΑΣΗΣ

    Η μυίαση συχνά διαγιγνώσκεται λάθος στις Ηνωμένες Πολιτείες επειδή είναι σπάνια και τα συμπτώματά της δεν είναι συγκεκριμένα. Η εντερική μυίαση και η μυίαση των ούρων είναι ιδιαίτερα δύσκολο να διαγνωστούν. Οι ενδείξεις ότι μπορεί να υπάρχει μυίαση περιλαμβάνουν πρόσφατο ταξίδι σε μια ενδημική περιοχή, μία ή περισσότερες μη επουλωτικές βλάβες στο δέρμα, κνησμός, πόνος κάτω από το δέρμα, έκκριση από ένα σημείο. Ο ορολογικός έλεγχος έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για τη διάγνωση της παρουσίας προνυμφών στην ανθρώπινη οφθαλμομυίαση.

    Η μυίαση είναι η «προσβολή ζώντων ανθρώπων και σπονδυλωτών με δίπτερες προνύμφες, οι οποίες τουλάχιστον για μια περίοδο τρέφονται με νεκρό ή ζωντανό ιστό του ξενιστή, υγρές σωματικές ουσίες ή τροφή που καταπίνεται».

    Για παράδειγμα, η σίτιση με νεκρό ή νεκρωτικό ιστό δεν αποτελεί γενικά πρόβλημα, εκτός εάν οι προνύμφες όπως αυτές των μυγών της οικογένειας Piophilidae επιτίθενται σε αποθηκευμένα τρόφιμα όπως τυρί ή κονσερβοποιημένα κρέατα. Μια τέτοια δραστηριότητα υποδηλώνει σαπροφαγία παρά παρασιτισμό. 

    Ταξινόμηση μυίασης που χρησιμοποιείται από το ICD-10.

    Για παράδειγμα:

    • Δερματική
    • Υποδερμική
    • Μυίαση τριχωτού δέρματος
    • Ρινοφαρυγγική μυίαση, μυίαση κόλπων ή μυίαση φάρυγγα
    • Οφθαλμική μυίαση μέσα ή γύρω από το μάτι 
    • Ακουστική μυίαση, μέσα ή γύρω από το αυτί 
    • Ορθική ή εντερική μυίαση 
    • Ουρογεννητική μυίαση 

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΜΥΙΑΣΗΣ

    Η πρώτη μέθοδος καταπολέμησης είναι προληπτική και στοχεύει στην εξάλειψη των ενήλικων μυγών προτού προκαλέσουν οποιαδήποτε βλάβη. Η δεύτερη μέθοδος ελέγχου είναι η θεραπεία από τη στιγμή που υπάρχει προσβολή και αφορά τα μολυσμένα ζώα (συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων). Η κύρια μέθοδος ελέγχου των ενήλικων πληθυσμών μυγών που προκαλούν μυίαση περιλαμβάνει εφαρμογές εντομοκτόνων στο περιβάλλον. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν οργανοφωσφορικές ή οργανικές ενώσεις χλωρίου, συνήθως, με ψεκασμό. Μια εναλλακτική μέθοδος πρόληψης είναι η τεχνική στείρων εντόμων όπου εισάγεται ένας σημαντικός αριθμός τεχνητά εκτρεφόμενων αποστειρωμένων (συνήθως μέσω ακτινοβόλησης) αρσενικών μυγών. Οι αρσενικές μύγες ανταγωνίζονται με τα αρσενικά της άγριας φυλής για τα θηλυκά προκειμένου να συζευχθούν και έτσι να αναγκάσουν τα θηλυκά να γεννήσουν παρτίδες μη γονιμοποιημένων αυγών που δεν μπορούν να αναπτυχθούν στο στάδιο της προνύμφης. Μια μέθοδος πρόληψης περιλαμβάνει την αφαίρεση του περιβάλλοντος που είναι πιο ευνοϊκό για τις μύγες. Μια άλλη μέθοδος είναι η αφαίρεση του μαλλιού γύρω από την ουρά και ανάμεσα στα πίσω πόδια στα πρόβατα, το οποίο είναι ένα ευνοϊκό περιβάλλον για τις προνύμφες. Για την πρόληψη της μυίασης στον άνθρωπο, υπάρχει ανάγκη για γενική βελτίωση της υγιεινής, της προσωπικής υγιεινής και της εξόντωσης των μυγών με εντομοκτόνα. Τα ρούχα πρέπει να πλένονται καλά, κατά προτίμηση σε ζεστό νερό, να στεγνώνουν μακριά από τις μύγες και να σιδερώνονται καλά. Η θερμότητα σκοτώνει τα αυγά των μυγών που προκαλούν μυίαση.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΥΙΑΣΗΣ

    • Χειρουργική 
    • Τοπική αναισθησία
    • Ορυκτά έλαια
    • Λουτρό με αιθέρια έλαια

    Αυτό ισχύει μόλις διαπιστωθεί η προσβολή. Καλύπτετε την οπή με βαζελίνη. Η έλλειψη οξυγόνου στη συνέχεια αναγκάζει την προνύμφη να βγει στην επιφάνεια, όπου μπορεί να αντιμετωπιστεί πιο εύκολα. Πρώτα η προνύμφη πρέπει να εξαλειφθεί μέσω της πίεσης γύρω από τη βλάβη και της χρήσης λαβίδας. Δεύτερον, η πληγή πρέπει να καθαριστεί και να απολυμανθεί. Απαιτείται περαιτέρω έλεγχος για την αποφυγή περαιτέρω προσβολής. Τα ζώα μπορούν να αντιμετωπιστούν προληπτικά με βλωμούς βραδείας αποδέσμευσης που περιέχουν ιβερμεκτίνη, η οποία μπορεί να παρέχει μακροπρόθεσμη προστασία από την ανάπτυξη των προνυμφών. Τα πρόβατα μπορούν επίσης να ψεκαστούν με εντομοκτόνο για να δηλητηριαστούν οι προνύμφες.

    Θεραπεία με σκουλήκια:  Τα σκουλήκια έχουν χρησιμοποιηθεί θεραπευτικά για τον καθαρισμό νεκρωτικών πληγών. Οι προνύμφες μύγας που τρέφονται με νεκρό ιστό μπορούν να καθαρίσουν τις πληγές και μπορεί να μειώσουν τη βακτηριακή δραστηριότητα και την πιθανότητα δευτερογενούς μόλυνσης. Διαλύουν τον νεκρό ιστό εκκρίνοντας πεπτικά ένζυμα στο τραύμα, τρώγοντας ενεργά τον νεκρό ιστό. Η θεραπεία απομάκρυνσης σκουληκιών ή θεραπεία με προνύμφες, έχει εγκριθεί για τη θεραπεία διαβητικών ελκών ποδιών, ελκών πίεσης ή κατάκλισης, ελκών φλεβικής στάσης και τραυματικές και μετεγχειρητικές πληγών που δεν ανταποκρίνονται στις συμβατικές θεραπείες. Οι προνύμφες της πράσινης μύγας χρησιμοποιούνται πλέον αποκλειστικά για το σκοπό αυτό, αφού κατά προτίμηση καταβροχθίζουν μόνο νεκρωτικό ιστό, αφήνοντας ανέπαφο τον υγιή ιστό. Και άλλες κύριες ποικιλίες προνυμφών μυγών  τοποθετούνται στην πληγή και καλύπτονται με αποστειρωμένο επίδεσμο από γάζα και νάιλον. Ωστόσο, πάρα πολλές προνύμφες που τοποθετούνται στο τραύμα μπορούν να έχουν ως αποτέλεσμα την κατανάλωση υγιών ιστών, δημιουργώντας μια νέα πληγή και προκαλώντας έναν τύπο μυίασης.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    zcm9990923710003

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Δήγματα και κεντρίσματα εντόμων

    Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

    Τρυπανοσωμίαση της Αφρικής

    Έλαιο θυμαριού

    Ο βασιλικός

    Οικολογικά εντομοκτόνα

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Οξεία δυσφαγία Δυσκοιλιότητα »