Τετάρτη, 13 Νοεμβρίου 2013 19:23

Μήπως έχετε πολλά αέρια;

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(28 ψήφοι)
Η σπουδαιότητα της πορδής (των αερίων) στην ομαλή λειτουργία του οργανισμού, αλλά και στην ψυχολογία μας είναι μεγάλη
Η κοινωνία, όμως μετέτρεψε την πορδή σε επαίσχυντη πράξη, δείγμα έλλειψης αγωγής.
Αέρια εντέρου,  ονομάζονται τα αέρια που απελευθερώνονται από τον πρωκτό.
Τα αέρια του εντέρου είναι κυρίως παράγωγα του πεπτικού συστήματος και της διαδικασίας της πέψης, μπορεί όμως να πρόκειται και για απλό αέρα που έχει εισέλθει στο σώμα μέσω της διαδικασίας της κατάποσης (αεροφαγία).
Ο ήχος, που ορισμένες φορές συνοδεύει την απελευθέρωση των αερίων, παράγεται από την παλινδρομική ταλάντωση του πρωκτού.
Η υπερβολική παραγωγή αερίων περιγράφεται ως μετεωρισμός.
Τα αέρια αποτελούνται κυρίως από 
•           Άζωτο 
•           Οξυγόνο 
•           Υδρογόνο
•           Διοξείδιο του άνθρακα
•           Μεθάνιο (στο ένα τρίτο, περίπου, των ανθρώπων)
Τα πιο πάνω αέρια αποτελούν το 99% της σύνθεσης, με τα τρία τελευταία να αποτελούν το 74%. Το υπόλοιπο 1% αποτελούν ενώσεις που δίνουν στα αέρια του εντέρου και την οσμή που μπορεί να έχουν: κυρίως θειούχες ενώσεις,αμμωνία και λιπαρά οξέα.
Τα αέρια αποβάλλονται είτε με το ρέψιμο είτε μέσω του ορθού. Οι περισσότεροι άνθρωποι  αποβάλλουν αέρια περίπου 14 φορές την ημέρα.
Το να έχει κανείς αέρια μπορεί να είναι σύνηθες, ωστόσο κάποιες φορές μπορεί να μας κάνει να αισθανόμαστε άβολα και αμήχανα. Η κατανόηση των αιτιών, των τρόπων μείωσης των συμπτωμάτων, και η θεραπεία βοηθά τους περισσότερους ανθρώπους να ανακουφιστούν.

Κατάποση αέρα
Η κατάποση αέρα (αεροφαγία) είναι μια συνηθισμένη αιτία συγκέντρωσης αερίων στο στομάχι. Όλοι καταπίνουν μικρές ποσότητες αέρα όταν τρώνε ή πίνουν. 
Τρώγοντας ή πίνοντας γρήγορα, μασώντας τσίχλα, καπνίζοντας ή διατηρώντας χαλαρές οδοντοστοιχίες,  κάποιοι άνθρωποι τείνουν να καταπίνουν περισσότερο αέρα.
Με τις ερυγές ή το ρέψιμο αποβάλλεται από το στομάχι η μεγαλύτερη ποσότητα αέρα, που περιέχει άζωτο, οξυγόνο, διοξείδιο του άνθρακα, που καταπίνει κανείς. Το εναπομείναν αέριο κινείται προς το λεπτό έντερο, όπου απορροφάται μερικώς. Μια μικρή ποσότητα εισέρχεται στο παχύ έντερο για να απελευθερωθεί μέσω του ορθού. (Το στομάχι απελευθερώνει, επίσης, διοξείδιο του άνθρακα όταν αναμιγνύεται το γαστρικό οξύ και τα διαττανθρακικά, αλλά το μεγαλύτερο μέρος αυτών των αερίων απορροφάται από το αίμα και δεν εισέρχεται στο παχύ έντερο.
Διάσπαση αχώνευτων τροφών
Το σώμα δεν χωνεύει και δεν απορροφά κάποιους υδατάνθρακες (τη ζάχαρη, το άμυλο και τις ίνες που υπάρχουν σε πολλές τροφές) στο λεπτό έντερο εξαιτίας ανεπάρκειας ή απουσίας συγκεκριμένων ενζύμων.
Αυτή η αχώνευτη τροφή περνά τότε από το λεπτό έντερο στο παχύ, όπου φυσιολογικά, μη βλαβερά βακτήρια διασπούν την τροφή παράγοντας υδρογόνο, διοξείδιο του άνθρακα και, για το ένα τρίτο των ανθρώπων, μεθάνιο. Αυτά τα αέρια εντέλει εξέρχονται από τον ορθό.
Οι άνθρωποι που παράγουν μεθάνιο δεν απελευθερώνουν απαραίτητα περισσότερα αέρια ούτε έχουν μοναδικά συμπτώματα. Ένα άτομο που παράγει μεθάνιο αποβάλλει κόπρανα που επιπλέουν στο νερό. Η έρευνα δεν έχει δείξει, γιατί μερικοί άνθρωποι παράγουν μεθάνιο κι άλλοι όχι.
Οι τροφές που παράγουν αέρια σε έναν άνθρωπο, μπορεί σε κάποιον άλλο, να μην παράγουν. Κάποια κοινά βακτήρια στο παχύ έντερο μπορεί να καταστρέψουν το υδρογόνο που παράγουν άλλα βακτήρια. Η ισορροπία των δύο τύπων βακτηρίων μπορεί να εξηγεί γιατί κάποιοι άνθρωποι έχουν περισσότερα αέρια από κάποιους άλλους.

Ποιες τροφές προκαλούν αέρια;
Οι περισσότερες τροφές που περιέχουν υδατάνθρακες μπορούν να προκαλέσουν αέρια. Συγκριτικά, τα λιπαρά και οι πρωτεΐνες προκαλούν λίγα αέρα.
Σάκχαρα
Τα σάκχαρα που προκαλούν αέρια είναι η ραφινόζη, η λακτόζη, η φρουκτόζη και η σορβιτόλη.
  • Ραφινόζη

Τα φασόλια περιέχουν μεγάλες ποσότητες αυτής της σύνθετης ζάχαρης. Μικρότερες ποσότητες εντοπίζονται στο λάχανο, στα λαχανάκια Βρυξελλών, στο μπρόκολο, στα σπαράγγια, σε άλλα λαχανικά και σε προϊόντα ολικής αλέσεως.

  • Λακτόζη

Η λακτόζη είναι η φυσική ζάχαρη που περιέχεται στο γάλα. Υπάρχει επίσης, στα γαλακτοκομικά προϊόντα, όπως είναι το τυρί και το παγωτό και σε επεξεργασμένες τροφές, όπως είναι το ψωμί, τα δημητριακά και η σάλτσες σαλάτας. Πολλοί άνθρωποι, ειδικά οι Αφρικανοί, οι ιθαγενείς Αμερικανοί ή οι καταγόμενοι από Ασία έχουν, συνήθως, χαμηλά επίπεδα του ενζύμου λακτάση που χρειάζεται για τη χώνεψη της λακτόζης μετά την παιδική ηλικία. Επίσης, καθώς οι άνθρωποι μεγαλώνουν, τα επίπεδα των ενζύμων τους μειώνονται. Σαν αποτέλεσμα, με το πέρασμα του χρόνου, οι άνθρωποι μπορεί να συγκεντρώνουν αυξανόμενες ποσότητες αερίων μετά την κατανάλωση τροφής που περιέχει λακτόζη.

  • Φρουκτόζη

Η φρουκτόζη εντοπίζεται στα κρεμμύδια, τις αγκινάρες, τα αχλάδια, και το σιτάρι.  Χρησιμοποιείται επίσης  σαν γλυκαντικό σε κάποια ηδύποτα και φρουτοποτά.

  • Σορβιτόλη

Η σορβιτόλη είναι μια ζάχαρη που εντοπίζεται στα φρούτα, στα οποία συμπεριλαμβάνονται τα μήλα, τα αχλάδια, τα ροδάκινα και τα ξερά δαμάσκηνα. Χρησιμοποιείται, επίσης, σαν ένα τεχνητό γλυκαντικό σε πολλές διαιτητικές τροφές και σε γλυκά χωρίς ζάχαρη και τσίχλες.

  • Άμυλα

Πολλά άμυλα, στα οποία περιλαμβάνονται και οι πατάτες, το καλαμπόκι, τα λαζάνια, και το σιτάρι, παράγουν αέρια καθώς διασπώνται στο παχύ έντερο. Το ρύζι είναι το μοναδικό άμυλο που δεν προκαλεί αέρια.

Ίνες
Πολλές τροφές περιέχουν διαλυτές και αδιάλυτες ίνες. Οι διαλυτές ίνες διαλύονται εύκολα στο νερό και παίρνουν μια απαλή ζελώδη υφή στα έντερα. Εντοπίζονται στη βρώμη, στα φασόλια, στα μπιζέλια και στα περισσότερα φρούτα. Οι διαλυτές ίνες δεν διασπώνται παρά μόνο αφού φτάσουν στο παχύ έντερο, όπου η χώνεψη προκαλεί αέρια.
Οι μη διαλυτές ίνες, από την άλλη πλευρά, περνούν ουσιαστικά απαράλλακτες μέσω των εντέρων και παράγουν λίγα αέρια. Η βρώμη και κάποια λαχανικά περιέχουν αυτό το είδος των ινών.

Ποια είναι μερικά από τα συμπτώματα και τα προβλήματα που προκαλούν τα αέρια;
Tα πιο κοινά συμπτώματα των αερίων είναι το φούσκωμα, ο τυμπανισμός, το κοιλιακό φούσκωμα, το κοιλιακό άλγος και το ρέψιμο. Ωστόσο, δεν τα παρουσιάζουν όλοι αυτά τα συμπτώματα. Οι καθοριστικοί παράγοντες είναι πιθανώς η ποσότητα των παραγόμενων αερίων, η ποσότητα των απορροφούμενων λιπαρών οξέων και η ευαισθητότητα ενός ατόμου στα αέρια του παχέος εντέρου.
Ρέψιμο
Ένα περιστασιακό ρέψιμο κατά τη διάρκεια ή μετά τα γεύματα είναι φυσιολογικό και απελευθερώνει αέρια όταν το στομάχι είναι γεμάτο από φαγητό. Ωστόσο, οι άνθρωποι που ρεύονται συχνά μπορεί να καταπίνουν πάρα πολύ αέρα και να τον απελευθερώνουν πριν αυτός εισέλθει  στο στομάχι.
Κάποιες φορές, το άτομο με χρόνιο ρέψιμο μπορεί να έχει μια διαταραχή ανώτερου πεπτικού συστήματος, όπως είναι το πεπτικό έλκος (έλκος στομάχου και δωδεκαδακτύλου), η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση ή η γαστροπάρεση. 
Κατά περίπτωση, κάποιοι άνθρωποι πιστεύουν ότι η κατάποση αέρος και η αποβολή του θα ανακουφίσει τα συμπτώματα αυτών των διαταραχών, αναπτύσσοντας, έτσι, τη συνήθεια να ρεύονται συνεχώς.
Το σύνδρομο Gas-bloat μπορεί να εμφανιστεί μετά από την εγχείριση θολοπλαστικής για τη διόρθωση της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης. Η εγχείριση δημιουργεί βαλβίδα μιας κατεύθυνσης ανάμεσα στον οισοφάγο και το στομάχι που επιτρέπει στο φαγητό και τα αέρια να εισέλθουν στο στομάχι, αλλά συχνά εμποδίζει το φυσιολογικό ρέψιμο και τη δυνατότητα εμετού. Συμβαίνει στο 10% των ανθρώπων που κάνουν αυτή την εγχείριση, αλλά μπορεί να βελτιωθεί με τον καιρό.
Τυμπανισμός
Μια άλλη συνηθισμένη διαμαρτυρία είναι η αποβολή υπερβολικών αερίων μέσω του ορθού (τυμπανισμός). Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι αγνοούν ότι η αποβολή των αερίων από 14 έως  23 φορές την ημέρα είναι φυσιολογική. Τα υπερβολικά αέρια μπορεί να είναι το αποτέλεσμα δυσαπορρόφησης των υδατανθράκων.
Κοιλιακό φούσκωμα
Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι τα υπερβολικά αέρια προκαλούν κοιλιακό φούσκωμα.  Οι άνθρωποι που διαμαρτύρονται για φούσκωμα από αέρια, ωστόσο,  έχουν συνήθως φυσιολογική ποσότητα και αποβολή αερίων. Οι γιατροί πιστεύουν ότι το φούσκωμα είναι συνήθως το αποτέλεσμα μιας εντερικής διαταραχής, όπως είναι το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου (IBS). Η αιτία του IBS είναι άγνωστη, αλλά μπορεί να περιλαμβάνει μη φυσιολογική κίνηση  και συστολή των εντερικών μυών και αυξημένη ευαισθησία στον πόνο του εντέρου. Αυτές οι διαταραχές μπορεί να δημιουργούν αίσθημα φουσκώματος εξαιτίας αυξημένης ευευερεθιστότητας στα αέρια.
Οποιαδήποτε πάθηση που προκαλεί εντερική φλεγμονή ή παρεμπόδιση, όπως είναι η νόσος του Crohn ή ο καρκίνος του κόλον, μπορεί επίσης να προκαλέσει κοιλιακό φούσκωμα. Επιπρόσθετα, οι άνθρωποι που έχουν υποβληθεί σε πολλές εγχειρήσεις, ή έχουν δημιουργήσει  συμφύσεις μεταξύ εντερικών ελίκων (ουλώδης ιστός) ή έχουν εσωτερικές κήλες  μπορεί να βιώνουν φούσκωμα ή πόνο. Τέλος, η κατανάλωση αρκετού λιπαρού φαγητού μπορεί να καθυστερήσει το άδειασμα του στομαχιού και να προκαλέσει φούσκωμα και δυσφορία, αλλά όχι απαραίτητα πολλά αέρια. 
Κοιλιακός πόνος και δυσφορία
Κάποιοι άνθρωποι πονούν όταν έχουν αέρια στο έντερο. Όταν ο πόνος εντοπίζεται στη αριστερή  πλευρά του κόλου, μπορεί να εκληφθεί λανθασμένα σαν καρδιοπάθεια. Όταν εντοπίζεται στα δεξιά του κόλου, μπορεί να μιμηθεί τη χολολιθίαση και τις χολοκυστοπάθειες  ή τη σκωληκοειδίτιδα.

Τι διαγνωστικές εξετάσεις γίνονται;
Επειδή τα αέρια ως σύμπτωμα μπορεί να προκαλούνται από κάποια σοβαρή διαταραχή, θα πρέπει να γίνουν εξετάσεις για να αποκλειστούν συγκεκριμένες αιτίες. 
-Ο γιατρός ξεκινά συνήθως με ένα ιστορικό των διατροφικών συνηθειών και των συμπτωμάτων. Ο γιατρός μπορεί να ζητήσει από τον ασθενή να  κρατήσει ημερολόγιο για τις τροφές και τα ποτά που θα καταναλώσει για μια συγκεκριμένη περίοδο.
Αν η υποτιθέμενη αιτία των αερίων είναι η ανεπάρκεια στη λακτάση, ο γιατρός μπορεί να συστήσει την αποφυγή των γαλακτοκομικών προϊόντων για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Για τη διάγνωση της ανεπάρκειας στη λακτάση μπορεί να γίνουν αιματολογικές εξετάσεις ή εξέταση αναπνοής.
Επιπρόσθετα, ο γιατρός μπορεί να ζητήσει από τον ασθενή να καταγράψει τον αριθμό της καθημερινής αποβολής αερίων για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.
Η προσεκτική καταγραφή της διατροφής και της ποσότητας των αερίων που αποβάλλονται μπορεί να βοηθήσει στη συσχέτιση συγκεκριμένων τροφών με κάποια συμπτώματα και να προσδιορίσει τη σοβαρότητα του προβλήματος.
Καθώς τα συμπτώματα ποικίλλουν από άνθρωπο σε άνθρωπο, ο γιατρός μπορεί να ζητήσει και άλλου είδους διαγνωστικές εξετάσεις, επιπρόσθετα της φυσικής εξέτασης, ανάλογα με τα συμπτώματα του ασθενούς και άλλους παράγοντες.

Πώς αντιμετωπίζονται τα αέρια;   
Οι πιο συνηθισμένοι τρόποι για να μειώσει κανείς τη δυσφορία που προκαλείται από τα αέρια, είναι η αλλαγή της διατροφής, η λήψη φαρμάκων και η μείωση του αέρα που καταπίνουμε.
Διατροφή
Οι γιατροί μπορεί να συστήσουν στους ασθενείς να καταναλώνουν λιγότερες τροφές που προκαλούν αέρια. Αυτό, όμως, για κάποιους ανθρώπους μπορεί να σημαίνει τον αποκλεισμό υγιεινών τροφών, όπως είναι τα φρούτα και τα λαχανικά, τα προϊόντα ολικής αλέσεως και τα γαλακτοκομικά προϊόντα.
Οι γιατροί μπορεί επίσης να συστήσουν τη μείωση των υψηλών σε λιπαρά τροφών για να μειωθεί το φούσκωμα και η δυσφορία. Αυτό βοηθάει το στομάχι να αδειάσει πιο γρήγορα, επιτρέποντας στα αέρια να κινηθούν στο λεπτό έντερο.
Δυστυχώς, η ποσότητα των αερίων που προκαλείται από συγκεκριμένες τροφές ποικίλει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Οι αποτελεσματικές διατροφικές αλλαγές εξαρτώνται από τη μάθηση που προκύπτει μέσω της δοκιμής και του λάθους, προκειμένου να διαπιστώσει κάποιος πόση ποσότητα δυσανεκτικής τροφής μπορεί να καταναλώσει χωρίς να έχει πρόβλημα.
Μη συνταγογραφούμενα φάρμακα
-Πολλά μη συνταγογραφούμενα φάρμακα διατίθενται για τη μείωση των συμπτωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των αντιόξινων με σιμεθικόνη. Τα αντιόξινα, όπως είναι το Aludrox, το Maalox II και το Simeco, περιέχουν σιμεθικόνη, ένα αφρώδες συστατικό που ενώνει φυσαλίδες αερίων στο στομάχι με αποτέλεσμα να απελευθερώνονται πιο εύκολα τα αέρια. Τα φάρμακα αυτά, ωστόσο, δεν έχουν καμία επίδραση στα εντερικά αέρια. Η δόση εξαρτάται από το είδος της φαρμακευτικής αγωγής και από την ηλικία του ασθενούς.
-Τα πεπτικά ένζυμα, όπως τα συμπληρώματα λακτάσης, βοηθούν πραγματικά στη χώνεψη των υδατανθράκων και επιτρέπουν στους ανθρώπους να καταναλώνουν τροφές που συνήθως προκαλούν αέρια. Tο ένζυμο λακτάση, το οποίο βοηθάει στην πέψη της λακτόζης, διατίθεται σε μορφή σιροπιού ή σε ταμπλέτες ως μη συνταγογραφούμενο.  Η πρόσθεση μερικών σταγόνων υγρής λακτάσης στο γάλα πριν από την κατάποσή του, ή  το μάσημα ταμπλετών λακτάσης λίγο πριν την κατανάλωση του γεύματος, συμβάλει στην χώνεψη τροφών που περιέχουν λακτάση. Στην αγορά διατίθεται, επίσης, γάλα με μειωμένη λακτόζη και άλλα προϊόντα.
-Οι ταμπλέτες ενεργοποιημένου άνθρακα (Charcocaps) μπορεί να παράσχουν ανακούφιση από τα αέρια του κόλου. Έρευνες έχουν δείξει ότι όταν αυτές οι ταμπλέτες  λαμβάνονται πριν ή μετά από ένα γεύμα, τα εντερικά αέρια μειώνονται σημαντικά. Η συνηθισμένη δόση είναι 2 έως 4 ταμπλέτες λίγο πριν από το γεύμα ή μία ώρα μετά.
-Το Beano, ένα νέο μη συνταγογραφούμενο χωνευτικό φάρμακο, περιέχει το ένζυμο που διασπά τη ζάχαρη, που λείπει από το σώμα, για τη χώνεψη της ζάχαρης που περιέχεται στα φασόλια και σε πολλά λαχανικά. Το ένζυμο παρασκευάζεται σε υγρή μορφή και λαμβάνεται με την πρόσθεση 3 έως 10 σταγόνων ανά γεύμα λίγο πριν από την κατανάλωση αυτού για τη διάσπαση των σακχάρων που προκαλούν αέρια.  Το Beano δεν επιδρά καθόλου στα αέρια που προκαλούνται από λακτόζη ή από ίνες.
Συνταγογραφούμενα φάρμακα
Ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει φάρμακα για τη μείωση των συμπτωμάτων, ειδικά στους ασθενείς που έχουν σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου. Αν ο πόνος είναι έντονος μπορεί να δοθεί σπασμολυτική αγωγή. Αν η δυσκοιλιότητα είναι το κύριο σύμπτωμα τότε μπορεί να χορηγηθεί ήπιο καθαρτικό (υπακτικό). Αντίθετα αν το κύριο σύμπτωμα είναι η διάρροια τότε μπορεί να χορηγηθούν αντιδιαρροϊκά για την αντιμετώπιση της.
Μείωση του αέρα που καταπίνουμε
Για όσους έχουν χρόνιο ρέψιμο, οι γιατροί μπορεί να συστήσουν τρόπους για τη μείωση της ποσότητας του αέρα που καταπίνουμε. Οι συστάσεις λένε να αποφεύγουμε το μάσημα τσίχλας και την κατανάλωση σκληρών γλυκών. Η αργή κατανάλωση του γεύματος και ο έλεγχος της οδοντοστοιχίας από τον οδοντίατρο, ώστε να διαπιστωθεί η σωστή εφαρμογή της, μπορούν επίσης να βοηθήσουν.
Τα αέρια μπορεί να μας προκαλούν δυσφορία και αμηχανία, αλλά δεν απειλούν τη ζωή μας. Η κατανόηση των αιτιών, των τρόπων μείωσης των συμπτωμάτων και η θεραπεία θα βοηθήσει τους περισσότερους ανθρώπους να βρουν κάποια ανακούφιση.
Η υδροθεραπεία του παχέος εντέρου βοηθάει πολύ!

Πορδοπεριστάσεις
-Κλάσιμο κάτω από τα σκεπάσματα. Ύπουλος τρόπος αερισμού, μιας και το κλειστό και ζεστό περιβάλλον των σκεπασμάτων είναι αρκετό για να μεγιστοποιήσει το μποχώδες αποτέλεσμα και, συνεπεία αυτού, η πορδή θα κάνει την εμφάνισή της θεαματικά, ζεστή και αχνιστή στο σώμα του άλλου. Αν δε σηκωθούν και τα σκεπάσματα, θα ορμίσει έξω σαν τη χιονοστιβάδα και θα βρωμίσει τα πάντα στο πέρασμά της.
-Κλάσιμο στο νερό. Είστε σε πισίνα, στη θάλασσα ή σε μπανιέρα μαζί με το ταίρι σας και ξαφνικά παρατηρείτε το πρόσωπό του να συσπάται στιγμιαία και μετά να χαλαρώνει ανακουφισμένο, ενώ ταυτόχρονα φυσαλίδες ανεβαίνουν από το βυθό. Μπορείτε να είστε σίγουροι ότι το ταίρι σας μόλις έκλασε.
-Δημόσιο κλάσιμο. Μέγιστη «γουρουνιά». Αν είστε στην Πανεπιστημίου θα περάσει απαρατήρητη, αν στέκεστε και δεν περπατάτε μπορείτε να την αποδώσετε σε κάποιο καταλυτικό αυτοκίνητο. Αν είστε όμως σε μια αίθουσα, ακόμα και αν δεν ακουστεί, θα γίνει αντιληπτή από τη μπόχα και τη δυσωδία. Και τότε θα κοιτάζει ο ένας τον άλλο καχύποπτα.
-Κλάσιμο στο σεξ. Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες. Την ώρα που βγαίνει το μαντζαφλάρι, μπορεί να βγει μαζί του και καμιά καταπιεσμένη κλανιά. Να είστε σίγουροι πως ο σύντροφος θα δείξει κατανόηση, αλλά δεν θα το θεωρήσει ως επιβράβευση των κόπων του. Ειδικά αν συμβεί στην αλλαγή στάσης και βρωμάει και από πάνω, χλωμή προβλέπεται η συνέχεια.
Κάλυψη, απόκρυψη, παραλλαγή
Ο πιο πρακτικός τρόπος για να εξουδετερώσουμε τον θόρυβο της πορδής είναι ο βήχας. Κάθε μία που αμολάμε δηλαδή, ρίχνουμε κι ένα τρανταχτό βήξιμο. Θέλει λίγη εξάσκηση για να μάθει κάποιος να τα συντονίζει, αλλά είναι εφικτό. Βέβαια, αυτό δεν εξουδετερώνει το πρόβλημα της οσμής, οπότε έχει πρακτική εφαρμογή σε πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις (π.χ. όταν ο άλλος έχει συνάχι).
Πρακτική χρήση της πορδής
Το κλάσιμο σε συνεχόμενους «κανονιοβολισμούς» (κατά ριπάς) μπορεί, επίσης, να αποθηκευτεί σαν ηχητικό ντοκουμέντο, και να αποτελέσει ήχο κουδουνίσματος σε εισόδους κατοικιών για την τρομοκράτηση των απρόσκλητων επισκεπτών.
Είναι δυνατή η ανάφλεξη της πορδής;
Η απάντηση είναι «ναι». Ο εύφλεκτος χαρακτήρας των αερίων οφείλεται στο μεθάνιο και το υδρογόνο. Οι αναλογίες αυτών των αερίων εξαρτώνται κυρίως από τα τα βακτήρια που ζουν στο ανθρώπινο παχύ έντερο, τα οποία προκαλούν τη ζύμωση των τροφών που δεν έχουν απορροφηθεί από τη γαστρεντερική περιοχή πριν φτάσουν στο κόλον.
Γιατί οι πορδές κάνουν θόρυβο;
Οι ήχοι παράγονται από τις δονήσεις του πρωκτικού ανοίγματος. Οι ήχοι εξαρτώνται από την ταχύτητα απομάκρυνσης των αερίων και την στενότητα των μυών του πρωκτικού σφιγκτήρα.
Γιατί υπάρχει χρονική καθυστέρηση μεταξύ πορδής και οσμής;
Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμία καθυστέρηση. Βγαίνουν ταυτόχρονα από τον πρωκτό. Απλά μεσολαβούν λίγα δευτερόλεπτα, για να φτάσει η οσμή μέχρι τα ρουθούνια του πέρδοντα.
Ποιες πορδές μυρίζουν πιο πολύ; Των ανδρών ή των γυναικών;
Επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει, ότι οι πορδές των γυναικών έχουν πιο έντονη οσμή. Αλλά οι πορδές των ανδρών είναι μεγαλύτερες σε «όγκο», γι' αυτό τους έχει βγει και «κακό όνομα». Αν εξισωθούν αυτοί οι δυο παράγοντες, τότε μπορούμε να πούμε ότι μυρίζουν το ίδιο περίπου.
Έχει σχέση η κλανιά με το ρέψιμο;
Όχι. Το ρέψιμο ξεκινά από το στομάχι, ενώ η πορδή από το παχύ έντερο. Εκτός αυτού, έχουν και διαφορετική χημική σύσταση.
Είναι επιβλαβής για την υγεία, η συγκράτηση της πορδής;
Υπάρχουν διάφορες απόψεις επ' αυτού. Συνήθως δεν προκαλείται κάποια βλάβη. Σε έντονες περιπτώσεις όμως, μπορεί να προκαλέσει πόνο του στομάχου, διάταση του εντέρου, ή ακόμα και αιμορροΐδες ή ακόμη και ειλεό. Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Κλαύδιος μάλιστα, είχε δημιουργήσει έναν νόμο, με τον οποίο νομιμοποιούσε το κλάσιμο στις δεξιώσεις, με γνώμονα την υγεία των ανθρώπων.
Είναι φυσιολογικό να απολαμβάνει κάποιος την οσμή της πορδής του;
Φυσιολογικότατο και συμβαίνει παγκοσμίως.
Τα οφέλη των αερίων ή πορδών
Όλες οι πορδές είναι σωτήριες,αφού απαλλάσσουν τον άνθρωπο από την ενοχλητική παρουσία των αερίων. Αυτή η εκκένωση αποτρέπει πολλές ασθένειες, όπως,λ.χ., την κατάθλιψη, τη σχιζοφρένεια, τη σπαστική κολίτιδα, τις ζαλάδες, τη στηθάγχη, κ.α. Αλλά όταν οι πορδές δε βρίσκουν διέξοδο γίνονται πολύ επιζήμιες.
Βιβλιογραφία 
proctoclinic.gr

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

Διαβάστηκε 51639 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2019 18:44
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την υδροθεραπεία παχέος εντέρου Χρήσιμες πληροφορίες για την υδροθεραπεία παχέος εντέρου

    Υδροθεραπεία παχέος εντέρου ή Hydrocolon Therapy

     

    Η υδροθεραπεία παχέος εντέρου είναι μια μέθοδος εσωτερικού καθαρισμού από τις τοξικές ουσίες, τα αέρια, τα συσσωρευμένα κόπρανα και τις βλεννώδεις πλάκες μυκήτων, που επηρεάζουν τη γενικότερη λειτουργία του οργανισμού.

    Η υδροθεραπεία παχέος εντέρου είναι αποτελεσματικό εργαλείο στην πρόληψη και θεραπεία πολλών ασθενειών.

    Ο καθαρισμός εντέρου γίνεται με νερό πηγής και στη θερμοκρασία του σώματος.

    Η υδροθεραπεία παχέος εντέρου χαλαρώνει και ανακουφίζει.

    Συγχρόνως με την υδροθεραπεία γίνεται μασάζ του παχέος εντέρου.

    katharismos 1

    Ενδείξεις υδροθεραπείας παχέος εντέρου

    Αποτοξίνωση

    Αναζωογόνηση του οργανισμού

    Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

    Δερματοπάθειες & Ακμή

    Αλλεργίες, όπως αλλεργική ρινίτιδα, βρογχικό άσθμα και ατοπική δερματίτιδα

    Ψωρίαση

    Διαταραχές μικροβιακής χλωρίδας εντέρου

    Πόσες φορές απαιτείται υδροθεραπεία παχέος εντέρου

    6 συνεδρίες θεωρούνται αρκετές για οποιαδήποτε περίπτωση

    katharismos 4

    Η διατροφή για την υδροθεραπεία

    Σούπες, βραστά λαχανικά, αναποφλοίωτο ρύζι, φρούτα εποχής

    Να μην φάτε κρέας άσπρο αλεύρι και ζάχαρη

    Να πίνετε 2 λίτρα νερό πηγής την ημέρα

    Αντενδείξεις για την υδροθεραπεία παχέος εντέρου

    Δεν υπάρχουν

    Η υδροθεραπεία καθαρίζει το παχύ έντερο με το νερό πηγής και είναι, εντελώς, ακίνδυνη

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    katharismos 3

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Το έντερο υπεύθυνο για όλες τις ασθένειες

    Τρόποι για να καθαρίσετε το σώμα σας

    Αγωγή με υδροθεραπεία

    Ιαματικά λουτρά Αιδηψού

    Μήπως έχετε πολλά αέρια;

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Crohn Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Crohn

    Η νόσος του Crohn είναι φλεγμονώδης νόσος του εντέρου

     

    Η νόσος Crohn είναι η ιδιοπαθής φλεγμονώδης νόσος του λεπτού και του παχέος εντέρου, προσβάλλουσα όλες τις στιβάδες του τοιχώματος του εντέρου.

    Είναι βραδέως εξελισσόμενη και υποτροπιάζουσα νόσος με τάση απόφραξης του εντέρου λόγω στενώσεων, συριγγοποίησης και προσβολής παρακείμενων προς τη φλεγμονώδη βλάβη δομών. Σπάνια, μπορεί να εμφανισθεί σε όλες τις άλλες περιοχές του γαστρεντερικού σωλήνα.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Γενετική:

    • 15% των ασθενών έχουν πρώτου βαθμού συγγενή με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου
    • Όλοι οι μονοζυγωτικοί δίδυμοι αναπτύσσουν τη νόσο με παρόμοιο τρόπο

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Οι περισσότερες περιπτώσεις αρχίζουν στα 15-25 χρόνια
    • Δεύτερη σε συχνότητα πρώτης προσβολής η ηλικιακή ομάδα 55-65 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ CROHN ΝΟΣΟΥ ΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Όλοι οι τύποι της νόσου Crohn:

    • Διάρροια αναπτύσσεται κάποια στιγμή στους περισσότερους ασθενείς
    • Κοιλιακός πόνος αναπτύσσεται στα 2/3 περίπου 
    • Απώλεια βάρους, γαγγραινώδες πυόδερμα 
    • Σπονδυλίτιδα
    • Συμμετρική αρθρίτιδα
    • Ιρίτιδα
    • Κοιλιακή ευαισθησία, συνήθως περισσότερο απ' ότι αναμένεται με βάση τα συμπτώματα
    • Κοιλιακή μάζα (σπανίως)

    Προσβολή μόνο του λεπτού εντέρου:

    • Επιμένουσα διάρροια σε κάθε στιγμή, ακόμη και τη νύχτα
    • Ακαθόριστος κοιλιακός πόνος συχνός. Μόνο οι μισοί ασθενείς με κοιλιακό πόνο έχουν και ευαισθησία που δεν υφίεται με τις κενώσεις και συχνά επιδεινώνεται με τη λήψη τροφής
    • Εντερική απόφραξη στο 1/3 - Κοιλιακός πόνος τύπου κράμπας προηγείται για μήνες
    • Αιμορραγία εμφανίζεται στο 20%, συνήθως, μεγάλη
    • Περιπρωκτική νόσος συμπεριλαμβάνουσα συρίγγια
    • Εσωτερικά συρίγγια
    • Αρθρίτιδα 5%

    Προσβολή μόνο του παχέος:

    • Διάρροια επιμένουσα, σε κάθε στιγμή ακόμη και τη νύχτα
    • Αιματοχεσία
    • Κοιλιακός πόνος στους μισούς ασθενείς, που συχνά υφίεται με την κένωση 
    • Περιπρωκτική νόσος στο 40%, συρίγγια
    • Σημαντική απώλεια βάρους 
    • Τοξικό μεγάκολο στο 10% περίπου
    • Αρθρίτιδα στο 20%
    • Εντερική απόφραξη, μερικές φορές

    Προσβολή παχέος και λεπτού εντέρου:

    • Εντερική απόφραξη πολύ περισσότερο συχνή
    • Αρθρίτιδα 5%

    crohns dreamstime s 119957874

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Ιδιοπαθής 
    • Επιδεινώνεται από βακτηριακή λοίμωξη 
    • Επιδεινώνεται από φλεγμονώδη αντίδραση 
    • Επιδεινώνεται από τη διακοπή του καπνίσματος

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Περισσότεροι καπνιστές απ' ότι αναμένεται από δεδομένα του γενικού πληθυσμού

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ CROHN ΝΟΣΟΥ ΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ CROHN ΝΟΣΟΥ ΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Νόσος του παχέος εντέρου:

    • Ελκώδης κολίτιδα
    • Ισχαιμική κολίτιδα (γηραιότεροι ασθενείς)
    • Εντερικά παθογόνα: αμοιβάδωση, φυματίωση, γερσίνια, καμπυλοβακτηρίδιο, γονόρροια, τοξίνη του κλωστηριδίου του διαθλαστικού, σιγκέλλα, σαλμονέλλα, χλαμύδια του ΑΛΚ ή όχι-ΑΛΚ, μύκητες (π.χ. ακτινομύκωση)
    • Κακοήθεια: λέμφωμα, αδενοκαρκίνωμα
    • Καυστικά υλικά σε υποκλυσμούς (π.χ. Η2Ο2)

    Νόσος του λεπτού εντέρου:

    • Εντερικά παθογόνα: φυματίωση, γερσίνια, καμπυλοβακτηρίδιο, χλαμύδια του ΑΛΚ ή όχι - ΑΛΚ, μύκητες (π.χ. ακτινομύκωση), φλεγμονώδης νόσος της μικρής πυέλου από χλαμύδια στις γυναίκες 
    • Λέμφωμα
    • Φάρμακα (π.χ. ΜΣΑΦ)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Αυξημένη ΤΚΕ
    • Συχνή η αναιμία
    • Σε σοβαρές περιπτώσεις, ελάττωση της αλβουμίνης 
    • Διαταραχές ηλεκτρολυτών ορού 
    • Ανεπάρκεια ειδικών συστατικών της τροφής: Β12, λιποδιαλυτές βιταμίνες, φυλλικό οξύ

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Φάρμακα του τύπου της σουλφασαλαζίνης μετά από μακροχρόνια χρήση μπορεί να ελαττώσουν το φυλλικό

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Όλες οι δοκιμασίες είναι μη ειδικές, παρόμοιοι βαθμοί βαρύτητας της εντερικής νόσου που προέρχεται από άλλες αιτίες, δίνουν παρόμοια συμπτώματα και μεταβολές εργαστηριακών παραμέτρων

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Προσβολή όλων των στιβάδων του εντερικού τοιχώματος με φλεγμονή σε > 95% των περιπτώσεων τουλάχιστον σε τοπικές περιοχές 
    • Περιοχές υγιούς εμβόλιμες στις φλεγμονώδεις βλάβες (περιοχές υπερπηδήσεως) στο 80%
    • Κοκκίωμα στο 15%
    • Υπερτροφία λιπώδους ιστού που ακολουθεί τα μεσεντέρια αγγεία στο 50% των περιπτώσεων νόσου του λεπτού εντέρου

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Κολονοσκόπηση με ενδοσκόπηση και του ειλεού και βιοψία
    • Εξελκώσεις βλεννογόνου, απώλεια βλεννογόνου υποδηλώνουσα έλκος και διάβρωση με περιοχές παρεμβαλλόμενου υγιούς βλεννογόνου

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    Ακτινογραφίες με βάριο:

    • Απώλεια βλεννογόνου, έλκη 
    • Στένωση εντερικού αυλού στα περισσότερα προσβεβλημένα τμήματα του λεπτού 
    • Συρίγγια από τα προσβεβλημένα τμήματα σε άλλες αγκύλες του λεπτού, κύστη, κόλπο ή εξωτερικά 
    • Περιοχές παρεμβαλλόμενες υγιούς βλεννογόνου, πολλαπλές τμηματικές βλάβες συχνές 
    • Αδυναμία του βαρίου να εισέλθει στον ειλεό κατά το βαριούχο υποκλυσμό
    • Υποβλεννογόνια έλκη

    Απλές ακτινογραφίες:

    • Εικόνα εντερικής απόφραξης σε επώδυνη, ευαίσθητη διατεταμένη κοιλιά
    • Τοξικό μεγάκολο σε τοξικό ασθενή με νόσο του παχέος εντέρου 
    • Εκτίμηση αρθρίτιδας
    • Σαρκοειλίτιδα 

    Αξονικές τομογραφίες:

    • Δείχνουν πάχυνση του εντερικού τοιχώματους όταν ο αυλός δεν είναι στενωμένος 
    • Δείχνουν αποστηματικές κοιλότητες που σχετίζονται με συρίγγια
    • Χρήσιμες στην αναγνώριση σημαντικής περιορθικής νόσου

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Ειλεοσκόπηση και εντεροσκόπηση 
    • Η κατανομή των βλαβών που αναδεικνύεται με το βαριούχο υποκλυσμό, τα ενδοσκοπικά ευρήματα και οι βιοψίες, συνήθως, θέτουν τη διάγνωση
    • Οι βιοψίες βλεννογόνου προσβεβλημένων περιοχών είναι συμβατές με τη διάγνωση, αλλά δεν είναι διαγνωστικές, γι΄αυτό καλύτερα να αποφεύγονται. Βοηθά στη διάγνωση και ο αποκλεισμός άλλων αιτίων

    gpcq3yy2 1337578795

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Συνήθης η εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση. Εισαγωγή στο νοσοκομείο για επιπλοκές ή ειδικές θεραπείες 
    • Η νόσος είναι προϊούσα με περίπου 1 ασθενή να απαιτεί χειρουργική θεραπεία κάθε 4 έως 7 χρόνια

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Προσοχή στη διατήρηση του βάρους και του θερμιδικού ισοζυγίου
    • Παρακολούθηση σοβαρών περιπτώσεων για δυσαπορρόφηση
    • Περιπρωκτική νόσος - καθιστό λουτρό, σαπούνι και νερό μετά κένωση, χειρουργική παροχέτευση περιορθικών αποστημάτων, χειρουργική θεραπεία υποτροπιαζόντων συριγγίων αν η φαρμακευτική θεραπεία αποτύχει 
    • Εξωεντερική νόσος (ραγοειδίτιδα, αρθρίτιδα, δερματίτιδα, σκληρυντική χολαγγειΐτιδα) αντιμετωπίζεται όπως, τα άλλα νοσήματα που δημιουργούν πολλά προβλήματα

    Ενδείξεις χειρουργικής θεραπείας:

    • Σοβαρή, υποτροπιάζουσα αιμορραγία 
    • Αδυναμία ανάπτυξης 
    • Αποστήμτα
    • Πλήρης ή καθ' υποτροπή εντερική απόφραξη
    • Τοξικό μεγάκολο ή εκτεταμένη νόσος 
    • Συμπτωματικά συρίγγια, αλλά εκτός των ορθικών 
    • Ανεπάρκεια στη λειτουργία καλοστομίας μετά 1 ή περισσότερα χρόνια

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    Πλήρης όσο, είναι ανεκτή

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Συνήθως, χωρίς, περιορισμούς 
    • Αν υπάρχει δυσαπορρόφηση λίπους μειώστε το λίπος της τροφής 
    • Αν υπάρχουν συμφύσεις ή ιστορικό αποφράξεως αποφυγή συστατικών πολύ πλούσιων σε ίνες 
    • Αν η διάρροια προεξάρχει, αυξήστε τη συμμετοχή φυτικών ινών στην τροφή (μερικές φορές ενδείκνυται), ελαττώστε το λίπος 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    Έλεγχος εξάρσεων ή επιπλοκών:

    • Πρεδνιζολόνη 20 με 40 mg/ημέρα. Απόκριση σε 1-3 εβδομάδες. Σταδιακή ελάττωση μετά 4-6 εβδομάδες 
    • Σουλφασαλαζίνη. Αυξήστε τη δόση κάθε 4 ημέρες από 0,5 gm δύο φορές την ημέρα σε 1 gm 4 φορές την ημέρα εφ' όσον είναι ανεκτό. Απόκριση σε 4-6 εβδομάδες

    Νόσος του ορθού και του αριστερού ημίσεως του παχέος:

    • 5 - αμινοσαλικυλικό οξύ (5-ASA) σε υποκλυσμούς 2-3 την ημέρα
    • Υποκλυσμοί υδροκορτιζόνης 2-3 φορές την ημέρα ή υπόθετα για πρωκτίτιδα

    Καθ' υποτροπή περιπρωκτική νόσος με συρίγγια:

    • Μετρονιδαζόλη 250 mg 3 φορές την ημέρα για μέγιστο διάστημα 8 εβδομάδων 

    Νόσος του παχέος σε ανθεκτικούς στη σουλφασαλαζίνη ασθενείς:

    • Εντεροδιαλυτά δισκία μεσαλαμίνης (5-ASA): Azacol, 800 mg 3 φορές την ημέρα 
    • Ολσαλαζίνη (Dipentum) 1 gm/ημέρα διαιρεμένο σε δύο δόσεις, με δυνατότητα αύξησης στα 2 gm/ημέρα

    Νόσος του ειλεού:

    • Από του στόματος ή ΕΦ στεροειδή
    • Azacol, Claversal

    Τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα είναι συχνά το πρώτο βήμα στη θεραπεία της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου.

    Περιλαμβάνουν:

    • Κορτικοστεροειδή. Τα κορτικοστεροειδή όπως η πρεδνιζόνη και η βουδεσονίδη (Entocort EC) μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της φλεγμονής στο σώμα σας, αλλά δεν λειτουργούν για όλους με νόσο του Crohn. Οι γιατροί τα χρησιμοποιούν γενικά μόνο εάν δεν ανταποκρίνεστε σε άλλες θεραπείες. Τα κορτικοστεροειδή μπορούν να χρησιμοποιηθούν για βραχυπρόθεσμη (τρεις έως τέσσερις μήνες) βελτίωση των συμπτωμάτων και για την πρόκληση ύφεσης. Τα κορτικοστεροειδή μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμό με κατασταλτικό του ανοσοποιητικού συστήματος.
    • 5-αμινοσαλικυλικά από του στόματος. Αυτά τα φάρμακα περιλαμβάνουν σουλφασαλαζίνη (Azulfidine), η οποία περιέχει σουλφα και μεσαλαμίνη (Asacol HD, Delzicol, άλλα). Τα 5-αμινοσαλικυλικά από του στόματος έχουν χρησιμοποιηθεί ευρέως στο παρελθόν, αλλά τώρα θεωρούνται γενικά πολύ περιορισμένου οφέλους.

    Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα

    Αυτά τα φάρμακα μειώνουν, επίσης, τη φλεγμονή, αλλά στοχεύουν το ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο παράγει τις ουσίες που προκαλούν φλεγμονή. Για μερικούς ανθρώπους, ένας συνδυασμός αυτών των φαρμάκων λειτουργεί καλύτερα από ένα μόνο φάρμακο.

    Τα κατασταλτικά του ανοσοποιητικού συστήματος περιλαμβάνουν:

    • Αζαθειοπρίνη  και μερκαπτοπουρίνη. Αυτά είναι τα πιο ευρέως χρησιμοποιούμενα ανοσοκατασταλτικά για τη θεραπεία της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου. Η λήψη τους απαιτεί να παρακολουθείστε στενά από το γιατρό σας και να ελέγχετε τακτικά το αίμα για παρενέργειες, όπως μειωμένη αντίσταση στις λοιμώξεις και φλεγμονή του ήπατος. Μπορεί, επίσης, να προκαλέσουν ναυτία και έμετο.
    • Μεθοτρεξάτη. Αυτό το φάρμακο χρησιμοποιείται, μερικές φορές, για άτομα με νόσο του Crohn που δεν ανταποκρίνονται καλά σε άλλα φάρμακα. Θα πρέπει να παρακολουθείστε στενά για παρενέργειες.

    Bιολογικοί παράγοντες

    Αυτή η κατηγορία θεραπειών στοχεύει πρωτεΐνες που παράγονται από το ανοσοποιητικό σύστημα. 

    Οι τύποι βιολογικών παραγόντων που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της νόσου του Crohn περιλαμβάνουν:

    • Natalizumab (Tysabri) και vedolizumab (Entyvio). Αυτά τα φάρμακα λειτουργούν σταματώντας ορισμένα μόρια ανοσοκυττάρων - τις ιντεγκρίνες - από τη σύνδεση με άλλα κύτταρα στην εντερική επένδυση. Επειδή το natalizumab σχετίζεται με έναν σοβαρό κίνδυνο για προοδευτική πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια - μιας εγκεφαλικής νόσου που συνήθως οδηγεί σε θάνατο ή σοβαρή αναπηρία - πρέπει να αποφεύγεται. Το Vedolizumab εγκρίθηκε πρόσφατα για τη νόσο του Crohn. Λειτουργεί όπως το natalizumab, αλλά φαίνεται ότι δεν ενέχει κίνδυνο εγκεφαλικής νόσου.
    • Infliximab (Remicade), adalimumab (Humira) και certolizumab pegol (Cimzia). Είναι γνωστοί, ως αναστολείς TNF και αυτά τα φάρμακα λειτουργούν εξουδετερώνοντας μια πρωτεΐνη του ανοσοποιητικού συστήματος γνωστή ως παράγοντας νέκρωσης όγκου (TNF). Το Ustekinumab (Stelara) εγκρίθηκε πρόσφατα για τη θεραπεία της νόσου του Crohn παρεμβαίνοντας στη δράση μιας ιντερλευκίνης, η οποία είναι μια πρωτεΐνη που εμπλέκεται στη φλεγμονή.

    Αντιβιοτικά

    Τα αντιβιοτικά μπορούν να μειώσουν την ποσότητα αποστράγγισης από συρίγγια και αποστήματα και μερικές φορές να τα θεραπεύσουν σε άτομα με νόσο του Crohn. Μερικοί ερευνητές πιστεύουν, επίσης, ότι τα αντιβιοτικά βοηθούν στη μείωση των επιβλαβών εντερικών βακτηρίων που μπορεί να διαδραματίσουν ρόλο στην ενεργοποίηση του εντερικού ανοσοποιητικού συστήματος, οδηγώντας σε φλεγμονή. Συχνά συνταγογραφούμενα αντιβιοτικά είναι η σιπροφλοξασίνη και η μετρονιδαζόλη.

    Άλλα φάρμακα

    Εκτός από τον έλεγχο της φλεγμονής, ορισμένα φάρμακα μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση των σημείων και των συμπτωμάτων.

    Ανάλογα με τη σοβαρότητα της νόσου του Crohn, ο γιατρός μπορεί να συστήσει ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα:

    • Αντιδιαρροϊκά. Η σκόνη psyllium ή η μεθυλοκυτταρίνη, μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση της ήπιας έως μέτριας διάρροιας. Για πιο σοβαρή διάρροια, η λοπεραμίδη  μπορεί να είναι αποτελεσματική.
    • Παυσίπονα. Για ήπιο πόνο, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει ακεταμινοφαίνη - αλλά όχι άλλα κοινά αναλγητικά, όπως η ιβουπροφαίνη ή νατριούχο ναπροξένη. Αυτά τα φάρμακα είναι πιθανό να επιδεινώσουν τα συμπτώματά σας και να επιδεινώσουν τη νόσο σας.
    • Βιταμίνες και συμπληρώματα διατροφής. Εάν δεν απορροφάτε αρκετά θρεπτικά συστατικά, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει βιταμίνες και συμπληρώματα διατροφής.

    Διατροφή για τη νόσο Crohn

    Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει μια ειδική δίαιτα που χορηγείται από το στόμα ή από έναν σωλήνα σίτισης (εντερική διατροφή) ή θρεπτικά συστατικά που εγχέονται σε μια φλέβα (παρεντερική διατροφή) για τη θεραπεία της νόσου του Crohn. Αυτό μπορεί να βελτιώσει τη συνολική διατροφή και να επιτρέψει στο έντερο να ξεκουραστεί. Η ανάπαυση του εντέρου μπορεί να μειώσει τη φλεγμονή βραχυπρόθεσμα. Ο γιατρός μπορεί να χρησιμοποιήσει τη διατροφική θεραπεία βραχυπρόθεσμα και να τη συνδυάσει με φάρμακα, όπως κατασταλτικά του ανοσοποιητικού συστήματος. Η εντερική και η παρεντερική διατροφή χρησιμοποιούνται, συνήθως, για να κάνουν τους ανθρώπους πιο υγιείς πριν από τη χειρουργική επέμβαση ή όταν άλλα φάρμακα δεν ελέγχουν τα συμπτώματα. Ο γιατρός μπορεί, επίσης, να συστήσει δίαιτα με χαμηλό υπόλειμμα ή χαμηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες για να μειώσει τον κίνδυνο εντερικής απόφραξης εάν έχετε στενότερο έντερο Μια δίαιτα χαμηλού υπολείμματος έχει σχεδιαστεί για να μειώσει το μέγεθος και τον αριθμό των κοπράνων.

    Χειρουργική επέμβαση

    Εάν η διατροφή και ο τρόπος ζωής αλλάξουν, η φαρμακευτική θεραπεία ή άλλες θεραπείες δεν ανακουφίσουν τα σημεία και τα συμπτώματά, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει χειρουργική επέμβαση. Σχεδόν οι μισοί από αυτούς με νόσο του Crohn θα χρειαστούν τουλάχιστον μία χειρουργική επέμβαση. Ωστόσο, η χειρουργική επέμβαση δεν θεραπεύει τη νόσο του Crohn. Κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, ο χειρουργός αφαιρεί ένα κατεστραμμένο τμήμα του πεπτικού σας σωλήνα και στη συνέχεια επανασυνδέει τα υγιή τμήματα. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθεί για το κλείσιμο συριγγίων και την αποστράγγιση των αποστημάτων. Τα οφέλη της χειρουργικής επέμβασης για τη νόσο του Crohn είναι, συνήθως, προσωρινά. Η ασθένεια επαναλαμβάνεται συχνά, συχνά κοντά στον επανασυνδεδεμένο ιστό. Η καλύτερη προσέγγιση είναι να ακολουθήσετε χειρουργική επέμβαση με φάρμακα για να ελαχιστοποιήσετε τον κίνδυνο επανεμφάνισης.

    Προφυλάξεις:

    • Η σουλφασαλαζίνη μπορεί να μην είναι ανεκτή από το στομάχι στις επιθυμητές δόσεις, επειδή συχνά προκαλεί ναυτία, εμετό, και γαστρεντερική δυσφορία
    • Αλλεργίες συχνές
    • Πρόβλημα ανδρικής στειρότητας με χρόνια χρήση 
    • Θρομβοπενία, πανκυτταροπενία 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Η σουλφασαλαζίνη είναι η πιο φθηνή και καλά ανεκτή στο 90% των ασθενών. Παρόμοια αποτελεσματικότητα και καλύτερη ανοχή υπάρχει με το 5-ASA 
    • Σημαντική περιφερική νευρίτιδα μετά θεραπεία επί μήνες με μετρονιδαζόλη. Άλλα αντιβιοτικά με παρόμοια δράση μπορούν να χρησιμοποιηθούν 
    • Αντιβιοτικά 
    • Αζαθειοπρίνη, 6-μερκαπτοπουρίνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΝΟΣΟ CROHN 

    • Συχνές (κάθε 3-6 μήνες αν ο άρρωστος είναι σταθερός) εκτιμήσεις του βάρους, πόνου, διάρροιας, αιμοσφαιρίνης και ΤΚΕ
    • Συχνός υπολογισμός ενός δείκτη ενεργότητας που βασίζεται σε:
    1. Μαλακές κενώσεις/ημέρα
    2. Πόνο
    3. Γενική κατάσταση υγείας
    4. Συστηματικές εκδηλώσεις
    5. Χρηση αντιδιαρροϊκών 
    6. Παρουσία ενδοκοιλιακής μάζας
    7. Αιματοκρίτης
    8. Αλλαγή σωματικού βάρους. Εξαιρετικά χρήσιμος για παρακολούθηση ασθενών και λήψη αποφάσεων για αυξομειώσεις φαρμάκων ή για ενδονοσοκομειακή νοσηλεία
    • Ενδοσκόπηση και άλλες απεικονιστικές τεχνικές αν τα συμπτώματα και σημεία αλλάζουν 
    • Κάθε χρόνο έλεγχο ηπατικής λειτουργίας
    • Επίπεδα Β12 σ' αυτούς με νόσο ή εκτομή του ειλεού 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ CROHN ΝΟΣΟΥ ΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Συνεχής φροντίδα με βοήθεια γιατρού
    • Χρήση συμβουλευτικά, της γνώμης ειδικού για ανασκόπηση του ασθενούς και ανάληψη μακροχρονίων μέτρων

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ CROHN ΝΟΣΟΥ ΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Η πρόοδος της νόσου είναι σχεδόν βέβαιη, είτε ως επέκταση παλαιών βλαβών είτε ως εμφάνιση καινούργιων 
    • Υποτροπή μετά χειρουργική επέμβαση - σίγουρη και συνήθως εμφανίζεται στα εγγύς των αναστομώσεων εντερικά τμήματα
    • Συρίγγια
    • Εξωεντερική νόσος μπορεί να εμφανισθεί οποτεδήποτε
    • Περιορισμός της χειρουργικής πράξης στα απολύτως απαραίτητα
    • Σύνδρομο βραχέος εντέρου μετά εκτεταμένη χειρουργική αντιμετώπιση
    • Καρκίνος παχέος 
    • Πρωτοπαθής σκληρυντική χολαγγειΐτιδα
    • Ραγοειδίτιδα
    • Αρθρίτιδα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ CROHN ΝΟΣΟΥ ΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Κάθε ασθενής υφίσταται χειρουργική αντιμετώπιση 1 φορά στα 7 χρόνια. Μετά 4 χειρουργικές πράξεις πρέπει να αναμένεται σύνδρομο βραχέος εντέρου
    • Η νόσος αναμένεται να υποτροπιάζει
    • Η πλειάδα των ασθενών έχουν φυσιολογική ζωή με πλήρεις δραστηριότητες, δουλειά, παιδιά, οικογένεια αλλά το συνολικό προσδόκιμο επιβίωσης μικραίνει

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ιογενής γαστρεντερίτιδα μπορεί να είναι πολύ πιο σοβαρή σ' αυτούς τους ασθενείς
    • Αρθρίτιδα δύο τύπων - όπως η ρευματοειδής και ως σπονδυλίτιδα
    • Πλειάδα σχετιζόμενων δερματικών βλαβών, οζώδες ερύθημα, μη ειδικά εξανθήματα, γαγγραινώδες πυόδερμα
    • Ιριδοκυκλίτιδα, σπάνια, αλλά σαφώς σχετίζεται με τη νόσο
    • Σκληρυντική χολαγγειΐτιδα στο 10% εκφραζόμενη από ήπιες διαταραχές ηπατικών ενζύμων, περιχολαγγειΐτιδα στη βιοψία, μέχρι το πλήρες σύνδρομο

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια

    Άλλα: Εμφανίζεται σε κάθε ηλικία 

    ΚΥΗΣΗ

    • Σουλφασαλαζίνη - αντιστρεπτή στειρότητα στους άρρενες 
    • Ασθενείς με Crohn μπορεί να μείνουν έγκυοι

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Crohn

    Πατήστε, εδω, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Crohn

    cr12 abdominal surgery for crohns disease 725049

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο Dumping

    Εντερική απόφραξη

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Εναλλακτικές θεραπείες για την νόσο Crohn

    Ακτινολογικές εξετάσεις για έλεγχο του λεπτού εντέρου

    Ορθομοριακά συμπληρώματα διατροφής για όλες τις ασθένειες

    Η δυσανεξία στη λακτόζη

    Carnivora για τον καρκίνο

    Τι είναι τα αντιουδετεροφιλικά αντισώματα;

    Εκκολπωματική νόσος

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

    Καλπροτεκτίνη κοπράνων

    Βιταμίνες για τη νόσο του Crohn

    Ορθοπρωκτικό απόστημα

    Ραγάδα δακτυλίου

    Σύνδρομο διαρροής εντέρου

    Φωτοθεραπεία για τις φλεγμονές του εντέρου

    Αντιπυρηνικά αντισώματα

    Υγεία του πεπτικού συστήματος

    Προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο του παχέος εντέρου

    Για όσους έχουν κίνδυνο για καρκίνο του εντέρου

    Οδηγίες για την πρόληψη καρκίνου του παχέος εντέρου

    Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

    Νόσος του Crohn

    Ιπποφαές

    Βρωμελίνη

    Μεταμόσχευση κοπράνων

    Που κάνει καλό ο χυμός αλόης

    Που κάνει καλό το χαμομήλι

    Μέντα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Σιγκέλλωση Σιγκέλλωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σιγκέλλωση

    Η σιγκέλλωση είναι μια λοίμωξη των εντέρων που προκαλείται από το βακτήριο Shigella.

    Τα συμπτώματα, γενικά, ξεκινούν μία έως δύο ημέρες μετά την έκθεση και περιλαμβάνουν διάρροια, πυρετό, κοιλιακό άλγος και αίσθηση της ανάγκης για αφόδευση, ακόμη και όταν το έντερο είναι άδειο.

    Η διάρροια μπορεί να είναι αιματηρή.

    Τα συμπτώματα, συνήθως, διαρκούν πέντε έως επτά ημέρες και μπορεί να χρειαστούν αρκετοί μήνες για να επανέλθουν πλήρως οι συνήθειες του εντέρου.

    Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν αντιδραστική αρθρίτιδα, σήψη, επιληπτικές κρίσεις και αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο.

    Η σιγκέλλωση προκαλείται από τέσσερις συγκεκριμένους τύπους Shigella. Αυτά τα βακτήρια, συνήθως, εξαπλώνονται με έκθεση σε μολυσμένα κόπρανα. Αυτό μπορεί να συμβεί μέσω μολυσμένων τροφίμων, νερού ή χεριών ή μέσω σεξουαλικής επαφής.

    Η μόλυνση μπορεί να εξαπλωθεί από μύγες ή κατά την αλλαγή πάνας.

    Η διάγνωση γίνεται με καλλιέργεια κοπράνων.

    Ο κίνδυνος μόλυνσης μπορεί να μειωθεί με το σωστό πλύσιμο των χεριών.

    Δεν υπάρχει εμβόλιο.

    Η σιγκέλλωση, συνήθως, υποχωρεί χωρίς ειδική θεραπεία.

    Συνιστώνται επαρκή υγρά από το στόμα και ανάπαυση.

    Το υποσαλικυλικό βισμούθιο μπορεί να βοηθήσει στα συμπτώματα.

    Ωστόσο, δεν συνιστώνται φάρμακα που σταματούν τη διάρροια, όπως η λοπεραμίδη.

    Σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να χρησιμοποιηθούν αντιβιοτικά, αλλά η αντίσταση είναι συχνή. Τα αντιβιοτικά που χρησιμοποιούνται, συνήθως, περιλαμβάνουν την σιπροφλοξασίνη και την αζιθρομυκίνη.

    Σε παγκόσμιο επίπεδο, η σιγκέλλωση εμφανίζεται σε τουλάχιστον 80 εκατομμύρια ανθρώπους και έχει ως αποτέλεσμα περίπου 700.000 θανάτους ετησίως. Οι περισσότερες περιπτώσεις συμβαίνουν στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Τα μικρά παιδιά επηρεάζονται συχνότερα. Ενδέχεται να εμφανιστούν κρούσματα νόσου σε χώρους φύλαξης παιδιών και σχολεία. Είναι, επίσης, σχετικά κοινό στους ταξιδιώτες.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Τα σημεία και τα συμπτώματα μπορεί να κυμαίνονται από ήπια κοιλιακή δυσφορία έως δυσεντερία που χαρακτηρίζεται από κράμπες, διάρροια, πυρετό, αίμα στα κόπρανα και πύον ή βλέννα στα κόπρανα. Ο χρόνος έναρξης είναι 12 έως 96 ώρες, μετά την έκθεση και η νόσος διαρκεί 5 έως 7 ημέρες. Οι λοιμώξεις σχετίζονται με έλκος του βλεννογόνου, αιμορραγία από το ορθό και αφυδάτωση.

    Η αντιδραστική αρθρίτιδα και το αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο είναι πιθανά επακόλουθα μετά από τη σιγκέλλωση.

    Το πιο συνηθισμένο νευρολογικό σύμπτωμα είναι οι επιληπτικές κρίσεις.

    ΑΙΤΙΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Βακτήρια:

    Η σιγκέλλωση προκαλείται από βακτηριακή λοίμωξη με Shigella, βακτήριο, που είναι γενετικά παρόμοιο με το E. coli.

    Υπάρχουν τρεις οροομάδες και ένας ορότυπος Shigella:

    • Shigella flexneri
    • Shigella boydii
    • Shigella dysenteriae και
    • Shigella sonnei (ορότυπος)

    Η πιθανότητα μόλυνσης από οποιοδήποτε στέλεχος του Shigella ποικίλλει σε όλο τον κόσμο. Για παράδειγμα, η S. sonnei είναι πιο συνηθισμένη στις ΗΠΑ, ενώ η S. dysenteriae και η S. boydii είναι σπάνια στις ΗΠΑ.

    ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η Shigella μεταδίδεται μέσω της στοματικής οδού από άτομα που έχουν προσβληθεί από την ασθένεια, ανεξάρτητα από το εάν παρουσιάζουν συμπτώματα. Οι χρόνιοι φορείς των βακτηρίων αυτών είναι σπάνιοι. Εκτός από τον άνθρωπο, τα βακτήρια μπορούν, επίσης, να μολύνουν τα ζώα. 

    Κατά την κατάποση, τα βακτήρια περνούν μέσω του γαστρεντερικού σωλήνα μέχρι να φτάσουν στο λεπτό έντερο. Εκεί αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται μέχρι να φτάσουν στο παχύ έντερο. Στο παχύ έντερο, τα βακτήρια προκαλούν κυτταρικό τραυματισμό μέσω δύο κύριων μηχανισμών: άμεση εισβολή στα επιθηλιακά κύτταρα στο παχύ έντερο και παραγωγή εντεροτοξίνης 1 και εντεροτοξίνης 2. Σε αντίθεση με άλλα βακτήρια, η Shigella δεν καταστρέφεται από το γαστρικό οξύ στο στομάχι. Ως αποτέλεσμα, χρειάζονται μόνο 10 έως 200 κύτταρα για να προκαλέσουν μόλυνση. Αυτή η μολυσματική δόση είναι πολύ  μικρότερη από εκείνη άλλων ειδών βακτηρίων (π.χ. χολέρα, που προκαλείται από το βακτήριο Vibrio cholerae κι έχει μολυσματική δόση 108 έως 1011 κυττάρων). 

    294501

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η διάγνωση της σιγκέλλωσης γίνεται με την απομόνωση του οργανισμού από καλλιέργειες δειγμάτων κοπράνων. Τα είδη Shigella είναι αρνητικά για κινητικότητα και γενικά δεν είναι ζυμωτές λακτόζης, αλλά η S. sonnei μπορεί να ζυμώσει τη λακτόζη. Συνήθως, δεν παράγουν στοιχεία από υδατάνθρακες (με εξαίρεση ορισμένα στελέχη της S. flexneri) και τείνουν να είναι γενικά βιοχημικά αδρανή. Η Shigella, επίσης, να είναι αρνητική στην υδρόλυση ουρίας. Μπορεί να γίνει ανίχνευση και με PCR.

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Μπορούν να προληφθεί με καλό πλύσιμο των χεριών πριν από το χειρισμό των τροφίμων και καλό μαγείρεμα των τροφών. Η σωστή προσωπική υγιεινή και η υγιεινή των τροφίμων είναι τα πιο καλά μέτρα για τη σιγκέλλωση.

    ΕΜΒΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗ

    Προς το παρόν, δεν υπάρχει εγκεκριμένο εμβόλιο για τη σιγκέλλωση. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η θεραπεία συνίσταται, κυρίως, στην αντικατάσταση υγρών και ηλεκτρολυτών που χάνονται λόγω διάρροιας. Η αντικατάσταση υγρών από το στόμα είναι ικανοποιητική για τους περισσότερους ανθρώπους, αλλά, μερικοί μπορεί να χρειαστεί να λάβουν υγρά ενδοφλεβίως.

    Τα αντιδιαρροϊκά φάρμακα μπορεί να παρατείνουν τη λοίμωξη και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται.

    ΑΝΤΙΒΙΟΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗ

    Τα αντιβιοτικά πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο σε σοβαρές περιπτώσεις ή σε ορισμένους πληθυσμούς με ήπια συμπτώματα (ηλικιωμένοι, ανοσοκατεσταλμένοι, εργαζόμενοι στη βιομηχανία τροφίμων, εργαζόμενοι στη φροντίδα παιδιών). Για τη διάρροια που σχετίζεται με τη σιγκέλλωση, τα αντιβιοτικά μειώνουν τη διάρκεια της λοίμωξης, αλλά πρέπει να αποφεύγονται σε ήπιες περιπτώσεις, επειδή πολλά στελέχη της σιγκέλλας γίνονται ανθεκτικά στα κοινά αντιβιοτικά. Επιπλέον, τα αποτελεσματικά φάρμακα δεν υπάρχουν σε αναπτυσσόμενες χώρες. 

    Οι αντιδιαρροϊκοί παράγοντες μπορεί να επιδεινώσουν την ασθένεια και πρέπει να αποφεύγονται.

    Στις περισσότερες περιπτώσεις, η ασθένεια υποχωρεί εντός τεσσάρων έως οκτώ ημερών χωρίς αντιβιοτικά. Οι σοβαρές λοιμώξεις μπορεί να διαρκέσουν τρεις έως έξι εβδομάδες.

    Τα αντιβιοτικά, όπως η τριμεθοπρίμη-σουλφαμεθοξαζόλη και η σιπροφλοξασίνη μπορεί να χορηγηθούν όταν το άτομο είναι πολύ νεαρό ή πολύ ηλικιωμένο, όταν η ασθένεια είναι σοβαρή ή όταν ο κίνδυνος της λοίμωξης για εξάπλωση είναι υψηλός. Επιπρόσθετα, η αμπικιλλίνη (αλλά όχι η αμοξικιλλίνη) ήταν αποτελεσματική στη θεραπεία αυτής της νόσου στο παρελθόν, αλλά τώρα η πρώτη επιλογή φαρμάκου είναι η pivmecillinam.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    shiga 1000x565

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Λοίμωξη από σαλμονέλα

    Οξεία διάρροια

    Οζώδες ερύθημα

    Πυρετικοί σπασμοί στα παιδιά

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βρουκέλλωση

    www.emedi.gr

     

  • Εντερικά παράσιτα Εντερικά παράσιτα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα εντερικά παράσιτα

     Η τάξη των λοιμωδών παραγόντων που ονομάζονται παράσιτα υποδιαιρείται σε δύο κατηγορίες:

    • Τα πρωτόζωα, που είναι μονοκύτταροι μικροοργανισμοί και, χαρακτηριστικά, διαιρούνται και πολλαπλασιάζονται μέσα στον ξενιστή, συνήθως, μεταδίδονται άμεσα δια της κοπρανοστοματικής οδού και δεν προκαλούν ηωσινοφιλία
    • Οι έλμινθες (σκώληκες) που είναι πολυκύτταροι μικροοργανισμοί και, με ελάχιστες εξαιρέσεις (π.χ. Strongyloides stercoralis, Hymenolepis nana), δεν πολλαπλασιάζονται μέσα στο σώμα του ξενιστή ενώ, συχνά, προκαλούν κάποιου βαθμού ηωσινοφιλία. Το ύψος της ηωσινοφιλίας εξαρτάται από το βαθμό διεισδυτικότητας στο βλεννογόνο. Οι σκώληκες έχουν μικρή διάρκεια ζωής στο σώμα του ξενιστή και, χωρίς αναμόλυνση, πεθαίνουν από μόνοι τους.
    • Δεν παραμένουν στο έντερο όλα τα παράσιτα, που φθάνουν εκεί δια της στοματικής οδού. Μερικά εμφανίζουν διεισδυτικότητα ενώ άλλα δεν απελευθερώνουν τις λοιμώδεις μορφές τους μέσα στο έντερο. Αυτή η τελευταία ομάδα, που περιλαμβάνει το τοξόπλασμα (Toxoplasma gondii), τον εχινόκοκκο και την τριχινέλλα (Trichinella spirallis)
    • Οι περισσότεροι σκώληκες απαιτούν, είτε παρατεταμένη περίοδο επώασης, εκτός του ξενιστή, πριν καταστούν μολυσματικοί, είτε την παρουσία ενός συγκεκριμένου φορέα για τη μεταδοσή τους. Εξαίρεση σ' αυτό τον κανόνα αποτελεί ο Enterobius vermicularis (οξύουροι), του οποίου τα αυγά είναι μολυσματικά, σχεδόν αμέσως μετά τη γέννηση τους. Με αυτό τον τρόπο συμβαίνει άμεση αυτολοίμωξη
    • Η άμεση μετάδοση μεταξύ ατόμων είναι ασυνήθης 
    • Η πιθανότητα μόλυνσης από κάποιο εντερικό παράσιτο, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες - την παρουσία του συγκεκριμένου λοιμώδους παράγοντα, έναν κατάλληλο φορέα ή τρόπο μετάδοσης και την παρουσία ξενιστή που είναι επιρρεπής στον λοιμώδη παράγοντα. Η παγκόσμια κατανομή των παρασίτων καθορίζεται από παράγοτες κοινωνικοοικονομικούς , γεωγραφικούς, τηνηλικία και το συγχρωτισμό, ενώ το χαμηλό επίπεδο της ποιότητας του νερού και της ατομικής υγιεινής είναι οι σημαντικότεροι

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πεπτικό

    Γενετική: Οι γενετικοί παράγοντες παίζουν ελάσσονα ρόλο στη μετάδοση, την παθογένεια και την αντιμετώπιση των συγκεκριμένων λοιμώξεων 

    Επικρατέστερη ηλικία: Παιδιά κυρίως

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Διάρροια
    • Κοιλιακά άλγη/ευαισθησία
    • Αύξηση των αερίων του εντέρου - τυμπανισμός, ερυγές, μετεωρισμός, βορβορυγμοί
    • Ναυτία ή έμετοι
    • Απώλεια βάρους και ανορεξία
    • Δυσεντερία. Σπάνια, μπορεί όμως, να σχετίζεται με λοίμωξη από αμοιβάδα (Entamoeda histolytica), Balantidium Coli
    • Κνησμός του δακτυλίου (E. vermicularis, Trichuris trichiura, S. stercoralis, πλατυέλμινθες)
    • Αφόδευση σκώληκα ή τμήματος αυτού 
    • Αύξηση των εντερικών ήχων 
    • Περιπρωκτικό ή αιδοιϊκό εξάνθημα

    ΑΙΤΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Παθογόνα πρωτόζωα:

    • Giardia lamblia
    • Entamoeda histolytica
    • Cryptosporidium
    • Isospora belli
    • Balantidium coli
    • Cyclospora 
    • Microsporida

    Δυνητικά παθογόνα πρωτόζωα:

    • Dientamoeda fragilis

    Πιθανώς, μη παθογόνα πρωτόζωα:

    • Όλες οι άλλες αμοιβάδες 
    • Endolimax nana
    • Όλα τα υπόλοιπα μαστιγοφόρα πρωτόζωα του εντέρου

    Παθογόνοι έλμινθες - νηματώδεις (ασκαρίδες):

    • Enterobius vermicularis
    • Trichuris trichiura
    • Ascaris lumbricoides
    • Νηματοσκώληκες (Necator americanus, Ancylostoma duodenale)
    • Strongyloides stercoralis
    • Capillaria philippinensis
    • Trichostrongylus

    Παθογόνοι έλμινθες - κυστώδεις (πλατέλμινθες):

    • Taenia saginata
    • Taenia solium
    • Diphyllobothrium latum
    • Hymenolepis nana
    • Hymenolepis diminuta
    • Dipylidium caninum

    Παθογόνοι έλμινθες - τρηματώδεις (τρηματώδεις σκώληκες)

    • Fasciolopsis buski
    • Clonorchis sinensis
    • Opisthorhis viverrini
    • Heterophyes heterophyes
    • Fasciola hepatica
    • Paragonimus westermani
    • Schistosoma mansoni
    • S. japonicum
    • S. hematobum
    • S. mekongi

    5f128a308b08ac9c3932f063 badb4d 945c672cd291409ba06c1567db244166 mv2

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝH

    • Ηλικία (παιδιά)
    • Χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο 
    • Κακή υγιεινή - ατομική, τροφίμων, νερού 
    • Ταξίδι στο εξωτερικό
    • Συγχρωτισμός - κέντρα ημερήσιας φροντίδας, ψυχιατρικά ιδρύματα
    • Συνύπαρξη άλλης νόσου, κύηση, γαστρική υποχλωρυδρία, ανοσοκαταστολή (AIDS)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Άλλες εντερικές λοιμώξεις 
    • Τροφική δηλητηρίαση
    • Δυσαπορρόφηση
    • Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου 
    • Αιμορροϊδες
    • Συρίγγια του πρωκτού

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ 

    • Η εξέταση δείγματος κοπράνων που συλλέγεται μέσα σε δοχείο με συντηρητικές ουσίες π.χ. οξεικό νάτριο σε φορμόλη (SAF), καλά αναμεμιγμένα, ώστε να διατηρούνται όλα τα στοιχεία και παρέχει ακριβή διάγνωση στο 90% των περιπτώσεων. Για μεγαλύτερη διαγνωστική ακρίβεια, θα χρειασθεί εξέταση περισσότερων δειγμάτων 
    • Οι νεότερες τεχνικές εργαστηριακής εξέτασης των κοπράνων (όπως τα μονοκλωνικά αντισώματα, άλλες τεχνικές αντιγονικής ανίχνευσης, ανίχνευση του DNA) αποτελούν συναρπαστικές επιστημονικές ανακαλύψεις. Στην παρούσα, όμως, φάση εμφανίζουν ελάχιστα πρακτικά πλεονεκτήματα έναντι των συνηθισμένων μεθόδων 
    • Ορολογικές δοκιμασίες - για συγκεκριμένες λοιμώξεις, ειδικά αν αυτές δεν προκαλούν εμφανή λοίμωξη του εντέρου (δηλαδή αν δεν απελευθερώνονται αυγά ή παράσιτα στα κόπρανα) ή αν ο χαμηλός αριθμός των παρασίτων καθιστά τη διάγνωση δύσκολη. Αυτές οι δοκιμασίες ενδείκνυνται σπάνια και, συνήθως, πραγματοποιούνται μόνο σε ειδικά κέντρα αναφοράς 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Η χρησιμοποίηση αντιβιοτικών, ελαιούχων υπακτικών και η παρουσία βαρίου στα κόπρανα μπορεί να καταστήσει την παρασιτολογική διάγνωση δύσκολη ή αδύνατη

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Στην πλειοψηφία τους, τα εντερικά παράσιτα δεν είναι διεισδυτικά και προκαλούν καθόλου ή μη ειδικές ιστιλογικές αλλοιώσεις στο έντερο
    • Η διεισδυτική αμοιβάδωση του εντέρου προκαλεί μια χαρακτηριστική ελκωτική και φλεγμονώδη ιστολογική εικόνα
    • Τα πρωτόζωα και οι έλμινθες μπορεί να ανευρεθούν στα υλικά βιοψίας 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Η πραγματοποίηση ειδικών δοκιμασιών για την ανίχνευση των Cryptosporidium, Isospora belli, Cyclospora και των μικροσποριδίων, προυποθέτει ότι το εργαστήριο θα έχει ενημερωθεί για το προφίλ της νόσου του συγκεκριμένου ασθενούς
    • Το έκπλυμα οξυούρων παρέχει μεγαλύτερη διαγνωστική εμβέλεια όταν υπάρχει υποψία λοίμωξης από Enterobius vermicularis. Μπορεί να χρειασθεί η πραγματοποίηση πολλών δοκιμασιών (5) για να αποκλεισθεί η οξυουρίαση
    • Για μερικά παράσιτα, είναι δυνατή η διενέργεια καλλιεργειών - Giardia lamblia, Entamoeba histolytica, Strongyloides stercolaris ενδείκνυνται σπανίως και γίνονται μόνο σε ειδικά εργαστήρια αναφοράς 
    • Δοκιμασίες κατάδυσης νημάτων και καθετηριασμός του ανώτερου πεπτικού χρειάζονται σπάνια για τη διάγνωση παρασίτωσης του ανωτέρου τμήματος του εντέρου
    • Σπάνια, η βιοψία μπορεί να καταδείξει την παρουσία διεισδυτικού έλμινθα στο τεμάχιο ιστού. Η ανεύρεση σκωλήκων με αυτό τον τρόπο μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολη και, συνήθως, χρειάζεται η συνεισφορά ειδικού παρασιτολόγου. Τα άλλα παράσιτα μπορούν να εντοπισθούν στο βλεννογόνο ή τη βλεννώδη στιβάδα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Διαγνωστικές ακτινολογικές τεχνικές χρειάζονται σπανίως. Εξαίρεση αποτελούν διεισδυτικές λοιμώξεις, όπως η αμοιβάδωση, όπου η κολίτιδα, τα αμοιβαδώματα και τα ηπατικά αποστήματα μπορούν να καταδειχθούν με τις κατάλληλες μεθόδους 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Επεμβατικές διαγνωστικές δοκιμασίες, χρειάζονται ή ενδείκνυνται σπανίως 
    • Όταν υπάρχει αιμορραγική κολίτιδα και υποψία διησθητικής αμοιβάδωσης, η σιγμοειδοσκόπηση καταδεικνύει βλεννοπυώδη κολίτιδα με εξελκώσεις. Η μικροσκοπική εξέταση ξεσμάτων από τα έλκη, αποκαλύπτει τους κινητούς αιματοφάγους τροφοζωΐτες της ιστολυτικής αμοιβάδας (E. histolytica)
    • Η ενδοσκόπηση του ανώτερου γαστρεντερικού μπορεί να αποδώσει υγρό το οποίο θα εξετασθεί για την ύπαρξη Giardia lamblia και Strongyloides stercoralis. Το ίδιο μπορεί να γίνει και με τα επιχρίσματα και τα υλικά βιοψίας που λαμβάνονται κατά την ενδοσκόπηση

    e406ba2614dd301a67b2e07a97b84f6e

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή ασθενής εκτός από την, σπάνια, περίπτωση χειρουργικής αντιμετώπισης 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Η θεραπεία θα πρέπει να προσανατολίζεται με γνώμονα το συμφέρον του ασθενούς. Δεν χρειάζονται όλοι οι ασθενείς φαρμακευτική αντιμετώπιση 
    • Συμπτωματική θεραπεία ενδείκνυται για την άνεση του ασθενούς, αφού ξεκίνησε η ειδική αγωγή 
    • Υπάρχει σχετική αντένδειξη για φάρμακα που παραλύουν το έντερο, όταν αυτά χορηγούνται για διάρροια που προκαλείται από διεισδυτικούς οργανισμούς 
    • Οι χειρουργικές τεχνικές παίζουν μικρό ρόλο στην αντιμετώπιση, εκτός από την περίπτωση αμοιβαδικών αποστημάτων που χρειάζονται παροχέτευση, δηλαδή πολλαπλά ή μεγάλα αποστήματα που δεν ανταποκρίνονται στη φαρμακευτική αγωγή ή επαπειλούμενη ρήξη, ειδικά για τα αποστήματα του αριστερού λοβού. Η παροχέτευση τέτοιων αποστημάτων συνήθως επιτυγχάνεται με καθετηριασμό, που οδηγείται ακτινοσκοπικά, ενώ υπάρχει χειρουργική κάλυψη για περίπτωση ανάγκης 
    • Χειρουργική αντιμετώπιση μπορεί να χρειασθεί σε περίπτωση απόφραξης του εντέρου ή άλλου οργάνου, όπως συμβαίνει κατά τη μετανάστευση της Ascaris lumbricoides

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Μπορεί να χρειασθεί διαιτητική υποστήριξη 
    • Πολλοί ασθενείς, κατά ή μετά την εντερική λοίμωξη, ειδικά όταν αυτή οφείλεται σε Giardia lamblia, αναπτύσσουν σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου ή/και δυσανεξία στη λακτόζη. Οι περισσότεροι από αυτούς ανταποκρίνονται σε δίαιτα ελεύθερη λακτόζης, ελάττωση της πρόσληψης καφεΐνης και αύξηση της διαιτητικής πρόσληψης ινών 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η ενημέρωση του ασθενούς είναι σημαντική για την πρόληψη της μετάδοσης της νόσου ή αναμόλυνσης 
    • Η εκπαίδευση εξαρτάται από τα παράσιτα, τα χαρακτηριστικά του ξενιστή και το περιβάλλον μέσα στο οποίο αλληλεπιδρούν 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Πρωτόζωα:

    • Εξατομίκευση της αντιμετώπισης της ασυμπτωματικής λοίμωξης από Entamoeba histolytica
    • Συμπτωματική εντερική λοίμωξη από Entamoeba histolytica - ιοδοκινόλη ή διλοξανίδη 
    • Διηθητική νόσος από Entamoeba histolytica - ιοδοκινόλη ή διλοξανίδη. Επιπροσθέτως, μετρονιδαζόλη, μόνη ή διϋδροεμετίνη ή εμετίνη συν φωσφορική χλωροκίνη 
    • Giardia lamblia - μετρονιδαζόλη ή τινιδαζόλη ή φουραζολιδόνη ή κινακρίνη. Σημείωση: η αλβενδαζόλη μπορεί να είναι δραστική κατά της G. lamblia
    • Cryptosporidium - κανένα φάρμακο δεν έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό
    • Πρωτόζωα Isospora belli - τριμεθοπρίμη /σουλφαμεθοξαζόλη
    • Balantidium coli - τετρακυκλίνη ή ιοδοκινόλη ή μετρονιδαζόλη 
    • Cyclospora - άγνωστο
    • Μίκροσπορίδια - άγνωστο

    Έλμινθες:

    • Νηματώδεις (εκτός των Strongyloides και Trichostrongylus) - μεβενδαζόλη ή παμοϊκή πυραντέλη ή κιτρική πιπεραζίνη ή αλβενδαζόλη 
    • Strongyloides και Trichostrongylus - θειοβενδαζόλη ή αβενδαζόλη 
    • Κυστώδεις - πραζικουαντέλη ή νικλοσαμίδη 
    • Τρηματώδεις - νικλοσαμίδη ή πραζικουαντέλη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΤΕΡΙΚΑ ΠΑΡΑΣΙΤΑ

    Κατά την επανεξέταση για την επιβεβαίωση της απομάκρυνσης των παρασίτων θα πρέπει να λαμβάνονται υπ' όψιν τα εξής: ο κύκλος ζωής του παρασίτου (πόσο χρόνο χρειάζεται για να ανεγεννηθεί και να καταστεί εμφανές), ο κίνδυνος αναμόλυνσης, καθώς και ποιά είναι η κατάλληλη δοκιμασία ανίχνευσης του παρασίτου (κόπρανα, έκπλυμα οξυούρων, καλλιέργειες, ορολογικές δοκιμασίες)

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Η φύση της λοίμωξης συχνά υποδεικνύει τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για την αποφυγή της ανομόλυνσης. Αυτά συνήθως αφορούν θέματα ατομικής υγιεινής καθώς και υγιεινής του νερού και των τροφίμων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η ηλικιακή ομάδα που προσβάλλεται συχνότερα

    Γηριατρικό: Η νόσηση μπορεί να προκαλέσει βαρύτερη αναπηρία 

    ΚΥΗΣΗ

    Μερικές από αυτές τις λοιμώξεις μπορεί να είναι ιδιαίτερα σοβαρές κατά τη διάρκεια της κύησης. Πολλά από τα προαναφερόμενα φάρμακα αντενδείκνυνται κατά τη διάρκεια της κύησης 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Intestinal Parasites Guide

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Βιταμινική ανεπάρκεια

    Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

    Κνησμός δακτυλίου του πρωκτού

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Παρασίτωση από Blastocystis hominis

    Λαμβλίαση

    Tριχίνωση

    Κρυπτοσποριδίωση

    www.emedi.gr

     

  • Σύνδρομο Dumping Σύνδρομο Dumping

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Dumping 

    Το σύνδρομο Dumping είναι συμπτώματα από το πεπτικό σύστημα που οφείλονται σε ταχεία γαστρική κένωση.

    Συνήθως, αποτελεί επιπλοκή της γαστρικής χειρουργικής (γαστρεκτομή, βαγοτομή, πυλωροπλαστική)

    Επηρεαζόμενα συστήματα:  Πεπτικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Μεσήλικες και ηλικιωμένοι

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    Από τα συχνότερα στα λιγότερο συχνά:

    • Διάρροια
    • Ναυτία, έμετος 
    • Πρώιμος κορεσμός 
    • Κοιλιακή δυσφορία
    • Έξαψη
    • Ταχυκαρδία
    • Αύξηση διαφορικής πίεσης 
    • Συγκοπή ή προσυγκοπτικό επεισόδιο
    • Ορθοστατικά σημεία

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    Εισαγωγή υπερωσμωτικής τροφής στο έντερο μετά από εγχείρηση ανώτερου γαστρεντερικού

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    Χειρουργικές επεμβάσεις στο πεπτικό, ιδιαίτερα γαστρεκτομή

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    • Μηχανική απόφραξη 
    • Έντερο - γαστρικό συρίγγιο
    • Κοιλιοκάκη
    • Νόσος Crohn
    • Ανεπάρκεια εξωκρινούς μοίρας του παγκρέατος 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    • Μετεγχειρητική υπεργλυκαιμία
    • Αναιμία
    • Υποπρωτεϊναιμία

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Ινσουλίνη

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Σακχαρώδης διαβήτης

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    • Ακτινογραφίες, με σκιαγραφικό υλικό, ανώτερου πεπτικού όπου φαίνεται ταχεία κένωση του στομάχου
    • Έλεγχος της γαστρικής κένωσης με ραδιοϊσότοπα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    • Συχνά και μικρά γεύματα 
    • Εγχείρηση μόνο όταν τα διαιτητικά και τα λοιπά συντηρητικά μέτρα αποτύχουν να ελέγξουν τα συμπτώματα που επιδεινώνονται

    dumping syndrome causes

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    • Χωρίς περιορισμούς 
    • Κατάκλιση μετά τα γεύματα ή κατά την εκδήλωση των συμπτωμάτων 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Χαμηλής περιεκτικότητας σε υδατάνθρακες 
    • Συχνά και μικρά γεύματα
    • Λήψη υγρών μόνο μεταξύ των γευμάτων 
    • Δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες
    • Κανονική και επαρκής πρόσληψη θερμίδων 
    • Μερικοί ασθενείς μπορεί να παρουσιάζουν ευαισθησία στο γάλα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    Αντιμουσκαρινικοί παράγοντες:

    • Ατροπίνη 0,4 - 0,6 mg
    • Κυπροεπταδίνη 30 λεπτά πριν από τα γεύματα 

    Νεότερα φάρμακα:

    • Οκτρεοτίδιο 200-600 mg/ημέρα υποδόρια ή ενδοφλέβια σε διαιρεμένες δόσεις/8ωρο. Είναι αρκετά ακριβό

    Άλλα:

    • Πηκτίνη (guar gum)

    Αντενδείξεις:

    • Υπερευαισθησία
    • Γλαύκωμα κλειστής γωνίας 
    • Απόφραξη αυχένα ουροδόχου κύστης

    Προφυλάξεις:

    Σημεία ατροπινισμού, όπως θόλωση όρασης, ξηροστομία, κατακράτηση ούρων, ταχυκαρδία, δυσκοιλιότητα 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ME ΣΥΝΔΡΟΜΟ DUMPING

    Προσπάθεια εξασφάλισης πλήρους διατροφής

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    • Συχνά γεύματα, ξηράς τροφής που δεν περιέχει ραφιναρισμένους υδατάνθρακες
    • Περιορισμός λήψης υγρών μόνο μεταξύ των γευμάτων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    • Υπογλυκαιμία
    • Υποσιτισμός 
    • Διαταραχές ηλεκτρολυτών συμπεριλαμβανομένης υποκαλιαιμίας

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    Πολύ καλή

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Νόσος πεπτικού έλκους 
    • Αντιδραστική υπογλυκαιμία
    • Γαστρεκτομή/Βαγοτομή

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    650x350 incremental dumping syndrome video

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο ραγδαίας κενώσεως στομάχου

    Οι ευεργετικές ιδιότητες της μπανάνας

    Δίαιτα για το πεπτικό έλκος

    Μήπως έχετε πολλά ρεψίματα;

    Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού

    Διατροφή για το έλκος

    Καταστάσεις που δεν απαιτούν χειρουργείο

    Σύνδρομο Zollinger-Ellison

    www.emedi.gr

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Δυσκοιλιότητα Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα »