Τετάρτη, 13 Νοεμβρίου 2013 19:23

Μήπως έχετε πολλά αέρια;

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(29 ψήφοι)
Η σπουδαιότητα της πορδής (των αερίων) στην ομαλή λειτουργία του οργανισμού, αλλά και στην ψυχολογία μας είναι μεγάλη
Η κοινωνία, όμως μετέτρεψε την πορδή σε επαίσχυντη πράξη, δείγμα έλλειψης αγωγής.
Αέρια εντέρου,  ονομάζονται τα αέρια που απελευθερώνονται από τον πρωκτό.
Τα αέρια του εντέρου είναι κυρίως παράγωγα του πεπτικού συστήματος και της διαδικασίας της πέψης, μπορεί όμως να πρόκειται και για απλό αέρα που έχει εισέλθει στο σώμα μέσω της διαδικασίας της κατάποσης (αεροφαγία).
Ο ήχος, που ορισμένες φορές συνοδεύει την απελευθέρωση των αερίων, παράγεται από την παλινδρομική ταλάντωση του πρωκτού.
Η υπερβολική παραγωγή αερίων περιγράφεται ως μετεωρισμός.
Τα αέρια αποτελούνται κυρίως από 
•           Άζωτο 
•           Οξυγόνο 
•           Υδρογόνο
•           Διοξείδιο του άνθρακα
•           Μεθάνιο (στο ένα τρίτο, περίπου, των ανθρώπων)
Τα πιο πάνω αέρια αποτελούν το 99% της σύνθεσης, με τα τρία τελευταία να αποτελούν το 74%. Το υπόλοιπο 1% αποτελούν ενώσεις που δίνουν στα αέρια του εντέρου και την οσμή που μπορεί να έχουν: κυρίως θειούχες ενώσεις,αμμωνία και λιπαρά οξέα.
Τα αέρια αποβάλλονται είτε με το ρέψιμο είτε μέσω του ορθού. Οι περισσότεροι άνθρωποι  αποβάλλουν αέρια περίπου 14 φορές την ημέρα.
Το να έχει κανείς αέρια μπορεί να είναι σύνηθες, ωστόσο κάποιες φορές μπορεί να μας κάνει να αισθανόμαστε άβολα και αμήχανα. Η κατανόηση των αιτιών, των τρόπων μείωσης των συμπτωμάτων, και η θεραπεία βοηθά τους περισσότερους ανθρώπους να ανακουφιστούν.

Κατάποση αέρα
Η κατάποση αέρα (αεροφαγία) είναι μια συνηθισμένη αιτία συγκέντρωσης αερίων στο στομάχι. Όλοι καταπίνουν μικρές ποσότητες αέρα όταν τρώνε ή πίνουν. 
Τρώγοντας ή πίνοντας γρήγορα, μασώντας τσίχλα, καπνίζοντας ή διατηρώντας χαλαρές οδοντοστοιχίες,  κάποιοι άνθρωποι τείνουν να καταπίνουν περισσότερο αέρα.
Με τις ερυγές ή το ρέψιμο αποβάλλεται από το στομάχι η μεγαλύτερη ποσότητα αέρα, που περιέχει άζωτο, οξυγόνο, διοξείδιο του άνθρακα, που καταπίνει κανείς. Το εναπομείναν αέριο κινείται προς το λεπτό έντερο, όπου απορροφάται μερικώς. Μια μικρή ποσότητα εισέρχεται στο παχύ έντερο για να απελευθερωθεί μέσω του ορθού. (Το στομάχι απελευθερώνει, επίσης, διοξείδιο του άνθρακα όταν αναμιγνύεται το γαστρικό οξύ και τα διαττανθρακικά, αλλά το μεγαλύτερο μέρος αυτών των αερίων απορροφάται από το αίμα και δεν εισέρχεται στο παχύ έντερο.
Διάσπαση αχώνευτων τροφών
Το σώμα δεν χωνεύει και δεν απορροφά κάποιους υδατάνθρακες (τη ζάχαρη, το άμυλο και τις ίνες που υπάρχουν σε πολλές τροφές) στο λεπτό έντερο εξαιτίας ανεπάρκειας ή απουσίας συγκεκριμένων ενζύμων.
Αυτή η αχώνευτη τροφή περνά τότε από το λεπτό έντερο στο παχύ, όπου φυσιολογικά, μη βλαβερά βακτήρια διασπούν την τροφή παράγοντας υδρογόνο, διοξείδιο του άνθρακα και, για το ένα τρίτο των ανθρώπων, μεθάνιο. Αυτά τα αέρια εντέλει εξέρχονται από τον ορθό.
Οι άνθρωποι που παράγουν μεθάνιο δεν απελευθερώνουν απαραίτητα περισσότερα αέρια ούτε έχουν μοναδικά συμπτώματα. Ένα άτομο που παράγει μεθάνιο αποβάλλει κόπρανα που επιπλέουν στο νερό. Η έρευνα δεν έχει δείξει, γιατί μερικοί άνθρωποι παράγουν μεθάνιο κι άλλοι όχι.
Οι τροφές που παράγουν αέρια σε έναν άνθρωπο, μπορεί σε κάποιον άλλο, να μην παράγουν. Κάποια κοινά βακτήρια στο παχύ έντερο μπορεί να καταστρέψουν το υδρογόνο που παράγουν άλλα βακτήρια. Η ισορροπία των δύο τύπων βακτηρίων μπορεί να εξηγεί γιατί κάποιοι άνθρωποι έχουν περισσότερα αέρια από κάποιους άλλους.

Ποιες τροφές προκαλούν αέρια;
Οι περισσότερες τροφές που περιέχουν υδατάνθρακες μπορούν να προκαλέσουν αέρια. Συγκριτικά, τα λιπαρά και οι πρωτεΐνες προκαλούν λίγα αέρα.
Σάκχαρα
Τα σάκχαρα που προκαλούν αέρια είναι η ραφινόζη, η λακτόζη, η φρουκτόζη και η σορβιτόλη.
  • Ραφινόζη

Τα φασόλια περιέχουν μεγάλες ποσότητες αυτής της σύνθετης ζάχαρης. Μικρότερες ποσότητες εντοπίζονται στο λάχανο, στα λαχανάκια Βρυξελλών, στο μπρόκολο, στα σπαράγγια, σε άλλα λαχανικά και σε προϊόντα ολικής αλέσεως.

  • Λακτόζη

Η λακτόζη είναι η φυσική ζάχαρη που περιέχεται στο γάλα. Υπάρχει επίσης, στα γαλακτοκομικά προϊόντα, όπως είναι το τυρί και το παγωτό και σε επεξεργασμένες τροφές, όπως είναι το ψωμί, τα δημητριακά και η σάλτσες σαλάτας. Πολλοί άνθρωποι, ειδικά οι Αφρικανοί, οι ιθαγενείς Αμερικανοί ή οι καταγόμενοι από Ασία έχουν, συνήθως, χαμηλά επίπεδα του ενζύμου λακτάση που χρειάζεται για τη χώνεψη της λακτόζης μετά την παιδική ηλικία. Επίσης, καθώς οι άνθρωποι μεγαλώνουν, τα επίπεδα των ενζύμων τους μειώνονται. Σαν αποτέλεσμα, με το πέρασμα του χρόνου, οι άνθρωποι μπορεί να συγκεντρώνουν αυξανόμενες ποσότητες αερίων μετά την κατανάλωση τροφής που περιέχει λακτόζη.

  • Φρουκτόζη

Η φρουκτόζη εντοπίζεται στα κρεμμύδια, τις αγκινάρες, τα αχλάδια, και το σιτάρι.  Χρησιμοποιείται επίσης  σαν γλυκαντικό σε κάποια ηδύποτα και φρουτοποτά.

  • Σορβιτόλη

Η σορβιτόλη είναι μια ζάχαρη που εντοπίζεται στα φρούτα, στα οποία συμπεριλαμβάνονται τα μήλα, τα αχλάδια, τα ροδάκινα και τα ξερά δαμάσκηνα. Χρησιμοποιείται, επίσης, σαν ένα τεχνητό γλυκαντικό σε πολλές διαιτητικές τροφές και σε γλυκά χωρίς ζάχαρη και τσίχλες.

  • Άμυλα

Πολλά άμυλα, στα οποία περιλαμβάνονται και οι πατάτες, το καλαμπόκι, τα λαζάνια, και το σιτάρι, παράγουν αέρια καθώς διασπώνται στο παχύ έντερο. Το ρύζι είναι το μοναδικό άμυλο που δεν προκαλεί αέρια.

Ίνες
Πολλές τροφές περιέχουν διαλυτές και αδιάλυτες ίνες. Οι διαλυτές ίνες διαλύονται εύκολα στο νερό και παίρνουν μια απαλή ζελώδη υφή στα έντερα. Εντοπίζονται στη βρώμη, στα φασόλια, στα μπιζέλια και στα περισσότερα φρούτα. Οι διαλυτές ίνες δεν διασπώνται παρά μόνο αφού φτάσουν στο παχύ έντερο, όπου η χώνεψη προκαλεί αέρια.
Οι μη διαλυτές ίνες, από την άλλη πλευρά, περνούν ουσιαστικά απαράλλακτες μέσω των εντέρων και παράγουν λίγα αέρια. Η βρώμη και κάποια λαχανικά περιέχουν αυτό το είδος των ινών.

Ποια είναι μερικά από τα συμπτώματα και τα προβλήματα που προκαλούν τα αέρια;
Tα πιο κοινά συμπτώματα των αερίων είναι το φούσκωμα, ο τυμπανισμός, το κοιλιακό φούσκωμα, το κοιλιακό άλγος και το ρέψιμο. Ωστόσο, δεν τα παρουσιάζουν όλοι αυτά τα συμπτώματα. Οι καθοριστικοί παράγοντες είναι πιθανώς η ποσότητα των παραγόμενων αερίων, η ποσότητα των απορροφούμενων λιπαρών οξέων και η ευαισθητότητα ενός ατόμου στα αέρια του παχέος εντέρου.
Ρέψιμο
Ένα περιστασιακό ρέψιμο κατά τη διάρκεια ή μετά τα γεύματα είναι φυσιολογικό και απελευθερώνει αέρια όταν το στομάχι είναι γεμάτο από φαγητό. Ωστόσο, οι άνθρωποι που ρεύονται συχνά μπορεί να καταπίνουν πάρα πολύ αέρα και να τον απελευθερώνουν πριν αυτός εισέλθει  στο στομάχι.
Κάποιες φορές, το άτομο με χρόνιο ρέψιμο μπορεί να έχει μια διαταραχή ανώτερου πεπτικού συστήματος, όπως είναι το πεπτικό έλκος (έλκος στομάχου και δωδεκαδακτύλου), η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση ή η γαστροπάρεση. 
Κατά περίπτωση, κάποιοι άνθρωποι πιστεύουν ότι η κατάποση αέρος και η αποβολή του θα ανακουφίσει τα συμπτώματα αυτών των διαταραχών, αναπτύσσοντας, έτσι, τη συνήθεια να ρεύονται συνεχώς.
Το σύνδρομο Gas-bloat μπορεί να εμφανιστεί μετά από την εγχείριση θολοπλαστικής για τη διόρθωση της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης. Η εγχείριση δημιουργεί βαλβίδα μιας κατεύθυνσης ανάμεσα στον οισοφάγο και το στομάχι που επιτρέπει στο φαγητό και τα αέρια να εισέλθουν στο στομάχι, αλλά συχνά εμποδίζει το φυσιολογικό ρέψιμο και τη δυνατότητα εμετού. Συμβαίνει στο 10% των ανθρώπων που κάνουν αυτή την εγχείριση, αλλά μπορεί να βελτιωθεί με τον καιρό.
Τυμπανισμός
Μια άλλη συνηθισμένη διαμαρτυρία είναι η αποβολή υπερβολικών αερίων μέσω του ορθού (τυμπανισμός). Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι αγνοούν ότι η αποβολή των αερίων από 14 έως  23 φορές την ημέρα είναι φυσιολογική. Τα υπερβολικά αέρια μπορεί να είναι το αποτέλεσμα δυσαπορρόφησης των υδατανθράκων.
Κοιλιακό φούσκωμα
Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι τα υπερβολικά αέρια προκαλούν κοιλιακό φούσκωμα.  Οι άνθρωποι που διαμαρτύρονται για φούσκωμα από αέρια, ωστόσο,  έχουν συνήθως φυσιολογική ποσότητα και αποβολή αερίων. Οι γιατροί πιστεύουν ότι το φούσκωμα είναι συνήθως το αποτέλεσμα μιας εντερικής διαταραχής, όπως είναι το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου (IBS). Η αιτία του IBS είναι άγνωστη, αλλά μπορεί να περιλαμβάνει μη φυσιολογική κίνηση  και συστολή των εντερικών μυών και αυξημένη ευαισθησία στον πόνο του εντέρου. Αυτές οι διαταραχές μπορεί να δημιουργούν αίσθημα φουσκώματος εξαιτίας αυξημένης ευευερεθιστότητας στα αέρια.
Οποιαδήποτε πάθηση που προκαλεί εντερική φλεγμονή ή παρεμπόδιση, όπως είναι η νόσος του Crohn ή ο καρκίνος του κόλον, μπορεί επίσης να προκαλέσει κοιλιακό φούσκωμα. Επιπρόσθετα, οι άνθρωποι που έχουν υποβληθεί σε πολλές εγχειρήσεις, ή έχουν δημιουργήσει  συμφύσεις μεταξύ εντερικών ελίκων (ουλώδης ιστός) ή έχουν εσωτερικές κήλες  μπορεί να βιώνουν φούσκωμα ή πόνο. Τέλος, η κατανάλωση αρκετού λιπαρού φαγητού μπορεί να καθυστερήσει το άδειασμα του στομαχιού και να προκαλέσει φούσκωμα και δυσφορία, αλλά όχι απαραίτητα πολλά αέρια. 
Κοιλιακός πόνος και δυσφορία
Κάποιοι άνθρωποι πονούν όταν έχουν αέρια στο έντερο. Όταν ο πόνος εντοπίζεται στη αριστερή  πλευρά του κόλου, μπορεί να εκληφθεί λανθασμένα σαν καρδιοπάθεια. Όταν εντοπίζεται στα δεξιά του κόλου, μπορεί να μιμηθεί τη χολολιθίαση και τις χολοκυστοπάθειες  ή τη σκωληκοειδίτιδα.

Τι διαγνωστικές εξετάσεις γίνονται;
Επειδή τα αέρια ως σύμπτωμα μπορεί να προκαλούνται από κάποια σοβαρή διαταραχή, θα πρέπει να γίνουν εξετάσεις για να αποκλειστούν συγκεκριμένες αιτίες. 
-Ο γιατρός ξεκινά συνήθως με ένα ιστορικό των διατροφικών συνηθειών και των συμπτωμάτων. Ο γιατρός μπορεί να ζητήσει από τον ασθενή να  κρατήσει ημερολόγιο για τις τροφές και τα ποτά που θα καταναλώσει για μια συγκεκριμένη περίοδο.
Αν η υποτιθέμενη αιτία των αερίων είναι η ανεπάρκεια στη λακτάση, ο γιατρός μπορεί να συστήσει την αποφυγή των γαλακτοκομικών προϊόντων για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Για τη διάγνωση της ανεπάρκειας στη λακτάση μπορεί να γίνουν αιματολογικές εξετάσεις ή εξέταση αναπνοής.
Επιπρόσθετα, ο γιατρός μπορεί να ζητήσει από τον ασθενή να καταγράψει τον αριθμό της καθημερινής αποβολής αερίων για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.
Η προσεκτική καταγραφή της διατροφής και της ποσότητας των αερίων που αποβάλλονται μπορεί να βοηθήσει στη συσχέτιση συγκεκριμένων τροφών με κάποια συμπτώματα και να προσδιορίσει τη σοβαρότητα του προβλήματος.
Καθώς τα συμπτώματα ποικίλλουν από άνθρωπο σε άνθρωπο, ο γιατρός μπορεί να ζητήσει και άλλου είδους διαγνωστικές εξετάσεις, επιπρόσθετα της φυσικής εξέτασης, ανάλογα με τα συμπτώματα του ασθενούς και άλλους παράγοντες.

Πώς αντιμετωπίζονται τα αέρια;   
Οι πιο συνηθισμένοι τρόποι για να μειώσει κανείς τη δυσφορία που προκαλείται από τα αέρια, είναι η αλλαγή της διατροφής, η λήψη φαρμάκων και η μείωση του αέρα που καταπίνουμε.
Διατροφή
Οι γιατροί μπορεί να συστήσουν στους ασθενείς να καταναλώνουν λιγότερες τροφές που προκαλούν αέρια. Αυτό, όμως, για κάποιους ανθρώπους μπορεί να σημαίνει τον αποκλεισμό υγιεινών τροφών, όπως είναι τα φρούτα και τα λαχανικά, τα προϊόντα ολικής αλέσεως και τα γαλακτοκομικά προϊόντα.
Οι γιατροί μπορεί επίσης να συστήσουν τη μείωση των υψηλών σε λιπαρά τροφών για να μειωθεί το φούσκωμα και η δυσφορία. Αυτό βοηθάει το στομάχι να αδειάσει πιο γρήγορα, επιτρέποντας στα αέρια να κινηθούν στο λεπτό έντερο.
Δυστυχώς, η ποσότητα των αερίων που προκαλείται από συγκεκριμένες τροφές ποικίλει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Οι αποτελεσματικές διατροφικές αλλαγές εξαρτώνται από τη μάθηση που προκύπτει μέσω της δοκιμής και του λάθους, προκειμένου να διαπιστώσει κάποιος πόση ποσότητα δυσανεκτικής τροφής μπορεί να καταναλώσει χωρίς να έχει πρόβλημα.
Μη συνταγογραφούμενα φάρμακα
-Πολλά μη συνταγογραφούμενα φάρμακα διατίθενται για τη μείωση των συμπτωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των αντιόξινων με σιμεθικόνη. Τα αντιόξινα, όπως είναι το Aludrox, το Maalox II και το Simeco, περιέχουν σιμεθικόνη, ένα αφρώδες συστατικό που ενώνει φυσαλίδες αερίων στο στομάχι με αποτέλεσμα να απελευθερώνονται πιο εύκολα τα αέρια. Τα φάρμακα αυτά, ωστόσο, δεν έχουν καμία επίδραση στα εντερικά αέρια. Η δόση εξαρτάται από το είδος της φαρμακευτικής αγωγής και από την ηλικία του ασθενούς.
-Τα πεπτικά ένζυμα, όπως τα συμπληρώματα λακτάσης, βοηθούν πραγματικά στη χώνεψη των υδατανθράκων και επιτρέπουν στους ανθρώπους να καταναλώνουν τροφές που συνήθως προκαλούν αέρια. Tο ένζυμο λακτάση, το οποίο βοηθάει στην πέψη της λακτόζης, διατίθεται σε μορφή σιροπιού ή σε ταμπλέτες ως μη συνταγογραφούμενο.  Η πρόσθεση μερικών σταγόνων υγρής λακτάσης στο γάλα πριν από την κατάποσή του, ή  το μάσημα ταμπλετών λακτάσης λίγο πριν την κατανάλωση του γεύματος, συμβάλει στην χώνεψη τροφών που περιέχουν λακτάση. Στην αγορά διατίθεται, επίσης, γάλα με μειωμένη λακτόζη και άλλα προϊόντα.
-Οι ταμπλέτες ενεργοποιημένου άνθρακα (Charcocaps) μπορεί να παράσχουν ανακούφιση από τα αέρια του κόλου. Έρευνες έχουν δείξει ότι όταν αυτές οι ταμπλέτες  λαμβάνονται πριν ή μετά από ένα γεύμα, τα εντερικά αέρια μειώνονται σημαντικά. Η συνηθισμένη δόση είναι 2 έως 4 ταμπλέτες λίγο πριν από το γεύμα ή μία ώρα μετά.
-Το Beano, ένα νέο μη συνταγογραφούμενο χωνευτικό φάρμακο, περιέχει το ένζυμο που διασπά τη ζάχαρη, που λείπει από το σώμα, για τη χώνεψη της ζάχαρης που περιέχεται στα φασόλια και σε πολλά λαχανικά. Το ένζυμο παρασκευάζεται σε υγρή μορφή και λαμβάνεται με την πρόσθεση 3 έως 10 σταγόνων ανά γεύμα λίγο πριν από την κατανάλωση αυτού για τη διάσπαση των σακχάρων που προκαλούν αέρια.  Το Beano δεν επιδρά καθόλου στα αέρια που προκαλούνται από λακτόζη ή από ίνες.
Συνταγογραφούμενα φάρμακα
Ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει φάρμακα για τη μείωση των συμπτωμάτων, ειδικά στους ασθενείς που έχουν σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου. Αν ο πόνος είναι έντονος μπορεί να δοθεί σπασμολυτική αγωγή. Αν η δυσκοιλιότητα είναι το κύριο σύμπτωμα τότε μπορεί να χορηγηθεί ήπιο καθαρτικό (υπακτικό). Αντίθετα αν το κύριο σύμπτωμα είναι η διάρροια τότε μπορεί να χορηγηθούν αντιδιαρροϊκά για την αντιμετώπιση της.
Μείωση του αέρα που καταπίνουμε
Για όσους έχουν χρόνιο ρέψιμο, οι γιατροί μπορεί να συστήσουν τρόπους για τη μείωση της ποσότητας του αέρα που καταπίνουμε. Οι συστάσεις λένε να αποφεύγουμε το μάσημα τσίχλας και την κατανάλωση σκληρών γλυκών. Η αργή κατανάλωση του γεύματος και ο έλεγχος της οδοντοστοιχίας από τον οδοντίατρο, ώστε να διαπιστωθεί η σωστή εφαρμογή της, μπορούν επίσης να βοηθήσουν.
Τα αέρια μπορεί να μας προκαλούν δυσφορία και αμηχανία, αλλά δεν απειλούν τη ζωή μας. Η κατανόηση των αιτιών, των τρόπων μείωσης των συμπτωμάτων και η θεραπεία θα βοηθήσει τους περισσότερους ανθρώπους να βρουν κάποια ανακούφιση.
Η υδροθεραπεία του παχέος εντέρου βοηθάει πολύ!

Πορδοπεριστάσεις
-Κλάσιμο κάτω από τα σκεπάσματα. Ύπουλος τρόπος αερισμού, μιας και το κλειστό και ζεστό περιβάλλον των σκεπασμάτων είναι αρκετό για να μεγιστοποιήσει το μποχώδες αποτέλεσμα και, συνεπεία αυτού, η πορδή θα κάνει την εμφάνισή της θεαματικά, ζεστή και αχνιστή στο σώμα του άλλου. Αν δε σηκωθούν και τα σκεπάσματα, θα ορμίσει έξω σαν τη χιονοστιβάδα και θα βρωμίσει τα πάντα στο πέρασμά της.
-Κλάσιμο στο νερό. Είστε σε πισίνα, στη θάλασσα ή σε μπανιέρα μαζί με το ταίρι σας και ξαφνικά παρατηρείτε το πρόσωπό του να συσπάται στιγμιαία και μετά να χαλαρώνει ανακουφισμένο, ενώ ταυτόχρονα φυσαλίδες ανεβαίνουν από το βυθό. Μπορείτε να είστε σίγουροι ότι το ταίρι σας μόλις έκλασε.
-Δημόσιο κλάσιμο. Μέγιστη «γουρουνιά». Αν είστε στην Πανεπιστημίου θα περάσει απαρατήρητη, αν στέκεστε και δεν περπατάτε μπορείτε να την αποδώσετε σε κάποιο καταλυτικό αυτοκίνητο. Αν είστε όμως σε μια αίθουσα, ακόμα και αν δεν ακουστεί, θα γίνει αντιληπτή από τη μπόχα και τη δυσωδία. Και τότε θα κοιτάζει ο ένας τον άλλο καχύποπτα.
-Κλάσιμο στο σεξ. Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες. Την ώρα που βγαίνει το μαντζαφλάρι, μπορεί να βγει μαζί του και καμιά καταπιεσμένη κλανιά. Να είστε σίγουροι πως ο σύντροφος θα δείξει κατανόηση, αλλά δεν θα το θεωρήσει ως επιβράβευση των κόπων του. Ειδικά αν συμβεί στην αλλαγή στάσης και βρωμάει και από πάνω, χλωμή προβλέπεται η συνέχεια.
Κάλυψη, απόκρυψη, παραλλαγή
Ο πιο πρακτικός τρόπος για να εξουδετερώσουμε τον θόρυβο της πορδής είναι ο βήχας. Κάθε μία που αμολάμε δηλαδή, ρίχνουμε κι ένα τρανταχτό βήξιμο. Θέλει λίγη εξάσκηση για να μάθει κάποιος να τα συντονίζει, αλλά είναι εφικτό. Βέβαια, αυτό δεν εξουδετερώνει το πρόβλημα της οσμής, οπότε έχει πρακτική εφαρμογή σε πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις (π.χ. όταν ο άλλος έχει συνάχι).
Πρακτική χρήση της πορδής
Το κλάσιμο σε συνεχόμενους «κανονιοβολισμούς» (κατά ριπάς) μπορεί, επίσης, να αποθηκευτεί σαν ηχητικό ντοκουμέντο, και να αποτελέσει ήχο κουδουνίσματος σε εισόδους κατοικιών για την τρομοκράτηση των απρόσκλητων επισκεπτών.
Είναι δυνατή η ανάφλεξη της πορδής;
Η απάντηση είναι «ναι». Ο εύφλεκτος χαρακτήρας των αερίων οφείλεται στο μεθάνιο και το υδρογόνο. Οι αναλογίες αυτών των αερίων εξαρτώνται κυρίως από τα τα βακτήρια που ζουν στο ανθρώπινο παχύ έντερο, τα οποία προκαλούν τη ζύμωση των τροφών που δεν έχουν απορροφηθεί από τη γαστρεντερική περιοχή πριν φτάσουν στο κόλον.
Γιατί οι πορδές κάνουν θόρυβο;
Οι ήχοι παράγονται από τις δονήσεις του πρωκτικού ανοίγματος. Οι ήχοι εξαρτώνται από την ταχύτητα απομάκρυνσης των αερίων και την στενότητα των μυών του πρωκτικού σφιγκτήρα.
Γιατί υπάρχει χρονική καθυστέρηση μεταξύ πορδής και οσμής;
Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμία καθυστέρηση. Βγαίνουν ταυτόχρονα από τον πρωκτό. Απλά μεσολαβούν λίγα δευτερόλεπτα, για να φτάσει η οσμή μέχρι τα ρουθούνια του πέρδοντα.
Ποιες πορδές μυρίζουν πιο πολύ; Των ανδρών ή των γυναικών;
Επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει, ότι οι πορδές των γυναικών έχουν πιο έντονη οσμή. Αλλά οι πορδές των ανδρών είναι μεγαλύτερες σε «όγκο», γι' αυτό τους έχει βγει και «κακό όνομα». Αν εξισωθούν αυτοί οι δυο παράγοντες, τότε μπορούμε να πούμε ότι μυρίζουν το ίδιο περίπου.
Έχει σχέση η κλανιά με το ρέψιμο;
Όχι. Το ρέψιμο ξεκινά από το στομάχι, ενώ η πορδή από το παχύ έντερο. Εκτός αυτού, έχουν και διαφορετική χημική σύσταση.
Είναι επιβλαβής για την υγεία, η συγκράτηση της πορδής;
Υπάρχουν διάφορες απόψεις επ' αυτού. Συνήθως δεν προκαλείται κάποια βλάβη. Σε έντονες περιπτώσεις όμως, μπορεί να προκαλέσει πόνο του στομάχου, διάταση του εντέρου, ή ακόμα και αιμορροΐδες ή ακόμη και ειλεό. Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Κλαύδιος μάλιστα, είχε δημιουργήσει έναν νόμο, με τον οποίο νομιμοποιούσε το κλάσιμο στις δεξιώσεις, με γνώμονα την υγεία των ανθρώπων.
Είναι φυσιολογικό να απολαμβάνει κάποιος την οσμή της πορδής του;
Φυσιολογικότατο και συμβαίνει παγκοσμίως.
Τα οφέλη των αερίων ή πορδών
Όλες οι πορδές είναι σωτήριες,αφού απαλλάσσουν τον άνθρωπο από την ενοχλητική παρουσία των αερίων. Αυτή η εκκένωση αποτρέπει πολλές ασθένειες, όπως,λ.χ., την κατάθλιψη, τη σχιζοφρένεια, τη σπαστική κολίτιδα, τις ζαλάδες, τη στηθάγχη, κ.α. Αλλά όταν οι πορδές δε βρίσκουν διέξοδο γίνονται πολύ επιζήμιες.
Βιβλιογραφία 
proctoclinic.gr

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

Διαβάστηκε 53136 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2019 18:44
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Πλατυελμινθιάσεις Πλατυελμινθιάσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις πλατυελμινθιάσεις

    Οι πλατυέλμινθες είναι σκώληκες (κεστώδη) του γαστρεντερικού με σωματική κατάτμηση. Η κεφαλή του ονομάζεται σκώληκας, το αλυσιδωτό τους σώμα ονομάζεται στρόβιλος, και κάθε τμήμα του είναι μια προγλωττίδα. Το αλυσιδωτό σώμα των προγλωττίδων ποικίλλει σε μήκος, από 3 mm έως 25 m.

    • Ο κύκλος ζωής των περισσότερων πλατυελμίνθων απαιτεί έναν ενδιάμεσο ξενιστή πριν προσβληθεί ο άνθρωπος. Ο άνθρωπος, συνήθως, μολύνεται τρώγοντας την κυστική μορφή σε κάποιον ιστό (χοιρινό, βοδινό, ψάρια του γλυκού νερού) ή τρώγοντας ένα μολυσμένο αρθρόποδο (ψύλλοι των αρουραίων, σκαθάρια, κατσαρίδες, ψύλλοι των σκύλων ή φθείρες) που μπορεί να βρεθεί σε αποξηραμένα ή ευμεγέθη δημητριακά ή σε αποθηκευμένα προϊόντα. Μικρά παιδιά και ενήλικοι που παίζουν με ένα κατοικίδιο σκύλο ή γάτα, μπορεί να μεταφέρουν ένα μολυσμένο ενδιάμεσο ξενιστή στα χέρια τους αν φάνε κάτι που έχει πέσει στο πάτωμα ή στο χώρο του ζώου. Σε ένα είδος πλατυελμινθίασης που δεν προσβάλλει το έντερο, την εχινοκοκκίαση, οι άνθρωποι μολύνονται από την επαφή με μολυσμένα περιττώματα σκύλων.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες προσβάλλονται 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    Taenia saginata (ταινία των βοοειδών):

    • Ήπιες κοιλιακές κράμπες 
    • Περιπρωκτική ενόχληση στο πέρασμα των προγλωττίδων
    • Στην εντερική φάση - ήπια κοιλιακά ενοχλήματα

    Taenia solium (ταινία του χοίρου):

    • Στην εντερική φάση - ήπια κοιλιακά ενοχλήματα 
    • Στη μεταναστευτική των προνυμφών: κυστικέρκωση του ανθρώπου με διαταραχή της λειτουργικότητας του κεντρικού νευρικού συστήματος: κεφαλαλγία, ελαττωμένη όραση, σπασμοί, ενδοκράνια υπέρταση, διανοητική έκπτωση

    Diphyllobothrium latum (έλμινθας των ψαριών):

    • Στην εντερική μορφή ανταγωνίζεται τη βιταμίνη Β12 και παρεμβαίνει στην απορρόφησή της από τον άνθρωπο. Μεγαλοβλαστική αναιμία με γλωσσίτιδα, απώλεια των θηλών της γλώσσας και νευρολογικά συμπτώματα

    Hymenolepis nana (σε μεγάλο αριθμό σκωλήκων):

    • Κοιλιακές κράμπες 
    • Διάρροια
    • Έμετοι
    • Απώλεια βάρους

    Εχινοκοκκίαση (υδατίδα νόσος):

    • Τα συμπτώματα εξαρτώνται από το μέγεθος της κύστης. Πιο συχνή εντόπιση είναι στο δεξιό λοβό του ήπατος. Σπληνικές, νεφρικές, εγκεφαλικές, οφθαλμικές, οστέινες υδατίδες κύστεις έχουν αναφερθεί
    • Σπάνια είναι τα αλλεργικά συμπτώματα
    • Ήπια ως μέτρια ηωσινοφιλία 

    Dipilidium caninum:

    • Ήπια κοιλιακή δυσχέρεια
    • Ανησυχία
    • Ηωσινοφιλία 

    ΑΙΤΙΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    • Οι σημαντικοί πλατυέλμινθες που μπορούν να μολύνουν τον άνθρωπο περιλαμβάνουν: Taenia saginata (ταινία των βοοειδών), Taenia solium (ταινία του χοίρου), Diphyllobothrium latum (έλμινθας των ψαριών), Hymenolepis nana (έλμινθας των νάνων), Hymenolepis diminuta (έλμινθας των τρωκτικών) και Dipilidium caninum (έλμινθας των ζώων)
    • Η εχινονοκοκκίαση είναι η εξωεντερική πλατυελμινθίαση. Τρεις τύποι μπορεί να προσβάλλουν τον άνθρωπο: Echinococcus granulosis (υδατίδα νόσος ήπατος, σπληνός, κλπ.), Echinococcus multilocularis (κυψελιδική υδατίδα νόσος) και Echinococcus vogeli (πολυκυστική υδατίδα νόσος)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    Ταξίδι στη Μέση Ανατολή, Ρωσία, Αφρική και βρώση κακοψημένου φαγητού (T. saginata), ταξίδι στο Μεξικό, Λατινική Αμερική, Αφρική, Ινδία, Ισπανία, Μέση Ανατολή και βρώση μισοψημένου χοιρινού (T. solium), ταξίδι στην Αλάσκα, Καναδά, Ιαπωνία, Μέση Ανατολή και βρώση ψαριών του γλυκού νερού που δεν μαγειρεύτηκαν καλά (D. latum). Ποικίλα παιχνίδια με σκύλους (D. caninum). Επαφή με σκύλους, ιδιαίτερα εκείνους που φυλάνε πρόβατα (Ε. granulosis)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Η πλειοψηφία των εντερικών πλατυελμινθιάσεων είναι ασυμπτωματική. Ένας ασθενής μπορεί να το αντιληφθεί μόνο με την εμφάνιση μιας προγλωττίδας στα κόπρανα
    • Η διαφορική διάγνωση των γενικών εντερικών συμπτωμάτων είναι ευρεία
    • Η διαφορική διάγνωση των κύστεων εξαρτάται από την εντόπιση. Υπάρχει μεγάλο εύρος καλοήθων και καοήθων κύστεων 
    • Κακοήθης αναιμία (D. latum)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μικροσκοπική εξέταση της προγλωττίδας στα κόπρανα
    • Αναγνώριση των αυγών στα κόπρανα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • T. solium: κυστίκερκοι μπορεί να εμφανισθούν σε οποιοδήποτε ιστό του σώματος. Κύστεις 5-10 mm στα μαλακά μόρια. Αποτιτανωμένες κύστεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα και τους γραμμωτούς μυς
    • D. latum: μακροκυτταρική μεγαλοβλαστική αναιμία
    • Ε. granulosis: υδατίδες κύστεις εμφανίζονται πιο συχνά στο δεξιό λοβό του ήπατος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • T. saginata: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • T. solium: εξέταση κοπράνων για προγλωττίδες 
    • D. latum: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • H. nana: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • H. diminuta: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • D. caninum: προγλωττίδες στα κόπρανα
    • Ε. granulosis: σκώληκες στην αναρρόφηση από την κύστη

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • T. saginata: σπάνια ορατή στο γαστρεντερικό ακτινογραφικό έλεγχο με σκιαγραφικό (λεπτό έντερο)
    • T. solium: απλές ακτινογραφίες μπορεί να δείξουν αποτιτανωμένες κύστεις στον υποδόριο ιστό ή τον εγκέφαλο. Η αξονική τομογραφία μπορεί να αποκαλύψει αποτιτανωμένες και μη κύστεις. Η μαγνητική τομογραφία μπορεί επίσης να είναι χρήσιμη
    • Ε. granulosis: σπινθηρογράφημα ήπατος, αξονική τομογραφία και υπερηχογράφημα αποκαλύπτουν τις κύστεις

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • T. solium: βιοψία με εκτομή υποδόριου ιστού. Υπάρχουν διαθέσιμες αρκετές ανοσοδιαγνωστικές δοκιμασίες 
    • D. latum: χαρακτηριστικά φλοιώδη αυγά στα κόπρανα
    • H. nana: αυγά με διπλή μεμβράνη στα κόπρανα 
    • Ε. granulosis: υπάρχουν διαθέσιμες αρκετές ορολογικές δοκιμασίες. Επισυμβαίνουν όμως ψευδώς θετικές και ψευδώς αρνητικές αντιδράσεις 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικοί ασθενείς

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Προσδιορισμός του τρόπου μετάδοσης και γενική υποστηρικτική αγωγή κατά τη θεραπεία
    • Υγιεινή όσον αφορά τα κόπρανα κατά τη διάρκεια και μετά το τέλος της θεραπευτικής αγωγής
    • Στη νευροκυστικέρκωση, σκέψη για κορτικοστεροειδή (για το εγκεφαλικό οίδημα) και αντισπασμωδικά

    Echinococcus LifeCycleCDC

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Για τις ταινίες, καλά μαγειρεμένα βοδινό και χοιρινό κρέας (ιδιαίτερα σε ταξίδια εκτός χώρας)
    • Να αποφεύγονται ωμά και άψητα ψάρια 
    • Προσοχή στα κατοικίδια σκυλιά, ιδιαίτερα αν χρησιμοποιούνται για το φύλαγμα προβάτων με ενδημική υδατίδα νόσο
    • Προσεκτικό πλύσιμο χεριών μετά την τουαλέτα 
    • Να αποφεύγεται η βρώση τροφής που έχει πέσει στο πάτωμα (H. nana)
    • Να εξασφαλίζεται ότι τα κατοικίδια δεν έχουν ψύλλους ή φθείρες ή αν έχουν να αποφεύγεται η επαφή τους με μικρά παιδιά (D. caninum)
    • Να αποφεύγεται το τάισμα των σκύλων με τα άχρηστα προϊόντα σφαγμένων ζώων (υδατίδα νόσος)

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Εντερική φάση D. latum (ψάρια), T. saginata (βοδινό), D. caninum (σκύλος) και T. solium (χοιρινό): νικλοζαμίδη, μασώμενα δισκία (1 gr) καλά μασημένα. Παιδιά βάρους άνω των 40 Kg 3 δισκία (1,5 gr). Και στους ενήλικες και στα παιδιά, η δόση είναι εφάπαξ
    • H. nana (πλατυέλμινθα των νάνος): πραζικουαντέλη 25 mg/kg σε μία δόση 
    • Προνυμφική φάση του Ε. granulosis (υδατίδες κύστεις): δοκιμή της αλβενδαζόλης. Στους ενήλικες 400 mf δύο φορές την ημέρα για 28 ημέρες. Σε παιδιά άνω των 2 ετών δίνεται η δόση των ενηλίκων. Σε παιδιά 1-2 ετών, 200 mg/ημέρα
    • Στην κυστικέρκωση (προνυμφική φάση της T. solium): πραζικουαντέλη 50 mg/Kg την ημέρα σε 3 δόσεις για 14 ημέρες, τόσο σε παιδιά όσο και ενήλικες 

    Προφυλάξεις: 

    • Νικλοζαμίδη: σπάνια ναυτία και κοιλιακά άλγη
    • Πραζικουαντέλη: αίσθημα κακουχίας, καφαλαλγία και ζάλη συμβαίνουν συχνά. Σπάνια αίσθημα νάρκωσης, κοιλιακή δυσφορία, πυρετός, εφιδρώσεις, ναυτία, ηωσινοφιλία και αίσθημα κόπωσης. Πιο σπάνια επισυμβαίνουν κνησμός και εξάνθημα 
    • Αλβενδαζόλη: σπάνια διάρροια και πόνος, πιο σπάνια λευκοπενία. Μπορεί να αυξηθούν τα επίπεδα των τρανσαμινασών στον ορό

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Για την εντερική φάση των D. latum, T. saginata, T. solium και D. caninum: πραζικουαντέλη 10-20 mg/Kg σε δόση εφάπαξ. Για το H. nana, 4 δισκία σε μία δόση (2 gr) και έπειτα 2 δισκία την ημέρα για 6 ημέρες, στους ενήλικες 
    • Στην κυστικέρκωση ενηλίκων και απιδιών, αλβενδαζόλη 15 mg/Kg την ημέρα σε 3 δόσεις, για 30 ημέρες 
    • Το διχλωροφαίνιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της ταινίασης 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Έλεγχος κοπράνων για ωάρια και παράσιτα μέσα σε δύο εβδομάδες από τη λήξη της θεραπείας των πλατυελμινθιάσεων του εντερικού σωλήνα

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Οδηγίες στους ασθενείς εκείνων των εθνικών ομάδων που οι διαιτητικές τους συνήθειες τους εκθέτουν σε μόλυνση 
    • Σε ταξίδι στην Άπω Ανατολή, την Αφρική και τη Ρωσία να αποφεύγεται το όχι καλά ψημένο βοδινό
    • Η ταινία του χοίρου επιπολάζει στο Μεξικό, τη Λατινική Αμερική, την Ασία, Ινδία και Κίνα
    • Οι άνθρωποι μολύνονται τρώγοντας άψητο βοδινό και από τα ανθρώπινα απορρίμματα σε φτωχές πρακτικές υγιεινής. Κακομαγειρεμένο ψάρι (περιλαμβάνεται και ο σολομός) από γλυκά ή υφάλμυρα νερά της Ευρώπης, της Ασίας, του Καναδά, της Αλάσκας και της Αφρικής θα πρέπει να αποφεύγεται 
    • Υγιεινομική προσέγγιση της διαδικασίας κατάψυξης των ψαριών 
    • Οι έλμινθες του σκύλου αποφεύγονται με την υγιεινή εκπαίδευση των παιδιών, όταν παίζουν με κατοικίδια 
    • Έλεγχος υγιεινής της αποχέτευσης και συνεχής υγιεινομική επιθεώρηση των κρεάτων. Σε περιοχές που ανατρέφονται πρόβατα, θα πρέπει να καθαρίζονται συχνά από τα παράσιτα τους οι σκύλοι. Πτώματα προβάτων δεν θα πρέπει να ρίχνονται στους σκύλους για τροφή ώστε να αποφεύγεται επαφή τους με υδατίδες κύστεις
    • Η κατάψυξη ψαριών του γλυκού νερού στους 10 βαθμούς C για 48 ώρες θα σκοτώσει τα παράσιτα του D. latum
    • Οικογένειες που μένουν στο εξωτερικό, σε ενδημικές περιοχές και που θέλουν να προσλάβουν μάγειρες ή άλλο προσωπικό θα πρέπει να τους εξετάζουν κατάλληλα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Προνυμφική μορφή του T. solium: διάχυτη πολυσυστηματική κυστικέρκωση μπορεί να επισυμβεί. Προσβολή του κεντρικού νευρικού συστήματος - νευροκυστικέρκωση με σπασμούς, μηνιγγοεγκεφαλίτιδα και μυϊκή συμμετοχή μπορεί να παρουσιαστεί
    • Ε. granulosis (ενοχοκοκκίαση): απλές ή πολλαπλές κύστεις μπορεί να εμφανιστούν. Οι κύστεις μπορεί να ραγούν ενδοκοιλιακά. Ηπατικές, σπληνικές, οφθαλμικές, κοιλιακές, εγκεφαλικές κύστεις έχουν αναφερθεί
    • D. latum: αναιμία από ανεπάρκεια της βιταμίνης Β12 παρατηρείται κυρίως στους κατοίκους της Φινλανδίας. Τα νευρολογικά συμπτώματα περιλαμβάνουν αιμωδίες, παραισθησίες, αστάθεια βαδίσματος και αδυναμία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οι περισσότερες εντερικές μορφές των πλατυελμίνθων των ενηλίκων αντιμετωπίζονται ικανοποιητικά με τα τρέχοντα φάρμακα. Αναφέρονται ποσοστά ίασης 95%
    • Μπορεί να χρειαστεί δεύτερος γύρος θεραπείας 
    • Στην υδατίδα νόσο των κυψελίδων (πνευμονική εχινοκοκκίαση) αν η πνευμονική κύστη δεν εξαχθεί άθικτη, η θνησιμότητα μέσα στη 10ετία ανέρχεται στο 90%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Φτωχή ατομική υγιεινή και επιθυμία για ποικίλα παιχνίδια με σκύλους, μπορεί να οδηγήσει σε μόλυνση

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    kjp 55 1 61f1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρόνια διάρροια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμοιβάδωση

    Ασκαρίδες εντέρου

    Οξεία διάρροια

    Εντερικά παράσιτα

    Βιταμινική ανεπάρκεια

    Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

    Κνησμός δακτυλίου του πρωκτού

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Παρασίτωση από Blastocystis hominis

    Λαμβλίαση

    Tριχίνωση

    Κρυπτοσποριδίωση

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μία χρόνια συστηματική, φλεγμονώδης νόσος, άγνωστης αιτιολογίας, που προσβάλλει καθ' υπεροχής τις αρθρώσεις. Η αρθρική φλεγμονή μπορεί να παρουσιάσει ύφεση, αλλά αν συνεχιστεί, συνήθως, καταλήγει σε καταστροφή της αρθρώσεως και αναπηρία.

    Συγκεκριμένες εξωαρθρικές εκδηλώσεις είναι χαρακτηριστικές, συμπεριλαμβανομένων των ρευματοειδών οζιδίων, αρτηρίτιδας, νευροπάθειας, σκληρίτιδας, περικαρδίτιδας και σπληνομεγαλίας.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό, Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσοποιητικό, Πνευμονικό, Καρδιαγγειακό, Νευρικό

    Γενετική: Η οροθετική ρευματοειδής αρθρίτιδα αθροίζεται στις οικογένειες. Οι γενετικοί παράγοντες, ενάντια στις αλληλεπιδράσεις τους με περιβαλλοντικούς επιταχυντές δεν είναι ξεκάθαροι. Το HLA-DR4 εμφανίζεται στο 70% των Καυκασίων οροθετικών ασθενών σε σύγκριση με το 25% των μαρτύρων. Αυξημένος σχετικός κίνδυνος των 4-5 φορών για το DR4-θετικό άτομο, αν και μόνο μια μειονότητα επηρεάζεται.

    Επικρατέστερη ηλικία: 3η με 6η δεκαετία

    Επικρατέστερο φύλο: 

    • Γυναίκες > Άνδρες (ολική επίπτωση και επιπολασμός των αρθρικών εκδηλώσεων)
    • Άνδρες > Γυναίκες (εκδηλώνουν περισσότερο συστηματική νόσο)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Πρωινή δυσκαμψία
    • Οίδημα αρθρώσεων
    • Πόνος σε παθητική κίνηση
    • Θερμότητα στην άρθρωση 
    • Τυπική αρθρική παραμόρφωση 
    • Κόπωση 
    • Κατάθλιψη 
    • Κακουχία
    • Ανορεξία 
    • Ρευματοειδή οζίδια
    • Λεμφαδενοπάθεια 
    • Σπληνομεγαλία 
    • Οφθαλμική προσβολή
    • Νευροπάθειες από παγίδευση νεύρων (στις οστικές αλλοιώσεις ή στο οίδημα)

    ΑΙΤΙΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Αρθριτογενή ερεθίσματα ενεργοποιούν και το χυμικό και το κυτταρικό ανοσολογικό σύστημα σε ευπαθείς δείκτες. Αντισώματα (IgG, IgM, IgA αντιανοσοσφαιρίνες) που παράγονται από Β κύτταρα και πλασματτοκύτταρα είναι σε συμπλέγματα και καθηλώνουν το συμπλήρωμα, καταλήγοντας σε μια φλεγμονώδη διαδικασία. Διήθηση από λεμφοκύτταρα, κυρίως. βοηθητικά CD4 κύτταρα. Λοιμώδης αιτιολογία δεν έχει αποδειχθεί

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • HLA-DR4
    • Οικογενειακό ιστορικό
    • Γυναίκες φύλο, ηλικίας 20-50 χρόνων

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Σύνδρομο Sjogren
    • Σαρκοείδωση
    • Πολυμυοσίτιδα
    • Διαβρωτική οστεοαρθρίτιδα
    • Οροαρνητική πολυαρθρίτιδα
    • Αγγειΐτιδα
    • Ουρική αρθρίτιδα
    • Ψευδοουρική αρθρίτιδα
    • Φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου
    • Αντιδράσεις υπερευαισθησίας
    • Σύνδρομο Reiter
    • Σύνδρομο Αδαμαντιάδη
    • Ψωριασική αρθρίτιδα
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Νόσος του Lyme
    • Σκληρόδερμα
    • Χρόνια λοίμωξη 
    • Αποφρακτική κακοήθεια 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αιματοκρίτης - ήπια αναιμία είναι συνήθης
    • Ταχύτητα καθιζήσεως (ΤΚΕ) - συνήθως αυξημένη, βοηθητικός προσδιορισμός στην παρακολούθηση της ενεργότητας της νόσου
    • Ρευματοειδής παράγοντας - τίτλος > 1:80 ανιχνεύσιμος σε 70-80% των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα
    • ΑΝΑ - παρόν στο 20-30%
    • Συμπλήρωμα (CH50), C3, C4 - φυσιολογικό ή αυξημένο, πολύ χρησιμότερο να διακρίνονται άτομα με πρώιμη ρευματοειδή αρθρίτιδα από αυτούς με πρώιμο λύκο, στους οποίους τα επίπεδα είναι μειωμένα 
    • Άλλα: ηλεκτρολύτες, κρεατινίνη, ηπατική λειτουργία
    • Αρθριτικό υγρό
    1. Κιτρινωπό - λευκό, θολό, χαμηλής γλοιότητας 
    2. Ο "θρόμβος βλεννίνης" είναι χαλαρός ή εύθραστος λόγω της εκφύλισης του υαλουρονικού οξέος από λυσοσωμικά ένζυμα
    3. Λευκά αιμοσφαίρια αρθρικού υγρού, αυξημένα (3500-50000)
    4. Αρθρικό CH50 είναι χαμηλότερο από αυτό του ορού
    5. Πρωτεΐνη αρθρικού υγρού - περίπου 4,2 g/dL (42 g/L)
    6. Διαφορά γλυκόζης ορού - άρθρωσης ≥ 30 mg/dL (≥ 1,67 mmol/L)

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλουν τα ευρήματα: Προηγούμενη θεραπεία με ανοσοκατασταλτικά μπορεί να δείξει φυσιολογικά αποτελέσματα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Διήθηση του αρθρικού υγρού από λεμφοκύτταρα, πλασματοκύτταρα και μακροφάγα 
    • Υπερτροφία και υπερπλασία κυττάρων αρθρικού υμένα
    • Τοπική παραγωγή IgG με χαρακτήρα ρευματοειδή παράγοντα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Καμία, η βιοψία των οζιδίων δεν ενδείκνυνται στη διάγνωση 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Οι ακτινογραφίες σπάνια χρειάζονται στη διάγνωση, αλλά είναι χρήσιμες στην παρακολούθηση της εξέλιξης της νόσου 
    • Αρθρογραφία - για να καθοριστούν οι αρθρικές ανωμαλίες ή ο τραυματισμός σε μία υποστηρικτική δομή 
    • Σπινθηρογράφημα οστών - αν έχετε υποψία για άσηπτη νέκρωση (καλύτερα να μη γίνεται) 
    • Αξονική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία - χρήσιμα σε ειδικές περιπτώσεις όπως συμπτώματα από την αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    4 από 7 πρέπει να είναι παρόντα. Τα κριτήρια 1 ως 4 πρέπει να είναι παρόντα για τουλάχιστον 6 εβδομάδες:

    • Πρωινή δυσκαμψία > 1 ώρας διάρκεια
    • Αρθρίτιδα τουλάχιστον σε 3 ομάδες αρθρώσεων με οίδημα μαλακού ιστού ή υγρό 
    • Αρθρίτιδα που προσβάλλει τουλάχιστον μια από τις ακόλουθες ομάδες αρθρώσεων: κεντρικές ενδοφαλαγγικές, μετακαρπιοφαλαγγικές ή καρποί
    • Οίδημα συμμετρικών αρθρώσεων 
    • Υποδόρια οζίδια 
    • Θετική δοκιμασία ρευματοειδή παράγοντα
    • Ακτινογραφικές αλλοιώσεις σύμφωνες με το ρευματοειδή παράγοντα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής εκτός από επιλεγμένα επείγοντα περιστατικά ή ορθοπεδικές διεργασίες 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Έμφαση στην άσκηση και την κινητικότητα, γενική φροντίδα υγιεινής 
    • Ειδική έμφαση πρέπει να δίνεται στα εξής: μείωση του στρες στις αρθρώσεις, φυσιοθεραπεία και εργασιοθεραπεία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Ενθαρρύνετε πλήρη δραστηριότητα, αλλά αποφύγετε τις βαριές δουλειές και την έντονη άσκηση κατά τη διάρκεια των ενεργών φάσεων, λόγω του κινδύνου της επίτασης της φλεγμονής της άρθρωσης 
    • Υδροθεραπεία ή ασκήσεις στο νερό είναι αποτελεσματικά και ανακουφιστικά 

     14

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Υπάρχει αμφισβήτηση σχετικά με την "πυραμίδα της θεραπείας" (που ξεκινάει με τα αντιφλεγμονώδη και προχωράει σε φάρμακα τροποποιητικά της νόσου) και σχετικά με τη χρήση θεραπευτικών συνδυασμών 

    • Πρώιμη νόσος ή οξεία/χρόνια φλεγμονή: ασπιρίνη ή άλλο ΜΣΑΦ
    • Σοβαρή νόσος ή σαν ενδιάμεσα φάρμακα ύφεσης - έξαρσης: κορτικοστεροειδή (5-15 mg πρεδνιζόνης ή ισοδυνάμου κάθε μέρα). Για μικρής διάρκειας χρήσιμη μόνο
    • Εμμένουσα ενεργότητα νόσου (χρόνια αρθροθυλακίτιδα) - παράγοντες ύφεσης - έξαρσης:
    1. Αθελονοσιακά: υδροξυχλωροκίνη 400 mg κάθε ημέρα για 2-3 μήνες, μετά 200 mg την ημέρα, συνήθως δοκιμασία 6 μηνών για να φανούν τα πρώτα αποτελέσματα
    2. Χρυσός: δισκία από του στόματος 6-10 mg/ημέρα, επανεξέταση μετά από 4-6 μήνες ή 1 gr συνολική δόση. Ενέσιμος χρυσός δίνεται εβδομαδιαία μέχρι να δοθεί συνολική δόση 1 γραμμαρίου, μετά επανεξετάστε
    3. Σουλφασαλαζίνη: 50 mg/ημέρα, αυξάνοντας σε 2 g/ημέρα μέσα σε ένα μήνα, μέγιστη δοσολογία είναι 2-3 g/ημέρα, δοκιμασία 4-6 μηνών 
    4. D-πενικιλλαμίνη: 250 mg/ημέρα αρχικά, αυξάνοντας αργά μέχρι ένα μέγιστο των 750-1000 mg/ημέρα, δοκιμασία 6-9 μηνών με τουλάχιστον 8-12 εβδομάδων σε μέγιστη δοσολογία 
    5. Μεθοτρεξάτη: 5-15 mg/εβδομάδα από το στόμα, δοκιμασία 3-6 μηνών - για νόσο που εξαρτάται από στεροειδή ή εφόσον άλλα μέτρα είναι ανεπιτυχή ή ελάχιστα ανεκτά. Ο ρόλος της σε πρώιμη νόσο είναι υπό αμφισβήτηση

    Δεν υπάρχει θεραπεία για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Ωστόσο, οι κλινικές μελέτες δείχνουν ότι η ύφεση των συμπτωμάτων είναι πιο πιθανή όταν η θεραπεία ξεκινά νωρίς με φάρμακα γνωστά ως αντιρρευματικά φάρμακα που τροποποιούν τη νόσο (DMARDs).

    Φάρμακα

    Οι τύποι φαρμάκων που συνιστά ο γιατρός σας θα εξαρτηθούν από τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων σας και από πόσο καιρό είχατε ρευματοειδή αρθρίτιδα.

    • ΜΣΑΦ. Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) μπορούν να ανακουφίσουν τον πόνο και να μειώσουν τη φλεγμονή. Τα μη αντισταθμιστικά ΜΣΑΦ περιλαμβάνουν ιβουπροφαίνη και νατριούχο ναπροξένη. Ισχυρότερα ΜΣΑΦ διατίθενται με ιατρική συνταγή. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ερεθισμό του στομάχου, καρδιακά προβλήματα και νεφρική βλάβη.
    • Στεροειδή. Τα κορτικοστεροειδή φάρμακα, όπως η πρεδνιζόνη, μειώνουν τη φλεγμονή και τον πόνο και την αργή βλάβη των αρθρώσεων. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν αραίωση οστών, αύξηση βάρους και διαβήτη. Οι γιατροί συχνά συνταγογραφούν ένα κορτικοστεροειδές για την ανακούφιση των συμπτωμάτων γρήγορα, με στόχο τη σταδιακή μείωση του φαρμάκου.
    • DMARDs. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να επιβραδύνουν την εξέλιξη της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και να σώσουν τις αρθρώσεις και άλλους ιστούς από μόνιμη βλάβη. Τα συχνά DMARDs περιλαμβάνουν μεθοτρεξάτη, λεφλουνομίδη, υδροξυχλωροκίνη  και σουλφασαλαζίνη. Οι παρενέργειες ποικίλλουν, αλλά μπορεί να περιλαμβάνουν βλάβη στο ήπαρ και σοβαρές πνευμονικές λοιμώξεις.
    • Βιολογικοί παράγοντες. Επίσης γνωστοί ως τροποποιητές βιολογικής απόκρισης, αυτή η νεότερη κατηγορία DMARDs περιλαμβάνει: abatacept, adalimumab, anakinra, certolizumab, etanercept, golimumab, infliximab, rituximab, sarilumab και tocilizumab. Τα βιολογικά DMARDs είναι συνήθως πιο αποτελεσματικά όταν συνδυάζονται με συμβατικό DMARD, όπως μεθοτρεξάτη. Αυτός ο τύπος φαρμάκου αυξάνει, επίσης,τον κίνδυνο λοιμώξεων.
    • Στοχευμένα συνθετικά DMARDs. Το Baricitinib, το tofacitinib και το upadacitinib μπορούν να χρησιμοποιηθούν εάν τα συμβατικά DMARDs και τα βιολογικά δεν ήταν αποτελεσματικά. Υψηλότερες δόσεις τοφασιτινίμπης μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο θρόμβων αίματος στους πνεύμονες, σοβαρών καρδιακών επεισοδίων και καρκίνου.

    Ο γιατρός σας μπορεί να σας παραπέμψει σε έναν φυσιοθεραπευτή που μπορεί να σας διδάξει ασκήσεις για να διατηρήσετε τις αρθρώσεις σας ευέλικτες. Ο θεραπευτής μπορεί επίσης να προτείνει νέους τρόπους για να κάνετε καθημερινές εργασίες που θα είναι ευκολότερες στις αρθρώσεις σας. Για παράδειγμα, μπορεί να θέλετε να παραλάβετε ένα αντικείμενο χρησιμοποιώντας τα αντιβράχια σας. Οι βοηθητικές συσκευές μπορούν να διευκολύνουν την αποφυγή καταπόνησης στις αρθρώσεις σας. Για παράδειγμα, ένα μαχαίρι κουζίνας εξοπλισμένο με χειρολαβή βοηθά στην προστασία των αρθρώσεων των δακτύλων και του καρπού σας. Ορισμένα εργαλεία, όπως κουμπιά, μπορούν να διευκολύνουν το ντύσιμο. Οι κατάλογοι και τα καταστήματα ιατρικών ειδών είναι καλά μέρη για να αναζητήσετε ιδέες.

    Χειρουργική επέμβαση

    Εάν τα φάρμακα αποτυγχάνουν να αποτρέψουν ή να επιβραδύνουν τη βλάβη των αρθρώσεων, εσείς και ο γιατρός σας μπορεί να εξετάσετε το ενδεχόμενο χειρουργικής επέμβασης για την αποκατάσταση των κατεστραμμένων αρθρώσεων. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να βοηθήσει στην αποκατάσταση της ικανότητάς σας να χρησιμοποιείτε την άρθρωσή σας. Μπορεί επίσης να μειώσει τον πόνο και να βελτιώσει τη λειτουργία.

    Η χειρουργική επέμβαση ρευματοειδούς αρθρίτιδας μπορεί να περιλαμβάνει μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες διαδικασίες:

    • Συνοκτομή. Η χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση της φλεγμονώδους επένδυσης της άρθρωσης μπορεί να μειώσει τον πόνο και να βελτιώσει την ευελιξία της άρθρωσης.
    • Επισκευή τενόντων. Η φλεγμονή και η βλάβη των αρθρώσεων μπορεί να προκαλέσουν χαλάρωση ή ρήξη των τενόντων γύρω από την άρθρωση. Ο χειρουργός σας μπορεί να είναι σε θέση να επισκευάσει τους τένοντες γύρω από την άρθρωση σας.
    • Επιδιόρθωση άρθρωσης. Η χειρουργική επιδιόρθωση μιας άρθρωσης μπορεί να συνιστάται για τη σταθεροποίηση ή την ευθυγράμμιση της άρθρωσης και για την ανακούφιση του πόνου όταν η αντικατάσταση της άρθρωσης δεν είναι επιλογή.
    • Ολική αντικατάσταση αρθρώσεων. Κατά τη χειρουργική επέμβαση αντικατάστασης αρθρώσεων, ο χειρουργός σας αφαιρεί τα κατεστραμμένα μέρη της άρθρωσης σας και εισάγει μια πρόθεση από μέταλλο και πλαστικό. Η χειρουργική επέμβαση ενέχει κίνδυνο αιμορραγίας, λοίμωξης και πόνου. Συζητήστε τα οφέλη και τους κινδύνους με το γιατρό σας.

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    Αλληλεπιδράσεις φαρμάκων με ΜΣΑΦ:

    • Αντιόξινα: Μειώνουν το ρυθμό και την έκταση της απορρόφησης των ΜΣΑΦ, ποικίλο αποτέλεσμα
    • Αντιπηκτικά: Η φαινυλβουταζόνη και η οξυφαινυλβουταζόνη, επιταχύνουν τη δράση της βαρφαρίνης. Όλα τα ΜΣΑΦ αυξάνουν τον κίνδυνο αιμορραγίας σε ασθενή που υφίσταται αντιπηκτική θεραπεία 
    • Αντιδιαβητικά από το στόμα: Η ασπιρίνη, φαινυλβουταζόνη και οξυφαινυλβουταζόνη, μπορεί να ενισχύουν τη δράση των αντιδιαβητικών
    • Αντιϋπερτασικά/διουρητικά: Τα ΜΣΑΦ μπορεί να μετριάζουν τη δράση των διουρητικών β-αναστολέων, υδραλαζίνης, πραζοσίνης και αναστολείς ΜΕΑ
    • Λίθιο: Αύξηση των επιπέδων του λιθίου του πλάσματος μπορεί να συμβεί, ειδικά με την ινδομεθακίνη και τη δικλοφενάκη
    • Μεθοτρεξάτη: Το σαλικυλικό αναστέλλει τη νεφρική κάρθαση της μεθοτρεξάτης και μπορεί να εμφανιστούν τοξικά επίπεδα
    • Φαινυτοΐνη: Η φαινυλβουταζόνη αναστέλλει το μεταβολισμό της φαινυτοΐνης. Τα σαλικυλικά αποσυνδέουν τη φαινυτοΐνη από την αλβουμίνη και αυξάνουν τη συγκέντρωση του ελεύθερου φαρμάκου 
    • Προβενεσίδη: Αναστέλλει τη νεφρική κάθαρση πολλών ΜΣΑΦ
    • Συνδυασμός ΜΣΑΦ: Αποφύγετέ τον

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Διάρκεια πρωινής δυσκαμψίας 
    • Χρόνος έναρξης της κόπωσης 
    • Ανάγκη για ΜΣΑΦ/ημέρα
    • Δύναμη σφιξίματος χεριών 
    • Αριθμός αρθρώσεων που είναι ευαίσθητες ή επώδυνες σε παθητικό εύρος κίνησης 
    • Βαθμός οιδήματος των προσβεβλημένων αρθρώσεων 
    • Ταχύτητα καθίζησης - συχνά η καλύτερη εργαστηριακή δοκιμασία για την ενεργότητα της νόσου
    • Άλλοι εργαστηριακοί έλεγχοι, όπως υποδεικνύεται, που εξαρτώνται από τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται και το βαθμό της εξέλιξης της νόσου 
    • Υδροξυχλωροκίνη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι η αμφιβληστροειδοπάθεια - οφθαλμολογικός 'ελεγχος κάθε 6 μήνες 
    • Χρυσός από του στόματος - Η κυριότερη τοξικότητα είναι ερύθημα, διάρροια, θρομβοκυττοπενία, κοκκιοκυττοπενία, πρωτεϊνουρία (σπάνια), γενική αίματος, αριθμός αιμοπεταλίων, γενική ούρων κάθε μήνα
    • Χρυσός ενδομυϊκά: Η κύρια τοξικότητα είναι ερύθημα, διάρροια, θρομβοπενία, ουδετεροπενία, πρωτεϊνουρία - γενική αίματος, αιμοπετάλια, γενική ούρων κάθε 2 εβδομάδες για 6 μήνες, μετά κάθε μήνα 
    • D-πενικιλλαμίνη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι ερύθημα, δυσανεξία από το γαστρεντερικό, πρωτεϊνουρία, θρομβοπενία, ουδετεροπενία-γενική αίματος, αιμοπετάλια, γενική ούρων κάθε 2 εβδομάδες για 6 μήνες, μετά κάθε μήνα
    • Μεθοτρεξάτη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι η ηπατική δυσλειτουργία, πιθανή τοξικότητα μυελού των οστών - γενική αίματος, αιμοπετάλια, ηπατική λειτουργία κάθε 1-3 μήνες, που εξαρτάται από τη δόση και την εμπειρία με το φάρμακο
    • Κορτικοστεροειδή: Σύνδρομο Cushing, οστεοπόρωση 
    • ΜΣΑΦ: προβλήματα από το γαστρεντερικό, ρόλος της μεθοτρεξάτης σε ταυτόχρονη χορήγηση

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Πιθανή σχέση χρήσης αντισυλληπτικών από το στόμα με μειωμένο κίνδυνο ρευματοειδούς αρθρίτιδας 
    • Συγκεκριμένοι τύποι εμφανίζονται και συγκεκριμένοι τύποι ατόμων, που προσβάλλονται

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Εκφυλιστική αρθρίτιδα και καταστροφή αρθρώσεων 
    • Αγγειΐτιδα δέρματος
    • Περικαρδίτιδα
    • Ενδοκαρδιακά ρευματοειδή οζίδια, προκαλούν βαλβιδικές ανωμαλίες και ανωμαλίες αγωγιμότητας 
    • Πλευριτική συλλογή και πνευμονική συμμετοχή 
    • Διάμεση ίνωση
    • Πολλαπλή μονονευρίτιδα, παγίδευση μέσου νεύρου 
    • Σύνδρομο Sjogren, σκληρωτικά ρευματοειδικά οζίδια 
    • Σύνδρομο Felty (σπληνομεγαλία, αναιμία, θρομβοκυττοπενία, ουδετεροπενία) - σχεδόν τελείως περιορίζεται σε οροθετικούς ασθενείς με ενεργό αρθρίτιδα
    • Επιπλοκές που προκαλούνται από τη θεραπεία (π.χ. επιπλοκές από το γαστρεντερικό με ΜΣΑΦ, σύνδρομο Cushing με μακροχρόνια χρήση στεροειδών, ηπατικές ανωμαλίες με μεθοτρεξάτη, οφθαλμικές εκδηλώσεις με PLAQUENIL

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η συνήθης πορεία μέχρι τώρα είναι η προοδευτική επιδείνωση της λειτουργίας, αυτό μπορεί να αλλάξει σημαντικά με κατάλληλες ιατρικές, χειρουργικές και φυσιοθεραπευτικές παρεμβάσεις. Το σχέδιο ελέγχου πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλες τις πλευρές της ζωής του ασθενούς

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Sjogren
    • Felty

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Η έναρξη στο γηριατρικό πληθυσμό είναι λιγότερο συνήθης (20% των ατόμων πάνω από 60 χρονών έχουν τη νόσο)
    • Παρά τη βελτιωμένη θεραπεία, αναμείνετε αυξημένη συμβολή/αλληλεπίδραση άλλων συνοσηρών καταστάσεων που εξαρτώνται από την ηλικία. Συνηθέστερα στους ηλικιωμένους είναι η περικαρδίτιδα, η σηπτική αρθρίτιδα, το σύνδρομο Sjogren
    • Οι ηλικιωμένοι έχουν μικρότερη ανοχή στα φάρμακα, αυξημένη επίπτωση νόσου ωχράς κηλίδας, που σχετίζεται με την υδροξυχλωροκίνη ερυθήματος από D-πενικιλλαμίνη και έμετου και ναυτίας που προκαλούνται από σουλφασαλαζίνη. Η τοξικότητα του χρυσού παρεντερικά δεν σχετίζεται με την ηλικία 

    ΚΥΗΣΗ 

    • Η κύηση και ο τοκετός δεν εμφανίζουν σοβαρά προβλήματα, εκτός αν υπάρχει σοβαρή νόσος μηχανικών αρθρώσεων (π.χ. ισχία)
    • Πάνω από 75% των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα, που μένουν έγκυες βλέπουν βελτίωση, 50% κατά το πρώτο τρίμηνο, με τη μέγιστη βελτίωση να εμφανίζεται στο 3ο τρίμηνο, παρά τη διακοπή των φαρμάκων, όπως ο χρυσός και η μεθοτρεξάτη. Τυχαία τα πρώτα επεισόδια συμβαίνουν κατά την κύηση (αμφισβητούμενη σημασία). Δεν είναι ξεκάθαρη η αιτία της βελτίωσης. Υποτροπή μόνιμα εμφανίζεται μετά τον τοκετό (μέσα σε 6 μήνες)
    • Δεν έχει αναφερθεί αυξημένος αριθμός εμβρυϊκών ανωμαλιών λόγω αυτής καθαυτής της ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Η παρουσία του συνδρόμου Sjogren και του αντι-Ro αντισώματος, σχετίζεται με συγγενή, πλήρη κολποκοιλιακό αποκλεισμό (δεν επηρεάζονται όλοι ωστόσο, οι περισσότερες περιπτώσεις που αναφέρονται είναι για μητέρες με λύκο)

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Λειτουργική ικανότητα - γενική ταξινόμηση:

    • Τάξη Ι: όχι περιορισμός στην ικανότητα να γίνονται συνήθεις ασχολίες
    • Τάξη ΙΙ: Μέτριος περιορισμός, αλλά δυνατή η επιτέλεση των συνήθων ασχολιών
    • Τάξη ΙΙΙ: Σημαντικός περιορισμός, ανικανότητα να γίνουν οι περισσότερες συνήθεις ασχολίες ή αυτοεξυπηρέτηση ασθενούς
    • Τάξη IV: Ανικανότητα ή καθήλωση σε κρεβάτι ή αναπηρική πολυθρόνα

    Λειτουργική ικανότητα:

    • Να ντύνεται 
    • Να κάθεται και να σηκώνεται από το κρεβάτι 
    • Να τρώει και να πίνει με μαγειρικά σκεύη
    • Να περπατάει έξω σε επίπεδο χώμα
    • Να πλένει και να στεγνώνει όλο το σώμα
    • Να σκύβει και να μαζεύει ρούχα από το πάτωμα
    • Να ανοίγει και να κλείνει συνηθισμένες βρύσες 
    • Να μπαίνει και να βγαίνει σε αυτοκίνητο

    Τα  καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    PX0001CO PRESENTATION

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πνευμονική καρδία

    Ρευματικός πυρετός

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα

    Ρευματική πολυμυαλγία

    Περικαρδίτιδα

    Νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Σύνδρομο Felty

    Μειώστε τον πόνο της αρθρίτιδας με τη διατροφή

    Κάνναβη και ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Μήπως έχετε ρευματισμούς

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις αρθρώσεις σας

    Boswellia Serrata το ισχυρό φυσικό αντιφλεγμονώδες

    Πώς τα βακτήρια του στόματος προκαλούν ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Πώς να κάνετε σεξ αν έχετε αρθρίτιδα

    Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

    Βότανα για την αρθρίτιδα και τον πόνο των αρθρώσεων

    Τα καλύτερα βότανα για τους πόνους της φλεγμονής

    Αντιμετώπιση του πόνου με φυτικά αντιφλεγμονώδη

    Βιοανάδραση για την αρθρίτιδα

    Ο βελονισμός για την αρθρίτιδα

    Ομοιοπαθητική για τις αρθρίτιδες

    Όζοι σε ρευματολογικές παθήσεις

    Διάγνωση ασθενειών από τα χέρια

    Με τι ασχολείται ο ρευματολόγος

    Υποσχόμενη θεραπεία για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Τι να κάνετε αν σας πονάει μια άρθρωση

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    Βιταμίνες για την αρθρίτιδα

    Το νέο φάρμακο για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Διαβάστε για τις εξετάσεις στα ρευματολογικά νοσήματα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Mανιτάρια Agaricus Mανιτάρια Agaricus

    Εδώδιμα μανιτάρια Agaricus

    Agaricus sp.

    Τα γνωστά μας εδώδιμα μανιτάρια, ανήκουν στην οικογένεια των Πολυπορίδων. Είναι μύκητες που αναπτύσσονται υπόγεια στο χώμα, το οποίο ανυψώνεται ή σκάει μαρτυρώντας την ύπαρξή τους, συνήθως σε τόπους όπου συγκεντρώνεται μπόλικο βρόχινο νερό. Είναι από τα πρώτα είδη μανιταριών που τα έχουν καλλιεργήσει και τα βρίσκουμε στην αγορά σχεδόν ολόχρονα.

    Το γένος των αγαρικών περιλαμβάνει πάνω από 100 είδη μανιταριών, από τα οποία τα πιο πολλά είναι βρώσιμα, υπάρχουν όμως και λίγα τοξικά, καρποφορούν, κυρίως, σε πλούσια εδάφη που είναι κοπρισμένα από ζώα. Σε αυτό το γένος περιλαμβάνονται τα γνωστά με τις λαϊκές ονομασίες πρόβια ή ασπρομανίταρα.

    Τα μανιτάρια θεωρούνται σαν μια θαυμάσια διαιτητική τροφή επειδή 100 γραμμάρια περιέχουν μόλις 30 θερμίδες. Όμως ανάλογα με το τρόπο προετοιμασίας τους η ποσότητα των θερμίδων αυξάνεται.

    Πέραν όμως της διαιτητικής τους αξίας, τα μανιτάρια είναι και βότανα, παρ' όλο που λίγοι πλέον γνωρίζουν την ιδιότητα τους αυτή.

    Συστατικά μανιταριών Agaricus

    Περιέχουν αγαρικό οξύ, ασβέστιο, νάτριο, μαγνήσιο, κοβάλτιο,  λίθιο, βισμούθιο, κυτταρίνη και νιασίνη, τη βιταμίνη Β3 που τους δίνει και αντικαταθλιπτικές ιδιότητες.

    Με τη σύνθεσή τους αυτή αποτελούν μια θαυμάσια και τονωτική τροφή, που συστήνεται σε περιπτώσεις αναιμίας.

    5739873412 67cd5c875f b

    Το αγαρικό οξύ, που περιέχουν, έχει αποδειχθεί πειραματικά ότι επενεργεί στο νευρικό σύστημα των αδένων του ιδρώτα και περιορίζει τον ιδρώτα αισθητά, γι΄αυτό και συστήνονται για τη νυχτερινή εφίδρωση των φυματικών και σε άλλες παθολογικές εφιδρώσεις.

    Η κυτταρίνη που περιέχουν ενεργοποιεί τα έντερα και βοηθά τις κενώσεις, όμως συστήνεται να αποφεύγονται οι μεγάλες ποσότητες μανιταριών για ένα γεύμα, γιατί το αγαρικό οξύ που περιέχουν ερεθίζει το στομάχι. Είναι, επίσης, βαρυστόμαχα σε μεγάλες ποσότητες, λόγω της κυτταρίνης, που περιέχουν σε μεγάλη ποσότητα και που δεν είναι εύπεπτη.

    Υπάρχουν καταγραφές ότι με τη σκόνη των μανιταριών ή με το αγαρικό οξύ που περιέχουν σε καθαρή μορφή έχουν θεραπευτεί διάφορες μορφές καταρράκτη.

    Για να αναπτυχθούν τα μανιτάρια χρειάζονται αρκετή υγρασία. 

    Τα οφέλη για την υγεία από τα μανιτάρια Agaricus 

    Τα μανιτάρια αυτά είναι κατάλληλα στη διατροφή για όσους έχουν τα εξής προβλήματα υγείας

    Άσθμα

    Αθηροσκλήρωση

    Καρκίνος

    Δερματίτιδα

    Διαβήτης

    Ηπατίτιδα

    Υψηλή πίεση του αίματος

    Υψηλή χοληστερόλη

    Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου

    Παχυσαρκία

    Τα μανιτάρια Agaricus είναι χρήσιμα στη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2. Τα Agaricus περιέχουν β-γλυκάνες (έναν τύπο διαιτητικών ινών) και ολιγοσακχαρίτες (ένας τύπος υδατανθράκων). Και τα δύο είναι γνωστό ότι βελτιώνουν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα μειώνοντας το φλεγμονώδες στρες στο πάγκρεας, την κύρια πηγή ινσουλίνης του σώματος. Τα Agaricus ελέγχουν το διαβήτη και αποτρέπουν την εμφάνιση διαβήτη σε άτομα με προδιαβήτη.

    Ακόμη τα μανιτάρια Agaricus ασκούν ισχυρά αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα που μπορεί να ωφελήσουν τα άτομα με φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου, συμπεριλαμβανομένης της ελκώδους κολίτιδας και της νόσου του Crohn. Επίσης, είναι ιδανικά για το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου.

    Με τον ίδιο τρόπο που το Agaricus βοηθά στη μείωση της φλεγμονής στο πάγκρεας και στα έντερα, μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση της φλεγμονής που οδηγεί σε χρόνιες λοιμώξεις από ηπατίτιδα. Οι ενήλικες με χρόνια ηπατίτιδα Β εμφανίζουν απότομη πτώση των ηπατικών ενζύμων (ενδεικτικά της βελτιωμένης ηπατικής λειτουργίας) μετά από λήψη ημερήσιας δόσης 1.500 mg Agaricus. Μετά από 12 μήνες, εμφανίζεται τριπλάσια έως τετραπλάσια πτώση στα επίπεδα αμινοτρανσφεράσης αλανίνης (ALT) και ασπαρτικής αμινοτρανσφεράσης (AST) αντίστοιχα. Αυτό υποδηλώνει σημαντική επιβράδυνση της εξέλιξης της νόσου.

    Τα εδώδιμα μανιτάρια Agaricus blazei έχουν αντικαρκινικές ιδιότητες. Τα μανιτάρια Agaricus φαίνεται να "ενεργοποιούν" την απόπτωση (προγραμματισμένος κυτταρικός θάνατος) σε ορισμένα καρκινικά κύτταρα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εμπλέκονται σε πολλαπλό μυέλωμα, λευχαιμία, ινοσάρκωμα, καρκίνο του προστάτη, καρκίνο των ωοθηκών και καρκίνο του πνεύμονα. Τα μανιτάρια Agaricus μπορούν  να αποτρέψουν την εξάπλωση (μετάσταση) καρκίνου των ωοθηκών και των πνευμόνων, να αναστέλλει την ανάπτυξη των όγκων του ινοσαρκώματος και του μυελώματος και να μειώσουν το μέγεθος των όγκων του προστάτη.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    5524577035 b0745ca65c b

    Διαβάστε, επίσης,

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Δίαιτες Υψηλής Ενέργειας για Αδυνάτισμα

    Οι καλύτερες ουσίες για την κατάθλιψη, το άγχος και την ανησυχία

    Βιγκανισμός

    Τροφές για να αδυνατίσετε γρήγορα

    Τα οφέλη στην υγεία από τα μανιτάρια

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Εστιατόρια που σερβίρουν βιολογικά πιάτα

    Αυξήστε το προσδόκιμο επιβίωσής σας

    Η ψιλοκυβίνη βοηθάει στην απεξάρτηση από την κοκαϊνη

    Τρόφιμα που κάνουν καλό στην υγεία

    Η γήρανση είναι αναστρέψιμη

    Βότανα και βιταμίνες για το άγχος και την κατάθλιψη

    Σαλάτα Marijuana με σάλτσα ροδιού

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κατάθλιψη

    Είναι κατάλληλη η ψυχεδελική θεραπεία για εσάς;

    Αντιγήρανση με μανιτάρια

    Τι πρέπει να προσέχετε με τα συμπληρώματα διατροφής από μανιτάρια Reishi

    Τα μαγικά μανιτάρια στη θεραπεία του καρκίνου

    Η καθημερινή διατροφή των καρκινοπαθών

    Τροφές φάρμακα για τον καρκίνο

    Σαλάτα με λάχανο και μανιτάρια και σάλτσα σύκων

    Να τρώτε μανιτάρια

    Να τρώτε μανιτάρια για να προστατεύετε τις αρτηρίες σας

    Νουντλς με μανιτάρια

    Τα μανιτάρια Γρεβενών είναι πηγή ζωής

    Να τρώτε μανιτάρια αν πάσχετε από κατάθλιψη

    Πώς θα φορτίζουμε τα κινητά μας με μανιτάρια

    Διατροφή για όσους έχουν Αλτσχάιμερ

    Ταλιατέλες με μανιτάρια

    Συνταγές για αλκαλοποίηση του οργανισμού

    Τροφές που δεν πρέπει να ξαναζεσταίνετε

    Διατροφή για ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα

    Πρόγραμμα διατροφής για τη διακοπή καπνίσματος

    Γιατί σε όλο τον κόσμο προτιμούν την ελληνική κουζίνα

    Οι καλύτερες αντιοξειδωτικές τροφές

    Η μόδα στη διατροφή

    Αδυνατίστε με μανιτάρια

    Θεραπεία της κατάθλιψης με μανιτάρια

    Tα μανιτάρια κατά του καρκίνου

    Πολύ νόστιμη μανιταρόσουπα

    Γανοθεραπεία

    www.emedi.gr

     

     

  • Χολεστυραμίνη Χολεστυραμίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη χολεστυραμίνη

    Η χολεστυραμίνη (colestyramine) είναι ανιονική ανταλλακτική ρητίνη που δεσμεύει αρνητικά φορτισμένα χολικά οξέα και χολικά άλατα από το λεπτό έντερο με απώτερο αποτέλεσμα την ελάττωση της ολικής χοληστερόλης στο πλάσμα.

    Η χολεστυραμίνη είναι ένας παράγοντας απομόνωσης χολικών οξέων οξύ που δεσμεύει τη χολή στη γαστρεντερική οδό για να αποτρέψει την επαναπορρόφηση. Είναι μια ισχυρή ιοντοανταλλακτική ρητίνη, που σημαίνει ότι μπορεί να ανταλλάξει τα χλωριούχα ανιόντα της με ανιονικά χολικά οξέα στη γαστρεντερική οδό και να τα δεσμεύσει έντονα στη μήτρα της ρητίνης. Η λειτουργική ομάδα της ρητίνης ανταλλαγής ανιόντων είναι μια ομάδα τεταρτοταγούς αμμωνίου συνδεδεμένη σε ένα αδρανές συμπολυμερές στυρολίου-διβινυλοβενζολίου.

    Η χολεστυραμίνη αφαιρεί τα χολικά οξέα από το σώμα σχηματίζοντας αδιάλυτα σύμπλοκα με χολικά οξέα στο έντερο, τα οποία στη συνέχεια απεκκρίνονται στα κόπρανα. Ως αποτέλεσμα αυτής της απώλειας χολικών οξέων, περισσότερη χοληστερόλη πλάσματος μετατρέπεται σε χολικά οξέα στο ήπαρ για να ομαλοποιήσει τα επίπεδα.  Αυτή η μετατροπή της χοληστερόλης σε χολικά οξέα μειώνει τα επίπεδα χοληστερόλης στο πλάσμα. 

    Τα χολικά οξέα είναι συστατικά του υγρού της χολής που χρειάζονται για τη διάλυση των λιπαρών ουσιών κατά την πεπτική διαδικασία. Τα χολικά οξέα παράγονται από τη χοληστερίνη ή χοληστερόλη με τη δράση της βιταμίνης C που εξαρτάται από ένζυμα. Έτσι, η μετατροπή αυτή αποτελεί ένα σημαντικό μηχανισμό για τον περιορισμό των επιπέδων της χοληστερίνης στο αίμα.

    Ιατρικές χρήσεις χολεστυραμίνης

    Τα σύμπλοκα απομόνωσης χολικού οξέος, όπως η χολεστυραμίνη χρησιμοποιήθηκαν αρχικά για τη θεραπεία της υπερχοληστερολαιμίας, αλλά μετά την εισαγωγή των στατινών, έχουν μόνο μικρό ρόλο για αυτήν την ένδειξη.

    Μπορούν, επίσης, να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία του κνησμού που συμβαίνει συχνά κατά τη διάρκεια ηπατικής ανεπάρκειας και άλλων τύπων χολόστασης όπου μειώνεται η ικανότητα εξάλειψης των χολικών οξέων.

    Η χολεστυραμίνη χρησιμοποιείται, συνήθως, για τη θεραπεία της διάρροιας που προκύπτει από τη δυσαπορρόφηση χολικών οξέων. Χρησιμοποιήθηκε αρχικά για αυτό σε ασθενείς με νόσο του Crohn που έχουν υποβληθεί σε ειλεϊκή εκτομή. Στο τελικό τμήμα του λεπτού εντέρου (ειλεός) απορροφώνται τα χολικά οξέα. Όταν ο ειλεός αφαιρεθεί, τα χολικά οξέα περνούν στο παχύ έντερο και προκαλούν διάρροια λόγω διέγερσης έκκρισης χλωριδίου / υγρού από τα κύτταρα κόλου με αποτέλεσμα την εκκριτική διάρροια. Η χολεστυραμίνη αποτρέπει αυτήν την αύξηση του νερού καθιστώντας τα χολικά οξέα αδιάλυτα και ωσμωτικά ανενεργά.

    Η χολεστυραμίνη χρησιμοποιείται, επίσης, για τον έλεγχο άλλων τύπων, διάρροιας από χολικά οξέα. Η πρωτοπαθής, ιδιοπαθής διάρροια χολικού οξέος είναι μια συχνή αιτία χρόνιας λειτουργικής διάρροιας, συχνά, λανθασμένα διαγνωσμένη ως σύνδρομο ευερέθιστου ευερέθιστου εντέρου και οι περισσότεροι από αυτούς τους ασθενείς ανταποκρίνονται στην χολεστυραμίνη.

    Είναι ευεργετική στη θεραπεία της χρόνιας διάρροιας του συνδρόμου μετά από χολοκυστεκτομή.

    Η χολεστυραμίνη είναι, επίσης, χρήσιμη για τη θεραπεία της διάρροιας μετά την κολπίτιδα. 

    Η χολεστυραμίνη μπορεί να είναι χρήσιμη στη θεραπεία των λοιμώξεων από Clostridium difficile, στην απορρόφηση των τοξινών Α και Β και στη μείωση της διάρροιας και των άλλων συμπτωμάτων που προκαλούν αυτές οι τοξίνες. Ωστόσο, επειδή δεν είναι αντιμολυσματικά, χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με τη βανκομυκίνη. 

    Χρησιμοποιείται, επίσης, στη διαδικασία «έκπλυσης» σε ασθενείς που λαμβάνουν λεφλουνομίδη ή τεριφλουνομίδη για να βοηθήσουν στην αποβολή των φαρμάκων σε περίπτωση διακοπής τους λόγω σοβαρών παρενεργειών.

    Η κολεστυραμίνη είναι χρήσιμη για τη δηλητηρίαση από κυανοβακτηρίδια σε σκύλους. 

    Οι αλοιφές που περιέχουν χολεστυραμίνη χρησιμοποιούνται στην τοπική θεραπεία του εξανθήματος της πάνας σε βρέφη και νήπια. 

    Η χολεστυραμίνη συνδέεται, επίσης, με τα οξαλικά στο γαστρεντερικό σωλήνα, μειώνοντας τελικά τον σχηματισμό οξαλικών στα ούρα και οξαλικού ασβεστίου. 

    Η χολεστυραμίνη διατίθεται σε μορφή σκόνης, σε πακέτα των 4 g ή σε μεγαλύτερα κουτιά. 

    Δοσολογία

    Μια τυπική δόση είναι 4 έως 8 g μία ή δύο φορές ημερησίως, με μέγιστη δόση 24 g / d.

    cholesteramine 1

    Παρενέργειες χολεστυραμίνης

    Πιο συχνές:

    Δυσκοιλιότητα

    Αυξημένα τριγλυκερίδια πλάσματος

    Έχει αναφερθεί απόφραξη του εντέρου σε ασθενείς με προηγούμενη χειρουργική επέμβαση εντέρου που πρέπει να χρησιμοποιούν προσεκτικά τη χολεστυραμίνη.

    Σπάνια έχει αναφερθεί υπερχλωραιμική μεταβολική οξέωση που προκαλείται από τη χοληστεραμίνη. 

    Οι ασθενείς με υποθυρεοειδισμό, διαβήτη, νεφρωσικό σύνδρομο, δυσπρωτεϊναιμία, αποφρακτική ηπατική νόσο, νεφρική νόσο ή αλκοολισμό θα πρέπει να συμβουλευτούν το γιατρό τους πριν λάβουν αυτό το φάρμακο.

    Άλλα φάρμακα πρέπει να λαμβάνονται τουλάχιστον μία ώρα πριν ή τέσσερις έως έξι ώρες μετά την χολεστυραμίνη για να μειωθεί η πιθανή παρεμβολή στην απορρόφηση.

    Οι ασθενείς με φαινυλκετονουρία θα πρέπει να συμβουλευτούν έναν γιατρό προτού πάρουν τη χολεστυραμίνη, επειδή το προϊόν αυτό περιέχει φαινυλαλανίνη.

    Αλληλεπιδράσεις χολεστυραμίνης με άλλα φάρμακα

    Οιστρογόνα και προγεστίνες

    Φάρμακα για το διαβήτη από το στόμα

    Πενικιλίνη G.

    Φαινοβαρβιτάλη

    Σπιρονολακτόνη

    Τετρακυκλίνη

    Διουρητικά χάπια τύπου θειαζίδης

    Φάρμακα του θυρεοειδούς

    Βαρφαρίνη

    Λεφλουνομίδη

    Οι περισσότερες αλληλεπιδράσεις οφείλονται στον κίνδυνο μειωμένης απορρόφησης αυτών των φαρμάκων. Ο κύριος κίνδυνος υπερδοσολογίας είναι η απόφραξη του εντέρου ή του στομάχου.

    Η χολεστυραμίνη μπορεί να επηρεάσει την απορρόφηση λιποδιαλυτών βιταμινών, όπως οι βιταμίνες A, D, E και K, αλλά και της Β12.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    cholesteramine 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Παγκρεατικός καρκίνος εξωκρινούς μοίρας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα

    Τα φάρμακα προκαλούν ανεπάρκεια βιταμινών

    Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Πόσο οι βιταμίνες απορροφούνται από τον οργανισμό μας

    Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

    Σύνδρομο ραγδαίας κενώσεως στομάχου

    Πρωτοπαθής σκληρυντική χολαγγειίτιδα

    Διάγνωση της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12

    Πρωτοπαθής χολική κίρρωση

    Τι πρέπει να προσέχετε με τα αντιπηκτικά;

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη Χολοκυστίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για τη Χολοκυστίτιδα

    Χολοκυστίτιδα

    Χολοκυστίτιδα είναι η οξεία ή χρόνια φλεγμονή της χοληδόχου κύστης, συχνά δευτεροπαθής σε προϋπάρχουσα ασυμπτωματική χολολιθίαση 

    Επικρατέστερη ηλικία: 5η και 6η δεκαετία

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (2:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΧΟΛΟΛΙΘΙΑΣΗΣ

    Ασυμπτωματική: 5-10% των ασθενών γίνονται συμπτωματικοί κάθε χρόνο

    Οξεία χολοκυστίτιδα:

    • Κοιλιακό άλγος - αιφνίδια έναρξη, έντονο, εντοπίζεται στο επιγάστριο ή το δεξιό υποχόνδριο και ακτινοβολεί στον ώμο ή τη ράχη. Ο "ηπατικός κολικός" πόνος που αυξάνει σε ένταση σε 2-3 λεπτά και φτάνει σε ένα σταθερό επίπεδο εντάσεως που διαρκεί > 20 λεπτά, αποτελεί παθογνωμικό εύρημα 
    • Ναυτία και έμετοι
    • Υποτροπιάζουσες κρίσεις που εμφανίζονται 1-6 ώρες μετά από τα γεύματα, διαρκούν > 12 ώρες μέχρι να υφεθούν και συνήθως < 3 ημέρες 
    • Πυρετός - χαμηλός έως μέτριος 
    • Τοπική ευαισθησία, σπάνια διάχυτη
    • Σημείο Murphy - διακοπή της εισπνευτικής προσπάθειας κατά την ψηλάφηση του δεξιού υποχόνδριου, ενώ ο ασθενής βρίσκεται σε βαθιά εισπνοή 
    • Ψηλαφητή χοληδόχος κύστη - 5% των περιπτώσεων 

    Χοληδοχολιθίαση:

    • Ίκτερος 50%
    • Ηπατικός κολικός 60%
    • Πυρετός και ρίγη 30%
    • Κνησμός 10%
    • Μαλακές, πολτώδεις, αποχρωματισμένες κενώσεις 
    • Ήπια έως μεγάλη ηπατομεγαλία > 80%
    • Ευαισθησία, σπάνια 
    • Ψηλαφητή χοληδόχος κύστη 10%
    • Ειλεός από χολόλιθο (σπάνια)
    • Χολόλιθος > 3 cm διέρχεται, μέσω συριγγίου, στο έντερο και αποφράσσει την ειλεοτυφλική συμβολή
    • Προηγείται πόνος συχνά επί εβδομάδες, χωρίς χαρακτήρες ηπατικού κολικού
    • Κοιλιακή διάταση, ήπια ευαισθησία
    • Αέρας στα χοληφόρα στην απλή ακτινογραφία
    • Εντερική απόφραξη στο επίπεδο του τελικού ειλεού 

    Εμπύημα:

    • Επιμόλυνση της αποφραγμένης χοληδόχου κύστης
    • Βαθμιαία απώλεια βάρους, ήπια καταβολή
    • Προοδευτική εγκατάσταση σημείων φλεγμονής πυρετού και ανορεξίας 
    • Ψηλαφητή μάζα
    • Ευαισθησία, συνήθως απουσιάζει

    Χρόνια χολοκυστίτιδα:

    • Σχετίζεται με χολολίθους, συχνά ασυμπτωματική, στο 20% γίνεται συμπτωματική σε 15-20 χρόνια
    • Ήπια δυσπεψία μετά από λιπαρά γεύματα

    ΑΙΤΙΑ ΧΟΛΟΚΥΣΤΙΤΙΔΑΣ

    • Χολόλιθοι: 90-95% των περιπτώσεων. Καθώς μεταναστεύουν κατά μήκος των χοληφόρων μπορούν να προκαλέσουν απόφραξη του κυστικού πόρου και οξεία χολοκυστίτιδα, απόφραξη του χοληδόχου πόρου και ίκτερο ή απόφραξη του παγκρεατικού πόρου και παγκρεατίτιδα 
    • Αλιθιασική χολοκυστίτιδα: 5% των περιπτώσεων. Σχετίζεται με βαριές καταστάσεις στρες όπως η καρδιοχειρουργική και τα πολλαπλά τραύματα. Μπορεί να οφείλεται σε ισχαιμική βλάβη του τοιχώματός της 
    • Βακτήρια: συνήθως δεν προκαλούν τη φλεγμονή αλλά παίζουν σημαντικό ρόλο στην πρόκληση επιπλοκών όπως εμπύημα και ανιούσα χολαγγειΐτιδα. Στην εμφυσηματική χολοκυστίτιδα τόσο για την εγκατάσταση όσο και για τις επιπλοκές της ευθύνονται πιθανά τα κλωστηρίδια
    • Νεοπλάσματα και στενώσεις του χοληδόχου πόρου: συνήθως προκαλούν χολαγγειΐτιδα και παγκρεατίτιδα
    • Ισχαιμία: σε ασθενείς με διαβήτη, σπάνια όμως 
    • Συστροφή: απώλεια καθήλωσης της χοληδόχου κύστης, σπάνια

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΧΟΛΟΚΥΣΤΙΤΙΔΑΣ

    • Καρδιοχειρουργική επέμβαση
    • Τραύμα
    • Παράσιτα χολής 
    • Χολόλιθοι 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΧΟΛΟΚΥΣΤΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Οξεία παγκρεατίτιδα, έλκος, εκκολπωματίτιδα, πυελονεφρίτιδα, πνευμονίτιδα, ηπατικό απόστημα, ηπατικός όγκος, ευερέθιστο έντερο, μη ελκωτική δυσπεψία 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΧΟΛΟΚΥΣΤΙΤΙΔΑΣ

    Οξεία χολοκυστίτιδα:

    • Λευκοκυττάρωση - 12.000 -15.000
    • Ηπατικές δοκιμασίες, συνήθως, παθολογικές: μικρή αύξηση ALT, AST, αύξηση αλκαλικής φωσφατάσης, γGT, σε απόφραξη του χοληδόχου πόρου 
    • Αμυλάση ορού - μπορεί να είναι ανεβασμένη. Αν > 1.000 μονάδες θα πρέπει να εξετασθεί το ενδεχόμενο συνυπάρχουσας παγκρεατίτιδας

    Χοληδοχολιθίαση:

    • Αυξημένη χολερυθρίνη στο 50% και στο 100%  μετά από 10 ημέρες 
    • Αύξηση αλκαλικής φωσφατάσης και της γλουταμυλο-τρανσπεπτιδάσης (γGT) στο 85%
    • Θετικές αιμοκαλλιέργειες στο 15%
    • Μικρή αύξηση των τρανσαμινασών 
    • Αύξηση των χολικών αλάτων νηστείας
    • Αύξηση λευκών αιμοσφαιρίων σε φλεγμονή

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Στεροειδή 
    • Ανοσοκατασταλτικά. Μπορούν να καλύψουν τα πρώιμα σημεία φλεγμονής και τη λευκοκυττάρωση 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Μεγάλη ηλικία, υποσιτισμός 
    • Λέμφωμα, άλλες ανοσοκατασταλτικές παθήσεις

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Σπινθηρογράφημα με HIDA σεσημασμένο με 99 m Tc - εμφανίζει υψηλή ευαισθησία (97%) στη διάγνωση της οξείας χολοκυστίτιδας. Τα παράγωγα του HIDA προσλαμβάνονται από τα ηπατοκύτταρα, απεκρίνονται στη χολή και συγκεντρώνονται στη χοληδόχο κύστη. Η μη σκιαγράφηση της κύστης σε 1 ώρα είναι ενδεικτική οξείας χολοκυστίτιδας. Στην αλιθιασική χολοκυστίτιδα είναι, συνήθως, παθολογικό. Καλύτερα να μη γίνεται.

    cholecystitis

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Απλή ακτινογραφία κοιλίας (ανώ-δεξιό τεταρτημόριο):

    • 20% των χολολίθων είναι ακτινοσκιεροί
    • Αέρας στα χοληφόρα όταν υπάρχει χολοπεπτικό συρίγγιο
    • Εμφυσηματική χολοκυστίτιδα - αέρας στο τοίχωμα ή τον αυλό της χοληδόχου κύστης

    Υπερηχοτομογράφημα:

    • Η πιο αποτελεσματική τεχνική στη διάγνωση της χολολιθίασης (υψηλή ευαισθησία - 95% και ειδικότητα - 98%)
    • Η καλύτερη μη-επεμβατική απεικονιστική μέθοδος στη διάγνωση της οξείας χολοκυστίτιδας. Στα ευρήματα περιλαμβάνονται: πάχυνση του τοιχώματος της κύστης, διάταση της κύστης, λάσπη στον αυλό, περιχολοκυστικό υγρό

    Διαστοματική χολοκυστογραφία:

    • Χρησιμοποιείται στη διάγνωση χολολιθίασης σε αντικτερικούς ασθενείς
    • Δεν εκτελείται σε οξεία χολοκυστίτιδα
    • Η εντερική απορρόφηση και η ηπατική λειτουργία θα πρέπει να είναι άθικτες

    Υπολογιστική Τομογραφία:

    • Δεν έχει πλεονεκτήματα συγκριτικά με τους υπερήχους στη διάγνωση της λιθίασης και της οξείας χολοκυστίτιδας
    • Καλύτερη απεικόνιση της διόγκωσης του παγκρέατος από τους υπερήχους. Χρήσιμη στην απεικόνιση αποστήματος. Απεικονίζει την πάχυνση του τοιχώματος της χοληδόχου κύστης σε καρκίνο 

    Μαγνητική τομογραφία άνω κοιλίας (MRI) και Μαγνητική χολαγγειοπαγκρεατογραφία (MRCP)

    Πολύ χρήσιμες

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Παλίνδρομη ενδοσκοπική χολαγγειογραφία (ERCP), για τη διερεύνηση του χοληδόχου και παγκρεατιτικού πόρου
    • Διαδερμική - Διηπατική χολαγγειογραφία (PCT), παρέχει περισσότερες πληροφορίες για το ενδοηπατικό χοληφόρο σύστημα
    • Λαπαροτομία - σε περιπτώσεις που δεν είναι εφικτή η διάγνωση με λιγότερο επεμβατικό τρόπο

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΧΟΛΟΚΥΣΤΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακή φροντίδα σε ασθενείς με ήπια συμπτώματα
    • Εισαγωγή στο νοσοκομείο - σε ασθενείς με ηπατικό κολικό που διαρκεί πάνω από 6 ώρες, με σημεία τοξικότητας, ίκτερο, ρίγη ή σε ασθενείς που χρειάζονται ναρκωτικά για τον πόνο
    • Η ανιούσα χολαγγειΐτιδα θεωρείται επείγον χειρουργικό πρόβλημα. Αν δεν μπορεί να εκτελεστεί λαπαροτομία η παροχέτευση επιτυγχάνεται με ERCP ή PTC

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Τίποτα από το στόμα, ΕΦ υγρά, ρινογαστρικός καθετήρας
    • Η χειρουργική αντιμετώπιση (χολοκυστεκτομή) είναι η πλέον ενδεδειγμένη θεραπεία της συμπτωματικής χολοκυστίτιδας. Η καλύτερη μέθοδος είναι η λαπαροσκοπική, αν υπάρχει διαθέσιμη αλλά και η συνήθης λαπαροτομία είναι αποδεκτή. Όταν υπάρχει ίκτερος πρέπει να γίνεται λαπαροτομία. Θνητότητα - 0,1% σε ηλικία < 50 χρόνων 
    • Σε οξεία χολοκυστίτιδα - προτιμάται η πρώιμη χολοκυστεκτομή (η καθυστέρηση δικαιολογείται μόνο όταν αντενδείκνυται η χειρουργική επέμβαση)
    • Λαπαροσκοπική χολοκυστοστομία - κερδίζει συνεχώς έδαφος σε σχέση με την εναλλακτική χειρουργική τεχνική παροχέτευσης. Σε ασθενείς υψηλού κινδύνου η παροχέτευση της χοληδόχου κύστης και των χοληφόρων οδών μπορεί να επιτευχθεί με ενδοσκοπικές ή ακτινολογικές τεχνικές. Αυτό επιτρέπει τον έλεγχο της φλεγμονής και του ικτέρου για αρκετές εβδομάδες ή μήνες
    • Λιθολυτική αγωγή - εφαρμόζεται σπάνια σε περιπτώσεις που μπορεί να γίνει λαμπαροσκοπική χολοκυστεκτομή. Το ουρσοδεοξυχολικό οξύ σε δόση 10 mg/Kg είναι το φάρμακο εκλογής. Για να έχει αποτελέσματα η χοληδόχος κύστη πρέπει να είναι λειτουργική στη χολοκυστογραφία. Οι λίθοι δεν πρέπει να περιέχουν ασβέστιο. Πολλαπλοί, μικροί λίθοι διαλύονται πιο εύκολα. Εναλλακτικό φάρμακο είναι το χηνοδεοξυχολικό οξύ 12-15 mg/Kg την ημέρα
    • Άλλες ενδείξεις επείγουσας χειρουργικής επέμβασης είναι - η τοξικότητα, η αμφίβολη διάγνωση, η διάτρηση, το απόστημα  

    ΔΙΑΙΤΑ ΧΟΛΟΚΥΣΤΙΤΙΔΑΣ

    • Τίποτα από το στόμα στην οξεία φάση 
    • Τα λιπαρά γεύματα εκλύουν ήπιες κρίσεις, να αποφεύγονται, αν είναι δυνατόν 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ήπια κρίση - αμπικιλλίνη 4-6 gr την ημέρα ή κεφαζόλη 2-4 mg την ημέρα
    • Βαριά κρίση - γενταμυκίνη 3-5 mg/Kg την ημέρα και κλινδαμυκίνη 1,8-2,7 gr την ημέρα. Μπορεί να προστεθεί μια πενικιλλίνη, αν χρειάζεται

    Προφυλάξεις:

    • Νεφροτοξικότητα και ωτοτοξικότητα των αμινογλυκοσιδών
    • Προσαρμογή της δοσολογίας ανάλογα με την κάθαρση της κρεατινίνης

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Σε οξεία χολοκυστίτιδα - κεφαλοσπορίνη 3ης γενιάς

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Μετά τη χολοκυστεκτομή - μετεγχειρητική παρακολούθηση

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφυγή των παραγόντων κινδύνου, αν είναι δυνατόν 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Εμφανίζονται στο 5% των περιπτώσεων οξείας χολοκυστίτιδας και περιλαμβάνουν: διάτρηση, σχηματισμό αποστήματος, σχηματισμό συριγγίου (με το λεπτό και παχύ έντερο και το δέρμα), γάγγραινα, εμπύημα, χολαγγειΐτιδα, ηπατίτιδα, παγκρεατίτιδα, ειλεό από χολόλιθο, καρκίνωμα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Σε γενικές γραμμές η πρόγνωση των παθήσεων των χοληφόρων είναι καλή. Ο θάνατος στη διάρκεια οξέων επεισοδίων οφείλεται συνήθως σε άλλες παθήσεις και κυρίως σε στεφανιαία νόσο 
    • Στη συμπτωματική χολολιθίαση, συνήθως επανεμφανίζονται τα συμπτώματα σε 3 έως 6 μήνες αποδεικνύοντας έτσι την ανάγκη μελλοντικής αντιμετώπισης
    • Μετά τη χολοκυστεκτομή λίθοι μπορεί να εμφανιστούν στο χοληδόχο πόρο

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Παγκρεατίτιδα
    • Αιμολυτικές αναιμίες όπως δρεπανοκυτταρική αναιμία, σφαιροκυττάρωση 
    • Κίρρωση, υπερσπληνισμός 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό:

    • Μερικές φορές είναι δύσκολο να διαγνωσθεί 
    • Η εμφάνιση επιπλοκών είναι πιο πιθανή 
    • Το ποσοστό θνητότητας στη χολοκυστεκτομή είναι υψηλότερο

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Λιθοτριψία - μπορεί να εφαρμοστεί σε ασθενείς με χρόνια χολοκυστίτιδα.

    Αντενδείξεις: λίθοι μεγαλύτεροι από 25 mm, περισσότεροι από τρεις, λίθοι από ασβέστιο, χοληδοχολιθίαση και κακή γενική κατάσταση. Στις περισσότερες περιπτώσεις αντικαθίσταται σήμερα από τη λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    doctor showing gallbladder model on desk

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χολαγγειίτιδα

    Χοληδοχολιθίαση

    Παγκρεατίτιδα

    Χολολιθίαση

    Ίκτερος

    Η καλύτερη αποτοξίνωση του ήπατος και της χοληδόχου κύστεως

    Σταματήστε να κάνετε χολοκυστεκτομή

    Τα φάρμακα που προκαλούν χολολιθίαση

    Παθήσεις χοληδόχου κύστης και χοληδόχου πόρου

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για όσους έχουν αποφρακτικό ίκτερο

    Μήπως έχετε πέτρες στη χοληδόχο κύστη;

    Χολοκυστίτιδα

    Μελατονίνη

    Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

    Διατροφή για την πρόληψη χολολιθίασης

    Καρκίνος χοληδόχου κύστεως

    Όχι στα χειρουργεία μεγάλης βαρύτητας σε υπερήλικες

    Δίαιτα χολοκυστίτιδας

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    Μύθοι και αλήθειες για την λαπαροσκοπική χειρουργική

    Παθήσεις οξείας χειρουργικής κοιλίας

    Πόνος στην κοιλιά, αλλά που;

    Καταστάσεις που δεν απαιτούν χειρουργείο

    www.emedi.gr

     

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Δυσκοιλιότητα Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα »