Σάββατο, 16 Νοεμβρίου 2013 09:14

Μήπως έχετε ακράτεια κοπράνων;

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)
Η ακράτεια κοπράνων μπορεί να συνυπάρχει με δυσκοιλιότητα ή διάρροια
Ακράτεια κοπράνων, ακράτεια εντέρου ή πρωκτική ακράτεια, ICD-10 R15, είναι η έλλειψη ελέγχου της αφόδευσης, οδηγώντας σε ακούσια απώλεια αερίων (φούσκωμα), υγρών  (υγρά στοιχεία κοπράνων και βλέννα) και/ή απώλεια στερεών κοπράνων από το περιεχόμενο του εντέρου.
Η ακράτεια κοπράνων μπορεί να συνυπάρχει με δυσκοιλιότητα ή διάρροια.

Αιτίες ακράτειας κοπράνων
-Βλάβη από τον τοκετό
-Επιπλοκή από χειρουργική επέμβαση ορθοπρωκτική (συμμετοχή των σφιγκτήρων του πρωκτού)
-Παθήσεις εντέρου, όπως το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου, η τροφική δυσανεξία, η δυσκοιλιότητα με ακράτεια υπερχείλισης, η φλεγμονή του πρωκτού, οι  αιμορροΐδες, οι ραγάδες του πρωκτού, ο καρκίνος του πρωκτού, τα συρίγγια του πρωκτού, διάρροια που εμφανίζεται μετά την αφαίρεση της χοληδόχου κύστης, λόγω της υπερβολικών χολικών οξέων.
- Ανατομικές βλάβες του ορθού και πρωκτού (τραύμα σφιγκτήρα, εκφύλιση σφιγκτήρα, περιπρωκτικό συρίγγιο, πρωκτική πρόπτωση)
-Νευρολογικές διαταραχές (σκλήρυνση κατά πλάκας, βλάβη νωτιαίου μυελού, δισχιδής ράχη, αποπληξία, εγκεφαλικό επεισόδιο, όγκος με βλάβη του νωτιαίου μυελού, τραύμα, άνοια, νόσος του Parkinson, επιληπτικές κρίσεις.
-Δυσκοιλιότητα  με υπερφόρτωση κοπράνων.
-Γνωστικές και/ή συμπεριφορικές δυσλειτουργίες (άνοια, μαθησιακές δυσκολίες).
-Σακχαρώδης διαβήτης.
-Συγγενείς ανωμαλίες πρωκτού, ορθού και νωτιαίου μυελού σε παιδιά.
-Τροχαία με κατάγματα της πυέλου, της σπονδυλικής στήλης.
-Σεξουαλική κακοποίηση με  τραυματισμό και ρήξη  του περινέου, από εισαγωγή ξένων σωμάτων στο ορθό, πρωκτικό σεξ.
-Συστηματικά νοσήματα. όπως το σκληρόδερμα.
-Η βλάβη και ο εκφυλισμός των νεύρων περινέου άγνωστης αιτιολογίας.
-Η ακτινοβολία της πυέλου για καρκίνο του προστάτη.
- Γενικευμένη αδυναμία του πυελικού εδάφους.
-Διαταραχές ορθού όπως, οι όγκοι και στενώσεις, μεγάλο ορθό.
- Φάρμακα που μπορεί να επιδεινώσουν τη διάρροια:
  • Φάρμακα που αλλάζουν τον τόνο του σφιγκτήρα.
  • Νιτρικά άλατα, ανταγωνιστές διαύλων ασβεστίου,βήτα-αναστολείς, σιλδεναφίλη, εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης.
  • Αντιβιοτικά ευρέος φάσματος(Κεφαλοσπορίνες, πενικιλλίνες, μακρολίδια).
  • Τοπικά φάρμακα που εφαρμόζονται στο πρωκτό (γλυκερίνη, νιτριγλυκερίνη, διλτιαζέμη, βητανεχόλη, αλλαντική τοξίνη.
  • Φάρμακα που προκαλούν ακατάσχετη διάρροια.
  • Υπακτικά, μετφορμίνη, ορλιστάτη, εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης, αντιόξινα με μαγνήσιο, διγοξίνη.
  • Φάρμακα που προκαλούν δυσκοιλιότητα, όπως λοπεραμίδη, οπιοειδή, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, αντιόξινα που περιέχουν αργίλιο, κωδεΐνη.
  • Ηρεμιστικά/υπνωτικά (μείωση της εγρήγορσης)
  • Οι βενζοδιαζεπίνες, τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, οι εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης, τα αντιψυχωσικά.

Επιπλοκές ακράτειας κοπράνων

-Οι τοπικές αντιδράσεις του δέρματος και οι λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος ή τα έλκη κατάκλισης (κατακλίσεις).

-Μεγάλο κόστος αντιμετώπισης (κόστος των φαρμάκων, προϊόντα για την ακράτεια, απώλεια της παραγωγικότητας).

-Μειωμένη ποιότητα ζωής, μειωμένη αυτοεκτίμηση, ντροπή, ταπείνωση,  κατάθλιψη.

Υπολογίζεται ότι περίπου 2,2% των ενηλίκων έχει ακράτεια κοπράνων.


Τα συμπτώματα της ακράτειας κοπράνων
 -Έλλειψη ελέγχου του περιεχομένου του εντέρου, η οποία τείνει να επιδεινωθεί χωρίς θεραπεία.
-Έντονη αίσθηση κνησμού από τον πρωκτό.
-Περιπρωκτική δερματίτιδα (ερεθισμός και φλεγμονή του δέρματος γύρω από τον πρωκτό.
-Λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος.
-Απώλεια μικρών ποσοτήτων καφέ  υγρών  και χρώση των εσωρούχων

Είδη ακράτειας κοπράνων
Επιτακτική ακράτεια είναι η ξαφνική ανάγκη για αφόδευση και συνδέεται με μειωμένο ορθού όγκο, μειωμένη ικανότητα των τοιχωμάτων του ορθού για να διασταλεί και να φιλοξενήσει κόπρανα, και αυξημένη ευαισθησία του ορθού.
Παθητική ακράτεια που δεν γίνεται ξαφνικά και συνδέεται με αδυναμία του εξωτερικού πρωκτικού σφιγκτήρα και του εσωτερικού πρωκτικού σφιγκτήρα.

Επιδημιολογία
Στα παιδιά ονομάζεται  ακούσια απώλεια κοπράνων, σε παιδιά ηλικίας άνω των 4 ετών που έχουν εκπαιδευτεί τουαλέτα. Ο όρος ψευδοακράτεια χρησιμοποιείται όταν υπάρχει ακράτεια σε παιδιά που έχουν ανατομικές ανωμαλίες (π.χ. μεγάλο σιγμοειδές ή πρωκτική στένωση).
Στους άνδρες ακράτεια κοπράνων μπορεί να συμβεί μετά από ριζική προστατεκτομή, ενώ στις γυναίκες μετά τον τοκετό ή λόγω μεγάλης πυελικής εξόδου.

Κλίμακες αξιολόγησης της ακράτειας κοπράνων
Η Cleveland Clinic (Wexner) κλίμακα ακράτειας κοπράνων λαμβάνει υπόψη πέντε παραμέτρους που βαθμολογούνται από 0 (απούσα) έως 4 (καθημερινά) τη συχνότητα της ακράτειας με αέρια, υγρά, ή στερεά κόπρανα και τις αλλαγές στον τρόπο ζωής 
Η κλίμακα Park's χρησιμοποιεί 4 κατηγορίες, για στερεά και υγρά κόπρανα, επιτακτική ή παθητική ακράτεια κοπράνων. 
Ο δείκτης σοβαρότητας της ακράτειας κοπράνων ακράτειας βασίζεται σε τέσσερις τύπους της διαρροής (αέρια, βλέννα, υγρά κόπρανα, στερεά κόπρανα) και πέντε συχνότητες (1-3 ανά μήνα, 1 εβδομάδα, 2 ανά εβδομάδα, 1 ημέρα, 2 ή περισσότερο ανά ημέρα). Υπάρχουν και άλλες πολλές κλίμακες.

Διαγνωστική προσέγγιση ακράτειας κοπράνων
  • Αναγνώριση της ακριβής αιτίας με ένα λεπτομερές ιατρικό ιστορικό, καθώς και λεπτομερείς ερωτήσεις σχετικά με τα συμπτώματα, τις συνήθειες του εντέρου, τη διατροφή, τα φάρμακα και άλλα ιατρικά προβλήματα.
  • Δακτυλική εξέταση (αξιολογεί την πίεση ηρεμίας και την εκούσια συστολή (μέγιστη συμπίεση) του σφιγκτήρα.
  • Επισκόπηση περιοχής για ανωμαλίες και παθήσεις περινέου. 
  • Ορθοπρωκτική μανομετρία που καταγράφει την πίεση που ασκείται από τους σφιγκτήρες του πρωκτού 
  • Ηλεκτρομυογράφημα πρωκτού για βλάβη των νεύρων
  • Δυναμική μαγνητική τομογραφία πυέλου
  • Πρωκτοσιγμοειδοσκόπηση
  • Ενδοπρωκτικό υπερηχογράφημα, είναι το χρυσό πρότυπο για την ανίχνευση αλλοιώσεων του πρωκτού και αξιολογεί τη δομή των σφιγκτήρων του πρωκτού.

Διανωστικά κριτήρια της λειτουργικής ακράτειας κοπράνων
  • Επαναλαμβανόμενη ανεξέλεγκτη διέλευση των κοπράνων σε ένα άτομο με μια αναπτυξιακή ηλικία τουλάχιστον, μεγαλύτερη από τα 4 έτη.

Θεραπεία ακράτειας κοπράνων
Η επιλογή θεραπείας εξαρτάται από την αιτία και τη σοβαρότητα της νόσου.
  • Δίαιτα για την δυσκοιλιότητα ή την διάρροια
  • Φαρμακευτική αντιμετώπιση, ανάλογα με αντιδιαρροϊκά ή καθαρτικά, τοπικοί παράγοντες για τη θεραπεία και την πρόληψη της δερματίτιδας, τοπικά αντιμυκητιασικά, τοπικά αντιφλεγμονώδη φάρμακα. 
  • Πρόληψη ων  δευτερογενών  βλαβών με τη σωστή υγιεινή και τα κατάλληλα προϊόντα.
  • Ασκήσεις για την ακράτεια κοπράνων
  • Βιοανάδραση με πρωκτικό μπαλόνι, ασκήσεις του πυελικού εδάφους (ασκήσεις Kegel) και πρωκτικού σφιγκτήρα, ηλεκτρική διέγερση για σύσπαση των μυών, ταμπόν πρωκτού που εμποδίζουν την ακούσια απώλεια κοπράνων, από πολυουρεθάνη.
Χειρουργική αντιμετώπιση της ακράτειας κοπράνων
Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να πραγματοποιηθεί εάν τα συντηρητικά μέτρα από μόνα τους δεν επαρκούν για τον έλεγχο της ακράτειας. Υπάρχουν πολλές χειρουργικές επιλογές.
Καμία χειρουργική μέθοδος δεν εγγυάται 100% αποτελεσματικότητα.
Οι επεμβάσεις που μπορεί να σας συστήσει ο ιατρός σας περιλαμβάνουν τις εξής:
  • Χειρουργική αποκατάσταση των σφιγκτήρων
  • Αποκατάσταση πρόπτωσης ορθού
  • Κολοστομία/ειλεοστομία
  • Τοποθέτηση τεχνητού σφιγκτήρα
  • Αποκατάσταση της ακράτειας με μετατόπιση γειτονικών μυών

Βιβλιογραφία
mayoclinic.com

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

Διαβάστηκε 12634 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2019 21:36
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Φθορίωση νερού Φθορίωση νερού

    Είναι υγιεινή η φθορίωση νερού;

    Φθορίωση νερού είναι η προσθήκη φθορίου σε ένα εκτεταμένο δίκτυο παροχής νερού, στο οποίο λείπει αυτό το ιχνοστοιχείο, με σκοπό να ανυψωθεί η συγκέντρωσή του σε ένα επίπεδο που θα περιορίζει την οδοντική τερηδόνα.

    Το υδροφθοριοπυριτικό οξύ παρέχει 13, 2 χλγρ φθορίου στα 100 χλγρ οξέος. Χρησιμοποιείται σε ελεγχόμενα ποσά για τη φθορίωση του πόσιμου νερού. άλλα φθοριούχα που χρησιμοποιούνται είναι το φθοριούχο νάτριο και το πυριτιοφθοριούχο νάτριο.

    Το φθόριο στο πόσιμο νερό πιστεύεται ότι μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της τερηδόνας στα δόντια των υπό ανάπτυξη παιδιών. Όπου το πόσιμο νερό περιέχει, τουλάχιστον 1 χλγρ φθορίου ανά λίτρο νερού (1ppm) τα περιστατικά της παιδικής τερηδόνας μειώνονται σε σύγκριση με περιοχές, όπου, μόνο, ίχνη φθορίου υπάρχουν στο νερό. Το φθόριο πιστεύεται ότι αποτίθεται στην επιφάνεια του σμάλτου των αναπτυσσόμενων δοντιών και φαίνεται ότι εκεί ασκεί την αντιτερηδονική του δράση. 

    phtoriosi 3

    Σε πολλές χώρες υπάρχει αμφιβολία για τη μείωση του ποσοστού των περιστατικών τερηδόνας στα παιδιά, περιοχών, όπου προστίθεται φθόριο στο πόσιμο νερό, που ήταν προηγουμένως ελλειμματικό σε φθόριο.

    Η μείωση της τερηδόνας, κατά πολλούς οφείλεται στην καλύτερη οδοντιατρική φροντίδα στα παιδιά και στην καλύτερη τήρηση των κανόνων υγιεινής για το στόμα και τα δόντια από αυτά.

    Φθόρωση ή φθορίαση ή υπερφθορίωση είναι η υπερβολική εναπόθεση φθορίου στα δόντια που προκαλεί στίγματα σε αυτά.

    Η υπερφθορίωση ενέχει κινδύνους για τα παιδιά... Παρατηρείται μια αύξηση κατά 5% του ρυθμού θανάτων από καρκίνο σε πόλεις με φθοριωμένο νερό... Συχνός είναι ο καρκίνος οστών και το οστεοσάρκωμα.

    Η φθορίωση έχει μικρή επίδραση στον κίνδυνο κατάγματος των οστών. Μπορεί να οδηγήσει σε ελαφρώς χαμηλότερο κίνδυνο κατάγματος από τα υπερβολικά υψηλά επίπεδα φθορίωσης ή καθόλου φθορίωσης. 

    Το φθόριο μπορεί να εμφανιστεί φυσικά στο νερό σε συγκεντρώσεις πολύ πάνω από τα συνιστώμενα επίπεδα, τα οποία μπορεί να έχουν αρκετές μακροχρόνιες δυσμενείς επιπτώσεις, όπως σοβαρή οδοντική υπερφθορίωση, σκελετική υπερφθορίωση και εξασθένηση οστών.

    Συνιστάται μια μέγιστη τιμή φθορίου 1,5 mg / L ως επίπεδο στο οποίο η φθορίωση πρέπει να είναι ελάχιστη. 

    Σε σπάνιες περιπτώσεις, η ακατάλληλη εφαρμογή της φθορίωσης του νερού μπορεί να οδηγήσει σε υπερφθορίωση που προκαλεί εστίες οξείας δηλητηρίασης από φθόριο, με συμπτώματα που περιλαμβάνουν ναυτία, έμετο και διάρροια. Η οξεία δηλητηρίαση προκαλείται από συγκεντρώσεις φθορίου έως και 220 mg / L. 

    phtoriosi 4

    Όπως και άλλα κοινά πρόσθετα νερού, όπως το χλώριο, το υδροφθοριλικό οξύ και το πυριτικό φθοριούχο νάτριο, μειώνεται το pH και προκαλείται μικρή αύξηση της διαβρωτικότητας, αλλά αυτό το πρόβλημα αντιμετωπίζεται εύκολα αυξάνοντας το pH. 

    Το υδροφθοριοπυριτικό οξύ και το πυριτικό φθοριούχο νάτριο μπορούν να αυξήσουν την πρόσληψη μολύβδου από το νερό.

    Ίχνη αρσενικού και μολύβδου ενδέχεται να υπάρχουν σε ενώσεις φθορίου που προστίθενται στο νερό.

    Τα καλύτερα αποτοξινωτικά συμπληρώματα διατροφής

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα αποτοξινωτικά συμπληρώματα διατροφής

    phtoriosi 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πρωτοπαθείς κακοήθεις οστικοί όγκοι

    Να χρησιμοποιείτε μόνο βιολογικές οδοντόκρεμες

    Σταματήστε να κάνετε φθορίωση στα παιδιά σας

    Να μην κάνετε φθορίωση

    Να προτιμάτε τους εναλλακτικούς οδοντίατρους

    Το μπαχαρικό που δεν αφήνει το φθόριο να καταστρέψει τον εγκέφαλό σας

    Διαταραχή ελαττωματικής προσοχής και κινητικότητας

    Αποφύγετε το φθόριο

    Φθόριο και υγεία

    Το φθόριο

    Παγκοσμιοποίηση και καρκίνος

    www.emedi.gr

     

     

  • Υπερθυρεοειδισμός Υπερθυρεοειδισμός

    Η υπερλειτουργία του θυρεοειδούς αδένα

     

    Ο υπερθυρεοειδισμός ή θυρεοτοξίκωση ή νόσος του Graves ή νόσος του Basedow ή νόσος του Plummer ή τοξική διάχυτη βρογχοκήλη ή τοξική τμηματική βρογχοκήλη χαρακτηρίζεται από υπερβολική έκκριση των ορμονών του θυρεοειδούς αδένα κι έτσι αυξάνεται ο ρυθμός μεταβολισμού.

    hyperthyro 1

    Όλες οι μορφές υπερθυρεοειδισμού προκαλούν τα ακόλουθα σημεία και συμπτώματα:

    Βρογχοκήλη

    Γρήγορο καρδιακό ρυθμό

    Ζεστή, λεπτή και υγρή επιδερμίδα

    Τρεμούλιασμα

    Σημεία από τα μάτια: καθήλωση βλέμματος, καθυστέρηση και υποχώρηση των βλεφάρων, πόνοι στα μάτια, υπερβολικά δάκρυα, ερεθισμός ματιών, ευαισθησία στο φως

    Νευρικότητα

    Αυξημένη δραστηριότητα

    Αυξημένη εφίδρωση

    Ευαισθησία στην καρδιά

    Ταχυπαλμίες

    Κόπωση

    Αυξημένη όρεξη

    Απώλεια βάρους

    Αϋπνίες

    Αδυναμία

    Υπερβολική κινητικότητα εντέρου

    Διάρροια

    Στη νόσο του Graves υπάρχει επίσης διόγκωση των βολβών των ματιών (εξώφθαλμος) και μια αγριεμένη κι ερυθρωπή επιδερμίδα, με τραχιά υφή κι αυξημένο πάχος

    hyperthyro 2

    Θεραπεία υπερθυρεοειδισμού

    -Ιώδιο σε πολύ υψηλές δόσεις με τη μορφή ιωδιούχου καλίου ή ιωδιούχου νατρίου από το στόμα ή ενδοφλέβια. Η δράση του διαρκεί μία εβδομάδα και λειτουργεί με το να αναχαιτίζει την ενσωμάτωση του ιωδίου στις ορμόνες του θυρεοειδούς

    -Αντιθυρεοειδικά φάρμακα που αποτρέπουν την ενσωμάτωση του ιωδίου στις ορμόνες του θυρεοειδούς

    -Ραδιενεργό ιώδιο που χρησιμοποιείται σε γυναίκες ασθενείς που έχουν περάσει την ηλικία της τεκνογονίας (όπου μπορούν να κάνουν παιδιά) και σε άντρες. Καλύτερα να μη γίνεται γιατί υπάρχει κίνδυνος ανάπτυξης όγκων, λευχαιμίας, καρκίνου θυρεοειδούς. Είναι θεραπεία επιλογής σε άτομα άνω των 40 ετών που έχουν το νόσο Graves

    -Χειρουργική επέμβαση, για να αφαιρεθεί ολόκληρος ο θυρεοειδής ή τμήμα αυτού. Καλύτερα να μη γίνεται αφαίρεση θυρεοειδούς, γιατί προκαλείται υποθυρεοειδισμός και απαιτεί θεραπεία με θυροξίνη για μια ολόκληρη ζωή

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

     HT ok

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερασβεστιαιμία

    Υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Graves'

    Nόσος Graves

    Θυρεοτοξική κρίση

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη θυρεοειδίτιδα

    Καρκίνος θυρεοειδούς και κάνναβη

    Τεστ για να ελέγξετε το θυρεοειδή σας στο σπίτι

    Η βρογχοκήλη μπορεί να οφείλεται στη διατροφή

    Φλεβοκομβική ταχυκαρδία

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Κολπική μαρμαρυγή σε ηλικιωμένους

    Αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα

    Συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού

    Υπερθυρεοειδισμός στην εγκυμοσύνη

    Αν έχετε συχνά ταχυκαρδία

    Θυρεοειδίτιδες

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Έκτακτες συστολές

    Η τριχόπτωση στις γυναίκες

    Οι β αδρενεργικοί αναστολείς

    Κολπική μαρμαρυγή

    Τι είναι τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

    Τα πιο ευαίσθητα σημεία της γυναίκας

    Κάνετε πλήρη έλεγχο θυρεοειδούς

    Οι ενδοκρινολογικές αιτίες πυρετού

    Ψυχολογικοί παράγοντες που επηρεάζουν ιατρικές καταστάσεις

    Αλκαλική φωσφατάση

    www.emedi.gr

     

  • Υπερασβεστιαιμία Υπερασβεστιαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υπερασβεστιαιμία

    Υπερασβεστιαιμία είναι τα υψηλά επίπεδα ασβεστίου (Ca2 +) στον ορό του αίματος.

    Το φυσιολογικό εύρος είναι 2,1-2,6 mmol / L (8,8-10,7 mg / dL, 4,3-5,2 mEq / L), με επίπεδα μεγαλύτερα από 2,6 mmol / L που ορίζονται ως υπερασβεστιαιμία.

    Εκείνοι με ήπια αύξηση που έχει αναπτυχθεί αργά συνήθως δεν έχουν συμπτώματα.

    Σε άτομα με υψηλότερα επίπεδα ή ταχεία έναρξη, τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν κοιλιακό άλγος, πόνο στα οστά, σύγχυση, κατάθλιψη, αδυναμία, πέτρες στα νεφρά ή μη φυσιολογικό καρδιακό ρυθμό συμπεριλαμβανομένης της καρδιακής ανακοπής.

    Οι περισσότερες περιπτώσεις οφείλονται στον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό ή τον καρκίνο. Άλλες αιτίες περιλαμβάνουν τη σαρκοείδωση, τη φυματίωση, τη νόσο Paget, την πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία (MEN), την τοξικότητα βιταμίνης D, την οικογενειακή υποκαλιαυρική υπερασβεστιαιμία και ορισμένα φάρμακα όπως το λίθιο και η υδροχλωροθειαζίδη.

    Η διάγνωση πρέπει γενικά να περιλαμβάνει είτε διορθωμένα επίπεδα ασβεστίου είτε ιονισμένο ασβέστιο και να επιβεβαιώνεται μετά από μία εβδομάδα.

    Συγκεκριμένες αλλαγές, όπως μικρότερο διάστημα QT και παρατεταμένο διάστημα PR, μπορεί να παρατηρηθούν σε ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ). 

    Η θεραπεία περιλαμβάνει ενδοφλέβια υγρά, φουροσεμίδη, καλσιτονίνη ή παμιδρονάτη επιπλέον της θεραπείας της υποκείμενης αιτίας.

    Σε άτομα με πολύ υψηλά επίπεδα, ενδέχεται να απαιτείται νοσηλεία.

    Η αιμοκάθαρση μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε εκείνους που δεν ανταποκρίνονται σε άλλες θεραπείες.

    Σε άτομα με τοξικότητα στη βιταμίνη D, τα στεροειδή μπορεί να είναι χρήσιμα.

    Η υπερασβεστιαιμία είναι σχετικά συχνή.

    Ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός εμφανίζεται σε 1,7 ανά 1.000 άτομα και η υπερασβεστιαιμία εμφανίζεται σε περίπου 2,7% των ατόμων με καρκίνο.

    Η υπερασβεστιαιμία μπορεί να είναι νηπιακή που οδηγεί σε υπερβολική ασβεστοποίηση των οστών, σκλήρυνση των αρτηριών και διανοητική καθυστέρηση. Μπορεί να συμβεί και σε ενήλικες, προκαλώντας εναπόθεση ασβεστίου στους μαλακούς ιστούς.

    Σημεία και συμπτώματα υπερασβεστιαιμίας

    Πέτρες στα νεφρά και στη χολή

    Πόνος στα οστά

    Κοιλιακή δυσφορία

    Δυσκοιλιότητα

    Συχνή ούρηση

    Ελαττωμένος μυϊκός τόνος Μυϊκή αδυναμία, μειωμένα αντανακλαστικά

    Κατάθλιψη, άγχος, γνωστική δυσλειτουργία

    Τα νευρομυϊκά συμπτώματα της υπερασβεστιαιμίας προκαλούνται λόγω της αυξημένης αλληλεπίδρασης ασβεστίου με τους διαύλους νατρίου. Εφόσον το ασβέστιο εμποδίζει τα κανάλια νατρίου και αναστέλλει την αποπόλωση των νευρικών και μυϊκών ινών, το αυξημένο ασβέστιο αυξάνει το κατώφλι για την αποπόλωση. Αυτό οδηγεί σε μειωμένα τενόντια εν τω βάθει αντανακλαστικά και αδυναμία των σκελετικών μυών.

    Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν καρδιακές αρρυθμίες (ειδικά σε όσους λαμβάνουν διγοξίνη), κόπωση, ναυτία, έμετο, απώλεια όρεξης, κοιλιακό άλγος και παραλυτικό ειλεό. Εάν προκύψει νεφρική δυσλειτουργία, οι εκδηλώσεις μπορεί να περιλαμβάνουν αυξημένη διούρηση, ούρηση τη νύχτα και αυξημένη δίψα. Η ψυχιατρική εκδήλωση μπορεί να περιλαμβάνει συναισθηματική αστάθεια, σύγχυση, παραλήρημα, ψύχωση και αναισθητοποίηση.

    Οι εναποθέσεις ασβεστίου μπορεί να είναι ορατές στα μάτια. 

    Τα συμπτώματα είναι πιο συχνά σε υψηλές τιμές αίματος ασβεστίου (12,0 mg / dl ή 3 mmol / l). Η σοβαρή υπερασβεστιαιμία (άνω των 15-16 mg / dl ή 3,75-4 mmol / l) θεωρείται ιατρική κατάσταση έκτακτης ανάγκης: σε αυτά τα επίπεδα και μπορεί να προκύψει κώμα και καρδιακή ανακοπή. Τα υψηλά επίπεδα ιόντων ασβεστίου μειώνουν τη διαπερατότητα της μεμβράνης των νευρώνων στα ιόντα νατρίου, μειώνοντας έτσι τη διέγερση, η οποία οδηγεί σε υποτονικότητα των λείων και ραβδωτών μυών. Αυτό εξηγεί την κόπωση, την μυϊκή αδυναμία, τον χαμηλό τόνο και τα αργά αντανακλαστικά σε ομάδες μυών. Έτσι, εξηγείται, επίσης η υπνηλία, η σύγχυση, οι παραισθήσεις, η δυσφορία ή το κώμα. Στο έντερο αυτό προκαλεί δυσκοιλιότητα. Η υποκαλιαιμία προκαλεί το αντίθετο με τον ίδιο μηχανισμό. 

    Υπερασβεστιαιμική κρίση

    Η υπερασβεστιαιμική κρίση είναι μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης με σοβαρή υπερασβεστιαιμία, γενικά πάνω από περίπου 14 mg / dL (ή 3,5 mmol / l). 

    Τα κύρια συμπτώματα μιας υπερασβεστιαιμικής κρίσης είναι η ολιγουρία ή η ανουρία, καθώς και η υπνηλία ή το κώμα. Μετά την αναγνώριση, ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός πρέπει να αποδειχθεί ή να αποκλειστεί. 

    Σε ακραίες περιπτώσεις πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού, η απομάκρυνση του παραθυρεοειδούς αδένα μετά από χειρουργική εξερεύνηση είναι ο μόνος τρόπος για την αποφυγή θανάτου. Το διαγνωστικό πρόγραμμα πρέπει να εκτελείται εντός ωρών, παράλληλα με μέτρα για τη μείωση του ασβεστίου στον ορό. Η θεραπεία επιλογής για οξεία μείωση του ασβεστίου είναι η εκτεταμένη ενυδάτωση και η καλσιτονίνη, καθώς και τα διφωσφονικά (που επηρεάζουν τα επίπεδα ασβεστίου μετά από μία ή δύο ημέρες).

    hyprca 2

    Αιτίες υπερασβεστιαμίας

    Ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός και η κακοήθεια αντιπροσωπεύουν περίπου το 90% των περιπτώσεων υπερασβεστιαιμίας. 

    -Λειτουργία παραθυρεοειδών αδένων

    Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός

    Αδένωμα παραθυρεοειδούς

    Πρωτοπαθής υπερπλασία παραθυρεοειδούς

    Παραθυρεοειδές καρκίνωμα

    Πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία (MEN1 & MEN2A)

    Οικογενειακός υπερπαραθυρεοειδισμός

    -Χρήση λιθίου

    -Οικογενειακή υποκαλιουρική υπερασβεστιαιμία / οικογενειακή καλοήθης υπερασβεστιαιμία 

    -Καρκίνος

    Συμπαγής όγκος με μετάσταση (π.χ. καρκίνος του μαστού ή κλασικό καρκίνωμα εκ πλακωδών κυττάρων, το οποίο μπορεί να προκαλείται από το PTHrP)

    Συμπαγής όγκος με χυμική διαμεσολάβηση της υπερασβεστιαιμίας (π.χ. καρκίνος του πνεύμονα, συνήθως μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα ή καρκίνος των νεφρών, φαιοχρωμοκύτωμα)

    Αιματολογικοί καρκίνοι (πολλαπλό μυέλωμα, λέμφωμα, λευχαιμία)

    Καρκίνωμα μικρών κυττάρων ωοθηκών υπερασβεστιαιμικού τύπου

    -Διαταραχές της βιταμίνης-D

    Υπερβιταμίνωση D (δηλητηρίαση από βιταμίνη D)

    Αυξημένα επίπεδα 1,25 (OH) 2D  (π.χ. σαρκοείδωση και άλλες κοκκιωματώδεις ασθένειες όπως φυματίωση, βηρυλλίωση, ιστοπλάσμωση, νόσος του Crohn και κοκκιωμάτωση με πολυαγγειίτιδα)

    Ανάκαμψη της υπερασβεστιαιμίας μετά από ραβδομυόλυση

    Υψηλός κύκλος εργασιών

    Υπερθυρεοειδισμός

    Πολλαπλό μυέλωμα

    Παρατεταμένη ακινητοποίηση

    Η νόσος του Paget

    Χρήση θειαζίδης

    Η δηλητηρίαση από βιταμίνη Α

    Νεφρική ανεπάρκεια

    Τριτογενής υπερπαραθυρεοειδισμός

    Δηλητηρίαση από αλουμίνιο

    Σύνδρομο γάλακτος-αλκαλίων

    -Άλλα

    Ακρομεγαλία

    Ανεπάρκεια αδρεναλίνης

    Σύνδρομο Zollinger – Ellison

    Διάγνωση υπερασβεστιαιμίας

    Η διάγνωση πρέπει γενικά να περιλαμβάνει είτε διορθωμένο επίπεδο ασβεστίου είτε ιονισμένο ασβέστιο και να επιβεβαιώνεται μετά από μία εβδομάδα. Υπάρχει, ωστόσο, διαμάχη σχετικά με τη χρησιμότητα του διορθωμένου ασβεστίου, καθώς μπορεί να μην είναι καλύτερο από το ολικό ασβέστιο. 

    Το φυσιολογικό εύρος είναι 2,1-2,6 mmol / L (8,8-10,7 mg / dL, 4,3-5,2 mEq / L), με επίπεδα μεγαλύτερα από 2,6 mmol / L που ορίζονται ως υπερασβεστιαιμία. Η μέτρια υπερασβεστιαιμία είναι επίπεδα 2,88-3,5 mmol / L (11,5-14 mg / dL), ενώ η σοβαρή υπερασβεστιαιμία είναι> 3,5 mmol / L (> 14 mg / dL). [19]

    ΗΚΓ

    Ένα κύμα Osborn που μπορεί να σχετίζεται με υπερασβεστιαιμία.  Η υπερασβεστιαιμία είναι γνωστό ότι προκαλεί εύρημα στο ΗΚΓ που μιμείται την υποθερμία, γνωστή ως κύμα Osborn. 

    Μπορεί, επίσης, να προκύψουν μη φυσιολογικοί καρδιακοί ρυθμοί και ευρήματα ΗΚΓ, όπως σύντομο διάστημα QT. Σημαντική υπερασβεστιαιμία μπορεί να προκαλέσει αλλαγές στο ΗΚΓ που μιμούνται ένα οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. 

    hyprca 1

    Θεραπείες υπερασβεστιαιμίας

    Ο στόχος της θεραπείας είναι η θεραπεία της υπερασβεστιαιμίας και στη συνέχεια η προσπάθεια της θεραπεία της υποκείμενης αιτίας.

    Υγρά και διουρητικά

    Αρχική θεραπεία:

    ενυδάτωση, αύξηση της πρόσληψης αλατιού και αναγκαστική διούρηση. Απαιτείται ενυδάτωση επειδή πολλοί ασθενείς αφυδατώνονται λόγω εμέτου ή νεφρικών ελαττωμάτων στη συγκέντρωση ούρων.. Η αυξημένη πρόσληψη αλατιού μπορεί επίσης να αυξήσει τον όγκο υγρών του σώματος καθώς και την αύξηση της απέκκρισης νατρίου στα ούρα, γεγονός που αυξάνει περαιτέρω την απέκκριση ασβεστίου στα ούρα.

    -μετά την επανυδάτωση, μπορεί να χορηγηθεί διουρητικό βρόχου όπως η φουροσεμίδη για να επιτρέπεται η συνεχής ενδοφλέβια χορήγηση νατρίου και η αντικατάσταση νερού μεγάλου όγκου, ελαχιστοποιώντας ταυτόχρονα τον κίνδυνο υπερφόρτωσης όγκου αίματος και πνευμονικού οιδήματος. Επιπλέον, τα διουρητικά του βρόχου τείνουν να καταστέλλουν την απορρόφηση του ασβεστίου από τα νεφρά βοηθώντας έτσι στη μείωση των επιπέδων ασβεστίου στο αίμα. Μπορεί, συνήθως, να μειώσουν το ασβέστιο του ορού κατά 1-3 mg / dL εντός 24 ωρών Πρέπει να ληφθεί προσοχή για να αποφευχθεί η εξάντληση του καλίου ή του μαγνησίου.

    Διφωσφονικά και καλσιτονίνη

    Πρόσθετη θεραπεία:

    τα διφωσφονικά είναι πυροφωσφορικά ανάλογα με υψηλή συγγένεια για τα οστά, ειδικά περιοχές με υψηλό κύκλο οστού. Λαμβάνονται από οστεοκλάστες και αναστέλλουν την οστεοκλαστική επαναρρόφηση οστού

    Τα τρέχοντα διαθέσιμα φάρμακα περιλαμβάνουν (κατά σειρά ισχύος): (1ης γενιάς) ετιδρονάτη, (2ης γενιάς) τιλουδρονάτη, παμδρονάτη, αλενδρονάτη (3ης γενιάς), ζολεδρονάτη και ρισεδρονάτη

    Όλα τα άτομα με καρκίνο που σχετίζεται με υπερασβεστιαιμία θα πρέπει να λαμβάνουν θεραπεία με διφωσφονικά άλατα, καθώς η θεραπεία «πρώτης γραμμής». Επιπλέον, ακόμη και αν η θεραπεία «πρώτης γραμμής» είναι  αποτελεσματική, η υπερασβεστιαιμία θα επανεμφανιστεί στο άτομο με υπερασβεστιαιμία από κακοήθεια. Η χρήση διφωσφονικών σε τέτοιες περιπτώσεις, γίνεται, τόσο θεραπευτικά όσο και προληπτικά.

    Τα άτομα με νεφρική ανεπάρκεια και υπερασβεστιαιμία θα πρέπει να έχουν ανάλυση κινδύνου-οφέλους προτού τους δοθούν διφωσφονικά, δεδομένου ότι αντενδείκνυνται σε νεφρική ανεπάρκεια.

    Η καλσιτονίνη εμποδίζει την απορρόφηση των οστών και επίσης αυξάνει την απέκκριση ασβεστίου στα ούρα αναστέλλοντας την επαναπορρόφηση ασβεστίου από τα νεφρά.

    Συνήθως, χρησιμοποιείται στην απειλητική για τη ζωή υπερασβεστιαιμία μαζί με την ενυδάτωση, τη διούρηση και τα διφωσφονικά

    Η καλσιτονίνη βοηθά στην πρόληψη της επανεμφάνισης της υπερασβεστιαιμίας. Η δόση είναι 4 διεθνείς μονάδες ανά χιλιόγραμμο μέσω υποδόριας ή ενδομυϊκής ένεσης κάθε 12 ώρες.

    Καλύτερα να μην χρησιμοποιούνται διφωσφονικά και καλσιτονίνη.

    Άλλες θεραπείες

    Η πικυμυκίνη αναστέλλει την απορρόφηση των οστών (σπάνια χρησιμοποιείται)

    Το νιτρικό γάλλιο αναστέλλει την απορρόφηση των οστών και αλλάζει τη δομή των κρυστάλλων των οστών (σπάνια χρησιμοποιείται)

    Τα γλυκοκορτικοειδή αυξάνουν την απέκκριση ασβεστίου στα ούρα και μειώνουν την εντερική απορρόφηση ασβεστίου. Δεν έχουν καμία επίδραση στο επίπεδο ασβεστίου σε φυσιολογικό ή πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό. ΑποτελεσματικΆ στην υπερασβεστιαιμία λόγω οστεολυτικών κακοηθειών (πολλαπλό μυέλωμα, λευχαιμία, λέμφωμα Hodgkin, καρκίνος του μαστού) λόγω αντικαρκινικών ιδιοτήτων. Επίσης αποτελεσματικά στην υπερβιταμίνωση D και τη σαρκοείδωση.

    Η αιμοκάθαρση χρησιμοποιείται συνήθως σε σοβαρή υπερασβεστιαιμία που περιπλέκεται από νεφρική ανεπάρκεια. Συμπληρωματικά φωσφορικά θα πρέπει να προστίθενται εάν είναι απαραίτητο. Η θεραπεία με φωσφορικά άλατα μπορεί να διορθώσει την υποφωσφαταιμία και να μειώσει τα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα.

    Υπερασβεστιαμία στα ζώα

    Συχνά, οι αιτίες της υπερασβεστιαιμίας έχουν συσχέτιση με το περιβάλλον στο οποίο ζουν οι οργανισμοί. Η υπερασβεστιαιμία στα κατοικίδια ζώα οφείλεται συνήθως σε ασθένειες, αλλά άλλες περιπτώσεις μπορεί να οφείλονται σε τυχαία κατάποση φυτών ή χημικών στο σπίτι. Τα υπαίθρια ζώα αναπτύσσουν, συνήθως, υπερασβεστιαιμία μέσω τοξικότητας βιταμίνης D από άγρια ​​φυτά στο περιβάλλον τους.

    Υπερασβεστιαμία στα ζώα

    Τα κατοικίδια ζώα όπως σκύλοι και γάτες βρέθηκαν να αναπτύσσουν υπερασβεστιαιμία. Σε σκύλους, το λεμφοσάρκωμα, η νόσος του Addison, ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός και η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια είναι οι κύριες αιτίες της υπερασβεστιαιμίας, αλλά υπάρχουν επίσης περιβαλλοντικές αιτίες. Η κατάποση μικρών ποσοτήτων καλσιποτριενίου που βρίσκονται στην κρέμα ψωρίασης μπορεί να αποβεί μοιραία για ένα κατοικίδιο. Η καλσιποτρίνη προκαλεί ταχεία αύξηση των επιπέδων ιόντων ασβεστίου. Τα επίπεδα ιόντων ασβεστίου μπορούν να παραμείνουν υψηλά για εβδομάδες. Υπάρχουν, επίσης, περιπτώσεις υπερασβεστιαιμίας που αναφέρθηκαν εξαιτίας σκύλων που λαμβάνουν τρωκτικοκτόνα που περιέχουν μια χημική ουσία παρόμοια με την καλσιποτρίνη που βρίσκεται στην κρέμα ψωρίασης. Επιπλέον, η κατάποση των οικιακών φυτών είναι μια αιτία υπερασβεστιαιμίας. Φυτά όπως το Cestrum diurnum και το Solanum malacoxylon περιέχουν εργοκαλσιφερόλη ή χοληκαλσιφερόλη που προκαλούν την εμφάνιση υπερασβεστιαιμίας. Η κατανάλωση μικρών ποσοτήτων αυτών των φυτών μπορεί να αποβεί μοιραία για τα κατοικίδια ζώα. Παρατηρήσιμα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν όπως πολυδιψία, πολυουρία, ακραία κόπωση ή δυσκοιλιότητα.

    Σε ορισμένα εξωτερικά περιβάλλοντα, ζώα όπως άλογα, χοίροι, βοοειδή και πρόβατα παρουσιάζουν συνήθως υπερασβεστιαιμία. Στη νότια Βραζιλία και το Mattewara της Ινδίας, το 17% περίπου των προβάτων επηρεάζεται, με το 60% αυτών των περιπτώσεων είναι θανατηφόρο. Πολλές περιπτώσεις τεκμηριώνονται επίσης στην Αργεντινή, την Παπούα Νέα Γουινέα, την Τζαμάικα, τη Χαβάη και τη Βαυαρία. Αυτές οι περιπτώσεις υπερασβεσταιμίας προκαλούνται συνήθως από την κατάποση Trisetum flavescens προτού στεγνώσει. Μόλις στεγνώσει το Trisetum flavescens, η τοξικότητά του μειώνεται. Άλλα φυτά που προκαλούν υπερασβεστιαιμία είναι το Cestrum diurnum, Nierembergia veitchii, Solanum esuriale, Solanum torvum και Solanum malacoxylon. Αυτά τα φυτά περιέχουν καλσιτριόλη ή παρόμοιες ουσίες που προκαλούν αύξηση των επιπέδων ιόντων ασβεστίου. Η υπερασβεστιαιμία είναι πιο συχνή σε βοσκότοπους σε υψόμετρα πάνω από 1500 μέτρα όπου η ανάπτυξη φυτών όπως το Trisetum flavescens είναι ευνοϊκή. Ακόμα κι αν μικρές ποσότητες καταναλώνονται για μεγάλα χρονικά διαστήματα, τα παρατεταμένα υψηλά επίπεδα ιόντων ασβεστίου έχουν μεγάλες αρνητικές επιπτώσεις στα ζώα. Τα ζητήματα που αντιμετωπίζουν αυτά τα ζώα είναι η μυϊκή αδυναμία και η ασβεστοποίηση των αιμοφόρων αγγείων, των καρδιακών βαλβίδων, του ήπατος, των νεφρών και άλλων μαλακών ιστών, τα οποία τελικά μπορούν να οδηγήσουν σε θάνατο. 

    hyprca 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Παγκρεατίτιδα

    Τοξικότητα δακτυλίτιδας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δυσκοιλιότητα

    Οστεοπέτρωση

    Θυρεοτοξική κρίση

    Οι κίνδυνοι για τα οστά σας

    Οστά και κάνναβη

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παραθορμόνη

    Η δυσκοιλιότητα είναι αιτία πολλών ασθενειών

    Προσέξτε πώς λαμβάνετε τα συμπληρώματα ασβεστίου

    Για όσους έχουν καρκίνο και υποφέρουν από δυσκοιλιότητα

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Υποφωσφατασία

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ασβέστιο

    Ενσφήνωση κοπράνων

    Κλινική εικόνα του καρκίνου του πνεύμονα

    Μεταστατικός καρκίνος μαστού

    Κεγχροειδής φυματίωση

    Δυσκοιλιότητα σε ογκολογικούς ασθενείς

    Καλσιτονίνη

    Φαιοχρωμοκύττωμα

    Πότε θα ανησυχήσετε αν έχετε δυσκοιλιότητα

    Ασβέστιο

    Σύνδρομο λύσης του όγκου

    Πολλαπλούν μυέλωμα

    Καρκίνος νεφρού

    Ο κίνδυνος από την καλσιτονίνη

    Αντιμετώπιση υπερασβεστιαιμίας και υπασβεστιαιμίας

    www.emedi.gr

     

  • Χρόνια διάρροια Χρόνια διάρροια

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη χρόνια διάρροια

    Χρόνια διάρροια είναι συχνές κενώσεις με κόπρανα πολύ μαλακά και μεγαλύτερης ποσότητας από ότι συνήθως, για μεγάλο χρονικό διάστημα (περισσότερα από 200 gr/ημέρα κόπρανα, για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο του ενός μήνα).

    Δεδομένου ότι ο κάθε ασθενής έχει τη δική του αντίληψη για τη διάρροια, μία λεπτομερής περιγραφή των συμπτωμάτων μπορεί να είναι διαφωτιστική  

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πεπτικό

    Γενετική:

    • Δυσανεξία σε δισακχαρίτες (συνήθως λακτόζη) είναι συνήθης μεταξύ των πληθυσμών ενηλίκων που δεν ανήκουν σε Κεντρο - ή Βορειο-ευρωπαϊκή εθνικότητα
    • Η κοιλιοκάκη μπορεί να είναι οικογενής 

    Επικρατέστερη ηλικία: Μπορεί να προσβληθούν όλες οι ηλικίες. Συχνότερα η μέση και η τρίτη ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Πιο συχνές αφοδεύσεις από αυτές που ο ασθενής θεωρεί φυσιολογικές 
    • Κόπρανα πιο μαλακής σύστασης από αυτή που θεωρεί ο ασθενής "φυσιολογική"
    • Επαναλαμβανόμενη έπειξη προς αφόδευση 
    • Σε κάποιες περιπτώσεις, περιστασιακή ακράτεια κοπράνων
    • Φόβος ακράτειας (συχνό)
    • Απώλεια βάρους (σπάνιο)
    • Διαταραχές ύδατος και ηλεκτρολυτών (σπάνιο)
    • Συχνά υπογαστρικό άλγος πριν και κατά τη διάρκεια της αφόδευσης 

    ΑΙΤΙΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Διαταραχές κινητικότητας, όπως στις λειτουργικές διαταραχές του εντέρου, ειδικά όταν εναλλάσσεται με δυσκοιλιότητα
    • Ώσμωση υγρών προς τον εντερικό αυλό λόγω ύπαρξης μεγάλων ποσοτήτων μη απορροφήσιμων συστατικών (π.χ. Mg++, σορβιτόλη), όπως συμβαίνει σε καταστάσεις δυσαπορρόφησης 
    • Αύξηση έκκρισης νερού και ηλεκτρολυτών από τα κύτταρα του εντέρου προς τον αυλό, μετά από ερεθισμό από φάρμακα και διάφορους χημικούς παράγοντες
    • Βλάβη των εντερικών κυττάρων, όπως συμβαίνει σε χρόνιες φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου, νεοπλασματική διήθηση και ακτινική εντερίτιδα
    • Επιμένουσα εντερική λοίμωξη είναι από μόνη της αιτία χρόνιας διάρροιας, εκτός από τη λαμβλίαση και την υπέρμετρη ανάπτυξη βακτηριδίων στο λεπτό έντερο

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Χρόνια λήψη καθαρτικών 
    • Χρόνια λήψη οινοπνεύματος
    • Σοβαρός και μακροχρόνιας εξέλιξης σακχαρώδης διαβήτης
    • Προηγούμενη εγχείρηση, όπως χολοκυστεκτομή, γαστρεκτομή, βαγοτομή, εντεροκτομή ή εντερική παράκαμψη 
    • Συναισθηματική αστάθεια 
    • AIDS/Λοίμωξη από HIV
    • Διαιτητικά βοηθήματα (π.χ. αυτά που περιέχουν σορβιτόλη ή μαννιτόλη)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Το πιο συχνό και δύσκολο δίλλημα είναι η διάκριση μεταξύ "λειτουργικής" διαταραχής και οργανικής βλάβης 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αιμοδιάγραμμα και βασικός βιοχημικός έλεγχος, συνήθως δεν προσφέρουν πολλά, εκτός από περιπτώσεις που αποτελούν ένδειξη υποκείμενης ή σχετιζόμενης πάθησης ή ηλεκτρολυτικών διαταραχών, όπως είναι η υποκαλιαιμία 
    • Μικροσκοπική εξέταση κοπράνων για αυγά και παράσιτα
    • Πολύ χρήσιμη είναι και η μακροσκοπική εξέταση του δείγματος κοπράνων για παθογόνα βακτήρια
    • Αν υπάρχει υποψία εκκριτικής διάρροιας, ο προσδιορισμός ορισμένων πεπτιδίων στον ορό (π.χ. γαστρίνη, εντεροπεπτίδιο) μπορεί να αποβεί χρήσιμος 
    • Συλλογή κοπράνων 24ώρου προκειμένου να εκτιμηθεί ο όγκος τους 
    • Μέτρηση λίπους κοπράνων μετά από δίαιτα που να περιλαμβάνει 100 gr λίπος/ημέρα
    • Μέτρηση Na+ και Κ+ κοπράνων
    • Ωσμωτικότητα ορού -2 x (Na+ + Κ+) = ωσμωτικό χάσμα. Μεγάλο ωσμωτικό χάσμα υποδηλώνει λήψη ωσμωτικά ενεργού υλικού (π.χ. σορβιτόλης), ενώ μικρό ωσμωτικό χάσμα δηλώνει εκκριτική αιτιολογία

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    • Κανένα στην κοινή λειτουργική διάρροια
    • Όταν υπάρχουν, τα ευρήματα είναι εκείνα της υποκείμενης πάθησης

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Για τη διάκριση μεταξύ ωσμωτικής και εκκριτικής διάρροιας είναι σκόπιμο να τεθεί ο ασθενής σε νηστεία. Η ωσμωτική διάρροια θα υποχωρήσει, ενώ η εκκριτική θα παραμείνει ανεπηρέαστη
    • Αν υπάρχει υποψία λήψης καθαρτικών, απαιτείται έλεγχος των κοπράνων για φαινολοφθαλεΐνη και ανθρακινόνες 
    • Η δοκιμασία εισπνοής υδρογόνου μπορεί να είναι χρήσιμη στην ανίχνευση δυσανεξίας σε δισακχαρίτες και στην υπερανάπτυξη εντερικής βακτηριακής χλωρίδας 
    • Σε υποψία εντερικής δυσαπορρόφησης, βιοψία βλεννογόνου του 12δακτύλου (συνήθως ενδοσκοπική). Αυτή συνήθως δεν γίνεται, εκτός και υπάρχουν ενδείξεις στεατόρροιας 
    • Αν υπάρχει υποψία κολλαγονώδους ή μικροσκοπικής κολίτιδας (κυρίως σε ηλικιωμένες γυναίκες), γίνονται κολονοσκόπηση και βιοψία του βλεννογόνου εντέρου 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ο βαριούχος υποκλυσμός και το βαριούχο γεύμα μπορεί να δώσουν στοιχεία για φλεγμονώδη νόσο του εντέρου ή για άλλη εντερική αλλοίωση

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Η πρωκτοσιγμοειδοσκόπηση συνιστάται σε όλες τις περιπτώσεις 
    • Κολονοσκόπηση αν η διάρροια σχετίζεται με παρουσία αίματος στα κόπρανα ή με έλλειψη σιδήρου 
    • Πλήρης κολονοσκόπηση συνήθως δεν συνιστάται, εκτός αν απαιτείται η διερεύνηση μιας συγκεκριμένης κατάστασης 
    • Ύπαρξη εντερικής μελάνωσης στην ενδοσκόπηση, δηλώνει συχνή χρήση καθαρτικών ανθρακινόνης 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις. Εξαίρεση όταν σοβαρή συνεχής διάρροια έχει προκαλέσει διαταραχές ύδατος και ηλεκτρολυτών που απαιτούν διόρθωση με παρεντερική χορήγηση υγρών 

    Type 1 Type 2 Type 3 Type 4 Type 5 Type 6 Type 7 1

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Όταν οι διαταραχές ύδατος και ηλεκτρολυτών είναι ήπιες, από το στόμα χορήγηση διαλυμάτων αλάτων είναι συνήθως αρκετή 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Περιορισμένη μόνο για τον εξαντλημένο ασθενή 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Συνήθως δεν απαιτούνται περιορισμοί, εκτός από τις περιπτώσεις τροφών που επιτείνουν τη διάρροια, όπως τα δαμάσκηνα, κλπ. Είναι σκόπιμο να αποφεύγονται τα προϊόντα που περιέχουν λακτόζη για 2 εβδομάδες μετά από ιογενή γαστρεντερίτιδα
    • Μείωση ή αποφυγή των προϊόντων που περιέχουν λακτόζη (γαλακτοκομικά, κλπ) στις περιπτώσεις δυσανεξίας στη λακτόζη
    • Δίαιτα χαμηλής περιεκτικότητας σε γλουτένη είναι απαραίτητη στις περιπτώσεις κοιλιοκάκης 
    • Στις περιπτώσεις χρόνιας διάρροιας που εναλλάσσεται με δυσκοιλιότητα, συμπληρώματα υδρόφιλων κολλοειδών (π.χ. ψύλλιο ή συνθετικά ανάλογα) μπορεί να βοηθήσουν στην ομαλοποίηση των κενώσεων 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Απλουστευμένη εξήγηση της φυσιολογίας του εντέρου 
    • Διαβεβαίωση για την πολυμορφία της εντερικής λειτουργίας, καθώς και για το ότι ευκαιριακή ήπια διάρροια δεν σημαίνει αναγκαστικά δηλητηρίαση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Η επιλογή εξαρτάται από τη διάγνωση, αν είναι δυνατόν, της υποκείμενης αιτίας. Οι παρακάτω δόσεις αναφέρονται σε ενήλικες.

    Μη ειδική καταστολή της διάρροιας:

    • Υδαρείς κενώσεις μπορεί να οφείλονται στη χρήση υδρόφιλων κολλοειδών, όπως είναι το ψύλλιο και τα συνθετικά ανάλογα που είναι ιδιαίτερα χρήσιμα στην αντιμετώπιση των εναλλαγών διάρροιας δυσκοιλιότητας
    • Διφαινοξυλάτη 5-20 mg την ημέρα ή λοπεραμίδη 4-16 mg την ημέρα, σε δόσεις που υπολογίζονται και χορηγούνται ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε σθενούς (τα οπιοειδή, όπως η κωδεΐνη, είναι επίσης αποτελεσματικά, αλλά η χρήση τους έχει σε μεγάλο βαθμό εγκαταλειφθεί)
    • Καολίνη/πηκτίνη 1-8 κουταλάκια την ημέρα κατανεμημένα ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενούς 

    Στους πιο ειδικούς παράγοντες περιλαμβάνονται:

    • Σε δυσανεξία στη λακτόζη, συμπλήρωμα λακτάσης 
    • Σε διάρροια λόγω πεπτιδίων, σωματοστατίνη 
    • Σε γαστρική υπερέκκριση, ανταγωνιστές των Η2 υποδοχέων (π.χ. σιμετιδίνη, ρατινιδίνη)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Στην περίπτωση που μια απλή "λειτουργική" διάρροια επιμένει, θα πρέπει να εκτελείται παραπέρα διερεύνηση για την αποκάλυψη πιθανής υποκείμενης αιτίας 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Τα άτομα που πάσχουν από χρόνια διάρροια θα πρέπει να απέχουν από διαρροιογόνες τροφές, όπως η σορβιτόλη 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Σε σοβαρές περιπτώσεις, διαταραχές ύδατος και ηλεκτρολυτών 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ήπια διάρροια που εκδηλώνεται ευκαιριακά και ανταποκρίνεται σε απλά μέτρα είναι ακίνδυνη. Όταν όμως αυτό συμβαίνει συνεχώς μπορεί να δημιουργεί σοβαρά προβλήματα 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Χρόνιες φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου (ελκώδης κολίτιδα, νόσος του Crohn), σύνδρομα δυσαπορρόφησης, διαβήτης, κλπ.

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Τα βρέφη και τα παιδιά παρουσιάζουν συνήθως διάρροια διαιτητικής αρχής η οποία εξαφανίζεται με την ηλικία 

    Γηριατρικό: Οι ηλικιωμένοι που κατά τη διάρκεια της ζωής τους είχαν φυσιολογική εντερική λειτουργία είναι σπάνιο να αποκτήσουν διάρροια λόγω ηλικίας και μόνο. Αντίθετα, αυτοί που πάντα είχαν τάση για διάρροια, μπορεί να διαπιστώσουν αυξανόμενο πρόβλημα με την πάροδο της ηλικίας 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Integris Featured Chronic Constipation and Diarrhea

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις ανοσοανεπάρκειες

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο εντέρου

    Χρήσιμες πληροφορίες για το AIDS

    Φασιολοψίαση

    Όλα τα κόλπα για να σταματήσετε τη διάρροια

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Μικροσκοπική κολίτιδα

    Νόσος του Crohn

    Σύνδρομο Zollinger-Ellison

    Χρήσιμες συνταγές βοτάνων για τη διάρροια

    Ιατρικές συνταγές με θυμάρι

    Όλες οι ασθένειες ξεκινούν από το έντερο

    Λάδι μασάζ με χαμομήλι

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με θρούμπι

    Εκκολπωματική νόσος

    Ορθομοριακή αποτοξίνωση του γαστρεντερικού συστήματος

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

    Καλπροτεκτίνη κοπράνων

    Έλεγχος λοιμώξεων από εντερόκοκκους στο νοσοκομείο

    Αίμα του δράκου

    Το μινθέλαιο

    Σταφυλοκοκκική λοίμωξη

    Η κοιλιοκάκη

    Acai berries

    Η σχιστοσωμίαση

    Λεπτοσπείρωση

    Οξεία γαστρεντερίτιδα σε παιδιά

    Εντεροκολίτιδα από υερσίνια

    Όταν έχετε διάρροια

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Η λίστα με τα φιλικά βακτήρια

    Λιστερίωση

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    Η διατροφή κατά την ακτινοθεραπεία

    Όταν ταξιδεύετε σε προορισμούς υψηλού κινδύνου

    Οι κανόνες υγιεινής για τα τρόφιμα

    Να πλένετε συχνά τα χέρια σας

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Parkinson Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Parkinson

    Νόσος του Parkinson

    Η νόσος του Πάρκινσον είναι μια εκφυλιστική νευρική νόσος του εξωπυραμιδικού συστήματος που χαρακτηρίζεται από συνδυασμό τρόμου ηρεμίας, ακαμψίας και βραδυκινησίας

    Ηλικία έναρξης - ενήλικη ζωή.

    Η διάγνωση απαιτεί θεραπευτική απόκριση στη λεβοντόπα, η οποία υποδηλώνει φυσιολογικούς νευρώνες του ραβδωτού σώματος.

    Αυτή είναι η μόνη εκφυλιστική νόσος, η οποία είναι θεραπεύσιμη μακροχρόνια 

    Γενετική: 5% των ασθενών έχουν θετικό οικογενειακό ιστορικό

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό και Μυοσκελετικό 

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικία 60 με 5% μεταξύ ηλικιών 21 και 39

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (1, 4:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    Πρωτεύοντα σημεία: 

    Τρόμος ηρεμίας 

    • Παθογνωμικός αλλά όχι απαραίτητος 
    • Οδηγεί τους περισσότερους ασθενείς στη θεραπεία 
    • 48 κύκλοι ανά δευτερόλεπτο
    • Μειώνεται με την άσκηση, τη συγκέντρωση και τον ύπνο
    • Αυξάνεται σε στρες
    • 10% παρουσιάζονται μόνο με τρόμο 
    • 30% παρουσιάζονται χωρίς τρόμο
    • Οι περισσότεροι ξεκινούν με ετερόπλευρο τρόμο 

    Βραδυκινησία:

    • Απαιτείται για τη διάγνωση 
    • Εγκαθιστά μεγάλη αναπηρία 
    • Πρόβλημα με την έναρξη των κινήσεων 
    • Μπορεί να υπερνικηθεί, αν υπάρχει τέτοια θέληση
    • Διαταραχές στάσης 
    • Αίτιο των διαταραχών βάδισης 

    Ακαμψία - Δυσκαμψία

    • Τύπος μολύβδινου σωλήνα 
    • Τύπος οδοντωτού τροχού με τρόμο

    Άλλα σχετιζόμενα σημεία και συμπτώματα:

    • Ο λόγος είναι αργός, χαμηλής έντασης, μονότονος 
    • Διαταραχές όρασης, που περιλαμβάνουν ελαττωμένο παίξιμο βλεφάρου, βλαφαρόσπασμο, διαταραγμένη συζυγή προς τα πάνω καθήλωση του βλέμματος 
    • Διαταραχές από το αυτόνομο (δυσκοιλιότητα, κατακράτηση ούρων, σεξουαλική ανικανότητα)
    • Σμηγματόρροια 
    • Κατάθλιψη στα 2/3 των ασθενών 
    • Άνοια στο 20% των ασθενών 
    • Διαταραχές βαδίσματος συμπεριλαμβανομένων: κατηργημένης αιώρησης των χεριών, προβλήματα στο σήκωμα από την καρέκλα, επιταχυνόμενο βάδισμα, "πάγωμα" των κινήσεων
    • Προσθιοώθηση και οπισθιοώθηση
    • Μικρογραφία 
    • Πρόσωπο σαν μάσκα 
    • Αμέλεια κατάποσης με σιελόρροια  

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    • Άγνωστο 
    • Απώλεια ντοπαμινεργικών νευρώνων στη μέλαινα ουσία, με πσοστό απώλειας 1% το χρόνο σε ασθενείς με Parkinson, ενώ είναι 5% σε φυσιολογική γήρανση 
    • Πιθανά μη γενετικά, αλλά τοξικά ή λοιμώδη 
    • Γνωστή τοξική ουσία είναι η έκθεση σε MPTP (1-μεθυλ-4-φαινυλ-1,2,5,6 τετραϋδροπυριδίνη)
    • Άλλοι μη ντοπαμινεργικοί νευρώνες, μπορεί επίσης να επηρεαστούν

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    Άγνωστοι στην ιδιοπαθή νόσο 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Παρκινσονισμός: βραδυκινησία και σποραδικά τρόμος με μικρή η καθόλου απάντηση στη λεβοντόπα, υποδηλώνει ότι οι νευρώνες του ραβδωτού σώματος είναι επίσης εκφυλισμένοι 

    • Προοδευτική υπερπυρηνική παράλυση 
    • Πολυσυστηματική ατροφία 
    • Νόσος Alzheimer με εξωπυραμιδικά σημεία
    • Ανεπιθύμητες ενέργειες των νευροληπτικών φαρμάκων 
    • Αγγειώδης - βοθριώδης κατάσταση
    • Λοιμώδη - μετεγκεφαλιδική
    • Τοξίνες 
    • Μεταβολική νόσος του Wilson
    • Καλοήθης ιδιοπαθής τρόμος

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    Τυπικές αλλαγές που επιτρέπουν συγκεκριμένη παθολογική διάγνωση. Σωμάτια Lewy

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Η αξονική (ΥΤ) και μαγνητική (ΜΥΤ) τομογραφία, μπορούν να περιορίσουν τις διαταραχές που μιμούνται το Parkinson. Ποζιτρονική τομογραφία (ΠΕΤ)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής πλην επιπλοκών ή προαιρετικού χειρουργείου 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ερευνήστε για κάποιο πιθανό αίτιο επαγώγιμο από φάρμακο. Πλήρης υποχώρηση των συμπτωμάτων μπορεί να χρειαστεί εβδομάδες έως μήνες
    • Δεν υπάρχει θεραπεία ίασης για την πρωτοπαθή νόσο του Parkinson. Η θεραπεία εξατομικεύεται 
    • Η νόσος απαιτεί θεραπεία εφ'όρου ζωής κατευθυνόμενη στον έλεγχο των συμπτωμάτων και στην επιβράδυνση της πορείας της νόσου 
    • Μπορεί να είναι χρήσιμη η λογοθεραπεία, φυσιοθεραπεία και εργασιοθεραπεία 
    • Οι φυσικοί περιορισμοί του ασθενούς μπορεί να απαιτήσουν προσαρμογές στο σπίτι, π.χ. ειδικές καρέκλες, ανυψωμένο κάθισμα στην τουαλέτα, στα σκεύη φαγητού, στο ντύσιμο
    • Χειρουργείο (μερικές φορές)

    134673 parkinsons disease

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Διατηρείστε τη δραστηριότητα σε όποιο επίπεδο είναι δυνατό 
    • Χρησιμοποιείστε μπαστούνι για περπάτημα

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Μικρά, συχνά γεύματα, εάν ο ασθενής δυσκολεύεται να φάει 
    • Είναι απαραίτητη η μεγάλη πρόσληψη υγρών 
    • Φαγητά που διογκώνουν το έντερο
    • Δεν είναι απαραίτητος ο περιορισμός της πρωτεΐνης στη δίαιτα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Τα φάρμακα μπορεί να σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε προβλήματα με το περπάτημα, την κίνηση και τον τρόμο. Αυτά τα φάρμακα αυξάνουν ή υποκαθιστούν τη ντοπαμίνη. Τα άτομα με νόσο του Πάρκινσον έχουν χαμηλές συγκεντρώσεις ντοπαμίνης στον εγκέφαλο. Ωστόσο, η ντοπαμίνη δε μπορεί να χορηγηθεί απευθείας, καθώς δεν μπορεί να εισέλθει στον εγκέφαλό σας. Μπορεί να έχετε σημαντική βελτίωση των συμπτωμάτων σας μετά την έναρξη της θεραπείας με νόσο του Πάρκινσον. Με την πάροδο του χρόνου, ωστόσο, τα οφέλη των ναρκωτικών μειώνονται συχνά ή γίνονται λιγότερο συνεπή. Συνήθως, μπορείτε να ελέγχετε τα συμπτώματά σας αρκετά καλά.

    Τα φάρμακα που μπορεί να συνταγογραφήσει ο γιατρός σας περιλαμβάνουν:

    • Καρβιντόπα-λεβοντόπα. Η λεβοντόπα, το πιο αποτελεσματικό φάρμακο για τη νόσο του Πάρκινσον, είναι μια φυσική χημική ουσία που περνά στον εγκέφαλό σας και μετατρέπεται σε ντοπαμίνη. Η λεβοντόπα συνδυάζεται με καρβιντόπα, η οποία προστατεύει τη λεβοντόπα από την πρώιμη μετατροπή σε ντοπαμίνη έξω από τον εγκέφαλο. Αυτό αποτρέπει ή μειώνει παρενέργειες όπως ναυτία. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ναυτία ή ζάλη (ορθοστατική υπόταση). Μετά από χρόνια, καθώς η νόσος εξελίσσεται, το όφελος από τη λεβοντόπα μπορεί να γίνει λιγότερο σταθερό. Επίσης, μπορεί να αντιμετωπίσετε ακούσιες κινήσεις (δυσκινησία) μετά τη λήψη υψηλότερων δόσεων λεβοντόπα. Ο γιατρός μπορεί να μειώσει τη δόση σας ή να προσαρμόσει τους χρόνους των δόσεων σας για να ελέγξει αυτά τα αποτελέσματα.
    • Εισπνεόμενη καρβιντόπα-λεβοντόπα. Μπορεί να είναι χρήσιμη στη διαχείριση των συμπτωμάτων που προκύπτουν όταν τα από του στόματος φάρμακα σταματούν ξαφνικά να λειτουργούν κατά τη διάρκεια της ημέρας.
    • Έγχυση καρβιντόπα-λεβοντόπα. Αποτελείται από καρβιντόπα και λεβοντόπα και χορηγείται μέσω ενός σωλήνα τροφοδοσίας που παραδίδει το φάρμακο σε μορφή γέλης απευθείας στο λεπτό έντερο και προορίζεται για ασθενείς με πιο προχωρημένο Πάρκινσον που εξακολουθούν να ανταποκρίνονται στην καρβιντόπα-λεβοντόπα, αλλά που έχουν πολλές διακυμάνσεις στην απόκρισή τους. Το φάρμακο εγχύεται συνεχώς και η τοποθέτηση του σωλήνα απαιτεί μια μικρή χειρουργική επέμβαση. Οι κίνδυνοι που σχετίζονται με την ύπαρξη του σωλήνα περιλαμβάνουν μετακίνηση του σωλήνα ή μολύνσεις στο σημείο έγχυσης.
    • Αγωνιστές ντοπαμίνης. Σε αντίθεση με τη λεβοντόπα, οι αγωνιστές της ντοπαμίνης δε μετατρέπονται σε ντοπαμίνη. Αντ 'αυτού, μιμούνται τα αποτελέσματα της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο. Δεν είναι τόσο αποτελεσματικά όσο η λεβοντόπα στη θεραπεία των συμπτωμάτων. Ωστόσο, διαρκούν περισσότερο και μπορούν να χρησιμοποιηθούν με λεβοντόπα για να εξομαλύνουν την ενίοτε επίδραση της λεβοντόπα. Οι αγωνιστές ντοπαμίνης περιλαμβάνουν την πραμιπεξόλη, τη ροπινιρόλη και τη ροτιγοτίνη (χορηγούμενα ως έμπλαστρο). Η απομορφίνη είναι ένας ενέσιμος αγωνιστής ντοπαμίνης βραχείας δράσης που χρησιμοποιείται για γρήγορη ανακούφιση. Μερικές από τις παρενέργειες των αγωνιστών ντοπαμίνης είναι παρόμοιες με τις παρενέργειες της καρβιντόπα-λεβοντόπα. Αλλά μπορούν επίσης να περιλαμβάνουν ψευδαισθήσεις, υπνηλία και καταναγκαστικές συμπεριφορές όπως η υπερσεξουαλικότητα, τα τυχερά παιχνίδια και το φαγητό. Εάν παίρνετε αυτά τα φάρμακα και συμπεριφέρεστε με τρόπο που δεν σας ταιριάζει, μιλήστε με το γιατρό σας.
    • Αναστολείς ΜΑΟ Β. Αυτά τα φάρμακα περιλαμβάνουν τη σελεγιλίνη, τη ρασαγιλίνη και τη σαφιναμίδη. Βοηθούν στην αποτροπή της διάσπασης της εγκεφαλικής ντοπαμίνης αναστέλλοντας το εγκεφαλικό ένζυμο μονοαμινοξειδάση Β (ΜΑΟ Β). Αυτό το ένζυμο μεταβολίζει τη ντοπαμίνη του εγκεφάλου. Η σελεγιλίνη που χορηγείται με λεβοντόπα μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της φθοράς. Οι παρενέργειες των αναστολέων ΜΑΟ Β μπορεί να περιλαμβάνουν πονοκεφάλους, ναυτία ή αϋπνία. Όταν προστίθενται στην καρβιντόπα-λεβοντόπα, αυτά τα φάρμακα αυξάνουν τον κίνδυνο ψευδαισθήσεων. Αυτά τα φάρμακα δε χρησιμοποιούνται συχνά σε συνδυασμό με τα περισσότερα αντικαταθλιπτικά ή ορισμένα ναρκωτικά λόγω δυνητικά σοβαρών αλλά σπάνιων αντιδράσεων. Συμβουλευτείτε το γιατρό σας προτού πάρετε επιπλέον φάρμακα με αναστολέα ΜΑΟ Β.
    • Αναστολείς της Catechol O-methyltransferase (COMT). Η εντακαπόνη και η οπικαπόνη είναι τα κύρια φάρμακα αυτής της κατηγορίας. Αυτό το φάρμακο παρατείνει ελαφρώς την επίδραση της θεραπείας με λεβοντόπα αναστέλλοντας ένα ένζυμο που διαλύει τη ντοπαμίνη. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένου του αυξημένου κινδύνου ακούσιων κινήσεων (δυσκινησία), οφείλονται κυρίως σε αυξημένη επίδραση της λεβοντόπα. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν διάρροια, ναυτία ή έμετο. Το Tolcapone είναι ένας άλλος αναστολέας COMT που σπάνια συνταγογραφείται λόγω του κινδύνου σοβαρής ηπατικής βλάβης και ηπατικής ανεπάρκειας.
    • Αντιχολινεργικά. Αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται για πολλά χρόνια για να βοηθήσουν στον έλεγχο του τρόμου που σχετίζεται με τη νόσο του Πάρκινσον. Διάφορα αντιχολινεργικά φάρμακα είναι διαθέσιμα, όπως η βενζοτροπίνη ή το τριεξυφαινιδύλιο. Ωστόσο, τα μέτρια οφέλη τους συχνά αντισταθμίζονται από παρενέργειες όπως εξασθενημένη μνήμη, σύγχυση, παραισθήσεις, δυσκοιλιότητα, ξηροστομία και μειωμένη ούρηση.
    • Αμανταδίνη. Οι γιατροί μπορεί να συνταγογραφήσουν μόνο την αμανταδίνη για να παρέχουν βραχυπρόθεσμη ανακούφιση από συμπτώματα ήπιας, πρώιμης φάσης νόσου του Πάρκινσον. Μπορεί επίσης να χορηγηθεί με θεραπεία με καρβιντόπα-λεβοντόπα κατά τη διάρκεια των μεταγενέστερων σταδίων της νόσου του Πάρκινσον για τον έλεγχο των ακούσιων κινήσεων (δυσκινησία)από την καρβιντόπα-λεβοντόπα. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν μωβ στίγματα του δέρματος, πρήξιμο στους αστράγαλους ή παραισθήσεις.

    Γενικές αρχές:

    • Αντιμετωπίστε την αναπηρία 
    • Τα φάρμακα μπορεί να έχουν αθροιστικά θεραπευτικά και τοξικά αποτελέσματα 
    • Οξεία επιδείνωση μπορεί να σημαίνει μη σωστή λήψη φαρμάκων ή κατάθλιψη ή περεμπίπτουσα ασθένεια 
    • Η πορεία είναι προοδευτική με ή χωρίς φάρμακα

    Λεβοντόπα/Καρβιντόπα

    • Κύριο στήριγμα της θεραπείας για αναπηρία
    • Ξεκινήστε με 1/2 ταμπλέτες των 25/100 mg, 3 φορές την ημέρα 
    • Το εύρος της δόσης είναι από 300-1000/75 - 200 του συνδυασμού ημερησίως 
    • Εάν χρησιμοποιείτε μορφή συνεχούς αποδέσμευσης, ξεκινήστε με 50/200, 2 φορές την ημέρα 
    • Εάν μεταπηδήσετε στη μορφή συνεχούς αποδέσμευσης, αυξήστε τη συνηθισμένη καθημερινή δόση σε 110%

    Αγωνιστές - βρωμοκρυπτίνη, περγολίδη 

    • Μικρή ισχύς 
    • Δουλεύει καλύτερα ως επιπρόσθετο στη λεβοντόπα/καρβιντόπα 
    • Τιτλοποιείστε το συνδυασμό λεβοντόπα/καρβιντόπα προς τα κάτω, τη στιγμή που αυτοί οι παράγοντες αθροίζονται, έτσι ώστε 1 mg βρωμοκρυπτίνης να ισοδυναμεί με 10 mg λεβοντόπα και 1 mg περγολίδης να ισούται με 10 mg βρωμοκρυπτίνης 
    • Συνήθης δόση έναρξης 25 mg βρωμοκρυπτίνης ή 0,5 mg περγολίδης, 3 φορές την ημέρα

    Αναστολείς ΜΑΟ - σελεγιλίνη

    • Μπλοκάρει το μεταβολισμό της Dopa στον εγκέφαλο
    • Μπορεί να εμποδίσει τη πρόοδο
    • Χρησιμοποιείται πρώιμα σε ασθενείς χωρίς σημαντική αναπηρία για να αυξήσουν το χρόνο πριν την αναγκαιότητα χρησιμοποίησης της λεβοντόπα/καρβιντόπα 
    • Η συνήθως δόση είναι 5 mg το πρωί και 5 mg to ap;ogeyma, για να αποδειχθεί η διαταραχή του ύπνου

    Αντιχολινεργικά:

    • 30% βελτίωση σε 50% των ασθενών 
    • Για τον τρόμο σε πρώιμα στάδια ή επιπρόσθετα 
    • Trihexyphenidyl Hydrochloride: 1 mg αυξανόμενα σε 2 mg κάθε 3-5 ημέρες έως ότου δοθεί η δόση των 6-10 mg
    • Βενζατροπίνη: Συνήθως δόση 1-2 mg μια φορά την ημέρα. Ξεκινήστε με μικρές δόσεις 0,5 mg ανά ημέρα και αυξήστε τη δόση αργά με 0,5 mg κάθε 5-6 ημέρες. Μέγιστη δόση 6 mg 

    Διεγέρτης απελευθέρωσης ντοπαμίνης - Αμανταδίνη 

    • Χρήσιμη πρώιμα στη νόσο για τη δυσκινησία και τη δυσκαμψία 
    • Συνέργεια με την L-dopa
    • Ξεκινήστε με 100 mg την ημέρα και στη συνέχεια μπορείτε να αυξήσετε σε 200 mg 2 φορές την ημέρα 

    Προφυλάξεις: 

    L-dopa/Carbidopa

    • Πρόβλημα σχετικά με το χρόνο της δοσολογίας το οποίο εμφανίζεται σε 50% των ασθενών σε 4-5 χρόνια 
    • Δυσκινησία (χορεία, αθέτωση και δυστονία) πιθανά δευτεροπαθής σε υπερευαισθησία υποδοχέων. Συνήθως εμφανίζεται σε μέγιστη συγκέντρωση του φαρμάκου ή 2 ώρες μετά στη μορφή άμεσης αποδέσμευσης 
    • Τα φαινόμενα εξαφάνισης της δράσης συνήθως εμφανίζονται 3-4 ώρες μετά την τελευταία δόση. Μπορεί να βελτιωθούν χρησιμοποιώντας τη μορφή παρατεταμένης αποδέσμευσης με την προσθήκη ενός ανταγωνιστή 
    • Φαινόμενο "on-off", 15-20% των ασθενών εμφανίζουν σοβαρή διακύμανση της απόκρισης, προκαλώντας αυτό το σύνδρομο. Η πιο δύσκολα αντιμετωπιζόμενη παρενέργεια 

    Αγωνιστές ντοπαμίνης

    • Μπορεί να αυξήσουν τη ναυτία, την ορθοστατική υπόταση, τους εφιάλτες, τις ψευδαισθήσεις, τη νευρικότητα
    • Μπορεί να προκαλέσουν φαινόμενο Raynaud  σε δόσεις μεγαλύτερες των 30 mg την ημέρα, οίδημα, υπέρταση, επιδείνωση συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας 

    Αναστολείς ΜΑΟ

    • Μπορεί να προκαλέσουν άγχος και διαταραχές ύπνου

    Αντιχολινεργικά 

    • Μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση, δυσκοιλιότητα, κατακράτηση ούρων, ξηροστομία και γλαύκωμα

    Διεγέρτες απελευθέρωσης ντοπαμίνης 

    • Μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση, ψευδαισθήσεις, οίδημα, δικτυωτή πελίνδωση και επιδείνωση της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας 

    6Artboard 2

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά για κατευνασμό τη νύχτα και σχετιζόμενη κατάθλιψη 
    • Αντιόξινα ή βιταμίνη Ε έδειξαν καθοριστική βελτίωση 
    • Τρέχουσες έρευνες περιλαμβάνουν εκλεκτικό αναστολέα της κατεχολο-Ο-μεθυλοτρανοφεράσης 
    • Νέοι αγωνιστές για να επιδράσουν σε κάποιον από τους άλλους 5 υποδοχείς ντοπαμίνης 
    • Αναστολή του υποθαλαμικού πυρήνα και των νευρωνικών αυξητικών παραγόντων 
    • Μοσχεύματα επινεφριδικού και εγκεφαλικού ιστού 
    • Θαλαμοτομή, μονόπλευρη, για τον τρόμο

    Οι υποστηρικτικές θεραπείες μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση ορισμένων συμπτωμάτων και επιπλοκών της νόσου του Πάρκινσον, όπως πόνος, κόπωση και κατάθλιψη. Όταν εκτελούνται σε συνδυασμό με τις θεραπείες σας, αυτές οι θεραπείες μπορεί να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής σας:

    • Μασάζ. Η θεραπεία μασάζ μπορεί να μειώσει την ένταση των μυών και να προωθήσει τη χαλάρωση. Αυτή η θεραπεία, ωστόσο, σπάνια καλύπτεται από ασφάλιση υγείας.
    • Tai Chi. Μια αρχαία μορφή κινεζικής άσκησης, το tai chi χρησιμοποιεί αργές, ρέουσες κινήσεις που μπορεί να βελτιώσουν την ευελιξία, την ισορροπία και τη μυϊκή δύναμη. Το Τάι Τσι μπορεί επίσης να βοηθήσει στην αποτροπή πτώσεων. Διάφορες μορφές tai chi είναι προσαρμοσμένες σε άτομα οποιασδήποτε ηλικίας ή φυσικής κατάστασης. Μια μελέτη έδειξε ότι το tai chi μπορεί να βελτιώσει την ισορροπία των ατόμων με ήπια έως μέτρια νόσο του Πάρκινσον περισσότερο από το τέντωμα και την άσκηση αντίστασης.
    • Γιόγκα. Στη γιόγκα, απαλές κινήσεις τεντώματος και πόζες μπορεί να αυξήσουν την ευελιξία και την ισορροπία σας. Μπορείτε να τροποποιήσετε τις περισσότερες πόζες για να ταιριάζει στις φυσικές σας ικανότητες.
    • Τεχνική Alexander. Αυτή η τεχνική - που εστιάζει στη στάση των μυών, στην ισορροπία και στο να σκεφτόμαστε πώς χρησιμοποιείτε τους μυς - μπορεί να μειώσει την ένταση και τον πόνο των μυών.
    • Διαλογισμός. Στον διαλογισμό, σκεφτείτε ήσυχα και εστιάζετε το μυαλό σας σε μια ιδέα ή εικόνα. Ο διαλογισμός μπορεί να μειώσει το άγχος και τον πόνο και να βελτιώσει την αίσθηση ευεξίας σας. Θεραπεία για κατοικίδια. Το να έχετε σκύλο ή γάτα μπορεί να αυξήσει την ευελιξία και την κίνηση σας και να βελτιώσει τη συναισθηματική σας υγεία.

    Εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση

    Στην εν τω βάθει διέγερση του εγκεφάλου (DBS), οι χειρουργοί εμφυτεύουν ηλεκτρόδια σε ένα συγκεκριμένο μέρος του εγκεφάλου σας. Τα ηλεκτρόδια συνδέονται με μια γεννήτρια που εμφυτεύεται στο στήθος σας κοντά στο λαιμό σας που στέλνει ηλεκτρικούς παλμούς στον εγκέφαλό σας και μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον. Ο γιατρός σας μπορεί να προσαρμόσει τις ρυθμίσεις σας όπως απαιτείται για τη θεραπεία της κατάστασής σας. Η χειρουργική επέμβαση περιλαμβάνει κινδύνους, συμπεριλαμβανομένων λοιμώξεων, εγκεφαλικών επεισοδίων ή εγκεφαλικής αιμορραγίας. Μερικά άτομα αντιμετωπίζουν προβλήματα με το σύστημα DBS ή έχουν επιπλοκές λόγω διέγερσης και ο γιατρός σας μπορεί να χρειαστεί να προσαρμόσει ή να αντικαταστήσει ορισμένα μέρη του συστήματος. Η εν τω βάθει διέγερση του εγκεφάλου προσφέρεται συχνότερα σε άτομα με προχωρημένη νόσο του Πάρκινσον που έχουν ασταθή φαρμακευτική αγωγή (λεβοντόπα). Το DBS μπορεί να σταθεροποιήσει τις διακυμάνσεις των φαρμάκων, να μειώσει ή να σταματήσει τις ακούσιες κινήσεις (δυσκινησία), να μειώσει τον τρόμο, να μειώσει την ακαμψία και να βελτιώσει την επιβράδυνση της κίνησης. Το DBS είναι αποτελεσματικό στον έλεγχο των ακανόνιστων και κυμαινόμενων αποκρίσεων στη λεβοντόπα ή στον έλεγχο της δυσκινησίας που δεν βελτιώνεται με τις προσαρμογές φαρμάκων. Ωστόσο, το DBS δεν είναι χρήσιμο για προβλήματα που δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία με λεβοντόπα εκτός από τρόμο. Ένας τρόμος μπορεί να ελεγχθεί από το DBS ακόμη και αν ο τρόμος δεν ανταποκρίνεται πολύ στη λεβοντόπα. Αν και το DBS μπορεί να προσφέρει σταθερό όφελος για τα συμπτώματα του Πάρκινσον, δεν αποτρέπει την πρόοδο της νόσου του Πάρκινσον. Επειδή υπήρξαν σπάνιες αναφορές ότι η θεραπεία DBS επηρεάζει τις κινήσεις που απαιτούνται για κολύμπι, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων συνιστά να συμβουλευτείτε το γιατρό σας και να λάβετε προφυλάξεις για την ασφάλεια πριν κολυμπήσετε.

    Τρόπος ζωής και θεραπείες στο σπίτι

    Εάν έχετε λάβει διάγνωση της νόσου του Πάρκινσον, θα πρέπει να συνεργαστείτε στενά με το γιατρό σας για να βρείτε ένα σχέδιο θεραπείας που σας προσφέρει τη μεγαλύτερη ανακούφιση από τα συμπτώματα με τις λιγότερες παρενέργειες. Ορισμένες αλλαγές στον τρόπο ζωής μπορούν επίσης να διευκολύνουν τη διαβίωση με τη νόσο του Πάρκινσον.

    Υγιεινή διατροφή

    Ορισμένα τρόφιμα μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση ορισμένων από τα συμπτώματα. Για παράδειγμα, η κατανάλωση τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες και η κατανάλωση επαρκούς ποσότητας υγρών μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη της δυσκοιλιότητας που είναι συχνή στη νόσο του Πάρκινσον. Μια ισορροπημένη διατροφή παρέχει επίσης θρεπτικά συστατικά, όπως τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, που μπορεί να είναι ευεργετικά για άτομα με νόσο του Πάρκινσον.

    Άσκηση

    Η άσκηση μπορεί να αυξήσει τη μυϊκή δύναμη, την ευελιξία και την ισορροπία σας. Η άσκηση μπορεί επίσης να βελτιώσει την ευημερία σας και να μειώσει την κατάθλιψη ή το άγχος. Ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει να συνεργαστείτε με έναν φυσιοθεραπευτή για να μάθετε ένα πρόγραμμα άσκησης που σας ταιριάζει. Μπορείτε επίσης να δοκιμάσετε ασκήσεις όπως περπάτημα, κολύμπι, κηπουρική, χορό, αερόμπικ στο νερό ή διατάσεις. Η νόσος του Πάρκινσον μπορεί να διαταράξει την αίσθηση της ισορροπίας σας, καθιστώντας δύσκολο να περπατήσετε με ένα κανονικό βάδισμα. Η άσκηση μπορεί να βελτιώσει την ισορροπία σας.

    Αυτές οι προτάσεις μπορεί επίσης να βοηθήσουν:

    • Προσπαθήστε να μην κινείστε πολύ γρήγορα: Εάν παρατηρήσετε ότι ανακατεύεστε, σταματήστε και ελέγξτε τη στάση σας. Είναι καλύτερο να σηκώνεστε ευθεία. Κοιτάξτε μπροστά σας, όχι απευθείας κάτω, ενώ περπατάτε.
    • Αποφυγή πτώσεων: Στα μεταγενέστερα στάδια της νόσου, μπορεί να πέσετε πιο εύκολα. Στην πραγματικότητα, μπορεί ναχάσετε την ισορροπία σας. Οι ακόλουθες προτάσεις μπορεί να βοηθήσουν: Μην περιστρέφετε το σώμα σας πάνω από τα πόδια σας. Κατανείμετε το βάρος σας ομοιόμορφα μεταξύ των δύο ποδιώνμην. Αποφύγετε να μεταφέρετε τα πράγματα ενώ περπατάτε. Αποφύγετε να περπατάτε προς τα πίσω.
    • Καθημερινές δραστηριότητες διαβίωσης: Οι καθημερινές δραστηριότητες - όπως ντύσιμο, φαγητό, μπάνιο και γραφή - μπορεί να είναι δύσκολες για άτομα με νόσο του Πάρκινσον. Ένας επαγγελματίας θεραπευτής μπορεί να σας δείξει τεχνικές που διευκολύνουν την καθημερινή ζωή.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εφ'όρου ζωής για φαρμακευτική προσαρμογή και φυσιοθεραπεία 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε φάρμακα που είναι γνωστό ότι προκαλούν όψιμη δυσκινησία, όπως:

    • Flyphenazine
    • Περφαναζίνη 
    • Προχλωροπεραζίνη
    • Thiopropazate
    • Trifluoperazine 
    • Θειοριδαζίνη
    • Αλοπεριδόλη
    • Δροπεριδόλη 
    • Beuperidol
    • Fluspirilene
    • Πιμοζίδη
    • Trifluperidol
    • Χλωροπροθιξένη 
    • Clopenthuxol
    • Θειοθιξένη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Άνοια
    • Κατάθλιψη 
    • Πνευμονία από εισρόφηση 
    • Πτώσεις 
    • "Πάγωμα" των κινήσεων
    • Δυσκινησία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Βραδέως προοδευτική 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ψύχωση
    • Κατάθλιψη 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Μπορεί να συμβεί ως δευτεροπαθής παρκινσονισμός σε αυτή την ηλικιακή ομάδα

    Γηριατρικό: Συχνό στους ηλικιωμένους

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Parkinsons Disease Paseidonia Healthcare 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την άνοια

    Κάνναβη και νόσος του Πάρκινσον

    Όταν υπάρχει ανισορροπία νευροδιαβιβαστών

    Προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση και κάνναβη

    Αν έχετε νόσο του Πάρκινσον να παίρνετε νιασίνη

    Νιασίνη

    Η νόσος Πάρκινσον ξεκινά στο έντερο

    Τα φυτοφάρμακα προκαλούν νόσο του Πάρκινσον

    Διατροφή για τη νόσο Πάρκινσον

    Σύνδρομο παρκινσονισμού

    Θεραπεία της νόσου Πάρκινσον με βλαστοκύτταρα

    Ντοπαμίνη

    Πώς γίνεται η εργαστηριακή διάγνωση της νόσου Parkinson;

    Τι κάνει η ντοπαμίνη στον οργανισμό μας;

    Τροφές που οι ειδικοί δεν θα έτρωγαν ποτέ

    Η παραδοσιακή κρητική διατροφή διατηρεί την υγεία και προλαμβάνει τις ασθένειες

    Διατηρήστε υγιή τα μιτοχόνδριά σας

    Τα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Πάρκινσον

    www.emedi.gr